title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2002 in zaak T-103/01, Michael Cwik tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Reorganisatie van administratieve structuur van Commissie — Nieuwe tewerkstelling — Motivering — Dienstbelang — Misbruik van bevoegdheid — Zorgplicht)

text:
C 19/32                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.1.2003
1)     Verwerpt de beroepen.                                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.                                                         van 23 oktober 2002
                                                                           in zaak T-104/01: Claudia Oberhauser tegen Bureau voor
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                               harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                                gen en modellen) (BHIM) ( 1)
                                                                           („Gemeenschapsmerk — Oppositie — Ouder beeldmerk dat
                                                                           term „miss fifties” omvat — Aanvraag voor inschrijving
                                                                           van woordmerk „Fifties” als gemeenschapsmerk — Relatieve
                                                                           weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2003/C 19/60)
                      van 26 november 2002
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak T-103/01, Michael Cwik tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)                              In zaak T-104/01, Claudia Oberhauser, wonende te München
                                                                           (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Graf, advocaat, tegen
(Ambtenaren — Reorganisatie van administratieve                            Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                           tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider),
structuur van Commissie — Nieuwe tewerkstelling — Mo-
tivering — Dienstbelang — Misbruik van bevoegdheid —                       andere partij in de procedure voor de kamer van beroep
                                                                           van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                              Zorgplicht)
                                                                           (merken, tekeningen, modellen): Petit Liberto SA, gevestigd te
                                                                           Vidreres (Spanje), betreffende een beroep tegen de beslissing
                            (2003/C 19/59)                                 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor
                                                                           harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                           modellen) van 28 februari 2001 (zaak R 757/1999-2), heeft
                           (Procestaal: Frans)                             het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
                                                                           kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier:
                                                                           D. Christensen, administrateur, op 23 oktober 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-103/01, Michael Cwik, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren                        1)     Verwerpt het beroep.
(België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                      2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall, D. Wael-
broeck en J. Waldron), betreffende, enerzijds, een vordering
                                                                           (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.
tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij
verzoeker van de eenheid „Economische informatie, publicaties
en documentatie”, dat eerst de eenheid „Informatie: EURO,
EMU” en vervolgens eenheid 4 „Beleid inzake communicatie
over de monetaire unie” is geworden, is overgeplaatst naar de
eenheid „Algemene coördinatie, personeel en administratie”,
de latere eenheid 1 „Coördinatie personeel; informatie en                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
administratie”, binnen directoraat-generaal „Economische en
financiële zaken”, en anderzijds een vordering tot schadever-                                     van 7 november 2002
goeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: R. M. Moura Ramos, president, J. Pirrung en                         in zaak T-199/01, G tegen Commissie van de Europese
A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,                                 Gemeenschappen ( 1)
op 26 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                           (Ambtenaren — Sociale zekerheid — Weigering van vergoe-
                                                                           ding van kosten van geneeskundige hulp — Onwerkzame
                                                                                behandeling)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                (2003/C 19/61)
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                           In zaak T-199/01, G, ambtenaar van de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen, wonende te Ispra (Italië),


title: Zaak C-392/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social nr. 33 te Barcelona (Spanje) op 9 juli 2013 — Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental, S.A., Fondo de Garantía Salarial

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social nr. 33 te Barcelona (Spanje) op 9 juli 2013 — Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental, S.A., Fondo de Garantía Salarial
   (Zaak C-392/13)
   2013/C 260/65
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social nr. 33 te Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrés Rabal Cañas

      Verwerende partijen: Nexea Gestión Documental, S.A., Fondo de Garantía Salarial

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „collectief ontslag” in artikel 1, lid 1, sub a, van richtlijn 98/59 (1), dat van toepassing is op elk „ontslag door een werkgever om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemer”, afhankelijk van de bepaalde numerieke drempel, aldus worden uitgelegd — in aanmerking genomen de communautaire reikwijdte van dat begrip — dat het verbiedt of zich ertegen verzet dat de nationale omzettingsbepaling de reikwijdte van de richtlijn beperkt tot slechts een bepaald type beëindigingen van de arbeidsovereenkomst, namelijk die wegens „economische, technische, organisatorische of met de productie verband houdende redenen”, zoals geformuleerd in artikel 51, lid 1, van het Werknemersstatuut?

               2)

               Moeten bij de berekening van het aantal ontslagen dat in aanmerking dient te worden genomen voor de beoordeling of er sprake is van „collectief ontslag” in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 98/59 — hetzij als „ontslag door een werkgever” (sub a), hetzij als „beëindiging van de arbeidsovereenkomst die uitgaat van de werkgever om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemers, op voorwaarde dat het ontslag ten minste vijf werknemers treft” (sub b) — de individuele beëindigingen wegens het verstrijken van een tijdelijke overeenkomst (voor een overeengekomen tijd, werk of dienst) worden meegeteld zoals is bepaald in artikel 49, lid 1, sub c, van het Werknemersstatuut?

               3)

               Wordt het begrip „collectief ontslag in het kader van arbeidsovereenkomsten gesloten voor een bepaalde tijd of voor een bepaald werk” — gezien het feit dat richtlijn 98/59 volgens artikel 2, sub a, ervan niet op dat type overeenkomsten van toepassing is — uitsluitend door het strikt kwantitatieve criterium van artikel 1, lid 1, sub a, gedefinieerd of is bovendien vereist dat de grond voor het collectief ontslag in verband staat met eenzelfde kader van collectieve arbeidsovereenkomsten voor eenzelfde duur, dienst of werk?

               4)

               Laat het begrip „plaatselijke eenheden”, als „communautair begrip” dat essentieel is voor de definitie van hetgeen in de context van artikel 1, lid 1, van richtlijn 98/59 als „collectief ontslag” moet worden aangemerkt, en gegeven het feit dat artikel 5 bepaalt dat de richtlijn een minimumnorm is, een uitlegging toe volgens welke het geoorloofd is dat de nationale uitvoeringsregeling van de lidstaat — in Spanje artikel 51, lid 1, van het Werknemersstatuut — het kader voor de berekening van die numerieke drempel uitsluitend op de „onderneming” als geheel betrekt en daardoor die situaties uitsluit waarin, indien de „plaatselijke eenheid” als referentie-eenheid zou zijn genomen, de in die bepaling vastgestelde drempel zou zijn overschreden?

      (1)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16).


title: Zaak F-130/15: Beroep ingesteld op 1 oktober 2015 — ZZ/ECB

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/52

         Beroep ingesteld op 1 oktober 2015 — ZZ/ECB
   (Zaak F-130/15)
   (2016/C 016/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de directie van de ECB om verzoeker in het kader van de procedure voor de jaarlijkse herziening van de salarissen geen aanvullende salarisverhoging voor 2015 te geven en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directie, vastgesteld op 24 februari 2015 en aan het personeel meegedeeld op 13 maart 2015, om verzoeker voor 2015 geen aanvullende salarisverhoging te geven;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 10 juli 2014 tot verwerping van het bijzondere beroep, dat verzoeker op 20 juli 2014 heeft ontvangen;

               —

               indien nodig, nietigverklaring van het besluit van het hoofd van de bevoegde afdeling om verzoeker niet in aanmerking te hebben genomen noch te hebben voorgedragen voor een aanvullende salarisverhoging, zoals impliciet meegedeeld bij het besluit van de directie van 24 februari 2015 en bij het besluit tot verwerping van het bijzondere beroep van 10 juli 2015;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële schade bestaande in het verlies van een kans om in 2015 een aanvullende salarisverhoging te krijgen, welke schade wordt begroot op 49 102 EUR, nietigverklaring van de procedure die tot het besluit van 24 februari 2015 heeft geleid en organisatie door de ECB van een nieuwe procedure voor de toekenning van aanvullende salarisverhogingen voor 2015;

               —

               vergoeding van verzoekers immateriële schade, welke ex aequo et bono wordt begroot op 10 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Europese Centrale Bank in alle kosten.


title: Zaak C-130/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven te 's-Gravenhage, van 17 maart 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Coxon & Chatterton limited en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/20

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven te 's-Gravenhage, van 17 maart 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Coxon & Chatterton limited en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-130/05)
   (2005/C 143/28)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven te 's-Gravenhage Nederland heeft, bij arrest van 17 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 maart 2005, in het geding tussen Coxon & Chatterton limited en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG (1), aldus worden geïnterpreteerd dat het bezwaar tegen terugzending van een partij die niet aan de invoervoorwaarden voldoet, is gelegen in het niet voldoen aan de communautaire voorwaarden voor invoer dan wel in de voorwaarden die gelden op de met de belanghebbende bij de lading overeengekomen plaats buiten de in bijlage I van de richtlijn 97/78/EG vermelde grondgebieden?

               2.

               Moet artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG, gelezen in samenhang met artikel 22, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG en met artikel 5, van verordening (EEG) 2377/90 (2) aldus worden geïnterpreteerd dat deze bepaling in alle gevallen waarin na één van de bij richtlijn 97/78/EG voorziene controles blijkt dat een partij producten een gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier, imperatief de vernietiging van de betreffende partijen dierlijke producten voorschrijft?

               3.

               Moet artikel 22 van richtlijn 97/78/EG in samenhang met artikel 5,verordening (EEG) 2377/90 aldus worden geïnterpreteerd dat de enkele omstandigheid dat in een partij een residu van een stof vermeld in bijlage V van verordening (EEG) 2377/90 is aangetroffen, meebrengt dat de betreffende partij een zodanig gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier dat terugzending is uitgesloten?

               4.

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 17, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG, dan aldus worden uitgelegd dat het tevens strekt tot bescherming van de belangen van het derde land waar de partij na terugzending zal worden ingevoerd, ook als dit belang niet tevens de bescherming impliceert van een belang dat in lidstaten van de EU kan worden gelokaliseerd ?

      (1)  Van de Raad, van 18 december 1997, tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (PB L 24, blz. 9)

      (2)  Van de Raad, van 26 juni 1990, houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen door geneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 224, blz. 1)


title: Zaak T-46/03: Beroep, op 11 februari 2003 ingesteld door Leali S.p.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.4.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 83/27
Op 30 mei 1997 werd tussen een van verzoeksters, Lurgi SpA,            Beroep, op 11 februari 2003 ingesteld door Leali S.p.A.
en de project-coördinator, Bioelettrica, een overeenkomst                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
gesloten voor de bouw van een installatie voor aërobe
biomassavergassing. Tijdens de bouw werd verzoekster met
bepaalde technische moeilijkheden geconfronteerd, waarvan                                         (Zaak T-46/03)
de Commissie en de andere contractanten in kennis werden
gesteld.                                                                                (2003/C 83/57)
Op 6 september 2001 stelde de Commissie Bioelettrica ervan                                     (Procestaal: Italiaans)
in kennis dat zij de overeenkomst opzegde omdat nog geen
aanvang was gemaakt met de werkzaamheden op basis van
de Thermie-overeenkomst. Bioelettrica kwam op tegen deze
opzegging van de overeenkomst voor het Gerecht van eerste              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
aanleg in zaak T-287/01, Bioelettrica/Commissie.                       schappen is op 11 februari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Leali
                                                                       S.p.A., vertegenwoordigd door G. Vezzoli en G. Belotti,
Op 23 juli 2002 zond de Commissie nog een brief, waarin zij            advocaten.
verklaarde dat zij de overeenkomst zou opzeggen wegens niet-
nakoming door haar medecontractanten indien zij niet binnen
30 dagen aan hun verplichtingen zouden voldoen. De Com-                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
missie maakte hoofdzakelijk bezwaar tegen de vertragingen
van het project. In een brief van 26 november 2002 verklaarde          —      primair, de bestreden beschikking nietig te verklaren;
de Commissie dat zij de overeenkomst als beëindigd beschouw-
de. Hiertegen wordt thans opgekomen.
                                                                       —      subsidiair, de opgelegde geldboete te verlagen;
Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters schending               —      verweerster in de kosten te verwijzen.
aan van de formele voorschriften in de besluitvormingspro-
cedure van de Commissie. Volgens verzoeksters moeten alle
handelingen van de Commissie worden vastgesteld overeen-
komstig het collegialiteitsbeginsel van artikel 219 EG en              Middelen en voornaamste argumenten
artikel 1 van het Reglement van orde van de Commissie (1)
Verzoeksters stellen dat het besluit tot opzegging van de
overeenkomst aanzienlijke financiële gevolgen voor de cont-            Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking
ractanten heeft en een moeilijke technische en juridische              als het beroep in zaak T-27/03, S.P./Commissie. De middelen
beoordeling van de overeenkomst en het doel ervan impliceert.          en voornaamste argumenten zijn in wezen dezelfde als die
Derhalve stellen verzoeksters dat het besluit tot opzegging van        welke in voormelde zaak zijn aangevoerd.
de overeenkomst niet als een handeling op administratief of
managementniveau kon worden aangemerkt en door de
Commissie als college moest worden genomen.
Voorts voeren verzoeksters onjuiste toepassing van de Ther-
mie-overeenkomst aan. Zij stellen in dit verband dat de niet-
nakoming door de medecontractanten geen rechtvaardiging                               Doorhaling van zaak T-187/94 (1)
vormt voor de opzegging van de overeenkomst. Volgens
verzoeksters is deze bepaling niet van toepassing wanneer er
redelijke technische of economische gronden zijn voor niet-                                       (2003/C 83/58)
nakoming. In het onderhavige geval moesten er wijzigingen
worden aangebracht aan de oorspronkelijke technologie, het-                                      (Procestaal: Duits)
geen grote economische risico’s meebracht.
Ten slotte kan de Commissie volgens verzoeksters, gelet op
haar eigen handelwijze, de niet-nakoming niet als een reden            De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
voor opzegging van de overeenkomst aanvoeren. Zij verwijzen            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
in dit verband naar artikel 1460 van het Italiaanse burgerlijk         van 11 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
wetboek en de exceptio non adminpleti contractus.                      zaak T-187/94: Theresia Rudolph tegen Raad van de Europese
                                                                       Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
( 1) Reglement van orde van de Commissie [C(2000) 3614] (PB L 308
     van 8 december 2000, blz. 26).                                    (1 ) PB C 174 van 25.6.1994.


title: Zaak C-422/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 september 2012 door Industrias Alen SA de CV tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 10 juli 2012 in zaak T-135/11, Clorox/BHIM — Industrias Alen (Cloralex)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/14

         Hogere voorziening ingesteld op 17 september 2012 door Industrias Alen SA de CV tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 10 juli 2012 in zaak T-135/11, Clorox/BHIM — Industrias Alen (Cloralex)
   (Zaak C-422/12 P)
   2012/C 379/24
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Industrias Alen SA de CV (vertegenwoordiger: A. Padial Martinez, abogada)

      Andere partijen in de procedure: The Clorox Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 10 juli 2012 in zaak T-135/11 vernietigen.

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 december 2010 bevestigen en bijgevolg de oppositie van THE CLOROX COMPANY afwijzen.

               —

               THE CLOROX COMPANY, opposante, verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

                  Schending van artíkel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk
                   (1).

                           —

                           Het Gerecht heeft een fout gemaakt bij de vergelijking van de tekens CLOROX en CLORALEX.

                           —

                           Het Gerecht heeft het verwarringsgevaar onjuist beoordeeld.

                           —

                           De term CLOR komt in het register van het BHIM thans voor in zowel klasse 3 als klasse 5.

                           —

                           Partijen hebben co-existentieovereenkomsten gesloten over de merken CLOROX/CLORALEX in andere landen.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1


title: Zaak F-72/15: Beroep ingesteld op 4 mei 2015 — ZZ/Commissie

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/55

         Beroep ingesteld op 4 mei 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-72/15)
   (2015/C 279/70)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het voorstel voor de overdracht van de pensioenrechten van de verzoekende partij aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en derhalve niet van toepassing verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van 26 mei 2014, zoals aanvaard op 11 juli 2014, om de pensioenrechten die de verzoekende partij vóór haar indiensttreding heeft verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Rectificatie van de bekendmaking in het Publicatieblad in zaak C-561/16 (PB C 22 van 23.1.2017)

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/32

         Rectificatie van de bekendmaking in het Publicatieblad in zaak C-561/16
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 22 van 23 januari 2017
      )
   (2017/C 070/42)
   De bekendmaking in het Publicatieblad in zaak C-561/16, Saras Energía, dient te worden gelezen als volgt:

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saras Energía, S.A.

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Andere partijen: Endesa, SA, Endesa Energía, SA, Endesa Energía XXI, S.L.U., Viesgo Infraestructuras Energéticas, S.L., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A.U., Nexus Energía, SA, Nexus Renovables, S.L.U., Engie España, S.L., Villar Mir Energía, S.L., Enérgya VM Gestión de Energía, S.L.U. en Estaciones de Servicio de Guipúzcoa, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1.

               Verdraagt regelgeving van een lidstaat waarbij een nationale verplichtingsregeling voor energie-efficiëntie wordt opgesteld waaraan hoofdzakelijk uitvoering wordt gegeven via een jaarlijkse storting in een op grond van artikel 20, lid 4, van richtlijn 2012/27/EU (1) opgericht nationaal fonds voor energie-efficiëntie, zich met artikel 7, leden 1 en 9, van die richtlijn?

               2.

               Verdraagt een nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid om aan de energiebesparingsverplichtingen te voldoen door aan te tonen dat er, in plaats van de storting in het nationaal fonds voor energie-efficiëntie, besparingen zijn gerealiseerd, zich met artikel 7, lid 1, en artikel 20, lid 6, van richtlijn 2012/27/EU?

               3.

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: verdraagt die alternatieve mogelijkheid om aan de energiebesparingsverplichtingen te voldoen zich met artikel 7, lid 1, en artikel 20, lid 6, van de richtlijn wanneer het daadwerkelijke bestaan daarvan afhankelijk is van de omstandigheid dat de regering deze mogelijkheid naar eigen goeddunken in het leven roept middels regelgeving?
               En in het verlengde daarvan: hoe zit het met de verenigbaarheid van een dergelijke regeling wanneer de regering die alternatieve mogelijkheid niet in het leven roept?

               4.

               Verdraagt een nationale regeling waarbij alleen leveranciers van gas en elektriciteit en groothandelaars in aardolieproducten en lpg, en niet distributeurs van gas en elektriciteit en detailhandelaars in aardolieproducten en lpg, worden aangemerkt als partijen voor wie de energie-efficiëntieverplichtingen gelden, zich met artikel 7, leden 1 en 4, van de richtlijn?

               5.

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: verdraagt de omstandigheid dat leveranciers van gas en elektriciteit en groothandelaars in aardolieproducten en lpg aan verplichtingen gebonden partijen zijn zonder dat wordt aangegeven waarom distributeurs van gas en elektriciteit en detailhandelaars in aardolieproducten en lpg dat niet zijn, zich met de genoemde leden van artikel 7?

      (1)  Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB 2012, L 315, blz. 1).


title: Zaak C-164/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 5 februari 2015 in zaak T-473/12, Aer Lingus Ltd./Europese Commissie

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/19

         Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 5 februari 2015 in zaak T-473/12, Aer Lingus Ltd./Europese Commissie
   (Zaak C-164/15 P)
   (2015/C 205/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan, T. Maxian Rusche, B. Stromsky, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Aer Lingus Ltd., Ierland

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof

               —

               het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 5 februari 2015 in zaak T-473/12, Aer Lingus/Commissie te vernietigen, voor zover daarbij besluit 2013/199/EU van de Commissie van 25 juli 2012 inzake staatssteun SA.29064 (11/C, ex 11/NN) — Verschillende vliegbelastingtarieven toegepast door Ierland (1) nietig werd verklaard, voor zover bij dat besluit terugvordering van de steun bij de begunstigden wordt gelast voor een bedrag dat in punt 70 van dat besluit wordt bepaald op 8 EUR per passagier,

               —

               het beroep tot nietigverklaring van besluit 2013/199/EU van de Commissie van 25 juli 2012 inzake staatssteun SA.29064 (11/C, ex 11/NN) — Verschillende vliegbelastingtarieven toegepast door Ierland te verwerpen,

               —

               verzoekende partij in eerste aanleg te verwijzen in de kosten;
               subsidiair

                           —

                           de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor herbeoordeling,

                           —

                           de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante een enkel middel aan.
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 14 van verordening 659/1999 (2) heeft geschonden door een nieuw economisch criterium in het leven te roepen dat moet worden toegepast wanneer de bedragen worden vastgesteld die moeten worden teruggevorderd van begunstigden van staatssteun die bestaat uit een belastingmaatregel die een lager tarief vaststelt in vergelijking met een standaardtarief.

      (1)  PB L 119, blz. 30.

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83, blz. 1.


title: Zaak F-47/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 september 2009 — Behmer/Parlement (Bevordering — Bevorderingsronde 2005 — Besluit betreffende bevorderingsbeleid en loopbaanplanning — Procedure voor toekenning van bevorderingspunten van het Europees Parlement — Onwettigheid van instructies voor die procedure — Raadpleging van comité voor het Statuut — Vergelijking van verdiensten — Discriminatie van personeelsvertegenwoordigers)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/70

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 september 2009 — Behmer/Parlement
   (Zaak F-47/07) (1)

   (Bevordering - Bevorderingsronde 2005 - Besluit betreffende bevorderingsbeleid en loopbaanplanning - Procedure voor toekenning van bevorderingspunten van het Europees Parlement - Onwettigheid van instructies voor die procedure - Raadpleging van comité voor het Statuut - Vergelijking van verdiensten - Discriminatie van personeelsvertegenwoordigers)
   2010/C 24/126
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Joachim Behmer (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en R. Ignătescu, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG van het Parlement om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2005 niet tot de rang A*13 te bevorderen en, anderzijds, vaststelling van onwettigheid van het besluit van het Bureau van het Parlement betreffende het „bevorderingsbeleid en de loopbaanplanning” van 6 juli 2005 en van de „uitvoeringsmaatregelen betreffende de toekenning van merite- en bevorderingspunten” van 25 juli 2005

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007, blz. 43.


20150731064616842015/C 270/61292015TFPC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150709454512Zaak F-29/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juli 2015 — Vecchio/Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL
 ---documentbreak--- C2702015NL4520120150709NL0061452451Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juli 2015 — Vecchio/Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL
   (Zaak F-29/15) (
         1
      )2015/C 270/61Procestaal: GrieksDe president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 146 van 4.5.2015, blz. 50.


title: Zaak C-4/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Christophe Bohez/Ingrid Wiertz (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikelen 1, lid 2, en 49 — Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Uitgesloten gebieden — Familierecht — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 47, lid 1 — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid — Beslissing betreffende het omgangsrecht waarbij een dwangsom is opgelegd — Tenuitvoerlegging van de dwangsom)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Christophe Bohez/Ingrid Wiertz
   (Zaak C-4/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikelen 1, lid 2, en 49 - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Uitgesloten gebieden - Familierecht - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikel 47, lid 1 - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid - Beslissing betreffende het omgangsrecht waarbij een dwangsom is opgelegd - Tenuitvoerlegging van de dwangsom))
   (2015/C 363/07)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christophe Bohez

      Verwerende partij: Ingrid Wiertz

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat deze verordening niet van toepassing is op de tenuitvoerlegging in een lidstaat van een dwangsom die is opgelegd bij een in een andere lidstaat gegeven beslissing inzake het gezagsrecht en het omgangsrecht teneinde de eerbieding van dit omgangsrecht door degene aan wie het gezagsrecht is toegekend, te verzekeren.

               2)

               De invordering van een dwangsom die door de rechter in de lidstaat van herkomst die ten gronde uitspraak heeft gedaan over het omgangsrecht, is opgelegd teneinde de doeltreffendheid van dit recht te verzekeren, valt onder hetzelfde stelsel van tenuitvoerlegging als de beslissing over het omgangsrecht dat door deze dwangsom wordt verzekerd. Deze dwangsom moet derhalve uitvoerbaar worden verklaard volgens de regels die zijn vastgesteld in verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000.

               3)

               In het kader van verordening nr. 2201/2003, zijn in den vreemde gegeven beslissingen waarbij een dwangsom is opgelegd, in de aangezochte lidstaat enkel uitvoerbaar indien het bedrag ervan door de gerechten in de lidstaat van herkomst definitief is bepaald.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-242/01: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  24 november 2005  — Rica Foods tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 november 2005 — Rica Foods tegen Commissie
   (Zaak T-242/01) (1)

   (2006/C 22/45)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 3 van 5.1.2002.


title: Zaak T-105/14: Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Trekstor/BHIM — Scanlab (iDrive) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk iDrive — Ouder Duits woordmerk IDRIVE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/43

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Trekstor/BHIM — Scanlab (iDrive)
   (Zaak T-105/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk iDrive - Ouder Duits woordmerk IDRIVE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TrekStor Ltd (Hongkong, Hongkong, China) (vertegenwoordigers: M. Alber en O. Spieker, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Scanlab AG (Puchheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Rath, W. Festl-Wietek, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2013 (zaak R 2330/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Scanlab AG en TrekStor Ltd

      Dictum

               1)

               Het door TrekStor Ltd ingediende verzoek tot schorsing van de procedure wordt afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               TrekStor wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-238/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Delipapier/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/57

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Delipapier/Commissie
   (Zaak T-238/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/96
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Delipapier (Frouard, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van Sphère France SAS en Schweitzer SAS hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Delipapier zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak F-26/13: Beroep ingesteld op 27 maart 2013 — ZZ/BHIM

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/56

         Beroep ingesteld op 27 maart 2013 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-26/13)
   2013/C 207/92
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 oktober 2010 tot en met 30 september 2011 en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 oktober 2010 tot en met 30 september 2011 nietig verklaren;

               —

               het BHIM veroordelen tot betaling aan verzoeker van een door het Gerecht vast te stellen bedrag — dat echter niet lager mag zijn dan het bedrag van 500 EUR — ter vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij als gevolg van dat beoordelingsrapport heeft geleden;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-413/11: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — Welte-Wenu/BHIM — Commissie (EUROPEAN DRIVESHAFT SERVICES) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk EUROPEAN DRIVESHAFT SERVICES — Absolute weigeringsgrond — Nabootsing van embleem van internationale intergouvernementele organisatie — Artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 6 ter van Verdrag van Parijs — Inhoud van vordering tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid van nieuwe gegevens — Artikel 56, lid 2, en artikel 76 van verordening nr. 207/2009 — Regel 37, sub b-iv, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Bevoegdheid van kamer van beroep ingeval beroep enkel betrekking heeft op gedeelte van beslissing van nietigheidsafdeling” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/11

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — Welte-Wenu/BHIM — Commissie (EUROPEAN DRIVESHAFT SERVICES)
   (Zaak T-413/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk EUROPEAN DRIVESHAFT SERVICES - Absolute weigeringsgrond - Nabootsing van embleem van internationale intergouvernementele organisatie - Artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 6 ter van Verdrag van Parijs - Inhoud van vordering tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid van nieuwe gegevens - Artikel 56, lid 2, en artikel 76 van verordening nr. 207/2009 - Regel 37, sub b-iv, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Bevoegdheid van kamer van beroep ingeval beroep enkel betrekking heeft op gedeelte van beslissing van nietigheidsafdeling)
   2013/C 55/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Welte-Wenu GmbH (Neu-Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kahl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Samnadda en F. W. Bulst, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 mei 2011 (zaak R 1590/2010-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen de Europese Commissie en Welte-Wenu GmbH

      Dictum

               1.

               Punt 3 van het dictum van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 12 mei 2011 (zaak R 1590/2010-1), betreffende een nietigheidsprocedure tussen de Europese Commissie en Welte-Wenu GmbH, wordt vernietigd voor zover daarin is aangegeven dat Welte-Wenu de kosten van de nietigheidsprocedure zal dragen en deze kosten zijn opgenomen in het totale bedrag van 2 500 EUR dat Welte-Wenu aan de Europese Commissie moet terugbetalen.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               Welte-Wenu draagt haar eigen kosten en die van het BHIM. De Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Verzoek van de Landskrona Tingsrätt (Zweden) om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen H. Franzén (Zaak C-189/95)

text:
Nr . C 208/ 14        NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 12 . 8 . 95
    digers van de Duitse structuurcrisisgemeenschap . Onge               Verzoek van de Landskrona Tingsratt ( Zweden ) om een
    acht de vraag of het structuurcrisiskartel als zodanig                  prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen H. Franzén
    voorwerp van de boetebeschikking was, heeft het                                              ( Zaak C-189/95 )
    structuurcrisiskartel op vele plaatsen in de beschikking
    van de Commissie een rol gespeeld en ook het arrest van                                         ( 95/C 208/27)
    het Gerecht beslissend beïnvloed .
                                                                          De Landskrona Tingsratt heeft bij beschikking van 14 juni
— Schending van artikel 85 , lid 1 , van het EEG-Verdrag: bij
                                                                          1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
    de subsumptie van de vastgestelde feiten onder dit artikel            16 juni 1995, in de strafzaak tegen H. Franzén, het Hof van
    heeft het Gerecht ernstige fouten gemaakt. In het
                                                                          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
    bijzonder heeft het herhaaldelijk relevante aspecten
                                                                          prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
    buiten beschouwing gelaten . Dit geldt voor de marktaf
    bakening, de beweerde afspraken tussen verzoekster en
    Tréfilunion, de beweerde quota - en prijsafspraken met                1 . Is een bij de wet ingesteld monopolie zoals de System
    de Benelux-producenten betreffende de Duitse markt en                     bolag verenigbaar met artikel 30 van het EEG
    de beweerde quota - en prijsafspraken betreffende de                      Verdrag ?
    Benelux-markt. Het arrest gaat volledig voorbij aan
    verzoeksters betoog tijdens de mondelinge behandeling                 2 . Druist een bij de wet ingesteld monopolie zoals de
    alsmede aan verzoeksters antwoorden op de schriftelijke                   Systembolag in tegen artikel 37 van het EEG-Verdrag
    vragen van het Gerecht . Het Gerecht heeft eveneens de                    en, zo ja , moet het monopolie worden opgeheven of kan
    voorwaarden van Groepsvrijstellingsverordening nr . 67/                   het worden aangepast ?
    67 miskend .
                                                                          3 . Indien een monopolie zoals de Systembolag moet
— Schending van artikel 15 van Verordening nr. 17: op                         worden geacht in strijd te zijn met artikel 37, is er dan
    basis van een verkeerde uitleg van het recht neemt het                    geen aanpassingsperiode , of had de Systembolag moeten
    Gerecht aan , dat de strafverminderende en de strafver
                                                                              zijn opgeheven dan wel had het monopolie op 1 januari
    zwarende omstandigheden bij de bepaling van de                             1995 moeten zijn aangepast ?
    geldboete niet individueel behoeven te worden afgewo
    gen . Eveneens in strijd met het recht zijn de overwegin
    gen van het Gerecht betreffende de beoordeling van het
     bestaan van het geoorloofde structuurcrisiskartel . Ver
    der houdt het Gerecht er geen rekening mee , dat
    verzoekster zich in elk geval op een onverwijtbare
    dwaling inzake het verbod mocht beroepen . Bovendien
    heeft het Gerecht het evenredigheidsbeginsel verkeerd                 Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 7 juni 1995
    toegepast .                                                           om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ARO
                                                                          Lease BV en Inspecteur der Belastingdienst Grote Onder
(') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                                         nemingen te Amsterdam
(-) PB nr . L 260 van 6 . 9 . 1989 , blz . 1 .                                                   ( Zaak C-190/95 )
                                                                                ( 95/C 208/28 )
                                                                          Het Gerechtshof te Amsterdam heeft bij beschikking van
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezioni
                                                                          7 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
distaccate di Castelnuovo del Porto en di Tivoli —, gedaan                op 19 juni 1995 , in het geding tussen ARO Lease BV en
bij beschikkingen van 18 februari 1995 ( C-186/95 ) en                    Inspecteur der Belastingdienst Grote Ondernemingen te
27 februari 1995 ( C-187/95 ), om een prejudiciële beslissing             Amsterdam, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
in de aldaar dienende strafzaken tegen L. Iommi e.a. en                   schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                   A. Deodati en A. Luchini
                                                                          navolgende vraag:
                ( Zaak C-186/95 en C-187/95 )
                          ( 95/C 208 /26 )                                Moet artikel 9, eerste lid , van de Zesde Richtlijn 77/
                                                                          388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
De Pretura Circondariale di Roma — Sezioni distaccate di                  harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
Castelnuovo del Porto en di Tivoli — heeft bij beschikkin                omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
gen van 18 februari 1995 ( C-l 86/95 ) en 27 februari 1995                over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag, aldus
( C-187/95 ), ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              worden uitgelegd dat een belastingplichtige die in Neder
van de Europese Gemeenschappen op 15 juni 1995 , in de                    land is gevestigd en als zodanig aan derden circa 6 800
aldaar dienende strafzaken tegen L. Iommi e.a . en A.                     personenauto's ter beschikking stelt op basis van overeen
Deodati en A. Luchini , het Hof van Justitie dezelfde                     komsten van operational lease , waarvan er circa 800 zijn
prejudiciële vragen gesteld als in de zaken C-135/95 ,                    gekocht en ter beschikking gesteld in België, waar ARO niet
C-l 40/95 en C-141 /95 (').                                               over een kantoor beschikt, laatstbedoelde diensten verricht
                                                                          vanuit een in België gevestigde vaste inrichting ?
(') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 12 juli 1996 in zaak C-180/96 R, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese Unie (Kort geding - Landbouw - Veterinair beleid - Spoedmaatregelen tegen boviene spongiforme encefalopathie)

text:
Nr . C 336/ 16         NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      9 . 11 . 96
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                   riale di Roma , sezione distaccata di Tivoli , in de aldaar
                        van 12 juli 1996                                 dienende strafzaak tegen M. Modesti, om een prejudiciële
                                                                         beslissing over de verenigbaarheid met artikel 30 EG
in zaak C-180/96 R, Verenigd Koninkrijk van Groot                       Verdrag van een nationale wettelijke ' regeling inzake het
Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de                       beheer van auteursrechten , heeft het Hof, samengesteld als
Europese Gemeenschappen , ondersteund door Raad van de                   volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. N. Kakouris,
                        Europese Unie ( ')                               D. A. O. Edward, J.-P . Puissochet en G. Hirsch, kamerpre
(Kort geding — Landbouw — Veterinair beleid — Spoed                     sidenten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
   maatregelen tegen boviene spongiforme encefalopathie)                 Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann ,
                           ( 96 /C 336/29 )                              H. Ragnemalm en L. Sevón , rechters; advocaat-generaal : G.
                                                                         Cosmas; griffier: R. Grass , op 19 juli 1996 een beschikking
                       (Procestaai: Engels)                              gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Het door de Pretura circondariale di Roma, sezione
                 de Jurisprudentie van het Hof)                          distaccata di Tivoli, bij beschikking van 21 februari 19 96
                                                                         ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing, is niet
In zaak C-180/96 R, Verenigd Koninkrijk van Groot                       ontvankelijk .
Brittannië en Noord-Ierland ( gemachtigden : L. Nicoll en Sir
Nicholas Lyell , bijgestaan door K. P. E. Lasok en D.                    (') PB nr . C 247 van 24 . 8 . I 996 .
Anderson ), tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigden : D. Booß en J. Macdonald Flett ),
ondersteund door Raad van de Europese Unie ( gemachtig
den : A. Brautigam en M. Sims ), betreffende een verzoek tot
opschorting van de tenuitvoerlegging van Beschikking
 96/239/EG van de Commissie van 27 maart 1996 inzake
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
 spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene spongi
 forme encefalopathie ( PB 1996 , L. 78 , blz . 47 ), en/of tot                                   van 19 juli 1996
 verkrijging van voorlopige maatregelen , heeft het Hof,                         in zaak C- 196/96 , strafzaak tegen L. Hassan (')
 samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,             (Uitlegging van verdragsbepalingen inzake vrij verkeer van
 C. N. Kakouris, D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet en G.               goederen en vrij verrichten van diensten in verband met
 Hirsch , kamerpresidenten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de           nationale wettelijke regeling inzake beheer van auteursrech
 Almeida , P. J. G. Kapteyn , C. Gulmann , J. L. Murray, P.                          ten door publiekrechtelijke onderneming)
Jann , H. Ragnemalm en L. Sevón ( rapporteur ), rechters ;
 advocaat-generaal : G. Tesauro ; griffier : R. Grass , op 12 juli                                  ( 96/C 336 /31 )
  1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
 volgt :                                                                                (Procestaai: Italiaans)
  1 . Het verzoek van het Verenigd Koninkrijk wordt afge                 ( Voorlopige vertaling-,    de definitieve vertaling verschijnt in
      wezen .
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .
                                                                          In zaak C- 196/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
 (') PB nr . C 197 van 6 . 7 . 1996 .
                                                                          krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda
                                                                          riale di Roma , sezione distaccata di Tivoli , in de aldaar
                                                                          dienende strafzaak tegen L. Hassan, om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de verenigbaarheid met artikel 30 EG
                                                                          Verdrag van een nationale wettelijke regeling inzake het
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                          beheer van auteursrechten, heeft het Hof, samengesteld als
                                                                          volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. N. Kakouris,
                         van 19 juli 1996                                 D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet en G. Hirsch , kamerpre
      in zaak C-191 /96 , strafzaak tegen M. Modesti ( )                  sidenten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
  (Uitlegging van verdragsbepalingen inzake vrij verkeer van              Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann ,
 goederen en vrij verrichten van diensten in verband met                  H. Ragnemalm en L. Sevón , rechters ; advocaat-generaal : G.
 nationale wettelijke regeling inzake beheer van auteursrech             Cosmas; griffier : R. Grass , op 19 juli 1996 een beschikking
            ten door publiekrechtelijke onderneming)                      gegeven waarvan het dictum luidt als volgt :
                             ( 96/C 336 /30 )
                                                                          Het door de Pretura circondariale di Roma, sezione
                      (Pro cestaai: Italiaans)                            distaccata di Tivoli, bij beschikking van 15 mei 1 996
                                                                          ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing, is niet
                                                                          ontvankelijk .
  ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                          ( 1 ) PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 .
  In zaak C-191 /96 , betreffende een verzoek aan het Hof
  krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda


title: Zaak T- 285/04: Beroep, op 13 juli 2004 ingesteld door Michel Andrieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/35

         Beroep, op 13 juli 2004 ingesteld door Michel Andrieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T- 285/04)
   (2004/C 262/67)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michel Andrieu, wonende te Saint-Mandé (Frankrijk), vertegenwoordigd door S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het op zijn klacht genomen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 30 maart 2004 en het voor hem opgestelde loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 nietig te verklaren;

               —

               de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Gemeenschap ter zake van het bestreden besluit en de niet-tijdige opstelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport vast te stellen;

               —

               verzoeker een schadevergoeding toe te kennen wegens de door hem geleden beroepsmatige, materiële en immateriële schade ten bedrage van in totaal 64 468 euro, met inbegrip van één symbolische euro wegens geestelijke beproevingen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Dit beroep is ingesteld tegen het besluit van de directeur personeelszaken en algemeen beheer van de Commissie van 31 maart 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht in het kader van de opstelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002.
   Verzoeker betwist de rechtmatigheid van dit besluit en van het genoemde loopbaanontwikkelingsrapport, waarop dit besluit berust.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker:

               —

               schending van de rechten van de verdediging, met name gelet op het feit dat sommige beoordelingselementen niet in zijn persoonsdossier zijn opgenomen, zij slechts gedeeltelijk in het geautomatiseerde systeem „SYSPER2” zijn opgeslagen, en het als referentiepunt in aanmerking te nemen loopbaanontwikkelingsrapport onvindbaar is;

               —

               schending van de procedurele waarborgen, met name wegens het belangenconflict tussen de beoordelaar en degene die het rapport heeft bekrachtigd, en schending van sommige bepalingen ter uitvoering van de artikelen 43 en 45 van het Statuut;

               —

               kennelijke beoordelingsfout;

               —

               niet-naleving van de motiveringsverplichting.


title: Zaak T-615/15: Beroep ingesteld op 2 november 2015 — LL/Parlement

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/66

         Beroep ingesteld op 2 november 2015 — LL/Parlement
   (Zaak T-615/15)
   (2016/C 027/84)
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partij: LL (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: J. Petrulionis, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit D(2014) 15503 van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 17 april 2014 en debetnota nr. 2014-575 van 5 mei 2014, die is vastgesteld op basis van dat besluit;

               —

               verwijzing van verweerder in de door verzoekster in verband met de procedure gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

      Juistheid van de betaling en geldigheid en wettigheid van de terugvordering van de betaalde som

   Verzoekster voert aan dat de secretaris-generaal van het Europees Parlement zich in besluit D(2014) 15503 op volkomen ongefundeerde en onrechtmatige wijze op het standpunt heeft gesteld dat de som van 37 728 EUR onverschuldigd aan verzoekster is betaald en dat hij op een wijze die volgens artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement en artikel 80 van de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement ongefundeerd en onrechtmatig is, de rekenplichtige van het Europees Parlement heeft gelast de som van 37 728 EUR van verzoekster terug te vorderen en verzoekster in overeenstemming met de procedurevoorschriften bij debetnota nr. 2014-575 daarvan in kennis te stellen.
   Volgens verzoekster heeft de secretaris-generaal van het Europees Parlement bij de vaststelling van het besluit slechts twee zaken in aanmerking genomen: het rapport van OLAF en het feit dat verzoekster niet had bewezen dat de ontvangen som voor het doel was gebruikt waarvoor zij bestemd was. Verzoekster stelt echter dat geen informatie is verzameld die bevestigt dat zij in strijd met artikel 14 van de Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement de ontvangen som voor andere doeleinden heeft gebruikt dan het doeleinde waarvoor zij bestemd was.

      Verjaringstermijn en toepassing van het beginsel van een redelijke termijn, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel

   Verzoekster stelt dat bij de vaststelling van besluit D(2014) 15503 van de secretaris-generaal van het Europees Parlement en debetnota nr. 2014-575 de in artikel 81 van het Financieel Reglement en artikel 93 van de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement bedoelde verjaringstermijn niet in acht is genomen en dat niet is voldaan aan de vereisten van het beginsel van een redelijke termijn, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel.
   Volgens verzoekster hebben de betrokken EU-instellingen op ongefundeerde wijze, onterecht en onredelijk lang getalmd met de uitoefening van hun bevoegdheden en de vaststelling van de betrokken besluiten. Op deze manier zijn verzoeksters rechten geschonden, waaronder het recht op verdediging en de correcte tenuitvoerlegging van dat recht, aangezien verzoekster ten gevolge van de lange periode tussen de onderzochte gebeurtenissen en de vaststelling van de betrokken besluiten feitelijk de mogelijkheid is ontnomen om zich naar behoren te verdedigen tegen de beschuldigingen, bewijzen aan te voeren en alle andere maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de onderhavige zaak billijk wordt beslecht.


title: Zaak T-91/10: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Lucchini/Commissie [ „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van betonstaal in staven of rollen — Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag — Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen — Beperking of beheersing van de productie of de afzet — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Rechtsgrondslag — Rechten van de verdediging — Geldboeten — Zwaarte en duur van de inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Inaanmerkingneming van een nietigverklaringsarrest in een verknochte zaak” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/25

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Lucchini/Commissie
   (Zaak T-91/10) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van betonstaal in staven of rollen - Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag - Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen - Beperking of beheersing van de productie of de afzet - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Rechtsgrondslag - Rechten van de verdediging - Geldboeten - Zwaarte en duur van de inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Inaanmerkingneming van een nietigverklaringsarrest in een verknochte zaak”])
   (2015/C 034/28)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lucchini SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Delfino, J.-P. Gunther, E. Bigi, C. Breuvart en L. De Sanctis en vervolgens J.-P. Gunther, E. Bigi, C. Breuvart en D. Galli, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Sauer en B. Gencarelli, gemachtigden, bijgestaan door M. Moretto, advocaat, en vervolgens R. Sauer en R. Striani, gemachtigde, bijgestaan door M. Moretto)

      Voorwerp

   Verzoek tot vaststelling van de non-existentie of tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 7492 definitief van de Commissie van 30 september 2009 (zaak COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking), zoals gewijzigd bij besluit C (2009) 9912 definitief van de Commissie van 8 december 2009, subsidiair, verzoek tot nietigverklaring van artikel 2 van die beschikking, en meer subsidiair, verzoek tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lucchini SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-414/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Polymeles Protodikeio Athinon — Griekenland) — Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH/DEMO Anonymos Viomichaniki kai Emporiki Etairia Farmakon (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Artikel 207 VWEU — Handelsaspecten van intellectuele eigendom — Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs) — Artikel 27 — Octrooieerbaar onderwerp — Artikel 70 — Bescherming van bestaande onderwerpen)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Polymeles Protodikeio Athinon — Griekenland) — Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH/DEMO Anonymos Viomichaniki kai Emporiki Etairia Farmakon
   (Zaak C-414/11) (1)

   (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Artikel 207 VWEU - Handelsaspecten van intellectuele eigendom - Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs) - Artikel 27 - Octrooieerbaar onderwerp - Artikel 70 - Bescherming van bestaande onderwerpen)
   2013/C 260/09
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Polymeles Protodikeio Athinon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

      Verwerende partij: DEMO Anonymos Viomichaniki kai Emporiki Etairia Farmakon

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Polymeles Protodikeio Athinon — Uitlegging van de artikelen 27 en 70 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom („TRIPs”), die als bijlage bij de Overeenkomst tot oprichting van de „Wereldhandelsorganisatie” is gevoegd (PB L 336, blz. 214) — Onderscheid tussen materies die tot het gemeenschaprecht behoren en materies waarvoor de lidstaten bevoegd zijn — Octrooien — Chemische en farmaceutische producten

      Dictum

               1)

               Artikel 27 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, die als bijlage I C is gehecht aan de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die op 15 april 1994 te Marrakesh is ondertekend en is goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-Ronde (1986-1994) voortvloeiende overeenkomsten, valt onder de gemeenschappelijke handelspolitiek.

               2)

               Artikel 27 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer er geen sprake is van een afwijking op grond van de leden 2 en 3 van dat artikel, voor de uitvinding van een farmaceutisch product, zoals de werkzame chemische verbinding van een geneesmiddel, onder de voorwaarden van lid 1 van dat artikel een octrooi kan worden verleend.

               3)

               Een octrooi dat is verkregen naar aanleiding van een aanvraag waarmee de uitvinding wordt geclaimd van zowel de wijze van vervaardiging van een farmaceutisch product als van dit farmaceutisch product als zodanig, maar dat enkel voor die wijze van vervaardiging is verleend, moet niet op grond van de voorschriften van de artikelen 27 en 70 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom worden geacht de uitvinding van dat farmaceutische product te beschermen vanaf de inwerkingtreding van die Overeenkomst.

      (1)  PB C 298 van 08.10.2011.


title: Zaak T-391/12: Beroep ingesteld op 5 september 2012 — Lidl Stiftung/BHIM — Unipapel Industria Comercio y Servicios (UNITED OFFICE)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/31

         Beroep ingesteld op 5 september 2012 — Lidl Stiftung/BHIM — Unipapel Industria Comercio y Servicios (UNITED OFFICE)
   (Zaak T-391/12)
   2012/C 355/66
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter en S. Paul, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Unipapel Industria Comercio y Servicios, SL (Tres Cantos, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 juni 2012 in zaak R 745/2011-2 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het beeldmerk bevattende de woordbestanddelen „UNITED OFFICE”, voor waren van de klassen 9, 16 en 20 — gemeenschapsmerk nr. 7454606

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de vordering tot nietigverklaring was gebaseerd op de nietigheidsgronden van artikel 53, lid 1, van verordening nr. 207/2009, alsook op inschrijving nr. 1445832 van het gemeenschapswoordmerk „UNIOFFICE” voor waren van klasse 16

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring voor alle betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 15, lid 1, juncto artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 en van regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-404/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö, migrationsdomstolen (Zweden) op 6 juli 2017 — A/Migrationsverket Förvaltningsprocessenheten Malmö

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö, migrationsdomstolen (Zweden) op 6 juli 2017 — A/Migrationsverket Förvaltningsprocessenheten Malmö
   (Zaak C-404/17)
   (2017/C 293/26)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Malmö, migrationsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A

      Verwerende partij: Migrationsverket Förvaltningsprocessenheten Malmö

      Prejudiciële vraag

   Moet een verzoek waarin de door verzoeker verstrekte informatie wordt beoordeeld als betrouwbaar — en daarmee de grondslag vormt voor de behandeling van verzoek — maar niet als voldoende als grondslag voor een behoefte aan internationale bescherming omdat uit landeninformatie [over het land van oorsprong] blijkt dat de autoriteiten aanvaardbare bescherming bieden, als kennelijk ongegrond worden beschouwd in de zin van artikel 31, lid 8, van de herziene richtlijn 2013/32 (1)?

      (1)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180, blz. 60).


title: Zaak C-159/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de commerce de Bourges — Frankrijk) — Lidl SNC/Vierzon Distribution SA (Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG — Voorwaarden voor geoorloofdheid van vergelijkende reclame — Vergelijken van prijs van korf levenmiddelen in twee concurrerende winkelketens — Goederen die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd — Misleidende reclame — Vergelijken van controleerbare kenmerken)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de commerce de Bourges — Frankrijk) — Lidl SNC/Vierzon Distribution SA
   (Zaak C-159/09) (1)

   (Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG - Voorwaarden voor geoorloofdheid van vergelijkende reclame - Vergelijken van prijs van korf levenmiddelen in twee concurrerende winkelketens - Goederen die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd - Misleidende reclame - Vergelijken van controleerbare kenmerken)
   2011/C 13/13
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de commerce de Bourges

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lidl SNC

      Verwerende partij: Vierzon Distribution SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de commerce de Bourges — Uitlegging van artikel 3 bis van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984, inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 250, blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB L 290, blz. 18) — Voorwaarden waaronder vergelijkende reclame geoorloofd is — Vergelijking van de prijzen van een concurrerende supermarktketen — Producten die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd

      Dictum

   Artikel 3 bis, lid 1, sub b, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, moet aldus worden uitgelegd dat de loutere omstandigheid dat levenmiddelen van elkaar verschillen inzake hun eetbaarheid en het genoegen dat zij de consument verschaffen, op basis van de wijze en plaats van bereiding ervan, de ingrediënten, en de identiteit van de fabrikant, er niet toe leidt dat een vergelijking tussen dergelijke producten niet kan voldoen aan het in voornoemde bepaling neergelegde vereiste, inhoudende dat deze producten in dezelfde behoeften moeten voorzien of voor hetzelfde doel moeten zijn bestemd, met andere woorden in voldoende mate onderling verwisselbaar moeten zijn.
   Artikel 3 bis, lid 1, sub a, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd dat een advertentie zoals aan de orde in het hoofdgeding met name misleidend kan zijn:

               —

               indien, rekening houdend met alle relevante omstandigheden van het betrokken geschil en in het bijzonder met de vermeldingen of weglatingen in deze advertentie, vaststaat dat een aanzienlijk aantal consumenten tot wie de advertentie zich richt, tot aankoop zou kunnen besluiten in de onjuiste overtuiging dat de door de adverteerder samengestelde productenkorf representatief is voor diens algemene prijsniveau ten opzichte van zijn concurrent, zodat zij, wanneer zij regelmatig hun gangbare consumptiegoederen zouden aankopen bij de adverteerder en niet bij de betrokken concurrent, besparingen zouden kunnen realiseren van de door de betwiste advertentie vermelde omvang, of dat zij in de onjuiste overtuiging verkeren dat alle producten van de adverteerder goedkoper zijn dan deze van zijn concurrent, of

               —

               indien blijkt dat, voor de vergelijking van de prijzen alleen, levensmiddelen zijn uitgekozen die nochtans verschillen vertonen die de keuze van de gemiddelde consument aanzienlijk kunnen beïnvloeden, zonder dat deze verschillen duidelijk blijken uit de betwiste advertentie.

         Artikel 3 bis, lid 1, sub c, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd dat de door deze bepaling gestelde voorwaarde van controleerbaarheid, wat een advertentie zoals aan de orde in het hoofdgeding betreft die de prijzen van twee goederenassortimenten vergelijkt, inhoudt dat de betrokken goederen nauwkeurig kunnen worden geïdentificeerd op basis van de informatie in de betrokken advertentie.

      (1)  PB C 180 van 01.08.2009.


title: Arrest van het Hof van 28 januari 2015 in zaak E-11/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/7/EU betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties)

text:
               18.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/5

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 januari 2015
   in zaak E-11/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/7/EU betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties)
   (2015/C 201/05)
   In zaak E-11/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 2 van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, te weten Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 12 van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 2 van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 12 van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 24 oktober 1996 in zaak C-335/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Luik): Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen (RSVZ) tegen M. Picard (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ouderdoms- en overlijdensverzekering - Uitkeringen - Gelijktijdige vaststelling van pensioenen krachtens wettelijke regeling van twee Lid-Staten - Automatische vaststelling wanneer aanvraag tot bevoegd orgaan van één Lid-Staat wordt gericht - Verplichting om, teneinde gelijktijdige vaststelling van pensioenen te verkrijgen, aanvraag in te dienen bij orgaan van Lid-Staat van woonplaats)

text:
Nr. C 26/2            [ NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.97
sucrière de Berneuil-sur-Aisne en Directeur régional des                                 ARREST VAN HET HOF
impöts, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                                       ( Derde Kamer )
van de bepalingen van de communatuaire regelgeving be
treffende verschillende bijdragen en heffingen in de sector                                 van 24 oktober 1996
suiker, heeft het Hof (Vierde Kamer ), samengesteld als
                                                                      in zaak C-335/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing
volgt: C. N. Kakouris, waarnemend voor de president van
                                                                      van het Arbeidshof te Luik): Rijksinstituut voor de sociale
de Vierde Kamer ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn en H. Rag
nemalm, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier:          verzekeringen der zelfstandigen ( RSVZ ) tegen M. Pi
                                                                                card ( 1 )
H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 24 oktober 1996 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Ouder
                                                                      doms- en overlijdensverzekering — Uitkeringen — Gelijk
                                                                      tijdige vaststelling van pensioenen krachtens wettelijke re
I. Artikel 8, lid 2, derde alinea, onder a), van Verorde             geling van twee Lid-Staten — Automatische vaststelling
       ning (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981            wanneer aanvraag tot bevoegd orgaan van één Lid-Staat
       houdende een gemeenschappelijke ordening der mark             wordt gericht — Verplichting om, teneinde gelijktijdige
       ten in de sector suiker, en artikel 6, lid 4, van Verorde     vaststelling van pensioenen te verkrijgen, aanvraag in te
       ning (EEG) nr. 1358/77 van de Raad van 20 juni 1977                   dienen bij orgaan van Lid-Staat van woonplaats)
       houdende de algemene voorschriften inzake verevening
       van de opslagkosten in de sector suiker en houdende                                        ( 97/C 26/03 )
       intrekking van Verordening (EEG) nr. 750/68, moeten
       aldus worden uitgelegd, dat aan de voorwaarden voor                                    (Procestaai: Frans)
       het ontstaan van de verplichting tot betaling van de
       opslagbijdrage is voldaan op het moment van de afzet
       van de suiker.
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
2 . Artikel 28, leden 3 en 4, van Verordening (EEG)
       nr. 1785/81 moet aldus worden uitgelegd, dat aan de            In zaak C-335/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
       voorwaarden voor het ontstaan van de verplichting tot          krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Arbeidshof te
       betaling van de in deze bepaling bedoelde productie           Luik ( België ), in het aldaar aanhangig geding tussen Rijks
       heffingen is voldaan bij de berekening van de suiker          instituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen
       productie na elk verkoopseizoen.                               ( RSVZ ) en M. Picard, betreffende een prejudiciële beslis
                                                                      sing over de uitlegging van artikel 36 van Verordening
                                                                      ( EEG ) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot
3 . Artikel 32 bis, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1785/           vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening
       81 , zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 934/86          nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zeker
       van de Raad van 24 maart 1986, en artikel 1 , lid 1 ,
                                                                      heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
       van Verordening (EEG) nr. 3046/86 van de Commissie             op hun gezinnen die zich binnen de Gemeenschap ver
       van 3 oktober 1986 tot vaststelling van de uitvoerings        plaatsen, zoals gewijzigd en aangepast bij Verordening
       bepalingen met betrekking tot de inning van de com             ( EEG ) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 ( PB
       pensatieheffing in de sector suiker, moeten aldus wor          1983 , L 230, blz . 86 ), heeft het Hof ( Derde Kamer ), sa
       den uitgelegd, dat aan de voorwaarden voor het                 mengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida ( rappor
       ontstaan van de verplichting tot betaling van de com          teur), kamerpresident, C. Gulmann en J.-P. Puissochet,
       pensatieheffing is voldaan bij de berekening van de sui        rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: R.
       kerproductie na elk van de verkoopseizoenen 1986/               Grass, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan
        1987 tot en met 1990/1991 .
                                                                       het dictum luidt als volgt:
 4 . Artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1914/87 van de                Artikel 36, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 574/72 van
       Raad van 2 juli 1987 tot instelling van een speciale            de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze
       compensatieheffing in de sector suiker voor het ver            van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betref
        koopseizoen 1986/1987, en de artikelen 1 en 2 van              fende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op
        Verordening (EEG) nr. 3061 /87 van de Commissie van            werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen,
        13 oktober 1987 tot vaststelling van de coëfficiënt            die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij
        voor de berekening van de speciale compensatieheffing          zigd en aangepast bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van
        voor het verkoopseizoen 1986/1987 in de sector suiker,         de Raad van 2 juni 1983, dat bepaalt dat de uitkeringen
        moeten aldus worden uitgelegd, dat aan de voorwaar            gelijktijdig worden vastgesteld wanneer een aanvraag om
        den voor het ontstaan van de verplichting tot betaling         uitkeringen tot het orgaan van een Lid-Staat wordt ge
        van de speciale compensatieheffing is voldaan bij de            richt, is een autonome procedureregel die van toepassing is
        berekening van de suikerproductie na het verkoopsei            ongeacht of de bepalingen van de leden 1 tot en met 3 van
        zoen 1986/1987.                                                 hetzelfde artikel in acht zijn genomen.
 ( i ) PB nr. C 189 van 22 . 7 . 1995 .                                 0 ) PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .


title: Gevoegde zaken T-437/04 en T-441/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  22 februari 2006  — Standertskjöld-Nordenstam en Heyraud tegen Commissie ( Ambtenaren — Bevordering langs zogenoemde  tweede weg  — Bevorderingsronde 2003 — Niet-plaatsing op lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor bevordering tot rang A3 — Schending van artikel 45 van Statuut en van beginsel van gelijke behandeling )

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/12

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Standertskjöld-Nordenstam en Heyraud tegen Commissie
   (Gevoegde zaken T-437/04 en T-441/04) (1)

   („Ambtenaren - Bevordering langs zogenoemde „tweede weg” - Bevorderingsronde 2003 - Niet-plaatsing op lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor bevordering tot rang A3 - Schending van artikel 45 van Statuut en van beginsel van gelijke behandeling”)
   (2006/C 96/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Holger Standertskjöld-Nordenstam (Waterloo, België) (vertegenwoordiger: T. Demaseure, advocaat) en Jean-Claude Heyraud (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoeken tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie om verzoekers' naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die voor het jaar 2003 het meest in aanmerking komen voor bevordering tot de rang A3 uit hoofde van de procedure langs de zogenoemde „tweede weg”.
   Dictum van het arrest

               1)

               De zaken T-437/04 en T-441/04 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De besluiten van de Commissie om verzoekers' naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die voor het jaar 2003 het meest in aanmerking komen voor bevordering tot de rang A3 uit hoofde van de procedure langs de zogenoemde „tweede weg”, worden nietig verklaard.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak C-169/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  4 mei 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — Abbey National plc (with the Inscape Investment Fund as joined party)/Commissioners of Customs & Excise (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub d, punt 6 — Beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen — Vrijstelling — Begrip  beheer  — Taken van bewaarder — Delegatie van taken van administratief beheer)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 mei 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — Abbey National plc (with the Inscape Investment Fund as joined party)/Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-169/04) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13, B, sub d, punt 6 - Beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen - Vrijstelling - Begrip „beheer” - Taken van bewaarder - Delegatie van taken van administratief beheer)
   (2006/C 165/07)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, London
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Abbey National plc (with the Inscape Investment Fund as joined party)

      Verweerder: Commissioners of Customs & Excise
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, London — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punt 6, van de richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling van het beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen — Draagwijdte
   Dictum

               1)

               Het begrip „beheer” van gemeenschappelijke beleggingsfondsen als bedoeld in artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, is een autonoom gemeenschapsrechtelijk begrip, waarvan de lidstaten de inhoud niet kunnen wijzigen.

               2)

               Artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat de door een derde beheerder verleende diensten van administratie en verslaglegging van de fondsen, onder het begrip „beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen” in de zin van deze bepaling vallen, wanneer zij over het geheel genomen een afzonderlijk geheel vormen, en kenmerkend en essentieel zijn voor het beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen.
               Niet onder dit begrip vallen daarentegen diensten die overeenkomen met de taken van een bewaarder, zoals die welke zijn genoemd in de artikelen 7, leden 1 en 3, en 14, leden 1 en 3, van richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's).

      (1)  PB C 146 van 29.5.2004.