title: Zaak C-382/99: Beroep, op 9 oktober 1999 ingesteld door Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 47/12              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.2.2000
   vermogen missen, beantwoordt aan de in artikel 2 van de           9. (Vraag XIII.a) Is het verenigbaar met het stelsel van de
   Richtlijn (en in artikel 1 BMW) gegeven omschrijving van              Richtlijn en het Verdrag van Parijs, dat een teken wordt
   een merk, ervan worden uitgegaan dat een dergelijk (nieuw)            ingeschreven voor bepaalde waren of diensten met de
   woord in beginsel onderscheidend vermogen heeft?                      beperking dat de inschrijving slechts geldt voor die waren
                                                                         of diensten voor zover deze een bepaalde hoedanigheid of
6. (Vraag X.b) Zo neen, moet dan worden aangenomen dat                   bepaalde hoedanigheden niet bezitten (bijvoorbeeld het
   een dergelijk woord (afgezien van inburgering) in beginsel            depot van het teken Postkantoor voor de diensten: het
   onderscheidend vermogen mist, en dat zulks slechts anders             verzorgen van direct-mail campagnes en uitgeven van
   is onder bijkomende omstandigheden die ertoe leiden dat               frankeerzegels „voorzover die niet betrekking hebben op
   de combinatie méér is dan de som der delen?                           een postkantoor”).
                                                                     10. (Vraag XVI) Is bij de beantwoording van de vragen nog
   Is daarbij van belang of het teken de enige althans een               van invloed of een overeenkomstig teken voor gelijke
   voor de hand liggende term is om de desbetreffende                    waren of diensten in een andere lidstaat als merk is inge-
   hoedanigheid of (combinatie van) hoedanigheden aan te                 schreven?
   duiden, dan wel of daarvoor synoniemen bestaan welke
   redelijkerwijs ook voor gebruik in aanmerking komen, of
   dat het woord een commercieel wezenlijke dan wel een
   meer bijkomstige hoedanigheid van de waar of dienst aan-
   duidt?
   Is voorts nog van belang dat volgens artikel 13C BMW het          Beroep, op 9 oktober 1999 ingesteld door Koninkrijk der
   recht op een merk, luidende in één der nationale of               Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
   streektaken van het Beneluxgebied, zich van rechtswege                                       schappen
   uitstrekt over zijn vertaling in een andere van deze talen?
                                                                                (Zaak C-382/99)
7. (Vraag XI) Is de enkele omstandigheid dat een beschrijvend
   teken mede is gedeponeerd als merk voor waren en/of                                       (2000/C 47/20)
   diensten waarvoor het teken niet beschrijvend is, vol-
   doende om te kunnen oordelen dat het teken daardoor
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   onderscheidend vermogen heeft voor die waren en/of
                                                                     op 9 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de
   diensten (bijvoorbeeld het teken Postkantoor voor meube-
                                                                     Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Nederlanden,
   len)?
                                                                     vertegenwoordigd door Marc Fierstra, hoofd van de afdeling
                                                                     Europees Recht van de dienst Juridische Zaken van het
   Zo neen, dient bij de beantwoording van de vraag of een           Ministerie van Buitenlandse Zaken te ’s-Gravenhage, als
   dergelijk beschrijvend teken onderscheidend vermogen              gemachtigde.
   bezit voor zodanige waren en/of diensten, rekening te
   worden gehouden met de mogelijkheid dat (een deel van)            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
   het publiek dat teken, gelet op zijn beschrijvende betekenis
   of betekenissen, niet zal opvatten als een onderscheidings-       1. De artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
   teken voor (alle of sommige van) die waren of diensten?               van 20 juli 1999 — kennisgeving de dato 5 augustus 1999
                                                                         — betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve
8. (Vraag XII.a) Legt bij de beantwoording van voormelde                 van 633 Nederlandse tankstations in de grensstreek met
   vragen nog gewicht in de schaal dat, nu de Benelux-staten             Duitsland (kenmerk C(1999) 2539 def.), nietig te verklaren;
   ervoor gekozen hebben de merkdepots aan een onderzoek
   door het Benelux-Merkenbureau te onderwerpen alvorens             2. De Commissie in de kosten van de procedure te veroorde-
   tot inschrijving over te gaan, het toetsingsbeleid van                len.
   het Benelux-Merkenbureau ingevolge artikel 6bis BMW
   volgens het Gemeenschappelijk Commentaar van de Rege-
   ringen „een voorzichtig en terughoudend beleid (zal)              Middelen en voornaamste argumenten
   moeten zijn, waarbij met alle belangen van het bedrijfsle-
   ven rekening wordt gehouden en waarbij het streven erop           — Schending van artikel 87, lid 1, EG, de de minimis-regel (1),
   gericht zal zijn slechts de evident ontoelaatbare depots              het rechtszekerheid-, het gelijkheids- en het vertrouwensbe-
   inhoudelijk te herstellen dan wel te weigeren”?                       ginsel, alsmede het motiveringsvereiste van artikel 253 EG,
                                                                         een en ander in verband met de categorische afwijzing van
                                                                         verlening van de minimis-steun per tankstation, in het
   Zo ja, volgens welke normen dient te worden beoordeeld                geval dat een en dezelfde aanvrager meer tankstations
   of een depot „evident ontoelaatbaar is”?                              exploiteert: Zolang per tankstation niet méér dan eenmaal
                                                                         het de minimis-bedrag beschikbaar is, maakt het uit
       Aangenomen wordt dat in een contentieuze nietigheid-              economisch oogpunt (voor het handelsverkeer en de
       sprocedure (die na de inschrijving van een teken kan              mededinging tussen de lidstaten) niet uit of de 633
       worden ingesteld) voor het inroepen van de nietigheid             gesubsidieerde tankstations steeds als afzonderlijke onder-
       van het als merk gedeponeerde teken niet de extra eis             neming zijn te beschouwen dan wel in bepaalde gevallen
       geldt dat teken „evident ontoelaatbaar” is.                       van een grotere economische entiteit deel uitmaken. De
 ---pagebreak--- 19.2.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 47/13
   klant zal zich laten leiden door het merk waaronder de            — Schending van artikel 10 EG, artikel 87, lid 1, EG, de de
   benzine wordt aangeboden en — vooral — door de prijs                   minimis-regel, het rechtszekerheids-, het gelijkheids- en het
   aan de pomp. Een naar rato van het aantal geëxploiteerde               vertrouwensbeginsel, het vereiste van voldoende bepaalheid
   tankstations verleende subsidie zal per tankstation dezelfde           van de beschikking zoals vervat in artikel 249 EG, alsmede
   prijsverlaging tot gevolg (kunnen) hebben als verlening van            het motiveringsvereiste van artikel 253 EG, een en ander in
   éénmaal het de minimis-bedrag aan een als afzonderlijke                verband met de last tot terugvordering: De beschikking laat
   onderneming te beschouwen tankstation. De gevolgen                     niet toe met zekerheid te bepalen welke bedragen van welke
   voor het handelsverkeer en de mededinging tussen lidstaten             rechtssubjecten moeten worden teruggevorderd. Meer prin-
   zullen in beide gevallen niet verschillen.                             cipieel meent de Nederlandse regering dat artikel 10 EG en
                                                                          het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel zich tegen
                                                                          iedere terugvordering van de op grond van de geldende
— Subsidiair schending van artikel 87 lid 1, EG, de de                    Nederlandse regeling reeds toegekende subsidies verzetten.
   minimis-regel, het rechtszekerheids-, het gelijkheids- en              De Commissie was, in elk geval vanaf 18 augustus 1997,
   het vertrouwensbeginsel, het vereiste van voldoende bepaa-             bekend met de geldende regeling, met de uitvoering daarvan
   ldheid van de beschikking zoals vervat in artikel 249 EG,              per 1 juli 1997 en met het standpunt van de Nederlandse
   alsmede het motiveringsvereiste van artikel 253 EG, een                autoriteiten dat die uitvoering door de minimis-gekendma-
   en ander in verband met de indeling van de categorieën van             king werd gedekt. Als de Commissie meende dat dit laatste
   zuivere en feitelijke co-co’s („company owned-company                  anders was en dat de geldende regeling, evenals de voorwaar-
   operated”-) tankstations.                                              delijk aangemelde subdiëring per tankstation, ondanks de
                                                                          de minimis-bekendmaking een beoordeling door de Com-
                                                                          missie in het kader van artikel 88, lid 3, EG behoefde, dan
                                                                          had het, mede gelet op de ingevolge artikel 10 EG op haar
— Schending van artikel 87, lid 1, EG, de de minimis-regel,               rustende verplichting tot loyale samenwerking met de natio-
   het rechtszekerheids-, het gelijkheids- en het vertrouwens-            nale autoriteiten, op haar weg gelegen de Nederlandse auto-
   beginsel, alsmede het motiveringsvereiste van artikel 253              riteiten daarop onverwijld en ondubbelzinnig te wijzen. De
   EG, een en ander in verband met de door de Commissie                   Commissie heeft zulks nagelaten. Zodanige terugvordering
   aangenomen indirecte steunverlening aan de oliemaat-                   zou óók jegens de ontvangers van de steun met het (door de
   schappijen in geval van tankstations met een SPB (systeem              nationale rechter te honoreren) rechtszekerheids- en ver-
   van prijsbeheer)-clausule in hun exclusieve afname-                    trouwensbeginsel conflicteren. De de minimis-bekendma-
   overeenkomsten: Een indirecte bevoordeling van de olie-                king creërde een nieuwe categorie van steunmaatregelen,
   maatschappijen zoals door de Commissie bedoeld, vormt                  waarvoor de eis van voorafgaande melding en goedkeuring
   geen staatssteun in de zin van artikel 87 EG. Dat geldt in             niet langer gold. Ondernemingen aan wie niet-aangemelde
   het bijzonder in het geval dat een dergelijke, indirecte               steun wordt uitgekeerd, behoefden zich bij die stand van
   bevoordeling slechts voortvloeit uit contractuele relaties             zaken niet langer de onrechtmatigheid van de uitgekeerde
   waar de overheid geheel buiten staat en die de overheid                steun bewust te zijn, voor zover zij althans in redelijkheid
   zelfs niet kent. Van de nationale overheid kan niet worden             konden menen dat die steun door de de minimis-regel
   verlangd dat zij zich in haar handelen steeds van dergelijke           werd gedekt.
   indirecte en voor haar niet zichtbare effecten vergewist,
   laat staan dat zij het intreden van dergelijke effecten onder
   alle omstandigheden uitsluit. Althans geldt dit in een            (1) Bekendmaking inzake de minimis-steun (96/C 68/06) (PB 1996,
   situatie zoals de onderhavige, waarin de de minimis-regel             C 68, blz. 9).
   aan de orde is.
— Schending van artikel 87, lid 1, EG, de de minimis-regel,
   het rechtszekerheids-, het gelijkheids- en het vertrouwens-
   beginsel, het vereiste van voldoende bepaaldheid van de
   beschikking zoals vervat in artikel 249 EG, alsmede het
                                                                     Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Commissie
   motiveringsvereiste van artikel 253 EG, een en ander in
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
   verband met de onverenigbaarverklaring van de steun
                                                                                bliek
   ten behoeve van tankstations waarvoor de Nederlandse
   autoriteiten naar het oordeel van de Commissie geen of
   slechts gedeeltelijke informatie hebben verstrekt.                                         (Zaak C-404/99)
                                                                                (2000/C 47/21)
— Schending van artikel 87, lid 3, EG, alsmede het
   motiveringsvereiste van artikel 253 EG, doordat de Com-
   missie bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   maatregelen die als steun in de zin van artikel 87, lid 1,        op 22 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
   zijn aan te merken, de milieudoelstelling van die maatrege-       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
   len heeft miskend. De Nederlandse regeling strekte ertoe          woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, als gemachtigde,
   de en uit oogpunt van milieubescherming noodzakelijk              en N. Coutrelis, als advocaat, domicilie gekozen hebbende te
   geachte accijnsverhoging zonder ernstige gevolgen voor            Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
   de betrokken pomphouders mogelijk te maken.                       dienst, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-518/09: Beroep ingesteld op 11 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/26

         Beroep ingesteld op 11 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-518/09)
   2010/C 37/33
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. V. Rogalski en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 56 VWEU op haar rustende verplichtingen, door

                           —

                           in haar wetgeving betreffende de uitoefening van activiteiten op het gebied van onroerendgoedtransacties door onroerendgoedagentschappen en makelaars geen onderscheid te maken tussen vestiging en tijdelijke dienstverrichting;

                           —

                           van onroerendgoedagentschappen en makelaars uit andere lidstaten voor de tijdelijke verrichting van diensten te verlangen dat zij zich volledig inschrijven bij het InCI, I.P. (Instituto da Construção e do Imobiliário, I.P., Instituut voor bouw- en onroerend goed)

                           —

                           van onroerendgoedagentschappen en makelaars uit andere lidstaten te verlangen dat zij als zekerheid voor de uit hun activiteit voortvloeiende aansprakelijkheid overeenkomstig de vereisten van Portugees recht een waarborg storten;

                           —

                           van onroerendgoedagentschappen uit andere lidstaten te verlangen dat zij overeenkomstig de vereisten van Portugees recht over positief eigen kapitaal beschikken;

                           —

                           onroerendgoedagentschappen en makelaars uit andere lidstaten aan het volledige disciplinaire toezicht van het InCI, I.P. te onderwerpen;

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, door voor te schrijven dat onroerendgoedagentschappen, behalve het onroerendgoedbeheer, voor anderen uitsluitend hun activiteiten mogen verrichten en makelaars in onroerend goed alleen als zodanig werkzaam mogen zijn;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Uit het Portugese systeem voor onroerendgoedagentschappen en makelaars vloeien talrijke beperkingen voor het vrij verrichten van diensten voort.
   Activiteiten van in andere lidstaten gevestigde onroerendgoedagentschappen en makelaars die betrekking hebben op in Portugal gelegen onroerend goed zijn aan Portugees recht onderworpen.
   Het Portugese recht stelt voor de toegang tot de activiteit van onroerendgoedagentschap zeven voorwaarden. Voor de toegang tot de activiteit van makelaar stelt het vier voorwaarden.
   De voorwaarden betreffende het subjectieve toepassingsgebied van de toelating zijn restrictief.
   De voorwaarde betreffende de beroepsbekwaamheid is eveneens restrictief.
   De Portugese voorschriften op het gebied van de activiteiten van onroerendgoedagentschappen en makelaars hebben de oorspronkelijke bemiddelingsactiviteit een ander karakter verleend. De activiteit is niet meer die van een bemiddelaar, maar die van een agentschap.
   Het vereiste dat de verzekering voor beroepsaansprakelijkheid aan de Portugese wettelijke eisen moet voldoen, vormt een ongerechtvaardigde beperking.
   Het vereiste dat een volgens de vereisten van de Portugese boekhoudwetgeving bepaald positief eigen kapitaal aanwezig moet zijn, vormt een discriminerende beperking van het vrij verrichten van diensten.
   De omstandigheid dat agentschappen en makelaars zich voor hun dienstverrichting, ondanks het toezicht waaraan zij in hun lidstaat van vestiging reeds zijn onderworpen, aan disciplinair toezicht door de Portugese autoriteiten moeten onderwerpen, vormt een beperking in de zin van artikel 56 VWEU.
   De Portugese voorschriften van Portugees recht die de exclusiviteit of quasi-exclusiviteit van de uitoefening van activiteiten van onroerendgoedagentschappen en makelaars regelen, vormen een beperking op de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten op tijdelijk basis.
   De toelatingsvoorwaarden maken geen onderscheid en maken ook geen onderscheid mogelijk tussen vestiging en het tijdelijk verrichten van diensten.
   De Portugese wettelijke voorwaarden voor de toegang tot bouwactiviteiten zijn voorwaarden voor vestiging. Het Portugese recht maakt geen onderscheid tussen vestiging en het tijdelijk verrichten van diensten.
   De uit de Portugese wetgeving voortvloeiende beperkingen van het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging vinden geen rechtvaardiging in redenen van openbare orde.
   De bescherming van de consument kan weliswaar bepaalde beperkingen van de fundamentele vrijheden van dienstverrichting en vestiging rechtvaardigen, maar de thans aan de orde zijnde beperkingen zijn onevenredig.
   Dat een vestiging noodzakelijk is om diensten te kunnen verrichten en dat een toelating wordt vereist opdat kan worden nagegaan of aan de eisen met betrekking tot de vestiging is voldaan, is onevenredig vanuit het oogpunt van het vrij verrichten van diensten.
   Inzonderheid kan niet worden verlangd dat de verzekeringspolis in de lidstaat van bestemming moet worden goedgekeurd.
   Dat de Portugese wetgeving als toegangsvoorwaarde een positief eigen kapitaal verlangt, houdt geen verband met overwegingen ter zake van solventie.
   Dat de dienstverrichter wordt onderworpen aan het volledige disciplinair toezicht dat voor in Portugal gevestigde agentschappen en makelaars geldt, is onevenredig.


title: Zaak C-278/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Manfred Otten/Landwirtschaftskammer Niedersachsen (Verordening (EEG) nr. 3950/92 van Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 van Raad — Artikel 7, lid 2 — Verstrijken van pachtovereenkomst — Voorlopige verwerving van referentiehoeveelheid door verpachter die geen melkproducent is en niet voornemens is dit te worden — Overdracht aan producent, op zo kort mogelijke termijn, van referentiehoeveelheid via verkooporgaan van overheid)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Manfred Otten/Landwirtschaftskammer Niedersachsen
   (Zaak C-278/06) (1)

   (Verordening (EEG) nr. 3950/92 van Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 van Raad - Artikel 7, lid 2 - Verstrijken van pachtovereenkomst - Voorlopige verwerving van referentiehoeveelheid door verpachter die geen melkproducent is en niet voornemens is dit te worden - Overdracht aan producent, op zo kort mogelijke termijn, van referentiehoeveelheid via verkooporgaan van overheid)
   (2007/C 170/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Manfred Otten

      Verwerende partij: Landwirtschaftskammer Niedersachsen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 van de Raad van 17 mei 1999 (PB L 160, blz. 73) — Overdracht, bij het verstrijken van een pachtovereenkomst betreffende een melkveebedrijf, van de referentiehoeveelheid aan de verpachter die zelf geen producent is
   Dictum
   Artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 van de Raad van 17 mei 1999, moet aldus worden uitgelegd dat bij het verstrijken van een pachtovereenkomst betreffende een melkbedrijf de daaraan verbonden referentiehoeveelheid aan de verpachter kan toekomen, mits deze verpachter, die geen producent is en niet voornemens is dit te worden, deze hoeveelheid op zeer korte termijn via een verkooporgaan van de overheid aan een derde overdraagt, die deze hoedanigheid wél bezit.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak T-259/05: Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/52

         Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-259/05)
   (2005/C 217/109)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door M. Muñoz Pérez.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren beschikking 2005/354/EG van de Commissie van 29 april 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (1);

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking 2005/354/EG van de Commissie van 29 april 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht. Deze beschikking wordt ten aanzien van de volgende concrete elementen aangevochten:

               —

               Toepassing van een correctie van 100 % op de gedeclareerde uitgaven voor de productiesteun voor vlaslinnen in de verkoopseizoenen 1998/1999 en 1999/2000. Volgens het Koninkrijk Spanje is er geen sprake van onregelmatigheden die de toepassing van deze correctie zouden rechtvaardigen, omdat:

                           —

                           de Commissie het uitzonderlijke karakter van de correctie van 100 % op de uitgaven niet heeft gerechtvaardigd;

                           —

                           het rapport van OLAF waarop de Commissie zich baseert, ernstige technische gebreken vertoont, zodat de conclusies ervan niet voor de gehele Spaanse vlassector kunnen gelden;

                           —

                           de Commissie geen rekening heeft gehouden met het optreden van de Spaanse autoriteiten op dit gebied; en

                           —

                           de Commissie onvoldoende duidelijk heeft gemaakt welke algemene schade de onregelmatigheden bij het beheer van de steun voor de productie van vlaslinnen aan de gemeenschapsbegroting hebben toegebracht.

               —

               Toepassing van een correctie van 25 % op de gedeclareerde uitgaven voor de productiesteun voor vlaslinnen in de verkoopseizoenen 1996/1997 en 1997/1998. In dat verband wordt gesteld:

                           —

                           dat er ernstige vormfouten zijn gemaakt in de procedure die tot de vaststelling van de financiële correctie heeft geleid, omdat daartoe is overgegaan zonder dat de lidstaat de mogelijkheid had om de door de Commissie gevraagde informatie te verstrekken tijdens de voorafgaande bilaterale gesprekken; en subsidiair

                           —

                           dat er geen sprake is van onregelmatigheden die de financiële correctie rechtvaardigen, omdat deze niet kan worden gebaseerd op de niet-nakoming van de onderliggende doelstellingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) voor vlas en hennep, wanneer de Commissie zelf erkent dat aan alle formele voorwaarden voor de steunverlening was voldaan.

               —

               Toepassing van een correctie van 10 % en een correctie van 25 % op de uitgaven voor de productiesteun voor hennep in de verkoopseizoenen 1996/1997 respectievelijk 1997/1998. In dat verband wordt gesteld, dat er sprake is van een ernstige vormfout daar de verplichte bilaterale bijeenkomst met de betrokken staat niet heeft plaatsgevonden. Subsidiair wordt ook gesteld:

                           —

                           dat er geen sprake is van een tekortkoming die de toepassing rechtvaardigt van de correctie wegens niet-nakoming van de onderliggende doelstellingen van de WTO voor vlas en hennep, aangezien de situatie in de vlassector daarbij op één lijn wordt gesteld met die in de hennepsector, en

                           —

                           dat niet valt in te zien waarom het correctiepercentage in het verkoopseizoen 1999/2000 hoger is dan in het verkoopseizoen 1997/1998.

               —

               Toepassing van een correctie van 5 % op de uitgaven aan compenserende steun voor bananen in het verkoopseizoen 2000. In dat verband ontkent het Koninkrijk Spanje dat er sprake is van onregelmatigheden die de toepassing van een correctiepercentage rechtvaardigen.

      (1)  PB L 112 van 3.5.2005, blz. 14.


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-242/11 ( PB C 211 van 16.7.2011, blz. 27 )

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/38

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-242/11
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 211 van 16 juli 2011, blz. 27
      )
   2011/C 238/67
   De mededeling in het Publicatieblad in zaak T-242/11, Kaltenbach & Voigt / BHIM (3D eXam), is als volgt te lezen:

      Beroep ingesteld op 9 mei 2011 — Kaltenbach & Voigt / BHIM (3D eXam)
      (Zaak T-242/11)
      2011/C 238/67
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Kaltenbach & Voigt GmbH (Biberach an der Riß, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2011 in zaak R 2361/2010-2 vernietigen;

                  —

                  het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordbeeldmerk „3D eXam” voor waren van klasse 10

         Beslissing van de onderzoeker: weigering van de bescherming van de internationale inschrijving in de Europese Unie overeenkomstig artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 7, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 en niet-inaanmerkingneming van oudere nationale inschrijvingen/beschermingsverleningen, aangezien de aan de orde zijnde internationale inschrijving (i) niet louter beschrijvend is, en (ii) onderscheidend vermogen bezit, aangezien het relevante publiek het teken „3D eXam” als een aanduiding van de commerciële herkomst zal beschouwen.


title: Zaak C-532/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 24 november 2014 — Toorank Productions BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 24 november 2014 — Toorank Productions BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-532/14)
   (2015/C 065/31)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Toorank Productions BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Dient post 2206 van de GN aldus te worden uitgelegd dat een drank met een alcoholvolumepercentage van 13,4, welke is verkregen door een als „Ferm fruit” aangeduide, door gisting van appelconcentraat verkregen, gezuiverde alcoholhoudende (basis)drank te mengen met suiker, aroma's, kleur- en smaakstoffen, verdikkingsmiddelen, conserveermiddelen en gedistilleerde alcohol — in die zin dat deze alcohol zowel in volume als in percentage niet meer is dan 49 percent van de in de drank voorkomende alcohol, terwijl 51 percent daarvan bestaat uit door gisting verkregen alcohol -, moet worden ingedeeld onder deze post? Zo nee, dient postonderverdeling 2208 70 van de GN zo te worden uitgelegd dat een drank als deze als likeur onder deze postonderverdeling moet worden ingedeeld?


title: Zaak C-365/06: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 3 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/13

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 3 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-365/06) (1)

   (2008/C 236/21)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak T-332/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2008 — Melli Bank/Raad ( Kort geding — Verordening (EG) nr. 423/2007 — Beperkende maatregelen ten aanzien van Islamitische Republiek Iran — Besluit van Raad — Maatregel tot bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Gebrek aan spoedeisendheid — Geen ernstige en onherstelbare schade )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/28

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2008 — Melli Bank/Raad
   (Zaak T-332/08 R)
   („Kort geding - Verordening (EG) nr. 423/2007 - Beperkende maatregelen ten aanzien van Islamitische Republiek Iran - Besluit van Raad - Maatregel tot bevriezing van tegoeden en economische middelen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Gebrek aan spoedeisendheid - Geen ernstige en onherstelbare schade’)
   (2008/C 327/52)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Melli Bank plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Gordon, QC, M. Hoskins, barrister, T. Din, S. Gadhia en D. Murray, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en E. Finnegan, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van punt 4 van lijst B van de bijlage bij besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 163, blz. 29), voor zover Melli Bank plc is opgenomen op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-32/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 april 2011 — Wilk/Commissie (Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Vergoeding van kosten — Inrichtingsvergoeding — Vestiging met gezin in standplaats — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/28

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 april 2011 — Wilk/Commissie
   (Zaak F-32/10) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Vergoeding van kosten - Inrichtingsvergoeding - Vestiging met gezin in standplaats - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk rechtens ongegrond)
   2012/C 138/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christian Wilk (Trier, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Adam, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten waarbij verzoeker wordt gelast om na zijn echtscheiding de helft van de inrichtingsvergoeding terug te betalen alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep van Wilk wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Wilk zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010, blz. 60.


title: Zaak F-86/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — W/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Paar van hetzelfde geslacht — Kostwinnerstoelage — Voorwaarde voor toekenning — Toegang tot burgerlijk huwelijk — Begrip — Artikel 1, lid 2, sub c- iv, van bijlage VII bij het Statuut)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/61

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — W/Commissie
   (Zaak F-86/09) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Paar van hetzelfde geslacht - Kostwinnerstoelage - Voorwaarde voor toekenning - Toegang tot burgerlijk huwelijk - Begrip - Artikel 1, lid 2, sub c- iv, van bijlage VII bij het Statuut)
   2010/C 328/98
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: W (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker geen kostwinnerstoelage toe te kennen op grond dat hij en zijn partner in België toegang hebben tot het burgerlijk huwelijk

      Dictum

               1)

               De besluiten van de Commissie van 5 maart 2009 en 17 juli 2009 houdende weigering om W in het genot te stellen van de kostwinnerstoelage voorzien in artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 11 16.1.2010, blz. 40.


title: Zaak C-148/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 25 maart 2013 — A, andere partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 25 maart 2013 — A, andere partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-148/13)
   2013/C 171/32
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: A

      Andere partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vraag

   Welke grenzen stellen artikel 4 van de richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de artikelen 3 en 7 daarvan, aan de wijze van beoordelen van de geloofwaardigheid van een gestelde seksuele gerichtheid en verschillen die grenzen van de grenzen die gelden voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van de andere gronden van vervolging en, zo ja, in welk opzicht?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2001 in zaak T-46/00: Kvitsjøen AS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Visserĳ — Maatregelen voor instandhouding en beheer van visbestanden, van toepassing op vaartuigen die vlag van Noorwegen voeren — Intrekking van vergunning en speciaal visdocument — Rechten van verdediging — Evenredigheidsbeginsel")

text:
C 97/10                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       20.4.2002
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 11 december 2001                                                     van 23 januari 2002
in zaak T-46/00: Kvitsjøen AS tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen (1)                            in zaak T-101/00: Miguel Ángel Martı́n de Pablos tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Visserij — Maatregelen voor instandhouding en beheer
van visbestanden, van toepassing op vaartuigen die vlag van            (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-
Noorwegen voeren — Intrekking van vergunning en speciaal               toelating van verzoeker tot mondeling examen — Vordering
visdocument — Rechten van verdediging — Evenredigheids-                   tot nietigverklaring — Vordering tot schadevergoeding)
                             beginsel”)
                                                                                (2002/C 97/21)
                          (2002/C 97/20)
                      (Procestaal: Nederlands)                                                 (Procestaal: Spaans)
In zaak T-46/00, Kvitsjøen AS, gevestigd te Fosnavag (Noorwe-
                                                                       In zaak T-101/00, Miguel Ángel Martı́n de Pablos, wonende te
gen), vertegenwoordigd door K. Storalm, J. Hoekstra en
                                                                       Madrid, vertegenwoordigd door J. Moreno Núñez, advocaat,
G. Vanquathem, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Calle Santo Cruz de Marcenado 7, te Madrid, tegen Commissie
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia,
pen (gemachtigden: T. van Rijn en F. Tuytschaever), betreffende
                                                                       J. Currall en E. Gippini Fournier), betreffende een beroep tot,
een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commis-
                                                                       enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de jury van
sie van 22 december 1999 waarbij de vergunning en het
                                                                       algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/11/98 om verzoe-
speciale visdocument van het Noorse vissersvaartuig „Kvits-
                                                                       ker niet tot het mondeling examen van dat vergelijkend
jøen” voor de communautaire wateren zijn ingetrokken en
                                                                       onderzoek toe te laten, en anderzijds, vergoeding van de
waarbij is verklaard dat voor dit vissersvaartuig tot en met
                                                                       schade die de te late kennisgeving van dat besluit zou hebben
30 juni 2000 geen vergunning en geen speciaal visdocument
                                                                       berokkend, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
zullen worden afgegeven, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
                                                                       als volgt: B. Vesterdorf, president, N. Forwood en H. Legal,
samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-
                                                                       rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 23 januari
Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
                                                                       2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
ministrateur, op 11 december 2001 een arrest gewezen waar-
van het dictum luidt als volgt:
                                                                       1)    Verwerpt het beroep.
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                       2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de             daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.
      Commissie.
                                                                       (1) PB C 211 van 22.7.2000.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.


title: Zaak F-65/13: Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — ZZ/Commissie

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/24

         Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-65/13)
   2013/C 377/56
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Mansullo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van de afwijzing van verzoekers aan de Commissie gericht verzoek om hem een bedrag van 10 000 EUR te betalen voor de schade die hij zou hebben geleden door de verzending van een brief, waarbij hem met name werd meegedeeld dat de Commissie zijn verzoeken om terugbetaling van kosten waarin zij was verwezen had gecompenseerd met de bedragen die hij aan de Commissie schuldig was

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van het verzoek om schadevergoeding van 20 juni 2012, zoals vervat in de nota van 20 juni 2012;

               —

               nietigverklaring van de nota van 27 augustus 2012 met rechtsboven op de eerste van de drie pagina’s de vermelding „Ref.Ares(2012)1003126 — 27 augustus 2012”, welke nota verzoeker op 9 oktober 2012 heeft ontvangen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van de klacht van 24 oktober 2012;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de in het Italiaans gestelde nota van 11 februari 2013 met referentie HR.D.2/MB/ac 170184, bestaande uit twee op de voorzijde getypte pagina’s, welke verzoeker op 22 maart 2013 heeft ontvangen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 000 EUR, met 10 % rente per jaar en met jaarlijkse kapitalisatie vanaf 21 juni 2012 en tot aan de dag waarop het voormelde bedrag zal zijn betaald;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2005 in de gevoegde zaken C-128/03 en C-129/03 (verzoeken van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): AEM SpA (C-128/03), AEM Torino SpA (C-129/03) tegen Autorità per l'energia elettrica e per il gas e.a. (Interne markt voor elektriciteit — Verhoging van vergoeding voor toegang tot en gebruik van nationaal transmissienet — Steunmaatregelen van staten — Richtlijn 96/92/EG — Toegang tot net — Non-discriminatiebeginsel)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 14 april 2005
   in de gevoegde zaken C-128/03 en C-129/03 (verzoeken van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): AEM SpA (C-128/03), AEM Torino SpA (C-129/03) tegen Autorità per l'energia elettrica e per il gas e.a. (1)

   (Interne markt voor elektriciteit - Verhoging van vergoeding voor toegang tot en gebruik van nationaal transmissienet - Steunmaatregelen van staten - Richtlijn 96/92/EG - Toegang tot net - Non-discriminatiebeginsel)
   (2005/C 132/09)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-128/03 en C-129/03, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) bij beslissingen van 14 januari 2003, ingekomen bij het Hof op 24 maart 2003, in de procedures AEM SpA (C-128/03), AEM Torino SpA (C-129/03) tegen Autorità per l'energia elettrica e per il gas e.a., in tegenwoordigheid van: ENEL Produzione SpA, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, A. Borg Barthet, S. von Bahr (rapporteur), J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Met een maatregel zoals in het hoofdgeding, die uitsluitend aan producenten-distributeurs van door hydro-elektrische en geothermische centrales geproduceerde elektriciteit tijdelijk een verhoging van de vergoeding voor de toegang tot en het gebruik van het nationale transmissienet oplegt ter compensatie van het voordeel dat voor deze ondernemingen tijdens de overgangsperiode voortvloeit uit de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt ingevolge de omzetting van richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, wordt tussen ondernemingen onderscheid gemaakt ten aanzien van de lasten, welk onderscheid voortvloeit uit de aard en de opzet van het betrokken lastenstelsel. Dit onderscheid kan als zodanig dus niet als een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 87 EG worden beschouwd.
               Het onderzoek van een steunmaatregel mag echter niet worden losgemaakt van de gevolgen van de wijze van financiering ervan. Wanneer in een situatie zoals in het hoofdgeding een dwingend bestemmingsverband bestaat tussen de verhoging van de vergoeding voor de toegang tot en het gebruik van het nationale transmissienet en een nationale steunregeling, in die zin dat de opbrengst van de verhoging noodzakelijkerwijs voor de financiering van deze steun wordt bestemd, is de genoemde verhoging een integrerend onderdeel van deze regeling en dient zij dus in samenhang daarmee te worden onderzocht.

               2)

               De regel van richtlijn 96/92 inzake de niet-discriminatoire toegang tot het nationale distributienet belet een lidstaat niet een tijdelijke maatregel te treffen zoals in het hoofdgeding, die slechts bepaalde producenten-distributeurs van elektriciteit een verhoging van de vergoeding voor de toegang tot en het gebruik van dat net oplegt ter compensatie van het voordeel dat voor deze ondernemingen tijdens de overgangsperiode voortvloeit uit de wijziging van de juridische context na de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt ingevolge de omzetting van deze richtlijn. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om zich ervan te vergewissen dat de verhoging van de vergoeding niet verder gaat dan wat vereist is om het genoemde voordeel te compenseren.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak C-175/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 29 maart 2016 — Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik/SOS-Lapsikylä ry

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 29 maart 2016 — Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik/SOS-Lapsikylä ry
   (Zaak C-175/16)
   (2016/C 191/24)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik

      Verwerende partij: SOS-Lapsikylä ry

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 17, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd aldus te worden uitgelegd dat de werkingssfeer ervan mede een werkzaamheid in een kinderdorphuis, zoals hierboven beschreven, kan omvatten, waarbij de werknemer fungeert als vervanger van de vervangouders van onder toezicht gestelde kinderen, tijdens vrije dagen van de vervangouders samen met de kinderen gedurende die tijd in familiale omstandigheden leeft en in deze periode zelfstandig voorziet in de behoeften van de kinderen en het gezin, op dezelfde wijze als ouders in het algemeen doen?

      (1)  PB L 299, blz. 9.


title: Zaak C-373/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf op 14 augustus 2008 — Hoesch Metals and Alloys GmbH/Hauptzollamt Aachen

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf op 14 augustus 2008 — Hoesch Metals and Alloys GmbH/Hauptzollamt Aachen
   (Zaak C-373/08)
   (2008/C 272/22)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hoesch Metals and Alloys GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Aachen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 24 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1) aldus worden uitgelegd dat het verbrijzelen, zuiveren en pletten van blokken siliciummetaal en het daaropvolgende zeven, sorteren en verpakken van de door het pletten ontstane siliciumkorrels een be- of verwerking is waardoor het product het karakter van product van oorsprong verkrijgt?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend worden beantwoord: Is verordening (EG) nr. 398/2004 van de Raad van 2 maart 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op silicium uit de Volksrepubliek China (2) geldig?

      (1)  PB L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 66, blz. 15.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2003 in zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
19.7.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 171/25
B. Wägenbaur), betreffende een verzoek tot nietigverklaring                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
van het beoordelingsrapport van verzoeker voor het jaar 2001,                                             AANLEG
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,                                        van 8 april 2003
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 20 mei
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 in zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp —
2)     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                                  Afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2003/C 171/41)
( 1) PB C 202 van 24.8.2002.
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co.
                                                                            KG, gevestigd te Wismar (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                            D. Reich, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                               AANLEG                                       tigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci), betreffende een beroep
                                                                            strekkende tot nietigverklaring van beschikking 2002/468/EG
                          van 3 april 2003                                  van de Commissie van 15 januari 2002 betreffende de
                                                                            staatssteun die Duitsland ten gunste van Klausner Nordic
in zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm tegen Commis-                      Timber GmbH & Co. KG, Wismar, Mecklenburg-Voor-Pomme-
            sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                         ren, heeft verleend (PB L 165, blz. 15), heeft het Gerecht
                                                                            (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili,
                                                                            kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en
(Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Niet-                           M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 8 april 2003 een
                          ontvankelijkheid)                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (2003/C 171/40)                                  1.     Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.
                                                                            2.     De Commissie wordt verwezen in de kosten, die van de procedure
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                in kort geding daaronder begrepen.
                                                                            (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
In zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm, wonende te
Stockholm, vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia en
K. Devolvé, advocaten, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en V. Joris), betref-
fende een beroep tot vergoeding van de materiële en immate-
riële schade die verzoekster inzonderheid heeft geleden door                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
de duur van de behandeling van een door haar ingediende
                                                                                AANLEG
klacht, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: N.J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A.W.H. Meij,
rechters; griffier: H. Jung, op 3 april 2003 een beschikking                                        van 27 maart 2003
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            in zaak T-163/02: Montan Gesellschaft Voss mbH
                                                                            Stahlhandel e.a. tegen Commissie van de Europese Ge-
1)     Op het beroep tot nietigverklaring behoeft niet meer te worden                                meenschappen ( 1)
       beslist.
                                                                            (Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing
2)     Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk ver-         — Beroep tot schadeloosstelling — Ontvankelijkheid —
       klaard.                                                                            Exceptie gevoegd met zaak ten gronde)
3)     De Commissie zal de helft van de kosten van verzoekster
                                                                                (2003/C 171/42)
       alsmede haar eigen kosten dragen. Verzoekster zal de andere
       helft van haar eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Duits)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                            In zaak T-163/02, Montan Gesellschaft Voss mbH Stahlhandel,
                                                                            gevestigd te Planneg (Duitsland), Jepsen Stahl GmbH, gevestigd


title: Zaak T-189/04: Beroep, op 24 mei 2004 ingesteld door Christian van der Haegen tegen Europees Economisch en Sociaal Comité

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/23

         Beroep, op 24 mei 2004 ingesteld door Christian van der Haegen tegen Europees Economisch en Sociaal Comité
   (Zaak T-189/04)
   (2004/C 217/42)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 mei beroep ingesteld tegen Europees Economisch en Sociaal Comité door Christian van der Haegen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek ECSC/C/02/03 om verzoeker niet tot het examen van dat vergelijkend onderzoek toe te laten;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de aankondiging van het betrokken vergelijkend onderzoek werd onder meer als toelatingsvoorwaarde gesteld dat iedere kandidaat vijf jaar beroepservaring in de Europese instellingen, waaronder minstens vier jaar in het Economisch en Sociaal Comité en/of in het Comité van de Regio's moet aantonen. Voor het eerste deel van het vergelijkend onderzoek, waarvoor verzoeker zich had aangemeld, werd in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bovendien geëist dat drie van die vier jaar beroepservaring verband houden met de aard van de functies waarop dat deel van het vergelijkend onderzoek betrekking heeft.
   Verzoeker, die een rijke en gevarieerde beroepservaring bij de verschillende Europese instellingen heeft opgedaan, betoogt ter ondersteuning van zijn beroep dat de aankondiging van het vergelijkend onderzoek onrechtmatig is en in strijd is met artikel 27 van het Statuut, met het beginsel van gelijke behandeling en met het non-discriminatiebeginsel, omdat er geen enkele rechtvaardigingsgrond is voor de eis van beroepservaring bij het Economisch en Sociaal Comité en/of bij het Comité van de Regio's, met uitsluiting van de andere Europese instellingen.


title: Zaak C-108/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2008 door Portela & Companhia, SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 11 december 2007 in zaak T-10/06, Portela & Companhia, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/8

         Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2008 door Portela & Companhia, SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 11 december 2007 in zaak T-10/06, Portela & Companhia, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-108/08 P)
   (2008/C 158/12)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Rekwirante: Portela & Companhia, SA (vertegenwoordiger: J. Conceição Pimenta, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Juan Torrens Cuadrado en Josep Gilbert Sanz
   De president van het Hof van Justitie heeft bij beschikking van 22 april 2008 de doorhaling van de zaak in het register gelast.


title: Zaak T-128/15: Beroep ingesteld op 25 maart 2015 — Rotkäppchen — Mumm Sektkellereien/BHIM — Ruiz Moncayo (RED RIDING HOOD)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/31

         Beroep ingesteld op 25 maart 2015 — Rotkäppchen — Mumm Sektkellereien/BHIM — Ruiz Moncayo (RED RIDING HOOD)
   (Zaak T-128/15)
   (2015/C 171/37)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rotkäppchen — Mumm Sektkellereien GmbH (Freiburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Berlit, lawyer)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alberto Ruiz Moncayo (Entrena, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „RED RIDING HOOD” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 2 99  831

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 januari 2015 in zaak R 1012/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 27 maart 2014 in oppositieprocedure nr. B 2 1 77  817

               —

               afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 2 99  831;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd(e) middel(en)

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-212/05: Beroep, op 30 mei 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/37

         Beroep, op 30 mei 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-212/05)
   (2005/C 193/62)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 mei 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, Avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren de bestreden mededelingen [van 21 maart 2005, nr. 02772 [POR Campania Ob. 1 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 007)]; 13 mei 2005, nr. 04534 [Docup Ob. 2 Regione Lombardia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014)], en 13 mei 2005, nr. 04537 [Docup Ob. 2 Regione Lombardia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014)]], en alle daarmee verband houdende en daaraan voorafgaande handelingen, en

               2.

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie (1).

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 55.


title: Zaak F-107/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 maart 2011 — AP/Hof van Justitie (Openbare dienst — Tardiviteit — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/30

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 maart 2011 — AP/Hof van Justitie
   (Zaak F-107/10)
   (Openbare dienst - Tardiviteit - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 138/66
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AP (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TABG van het Hof van Justitie om verzoeker, ofschoon hem vanaf 1 juli 2009 recht op de kostwinnerstoelage is verleend, pas vanaf 1 november 2009 in het genot van die toelage te stellen en, subsidiair, verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               AP zal zijn eigen kosten dragen.


title: Zaak C-380/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2012 — Melli Bank plc/Raad van de Europese Unie, Franse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden van bankfiliaal — Evenredigheidsbeginsel — Eigendom van of zeggenschap over entiteit)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2012 — Melli Bank plc/Raad van de Europese Unie, Franse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie
   (Zaak C-380/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden van bankfiliaal - Evenredigheidsbeginsel - Eigendom van of zeggenschap over entiteit)
   2012/C 133/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Melli Bank plc (vertegenwoordigers: D. Anderson en D. Wyatt, QC, R. Blakeley, barrister, S. Gadhia en T. Din, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Szostak, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, L. Butel en E. Ranaivoson, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Hathaway, gemachtigde, en S. Lee, barrister), Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 9 juli 2009, Melli Bank plc/Raad van de Europese Unie (T-246/08 en T-332/08) houdende afwijzing van een vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 163, blz. 29), voor zover verzoeksters naam op de lijst staat van personen, groepen en entiteiten op wie deze bepalingen van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Melli Bank plc wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak T-219/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Spanje/Commissie ( Visserij — Ontwikkeling van capaciteit van vissersvloten van lidstaten — Regeling voor toevoeging en onttrekking — Comité voor de visserij en de aquacultuur — Regeling van taalgebruik )

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-219/04) (1)

   („Visserij - Ontwikkeling van capaciteit van vissersvloten van lidstaten - Regeling voor toevoeging en onttrekking - Comité voor de visserij en de aquacultuur - Regeling van taalgebruik’)
   (2007/C 140/30)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1438/2003 van de Commissie van 12 augustus 2003 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van het gemeenschappelijk vlootbeleid als omschreven in hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (PB L 204, blz. 21)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004 (voorheen zaak C-464/03).


title: Zaak C-200/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 18 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Heidelberg en internationale Sprach- und Studienreisen GmbH (iSt)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/5

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 18 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Heidelberg en internationale Sprach- und Studienreisen GmbH (iSt)
   (Zaak C-200/04)
   (2004/C 190/07)
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 18 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 mei 2004, in het geding tussen Finanzamt Heidelberg en internationale Sprach- und Studienreisen GmbH (iSt), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Geldt de bijzondere regeling voor reisbureaus van artikel 26 van richtlijn 77/388/EEG (1) ook voor de handelingen van een organisator van zogenaamde „High-School-programma's” en „College-programma's” met een verblijf in het buitenland van drie tot tien maanden, welke de deelnemers op eigen naam worden aangeboden en waarvoor gebruik wordt gemaakt van diensten van andere belastingplichtingen?”

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-817/14: Arrest van het Gerecht van 17 maart 2016 — Zoofachhandel Züpke e.a./Commissie [„Niet-contractuele aansprakelijkheid — Veterinairrechtelijke voorschriften — Bestrijding van aviaire influenza — Verbod om in het wild gevangen vogels in te voeren in de Unie — Verordening (EG) nr. 318/2007 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 139/2013 — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregels die particulieren rechten toekennen — Kennelijke en ernstige overschrijding van de grenzen van de beoordelingsvrijheid — Evenredigheid — Zorgvuldigheidsplicht — Artikelen 15 tot en met 17 van het Handvest van de grondrechten”]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/38

         Arrest van het Gerecht van 17 maart 2016 — Zoofachhandel Züpke e.a./Commissie
   (Zaak T-817/14) (1)

   ([„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Veterinairrechtelijke voorschriften - Bestrijding van aviaire influenza - Verbod om in het wild gevangen vogels in te voeren in de Unie - Verordening (EG) nr. 318/2007 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 139/2013 - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregels die particulieren rechten toekennen - Kennelijke en ernstige overschrijding van de grenzen van de beoordelingsvrijheid - Evenredigheid - Zorgvuldigheidsplicht - Artikelen 15 tot en met 17 van het Handvest van de grondrechten”])
   (2016/C 156/49)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Zoofachhandel Züpke GmbH (Wesel, Duitsland), Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG (Bürstadt, Duitsland), Zoofachgeschäft — Vogelgroßhandel Import-Export Heinz Marche (Heinsberg, Duitsland), Rita Bürgel (Uthleben, Duitsland), Norbert Kass (Altenbeken, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Correll, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en H. Kranenborg, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers sinds 1 januari 2010 stellen te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van een verbod om in het wild gevangen vogels in te voeren in de Europese Unie, dat eerst was opgenomen in verordening (EG) nr. 318/2007 van de Commissie van 23 maart 2007 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor de invoer van bepaalde vogels in de Gemeenschap en de desbetreffende quarantainevoorschriften (PB L 84, blz. 7), en vervolgens in uitvoeringsverordening (EU) nr. 139/2013 van de Commissie van 7 januari 2013 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor de invoer van bepaalde vogels in de Unie en de desbetreffende quarantainevoorschriften (PB L 47, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Zoofachhandel Züpke GmbH, Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG, Zoofachgeschäft — Vogelgroßhandel Import-Export Heinz Marche, Rita Bürgel en Norbert Kass worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak C-68/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 1999/30/EG — Bestrijding van vervuiling — Grenswaarden voor PM 10 -concentraties in de lucht)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-68/11) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 1999/30/EG - Bestrijding van vervuiling - Grenswaarden voor PM10-concentraties in de lucht)
   2013/C 46/04
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en S. Mortoni, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Varone, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht (PB L 163, blz. 41; thans artikel 13 van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, PB L 152, blz. 1) — Overschrijding, vanaf 2005, van de grenswaarden voor PM10 in de lucht

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is, door voor de jaren 2006 en 2007 niet ervoor te zorgen dat in de 55 in de ingebrekestelling van de Europese Commissie van 2 februari 2009 genoemde Italiaanse zones en agglomeraties de PM10-concentraties in de lucht lager zijn dan de grenswaarden vastgesteld in artikel 5, lid 1, van richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, de krachtens dit artikel op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-390/04: Beroep, op 28 september 2004 ingesteld door Carla Piccinni-Leopardi, Carlos Martínez Mongay en Georgios Katalagarianakis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/48

         Beroep, op 28 september 2004 ingesteld door Carla Piccinni-Leopardi, Carlos Martínez Mongay en Georgios Katalagarianakis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-390/04)
   (2004/C 300/93)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Carla Piccinni-Leopardi en Carlos Martínez Mongay, wonende te Brussel, en door Georgios Katalagarianakis, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende toekenning van verzoekers' punten voor verdiensten en voorrang alsmede aan verzoekers – de zogenaamde rugzak – van het besluit om hen niet tot de rang A4 te bevorderen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers betwisten in deze procedure verweersters besluit om hun in het kader van de bevorderingsronde 2003 geen specifieke punten voor verdiensten en voorrang toe te kennen om rekening te houden met de wijziging van hun indeling bij aanwerving, en het besluit om hen bij diezelfde begrotingsronde niet tot de rang A4 te bevorderen.
   Ter ondersteuning van hun stellingen voeren zij aan:

               —

               schending van de artikelen 43 en 45 van het Statuut, omdat verzoekers, ofschoon eerst beoordelingsrapporten waren opgesteld, toch een forfaitaire bonificatie voor hun verdiensten in het verleden hebben gekregen. Verzoekers beklemtonen in dit verband dat de toekenning van een voorlopig punt van voorrang wegens diensttijd in de rang huns inziens in strijd is met het beginsel dat de bevordering wordt toegekend nadat de verdiensten van de ambtenaren zijn vergeleken;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling en van non-discriminatie alsmede van artikel 5, lid 3, van het Statuut en van het recht op ontwikkeling van loopbaan. Dienaangaande stellen verzoekers dat ambtenaren die sinds geruime tijd niet in aanmerking zijn gekomen voor een bevordering, omdat hun verdiensten ontoereikend werden geacht, bij de begrotingsronde 2004 in aanmerking zijn gekomen en zullen komen voor bijzondere voorrangspunten. Verzoekers, wier verdiensten bij het begin van hun loopbaan al niet op hun juiste waarde konden worden beoordeeld, zijn echter op dezelfde wijze behandeld als ambtenaren die bij hun aanwerving niet in aanmerking zijn gekomen voor indeling in de hogere rang;

               —

               schending van artikel 233 EG-Verdrag. Dienaangaande preciseren zij dat in casu de vraag rijst of, nadat de Algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de criteria voor indeling onwettig zijn verklaard en de Commissie heeft toegezegd, de indeling van verschillende ambtenaren die krachtens deze algemene bepalingen zijn aangeworven, te herzien, het besluit om verzoekers bij hun aanwerving in de hogere rang van de loopbaan in te delen zodanig kan worden beperkt, dat het zijn nuttige werking verliest.


title: Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door E. Biedermann, W. W. Hedderich en A. Wienrich tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-173/95)

text:
Nr . C 315/ 18        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . 11 . 95
Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door V. Chesi , M.             Duitsland, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
  Jost en R. Loebisch tegen Raad van de Europese Unie                 Levi , advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
                        ( Zaak T-l 72/95 )                            Luxemburg bij Fiduciaire Mvson S. à . r . 1 ., Rue Glesener 1 .
                            95/C 315/35 )
                                                                      Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                      (Procestaai: Frans)
                                                                      — nietig te verklaren hun pensioenafrekeningen over
                                                                          december 1994, opgesteld overeenkomstig Verordening
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                 ( EGKS , EG , Euratom ) nr . 3161 /94 van de Raad van
schappen is op 19 september 1995 beroep ingesteld tegen                    19 december 1994 , voor zover in deze verordening de
Raad van de Europese Unie door V. Chesi, M. Jost en R.                    hoofdstad Berlijn slechts vanaf 1 juli 1994 en niet vanaf
Loebisch, wonende in Duitsland, vertegenwoordigd door G.                  3 oktober 1990 als referentie voor de berekening van de
Vandersanden en L. Levi., advocaten te Brussel , domicilie                aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland is genomen, en,
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                        voor zoveel als nodig, nietig te verklaren het besluit van
S.a.r.L. , Rue Glesener 1 .                                               de Rekenkamer van 18 juli 1995 , houdende afwijzing
                                                                          van hun klacht;
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                     — verzoekers volledig te herstellen in hun pensioenrechten,
— nietig te verklaren hun pensioenafrekeningen over                       met toepassing van een aanpassingscoëfficiënt met
    december 1994 , opgesteld overeenkomstig Verordening                  Berlijn als referentie , dit vanaf 3 oktober 1990;
    ( EGKS, EG, Euratom I nr. 3161 /94 van de Raad van
    19 december 1994, voor zover in deze verordening de              — verweerster te veroordelen tot betaling van vertragings
    hoofdstad Berlijn slechts vanaf 1 juli 1994 en niet vanaf             rente over de achterstallige pensioenrechten voor de
    3 oktober 1990 als referentie voor de berekening van de               periode van 3 oktober 1990 tot en met 30 juni 1994 ,
    aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland is genomen , en.,               berekend op de voel: van 10% 's jaars .
    voor zoveel als nodig, nietig te verklaren het besluit van
    de Raad van 19 juni 1995 , houdende afwijzing van hun
    klacht;                                                           Middelen en voornaamste argumenten
— verzoekers volledig te herstellen in hun pensioenrechten ,         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                     die in zaak T-171 /95 .
    met toepassing van een aanpassingscoëfficiënt met
    Berlijn als referentie, dit vanaf 3 oktober 1990 ;
— verweerster te veroordelen tot betaling van vertragings
    rente over de achterstallige pensioenrechten voor de
    periode van 3 oktober 1990 tot en met 30 juni 1994 ,
    berekend op de voet van 10% 's jaars .
                                                                     Beroep, op 25 september 1 995 ingesteld door BASF Lacke +
                                                                     Farben AG tegen Commissie van de Europese Gemeen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                schappen
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                                      ( Zaak T- 175 /95 )
die in zaak T-171 /95 .                                                                         ( 95/C 315 /37 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 25 september 1 995 beroep tegen Commissie
Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door E. Bieder               van de Europese Gemeenschappen ingesteld door BASF
mann, W. W. Hedderich en A. Wienrich tegen Rekenkamer                 Lacke + Farben AG, vertegenwoordigd door F. Hermanns,
             van de Europese Gemeenschappen                          advocaat te Meerbusch ( Bondsrepubliek Duitsland ), domi
                       ( Zaak T-l 73/95 )                            cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      Loesch & Wolters , advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
                          ( 95/ C 315/36 )
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     — de op 21 juli 1995 betekende beschikking van verweer
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen ¬                ster van 12 juli 1995 inzake een procedure op grond van
schappen is op 19 september 1995 beroep ingesteld tegen                   artikel 85 EG-Verdrag ( IV/33.802 — BASF Lacke +
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door E.                         Farben AG en SA Accinauto ) nietig te verklaren voor
Biederrnann, W. W. Hedderich en A. Wienrich, wonende in                   zover zij betrekking heeft op verzoekster;


title: Zaak T-399/06: Beroep ingesteld op 27 december 2006 — giropay/BHIM (GIROPAY)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/34

         Beroep ingesteld op 27 december 2006 — giropay/BHIM (GIROPAY)
   (Zaak T-399/06)
   (2007/C 42/60)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Giropay GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Gründig-Schnelle, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 26 oktober 2006 in beroepsprocedure R 308/2005-4 inzake de aanvraag tot inschrijving van „GIROPAY” als gemeenschapsmerk (aanvraagnr. 2 843 514) te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GIROPAY” voor waren en diensten van de klassen 9, 36-38 en 42 (aanvraagnr. 2 843 514)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: het aangevraagde merk is geen beschrijvende aanduiding in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1). Bovendien is het aangevraagde merk bijzonder geschikt om door het relevante publiek als een teken met onderscheidend vermogen te worden waargenomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-437/05 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van  7 februari 2006  — Brink's Security Luxembourg tegen Commissie ( Kort geding — Spoedeisendheid — Geen )

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/30

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2006 — Brink's Security Luxembourg tegen Commissie
   (Zaak T-437/05 R)
   („Kort geding - Spoedeisendheid - Geen”)
   (2006/C 86/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Brink's Security Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: C. Point en G. Dauphin, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Manhaeve, M. Šimerdová en K. Mojzesowics, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Group 4 Falck SA (Luxemburg) [vertegenwoordigers: M. Molitor, P. Lopes Da Silva, N. Cambonie en N. Bogelmann, advocaten]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om voorlopige maatregelen, in hoofdzaak ertoe strekkende, in de eerste plaats dat de Commissie wordt gelast de overeenkomst betreffende oproep tot inschrijving nr. 16/2005/OIL (Beveiliging van en toezicht op gebouwen) niet te ondertekenen, in de tweede plaats, voorzover de Commissie die overeenkomst reeds heeft gesloten, de tenuitvoerlegging ervan op te schorten hangende de uitspraak van het Gerecht over het beroep ten gronde en, in de derde plaats, tot het gelasten van andere maatregelen
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-539/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 15 oktober 2015 — Daniel Bowman/Pensionsversicherungsanstalt

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 15 oktober 2015 — Daniel Bowman/Pensionsversicherungsanstalt
   (Zaak C-539/15)
   (2016/C 027/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daniel Bowman

      Verwerende partij: Pensionsversicherungsanstalt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 21 van het Handvest van de grondrechten junctis de artikelen 2, leden 1 en 2, en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG (1) aldus worden uitgelegd dat:

                           a)

                           een regeling in een collectieve arbeidsovereenkomst die voor diensttijd aan het begin van de loopbaan in een langere duur van een trap in de salarisschaal voorziet zodat de overgang naar de eerstvolgende salaristrap moeilijker wordt, een indirecte ongelijke behandeling op grond van leeftijd vormt,

                           b)

                           en zo ja, moeten genoemde bepalingen dan aldus worden uitgelegd dat een dergelijke regeling gelet op de geringe beroepservaring aan het begin van de loopbaan passend en noodzakelijk is?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak T-705/13: Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Catalunya Banc/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/47

         Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Catalunya Banc/Commissie
   (Zaak T-705/13)
   2014/C 52/92
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Catalunya Banc, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak C-290/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 22 mei 2017 — Angelina Fell, Florian Fell, Vincent Fell/TUIfly GmbH

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 22 mei 2017 — Angelina Fell, Florian Fell, Vincent Fell/TUIfly GmbH
   (Zaak C-290/17)
   (2017/C 239/49)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Angelina Fell, Florian Fell, Vincent Fell

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).