title: Zaak C-184/04: Verzoek van de Korkein Hallinto-oikeus van 16 april 2004 om een prejudiciële beslissing in de door de Stad Uusikaupunki aanhangig gemaakte zaak

text:
               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/6

         Verzoek van de Korkein Hallinto-oikeus van 16 april 2004 om een prejudiciële beslissing in de door de Stad Uusikaupunki aanhangig gemaakte zaak
   Zaak C-184/04
   (2004/C 156/13)
   De Korkein Hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 16 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 april 2004, in de door de Stad Uusikaupunki aanhangig gemaakte zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient artikel 20 van de richtlijn 77/388/EEG (1) aldus te worden uitgelegd dat een herziening van de aftrek met betrekking tot investeringsgoederen in de zin van dit artikel, voor de lidstaten verplicht is, behoudens het bepaalde in lid 5 van dit artikel?

               2.

               Dient artikel 20 van de richtlijn 77/388/EEG aldus te worden uitgelegd dat een herziening van de aftrek in de zin van dit artikel ook moet worden toegepast ingeval het investeringsgoed, in casu het onroerend goed, eerst is gebruikt voor een onbelaste activiteit, waarvoor aanvankelijk geen aftrek kon worden toegepast, en pas later in de herzieningsperiode voor een belastbare activiteit?

               3.

               Dient artikel 13, C, tweede alinea, van de richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat aanschaffingen met betrekking tot investeringsgoederen van de aftrekregeling kan uitsluiten, zoals in de Finse BTW-wet is voorzien, waarbij voor een situatie als de onderhavige het recht op aftrek geheel wordt verhinderd?

               4.

               Dient artikel 17, lid 6, tweede alinea, van de richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat aanschaffingen met betrekking tot investeringsgoederen van de aftrekregeling kan uitsluiten, zoals in de Finse BTW-wet is voorzien, waarbij voor een situatie als de onderhavige het recht op aftrek geheel wordt verhinderd?

      (1)  Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 262 van 15.10.1977, blz. 44).


title: Beroep, op 3 september 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-290/96)

text:
26 . 10 . 96           INL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 318/5
       Ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de verordening kunnen             Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
       benamingen die soortnamen zijn geworden, niet worden                woordigd door J. M. Flett, lid van haar jurische dienst, als
       geregistreerd. Om vast te stellen of een naam al dan niet           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
       een soortnaam is geworden, moet inzonderheid rekening               C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
       worden gehouden met de bestaande situatie in de                     Wagner, Kirchberg.
       Lid-Staat waar de naam zijn oorsprong heeft, de situatie
       in andere Lid-Staten en de relevante nationale of
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       communautaire wetgeving. „ Feta " wordt in Denemar
       ken sinds 1951 vervaardigd . Sinds 1963 bestaan er
                                                                           — vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
       voorschriften voor de vervaardiging. „ Feta " was in de                   en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
       Gemeenschap bekend en werd er vervaardigd vóór de                         voldoen aan Richtlijn 93/53/EEG van de Raad van
       Griekse toetreding. Deense „ feta " werd als „ feta " naar                24 juni 1993 tot vaststelling van minimale communau
       Griekenland uitgevoerd totdat in 1987 Griekse voor                       taire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde
       schriften voor „ feta " werden ingevoerd . Een reeks                      visziekten ( 1 ), en aan Richtlijn 93/54/EEG van de Raad
       andere Lid-Staten, waaronder in elk geval, naast Dene                    van 24 juni 1993 houdende wijziging van richtlijn
       marken, Duitsland, Frankrijk en Finland, produceren
                                                                                91 /67/EEG inzake veterinairrechtelijke voorschriften
       „ feta ". Voorts zijn er sinds 1975 verschillende commu                  voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
       nautaire regelingen voor „ feta " vastgesteld . Toen de                   aquicultuurprodukten ( 2 ), de krachtens deze richtlijnen
       verordening van de Raad werd vastgesteld, werd „ feta "                   en het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
       in meerdere Lid-Staten wettig vervaardigd en in de                        nagekomen;
       handel gebracht.
— De registratie van „ feta " als beschermende oorsprongs                 — Ierland in de kosten te verwijzen.
       benaming is voorts in strijd met de artikelen 30 en 36 van
       het EG-Verdrag. Volgens de rechtspraak van het Hof                  Middelen en voornaamste argumenten
       komt een produkt slechts in aanmerking voor een
       beschermde oorsprongsbenaming, indien er een geogra                Volgens artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen ten
       fisch verband bestaat tussen de aanduiding en de streek .           aanzien van het te bereiken resultaat verbindend voor elke
       Die streek kan niet een heel land zijn en de aanduiding             Lid-Staat waarvoor zij zijn bestemd . Artikel 5 van het
       mag niet worden gebruikt voor de aanduiding van                     Verdrag bepaalt, dat de Lid-Staten alle algemene of bijzon
       produkten van om het even welke herkomst.                           dere maatregelen treffen die geschikt zijn om de nakoming
                                                                           van de uit het Verdrag of uit handelingen van de instellingen
— Met Verordening ( EG ) nr. 1107/96 heeft de Commissie                    voortvloeiende verplichtingen te verzekeren .
       de grenzen van haar beoordelingsvrijheid overschre
       den .
                                                                           In de Richtlijnen 93/53/EEG en 93/54/EEG is bepaald, dat
                                                                           de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
— Voor zover zij betrekking heeft op „ feta ", is Verorde                 maatregelen in werking doen treden om vóór 1 juli 1994 aan
       ning ( EG ) nr. 1107/96 in strijd met het evenredigheids           deze richtlijnen te voldoen, en dat zij de Commissie daarvan
       beginsel . Griekse „ feta " kan ook door minder ingrij             onverwijld in kennis stellen .
       pende maatregelen worden beschermd . De verordening
       van de Commissie is voorts in strijd met het beginsel van
                                                                           De Commissie heeft van Ierland geen informatie ontvangen
       gelijke behandeling, omdat „ feta " een soortnaam is, die
                                                                           over door haar getroffen maatregelen ter uitvoering van de
       op gelijke voet als andere soortnamen moet worden
       behandeld .                                                         richtlijnen, evenmin als een officieel antwoord op de
                                                                           ingebrekestelling ter zake en het met redenen omklede
                                                                           advies .
— Tenslotte heeft de Commissie door de vaststelling van
       Verordening ( EG ) nr. 1107/96 gehandeld in strijd met
       haar verplichting tot loyale samenwerking, daar zij het             (') PB nr. L 175 van 19 . 7. 1993 , blz . 23 .
       verzet van meerdere Lid-Staten naast zich neer heeft                ( 2 ) PB nr . L 175 van 19 . 7 . 1993 , blz . 34 .
       gelegd .
 (!) PB nr. L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .
,( 2 ) PB nr . L 208 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
                                                                           Verzoek van het Amtsgericht Reutlingen van 19 augustus
                                                                           1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M.
                                                                                Grado en S. Bashir.
 Beroep, op 3 september 1996 ingesteld door Commissie van                                             ( Zaak C-291/96 )
            de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                                                     96/C 318/09 )
                           ( Zaak C-290/96 )
                              ( 96/C 318/08 )                              Het Amtsgericht Reutlingen heeft bij beschikking van
                                                                            19 augustus 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Justitie op 3 september 1996 , in de aldaar dienende
 op 3 september 1996 beroep tegen Ierland ingesteld door de                strafzaak tegen M. Grado en S. Bashir, het Hof van Justitie


title: Zaak T-52/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  29 november 2005  — SNCZ tegen Commissie ( Mededinging — Artikel 81 EG — Mededingingsregeling — Markt van zinkfosfaat — Geldboete — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 november 2005 — SNCZ tegen Commissie
   (Zaak T-52/02) (1)

   („Mededinging - Artikel 81 EG - Mededingingsregeling - Markt van zinkfosfaat - Geldboete - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2006/C 36/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Société nouvelle des couleurs zinciques SA (SNCZ) (Bouchain, Frankrijk) [vertegenwoordigers: R. Saint-Esteben en H. Calvet, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en F. Lelievre, en vervolgens F. Castillo de la Torre en O. Beynet, als gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 3 van beschikking 2003/437/EG van de Commissie van 11 december 2001 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER — Overeenkomst (Zaak COMP/E-1/37.027 — Zinkfosfaat) (PB 2003, L 153, blz. 1), of, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002


title: Zaak T-298/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 oktober 2005  — Herrero Romeu/Commissie (Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut — Diensten verricht voor andere staat — Begrip gewone verblijfplaats — Motivering — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2005 — Herrero Romeu/Commissie
   (Zaak T-298/02) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut - Diensten verricht voor andere staat - Begrip gewone verblijfplaats - Motivering - Beginsel van gelijke behandeling)
   (2005/C 330/42)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Anna Herrero Romeu (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): J. García-Gallardo Gil-Fournier, J. Guillem Carrau, D. Domínguez Pérez en A. Sayagués Torres, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): J. Currall, gemachtigde, bijgestaan door J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, advocaten]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 juni 2002 houdende weigering om verzoekster in het genot te stellen van de ontheemdingstoelage voorzien in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van alle daarmee verband houdende toelagen.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak T-44/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Kimman tegen Commissie ( Ambtenaren — Aanstelling — Herziening van indeling in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Kimman tegen Commissie
   (Zaak T-44/04) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Herziening van indeling in rang - Artikel 31, lid 2, Statuut”)
   (2006/C 108/34)
   Procestaal:Frans
   Partijen

      Verzoeker: Eugène Kimman (Overijse, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en É. De Schietere de Lophem, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en A. Bouquet, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 20 december 2002 houdende definitieve indeling van verzoeker in de rang B5 en, voorzover nodig, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1 oktober 2003 houdende afwijzing van verzoekers klacht.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-86/11: Beroep ingesteld op 24 februari 2011 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/11

         Beroep ingesteld op 24 februari 2011 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-86/11)
   2011/C 145/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: R. Lyal, gemachtigde)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk, door toe te staan dat niet-belastingplichtigen lid zijn van een btw-groep (een enkele belastingplichtige voor de toepassing van de btw), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 9 en 11 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het oog op vereenvoudiging en op bestrijding van eventueel misbruik is het de lidstaten op grond van de btw-richtlijn toegestaan twee of meer belastingplichtigen te behandelen als een enkele btw-plichtige. Het is de lidstaten evenwel niet toegestaan niet-belastingplichtigen in een dergelijke groep op te nemen, waardoor de rechten en plichten van btw-plichtigen tot niet-btw-plichtigen worden uitgebreid. De wettelijke regeling van het Verenigd Koninkrijk, op grond waarvan het is toegestaan niet-belastingplichtigen in een btw-groep op te nemen, is dus in strijd met deze richtlijn.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-118/04: Beroep, op 26 maart 2004 ingesteld door G. Caló tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/47

         Beroep, op 26 maart 2004 ingesteld door G. Caló tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-118/04)
   (2004/C 118/101)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 maart 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Caló, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de Commissie van 9 juli en 1 oktober 2003 en, voor zoveel als nodig, het besluit van de voorzitter van de Commissie van 29 juli 2003;

               —

               de Commissie te veroordelen om verzoeker een euro te betalen als symbolische vergoeding voor de geleden morele schade;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen het besluit van het TABG om hem, samen met vier andere directeurs van het DG ESTAT, met zijn ambt te herplaatsen in de functies van hoofdadviseur bij de directeur-generaal van zijn DG van tewerkstelling, en het besluit tot het inleiden van de procedure ter voorziening in de ambten van directeurs van de directoraten ESTAT/B, ESTAT/C, ESTAT/D, ESTAT/E en ESTAT/F, uit hoofde van de artikelen 29, lid 1, sub a en c, en 29, lid 2, van het Statuut.
   Deze besluiten zouden zijn genomen na de bij EUROSTAT vastgestelde onregelmatigheden.
   Tot staving van zijn aanspraken voert verzoeker aan:

               —

               schending van artikel 2, lid 1, van het Statuut en de besluiten van de Commissie van 21 januari 1998 en 9 november 2001 betreffende de uitoefening van de bevoegdheden van het TABG, doordat het besluit om verzoeker over te plaatsen naar het betrokken ambt van hoofdadviseur, zou zijn genomen door een gezagsorgaan dat niet de bevoegdheden van TABG bezit;

               —

               schending van de motiveringsplicht;

               —

               onwettigheid van de kennisgevingen van vacature COM/173/03, COM/174/03, COM/175/03, COM/176/03 en COM/177/03, voorzover zij niet het wettigheidskader zouden vaststellen, waarbinnen de instelling de verdiensten van de kandidaten onderling wenst te vergelijken.

         Ten slotte zouden de bestreden besluiten schade toebrengen aan de beroepsreputatie en de waardigheid van verzoeker.


title: ARREST VAN HET HOF van 29 februari 1996 in zaak C-193/94 (verzoek van het Amtsgericht Tiergarten om een prejudiciële beslissing): Strafzaken tegen S. Skanavi en K. Chryssanthakopoulos (Vrij verkeer van personen - Rijbewijs - Verplichte inwisseling - Sancties)

text:
Nr . C 133/8           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4 . 5 . 96
mas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 29 februari                   zonder rijbewijs, en dat hierop als strafsanctie een
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                       gevangenisstraf of een geldboete wordt gesteld, zulks
volgt:                                                                     gelet op de gevolgen die, zoals in de betrokken nationale
                                                                            rechtsorde, uit deze sancties voortvloeien.
1 . Verwerpt het beroep.
                                                                     ( 1 ) PB nr . C 233 van 20 . 8 . 1994 .
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
(') PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vijfde Kamer)
                                                                                van 29 februari 1996
                   ARREST VAN HET HOF                                in zaak C-215/94 ( verzoek van het Bundesfinanzhof om een
                      van 29 februari 1996                           prejudiciële beslissing): J. Mohr tegen Finanzamt Bad
                                                                                Segeberg ( 1 )
in zaak C-193/94 (verzoek van het Amtsgericht Tiergarten
om een prejudiciële beslissing): Strafzaken tegen S. Skanavi         (BTW — Begrip dienstverrichting — Definitieve beëindi
                 en K. Chryssanthakopoulos ( 1 )                     ging van melkproduktie — Op basis van Verordening (EEG)
                                                                                nr. 1336/86 ontvangen vergoeding)
(Vrij verkeer van personen — Rijbewijs — Verplichte
                                                                                ( 96/C 133/16 )
                     inwisseling — Sancties)
                          ( 96/C 133/15 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                       (Procestaai: Duits)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                  Jurisprudentie van het Hof)                        In zaak C-215/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes
In zaak C-193/94, betreffende een verzoek aan het Hof                finanzhof in het aldaar aanhangige geding tussen J. Mohr en
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Amtsge             Finanzamt Bad Segeberg, om een prejudiciële beslissing over
richt Tiergarten te Berlijn, in de aldaar dienende strafzaken        de uitlegging van de artikelen 6 , lid 1 , en 11 , onderdeel A,
tegen S. Skanavi en K. Chryssanthakopoulos, om een                   punt 1 , onder a ), van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 ,      Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
8 A en 52 van het Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als           wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, C.N. Kakouris en         Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini ( rapporteur ),           voegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr . L 145 van 13 . 6 .
F.A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,             1 977, blz. 1 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als
J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;           volgt: D.A. O. Edward, kamerpresident, J. -P. Puissochet,
advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D. Louterman                J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann ( rapporteur ) en L.
Hubeau, hoofdadministrateur, op 29 februari 1996 een                 Sevón, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op 29 februari 1 996 een
                                                                     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 1 . Bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht en vóór
      de inwerkingtreding van Richtlijn 91 /439/EEG van de            De artikelen 6, lid 1 , en 11 , onderdeel A, punt 1 , onder a),
      Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, verzet         van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
      artikel 52 van het Verdrag zich niet ertegen, dat een           1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
      Lid-Staat eist dat de houder van een door een andere            Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
      Lid-Staat afgegeven rijbewijs binnen een jaar na vesti         stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni
     ging van zijn gewone verblijfplaats op het grondgebied           forme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd, dat de
      van eerstgenoemde Lid-Staat, dit rijbewijs tegen een            verbintenis tot beëindiging van de melkproduktie, die een
      rijbewijs van de Lid-Staat van ontvangst inwisselt, om          landbouwproducent aangaat in het kader van Verordening
      aldaar het recht te behouden om een voertuig te                 (EEG) nr. 1336/86 van de Raad van 6 mei 1986 tot
      besturen .                                                      vaststelling van een vergoeding voor de definitieve beëindi
                                                                      ging van de melkproduktie, geen dienst is. Mitsdien is de
 2 . Artikel 52 van het Verdrag staat eraan in de weg dat het
                                                                      hiervoor ontvangen vergoeding niet onderworpen aan de
                                                                      omzetbelasting.
      besturen van een voertuig door iemand die een rijbewijs
      van de Lid-Staat van ontvangst had kunnen verkrijgen,
      door het tegen een door een andere Lid-Staat afgegeven          (M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
      rijbewijs in te wisselen, doch dit niet binnen de gestelde
      termijn heeft gedaan, wordt gelijkgesteld met het rijden


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 25 mei 1998 in zaak C-81/97, MD Foods Amba en Danske Mejeriers Fællesorganisation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bij het Hof van het Gerecht aanhangig gemaakte zaken die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp hebben - Verwijzing door Gerecht naar het Hof - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Terugverwijzing naar het Gerecht

text:
5.9.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/9
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.             nakis, advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij Brown Holding SA, route d'Esch 310,
(1) PB C 108 van 5.4.1997.                                        betreffende nietigverklaring van Verordening (EG)
                                                                  nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni 1996 betref-
                                                                  fende de registratie van de geografische aanduidingen en
                                                                  oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van
                                                                  artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
                                                                  Raad (PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1), voorzover zij
                                                                  betrekking heeft op de registratie van ¹Fetaº als
               BESCHIKKING VAN HET HOF                            beschermde oorsprongsbenaming, heeft het Hof, samenge-
                                                                  steld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gul-
                       van 25 mei 1998                            mann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen (rap-
in zaak C-81/97, MD Foods Amba en Danske Mejeriers                porteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho
Fñllesorganisation tegen Commissie van de Europese                de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.
                     Gemeenschappen (1)                           Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en
                                                                  K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
(Bij het Hof van het Gerecht aanhangig gemaakte zaken             gola; griffier: R. Grass, op 25 mei 1998 een beschikking
die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp          gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
                       naar het Gerecht                           1. Zaak C-81/97 wordt terugverwezen naar het Gerecht.
                        (98/C 278/15)
                                                                  2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                     (Procestaal: Deens)
                                                                  (1) PB C 131 van 26.4.1997.
In zaak C-81/97, MD Foods Amba, gevestigd te Viby
(Denemarken), en Danske Mejeriers Fñllesorganisation,
gevestigd te rhus (Denemarken), als mandatarissen van:
1. KlùverMñlk Amba, gevestigd te Fredericia (Denemar-
     ken),                                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 25 mei 1998
2. Lùgismose Produktion A/S, gevestigd te Hårby (Dene-
     marken),                                                     in zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
                                                                  KG e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
3. Mejeriselskabet Vesthimmerland, gevestigd te Farsù             (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken
     (Denemarken),                                                die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp
                                                                  hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
4. Nordex Food A/S, gevestigd te Dronninglund (Dene-              Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
     marken),                                                                           naar het Gerecht)
                                                                                (98/C 278/16)
5. Sinai Landmejeri, in de persoon van G. Larsen, geves-
     tigd te Broby (Denemarken),
                                                                                (Procestaal: Duits)
6. Sñdager Andelsmejeri, gevestigd te Hobro (Denemar-
     ken),                                                        In zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
                                                                  KG, gevestigd te Tettnang (Duitsland), Hochland Reich,
                                                                  Summer & Co. KG, gevestigd te Heimenkirch (Duitsland),
vertegenwoordigd door G. Lett, advocaat te Kopenhagen,            Milchwerk Crailsheim eG, gevestigd te Crailsheim (Duits-
en N. Scandamis, advocaat te Athene, domicilie gekozen            land), Milchwerk Geislingen eG, gevestigd te Geislingen/
hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Assa, advo-              Steige (Duitsland), Wendelstein Käsewerk Molkerei Zie-
caat aldaar, rue Jean-Pierre Brasseur 1, tegen Commissie          genhain GmbH & Co. KG, gevestigd te Bad Aibling
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L.               (Duitsland), Zentral-Molkerei Aurich GmbH, gevestigd te
Iglesias Buhigues en H. Stùvlbñk), ondersteund door Hel-          Aurich (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Salzwedel
leense Republiek (gemachtigden: I. Chalkias en I. Galani-         en M. Loschelder, advocaten te Keulen, domicilie gekozen
Maragkoudaki), Raad van de Europese Unie (gemachtig-              hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advo-
den: O. Petersen en J.-P. Hix) en Koinopraktiki Tyrokomi-         caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Euro-
kon Monadon Ioanninon Pindos AEBE, gevestigd te Ioan-             pese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhi-
nina (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Korojian-            gues en U. Wölker), ondersteund door Helleense Repu-


title: Zaak T-126/02: Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Zanders Feinpapiere AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 144/60               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  15.6.2002
Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Papierfabrik                    andere gevallen, waarin de Commissie een crisissituatie als
August Koehler AG tegen Commissie van de Europese                       verzachtende omstandigheid heeft beschouwd. Voorts heeft de
                       Gemeenschappen                                   Commissie niet in aanmerking genomen, dat verzoekster
                                                                        tijdens de procedure met haar heeft samengewerkt, en dit niet
                         (Zaak T-125/02)                                door een verlaging van de boete erkend.
                        (2002/C 144/116)                                Tenslotte heeft de Commissie verzoekster geen toegang ver-
                                                                        schaft tot het volledige dossier, waardoor verzoeksters recht
                         (Procestaal: Duits)                            op verweer is geschonden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Papierfabrik Au-
gust Koehler AG, Oberkirch (Duitsland), vertegenwoordigd
door I. Brinker, advocaat.                                              Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Zanders Fein-
                                                                        papiere AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-126/02)
—     de beschikking van de Commissie van 20 december 2000
      (zaak COMP/E-1/36.212 — zelfkopiërend papier) nietig
      te verklaren;                                                                            (2002/C 144/117)
—     subsidiair, de in artikel 3 van de beschikking opgelegde                                  (Procestaal: Duits)
      geldboete te verlagen;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 18 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door Zanders Feinpapie-
Middelen en voornaamste argumenten                                      re AG, Bergisch Gladbach (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                        J. Burrichter en M. Wirtz, advocaten.
In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld,
dat verzoekster en tien andere ondernemingen in strijd met              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
artikel 81, lid 1, EG-Verdrag en artikel 53, lid 1, van de EER-
Overeenkomst hebben gehandeld door deel te nemen aan                    —     nietig te verklaren artikel 3 van de beschikking van de
een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke                   Commissie van 20 december 2001 in zaak COMP/E-1/
gedragingen in de sector zelfkopiërend papier, waarin zij                     36.212 — zelfkopiërend papier —, voorzover verzoek-
onderling afgestemde prijsverhogingen hebben vastgelegd,                      ster daarbij een geldboete van 29,76 miljoen euro is
verkoopquota hebben toegekend, marktaandelen hebben vast-                     opgelegd;
gesteld en een stelsel hebben opgezet voor toezicht op de
mededingingsbeperkende overeenkomsten.
                                                                        —     subsidiair, de bij artikel 3 van de beschikking aan
                                                                              verzoekster opgelegde geldboete te verlagen;
Verzoekster merkt op, dat zij weliswaar aan een dergelijk kartel
heeft deelgenomen, maar eerst vanaf oktober 1993. Voorts                —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
heeft de Commissie bij de vaststelling van de geldboete de
omvang van de betrokken ondernemingen niet juist in de
beschouwing betrokken. In verhouding tot haar economische
capaciteit wordt verzoekster door de haar opgelegde geldboete           Middelen en voornaamste argumenten
enkele malen harder getroffen dan de andere beboete onderne-
mingen. Daardoor heeft de Commissie het evenredigheids-
beginsel geschonden.                                                    Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld,
                                                                        dat verzoekster en tien andere ondernemingen in strijd met
                                                                        artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER hebben
Ofschoon verzoekster aan het kartel heeft deelgenomen omdat             deelgenomen aan een aantal afspraken en onderling afgestem-
zij bedreigd was, heeft de Commissie geweigerd dit als een              de gedragingen in de sector zelfkopiërend papier, in het kader
verzachtende omstandigheid te beschouwen. Bovendien laat                waarvan zij onderling afgestemde prijsverhogingen hebben
de Commissie buiten beschouwing, dat verzoekster in een                 vastgesteld, verkoopsquota hebben toegekend, marktaandelen
specifieke crisissituatie heeft besloten aan het kartel deel te         hebben bepaald en een systeem van toezicht op de mededin-
nemen. Dit vormt een ongelijke behandeling vergeleken met               gingsbeperkende afspraken hebben ingesteld.
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/61
Verzoekster komt op tegen de haar opgelegde geldboete,                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
inzonderheid wat de hoogte daarvan betreft. Zij voert aan, dat
het onderzoek van de feiten door de Commissie niet naar                 —     te vernietigen de beslissing R 466/2000-2 van de tweede
behoren is verlopen, en dat de door haar vastgestelde feiten                  kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
inzonderheid gelet op haar slechts passieve betrokkenheid bij                 binnen de interne markt van 18 februari 2002;
het kartel onjuist zijn beoordeeld. Verder heeft de Commissie
niet naar behoren rekening gehouden met de omstandigheid                —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
dat de afspraken niet of slechts laat zijn uitgevoerd. Hetzelfde
geldt voor de aanzienlijke prijsdalingen of prijsschommelingen
tijdens de inbreukperiode alsmede de invloed van de productie-
kosten op de prijzen.                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Wat de ernst van de inbreuk betreft voert verzoekster onder             Betrokken gemeen-               beeldmerk „ECA” — aanvraagnr.
meer aan, dat de Commissie onvoldoende rekening heeft                   schapsmerk:                     1106442
gehouden met de geringe gevolgen van het kartel, de slechte
economische situatie in de sector, en de vroegtijdige beëindi-          Waren of diensten:              waren en diensten van de klas-
ging van de inbreuk. Verder heeft de Commissie buiten                                                   sen 9, 41 en 42
beschouwing gelaten dat verzoekster in het kartel volledig
passief is gebleven en er in belangrijke mate heeft toe                 Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de
bijgedragen dat de inbreuk vroeg werd beëindigd. Aldus heeft            roep aangevochten be-           onderzoeker
de Commissie gehandeld in strijd met het evenredigheidsbegin-           slissing:
sel en met artikel 15, lid 2, van verordening (EEG) nr. 17/62.
                                                                        Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
                                                                        roep:
Ook vormt de hoogte van het boetebedrag een discriminatie
van verzoekster in vergelijking met veel actievere leden van            Middelen:                       —      verkeerde toepassing van ar-
het kartel.                                                                                tikel 7, lid 1, sub h, van
                                                                                verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 (1) en van artikel 6 van
Bovendien voert verzoekster aan, dat de Commissie heeft                                                        het Unieverdrag van Pa-
gehandeld in strijd met het beginsel van het zorgvuldig en                                                     rijs (2), aangezien het beeld-
onpartijdig onderzoek van de standpunten die een rol moeten                                                    merk niet gelijk is aan het
spelen bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete, nu                                                  Europese embleem
zij met talrijke door verzoekster aangebrachte bewijselementen
geen rekening heeft gehouden. Tenslotte is de beschikking in
strijd met de motiveringsplicht van artikel 253 EG.                     (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                        (2) Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom.
Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Concept-Anlagen
u. Geräte nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH
tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                    Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Papeteries Mou-
          markt (merken, tekeningen en modellen)                        geot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-127/02)                                                          (Zaak T-128/02)
                        (2002/C 144/118)                                                         (2002/C 144/119)
                         (Procestaal: Duits)                                                      (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 april 2002 beroep ingesteld tegen het                 schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,               sie van de Europese Gemeenschappen door vennootschap
tekeningen en modellen) door Concept-Anlagen u. Geräte                  Papeteries Mougeot, gevestigd te Laval-sur-Vologne (Frankrijk),
nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH, te Heidelberg                  vertegenwoordigd door G. Barsi, J. Baumgartner en J.-P. Hor-
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. J. Hodapp, advocaat.              dies, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-303/15: Beroep ingesteld op 1 juni 2015 — Barqawi/Raad

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/45

         Beroep ingesteld op 1 juni 2015 — Barqawi/Raad
   (Zaak T-303/15)
   (2015/C 245/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij): Ahmad Barqawi (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: J.-P. Buyle en L. Cloquet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/375 van de Raad van 6 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft;

               —

               uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/383 van de Raad van 6 maart 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten, met inbegrip van die van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

               1.

               Schending van de rechten van verdediging en van het recht op een eerlijk proces, aangezien verzoeker vóór de vaststelling van de betrokken maatregelen nooit is gehoord.

               2.

               Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, aangezien de Raad niet het bewijs levert van de feiten die ter rechtvaardiging van de vastgestelde maatregelen zijn aangevoerd.

               3.

               Schending van het algemene beginsel van evenredigheid.

               4.

               Onevenredige schending van het eigendomsrecht en van het recht om een beroepsactiviteit uit te oefenen.

               5.

               Misbruik van bevoegdheid. Volgens verzoeker zijn er redenen om aan te nemen dat de bestreden maatregelen zijn vastgesteld om andere redenen dan die welke in die maatregelen zijn vermeld (uitsluiting van de markt — bevoordeling van andere actoren), aangezien de door de Raad vastgestelde maatregelen geen gevolgen voor het Syrische regime hebben en verzoeker steeds de door de internationale gemeenschap opgelegde maatregelen heeft geëerbiedigd en steeds onafhankelijk is gebleven van huidige machthebbers.

               6.

               Niet-nakoming van de motiveringsplicht, aangezien de motivering die de Raad ter staving van de bestreden maatregelen aanvoert, onvolledig is en niet verwijst naar een concreet gegeven of naar een datum waaruit verzoeker kan opmaken welke de hem verweten commerciële transacties zijn.


title: Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-118/95)

text:
24 . 6 . 95            LNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 159/11
op 31 december 1992 ( Richtlijn 92/35/EEG) en 1 januari                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
1993 ( Richtlijn 92/40/EEG ).                                             beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1 . ( 1 ) Hebben de woorden „ de mogelij kheden van beroep
( ! ) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 19 .                                  die openstaan voor de eigen onderdanen tegen
(2 ) PB nr . L 167 van 22 . 6 . 1992 , blz . 1 .                                    bestuursrechtelijke besluiten " in artikel 8 van
                                                                                Richtlijn 64/22 1/EEG van de Raad van 25 februari
                                                                                1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelin
                                                                                gen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien
                                                                                van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd
Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de                             zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                             veiligheid en de volksgezondheid O betrekking op
                                                                                a ) specifieke beroepsmogelijkheden die openstaan
                          ( Zaak C-118/95 )
                                                                                tegen beslissingen betreffende de toegang tot het
                              ( 95/C 159/22 )                                       land van eigen onderdanen van de betrokken Staat
                                                                                ( in casu, een beroep bij een „ immigration adjudi
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                          cator "), dan wel b ) uitsluitend op beroepsmogelijk
op 4 april 1 995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                        heden die openstaan tegen handelingen van de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                               administratie in het algemeen (in casu, een verzoek
genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als                            om beroep in rechte — „judicial review " — te
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                            mogen instellen )?
G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                                         ( 2 ) Indien op vraag ( 1 ) moet worden geantwoord met
                                                                                antwoord a ), betreft het citaat uit artikel 8 van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   Richtlijn 64/221/EEG dan uitsluitend de beroeps
                                                                                mogelijkheden die openstaan voor de eigen onder
 1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                         danen van de betrokken Staat in identieke omstan
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech                    digheden (in casu, weigering van toegang om
       telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het                   redenen van nationale veiligheid ), of betreffen zij
       volgen van Richtlijn 92/33/EEG betreffende het in de                         eveneens de specifieke beroepsmogelijkheden die in
       handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van                           analoge of soortgelijke omstandigheden openstaan
       groentegewassen, met uitzondering van zaad O en                              voor de eigen onderdanen van de betrokken Staat;
       Richtlijn 92/34/EEG betreffende het in de handel                             zo ja , in hoeverre moeten de omstandigheden
       brengen van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede                        gelijksoortig of analoog zijn ?
       van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden
       gebruikt ( 2 ), de krachtens het EG-Verdrag op haar                2 . Gelet op het antwoord op vraag 1 , wanneer een
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                             Gemeenschapsonderdaan de toegang tot het Verenigd
                                                                              Koninkrijk wordt geweigerd om redenen van nationale
 2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de                 veiligheid, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan inge
       procedure .                                                            volge artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG een recht van
                                                                               beroep bij de „ immigration adjudicator ", voor zover de
 Middelen en voornaamste argumenten                                           relevante bepalingen van het nationale recht aldus
                                                                              moeten worden uitgelegd, dat een Brits onderdaan die
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                       de toegang tot het Verenigd Koninkrijk wordt gewei
 die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken                 gerd om redenen van nationale veiligheid, een recht heeft
 op 31 december 1992 .                                                         om beroep in te stellen teneinde het bewijs van zijn Britse
                                                                               nationaliteit te leveren, zodat hij het recht heeft het
 (!) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz. 1 .                               Verenigd Koninkrijk binnen te komen, ook wanneer zijn
 ( 2 ) PB nr. L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz. 10 .                              aanwezigheid aldaar om redenen van nationale veilig
                                                                               heid ongewenst is ?
                                                                          3 . Is het eerste zinsdeel van artikel 9 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                               64/221 /EEG ( Bij ontstentenis van mogelijkheden van
                                                                               gerechtelijk beroep of indien dit beroep slechts betrek
                                                                               king heeft op de wettigheid van het besluit of indien dit
 Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                           beroep geen opschortende werking heeft) eveneens van
 Division, van 3 februari 1995 om een prejudiciële beslissing                  toepassing op artikel 9 , lid 2 ?
 in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the
       Home Department, ex parte: Mann Singh sVngara                      4. Wanneer is besloten een Gemeenschapsonderdaan de
                            ( Zaak C-65/95 )
                                                                               toegang tot het grondgebied van een andere dan zijn
                                                                               eigen Lid-Staat te ontzeggen om redenen van openbare
                               ( 95/C 159/23 )                                 orde of openbare veiligheid, en de Gemeenschapsonder
                                                                               daan dat grondgebied heeft verlaten zonder aldaar
 De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij                   beroep in rechte te hebben ingesteld of om een advies
 beschikking van 3 februari 1995 , ingekomen ter griffie van                   van de bevoegde instantie te hebben verzocht overeen
 het Hof van Justitie op 13 maart 1 995 , in het geding tussen                 komstig artikel 8 of 9 van Richtlijn 64/221/EEG van de
 The Queen en Secretary of State for the Home Department,                      Raad, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan het recht
 ex parte : Mann Singh Shingara, het Hof van Justitie van de                   de zaak voor te leggen aan de onafhankelijke bevoegde


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 9 oktober 1997 in zaak C-291/96 (verzoek van het Amtsgericht Reutlingen om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen M. Grado en S. Bashir (Prejudiciële verwijzing - Strafzaak - Gebruik van beleefdheidstitel - Discriminatie - Relevantie van vraag - Onbevoegdheid)

text:
22 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 357/9
de la Comunidad de Extremadura te Caceres ( Spanje ), in                                 ARREST VAN HET HOF
de aldaar aanhangige gedingen tussen A. Naranjo Arjona                                          (Tweede Kamer)
en Instituto Nacional de la Seguridad Social ( INSS ), tussen
 F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la Seguridad                                     van 9 oktober 1997
 Social ( INSS ), Tesorerfa General de la Seguridad Social
 (TGSS ), en tussen Instituto Nacional de la Seguridad                  in zaak C-291/96 ( verzoek van het Amtsgericht Reutlingen
 Social ( INSS ) en L. Garcfa Lazaro, betreffende een prejudi          om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen M. Grado
                                                                                en S. Bashir (')
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 47, lid 1 , van
Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                 (Prejudiciële verwijzing — Strafzaak — Gebruik van
 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsre             beleefdheidstitel — Discriminatie — Relevantie van vraag
gelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                                       — Onbevoegdheid)
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen
 ( PB L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 ), zoals gewijzigd en bijge                                ( 97IC 357/ 16 )
werkt bij Verordening ( EEG ) nr. 2001/83 ( PB L 230 van
22 . 8 . 1983 , blz. 6 ), en aangepast bij bijlage I, deel VIII,                               (Procestaai: Duits)
van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor
het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de
aanpassing van de Verdragen ( PB L 302 van 15 . 11 . 1985,               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
blz . 23 ), vervolgens gewijzigd bij Verordening ( EEG )                               de Jurisprudentie van het Hof)
nr. 1248/92 ( PB L 136 van 19. 5 . 1992, blz . 7), heeft het
Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho
de Almeida, waarnemend voor de kamerpresident, D. A. O.                In zaak C-291/96, betreffende een verzoek aan het Hof
Edward, J.-P. Puissochet ( rapporteur ), P. Jann en L. Sevón,          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Amtsge
rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: H. von          richt Reutlingen ( Duitsland ), in de aldaar dienende straf
Holstein, adjunct-griffier, op 9 oktober 1997 een arrest               zaak tegen M. Grado en S. Bashir, betreffende een prejudi
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            ciële beslissing over de uitlegging van artikel 6 van het
                                                                       EG-Verdrag, heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld
                                                                       als volgt: R. Schintgen ( rapporteur), kamerpresident, G. F.
                                                                       Mancini en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : G.
                                                                       Tesauro; griffier: R. Grass, op 9 oktober 1997 een arrest
Artikel 47, lid 1 , onder e), van Verordening (EEG)                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werkne               Het Hof is niet bevoegd om de vraag van het Amtsgericht
mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die                 Reutlingen te beantwoorden.
zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83, en aan
gepast bij bijlage I, deel VIII, van de Akte betreffende de            (■) PB C 318 van 26 . 10 . 1996 .
toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de
Portugese Republiek en de aanpassing van de Verdragen,
dat na de inwerkingtreding van Verordening (EEG)
nr. 1248/92 artikel 47, lid 1 , onder g), is geworden, houdt
in, dat in situaties als die van de hoofdgedingen voor de
berekening van de gemiddelde bijdrage alleen wordt uitge                                ARREST VAN HET HOF
gaan van het bedrag van de premies die werkelijk zijn
betaald krachtens de betrokken wettelijke regeling, en dat                                       (Vijfde Kamer)
het aldus berekende theoretische uitkeringsbedrag naar                                      van 16 oktober 1997
behoren moet worden aangepast en verhoogd alsof de
betrokkenen hun werkzaamheden onder dezelfde voor                     in zaak C-258/95 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
waarden in de betrokken lidstaat hadden voortgezet.                    een prejudiciële beslissing): Julius Fillibeck Söhne GmbH
Mocht de toepassing van deze aldus uitgelegde bepaling                            & Co. KG tegen Finanzamt Neustadt (')
voor de werknemers die reeds vóór de inwerkingtreding
van de verordening in die lidstaat in een andere lidstaat in           (Zesde BTW-richtlijn — Dienst verricht onder bezwarende
loondienst werkzaam waren, evenwel minder gunstig blij                titel — Begrip — Door werkgever verricht vervoer van
                                                                                werknemers)
ken te zijn dan de toepassing van een met laatstgenoemde
lidstaat gesloten eerdere overeenkomst, dan dient de                                             ( 97IC 357/ 17 )
bevoegde rechter bij wijze van uitzondering de regels van
dat verdrag toe te passen.
                                                                                (Procestaai: Duits)
(') PB C 95 van 30 . 3 . 1996 .
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      In zaak C-258/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes


title: Verzoek van het Tribunal administratif de Lille (vierde kamer) van 19 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Clinique Grégoire SA en Direction régionale des impôts du Nord-Pas-de-Calais (Zaak C-474/98)

text:
C 71/12                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               13.3.1999
Verzoek van Kammarrätten i Stockholm van 17 december                 Beroep, op 18 december 1998 ingesteld door Commissie
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
           Kemikalieinspektionen en Toolex Alpha AB                                           Oostenrijk
                         (Zaak C-473/98)                                                  (Zaak C-475/98)
                          (1999/C 71/19)
                                                                                (1999/C 71/21)
Kammarrätten i Stockholm heeft bij beschikking van
17 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 21 december 1998, in het geding tussen Kemi-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
kalieinspektionen en Toolex Alpha AB, het Hof van Justi-             is op 18 december 1998 beroep ingesteld tegen Republiek
tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeen-
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                   schappen, vertegenwoordigd door J. Sack en F. Benyon,
                                                                     juridisch adviseurs, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg, bij C. Gómez de la Cruz, lid van
Is een verbod op beroepsmatig gebruik van trichloorethy-             haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
leen, zoals dat hiervoor is beschreven, gezien zijn doel een
maatregel die verenigbaar is met artikel 36 van het EG-
Verdrag en met de toepassing die daaraan in het Gemeen-
schapsrecht wordt gegeven, ook al is het in strijd met de            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bepalingen van artikel 30 van het EG-Verdrag?
                                                                     Ð vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door indi-
                                                                         vidueel te onderhandelen over een zogenaamde ¹open
                                                                         skiesº-overeenkomst met de Verenigde Staten op het
Verzoek van het Tribunal administratif de Lille (vierde                  gebied van het luchtvervoer, dat akkoord te paraferen
kamer) van 19 november 1998 om een prejudicieÈle beslis-                 en in 1995 te sluiten, niet heeft voldaan aan de ver-
sing in het geding tussen Clinique GreÂgoire SA en Direc-                plichtingen die op haar rusten krachtens het EG-Ver-
        tion reÂgionale des impôts du Nord-Pas-de-Calais                 drag, met name de artikelen 5 en 52, alsmede krach-
                                                                         tens van het Verdrag afgeleid recht, inzonderheid Ver-
                         (Zaak C-474/98)                                 ordening (EEG) nr. 2407/92 van de Raad van 23 juli
                          (1999/C 71/20)                                 1992 betreffende de verlening van exploitatievergun-
                                                                         ningen aan luchtvaartmaatschappijen (1), Verordening
                                                                         (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992
                                                                         betreffende de toegang van communautaire luchtvaart-
Het Tribunal administratif de Lille (vierde kamer) heeft bij             maatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes (2),
beschikking van 19 november 1998, ingekomen ter griffie                  Verordening (EEG) nr. 2409/92 van de Raad van
van het Hof van Justitie op 21 december 1998, in het                     23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten (3), Ver-
geding tussen Clinique GreÂgoire en Direction reÂgionale des             ordening (EEG) nr. 2299/89 van de Raad (4), zoals
impôts du Nord-Pas-de-Calais, het Hof van Justitie van de                gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3089/93 (5), en
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle                    Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van
beslissing over de navolgende vraag:                                     18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels
                                                                         voor de toewijzing van ¹slotsº op communautaire
                                                                         luchthavens (6);
Zijn de bepalingen van artikel 261 van de code geÂneÂral
des impôts, doordat zij de vrijstelling van belasting over
de toegevoegde waarde enkel lijken voor te behouden aan
transacties betreffende volledig menselijk bloed, onverenig-
baar met de doelstellingen van artikel 13 A, lid 1,                  Ð subsidiair, vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk,
onder d), van de Zesde BTW-richtlijn 77/388/EEG van de                   voorzover het akkoord van 1995 niet kan worden
Raad (1), waarin wordt bepaald dat: ¹de lidstaten vrijstel-              geacht eerder gesloten akkoorden radicaal te wijzigen
ling verlenen onder de voorwaarden die zij vaststellen om                en te vervangen, niet heeft voldaan aan de krachtens
een juiste en eenvoudige toepassing van de desbetreffende                artikel 234 van het EG-Verdrag, zoals gewijzigd bij
vrijstellingen te verzekeren (voor) . . .: d) de levering van            artikel 6 van de Toetredingsakte, op hem rustende ver-
(. . .) menselijk bloed (. . .)º, en welke bepaling aldus moet           plichtingen, door de in die eerdere akkoorden vervatte
worden begrepen, dat daaronder zowel volledig menselijk                  bepalingen die onverenigbaar zijn met het Verdrag,
bloed als de voor ander gebruik bestemde bestanddelen en                 met name artikel 52, en met het afgeleide recht, niet af
derivaten ervan vallen?                                                  te schaffen of door daartoe niet alle mogelijke wette-
                                                                         lijke maatregelen te treffen;
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                     Ð de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-8/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 juli 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/46/EG — Jaarrekening en geconsolideerde jaarrekening van vennootschappen — Onvolledige uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/15

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 juli 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-8/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/46/EG - Jaarrekening en geconsolideerde jaarrekening van vennootschappen - Onvolledige uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 246/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en L. de Schietere de Lophem, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, 83/349/EEG van de Raad betreffende de geconsolideerde jaarrekening, 86/635/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen, en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (PB L 224, blz. 1)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, 83/349/EEG van de Raad betreffende de geconsolideerde jaarrekening, 86/635/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen, en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 mei 2000 in zaak C-37/98 [verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Secretary of State for the Home Department (Associatie EEG-Turkĳe — Beperkingen van vrĳheid van vestiging en van recht van verblĳf — Artikel 13 van Associatieovereenkomst en artikel 41 van Aanvullend Protocol — Rechtstreekse werking — Draagwĳdte — Turks onderdaan die illegaal in lidstaat van ontvangst verblĳft)

text:
C 211/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           22.7.2000
ming van databanken (PB L 77, blz. 20), de krachtens deze                  van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en namens de
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón            64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963 (PB 1964,
(rapporteur), kamerpresident, P. Jann en M. Wathelet, rechters;            217 blz. 3685), en van artikel 41 van het Aanvullend Protocol,
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 13 april 2000          dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd
                                                                           bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 decem-
1) Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       ber 1972 (PB L 293, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als
     stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG van        volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de Tweede
     het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996                   kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
     betreffende de rechtsbescherming van databanken, is het Groot-        P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm en V. Skouris, rech-
     hertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem                ters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, ad-
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                               ministrateur, op 11 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
2) Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
                                                                           — Artikel 13 van de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                                wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en
                                                                                Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend
                                                                                door de Turkse Republiek enerzijds en door de lidstaten van de
                                                                                EEG en de Gemeenschap anderzijds, en namens de Gemeenschap
                                                                                is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG
                                                                                van de Raad van 23 december 1963, en artikel 41, lid 2, van
                                                                                het Aanvullend Protocol, dat op 23 november 1970 te Brussel
                                                                                is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goed-
                     ARREST VAN HET HOF                                         gekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de
                                                                                Raad van 19 december 1972, zijn geen gemeenschapsrechtelijke
                            (Zesde kamer)                                       regels die rechtstreeks toepasselijk zijn in de nationale rechtsorde
                                                                                van de lidstaten.
                          van 11 mei 2000
                                                                           — Artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol heeft rechtstreekse
in zaak C-37/98 [verzoek van de High Court of Justice                           werking in de lidstaten.
(England and Wales), Queen’s Bench Division om een
prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Secretary of
                State for the Home Department (1)                          — Artikel 41, lid 1, kan op zichzelf een Turks onderdaan geen recht
                                                                                van vestiging en, daarmee samenhangend, een recht van verblijf
(Associatie EEG-Turkije — Beperkingen van vrijheid van                          verlenen in de lidstaat op het grondgebied waarvan hij in
vestiging en van recht van verblijf — Artikel 13 van                            strijd met de nationale immigratiewetgeving is gebleven en als
Associatieovereenkomst en artikel 41 van Aanvullend Proto-                      zelfstandige beroepsactiviteiten heeft verricht.
col — Rechtstreekse werking — Draagwijdte — Turks
  onderdaan die illegaal in lidstaat van ontvangst verblijft)
                                                                           — Artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol verbiedt echter
                           (2000/C 211/03)                                      vanaf de datum van inwerkingtreding van dit protocol in de
                                                                                lidstaat van ontvangst de invoering van nieuwe nationale
                                                                                beperkingen van de vrijheid van vestiging en van het recht van
                          (Procestaal: Engels)                                  verblijf van Turkse onderdanen. Het staat aan de nationale
                                                                                rechter om bij wege van uitlegging van het nationale recht te
                                                                                bepalen, of de regeling die op verzoeker in het hoofdgeding is
                                                                                toegepast, ongunstiger is dan de regeling die op het moment van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                de inwerkingtreding van het Aanvullend Protocol van toepassing
                           dentie van het Hof)
                                                                                was.
In zaak C-37/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench
                                                                           (1) PB C 113 van 11.4.1998.
Division, in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en
Secretary of State for the Home Department, ex parte: A. Savas,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13
van de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt
gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en
Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend
door de Turkse Republiek enerzijds en door de lidstaten


title: Zaak C-161/16: Beschikking van de president van het Hof van 15 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Attunda Tingsrätt — Zweden) — Airhelp Ltd/Thomas Cook Airlines Scandinavia A/S

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/20

      Beschikking van de president van het Hof van 15 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Attunda Tingsrätt — Zweden) — Airhelp Ltd/Thomas Cook Airlines Scandinavia A/S
      (Zaak C-161/16) (1)

      (2016/C 454/37)
      Procestaal: Zweeds
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 175 van 17.5.2016.


title: Zaak C-60/99: Verzoek van de Supreme Court, Dublin, van 15 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C.Proetta en A. Neil

text:
1.5.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 121/11
Verzoek van de Supreme Court, Dublin, van 15 juli 1998                 Verzoek van het Landgericht Mainz van 22 januari 1999
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C.                 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deut-
                       Proetta en A. Neil                                       sche Post AG en Landal Green Parks GmbH
                                                                                (Zaak C-61/99)
                         (Zaak C-60/99)
                                                                                (1999/C 121/21)
                        (1999/C 121/20)
                                                                       Het Landgericht Mainz heeft bij beschikking van 22 januari
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       22 februari daaraanvolgend, in het geding tussen Deutsche
De Supreme Court, Dublin, heeft bij beschikking van 15 juli            Post AG en Landal Green Parks GmbH, het Hof van Justitie van
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
22 februari 1999, in het geding tussen C. Proetta en A.                beslissing over de navolgende vragen:
Neil, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende             1. Moeten de artikelen 59 e.v., 52 e.v. en 30 e.v. van
vragen:                                                                    het EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat het een
                                                                           onderneming binnen de Europese Unie is toegestaan,
                                                                           centraal vanuit de moedermaatschappij van het concern in
1. Is het recht van een onderdaan van de Europese Gemeen-                  lidstaat A reclame te maken voor een dochteronderneming
    schap op zijn of haar goede naam een door het Gemeen-                  in lidstaat B, in dier voege dat de moedermaatschappij de
    schapsrecht gewaarborgd fundamenteel recht?                            reclamecampagne organiseert, betaalt en — in geval van
                                                                           verzending van het reclamemateriaal met gebruikmaking
                                                                           van de PTT-administratie van lidstaat A — zorg draagt
2. Valt een vordering wegens smaad, die door een onderdaan                 voor de uitvoering daarvan totdat de reclame de bedoelde
    van een lidstaat tegen een onderdaan van een andere                    consument heeft bereikt, zodat de bevoegdheid van de
    lidstaat is ingesteld bij de rechterlijke instanties van een           PTT-administratie van lidstaat B om althans dan binnen-
    derde lidstaat, waar aan de vermeende smaad ruchtbaarheid              landse tarieven te vorderen voor de bestelling van de
    is gegeven, onder de werkingssfeer van het EG-Verdrag, en              zendingen, wanneer daarin, gezien de inhoud ervan en het
    inzonderheid artikel 6?                                                feit dat zij vrijwel uitsluitend wijzen in de richting van de
                                                                           dochteronderneming in lidstaat B, reclame wordt gemaakt
                                                                           voor laatstbedoelde onderneming, die rechtstreeks van de
3. Is het uit artikel 5, punt 3, van het Executieverdrag                   reclamecampagne moet profiteren, als sanctie respectieve-
    voortvloeiende recht van een onderdaan van een lidstaat                lijk discriminatie inbreuk maakt op het vrij verrichten
    om een onderdaan van een andere lidstaat in een derde                  van diensten, het vrije verkeer van goederen (ingeval de
    lidstaat te vervolgen wegens onrechtmatige daad, in casu               materialisering van de dienst in een roerende zaak voorop
    smaad, een recht uit hoofde van het Gemeenschapsrecht?                 mocht staan) en de vrijheid van vestiging?
                                                                           Geldt zulks ook, wanneer die praktijk uitsluitend of mede
4. Indien een burgerlijke vordering op grond van de bepalin-               is ingegeven door de besparing van posttarieven, voorzover
    gen van het Executieverdrag wordt ingesteld bij de rechter-            de tarieven in lidstaat A, waar de moedermaatschappij van
    lijke instanties van een lidstaat, belet artikel 6 van het             het concern is gevestigd en vanwaar zij de reclameactivitei-
    EG-Verdrag de rechterlijke instanties van die lidstaat dan             ten voor het gehele concern regelt, in geringe of aanzienlij-
    om te eisen dat een onderdaan van een andere lidstaat, die             ke mate onder die van lidstaat B liggen, waar de dochteron-
    buiten het rechtsgebied van de rechterlijke instanties van             derneming werkzaam is die in de eerste plaats in econo-
    de betrokken lidstaat verblijft, zekerheid stelt voor de               misch opzicht van de reclame moet profiteren?
    proceskosten, wanneer dit niet kan worden opgelegd aan
    een persoon die binnen het rechtsgebied van die lidstaat           2. Moet artikel 90, lid 1, van het EG-Verdrag aldus worden
    verblijft?                                                             uitgelegd, dat een wet tot ratificatie van het Wereldpostver-
                                                                           drag van 14 december 1989 als overheidsmaatregel van
                                                                           een lidstaat op een inhoudelijk niet door artikel 90, lid 2,
5. Indien een burgerlijke vordering, die op generlei andere                van het EG-Verdrag gedekte wijze inbreuk maakt op het in
    wijze verband houdt met het Gemeenschapsrecht, op                      artikel 86, tweede alinea, en onder a) en c), van het
    grond van de bepalingen van het Executieverdrag bij de                 EG-Verdrag neergelegde verbod van misbruik, voorzover
    rechterlijke instanties van een lidstaat wordt ingesteld,              die wet de PTT-administratie van lidstaat B het recht
    belet artikel 6 van het EG-Verdrag de rechterlijke instanties          verleent om op de bestelling van in lidstaat A afgegeven
    van die lidstaat dan om te eisen dat een onderdaan van                 brievenpostzendingen binnenlandse tarieven toe te passen
    een andere lidstaat, die buiten het rechtsgebied van de                onder aftrek van de reeds in lidstaat A betaalde por-
    rechterlijke instanties van de betrokken lidstaat verblijft,           tokosten, wanneer die brieven in geestelijk en materieel
    zekerheid stelt voor de proceskosten, wanneer dit niet                 opzicht weliswaar afkomstig zijn van een onderneming in
    kan worden opgelegd aan een persoon die binnen het                     lidstaat A, doch de inhoud van de brief en de totale indruk
    rechtsgebied van die lidstaat verblijft?                               van de reclamezending er in de ogen van de ontvanger op
                                                                           duiden dat de afzender de onderneming in lidstaat B is
                                                                           waarvoor reclame wordt gemaakt?