title: Beroep, op 31 augustus 1998 ingesteld door Armement Coopératif Artisanal Vendéen (ACAV) e.a. tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-138/98)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 340/25
ming, belast met het beheer van een dienst van algemeen           Bij brief van 19 december 1997 heeft de Commissie op de
economisch belang: het vervoer van reizigers over zee naar        voet van artikel 6 van Verordening nr. 99/63/EEG medege-
het Iberisch schiereiland vanuit havens buiten het schier-        deeld, dat er geen redenen waren om het verzoek in te wil-
eiland onder voorwaarden betreffende regelmatigheid,              ligen wat artikel 86 van het EG-Verdrag betrof. Verzoek-
continuïteit, capaciteit en kwaliteit die door de Spaanse         ster heeft op deze ¹artikel 6º-brief gereageerd bij brief van
overheid zijn vastgesteld.                                        2 februari 1998, waarin zij haar bezwaren tegen het voor-
                                                                  nemen van de Commissie om de klacht af te wijzen uiteen
                                                                  zette. Zij verzocht de Commissie, de klacht in voorko-
Ten slotte stelt verzoekster schending van het recht van
                                                                  mend geval af te wijzen bij een formele beschikking en in
verweer, aangezien de Commissie tijdens de precontenti-
                                                                  ieder geval voor 15 maart 1998.
euze procedure verzoeksters fundamentele recht om te
worden gehoord, niet heeft geeÈerbiedigd.
                                                                  Op 2 juni 1998 heeft zij de Commissie formeel verzocht,
( ) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.
 1                                                                een definitieve beslissing te nemen op het onderdeel van de
(2) PB C 205 van 5.7.1997, blz. 5.                                klacht dat artikel 86 van het EG-Verdrag betrof, en aange-
                                                                  kondigd dat zij een beroep wegens nalaten in de zin van
                                                                  artikel 175 van het EG-Verdrag zou instellen ingeval de
                                                                  Commissie haar standpunt niet binnen twee maanden na
                                                                  de dagtekening van die brief zou meedelen. Wegens het
                                                                  uitblijven van de gevraagde eindbeslissing heeft verzoek-
                                                                  ster het onderhavige beroep ingesteld.
Beroep, op 7 augustus 1998 ingesteld door UPS Europe
NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                       (Zaak T-127/98)
                        (98/C 340/48)
                                                                  Beroep, op 31 augustus 1998 ingesteld door Armement
                                                                  CoopeÂratif Artisanal VendeÂen (ACAV) e.a. tegen Raad van
                     (Procestaal: Engels)                                                de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-138/98)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 7 augustus 1998 beroep tegen                                         (98/C 340/49)
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door UPS Europe NV/SA, vertegenwoordigd door T. R.                                      (Procestaal: Frans)
Ottervanger en D. Arts, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Loeff Claeys Verbeke, rue Charles Martel 5.
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 31 augustus 1998 beroep ingesteld
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               tegen Raad van de Europese Unie door Armement CoopeÂ-
                                                                  ratif Artisanal VendeÂen (ACAV) e.a., gevestigd te Ile d'Yeu
                                                                  (Frankrijk), vertegenwoordigd door L. Funck-Bretano en
Ð krachtens artikel 175 van het EG-Verdrag heeft nage-            S. Ponsot, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende
     laten te beslissen op de door verzoekster op 7 juli          te Luxemburg ten kantore van J. Neuer, advocaat aldaar,
     1994 bij haar ingediende klacht;                             avenue Guillaume 9.
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen;                         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð zodanige andere maatregelen te bevelen als het                  Ð Verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad nietig te
     Gerecht zal vermenen te behoren.                                 verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten                                Ð de Raad in alle kosten te verwijzen.
Verzoekster, een onderdeel van de ¹United Parcel Serviceº         Middelen en voornaamste argumenten
(UPS)-groep die over de hele wereld een besteldienst voor
pakjes onderhoudt, heeft op 7 juli 1994 een klacht inge-
                                                                  Op 8 juni 1998 heeft de Raad de bestreden verordening
diend bij de Commissie met het verzoek een procedure te
                                                                  vastgesteld, waarbij met ingang van 1 januari 2002 het
beginnen tegen Deutsche Bundespostdienst (thans Deut-
                                                                  gebruik van drijfnetten voor de visserij op bepaalde vis-
sche Post AG). Zij klaagde over onrechtmatige steunverle-
                                                                  soorten, waaronder witte tonijn, door vissersvaartuigen
ning door Duitsland en over gedragingen van Deutsche
                                                                  die de vlag van een lidstaat voeren, in onder meer de
Post AG die haars inziens in strijd waren met artikel 86
                                                                  Noordoost-Atlantische Oceaan wordt verboden.
van het EG-Verdrag, te weten berekening van dumpprijzen
en kruislingse subsidieÈring met het doel een machtspositie
op de markt van het bestellen van brieven uit te bereiden         Verzoekers, allen vissers van Ile d'Yeu die deze visvangst
tot die van het bestellen van pakjes.                             met dergelijke netten beoefenen, stellen op de eerste plaats,
 ---pagebreak--- C 340/26             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 7.11.98
dat het Europees Parlement door de Raad niet een tweede           Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange
maal om advies is gevraagd omtrent de wijzigingen die hij         30.
in het voorstel van de Commissie van 8 april 1994 heeft
aangebracht, en onbevoegdheid van de Europese Gemeen-
                                                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
schap om regelen te stellen betreffende de Noordoost-
Atlantische Oceaan.
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van het afwikkelings-
                                                                      bureau Brussel van 29 oktober 1997 waarbij de voor-
In de tweede plaats is de bestreden verordening in strijd             afgaande goedkeuring werd geweigerd voor de vergoe-
met de doelstellingen van het gemeenschappelijke visserij-
                                                                      ding van de verblijfskosten voor een kuur in het cen-
beleid en de terzake vastgestelde verordeningen.                      trum voor thalassotherapie te Quiberon;
In de derde plaats dient te bestreden verordening nietig te       Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
worden verklaard, aangezien zij in strijd is met de navol-
gende hogere rechtsbeginselen:
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Ð het recht op vrije beroepsuitoefening, voorzover het
    verbod in de betrokken verordening verzoekers belet           Bij het bestreden besluit werd de voorafgaande goedkeu-
    om de visserij met drijfnetten op witte tonijn uit te         ring geweigerd voor een kuur in een badplaats van
    oefenen;                                                      25 oktober tot 3 november 1997, op grond dat het geko-
                                                                  zen kuuroord niet aan de medische indicatie beantwoordt.
Ð het evenredigheidsbeginsel van artikel 3 B van het Ver-
    drag, aangezien de vastgestelde maatregel onevenredig         Volgens verzoeker levert dit besluit misbruik van recht op
    en kennelijk ongeschikt is, gelet op het nagestreefde         en schending van het grondbeginsel van de vrije keuze van
    doel: de instandhouding van de visbestanden;                  de arts en de verzorgingsinstelling. Verweerster kan niet
                                                                  op louter budgettaire gronden weigeren de kwaliteit van
                                                                  de behandeling in een kuuroord te erkennen.
Ð het non-discrminatiebeginsel van artikel 40, lid 3, van
    het Verdrag, voorzover de nieuwe artikelen 11, 11 bis,
                                                                  Voorts is in het bestreden besluit een kennelijke beoorde-
    11 ter en 11 quater van Verordening (EG) nr. 894/97
                                                                  lingsfout gemaakt, daar het gekozen kuuroord zowel door
    van de Raad niet van toepassing zijn op de visserij in
                                                                  de bevoegde nationale autoriteiten als door de in verzoe-
    de Oostzee, de Belten en de éresund.
                                                                  kers aandoening gespecialiseerde artsen bevoegd wordt
                                                                  geacht om de gepaste behandeling te verstrekken.
Ten slotte stellen verzoekers kennelijke willekeur, aange-
zien de bestreden verordening niet is vastgesteld om een          Ten slotte heeft verweerster verzoekers gewettigd vertrou-
rationele en verantwoordelijke exploitatie van de beschik-        wen in de door de bevoegde dienst verstrekte inlichtingen
bare visbestanden te verzekeren, doch in antwoord op de           geschonden, en heeft zij de verplichting miskend om ver-
druk van bepaalde lidstaten en de internationale publieke         zoeker een relevante motivering te geven met een begrijpe-
opinie om aan bepaalde lidstaten de visserij op bepaalde          lijk verband tussen de vaststellingen van de raadgevend
soorten, in casu tonijn en zwaardvis, door middel van             arts en diens conclusie.
drijfnetten te verbieden, alsook misbruik van bevoegheid,
aangezien de verordening is vastgesteld om een einde te
maken aan het toezicht van de Gemeenschap op de nale-
ving van de regeling.
                                                                  Beroep, op 10 september 1998 ingesteld door SA Image
                                                                  CreÂation tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Beroep, op 7 september 1998 ingesteld door ¹Hº tegen                                    (Zaak T-142/98)
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                          (98/C 340/51)
                      (Zaak T-140/98)
                       (98/C 340/50)                                                  (Procestaal: Frans)
                     (Procestaal: Frans)                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 10 september 1998 beroep inge-
                                                                  steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 door SA Image CreÂation, gevestigd te Brussel, vertegen-
Gemeenschappen is op 7 september 1998 beroep ingesteld            woordigd door G. Vandersanden, E. Gillet en L. Levi,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door               advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
¹Hº, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F. Parmentier,          Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te               Cessange 30.


title: Zaak C-373/14 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 — Toshiba Corporation/Europese Commissie [Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 101, lid 1, VWEU — Markt van energietransformators — Mondelinge marktverdelingsovereenkomst („Gentlemen’s Agreement”) — Mededingingsbeperkende strekking — Toetredingsdrempels — Vermoeden van deelname aan een ongeoorloofd kartel — Geldboeten — Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2006) — Punt 18]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 — Toshiba Corporation/Europese Commissie
   (Zaak C-373/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 101, lid 1, VWEU - Markt van energietransformators - Mondelinge marktverdelingsovereenkomst („Gentlemen’s Agreement”) - Mededingingsbeperkende strekking - Toetredingsdrempels - Vermoeden van deelname aan een ongeoorloofd kartel - Geldboeten - Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2006) - Punt 18])
   (2016/C 098/10)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Toshiba Corporation (vertegenwoordigers: J. MacLennan, solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, J. Jourdan en P. Berghe, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Ronkes Agerbeek, J. Norris-Usher en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Toshiba Corporation wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak F-126/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — ZZ e.a./Hof van Justitie

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/42

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — ZZ e.a./Hof van Justitie
   (Zaak F-126/15)
   (2015/C 414/53)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Toekenning van een vergoeding aan verzoekers voor de materiële schade die zij hebben geleden als gevolg van het verlies van de pensioenrechten die zij in hun nationale regeling hadden verworven, na de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de Europese Unie

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               veroordeling van het Hof van Justitie tot betaling, namens verzoekers, van de in het verzoekschrift genoemde bedragen aan elk fonds of elke verzekering;

               —

               subsidiair, veroordeling van het Hof van Justitie tot betaling van het bedrag van 61  121,08 EUR aan ZZ, van 1 29  440,98 EUR aan [andere verzoeker], van 76  324,29 EUR aan [andere verzoeker], van 99  565,13 EUR aan [andere verzoeker], welke bedragen moeten worden vermeerderd met 3,1 % vertragingsrente per jaar vanaf de datum van de overdracht van hun pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Europese Unie;

               —

               nog meer subsidiair, vaststelling dat het Hof van Justitie een fout heeft gemaakt bij de overdracht van verzoekers’ pensioenrechten;

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-246/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 27 augustus 2008 — Melli Bank/Raad ( Kort geding — Verordening (EG) nr. 423/2007 — Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran — Besluit van de Raad — Maatregel tot bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Gebrek aan spoedeisendheid — Ontbreken van ernstige en onherstelbare schade )

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/13

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 27 augustus 2008 — Melli Bank/Raad
   (Zaak T-246/08 R)
   („Kort geding - Verordening (EG) nr. 423/2007 - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran - Besluit van de Raad - Maatregel tot bevriezing van tegoeden en economische middelen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Gebrek aan spoedeisendheid - Ontbreken van ernstige en onherstelbare schade’)
   (2008/C 260/23)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Melli Bank plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Gordon, QC, J. Stratford, M. Hoskins, barristers, R. Gwynne en T. Din, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en E. Finnegan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, gemachtigde, bijgestaan door S. Lee, barrister) en Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en L. Butel, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van punt 4 van lijst B van de bijlage bij besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 163, blz. 29), voor zover Melli Bank plc is opgenomen op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-583/08 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 mei 2010 — Christos Gogos/Europese Commissie (Hogere voorziening — Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek voor overgang van ene naar andere categorie — Aanstelling — Indeling in rang — Artikel 31, lid 2, van Statuut — Volledige rechtsmacht — Geschil van geldelijke aard — Duur van procedure voor Gerecht — Redelijke termijn — Verzoek om billijke vergoeding)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 mei 2010 — Christos Gogos/Europese Commissie
   (Zaak C-583/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek voor overgang van ene naar andere categorie - Aanstelling - Indeling in rang - Artikel 31, lid 2, van Statuut - Volledige rechtsmacht - Geschil van geldelijke aard - Duur van procedure voor Gerecht - Redelijke termijn - Verzoek om billijke vergoeding)
   2010/C 179/12
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirant: Christos Gogos (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en P. Katsimani, dikigoroi)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, gemachtigde, en P. Anestis, dikigoros)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 15 oktober 2008, Gogos/Commissie (T-66/04), houdende verwerping door het Gerecht van een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om rekwirant bij zijn aanstelling in de rang A 7 in te delen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Gogos en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-252/00: Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door Cooperativa Ducale fra Gondolieri di Venezia scarl en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.11.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 335/47
Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door                              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Cooperativa Ducale fra Gondolieri di Venezia scarl en
andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                      —    nietig te verklaren het besluit om verzoeker niet de
                                pen                                           vergoeding te betalen waarop deze na de beëindiging van
                                                                              zijn dienst als tijdelijke functionaris bij CEDEFOP te
                        (Zaak T-252/00)                                       Thessaloniki recht had;
                                                                         —    verzoeker in de kosten van het geding te verwijzen.
                         (2000/C 335/89)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Verzoeker is ambtenaar bij het secretariaat-generaal van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Raad. Hij werd door zijn instelling als tijdelijk functionaris
schappen is op 15 september 2000 beroep ingesteld tegen                  bij het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                            beroepsopleiding (CEDEFOP) te Thessaloniki gedetacheerd. Na
Cooperativa Ducale fra Gondolieri di Venezia scarl en andere,            de beëindiging van zijn dienst bij CEDEFOP en zijn herplaatsing
vertegenwoordigd door M. Giantin, advocaat te Venetië.                   bij de Raad verzocht hij om toekenning van een (her)inrich-
                                                                         tingsvergoeding. Bij het bestreden besluit werd deze vergoeding
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                     hem geweigerd.
—    beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te                  Thans vordert hij nietigverklaring van dat besluit wegens
     verklaren;                                                          schending van artikel 25 Ambtenarenstatuut, artikel 24, lid 2,
                                                                         van de Regeling welke van toepassing is op de andere
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                             personeelsleden, alsmede artikel 5, lid 2, van bijlage VII bij het
                                                                         Statuut.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
                                                                         Beroep, op 25 september 2000 ingesteld door A. Puers
Verzoeksters betogen, dat zij twee coöperatieve verenigingen                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
van gondeliers zijn, zodat de beweerde steunmaatregel geen
nadelige gevolgen voor de mededinging heeft kunnen hebben.                                      (Zaak T-307/00)
Bovendien is het voortbestaan van hun economische activiteit
noodzakelijk voor de belangen op milieugebied en de culturele                                   (2000/C 335/91)
en toeristische belangen van het betrokken gebied.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) Nog niet gepubliceerd.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 25 september 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Puers,
                                                                         wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
                                                                         V. Peere, advocaten te Brussel.
Beroep, op 18 september 2000 ingesteld door M. Hen-                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
drickx tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling
            van de beroepsopleiding (CEDEFOP)                            —    nietig te verklaren het op 25 november 1999 ter kennis
                                                                              gebrachte besluit van de Commissie houdende weigering
                        (Zaak T-298/00)                                       om aan het kind van verzoekster een wezenpensioen toe
                                                                              te kennen;
                         (2000/C 335/90)                                 —    verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (Procestaal: Frans)                             Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Verzoekster, ambtenaar van de Commissie, vroeg overeenkom-
schappen is op 18 september 2000 beroep tegen CEDEFOP                    stig artikel 80 Ambtenarenstatuut een wezenpensioen aan
ingesteld door M. Hendrickx, wonende te Brussel, vertegen-               voor haar dochter, nadat de vader van deze laatste, met wie
woordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.             verzoekster samenwoonde, was overleden.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste kamer) van 21 maart 1996 in zaak C-297/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Belgische Raad van State): D. Bruyère e.a. tegen Belgische Staat (Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik - Richtlijnen 81/851/EEG en 90/676/EEG)

text:
Nr . C 180/6            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
       beheersmaatregelen door vissersvaartuigen op de volle            het aldaar in de handel te brengen of toe te dienen, zonder
      zee te bevorderen, aan de Lid-Staten is toegekend.                dat van te voren door de bevoegde instantie van deze
                                                                        Lid-Staat een vergunning is afgegeven.
2 . Verwijst de Raad in de kosten.
                                                                        (M PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .
3 . Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk zijn eigen kosten
       zal dragen.
(M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 21 maart 1996
                                                                        in zaak C-335/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
                                                                        het Amtsgericht Recklinghausen ): H. W. Mrozek en B. Jager
                    ARREST VAN HET HOF                                             tegen de oplegging van een geldboete ( ] )
                           ( Eerste kamer )                             (Sociale bepalingen op het gebied van het wegvervoer —
                                                                             Afwijking voor voertuigen van de diensten van de
                        van 21 maart 1996
                                                                                vuilnisophaling)
in zaak C-297/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de                                      ( 96/C 180/ 12 )
Belgische Raad van State ): D. Bruyère e.a. tegen Belgische
                                Staat (')
(Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik — Richt                                         (Procestaai: Duits)
              lijnen 81/851/EEG en 90/676/EEG)
                            ( 96/C 180/ 11 )                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        In zaak C-335/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Amtsgericht
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Recklinghausen ( Duitsland ), in het geding, aldaar tegen de
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        oplegging van een geldboete aanhangig gemaakt door H. W.
                                                                        Mrozek en B. Jager, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        uitlegging van artikel 4, onder 6 , van Verordening ( EEG )
In zaak C-297/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   nr . 3820/ 85 van de Raad van 20 december 1985 tot
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Belgische Raad                  harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard
van State , in het aldaar aanhangige geding tussen D. Bruyère           voor het wegvervoer ( PB 1985 , L 370, blz . 1 ), heeft het Hof
e .a . en Belgische Staat, om een prejudiciële beslissing over de       ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
uitlegging van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 8 1 /85 1 /EEG van       kamerpresident, P. Jann ( rapporteur ) en L. Sevón , rechters;
de Raad van 28 september 1981 betreffende de onderlinge                 advocaat-generaal : P. Léger; griffier : H. von Holstein,
aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                     adjunct-griffier, op 21 maart 1996 een arrest gewezen
geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik ( PB 1981 ,                waarvan het dictum luidt als volgt:
L 317, blz . 1 ), in haar oorspronkelijke versie en zoals
gewijzigd bij Richtlijn 90/676/EEG van de Raad van
 13 december 1990 ( PB 1990 , L 373 , blz . 15 ), heeft het Hof          1 . Het begrip „ voertuigen van de diensten van de vuilnis
 ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                  ophaling " in artikel 4, onder 6, van Verordening (EEG)
kamerpresident, P. Jann en L. Sévon ( rapporteur ), rechters;                nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot
advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, admi                 harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale
nistrateur, op 21 maart 1996 een arrest gewezen waarvan                      aard voor het wegvervoer, moet aldus worden uitgelegd,
het dictum luidt als volgt:                                                  dat het betrekking heeft op voertuigen die worden
                                                                             gebruikt voor hei ophalen van allerlei soorten vuilnis dat
                                                                             niet onder een meer specifieke regeling valt alsmede voor
Artikel 4 van Richtlijn 81 /851 /EEG van de Raad van                         het vervoer ervan in de nabije omgeving, in het kader van
28 september 1981 betreffende de onderlinge aanpassing                       een algemene dienst van openbaar belang, die recht
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake geneesmiddelen                      streeks door overheidsinstanties of onder hun toezicht
 voor diergeneeskundig gebruik, in haar oorspronkelijke                      door particuliere ondernemingen wordt verricht.
 versie en zoals gewijzigd bij Richtlijn 90/676/EEG van de
 Raad van 13 december 1990, moet aldus worden uitgelegd,
 dat het verbiedt dat in een Lid-Staat een geneesmiddel                  2 . Op gebieden die niet onder Verordening (EEG)
 waarop deze richtlijn van toepassing is, wordt ingevoerd om                 nr. 3820/85 vallen, blijven de Lid-Staten bevoegd om


title: Zaak F-87/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2015 — EI/Raad

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/44

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2015 — EI/Raad
   (Zaak F-87/14) (1)

   (2015/C 262/62)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014, blz. 49.


title: Zaak C-518/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 28 september 2015 — Stad Nijvel/Rudy Matzak

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 28 september 2015 — Stad Nijvel/Rudy Matzak
   (Zaak C-518/15)
   (2015/C 414/26)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stad Nijvel

      Verwerende partij: Rudy Matzak

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 17, lid 3, onder c), iii), van richtlijn 2003/88 (1) aldus worden uitgelegd dat de lidstaten bepaalde categorieën van brandweerlieden die aangeworven zijn door openbare brandweerdiensten kunnen uitsluiten van het geheel van de bepalingen waarbij deze richtlijn is omgezet, met inbegrip van de bepaling waarbij de arbeidstijden en de rusttijden zijn vastgesteld?

               2)

               Moet richtlijn 2003/88, die slechts voorziet in minimale voorschriften, aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die een minder beperkende omschrijving van het begrip arbeidstijd handhaaft of vaststelt?

               3)

               Moet artikel 2 van richtlijn 2003/88, dat de belangrijkste daarin gebruikte begrippen omschrijft, met name de begrippen arbeidstijd en rusttijden, gelet op artikel 153, lid 5, VWEU en de doelstellingen van voornoemde richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op het begrip arbeidstijd op grond waarvan moet kunnen worden bepaald welke beloning verschuldigd is bij wachtdiensten thuis?

               4)

               Staat richtlijn 2003/88 eraan in de weg dat de wachtdienst thuis wordt beschouwd als arbeidstijd wanneer de beperkingen die tijdens de wachtdienst op de werknemer rusten (zoals de verplichting om binnen de 8 minuten gevolg te geven aan de oproepen van de werkgever), de mogelijkheden om andere activiteiten uit te oefenen aanzienlijk beperken, ook al wordt de wachtdienst bij de werknemer thuis verricht?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak C-337/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2012 door Pi-Design AG, Bodum France en Bodum Logistics A/S tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012 in zaak T-331/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/19

         Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2012 door Pi-Design AG, Bodum France en Bodum Logistics A/S tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012 in zaak T-331/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-337/12 P)
   2012/C 295/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Pi-Design AG, Bodum France, en Bodum Logistics A/S (vertegenwoordiger: H. Pernez, Advocate)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Yoshida Metal Industry Co. Ltd

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerknr. 1 371 244 nietig te verklaren;

         Subsidiair

               —

               de zaak terug te wijzen naar het Gerecht met de verplichting ze naar de kamer van beroep terug te wijzen in geval van vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep;

               —

               YOSHIDA METAL INDUSTRY CO. LTD. te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren aan dat het bestreden arrest moet worden vernietigd op grond dat het Gerecht artikel 7, lid 1, sub e-ii, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk heeft geschonden door onjuiste criteria toe te passen bij de vaststelling van de wezenlijke kenmerken van het bestreden teken en de voorgelegde bewijzen onjuist op te vatten.


title: Zaak C-494/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria — Italië) — Bolton Alimentari SpA/Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria (Prejudiciële verwijzing — Ontvankelijkheid — Douanerecht — Tariefcontingent — Douanewetboek — Artikel 239 — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikelen 308 bis, 308 ter en 905 — Verordening (EG) nr. 975/2003 — Tonijn — Uitputting van contingent — Openingsdatum — Zondag)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria — Italië) — Bolton Alimentari SpA/Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria
   (Zaak C-494/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Ontvankelijkheid - Douanerecht - Tariefcontingent - Douanewetboek - Artikel 239 - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikelen 308 bis, 308 ter en 905 - Verordening (EG) nr. 975/2003 - Tonijn - Uitputting van contingent - Openingsdatum - Zondag)
   2011/C 103/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bolton Alimentari SpA

      Verwerende partij: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria — Uitlegging van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Uitlegging van de artikelen 308 bis tot en met 308 quater, 899, tweede alinea, en 905, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1) — Terugbetaling of kwijtschelding van rechten bij invoer — Mogelijkheid voor lidstaat om zelf te beslissen over verzoek om terugbetaling — Begrip „bijzondere situatie” in de zin van artikel 239, lid 1, van verordening nr. 2913/92 — Communautaire importeur die van een op een zondag geopend tariefcontingent wordt uitgesloten wegens het feit dat de douanekantoren van de betrokken lidstaat op zondag gesloten zijn

      Dictum

               1)

               De artikelen 308 bis tot en met 308 quater van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 214/2007 van de Commissie van 28 februari 2007, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat de Europese Commissie een beschikking kan geven tot uitsluiting van een marktdeelnemer van een tariefcontingent op grond dat dit contingent was uitgeput op de dag zelf waarop het werd geopend, te weten een zondag, een dag waarop de douanekantoren in de lidstaat waar de betrokken marktdeelnemer is gevestigd, gesloten zijn.

               2)

               De artikelen 308 bis tot en met 308 quater van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 214/2007, moeten aldus worden uitgelegd dat zij een lidstaat niet verplichten om de Europese Commissie om opschorting van een tariefcontingent te verzoeken, teneinde te waarborgen dat de importeurs eerlijk en gelijk worden behandeld wanneer dit tariefcontingent op een zondag wordt geopend, te weten een dag waarop de douanekantoren in de betrokken lidstaat gesloten zijn, en de kans bestaat dat dit contingent is uitgeput op de dag zelf waarop het werd geopend, aangezien de douanekantoren in andere lidstaten op zondag open zijn.

               3)

               In andere dan de in artikel 899, lid 1, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 214/2007, bedoelde gevallen, is de douaneautoriteit van een lidstaat bevoegd om zich zelf uit te spreken over het in artikel 239, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, bedoelde verzoek om terugbetaling, wanneer deze autoriteit van mening is dat de Europese Commissie geen enkele onregelmatigheid kan worden verweten en dat het betrokken verzoek onder geen van de andere in artikel 905, lid 1, van de genoemde verordening nr. 2454/93 bedoelde gevallen valt.

               4)

               Artikel 239 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, moet aldus worden uitgelegd dat het kan zien op de uitsluiting van een importeur uit de Europese Unie van een op zondag geopend tariefcontingent wegens het feit dat de douanekantoren in de lidstaat waar deze importeur is gevestigd, op zondag gesloten zijn.

      (1)  PB C 24 van 30.01.2010.


title: Zaak C-31/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Marianne Scheunemann/Finanzamt Bremerhaven (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Directe belastingen — Successiebelasting — Wijze van berekening van belasting — Verkrijging door erfopvolging van deelneming, als enig vennoot, in kapitaalvennootschap gevestigd in derde staat — Nationale wetgeving die belastingvoordelen voor deelneming in dergelijke vennootschappen uitsluit)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Marianne Scheunemann/Finanzamt Bremerhaven
   (Zaak C-31/11) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Directe belastingen - Successiebelasting - Wijze van berekening van belasting - Verkrijging door erfopvolging van deelneming, als enig vennoot, in kapitaalvennootschap gevestigd in derde staat - Nationale wetgeving die belastingvoordelen voor deelneming in dergelijke vennootschappen uitsluit)
   2012/C 295/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marianne Scheunemann

      Verwerende partij: Finanzamt Bremerhaven

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 56 en 58 EG — Verkrijging door vererving een tot het privé-vermogen van de overledene behorende deelneming als enig vennoot in een in een derde staat gevestigde kapitaalvennootschap — Successiebelasting — Nationale wetgeving die belastingvoordelen voorziet voor vennootschappen die in het binnenland zijn gevestigd of daar worden bestuurd

      Dictum

   Wettelijke bepalingen van een lidstaat zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die voor de berekening van de successierechten de toepassing van bepaalde belastingvoordelen op een nalatenschap in de vorm van een deelneming in een kapitaalvennootschap die in een derde staat is gevestigd uitsluit, terwijl die voordelen wel worden toegekend op de nalatenschap van een dergelijke deelneming wanneer de vennootschap in een lidstaat gevestigd is, raken overwegend de uitoefening van de vrijheid van vestiging in de zin van de artikelen 49 VWEU en volgende, aangezien de houder van de deelneming daardoor een duidelijke invloed op de besluitvorming van de onderneming kan uitoefenen en de activiteiten ervan kan bepalen. Die artikelen vinden geen toepassing in een situatie betreffende de deelneming in een vennootschap die in een derde staat gevestigd is.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Zaak C-146/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 april 2008 door Efkon AG tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 22 januari 2008 in zaak T-298/04, Efkon AG tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/14

         Hogere voorziening ingesteld op 3 april 2008 door Efkon AG tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 22 januari 2008 in zaak T-298/04, Efkon AG tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-146/08 P)
   (2008/C 171/25)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Efkon AG (vertegenwoordiger: M. Novak, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de bestreden beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 januari 2008 (T-298/04) wegens strijdigheid met het recht te vernietigen en het Gerecht te gelasten, een regelmatige procedure te volgen en te beslissen op basis van de merites van de zaak;

               —

               de litigieuze bepaling van de richtlijn overeenkomstig de conclusies van rekwirante ongeldig en nietig te verklaren en verwerende partijen te verwijzen in de kosten;

               —

               voor het overige vast te stellen dat de beschikking van 22 januari 2008 tot afdoening van een op 21 juli 2004 ingesteld beroep in strijd is met artikel 6 EVRM wegens de buitensporig lange duur van de procedure en dat rekwirante op deze grond alleen rechterlijke bescherming toekomt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen voornoemde beschikking van het Gerecht voert rekwirante een onjuiste uitlegging van artikel 230, vierde alinea, EG en de in de loop van de procedure gemaakte procedurefouten aan.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft het beroep niet-ontvankelijk verklaard op grond dat rekwirante door de litigieuze rechtshandeling niet rechtstreeks en individueel wordt geraakt in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG.
   Deze rechtsopvatting berust op een onjuiste juridische beoordeling. Het Gerecht onderkent niet dat een aantasting van de intellectuele eigendom een individuele en rechtstreekse geraaktheid impliceert die leidt tot een individuele en rechtstreekse geraaktheid in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG. Het wezen van een octrooi bestaat erin dat aan een bepaald rechtssubject een exclusief, in de tijd beperkt recht wordt toegekend, dat logischerwijs slechts één bepaald rechtssubject toekomt. Niemand anders beschikt over dat recht en daarom leidt een aantasting van dat recht door een communautaire rechtshandeling noodzakelijk tot een individuele en rechtstreekse geraaktheid.
   Het argument van het Gerecht dat er naast rekwirante nog andere aanbieders van een elektronisch tolheffingssysteem bestaan die in voorkomend geval op dezelfde wijze als rekwirante worden geraakt en dat er derhalve geen sprake is van een rechtstreekse en individuele geraaktheid, snijdt geen hout. Een rechtstreekse en individuele geraaktheid kan niet worden uitgesloten op grond dat er ook andere personen door de litigieuze rechtshandeling worden geraakt wanneer deze precies geen octrooi hebben.
   Het Gerecht heeft het recht om te worden gehoord geschonden door rekwirantes verklaring dat zij een ISO-CALM-infraroodnorm heeft ontwikkeld en daarvoor de staatsprijs heeft ontvangen, af te wijzen. Ten slotte is de duur van de procedure, met name vier jaar, evenmin aanvaardbaar en deze duur vormt op zich een ernstig proceduregebrek.


title: Zaak T-491/15: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Volkswagen/EUIPO (ConnectedWork) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk ConnectedWork — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht”]

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/23

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Volkswagen/EUIPO (ConnectedWork)
   (Zaak T-491/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk ConnectedWork - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 314/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Eberl en A. Schifko, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 juni 2015 (zaak R 160/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken ConnectedWork als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Volkswagen AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 4 december 1997 in zaak C-225/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 79/923/EEG - Vereiste kwaliteit van schelpdierwater)

text:
C 55/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
                  ARREST VAN HET HOF                               3. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                        (Vijfde Kamer)
                                                                   (1) PB C 247 van 24.8.1996.
                    van 4 december 1997
in zaak C-207/96: Commissie van de Europese Gemeen-
           schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(Niet-nakoming Ð Gelijke behandeling van mannen en
             vrouwen Ð Verbod op nachtarbeid)
                         (98/C 55/02)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    (Procestaal: Italiaans)                                               (Vijfde Kamer)
                                                                                van 4 december 1997
                                                                   in zaak C-225/96: Commissie van de Europese Gemeen-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn 79/923/
                                                                          EEG Ð Vereiste kwaliteit van schelpdierwater)
In zaak C-207/96, Commissie van de Europese Gemeen-                                        (98/C 55/03)
schappen (gemachtigden: M. Wolfcarius en E. Altieri)
tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijge-
staan door O. Fiumara), betreffende een verzoek om vast
te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de                            (Procestaal: Italiaans)
gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
lingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van
Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien
van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-                           de Jurisprudentie van het Hof)
waarden (PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40), en door natio-
nale voorschriften te handhaven die, in strijd met artikel 5
van die richtlijn, een verbod stellen op nachtarbeid door
vrouwen, niet heeft voldaan aan de krachtens het Gemeen-           In zaak C-225/96, Commissie van de Europese Gemeen-
schapsrecht op haar rustende verplichtingen, heeft het Hof         schappen (gemachtigden: aanvankelijk A. Aresu, en vervol-
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, presi-        gens P. Stancanelli) tegen Italiaanse Republiek (gemach-
dent van de Eerste Kamer, waarnemend voor de president             tigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri), betreffende
van de Vijfde Kamer, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O.           een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,
Edward (rapporteur), P. Jann en L. Sevón, rechters; advo-          door niet overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/923/
caat-generaal: C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 4 december       EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               kwaliteit van schelpdierwater (PB L 281 van 10.11.1979,
volgt:                                                             blz. 47), de wateren aan te wijzen die bescherming of ver-
                                                                   betering behoeven teneinde geschikt te zijn voor het leven
                                                                   en de groei van schelpdieren, en/of door deze aanwijzing
                                                                   niet overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 79/923/EEG
1. Door in strijd met artikel 5 van Richtlijn 76/207/EEG           aan de Commissie mee te delen, door niet overeenkomstig
     van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de ten-           artikel 5 van Richtlijn 79/923/EEG programma's op te
     uitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling       stellen teneinde de verontreiniging te verminderen, door
     van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang              niet overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 79/923/EEG
     tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de pro-         waarden vast te stellen voor de in de punten 8 en 9 van de
     motiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaar-            bijlage bij Richtlijn 79/923/EEG opgenomen parameters,
     den, in haar interne rechtsorde een verbod op nachtar-        met uitzondering van kwik en lood, de krachtens het EG-
     beid door vrouwen te handhaven, is de Italiaanse              Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
     Republiek de krachtens het Gemeenschapsrecht op               men, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt:
     haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                  C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida
                                                                   (rapporteur), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en P. Jann,
                                                                   rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R.
                                                                   Grass, op 4 december 1997 een arrest gewezen waarvan
2. Het beroep is voor het overige niet-ontvankelijk.               het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 20.2.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 55/3
1. Door niet overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/              beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 2, onder c),
     923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de               van Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober
     vereiste kwaliteit van schelpdierwater, de wateren aan          1991 betreffende de verplichting van de werkgever de
     te wijzen die bescherming of verbetering behoeven ten-          werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn
     einde geschikt te zijn voor het leven en de groei van           arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn
     schelpdieren,                                                   (PB L 288 van 18.10.1991, blz. 32), heeft het Hof (Vijfde
                                                                     Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet (rapporteur),
                                                                     president van de Eerste Kamer, waarnemend voor de presi-
     Ð door niet overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn
                                                                     dent van de Vijfde Kamer, J. C. Moitinho de Almeida,
         79/923/EEG programma's op te stellen teneinde de
                                                                     D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-
         verontreiniging te verminderen, en
                                                                     generaal: G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-
                                                                     strateur, op 4 december 1997 een arrest gewezen waarvan
     Ð door niet overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn              het dictum luidt als volgt:
         79/923/EEG waarden vast te stellen voor de in de
         punten 8 en 9 van de bijlage bij Richtlijn 79/923/
         EEG opgenomen parameters, met uitzondering                  1. Aan de kennisgeving bedoeld in artikel 2, lid 1, van
         van kwik en lood,                                                Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober
                                                                          1991 betreffende de verplichting van de werkgever de
                                                                          werknemer te informeren over de voorwaarden die op
     is de Italiaanse Republiek de krachtens Richtlijn 79/                zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepas-
     923/EEG op haar rustende verplichtingen niet nageko-                 sing zijn, komt, voorzover de werknemer daarbij in
     men.                                                                 kennis wordt gesteld van de belangrijkste gegevens van
                                                                          de arbeidsovereenkomst of -verhouding en inzonder-
                                                                          heid van de in artikel 2, lid 2, onder c), bedoelde gege-
2. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten                    vens, een vermoeden van juistheid toe, dat vergelijk-
     van de procedure.                                                    baar is met het vermoeden dat in de nationale rechts-
                                                                          orde is verbonden aan eenzelfde, door de werkgever
(1) PB C 247 van 24.8.1996.                                               opgesteld en aan de werknemer meegedeeld stuk. De
                                                                          werkgever moet evenwel altijd tegenbewijs kunnen
                                                                          leveren en aantonen dat de informatie in de kennisge-
                                                                          ving als zodanig onjuist is, of door de feiten is gelo-
                                                                          genstraft.
                   ARREST VAN HET HOF                                2. Particulieren kunnen voor de nationale rechter recht-
                                                                          streeks beroep doen op artikel 2, lid 2, onder c), van
                         (Vijfde Kamer)                                   Richtlijn 91/533/EEG tegenover de staat en alle orga-
                      van 4 december 1997                                 nisaties of lichamen die onder gezag of toezicht van de
                                                                          staat staan of die over bijzondere bevoegdheden
in de gevoegde zaken C-253/96 tot en met C-258/96 (ver-                   beschikken die verder gaan dan die welke voortvloeien
zoeken van het Landesarbeitsgericht Hamm om een preju-                    uit de regels die in de betrekkingen tussen particulieren
dicieÈle beslissing): H. Kampelmann e.a. tegen Landschafts-               gelden, wanneer de staat de richtlijn niet binnen de
verband Westfalen-Lippe (C-253/96 tot en met C-256/96),                   gestelde termijnen dan wel onjuist in nationaal recht
Stadtwerke Witten GmbH tegen A. Schade (C-257/96) en                      heeft omgezet. Artikel 2, lid 2, onder c), ii), van Richt-
K. Haseley tegen Stadtwerke Altena GmbH (C-258/96) (1)                    lijn 91/533/EEG verzet zich ertegen, dat een lidstaat
                                                                          bij de omzetting van deze bepaling de werkgever toe-
(Informatie van werknemer Ð Richtlijn 91/533/EEG Ð
                                                                          staat, in alle gevallen de aan de werknemer mee te
                    Artikel 2, lid 2, onder c))
                                                                          delen informatie te beperken tot de benaming van zijn
                          (98/C 55/04)                                    werkzaamheden.
                       (Procestaal: Duits)                           3. Artikel 9, lid 2, van Richtlijn 91/533/EEG moet aldus
                                                                          worden uitgelegd, dat het zich er niet tegen verzet, dat
                                                                          de lidstaten de werkgever ontslaan van de verplichting,
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            de werknemer schriftelijk in kennis te stellen van de
                 de Jurisprudentie van het Hof)                           belangrijkste gegevens van de arbeidsovereenkomst- of
                                                                          verhouding, ook al zou laatstgenoemde daarom ver-
                                                                          zoeken, wanneer die gegevens reeds worden vermeld in
In de gevoegde zaken C-253/96 tot en met C-258/96,                        documenten of arbeidsovereenkomsten welke vóór de
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177                   inwerkingtreding van de maatregelen tot omzetting
van het EG-Verdrag van het Landesarbeitsgericht Hamm                      van de richtlijn zijn opgesteld.
(Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen H.
Kampelmann e.a. en Landschaftsverband Westfalen-Lippe                (1) PB C 294 van 5.10.1996.
(C-253/96 tot en met 256/96), Stadtwerke Witten GmbH
en A. Schade (C-257/96) en tussen K. Haseley en Stadt-
werke Altena GmbH (C-258/96), om een prejudicieÈle


title: Zaak C-633/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Grand Hotel Abi d’Oru SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/10

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Grand Hotel Abi d’Oru SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie
   (Zaak C-633/11 P)
   2012/C 118/15
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Grand Hotel Abi d’Oru SpA (vertegenwoordigers: D. Dodaro en R. F. Masuri, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Regione autonoma della Sardegna, Selene di Alessandra Cannas Sas e.a.

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08 wegens onjuiste opvatting van de middelen van het beroep, onjuiste rechtsopvatting en gebrek aan logische samenhang van en tegenstrijdigheden in de motivering vernietigen voor zover daarbij

                           a)

                           afwijzend is beslist op de door rekwirante aangevoerde grief inzake niet-nakoming van de in artikel 254, lid 3, EG en artikel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/99 neergelegde verplichting tot kennisgeving van de correctiebeschikking (punten 103 tot en met 112 van het arrest);

                           b)

                           afwijzend is beslist op de door rekwirante aangevoerde grief inzake ontoereikende motivering van het oordeel over het stimulerende effect van de litigieuze steun (punten 136 tot en met 145 en 218 tot en met 228 van het arrest);

               —

               beschikking 2008/854/EG van de Commissie van 2 juli 2008 betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — onrechtmatige toepassing van steunmaatregel N 272/98” C 1/04 (ex NN 158/03 en CP 15/2003) (PB L 302, blz. 9) nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden arrest zou op een onjuiste toepassing van artikel 254 EG en van verordening (EG) nr. 659/99 berusten en op een motivering die gebrek aan logische samenhang en tegenstrijdigheden vertoont, voor zover in dat arrest wordt overwogen dat „de correctiebeschikking uitsluitend was gericht tot de Italiaanse Republiek en niet tot de begunstigden van de litigieuze regeling [en dat] [b]ijgevolg […] artikel 254, lid 3, EG de Commissie niet [verplichtte] Grand Hotel Abi d’Oru kennis te geven van de correctiebeschikking” (punt 107 van het arrest). Die overweging is volgens rekwirante in tegenspraak met de punten 71 en 72 van dat arrest.
   Het arrest zou geen verklaring bieden voor de verschillende functionele kwalificatie van de correctiebeschikking en van de beschikking houdende inleiding van het formele onderzoek. Dat laatstgenoemde beschikking deel uitmaakt van een proceduregang die reeds was ingeleid, heeft volgens rekwirante tot gevolg dat rekening moet worden gehouden met de partijen die reeds in concreto hebben deelgenomen aan die procedure. De door het Gerecht gemaakte fout bestaande in de gelijkstelling van de correctiebeschikking met de beschikking houdende inleiding van het formele onderzoek zou tot een verkeerde beoordeling van de draagwijdte van artikel 20, lid 1, van de verordening nr. 659/1999 inhouden.
   Het bestreden arrest zou verder berusten op een onjuiste opvatting van de middelen van het beroep, op een onjuiste rechtsopvatting en op gebrek aan logische samenhang van en tegenstrijdigheden in de motivering, voor zover het Gerecht zelfs niet stilzwijgend heeft aangegeven om welke redenen het het bezwaar inzake een kennelijke fout van de Commissie bij de beoordeling van het stimulerende effect van de steun heeft afgewezen.
   Ten slotte zouden zowel de Commissie in de bestreden beschikking als het Gerecht in het bestreden arrest de bedoelingen van rekwirante onjuist hebben opgevat door aan te nemen dat deze laatste een beschikking betreffende een algemene regeling als beschikking betreffende een individueel geval wilde opvatten, en door die vergissing geen aandacht hebben besteed aan het belang dat de elementen die rekwirante voor hen heeft aangedragen, voor de beoordeling van de algemene draagwijdte van de steunregeling kon hebben.


title: Zaak T-357/12: Beroep ingesteld op 7 augustus 2012 — Sachi Premium-Outdoor Furniture/BHIM — Gandia Blasco (Fauteuils)

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/13

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2012 — Sachi Premium-Outdoor Furniture/BHIM — Gandia Blasco (Fauteuils)
   (Zaak T-357/12)
   2012/C 311/17
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sachi Premium — Outdoor Furniture, Lda (Estarreja, Portugal) (vertegenwoordiger: M. Oehen Mendes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gandia Blasco, SA (Valencia, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 april 2012 (R 969/2011-3) vernietigen;

               —

               het litigieuze gemeenschapsmodel nr. 1512633-0003 nietig verklaren; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: een model voor „fauteuils, sofa’s” — ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 1512633-0003

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep vorderde nietigverklaring van het gemeenschapsmodel op grond van de artikelen 4 tot en met 9 van verordening nr. 6/2002 van de Raad; ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 52113-0001 voor „fauteuils”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en nietigverklaring van het litigieuze gemeenschapsmodel

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 5 tot en met 7 van verordening nr. 6/2002 van de Raad


title: Zaak F-46/08: Beroep ingesteld op 6 mei 2008 — Thoss/Rekenkamer

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/51

         Beroep ingesteld op 6 mei 2008 — Thoss/Rekenkamer
   (Zaak F-46/08)
   (2008/C 171/103)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Nicole Thoss (Dommeldange, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 20 maart 2006 houdende weigering om verzoekster na het overlijden van haar echtgenoot het overlevingspensioen toe te kennen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Rekenkamer van 20 maart 2006 houdende weigering om verzoekster het overlevingspensioen toe te kennen voorzien in artikel 16, lid 1, van verordening nr. 2290/77 alsmede van het daarop volgende besluit van 28 september 2006;

               —

               de Europese Rekenkamer te gelasten verzoekster met terugwerkende kracht tot 1 december 2003 het in artikel 16, lid 1, van verordening nr. 2290/77 voorziene overlevingspensioen toe te kennen;

               —

               de Europese Rekenkamer te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-456/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 28 augustus 2015 — BASF SE/Bundesrepubliek Deutschland

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 28 augustus 2015 — BASF SE/Bundesrepubliek Deutschland
   (Zaak C-456/15)
   (2015/C 389/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BASF SE

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit 2013/448/EU (1) ongeldig en strijdig met de doelen van richtlijn 2003/87/EG, voor zover de uniforme transsectorale correctiefactor hierbij aldus wordt bepaald, dat de emissies van rookgassen, die bij de elektriciteitsopwekking worden gebruikt en de emissies die bij de warmteopwekking in installaties voor warmtekrachtkoppeling vrijkomen, niet in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de maximale jaarlijkse hoeveelheid emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG (industrie cap)?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en strijdig met de doelen van richtlijn 2003/87/EG, voor zover hierbij een asymmetrie wordt veroorzaakt, in die zin dat emissies die verband houden met het verbranden van rookgassen en met door warmtekrachtkoppeling opgewekte warmte, van de berekeningsgrondslag van artikel 10 bis, lid 5, tweede streepje, onder a) en b), zijn uitgesloten, terwijl een installatie die niet onder artikel 10 bis, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG valt, op grond van artikel 10 bis, lid 1, en artikel 10 bis, lid 4, van richtlijn 2003/87/EG, alsook op grond van besluit 2011/278/EU (2), in verband hiermee in aanmerking komt voor een kosteloze toewijzing?

               3)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en strijdig met de doelen van richtlijn 2003/87/EG, voor zover de uniforme transsectorale correctiefactor hierbij aldus wordt bepaald, dat emissies van installaties die pas sinds de tweede handelsperiode verplicht zijn tot handel in emissierechten, alsook van installaties die door middel van een „opt in” zijn toegetreden tot de emissiehandel, niet in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de maximale jaarlijkse hoeveelheid emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG (industrie cap)?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en strijdig met de doelen van richtlijn 2003/87/EG, voor zover de uniforme transsectorale correctiefactor hierbij aldus wordt bepaald, dat bij de vaststelling van de maximale jaarlijkse hoeveelheid emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG (industrie cap), emissies van installaties die vóór 30 juni 2011 zijn gesloten, als aftrekposten worden beschouwd, terwijl de emissies van installaties die pas in de tweede handelsperiode in gebruik zijn gesteld, niet worden meegerekend?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en strijdig met de in artikel 298 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde rechtsstatelijke beginselen van behoorlijk bestuur voor zover daarin de uniforme transsectorale correctiefactor is vastgesteld, omdat de berekening van de correctiefactor niet openbaar is gemaakt?

      (1)  2013/448/EU: Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  2011/278/EU: Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2772) (PB L 130, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 oktober 2001 in zaak T-333/99: X tegen Europese Centrale Bank (Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale Bank — Bevoegdheden van Gerecht — Wettigheid van arbeidsvoorwaarden — Rechten van verdediging — Ontslag — Pesterĳen — Misbruik van internet)

text:
C 31/8                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           2.2.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               C. Osterrieth, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                       van 18 oktober 2001                               markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                         den: A. von Mühlendahl, D. Schennen en S. Laitinen), betreffen-
                                                                         de een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van
    in zaak T-333/99: X tegen Europese Centrale Bank (1)
                                                                         beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                         markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september
(Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale                      1999 (zaak R 71/1999-3) die op 28 september 1999 aan
Bank — Bevoegdheden van Gerecht — Wettigheid van                         verzoekster is betekend, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
arbeidsvoorwaarden — Rechten van verdediging — Ontslag                   samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
            — Pesterijen — Misbruik van internet)                        J. Pirrung, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
                                                                         19 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                           (2002/C 31/14)                                luidt als volgt:
                          (Procestaal: Duits)                            1)     Verwerpt het beroep.
                                                                         2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
In zaak T-333/99, X, woonachtig te Frankfurt am Main
(Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
S. Mittländer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  (1) PB C 63 van 4.3.2000.
Luxemburg tegen Europese Centrale Bank (gemachtigden:
C. Zilioli en V. Saintot en B. Wägenbaur), betreffende een
verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 9 november
1999 van de directie van de Europese Centrale Bank om de
schorsing van verzoeker te handhaven en de helft van zijn
basissalaris in te houden, en van het besluit van 18 november
1999 om verzoeker te ontslaan, heeft het Gerecht van                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,
president, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:
                                                                                van 15 november 2001
D. Christensen, administrateur, op 18 oktober 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         in zaak T-349/00, G. Lebedef tegen Commissie van de
1)    Verwerpt het beroep.                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.        („Ambtenaren — Kaderovereenkomst van 1974 tussen Com-
                                                                         missie en Vak- en beroepsorganisaties — Herziening of
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                               wijziging — Overlegprocedure — Invoering van nieuwe
                                                                                toepassingsbepalingen — Ontvankelijkheid”)
                                                                                (2002/C 31/16)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 19 september 2001                               In zaak T-349/00, G. Lebedef, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, wonende te Senningerberg
in zaak T-336/99: Henkel KGaA tegen Bureau voor                          (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabet-
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                   ti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                  gen en modellen) (BHIM)(1)                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                         tigde: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel —                      nietigverklaring van de „toepassingsbepalingen betreffende de
Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond —                       overlegniveaus, overlegorganen en overlegprocedures”, die op
   Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)             19 januari 2000 zijn overeengekomen tussen de Commissie
                                                                         en de meerderheid van de vak- en beroepsorganisaties, of
                           (2002/C 31/15)                                subsidiair, nietigverklaring van de samenstelling van het over-
                                                                         legorgaan als bedoeld in deze toepassingsbepalingen, voor
                                                                         zover de vakbond Action et défense daarbij van dit overlegor-
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         gaan is uitgesloten, heeft het Gerecht (vierde kamer) samenge-
                                                                         steld als volgt: P. Mengozzi, president, en V. Tiili en R.M. Moura
                                                                         Ramos, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 15 no-
In zaak T-337/99, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf                   vember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
(Duitsland), vertegenwoordigd door H. F. Wissel en                       volgt:


title: Zaak C-165/08: Beroep ingesteld op 17 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/11

         Beroep ingesteld op 17 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-165/08)
   (2008/C 183/20)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Doherty en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen de krachtens richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), in haar geheel en in het bijzonder de artikelen 22 en 23 ervan, alsmede de krachtens richtlijn 2002/53/EG van de Raad (2), in het bijzonder artikel 4, lid 4, en artikel 16 ervan, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij een verbod van vrij verkeer van zaaizaad van genetisch gemodificeerde rassen heeft ingevoerd en de opneming van genetisch gemodificeerde rassen in de nationale rassenlijst verbiedt;

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De nationale bepaling, volgens welke „zaaizaad van genetisch gemodificeerde rassen […] niet in de handel [mag] worden gebracht op het grondgebied van de Republiek Polen” is in strijd met richtlijn 2001/18/EG, die de beginselen van het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen vastlegt. Artikel 22 van deze richtlijn verbiedt de lidstaten om extra voorwaarden te stellen voor het in de handel brengen van organismen die op gemeenschapsniveau zijn toegelaten, terwijl artikel 23 van de richtlijn enkel voorziet in beperkingen of een verbod die in bijzondere omstandigheden kunnen worden toegepast op specifieke genetisch gemodificeerde organismen. Geen enkel voorschrift van de richtlijn staat een lidstaat toe, op algemene wijze en zonder rechtvaardigingsgrond het in de handel brengen van een volledige categorie van genetisch gemodificeerde organismen, in casu zaaizaad, te verbieden op zijn grondgebied. Bovengenoemde bepaling is tevens in strijd met richtlijn 2002/53/EG, in het bijzonder artikel 16 ervan, aangezien zij een handelsbeperking vormt ten aanzien van het zaad van rassen die in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen zijn vermeld.
   De nationale bepaling, volgens welke „genetisch gemodificeerde rassen […] niet in het nationale register [worden] opgenomen”, is in strijd met richtlijn 2002/53/EG. Artikel 4, lid 4, van deze richtlijn staat lidstaten niet toe om op algemene wijze de opneming van genetisch gemodificeerde rassen in het nationale register te verbieden, maar legt hen enkel de verplichting op, bij de opneming van dergelijke rassen in het nationale register zich ervan te vergewissen dat elk van deze rassen werd toegelaten in overeenstemming met het op genetisch gemodificeerde organismen toepasselijke gemeenschapsrecht.

      (1)  PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1-39; bijzondere uitgave in het Pools, hoofdstuk 15, deel 6, blz. 77-114.

      (2)  PB L 193 van 20.7.2002, blz. 1-11; bijzondere uitgave in het Pools, hoofdstuk 3, deel 36, blz. 281-291.


title: Zaak T-681/14: Beroep ingesteld op 18 september 2014 — El-Qaddafi/Raad

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/31

         Beroep ingesteld op 18 september 2014 — El-Qaddafi/Raad
   (Zaak T-681/14)
   (2014/C 431/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi (Muscat, Oman) (vertegenwoordiger: J. Jones, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               een maatregel tot organisatie van de procesgang krachtens artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering vaststellen, waarbij de Raad wordt gelast alle inlichtingen die de opname van verzoeksters naam in de bestreden handelingen staven, openbaar te maken;

               —

               besluit 2011/137/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, zoals gewijzigd bij besluit 2014/380/GBVB van de Raad van 23 juni 2010, volledig of gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               verordening (EU) nr. 204/2011 van de Raad van 2 maart 2011, zoals uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2014 van de Raad van 23 juni 2014 tot uitvoering van artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 204/2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië, volledig of gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Het Gerecht is bevoegd om de rechtmatigheid te onderzoeken van de beperkende maatregelen die door de Raad van de Europese Unie jegens verzoekster zijn vastgesteld ter uitvoering van de door de VN-Veiligheidsraad met betrekking tot Libië opgelegde sanctieregeling. Verzoekster voert aan dat met betrekking tot EU-maatregelen ter uitvoering van op internationaal vlak vastgestelde beperkende maatregelen geen immuniteit van rechtsmacht bestaat op grond dat zij uitvoering geven aan krachtens hoofdstuk VII van het VN-Verdrag door de VN-Veiligheidsraad vastgestelde resoluties.

               2.

               Het Gerecht is bevoegd om een volledige en inhoudelijke toetsing te verrichten van de rechtmatigheid van de bestreden EU-maatregelen ter uitvoering van de resoluties van de VN-Veiligheidsraad waarbij beperkende maatregelen jegens verzoekster zijn vastgesteld. Dit omvat mede de toetsing of de redenen die de Raad aanvoert tot staving van zijn besluit om de plaatsing van verzoekster op de lijst te handhaven, gegrond, voldoende gedetailleerd en duidelijk zijn.

               3.

               De bestreden EU-maatregelen schenden verzoeksters rechten van verdediging en haar recht op effectieve rechterlijke bescherming. Verzoekster voert aan dat de Raad geen redenen of specifieke bewijzen heeft verstrekt die rechtvaardigen dat haar plaatsing op een lijst wordt gehandhaafd.

               4.

               De bestreden EU-maatregelen schenden het evenredigheidsbeginsel en verzoeksters grondrechten, daaronder begrepen haar eigendomsrecht en haar recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven.

               5.

               De plaatsing van verzoekster op een lijst is ongegrond, onjuist, ongerechtvaardigd en onvoldoende gedetailleerd, aangezien verzoekster geen bedreiging vormt voor de internationale vrede en veiligheid. Verzoekster voert aan dat de handhaving van haar plaatsing op een lijst louter op grond van haar familieband met het overleden hoofd van het ten val gebrachte Gaddafi-regime in strijd met het EU-recht is. Voorts voert verzoekster aan dat zij niet betrokken was bij gebeurtenissen in Libië die een bedreiging voor de internationale vrede en veiligheid vormen.


title: Zaak C-225/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Strafzaak tegen Mossa Ouhrami (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Richtlijn 2008/115/EG — Artikel 11, lid 2 — Inreisverbod dat is vastgesteld vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn en dat betrekking heeft op een langere duur dan die welke is vastgelegd in die richtlijn — Begintijdstip van de periode waarin het inreisverbod geldt)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Strafzaak tegen Mossa Ouhrami
   (Zaak C-225/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders - Richtlijn 2008/115/EG - Artikel 11, lid 2 - Inreisverbod dat is vastgesteld vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn en dat betrekking heeft op een langere duur dan die welke is vastgelegd in die richtlijn - Begintijdstip van de periode waarin het inreisverbod geldt))
   (2017/C 309/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partij in de strafzaak

   Mossa Ouhrami

      Dictum

   Artikel 11, lid 2, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat de duur van het inreisverbod als bedoeld in deze bepaling, die in principe niet meer dan vijf jaar bedraagt, moet worden berekend vanaf het tijdstip waarop de betrokkene het grondgebied van de lidstaten daadwerkelijk heeft verlaten.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.