title: Zaak T-638/15: Arrest van het Gerecht van 29 maart 2017 — Alcohol Countermeasure Systems (International)/EUIPO — Lion Laboratories (ALCOLOCK) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk ALCOLOCK — Woordmerk van het Verenigd Koninkrijk ALCOLOCK — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder a) en b), en artikel 53, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van het oudere merk”]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/33

         Arrest van het Gerecht van 29 maart 2017 — Alcohol Countermeasure Systems (International)/EUIPO — Lion Laboratories (ALCOLOCK)
   (Zaak T-638/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk ALCOLOCK - Woordmerk van het Verenigd Koninkrijk ALCOLOCK - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder a) en b), en artikel 53, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van het oudere merk”])
   (2017/C 151/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alcohol Countermeasure Systems (International) Inc. (Toronto, Canada) (vertegenwoordigers: E. Baud en P. Marchiset, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Lion Laboratories Ltd (Barry, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 augustus 2015 (zaak R 1323/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Lion Laboratories en Alcohol Countermeasure Systems (International)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alcohol Countermeasure Systems (International) Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-167/96)

text:
 Nr . C 210/6             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
 Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                            ( Zaak C-166/96 )                               1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                               ( 96/C 210/ 11 )                                   stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                                                                                Richtlijn 92/69/EEG van de Commissie van 31 juli 1992
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       houdende zeventiende aanpassing aan de vooruitgang
 op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                       van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
 genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde                            rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                         en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( ! ), niet heeft
 la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                         voldaan aan de krachtens artikel 189, derde alinea , van
 Kirchberg .                                                                     het EG-Verdrag en artikel 3 van Richtlijn 92/69/EEG op
                                                                                haar rustende verplichtingen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
                                                                                krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende
 1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                    verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
       stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan                         te stellen;
       Richtlijn 92/32/EEG van de Raad van 30 april 1992 tot
      zevende wijziging van Richtlijn 67/548/EEG betreffende               3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
       de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het                 Middelen en voornaamste argumenten
       kenmerken van gevaarlijke stoffen (^ niet heeft voldaan
       aan de krachtens artikel 189 , derde alinea, van het                De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
       EG-Verdrag en artikel 3 van Richtlijn 92/32/EEG op                  in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de
       haar rustende verplichtingen;                                       richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .
2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de              H PB nr. L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz . 113 .
       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende                 ( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .
      verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
      te stellen;
3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                     Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                                                    ( Zaak C-168/96 )
                                                                                ( 96/C 210/ 13 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .                               op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
(') PB nr . L 154 van 5 . 6 . 1992 , blz . 1 .                             genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde,
( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .                                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
                                                                           la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                           Kirchberg.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                           stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                           ( Zaak C-167/96 )                                     Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993
                              ( 96/C 210/ 12 )                                   tot vaststelling van de beginselen die gelden bij de
                                                                                beoordeling van de risico's voor mens en milieu van
                                                                                stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       548/EEG van de Raad ( ] ) van het EG-Verdrag en niet
op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                        heeft voldaan aan de krachtens artikel 189 , derde alinea ,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            artikel 8 van Richtlijn 93/67/EEG op haar rustende
genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde                             verplichtingen;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                   2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
Kirchberg.                                                                       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende


title: Zaak T-364/14: Beroep ingesteld op 23 mei 2014 — Penny-Markt/BHIM — Boquoi Handels (B! O)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/32

         Beroep ingesteld op 23 mei 2014 — Penny-Markt/BHIM — Boquoi Handels (B! O)
   (Zaak T-364/14)
   2014/C 261/56
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Penny-Markt GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Brandstätter en A. Wagner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Boquoi Handels OHG (Straelen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2014 in zaak R 1201/2013-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk met het woordelement „B! O” voor waren van de klassen 29, 30, 31 en 32 — gemeenschapsmerk nr. 1 0 0 38  008

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Boquoi Handels OHG

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal en gemeenschapswoordmerk „bo” voor waren en diensten van de klassen 5, 16, 21, 29, 31, 32, 33 en 35

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 53, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-455/99: Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
5.2.2000                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 34/19
— Het Verenigd Koninkrijk heeft gehandeld in strijd met                    omzettingstermijn is verstreken op 30 juni 1996, zonder dat
     artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2057/82 (zoals gewij-           het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die
     zigd bij artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2241/87 met            nodig zijn voor de uitvoering van de in de conclusies van de
     ingang van 1 augustus 1987), door te verzuimen om                     Commissie vermelde richtlijn.
     strafrechtelijke of administratieve stappen te ondernemen
     tegen de kapiteins en eigenaars van schepen waarvan is
     vastgesteld dat zij de geldende regelingen met betrekking
     tot de instandhoudings- en controlemaatregelen niet na-               (1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.
     leven.
(1) Verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983
    tot instelling van een communautaire regeling voor de instandhou-
    ding en het beheer van de visbestanden (PB L 24 van 27.01.83,
    blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 2057/82 van de Raad van 29 juni 1982
    houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op
    de activiteiten van vissersvaartuigen uit de lidstaten (PB L 220 van
    29.07.82, blz. 1).                                                     Beroep, op 3 december 1999 ingesteld door Commissie
(3) Verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987             van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op                                         bliek
    de visserijactiviteiten (PB L 207 van 29.07.87, blz. 1).
                                                                                (Zaak C-466/99)
                                                                                (2000/C 34/36)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie                        3 december 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                 ninkrijk                                  woordigd door L. Ström, lid van haar juridische dienst, en
                                                                           G. Bisogni, ter beschikking van die juridische dienst gesteld
                            (Zaak C-455/99)                                magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                           Kirchberg.
                             (2000/C 34/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1 december 1999 beroep tegen Verenigd Koninkrijk ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de Commis-
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                       sie niet in kennis te stellen van de plannen voor het beheer
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                        en de lozing van afvalstoffen, gevaarlijke afvalstoffen,
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                    verpakkingen en verpakkingsafval, niet voldaan heeft aan
Wagner, Kirchberg.                                                              de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artike-
                                                                                len 7, 6 en 14 van de richtlijnen 75/442/EEG (1),
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                91/689/EEG (2) en 94/62/EG (3);
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de                — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
     94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkings-               Middelen en voornaamste argumenten
     afval (1), niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
     op hem rustende verplichtingen;
                                                                           De Italiaanse Republiek diende de Commissie de in de richtlij-
— het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.                       nen 75/442/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG bedoelde informa-
                                                                           tie betreffende de opstelling van plannen voor het beheer en
                                                                           lozing van afvalstoffen, gevaarlijke afvalstoffen, verpakkingen
Middelen en voornaamste argumenten                                         en verpakkingsafval te verstrekken, overeenkomstig de artike-
                                                                           len 7, 6 en 14 van die richtlijnen.
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex ar-
tikel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatrege-             De Commissie heeft die informatie niet ontvangen, ook niet
len te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte                  nadat zij de Italiaanse autoriteiten op 21 oktober 1998 haar
richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die                met redenen omkleed advies had doen toekomen.


title: Zaak C-405/16 P: Hogere voorziening, ingesteld op 19 juli 2016 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 10 mei 2016 in zaak T-47/15, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/18

         Hogere voorziening, ingesteld op 19 juli 2016 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 10 mei 2016 in zaak T-47/15, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-405/16 P)
   (2016/C 326/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, en R. Kanitz, gemachtigden, bijgestaan door T. Lübbig, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 10 mei 2016 in zaak T-47/15 in zijn geheel vernietigen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening steunt op drie middelen:

               1.

               Eerste middel: In het bestreden arrest worden de voorwaarden waaronder sprake is van „steun” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, onjuist toegepast door de wijze waarop de begrippen „staatsmiddelen” en „controle” van de staat over de financiële middelen van particuliere ondernemingen worden uitgelegd. Het bestreden arrest gaat er ten onrechte van uit dat „autoriteiten” van de Bondsrepubliek Duitsland krachtens de Duitse wet op hernieuwbare energiebronnen „controle” uitoefenen over de geldelijke middelen van de transmissiesysteembeheerders en de energiebedrijven die betrokken zijn bij het in Duitsland bestaande systeem voor de bevordering van hernieuwbare energiebronnen, en dat die autoriteiten ten aanzien van deze middelen dus een beheersbevoegdheid uitoefenen. Het Gerecht had daarentegen moeten oordelen dat de wet op hernieuwbare energiebronnen uitsluitend civielrechtelijke contractuele betrekkingen tussen individuele ondernemingen van de Duitse energiemarkt regelt, maar geen staatscontrole over de geldelijke middelen van deze ondernemingen in het leven roept.

               2.

               Tweede middel: Volgens rekwirante heeft het Gerecht ten onrechte aangenomen dat de Duitse wet op hernieuwbare energiebronnen aan energie-intensieve ondernemingen als eindverbruikers een voordeel verschaft dat relevant is uit het oogpunt van het recht inzake steunmaatregelen. Aldus gaat het Gerecht voorbij aan de rechtspraak over de compensatie van structurele nadelen en over het selectiviteitscriterium dat in het recht inzake steunmaatregelen vervat is.

               3.

               Derde middel: Ten slotte stelt rekwirante dat het arrest ontoereikend is gemotiveerd, wat de positie van zowel de transmissiesysteembeheerders als de energiebedrijven betreft.


title: Zaak C-158/02: Verzoek van het Tribunale Ordinario di Roma, Sezione Lavoro Terza, van 5 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen L. Marcaletti en INPS.

text:
C 144/28                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.6.2002
3)    Moet het de huidige eigenaar zijn die de specimens meer           —     in punt H (Italië), sub e, van deze bijlage de aanvulling op
      dan 50 jaar geleden heeft verkregen?                                    de minimumuitkering is opgenomen onder de prestaties
                                                                              waarvoor in het Italiaanse recht een woonplaatsvereiste
                                                                              geldt;
4)    Houdt de ontheffingsbepaling van artikel 32 van verorde-
      ning nr. 1808/2001 (2) in, dat geen beoordeling door een
                                                                        —     de aanvulling tot de minimumuitkering niet de kenmer-
      administratieve instantie ingevolge artikel 2, sub w, van
                                                                              ken van een prestatie met een zelfstandig karakter heeft
      verordening nr. 338/97 vereist is?
                                                                              maar veeleer als een integraal onderdeel van de te betalen
                                                                              prestatie moet worden beschouwd, bijlage II bis bij
                                                                              verordening nr. 1408/71 geldig,
(1) Verordening (EG) van 9 december 1996 inzake de bescherming
    van in het wild levende dier- en plantesoorten door controle op     —     voorzover deze in punt H (Italië), sub e, de in de Italiaanse
    het desbetreffende handelsverkeer (PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1).         wetgeving voorziene aanvulling tot de minimumuitkering
(2) Verordening (EG) nr. 338/97 inzake de bescherming van in                  aanmerkt als een van de prestaties die niet kunnen
    het wild levende dier- en plantesoorten door controle op het
    desbetreffende handelsverkeer (PB L 250 van 19.9.2001, blz. 1).           worden uitgevoerd?
                                                                        Is, met andere woorden, deze bijlage in overeenstemming met
                                                                        de artikelen 39 en 42 EG, niet voorzover deze de uitvoer
                                                                        verbiedt van een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling
                                                                        berustende prestatie maar voorzover deze de uitvoer verbiedt
                                                                        van een onderdeel van een op premie- of bijdragebetaling
                                                                        berustende prestatie (in casu ouderdomspensioen), waarvoor
                                                                        een woonplaatsvereiste kan worden gesteld?
Verzoek van het Tribunale Ordinario di Roma, Sezione                    (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Lavoro Terza, van 5 april 2002 om een prejudiciële                      (2) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1.
    beslissing in het geding tussen L. Marcaletti en INPS.
                         (Zaak C-158/02)
                          (2002/C 144/47)
                                                                        Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door Koninkrijk Spanje
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Het Tribunale Ordinario di Roma, Sezione Lavoro Terzo, heeft                                     (Zaak C-165/02)
bij beschikking van 5 april 2002, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 29 april 2002, in het geding tussen                                           (2002/C 144/48)
L. Marcaletti en INPS, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Is, gelet op het feit dat:                                              op 2 mei 2002 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
                                                                        woordigd door R. Silva de Lapuerta, abogado del estado,
—     artikel 4 van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) een               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-
      opsomming geeft van de prestaties en uitkeringen in de            sade, boulevard E. Servais 4-6.
      verschillende takken van sociale zekerheid die binnen de
      materiële werkingssfeer van deze verordening vallen;
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
—     artikel 1, sub t, een communautaire definitie geeft van de
                                                                        —     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 494/2002 (1) van
      begrippen „uitkeringen”, „pensioenen” en „renten”;
                                                                              de Commissie van 19 maart 2002 tot vaststelling van
                                                                              aanvullende technische maatregelen voor het herstel van
—     bijlage II bis, ingevoegd bij verordening nr. 1247/92 (2)               het heekbestand in de ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en
      van 30 april 1992, de bijzondere, niet op premie-                       VII en in de ICES-sectoren VIIIa, b, d, e,
      of bijdragebetaling berustende prestaties waarvoor een
      woonplaatsvereiste geldt;                                         —     de verwerende instelling in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-394/06: Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Italië/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/32

         Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Italië/Commissie
   (Zaak T-394/06)
   (2007/C 42/55)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Verzoekster concludeert tot nietigverklaring van

               —

               beschikking C(2006) 4324 van de Commissie van 3 oktober 2006, bekendgemaakt op dezelfde datum, voor zover daarin van communautaire financiering worden uitgesloten en ten laste van de Italiaanse Republiek worden gebracht de financiële consequenties die in het kader van de goedkeuring van uit de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw gefinancierde uitgaven moeten worden getrokken in bepaalde gevallen van door marktdeelnemers begane onregelmatigheden

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep komt de Italiaanse Republiek op tegen de uitsluiting van communautaire financiering, en daarmee het ten laste van de Italiaanse Republiek brengen, van de financiële consequenties van 157 gevallen van onregelmatigheid, tot een totaalbedrag van 310 849 495,98 EUR, waartegen verzoekster niet met de nodige voortvarendheid zou zijn opgetreden door de terugvorderingsprocedure in gang te zetten.
   Voor haar standpunt dat er van haar kant geen sprake is geweest van nalatigheid voert verzoekster het volgende aan:

               —

               Schending en/of verkeerde toepassing van artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad van 4 maart 1991 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en terugvordering van bedragen die in dat kader onverschuldigd zijn betaald, alsmede de organisatie van een informatiesysteem op dit gebied en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 283/72 (1).

               —

               Schending en/of verkeerde toepassing van artikel 8, lid 1, sub c, van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (2), en van verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (3).

      (1)  PB L 67, blz. 11.

      (2)  PB L 94, blz. 13.

      (3)  PB L 160, blz. 103.


title: Zaak T-104/02: Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door SFT Gondrand Frères tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.6.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 156/33
middelen en argumenten aan als in zaak T-100/02, die op hun                De bestreden beschikking bevat volgens verzoekster een aantal
beurt dezelfde zijn als in zaak T-99/02.                                   beoordelingsfouten en juridische fouten. Ten eerste heeft de
                                                                           Commissie ten onrechte aangenomen dat de handelsaanvoer
                                                                           van cumeen naar een van verzoeksters productieinstallaties
(1) Bij de transactie die de Commissie in deze zaak heeft onderzocht,      een afzonderlijke economische markt vormt. Ten tweede heeft
    zou Deutsche Shell de exclusieve controle verkrijgen over de           de Commissie niet onderzocht of een machtspositie op
    onderneming DEA Mineraloel. De beschikking in zaak nr. COMP/           deze markt zou ontstaan en niet geconcludeerd dat een
    M. 2389-Shell/DEA door verzoekster eveneens aangevochten in            machtspositie was ontstaan. Subsidiair heeft de Commissie
    zaak T-99/02.
                                                                           geen ruimere relevante markt afgebakend voor de verkoop van
                                                                           cumeen en het ontstaan van een machtspositie op die markt
                                                                           niet geanalyseerd.
                                                                           Verzoekster stelt eveneens inbreuk op een wezenlijk vorm-
Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Ineos Phenol                        vereiste, misbruik van bevoegdheid en schending van het
GmbH & Co KG tegen Commissie van de Europese                               beginsel van goed bestuur. Volgens verzoekster had de Com-
                          Gemeenschappen                                   missie informatie bij derden moeten inwinnen met betrekking
                                                                           tot de verkoop van cumeen door BP en Veba Oel.
                           (Zaak T-103/02)
                           (2002/C 156/62)                                 Tenslotte stelt verzoekster een ontoereikende motivering van
                                                                           de bestreden beschikking, omdat de Commissie de levering
                                                                           van cumeen door BP en Veba Oel niet heeft geanalyseerd en
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           niet is ingegaan op de in dit beroep aan de orde gestelde
                                                                           punten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Ineos Phenol GmbH
& Co KG, vertegenwoordigd door J. Ellison, M. Clough QC en
M. Hall van het kantoor Ashurst Morris Crisp te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie in zaak nr. COMP/
      M.2533-BP/E.ON voorzover impliciet betrekking heb-
      bend op ruwe cumeen, krachtens artikel 230 EG nietig te              Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door SFT Gondrand
      verklaren;                                                           Frères tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-104/02)
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                                (2002/C 156/63)
Verzoekster is een belangrijke afnemer van het petrochemisch
product cumeen van BP en Veba Oel AG.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster komt op tegen de beschikking waarin de Commis-
sie een transactie waarbij BP samen met E.ON, de controle
over Veba Oel zouden verkrijgen, onder bepaalde voorwaarden
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de EER
overeenkomst verklaart. De reden waarom zij beroep heeft
ingesteld houdt verband met het verzuim van de Commissie                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
om in de beschikking rekening te houden met mededin-                       schappen is op 8 april 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
gingsproblemen die worden veroorzaakt door de combinatie                   van de Europese Gemeenschappen door SFT Gondrand Frères,
van BP en Veba Oel, voorzover het gaat om hun bevoorrading                 gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door Mireille Famchon,
met cumeen.                                                                advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 156/34              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          29.6.2002
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  Tot slot wijst verzoekster erop, dat haar geen kunstgreep noch
                                                                     een klaarblijkelijke nalatigheid kan worden verweten.
—     beschikking (REM 06/01) van 14 januari 2002 nietig te
      verklaren en de door SFT Gondrand Frères gevraagde             (1) Verordening (EG) nr. 3319/94 van de Raad van 22 december
      kwijtschelding van antidumpingrechten gegrond te ver-              1994 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de
      klaren.                                                            invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van
                                                                         oorsprong uit Bulgarije en Polen, uitgevoerd door firma’s die niet
                                                                         vrijgesteld zijn van het antidumpingrecht, en tot definitieve inning
                                                                         van het voorlopige recht (PB L 350, van 31.12.1994, blz. 20).
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is erkend douane-expediteur. In 1997 heeft zij           Beroep, op 15 april 2002 ingesteld door Grupo El Prado-
drie ladingen oplossingen van ureum en ammoniumnitraat               Cervera S. L. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
van oorsprong uit Polen ingeklaard. Bij het indienen van de                                    de interne markt
douaneaangiften verzocht verzoekster om toekenning van de
vrijstelling van het antidumpingrecht, die voor de importen
van dit product geldt wanneer het afkomstig is uit Polen. Naar                                  (Zaak T-117/02)
aanleiding van een controle was de Franse douane van oordeel,
dat het antidumpingrecht had moeten worden toegepast,                                           (2002/C 156/64)
waarop zij verzoekster om betaling van de douaneschuld
verzocht.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Verzoekster heeft vervolgens kwijtschelding van de antidum-          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
pingrechten en de desbetreffende BTW gevraagd. Dit verzoek           schappen is op 15 april 2002 beroep ingesteld tegen het
is door de Franse autoriteit voorgelegd aan de Commissie, die        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
de kwijtschelding heeft geweigerd. In de onderhavige zaak            Grupo El Prado-Cervera S. L., te Valencia (Spanje), vertegen-
vecht verzoekster deze laatste beslissing aan.                       woordigd door P. Koch Moreno, advocaat.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Volgens verzoekster zijn geen antidumpingrechten verschul-
digd overeenkomstig verordening (EG) nr. 3319/94 (1). De             —     te verklaren dat de beslissing van 12 februari 2002 van
waar is door de Poolse vennootschap, Zaklady Azotowe                       de eerste kamer van beroep van het BHIM artikel 8, lid 1,
Pulawy, rechtstreeks gefactureerd aan een vennootschap naar                sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het
Frans recht, Evertrade. De prijs van de waar lag bovendien                 gemeenschapsmerk schendt door de afwijzing van de
boven de minimuminvoerprijs. In dat geval is de onderwerping               oppositie tegen de aanvraag voor het gemeenschapsmerk
van de waar aan antidumpingrechten ongegrond.                              Chufafit (nr. 1.021.229) voor klassen 29 en 31, en deze
                                                                           beslissing te vernietigen;
                                                                     —     te verklaren dat er verwarringsgevaar bestaat tussen
Volgens verzoekster was kwijtschelding van de rechten boven-               het      aangevraagde        gemeenschapsmerk            Chufafit
dien gerechtvaardigd op grond van een bijzondere omstandig-                (nr. 1.021.229) voor klassen 29 en 31, en het Spaanse
heid. De betrokken regeling heeft tot doel, te verhinderen dat             merk Chufi (nr. 1.778.419) voor waren van klasse 29 en
de dumpingmaatregelen worden ontdoken door het creëren                     het Spaanse beeldmerk Chufi (nr. 2.063.328) voor waren
van invoercircuits waarbij in derde landen gevestigde vennoot-             van klasse 31;
schappen als tussenpersoon optreden. Dit doel is in acht
genomen, aangezien de eerste koper van de Poolse exporteur           —     de aanvraag om het gemeenschapsmerk Chufafit
een Franse vennootschap is. Bovendien levert de betrokken                  (nr. 1.021.229) voor klassen 29 en 31 af te wijzen;
regelgeving uitleggingsproblemen op. De Franse autoriteiten
hebben dezelfde uitlegging gevolgd als verzoekster. Het ver-
zuim is zuiver formeel en heeft geen reële gevolgen gehad voor       —     ten slotte verweerder en, in voorkomend geval, inter-
de goede werking van het douanestelsel.                                    veniënt te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-215/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 mei 2008 — E. Friz GmbH/Carsten von der Heyden

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 mei 2008 — E. Friz GmbH/Carsten von der Heyden
   (Zaak C-215/08)
   (2008/C 209/33)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E. Friz GmbH

      Verwerende partij: Carsten von der Heyden
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 1, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (1), aldus te worden uitgelegd dat zij van toepassing is op de toetreding van een consument tot een personenvennootschap, een vennootschap zonder rechtspersoonlijkheid, een vereniging of een coöperatie, wanneer het doel van die toetreding prioritair niet erin bestaat lid van de vennootschap, de vereniging of de coöperatie te worden, maar — hetgeen vooral bij deelname aan een gesloten vastgoedfonds vaak het geval is — de deelname via lidmaatschap slechts een andere vorm is van belegging of het verkrijgen van prestaties die normaliter voorwerp van ruilovereenkomsten zijn?

               2)

               Dient artikel 5, lid 2, van richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, aldus te worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationaal (door rechtspraak vastgelegd) juridisch gevolg in de zin van artikel 7 van de richtlijn, dat inhoudt dat een dergelijke, in een situatie van huis-aan-huisverkoop verklaarde toetreding door een consument in het geval van opzegging van de toetreding tot gevolg heeft dat de opzeggende consument jegens de vennootschap, de vereniging of de coöperatie een op het tijdstip van het van kracht worden van de opzegging berekend recht op het saldo van zijn activa en passiva kan doen gelden, dat wil zeggen dat hij een bedrag ontvangt dat overeenkomt met de waarde van zijn aandeel in de vennootschap, de vereniging of de coöperatie op het tijdstip van opzegging, met het (mogelijke) gevolg dat hij vanwege de economische ontwikkeling van de vennootschap, de vereniging of de coöperatie ofwel minder dan de waarde van zijn inbreng terug ontvangt, ofwel zelfs door de vennootschap, de vereniging of de coöperatie geconfronteerd wordt met betalingsverplichtingen die hoger liggen dan het verlies van het door hem ingebrachte kapitaal omdat het saldo van de activa en passiva negatief is?

      (1)  PB L 372, blz. 31.


title: Zaak T-776/16: Beroep ingesteld op 4 november 2016 — Isocell/EUIPO — iCell (iCell.)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/45

         Beroep ingesteld op 4 november 2016 — Isocell/EUIPO — iCell (iCell.)
   (Zaak T-776/16)
   (2017/C 014/54)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Isocell GmbH (Neumarkt am Wallersee, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Thiele, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: iCell AB (Älvdalen, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „iCell.” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 877 676

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 september 2016 in zaak R 2496/2015-1

      Conclusies

               —

               wijziging van de aangevochten beslissing in die zin dat de oppositie volledig wordt toegewezen en Uniemerkaanvraag nr. 12877676 wordt afgewezen;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2001 in zaak T-226/00: Nan Ya Plastics Corporation tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Wĳziging met terugwerkende kracht van bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 31/10                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2.2.2002
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de
                              AANLEG                                      Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G. Berrisch),
                                                                          betreffende      nietigverklaring van          verordening (EG)
                     van 19 september 2001                                nr. 978/2000 van de Raad van 8 mei 2000 tot instelling van
                                                                          een definitief compenserend recht op de invoer van polyester
in zaak T-226/00: Nan Ya Plastics Corporation tegen Raad                  stapelvezels uit Australië, Indonesië en Taiwan en tot definitie-
                    van de Europese Unie (1)                              ve inning van het voorlopige recht (PB L 113, blz. 1), heeft het
                                                                          Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
(Beroep tot nietigverklaring — Wijziging met terugwerkende                P. Lindh, president, R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cooke, M. Vi-
kracht van bestreden handeling — Afdoening zonder beslis-                 laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 19 september
                                 sing)                                    2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
                           (2002/C 31/19)
                          (Procestaal: Engels)                            1)    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                          2)    Op het verzoek tot tussenkomst van de Commissie behoeft niet
In zaak T-226/00, Nan Ya Plastics Corporation, gevestigd                        te worden beslist.
op Taiwan, vertegenwoordigd door P. De Baere, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de                3)    Verweerder wordt verwezen in de kosten.
Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G. Berrisch),
betreffende     nietigverklaring        van verordening         (EG)
nr. 978/2000 van de Raad van 8 mei 2000 tot instelling van
                                                                          (1) PB C 316 van 4.11.2000.
een definitief compenserend recht op de invoer van polyester
stapelvezels uit Australië, Indonesië en Taiwan en tot definitie-
ve inning van het voorlopige recht (PB L 113, blz. 1), heeft het
Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
P. Lindh, president, R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cooke, M. Vi-
laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 19 september
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
1)    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                                AANLEG
2)    Op het verzoek tot tussenkomst van de Commissie behoeft niet
      te worden beslist.                                                                         van 24 oktober 2001
3)    Verweerder wordt verwezen in de kosten.
                                                                          in zaak T-352/00: Andrew M. Rosemarine tegen Bureau
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                               voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
                                                                          (Tijdelijke functionarissen — Aanwerving — Leeftijdsgrens
                                                                          — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot schadevergoeding
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                — Niet-ontvankelijkheid — Beroep dat kennelijk rechtens
                              AANLEG                                                                 ongegrond is)
                     van 19 september 2001                                                          (2002/C 31/21)
in zaak T-227/00: Far Eastern Textiles Ltd tegen Raad van
                       de Europese Unie (1)                                                        (Procestaal: Engels)
(Beroep tot nietigverklaring — Wijziging met terugwerkende
kracht van bestreden handeling — Afdoening zonder beslis-
                                 sing)                                    In zaak T-352/00, Andrew M. Rosemarine, wonende te Salford
                                                                          (Verenigd Koninkrijk), aanvankelijk vertegenwoordigd door
                           (2002/C 31/20)                                 J. Davies en vervolgens door S. Whale, advocaten, tegen
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                          (Procestaal: Engels)                            tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto
                                                                          en F. Casertano), betreffende een beroep strekkende tot vergoe-
                                                                          ding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door de
In zaak T-227/00, Far Eastern Textiles Ltd, gevestigd op                  afwijzing van zijn sollicitatie naar een post van Engelstalige
Taiwan, vertegenwoordigd door P. De Baere, advocaat, domici-              jurist-vertaler, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld


title: Zaak T-103/12: Arrest van het Gerecht van 29 november 2016 — T & L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie [„Niet-contractuele aansprakelijkheid — Landbouw — Suiker — Buitengewone maatregelen — Voorziening van de markt van de Unie — Verkoopseizoen 2011/2012 — Rechtsregel die ertoe strekt rechten toe te kennen aan particulieren — Voldoende gekwalificeerde schending — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Non-discriminatiebeginsel — Evenredigheid — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Zorgvuldigheidsplicht en beginsel van behoorlijk bestuur”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/20

         Arrest van het Gerecht van 29 november 2016 — T & L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie
   (Zaak T-103/12) (1)

   ([„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Landbouw - Suiker - Buitengewone maatregelen - Voorziening van de markt van de Unie - Verkoopseizoen 2011/2012 - Rechtsregel die ertoe strekt rechten toe te kennen aan particulieren - Voldoende gekwalificeerde schending - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Non-discriminatiebeginsel - Evenredigheid - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Zorgvuldigheidsplicht en beginsel van behoorlijk bestuur”])
   (2017/C 022/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: T & L Sugars Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (Santa Iria de Azóia, Portugal) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor, vervolgens D. Waelbroeck)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partijen: DAI — Sociedade de Desenvolvimento Agro-Industrial, SA (Coruche, Portugal) (vertegenwoordiger: M. Mendes Pereira, advocaat), RAR — Refinarias de Açúcar Reunidas, SA (Porto) (vertegenwoordiger: M. Mendes Pereira, advocaat), Lemarco SA (Boekarest, Roemenië), Lemarco Cristal Srl (Urziceni) en Zaharul Liesti SA (Lieşti) (vertegenwoordigers: L.-I. Van de Waart en D. Gruia Dufaut, advocaten), en SFIR Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (Cesena, Italië) en SFIR Raffineria di Brindisi SpA (Cesena) (vertegenwoordigers: P. Buccarelli en M. Todino, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Rossi en N. Donnelly, vervolgens P. Rossi en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Sitbon en A. Westerhof Löfflerová, gemachtigden) en Comité européen des fabricants de sucre (CEFS) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Pitschas, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 van de Commissie van 30 november 2011 tot opening van een permanente openbare inschrijving voor het verkoopseizoen 2011/2012 voor de invoer van suiker van GN-code 1701 tegen een verlaagd douanerecht (PB 2011, L 318, blz. 4), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1240/2011 van de Commissie van 30 november 2011 tot vaststelling van buitengewone maatregelen inzake het tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose in het verkoopseizoen 2011/2012 (PB 2011, L 318, blz. 9), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1281/2011 van de Commissie van 8 december 2011 inzake het minimumdouanerecht dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de eerste deelinschrijvingen in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB 2011, L 327, blz. 60), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1308/2011 van de Commissie van 14 december 2011 tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt, tot afwijzing van verdere aanvragen en tot sluiting van de periode voor de indiening van aanvragen voor beschikbare hoeveelheden buiten het quotum geproduceerde suiker die tijdens het verkoopseizoen 2011/2012 tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie moeten worden verkocht (PB 2011, L 332, blz. 8), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1316/2011 van de Commissie van 15 december 2011 inzake het minimumdouanerecht dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de tweede deelinschrijvingen in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB 2011, L 334, blz. 16), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1384/2011 van de Commissie van 22 december 2011 inzake het minimumdouanerecht dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de derde deelinschrijvingen in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB 2011, L 343, blz. 33), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 27/2012 van de Commissie van 12 januari 2012 inzake het minimumdouanerecht voor suiker dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de vierde deelinschrijving in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB 2012, L 9, blz. 12) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 57/2012 van de Commissie van 23 januari 2012 tot schorsing van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende permanente openbare inschrijving (PB 2012, L 19, blz. 12). Anderzijds, verzoek krachtens artikel 268 VWEU om vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van die handelingen en de weigering van de Commissie om de maatregelen te nemen die nodig zijn om de voorziening met ruwe rietsuiker te herstellen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               T & L Sugars Ltd en Sidul Açúcares, Unipessoal Lda zullen behalve hun eigen kosten ook die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, DAI — Sociedade de Desenvolvimento Agro-Industrial, SA, RAR — Refinarias de Açùcar Reunidas, SA, Lemarco SA, Lemarco Cristal Srl, Zaharul Liesti SA, SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, SFIR Raffineria di Brindisi SpA en het Comité européen des fabricants de sucre (CEFS) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Zaak C-566/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nyíregyházi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 10 november 2016 — Dávid Vámos/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nyíregyházi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 10 november 2016 — Dávid Vámos/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Zaak C-566/16)
   (2017/C 104/35)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Nyíregyházi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dávid Vámos

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Prejudiciële vraag

   Staat het Unierecht in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan de belastingadministratie in het kader van een controle a posteriori de mogelijkheid om te kiezen voor een subjectieve belastingvrijstelling kan uitsluiten op grond van de overweging dat de belastingplichtige slechts over deze mogelijkheid beschikt op het ogenblik dat hij opgave doet van het begin van zijn activiteit als belastingplichtige?


title: Zaak C-463/01: Beroep, op 3 december 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
2.3.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 56/3
Oikonomikis Anasygkrotisis Epicheiriseon A. E., wettig verte-              Van welke van de in artikel 13, B, sub d, van richtlijn
genwoordigd door haar liquidateur, de naamloze vennoot-                    77/388/EEG genoemde handelingen is hier sprake?
schap Ethniki Kefalaiou Anonymi Etaireia Diacheirisis Energiti-
kou kai Pathitikou, 3. de naamloze vennootschap Athinaïki
                                                                     (1) PB L 145, blz. 1.
Chartopoiïa A. E. en 4. Georgios I. Tsamasfyros e.a., het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Gelet op het feit dat artikel 25 van de Tweede richtlijn
(77/91) (1) van de Raad van de EEG van 13 december 1976
niet voorziet in een sanctie op een eventuele schending ervan,       Verzoek van het Bundesfinanzhof van 27 september
wordt gevraagd of een bepaling van nationaal recht, die de           2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
aandelen geldig verklaart die zijn voortgekomen uit een wegens       KapHag Renditefonds 35 Spreecenter Berlin-Hellersdorf,
strijd met artikel 25 van die richtlijn ongeldige verhoging                  3. Tranche GbR en Finanzamt Charlottenburg
krachtens ministeriële besluiten van het maatschappelijk ka-
pitaal van naamloze vennootschappen, verenigbaar is met de                                    (Zaak C-442/01)
door die richtlijn nagestreefde doelstellingen, wanneer die
bepaling als compensatie een recht verleent op volledige                                       (2002/C 56/06)
vergoeding — door de Staat — van de schade die de oude
aandeelhouders van de voormelde naamloze vennootschappen
eventueel door die verhoging hebben geleden. Meer bepaald
                                                                     Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 27 september
wordt gevraagd, of dat recht op volledige vergoeding, gezien
                                                                     2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
de lange tijd die sindsdien is verstreken en de herhaalde
                                                                     16 november 2001, in het geding tussen KapHag Rendite-
verhogingen (bij besluiten van de algemene vergadering) die
                                                                     fonds 35 Spreecenter Berlin-Hellersdorf, 3. Tranche GbR en
zijn gevolgd, naar gemeenschapsrecht kan worden gelijkgesteld
                                                                     Finanzamt Charlottenburg, het Hof van Justitie van de Euro-
met een erkenning van de ongeldigheid van de aandelen die
                                                                     pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
zijn voortgekomen uit een ongeldige verhoging van het
                                                                     over de navolgende vragen:
maatschappelijk kapitaal.
                                                                     1.    Verricht een personenvennootschap bij de opneming van
(1) PB L 26 van 31 januari 1977, blz. 1.                                   een vennoot tegen betaling van een contante inbreng ten
                                                                           aanzien van hem een dienst onder bezwarende titel in de
                                                                           zin van artikel 2, punt 1, van richtlijn 77/388/EEG? (1)
                                                                     2.    Is in dat geval sprake van een bijkomstige handeling in de
                                                                           zin van artikel 19, lid 2, tweede zin, van richtlijn
                                                                           77/388/EEG en kan de belastingplichtige zich beroepen
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 17 mei 2001 om                         op de regeling van artikel 19, lid 2, tweede zin van
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-                   richtlijn 77/388/EEG, volgens welke dergelijke bijkom-
ambt Groß-Gerau en MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring                            stige handelingen het recht op aftrek van de voorbelasting
                             GmbH                                          niet uitsluiten?
                        (Zaak C-305/01)
                                                                     (1) PB L 145, blz. 1.
                         (2002/C 56/05)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 17 mei 2001,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 augustus         Beroep, op 3 december 2001 ingesteld door Commissie
2001, in het geding tussen Finanzambt Groß-Gerau en MKG-             van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Kraftfahrzeuge-Factoring GmbH, het Hof van Justitie van de                                       Duitsland
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                                         (Zaak C-463/01)
1.    Gebruikt een factoringmaatschappij de goederen zij het
      betrekt en de diensten die haar worden verleend ook                                      (2002/C 56/07)
      ten behoeve van haar werkzaamheden in zoverre zij
      vorderingen koopt en het desbetreffende debiteurenrisico
      overneemt?                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 3 december 2001 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
2.    Gaat het daarbij om belaste handelingen of — in elk            ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      geval — om handelingen in de zin van artikel 13, B,            vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen,
      sub d, van richtlijn 77/388/EEG (1) die belast kunnen          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar
      worden voorzover de lidstaten de belastingplichtigen het       Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
      recht hebben toegekend om voor belasting te opteren?           Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 56/4                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.3.2002
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Dat de betrokken maatregelen zijn vastgesteld uit milieuover-
                                                                     wegingen, is geen afdoende rechtvaardiging, daar zij niet in
                                                                     overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel. Vanaf
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-        een bepaalde afstand is de schade die het vervoer aan het
      plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-        leefmilieu berokkent, namelijk groter dan het voordeel dat het
      tens artikel 5 van richtlijn 94/62/EG (1) van het Europees     gebruik van retourverpakkingen voor het milieu oplevert.
      Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende          Voor de onderhavige procedure is het van geen belang vanaf
      verpakking en verpakkingsafval, juncto artikel 28 EG en        welke afstand dit punt voor mineraalwater wordt bereikt, daar
      artikel 3 in samenhang met bijlage II, punt 2, sub d, van      de Duitse regeling geldt voor alle aan de bron te bottelen
      richtlijn 80/777/EEG (2) van de Raad van 15 juli 1980          mineraalwater ongeacht de afstand waarover het moet worden
      betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen        vervoerd, en dus ook voor gevallen waarin die afstand zeer
      der lidstaten inzake de exploitatie en het in de handel        groot is.
      brengen van natuurlijk mineraalwater, door bij § 8, lid 1,
      en § 9, lid 2, van de Verpackungsordnung 1998 een
      systeem van hergebruik van verpakkingen in te voeren
                                                                     (1) PB L 365, van 31.12.1994, blz. 10.
      voor producten die volgens richtlijn 80/777/EEG aan de         (2) PB L 229, van 30.8.1980, blz. 1.
      bron moeten worden gebotteld;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
      van de procedure.
Middelen en voornaamste argumenten                                   Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 8 november
                                                                     2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     J. Gruber, landbouwer te Wartberg en Bay Wa Aktien-
                                                                                gesellschaft, gevestigd te München
De regeling van de § 8, lid 1, en § 9, lid 2, van de
Verpackungsverordnung 1998 is, met betrekking tot natuurlijk
mineraalwater dat aan de bron moet worden gebotteld,                                         (Zaak C-464/01)
onverenigbaar met artikel 5 van de verpakkingsrichtlijn en
artikel 28 EG, omdat zij een belemmering van het handelsver-
keer oplevert waarvoor de bescherming van het leefmilieu                                      (2002/C 56/08)
geen rechtvaardigingsgrond kan opleveren. Het samenspel van
de Duitse bepalingen heeft tot gevolg dat producenten van
mineraalwater in andere lidstaten, die hun producten in
Duitsland willen verkopen, er belang bij hebben retourverpak-        Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 8 november
kingen te gebruiken om te ontsnappen aan de verplichting om          2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
statiegeld te vragen voor de door hen gebruikte verpakkingen         4 december 2001, in het geding tussen J. Gruber, landbouwer
en om te kunnen blijven deelnemen aan algemene systemen              te Wartberg en Bay Wa Aktiengesellschaft, gevestigd te Mün-
van terugname. Deze bepalingen hebben weliswaar ontegen-             chen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
zeglijk tot gevolg dat het gebruik van retourverpakkingen            verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
wordt begunstigd in vergelijking met het gebruik van wegwerp-        vragen:
verpakkingen, doch nationale maatregelen die het gebruik van
retourverpakkingen in de hand werken zijn slechts verenigbaar
met artikel 5 van richtlijn 94/62/EG wanneer zij tegelijkertijd      1.    Is het voor de hoedanigheid van consument in de zin van
voldoen aan de bepalingen van artikel 28 EG. De betrokken                  artikel 13 Executieverdrag bij gedeeltelijke particuliere
Duitse regeling is evenwel een maatregel van gelijke werking               bestemming van de prestatie beslissend, of de transactie
als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG. De            overwegend een particulier dan wel een beroeps- of
afzet van natuurlijk mineraalwater uit andere lidstaten wordt              bedrijfsmatig doel dient, en volgens welke criteria moet
door de Duitse maatregelen bemoeilijkt of duurder gemaakt.                 worden uitgemaakt of het particuliere dan wel het
De Duitse producenten moeten de lege verpakkingen welis-                   bedrijfsmatige doel zwaarder weegt?
waar in sommige gevallen ook over lange afstanden vervoeren,
doch bij botteling buiten Duitsland is de afstand tussen de
                                                                     2.    Moet voor het bepalen van het doel worden afgegaan op
plaats van botteling en de plaats van verbruik in Duitsland
                                                                           de omstandigheden die vanuit het gezichtspunt van de
doorgaans aanzienlijk groter dan bij botteling en verbruik
                                                                           wederpartij van de consument objectief kenbaar zijn?
binnen Duitsland. De mogelijkheid voor buitenlandse produ-
centen van mineraalwater om deel te nemen aan een systeem
van gestandaardiseerde retourverpakkingen, zal voor die pro-         3.    Moet een overeenkomst voor een gebruik dat als particu-
ducenten extra aanpassingskosten meebrengen en de noodzaak                 lier en als bedrijfs- of beroepsmatig kan worden be-
van het ophalen van lege retourverpakkingen hooguit vermin-                schouwd, bij twijfel als een door een consument gesloten
deren.                                                                     overeenkomst worden aangemerkt?


title: Zaak C-275/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 21 juli 2009 — Brussels Hoofdstedelijk Gewest e.a. tegen Vlaamse Gewest. Andere partij: Brussels International Airport Company NV, thans The Brussels Airport Company NV

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 21 juli 2009 — Brussels Hoofdstedelijk Gewest e.a. tegen Vlaamse Gewest. Andere partij: Brussels International Airport Company NV, thans The Brussels Airport Company NV
   (Zaak C-275/09)
   2009/C 267/51
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekers

               :

               Brussels Hoofdstedelijk Gewest e.a.

               Verweerder

               :

               Vlaamse Gewest

               Andere partij

               :

                           Brussels International Airport Company NV, thans:

                           The Brussels Airport Company NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer onderscheiden vergunningen vereist zijn voor enerzijds de infrastructuurwerken voor een vliegveld met een start- en landingsbaan van ten minste 2 100 meter en anderzijds de exploitatie van dat vliegveld, en deze laatste vergunning — de milieuvergunning — slechts voor een bepaalde termijn wordt verleend, moet dan de term „aanleg”, vermeld in punt 7.a) van de bijlage I bij de richtlijn 85/337/EEG (1) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, gewijzigd bij de richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, zo worden begrepen dat niet alleen voor het oprichten van de infrastructuurwerken een milieueffectenrapport opgemaakt moet worden, maar ook voor de exploitatie van het vliegveld?

               2)

               Geldt deze verplichte milieueffectenbeoordeling ook voor de vernieuwing van de milieuvergunning van het vliegveld, zo in het geval waarin deze vernieuwing niet gepaard gaat met enige verandering of uitbreiding van de exploitatie als in het geval waarin een dergelijke verandering of uitbreiding wel degelijk wordt beoogd?

               3)

               Maakt het, voor de verplichting van de milieueffectenrapportage in het kader van de vernieuwing van een milieuvergunning voor een vliegveld, een verschil uit of er eerder, naar aanleiding van een vorige exploitatievergunning, reeds een milieueffectenrapport opgemaakt is en of het vliegveld reeds in uitbating was op het ogenblik dat de milieueffectenrapportage door de Europese of de internrechtelijke regelgever ingevoerd is?

      (1)  PB L 175, blx. 40


title: Zaak C-495/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat (Oostenrijk) op  14 november 2007 — Silberquelle GmbH/Maselli-Strickmode GmbH

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat (Oostenrijk) op 14 november 2007 — Silberquelle GmbH/Maselli-Strickmode GmbH
   (Zaak C-495/07)
   (2008/C 22/51)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberste Patent- und Markensenat
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Silberquelle GmbH

      Verwerende partij: Maselli-Strickmode GmbH
   Prejudiciële vraag
   Dienen de artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (hierna: „merkenrichtlijn”) (1) aldus te worden uitgelegd, dat een merk normaal wordt gebruikt wanneer het wordt gebruikt voor waren (in casu alcoholvrije dranken) die de merkhouder de kopers van andere, door hem in de handel gebrachte waren (in casu textiel) na de sluiting van de koopovereenkomst schenkt?

      (1)  PB L 40, blz. 1.


title: Zaak T-285/12: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2013 — Cartoon Network/BHIM — Boomerang TV (BOOMERANG) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BOOMERANG — Ouder gemeenschapsbeeldmerk BoomerangTV — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/55

         Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2013 — Cartoon Network/BHIM — Boomerang TV (BOOMERANG)
   (Zaak T-285/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BOOMERANG - Ouder gemeenschapsbeeldmerk BoomerangTV - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 344/97
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Cartoon Network, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: I. Starr, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Boomerang TV, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 april 2012 (zaak R 699/2011-2), inzake een oppositieprocedure tussen Boomerang TV, SA en The Cartoon Network, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Cartoon Network, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-572/11: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 4 juli 2013 (verzoek van de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) om een prejudiciële beslissing) — Menidzherski biznes reshenia OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Richtlijn 2006/112/EG — Btw — Recht op aftrek — Weigering — Op factuur vermelde belasting — Daadwerkelijke verrichting van belastbare handeling — Ontbreken daarvan — Bewijs — Beginselen van fiscale neutraliteit en bescherming van gewettigd vertrouwen)

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/2

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 4 juli 2013 (verzoek van de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) om een prejudiciële beslissing) — Menidzherski biznes reshenia OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-572/11) (1)

   (Richtlijn 2006/112/EG - Btw - Recht op aftrek - Weigering - Op factuur vermelde belasting - Daadwerkelijke verrichting van belastbare handeling - Ontbreken daarvan - Bewijs - Beginselen van fiscale neutraliteit en bescherming van gewettigd vertrouwen)
   2013/C 304/02
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Veliko Tarnovo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Menidzherski biznes reshenia OOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Veliko Tarnovo — Uitlegging van artikel 203, juncto artikel 186, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Ontzegging van het recht op aftrek van de btw aan de afnemer van dienstverrichtingen wegens het ontbreken van bewijs dat de in de facturen vermelde prestaties daadwerkelijk zijn verricht — Verificatie van die facturen in het kader van een fiscale controle van de dienstverstrekker, zonder dat deze tot een wijziging van de verschuldigde btw heeft geleid — Beginsel van fiscale neutraliteit

      Dictum

   De artikelen 186, sub a, en 203 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, alsook de beginselen van fiscale neutraliteit en de bescherming van het gewettigde vertrouwen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat het recht op aftrek van de op een factuur vermelde belasting over de toegevoegde waarde wordt geweigerd aan degene tot wie deze factuur is gericht, wanneer de transacties waarop deze factuur betrekking heeft, niet daadwerkelijk zijn verricht, zelfs indien er geen gevaar voor verlies van belastinginkomsten bestaat, aangezien de opsteller van die factuur de daarop vermelde belasting over de toegevoegde waarde heeft betaald. Het staat aan de verwijzende rechter om overeenkomstig de nationale regels inzake de bewijsvoering een globale beoordeling te verrichten van alle feitelijke elementen en omstandigheden van het bij hem aanhangige geding teneinde vast te stellen of dit het geval is voor de transacties waarop de in het hoofdgeding aan de orde zijnde facturen betrekking hebben.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-536/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 14 oktober 2013 — OAO „Gazprom” , andere partij in de procedure: Republiek Litouwen

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 14 oktober 2013 — OAO „Gazprom”, andere partij in de procedure: Republiek Litouwen
   (Zaak C-536/13)
   2013/C 377/14
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: OAO „Gazprom”

      Andere partij in de procedure: Republiek Litouwen, vertegenwoordigd door het Ministerie voor Energie van de Republiek Litouwen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Indien een arbitrage-instantie een anti-suit injunction uitvaardigt en daarbij een partij verbiedt om bepaalde vorderingen in te dienen bij een gerecht van een lidstaat dat volgens de bevoegdheidsregels van verordening nr. 44/2001 (1) bevoegd is om kennis te nemen van de burgerlijke zaak ten gronde, heeft het gerecht van de lidstaat dan het recht om te weigeren een dergelijke uitspraak van de arbitrage-instantie te erkennen omdat deze uitspraak het recht van het gerecht beperkt om zelf te bepalen of het volgens de bevoegdheidsregels van verordening nr. 44/2001 bevoegd is om kennis te nemen van de zaak?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, gaat dit dan ook op indien de door de arbitrage-instantie uitgevaardigde anti-suit injunction een partij in het geding verplicht zijn vorderingen te beperken in een zaak die aanhangig is in een andere lidstaat, en het gerecht van die lidstaat volgens de bevoegdheidsregels van verordening nr. 44/2001 bevoegd is om kennis te nemen van het geding?

               3)

               Kan een nationaal gerecht, ter waarborging van de voorrang van het Unierecht en de volle werking van verordening nr. 44/2001, weigeren een uitspraak van een arbitrage-instantie te erkennen indien een dergelijke uitspraak het recht van het nationale gerecht beperkt om over zijn eigen rechtsmacht en bevoegdheden te beslissen in een zaak die binnen de werkingssfeer van verordening nr. 44/2001 valt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-24/12 en C-27/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X BV (C-24/12), TBG Limited (C-27/12)/Staatssecretaris van Financiën (Vrij verkeer van kapitaal — Beperkingen — Dividenduitkering van een lidstaat naar een gebied overzee van dezelfde staat — Werkingssfeer van het recht van de Unie — Bijzondere regeling EU-LGO)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X BV (C-24/12), TBG Limited (C-27/12)/Staatssecretaris van Financiën
   (Gevoegde zaken C-24/12 en C-27/12) (1)

   ((Vrij verkeer van kapitaal - Beperkingen - Dividenduitkering van een lidstaat naar een gebied overzee van dezelfde staat - Werkingssfeer van het recht van de Unie - Bijzondere regeling EU-LGO))
   2014/C 253/03
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: X BV (C-24/12), TBG Limited (C-27/12)

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 63 en 64 VWEU — Territoriale werkingssfeer — Kapitaalverkeer vanuit een lidstaat naar een van zijn gebieden overzee — Gebied overzee al dan niet als een derde staat te beschouwen

      Dictum

   Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een belastingmaatregel van een lidstaat waardoor het kapitaalverkeer tussen deze lidstaat en zijn eigen land en gebied overzee wordt beperkt, in zoverre daarmee de doelstelling van bestrijding van belastingontduiking daadwerkelijk en evenredig wordt nagestreefd.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak T-119/08: Beroep ingesteld op 7 maart 2008 — Republiek Cyprus/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/29

         Beroep ingesteld op 7 maart 2008 — Republiek Cyprus/Commissie
   (Zaak T-119/08)
   (2008/C 142/53)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de uitnodiging tot inschrijving EuropeAid/125672/C/SER/CY voor de sluiting van de overeenkomst „Technical Assistance on animal husbandry”, die op of rond 27 december 2007 en uitsluitend in het Engels is bekendgemaakt op de website http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/, en de artikelen 5 en 28.2 daarvan, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster komen overeen met die in de zaken T-91/08, T-92/08 en T-93/08, Cyprus/Commissie.


title: Zaak T-499/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Hammarplast AB tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/36

         Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Hammarplast AB tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-499/04)
   (2005/C 57/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Hammarplast, gevestigd te Tingsryd (Zweden), vertegenwoordigd door R. Almaraz Palmero, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Steninge Slott AB, gevestigd te Märsta (Zweden).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 oktober 2004 in zaak R 394/2003-2 te vernietigen;

               2.

               het Bureau te gelasten, de inschrijving van de term STENINGE SLOTT als gemeenschapsmerk te weigeren voor de waren van klasse 21 waarvoor de inschrijving werd aanvaard;

               3.

               het Bureau en interveniënte, Steninge Slott AB, te verwijzen in alle kosten van het geschil voor het Gerecht van eerste aanleg, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de tweede kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Steninge Slott AB

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „STENINGE SLOTT” voor waren van klasse 21 (designproducten van glas, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal merk „STENINGE KERAMIK” voor waren van dezelfde klasse

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               weigering van de inschrijving

               Beslissing van de kamer van beroep:

               toewijzing van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1)

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).