title: Doorhaling van zaak T-187/96

text:
14 . 6 . 97         [ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 /23
              Doorhaling van zaak T- 18 7/96 (')                                      Doorhaling van zaak T- 13 9/95 ( ! )
                            ( 97/C 181/50 )                                                         ( 97/C 181/53 )
                        (Procestaai: Frans)                                                     (Procestaai: Frans)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het Ge              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
heeft bij beschikking van 19 maart 1997 de doorhaling in                beschikking van 15 april 1997 de doorhaling in het regis
het register gelast van zaak T-l 87/96 : Salini Costruttori             ter gelast van zaak T-139/95 : G. Cantone tegen Commissie
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     van de Europese Gemeenschappen.
(M PB nr. C 27 van 25 . 1 . 1997.
                                                                        (') PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
              Doorhaling van zaak T-l 8 8/96 (')
                                                                                Doorhaling van zaak T-2 13/96 (')
                            ( 97/C 181 /51 )
                                                                                ( 97/C 181 /54 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
heeft bij beschikking van 19 maart 1997 de doorhaling in                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
het register gelast van zaak T-188/96 : Salini Costruttori              beschikking van 18 april 1997 de doorhaling in het regis
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     ter gelast van zaak T-2 13/96 : G. Lebedef tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(•) PB nr. C 40 van 8 . 2 . 1997 .
                                                                        (M PB nr. C 54 van 22 . 2 . 1997.
              Doorhaling van zaak T-196/96 (')
                              97/C 181 /52 )                                          Doorhaling van zaak T-l 3 3/96 (')
                        (Procestaai: Frans)                                                        ( 97/C 181 /55 )
De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van                                       (Procestaai: Nederlands)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 10 april 1997 de doorhaling in het regis               De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
ter gelast van zaak T-196/96 : G. Lebedef tegen Commissie               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van de Europese Gemeenschappen.                                         beschikking van 23 april 1997 de doorhaling in het regis
                                                                        ter gelast van zaak T-133/96 : M. Boessen tegen Econo
                                                                        misch en Sociaal Comité .
O PB nr. C 54 van 22 . 2 . 1997 .
                                                                        (') PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .


title: Zaak T-412/12: Beroep ingesteld op 17 september 2012 — bpost/Commissie

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/20

         Beroep ingesteld op 17 september 2012 — bpost/Commissie
   (Zaak T-412/12)
   2012/C 343/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: bpost (Brussel, België) (vertegenwoordiger: D. Geradin, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 2, 5, 6 en 7 van het besluit van de Commissie van 25 januari 2012 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.14588 (C 20/09) ten behoeve van De Post — La Poste (thans bpost), gepubliceerd in het Publicatieblad van de EU op 29 juni 2012 (PB L 170, blz. 1), nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Schending van de artikelen 106, lid 2, VWEU en 107, leden 1 en 3, VWEU, kennelijk onjuiste beoordeling en schending van het beginsel van gelijke behandeling, omdat ten onrechte was geconcludeerd dat het door bpost in stand gehouden retailnetwerk geen afzonderlijke dienst van algemeen economisch belang (DAEB) was en bijgevolg was vastgesteld dat de van de Belgische Staat ontvangen compensatie voor het retailnetwerk overcompensatie vormde.

               2)

               Schending van de artikelen 106, lid 2, VWEU, 107, leden 1 en 3, VWEU en kennelijk onjuiste beoordeling omdat ten onrechte de slotsom was bereikt dat de kosten van het retailnetwerk, die teweeg worden gebracht door de universeledienstverplichting, niet in aanmerking mogen worden genomen bij de berekening van het bedrag van de winst uit de voorbehouden sector van de universele dienst dat een redelijke winst te boven gaat.

               3)

               Schending van de artikelen 107 VWEU en 106, lid 2, VWEU en schending van het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling omdat ten onrechte de slotsom was bereikt dat de nettokosten van andere DAEB’s dan de postdienst moeten worden gecompenseerd met alle winsten uit de voorbehouden sector van de universele dienst voor zover deze winsten hoger zijn dan een redelijke winst.

               4)

               Schending van de artikelen 107 VWEU en 106, lid 2, VWEU en van het beginsel van het verbod van terugwerkende kracht omdat volledig is verzuimd de tussen 1992 en 2005 geaccumuleerde ondercompensatie van bpost over te dragen ter compensatie voor de bedragen van de gestelde overcompensatie van bpost tussen 2006 en 2010.


title: Zaak T-194/10: Beroep ingesteld op 28 april 2010 — Hongarije/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/19

         Beroep ingesteld op 28 april 2010 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-194/10)
   2010/C 195/32
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: J. Fazekas, M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de inschrijving door de Commissie, in de database E-Bacchus, van de beschermde oorsprongsbenaming „Vinohradnícka oblasť Tokaj”, die in de plaats is gekomen van de vroegere Slowaakse beschermde oorsprongsbenaming „Tokajská vinohradnícka oblast’”, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster betwist de inschrijving van de Slowaakse beschermde oorsprongsbenaming „Vinohradnícka oblasť Tokaj” in het elektronische register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen voor wijn (hierna: „E-Bacchusregister”), gedaan door de Commissie overeenkomstig verordening (EG) nr. 1234/2007 (1).
   Met haar eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie door de wijziging van de inschrijving de relevante bepalingen van verordening nr. 1234/2007 en verordening (EG) nr. 607/2009 (2) heeft geschonden, nu de betrokken wijziging van de oorspronkelijke inschrijving in het E-Bacchusregister ingevolge de nieuwe voorschriften automatisch bescherming verleent aan een wijnnaam die niet kan worden aangemerkt als een „bestaande beschermde” wijnnaam in de zin van artikel 118 vicies van verordening nr. 1234/2007.
   Volgens verzoekster genoot op 1 augustus 2009 — datum van inwerkingtreding van de nieuwe Unieregeling betreffende de wijnmarkt — de benaming „Tokajská/Tokajské/Tokajský vinohradnícka oblast’” communautaire bescherming, zoals met name blijkt uit de lijst van met een geografische aanduiding aangeduide tafelwijnen (3) en uit de lijst van kwaliteitswijnen (4).
   Ook het onderzoek van de Slowaakse voorschriften leidt tot dezelfde conclusie, aangezien in de nieuwe Slowaakse wijnwet van 30 juni 2009 de benaming „Tokajská vinohradnícka oblast’” is opgenomen. Weliswaar moeten de toepasselijke verordeningen aldus worden uitgelegd dat ook de datum van inwerkingtreding van de nationale regeling (1 september 2009) relevant is voor de beoordeling van de bestaande bescherming, maar in dit geval moet artikel 73, lid 2, van verordening nr. 607/2009 naar analogie worden toegepast, waardoor in dit geval ook de in de nieuwe wet opgenomen benaming moet worden beschouwd als bestaand en beschermd in de zin van artikel 118 vicies van verordening nr. 1234/2007.
   Met haar twee middel betoogt verzoekster dat de Commissie de in het Unierecht erkende fundamentele beginselen met betrekking tot behoorlijk bestuur, loyale samenwerking en rechtszekerheid heeft geschonden bij het bijhouden en beheren van het E-Bacchusregister, met name door de betrokken inschrijving in het onderhavige geval.
   Volgens verzoekster is het, gelet op de beginselen van behoorlijk bestuur en in het bijzonder op het belang van het genoemde register, de taak van de Commissie ervoor te zorgen dat dit register correcte, betrouwbare en nauwkeurige gegevens bevat. Met name moet de Commissie met betrekking tot het tijdstip van inwerkingtreding van de nieuwe wijnmarktregeling bepalen welke nationale voorschriften van toepassing waren en welke wijnnamen op grond daarvan moesten worden beschouwd als bestaand en beschermd. Voorts heeft de Commissie het beginsel van loyale samenwerking geschonden, doordat zij de Republiek Hongarije op geen enkele wijze in kennis heeft gesteld, noch ervoor noch erna, van de wijziging van de Slowaakse inschrijvingen in het E-Bacchusregister, hoewel zij diende te weten dat de belangen van Hongarije konden worden geschaad. Ten slotte heeft de Commissie eveneens het rechtszekerheidsbeginsel geschonden, door het E-Bacchusregister zo op te stellen en bij te houden dat de daarin opgenomen inschrijvingen op elk moment met terugwerkende kracht kunnen worden gewijzigd, zonder dat het mogelijk is de datum van de wijziging te bepalen.

      (1)  Verordening van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”) (PB L 299, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Commissie van 14 juli 2009 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad wat betreft beschermde oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen, traditionele aanduidingen, etikettering en presentatie van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 193, blz. 60).

      (3)  Lijst van namen van kleinere geografische eenheden dan de lidstaat, als bedoeld in artikel 51, lid 1, van verordening (EG) nr. 1493/1999 [van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 179, blz. 1)] (tafelwijn met een geografische aanduiding) (bekendgemaakt in PB 2009, C 187, blz. 67).

      (4)  Lijst van in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen (bekendgemaakt in PB 2009, C 187, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart 2002 in zaak T-9/99: HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Exceptie van onwettigheid — Geen terugwerkende kracht — Rechten van verdediging — Mededeling inzake samenwerking)

text:
29.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 156/13
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 maart 2002
                        van 24 april 2002
                                                                         in zaak T-9/99: HFB Holding für Fernwärmetechnik Betei-
                                                                         ligungsgesellschaft mbH & Co. KG en anderen tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-220/96: Elliniki Viomichania Oplon AE (EVO)
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                      (Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
                  Europese Gemeenschappen (1)                            afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                         tikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor
                                                                         berekening van geldboeten — Exceptie van onwettigheid —
                                                                         Geen terugwerkende kracht — Rechten van verdediging —
(„Niet-contractuele aansprakelijkheid wegens onrechtmatige                                Mededeling inzake samenwerking)
daad — Verordening (EEG) nr. 2340/90 — Handelsembargo
tegen Irak — Met onteigening gelijk te stellen inbreuk —                                           (2002/C 156/24)
                        Causaal verband”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 156/23)
                                                                         In zaak T-9/99, HFB Holding für Fernwärmetechnik Betei-
                                                                         ligungsgesellschaft mbH & Co. KG, gevestigd te Rosenheim
                                                                         (Duitsland), HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungs-
                         (Procestaal: Grieks)                            gesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft, gevestigd te Rosen-
                                                                         heim, Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH,
                                                                         gevestigd te Rosenheim, Isoplus Fernwärmetechnik Gesell-
                                                                         schaft mbH, gevestigd te Hohenberg (Oostenrijk), Isoplus
                                                                         Fernwärmetechnik GmbH, gevestigd te Sondershausen (Duits-
                                                                         land), vertegenwoordigd door P. Krömer en F. Nusterer,
In zaak T-220/96, Elliniki Viomichania Oplon AE (EVO),                   advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen
gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
T. Fortsakis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             W. Mölls en É. Gippini Fournier), betreffende, primair, een
burg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde: S. Kyria-            verzoek tot nietigverklaring van beschikking 1999/60/EG van
kopoulou) en Commissie van de Europese Gemeenschappen                    de Commissie van 21 oktober 1998 inzake een procedure op
(gemachtigde: M. Condou-Durande), betreffende een vordering              grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 —
tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben             Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1),
geleden als gevolg van de vaststelling van verordening (EEG)             en, subsidiair, een verzoek tot vermindering van de bij deze
nr. 2340/90 van de Raad van 8 augustus 1990 waarbij het                  beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete, heeft het
handelsverkeer van de Gemeenschap betreffende Irak en                    Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
Koeweit wordt verhinderd (PB L 213, blz. 1), heeft het                   kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,             griffier: J. Palacio González, administrateur, op 20 maart 2002
kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;                 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
griffier: J. Palacio González, administrateur, op 24 april 2002
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   1)    Verklaart de artikelen 3, sub d, en 5, sub d, van beschikking
                                                                               1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake
                                                                               een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
                                                                               (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) nietig
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                               voorzover zij betrekking hebben op HFB Holding für Fernwär-
                                                                               metechnik Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG en HFB
                                                                               Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH,
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                               Verwaltungsgesellschaft.
                                                                         2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
(1) PB C 54 van 22.02.1997.                                              3)    Verstaat dat verzoeksters hoofdelijk hun eigen kosten zullen
                                                                               dragen met inbegrip van de kosten die op de procedure in kort
                                                                               geding zijn gevallen, alsmede 80 % van de kosten van de
                                                                               Commissie, met inbegrip van de kosten die op de procedure in
                                                                               kort geding zijn gevallen.
 ---pagebreak--- C 156/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 29.6.2002
4)    Verstaat dat de Commissie 20 % van haar eigen kosten, met            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      inbegrip van die welke op de procedure in kort geding zijn
      gevallen, zal dragen.
                                                                                van 20 maart 2002
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                         in zaak T-16/99: Lögstör Rör (Deutschland) tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                         tikel 81 EG) — Boycot — Toegang tot dossier — Geldboete
                                                                         — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Geen
                        van 20 maart 2002                                      terugwerkende kracht — Gewettigd vertrouwen”)
in zaak T-15/99: Brugg Rohrsysteme GmbH tegen Com-
        missie van de Europese Gemeenschappen (1)                                                  (2002/C 156/26)
(Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
tikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor                                              (Procestaal: Duits)
berekening van geldboeten — Geen terugwerkende kracht
                     — Gewettigd vertrouwen)
                          (2002/C 156/25)
                          (Procestaal: Duits)                            In zaak T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH, gevestigd
                                                                         te Fulda (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Hellmann
                                                                         en T. Nägele, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen (gemachtigden: W. Mölls en E. Gippini Fournier), betreffen-
In zaak T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH, gevestigd te                    de, primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
Wunstorf (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Jestaedt,                 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake
H.-C. Salger en M. Sura, advocaten, domicilie gekozen hebben-            een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
de te Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen)
schappen (gemachtigden: W. Mölls en É. Gippini Fournier),               (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot
betreffende, primair, een verzoek tot nietigverklaring van               vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
beschikking 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober                   opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde                  R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot         ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster                 het dictum luidt als volgt:
opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                1)    Verwerpt het beroep.
het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                               2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         (1) PB C 86 van 27.3.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak C-283/08: Beroep ingesteld op 27 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/32

         Beroep ingesteld op 27 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-283/08)
   (2008/C 223/49)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Roels en W. Wils, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 12 juni 2007 verstreken.

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak C-208/10: Beroep ingesteld op 30 april 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/24

         Beroep ingesteld op 30 april 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-208/10)
   2010/C 179/39
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en M. Teles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot wijziging van richtlijn 92/49/EEG van de Raad en de richtlijnen 2002/83/EG, 2004/39/EG, 2005/68/EG en 2006/48/EG wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/44/EG in nationaal recht is op 20 maart 2009 verstreken.

      (1)  PB L 247, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 mei 2005 in zaak C-415/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Staatssteun — Verplichting tot terugvordering — Volstrekte onmogelijkheid tot uitvoering — Ontbreken daarvan)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 12 mei 2005
   in zaak C-415/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Staatssteun - Verplichting tot terugvordering - Volstrekte onmogelijkheid tot uitvoering - Ontbreken daarvan)
   (2005/C 182/19)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-415/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 88, lid 2, EG, ingesteld op 25 september 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en J. Buendía Sierra) tegen Helleense Republiek (gemachtigden: A. Samoni-Rantou, P. Mylonopoulos, F. Spathopoulos en P. Anestis), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), R. Schintgen, G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 12 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die nodig waren voor de terugvordering van de onwettig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar bevonden steun — behoudens die betreffende de bijdragen aan het nationale socialezekerheidsorgaan — overeenkomstig artikel 3 van beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun, is de Helleense Republiek de krachtens dit artikel 3 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak T-165/10: Beroep ingesteld op 12 april 2010 — Grupo Osborne/BHIM — Confecciones Sanfertús (TORO)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/48

         Beroep ingesteld op 12 april 2010 — Grupo Osborne/BHIM — Confecciones Sanfertús (TORO)
   (Zaak T-165/10)
   2010/C 148/78
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Iglesias Monravá, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Confecciones Sanfertús, SL (Graus, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) in zaak R 0638/2009-2 vernietigen,

               —

               de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 2 844 264 in klasse 25 toestaan, en

               —

               de partijen die opkomen tegen dit beroep verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TORO” (aanvraagnr. 2 844 264) voor waren en diensten van de klassen 18, 25 en 39

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Confecciones Sanfertús, SL

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „LETORO” (nr. 465 635) voor waren van de klassen 24 en 25 en Spaanse beeldmerken die het woordelement „TORO” bevatten (nr. 802 043 en nr. 1 513 622) voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk; het bestaan van een eerdere beslissing van de oppositieafdeling over de verenigbaarheid van de merken „TORO” en „LETORO”; alsmede het feit dat de overgelegde bewijzen van gebruik niet het bewijs leveren van het gebruik van de Spaanse merken „LETORO” (woordmerk) en „TORO” (beeldmerk)


title: Doorhaling van zaak C-93/03

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Doorhaling van zaak C-93/03 (1)

   (2004/C 94/99)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-93/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003


title: Zaak C-40/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 29 januari 2009 — Astra Zeneca UK Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 29 januari 2009 — Astra Zeneca UK Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-40/09)
   2009/C 90/17
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   VAT and Duties Tribunal, Manchester

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astra Zeneca UK Limited

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet in de omstandigheden van dit geval, waar werknemers op grond van hun arbeidsovereenkomst de optie hebben om een deel van hun bezoldiging op te nemen in de vorm van waardebonnen, artikel 2, lid 1, van richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad (de Zesde btw-richtlijn) (thans artikel 2, lid 1, sub c, van de primaire btw-richtlijn) aldus worden uitgelegd, dat de verschaffing van die bonnen door de werkgever aan de werknemers een dienst is die onder bezwarende titel wordt verricht?

               2)

               Zo nee, moet artikel 6, lid 2, sub b (thans artikel 26, lid 1, sub b), dan aldus worden uitgelegd, dat de verstrekking van bonnen door de werkgever aan de werknemers overeenkomstig hun arbeidsovereenkomst, moet worden gelijkgesteld met een dienst, indien de bonnen bestemd zijn om door de werknemers voor privédoeleinden te worden gebruikt?

               3)

               Indien de verstrekking van de bonnen geen dienst is die onder bezwarende titel wordt verricht in de zin van artikel 2, lid 1, en evenmin met een dienst moet worden gelijkgesteld op grond van artikel 6, lid 2, sub b, moet artikel 17, lid 2 (thans artikel 168), dan aldus worden uitgelegd, dat het de werkgever in staat stelt om de btw terug te vorderen die hem in rekening is gebracht bij de aankoop van de bonnen en de levering daarvan aan de werknemers overeenkomstig hun arbeidsovereenkomst, indien de bonnen bestemd zijn om door de werknemers voor privédoeleinden te worden gebruikt?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-157/17: Beroep ingesteld op 10 maart 2017 — Cristalfarma/EUIPO — Novartis (ILLUMINA)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/37

         Beroep ingesteld op 10 maart 2017 — Cristalfarma/EUIPO — Novartis (ILLUMINA)
   (Zaak T-157/17)
   (2017/C 129/57)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cristalfarma Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: R. Almaraz Palmero, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Novartis AG (Bazel, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ILLUMINA” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 934 239

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 januari 2017 in zaak R 1187/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval zij intervenieert, in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75, artikel 42, lid 2, en artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-286/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2013 door Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-588/08, Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co./Europese Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/14

         Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2013 door Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-588/08, Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co./Europese Commissie
   (Zaak C-286/13 P)
   2013/C 252/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof

               —

               het bestreden arrest geheel of gedeeltelijk te vernietigen, voor zover het beroep van rekwirantes is verworpen;

               —

               de beschikking van de Commissie van 15 oktober 2008 geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover deze betrekking heeft op rekwirantes;

               —

               op grond van de volledige rechtsmacht waarover het krachtens artikel 261 VWEU beschikt, de aan rekwirantes opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen;

               —

               subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor afdoening overeenkomstig het arrest van het Hof;

               —

               de Commissie te verwijzen in kosten van deze procedure en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het eerste middel, dat twee onderdelen bevat, betogen rekwirantes dat het Gerecht bij de beoordeling van de zaak een aantal procedurefouten heeft begaan:

               —

               het heeft de Commissie ten onrechte toegestaan om voor het eerst tijdens de gerechtelijke procedure bewijsmateriaal aan te voeren dat de vaststellingen in de beschikking tegenspreekt;

               —

               het heeft ten onrechte bewijzen geweerd die rekwirantes uit het dossier van de Commissie hebben gehaald om een nieuw argument dat de Commissie in dupliek had aangevoerd, te weerleggen;

               —

               het heeft ten onrechte de bijlage waarmee rekwirantes beoogden aan te tonen dat de Commissie hun tijdens de administratieve procedure afgelegde verklaringen uit hun context heeft gehaald, als bewijs geweerd;

               —

               het heeft het beginsel van „equality of arms” geschonden door bewijzen die rekwirantes tijdens de gerechtelijke procedure hebben aangevoerd, niet in aanmerking te nemen, en

               —

               het heeft de feiten niet correct vastgesteld.

         Met hun tweede middel betogen rekwirantes dat het Gerecht feiten heeft verdraaid die cruciaal zijn voor een correcte beoordeling van het ten laste gelegde gedragingen in de juridische en economische context waarin deze zijn verricht.
   Met het derde middel, dat vijf onderdelen bevat, stellen rekwirantes dat het Gerecht het bewijsmateriaal niet correct heeft beoordeeld:

               —

               het heeft de berekening van de marktaandelen op basis waarvan de Commissie de relevante marktstructuur heeft vastgesteld, zonder toereikende motivering aanvaard;

               —

               het is ten onrechte tot de conclusie gekomen dat de Commissie de inhoud van de gesprekken met een mededingingsbeperkende strekking die rekwirantes met andere ondernemingen hebben gevoerd, niet hoeft te specificeren;

               —

               het is ten onrechte tot de conclusie gekomen dat de Commissie de inhoud van deze gesprekken met een mededingingsbeperkende strekking die rekwirantes met andere ondernemingen hebben gevoerd, duidelijk heeft beschreven;

               —

               het is niet ingegaan op het argument van rekwirantes dat bepaalde werknemers geen betrouwbare informatie konden uitwisselen, en

               —

               het heeft een onjuiste juridische kwalificatie gegeven van de feiten, door vast te stellen dat de gesprekken een mededingingsbeperkende strekking hadden.

         Met het vierde middel, dat twee onderdelen bevat, stellen rekwirantes dat het Gerecht bij de berekening van de geldboete verschillende vergissingen heeft begaan:

               —

               het heeft de geldboete ten onrechte berekend op basis van de verkopen van ondernemingen waaraan geen inbreuk ten laste is gelegd;

               —

               het heeft bij de berekening van de geldboete de verkoop van dezelfde producten tweemaal meegeteld.


title: Zaak T-134/06: Beroep ingesteld op  11 mei 2006  — Xentral/BHIM — Pages Jaunes (woordmerk PAGESJAUNES.COM)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/29

         Beroep ingesteld op 11 mei 2006 — Xentral/BHIM — Pages Jaunes (woordmerk PAGESJAUNES.COM)
   (Zaak T-134/06)
   (2006/C 165/57)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Xentral LLC (Miami, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: A. Bertrand, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pages Jaunes SA (Sèvres, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               beslissing R 708/2005-1 van 15 februari 2006 te vernietigen;

               —

               het gemeenschapsmerk PAGESJAUNES.COM te valideren;

               —

               de kamer van beroep van het BHIM te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Xentral LLC

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PAGESJAUNES.COM” voor waren van klasse 16 (aanvraag nr. 1 880 871)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Pages Jaunes SA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „LESPAGESJAUNES” voor waren van klasse 16, vennootschapsnaam en handelsbenaming „PAGES JAUNES”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle omstreden waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster beroept zich op haar ouder recht op de domeinnaam „PAGESJAUNES.COM”, die volgens haar kan worden tegengeworpen aan het merk en aan de vennootschapsnaam van opposante.
   Zij stelt voorts schending van artikel 7, lid 1, sub c en d, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het merk van opposante gebruikelijk is en een zeer gering onderscheidend vermogen bezit.
   Zij voert aan dat haar merk, waarvan de inschrijving is aangevraagd, geen afbreuk doet aan de vennootschapsnaam en de handelsbenaming van opposante.
   Verzoekster betwist bovendien dat het merk van opposante algemeen bekend is.


title: Zaak C-532/12: Beschikking van de president van het Hof van 8 maart 2013 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/13

         Beschikking van de president van het Hof van 8 maart 2013 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-532/12) (1)

   2013/C 129/24
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 26 van 26.01.2013.


title: Zaak T-260/11: Arrest van het Gerecht van 18 juni 2014 — Spanje/Commissie ( „Visserij — Instandhouding van visbestanden — Overschrijding door Spanje van voor 2010 toegewezen vangstquotum voor makreel in gebieden VIIIc, IX en X en in wateren van Europese Unie van CECAF 34.1.1 — Op voor 2011-2015 toegewezen vangstquota toegepaste verlagingen — Rechten van verdediging — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Gelijke behandeling” )

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/24

         Arrest van het Gerecht van 18 juni 2014 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-260/11) (1)

   ((„Visserij - Instandhouding van visbestanden - Overschrijding door Spanje van voor 2010 toegewezen vangstquotum voor makreel in gebieden VIIIc, IX en X en in wateren van Europese Unie van CECAF 34.1.1 - Op voor 2011-2015 toegewezen vangstquota toegepaste verlagingen - Rechten van verdediging - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Gelijke behandeling”))
   2014/C 253/34
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Díaz Abad en L. Banciella Rodríguez-Miñón, vervolgens M. Sampoll Pucurull en Banciella Rodríguez-Miñón, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, F. Jimeno Fernández en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 165/2011 van de Commissie van 22 februari 2011 tot verlaging van bepaalde aan Spanje toegewezen makreelquota in 2011 en de daaropvolgende jaren wegens overbevissing in 2010 (PB L 48, blz. 11)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak C-223/08: Beroep ingesteld op 23 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/29

         Beroep ingesteld op 23 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-223/08)
   (2008/C 171/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Huvelin, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de uitvoering van richtlijn 2006/100/EG is verstreken op de dag van toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie en dus op 1 januari 2007. Bij de instelling van het beroep had de verwerende partij nog geen uitvoeringsmaatregelen genomen of meegedeeld aan de Commissie.

      (1)  PB L 363, blz. 141.


title: Zaak T-216/14: Beroep ingesteld op 4 april 2014 — Volkswagen/BHIM (EXTRA)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/28

         Beroep ingesteld op 4 april 2014 — Volkswagen/BHIM (EXTRA)
   (Zaak T-216/14)
   2014/C 194/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 februari 2014 in zaak R 1788/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EXTRA” voor waren en diensten van de klassen 12, 28, 35 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 69  155

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 28 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt Neubrandenburg en Lensing & Brockhausen GmbH (Zaak C-233/98)

text:
5.9.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 278/17
Verzoek van het Tribunale di Treviso van 10 juni 1998 om            belasting is ingevoerd, waarin de vermenigvuldigingscoeÈffi-
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Ammini-           cient die ter vaststelling van de voor elke schijf van fiscaal
strazione delle Finanze dello Stato en het eenmansbedrijf           vermogen van de voertuigen verschuldigde belasting zelf
          Schiavon Silvano, in staat van faillissement              dient, los van enig objectief criterium een onregelmatige
                        (Zaak C-230/98)                             progressie kent, waardoor de belasting tot 18 pk tamelijk
                                                                    lineair stijgt, maar vanaf 19 pk, de eerste schijf waarin
                         (98/C 278/27)                              geen enkel voertuig van Franse makelij is ingedeeld, sterk
                                                                    exponentieel?
Het Tribunale di Treviso heeft bij beschikking van 10 juni
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
30 juni 1998, in het geding tussen de Amministrazione
delle Finanze dello Stato (douane van TrieÈst) en het een-
mansbedrijf Schiavon Silvano, in staat van faillissement,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-            Verzoek van het Bundesfinanzhof van 28 april 1998 om
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Hauptzoll-
vragen:                                                               amt Neubrandenburg en Lensing & Brockhausen GmbH
                                                                                (Zaak C-233/98)
1. Moet artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 545/92 van                                       (98/C 278/29)
     de Raad (1) aldus worden verstaan, dat dit de burgers
     van de Gemeenschap rechtstreeks een subjectief recht
     verleent op verlaging van invoerrechten, zodat zij,
     zolang voor enkele republieken van voormalig Joego-            Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 28 april
     slavieÈ geen tot afgifte van certificaten van oorsprong        1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     bevoegde instantie is aangewezen, dit recht ook heb-           2 juli 1998, in het geding tussen Hauptzollamt Neubran-
     ben wanneer zij een certificaat overleggen dat is afge-        denburg en Lensing & Brockhausen GmbH, het Hof van
     geven door de voorheen bevoegde instantie, en bij              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     gebreke hiervan op de aanwijzing van een nieuwe                een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
     instantie?
                                                                    1. Moet artikel 36, lid 3, eerste alinea, van Verordening
2. Of is de opsomming in bijlage I bij Verordening (EEG)                 (EEG) nr. 222/77 van de Raad (1) juncto artikel 11 bis,
     nr. 859/92 van de Commissie (2) uitputtend, zodat                   lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Com-
     Savezni Trzisni Inspektorat niet langer bevoegd is tot              missie (2) aldus worden uitgelegd, dat de lidstaat van
     afgifte van certificaten?                                           vertrek slechts bevoegd is om invoerrechten te heffen
                                                                         wanneer, indien de zending niet aan het kantoor van
(1) PB L 63 van 7.3.1992, blz. 1.                                        bestemming is aangeboden, aan de aangever voordien
(2) PB L 89 van 4.4.1992, blz. 26.                                       de in artikel 11 bis, lid 2, tweede alinea, van Verorde-
                                                                         ning (EEG) nr. 1062/87 bedoelde termijn van drie
                                                                         maanden is verleend en hij het in die bepaling vereiste
                                                                         bewijs niet heeft geleverd?
                                                                    2. Zo ja: Moet artikel 36, lid 3, derde alinea, van Veror-
Verzoeken van het Tribunal de Grande Instance d'Epinal                   dening (EEG) nr. 222/77 aldus worden utgelegd, dat
bij arresten van 25 juni 1998 om een prejudicieÈle beslis-               het ook moet worden toegepast wanneer een douane-
sing in de gedingen tussen S.A. Lamboley en R. Bouctot                   kantoor van de lidstaat van vertrek over voor douane-
                en de Administration des impôts                          vervoer aangeboden goederen rechten heeft geheven
                                                                         zonder de termijn van artikel 11 bis, lid 2, tweede ali-
                (Zaken C-231/98 en C-232/98)
                                                                         nea, van Verordening (EEG) nr. 1062/87 te hebben ver-
                         (98/C 278/28)                                   leend, met als gevolg, dat de lidstaat van vertrek de
                                                                         rechten die hij zonder daartoe bevoegd te zijn heeft
                                                                         vastgesteld en geïnd slechts mag terugbetalen, wanneer
Het Tribunal de Grande Instance d'Epinal heeft bij arres-                is bewezen, dat de lidstaat waar de overtreding of
ten van 25 juni 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                  onregelmatigheid daadwerkelijk is begaan, de rechten
van Justitie op 2 juli 1998, in de gedingen tussen S.A.                  heeft geïnd? Moet eventueel onderscheid worden
Lamboley en R. Bouctot en de Administration des impôts,                  gemaakt tussen rechten die als eigen middelen van de
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                 Gemeenschap worden geïnd en andere (nationale) hef-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende                 fingen?
vraag:
                                                                    (1) PB L 38 van 9.2.1977, blz. 1.
                                                                    (2) PB L 107 van 22.4.1987, blz. 1.
Moet artikel 95 van het EG-Verdrag aldus worden uitge-
legd, dat het in de weg staat aan de toepassing van een
wettelijke regeling waarbij een stelsel van motorrijtuigen-


title: Zaak C-591/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 14 december 2010 — Littlewoods Retail Ltd e.a./Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 14 december 2010 — Littlewoods Retail Ltd e.a./Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-591/10)
   2011/C 89/12
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Littlewoods Retail Ltd e.a.

      Verwerende partij: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Indien een belastingplichtige te veel btw — die door de lidstaat is geïnd in strijd met de voorwaarden van de unierechtelijke btw-regels — heeft betaald, is dan de door de lidstaat geboden genoegdoening die enkel voorziet in (a) terugbetaling van de te veel betaalde hoofdsommen, en (b) betaling van enkelvoudige interest over die sommen krachtens een nationale regeling, zoals Section 78 van de Value Added Tax Act 1994, verenigbaar met het Unierecht?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, vereist dan het Unierecht dat de door een lidstaat geboden genoegdoening voorziet in (a) terugbetaling van de te veel betaalde hoofdsommen, en (b) betaling van samengestelde interest, als maatstaf voor de gebruikswaarde van de te veel betaalde sommen in de handen van de lidstaat, en/of het verlies van de gebruikswaarde van het geld aan de zijde van de belastingbetaler?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste en de tweede vraag ontkennend luidt, wat dient dan de genoegdoening waarin de lidstaat krachtens het Unierecht moet voorzien, naast de terugbetaling van de te veel betaalde hoofdsommen, in te houden met betrekking tot de gebruikswaarde van het te veel betaalde en/of de interest?

               4)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, vereist dan het in het Unierecht neergelegde doeltreffendheidsbeginsel dat een lidstaat nationaalrechtelijke beperkingen (zoals Sections 78 en 80 van de Value Added Tax Act 1994) buiten toepassing laat bij om het even welke nationale vorderingen of genoegdoeningen die de belastingplichtige anders ter beschikking zouden staan om de unierechtelijke rechten te doen gelden waarvan het bestaan is vastgesteld in het antwoord van het Hof van Justitie op de eerste drie vragen, of is het voldoende dat de nationale rechter dergelijke beperkingen enkel met betrekking tot één van die nationale vorderingen of genoegdoeningen buiten toepassing laat? Welke andere beginselen moeten de nationale rechter tot richtsnoer dienen bij de toepassing van dit unierechtelijke recht, teneinde deze toepassing in overeenstemming te brengen met het unierechtelijke doeltreffendheidsbeginsel?


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 december 2004 in zaak T-11/02, Spyridon de Athanassios Pappas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ontheffing van ambt — Maandelijkse vergoeding bedoeld in artikel 50 van Statuut — Diensttijd die in aanmerking wordt genomen voor berekening van vergoeding — Werkzaamheden verricht vóór indiensttreding bij Gemeenschappen — Overschrijving van pensioenrechten)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 december 2004
   in zaak T-11/02, Spyridon de Athanassios Pappas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Ontheffing van ambt - Maandelijkse vergoeding bedoeld in artikel 50 van Statuut - Diensttijd die in aanmerking wordt genomen voor berekening van vergoeding - Werkzaamheden verricht vóór indiensttreding bij Gemeenschappen - Overschrijving van pensioenrechten)
   (2005/C 19/44)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-11/02, Spyridon de Athanassios Pappas, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos en V. Akritidis, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche-Duvieusart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende vaststelling van de duur van de maandelijkse vergoeding die verzoeker op grond van artikel 50 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen wegens de ontheffing van zijn ambt om redenen van dienstbelang ontvangt, heeft het Gerecht (M. Jaeger, alleensprekend rechter); griffier: I. Natsinas, administrateur, op 16 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak C-656/11: Beroep ingesteld op 21 december 2011 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/20

         Beroep ingesteld op 21 december 2011 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-656/11)
   2012/C 49/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Murrell, gemachtigde en A. Dashwood QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad van 16 december 2001 (1) betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, inzake de vervanging van bijlage II bij die overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               In haar krachtens artikel 263 VWEU ingesteld beroep verzoekt het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland om nietigverklaring krachtens artikel 264 VWEU van het besluit van de Raad van 16 december 2001 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, inzake de vervanging van bijlage II bij die overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels.

               2)

               Artikel 48 VWEU is de enige materiële rechtsgrondslag die in het besluit is vermeld.

               3)

               Het besluit betreft de wijziging van bijlage II bij de Overeenkomst van 21 juni 1999 tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen. Bijlage II bij de overeenkomst betreft uitsluitend de coördinatie, tussen de EU en Zwitserland, van socialezekerheidsstelsels. De wijzigingen van bijlage II die het bestreden besluit zou willen doorvoeren, hebben tot doel de wijzigingen op te nemen die zich hebben voorgedaan in het EU-mechanisme op het vlak van de coördinatie van de sociale zekerheid. Een van de gevolgen van de voorgenomen wijzigingen van bijlage II betreft de toekenning aan Zwitserse staatsburgers die zelf geen economische activiteit uitoefenen, en evenmin gezinslid zijn van een persoon die een economische activiteit uitoefent („niet-actieven”) van rechten die zij krachtens de huidige regeling van bijlage II niet genieten.

               4)

               Het Verenigd Koninkrijk is van mening dat artikel 48 VWEU niet als enige materiële rechtsgrondslag kan dienen voor een maatregel die dergelijke gevolgen zal hebben. Deze bepaling beoogt het vrije verkeer van personen te vergemakkelijken (a) binnen de Unie, niet tussen de Unie en derde landen en (b) van personen die een economische activiteit uitoefenen of van hun gezinsleden, niet van niet-actieven. De passende rechtsgrondslag is artikel 79, lid 2, sub b, VWEU. Dit artikel verleent de bevoegdheid om maatregelen vast te stellen op het vlak van „de omschrijving van de rechten van onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven, alsook de voorwaarden ter regeling van het vrije verkeer en het vrije verblijf in andere lidstaten”.

               5)

               Artikel 79, lid 2, sub b, VWEU is opgenomen in Titel V van het derde deel van het Verdrag. Volgens Protocol nr. 21 bij de Verdragen zijn de overeenkomstig titel V aangenomen maatregelen niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk (of Ierland) tenzij het te kennen geeft dat het „eraan wenst deel te nemen”. Door ten onrechte artikel 48 VWEU als materiële rechtsgrondslag voor het besluit te kiezen in plaats van artikel 79, lid 2, sub b, VWEU, heeft de Raad geweigerd het keuzerecht te erkennen van het Verenigd Koninkrijk om niet aan het besluit deel te nemen en er niet door te zijn gebonden.

               6)

               Bijgevolg wordt om de nietigverklaring van het besluit van de Raad van 16 december 2011 verzocht op grond dat het krachtens de verkeerde rechtsgrondslag is vastgesteld met als gevolg dat de rechten van het Verenigd Koninkrijk krachtens Protocol nr. 21 niet zijn geëerbiedigd.

      (1)  PB L 341, blz. 1.


title: Zaak T-442/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Metalúrgica Galaica/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/60

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Metalúrgica Galaica/Commissie
   (Zaak T-442/14)
   2014/C 253/82
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Metalúrgica Galaica, SA [Narón (A Coruña) Spanje] (vertegenwoordiger: A. López Gómez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket belastingmaatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als enige begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, nietig verklaren in zijn geheel of op dusdanige wijze dat het verbod van afwenteling wordt beperkt tot de rentabiliteit van de verrichtingen, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-401/14, Duro Felguera SA/Commissie.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 1999 in zaak T-141/94: Thyssen Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en onderling samenhangende gedragingen - Prijsvaststelling - Marktverdeling - Systemen voor informatie-uitwisseling)

text:
C 160/14                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.6.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 11 maart 1999                                                         van 11 maart 1999
in zaak T-141/94: Thyssen Stahl AG tegen Commissie van                    in zaak T-145/94: Unimétal — Société française des aciers
                de Europese Gemeenschappen (1)                            longs SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en                   (EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling                   ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en
— Marktverdeling — Systemen voor informatie-                              onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling
                            uitwisseling)                                 — Marktverdeling — Systemen voor informatie-
                                                                                uitwisseling)
                          (1999/C 160/27)
                                                                                (1999/C 160/28)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-141/94, Thyssen Stahl AG, vennootschap naar Duits
recht, gevestigd te Duisburg (Duitsland), ijdens de schriftelijke         In zaak T-145/94, Unimétal — Société française des aciers
behandeling vertegenwoordigd door J. Sedemund en F. Mon-                  longs SA, gevestigd te Rombas (Frankrijk), vertegenwoordigd
tag, en tijdens de mondelinge behandeling door F. Montag en               door A. Winckler en C. Levi, advocaten te respectievelijk Parijs
B. Baltze, advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te             en Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-                 Elvinger & Hoss, Côté d’Eich 15, tegen Commissie van de
rue 32, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk J.
(gemachtigden: aanvankelijk J. Currall, N. Lorenz en G.S. de              Currall, en G. Sajust de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en
Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en G. Charrier, bijgestaan        G. Charrier, betreffende primair een beroep tot nietigverklaring
door H.-J. Freund), betreffende een beroep tot nietigverklaring           van Beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van 16 fe-
van Beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van 16 fe-                   bruari 1994, inzake een procedure op grond van artikel
bruari 1994 inzake een procedure op grond van artikel 65 van              65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en
het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onderling                  onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-
samenhangende gedragingen van Europese balkenproducenten                  producenten (PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het Gerecht
(PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede                (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: C.W.
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: C.W. Bellamy,                Bellamy, waarnemend president, en A. Potocki en J. Pirrung,
waarnemend voor de president, A. Potocki en J. Pirrung,                   rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op              11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 als volgt:
als volgt:
                                                                          1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/215/EGKS van de
1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/215/EGKS van de                      Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond
     Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond              van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten
     van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten            en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-
     en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-               producenten nietig voorzover verzoekster daarin te laste wordt
     producenten nietig voorzover verzoekster daarin te laste wordt            gelegd, gedurende drie maanden te hebben deelgenomen aan een
     gelegd, gedurende drie maanden te hebben deelgenomen aan een              overeenkomst tot verdeling van de Italiaanse markt.
     overeenkomst tot vaststelling van prijzen op de Duitse markt.
                                                                          2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking                     94/215/EGKS aan verzoekster opgelegde geldboete op
     94/215/EGKS aan verzoekster opgelegde geldboete op                        8 300 000 EUR.
     4 400 000 EUR.
                                                                          3. Verwerpt het beroep voor het overige.
3. Verwerpt het beroep voor het overige.
4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van      4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van
     de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft            de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft
     van haar eigen kosten zal dragen.                                         van haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 161 van 11.6.1994.                                               (1) PB C 146 van 28.5.1994.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 april 1995 in zaak T-442/93: Association des amidonneries de céréales de la CEE (AAC) en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Ontvankelijkheid - Non-existentie - Eerdere beschikking die algemene steunregeling toestaat - Rechten van klagers)

text:
Nr . C 159/22           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24 . 6 . 95
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 27 april 1995                                                        van 27 april 1995
in zaak T-435/93 : Association of Sorbitol Producers within               in zaak T-442/93 : Association des amidonneries de céréales
the EC ( Aspec ) en anderen tegen Commissie van de                        de la CEE (AAC ) en anderen tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen ( l )                                             Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Staatssteun — Ontvankelijkheid — Non-existentie —                        (Staatssteun — Ontvankelijkheid — Non-existentie —
Machtiging — Eerdere beschikking die algemene steunrege                  Eerdere beschikking die algemene steunregeling toestaat —
                             ling toestaat)                                                     Rechten van klagers)
                            ( 95/C 159/46 )                                                         ( 95/C 159/47)
                        (Procestaai: Engels)
In zaak T-435/93 , Association of Sorbitol Producers within                                       (Procestaai: Frans)
the EC ( Aspec ),. gevestigd te Brussel, Cerestar Holding BV,
vennootschap naar Nederlands recht, gevestigd te Sas van
Gent ( Nederland ), Roquette Frères SA, vennootschap naar                 In zaak T-442/93 , Association des amidonneries de céréales
Frans recht, gevestigd te Lestrem ( Frankrijk ), Merck oHG,               de la CEE (AAC ), gevestigd te Brussel, Levantina Agri'cola
vennootschap naar Duits recht, gevestigd te Darmstadt                     Industrial SA ( Laisa ), gevestigd te Barcelona ( Spanje ),
( Duitsland ), vertegenwoordigd door N. Coutrelis, advocaat               Società piemontese amidi e derivati SpA ( SPAD ), gevestigd
te Parijs, en J. A. Johnson, barrister van de balie van                   te Cassano Spinola ( Italië ), Pfeifer & Langen, gevestigd te
Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxem                   Keulen ( Duitsland ), Ogilvie Aquitaine SA, gevestigd te
burg bij Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe                   Bordeaux ( Frankrijk ), Cargill BV, gevestigd te Amsterdam,
11 , ondersteund door de Franse Republiek, vertegenwoor                  Latenstein Zetmeel BV, gevestigd te Nijmegen ( Nederland ),
digd door C. de Salins, onderdirecteur bij de Directie                    vertegenwoordigd door M. Waelbroeck en D. Waelbroeck,
Juridische Zaken van het Ministerie van Buitenlandse                      advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
Zaken, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te                    Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
Luxemburg ter Franse ambassade, Boulevard du Prince                       Hardt 8-10, ondersteund door Franse Republiek (gemach
Henri 9 , en Casillo Grani Snc , vennootschap naar Italiaans              tigde : C. de Salins ), domicilie gekozen hebbende te Luxem
recht, gevestigd te San Giuseppe Vesuviano ( Italië ), verte             burg ter Franse ambassade, Boulevard du Prince Henri 9, en
genwoordigd door M. Siragusa , M. D'Albora en G. Scas                    Casillo Grani Snc , gevestigd te San Giuseppe Vesuviano
sellati-Sforzolini, respectievelijk advocaten te Rome, Napels             ( Italië ), vertegenwoordigd door M. Siragusa, M. D'Albora
en Bologna , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  en G. Scassellati-Sforzolini , respectievelijk advocaten te
E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10,                       Rome, Napels en Bologna, domicilie gekozen hebbende te
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge                      Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
machtigden : D. Calleja y Crespo, M. Nolin en R. Lyal ),                  Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen
ondersteund door Italgrani SpA, vennootschap naar Ita                    schappen ( gemachtigden : D. Calleja y Crespo, M. Nolin en
liaans recht, gevestigd te Napels ( Italië ), vertegenwoordigd            R. Lyal ), ondersteund door Italgrani SpA, gevestigd te
door A. Pappalardo, advocaat te Trapani, L. Sico en F.                    Napels ( Italië ), vertegenwoordigd door A. Pappalardo,
Casucci, advocaten te Napels, en M. Annesi en M. Merola,                  advocaat te Trapani , L. Sico en F. Casucci , advocaten te
advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem                   Napels , en M. Annesi en M. Merola , advocaten te Rome ,
burg bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51 ,                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Lorang,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking               advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51 , betreffende een beroep
91 /474/EEG van de Commissie van 16 augustus 1991                         tot nietigverklaring van Beschikking 91 /474/EEG van de
inzake de steun van de Italiaanse Regering aan Italgrani SpA              Commissie van 16 augustus 1991 inzake de steun van de
voor de vestiging van agro-industriële bedrijven in de                    Italiaanse Regering aan Italgrani SpA voor de vestiging van
Mezzogiorno ( 2 ), heeft het Gerecht ( Tweede Kamer —                     agro-industriële bedrijven in de Mezzogiorno ( 2 ), heeft het
uitgebreid ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president:           Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
D. P. M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en A.                        volgt: B. Vesterdorf, president; D. P. M. Barrington, A.
Kalogeropoulos, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez,                  Saggio, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos , rechters ;
administrateur, op 27 april 1995 een arrest gewezen                       griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 27 april
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
1 . Verklaart nietig Beschikking 91 /474/EEG van de Com
       missie van 16 augustus 1991 inzake de steun van de
      Italiaanse Regering aan Italgrani SpA voor de vestiging             1 . Verklaart nietig Beschikking 91 /474/EEG van de Com
       van agro-industriële bedrijven in de Mezzogiorno.                        missie van 16 augustus 1991 inzake de steun van de
                                                                                Italiaanse Regering aan Italgrani SpA voor de vestiging
2 . Verwijst de Commissie in baar eigen kosten alsmede in                       van agro-industriële bedrijven in de Mezzogiorno.
       die van verzoeksters.
3 . Verstaat dat alle intervenïénten bun eigen kosten zullen
       dragen.                                                            2 . Verwerpt het beroep voor bet overige.
(M PB nr . C 47 van 21 . 2 . 1992 .
( 2 ) PB nr . L 254 van 11 . 9 . 1991 , blz . 14 .                        3 . Verwijst de Commissie in baar eigen kosten alsmede in
                                                                                die van verzoeksters.
 ---pagebreak--- 24 . 6 . 95           1 NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/23
4. Verstaat dat alle interveniënten bun eigen kosten zullen                      zake van de interventie, die door verzoekster zullen
       dragen.                                                                   worden gedragen, en dat elk van de interveniënten baar
                                                                                eigen kosten zal dragen.
(M PB nr . C 47 van 21 . 2 . 1992 .
( 2 ) PB nr . L 254 van 11 . 9 . 1991 , blz . 14 .                        (!) PB nr. C 29 van 2 . 2 . 1993 en PB nr . C 62 van 4 . 3 . 1993 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . L 286 van 1 . 10 . 1992 , blz. 2 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 2 mei 1995
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
in de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94, NTN                                    VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Corporation en Koyo Seiko Co. Ltd tegen Raad van de                                               van 10 maart 1995
                         Europese Unie (*)
                                                                          in zaak T-395/94 R, Atlantic Container Line AB en anderen
(Anti-dumpingrechten op kogellagers — Nieuw onderzoek                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— Verordening tot wijziging van definitief anti-dumping
                 recht — Vaststelling van schade)                                                     ( 95/C 159/49 )
                            ( 95/C 159/48 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                        (Procestaai: Engels)
                                                                          In zaak T-395/94 R, Atlantic Container Line AB, gevestigd
In de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94, NTN Corpo                     te Göteborg ( Zweden), Cho Yang Shipping Company Ltd,
ration, gevestigd te Osaka (Japan ), vertegenwoordigd door                gevestigd te Seoul, DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te
J. Schwarze, en M. Sprenger, advocaat te Düsseldorf,                      Bremen (Duitsland ), Hapag Lloyd AG, gevestigd te Ham
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   burg (Duitsland ), MSC Mediterranean Shipping Company
C. Penning, advocaat aldaar, Grand-Rue 78 , en Koyo Seiko                 SA, gevestigd te Genève ( Zwitserland ), A. P. M0ller-Maersk
Co . Ltd, gevestigd te Osaka, vertegenwoordigd door J.                    Line, gevestigd te Kopenhagen, Nedlloyd Lijnen BV, geves
Buhart, advocaat te Parijs, en Ch. Kaplan, barrister,                     tigd te Rotterdam (Nederland ), Neptune Orient Lines Ltd
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   (NOL), gevestigd te Singapore, Nippon Yusen Kaisha (NYK
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias                         Line ), gevestigd te Tokio, Orient Overseas Container Line
Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig                   (UK ) Ltd, gevestigd te Levington (Verenigd Koninkrijk ),
den: R. Torrent, J. Monteiro, H. -J. Rabe en G. Berrisch),                P & O Containers Ltd, gevestigd te Londen, Polish Ocearx
ondersteund door Fédération of European Bearing Manu                     Lines, gevestigd te Gdynia (Polen ), Sea-Land Service Inc .,
facturer' Associations, vertegenwoordigd door D. Ehle en                  gevestigd te Jersey City, New Jersey ( Verenigde Staten van
V. Schiller, advocaten te Keulen, domicilie gekozen heb                  Amerika ), Tecomar SA de CV, gevestigd te Mexico,
bende te Luxemburg, in zaak T-163/94 ten kantore van                      Transportación Maritima Mexicana SA, gevestigd te
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias                         Mexico, vertegenwoordigd door J. Pheasant, N. Bromfield
Hardt 8-10, en in zaak T-165/94 ten kantore van M. Lucius,                en S. Kim, solicitors, domicilie gekozen hebbende te
advocaat aldaar, Rue Michel Weiter 6 , en in zaak T-165/94                Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
tevens ondersteund door Commissie van de Europese                         aldaar, Rue Goethe 11 , ondersteund door The Japanese
Gemeenschappen (gemachtigden: E. White en C. -M.                          Shipowners' Association, gevestigd te Tokio, vertegenwoor
Happe ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                  digd door N. J. Forwood, QC, lid van de balie van Engeland
Verordening ( EEG ) nr. 2849/92 van de Raad van 28 sep                   en Wales, en P. Ruttley, soliciter, domicilie gekozen
tember 1992 tot wijziging van het bij Verordening ( EEG )                 hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en Meder
nr. 1739/85 ingestelde definitieve anti-dumpingrecht op de                nach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, en The
invoer in de Europese Gemeenschap van kogellagers met een                 European Community Shipowners' Association, gevestigd
grootste uitwendige diameter van meer dan 30 mm, van                      te Brussel, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck, advo
oorsprong uit Japan (2 ), heeft het Gerecht ( Derde Kamer —               caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, kamerpre           ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
sident; R. Schintgen, C. P. Briët, R. Garcia-Valdecasas en                Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen
C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op 2 mei 1995 een             schappen (gemachtigden: B. Langeheine en R. Lyal ), onder
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        steund door The Freight Transport Association Ltd, geves
                                                                          tigd te Tunbridge Wells (Verenigd Koninkrijk ), Association
 1 . Verklaart nietig artikel 1 van Verordening (EEG)                     des utilisateurs de transport de fret, gevestigd te Parijs, en
       nr. 2849/92 van de Raad van 28 september 1992 tot                  The European Council of Transport Users ASBL, gevestigd
       wijziging van het bij Verordening (EEG) nr. 1739/85                te Brussel, vertegenwoordigd door M. Clough, barrister, lid
       ingestelde definitieve anti-dumpingrecht op de invoer in           van de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen
       de Europese Gemeenschap van kogellagers met een                    hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
      grootste uitwendige diameter van meer dan 3 0 mm, van               aldaar, Grand-Rue 31 , betreffende een verzoek om opschor
       oorsprong uit Japan, voor zover daarbij een anti                  ting van de tenuitvoerlegging van Beschikking 94/9 8 O/EG
       dumpingrecht aan verzoeksters wordt opgelegd.                      van de Commissie van 19 oktober 1994 inzake een
                                                                          procedure betreffende de toepassing van artikel 85 van het
2. Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten en die van                      EG-Verdrag (IV/34.446 — Trans Atlantic Agreement) ( x ),
       verzoeksters zal dragen, met uitzondering van de aan               heeft de President van het Gerecht op 10 maart 1995 een
       verzoekster in zaak T-163/94 opgekomen kosten ter                  beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-259/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Plovdiv — Bulgarije) — Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv/RODOPI-M 91 OOD (Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel — Te late boeking en aangifte van annulering van factuur — Herstel van verzuim — Betaling van belasting — Staatsbegroting — Geen schade — Administratieve sanctie)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/34

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Plovdiv — Bulgarije) — Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv/RODOPI-M 91 OOD
   (Zaak C-259/12) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel - Te late boeking en aangifte van annulering van factuur - Herstel van verzuim - Betaling van belasting - Staatsbegroting - Geen schade - Administratieve sanctie)
   2013/C 225/58
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Plovdiv

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv

      Verwerende partij: RODOPI-M 91 OOD

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Plovdiv — Uitlegging van de artikelen 242 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Administratieve sanctie wegens te late aangifte van annulering van een factuur hoewel de annulering later is geboekt en de betrokkene de belasting heeft betaald die voortvloeit uit de geannuleerde factuur die niet in het crediteurenboek en de belastingaangifte over het belastingtijdvak is ingeschreven — Geldboete gelijk aan het totaalbedrag van de niet tijdig betaalde belasting — Beginsel van fiscale neutraliteit

      Dictum

   Het beginsel van fiscale neutraliteit verzet zich niet ertegen dat de belastingdienst van een lidstaat een belastingplichtige die niet binnen de door de nationale wetgeving gestelde termijn zijn plicht is nagekomen om gegevens te boeken en aan te geven die de berekening van de door hem verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde beïnvloeden, een geldboete ten belope van deze niet binnen deze termijn betaalde belasting oplegt, wanneer deze belastingplichtige het verzuim vervolgens heeft hersteld en de verschuldigde belasting met rente volledig heeft voldaan. Het staat aan de nationale rechter om in het licht van de artikelen 242 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, te beoordelen of het bedrag van de opgelegde geldboete, gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding, met name de termijn waarin de onregelmatigheid is rechtgezet, de ernst van deze onregelmatigheid en eventueel aan de belastingplichtige toerekenbare fraude of omzeiling van de toepasselijke wetgeving, niet verder gaat dan nodig is tot waarborging van de juiste inning van de belasting en voorkoming van fraude.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak F-111/12: Beroep ingesteld op 2 oktober 2012 — ZZ/Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/35

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-111/12)
   2012/C 379/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi, A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot bevestiging van de conclusies van de medische commissie waarbij wordt beslist over verzoekers invaliditeitspercentage en de vraag of zijn ziekte door zijn beroep is veroorzaakt

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het op 28 november 2011 aan verzoeker betekende besluit van de Commissie van 8 november 2011 tot bevestiging van de conclusies van de medische commissie van 25 augustus 2011;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht van 22 juni 2012;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van het ex aequo et bono en voorlopig op 100 000 EUR vastgesteld bedrag aan verzoeker ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-5/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 4 januari 2008 — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 4 januari 2008 — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening
   (Zaak C-5/08)
   (2008/C 64/41)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Højesteret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Infopaq International A/S

      Verwerende partij: Danske Dagblades Forening
   Prejudiciële vragen

               i)

               Kunnen het opslaan en het daaropvolgende uitprinten van een tekstgedeelte van een artikel uit een dagblad, bestaande uit een zoekterm en de vijf daaraan voorafgaande en de vijf daaropvolgende woorden, worden aangemerkt als door artikel 2 van de infosoc-richtlijn (1) beschermde reproductiehandelingen?

               ii)

               Is het voor de beoordeling van de vraag of er sprake is van reproductiehandelingen van „voorbijgaande aard” in de zin van artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn, van belang in welke samenhang zij worden verricht?

               iii)

               Kan een tijdelijke reproductiehandeling als handeling van „voorbijgaande aard” worden aangemerkt, wanneer de reproductie wordt bewerkt, bijvoorbeeld door een grafisch bestand om te zetten in een tekstbestand of te zoeken naar een bepaalde tekstpassage op basis van een tekstbestand?

               iv)

               Kan een tijdelijke reproductiehandeling als handeling van „voorbijgaande aard” worden aangemerkt, wanneer een deel van de reproductie, bestaande uit een of meer tekstgedeelten van 11 woorden, wordt opgeslagen?

               v)

               Kan een tijdelijke reproductiehandeling als handeling van „voorbijgaande aard” worden aangemerkt, wanneer een deel van de reproductie, bestaande uit een of meer tekstgedeelten van 11 woorden, wordt uitgeprint?

               vi)

               Is het voor de beantwoording van de vraag of tijdelijke reproductiehandelingen „een integraal en essentieel onderdeel vormen van een technisch procédé” in de zin van artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn, van belang in welke fase van het technisch procédé zij worden verricht?

               vii)

               Kunnen tijdelijke reproductiehandelingen „een integraal en essentieel onderdeel vormen van een technisch procédé”, wanneer zij bestaan in het handmatig scannen van volledige krantenartikelen, waarbij de krantenartikelen van een gedrukt medium worden omgezet in een digitaal medium?

               viii)

               Kunnen tijdelijke reproductiehandelingen „een integraal en essentieel onderdeel vormen van een technisch procédé”, wanneer zij bestaan in het printen van een deel van de reproductie, bestaande uit een of meer tekstgedeelten van 11 woorden?

               ix)

               Omvat „rechtmatig gebruik” in de zin van artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn ieder gebruik waarvoor geen toestemming van de houder van het auteursrecht vereist is?

               x)

               Omvat „rechtmatig gebruik” overeenkomstig artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn het scannen van volledige krantenartikelen door een onderneming, de daaropvolgende bewerking van de reproductie, het opslaan en het eventuele uitprinten van een deel van de reproductie, bestaande uit een of meer tekstgedeelten van 11 woorden, met het oog op het schrijven van samenvattingen door de onderneming, ook al heeft de houder van het auteursrecht voor het verrichten van deze handelingen geen toestemming verleend?

               xi)

               Op grond van welke criteria dient te worden beoordeeld of tijdelijke reproductiehandelingen een „zelfstandige economische waarde” bezitten in de zin van artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn, indien aan de overige voorwaarden van de bepaling is voldaan?

               xii)

               Kan de efficiëntiewinst die de tijdelijke reproductiehandelingen voor de gebruiker opleveren, een rol spelen bij de beoordeling van de vraag of de handelingen een „zelfstandige economische waarde” bezitten in de zin van artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn?

               xiii)

               Kan het scannen van volledige krantenartikelen door een onderneming, de daaropvolgende bewerking van de reproductie, het opslaan en het eventuele uitprinten van een deel van de reproductie, bestaande uit een of meer tekstgedeelten van 11 woorden, zonder dat daarvoor toestemming is verleend door de houder van het auteursrecht, aangemerkt worden als „bepaalde bijzondere gevallen” waarbij „geen afbreuk wordt gedaan aan de normale exploitatie van” krantenartikelen en waarbij „de wettige belangen van de rechthebbende niet onredelijk worden geschaad” in de zin van artikel 5, lid 5?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).