title: Zaak T-514/11: Arrest van het Gerecht van 4 juni 2013 — i-content/BHIM — Decathlon (BETWIN) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BETWIN — Ouder gemeenschapsbeeldmerk b’Twin — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/72

         Arrest van het Gerecht van 4 juni 2013 — i-content/BHIM — Decathlon (BETWIN)
   (Zaak T-514/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BETWIN - Ouder gemeenschapsbeeldmerk b’Twin - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/158
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Nordermann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Decathlon SA (Villeneuve-d'Ascq, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juni 2011 (zaak R 1816/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Decathlon SA en i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juni 2011 (zaak R 1816/2010-1) wordt vernietigd voor de waren van klasse 28 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd, die beantwoorden aan de volgende omschrijving: „Opblaasbare zwembaden voor recreatief gebruik; klimrekken (speeltoestellen); pluchen knuffeldieren; zwembaden (speelgoed); luchtpistolen [speelgoed]; handbediende elektronische videospellen; speelgoedvoertuigen; speelgoedmodellen; elektronische handspellen; speelmunten; damspellen; speeltuintoestellen; mechanisch actiespeelgoed; speelgoederen, uitgezonderd speelgoederen voor huisdieren; elektronische spellen; speelballen; dobbelstenen; feestartikelen; handbediende elektronische spellen; speelkaarten; flipperspellen; bekers (dobbelsteen-); speelgoed om mee af te drukken; vragensets voor bordspelen; bingokaarten; modelvliegtuigjes; biljartkegels; dominospellen; decoratieve windzakken; flipperkasten; vaardigheids- en actiespellen; gezelschapsspellen; speelautomaten (machines) met muntinworp; flipperkasten (al dan niet met muntinworp); vliegtuigmodellen (op schaal verkleind); kaartspellen; frisbees; speelballen; spellen; bekers voor dobbelspelen; poppen; kegels (spellen); vervoermiddelen (op afstand bestuurde -) (speelgoed); werpschijven, werppijltjes; kleiduif-lanceerapparaten; schaalmodellen van voertuigen; glijbanen (speelobjecten); automaten (speel- met muntinworp) (machines); schaakspel; carnavalsmaskers; puzzels; opgevuld speelgoed; handbediende computerspellen; pijlen (dart-); speelgoedvliegtuigen; frisbees; kleiduiven (schietschijven); tuimelaars; teddyberen; videospellen in handformaat; elektronisch bestuurde speelgoedvliegtuigen; speelgoed dat op batterijen werkt; speelfiches; schietschijven; pluchen speelgoedberen; opblaasbaar speelgoed; bordspellen; schommels; vliegers; modelvoertuigen”.

               2)

               Voor de in punt 1) genoemde waren wordt de beslissing van de oppositieafdeling van 21 juli 2010 vernietigd en wordt de oppositie afgewezen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak C-262/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 15 juni 2006 — Deutsche Telekom AG/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 15 juni 2006 — Deutsche Telekom AG/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-262/06)
   (2006/C 212/26)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Deutsche Telekom AG

      Verweerster: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten artikel 27, eerste zin, van richtlijn 2002/21/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) en artikel 16, lid 1, sub a, van richtlijn 2002/22/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) aldus worden uitgelegd dat een in het vroeger nationaal rechtskader vastgestelde wettelijke gebodsbepaling inzake de goedkeuring van vergoedingen voor de levering van spraaktelefoniediensten aan eindgebruikers door een onderneming met een dominante positie op de desbetreffende markt en dus ook een bestuurlijke handeling die deze goedkeuringsplicht vaststelt, tijdelijk moeten worden gehandhaafd?

         Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt:

               2.

               Verzet het gemeenschapsrecht zich tegen een dergelijke verregaande handhaving?

      (1)  PB L 108, blz. 33.

      (2)  PB L 108, blz. 51.


title: Zaak T-401/12: Beroep ingesteld op 10 september 2012 — Klingel/BHIM — Develey (JUNGBORN)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/31

      Beroep ingesteld op 10 september 2012 — Klingel/BHIM — Develey (JUNGBORN)
      (Zaak T-401/12)
      (2012/C 331/60)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Robert Klingel OHG (Pforzheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Zeiher, advocate)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Devely Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (Unterhaching, Duitsland)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 juli 2012 in zaak R 936/2011-4 vernietigen;

                  —

                  de oppositie tegen de verlening van bescherming aan internationale inschrijving W 1 002 323 — JUNGBORN afwijzen;

                  —

                  subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar de kamer van beroep;

                  —

                  de partij die in het ongelijk wordt gesteld, verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „JUNGBORN” voor waren van de klassen 29, 30, 32 en 33 — internationale inschrijving nr. W 1 002 323, waarin de Europese Unie wordt aangewezen

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Devely Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG

         Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „BORN” voor waren van de klassen 29, 30 en 32

         Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
      Aangevoerde middelen: schending van artikel 41, lid 1, sub a, en van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-340/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door France Télécom SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/53

         Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door France Télécom SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-340/04)
   (2004/C 262/98)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door France Télécom SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door Christophe Clarenc en Javier Ruiz Calzado, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren beschikking nr. C(2004)1929 van de Commissie van 18 mei 2004, waarbij France Télécom SA, en alle direct of indirect door haar gecontroleerde ondernemingen, werd gelast zich krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad aan een inspectie te onderwerpen (zaak nr. COM/C-38.916);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van France Télécom betreffende dit beroep tot nietigverklaring.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De inspectie waarop de betrokken beschikking betrekking heeft, betreft „het opleggen van vermeend onbillijke verkoopprijzen voor snelle internetverbindingen voor particuliere gebruikers, in strijd met artikel 82 van het EG-Verdrag, teneinde de concurrenten in hun acties te beperken en uit de markt te dringen” (artikel 1 van de bestreden beschikking), en is op verzoekster en haar dochteronderneming Wanadoo, alsmede op alle direct of indirect door hen gecontroleerde ondernemingen (artikel 3) van toepassing. De Commissie was van mening dat voor het onderzoek naar de vermeende handelwijze een inspectie nodig was overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag. (1) Het is juist de beschikking waarbij deze inspectie wordt bevolen waartegen in casu wordt opgekomen.
   Tot staving van haar conclusie beroept verzoekster zich in de eerste plaats op schending van de motiveringsplicht. Zij preciseert in dat verband dat zij niet begrijpt waarom de bestreden beschikking tot haar persoonlijk is gericht, en waarom de inspectie bij haar zou moeten worden verricht. Zij benadrukt dat de Commissie, overeenkomstig de redenering van haar „Wanadoo”-beschikking van 16 juli 2003, waarin is erkend dat Wanadoo een ten opzichte van verzoekster onafhankelijk prijsbeleid inzake de snelle internetverbindingen voor de thuismarkt in Frankrijk kon voeren, de betrokken vermeend onbillijke verkoopprijzen en de vermeende strategie om concurrenten te verdringen toeschrijft aan Wanadoo, en niet aan France Télécom. Voorts heeft de Commissie volgens France Télécom nagelaten te motiveren waarom zij het noodzakelijk vond een inspectie te gelasten inzake de tariefaanbiedingen van Wanadoo, niettegenstaande het feit dat zij die tarieven krachtens haar beschikking van 16 juli 2003 controleert, en deze bovendien net speciaal door de Franse Conseil de la concurrence waren onderzocht en geldig verklaard.
   In de tweede plaats verwijt verzoekster de Commissie dat zij met de bestreden beschikking de op haar rustende verplichting van loyale samenwerking in haar betrekkingen met de nationale instanties heeft miskend, welk beginsel in artikel 10 EG-Verdrag is neergelegd en bij verordening (EG) nr. 1/2003 is geïmplementeerd, allereerst door na te laten al die achtergrondinformatie aan de nationale rechter mede te delen, en vervolgens door niet, overeenkomstig het bepaalde in artikel 11, lid 6, van voornoemde verordening, te overleggen met de Franse Conseil de la concurrence, hoewel de zaak in januari 2004 bij hem aanhangig was gemaakt.
   In de derde en laatste plaats voert verzoekster schending aan van het evenredigheidsbeginsel, zowel wat het schijnbare doel van het onderzoek betreft als wat de context ervan en het ontbreken van enige aanwijzing dat er een risico van wegmaking of vernietiging van bewijselementen zou zijn, betreft.

      (1)  PB L 1, van 4.1.2003, blz. 1.


title: Zaak T-365/11 P: Beschikking van het Gerecht van 12 december 2011 — AO/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Termijn voor hogere voorziening — Tardiviteit — Ondertekend origineel van verzoekschrift dat na afloop van de termijn is neergelegd — Toeval — Artikel 43, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk” )

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/14

         Beschikking van het Gerecht van 12 december 2011 — AO/Commissie
   (Zaak T-365/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Termijn voor hogere voorziening - Tardiviteit - Ondertekend origineel van verzoekschrift dat na afloop van de termijn is neergelegd - Toeval - Artikel 43, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)
   2012/C 39/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: AO (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Lewisch, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 april 2011, AO/Commissie (F-45/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De rekwirerende partij zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie heeft gemaakt.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-272/12: Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Energetický a průmyslový en EP Investment Advisors/Commissie

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/17

         Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Energetický a průmyslový en EP Investment Advisors/Commissie
   (Zaak T-272/12)
   2012/C 250/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Energetický a průmyslový holding a.s. (Brno, Tsjechische Republiek) en EP Investment Advisors s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: K. Desai, Solicitor, J. Schmidt en M. Peristeraki, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure overeenkomstig artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) (weigering om zich aan een inspectie te onderwerpen) in Zaak COMP/39793 — EPH e.a., nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde geldboete geheel nietig te verklaren of tot een passend bedrag te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1)

               Met het eerste middel stellen zij dat bij de vaststelling van het bestreden besluit inbreuk is gemaakt op wezenlijke vormvoorschriften. Verzoeksters betogen met name dat bij de vaststelling van het bestreden besluit inbreuk werd gemaakt op hun rechten van verdediging als gevolg van onregelmatigheden in het kader van de uitvoering van de inspectie, met name omdat de Commissie er niet op had toegezien dat de betrokken personen naar behoren werden geïnformeerd over hun verplichtingen tijdens de inspectie en over de gevolgen van niet-nakoming ervan.

               2)

               Met het tweede middel stellen verzoeksters dat de vaststelling van de Commissie volgens welke zij hebben geweigerd om zich aan de inspectie te onderwerpen, ongegrond en onevenredig is. Verzoeksters betogen dat uit het door de Commissie aangedragen bewijsmateriaal voor het deblokkeren van een e-mailaccount of het omleiden van e-mails naar verzoeksters’ server in de onderhavige zaak niet bleek dat er sprake was van schending van artikel 23, lid 1, van verordening nr. 1/2003 van de Raad. Verzoeksters betogen tevens dat zij de inspectie niet opzettelijk of uit onachtzaamheid hebben belemmerd.

               3)

               Met het derde middel stellen zij dat het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met het beginsel van het vermoeden van onschuld voor zover de Commissie de zaak onvoldoende zorgvuldig en transparant heeft benaderd, terwijl er aanwijzingen waren dat de Commissie verzoeksters ongunstig gezind was als gevolg van gebeurtenissen die niet aan hen te wijten waren.

               4)

               Met het vierde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd tot staving van hun tweede conclusie, stellen verzoeksters voor het geval dat het Gerecht het bestreden besluit niet in zijn geheel nietig verklaart, dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en bij de vaststelling van de geldboete inbreuk heeft gemaakt op het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-350/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Nordea Pankki Suomi Oyj (Prejudiciële verwijzing — Zesde btw-richtlijn — Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5 — Vrijstellingen — Overmakingen en betalingen — Handelingen inzake waardepapieren — Elektronische berichtendiensten voor financiële instellingen)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Nordea Pankki Suomi Oyj
   (Zaak C-350/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5 - Vrijstellingen - Overmakingen en betalingen - Handelingen inzake waardepapieren - Elektronische berichtendiensten voor financiële instellingen)
   2011/C 298/16
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partij in het hoofdgeding

   Nordea Pankki Suomi Oyj

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor bankverrichtingen — SWIFT-diensten ten behoeve van banken

      Dictum

   Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling bedoelde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde niet geldt voor elektronische berichtendiensten voor financiële instellingen, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak T-498/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group Co., Ltd. tegen Raad van de Europese Unie

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/35

         Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group Co., Ltd. tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-498/04)
   (2005/C 57/60)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group Co., Ltd., gevestigd te Jiande City (Volksrepubliek China), vertegenwoordigd door D. Horovitz, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 1 van de litigieuze verordening nietig te verklaren voorzover het verzoekster betreft;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1683/2004 van de Raad van 24 september 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op glyfosaat uit de Volksrepubliek China (1), voor zover deze verzoekster betreft. Verzoekster voert aan dat de communautaire instellingen hebben nagelaten om het criterium voor behandeling als markgericht bedrijf op juiste wijze op haar toe te passen.
   Ter ondersteuning van haar vordering beroept verzoekster zich op een kennelijke beoordelingsfout bij de toepassing van artikel 2, lid 7, sub c, van de gewijzigde verordening nr. 384/96 (2).
   Verzoekster stelt dat de Raad in de litigieuze verordening niet verklaart dat er sprake is geweest van staatsinmenging van betekenis bij de bedrijfsbesluiten van verzoekster. Ook past de Raad volgens verzoekster niet de juiste drempel toe bij de toetsing of aan de criteria van artikel 2, lid 7, sub c, was voldaan. Verzoekster voert aan dat het beweerdelijke recht van de staat op inmenging in de bedrijfsbesluiten van de onderneming zonder enige concretisering of uitoefening van dat beweerdelijke recht een factor vormde waaruit kon worden afgeleid dat aan het eerste criterium van artikel 2, lid 7, sub c, niet was voldaan. Verzoekster voert voorts aan dat het overgelegde bewijs duidelijk aantoonde dat de beslissing van verzoekster terzake van prijzen, kosten en grondstoffen beantwoordde aan marktsignalen die vraag en aanbod weerspiegelden en dat er in dit opzicht geen sprake van staatsinmenging was.
   Ten tweede voert verzoekster aan dat niet is voldaan aan paragraaf 6 van bijlage II bij de anti-dumpingovereenkomst van de WHO en artikel 18, lid 4, van verordening nr. 384/96 en ook niet aan de verplichting om verzoeksters wettelijke rechten te beschermen. Verzoekster voert aan dat er inbreuk is gemaakt op haar wettelijke en procedurele rechten doordat zij niet is geïnformeerd over de redenen voor het verwerpen van haar bewijs, haar geen gelegenheid is geboden verdere informatie te verstrekken en de redenen voor het verwerpen van haar verklaringen niet zijn bekendgemaakt.
   Tot slot is volgens verzoekster haar gewettigd vertrouwen geschonden doordat de communautaire instellingen niet tot een snelle conclusie zijn gekomen ter zake van de gevorderde status van verzoekster als marktgericht bedrijf.

      (1)  PB L 303, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996 L 56, blz. 1).


title: Zaak T-705/15: Beroep ingesteld op 2 december 2015 — Syriatel Mobile Telecom/Raad

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/30

         Beroep ingesteld op 2 december 2015 — Syriatel Mobile Telecom/Raad
   (Zaak T-705/15)
   (2016/C 059/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syriatel Mobile Telecom (Joint Stock Company) (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge, de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoekster geleden schade ten belope van een door het Gerecht naar billijkheid te bepalen bedrag;

               —

               subsidiair, gelasten dat een deskundige wordt aangesteld om de omvang van de door verzoekster geleden schade te begroten;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster een enkel middel aan, dat is ontleend aan, ten eerste, de morele schade veroorzaakt door de aantasting van haar goede naam en, ten tweede, de materiële schade veroorzaakt door de stopzetting van haar contractuele betrekkingen en het verlies van materieel en inkomsten, die zij heeft geleden als een rechtstreeks gevolg van de maatregelen die zijn vastgesteld door de Raad van de Europese Unie, en waarvoor deze laatste aansprakelijk is.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 26 januari 2005 in zaak T-267/03, Anna Maria Roccato tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot mondeling examen — Beoordelingsbevoegdheid van jury — Omvang van rechterlijke toetsing)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/28

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 26 januari 2005
   in zaak T-267/03, Anna Maria Roccato tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot mondeling examen - Beoordelingsbevoegdheid van jury - Omvang van rechterlijke toetsing)
   (2005/C 82/55)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-267/03, Anna Maria Roccato, voormalig ambtenaar bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Tserepa-Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende enerzijds een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek COM/PB/99, van 24 januari 2003, en anderzijds een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en V. Vadapalas, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 26 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1

               Het beroep wordt verworpen.

               2

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 239 van 4.10.2003.


title: Zaak C-135/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Republik Griechenland/Grigorios Nikiforidis [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Recht dat van toepassing is op de arbeidsovereenkomst — Verordening (EG) nr. 593/2008 — Artikel 28 — Werkingssfeer ratione temporis — Artikel 9 — Begrip „bepalingen van bijzonder dwingend recht” — Toepassing van bepalingen van bijzonder dwingend recht van andere lidstaten dan de forumstaat — Wetgeving van een lidstaat waarin is bepaald dat de salarissen in de publieke sector worden verlaagd vanwege een budgettaire crisis — Verplichting tot loyale samenwerking]

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Republik Griechenland/Grigorios Nikiforidis
   (Zaak C-135/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Recht dat van toepassing is op de arbeidsovereenkomst - Verordening (EG) nr. 593/2008 - Artikel 28 - Werkingssfeer ratione temporis - Artikel 9 - Begrip „bepalingen van bijzonder dwingend recht” - Toepassing van bepalingen van bijzonder dwingend recht van andere lidstaten dan de forumstaat - Wetgeving van een lidstaat waarin is bepaald dat de salarissen in de publieke sector worden verlaagd vanwege een budgettaire crisis - Verplichting tot loyale samenwerking])
   (2016/C 475/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Republik Griechenland

      Verwerende partij: Grigorios Nikiforidis

      Dictum

               1)

               Artikel 28 van verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) dient aldus te worden uitgelegd dat een contractuele arbeidsverhouding die voor 17 december 2009 is ontstaan, slechts binnen de werkingssfeer van die verordening valt voor zover die verhouding als gevolg van een vanaf die datum tot uiting gekomen onderlinge toestemming van de contractpartijen, een wijziging heeft ondergaan die zo ingrijpend is dat moet worden aangenomen dat vanaf die datum een nieuwe arbeidsovereenkomst is gesloten, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om vast te stellen.

               2)

               Artikel 9, lid 3, van verordening nr. 593/2008 dient aldus te worden uitgelegd dat het uitsluit dat andere bepalingen van bijzonder dwingend recht dan die van de forumstaat of de staat waar de verbintenissen krachtens de overeenkomst moeten worden nagekomen of zijn nagekomen, door de aangezochte rechter als rechtsregels kunnen worden toegepast, maar er niet aan in de weg staat dat hij met dergelijke andere bepalingen van bijzonder dwingend recht rekening houdt als feitelijk element, voor zover het nationale recht dat krachtens de bepalingen van die verordening op de overeenkomst toepasselijk is, daarin voorziet. Aan die uitlegging wordt niet afgedaan door het in artikel 4, lid 3, VEU vermelde beginsel van loyale samenwerking.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 16 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. R.O.J. Grahame en 2. L.M. Hollanders, en Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Zaak C-248/96)

text:
14 . 9 . 96           \ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 269/ 17
      i ) worden de volgende dienstjaren voor het pensioen              van Justitie op 22 juli 1996 , in het geding tussen 1 . R.O.J.
          dubbel gerekend ( hier genoemd „ dubbele dienstja            Grahame en 2 . L.M. Hollanders, en Bestuur van de Nieuwe
          ren "), en                                                    Algemene Bedrijfsvereniging het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     ii ) mogen zij op 55-jarige leeftijd in plaats van op              beslissing over de volgende vraag:
          60-jarige leeftijd met pensioen;
                                                                        1 . Moeten de artikelen 48 en 51 van het EEG-Verdrag zo
d ) de werknemer niet de positie heeft van ambtenaar van de                  worden uitgelegd, dat daarmee onverenigbaar is het
     gezondheidsdienst en geen recht heeft op de bijbeho                    bepaalde in artikel 4, onder a ), respectievelijk c ), van
     rende aanvullende voordelen, enkel op grond dat hij in                  onderdeel J van bijlage VI bij Verordening ( EEG ) nr.
     deeltijd werkzaam was;                                                  1408/71 , voor zover daarbij geen rekening wordt
                                                                             gehouden met bepaalde tijdvakken van arbeid bij de
e ) het National Tribunal heeft geoordeeld, dat het                          berekening van een pro rata WAO-uitkering voor
     bepaalde onder c ) en d ) discriminatie op grond van                    migrerende werknemers ?
     geslacht vormt ten nadele van vrouwen die in deeltijd
     werkzaam zijn op het gebied van de verzorging van                  2 . Moet artikel 4 , onder a ), respectievelijk c ), van onder
     patiënten met een psychische aandoening;                                deel J van bijlage VI bij Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ,
                                                                             zoals de tekst daarvan luidde op respectievelijk 20 juli
f) het pensioen dat de werknemers ontvangen en de                            1991 en 17 juni 1992 , aldus worden uitgelegd , dat onder
     aanvullende voordelen waarop zij aanspraak maken,                       tijdvakken van arbeid in loondienst en de daarmee
     hun enkel moeten worden betaald vanaf hun respectieve                   gelijkgestelde tijdvakken welke voor 1 juli 1967 in
     pensionering in 1992 en 1994 , nadat zij beroep hebben                  Nederland zijn vervuld, mede moeten worden begre
     ingesteld bij het National Tribunal, en                                 pen :
g ) de berekening van de aanvullende voordelen vanaf hun                     a ) tijdvakken waarin een betrokkene zijn militaire
     respectieve pensioendata in 1992 en 1994 zou meebren                        dienstplicht krachtens de Nederlandse wetgeving
     gen, dat hun dienstjaren vóór 1992 worden meege                             vervulde ?
     teld ,
                                                                             b ) tijdvakken waarin een betrokkene als vrijwilliger in
hoe luidt dan het antwoord op de volgende vragen :                                Nederlandse militaire dienst was en uit dien hoofde
                                                                                viel onder een bijzondere wettelijke arbeidsonge
Vraag 1 : Vanaf welke datum moeten de dienstjaren van                             schiktheidsverzekering voor ambtenaren en met
              werknemers worden geteld voor de berekening                         hen gelijkgestelden ?
              van de aanvullende voordelen waarop zij recht
              hebben :                                                  3 . Maakt het voor de beantwoording van vraag 2 verschil
                                                                             of de tijdvakken, waarin een betrokkene zijn militaire
                i ) 8 april 1976 ,                                           dienstplicht krachtens de Nederlandse wetgeving ver
               ii ) 17 mei 1990 ,                                            vulde , binnen of buiten het grondgebied van de Euro
              iii ) enige andere en, zo ja , welke datum ?                   pese Unie ( destijds : Gemeenschap ) zijn vervuld ?
Vraag 2 : Indien de relevante nationale wetgeving de terug
              werkende kracht van een aanspraak bij het slagen
              van een beroep beperkt tot een periode van twee
              jaar vóór de datum waarop het beroep werd
              ingesteld, komt dit dan Gemeenschapsrechtelijk            Verzoek van 19 juli 1996 van de Industrial Tribunals ,
              gezien neer op de ontzegging van een effectief            Southampton, om een prejudiciële beslissing in het geding
              rechtsmiddel en is het Industrial Tribunal , indien                tussen L.J. Grant en South-West Trains Ltd
              het dit noodzakelijk acht, verplicht om een                                       ( Zaak C-249/96 )
              dergelijke bepaling in de nationale wetgeving
                                                                                ( 96/C 269/36 )
              buiten beschouwing te laten ?
                                                                        De Industrial Tribunals heeft bij beschikking van 19 juli
                                                                         1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        22 juli 1996 , in het geding tussen L.J. Grant en South-West
                                                                        Trains Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
 Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam                   schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 van 16 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding          navolgende vragen :
 tussen 1 . R.O.J. Grahame en 2 . L.M. Hollanders , en Bestuur
          van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging                      1 . Is het ( behoudens vraag 6 ) in strijd met het in artikel 119
                          ( Zaak C-248/96 )                                   van het EG-Verdrag en artikel 1 van Richtlijn 75/
                                                                              177/EEG van de Raad (') neergelegde beginsel van
                             ( 96/C 269/35 )                                  gelijke beloning voor mannen en vrouwen , dat een
                                                                              werknemer geen reisfaciliteiten verkrijgt voor zijn part
 De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                           ner van hetzelfde geslacht met wie hij ongehuwd
 vonnis van 16 juli 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                  samenwoont, wanneer dergelijke faciliteiten wel wor


title: Zaak C-526/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Litouwen) — „Fast Bunkering Klaipėda” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 148, onder a) — Levering van goederen — Begrip — Vrijstelling — Levering van goederen bestemd voor de bevoorrading van schepen voor de vaart op volle zee — Leveringen aan in eigen naam handelende tussenpersonen]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Litouwen) — „Fast Bunkering Klaipėda” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-526/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 148, onder a) - Levering van goederen - Begrip - Vrijstelling - Levering van goederen bestemd voor de bevoorrading van schepen voor de vaart op volle zee - Leveringen aan in eigen naam handelende tussenpersonen])
   (2015/C 354/04)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Fast Bunkering Klaipėda” UAB

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Dictum

   Artikel 148, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling bedoelde vrijstelling in beginsel niet van toepassing is op leveringen van voor de bevoorrading bestemde goederen aan in eigen naam handelende tussenpersonen, ook al is op de datum van de levering de eindbestemming van de goederen bekend en naar behoren vastgesteld en is hiervan in overeenstemming met een nationale regeling het bewijs geleverd aan de belastingdienst. In omstandigheden als in het hoofdgeding kan die vrijstelling echter worden toegepast indien de eigendom van de betrokken goederen ten vroegste op het ogenblik waarop de exploitanten van de schepen voor de vaart op volle zee de macht verkregen om feitelijk als een eigenaar over die goederen te beschikken, aan die tussenpersonen is overgedragen in de door het toepasselijke nationale recht voorgeschreven vormen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 359 van 7.12.2013.


title: Zaak F-45/11: Beroep ingesteld op 14 april 2011 — ZZ/EIB

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/35

         Beroep ingesteld op 14 april 2011 — ZZ/EIB
   (Zaak F-45/11)
   2011/C 186/66
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2009, voor zover hem daarin niet het cijfer A of B+ is toegekend en voor zover hij daarin niet wordt voorgedragen voor bevordering tot de functiegroep D

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het op 24 september 2010 als kopie meegedeelde besluit waarbij het comité van beroep op grond van artikel 22 van het personeelsreglement en op grond van de brief van 18 maart 2010 op 22 september 2010 verzoekers bezwaar tegen het beoordelingsrapport 2010 heeft afgewezen;

               —

               nietigverklaring van het beoordelingsrapport 2009, voor zover de verzoekende partij daarin wordt beoordeeld, voor zover hem niet het cijfer A of B+ wordt toegekend en voor zover hij niet wordt voorgedragen voor bevordering tot de functiegroep D;

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verband houdende, daarop volgende en daaraan voorafgaande handelingen, waaronder in elk geval de richtsnoeren die de personeelsdirectie heeft vastgesteld om de beoordeling samen te vatten met één van de eerste letters van het alfabet alsmede de bevorderingen waartoe op 25 maart 2010 is besloten, gelet op het feit dat de EIB, in het licht van de beoordeling door verzoekers meerderen die thans wordt betwist, heeft verzuimd om verzoeker in aanmerking te nemen onder het punt „Promotions from Function E tot D”.

               —

               nietigverklaring van de brieven van 17 en 30 november 2010, waarbij de president van de EIB in het kader van de bemiddelingsprocedure op grond van artikel 41 van het personeelsreglement heeft geweigerd om verzoeker door zichzelf te laten vertegenwoordigen alsmede van de brief van 20 januari 2011 waarbij de directeur-generaal personeelszaken het verzoek om vergoeding van de kosten van zijn beroepsmatige vertegenwoordiger heeft afgewezen;

               —

               veroordeling van de EIB tot vergoeding van de materiële en immateriële schade, tot vergoeding van de factuur die is betaald aan raadsheer Gabriele Isola, en tot betaling van de kosten van het geding, inclusief rentebetaling en opwaardering van het toegekende bedrag.


title: Zaak C-627/11: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 27 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Înalta Curte de Casație și Justiție — Roemenië) — SC „AUGUSTUS” Iași SRL/Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit (Prejudiciële verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/5

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 27 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Înalta Curte de Casație și Justiție — Roemenië) — SC „AUGUSTUS” Iași SRL/Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit
   (Zaak C-627/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 108/09
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casație și Justiție

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC „AUGUSTUS” Iași SRL

      Verwerende partij: Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Înalta Curte de Casație și Justiție — Uitlegging van verordening (EG) nr. 1268/1999 van de Raad van 21 juni 1999 inzake steunverlening door de Gemeenschap voor pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling in de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa gedurende de pretoetredingsperiode (PB L 161, blz. 87) en van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1) — Intrekking en terugvordering, bij onregelmatigheden, van de communautaire financiële bijstand die uit hoofde van het SAPARD-programma is verleend — Subsidiabiliteit van de uitgaven — Geval van overmacht — Rechtvaardiging — Begrippen „economische efficiëntie” en „rentabiliteit”

      Dictum

   Het door Înalta Curte de Casație și Justiție — Secția de contencios administrativ și fiscal (Roemenië) bij beslissing van 3 november 2011 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak C-22/01: Beroep, op 18 januari 2001 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 79/18                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 november                         Kunnen richtlijn 80/987/EG (1) en de arresten van 19 novem-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                ber 1991 (C-6/90 en C-9/90, Francovich e.a., Jurispr. blz. I-
               Finanzamt Sulingen en W. Sudholz                         5357) en 10 juli 1997 (C-373/95, Maso e.a., Jurispr. blz. 4051)
                                                                        aldus worden uitgelegd, dat een verbod op cumulatie van het
                                                                        door het waarborgfonds uitgekeerde aanvullende loon en het
                           (Zaak C-17/01)                               gedeelte van het door de werkgever gedurende de laatste drie
                                                                        maanden betaalde loon enkel toelaatbaar is ter hoogte van het
                           (2001/C 79/31)                               bedrag dat de ratione temporis voor dezelfde periode voorziene
                                                                        mobiliteitsvergoeding overschrijdt, in aanmerking genomen
                                                                        dat bedoelde voorschotten, evenals de mobiliteitsvergoeding
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 30 november               en tot hetzelfde bedrag, worden uitgekeerd om te voorzien in
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 de primaire behoeften van de ontslagen werknemer?
15 januari 2001, in het geding tussen Finanzamt Sulingen en
W. Sudholz, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                (1) PB L 283, van 28.10.1980, blz. 23 (Richtlijn van de Raad van
navolgende vragen:                                                          20 oktober 1980).
1.     Is artikel 2 van de beschikking van de Raad van 28 fe-
       bruari 2000 (2000/186/EG) (1), waarbij de Bondsrepu-
       bliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de
       artikelen 6 en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
       van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
       van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting,          Beroep, op 18 januari 2001 ingesteld door Koninkrijk
       ongeldig omdat de aan de beschikking voorafgegane                          Spanje tegen Raad van de Europese Unie
       procedure niet beantwoordt aan de bepalingen van
       artikel 27 van richtlijn 77/388/EEG?
                                                                                (Zaak C-22/01)
2.     Is artikel 3, eerste alinea, van beschikking 2000/186/EG,
                                                                                (2001/C 79/33)
       bepalende dat de beschikking terugwerkende kracht heeft
       tot 1 april 1999, geldig?
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 18 januari 2001 beroep ingesteld tegen Raad van de
3.     Beantwoordt artikel 2 van beschikking 2000/186/EG aan
                                                                        Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
       de inhoudelijke eisen die aan een dergelijke machtiging
                                                                        door R. Silva de Lapuerta, als gemachtigde, domicilie gekozen
       moeten worden gesteld, of moet aan de geldigheid van
                                                                        hebbende te Luxemburg.
       dit voorschrift worden getwijfeld?
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
( 1) PB L 59 van 4.3.2000, blz. 12.
                                                                        —     nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, bedoeld
                                                                              in noot 2 van het kader betreffende „ansjovis, Zone IX,
                                                                              X, CECA 34.1.1” in bijlage I D bij verordening (EG)
                                                                              nr. 2848/2000 van de Raad van 15 december 2000 tot
                                                                              vaststelling, voor het jaar 2001, van de vangstmogelijkhe-
                                                                              den die gelden voor bepaalde visbestanden en groepen
                                                                              visbestanden in de wateren van de Gemeenschap en,
                                                                              wat vaartuigen van de Gemeenschap betreft, in andere
                                                                              wateren met vangstbeperkingen, en tot vaststelling voorts
Verzoek van het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro van                        van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften;
19 december 2000 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen INPS en A. Barsotti en elf andere                     —     verweerder in de kosten te verwijzen.
                             verweerders
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                           (Zaak C-19/01)
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                           (2001/C 79/32)                               die in zaak C-81/00 (1), behalve wat de door de Raad voor het
                                                                        deelgebied VIII voor het jaar 2001 vastgestelde TAC voor
                                                                        ansjovis betreft, die 33 000 ton bedraagt.
Het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro heeft bij beschikking
van 19 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 januari 2001, in het geding tussen INPS en               (1) PB C 176, van 24.6.2000, blz. 4.
A. Barsotti en elf andere verweerders, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-270/08: Beroep ingesteld op 8 juli 2008 — Duitsland/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/15

         Beroep ingesteld op 8 juli 2008 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-270/08)
   (2008/C 247/28)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: M. Lumma, bijgestaan door Rechtsanwalt C. von Donat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie C(2008) 1615 def. van 29 april 2008 tot vermindering van de bij beschikking van de Commissie C(94) 1973 van 5 augustus 1994 toegekende bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor het operationele programma Berlijn (Oost) — onder doelstelling 1 vallende regio (1994-1999) in de Bondsrepubliek Duitsland;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met de bestreden beschikking heeft de Commissie de uit het EFRO toegekende financiële bijstand voor het operationele programma voor de onder doelstelling 1 vallende regio van het Land Berlijn in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999) verminderd.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat de Commissie de feiten verkeerd heeft beoordeeld. Verzoekster voert met name aan dat de Commissie enkele onderzoeksresultaten verkeerd heeft beoordeeld en op ongegronde wijze tot het bestaan van systematische fouten in het beheer en bij de controle heeft besloten.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat er geen rechtsgrondslag bestaat voor het aanbrengen van forfaitaire en op extrapolatie gesteunde financiële correcties aan het operationele programma gedurende de programmeringsperiode 1994-1999, aangezien voor deze periode niet was voorzien in een regeling die vergelijkbaar is met de in artikel 39 van Verordening (EG) nr. 1260/99 (1) neergelegde regeling. Daarenboven vormen noch de bepalingen van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 (2), noch de interne richtsnoeren van de Commissie van 15 oktober 1997 betreffende de netto financiële correcties in het kader van de toepassing van artikel 24 van Verordening nr. 4253/88, noch het beginsel van goed financieel beheer overeenkomstig artikel 274 EG een voldoende bepaalde rechtsgrondslag. Volgens verzoekster bestaat er evenmin een langdurige en algemeen aanvaarde administratieve praktijk in die zin.
   Verzoekster stelt daarenboven dat de bestreden beschikking artikel 24, lid 2, van Verordening nr. 4253/88 schendt, aangezien er geen sprake is van onregelmatigheden als bedoeld in deze bepaling. In deze context stelt zij voorts dat zelfs indien voldaan zou zijn aan de voorwaarden voor een vermindering van de bijstand overeenkomstig artikel 24, lid 2, van Verordening nr. 4253/88, de Commissie bij de uitoefening van de haar verleende beoordelingsbevoegdheid had moeten controleren of deze vermindering evenredig was.
   Subsidiair stelt verzoekster dat de forfaitaire correcties onevenredig zijn en dat de door de Commissie gemaakte extrapolaties op een onvoldoende feitelijke grondslag berusten.
   Daarenboven stelt verzoekster dat verweerster haar plicht tot motivering van de bestreden beschikking heeft geschonden.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat de Commissie het beginsel van partnerschap heeft geschonden, daar zij ondanks meerdere controles door haar financiële controleurs tijdens de programmeringsperiode 1994-1999 op geen enkel ogenblik heeft overwogen financiële consequenties te trekken uit tekortkomingen in het systeem.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).


title: Zaak C-376/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma's — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/6

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-376/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma's - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2007/C 155/10)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandez en F. Fraústo de Azevedo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (PB L 197, blz. 30)
   Dictum

               1)

               Door te verzuimen om binnen gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, heeft de Portugese republiek niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak F-83/06: Beroep ingesteld op 30 juli 2006 — Schell/Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/18

         Beroep ingesteld op 30 juli 2006 — Schell/Commissie
   (Zaak F-83/06)
   (2006/C 237/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Arno Schell (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de lijsten van de in het kader van de bevorderingsronden 2004 en 2005 bevorderde ambtenaren, voor zover verzoekers naam daarop niet voorkomt, alsmede, incidenteel, van de handelingen ter voorbereiding van die besluiten;

               —

               subsidiair, nietigverklaring, voor zover verzoeker betreft, van de toewijzing van bevorderingspunten bij bovenvermelde bevorderingsronden;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan, ontleend aan:

               —

               het eerste, schending van artikel 45 van het Statuut;

               —

               het tweede, schending van de algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel;

               —

               het derde, schending van het non-discriminatiebeginsel;

               —

               het vierde, schending van de administratieve Gids „beoordeling en bevordering van ambtenaren” en van de opeenvolgende Gidsen;

               —

               het vijfde, schending van de beginselen van het verbod van willekeur en van misbruik van bevoegdheid alsmede schending van de motiveringsplicht;

               —

               het zesde, schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”;

               —

               het zevende, schending van de zorgplicht.


title: Zaak C-663/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 december 2015 — Umweltverband WWF Österreich/Landeshauptmann von Tirol

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 december 2015 — Umweltverband WWF Österreich/Landeshauptmann von Tirol
   (Zaak C-663/15)
   (2016/C 111/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker in„Revision”: Umweltverband WWF Österreich

      Betrokken instantie: Landeshauptmann von Tirol

      Interveniërende partij: Ötztaler Wasserkraft GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kent artikel 4 van richtlijn 2000/60/EG (1) tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (hierna: „kaderrichtlijn water”), of de kaderrichtlijn water als zodanig, in een procedure die niet voorziet in een milieueffectbeoordeling overeenkomstig richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, aan een milieuvereniging rechten toe, voor de bescherming waarvan zij krachtens artikel 9, lid 3, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2015 namens de Europese Gemeenschap werd goedgekeurd (hierna: „Verdrag van Aarhus”), toegang heeft tot bestuursrechtelijke of rechterlijke procedures?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2.

               Is volgens de bepalingen van het Verdrag van Aarhus vereist dat deze rechten reeds in de procedure voor de bestuurlijke instantie geldend kunnen worden gemaakt, of volstaat de mogelijkheid van een recht van beroep tegen de beslissing van de bestuurlijke instantie?

               3.

               Mag het nationale procesrecht (§ 42 AVG) voorschrijven dat de milieuvereniging — net zoals andere partijen in het geding — haar bezwaren niet voor het eerst in een beroepsprocedure bij de bestuursrechter geldend mag maken, maar dit reeds in de procedure voor de bestuurlijke instanties tijdig dient te doen, bij gebreke waaraan zij haar hoedanigheid van partij verliest en ook geen beroep meer kan instellen bij de bestuursrechter?

      (1)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1).


title: Zaak C-464/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo — Sezione Distaccata di Bagheria (Italië) op 7 september 2011 — Paola Galioto/Maria Guccione e.a.

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo — Sezione Distaccata di Bagheria (Italië) op 7 september 2011 — Paola Galioto/Maria Guccione e.a.
   (Zaak C-464/11)
   2011/C 340/18
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Palermo — Sezione Distaccata di Bagheria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paola Galioto

      Verwerende partijen: Maria Guccione, Maria Piera Savona, Fabio Savona

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen de artikelen 3 en 4 van richtlijn 2008/52/EG (1), betreffende een doeltreffende en deskundige mediation, aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan de mediator mede juridische kennis dient te bezitten en dat bij de aanwijzing van de mediator door de verantwoordelijke van de betrokken instantie rekening moet worden gehouden met de specifieke kennis en beroepservaring op het gebied van het voorwerp van het geschil?

               2)

               Kan artikel 1 van richtlijn 2008/52 aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan criteria betreffende de territoriale bevoegdheid van de mediationinstanties moeten worden gehanteerd die de toegang tot de alternatieve geschillenbeslechting vergemakkelijken en de minnelijke schikking van geschillen bevorderen?

               3)

               Kunnen artikel 1 van richtlijn 2008/52, betreffende de evenwichtige samenhang tussen mediation en behandeling in rechte, artikel 3, sub a, van die richtlijn en de punten 10 en 13 van de considerans daarvan, waaruit volgt dat de richtlijn voor alles voorziet in een vrijwillige procedure die partijen naar eigen goeddunken kunnen organiseren en kunnen beëindigen, aldus worden uitgelegd dat wanneer een minnelijke schikking op vrijwillige basis niet mogelijk is, de mediator een schikking kan voorstellen tenzij partijen hem gezamenlijk verzoeken dat niet te doen (omdat zij de mediation menen te moeten beëindigen)?

      (1)  PB L 136, blz. 3.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 24 oktober 1996 in zaak C-172/95 (verzoek van het Tribunal administratif d'Amiens om een prejudiciële beslissing): Société sucrière agricole de Maizy, Société sucrière de Berneuil-sur-Aisne tegen Directeur régional des impôts (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker - Feit dat verplichting tot betaling van opslagbijdragen, produktieheffingen en compensatieheffingen doet ontstaan - Tijdvak van verschuldigdheid van compensatieheffingen)

text:
 25 . 1 . 97         1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr. C 26/ 1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                 gehele of gedeeltelijke betaling van een goed dat wordt ge
                          ( Zesde Kamer)                              kocht door een klant die niet de koper van de bon was en
                                                                      in beginsel de door de leverancier verkregen werkelijke
                      van 24 oktober 1996                             verkoopprijs van de bon niet kent, de in de bon beli
in zaak C-288/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing              chaamde tegenprestatie bestaat in het door de leverancier
van het Value Added Tax Tribunal): Argos Distributors                 bij de verkoop van de bon werkelijk ontvangen bedrag.
      Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise i 1 )
                                                                      f 1 ) PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
(Belasting over toegevoegde waarde — Zesde richtlijn —                ( 2 ) PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                      Maatstaf van heffing)
                            ( 97IC 26/01 )
                       (Procestaai: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                                   (Vierde Kamer)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                van 24 oktober 1996
In zaak C-288/94, Argos Distributors Ltd tegen Commissi              in zaak C-l 72/95 (verzoek van het Tribunal administratif
oners of Customs ÖC Excise, betreffende een prejudiciële              d'Amiens om een prejudiciële beslissing): Société sucrière
beslissing over de uitlegging van artikel 11 van Zesde                agricole de Maizy, Société sucrière de Berneuil-sur-Aisne
Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 be                                tegen Directeur régional des impôts ( ] )
treffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Sta             (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
ten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                 suiker — Feit dat verplichting tot betaling van opslagbij
van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme                   dragen, produktieheffingen en compensatieheffingen doet
grondslag (2 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld           ontstaan — Tijdvak van verschuldigdheid van compensa
als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, C. N. Kakouris                                            tieheffingen)
( rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : N.
Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op                                          ( 97/C 26/02 )
24 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                                              (Procestaai: Frans)
Artikel 11 A, lid 1 , onder a), van Zesde Richtlijn 771388/
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo                                   de Jurisprudentie van het Hof)
nisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbe
lasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus wor               In zaak C- 172/95, betreffende een verzoek aan het Hof
den uitgelegd, dat wanneer een leverancier aan een koper              krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal admi
met korting een bon heeft verkocht met de belofte die bon             nistratif d'Amiens (Frankrijk ), in het aldaar aanhangig ge
nadien tegen de nominale waarde ervan te accepteren als               ding tussen Société sucrière agricole de Maizy, Société
 ---pagebreak--- Nr. C 26/2            [ NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.97
sucrière de Berneuil-sur-Aisne en Directeur régional des                                 ARREST VAN HET HOF
impöts, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                                       ( Derde Kamer )
van de bepalingen van de communatuaire regelgeving be
treffende verschillende bijdragen en heffingen in de sector                                 van 24 oktober 1996
suiker, heeft het Hof (Vierde Kamer ), samengesteld als
                                                                      in zaak C-335/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing
volgt: C. N. Kakouris, waarnemend voor de president van
                                                                      van het Arbeidshof te Luik): Rijksinstituut voor de sociale
de Vierde Kamer ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn en H. Rag
nemalm, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier:          verzekeringen der zelfstandigen ( RSVZ ) tegen M. Pi
                                                                                card ( 1 )
H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 24 oktober 1996 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Ouder
                                                                      doms- en overlijdensverzekering — Uitkeringen — Gelijk
                                                                      tijdige vaststelling van pensioenen krachtens wettelijke re
I. Artikel 8, lid 2, derde alinea, onder a), van Verorde             geling van twee Lid-Staten — Automatische vaststelling
       ning (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981            wanneer aanvraag tot bevoegd orgaan van één Lid-Staat
       houdende een gemeenschappelijke ordening der mark             wordt gericht — Verplichting om, teneinde gelijktijdige
       ten in de sector suiker, en artikel 6, lid 4, van Verorde     vaststelling van pensioenen te verkrijgen, aanvraag in te
       ning (EEG) nr. 1358/77 van de Raad van 20 juni 1977                   dienen bij orgaan van Lid-Staat van woonplaats)
       houdende de algemene voorschriften inzake verevening
       van de opslagkosten in de sector suiker en houdende                                        ( 97/C 26/03 )
       intrekking van Verordening (EEG) nr. 750/68, moeten
       aldus worden uitgelegd, dat aan de voorwaarden voor                                    (Procestaai: Frans)
       het ontstaan van de verplichting tot betaling van de
       opslagbijdrage is voldaan op het moment van de afzet
       van de suiker.
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
2 . Artikel 28, leden 3 en 4, van Verordening (EEG)
       nr. 1785/81 moet aldus worden uitgelegd, dat aan de            In zaak C-335/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
       voorwaarden voor het ontstaan van de verplichting tot          krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Arbeidshof te
       betaling van de in deze bepaling bedoelde productie           Luik ( België ), in het aldaar aanhangig geding tussen Rijks
       heffingen is voldaan bij de berekening van de suiker          instituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen
       productie na elk verkoopseizoen.                               ( RSVZ ) en M. Picard, betreffende een prejudiciële beslis
                                                                      sing over de uitlegging van artikel 36 van Verordening
                                                                      ( EEG ) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot
3 . Artikel 32 bis, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1785/           vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening
       81 , zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 934/86          nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zeker
       van de Raad van 24 maart 1986, en artikel 1 , lid 1 ,
                                                                      heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
       van Verordening (EEG) nr. 3046/86 van de Commissie             op hun gezinnen die zich binnen de Gemeenschap ver
       van 3 oktober 1986 tot vaststelling van de uitvoerings        plaatsen, zoals gewijzigd en aangepast bij Verordening
       bepalingen met betrekking tot de inning van de com             ( EEG ) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 ( PB
       pensatieheffing in de sector suiker, moeten aldus wor          1983 , L 230, blz . 86 ), heeft het Hof ( Derde Kamer ), sa
       den uitgelegd, dat aan de voorwaarden voor het                 mengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida ( rappor
       ontstaan van de verplichting tot betaling van de com          teur), kamerpresident, C. Gulmann en J.-P. Puissochet,
       pensatieheffing is voldaan bij de berekening van de sui        rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: R.
       kerproductie na elk van de verkoopseizoenen 1986/               Grass, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan
        1987 tot en met 1990/1991 .
                                                                       het dictum luidt als volgt:
 4 . Artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1914/87 van de                Artikel 36, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 574/72 van
       Raad van 2 juli 1987 tot instelling van een speciale            de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze
       compensatieheffing in de sector suiker voor het ver            van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betref
        koopseizoen 1986/1987, en de artikelen 1 en 2 van              fende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op
        Verordening (EEG) nr. 3061 /87 van de Commissie van            werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen,
        13 oktober 1987 tot vaststelling van de coëfficiënt            die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij
        voor de berekening van de speciale compensatieheffing          zigd en aangepast bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van
        voor het verkoopseizoen 1986/1987 in de sector suiker,         de Raad van 2 juni 1983, dat bepaalt dat de uitkeringen
        moeten aldus worden uitgelegd, dat aan de voorwaar            gelijktijdig worden vastgesteld wanneer een aanvraag om
        den voor het ontstaan van de verplichting tot betaling         uitkeringen tot het orgaan van een Lid-Staat wordt ge
        van de speciale compensatieheffing is voldaan bij de            richt, is een autonome procedureregel die van toepassing is
        berekening van de suikerproductie na het verkoopsei            ongeacht of de bepalingen van de leden 1 tot en met 3 van
        zoen 1986/1987.                                                 hetzelfde artikel in acht zijn genomen.
 ( i ) PB nr. C 189 van 22 . 7 . 1995 .                                 0 ) PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .


title: Zaak C-505/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2016 door Olga Stanislavivna Yanukovych, erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14, Olga Stanislavivna Yanukovych/Raad van de Europese Unie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/11

      Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2016 door Olga Stanislavivna Yanukovych, erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14, Olga Stanislavivna Yanukovych/Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-505/16 P)
      (2016/C 441/15)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Olga Stanislavivna Yanukovych, erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

         Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14 vernietigen voor zover het gaat om de in de punten 6 en 7 van de hogere voorziening uiteengezette aspecten, namelijk:

                              —

                              punten 2 en 4 van het dictum van die beschikking;

                              —

                              punt 3 van het dictum van de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14 voor zover het Gerecht tot het oordeel komt dat genoemd punt 3 de Raad van de Europese Unie enkel verwijst in de kosten van rekwirante en niet in de kosten van de overledene;

                  —

                  de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor behandeling ter zitting en uitspraak, of subsidiair:

                              —

                              het door rekwirante in de procedure bij het Gerecht gevorderde toewijzen op de in de punten 6 en 7 van de hogere voorziening gespecificeerde wijze, namelijk door besluit (GBVB) 2015/143 (1) van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119, verordening (EU) nr. 2015/138 (2) van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening (EU) nr. 208/2014, besluit (GBVB) 2015/364 (3) van de Raad van 5 maart 2015 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/357 (4) van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 nietig te verklaren, voor zover deze maatregelen Viktor Viktorovych Yanukovych betreffen, en

                              —

                              voor zover het Hof tot het oordeel komt dat het Gerecht dit niet reeds heeft gedaan, de Raad van de Europese Unie met betrekking tot het verzoek tot nietigverklaring in het verzoekschrift zowel verwijzen in de kosten van rekwirante als in die van de overledene;

                              —

                              de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van rekwirante, met inbegrip van de kosten van de overledene, met betrekking tot het verzoek tot nietigverklaring in de memorie houdende aanpassing;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie in ieder geval veroordelen in de kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 84, 89 en 92 van de bestreden beschikking te oordelen dat de memorie houdende aanpassing niet-ontvankelijk is omdat deze in naam van de overledene was neergelegd na diens overlijden. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing in de omstandigheden van deze zaak uitsluitend moest worden beoordeeld naar de situatie op het moment waarop de memorie houdende aanpassing werd ingediend. De ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing had veeleer holistisch moeten worden beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval.
      Ten tweede heeft het Gerecht, zelfs indien het met juistheid heeft geoordeeld dat de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing uitsluitend diende te worden beoordeeld naar de situatie op het moment waarop deze werd ingediend, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de memorie houdende aanpassing, kort gezegd, niet in naam van rekwirante was ingediend. Uit de memorie houdende aanpassing, bezien in het licht van de overige stukken die aan het Gerecht zijn overgelegd, blijkt duidelijk dat deze werd ingediend in naam van de overledene door of voor rekening van rekwirante in haar hoedanigheid van feitelijke opvolgster en erfgename van de overledene. Om die reden was deze memorie, gezien de feitelijke situatie op het moment van de indiening ervan, ontvankelijk. Door tot het tegengestelde oordeel te komen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het bij hem ingediende bewijsmateriaal verkeerd op te vatten.
      Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen onderscheid te maken tussen i) de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing en ii) de ontvankelijkheid van een tweede verzoek tot nietigverklaring. Het Gerecht: 1) heeft ten onrechte geen rekening gehouden met het feit dat het ten aanzien van de memorie houdende aanpassing had besloten tot schorsing; 2) heeft ten onrechte geoordeeld dat over de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing uitsluitend moet worden beslist naar de situatie die aan de orde was op het moment waarop de memorie houdende aanpassing werd ingediend; 3) heeft ten onrechte buiten beschouwing gelaten dat de rechtsopvolger op grond van Oekraïens erfrecht zes maanden na het overlijden maar met terugwerkende kracht wordt aangewezen, en 4) heeft rekwirante bijgevolg ten onrechte en zonder enige rechtvaardiging de mogelijkheid onthouden om als rechtsopvolgster, erfgename of anderszins bij de rechter op te komen tegen de handelingen uit 2015.

         (1)  Besluit (GBVB) 2015/143 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 24, blz. 16).

         (2)  Verordening (EU) 2015/138 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 24, blz. 1).

         (3)  Besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25).

         (4)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 3 oktober 2000 in zaak C-458/98 P: Industrie des poudres sphériques tegen Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Antidumping — Verordening (EEG) nr. 2423/88 — Metallisch calcium — Ontvankelĳkheid — Heropening van antidumpingprocedure na nietigverklaring van verordening tot instelling van antidumpingrecht — Rechten van de verdediging)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/19
Wanneer een groep zorgverleners eenzijdig ten aanzien van de               1)    Wijst de hogere voorziening af.
ambtenaren van de Europese Gemeenschappen hogere tarieven
voor geneeskundige verzorging en ziekenhuisverpleging bij bevalling        2)    Verwijst Industrie des poudres sphériques in de kosten.
toepast dan ten aanzien van bij het nationale stelsel van sociale
zekerheid aangesloten ingezetenen, zonder dat daarvoor een objectieve
rechtvaardiging bestaat, vormt zulks een bij artikel 6, eerste alinea,     3)    Verstaat dat Péchiney électrométallurgie, Chambre syndicale de
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12, eerste alinea, EG)                  l’électrométallurgie et de l’électrochimie en de Commissie van de
verboden discriminatie op grond van nationaliteit.                               Europese Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                 (1) PB C 48 van 20.2.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                       van 3 oktober 2000
                                                                                (Zesde kamer)
in zaak C-458/98 P: Industrie des poudres sphériques
             tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                                van 3 oktober 2000
(Hogere voorziening — Antidumping — Verordening (EEG)
nr. 2423/88 — Metallisch calcium — Ontvankelijkheid —                      in zaak C-9/99 (verzoek van de Cour d’appel de Grenoble
Heropening van antidumpingprocedure na nietigverklaring                    om een prejudiciële beslissing): Échirolles Distribution
van verordening tot instelling van antidumpingrecht —                                  SA tegen Association du Dauphiné e.a. (1)
                   Rechten van de verdediging)
                          (2000/C 335/34)                                         (Nationale wettelijke regeling inzake boekenprijs)
                          (Procestaal: Frans)                                                         (2000/C 335/35)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Frans)
In zaak C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques, ge-
vestigd te Annemasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
C. Momège, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te                                          dentie van het Hof)
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route
d’Esch 398, betreffende hogere voorziening tegen het arrest
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  In zaak C-9/99, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
schappen (Vijfde kamer — uitgebreid) van 15 oktober 1998,                  artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de Cour
Industrie des poudres sphériques/Raad (T-2/95, Jurispr. blz. II-           d’appel de Grenoble (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding
3939), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere                  tussen Échirolles Distribution SA en Association du Dauphiné
partijen bij de procedure: Raad van de Europese Unie (gemach-              e.a., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
tigde: S. Marquardt, bijgestaan door P. Bentley), Commissie                artikelen 3, sub c en g, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Khan en                   artikel 3, sub c en g, EG), 3 A en 5 EG-Verdrag (thans de
X. Lewis), Péchiney électrométallurgie, gevestigd te Courbevoie            artikelen 4 EG en 10 EG), 7 A, tweede alinea, EG-Verdrag
(Frankrijk), en Chambre syndicale de l’électrométallurgie et de            (thans, na wijziging, artikel 14, tweede alinea, EG), alsmede
l’électrochimie, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoor-            102 A en 103, leden 3 en 4, EG-Verdrag (thans de artikelen 98
digd door O. d’Ormesson en O. Prost, advocaten te Parijs,                  EG en 99, leden 3 en 4, EG), heeft het Hof (Zesde kamer),
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                      samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur),
D. A. O. Edward, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, A. La                   kamerpresident, R. Schintgen, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en
Pergola, P. Jann en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; ad-               V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 3 oktober               D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 3 oktober
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-729/16: Beroep ingesteld op 17 oktober 2016 — PO e.a./EDEO

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/19

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2016 — PO e.a./EDEO
   (Zaak T-729/16)
   (2016/C 475/29)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: PO (Brussel, België), PP (Beijing, China), PQ (Beijing), PR (Beijing) (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               vast te stellen en te verklaren,

                           —

                           de besluiten van 17 december 2015 om de door verzoekers gemaakte schoolkosten te beperken tot 10 000 EUR worden nietig verklaard;

                           —

                           gelet op de bijzondere context van de kennisgeving van het bezwarend besluit; voor zover nodig, de e-mail van 21 december 2015 die sommigen onder hen hebben ontvangen; voor zover nodig, het formulier voor de berekening van de toelage en, ten slotte, voor zover nodig, hun salarisafrekening waarin het bedrag van de ontvangen toelage wordt genoemd, worden nietig verklaard;

                           —

                           voor zover nodig, de besluiten tot afwijzing van hun klacht van 5 juli 2016 worden nietig verklaard;

               —

               de verwerende partij wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid, aangezien de bestreden besluiten zijn gebaseerd op de Guidelines, die de Europese Dienst voor extern op treden (EDEO) op 31 juli 2014 heeft vastgesteld en die in strijd zijn met het Ambtenarenstatuut en met bijlage X erbij.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid, aangezien de bestreden besluiten in strijd zijn met die Guidelines.

               3.

               Derde middel, bestaande uit vier onderdelen, ontleend aan de onwettigheid van de individuele besluiten.

                           —

                           Het eerste onderdeel is ontleend aan schending van verworven rechten, gewettigd vertrouwen, het beginsel van rechtszekerheid en het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien elke verzoeker heeft besloten om zijn gezin mee te nemen op delegatie naar het betrokken land in de veronderstelling dat de schoolkosten voor 100 % werden vergoed.

                           —

                           Het tweede onderdeel is ontleend aan schending van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie, aangezien het aldus ingevoerde systeem dat de aanvullende vergoeding forfaitair beperkt tot 10 000 EUR ongeacht de concrete situatie van elke delegatie erop neerkomt dat verschillende situaties gelijk worden behandeld.

                           —

                           Het derde onderdeel is ontleend aan schending van de rechten van het kind, van het recht op een gezinsleven en van het recht op scholing, aangezien EDEO een zware financiële last op bepaalde gezinnen van ambtenaren of functionarissen legt, zodat die gezinnen hetzij gedwongen zijn om die kosten te dragen teneinde hun kinderen een opleiding te bieden die gelijk is aan die van de kinderen van hun collega’s, hetzij zich moeten opsplitsen teneinde hun kinderen een goedkopere opleiding in een land van de Europese Unie te geven.

                           —

                           Het vierde onderdeel is ontleend aan het feit dat geen daadwerkelijk afweging heeft plaatsgevonden van de belangen en van de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel van elk besluit, met name aangezien de verwerende partij niet heeft aangetoond dat het beoogde doel de schending van verzoekers’ grondrechten rechtvaardigde.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling, die door drie verzoekers wordt aangevoerd. Twee van hen zijn van mening dat die onjuiste beoordeling heeft plaatsgevonden bij het onderzoek van de buitengewone omstandigheden die in hun verzoek om vergoeding waren aangevoerd, en de laatste verzoeker is van mening dat die onjuiste beoordeling volgt uit het feit dat geen rekening is gehouden met de extra kosten voor het onderwijs van de moedertaal.


title: Zaak C-111/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu — Tsjechische Republiek — Česká podnikatelská pojišťovna, a.s., Vienna Insurance Group/Michal Bilas (Verordening (EG) nr. 44/2001 — Vordering van verzekeraar voor gerecht van zijn plaats van vestiging strekkende tot betaling van verzekeringspremie door verzekeringnemer met woonplaats in andere lidstaat — Verschijning van verweerder voor aangezocht gerecht — Geen betwisting van bevoegdheid en verweer ten gronde — Aanvaarding van bevoegdheid door verschijning)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu — Tsjechische Republiek — Česká podnikatelská pojišťovna, a.s., Vienna Insurance Group/Michal Bilas
   (Zaak C-111/09) (1)

   (Verordening (EG) nr. 44/2001 - Vordering van verzekeraar voor gerecht van zijn plaats van vestiging strekkende tot betaling van verzekeringspremie door verzekeringnemer met woonplaats in andere lidstaat - Verschijning van verweerder voor aangezocht gerecht - Geen betwisting van bevoegdheid en verweer ten gronde - Aanvaarding van bevoegdheid door verschijning)
   2010/C 179/17
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Okresní soud v Chebu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Česká podnikatelská pojišťovna, a.s., Vienna Insurance Group

      Verwerende partij: Michal Bilas

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Okresní soud v Chebu — Uitlegging van artikelen 13, punt 1, 24 en 26 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bevoegdheid in verzekeringszaken — Vordering tot betaling van verzekeringspremie door verzekeringnemer die woonplaats heeft in andere lidstaat dan verzekeraar — Verweer ten gronde van verzekeringnemer voor gerecht van vestigingsplaats van verzekeraar

      Dictum

   Artikel 24 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het gerecht dat is aangezocht zonder dat de regels in afdeling 3 van hoofdstuk II van deze verordening in acht zijn genomen, zich bevoegd moet verklaren wanneer de verweerder verschijnt en geen exceptie van onbevoegdheid opwerpt, aangezien een dergelijke verschijning geldt als een stilzwijgende aanwijzing van het bevoegde gerecht.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.