title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juni 1999 in zaak C-430/97 (verzoek van het Amtsgericht Köln om een prejudiciële beslissing): J. Johannes tegen H. Johannes (Ambtenaren - Pensioenrechten - Verrekening van pensioenrechten in echtscheidingsprocedure)

text:
C 226/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             7.8.1999
Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van                   gewijzigd bij verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2799/85
de structuur van de accijns op minerale oliën (PB L 316,                   van de Raad van 27 september 1985 (PB L 265, blz. 1), met
blz. 12), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:            name artikel 27 van bijlage VIII bij dat Statuut, heeft het Hof
P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend voor                    (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
de kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur),                 L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
C. Gulmann, D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters; ad-                  generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
vocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, ad-                    administrateur, op 10 juni 1999 een arrest gewezen waarvan
ministrateur, op 10 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het               het dictum luidt als volgt:
dictum luidt als volgt:
                                                                           1) Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad
1. Artikel 8, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van                    van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de
     19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur               ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling
     van de accijns op minerale oliën, verzet zich tegen de heffing van         welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze
     een belasting op de binnenlandse commerciële luchtvaart, zoals             Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke
     die waarom het in het hoofdgeding gaat, welke wordt berekend               tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing
     op basis van gegevens betreffende het brandstofverbruik en                 zijn, zoals gewijzigd bij verordening (EGKS, EEG, Euratom)
     de emissie van koolwaterstof en stikstofmonoxide tijdens een               nr. 2799/85 van de Raad van 27 september 1985, en met
     gemiddelde vlucht van het gebruikte type luchtvaartuig.                    name artikel 27 van bijlage VIII bij dat Statuut, staat er niet
                                                                                aan in de weg, dat in een geding tussen ex-echtgenoten bepalingen
2. De in artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 92/81 bedoelde                  van nationaal recht als de §§ 1587 e.v. van het Bürgerliche
     verplichting om minerale oliën die worden geleverd voor gebruik            Gesetzbuch, die de verrekening van pensioenrechten tussen
     als brandstof voor andere luchtvaart dan particuliere plezierlucht-        gescheiden echtgenoten voorschrijven, worden toegepast.
     vaart, van de geharmoniseerde accijns vrij te stellen, kan door
     particulieren voor de nationale rechter worden ingeroepen tegen       2) Artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12 EG) staat
     een nationale regeling die onverenigbaar is met deze verplichting.         er niet aan in de weg, dat het recht van een lidstaat dat, met de
                                                                                nationaliteit van de echtgenoten als aanknoping, de gevolgen van
                                                                                de echtscheiding van een ambtenaar van de Gemeenschappen en
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                                    zijn ex-echtgenoot regelt, ertoe leidt, dat deze ambtenaar op
                                                                                grond van zijn nationaliteit zwaardere lasten te dragen krijgt dan
                                                                                een ambtenaar van een andere nationaliteit die in dezelfde situatie
                                                                                verkeert.
                                                                           (1) PB C 55 van 20 februari 1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                         van 10 juni 1999
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-430/97 (verzoek van het Amtsgericht Köln om
een prejudiciële beslissing): J. Johannes tegen H. Johan-                                            van 15 juni 1999
                                 nes (1)
                                                                           in zaak C-140/97 (verzoek van het Landesgericht Linz om
(Ambtenaren — Pensioenrechten — Verrekening van pen-                       een prejudiciële beslissing): W. Rechberger en R. Greindl,
            sioenrechten in echtscheidingsprocedure)                             H. Hofmeister e.a. tegen Republiek Oostenrijk (1)
                          (1999/C 226/06)                                  (Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbe-
                                                                           grip van vakantiepakketten en rondreispakketten — Tegen
                                                                           verlaagde prijs aan abonnees van dagblad aangeboden reis
                          (Procestaal: Duits)                                      — Omzetting — Aansprakelijkheid van lidstaat)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (1999/C 226/07)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-430/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Amtsgericht
Köln (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
J. Johannes en H. Johannes, om een prejudiciële beslissing over                                       dentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikel 12 EG) en van verordening (EEG, Euratom, EGKS)                     In zaak C-140/97, betreffende een verzoek aan het Hof
nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling               krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landesgericht
van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen-                  Linz (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
schappen en de regeling welke van toepassing is op de andere               W. Rechberger en R. Greindl, H. Hofmeister e.a. en Republiek
personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van                       Oostenrijk, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van                van artikel 7 van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van
de Commissie van toepassing zijn (PB L 56, blz. 1), zoals                  13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van


title: Zaak T-394/09: Beschikking van het Gerecht van 14 december 2010 — General Bearing/BHIM (GENERAL BEARING CORPORATION) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GENERAL BEARING CORPORATION — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/22

         Beschikking van het Gerecht van 14 december 2010 — General Bearing/BHIM (GENERAL BEARING CORPORATION)
   (Zaak T-394/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GENERAL BEARING CORPORATION - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 55/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: General Bearing Corp. (West Nyack, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Dellmeier-Beschorner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Manea, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 juli 2009 (zaak R 73/2009-1), inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken GENERAL BEARING CORPORATION als gemeenschapsmerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               General Bearing Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak T-337/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2009 — Brilliant Hotelsoftware/BHIM (BRILLIANT)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/69

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2009 — Brilliant Hotelsoftware/BHIM (BRILLIANT)
   (Zaak T-337/07) (1)

   2010/C 24/124

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-463/00: Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
24.2.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 61/3
Brengt het gemeenschapsrecht, waarbij met name valt te                     Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door Commissie
denken aan het beginsel van de gemeenschapstrouw als vervat                van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
in artikel 10 EG, in omstandigheden als in de overwegingen                                               Spanje
van deze uitspraak geschetst (1), mee dat een bestuursorgaan
verplicht is om terug te komen op een beslissing die definitief
is geworden, teneinde de volle werking van het gemeenschaps-                                       (Zaak C-463/00)
recht, zoals dit blijkens het antwoord op een latere prejudiciële
verwijzing moet worden uitgelegd, te verzekeren?                                                    (2001/C 61/07)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) In het onderhavige geval heeft appellante „een uitputtend gebruik      op 21 december 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
    gemaakt van de haar ten dienste staande rechtsmiddelen — zij het       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    dat zij het College destijds niet heeft verzocht om op de voet van
    (thans) artikel 234 EG een vraag aan het Hof voor te leggen — en       vertegenwoordigd door M. Patakia en M. Desantes, domicilie
    het College heeft op een bepaald punt een uitleg van het Europese      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
    recht gegeven, die vervolgens blijkt af te wijken van de bij een       de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    later arrest door het Hof gegeven uitleg”.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           1.    Vast te stellen dat artikel 2 en artikel 3, leden 1 en 2, in
                                                                                samenhang met artikel 1 van wet nr. 5/1995 (1) en de ter
                                                                                uitvoering van artikel 4 van de wet vastgestelde besluiten
                                                                                (koninklijke besluiten nrs. 3/1996 van 15 januari 1996
                                                                                betreffende Repsol, 8/1997 van 10 januari 1997 betref-
                                                                                fende Telefónica de España, 40/1998 van 16 januari
Verzoek van de Corte d’Appello di Milano (Sezione prima                          1998 betreffende Argentaria, 562/1998 van 2 april 1998
civile) van 25 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing                       betreffende Tabacalera, 929/1998 van 14 mei 1998
in het geding tussen SpA VIS Farmaceutici Istituto scien-                        betreffende Endesa), waar zij een stelsel van voorafgaande
tifico delle Venezie en Duphar International Research                            administratieve toelating invoeren dat
BV; interveniënt: Consorzio produttori Principi Attivi
                          Generici — C.P.A.                                      —    niet gerechtvaardigd is door dwingende eisen van
                                                                                algemeen belang,
                           (Zaak C-454/00)
                                                                                —    geen objectieve, op lange termijn geldende en open-
                                                                                baar gemaakte criteria omvat,
                            (2001/C 61/06)
                                                                                —    niet voldoet aan het evenredigheidsbeginsel,
De Corte d’Appello di Milano (Sezione prima civile) heeft bij
beschikking van 25 oktober 2000, ingekomen ter griffie van                       onverenigbaar zijn met de artikelen 43 (ex artikel 52) en
het Hof van Justitie op 13 december 2000 in het geding                           56 (ex artikel 73B) EG.
tussen SpA VIS Farmaceutici Istituto scientifico delle Venezie,
gevestigd te Padova (Italië), en Duphar International Research             2.    Het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
BV, gevestigd te Weesp, (Nederland); interveniënt: Consorzio
produttori Principi Attivi Generici — C.P.A., het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    Middelen en voomaamste argumenten
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           Ingevolge voormelde bepalingen van wet nr. 5/1995 en de ter
„Moet artikel 4 van verordening (EEG) nr. 1768/92 (1) aldus                uitvoering daarvan vastgestelde besluiten, kunnen de Spaanse
worden uitgelegd, dat de door het aanvullende certificaat                  autoriteiten een stelsel van voorafgaande administratieve toe-
verleende bescherming zich ook uitstrekt tot de productie van              lating toepassen op bepaalde besluiten (ontbinding, splitsing,
enkel de grondstof waarmee het product wordt bereid dat de                 fusie, wijziging van het maatschappelijk doel van de onderne-
farmaceutische specialiteit vormt waarvoor de vergunning                   ming, verkoop van de activa en verkoop van meer dan 10 %
voor het in de handel brengen is verleend?”                                van de aandelen) (artikel 3) van ondernemingen van bepaalde
                                                                           categorieën, voorzover de deelneming van de Staat daarin
                                                                           hoger is dan 25 % van het kapitaal en zij daadwerkelijke
                                                                           controle uitoefent over de onderneming (artikel 1), mits
(1) Verordening van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
    invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor ge-          bedoelde besluiten tot gevolg hebben dat de overheidspartici-
    neesmiddelen (PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1).                          patie met tenminste 10 % van het maatschappelijk kapitaal
                                                                           wordt verlaagd en beneden 50 % komt, dan wel beneden de
                                                                           15 % van het maatschappelijk kapitaal daalt ongeacht de
                                                                           omstandigheden (artikel 2). Deze gegevens worden door de
                                                                           Spaanse regering niet weersproken.
 ---pagebreak--- C 61/4                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.2.2001
De Commissie is van mening:                                              Vraag 2
—     dat de mogelijkheid om bepaalde transacties afhankelijk            1.    De Immigration Adjudicator heeft vastgesteld, dat verzoe-
      te stellen van een voorafgaande toelating van de admini-                 ker en de echtgenoot van een persoon die zich in
      stratie, in de omstandigheden zoals beschreven in de                     het Verenigd Koninkrijk bevindt en aldaar zijn vaste
      aangehaalde artikels, een beperking vormt van de vrijheid                woonplaats heeft, verschillend werden (of zouden wor-
      van kapitaalverkeer en van vestiging als bedoeld in de                   den) behandeld, aangezien
      artikelen 56 (ex art. 73B) en 43 (ex art. 52) EG;
                                                                               a.    van verzoeker, die naar het Verenigd Koninkrijk is
—     de regeling inzake de voorafgaande administratieve toe-
      lating zoals neergelegd in wet nr. 5/1995 niet gerechtvaar-                    gekomen als echtgenoot van een gemeenschapson-
                                                                                derdaan die haar recht van vrij verkeer uitoefende,
      digd is door dwingende redenen van algemeen belang en
                                                                                werd verlangd dat hij vier jaar in het Verenigd
      bovendien duidelijk een discretionair karakter heeft. Dit
      discretionair karakter leidt ertoe dat de beoordeling                          Koninkrijk had verbleven alvorens hij een vergun-
                                                                                ning tot verblijf voor onbepaalde tijd kon aanvragen,
      regatief dient te zijn bij een toetsing aan het evenredig-
                                                                                terwijl
      heidsbeginsel, en dat de conclusie dient te luiden dat
      sprake is van een regeling die een onrechtstreekse discri-
      minatie mogelijk maakt.                                                  b.    de echtgenoot van een persoon (een Brits onderdaan
                                                                                of een persoon met een verblijfsvergunning voor
                                                                                onbepaalde tijd) die zich in het Verenigd Koninkrijk
(1) van 23 maart 1995, houdende de rechtsregeling voor de vervreem-                  bevond en aldaar zijn vaste woonplaats had, na één
    ding van overheidsparticipaties in bepaalde ondernemingen, BOE                   jaar in aanmerking kwam voor een verblijfsvergun-
    nr. 72 van 25 maart 1995.                                                        ning voor onbepaalde tijd.
                                                                         2.    Aangezien geen bewijzen (argumenten) ter rechtvaar-
                                                                               diging van de verschillende behandeling van verzoeker en
                                                                               de echtgenoot van een persoon die zich in het Verenigd
                                                                               Koninkrijk bevindt en aldaar zijn vaste woonplaats heeft,
                                                                               voor de verwijzende rechter zijn aangevoerd ter terecht-
                                                                               zitting die tot de verwijzingsbeschikking van 25 septem-
Verzoek van de Immigration Appellate Authority (Ver-                           ber 1998 heeft geleid, in de schriftelijke of mondelinge
enigd Koninkrijk) van 19 december 2000 om een preju-                           opmerkingen van verweerder voor het Hof van Justitie,
diciële beslissing in het geding tussen A. Kaba en Secretary                   noch, ondanks het verzoek van de Adjudicator, tijdens de
               of State for the Home Department                                terechtzitting die tot onderhavige verwijzingsbeschikking
                                                                               heeft geleid, stelt de Immigration Adjudicator de volgende
                         (Zaak C-466/00)                                       vragen:
                          (2001/C 61/08)                                       1.    Ongeacht het antwoord op de eerste vraag, moet het
                                                                                arrest van het Hof van 11 april 2000 in zaak
                                                                                C-356/98 aldus worden uitgelegd, dat er onder deze
De Immigration Appellate Authority (Verenigd Koninkrijk)                             omstandigheden sprake was van discriminatie in
heeft bij beschikking van 19 december 2000, ingekomen ter                            strijd met artikel 39 EG en/of artikel 7, lid 2, van
griffie van het Hof van Justitie op 27 december 2000, in het                         verordening nr. 1612/68 (2)?
geding tussen A. Kaba en Secretary of State for the Home
Department, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                       2.    Is er na een nieuw onderzoek van de feiten sprake
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                                van discriminatie in strijd met artikel 39 EG en/of
navolgende vragen:
                                                                                artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68?
Vraag 1
1.    Welke mechanismen garanderen de verwijzende rechter                (1) Arrest Hof van 11 april 2000 (Kaba, C-356/98, Jurispr. blz. I-
      of de partijen in een procedure (voor de verwijzende                   2623).
      rechter en het Hof van Justitie), dat de gehele procedure          (2) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
      voldoet aan de verplichtingen op grond van artikel 6                   1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
      EVRM, zodat noch op grond van de nationale mensen-                     Gemeenschap (PB L 257, 19.1.1968, blz. 2).
      rechtenwetgeving noch voor het Hof voor de rechten van
      de mens aansprakelijkheid ontstaat voor schending van
      artikel 6 EVRM?
2.    Was de in deze zaak gevolgde procedure in overeenstem-
      ming met artikel 6 EVRM? Zo nee, welke invloed heeft
      die op de geldigheid van het eerste arrest? (1)


title: Zaak F-50/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 november 2010 — Bartha/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-opneming op de reservelijst — Evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in de jury’s van vergelijkend onderzoek)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/58

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 november 2010 — Bartha/Commissie
   (Zaak F-50/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-opneming op de reservelijst - Evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in de jury’s van vergelijkend onderzoek)
   2011/C 30/109
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Gábor Bartha (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Homoki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, V. Bottka en A. Sipos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het EPSO om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06

      Dictum

               1)

               Het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06 van 23 januari 2008 tot afwijzing van Bartha’s verzoek om herziening van het besluit waarbij die jury zijn sollicitatie heeft afgewezen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008, blz. 73.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 juni 2003 in zaak C-149/01 (verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing): Commissioners of Customs & Excise tegen First Choice Holidays plc ("Zesde BTW-richtlĳn — Artikel 26, lid 2 — Bĳzondere belastingregeling voor reisbureaus en reisorganisatoren — Maatstaf van heffing — Winstmarge — Totale bedrag dat reiziger moet betalen")

text:
2.8.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 184/7
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                               (Vijfde kamer)
                          van 19 juni 2003                                                           van 12 juni 2003
in zaak C-149/01 (verzoek van de Court of Appeal                            in zaak C-234/01 (verzoek van het Finanzgericht Berlin
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële                      om een prejudiciële beslissing): Arnoud Gerritse tegen
beslissing): Commissioners of Customs & Excise tegen                                           Finanzamt Neukölln-Nord (1)
                   First Choice Holidays plc (1)
                                                                            („Inkomstenbelasting — Niet-ingezetenen — Artikelen 59
(„Zesde BTW-richtlijn — Artikel 26, lid 2 — Bijzondere                      EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) en 60 EG-
belastingregeling voor reisbureaus en reisorganisatoren —                   Verdrag (thans artikel 50 EG) — Belastingvrije som —
Maatstaf van heffing — Winstmarge — Totale bedrag dat                                           Aftrek van beroepskosten”)
                       reiziger moet betalen”)
                                                                                (2003/C 184/13)
                           (2003/C 184/12)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                                prudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                         prudentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-234/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                            tens artikel 234 EG van het Finanzgericht Berlin (Duitsland), in
In zaak C-149/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                het aldaar aanhangig geding tussen Arnoud Gerritse en Finan-
tens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England & Wales)                zamt Neukölln-Nord, om een prejudiciële beslissing over de
(Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige            uitlegging van artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
geding tussen Commissioners of Customs & Excise en First                    artikel 43 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
Choice Holidays plc, om een prejudiciële beslissing over de                 volgt:      M.      Wathelet        (rapporteur),     kamerpresident,
uitlegging van artikel 26, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/           C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas,
EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni-                    rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet,
satie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting                hoofdadministrateur, op 12 juni 2003 een arrest gewezen
— Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde               waarvan het dictum luidt als volgt:
waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president
van de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de                    1)    De artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49
Zesde kamer, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris, F. Macken                       EG) en 60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG) verzetten zich
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:                            tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarin
A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op                         als algemene regel bij de belastingheffing van niet-ingezetenen
19 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          rekening wordt gehouden met de onzuivere inkomsten zonder
als volgt:                                                                        aftrek van beroepskosten, terwijl ingezetenen worden belast naar
                                                                                hun zuivere inkomsten na aftrek van die kosten.
Artikel 26, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der          2)    Die artikelen verzetten zich daarentegen niet tegen die regeling,
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van                   voorzover daarin als algemene regel over de inkomsten van niet-
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus              ingezetenen een aan de bron ingehouden definitieve belasting
worden uitgelegd dat het begrip „totale bedrag dat de reiziger moet               wordt geheven tegen een uniform tarief van 25 %, terwijl de
betalen” als bedoeld in die bepaling, het aanvullende bedrag omvat dat            inkomsten van ingezetenen worden belast volgens een progressief
een als tussenpersoon voor rekening van een reisorganisator handelend             tarief met toepassing van een belastingvrije som, mits het
reisbureau in omstandigheden zoals beschreven in de verwijzingsbe-                belastingpercentage van 25 % niet hoger is dan het percentage
schikking aan deze laatste moet betalen ter aanvulling van de door de             dat voor de betrokkene daadwerkelijk zou resulteren bij toepas-
reiziger betaalde prijs, en dat overeenkomt met de korting die het                sing van het progressieve tarief op de zuivere inkomsten,
reisbureau de reiziger op de in de brochure van de reisorganisator                vermeerderd met een bedrag overeenkomend met de belastingvrije
vermelde prijs heeft verleend.                                                    som.
(1) PB C 173 van 16.6.2001.                                                 (1) PB C 245 van 1.9.2001.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 1999 in zaak T-157/98: G. Oliveira tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Bevordering - Vergelijking van verdiensten)

text:
30.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 314/9
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               te hebben geleden in het kader van de uitvoering van het
                                                                         project „Baardaheere Agricultural Experimental Station” naar
                      van 21 september 1999                              aanleiding van de gebeurtenissen in de Democratische Repu-
                                                                         bliek Somalië, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
                                                                         als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en M. Vilaras,
in zaak T-157/98: G. Oliveira tegen Europees Parlement (1)               rechters; griffier: H. Jung, op 4 augustus 1999 een beschikking
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
                                 sten)                                   1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                         (1999/C 314/20)                                 2. Verzoekster zal naast haar eigen kosten ook die van de Commissie
                                                                              dragen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         (1) PB C 312 van 10.10.1998.
In zaak T-157/98, G. Oliveira, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.à r.l., Rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement (ge-
machtigde: J. Sant’Anna), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van het Parlement om verzoekster
tijdens de bevorderingsronde 1997 niet tot de rang B 4 te                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET
bevorderen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als                          GERECHT VAN EERSTE AANLEG
volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 21 september 1999
                                                                                van 20 juli 1999
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Verwerpt het beroep.                                                  in zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                         (Mededinging — Betaling van geldboeten — Bankgarantie
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                  — Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging)
                                                                                (1999/C 314/22)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                              In zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA, gevestigd
                                 LEG                                     te Panama, vertegenwoordigd door M. Proestou en M. Vel-
                                                                         machou, advocaten te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                       van 4 augustus 1999                               Luxemburg bij C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias
                                                                         Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
in zaak T-106/98: Fratelli Murri SpA tegen Commissie van                 pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en R. Lyal), betreffende,
                de Europese Gemeenschappen (1)                           in de eerste plaats, een verzoek om opschorting van de
                                                                         tenuitvoerlegging van beschikking 1999/271/EG van de Com-
                                                                         missie van 9 december 1998 inzake een procedure op grond
(Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse
                 kelijkheid — Verjaringstermijn)                         ferryboten) (PB 1999, L 109, blz. 24), voorzover verzoekster
                                                                         daarbij een geldboete van 1,01 miljoen Ecu is opgelegd wegens
                         (1999/C 314/21)                                 schending van artikel 85 EG-Verdrag (thans art. 81 EG), en, in
                                                                         de tweede plaats, een verzoek tot onvoorwaardelijke ontheffing
                                                                         van de verplichting een bankgarantie te stellen als voorwaarde
                          (Procestaal: Duits)                            voor opschorting van de inning van de bij de beschikking
                                                                         opgelegde geldboete, heeft de president van het Gerecht van
In zaak T-106/98, Fratelli Murri SpA, gevestigd te Rome,                 eerste aanleg op 20 juli 1999 een beschikking gegeven waar-
vertegenwoordigd door K.-G. von Luschka, advocaat te Dres-               van het dictum luidt als volgt:
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10,               1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: E. Lasnet en B. Brandtner), betreffende een beroep               2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
krachtens artikel 178 EEG-Verdrag (thans artikel 235 EG) en
215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede
alinea, EG) tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt


title: Zaak C-388/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Instandhouding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna — Specialebeschermingszone Valloni e steppe pedegarganiche )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-388/05) (1)

   (Niet-nakoming - Instandhouding van natuurlijke habitats - Wilde flora en fauna - Specialebeschermingszone „Valloni e steppe pedegarganiche’)
   (2007/C 269/16)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Aresu en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, en G. Fiengo, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) en van artikel 6, leden 2, 3, 4 en 7, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Verplichting om de passende maatregelen te nemen om in de speciale beschermingszones verslechtering van de natuurlijke habitats en de woongebieden van soorten te voorkomen — Industriële ontwikkelingen die het nationaal park van Gargano raken
   Dictum

               1)

               Door niet de passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de specialebeschermingszone „Valloni e steppe pedegarganiche” niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor dat gebied is aangewezen, is de Italiaanse Republiek, wat de periode vóór 28 december 1998 betreft, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rustten krachtens artikel 4, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, en, wat de periode na die datum betreft, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 22 van 28.1.2006.


title: Zaak C-272/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale per la Toscana (Italië) op 21 mei 2013 — Equoland Soc. coop. arl/Agenzia delle Dogane

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale per la Toscana (Italië) op 21 mei 2013 — Equoland Soc. coop. arl/Agenzia delle Dogane
   (Zaak C-272/13)
   2013/C 207/53
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale per la Toscana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Equoland Soc. coop. arl

      Verwerende partij: Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno

      Prejudiciële vragen

               1.

               Volstaat het feit dat ingevoerde goederen onder een ander stelsel van entrepots dan dat van douane-entrepots worden geplaatst, namelijk een btw-entrepot, om overeenkomstig artikel 16 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 en de artikelen 154 en 157 van richtlijn 2006/112/EG (2) een vrijstelling van btw bij invoer te verlenen, ook al worden de goederen aldus niet daadwerkelijk doch slechts op papier opgeslagen?

               2.

               Staan de Zesde richtlijn (77/388/EEG) en richtlijn 2006/112/EG in de weg aan de praktijk waarbij een lidstaat de btw bij invoer invordert, ofschoon die — bij vergissing of ten gevolge van onregelmatigheden — reeds in het kader van de verleggingsregeling is voldaan, door middel van uitreiking van een op eigen naam gestelde factuur en gelijktijdige boeking in het register van verkopen en aankopen?

               3.

               Schendt de lidstaat het beginsel van btw-neutraliteit door betaling te eisen van btw die reeds in het kader van de verleggingsregeling is voldaan, door middel van uitreiking van een op eigen naam gestelde factuur en gelijktijdige boeking in het register van verkopen en aankopen?

      (1)  Zesde richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Doorhaling van Zaak C-182/96

text:
C 314/6                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 30.10.1999
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                                     Doorhaling van Zaak C-259/98 (1)
1. vast te stellen, dat nu het Koninkrijk België niet de                                        (1999/C 314/13)
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastge-
     steld om te voldoen aan richtlijn 94/67/EG van de Raad             De president van het Hof van Justitie van de Europese
     van 16 december 1994 betreffende de verbranding van                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 juni 1999 de
     gevaarlijk afvalstoffen (1), althans deze niet aan de Commis-      doorhaling in het register gelast van zaak C-259/98: Commissie
     sie heeft medegedeeld, het de ingevolge deze richtlijn op          van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                     Duitsland.
2. het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                        (1) PB C 278 van 5.9.1998.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
een richtlijn voor de lidstaat waarvoor zij is bestemd, verbin-
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat, houdt voor                          Doorhaling van zaak C-64/99 (1)
de lidstaten de verplichting in, dat zij de in de richtlijnen
vastgestelde omzettingstermijnen in acht nemen. Deze termijn
                                                                                (1999/C 314/14)
is sinds 31 december 1996 verstreken, doch het Koninkrijk
België heeft niet de nodige maatregelen getroffen om uitvoering
te geven aan de in de conclusie van de Commissie genoemde               De president van het Hof van Justitie van de Europese
richtlijn.                                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juli 1999 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-64/99 (verzoek
                                                                        van de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s
(1) PB L 365 van 31-12-1994, blz. 34.                                   Bench Division (Commercial Court) om een prejudiciële
                                                                        beslissing): Pace Airline Services Ltd tegen Aerotrans Luft-
                                                                        fahrtagentur GmbH.
                                                                        (1) PB C 121 van 1.5.1999.
               Doorhaling van Zaak C-182/96 (1)
                         (1999/C 314/12)
                                                                                Doorhaling van zaak C-406/95 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 1999                                           (1999/C 314/15)
de doorhaling in het register gelast van zaak C-182/96:
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese                De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
Gemeenschappen.                                                         de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                        1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-406/95:
                                                                        Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
(1) PB C 210 van 20.7.1996.                                             Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 46 van 17.2.1996.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 maart 1997 in zaak T-179/96 R, J. Antonissen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Melkquota - Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Kort geding - Betaling van gedeelte van gevorderde schadevergoeding bij wijze van voorschot - Voorwaarden - Geen)

text:
Nr. C 181 / 14         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               van verrekenbaar voorschot van een bedrag van
                       van 16 april 1997                               258 565,38 Fl ., vermeerderd met 5 % rente vanaf 1 septem
                                                                       ber 1996, alsmede van een bedrag van 20 000 Fl . per jaar
in zaak T-80/96: A. M. Fernandes Leite Mateus tegen                    voor de periode vanaf de datum van indiening van het ver
                 Raad van de Europese Unie (')                         zoek in kort geding tot aan de datum waarop het Gerecht
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek —                        uitspraak doet in de hoofdzaak, heeft de President van het
    Niet-toelating tot examen — Vereiste beroepservaring)              Gerecht op 21 maart 1997 een beschikking gegeven waar
                           ( 97/C 181 /26 )                            van het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaai: Frans)                             1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
In zaak T-80/96, A. M. Fernandes Leite Mateus, wonende                 2 . De beslissing over de kosten wordt aangehouden.
te Zaventem ( België ), vertegenwoordigd door J. N. Louis,
T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
Sari, rue de Cessange 30, tegen Raad van de Europese
Unie (gemachtigden: D. Canga Fano en T. Blanchet), be
treffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek Raad/C/                      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
360 van 3 oktober 1995 waarbij verzoekster niet tot het                                     van 21 maart 1997
examen van dat vergelijkend onderzoek is toegelaten, heeft
het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A.               in zaak T-41/97 R, Antillean Rice Mills NV tegen Raad
Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rech                                    van de Europese Unie
ters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op                (Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Vrij
 16 april 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             waringsmaatregel — Kort geding — Verzoek om opschor
als volgt:                                                             ting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Afwezig
                                                                                heid)
 1 . Het besluit van de jury van algemeen vergelijkend on
      derzoek Raad/C/360 van 3 oktober 1995 waarbij ver                                        :97/C 181 /28 )
      zoekster niet tot het examen van dat vergelijkend on
      derzoek is toegelaten, wordt nietig verklaard.                                      (Procestaai: Nederlands)
2 . De Raad zal zijn eigen kosten alsmede die van ver                 In zaak T-41/97 R, Antillean Rice Mills NV, gevestigd te
      zoekster dragen.                                                 Bonaire (Nederlandse Antillen ), vertegenwoordigd door W.
                                                                       Knibbeler, advocaat te Amsterdam, en K. J. Defares, advo
 (') PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .                                  caat te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                       burg ten kantore van M. Loesch, rue Goethe 11 , onder
                                                                       steund door Koninkrijk der Nederlanden ( gemachtigde :
                                                                       M. Fierstra ), tegen Raad van de Europese Unie ( gemach
                                                                       tigden : R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin ), ondersteund
                                                                       door Italiaanse Republiek (gemachtigde: F. Quadri ) en
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               tigde : Th. van Rijn ), betreffende een verzoek tot opschor
                       van 21 maart 1997                               ting van de uitvoering van Verordening ( EG ) nr. 304/97
                                                                       van de Raad van 17 februari 1997 tot vaststelling van vrij
 in zaak T-l 79/96 R, J. Antonissen tegen Raad van de                  waringsmaatregelen ten aanzien van de invoer van rijst
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                     van oorsprong uit de landen en gebieden overzee ( PB nr.
                               schappen                                L 51 van 21 . 2 . 1997, blz. 1 ), en subsidiair een verzoek
 (Melkquota — Beroep wegens niet-contractuele aanspra                 om de noodzakelijk en passend voorkomende maatregelen
 kelijkheid van Gemeenschap — Kort geding — Betaling                   te nemen, heeft de president van het Gerecht op 21 maart
 van gedeelte van gevorderde schadevergoeding bij wijze                 1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
            van voorschot — Voorwaarden — Geen)                        als volgt:
                            ( 97/C 181 /27
                                                                        1 . Nederland wordt in de procedure in kort geding toege
                    (Procestaai: Nederlands)                                laten tot interventie ter ondersteuning van de conclu
                                                                            sies van verzoekster.
 In zaak T-l 79/96 R, J. Antonissen, wonende te Giethem
 (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor              2 . Italië en de Commissie worden in de procedure in kort
 dijk, advocaat te Amsterdam, en T. P. J. van Oers, advo                   geding toegelaten tot interventie ter ondersteuning van
 caat te 's Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te Lu                   de conclusies van verweerder.
 xemburg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar, ave
 nue Guillaume 62, tegen Raad van de Europese Unie (ge                 3 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
 machtigden: G. Houttuin, A.-M. Colaert en J. P. Hix ) en
 Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach                    4 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 tigde: T. van Rijn ), betreffende een verzoek om de Euro
 pese Gemeenschap te veroordelen tot betaling bij wijze


title: Zaak T-236/07: Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Bondsrepubliek Duitsland/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/41

         Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Bondsrepubliek Duitsland/Commissie
   (Zaak T-236/07)
   (2007/C 211/77)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Müller)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C(2007) 1901 def. van de Commissie van 27 april 2007 inzake de goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2006, nietig te verklaren voor zover een bedrag van 1 750 616,27 EUR ten laste van verzoekster komt;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2007) 1901 def. van de Commissie van 27 april 2007 inzake de goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2006, en vordert nietigverklaring ervan voor zover bepaalde niet-terugvorderbare uitvoerrestituties voor de helft ten laste van verzoekster komen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster in de eerste plaats aan dat de Commissie ten onrechte het forfaitaire systeem van in rekening brengen voor de helft overeenkomstig artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/20051 (1) heeft toegepast. Volgens verzoekster is deze bepaling niet van toepassing wanneer het gaat om gevallen waarvan overeenkomstig artikel 5, lid 2 van verordening (EEG) nr. 595/912 (2) kennis is gegeven.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie in een aantal van de litigieuze gevallen het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door zich niet te houden aan de regels die zij zichzelf heeft opgelegd in de eenzijdige verklaring van 4 mei 1995.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad van 4 maart 1991 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en terugvordering van bedragen die in dat kader onverschuldigd zijn betaald, alsmede de organisatie van een informatiesysteem op dit gebied en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 283/72 (PB L 67, blz. 11).


title: Zaak C-407/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 20 juli 2016 — SIA „Aqua Pro”/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 20 juli 2016 — SIA „Aqua Pro”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-407/16)
   (2016/C 343/49)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Aqua Pro”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Moet artikel 220, leden 1 en 2, onder b), van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat de boeking van het door de belastingadministratie vastgestelde bedrag aan verschuldigde rechten moet worden geacht te zijn verricht op het ogenblik dat het besluit tot boeking of tot vaststelling van de verplichting tot betaling van de rechten door de administratie is vastgesteld, ongeacht of tegen dit besluit een administratief beroep en een beroep in rechte is ingesteld?

                           b)

                           Moeten de artikelen 236 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat, wanneer de administratie het besluit tot boeking van het desbetreffende bedrag aan rechten heeft vastgesteld en heeft bepaald dat de schuldenaar verplicht is om deze te betalen (welk besluit de belastingadministratie in casu heeft genomen), maar de schuldenaar een administratief beroep en een beroep in rechte tegen dit besluit heeft ingesteld, tegelijkertijd om kwijtschelding of terugbetaling van deze rechten moet worden verzocht overeenkomstig artikel 236 of 239 van de verordening (of kan daarentegen worden aangenomen dat in dit geval het beroep tegen het besluit van deze administratie ook een verzoek om kwijtschelding of terugbetaling van de douaneschuld omvat)? Zo ja, wat is dan het wezenlijke verschil tussen de controle op de rechtmatigheid van het administratieve besluit tot boeking en tot vaststelling van de verplichting om de rechten te betalen, enerzijds, en de kwestie die overeenkomstig artikel 236 dient te worden beslecht, anderzijds?

                           c)

                           Moet artikel 236, lid 2, eerste alinea, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat het beroep tegen het besluit van de administratie waarbij is vastgesteld dat de rechten dienen te worden betaald, en de duur van de gerechtelijke procedure de termijn voor het indienen van het verzoek om kwijtschelding of terugbetaling van de rechten verlengen (of rechtvaardigen dat deze niet in acht wordt genomen)?

                           d)

                           Indien de vraag betreffende de boeking of de kwijtschelding in de onderhavige zaak los van het besluit van de Europese Commissie met betrekking tot een andere lidstaat (in casu Finland) moet worden beslecht, moeten de douaneautoriteiten of de rechter dan, rekening houdend met artikel 869, onder b), van verordening (EEG) nr. 2454/93 (2) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, en met het bedrag van de mogelijke rechten in de betrokken zaak, de vraag of geen rechten hoeven te worden geboekt dan wel of deze rechten dienen te worden kwijtgescholden voorleggen aan de Europese Commissie?

               2)

                           a)

                           Moet bij de toepassing van artikel 220, lid 2, onder b), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek een controle achteraf worden verricht met betrekking tot de in het kader van de opdracht van OLAF onderzochte omstandigheden waaronder de autoriteiten en de exporteur van een derde land (in casu Cambodja) zijn opgetreden? Of moet ervan worden uitgegaan dat de algemene beschrijving van de omstandigheden in het verslag van OLAF betreffende bovengenoemd optreden bewijskracht heeft?

                           b)

                           Zijn de in het kader van de controle achteraf verkregen gegevens doorslaggevend in verhouding tot het verslag van OLAF, zelfs al hebben zij betrekking op een specifieke lidstaat?

                           c)

                           Moet artikel 875 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat het besluit van de Europese Commissie dat op basis van bovengenoemd verslag van OLAF met betrekking tot een andere lidstaat (in casu Finland) is vastgesteld, bindend is voor de lidstaat?

                           d)

                           Moet een controle achteraf worden verricht en gebruik worden gemaakt van de daarbij verkregen informatie indien de Europese Commissie op basis van het verslag van OLAF bij besluit heeft vastgesteld dat voor een andere lidstaat geen rechten hoeven te worden geboekt, en artikel 875 van de verordening tot uitvoering van het douanewetboek heeft toegepast?

               3)

               Kan het bij de beoordeling van het bestaan van redelijke gronden en van de goede trouw van de belastingplichtige met het oog op de toepassing van artikel 220, lid 2, onder b), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, in de concrete omstandigheden van het geval relevant zijn dat de invoer van goederen is gebaseerd op een distributieovereenkomst?

      (1)  PB 1992, L 302, blz. 1.

      (2)  PB 1993, L 253, blz. 1.


title: Zaak C-560/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 30 oktober 2013 — Finanzamt Ulm/Ingeborg Wagner-Raith als rechtsopvolgster van Maria Schweier

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 30 oktober 2013 — Finanzamt Ulm/Ingeborg Wagner-Raith als rechtsopvolgster van Maria Schweier
   (Zaak C-560/13)
   2014/C 24/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder en verzoeker tot „Revision”: Finanzamt Ulm

      Verzoekster en verweerster in „Revision”: Ingeborg Wagner-Raith als rechtsopvolgster van Maria Schweier

      Andere partij: Bundesministerium der Finanzen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het vrije kapitaalverkeer van artikel 73 B EG-Verdrag (sinds 1 mei 1999 artikel 56 EG) (1) zich, ingeval van deelneming in fondsen uit derde landen, niet tegen een nationale regeling (hier: § 18, lid 3, AuslInvestmG) die bepaalt dat aan binnenlandse deelnemers in buitenlandse beleggingsfondsen onder bepaalde voorwaarden naast de uitkeringen fictieve inkomsten ten belope van 90 % van het verschil tussen de eerste en de laatste prijs van wederinkoop van het jaar, maar ten minste 10 % van de laatste prijs van wederinkoop (of van de beurs- of marktwaarde) dienen te worden toegerekend, omdat de sinds 31 december 1993 in wezen ongewijzigde regeling in verband staat met de verrichting van financiële diensten in de zin van de grandfatheringregeling van artikel 73 C, lid 1, EG-Verdrag (sinds 1 mei 1999 artikel 57, lid 1, EG) (2)?
               Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Vormt de deelneming in een dergelijk beleggingsfonds dat gevestigd is in een derde land steeds een directe investering in de zin van artikel 73 C, lid 1, EG-Verdrag (sinds 1 mei 1999 artikel 57, lid 1, EG) of is zulks afhankelijk van de vraag of de deelneming op grond van nationale bepalingen van het land van vestiging van het fonds of op andere gronden aan de belegger de mogelijkheid biedt effectief deel te hebben in het bestuur van of de controle over het beleggingsfonds?

      (1)  Artikel 63 VWEU.

      (2)  Artikel 64, lid 1, VWEU.


title: Zaak T-10/01: Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door Lichtwer Pharma AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
2.6.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 161/19
Hauwaert), betreffende een verzoek om opschorting van de               Houder van het oppo-            Orsem Sàrl, te Neuilly sur Seine
uitvoering van verordening (EG) nr. 2081/2000 van de                   sitiemerk of -teken:            (Frankrijk)
Commissie van 29 september 2000 tot verlenging van de
toepassing van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de               Oppositiemerk of -te-           het Deense merk PREDONIUM,
invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van            ken:                            het Griekse merk PREDONIUM,
de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 246,                                             het Zweedse merk PREDONIUM
blz. 64), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-                                          en het Engelse merk PREDONIUM
ming van de belangen van verzoekster, heeft de president van                                           voor waren van klasse 5
het Gerecht op 1 februari 2001 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       Beslissing oppositieafde-       toewijzing van de oppositie en
                                                                       ling:                           afwijzing van de aanvraag
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.               Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep van
                                                                       roep:                           verzoekster
                                                                       Middelen:                       Schending van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 inzake het gemeen-
                                                                                schapsmerk (artikel 8, lid 1, sub b)
                                                                                — Geen verwarringsgevaar
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door Lichtwer
Pharma AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                          (Zaak T-10/01)
                         (2001/C 161/42)
                                                                       Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door P & O European
(Procestaal: nader te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van   Ferries (Portsmouth) Limited tegen Commissie van de
het Reglement voor de procesvoering; taal van het verzoekschrift:                        Europese Gemeenschappen
                               Duits)
                                                                                (Zaak T-49/01)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                     (2001/C 161/43)
modellen) ingesteld door Lichtwer Pharma AG, te Berlijn
(BRD), vertegenwoordigd door R. Kunz-Hallstein. Andere
partij voor de kamer van beroep: Orsem Sàrl, te Neuilly sur
Seine (Frankrijk).                                                                              (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     beslissing nr. R 586/1999-2 van de tweede kamer van              schappen is op 1 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                sie van de Europese Gemeenschappen door P & O European
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van               Ferries (Portsmouth) Limited, vertegenwoordigd door Mark
      8 november 2000 te vernietigen en de oppositie toe te            Clough QC en Julian Ellison van het kantoor Ashurst Morris
      wijzen;                                                          Crisp.
—     verweerster in de kosten te veroordelen.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     krachtens artikel 232 (ex artikel 175 EG-Verdrag) te
                                                                             verklaren, dat de Commissie haar verplichtingen krach-
Aanvrager van gemeen-           Lichtwer Pharma AG                           tens het Verdrag heeft verzuimd door geen standpunt in
schapsmerk:                                                                  te nemen op de klacht van verzoekster van 29 februari
                                                                             tegen Brittany Ferries, en/of althans op het buiten de
Betrokken merk:                 woordmerk „SEDONIUM” — aan-                  procedure in zaak C-31/98 vallende gedeelte van de
                                vraagnr. 312 447 voor onder                  klacht met betrekking tot de periode vóór 1995 en in het
                                meer klasse 5 (onder meer genees-            bijzonder door na te laten de procedure ex artikel 88,
                                middelen)                                    lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) in te leiden;


title: Zaak C-476/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Citroën Commerce GmbH/Zentralvereinigung des Kraffahrzeuggewerbes zur Aufrechterhaltung lauteren Wettbewerbs eV (ZLW) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijnen 98/6/EG en 2005/29/EG — Bescherming van de consument — Advertentie met prijsaanduiding — Begrippen „aanbod” en „prijs inclusief belastingen” — Verplichting tot aanduiding van de verkoopprijs van een auto inclusief de verplichte bijkomende kosten van het transport van deze auto)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Citroën Commerce GmbH/Zentralvereinigung des Kraffahrzeuggewerbes zur Aufrechterhaltung lauteren Wettbewerbs eV (ZLW)
   (Zaak C-476/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijnen 98/6/EG en 2005/29/EG - Bescherming van de consument - Advertentie met prijsaanduiding - Begrippen „aanbod” en „prijs inclusief belastingen” - Verplichting tot aanduiding van de verkoopprijs van een auto inclusief de verplichte bijkomende kosten van het transport van deze auto))
   (2016/C 335/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Citroën Commerce GmbH

      Verwerende partij: Zentralvereinigung des Kraffahrzeuggewerbes zur Aufrechterhaltung lauteren Wettbewerbs eV (ZLW)

      Dictum

   Artikel 3 van richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten, gelezen in samenhang met artikel 1 en artikel 2, onder a), moet aldus worden uitgelegd dat de kosten van het transport van een auto van de fabrikant naar de verkoper, die ten laste zijn van de consument, moeten zijn begrepen in de verkoopprijs van dat voertuig, zoals aangeduid in een advertentie van een verkoper, wanneer deze advertentie, gelet op alle kenmerken ervan, in de ogen van de consument een aanbod betreffende dat voertuig vormt. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of al deze elementen aanwezig zijn.

      (1)  PB C 462 van 22.12.2014.


title: Zaak T-720/13: Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Gat Microencapsulation/BHIM — BASF (KARIS) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KARIS — Ouder internationaal en gemeenschapswoordmerk CARYX — Ouder nationaal en Benelux-woordmerk AKRIS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/42

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Gat Microencapsulation/BHIM — BASF (KARIS)
   (Zaak T-720/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KARIS - Ouder internationaal en gemeenschapswoordmerk CARYX - Ouder nationaal en Benelux-woordmerk AKRIS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gat Microencapsulation GmbH, voorheen Gat Microencapsulation AG (Ebenfurth, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: S. Soler Lerma en M. C. March Cabrelles, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: BASF SE (Ludwigshafen, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2013 (zaak R 1862/2012-5) inzake een oppositieprocedure tussen BASF SE en Gat Microencapsulation AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gat Microencapsulation GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-599/11: Beroep ingesteld op 25 november 2011 — Eni/BHIM — EMI (IP) (ENI)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/29

         Beroep ingesteld op 25 november 2011 — Eni/BHIM — EMI (IP) (ENI)
   (Zaak T-599/11)
   2012/C 32/61
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eni (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: D. De Simone en G. Orsoni, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: EMI (IP) Ltd (Londen, Engeland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 september 2011 in zaak R 2439/2010-1 vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van alle stadia van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ENI” voor waren en diensten van de klassen 1-4, 6-7, 9, 11, 14, 16-19, 22, 25 en 35 tot 45 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 6488076

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 4197315 van het woordmerk „EMI” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38, 41 en 42; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 6167357 van het beeldmerk „EMI”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 28, 35, 38, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Verzoekster voert drie middelen aan: (i) onjuiste en ongemotiveerde vaststelling dat de waren en diensten soortgelijk zijn, gebaseerd op een onjuiste opvatting en toepassing van de vorige rechtspraak daarover; (ii) onjuiste uitlegging en toepassing van het Praktiker-arrest, waarbij de anti-monopolistische beginselen ervan, in het bijzonder de reden waarom is beslist dat detailhandeldiensten kunnen worden ingeschreven, onjuist zijn opgevat, en (iii) onjuiste vaststelling dat de tekens overeenstemmen en onjuiste vaststelling dat er verwarringsgevaar bestaat.


title: Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de Catalunya van 3 en 9 december 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Fuerzas Eléctricas de Catalunya SA (Fecsa) respectievelijk Autopistas Concesionaria Española SA en Tribunal Económico-Administrativo Regional de Catalunya en Departament d'Economía i Finances de la Generalitat de Catalunya (Zaken C-31/97 en C-32/97)

text:
Nr. C 94/6               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 3 . 97
maatregelen vast te stellen en aan de Commissie mee te de               ter kwalificatie van de rechtsverhouding op grond waar
len, om te voldoen aan Richtlijn 90/434/EEG van de Raad                  van de onderdaan van een lidstaat de belastingdienst ver
van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale               zoekt om terugbetaling van hetgeen in strijd met genoemd
regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aan            artikel 10 van Richtlijn 69/335/EEG is betaald ?
delenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschil
lende lidstaten ('), de krachtens het Verdrag op haar rus               (') PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
tende verplichtingen niet is nagekomen .
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens artikel 12, lid 1 , van de richtlijn moesten de lid
staten vóór 1 januari 1992 uitvoering hebben gegeven aan                 Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de Cata
de richtlijn en terzake mededeling doen aan de Commissie .               lunya van 3 en 9 december 1996 om een prejudiciële be
De Griekse autoriteiten voeren aan , dat zij de nodige uit              slissing in de gedingen tussen Fuerzas Eléctricas de Cata
voeringsmaatregelen nog niet hebben kunnen treffen we                   lunya SA (Fecsa ) respectievelijk Autopistas Concesionaria
gens binnen de Griekse rechtsorde gelegen moeilijkheden                  Española SA en Tribunal Económico-Administrativo Re
en omdat op communautair vlak de tiende richtlijn betref                gional de Catalunya en Departament d'Economía i Finan
fende grensoverschrijdende fusies van naamloze vennoot                                ees de la Generalitat de Catalunya
schappen en de verordening inzake de Europese vennoot                                    ( Zaken C-31 /97 en C-32/97)
schap nog steeds niet zijn vastgesteld.                                                              ( 97/C 94/13 )
De Commissie betoogt, dat een en ander de Helleense Re
publiek niet van haar verplichting ontslaat om de richtlijn              Het Tribunal Superior de Justicia de Catalunya heeft bij
                                                                         beschikkingen van 3 en 9 december 1996 , ingekomen ter
toe te passen .
                                                                         griffie van het Hof van Justitie op 23 januari 1997, in de
                                                                         gedingen tussen ( zaak C-31 /97) Fuerzas Eléctricas de Cata
(') PB nr. L 225 van 20 . 8 . 1990, blz . 1 .
                                                                         lunya SA ( Fecsa ) en ( zaak C-32/97 ) Autopistas Concesio
                                                                         naria Espaiïola SA en 1 . Tribunal Económico-Administra
                                                                         tivo Regional de Catalunya en 2 . Departament
                                                                         d'Economfa i Finances de la Generalitat de Catalunya, het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                         zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoek van de Pretura di Roma bij beschikking van 17 de
                                                                         vraag :
cember 1996 om een prejudiciële beslissing in de verzets
procedure ingesteld door Ministero delle finanze tegen                   Gelet op het bepaalde in de artikelen 11 , sub b ), en 12
1 . IN.CO.GE. '90 Sri, 2 . Idelgard Sri, 3 . Iris '90 Sri , 4. Ca       van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ('): is het in over
med Sri, 5 . P.P.A. — Pomezia Progetti Appalti Srl, 6. Edi              eenstemming met de communautaire rechtsorde, dat het
lcam Srl, 7. Impresa A. Cecchini E C. Srl, 8 . Emo Srl,                  Spaanse Ministerie van Financiën concludeert tot heffing
9. Emoda Srl, 10. Sappesi Srl, 11 . Ing. Luigi Martini Srl,              van de Impuesto sobre Actos Jurfdicos Documentados
                 12 . Giacomo Srl en 13 . Mafar Srl
                                                                         („ belasting op authentieke akten ") op de akten terzake
              ( Zaken C-10/97 tot en met C-22/97 )                       van aflossing van obligaties ( doorhaling van leningen ), of
                            ( 97/C 94/ 12 )                              is een dergelijke conclusie juist in strijd daarmee en moet
                                                                         zij bijgevolg worden afgewezen, omdat zij onverenigbaar
                                                                         is met de communautaire rechtsorde ?
De Pretura di Roma heeft bij beschikking van 17 december
1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 O PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
16 januari 1997, in de verzetsprocedure tussen Ministero
delle finanze en 1 . IN . CO . GE. ' 90 Sri , 2 . Idelgard Sri ,
3 . Iris ' 90 Sri, 4 . Camed Sri , 5 . P.P.A. — Pomezia Progetti
Appalti Srl , 6 . Edilcam Srl , 7 . Impresa A. Cecchini e C.
Srl , 8 . Emo Srl , 9 . Emoda Srl , 10 . Sappesi Srl , 11 . Ing. Lui
gi Martini Srl , 12 . Giacomo Srl en 13 . Mafar Srl , het Hof            Verzoek van de voorzitter van de Rechtbank van Koop
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                     handel te Hasselt van 10 januari 1997 om een prejudiciële
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                 beslissing in het geding tussen NV Colim en NV Bigg's
                                                                                Continent Noord
Heeft de onverenigbaarheid van artikel 10 van Richtlijn                                           ( Zaak C-33/97 )
69/335/EEG van de Raad ('), zoals door het Hof uitgelegd
in zijn arrest van 20 april 1993 ( gevoegde zaken C-71 /91                                           ( 97/C 94/ 14 )
en C-178/91 ), en artikel 3 , leden 18 en 19, van besluitwet
nr. 853 van 19 december 1984, omgezet in wet nr. 17 van                  De voorzitter van de Rechtbank van Koophandel te Has
17 . februari 1985 , tot gevolg, op grond van de door het                selt heeft bij vonnis van 10 januari 1997, ingekomen ter
Hof geformuleerde regels voor de integratie van nationale                griffie van het Hof van Justitie op 24 januari 1997, in het
wetgeving met Gemeenschapswetgeving, dat genoemde le                    geding tussen NV Colim en NV Bigg's Continent Noord,
den 18 en 19 van artikel 3 geheel buiten toepassing blij                het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
ven, en met name dat de nationale rechter geen rekening                  zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
mag houden met genoemde nationale bepalingen, ook niet                   vragen :


title: Doorhaling van zaak T-307/99

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/43

         Doorhaling van zaak T-307/99 (1)

   (2004/C 228/100)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-307/99: Oliecentrum Strijbos BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-86/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n °1 de Granada (Spanje) op 18 februari 2014 — Marta León Medialdea/Ayuntamiento de Huetor Vega

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 1 de Granada (Spanje) op 18 februari 2014 — Marta León Medialdea/Ayuntamiento de Huetor Vega
   (Zaak C-86/14)
   2014/C 142/27
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 1 de Granada

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marta León Medialdea

      Verwerende partij: Ayuntamiento de Huetor Vega

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een werknemer met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zonder vast dienstverband, zoals dit begrip in de wet en de rechtspraak wordt opgevat, overeenkomstig de in richtlijn 1999/70/EG (1) vastgestelde definitie worden aangemerkt als een werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd?

               2)

               Is verenigbaar met het gemeenschapsrecht een door een nationale rechter gegeven uitlegging en toepassing van het nationale recht volgens welke de overheid, bij in de overheidssector in strijd met het recht gesloten arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die zijn omgevormd tot overeenkomsten voor onbepaalde tijd zonder vast dienstverband, de betrekking eenzijdig kan invullen of opheffen zonder de werknemer een vergoeding toe te kennen en zonder dat is voorzien in andere maatregelen die misbruik van tijdelijke overeenkomsten tegengaan?

               3)

               Zou deze handelwijze van de overheid verenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht indien bij invulling of opheffing van de betrekking de vergoeding zou worden toegekend die geldt in geval van beëindiging van rechtmatig gesloten tijdelijke overeenkomsten?

               4)

               Zou die handelwijze van de overheid verenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht indien de overheid bij invulling of opheffing van de betrekking gebruik zou moeten maken van de procedures en gronden die zijn voorzien voor ontslagen om objectieve redenen met toekenning van diezelfde vergoeding?

      (1)  van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak F-31/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 maart 2012 — BI/Cedefop (Openbare dienst — Beroepstermijn — Taal van afwijzing van klacht)

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/27

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 maart 2012 — BI/Cedefop
   (Zaak F-31/11) (1)

   (Openbare dienst - Beroepstermijn - Taal van afwijzing van klacht)
   2012/C 126/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BI (Evosmos, Griekenland) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (vertegenwoordigers: M. Fuchs, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de directrice van Cedefop om verzoekers aanstelling te beëindigen en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               BI zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 186 van 25.06.11, blz. 33.


title: Zaak C-445/01: Verzoek van Giudice Unico del Tribunale di Biella van 18 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Roberto Simoncello en Piera Boerio en Direzione Provinciale del Lavoro (Vercelli)

text:
6.4.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/37
Justitie op 19 november 2001, in het geding tussen de stad             Justitie op 19 november 2001, in het geding tussen Roberto
Villingen-Schwenningen en Ophilia Akosua Owusu, het Hof                Simoncello en Piera Boerio en Direzione Provinciale del Lavoro
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                (Vercelli), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                 pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
1.    Viel, uitgaande van de rechtstoestand op 16 mei 1997,
      de door een onderdaan van lidstaat A in lidstaat B
      zelfstandig uitgeoefende prostitutie, onder de vrijheid van      zijn artikel 9 bis, lid 2, van wet nr. 608 van 28 november
      vestiging (artikel 52 EG) respectievelijk de vrijheid van        1996, dat de werkgever verplicht de indienstneming van elke
      dienstverrichting (artikel 59 EG)? Is het daarbij van belang     werknemer aan de districtsafdeling voor werkgelegenheid mee
      of de prostitutie op het genoemde tijdstip op nationaal          te delen, en artikel 10 van wetsdecreet nr. 469 van 23 december
      niveau als strijdig met de goede zeden en de openbare            1997, dat met betrekking tot arbeidsbemiddeling door niet
      orde werd beschouwd?                                             gemachtigde personen naar artikel 9 bis van wet nr. 608/1996
                                                                       verwijst, verenigbaar met de in de artikelen 39, 43 en 86 EG
2.    In het geval de eerste vraag ontkennend wordt beant-             bedoelde beginselen van gemeenschapsrecht?
      woord:
      Ontleende de onderdaan van lidstaat A uitgaande van de
      rechtstoestand op 16 mei 1997, rechtstreeks aan ar-
      tikel 8 A EG een verblijfsrecht in lidstaat B?
3.    In het geval de tweede vraag ontkennend wordt beant-
      woord:
      Ontleende zij uitgaande van de rechtstoestand op 16 mei          Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
      1997 een verblijfsrecht aan artikel 1 van richtlijn 90/364       Wien van 5 november 2001 om een prejudiciële beslissing
      van de Raad van de EEG (1) betreffende het verblijfsrecht        in het geding tussen DLD Trading Company Import-
      van 28 juni 1990, hoewel lidstaat B die richtlijn op                      Export, spol.s.r.o. en Republiek Oostenrijk
      genoemde datum nog niet in nationaal recht had om-
      gezet?
                                                                                (Zaak C-447/01)
4.    In geval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
      Diende zij op het moment van binnenkomst over vol-                                         (2002/C 84/64)
      doende bestaansmiddelen te beschikken en dit de bevoeg-
      de autoriteiten aan te tonen of is het voldoende indien zij
      tijdens haar verblijf in lidstaat B geen aanspraak op
      bijstand heeft gemaakt?
                                                                       Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
                                                                       king van 5 november 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
(1) PB L 180, blz. 26.                                                 van Justitie op 20 november 2001, in het geding tussen DLD
                                                                       Trading Company Import-Export, spol.s.r.o. en Republiek
                                                                       Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen:
                                                                       1.    Wordt door de in de feiten uiteengezette handelwijze van
                                                                             een staatsorgaan, in het bijzonder de wijziging van de
Verzoek van Giudice Unico del Tribunale di Biella van                        vrijstelling voor reizigers bij § 97a ZollR-DG, in samen-
18 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het                        hang met § 19a ZollR-DV, per 1 januari 1998 in 75 euro,
geding tussen Roberto Simoncello en Piera Boerio en                          respectievelijk 100 euro, en de kwantitatieve beperking
          Direzione Provinciale del Lavoro (Vercelli)                        van de vrijstelling van de omzetbelasting en accijnzen
                                                                             voor tabaksproducten, een voorschrift van het recht-
                                                                             streeks toepasselijke gemeenschapsrecht of een richtlijn
                        (Zaak C-445/01)                                      geschonden, en — zo ja — welk?
                         (2002/C 84/63)                                2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                             Is het voorschrift van het rechtstreeks toepasselijke ge-
                                                                             meenschapsrecht of van deze richtlijn, dat geschonden is,
Giudice Unico del Tribunale di Biella heeft bij beschikking van              een voorschrift dat voor de verzoekende partij in het
18 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                       hoofdgeding een subjectief recht creëert?