title: Zaak T-291/06: Beroep ingesteld op 18 oktober 2006 — Operator ARP/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/22

         Beroep ingesteld op 18 oktober 2006 — Operator ARP/Commissie
   (Zaak T-291/06)
   (2006/C 310/43)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij:„Operator ARP” Sp. z o.o. (vertegenwoordiger: J. Szymanowska, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 5 juli 2005 inzake staatssteun nr. C 20/24 (ex NN 25/05) ten gunste van Huta Częstochowa SA gedeeltelijk nietig te verklaren, dat wil zeggen voor zover in artikel 3, lid 2, tweede alinea, daarvan Polen wordt verplicht, alle noodzakelijke maatregelen te nemen om van Operator ARP Sp. z o.o. de staatssteun terug te vorderen die aan Huta Częstochowa SA op een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare wijze is verleend;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 5 juli 2005 inzake staatssteun nr. C 20/24 (ex NN 25/05), waarbij in artikel 3, lid 1, de steun die Polen in de periode van 1997 tot mei 2002 aan Huta „Częstochowa” SA heeft verleend in de vorm van bedrijfssteun en steun voor de herstructurering van het personeelsbestand, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard. De beschikking is op 21 augustus 2006 aan verzoekster betekend. In artikel 3, lid 2, van de bestreden beschikking heeft de Commissie Polen verplicht de noodzakelijke maatregelen te nemen om de onrechtmatig verleende steun van de in dat lid genoemde ondernemingen, waaronder verzoekster, terug te vorderen. Volgens die beschikking zijn alle in voormeld lid genoemde ondernemingen hoofdelijk aansprakelijk voor de terugbetaling van die steun, hetgeen onverwijld en volgens de procedures van nationaal recht dient te geschieden. Over de gehele periode vanaf de ontvangst van de steun tot het tijdstip waarop deze werkelijk is terugbetaald, moet volgens de bepalingen van hoofdstuk V van verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie (1) rente worden berekend.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van voornoemde beschikking op grond dat zij niet de begunstigde is van de steun die van 1997 tot 2002 aan Huta Częstochowa SA is verleend, en derhalve niet hoofdelijk aansprakelijk is voor de terugbetaling van die steun, zodat volgens verzoekster de aan Polen opgelegde verplichting alle noodzakelijke maatregelen te nemen om die steun van verzoekster terug te vorderen, ongegrond is.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               schending van het recht van verweer door inbreuk op artikel 88 EG omdat de verplichting de betrokken partijen in staat te stellen hun opmerkingen te maken in het kader van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de betrokken steun, niet is nagekomen. Verzoekster stelt dat zij niet heeft deelgenomen aan de door de Commissie geleide formele onderzoeksprocedure, zodat zij niet de gelegenheid heeft gehad in het kader van die procedure opmerkingen te maken of juridische argumenten aan te voeren, wat haars inziens ertoe zou hebben geleid dat de Commissie anderszins met betrekking tot de omschrijving van de kring van steunontvangers zou hebben beslist (uitsluiting van Operator ARP Sp. z o.o. van die kring);

               —

               schending van artikel 253 EG, dat wil zeggen geen passende motivering van de beschikking. Verzoekster voert aan dat de motivering van de beschikking, voor zover zij daarbij wordt aangemerkt als begunstigde van de steun, beknopt en onsamenhangend is, aangezien de Commissie verzoekster in de motivering van de beschikking niet behandelt als iemand die als begunstigde van de steun kan worden aangemerkt, maar haar tegelijkertijd in het beschikkende gedeelte aanduidt als iemand die tot terugbetaling daarvan verplicht is. Verzoekster voert vervolgens aan dat de bestreden beschikking geen licht werpt op de feitelijke omstandigheden betreffende de steun die aan Huta Częstochowa SA op een volgens de beschikking met de gemeenschappelijke markt onverenigbare wijze is verleend, in het bijzonder bevat de beschikking geen analyse, in het kader van de uitbreiding van de kring van begunstigden, van de kwestie van de eventuele overdracht van de uit die steun voortvloeiende voordelen aan degenen die de activa en passiva van Huta Częstochowa SA hebben overgenomen;

               —

               onjuiste uitlegging van de artikelen 87 EG en 88 EG, alsmede van artikel 14 van verordening (EG) 659/1999 (2), doordat verzoekster daarbij als begunstigde van de steun wordt aangemerkt. Verzoekster voert aan dat de Commissie, door haar als begunstigde van de steun aan te merken, de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid heeft overschreden omdat verzoekster niet behoort tot degenen die in feite van die steun hebben geprofiteerd;

               —

               schending van het rechtszekerheids- en het evenredigheidsbeginsel doordat verzoekster wordt aangeduid als iemand die verplicht is tot terugbetaling van de met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun, hoewel zij in feite niet de begunstigde daarvan is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag.

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-311/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door José Luis Buendia Sierra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/44

         Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door José Luis Buendia Sierra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-311/04)
   (2004/C 262/84)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door José Luis Buendia Sierra, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M. van der Woude en V. Landes, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 slechts één prioriteitspunt van de algemene directie toe te kennen, hetgeen bij een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van zijn klacht is bevestigd en definitief is geworden;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 geen speciaal prioriteitspunt „Bevorderingscomité voor extra werkzaamheden in het belang van de instelling” toe te kennen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 een totaal van 20 punten toe te kennen, alsmede de in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 opgestelde lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A5, de in het kader van de bevorderingsprocedure 2003 opgestelde lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren, en in elk geval het besluit om zijn naam niet op de genoemde lijsten te plaatsen;

               —

               nietig te verklaren, voorzover noodzakelijk, het besluit tot afwijzing van zijn klacht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoeker is het besluit om hem slechts één prioriteitspunt van de algemene directie toe te kennen het resultaat van door de juridische dienst ingevoerde criteria die ertoe leiden dat deze punten worden toegekend aan ambtenaren met de meeste anciënniteit in de rang, ongeacht hun verdiensten. Zijn inziens vormt dit besluit een schending van de artikelen 45 van het Statuut, 2, lid 1, van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut, en 6, leden 3 en 4, van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut. Volgens hem maakt dit besluit bovendien inbreuk op het beginsel van gelijke behandeling en het recht van loopbaanontwikkeling, en berust het op een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid. Tenslotte stelt verzoeker schending van wezenlijke vormvoorschriften in de procedure voor puntentoekenning en bij het onderzoek van zijn klacht.
   Bovendien stelt verzoeker dat het besluit om hem geen prioriteitspunt „Bevorderingcomité voor extra werkzaamheden in het belang van de instelling” toe te kennen, in strijd is met de artikelen 45 van het Statuut en 9 van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut en met het beginsel van gelijke behandeling. Zijns inziens is het besluit ook ondeugdelijk wegens een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid.
   Tenslotte komt verzoeker op tegen het besluit om hem een totaal van 20 punten toe te kennen, alsmede tegen de lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A5, tegen de lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren en tegen het besluit om zijn naam niet op die lijsten te plaatsen. Dienaangaande beroept hij zich om te beginnen op de onrechtmatigheid van de overige in dit beroep aangevochten handelingen en de onrechtmatigheid van de regels met betrekking tot de beoordelingsprocedure 2001-2002, de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut en de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut. Volgens hem maken deze bepalingen inbreuk op de artikelen 25, lid 2, en 45 van het Statuut en op het recht van loopbaanontwikkeling en het beginsel van gelijke behandeling. Tenslotte voert verzoeker aan dat de besluiten ondeugdelijk zijn wegens onbevoegdheid en schending van wezenlijke vormvoorschriften.


title: Zaak C-506/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de la Coruña (Spanje) op 20 november 2007 — Lubricantes y Carburantes Galaicos, S.L. ( Lubricarga )/Petrogal Española, S.A., thans GALP Energía España SAU

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de la Coruña (Spanje) op 20 november 2007 — Lubricantes y Carburantes Galaicos, S.L. („Lubricarga”)/Petrogal Española, S.A., thans „GALP Energía España SAU”
   (Zaak C-506/07)
   (2008/C 37/07)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Audiencia Provincial de la Coruña
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lubricantes y Carburantes Galaicos, S.L. („Lubricarga”)

      Verwerende partij: Petrogal Española, S.A., thans „GALP Energía España SAU”
   Prejudiciële vragen

               1)

               Indien de tussen „Lubricarga S.L.” en „Petrogal S.A.” gesloten overeenkomst een „de minimis”-overeenkomst is, valt zij dan in alle gevallen buiten de werkingssfeer van artikel 85 EEG-Verdrag, of dient deze bepaling er ondanks die kwalificatie toch op te worden toegepast wanneer de tankstationhouder wordt verplicht de door de leverancier vastgestelde detailhandelsprijs te hanteren en/of wanneer de wederverkoper exclusieve afnameverplichtingen en concurrentieverboden worden opgelegd zonder dat daarbij de temporele beperkingen in acht worden genomen die zijn vastgesteld in verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie (1) en verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie (2)?

               2)

               Indien op de onderhavige zaak verordening nr. 1984/83 van toepassing is, die verticale exclusiviteitsovereenkomsten voor tankstations van onbepaalde duur of van meer dan tien jaar verbiedt, afgezien van de in artikel 12, lid 2, voorziene uitzondering dat wanneer „de overeenkomst betrekking heeft op een tankstation dat de leverancier aan de wederverkoper heeft overgedragen op grond van een huur- of een pachtovereenkomst of in het kader van een andere juridische of feitelijke gebruiksrelatie, […] de wederverkoper, niettegenstaande lid 1, sub c, de in deze titel aangegeven exclusieve afnameverplichtingen en concurrentieverboden [mogen] worden opgelegd voor de gehele periode gedurende welke hij het tankstation feitelijk exploiteert”, valt onder deze vrijstelling dan een geval als het onderhavige, waarin Lubricarga, eigenares van de grond, ingevolge de privaatrechtelijke overeenkomst van 27 juli 1990 en de notariële akte van 10 oktober 1995, aan Galp een recht van opstal heeft verleend voor de duur van 25 jaar, en laatstgenoemde zich heeft verbonden op die grond een tankstation te bouwen onder het beding dat het bedrijf na de bouw voor een zelfde periode ter exploitatie aan Lubricarga zou worden overgedragen, met de daaraan verbonden verplichting alle brandstoffen voor motorrijtuigen en andere brandstoffen exclusief af te nemen van de aardoliemaatschappij?

               3)

               Indien op de onderhavige zaak verordening nr. 2790/1999 van toepassing is, waarvan artikel 5 bepaalt dat „de beperking van de duur tot vijf jaar niet van toepassing is wanneer de contractgoederen of -diensten door de afnemer worden verkocht in lokaliteiten en op terreinen die eigendom van de leverancier zijn of door de leverancier worden gehuurd van een derde, niet met de afnemer verbonden partij, en mits de looptijd van het niet-concurrentiebeding niet langer is dan de periode gedurende welke de afnemer de lokaliteiten en terreinen in gebruik heeft”, valt onder deze vrijstelling dan een geval als het onderhavige, waarin Lubricarga, eigenares van de grond, ingevolge de privaatrechtelijke overeenkomst van 27 juli 1990 en de notariële akte van 10 oktober 1995, aan Galp een recht van opstal heeft verleend voor de duur van 25 jaar, en laatstgenoemde zich heeft verbonden om op die grond een tankstation te bouwen onder het beding dat het bedrijf na de bouw voor een zelfde periode ter exploitatie aan Lubricarga zou worden overgedragen, met de daaraan verbonden verplichting alle brandstoffen voor motorrijtuigen en andere brandstoffen exclusief af te nemen van de aardoliemaatschappij?

               4)

               Nu artikel 85[, lid 1, sub a,] EEG-Verdrag het zijdelings bepalen van de aan- of verkoopprijzen verbiedt en de achtste overweging van de considerans van verordening nr. 1984/83 bepaalt dat „voor verdere concurrentiebeperkende verplichtingen, en met name die welke de vrijheid van de wederverkoper beperken om zijn prijzen of andere verkoopvoorwaarden te bepalen, of om zijn afnemers te kiezen, ingevolge deze verordening evenwel geen vrijstelling kan worden verleend”, zijn deze bepalingen dan van toepassing op een overeenkomst als de onderhavige, waarvan de tiende clausule en bijlage I bepalen dat de leverancier concurrerende prijzen zal stellen en dat „de aan de eigenaar toe te kennen kortingen niet lager zullen zijn dan het gemiddelde van de provisies die worden ontvangen door de exploitanten van de drie (naar omzet gemeten [grootste]) ondernemingen op dezelfde geografische markt als het tankstation”, omdat dit betekent dat de overeenkomst hoe dan ook de mogelijkheid van de afnemer om de verkoopprijs te bepalen kan beperken?

               5)

               Nu artikel 85 [, lid 1, sub a,] EEG-Verdrag het zijdelings bepalen van de aan- of verkoopprijzen verbiedt en in verordening nr. 2790/99 de vaststelling van de wederverkoopprijzen als een bijzonder ernstige beperking van de mededinging wordt aangemerkt, zijn deze bepalingen dan van toepassing op een overeenkomst als de onderhavige, waarvan de tiende clausule en bijlage I bepalen dat de leverancier concurrerende prijzen zal stellen en dat „de aan de eigenaar toe te kennen kortingen niet lager zullen zijn dan het gemiddelde van de provisies die worden ontvangen door de exploitanten van de drie (naar omzet gemeten [grootste]) ondernemingen op dezelfde geografische markt als het tankstation”, omdat dit betekent dat de overeenkomst hoe dan ook de mogelijkheid van de afnemer om de verkoopprijs te bepalen kan beperken?

      (1)  Verordening van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve afnameovereenkomsten (PB L 173, blz. 5).

      (2)  Verordening van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21).


title: Zaak T-518/11: Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2014 — BTL Diffusion/BHIM — dm-drogerie markt (babyTOlove) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/17

         Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2014 — BTL Diffusion/BHIM — dm-drogerie markt (babyTOlove)
   (Zaak T-518/11) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 339/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BTL Diffusion (St Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Berendes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Mellein en B. Beinert, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2011 (zaak R 883/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen dm-drogerie markt GmbH & Co. KG en BTL Diffusion

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van verweerders kosten.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak C-369/06: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 28 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/32

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 28 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-369/06) (1)

   (2007/C 297/54)

      Procestaal: Duits

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 21 januari 1999 in zaak C-347/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten - Verzuim van lidstaat om de in artikel 6 van de richtlijn bedoelde programma's op te stellen)

text:
27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/3
doen aan Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni              BelgieÈ (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek
1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde           om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
openbare en particuliere projecten (PB L 175 van                   nen de gestelde termijn alle maatregelen vast te stellen en
5.7.1985, blz. 40), de krachtens artikel 189, derde alinea,        ter kennis te brengen die noodzakelijk zijn om te voldoen
van het EG-Verdrag, en artikel 12 van die richtlijn op haar        aan artikel 6 van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof           18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,          stoffen bevatten (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38), de
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,             krachtens bedoeld artikel op hem rustende verplichtingen
L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-          niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samen-
generaal: J. Mischo; griffier: J. Grass, op 21 januari 1999        gesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur) en
                                                                   D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas;
                                                                   griffier: L. Hewlett, administrateur, op 21 januari 1999
                                                                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Door in een overgangsbepaling voor te schrijven, dat
     een nationale regeling tot uitvoering van Richtlijn
     85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betref-
     fende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-           1. Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen
     bare en particuliere projecten, die is vastgesteld na              vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan
     3 juli 1988, de datum waarop de uitvoeringstermijn                 artikel 6 van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
     verstreek, niet van toepassing is op projecten waarvan             18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaar-
     de vergunningsprocedure was ingeleid vóór de inwer-                lijke stoffen bevatten, is het Koninkrijk BelgieÈ de
     kingtreding van de nationale wet tot uitvoering van                krachtens bedoeld artikel op hem rustende verplichtin-
     die richtlijn, maar na 3 juli 1988, is de Portugese                gen niet nagekomen.
     Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
     verplichtingen niet nagekomen.
                                                                   2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.             (1) PB C 357 van 22.11.1997.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 21 januari 1999
                         (Vijfde kamer)
                                                                   in zaak C-416/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                     van 21 januari 1999                                       schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
in zaak C-347/97: Commissie van de Europese Gemeen-                (Niet-nakoming Ð Richtlijnen 93/119/EG, 94/42/EG,
             schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)                 94/16/EG en 93/118/EG Ð Niet-omzetting binnen
                                                                                gestelde termijnen)
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen
en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten Ð Verzuim van                                    (1999/C 86/06)
lidstaat om de in artikel 6 van de richtlijn bedoelde pro-
                    gramma's op te stellen)
                        (1999/C 86/05)                                                  (Procestaal: Italiaans)
                      (Procestaal: Frans)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     In zaak C-416/97, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri Laderchi) tegen Itali-
                                                                   aanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
                                                                   I. M. Braguglia), betreffende een verzoek om vast te stellen
In zaak C-347/97, Commissie van de Europese Gemeen-                dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde
schappen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Koninkrijk             termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen


title: Zaak T-86/10: Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — British Sugar/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/58

         Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — British Sugar/Commissie
   (Zaak T-86/10)
   2010/C 113/90
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Sugar plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, G. Facenna, Barrister, W. Robinson, P. Doris en D. Das, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden handeling nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de door verzoekster in het kader van onderhavige zaak gemaakte juridische en andere kosten en uitgaven.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert de nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 van de Commissie van 3 november 2009 houdende rectificatie van de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004, (EG) nr. 1686/2005 en (EG) nr. 164/2007 en houdende vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006. (1)

   Ter onderbouwing van haar vordering voert verzoekster volgende middelen aan.
   Ten eerste stelt zij dat de Commissie niet de maatregelen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar de rechtspraak van het Hof in de zaken Jülich (2) en SAFBA (3), waarbij het Hof de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004 en (EG) nr. 1686/2005 (4) van de Commissie ongeldig heeft verklaard. Verzoekster stelt dat de Commissie ingevolge de arresten Jülich en SAFBA verplicht en bijgevolg bevoegd was om de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om de in die arresten vastgestelde onwettigheid recht te zetten. Deze verplichting en deze bevoegdheid waren beperkt tot het vaststellen van de maatregelen die noodzakelijk waren om de terugbetaling te verzekeren aan de betrokken personen (waaronder verzoekster) van de bedragen die zij onwettig hadden dienen te betalen in de betrokken verkoopsseizoenen. Deze bedragen waren en zijn volgens verzoekster identificeerbaar door de formule toe te passen die gehanteerd werd in de door het Hof ongeldig verklaarde verordeningen, mits de door het Hof vastgestelde fout wordt rechtgezet. Verzoekster betoogt daarom dat de Commissie, in strijd met deze verplichting en optredend buiten die bevoegdheid, de bestreden maatregel heeft vastgesteld, welke is aangetast door hetzelfde fundamentele gebrek op grond waarvan het Hof van Justitie de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004 en (EG) nr. 1686/2005 nietig heeft verklaard.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de berekeningswijze van de heffingen op suiker die in de bestreden handeling werd toegepast in tegenspraak is met 's Hofs rechtspraak in de zaak Jülich.
   Ten derde voert verzoekster aan dat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden handeling vast te stellen op grond van verordening (EG) nr. 1260/2001 omdat haars inziens:

               —

               deze verordening ingetrokken en niet van kracht was toen de bestreden handeling werd vastgesteld; en

               —

               als gevolg van het arrest in de zaak Jülich de Commissie niet bevoegd was om productieheffingen vast te stellen op een wijze die niet in overeenstemming is met artikel 15 van die verordening. Bij gebrek aan bevoegdheid ingevolge de arresten Jülich en SAFBA of ingevolge verordening nr. 1260/2001, ligt de bevoegdheid om productieheffingen vast te stellen bij de Raad krachtens wat thans artikel 43 VWEU is. Bijgevolg had de Commissie geen enkele bevoegdheid om de bestreden maatregel vast te stellen.

      (1)  PB 2009 L 321, blz. 1.

      (2)  Gevoegde zaken C-5/06 en C-23/06 tot en met C-36/06, Zuckerfabrik Jülich, Jurispr. 2008 blz. I-3231.

      (3)  Gevoegde zaken C-175/07 tot C-184/07, SAFBA, Jurispr. 2008 blz. I-142.

      (4)  Verordening (EG) nr. 1686/2005 van de Commissie van 14 oktober 2005 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 (PB 2005 L 271, blz. 12).


title: Zaak T-143/14: Beroep ingesteld op 3 maart 2014 — EE/BHIM (Afbeelding van geelachtig patroon)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/57

         Beroep ingesteld op 3 maart 2014 — EE/BHIM (Afbeelding van geelachtig patroon)
   (Zaak T-143/14)
   2014/C 135/74
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EE Ltd (Hatfield, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 november 2013 in zaak R 703/2013-2 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met afbeelding van een geelachtig patroon voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 16, 25, 35–39, 41, 42 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 388 311

      Beslissing van de onderzoeker: weigering om het aangevraagde merk in te schrijven

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-23/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Sø- og Handelsretten — Denemarken) — Post Danmark A/S/Konkurrencerådet (Prejudiciële verwijzing — Artikel 82 EG — Misbruik van een machtspositie — Markt voor de distributie van massamailings — Postreclame — Stelsel van kortingen met terugwerkende kracht — Afschermende werking — „Even efficiënte concurrent”-criterium — Mate van waarschijnlijkheid en ernst van een mededingingsverstorend effect)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Sø- og Handelsretten — Denemarken) — Post Danmark A/S/Konkurrencerådet
   (Zaak C-23/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 82 EG - Misbruik van een machtspositie - Markt voor de distributie van massamailings - Postreclame - Stelsel van kortingen met terugwerkende kracht - Afschermende werking - „Even efficiënte concurrent”-criterium - Mate van waarschijnlijkheid en ernst van een mededingingsverstorend effect))
   (2015/C 389/04)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Sø- og Handelsretten

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Post Danmark A/S

      Verwerende partij: Konkurrencerådet

      Dictum

               1)

               Om vast te stellen of een door een onderneming met een machtspositie ingevoerd kortingstelsel als in het hoofdgeding aan de orde een met artikel 82 EG strijdige marktafschermende werking kan hebben, moeten alle omstandigheden van het geval — met name de criteria en voorwaarden voor het verlenen van de kortingen, de omvang van de machtspositie van de betrokken onderneming en de specifieke mededingingsvoorwaarden van de relevante markt — worden onderzocht. Het feit dat dit kortingstelsel op het merendeel van de clientèle op de markt van toepassing is, kan een nuttige aanwijzing vormen voor het belang van die handelwijze en de impact ervan op de markt, waardoor een mededingingsverstorende afschermende werking waarschijnlijker kan worden.

               2)

               De toepassing van het zogenoemde „even efficiënte concurrent”-criterium is geen noodzakelijke voorwaarde om vast te stellen dat een kortingstelsel uit het oogpunt van artikel 82 EG misbruik oplevert. In een situatie als die van het hoofdgeding is de toepassing van het „even efficiënte concurrent”-criterium niet relevant.

               3)

               Artikel 82 EG moet aldus worden uitgelegd dat het mededingingsverstorende effect van een door een onderneming met een machtspositie toegepast kortingstelsel als in het hoofdgeding aan de orde slechts binnen de werkingssfeer van dat artikel valt als dat effect waarschijnlijk is, zonder dat het ernstige of aanmerkelijke karakter ervan hoeft te worden aangetoond.

      (1)  PB C 78 van 15.3.2014.


title: Zaak C-667/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 14 december 2015 — Loterie Nationale — Nationale Loterij NV tegen Paul Adriaensen e.a.

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 14 december 2015 — Loterie Nationale — Nationale Loterij NV tegen Paul Adriaensen e.a.
   (Zaak C-667/15)
   (2016/C 106/14)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Loterie Nationale — Nationale Loterij NV

      Verweerders: Paul Adriaensen, Werner De Kesel, The Right Frequency VZW

      Prejudiciële vraag

               1)

               Is het voor de toepassing van punt 14 van bijlage 1 van richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 (betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad) vereist dat van een verboden piramidespel slechts sprake is indien de verwezenlijking van de financiële belofte naar bestaande leden:

                           —

                           eerder of in hoofdzaak afhangt van de rechtstreekse doorbetaling van de bijdragen van de nieuwe leden („directe band”),
                           dan wel

                           —

                           dat het volstaat dat de verwezenlijking van die financiële belofte voor bestaande leden eerder of hoofdzakelijk afhangt van een indirecte betaling door de bijdragen van bestaande leden, i.e. zonder dat bestaande leden eerder of hoofdzakelijk hun vergoeding verkrijgen uit hun eigen verkoop of hun eigen verbruik van goederen of diensten maar voor de verwezenlijking van hun financiële belofte eerder of hoofdzakelijk afhangen van de toetreding en bijdragen van nieuwe leden („indirecte band”)?

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak C-324/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2013 door Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 10 april 2013 in zaak T-360/11, Fercal — Consultadoria e Serviços/BHIM — Parfums Rochas (Patrizia Rocha)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/22

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2013 door Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 10 april 2013 in zaak T-360/11, Fercal — Consultadoria e Serviços/BHIM — Parfums Rochas (Patrizia Rocha)
   (Zaak C-324/13 P)
   2013/C 260/39
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda (vertegenwoordiger: A.J. Rodrigues, advogado)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt [het Hof] om de hogere voorziening gegrond te verklaren en:

               a)

               het arrest van de Vijfde kamer van het Gerecht in zaak T-360/11, dat op 10 april 2013 is gewezen en op 11 april 2013 is betekend, te vernietigen, en bijgevolg de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 april 2011 in zaak R 2355/2010-2 in nietigheidsprocedure nr. 2004 C, eveneens overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het gemeenschapsrecht, te vernietigen;

               b)

               de geldigheid van rekwirantes merk te bevestigen, en

               c)

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Artikel 60 van verordening nr. 207/2009 (1) bepaalt, wat de instelling en de motivering van het beroep betreft, dat dit beroep schriftelijk moet worden ingesteld binnen twee maanden en dat een schriftelijke uiteenzetting van de gronden van het beroep, dus de motivering van het beroep, moet worden ingediend binnen vier maanden na de datum waarop de beslissing is meegedeeld.

               —

               Rekwirante voert aan dat de motivering van het beroep weliswaar op 27 januari 2011 per post is verstuurd, maar op 2 februari 2011, dus na het verstrijken van de in artikel 60 van verordening nr. 207/2009 neergelegde termijn van vier maanden, is ontvangen.

               —

               De berekening van de termijnen en de wijzen van kennisgeving worden geregeld in verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).

               —

               Overeenkomstig regel 70, leden 1 en 2, van die verordening gaan de termijnen, wanneer zij in dagen, weken, maanden of jaren zijn vastgesteld, in op de dag volgende op die waarop de kennisgeving is gedaan, met name op het tijdstip waarop de kennisgeving fysiek wordt ontvangen.

               —

               Wanneer de termijn wordt uitgedrukt in maanden, zoals in het onderhavige geval, verstrijkt deze termijn overeenkomstig regel 70, lid 4, [van die verordening] vier maanden later op dezelfde dag.

               —

               Deze termijn wordt geschorst wanneer sprake is van overmacht of belemmerende omstandigheden die aan geen enkele partij kunnen worden toegerekend.

               —

               Aangezien de kennisgeving aan rekwirante op 27 september 2010 is verricht en rekwirante over een termijn van vier maanden beschikte om de motivering in te dienen, is genoemde termijn op 28 september 2010 ingegaan en vier maanden later op dezelfde dag, dus op 28 januari 2011, verstreken.

               —

               Dit betekent dat rekwirante binnen deze termijn moest handelen, omdat anders haar recht zou worden verminderd en zij dus over een kortere termijn dan vier maanden zou beschikken.

               —

               Rekwirante heeft de gronden van haar beroep (motivering) op 27 januari 2011, dus één dag voor de laatste dag van de termijn, per post verstuurd.

               —

               Omdat er een weekend tussen zat, werd de brief op 2 februari 2011 overhandigd.

               —

               Rekwirante voert aan dat zij rechtmatig en binnen de termijn heeft gehandeld zodat haar beroep had moeten worden toegewezen.

               —

               In die zin betoogt zij dat het beroep binnen de termijn van twee maanden van artikel 60, lid 1, van verordening nr. 207/2009 is ingesteld.

               —

               Zij voegt hieraan toe dat de gronden van het beroep binnen de termijn van vier maanden schriftelijk zijn ingediend.

               —

               Zij stelt dat die gronden per post, waarop zij dus geen vat heeft, zijn verstuurd.

               —

               De „indiening” waarnaar het bestreden arrest verwijst, kan — met de nodige eerbied voor een andere opvatting of zienswijze — geenszins worden opgevat als de ontvangst door de verwerende partij, tenzij rekwirante niet binnen de haar wettelijk toegekende termijn handelt.

               —

               Anders dan in het bestreden arrest is geoordeeld, zij erop gewezen dat hoewel artikel 60 van verordening nr. 207/2009 bepaalt dat „[een schriftelijke uiteenzetting van] de gronden […] moet worden ingediend binnen vier maanden”, dit niet kan betekenen dat deze gronden binnen die termijn moeten worden ontvangen, aangezien de indiening niet altijd samenvalt met de ontvangst.

               —

               Rekwirante moet veeleer de verplichting binnen de termijn nakomen, wat zij heeft gedaan. Bijgevolg kan niet worden verdedigd dat de datum van ontvangst van belang is, omdat dan het gelijkheidsbeginsel wordt geschonden, gelet op de verscheidenheid van de landen en het feit dat de middelen beschikbaar noch opeisbaar zijn, aangezien zij alternatieven zijn overeenkomstig verordening nr. 2868/95.

               —

               Rekwirante meent dat zij [de motivering] binnen die termijn van vier maanden onder meer moet versturen en overhandigen, temeer daar zij reeds vooraf had meegedeeld dat zij voornemens was beroep in te stellen, waardoor de indiening van de motivering nieuw noch onvoorzien was.

               —

               Volgens rekwirante heeft het Gerecht artikel 60 van verordening nr. 207/2009 en de regels 61, 62, 63, 64, 65 en 70 van verordening nr. 2868/95 geschonden door bij het bestreden arrest het beroep in zijn geheel te verwerpen.

      (1)  Verordening nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 september 2004 in zaak T-274/01, Valmont Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van de staten — Begrip — Voordeel — Verkoopprijs grond — Financiering van parkeerplaats)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 september 2004
   in zaak T-274/01, Valmont Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Steunmaatregelen van de staten - Begrip - Voordeel - Verkoopprijs grond - Financiering van parkeerplaats)
   (2004/C 284/29)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak T-274/01, Valmont Nederland BV, gevestigd te Maarheeze (Nederland), vertegenwoordigd door A. Van Landuyt, A. Prompers en G. Van de Wal, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk G. Rozet en H. Speyart en vervolgens G. Rozet en H. van Vliet, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking 2002/142/EG van de Commissie van 18 juli 2001 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Valmont Nederland BV (PB 2002, L 48, blz. 20), heeft het Gerecht (Vierde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: J. Plingers, (administrateur), op 16 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2002/142/EG van de Commissie van 18 juli 2001 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Valmont Nederland BV wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 31 van 5.1.2002.


title: Zaak C-155/99: Verzoek van de Pretura di Treviso, Sezione Distaccata di Oderzo, van 7 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Busolin e.a. en Ispettorato centrale repressioni frodi - Ufficio di Conegliano - Ministero delle risorse agricole, alimentari e forestali

text:
C 204/26                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    17.7.1999
— de Portugese wetgeving bepaalt niet, dat de bevoegde                   Verzoek van de Pretura di Treviso, Sezione Distaccata di
     autoriteit voorafgaande vergunning moeten verlenen voor             Oderzo, van 7 april 1999 om een prejudiciële beslissing
     de exploitatie van installaties voor vergassing en vloeibaar-       in het geding tussen G. Busolin e.a. en Ispettorato centrale
     making van steenkool, zoals voorgeschreven in artikel 3,            repressioni frodi — Ufficio di Conegliano — Ministero
     lid 1, juncto bijlage I, punt 1.3 van de richtlijn. Het is                   delle risorse agricole, alimentari e forestali
     irrelevant, dat er thans in Portugal wellicht geen industrie
     voor de vergassing en vloeibaarmaking van steenkool
     bestaat;                                                                                (Zaak C-145/99)
— bovenbedoelde verplichte voorafgaande vergunning geldt
     evenmin voor installaties voor de productie van asbest                                      (1999/C 204/48)
     (art. 3, lid 1, juncto bijlage I, punt 3.3 van de richtlijn).
                                                                         De pretura di Treviso, Sezione Distaccata di Oderzo, heeft bij
                                                                         beschikking van 7 april 1999, ingekomen ter griffie van het
(1) PB L 188 van 16.7.1984, blz. 20; EE 15 F5, blz. 43.
                                                                         Hof van Justitie op 27 april 1999, in het geding tussen
                                                                         G. Busolin e.a. en het Ispettorato centrale repressioni frodi —
                                                                         Ufficio di Conegliano — Ministero delle risorse agricole,
                                                                         alimentari e forestali, het Hof van justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                         de navolgende vragen:
                                                                         — Is het besluit van de Commissie om de verplicht te
                                                                             distilleren hoeveelheid te verdelen over de verschillende
                                                                             productiegebieden voor het oogstjaar 1993/94 [zoals
Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Doornik                        geregeld in verordening nr. 343/94 (1)] niet onwettig
van 31 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in                          wegens strijd met artikel 39, lid 11, sub b, van verordening
het geding tussen SA Floridienne en SA Berginvest en                         nr. 822/97(2) [zoals gewijzigd bij verordening
                            Belgische Staat                                  nr. 1972/87 (3)] nu niet is nagegaan of is voldaan aan het
                                                                             — in dezelfde bepaling neergelegde — wettelijk vereiste
                                                                             van een „aanmerkelijke wijziging” van de verhouding
                          (Zaak C-142/99)                                    tussen de „beschikbare hoeveelheden” en het „normale
                                                                             gebruik” in het oogstjaar 1993/94 ten opzichte van de
                                                                             verhouding tussen de „beschikbare hoeveelheden” en het
                           (1999/C 204/47)                                   „normale gebruik” in de referentiejaren 1981/82 - 1982/83
                                                                             - 1983/84?
De rechtbank van eerste aanleg te Doornik heeft bij vonnis
van 31 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 21 april 1999, in het geding tussen SA Floridienne           — Is het besluit van de Commissie om de verplicht te
en SA Berginvest en Belgische Staat, het Hof van Justitie van                distilleren hoeveelheid te verdelen over de verschillende
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      productiegebieden voor het oogstjaar 1993/94 ongeldig,
beslissing over de navolgende vraag:                                         voor zover dit in strijd lijkt met artikel 190 EG-Verdrag
                                                                             (eventueel wegens „motiveringsgebrek”), aangezien in de
                                                                             daaraan ten grondslag liggende handelingen en documen-
                                                                             ten elke verwijzing naar de beoordeling of is voldaan aan
Moeten de dividenden van aandelen en de interesten van
                                                                             het wettelijk vereiste van een „aanmerkelijke wijziging” van
leningen steeds worden uitgesloten van de noemer van de
                                                                             de verhouding tussen de „beschikbare hoeveelheden” en
breuk (1) die dient voor het berekenen van het prorata voor de
                                                                             het „normale gebruik” van het oogstjaar 1993/94 ten
toepassing van de aftrek, ook wanneer de vennootschap die
                                                                             opzichte van de verhouding tussen de „beschikbare hoe-
deze dividenden en deze interesten ontvangt, zich heeft
                                                                             veelheden” en het „normale gebruik” in de referentiejaren
gemoeid in het beheer van de ondernemingen die die dividen-
                                                                             1981/82 - 1982/83 - 1983/84 ontbreekt?
den uitkeren en interesten betalen, anders dan door de
uitoefening door deze vennootschap van haar rechten als
aandeelhouder of vennoot?
                                                                         — Is verordening nr. 343/94, waarbij Italië wordt verplicht
                                                                             tot distillatie van 12 150 000 hl, onwettig wegens
                                                                             schending van het redelijkheidsbeginsel, wegens kennelijke
(1) Breuk bedoeld in artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          dwaling en strijdigheid met de doelstelling, gelet op de
    van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de           door de Commissie gehanteerde berekeningsmethode […],
    wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-                op grond dat de aanpassing van het percentage van 85 (4)
    schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:            onredelijk en onlogisch is doordat criteria zijn gehanteerd
    uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).                                   die geen enkel verband vertonen met de werkelijkheid op
                                                                             de wijnmarkt van 1993/94? Ook lijken deze normen
                                                                             ongeldig wegens discriminatie van Italië, zodat zij in
                                                                             strijd zijn met het verbod van discriminatie in artikel 40
                                                                             EG-Verdrag.
 ---pagebreak--- 17.7.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 204/27
— Is verordening nr. 343/97, die Italië verplicht tot distillatie            — artikel 15, titel IV, van wet nr. 409 van 24.07.1985 te
     van 12 150 000 miljoen hl, onwettig wegens schending                         handhaven, dat verwijst naar artikel 1 van wet nr. 1398
     van artikel 39, lid 11, sub b, van verordening nr. 822/87                    van 14.12.1964, op grond waarvan enkel Italiaanse
     (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/87)?                               onderdanen bij verhuizing naar een andere lidstaat in
                                                                                het beroepsregister ingeschreven kunnen blijven;
— Voor het geval artikel 39, lid 11, sub b, van verordening
     nr. 822/87 (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/87)           2. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
     aldus moet worden uitgelegd dat het de […] berekening
     toestaat [die wordt gehanteerd in verordening nr. 343/94],
     is artikel 39, lid 11, sub b, in dat geval onwettig wegens         Middelen en voornaamste argumenten
     schending van het redelijkheidsbeginsel, wegens kennelijke
     dwaling en strijd met de doelstelling, alsook wegens
     schending van het discriminatieverbod van artikel 40 van           Als gevolg van het woonplaatsvereiste kunnen in andere
     het Verdrag?                                                       lidstaten gevestigde artsen worden gediscrimineerd, voor zover
                                                                        het gemakkelijker is voor Italiaanse onderdanen om aan dit
                                                                        vereiste te voldoen. Het maakt de uitoefening van het beroep
— Zijn artikel 39, leden 3, 4 en 11, van verordening                    van tandarts in Italië onmogelijk voor een arts die in een
     nr. 822/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1566/93,           andere lidstaat is gevestigd, ook al is het in de nabijheid van de
     alsook verordening nr. 343/94 waarbij deze bepalingen              grens. Daarentegen kan een tandarts die in Italië — in het
     zijn uitgevoerd, onwettig wegens schending van het re-             bijzonder in het grensgebied — is gevestigd, in een andere
     delijkheidsbeginsel, kennelijke dwaling, en schending van          lidstaat een nevenpraktijk openen zonder in deze lidstaat te
     het evenredigheidsbeginsel?                                        moeten wonen. Bijgevolg wordt de Italiaanse regeling strikter
                                                                        toegepast op tandartsen uit andere lidstaten dan op in Italië
                                                                        woonachtige tandartsen.
(1) Verordening van de Commissie van 15 februari 1994 (PB L 44,
    blz. 9).
(2) Verordening van de Commissie van 16 maart 1987 (PB L 84,            Als gevolg van de verplichte doorhaling in het beroepsregister
    blz. 1).                                                            bij verhuizing naar het buitenland, wordt het voor niet-
(3) PB L 184, blz. 26.                                                  ingezeten onmogelijk om een tandartspraktijk op Italiaans
(4) Neergelegd in artikel 39, lid 3, derde streepje, van verordening    grondgebied te openen. Een dergelijke maatregel is discrimi-
    nr. 822/87.                                                         nerend, voor zover het aan in Italië gevestigde en woonachtige
                                                                        tandartsen niet verboden is om een nevenpraktijk in een
                                                                        andere lidstaat te openen, mits zij blijven wonen in het gebied
                                                                        van de orde waartoe zijn in Italië behoren.
Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                        Verzoek van het Amtsgericht Tauberbischofsheim van
                         (Zaak C-162/99)                                13 april 1999 om een prejudiciële beslissing in de geldboe-
                                                                            teprocedure tegen Firma Portugaia Construçoes Lda
                         (1999/C 204/49)
                                                                                (Zaak C-164/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek                                     (1999/C 204/50)
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door F.P. Ruggeri Laderchi en B. Mongin, leden van             Het Amtsgericht Tauberbischofsheim heeft bij beschikking van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen             13 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                  4 mei 1999, in de geldboeteprocedure tegen Firma Portugaia
Wagner, Kirchberg.                                                      Construçoes Lda., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        1) Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht om richt-
1. te verklaren dat de Italiaanse Republiek de krachtens de                  lijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     artikelen 48 en 52 EG- Verdrag (thans, na wijziging,                    16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling
     artikelen 39 EG en 43 EG) niet is nagekomen, door                       van werknemers met het oog op het verrichten van
                                                                             diensten (PB 1997, L 18, blz. 1), of ingeval de richtlijn niet
     — decreto legislativo nr. 233 van het voorlopig staats-                 van toepassing is, de artikelen 59 e.v., EG-Verdrag aldus
          hoofd van 13.09.1946, zoals gewijzigd bij artikel 9                uit te leggen, dat dwingende redenen van algemeen belang,
          van wet nr. 362 van 8.11.1991, op zodanige wijze te                die een beperking van de vrijheid van dienstverrichting
          handhaven dat voor tandartsen die in Italië praktizeren,           in gevallen van terbeschikkingstelling van werknemers
          in feite een woonplaatsvereiste blijft gelden;                     kunnen rechtvaardigen, niet enkel besloten kunnen liggen


title: Doorhaling van zaak C-155/96

text:
C 7/12                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10. 1. 98
              Doorhaling van zaak C-88/96 (1)                                  Doorhaling van zaak C-183/96 (1)
                          (98/C 7/32)                                                       (98/C 7/36)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 oktober               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 oktober
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-88/96        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-183/
(verzoek om prejudicieÈle beslissing van het Tribunale de         96 (verzoek van het Tribunale di Genova, 1e burgerlijke
Genova, sezione prima civile): I. Mazzola Srl tegen Ammi-         kamer, om een prejudicieÈle beslissing): Icat Food Srl tegen
nistrazione delle Finanze dello Stato.                            Amministrazione delle Finanze dello Stato.
(1) PB C 133 van 4. 5. 1996.                                      (1) PB C 210 van 20. 7. 1996.
             Doorhaling van zaak C-121/96 (1)
                                                                               Doorhaling van zaak C-204/96 (1)
                          (98/C 7/33)
                                                                                (98/C 7/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september             De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-121/         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing van het Landes-       1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-204/
arbeitsgericht Hamburg): S. Bulut tegen Deutsche Bundes-          96 (verzoek om prejudicieÈle beslissing van het Bundesar-
post.                                                             beitsgericht): E. F. Liebelt GmbH & Co. KG tegen M. Sei-
                                                                  del.
(1) PB C 158 van 1. 6. 1996.
                                                                  (1) PB C 247 van 24. 8. 1996.
             Doorhaling van zaak C-128/96 (1)
                          (98/C 7/34)                                          Doorhaling van zaak C-278/96 (1)
                                                                                (98/C 7/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 oktober               De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-128/         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 oktober
96 (verzoek van het Tribunale di Genova, 1e burgerlijke           1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-278/
kamer, om een prejudicieÈle beslissing): Trinity Alimentari       96 (verzoek van het Tribunale di Genova, 1e burgerlijke
Italia SpA tegen Amministrazione delle Finanze dello              kamer, om een prejudicieÈle beslissing): Vezza SpA tegen
Stato.                                                            Amministrazione delle Finanze dello Stato.
(1) PB C 158 van 1. 6. 1996.                                      (1) PB C 318 van 26. 10. 1996.
             Doorhaling van zaak C-155/96 (1)
                                                                               Doorhaling van zaak C-354/96 (1)
                          (98/C 7/35)
                                                                                (98/C 7/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 oktober               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-155/         van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
96 (verzoek van het Tribunale di Genova, 1e burgerlijke           van 23 oktober 1997 de doorhaling in het register gelast
kamer, om een prejudicieÈle beslissing): Icat Food Srl tegen      van zaak C-354/96: Commissie van de Europese Gemeen-
Amministrazione delle Finanze dello Stato.                        schappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 180 van 22. 6. 1996.                                     (1) PB C 388 van 21. 12. 1996.


title: Zaak T-586/13: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — H.P. Gauff Ingenieure/BHIM — Gauff (Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW — Oudere nationale en communautaire woord- en beeldmerken GAUFF — Relatieve weigeringsgronden — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Verzoek om herstel in de vorige toestand — Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/21

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — H.P. Gauff Ingenieure/BHIM — Gauff (Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW)
   (Zaak T-586/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW - Oudere nationale en communautaire woord- en beeldmerken GAUFF - Relatieve weigeringsgronden - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Verzoek om herstel in de vorige toestand - Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 262/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG — JBG (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Schneider-Rothhaar, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Molnar, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2013 (zaak R 118/2013-1), inzake een verzoek om herstel in de vorige toestand

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG — JBG wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Gauff GmbH & Co. Engineering KG draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-844/16: Beroep ingesteld op 29 november 2016 — Alpirsbacher Klosterbräu Glauner/EUIPO (Klosterstoff)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/41

         Beroep ingesteld op 29 november 2016 — Alpirsbacher Klosterbräu Glauner/EUIPO (Klosterstoff)
   (Zaak T-844/16)
   (2017/C 038/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Alpirsbacher Klosterbräu Glauner GmbH & Co. KG (Alpirsbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Göpfert en S. Hofmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Klosterstoff” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 945 944

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2016 in zaak R 2064/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c), en g), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-135/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 3 april 2008 — Janko Rottmann/Freistaat Bayern

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 3 april 2008 — Janko Rottmann/Freistaat Bayern
   (Zaak C-135/08)
   (2008/C 171/22)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Janko Rottmann

      Verwerende partij: Freistaat Bayern
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het gemeenschapsrecht eraan in de weg dat het verlies van het burgerschap van de Unie (en de daarmee verbonden rechten en fundamentele vrijheden) als rechtsgevolg intreedt doordat een naar nationaal (Duits) recht op zich rechtmatige herroeping van een door bedrog verkregen naturalisatie in een lidstaat (Duitsland) met zich brengt dat, in wisselwerking met het interne nationaliteitsrecht van een andere lidstaat (Oostenrijk), een toestand van staatloosheid ontstaat, zoals in casu bij verzoeker, doordat deze niet wordt hersteld in zijn oorspronkelijke, Oostenrijkse nationaliteit?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Moet de lidstaat (Duitsland) die de burger van de Unie heeft genaturaliseerd en die de op arglistige wijze verkregen naturalisatie wenst te herroepen, met inachtneming van het gemeenschapsrecht volledig of ten dele afzien van de herroeping van de naturalisatie indien of zolang als daardoor het in de eerste vraag beschreven rechtsgevolg van het verlies van het burgerschap van de Unie (en de daarmee verbonden rechten en fundamentele vrijheden) zou intreden, of moet de andere lidstaat (Oostenrijk), waarvan de betrokkene voorheen staatsburger was, met inachtneming van het gemeenschapsrecht zijn nationale recht aldus uitleggen, toepassen of aanpassen, dat dit rechtsgevolg niet intreedt?


title: Zaak F-82/07: Beroep ingesteld op 6 augustus 2007 — Dittert/Commissie

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/32

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2007 — Dittert/Commissie
   (Zaak F-82/07)
   (2007/C 235/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniel Dittert (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen om verzoeker in het kader van bevorderingsronde 2006 te bevorderen naar rang AD 9 in plaats van naar rang AD 10, zoals bevestigd bij het besluit van de Commissie van 23 april 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht nr. R/132/07;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die ambtenaar in vaste dienst van de Commissie is, was met ingang van 1 april 2002 bevorderd naar de voormalige rang A 7 en kon op 30 april 2004 worden bevorderd naar rang A 6. Op 1 mei 2004 heeft het TABG in verzoekers persoonsdossier rang A 7 vervangen door de nieuwe rang A*8; als reden voor deze wijziging werd de „loopbaanhervorming van 1 mei 2004” opgegeven. Vanaf 1 mei 2006 werd rang A*8 aangeduid als AD 8.
   Verzoeker betoogt dat de bevordering van de ambtenaren van de voormalige rang A 7 zowel in 2004 als in 2005 of 2006 na de inwerkingtreding van de statuutswijziging heeft plaatsgevonden. Een aantal van hen zijn daarbij evenwel naar rang A*10/AD 10 bevorderd, terwijl anderen, waaronder verzoeker, in rang A*9/AD 9 zijn ingedeeld. Verzoeker stelt schending van de beginselen van gelijke behandeling en van het recht op ontwikkeling van loopbaan.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 november 2001 in zaak C-228/99 (verzoek van het Tribunale civile e penale di Cagliari om een prejudiciële beslissing): Silos e Mangini Martini SpA tegen Ministero delle Finanze (Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Restituties bĳ uitvoer — Afschaffing — Uitlegging en geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1521/95 en 1576/95 — Ontbreken van motivering)

text:
C 3/6                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.1.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Tweede kamer)
                      van 8 november 2001                                                         van 8 november 2001
in zaak C-143/99 (verzoek van het Verfassungsgerichtshof                   in zaak C-228/99 (verzoek van het Tribunale civile e
om een prejudiciële beslissing): Adria-Wien Pipeline                       penale di Cagliari om een prejudiciële beslissing): Silos e
GmbH en Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke                                  Mangini Martini SpA tegen Ministero delle Finanze (1)
     GmbH tegen Finanzlandesdirektion für Kärnten (1)
                                                                           (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten —
(„Energieheffing — Restitutie uitsluitend aan ondernemin-                  Restituties bij uitvoer — Afschaffing — Uitlegging en
   gen die stoffelijke goederen produceren — Staatssteun”)                 geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1521/95 en 1576/95
                                                                                — Ontbreken van motivering)
                            (2002/C 3/08)                                                               (2002/C 3/09)
                          (Procestaal: Duits)                                                       (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-143/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-228/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)                    krachtens artikel 234 EG van het Tribunale civile e penale di
van het Verfassungsgerichtshof (Oostenrijk), in de aldaar                  Cagliari (Italië), in het aldaar aanhangige geding tussen Silos e
aanhangige gedingen tussen Adria-Wien Pipeline GmbH, Wie-                  Mangimi Martini SpA en Ministero delle Finanze, om een
tersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH en Finanzlandes-                    prejudiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van
direktion für Kärnten, om een prejudiciële beslissing over de              de verordeningen (EG) van de Commissie nrs. 1521/95 van
uitlegging van artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                 29 juni 1995 en 1576/95 van 30 juni 1995, tot vaststelling
artikel 87 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als             van de restituties bij uitvoer voor mengvoeders op basis van
volgt: P. Jann, kamerpresident, A. La Pergola, L. Sevón,                  granen (PB L 147, blz. 65, en PB L 150, blz. 64), heeft het
M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters;                 Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-               kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
ministrateur, op 8 november 2001 een arrest gewezen waarvan                rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett,
het dictum luidt als volgt:                                                administrateur, op 8 november 2001 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Nationale maatregelen die voorzien in gedeeltelijke restitutie
      van energieheffingen op aardgas en elektriciteit zijn geen           1)   Verordening (EG) nr. 1521/95 van de Commissie van 29 juni
      steunmaatregelen in de zin van artikel 92 EG-Verdrag (thans,              1995 tot vaststelling van de restituties bij uitvoer voor
      na wijziging, artikel 87 EG), indien zij van toepassing zijn op           mengvoeders op basis van granen, was van toepassing op de
      alle ondernemingen op het nationale grondgebied, ongeacht de              exporten waarvoor de bevoegde douaneautoriteiten op de datum
      aard van hun activiteiten.                                                van bekendmaking ervan de aangifte ten uitvoer hebben
                                                                                aanvaard waarin was vermeld dat een restitutie bij uitvoer zou
                                                                                worden gevraagd, en waarvoor geen vaststelling vooraf van de
2)    Nationale maatregelen die slechts voorzien in gedeeltelijke
                                                                                restitutie bij uitvoer was gevraagd
      restitutie van energieheffingen op aardgas en elektriciteit voor
      ondernemingen die zich aantoonbaar hoofdzakelijk bezighouden
      met de productie van stoffelijke goederen, moeten worden             2)   Verordening (EG) nr. 1576/95 van de Commissie van 30 juni
      gekwalificeerd als steunmaatregelen in de zin van artikel 92              1995 tot vaststelling van de restituties bij uitvoer voor
      van het Verdrag.                                                          mengvoeders op basis van granen, heeft verordening
                                                                                nr. 1521/95 niet herroepen en heeft dus geen enkele invoeld
                                                                                gehad op de toepasselijkheid ervan op 30 juni 1995.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           3)   Verordening nr. 1521/95 voldoet niet aan de motiveringsplicht
                                                                                van artikel 190 EG-Verdrag (thans artikel 253 EG), en is
                                                                                bijgevolg ongeldig.
 ---pagebreak--- 5.1.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 3/7
4)    De ongeldigheid van verordening nr. 1521/95 heeft tot gevolg         C. Gulmann, A. La Pergola (rapporteur), M. Wathelet en
      dat de restituties bij uitvoer voor mengvoeders op basis van         V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
      granen, waarvan de aanvraag in het vooruitzicht werd gesteld         P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen en F. Macken, rechters;
      in de aangiften ten uitvoer die de bevoegde douaneautoriteiten       advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-
      op 30 juni 1995 hebben aanvaard en waarvoor geen vaststel-           griffier, op 27 september 2001 een arrest gewezen waarvan
      ling vooraf werd gevraagd, moeten worden berekend volgens            het dictum luidt als volgt:
      verordening (EG) nr. 1415/95 van de Commissie van 22 juni
      1995 tot vaststelling van de restituties bij uitvoer voor
      mengvoeders op basis van granen.                                     1)    Artikel 45, lid 1, van de Europa-Overeenkomst waarbij
                                                                                een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                                Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek
                                                                                Bulgarije, anderzijds, die namens de Gemeenschap is gesloten
(1) PB C 246 van 28.8.1999.                                                      en goedgekeurd bij besluit 94/908/EG, EGKS, Euratom van
                                                                                de Raad en van de Commissie van 19 december 1994, moet
                                                                                aldus worden uitgelegd, dat het binnen de werkingssfeer van
                                                                                deze overeenkomst een nauwkeurig bepaald en onvoorwaardelijk
                                                                                beginsel stelt, dat voldoende werkbaar is om door de nationale
                                                                                rechter te kunnen worden toegepast en dat derhalve de rechtspo-
                                                                                sitie van particulieren kan beheersen. De rechtstreekse werking
                                                                                die dus aan die bepaling moet worden toegekend, brengt mee,
                                                                                dat Bulgaarse onderdanen het recht hebben zich er voor de
                    ARREST VAN HET HOF                                           rechterlijke instanties van de lidstaat van ontvangst op te
                                                                                beroepen, ondanks dat de autoriteiten van laatstgenoemde staat
                     van 27 september 2001                                       overeenkomstig artikel 59, lid 1, van de overeenkomst bevoegd
                                                                                blijven de nationale wettelijke regeling betreffende toelating,
                                                                                verblijf vestiging op die onderdanen toe te passen.
in zaak C-235/99 (verzoek van de High Court of Justice
(England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional                      2)    Het recht van vestiging in de zin van artikel 45, lid 1, van de
Court) om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen                          associatieovereenkomst omvat, als uitvloeisels van dat recht, een
Secretary of State for the Home Department, ex parte:                            recht op toelating en een recht op verblijf voor Bulgaarse
                 Eleanora Ivanova Kondova (1)                                    onderdanen die activiteiten van industriële, commerciële en
                                                                                ambachtelijke aard, en activiteiten van de vrije beroepen in een
(Externe betrekkingen — Associatieovereenkomst EEG/Bul-                          lidstaat wensen uit te oefenen. Uit artikel 59, lid 1, van de
garije — Vrijheid van vestiging — Frauduleus verkregen                           associatieovereenkomst volgt evenwel, dat deze rechten van
inreisvergunning — Verplichting voor lidstaat tot vergoeding                     toelating en verblijf niet absoluut zijn en dat de uitoefening
van schade van particulier die zich beroept op rechtstreeks                      ervan in voorkomend geval door de regels van de lidstaat
toepasselijk recht van vestiging op grond van associatieover-                    van ontvangst betreffende toelating, verblijf en vestiging van
                              eenkomst)                                          Bulgaarse onderdanen kan worden beperkt.
                                                                           3)    Artikel 45, lid 1, juncto artikel 59, lid 1, van de associatieover-
                            (2002/C 3/10)
                                                                                eenkomst verzet zich in beginsel niet tegen een stelsel van
                                                                                voorafgaande controle, dat de verlening van een inreis- en
                          (Procestaal: Engels)                                   verblijfsvergunning door de ter zake van immigratie bevoegde
                                                                                autoriteiten afhankelijk stelt van het bewijs door de aanvrager,
                                                                                dat hij werkelijk voornemens is een werkzaamheid als zelfstandi-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       ge te beginnen, zonder tegelijkertijd arbeid in loondienst te
                          dentie van het Hof)                                    verrichten of een beroep op openbare middelen te doen, en dat
                                                                                hij van meet af aan over voldoende financiële middelen beschikt
                                                                                en een redelijke kans van slagen heeft. Materiële vereisten als
                                                                                die gesteld in de paragrafen 217 en 219 van de United
In zaak C-235/99, betreffende een verzoek aan het Hof                            Kingdom Immigration Rules (House of Commons Paper 395)
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England                   hebben juist tot doel, de bevoegde autoriteiten in staat te stellen
& Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) (Verenigd                    dit na te gaan, en zijn geschikt ter bereiking van dat doel.
Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen
en Secretary of State for the Home Department, ex parte:                   4)    Artikel 59, lid 1, van de associatieovereenkomst moet aldus
Eleanora Ivanova Kondova, om een prejudiciële beslissing over                    worden uitgelegd, dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat
de uitlegging van de artikelen 45 en 59 van de Europa-                           van ontvangst een krachtens artikel 45, lid 1, van de
overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht                     overeenkomst ingediende aanvraag mogen afwijzen op de enkele
tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, ener-                        grond, dat de Bulgaarse onderdaan zich bij de indiening ervan
zijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds, namens de Ge-                      illegaal op het grondgebied van die staat ophield wegens het
meenschap gesloten en goedgekeurd bij besluit 94/908/EG,                         afleggen van valse verklaringen tegenover die autoriteiten of
EGKS, Euratom van de Raad en van de Commissie van                                verzwijging van relevante feiten ter verkrijging van de — op een
19 december 1994 (PB L 358, blz. 1), heeft het Hof,                              andere grondslag aangevraagde — oorspronkelijke toelating in
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,                    die staat. Zij kunnen bijgevolg verlangen, dat die onderdaan


title: Beroep, op 15 oktober 1998 ingesteld door A. Bisopoulos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-168/98)

text:
19.12.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 397/31
J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te                offerte in voor project FDRUS 9603 inzake de ontwikke-
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                ling en herstructurering van de Russische vleeskoeien- en
Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen Com-               melkveehouderij, met een waarde van 3,7 miljoen ECU. In
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                 het kader van de aanbesteding werden de voor verdere
A. M. Alves Vieira), betreffende een verzoek om opschor-            selectie overgebleven inschrijvers in twee ronden beoor-
ting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Com-           deeld. In de eerste ronde werd verzoekster als beste
missie van 18 januari 1995 waarbij verzoeker tuchtrechte-           inschrijver beoordeeld, in de tweede kwam zij echter
lijk ontslag is verleend, heeft de president van het Gerecht,       slechts als tweede uit de bus.
op 21 oktober 1998 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                    Het resultaat van de tweede ronde, waartegen het onder-
Op het verzoek in kort geding behoeft niet meer te wor-             havige beroep is gericht, is verzoekster meegedeeld bij
den beslist.                                                        brief van 26 juni 1998. Daarin werd gesteld, dat haar
                                                                    offerte in de tweede beoordelingsronde niet werd aan-
                                                                    vaard, omdat het wat de ervaring van het team en het
                                                                    financieÈle aanbod betreft, slechter was dan de offerte van
                                                                    de inschrijver die als beste werd beschouwd. In de gehele
                                                                    aanbestedingsprocedure hebben verweerster en de in de
                                                                    tweede ronde succesvolle inschrijver evenwel ernstige
                                                                    inbreuken gepleegd op het aan elke aanbesteding ten
Beroep, op 11 september 1998 ingesteld bij de griffie van
                                                                    grondslag liggende beginsel van eerlijke mededinging,
het Hof van Justitie door ADT Projekt Gesellschaft der
                                                                    zodat moet worden vastgesteld, dat de gunning van dit
Arbeitsgemeinschaft Deutscher Tierzüchter mbH tegen de
                                                                    project nietig is.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, en krach-
tens artikel 47, eerste alinea, van 's Hofs Statuut-EG door-
 gezonden aan de griffie van het Gerecht van eerste aanleg
                        (Zaak T-145/98)
                         (98/C 397/61)
                                                                    Beroep, op 15 oktober 1998 ingesteld door A. Bisopoulos
                       (Procestaal: Duits)
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-168/98)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 11 september 1998 beroep inge-                                          (98/C 397/62)
steld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen door ADT Projekt Gesellschaft der Arbeitsgemein-
schaft Deutscher Tierzüchter mbH, gevestigd te Bonn                                       (Procestaal: Frans)
(BRD), vertegenwoordigd door A. Hansen, advocaat te
Bienenbüttel (BRD), Uelzener Straûe 8.
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 Gemeenschappen is op 15 oktober 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    A. Bisopoulos, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
1. vast te stellen, dat verweersters brief van 26 juni 1998,        door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
     die zij heeft ontvangen op 6 juli 1998, onwettig is;           hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo-
                                                                    caat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2.
2. vast te stellen, dat verweerster haar had moeten belas-
     ten met de uitvoering van project nr. FD RUS 9603;
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
3. verweerster te veroordelen om haar 550 000 DM scha-
     devergoeding te betalen;                                       Ð nietig te verklaren het besluit van 12 februari 1998,
                                                                        ingaand op 16 februari 1998 en aan verzoeker bete-
                                                                        kend op 27 februari 1998, vastgesteld door het tot
4. subsidiair, verweerster te veroordelen           om    haar          aanstelling bevoegd gezag, voor zover verzoeker daar-
     225 250 DM schadevergoeding te betalen.                            bij is ingedeeld in de rang A 5, salaristrap 5, met
                                                                        ancieÈnniteit in de salaristrap vanaf 1 mei 1997;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Ð nietig te verklaren het impliciet besluit tot afwijzing
Verzoekster, een in geheel Oost-Europa succesvol consu-                 van zijn klacht van 25 mei 1998, ingeschreven op
lent inzake dierlijke productie, diende bij verweerster een             27 mei 1998 onder nummer R492/98;
 ---pagebreak--- C 397/32             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 19.12.98
Ð voor zover nodig, nietig te verklaren de impliciete              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     afwijzing van zijn op 27 mei 1998 ingeschreven ver-
     zoek om te worden ingedeeld in de rang A 4, met toe-
     kenning van extra ancieÈnniteit in de salaristrap over-       Ð vast te stellen, dat de procedure die sinds 18 september
     eenkomstig het Statuut;                                           1997 bij de Raad moet worden gevolgd in geval van
                                                                       afwezigheid wegens ziekte, onwettig is;
Ð in ieder geval, verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                   Ð het besluit van de Raad om haar afwezigheid van 9 tot
                                                                       22 februari 1998 als onregelmatig te beschouwen en
Middelen en voornaamste argumenten                                     op haar jaarlijkse vakantie in mindering te brengen,
                                                                       nietig te verklaren;
Verzoeker stelt, dat het tot aanstelling bevoegd gezag,
                                                                   Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
waar het hem heeft ingedeeld in de rang A 5, salaristrap 5,
en niet in de rang A 4, met extra ancieÈnniteit in de salaris-
trap, geen rekening heeft gehouden met zijn beroepserva-
ring of met zijn specialisatie, en aldus heeft gehandeld in        Middelen en voornaamste argumenten
strijd met artikel 5, lid 1, tweede alinea, en lid 3,
artikel 25, tweede alinea, de artikelen 31 en 32 van het
Statuut, alsmede bijlage I bij het Statuut.                        Verzoekster stelt in de eerste plaats, dat verweerder zich in
                                                                   casu niet heeft gehouden aan de ¹procedure in geval van
                                                                   ziekte of ongevalº die hij zelf heeft ingesteld en aan het
Bovendien is het bestreden besluit in strijd met het toepas-       personeel ter kennis gebracht bij mededeling nr. 117/97
singsbesluit van 1983 betreffende de criteria inzake de            van 18 september 1997.
aanstelling in rang en de indeling in salaristrap bij de aan-
werving, zoals gewijzigd op 7 februari 1986.
                                                                   Voorts betwist zij de wettigheid van deze uitvoeringsbepa-
                                                                   ling, voor zover die in geval van betwisting van de conclu-
                                                                   sies van de medische controle voorziet in een ¹arbitrage-
Ingevolge de algemene rechtsbeginselen is het tot aanstel-
                                                                   procedureº die het recht van verweer van de betrokkene
ling bevoegd gezag bovendien verplicht de ambtenaren
                                                                   schendt, daar zij hem niet toestaat een arts naar keuze aan
gelijk te behandelen en de administratieve besluiten te
                                                                   te wijzen die door zijn aanwezigheid de rechten en belan-
baseren op rechtmatige gronden, dit wil zeggen gronden
                                                                   gen van de betrokkene kan vrijwaren.
die niet zijn aangetast door kennelijke dwaling ten aanzien
van het recht of de feiten.
                                                                   Wanneer de administratie met een dergelijke betwisting
                                                                   wordt geconfronteerd, moet zij volgens verzoekster over-
Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van het ver-         eenkomstig artikel 59, lid 3, van het Ambtenarenstatuut
trouwensbeginsel en op misbruik van bevoegdheid.                   de zaak voorleggen aan een invaliditeitscommissie.
                                                                   Ten slotte zijn de bestreden besluiten in het geheel niet
                                                                   gemotiveerd.
Beroep, op 15 oktober 1998 ingesteld door M. A. Biasutto
            tegen de Raad van de Europese Unie
                      (Zaak T-171/98)
                        (98/C 397/63)                              Beroep, op 26 oktober 1998 ingesteld door Zino Davidoff
                                                                   SA en Davidoff & Cie SA tegen het Europees Parlement
                                                                                en de Raad van de Europese Unie
                     (Procestaal: Frans)                                                  (Zaak T-177/98)
                                                                                (98/C 397/64)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 oktober 1998 beroep ingesteld
tegen de Raad van de Europese Unie door M. A. Biasutto,                                  (Procestaal: Duits)
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Cessange 30.                                                       Gemeenschappen is op 26 oktober 1998 beroep ingesteld