title: Zaak T-96/06: Beroep ingesteld op  17 maart 2006  — Tsakiris-Mallas A.E. tegen BHIM

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/29

         Beroep ingesteld op 17 maart 2006 — Tsakiris-Mallas A.E. tegen BHIM
   (Zaak T-96/06)
   (2006/C 108/52)
   Taal van het verzoekschrift: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Tsakiris-Mallas A.E. (Argiroupoli Attikis, Griekenland) (vertegenwoordiger: Ch. Samaras, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Late Editions Limited (Leighton Buzzard, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies van verzoekster

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 11 januari 2006 in zaak R 1127/2004-2.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Tsakiris-Mallas A.E.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „exë” voor waren van de klassen 18 en 25 — aanvraag nr. 2 190 015

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Late Editions Limited

      Oppositiemerk of -teken: nationaal merk EXE voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de waren

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak T-527/12: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2017 — DeMaCo Holland/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/60

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2017 — DeMaCo Holland/Commissie
   (Zaak T-527/12) (1)

   (2017/C 144/82)
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


Avis juridique important

|

52003XX1024(06)

Hof van Justitie - Benoeming van de eerste advocaat-generaal

Publicatieblad Nr. C 255 van 24/10/2003 blz. 0007 - 0007

Benoeming van de eerste advocaat-generaal(2003/C 255/12)Overeenkomstig artikel 10, lid 1, derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering heeft het Hof, voor een periode van een jaar aanvangend op 7 oktober 2003, de heer A. Tizzano benoemd tot eerste advocaat-generaal.


title: Zaak F-141/07: Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Maniscalco/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/49

         Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Maniscalco/Commissie
   (Zaak F-141/07)
   (2008/C 92/100)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniele Maniscalco (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: C. Cardarello en F. D'amora, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker in te delen in groep IV, rang 13, salaristrap 1
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren besluit ADMIN.B.2/OG/jmt/ D(07)23504;

               —

               gegrond te verklaren het verzoek om erkenning van een hogere indeling en van het verschil in bezoldiging, berekend op de datum van de totstandkoming van de verhouding waarbij verzoekers recht op indeling in de rang 16 wordt erkend;

               —

               te gelasten dat het directoraat-generaal Personeelszaken en administratie — directie A — Personeel en loopbanen — het verschuldigde bedrag betaalt, vermeerderd met rente en kosten, voortvloeiende uit het verschil in bezoldiging tussen de rang 13 en de rang 16;

               —

               verzoeker voor de toekomst aan te stellen in de rang 16 en in de met zijn beroepservaring overeenkomende salaristrap.


title: Zaak T-154/99: Beroep, op 25 juni 1999 ingesteld door Stadtsportverband Neuss e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 265/16             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.9.1999
Beroep, op 25 juni 1999 ingesteld door Stadtsportverband              waaraan een groot aantal kinderen en jongeren uit verschillen-
Neuss e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    de landen van Europa deelnamen. Op aanvraag van verzoeker
                           schappen                                   verleende verweerster op 6 juni 1994 in het kader van het
                                                                      „Eurathlon-programma” onder dossiernummer 215050/94
                       (Zaak T-154/99)                                een subsidie van 20 000 ecu.
                       (1999/C 265/32)
                                                                      Bij de bestreden beschikking werd de volledige subsidie van
                       (Procestaal: Duits)                            verzoeker teruggevorderd op grond dat uit het rapport van de
                                                                      bevoegde accountantsdienst van de Kreisverwaltung Neuss
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             blijkt, dat ongeoorloofde winst werd gemaakt.
schappen is op 25 juni 1999 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Stadtsportverband
Neuss e.V., gevestigd te Neuss (BRD), vertegenwoordigd door           Verzoeker stelt:
en domicilie gekozen hebbende bij H. G. Hüsch en S. Schnelle
van het advocatenkantoor Dr. Hüsch, Kinnius & Partner te              — dat verweerster een procedurefout heeft gemaakt door
Neuss, Markt 21.                                                           alleen de niet meer in functie zijnde voorzitter van de
                                                                           raad bestuur van verzoeker de gelegenheid te geven
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                          opmerkingen te maken;
1. nietig te verklaren de terugvorderingsbeschikking van de           — dat ook de materiële voorwaarden voor terugvordering
    Europese Commissie van 6 april 1999 betreffende re-                    niet waren vervuld, daar er feite geen overschot was
    kening nr. 3240010317;
                                                                           geweest;
2. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                      — dat verweerster de rechten van de verdediging niet in acht
Middelen en voornaamste argumenten                                         heeft genomen daar zij in de bestreden terugvorderingsbe-
                                                                           schikking niet heeft aangegeven, hoeveel ongeoorloofde
Verzoeker, het verbond van alle sportverenigingen in het                   winst er was gemaakt, en haar vaststelling evenmin heeft
stadsgebied Neuss, organiseerde in 1994 een scholierenolym-                gebaseerd op feiten die door verzoeker konden worden
piade genoemd „Internationale Schülerbegegnung 1994”,                      nagetrokken.


title: Oproep tot het indienen van sollicitaties — directeur (m/v) Protocol en bezoeken (rang AD 14 of AD 15)

text:
               9.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CA 130/1

         Oproep tot het indienen van sollicitaties
   directeur (m/v) Protocol en bezoeken (rang AD 14 of AD 15)
   (2009/C 130 A/01)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ontstaat binnenkort een vacature voor het ambt van directeur (m/v) Protocol en bezoeken (rang AD 14 of AD 15). In dit ambt zal worden voorzien overeenkomstig artikel 29, lid 2, van het Ambtenarenstatuut.
   Aard van de functie
   De gekozen kandidaat geeft onder het gezag van de griffier van het Hof leiding aan de directie Protocol en bezoeken, waarvan hij de werkzaamheden aanstuurt en coördineert.
   De directeur Protocol en bezoeken oefent de functie uit van chef van het protocol van het Hof en heeft in die hoedanigheid de supervisie over de organisatie van officiële bezoeken van hoogwaardigheidsbekleders aan het Hof alsmede over de organisatie van plechtige zittingen en overige officiële gebeurtenissen.
   Hij is tevens verantwoordelijk voor de dienst bezoeken, dat wil zeggen voor:

               —

               de voorbereiding van studie- en informatiebezoeken (ongeveer 15 000 bezoekers per jaar);

               —

               de organisatie bij het Hof van bijeenkomsten van nationale rechters.

         De directeur Protocol en bezoeken draagt in het bijzonder zorg voor een goed personeelsbeheer van de directie; met name bevordert hij de motivatie en de bijscholing van het personeel en de aanpassing aan de eisen van de dienst. Tevens zet hij zich in voor betere werkmethoden bij de directie en een optimaal gebruik van de beschikbare hulpmiddelen en instrumenten. Ten slotte zorgt hij in zijn hoedanigheid van gesubdelegeerd ordonnateur voor een goed beheer van de ter beschikking gestelde financiële middelen.
   Vereiste bewijsstukken of diploma's

               —

               voltooide universitaire opleiding, afgesloten met een diploma;

               —

               diepgaande kennis van en gedegen beroepservaring met betrekking tot de gebieden waarop de directie actief is;

               —

               capaciteiten op het gebied van het leidinggeven aan een administratieve eenheid;

               —

               goede kennis van de Engelse en de Franse taal.

         Indiening van de sollicitaties
   Sollicitaties naar dit ambt dienen, tezamen met een gedetailleerd curriculum vitae en overige ter zake dienende stukken, uiterlijk op 27 juni 2009 om 13.00 uur bij het Hof van Justitie te zijn ingediend, uitsluitend via e-mail op het volgende adres: DIR-PV-CURIA@curia.europa.eu.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 9 november 2000 in zaak C-148/99: Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen [EOGFL — Goedkeuring van de rekeningen — Begrotingsjaar 1995 — Verordening (EEG) nr. 1164/89 — Steun voor vezelvlas en hennep]

text:
C 28/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.1.2001
de Pretore di Torino (Italië), in het aldaar aanhangige geding             (gemachtigde: P. Oliver), betreffende een beroep, strek-
tussen R. Vitaro en Europese Stichting voor opleiding, om een              kende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 79 van de           1999/187/EG van de Commissie van 3 februari 1999 betref-
Regeling welke aan toepassing is op de andere personeelsleden              fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor
van de Europese Gemeenschappen, heeft het Hof (Vijfde                      het begrotingsjaar 1995 hebben ingdiend in verband met de
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
M. Wathelet (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón,           Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:             blz. 37), voor zover deze beschikking uitgaven voor een bedrag
R. Grass, op 9 november 2000 een arrest gewezen waarvan                    van 869 283 GBP, in de verzoekende lidstaat gedaan in
het dictum luidt als volgt:                                                het kader van de regeling ingesteld bij verordening (EEG)
                                                                           nr. 1164/89 van de Commissie van 28 april 1989 houdende
Artikel 79 van de Regeling welke van toepassing is op de andere            uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de steun voor vezel-
personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden          vlas en hennep (PB L 121, blz. 4), aan communautaire
uitgelegd dat deze bepaling eraan in de weg staat dat een gemeen-          financiering onttrekt, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
schapsinstelling met een plaatselijk functionaris een arbeidsovereen-      steld als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de president
komst voor bepaalde duur sluit, wanneer haar eigen regeling die op         van de Vijfde kamer, L. Sevón en P. Jann (rapporteur), rechters;
de arbeidsvoorwaarden van plaatselijke functionarissen van toepassing      advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,
is en die is vastgesteld aan de hand van de voorschriften en gebruiken     administrateur, op 9 november 2000 een arrest gewezen
van de staat van tewerkstelling, zich daartegen verzet. De verwijzende     waarvan het dictum luidt als volgt:
rechter dient dus te onderzoeken, of overeenkomstig artikel 3 van de       1)    Verklaart beschikking 1999/187/EG van de Commissie van
regeling van de Commissie de omstandigheden of de aard van de aan                3 februari 1999 betreffende de goedkeuring van de rekeningen
de plaatselijke functionaris opgedragen werkzaamheden vereisten, dat             die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend
de tussen partijen in het hoofdgeding gesloten overeenkomst voor                 in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantie-
bepaalde duur werd gesloten. Zo dat niet het geval is, dient hij die             fonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde
overeenkomst om te zetten in een arbeidsovereenkomst voor onbepaal-              uitgaven, nietig voorzover zij uitgaven voor een bedrag van
de duur.                                                                         869 283 GBP, in het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
                                                                                tannië en Noord-Ierland gedaan in het kader van de regeling
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                      ingesteld bij verordening (EEG) nr. 1164/89 van de Commissie
                                                                                van 28 april 1989 houdende uitvoeringsbepalingen met
                                                                                betrekking tot de steun voor vezelvlas en hennep, aan commu-
                                                                                nautaire financiering onttrekt.
                                                                           2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                                                                                kosten.
                      ARREST VAN HET HOF                                   (1) PB C 188 van 3.7.1999.
                            (Vijfde kamer)
                        van 9 november 2000
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-148/99: Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de                                                     (Vijfde kamer)
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                van 9 november 2000
[EOGFL — Goedkeuring van de rekeningen — Begrotings-
jaar 1995 — Verordening (EEG) nr. 1164/89 — Steun voor                     in zaak C-207/99 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                         vezelvlas en hennep]                                               schappen tegen C. Hamptaux (1)
                                                                           (Hogere Voorziening — Ambtenaren — Bevordering —
                            (2001/C 28/10)                                                    Vergelijking van verdiensten)
                                                                                (2001/C 28/11)
                           (Procestaal: Engels
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             (Voorlopige verlating; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-148/98, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Ierland (gemachtigde: J. E. Collins, bijgestaan door              In zaak C-207/99 P, Commissie van de Europese Gemeen-
A. Sutton) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieusart-


title: Beroep, op 17 mei 1996 ingesteld door M. Forcat Icardo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-73/96)

text:
10 . 8 . 96            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 233 / 11
jury daarbij wordt verplicht de sollicitatieformulieren en de        eenheid van DG VIII de directeur-generaal en de adjunct
dossiers van de sollicitanten te bekijken alvorens de criteria       directeur-generaal schriftelijk in kennis van een aantal zeer
voor de beoordeling van de beroepskwalificaties van de               negatieve beoordelingen over de wijze waarop verzoeker
sollicitanten vast te stellen . Door die onwettigheid van de         zich van zijn taken kweet . Deze kwam onmiddellijk op tegen
aankondiging moeten ook alle daarop gebaseerde besluiten             deze beschuldigingen , die hij als lasterlijk en beledigend
onwettig worden geacht.                                              aanmerkte . Na een onderzoek te hebben verricht conclu
                                                                     deerde de directeur-generaal , dat er geen enkel bewijs was
Vervolgens stelt zij , dat zij voortreffelijke beroepskwalifica     aangedragen , dat dit oordeel over verzoeker kon staven; hij
ties en ruime ervaring bezit . Het besluit om haar niet tot het      besloot derhalve de zaak ad acta te leggen . Niettemin deelde
mondeling examen toe te laten, kan derhalve slechts op een           hij verzoeker later mee, dat hij had besloten hem over te
kennelijke beoordelingsfout berusten .                               plaatsen naar eenheid VIII/B/5 en degene die het betrokken
                                                                     oordeel had geformuleerd, op zijn post te handhaven zonder
Ten slotte wijst verzoekster erop , dat verweerster heeft            jegens deze persoon een tuchtmaatregel te treffen . Tijdens
geweigerd haar tijdens de precontentieuze fase enige infor          een onderhoud dat hij daarover met de directeur-generaal
matie te verstrekken over het verloop van de werkzaamhe             had, kwam verzoeker op tegen dit besluit. Hij wees erop, dat
den van de jury en met name over de door de jury                     het besluit om hem over te plaatsen naar een uit professio
vastgestelde criteria en over het ogenblik waarop deze zijn          neel en administratief oogpunt minder belangrijke post,
vastgesteld . Zij concludeert daaruit, dat verweerster de            terwijl de andere persoon op zijn post werd gehandhaafd,
krachtens artikel 25 van het Ambtenarenstatuut op haar               slechts als een verkapte sanctie jegens hem kon worden
rustende motiveringsplicht niet is nagekomen .                       aangemerkt. Op 11 augustus 1995 werd aan verzoeker
                                                                     meegedeeld, dat de Commissie in het kader van de reorga
                                                                     nisatie van DG VIII had besloten, hem als hoofd van de
                                                                     eenheid VIII/B/5 „ Sysmin " bij het directoraat B „ Beheer
                                                                     instrumenten " tewerk te stellen .
                                                                     Verzoeker vordert nietigverklaring van dit besluit en voert
                                                                     daartoe de navolgende middelen aan :
Beroep, op 17 mei 1996 ingesteld door M. Forçat Icardo
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   a ) Verkeerde en ongegronde motivering. Volgens verweer
                        ( Zaak T-73/96 )                                 ster is het bestreden besluit genomen „ in het kader van
                          ( 96/C 233/21 )                                de reorganisatie van DG VIII ". Volgens verzoeker is het,
                                                                         gelet op de feiten , duidelijk, dat deze motivering niet
                                                                         overeenkomt met de werkelijkheid , daar hij in feite is
                       (Procestaai: Frans)                               overgeplaatst wegens de jegens hem uitgebrachte
                                                                         beschuldigingen , ondanks het feit dat deze ongegrond
                                                                         zijn gebleken .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 17 mei 1996 beroep tegen Commissie van de             b ) Volgens verzoeker gaat het betrokken besluit voorbij
Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Forçât                         aan het belang van de dienst, aangezien het tot gevolg
Icardo , wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G.                    heeft , dat aan een dienst een verantwoordelijke wordt
Vandersanden , advocaat te Brussel , domicilie gekozen                   onttrokken wiens bekwaamheid en efficiëntie unaniem
hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl , rue                 worden erkend, en dat aan deze persoon minder
Glesener 1 .
                                                                         verantwoordelijke taken in een kleinere groep worden
                                                                         toegewezen, hetgeen in ieders ogen neerkomt op een
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                       achteruitzetting „ de facto ".
                                                                     c ) Verzoeker is van mening, dat het bestreden besluit
— nietig te verklaren het in de nota van F. De Koster van                misbruik van bevoegdheid oplevert, omdat het niet op
     11 augustus 19 95 vervatte besluit om verzoeker ambts              het belang van de dienst is gebaseerd en omdat de ware
     halve over te plaatsen naar eenheid VIII/B/5 ;                      grond ervoor niet de reorganisatie van DG VIII is, maar
                                                                         de jegens hem geformuleerde ernstige lasterlijke beschul
— verzoeker vergoeding voor de geleden morele schade toe                 digingen , waarvan de ongegrondheid is erkend .
     te kennen;
                                                                     Verder betoogt verzoeker, dat verweersters houding jegens
— verweerster in alle kosten te verwijzen .                          de ongegronde beschuldigingen waarvan hij , zoals hierbo
                                                                     ven is uiteengezet, het slachtoffer is geworden, hem over
                                                                     duidelijk morele schade heeft berokkend, waarvoor ver
Middelen en voornaamste argumenten                                   weerster vergoeding verschuldigd is . Hij vordert dienaan
                                                                     gaande, dat de Commissie wordt veroordeeld hem een
Verzoeker verklaart, dat hij vanaf 1 januari 1991 de taken           bedrag van 500 000 Bfr. als schadevergoeding te betalen en
van hoofd van de geografische eenheid „ Caribisch gebied "           tuchtmaatregelen te treffen tegen degene die die beschuldi
( VIII/F/ 1 ) bij het directoraat-generaal Ontwikkeling              gingen heeft geuit.
( DG VIII ) heeft waargenomen , en zulks tot tevredenheid van
zijn hiërarchieke meerderen, zoals uit zijn beoordelingsrap
porten blijkt . In februari 1995 stelt het hoofd van een andere


               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/1

         (2007/C 42/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 20 van 27.1.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 331 van 30.12.2006

      PB C 326 van 30.12.2006

      PB C 310 van 16.12.2006

      PB C 294 van 2.12.2006

      PB C 281 van 18.11.2006

      PB C 261 van 28.10.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-364/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2009 door Giorgio Lebedef tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 juli 2009 in zaak F-39/08, Lebedef/Commissie

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/52

         Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2009 door Giorgio Lebedef tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 juli 2009 in zaak F-39/08, Lebedef/Commissie
   (Zaak T-364/09 P)
   2009/C 282/99
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 juli 2009 in zaak F-39/08, Giorgio Lebedef, wonende te 4, Neie Wee, L-1670 Senningerberg, Luxemburg, ambtenaar van de Europese Commissie, bijgestaan en vertegenwoordigd door Frédéric Frabetti, 5, rue Jean Bertels, L-1230 Luxemburg, advocaat bij het Hof, ten kantore van wie domicilie is gekozen, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verwerende partij, betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van 29 mei 2007, 20 juni 2007, 28 juni 2007, 6 juli 2007 alsmede van de twee besluiten van 26 juli 2007 en van het besluit van 2 augustus 2007 om 32 dagen in aftrek te brengen op rekwirants vakantieverlof over het jaar 2007;

               —

               toewijzing van de door rekwirant in eerste aanleg ingediende vorderingen;

               —

               subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               beslissing over de kosten en veroordeling van de Commissie tot betaling daarvan.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening vraag rekwirant om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 juli 2009 in de zaak Lebedef/Commissie, F-39/08, houdende verwerping van zijn beroep tot nietigverklaring van een reeks besluiten om 32 dagen in aftrek te brengen op zijn vakantieverlof over het jaar 2007.
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant negen middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen betreffende onder meer de samenstelling en de werkwijze van het personeelscomité alsmede van artikel 1, lid 2, van de raamovereenkomst die de verhoudingen tussen de Commissie en de vak- en beroepsorganisaties regelt;

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van het op artikel 24 ter gebaseerde concept „vakbondsvrijheid”;

               —

               schending van punt III.c betreffende „deeltijd op medische gronden” van het besluit van de Commissie van 28 april 2004 houdende vaststelling van toepassingsbepalingen op het gebied van afwezigheid wegens ziekte of ongeval en meer bepaald het punt waarin wordt bepaald dat „de eventueel genomen verlofdagen als hele dagen moeten worden geboekt”;

               —

               miskenning van rekwirants gezondheidstoestand;

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van de begrippen „deelneming aan de vertegenwoordiging van het personeel”, „detachering bij een vakbond” en „vakbondstaak”;

               —

               onjuiste opvatting en verdraaiing van de feiten en van rekwirants stellingen alsmede materiële onjuistheid van de vaststellingen van het Gerecht met betrekking tot de vastlegging van „onregelmatige afwezigheden” in SysPer2;

               —

               onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht bij de uitlegging van het begrip „afwezigheid” zoals gedefinieerd in de artikelen 57, 59 en 60 van het Statuut;

               —

               onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht bij de toepassing van artikel 60 van het Statuut, en

               —

               ontoereikende motivering van de vaststellingen van het Gerecht die in het kader van de eerste acht middelen ter discussie worden gesteld.


title: Zaak C-8/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n ° 4 de Martorell (Spanje) op 10 januari 2014 — Unnim Banc, S.A./Diego Fernández Gabarro e.a.

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 4 de Martorell (Spanje) op 10 januari 2014 — Unnim Banc, S.A./Diego Fernández Gabarro e.a.
   (Zaak C-8/14)
   2014/C 102/18
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 4 de Martorell

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unnim Banc, S.A.

      Verwerende partijen: Diego Fernández Gabarro e.a.

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG (1) zich tegen de termijn van één maand waarin is voorzien bij wet 1/2013 houdende maatregelen ter verbetering van de bescherming van hypotheekgevers, schuldsanering en sociale huur?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Gevoegde zaken T-420/11 en T-56/12: Arrest van het Gerecht van 22 januari 2015 — Ocean Capital Administration e.a./Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Gezag van gewijsde — Gevolgen van de nietigverklaring van beperkende maatregelen voor een entiteit die eigendom is of onder zeggenschap staat van een entiteit waarvan is vastgesteld dat zij betrokken is bij nucleaire proliferatie — Werking in de tijd van de gevolgen van nietigverklaring” )

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/12

         Arrest van het Gerecht van 22 januari 2015 — Ocean Capital Administration e.a./Raad
   (Gevoegde zaken T-420/11 en T-56/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Gezag van gewijsde - Gevolgen van de nietigverklaring van beperkende maatregelen voor een entiteit die eigendom is of onder zeggenschap staat van een entiteit waarvan is vastgesteld dat zij betrokken is bij nucleaire proliferatie - Werking in de tijd van de gevolgen van nietigverklaring”))
   (2015/C 081/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ocean Capital Administration GmbH (Hamburg, Duitsland) en de andere verzoekende partijen van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (zaak T-420/11); IRISL Maritime Training Institute (Teheran, Iran), Kheibar Co. (Teheran), Kish Shipping Line Manning Co. (Kish Island, Iran) en IRISL Multimodal Transport Co. (Teheran) (zaak T-56/12) (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC, M. Taher, solicitor, en M. Lester, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en, in zaak T-420/11, P. Plaza García en, in zaak T-56/12, M.-M. Joséphidès, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-420/11, nietigverklaring van besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz. 65), uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 136, blz. 26), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoeksters betreffen, en in zaak T-56/12, nietigverklaring van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), en verordening nr. 267/2012, voor zover deze handelingen verzoeksters betreffen

      Dictum

               1)

               Volgende handelingen worden nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op Ocean Capital Administration GmbH en de andere verzoekende partijen van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage bij het onderhavige arrest:

                           —

                           besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               2)

               Volgende handelingen worden nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op IRISL Maritime Training Institute, Kheibar Co., Kish Shipping Line Manning Co. en IRISL Multimodal Transport Co.:

                           —

                           besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           verordening nr. 267/2012.

               3)

               De gevolgen van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2011/299 en besluit 2011/783, worden gehandhaafd wat betreft Ocean Capital Administration GmbH en de andere verzoekende partijen van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage bij het onderhavige arrest enerzijds en IRISL Maritime Training Institute, Kheibar, Kish Shipping Line Manning en IRISL Multimodal Transport anderzijds totdat de nietigverklaring van verordening nr. 267/2012 effect sorteert.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van Ocean Capital Administration en de 35 andere verzoekende partijen van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage bij het onderhavige arrest enerzijds en van IRISL Maritime Training Institute, Kheibar, Kish Shipping Line Manning en IRISL Multimodal Transport anderzijds.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


               9.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/22

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Autonomy Capital (Jersey) LP en Eaton Vance Management op 20 december 2016
   (Zaak E-20/16)
   (2017/C 73/12)
   Op 20 december 2016 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Autonomy Capital (Jersey) LP en Eaton Vance Management, vertegenwoordigd door Pétur Örn Sverrisson hrl. en Halldór Backman hrl., Morrison & Foerster (UK) LLP, Citypoint, One Ropemaker Street, London EC2Y 9AW.
   Verzoeksters vragen het EVA-Hof:

               1.

               het besluit van verwerende partij van 23 november 2016 om de klacht van de verzoekende partijen tegen IJsland af te sluiten, nietig te verklaren, en

               2.

               verwerende partij in de kosten van de procedure te verwijzen.

         Feiten en argumenten:

               —

               De verzoekende partijen betogen dat wet nr. 37/2016, die door het IJslandse Parlement is goedgekeurd, discrimineert op grond van nationaliteit door uitgebreide eisen op te leggen (met sancties voor niet-nakoming) aan de houders van offshore króna die in hoofdzaak niet-ingezetenen van IJsland zijn, en geen gelijkwaardige eisen te stellen aan binnenlandse houders van króna.

               —

               Volgens de verzoekende partijen heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zich gebaseerd op artikel 43 van de EER-overeenkomst om de stelling te onderbouwen dat IJsland gerechtigd was, en blijft, om af te wijken van zijn verplichting om de in de EER-overeenkomst uiteengezette fundamentele vrijheden in acht te nemen.

               —

               Verzoekende partijen betogen dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een verkeerde inschatting heeft gemaakt van de beoordelingsmarge die EER-/EVA-staten door artikel 43 wordt gelaten, zodat IJsland dus niet heeft voldaan aan het in artikel 43, lid 4, uiteengezette criterium.

               —

               Voorts betogen de verzoekende partijen dat, ongeacht het scenario, iedere afwijking van een verplichting uit hoofde van de EER-overeenkomst in overeenstemming moet zijn met het evenredigheidsbeginsel en niet ruimer in omvang mag zijn dan hetgeen noodzakelijk is om aan zich plots voordoende moeilijkheden het hoofd te bieden. Volgens verzoekende partijen zijn de bij wet nr. 37/2016 opgelegde controles onevenredig en bieden ze geen antwoord op de verklaarde zorg van de IJslandse regering. Bovendien hebben de IJslandse autoriteiten de aanzienlijk minder restrictieve opties die hun zijn voorgesteld, niet in overweging genomen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 februari 1999 in zaak C-86/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): R. Woltmann, handel drijvende onder de naam "Trans-Ex-Import" tegen Hauptzollamt Potsdam (Diefstal van goederen - Douanerechten - Kwijtschelding - Bijzondere situatie)

text:
C 100/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.4.1999
en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-           hebbende inhoudenº, in de zin van artikel 905, lid 1, van
gola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 23 febru-     Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van
ari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als            2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen
volgt:                                                              ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de
                                                                    Raad tot vaststelling van het communautair douanewet-
                                                                    boek, bestaat, op grond waarvan het dossier door de Com-
1. Verwerpt het beroep.                                             missie dient te worden onderzocht, wanneer met inachtne-
                                                                    ming van de billijkheid die aan artikel 239 van Verorde-
                                                                    ning (EEG) nr. 2913/92 ten grondslag ligt, wordt
2. Verwijst het Europees Parlement in de kosten.                    vastgesteld dat er omstandigheden zijn waardoor de ver-
                                                                    zoeker in een situatie kan verkeren die uitzonderlijk is, ver-
                                                                    geleken met die van de andere marktdeelnemers die
(1) PB C 74 van 8.3.1997.                                           dezelfde activiteit verrichten, en niet is voldaan aan de
                                                                    voorwaarden die in artikel 900, lid 1, onder a), van Veror-
                                                                    dening (EEG) nr. 2454/93 worden gesteld om douanerech-
                                                                    ten ten gunste van de verzoeker te kunnen kwijtschelden.
                                                                    (1) PB C 131 van 26.4.1997.
                  ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde kamer)
                     van 25 februari 1999
in zaak C-86/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een
prejudicieÈle beslissing): R. Woltmann, handel drijvende                             ARREST VAN HET HOF
onder de naam ¹Trans-Ex-Importº tegen Hauptzollamt
                          Potsdam (1)                                                      (Zesde kamer)
(Diefstal van goederen Ð Douanerechten Ð Kwijtschel-                                    van 25 februari 1999
                  ding Ð Bijzondere situatie)
                                                                    in zaak C-195/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                        (1999/C 100/12)                                        schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                    (Niet-nakoming Ð Niet-uitvoering van Richtlijn 91/676/
                                                                                EEG)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                                (1999/C 100/13)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-86/97, betreffende een verzoek aan het Hof                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-                           de Jurisprudentie van het Hof)
finanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tus-
sen R. Woltmann, handel drijvende onder de naam
¹Trans-Ex-Importº en Hauptzollamt Potsdam, om een                   In zaak C-195/97, Commissie van de Europese Gemeen-
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 905,        schappen (gemachtigde: P. Stancanelli) tegen Italiaanse
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commis-             Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G.
sie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepa-          Ferri), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
lingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92             Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn
van de Raad tot vaststelling van het communautair doua-             de bepalingen vast te stellen en mee te delen die nodig zijn
newetboek (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1), heeft het              om Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch, pre-          1991 inzake de bescherming van water tegen verontreini-
sident van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-               ging door nitraten uit agrarische bronnen (PB L 375 van
dent van de Zesde kamer, G. F. Mancini, J. L. Murray                31.12.1991, blz. 1), in nationaal recht om te zetten, en
(rapporteur), H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters;               door met name niet aan de verplichting van artikel 3, lid 2,
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op                van die richtlijn te voldoen, de krachtens het Gemeen-
25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum              schapsrecht op haar rustende verplichtingen niet is nage-
luidt als volgt:                                                    komen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                    volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. F. Mancini,
                                                                    J. L. Murray (rapporteur), H. Ragnemalm en K. M. Ioan-
Geconcludeerd kan worden dat er ¹een bijzondere situatie            nou, rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R.
die het gevolg is van omstandigheden die geen manipulatie           Grass, op 25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan
of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de belang-         het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-284/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2016 — Gulli/EUIPO — Laverana (Lybera)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/60

         Beschikking van het Gerecht van 29 november 2016 — Gulli/EUIPO — Laverana (Lybera)
   (Zaak T-284/16) (1)

   (2017/C 022/81)
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak F-123/06: Beroep ingesteld op 23 oktober 2006 — Timmer/Rekenkamer

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/84

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2006 — Timmer/Rekenkamer
   (Zaak F-123/06)
   (2006/C 326/170)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Marianne Timmer (Saint Sauves d'Auvergne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van alle beoordelingsrapporten van verzoekster die door L. zijn opgesteld;

               —

               nietigverklaring van de daarmee verband houdende en/of latere besluiten, daaronder begrepen het besluit houdende aanstelling van L.;

               —

               veroordeling tot vergoeding van de materiële schade bestaande in het verlies aan inkomsten dat verzoekster heeft geleden in vergelijking met de situatie waarin zij zich zou hebben bevonden indien zij gedurende de periode dat zij onder L. werkzaam was telkens wanneer dat theoretisch mogelijk was, was bevorderd;

               —

               veroordeling tot betaling van een bedrag van 250 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade en de gevolgen die bovenvermelde onwettigheden voor de gezondheid van verzoekster hebben gehad;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat haar loopbaan is geblokkeerd en dat zij zelfs uit de dienst is verwijderd om haar meerdere in staat te stellen, de onrechtmatige uitoefening van zijn functie voort te zetten. De vertraagde instelling van het beroep is te wijten aan het feit dat verzoekster pas had vernomen dat de besluiten over haar loopbaan onwettig waren toen bepaalde nieuwe feiten werden ontdekt die de geldigheid van haar beoordelingsrapporten aantasten, namelijk, onder meer: i) een tweevoudige niet-inachtneming van artikel 11 bis van het Statuut door haar meerdere; ii) dat haar meerdere bij zijn aanstelling onvoldoende anciënniteit in de dienst had; iii) onwettigheden in het kader van vergelijkend onderzoek CC/LA/18/82; iv) onwettige vervulling van een ambt dat verzoekster had kunnen vervullen; v) persoonlijk belang van haar meerderen, vi) verzuim van tuchtmaatregelen.
   Verzoekster stelt voorts dat de besluiten die de secretaris-generaal van de Rekenkamer jegens haar heeft genomen in het geheel niet zijn gemotiveerd en dat de door hem gevolgde besluitvormingsprocedures onwettigheden vertonen.


title: Zaak T-389/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — AIA/EUIPO — Casa Montorsi (MONTORSI F. & F.) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk MONTORSI F. & F. — Ouder nationaal woordmerk Casa Montorsi — Relatieve nietigheidsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Overeenkomst over het naast elkaar bestaan van de merken — Draagwijdte — Artikel 53, lid 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/43

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — AIA/EUIPO — Casa Montorsi (MONTORSI F. & F.)
   (Zaak T-389/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk MONTORSI F. & F. - Ouder nationaal woordmerk Casa Montorsi - Relatieve nietigheidsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Overeenkomst over het naast elkaar bestaan van de merken - Draagwijdte - Artikel 53, lid 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/65)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agricola italiana alimentare SpA (AIA) (San Martino Buon Albergo, Italië) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Casa Montorsi Srl (Vignola, Italië) (vertegenwoordigers: S. Verea, K. Muraro en M. Balestriero, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 (zaak R 1239/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Casa Montorsi en AIA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Agricola italiana alimentare SpA (AIA) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak F-93/06: Beroep ingesteld op 16 augustus 2006 — Dethomas/Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/22

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2006 — Dethomas/Commissie
   (Zaak F-93/06)
   (2006/C 237/38)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Dethomas (Rabat, Marokko) (vertegenwoordigers: S. Orlandini, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 11 januari 2006 waarbij verzoeker als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen op proef is aangesteld in de hoedanigheid van hoofd van de delegatie van de Commissie in Marokko bij het directoraat-generaal „Buitenlandse betrekkingen”, voor zover hij daarbij is ingedeeld in rang A*14, salaristrap 2;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tijdens zijn aanstelling als tijdelijk functionaris in rang A*14, salaristrap 8, heeft verzoeker gesolliciteerd naar de functie vermeld in de kennisgeving van vacature COM/229/04 voor de vervulling van de post van hoofd van de delegatie van de Commissie in Marokko (1). Nadat de keuze op hem was gevallen, is hij aangesteld als ambtenaar op proef en ingedeeld in rang A*14, salaristrap 2.
   In zijn beroep voert verzoeker aan dat nu hij is aangesteld als ambtenaar in dezelfde rang en onmiddellijk aansluitend op zijn diensttijd als tijdelijk functionaris, de Commissie hem op grond van artikel 32, lid 3, van het Statuut had moeten indelen in rang A*14, salaristrap 8. Door hem het in deze bepaling voorziene voordeel te ontzeggen, heeft de Commissie blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting.

      (1)  PB C 246 A van 5.10.2004, blz. 1.


title: Zaak T-410/16: Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Makhlouf/Raad

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/13

         Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-410/16)
   (2016/C 371/15)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rami Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep van verzoeker ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de rechten van verdediging en van het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming, dat is neergelegd in de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „EVRM”), artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) en de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht, voor zover de door de Raad verstrekte motivering niet voldoet aan de verplichting die krachtens artikel 6 EVRM, artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op de instellingen van de Europese Unie rust.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt wat betreft de betrokkenheid van verzoeker bij de financiering van het Syrische regime.

               4.

               Vierde middel: de bestreden maatregelen beperken op ongerechtvaardigde en onevenredige wijze verzoekers grondrechten en meer bepaald zijn in artikel 1 van het eerste aanvullend protocol bij het EVRM en in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op eigendom, zijn in de artikelen 8 en 10, lid 2, EVRM neergelegde recht op eerbiediging van zijn eer en goede naam, het in artikel 6 EVRM en in artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van het vermoeden van onschuld, het in artikel 10 EVRM neergelegde recht op vrijheid van meningsuiting, en ten slotte het in artikel 2, lid 2, van het vierde protocol bij het EVRM neergelegde recht op vrijheid van verplaatsing.

               5.

               Vijfde middel: schending van de richtsnoeren van de Raad van 2 december 2005 inzake de implementatie en evaluatie van restrictieve maatregelen (sancties) in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU (document 15114/05 van de Raad van 2 december 2005).


title: Zaak C-139/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Burgos (Spanje) op 7 maart 2016 — Juan Moreno Marín, Maria Almudena Benavente Cárdaba en Rodrigo Moreno Benavente/Abadía Retuerta, S.A.

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Burgos (Spanje) op 7 maart 2016 — Juan Moreno Marín, Maria Almudena Benavente Cárdaba en Rodrigo Moreno Benavente/Abadía Retuerta, S.A.
   (Zaak C-139/16)
   (2016/C 200/09)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Burgos

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellanten: Juan Moreno Marín, Maria Almudena Benavente Cárdaba en Rodrigo Moreno Benavente

      Geïntimeerde: Abadía Retuerta, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Omvat het verbod als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder c), van richtlijn 2008/95 (1) mede het gebruik van een teken dat verwijst naar het kenmerk van waren of diensten dat deze in overvloed op een en dezelfde plaats kunnen worden aangetroffen met een hoge waarde en kwaliteit?

               2)

               Is een dergelijk teken aan te merken als een teken waarmee de plaats van herkomst wordt aangeduid, aangezien de concentratie van waren of diensten zich steeds voordoet op een bepaalde locatie?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 2008, L 299, blz. 25).


title: Zaak T-14/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — K-Swiss/BHIM (Evenwijdige strepen op schoen) ( Gemeenschapsmerk — Procesincidenten — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Kennisgeving van beslissing van kamer van beroep — Beroepstermijn )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — K-Swiss/BHIM (Evenwijdige strepen op schoen)
   (Zaak T-14/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Procesincidenten - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Kennisgeving van beslissing van kamer van beroep - Beroepstermijn”)
   (2006/C 331/96)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: K-Swiss, Inc. (West Lake Village, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: H. Hübner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2005 (zaak R 1109/2004-1) betreffende de inschrijving als gemeenschapsmerk van de afbeelding van een schoen met vijf evenwijdige strepen aan de zijkant
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-356/16: Beroep ingesteld op 4 juli 2016 — Brita/EUIPO — Aquis Wasser-Luft-Systeme (maxima)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/50

         Beroep ingesteld op 4 juli 2016 — Brita/EUIPO — Aquis Wasser-Luft-Systeme (maxima)
   (Zaak T-356/16)
   (2016/C 305/67)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brita GmbH (Taunusstein, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Maaßen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aquis Wasser-Luft-Systeme GmbH (Rebstein, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving nr. 1 128 639, met aanduiding van de Europese Unie

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 mei 2016 in zaak R 99/2015-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing alsmede de beslissing van de oppositieafdeling van 11 november 2014 vernietigen en aldus herzien dat de oppositie wordt toegewezen en dat de uitbreiding van de internationale inschrijving nr. 1 128 639 voor het merk „MAXIMA” tot het Uniemerkengebied wordt geweigerd;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van het beroep en van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof van 30 september 2003 in zaak C-76/01 P: Comité des industries du coton et des fibres connexes de l'Union européenne (Eurocoton) e.a. ("Hogere voorziening — Dumping — Verwerping door Raad van voorstel voor verordening tot instelling van definitieve antidumpingrechten — Ontbreken van gewone meerderheid die nodig is voor vaststelling van verordening — Verstrĳken van termĳn voor antidumpingonderzoek — Begrip voor beroep vatbare handeling — Motiveringsplicht")

text:
15.11.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 275/7
                     ARREST VAN HET HOF                                       2)    Artikel 7, lid 2, van richtlijn 90/435 van de Raad van 23 juli
                                                                                1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor
                                                                                moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschil-
                            (Vijfde kamer)                                          lende lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat op grond
                                                                                daarvan een belasting mag worden geheven als de 5 %-
                                                                                belasting bedoeld in de overeenkomst inzake dubbele belasting
                      van 25 september 2003                                         die in het hoofdgeding aan de orde is, ook al gaat het daarbij
                                                                                voor het deel dat drukt op de door de dochteronderneming
                                                                                aan de moedermaatschappij uitgekeerde dividenden, om een
in zaak C-58/01 (verzoek van de Special Commissioners                               bronbelasting in de zin van artikel 5, lid 1, van de richtlijn.
of Income Tax om een prejudiciële beslissing): Océ
van der Grinten NV tegen Commissioners of Inland                              3)    Bij onderzoek van de derde vraag is niet gebleken van formele
                              Revenue (1)                                           of procedurele gebreken die de geldigheid van artikel 7, lid 2,
                                                                                van de richtlijn kunnen aantasten.
(„Richtlijn 90/435/EEG — Vennootschapsbelasting — Moe-
dermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillen-                    (1) PB C 134 van 5.5.2001.
              de lidstaten — Begrip bronbelasting”)
                           (2003/C 275/12)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                van 30 september 2003
                                                                              in zaak C-76/01 P: Comité des industries du coton et des
                                                                              fibres connexes de l’Union européenne (Eurocoton) e.a. (1)
In zaak C-58/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van de Special Commissioners of Income
Tax (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding                    („Hogere voorziening — Dumping — Verwerping door Raad
tussen Océ van der Grinten NV en Commissioners of Inland                      van voorstel voor verordening tot instelling van definitieve
Revenue, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                antidumpingrechten — Ontbreken van gewone meerderheid
artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van                    die nodig is voor vaststelling van verordening — Verstrijken
23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling               van termijn voor antidumpingonderzoek — Begrip voor
voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit                                beroep vatbare handeling — Motiveringsplicht”)
verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6), alsmede over de
uitlegging en de geldigheid van artikel 7, lid 2, van die
richtlijn, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                                        (2003/C 275/13)
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, D. A. O. Edward,
A. La Pergola, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op                                               (Procestaal: Engels)
25 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Een belasting als de 5 %-belasting bedoeld in de overeenkomst
      inzake dubbele belasting die in het hoofdgeding aan de orde is,
      vormt voor het deel dat drukt op de dividenduitkering door de
      in het Verenigd Koninkrijk gevestigde dochteronderneming aan            In zaak C-76/01 P, Comité des industries du coton et des fibres
      de in een andere lidstaat gevestigde moedermaatschappij, een            connexes de l’Union européenne (Eurocoton), gevestigd te
      bronbelasting op de door een dochteronderneming aan de                  Brussel (België), Ettlin Gesellschaft für Spinnerei und Weberei
      moedermaatschappij uitgekeerde winst in de zin van artikel 5,           AG, gevestigd te Ettlingen (Duitsland), Textil Hof Weberei
      lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli                 GmbH & Co. KG, gevestigd te Hof (Duitsland), H. Hecking
      1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor            Söhne GmbH & Co., gevestigd te Stadtlohn (Duitsland),
      moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschil-              Spinnweberei Uhingen GmbH, gevestigd te Uhingen (Duits-
      lende lidstaten. Voor het deel dat drukt op het belastingkrediet        land), F. A. Kümpers GmbH & Co., gevestigd te Rheine
      waarop die dividenduitkering in het Verenigd Koninkrijk recht           (Duitsland), Tenthorey SA, gevestigd te Éloyes (Frankrijk), Les
      geeft, vormt die belasting evenwel geen door artikel 5, lid 1,          tissages des héritiers de G. Perrin — Groupe Alain Thirion
      van de richtlijn verboden bronbelasting.                                (HPG—GAT Tissages), gevestigd te Cornimont (Frankrijk),
 ---pagebreak--- C 275/8                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
Établissements des fils de Victor Perrin SARL, gevestigd te                                      ARREST VAN HET HOF
Thiéfosse (Frankrijk), Filatures et tissages de Saulxures-sur-
Moselotte, gevestigd te Saulxures-sur-Moselotte (Frankrijk),                                      van 23 september 2003
Tissage Mouline Thillot, gevestigd te Thillot (Frankrijk), Filature
                                                                            in zaak C-78/01 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
Niggeler & Küpfer SpA, gevestigd te Capriolo (Italië),
                                                                            een prejudiciële beslissing): Bundesverband Güterkraft-
Standardtela SpA, gevestigd te Milaan (Italië), (gemachtigden:
C. Stanbrook en P. Bentley, QC), domicilie gekozen hebbende                 verkehr und Logistik eV (BGL) tegen Bondsrepubliek
te Luxemburg betreffende hogere voorziening tegen het arrest                Duitsland, vertegenwoordigd door Hauptzollamt Frie-
                                                                                drichshafen (1)
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november                        („Vrij verkeer van goederen — Extern douanevervoer —
2000, Eurocoton e.a./Raad (T-213/97, Jurispr. blz. II-3727),                Vervoer onder dekking van carnet TIR — Overtredingen of
strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partijen bij             onregelmatigheden — Mogelijkheid voor organisatie die
de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigde:                       zich garant heeft gesteld te bewijzen waar overtreding of
S. Marquardt bijgestaan door G. M. Berrisch en H. P. Nehl)                  onregelmatigheid is begaan — Termijn voor bewijs —
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                   Verplichting voor lidstaat die overtreding of onregelmatig-
(gemachtigde: K. Manji) en Tessival SpA, gevestigd te Azzano                        heid vaststelt om plaats daarvan op te sporen”)
S. Paolo (Italië), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
dríguez Iglesias, president, M. Wathelet en C. W. A. Timmer-                                            (2003/C 275/14)
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
P. Jann, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr (rapporteur),                                              (Procestaal: Duits)
J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
30 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                                                dentie van het Hof)
luidt als volgt:
                                                                            In zaak C-78/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                            tens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duitsland), in
1)    Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de        het aldaar aanhangige geding tussen Bundesverband Güter-
      Europese Gemeenschappen van 29 november 2000, Eurocoton               kraftverkehr und Logistik eV (BGL) en Bondsrepubliek Duits-
      e.a./Raad (T-213/97), voorzover het betrekking heeft op               land, vertegenwoordigd door Hauptzollamt Friedrichshafen, in
      rekwiranten.                                                          tegenwoordigheid van: Préservatrice Foncière Tiard SA, om
                                                                            een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-
                                                                            len 454 en 455 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de
2)    Verklaart nietig het besluit van de Raad van de Europese Unie         Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele
      van 16 mei 1997, definitief geworden op 21 mei 1997,                  bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/
      houdende verwerping van het door de Commissie van de                  92 van de Raad tot vaststelling van het communautair
      Europese Gemeenschappen op 21 april 1997 ingediende                   douanewetboek (PB L 253, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
      voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot instelling         als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, M. Wathelet,
      van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte      R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten,
      weefsels van katoen van oorsprong uit de Volksrepubliek               C. Gulmann, A. La Pergola, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric,
      China, Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije [document        J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas (rapporteur), rechters;
      COM(97) 160 def.], voorzover het betrekking heeft op                  advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-
      rekwiranten.                                                          griffier, op 23 september 2003 een arrest gewezen waarvan
                                                                            het dictum luidt als volgt:
3)    Verwerpt het beroep tot schadevergoeding.                             1)    Artikel 454, lid 3, eerste alinea, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
                                                                                vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening
4)    Verstaat dat de Raad van de Europese Unie en rekwiranten hun                (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het
      eigen kosten in eerste aanleg zullen dragen.                                communautair douanewetboek staat er niet aan in de weg dat
                                                                                een organisatie die zich garant heeft gesteld, en die door een
                                                                                lidstaat op basis van de met hem krachtens de overeenkomst
5)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten van de
      hogere voorziening.                                                         inzake het internationaal vervoer van goederen onder dekking
                                                                                van carnets TIR gesloten borgtocht is gedagvaard tot betaling
                                                                                van douanerechten, mag bewijzen waar de overtreding of de
6)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                onregelmatigheid is begaan, mits dit bewijs wordt geleverd
      Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen, zowel in eerste                 binnen de in deze bepaling bedoelde termijn, die een vervalter-
      aanleg als in hogere voorziening.                                           mijn is.
                                                                            2)    De artikelen 454, lid 3, eerste alinea, en 455, lid 1, van
                                                                                verordening nr. 2454/93 moeten aldus worden uitgelegd dat
(1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                        de organisatie die zich garant heeft gesteld, voor het bewijs
                                                                                van de plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid
                                                                                daadwerkelijk is begaan, beschikt over een termijn van twee
                                                                                jaar, die begint te lopen vanaf de datum van de tot haar gerichte
                                                                                vordering tot betaling.


title: Beroep, op 15 maart 1996 ingesteld door de vennootschap Service pour le Groupement d'Acquisitions "SGA" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-39/96)

text:
Nr . C 145/ 12          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18 . 5 . 96
Beroep, op 15 maart 1996 ingesteld door Société Guérin                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
Automobiles tegen Commissie van de Europese Gemeen                     vennootschap Service pour le Groupement d'Acquisitions
                               schappen                                 „ SGA ", gevestigd te Istres (Frankrijk ), vertegenwoordigd
                          ( Zaak T-38/96 )                              door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat
                              96/C 145/22 )                             aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 .
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 15 maart 1996 beroep ingesteld tegen                     — vast te stellen dat de Commissie sinds 6 november 1995
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société                       nalatig is geweest bij de behandeling van het dossier en,
Guérin Automobiles, gevestigde te Alençon ( Frankrijk ),                    voor zover het Gerecht zich mocht uitspreken over het
vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,                   stilzwijgen van de Commissie na het verzoek om
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     voorlopige maatregelen, de met een weigering gelijk te
P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 .                     stellen beschikking nietig te verklaren;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     — SGA hoe dan ook, naast de gevorderde schadevergoe
— het nalaten van de Commissie vast te stellen;
                                                                            ding, een schadevergoeding ten bedrage van 150 000 ecu
                                                                            toe te kennen;
— te verklaren dat de Commissie niet-contractueel aan
      sprakelijk is jegens Guérin Automobiles en haar een op            — de Commissie in de kosten te verwijzen.
      1 660 912 Ffr., ofwel 237 273 ecu, begrote schadever
      goeding verschuldigd is;                                          Middelen en voornaamste argumenten
— de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                        Verzoekster, een vennootschap die optreedt als tussenper
Middelen en voornaamste argumenten                                      soon bij de verkoop van motorvoertuigen van alle merken,
                                                                        bestrijdt de weigering van de Commissie om gevolg te geven
Verzoekster, die reeds een beroep heeft ingesteld, strek               aan de klacht die zij had ingediend tegen de druk die PSA op
kende tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft              de dealers Peugeot en Citroën in de andere Lid-Staten had
geweigerd om een beschikking te geven op haar klacht tegen              uitgeoefend teneinde de bevoorrading van de gemachtigden
het feit dat door Nissan France een distributiestelsel wordt            te verhinderen en de markt af te schermen .
opgelegd dat onverenigbaar is met de voorwaarden van
Verordening ( EEG ) nr. 123/85 van de Commissie (*), dient              De middelen en argumenten zijn gelijk aan die opgeworpen
thans opnieuw een beroep wegens nalaten in, dat eveneens                in zaak T- 1 89/95 , SGA/Commissie .
betrekking heeft op het ontbreken van een standpuntbepa
ling van de Commissie ten aanzien van de klacht, doch thans
op basis van een tweede ingebrekestelling, die op 2 januari
1 996 aan de Commissie is toegezonden naar aanleiding van
de door deze laatste in de eerste zaak opgeworpen exceptie
van niet-ontvankelijkheid wegens overschrijding van de
beroepstermijn . Wat het beroep wegens niet-contractuele                Beroep, op 21 maart 1996 ingesteld door A. de Kerros tegen
aansprakelijkheid betreft, dat strekt tot vergoeding van de                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
schade die door het gedrag van de Commissie zou zijn                                           ( Zaak T-40/96 )
veroorzaakt, beperkt verzoekster zich ertoe, opnieuw de in
het eerste beroep gevorderde schade te vorderen, vermeer                                        ( 96/C 145/24 )
derd met het bedrag van de rente die sedert de instelling van
dit beroep tot heden is vervallen.                                                            (Procestaai: Frans)
( ! ) Zaak T-195/95 , PB nr . C 333 , blz . 21 .
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                        schappen is op 21 maart 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. de
                                                                        Kerros, wonende te Grez-Doiceau ( België ), vertegenwoor
Beroep, op 15 maart 1996 ingesteld door de vennootschap                 digd door J. -N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
Service pour le Groupement d'Acquisitions „SGA " tegen                  advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                        Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 .
                         (Zaak T-39/96 )
                            ( 96/C 145/23 )                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaai: Frans)                             — het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
                                                                            COM/T/B/96 om verzoeker niet tot het examen van het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                   vergelijkend onderzoek toe te laten, nietig te verkla
schappen is op 15 maart 1996 beroep ingesteld tegen                         ren ;


Nr . C 318/26        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                          26 . 10 . 96
                                                             RECTIFICATIES
                 Rectificatie op zaak C-232/96: Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 269 van 14 september 1996)
                                                               ( 96/C 318/44 )
             Bladzijde 10, linker kolom, deel „ Middelen en voornaamste argumenten ", tweede streepje:
             in plaats van:      „— ( Subsidiair ) Schending van het subsidiariteitsbeginsel:",
             te lezen:           „— ( Subsidiair) Schending van het evenredigheidsbeginsel:".


title: Zaak C-54/06: Beroep, op  1 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/10

         Beroep, op 1 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-54/06)
   (2006/C 74/19)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 februari 2006 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Hottiaux en F. Simonetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juli 2004 verstreken. België heeft nog steeds niet de maatregelen getroffen die tot de bevoegdheid van het Vlaamse Gewest en van de federale regering behoren, of in ieder geval deze niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 197 van 21.07.2001, blz. 30.


title: Zaak T-666/16 P: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2017 — De Nicola/EIB („Hogere voorziening — Personeel van de EIB — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsrapport 2013 — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité en van het besluit om verzoeker niet te bevorderen — Psychisch geweld — Verzoek om schadevergoeding”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/50

         Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2017 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-666/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Personeel van de EIB - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsrapport 2013 - Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité en van het besluit om verzoeker niet te bevorderen - Psychisch geweld - Verzoek om schadevergoeding”))
   (2017/C 283/77)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 juli 2016, De Nicola/EIB (F-100/15, EU:F:2016:167), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carlo De Nicola zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


               15.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 467/25

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, op 20 september 2016 ingesteld door Marine Harvest ASA
   (zaak E-12/16)
   (2016/C 467/12)
   Op 20 september 2016 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Marine Harvest ASA, vertegenwoordigd door Torben Foss, advocaat, en Kjetil Raknerud, advocaat, Advokatfirmaet PricewaterhouseCoopers AS, Sandviksbodene 2A, PO Box 3984 Sandviken, NO-5835 Bergen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof het volgende vast te stellen:

               1.

               Het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in zaak nr. 79116 van 27 juli 2016 is gebaseerd op een onjuiste uitlegging van de relevante rechtsbronnen, en is derhalve ongeldig.

               2.

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft de bevoegdheid en de verplichting om toezicht te houden op staatssteun aan de visserijsector, overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Protocol nr. 9 bij de EER-overeenkomst, en is dus verplicht de vorderingen te beoordelen die verzoekster door middel van de op 2 mei 2016 ingediende formele klacht naar voren heeft gebracht.

               3.

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA draagt de kosten van deze procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 27 juli 2016 in zaak nr. 79116.

               —

               Marine Harvest voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA over de nodige bevoegdheid beschikt om na te gaan of steun voor de productie en de afzet van visserij- en aquacultuurproducten verenigbaar is met de EER-overeenkomst, en om toezicht uit te oefenen, overeenkomstig artikel 62 van de EER-overeenkomst, conform Protocol nr. 26 van de EER-overeenkomst, en voorts dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verplicht is een dergelijk toezicht uit te oefenen overeenkomstig hetzelfde artikel.

               —

               Een wezenlijk onderdeel is de interpretatie van Protocol nr. 26 van de Overeenkomst, waarin de bevoegdheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zijn neergelegd, maar dat niet uitdrukkelijk naar de sectoren visserij en aquacultuur verwijst. Volgens het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dient de hiervoor genoemde lijst als limitatief te worden beschouwd.

               —

               De indiener vindt dat deze interpretatie aan Protocol nr. 26 een kwalificatie toevoegt die niet wordt geschraagd door de doelstellingen en de voornaamste bepalingen van de overeenkomst, als vermeld in het Protocol zelf.


title: Zaak C-349/02: Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 289/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.11.2002
Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door Commissie                  Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door Commissie van
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                                bliek
                                                                                (Zaak C-351/02)
                         (Zaak C-349/02)
                                                                                (2002/C 289/27)
                         (2002/C 289/26)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             op 2 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
op 30 september 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               woordigd door M. Konstantinidi, lid van haar juridische dienst.
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als
gemachtigden.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de              die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het
       die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn             storten van afvalstoffen (1), en door die bepalingen in
       2000/14/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad                  ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de
       van 8 mei 2000 inzake de harmonisatie van de wetgevin-                 krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
       gen der lidstaten betreffende de geluidsemissie in het                 niet is nagekomen;
       milieu door materieel voor gebruik buitenshuis, niet heeft
       voldaan aan de krachtens artikel 22 van die richtlijn op
       haar rustende verplichtingen;                                   —      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Het verbindende karakter van de artikelen 249, derde alinea,
                                                                       en 10 EG brengt voor de lidstaten de verplichting mee, vóór
                                                                       het verstrijken van de gestelde termijn de nodige maatregelen
Ingevolge artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend         te treffen om de richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en
zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat voor de lidstaten       de Commissie onverwijld van die maatregelen in kennis te
waarvoor zij bestemd zijn, dienen de lidstaten de in richtlijnen       stellen. Die termijn is op 16 juli 2001 verstreken, zonder dat
gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is die          de Helleense Republiek de Commissie van de maatregelen tot
termijn verstreken op 3 juli 2001 zonder dat de Italiaanse             omzetting van de betrokken richtlijn in nationaal recht in
Republiek de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.                kennis heeft gesteld.
( 1) PB L 162 van 3.7.2000, blz. 1.                                    (1 ) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.


title: Zaak F-85/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 augustus 2016 — Roest/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/34

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 augustus 2016 — Roest/Commissie
   (Zaak F-85/12) (1)

   (2016/C 371/40)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012, blz. 35.


title: Zaak T-256/17: Beroep ingesteld op 2 mei 2017 — Labiri/EESC

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/34

         Beroep ingesteld op 2 mei 2017 — Labiri/EESC
   (Zaak T-256/17)
   (2017/C 213/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vassiliki Labiri (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het Europees Economisch en Sociaal Comité om niet te goeder trouw uitvoering te geven aan punt 3 van de tussen partijen gesloten minnelijke regeling;

               —

               het Europees Economisch en Sociaal Comité te veroordelen tot betaling van het bedrag van 250 000 EUR aan verzoekster;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, aangezien het bestreden besluit, volgens hetwelk de verwerende partij geen toepassing kan geven aan een akkoord gesloten in het kader van een minnelijke regeling in zaak F-33/15, Labiri/EESC, een niet-uitvoering vormt van een beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Een dergelijke onwettige niet-uitvoering van het aldus gesloten akkoord vormt tevens een niet-nakoming van de zorgplicht jegens verzoekster en van de verplichting tot loyale samenwerking zoals opgenomen in artikel 4, lid 3, VEU, een schending van het beginsel dat vrijelijk gesloten akkoorden tussen partijen te goeder trouw moeten worden uitgevoerd, een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en een niet-nakoming van de bijstandsplicht voortvloeiende uit artikel 24 van het Ambtenarenstatuut.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, meer bepaald bestaande in een misbruik van procedure, aangezien de verwerende partij nooit de bedoeling heeft gehad om het tussen partijen gesloten akkoord loyaal uit te voeren en dit alleen maar heeft ondertekend om ervoor te zorgen dat zij afstand van instantie in zaak F-33/15 deed.


title: Zaak C-136/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de areios pagos (Griekenland) op 10 april 2009 — Organismos Syllogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon/DIVANI AKROPOLIS Anonimi Xenodocheiaki kai Touristiki Etaireia

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de areios pagos (Griekenland) op 10 april 2009 — Organismos Syllogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon/DIVANI AKROPOLIS Anonimi Xenodocheiaki kai Touristiki Etaireia
   (Zaak C-136/09)
   2009/C 141/56
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Areios Pagos

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Organismos Syllogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon

      Verwerende partij: DIVANI AKROPOLIS Anonimi Xenodocheiaki kai Touristiki Etaireia

      Prejudiciële vraag

   Vormt de enkele installatie, door de hotelhouder in de kamers van het hotel, van televisietoestellen en het verbinden ervan met de in het hotel geplaatste centrale antenne, zonder enige andere handeling, bemiddeling of tussenkomst van de hotelhouder, een mededeling van het werk aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG, en is meer bepaald, overeenkomstig het voormelde arrest van het Hof van Justitie van 7 december 2006, SGAE (C 306/05), in de onderhavige zaak sprake van het doorgeven van een signaal, door middel van televisietoestellen, aan de gasten die in de kamers van het hotel verblijven, met een overeenkomstige technische tussenkomst van de hotelhouder?