title: Hogere voorziening, op 20 maart 1998 ingesteld door NutraSweet Company tegen het arrest, op 18 december 1997 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer - uitgebreid) gewezen in de gevoegde zaken T-159/94 tussen Ajinomoto Co. Inc. en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-160/94 tussen The NutraSweet Company en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-77/98 P)

text:
C 166/6               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          30.5.98
3. iedere andere gewettigde of billijke maatregel te gelas-       hersteld in de verordening tot instelling van het definitieve
     ten; en                                                      recht.
                                                                  (1) PB C 291 van 8.11.1991, blz. 8.
4. de Raad te verwijzen in de kosten van rekwirante.              (2) PB C 291 van 8.11.1991 van blz. 9.
                                                                  (3) Verordening (EEG) nr. 1391/91 van de Raad van 27 mei 1991
                                                                      tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer
Middelen en voornaamste argumenten                                    van aspartaam van oorsprong uit Japan en de Verenigde Staten
                                                                      van Amerika (PB L 134 van 29.5.1991, blz. 1).
                                                                  (4) Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988
Rekwirante stelt, dat in het arrest van het Gerecht op                betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dum-
wezenlijke punten het recht wordt geschonden.                         ping of subsidieÈring uit landen die geen lid zijn van de Euro-
                                                                      pese Economische Gemeenschap (PB L 209 van 2.8.1988,
                                                                      blz. 1).
In de eerste plaats heeft het Gerecht ten onrechte vastge-
steld, dat de octrooibescherming in de binnenlandse markt
van de exporteur alleen niet relevant is voor het vereiste
van de vergelijkbaarheid van de prijs, vervat in artikel 2,       Hogere voorziening, op 20 maart 1998 ingesteld door
lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad (4)          NutraSweet Company tegen het arrest, op 18 december
(hierna: ¹de basisverordeningº). Op grond van de normale          1997 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
betekenis van het woord ¹vergelijkbaarº in artikel 2, lid 3,      Gemeenschappen (Vijfde Kamer Ð uitgebreid) gewezen in
de algemene structuur van de basisverordening, de proce-          de gevoegde zaken T-159/94 (1) tussen Ajinomoto Co. Inc.
dure voor de vaststelling en vergelijking van de normale          en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Com-
waarde en de prijs bij uitvoer, de GATT-regeling, het recht       missie van de Europese Gemeenschappen, en T-160/94 (2)
van de VS en de doelstellingen van het anti-dumpingrecht          tussen The NutraSweet Company en Raad van de Euro-
en het industrieÈle eigendomsrecht moet worden geconclu-          pese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese
deerd, dat octrooibescherming een factor is die van invloed                                Gemeenschappen
is op de vergelijkbaarheid van de prijs in de zin van                                      (Zaak C-77/98 P)
artikel 2, lid 3, en dat de normale waarde niet kan worden
vastgesteld op basis van de feitelijke binnenlandse prijzen,                                 (98/C 166/09)
wanneer deze prijzen (doch niet de prijzen bij uitvoer) de
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
resultante zijn van verkopen waarvoor een octooibescher-
                                                                  is op 20 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door
ming geldt.
                                                                  NutraSweet Company, gevestigd te Deerfield, Illinois (Ver-
                                                                  enigde Staten), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis, advo-
In de tweede plaats heeft het Gerecht om dezelfde redenen         caat te Brussel, en F. Di Gianni, advocaat te Rome, van
ten onrechte de normale waarde voor aspartaam van oor-            Van Bael & Bellis te Brussel, domicilie gekozen hebbende
sprong uit Japan gebaseerd op de onder octrooibescher-            te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat
ming toegepaste prijzen in de VS. Ingevolge artikel 2,            aldaar, Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 18 december
leden 3 en 6, van de basisverordening is het niet mogelijk        1997 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
om de normale waarde vast te stellen op basis van de feite-       Gemeenschappen (Vijfde Kamer Ð uitgebreid) gewezen in
lijke prijzen in een land (niet zijnde het land van oor-          de gevoegde zaken T-159/94 tussen Ajinomoto Co. Inc. en
sprong), vanwaaruit een product naar de Gemeenschap               Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie
wordt vervoerd, wanneer er geen ¹vergelijkbare prijsº in          van de Europese Gemeenschappen, en T-160/94 tussen
die tussenmarkt bestaat. Onder octooibescherming toege-           The NutraSweet Company en Raad van de Europese Unie,
paste prijzen zijn geen vergelijkbare prijzen.                    ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen.
                                                                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
In de derde plaats heeft het Gerecht ten onrechte vastge-
steld, dat het verzuim van de Commissie om vóór de                1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in de
instelling van voorlopige rechten de voornaamste feiten en             gevoegde zaken T-159/94 en T-160/94 te vernietigen
overwegingen bekend te maken, een gebrek is dat na de                  en Verordening (EEG) nr. 1391/91 van de Raad (3) nie-
instelling van de voorlopige rechten kan worden hersteld               tig te verklaren, voor zover zij van toepassing is op
en bijgevolg niet de geldigheid van de definitieve inning              rekwirante;
van de voorlopige rechten kan aantasten. Gelet op de fun-         2. subsidiair, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
damentele beginselen van het Gemeenschapsrecht, in het                 in de gevoegde zaken T-159/94 en T-160/94 te vernieti-
bijzonder het recht om te worden gehoord, en de praktijk               gen, voor zover daarin niet artikel 2 van Verordening
van de Commissie in andere zaken, was de Commissie ver-                (EEG) nr. 1391/91 nietig wordt verklaard, ingevolge
plicht, rekwirante vóór de vaststelling van de verordening             hetwelk de bedragen die uit hoofde van het voorlopige
tot instelling van voorlopige rechten in kennis te stellen             anti-dumpingrecht als zekerheid werden gesteld, defini-
van de voornaamste feiten en overwegingen. Doordat de                  tief worden geïnd, en artikel 2 van deze verordening
Commissie rekwirante niet tijdig van deze punten in ken-               nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op
nis heeft gesteld, heeft zij dit fundamentele beginsel                 rekwirante;
geschonden en zich schuldig gemaakt aan discriminatie.
Als gevolg hiervan was de verordening tot instelling van          3. iedere andere gewettigde of billijke maatregel te gelas-
                                                                       ten; en
voorlopige rechten onwettig en dit gebrek van de voorlo-
pige heffing kon niet worden hersteld en was ook niet             4. de Raad te verwijzen in de kosten van rekwirante.
 ---pagebreak--- 30.5.98                    NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 166/7
Middelen en voornaamste argumenten                                          Beroep, op 24 maart 1998 ingesteld door Commissie van
Rekwirante stelt, dat in het arrest van het Gerecht op                         de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
wezenlijke punten het recht wordt geschonden.                                                       (Zaak C-79/98)
In de eerste plaats heeft het Gerecht ten onrechte vastgesteld,                                      (98/C 166/10)
dat de octrooibescherming in de binnenlandse markt van de
exporteur alleen niet relevant is voor het vereiste van de verge-
lijkbaarheid van de prijs, vervat in artikel 2, lid 3, van Veror-           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
dening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad (4) (hierna: ¹de basis-                is op 24 maart 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
verordeningº). Op grond van de normale betekenis van het                    BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
woord ¹vergelijkbaarº in artikel 2, lid 3, de algemene struc-               vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur,
tuur van de basisverordening, de procedure voor de vaststel-                als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
ling en vergelijking van de normale waarde en de prijs bij                  burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
uitvoer, de GATT-regeling, het recht van de VS en de doel-
stellingen van het anti-dumpingrecht en het industrieÈle                    De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
eigendomsrecht moet worden geconcludeerd, dat octrooi-                      deert dat het den Hove behage:
bescherming een factor is die van invloed is op de verge-
lijkbaarheid van de prijs in de zin van artikel 2, lid 3, en
                                                                            1. vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de
dat de normale waarde niet kan worden vastgesteld op
                                                                                nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
basis van de feitelijke binnenlandse prijzen, wanneer deze
                                                                                vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 94/69/EG
prijzen (doch niet de prijzen bij uitvoer) de resultante zijn
                                                                                van de Commissie van 19 december 1994 tot eenen-
van verkopen waarvoor een octrooibescherming geldt.
                                                                                twintigste aanpassing aan de vooruitgang van de tech-
In de tweede plaats heeft het Gerecht om dezelfde redenen                        niek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betref-
ten onrechte de normale waarde voor aspartaam van oor-                           fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrech-
sprong uit Japan gebaseerd op de onder octrooibescher-                           telijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en
ming toegepaste prijzen in de VS. Ingevolge artikel 2,                           het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1), de krachtens
leden 3 en 6, van de basisverordening is het niet mogelijk                       deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
om de normale waarde vast te stellen op basis van de feite-                      nagekomen;
lijke prijzen in een land (niet zijnde het land van oor-
sprong), vanwaaruit een product naar de Gemeenschap
                                                                            2. het Koninkrijk BelgieÈ te verwijzen in de kosten.
wordt vervoerd, wanneer er geen ¹vergelijkbare prijsº in
die tussenmarkt bestaat. Onder octrooibescherming toege-
paste prijzen zijn geen vergelijkbare prijzen.                              Middelen en voornaamste argumenten
In de derde plaats heeft het Gerecht ten onrechte vastge-
steld, dat het verzuim van de Commissie om vóór de                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
instelling van voorlopige rechten de voornaamste feiten en                  met die in zaak C-66/98 (2); de door de richtlijn vastge-
overwegingen bekend te maken, een gebrek is dat na de                       stelde termijn is verstreken op 1 september 1996.
instelling van de voorlopige rechten kan worden hersteld
en bijgevolg niet de geldigheid van de definitieve inning                   (1) PB L 381 van 31.12.1994, blz. 1.
van de voorlopige rechten kan aantasten. Gelet op de fun-                   (2) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 12.
damentele beginselen van het Gemeenschapsrecht, in het
bijzonder het recht om te worden gehoord, en de praktijk
van de Commissie in andere zaken, was de Commissie ver-
plicht, rekwirante vóór de vaststelling van de verordening
tot instelling van voorlopige rechten in kennis te stellen
van de voornaamste feiten en overwegingen. Doordat de                       Verzoek van het Sù- og Handelsret van 18 maart 1998 om
Commissie rekwirante niet tijdig van deze punten in ken-                    een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen 3Com Cor-
nis heeft gesteld, heeft zij dit fundamentele beginsel                      poration en Bluecom Danmark A/S, en tussen 3Com Cor-
geschonden en zich schuldig gemaakt aan discriminatie.                                       poration en KISS Nordic A/S
Als gevolg hiervan was de verordening tot instelling van
voorlopige rechten onwettig en dit gebrek van de voorlo-                                            (Zaak C-80/98)
pige heffing kon niet worden hersteld en was ook niet her-                                           (98/C 166/11)
steld in de verordening tot instelling van het definitieve
recht.
                                                                            Het Sù- og Handelsret heeft bij beschikking van 18 maart
(1) PB C 291 van 8.11.1991 van blz. 8.                                      1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
(2) PB C 291 van 8.11.1991 van blz. 9.                                      25 maart 1998, in het geding tussen 3Com Corporation
(3) Verordening (EEG) nr. 1391/91 van de Raad van 27 mei 1991               en Bluecom Danmark A/S, en tussen 3Com Corporation
    tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer        en KISS Nordic A/S, het Hof van Justitie van de Europese
    van aspartaam van oorsprong uit Japan en de Verenigde Staten            Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
    van Amerika (PB L 134 van 29.5.1991, blz. 1).
                                                                            over de navolgende vraag:
(4) Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
    of subsidieÈring uit landen die geen lid zijn van de Europese Econo-    Volgt uit artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/
    mische Gemeenschap (PB L 209 van 2.8.1988, blz. 1).                     EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
                                                                            aanpassing van het merkenrecht van de lidstaten (89/104/


title: Beroep, op 7 augustus 1995 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-263/95)

text:
Nr . C 248/ 10          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 9 . 95
     — Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart 1984                      de voorschriften ingewonnen. Daar de Duitse taalversie
         betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellin                   van de ontwerpen niet binnen de in het reglement van
         gen voor kwiklozingen afkomstig van andere secto                    orde van dit Comité gestelde termijn voorhanden was,
         ren dan de elktrolyse van alkalichloriden ( 3 ),                     had geen besluitvorming mogen plaatsvinden .
     — Richtlijn 84/49 1 /EEG van de Raad van 9 oktober                   — Schending van wezenlijke vormvoorschriften: op de
         1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteits                      vergadering van 30 november 1994 is de volgens
         doelstellingen voor de lozing van hexachloorcyclo                   artikel 20, lid 3 , derde zin, van Richtlijn 89/106/EEG
         hexaan (4 ),                                                         vereiste meerderheid voor een besluit van het Permanent
     — Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni 1986                      Comité niet tot stand gekomen . Het reglement van orde
         betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellin                   van het Permanent Comité bevat een gedetailleerde
         gen voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de                  regeling van de uitoefening van het stemrecht; deze
         bijlage van Richtlijn 76/464/EEG vallende gevaar                    voorziet noch in een schriftelijke procedure voor het
         lijke stoffen ( 5 ),                                                 nemen van besluiten noch in de uitoefening van het
                                                                              stemrecht na afloop van de vergaderingen.
     inzonderheid artikel 3 van elk van die richtlijnen, de
     krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin               — Schending van artikel 13 , lid 4 , van Richtlijn 89/
     gen niet is nagekomen;                                                   106/EEG : het initieel typeonderzoek van een produkt
                                                                              dient in beginsel betrekking te hebben op alle voor het
2 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten                     produkt bepalende kenmerken die van belang zijn om te
     van de procedure .
                                                                              voldoen aan de fundamentele voorschriften van bijlage I
Middelen en voornaamste argumenten                                            bij Richtlijn 89/106/EEG. De Commissie heeft bij de
                                                                              bestreden beschikking de relevante kenmerken van het
De op grond van milieurichtlijnen te verrichten vaststelling                  produkt slechts onvolledig behandeld en bij voorbeeld
van grenswaarden voor immissies dient te gebeuren door                        aspecten van bescherming van de volksgezondheid en
middel van voorschriften waarvan de verbindende kracht
                                                                              van milieubescherming slechts selectief en onvolledig in
onbetwistbaar is, die de particulier in staat stellen zijn                    aanmerking genomen. Daardoor voldoet de bestreden
rechten geldend te maken, en die degenen die gehouden zijn                    beschikking ook niet aan de eisen van artikel 100 A,
de immissienormen in acht te nemen, nauwkeurig inlichten                      lid 3 , van het EG-Verdrag .
over hun verplichtingen. Zogenoemde administratieve
voorschriften die slechts verbindend zijn voor de betrokken               — Schending van de motiveringsplicht ( artikel 190 van het
administraties, voldoen niet aan deze eisen .                                 EG-Verdrag ): de Bondsregering is weliswaar bij de
                                                                              voorbereiding van de beschikking betrokken geweest,
(!)  PB nr . L 81 van 27 . 3 . 1982 , blz . 29 .                              doch het is ook voor haar — en zeker voor het Hof dat
(2)  PB nr . L 291 van 24 . 10 . 1983 , blz . 1 .
                                                                              een rechterlijke toetsing dient te verrichten — niet
(3)  PB nr . L 74 van 17 . 10 . 1984 , blz . 49 .
(4)  PB nr . L 274 van 17. 10 . 1984 , blz . 11 .                             duidelijk, op grond van welke overwegingen de Com
                                                                              missie een aantal fundamentele voorschriften buiten
(5 ) PB nr . L 181 van 4 . 7. 1986 , blz. 16 .
                                                                              beschouwing heeft gelaten ( bij voorbeeld bij thermisch
                                                                              isolerende produkten: energiebesparing en warmtebe
                                                                              houd alsmede hygiëne, gezondheid en milieubescher
Beroep, op 7 augustus 1995 ingesteld door Bondsrepubliek                      ming; bij geprefabriceerde betonprodukten : gebruiks
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen                             veiligheid; bij ramen, deuren, enz.: geluidswering ).
                                schappen
                                                                          O ) PB nr . L 129 van 14 . 6 . 1995 , blz . 23 .
                          ( Zaak C-263/95 )
                             ( 95/C 248 /21
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 augustus 1995 beroep tegen Commissie van de                          Hogere voorziening, op 4 augustus 1995 ingesteld door
Europese Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Duitsland, vertegenwoordigd door E. Röder, Ministerialrat,                arrest, op 6 juni 1995 in zaak T-14/93 tussen Union
en B. Kloke, Oberregierungsrat bij het Bundesministerium                  internationale des chemins de fer en Commissie van de
für Wirtschaft .
                                                                          Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschap (Derde Kamer
                                                                                — uitgebreid )
 1 . nietig te verklaren Beschikking 95/204/EG van de                                           ( Zaak C-264/95 P)
      Commissie van 31 mei 1995 tot uitvoering van arti
      kel 20 , lid 2 , van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad                                         ( 95/C 248/22 )
      inzake voor de bouw bestemde produkten ( 1 );
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2 . verweerster te verwijzen in de kosten van de proce                   op 4 augustus 1995 hogere voorziening ingesteld door
      dure .
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          woordigd door B. Langeheine, lid van haar juridische dienst,
                                                                          en G. de Bergues, nationaal deskundige gedetacheerd bij de
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften: het advies                  Commissie, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
      van het Permanent Comité voor de bouw is niet volgens               te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,


title: Zaak C-273/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 4 juni 2012 — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Harry Winston SARL

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 4 juni 2012 — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Harry Winston SARL
   (Zaak C-273/12)
   2012/C 235/17
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières

      Verwerende partij: Harry Winston SARL

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 206 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1) aldus worden uitgelegd dat de diefstal van goederen die zich onder het stelsel van douane-entrepots bevinden, in de omstandigheden van de onderhavige zaak een onherstelbaar verlies van goederen en een geval van overmacht vormt, met het gevolg dat in een dergelijk geval geen douaneschuld bij invoer ontstaat?

               2)

               Vindt het belastbare feit plaats en wordt de belasting verschuldigd overeenkomstig artikel 71 van de richtlijn [2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde] (2) in geval van diefstal van goederen die zich onder het stelsel van douane-entrepots bevinden?

      (1)  PB L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-1/15 SA: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2015 — La Chaine hôtelière La Frontière, Shotef SPRL/Europese Commissie (Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag onder de Europese Commissie)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/16

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2015 — La Chaine hôtelière La Frontière, Shotef SPRL/Europese Commissie
   (Zaak C-1/15 SA) (1)

   ((Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag onder de Europese Commissie))
   (2016/C 038/23)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: La Chaine hôtelière La Frontière, Shotef SPRL (vertegenwoordiger: J.-Y. Steyt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Aresu, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Het verzoek wordt afgewezen.

               2)

               Chaîne hôtelière La Frontière, Shotef SPRL, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak C-195/05: Beroep, op 2 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/25

         Beroep, op 2 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-195/05)
   (2005/C 182/46)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Konstantinidis, lid van de Juridische dienst van de Commissie, en G. Bambara, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG (2), door operationele richtsnoeren te hebben uitgevaardigd die over het hele nationale grondgebied gelden, en in het bijzonder zijn toegelicht door middel van de circulaire van 28 juni 1998 van het ministerie van Milieu en de circulaire van 22 juli 2002 van het ministerie van Volksgezondheid, waarbij voor de productie van dierenvoer bestemde resten van de voedingsindustrie van de werkingssfeer van de nationale afvalstoffenregeling worden uitgesloten, alsmede door bij artikel 23 van wet nr. 179 van 31 juli 2002 van de werkingssfeer van deze regeling te hebben uitgesloten resten van de bereiding in keukens van allerlei vaste, gekookte en rauwe voedingswaren die niet in het circuit van de voedingsdistributie zijn opgenomen, en bestemd zijn voor opvangcentra van huisdieren;

               2)

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 1, sub a, van de afvalstoffenrichtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, voorzover zij over het gehele grondgebied geldende operationele richstnoeren heeft uitgevaardigd waardoor voor de productie van dierenvoer bestemde resten van de voedingsindustrie van de werkingssfeer van de nationale afvalstoffenregeling worden uitgesloten, en zij ook de resten van de bereiding in keukens van allerlei vaste, gekookte en rauwe voedingswaren die niet in het circuit van de voedingsdistributie zijn opgenomen, en bestemd zijn voor opvangcentra van huisdieren, van deze werkingssfeer heeft uitgesloten.

      (1)  PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39.

      (2)  PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.


title: Zaak C-435/00: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Rodou van 10 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Geha Naftiliaki EPE en anderen, enerzĳds, en Limeniko Tameio Dodecanesou en Griekse Staat, anderzĳds

text:
10.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/7
Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Rodou van 10 juli                   van de haven, of is een dergelijke nationale wettelijke
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   regeling ook in strijd met de verordening, doordat zij het
Geha Naftiliaki EPE en anderen, enerzijds, en Limeniko                     zeevervoer naar een bepaald derde land (of bepaalde
    Tameio Dodecanesou en Griekse Staat, anderzijds                        derde landen) discrimineert en in zoverre het zeevervoer
                                                                           naar dat land (of die landen) beperkt?
                        (Zaak C-435/00)
                         (2001/C 45/14)
                                                                     Verzoek van Regeringsrätten van 1 november 2000 om
                                                                     een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) X en
                                                                                2) Y en Riksskatteverket
Het Dioikiti Protodikeio Rodou heeft bij beschikking van
10 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
27 november 2000, in het geding tussen Geha Naftiliaki EPE                                   (Zaak C-436/00)
en anderen, enerzijds, en Limeniko Tameio Dodekanisou en
Griekse Staat, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese                               (2001/C 45/15)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                     Regeringsrätten heeft bij beschikking van 1 november 2000,
                                                                     ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 november
                                                                     2000, in het geding tussen 1) X en 2) Y en Riksskatteverket,
a)   Moet artikel 1 van verordening nr. 4055/1986 van de             het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     Raad aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet,        zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     dat door de nationale wetgeving van een lidstaat beperkin-
     gen worden ingevoerd op de dienstverrichting op het
     gebied van zeevervoer tussen lidstaten en derde landen in       Verzetten de artikelen 43 EG, 46 EG, 56 EG en 58 EG in een
     het algemeen, ook wanneer die beperkingen zonder                situatie als de onderhavige zaak zich tegen de toepassing van
     onderscheid gelden voor alle schepen, ongeacht of zij           een wettelijke regeling van een lidstaat — zoals de Zweedse
     worden gebruikt door nationale dienstverrichters dan wel        regeling op dit gebied — volgens welke een kapitaalinbreng
     door onderdanen van andere lidstaten, en voor alle              door de overdracht van aandelen tegen een lagere waarde,
     passagiers, ongeacht hun nationaliteit, of moet dit artikel     wanneer het kapitaal wordt ingebracht in en in een andere
     aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat         lidstaat gevestigde rechtspersoon waarin de overdrager direct
     door de nationale wetgeving van een lidstaat beperkingen        of indirect aandelen bezit, dan wel in een nationale vennoot-
     worden ingevoerd op alleen de dienstverrichting tussen          schap waarin een dergelijk rechtspersoon aandelen bezit,
     een andere lidstaat en een derde land, waardoor de              ongunstiger wordt belast dan het geval zou zijn geweest,
     nationale vervoerders die zeevervoer naar derde landen          indien er in geen enkel opzicht sprake was van buitenlandse
     verrichten, een gunstigere behandeling genieten dan de          eigendom?
     vervoerders die onderdaan zijn van een andere lidstaat?
b)   Kan een lidstaat verschillende (hogere) havengelden in
     rekening brengen voor passagiers van schepen die een
     haven van een derde land aandoen of als eindbestemming
     hebben (buiten de Europese Unie), dan in rekening
     worden gebracht voor passagiers die een binnenlandse            Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 27 juni 2000
     haven of een haven in een lidstaat van de Europese Unie         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centra-
     als bestemming hebben, ook wanneer die heffingen in             le ondernemingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG
     beide gevallen worden opgelegd aan alle passagiers                             en Kühne & Nagel AG & Co. KG
     ongeacht hun nationaliteit of de nationaliteit van de
     schepen, of vormt een dergelijke regeling een beperking                                 (Zaak C-440/00)
     op het vrije vervoer van passagiers naar derde landen
     doordat de hogere heffing wellicht van invloed is op de
     routekeuze en is die regeling daarom onverenigbaar met                                   (2001/C 45/16)
     artikel 1 van verordening nr. 4055/1986?
                                                                     Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 27 juni
                                                                     2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
c)   Bij een ontkennend antwoord: kunnen de havengelden              29 november 2000, in het geding tussen Centrale onderne-
     die aan de passagiers met als bestemming een haven in           mingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG en Kühne &
     een derde land in rekening worden gebracht, naargelang          Nagel AG & Co. KG, het Hof van Justitie van de Europese
     het derde land nog verder worden gedifferentieerd op            Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     basis van het criterium van afstand of geografische ligging     de navolgende vragen:


title: Zaak T-447/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP GERMANY)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/51

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP GERMANY)
   (Zaak T-447/08)
   (2008/C 313/91)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Alexander, QC, A. Barav, barrister, R. Buchel en C. Rassmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008 in zaak R 1469/2005-1 geheel of gedeeltelijk vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „WORLD CUP GERMANY” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 152 635

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: (i) schending van de artikelen 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad, voor zover de kamer van beroep haar beslissing voornamelijk heeft gebaseerd op artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, een bepaling die niet werd aangevoerd door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep en waarop de nietigheidsafdeling zich evenmin heeft gebaseerd; (ii) subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, niet heeft beoordeeld in zijn geheel, uit het oogpunt van de gemiddelde consument, en doordat zij de relevante regels inzake de beoordeling van het beschrijvend karakter met betrekking tot de aangevraagde waren en/of diensten niet heeft toegepast; en (iii) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, het vereiste onderscheidend vermogen miste


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  27 oktober 2005  in zaak C-387/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1999 en 2000 — Beschikking 2003/536/EG — Sectoren wijn, olijfolie en rund- en schapenvlees)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 27 oktober 2005
   in zaak C-387/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Begrotingsjaren 1999 en 2000 - Beschikking 2003/536/EG - Sectoren wijn, olijfolie en rund- en schapenvlees)
   (2005/C 330/06)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-387/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 15 september 2003, Helleense Republiek (gemachtigden: I. Chalkias en E. Svolopoulou) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Condou-Durande, bijgestaan door N. Korogiannakis), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, waarnemend voor de president van de Vierde kamer (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak C-50/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ivrea (Italië) op 4 februari 2011 — Strafzaak tegen Lucky Emegor

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ivrea (Italië) op 4 februari 2011 — Strafzaak tegen Lucky Emegor
   (Zaak C-50/11)
   2011/C 113/14
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Ivrea

      Partij in de strafzaak

   Lucky Emegor

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 15 en 16 van communautaire richtlijn 2008/115/EG (1), gelet op de beginselen van samenwerking en van het nuttig effect van richtlijnen, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een onderdaan van een derde staat die illegaal op het nationale grondgebied verblijft, kan worden onderworpen aan de strafsanctie van gevangenisstraf tot vier jaar ingeval hij het eerste verwijderingsbevel van de questore niet binnen vijf dagen na betekening opvolgt, en met een gevangenisstraf van één tot vijf jaar indien hij geen gehoor geeft aan latere bevelen (met de verplichting voor de opsporingsambtenaren, tot aanhouding op heterdaad over te gaan), enkel op grond dat de vreemdeling niet meewerkt aan de uitzettingsprocedure, meer in het bijzonder op grond dat hij enkel een bestuurlijk verwijderingsbevel niet opvolgt?

      (1)  PB L 348, blz. 98


title: Zaak C-435/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 22 september 2014 — Strafzaak tegen Mauro Barletta

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 22 september 2014 — Strafzaak tegen Mauro Barletta
   (Zaak C-435/14)
   (2014/C 448/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bari

      Partijen in de strafzaak

   Mauro Barletta

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van arrest nr. 72 van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 februari 2012 [in de gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10], aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding beweerdelijk is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de voorafgaande aanbestedingen ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?

               3)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een verplichting tot levering om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelnetwerk ten behoeve van spelen vormen in geval van beëindiging van de activiteit als gevolg van verstrijken van de looptijd van de concessie of als gevolg van intrekking of verval van de concessie?


title: Zaak C-627/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië (Niet-nakoming — Vervoer — Richtlijn 91/440/EEG — Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap — Richtlijn 2001/14/EG — Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit — Artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440 — Artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14 — Infrastructuurbeheerder — Betrokkenheid bij opstelling van dienstregeling — Beheer van spoorwegverkeer — Artikel 6, leden 2 tot en met 5, van richtlijn 2001/14 — Ontbreken van stimulansen voor infrastructuurbeheerders om kosten van verschaffing van infrastructuur evenals hoogte van toegangsrechten te verminderen — Artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14 — Rechtstreeks uit exploitatie van dienst voortvloeiende kosten — Artikel 11 van richtlijn 2001/14 — Prestatieregeling)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-627/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Richtlijn 91/440/EEG - Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap - Richtlijn 2001/14/EG - Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit - Artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440 - Artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14 - Infrastructuurbeheerder - Betrokkenheid bij opstelling van dienstregeling - Beheer van spoorwegverkeer - Artikel 6, leden 2 tot en met 5, van richtlijn 2001/14 - Ontbreken van stimulansen voor infrastructuurbeheerders om kosten van verschaffing van infrastructuur evenals hoogte van toegangsrechten te verminderen - Artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14 - Rechtstreeks uit exploitatie van dienst voortvloeiende kosten - Artikel 11 van richtlijn 2001/14 - Prestatieregeling)
   2013/C 252/08
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk, D. Kukovec en M. Žebre, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordigers: N. Pintar Gosenca, A. Vran en J. Kampoš, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en T. Müller, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25), zoals gewijzigd, alsmede aan de artikelen 6, leden 2 tot en met 5, 7, lid 3, 8, lid 1, 11, 14, lid 2, en 30, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Door niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar:

                           —

                           artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004, en artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004, en

                           —

                           de artikelen 6, leden 2 tot en met 5, 7, lid 3, 8, lid 1, en 11 van richtlijn 2001/14, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/49,

                     is de Republiek Slovenië de krachtens die bepalingen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Republiek Slovenië, de Tsjechische Republiek en het Koninkrijk Spanje zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak T-570/15: Beroep ingesteld op 29 september 2015 — Federcaccia della Regione Liguria e.a./Commissie

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/55

         Beroep ingesteld op 29 september 2015 — Federcaccia della Regione Liguria e.a./Commissie
   (Zaak T-570/15)
   (2015/C 381/66)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Federcaccia della Regione Liguria (Genua, Italië), Matteo Anfossi (Taggia, Italië), Associazione dei Migratoristi Italiani per la conservazione dell’ambiente naturale (ANUU) — LIGURIA (Genua, Italië), Alessio Piana (Cremolino, Italië), Giovanno Bordo (Bargagli, Italië), Maria Teresa Esposito (Bargagli, Italië), Ezio Giacomo Isola (Davagna, Italië), Luca Fossardi (Recco, Italië), Adriano Zanni (Valbrevenna, Italië), Luigi Marco Tiscornia (Ne, Italië), Andrea Campanile (Cassano Spinola, Italië) (vertegenwoordigers: A. Bruni, A. Mozzati en P. Balletti, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het schuldig verzuim vaststellen van de Europese Commissie die heeft nagelaten de van Italië ontvangen voorlopige Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel te onderzoeken en te vergelijken met dezelfde gegevens die zij van Frankrijk heeft ontvangen, waardoor zij bovendien niet heeft voldaan aan de verplichting om daaruit afgeleide transnationale gegevens te verwerken met betrekking tot deze drie soorten trekvogels in gebieden die geografisch en klimatologisch homogeen zijn;

               —

               het schuldig verzuim vaststellen van de Europese Commissie die heeft nagelaten de Italiaanse Key Concepts-gegevens bij te werken betreffende het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel, door ze niet aan te passen aan en in overeenstemming te brengen met dezelfde Franse gegevens die juist en correct zijn bevonden, door het begin van de voorjaarstrek van de bedoelde drie soorten niet ook in Italië te situeren in de tweede 10-daagse periode van februari;

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie, zonder geldige en juiste gronden, de invoering heeft geëist in Italië, en meer bepaald in Ligurië, van ongerechtvaardigde beperkingen op de jacht van de houtsnip, zanglijster en kramsvogel, ten opzichte van wat toegestaan is in Frankrijk, en meer bepaald in Corsica en in het zuiden van Frankrijk, door de sluiting van de jacht op de bedoelde drie soorten trekvogels in Ligurië te vervroegen tot 20 januari;

               —

               de onwettigheid vaststellen, wegens de ongelijke behandeling tussen lidstaten en/of regio’s van lidstaten, alsook het ontbreken van geldige gronden, van de procedure EU PILOT 6955/14/ENVI die de Europese Commissie enkel tegen de Italiaanse Staat heeft ingeleid zonder tezelfdertijd tegen Frankrijk hetzelfde initiatief te nemen en zonder enig voorafgaand onderzoek te voeren teneinde relevante gegevens te verkrijgen waaruit blijkt dat het daadwerkelijke begin van de voorjaarstrek van de houtsnip, zanglijster en kramsvogel met een maand dient te worden uitgesteld (20 februari) in Corsica en in het zuiden van Frankrijk, ten opzichte van het begin van dezelfde voorjaarstrek in Ligurië (20 januari);

               —

               de onwettigheid vaststellen van het aanhoudende nalaten van de Europese Commissie betreffende de ingebrekestelling die verzoekers hebben betekend op 16 juni 2015 waarin zij tegelijkertijd de vaagheid vaststellen en aanklagen van het antwoord in brief nr. ENV.D.2/MC-GM/vf/ARES (2015) 3758354 van de Europese Commissie van 9 september 2015;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot het aanpassen van de Italiaanse Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel aan de Franse Key Concepts-gegevens en het begin van de voorjaarstrek dus in de tweede 10-daagse periode van februari te situeren;

               —

               hoe dan ook, de Europese Commissie veroordelen tot het aanpassen van de Italiaanse Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek in Ligurië van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel aan dezelfde Franse Key Concepts-gegevens betreffende Corsica en het zuiden van Frankrijk, en het begin van de voorjaarstrek dus in de tweede 10-daagse periode van februari te situeren;

               —

               de Europese Commissie veroordelen, wegens haar gebrekkig en nalatig handelen, tot vergoeding van de door verzoekende jachtverenigingen geleden en nog te lijden schade, ten belope van een door het Hof ex aequo et bono te bepalen bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-562/15.


title: Zaak T-82/06: Beroep ingesteld op  14 maart 2006  — Apple Computer International tegen Commissie

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/26

         Beroep ingesteld op 14 maart 2006 — Apple Computer International tegen Commissie
   (Zaak T-82/06)
   (2006/C 108/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Apple Computer International (Cork, Ierland) (vertegenwoordigers: G. Breen, Solicitor, P. Sreenan, SC, en B. Quigley, BL)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de indeling in punt 2 van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2171/2005 van de Commissie in feite een beschikking is die, hoewel het de vorm van een verordening aanneemt, verzoekster rechtstreeks en individueel raakt;

               —

               verordening (EG) nr. 2171/2005 van de Commissie tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 346, blz. 7), nietig te verklaren voorzover daarbij de in punt 2 van de tabel in de bijlage van die verordening beschreven kleurenmonitor met vloeibare kristallen onder GN-code 8528 21 90 wordt ingedeeld;

               —

               vast te stellen dat monitoren die voldoen aan de technische vereisten van punt 2 van de bijlage bij de bestreden verordening onder post 8471 van de gecombineerde nomenclatuur behoren te worden ingedeeld;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden verordening deelt vier Liquid Crystal Displays (LCDs) onder twee verschillende GN-codes in de gecombineerde nomenclatuur in. Verzoekster merkt op dat van het in punt 2 van de bijlage bij de bestreden verordening bedoelde product weliswaar niet wordt gesteld dat het om verzoeksters product gaat, maar dat uit de daarin opgenomen technische kenmerken en beschrijving met zekerheid blijkt dat het om de 20 „LCD van Apple gaat.
   Verzoekster betoogt dat de Commissie met haar indeling van de 20” LCD van Apple onder post 8528 inbreuk heeft gemaakt op verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), en de gemeenschapsvoorschriften inzake tariefindeling kennelijk onjuist heeft uitgelegd.
   Verzoekster voert aan dat het product op grond van post 8471, zoals uitgelegd bij aantekening 5 bij hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur, voldoet aan de criteria voor indeling als een „eenheid” van een automatisch gegevensverwerkend systeem, uitsluitend of hoofdzakelijk in een automatisch gegevensverwerkend systeem wordt gebruikt, en bovendien geen andere specifieke functie kan verrichten dan gegevensverwerking. Bijgevolg, aldus verzoekster, vormt de indeling onder post 8528 een kennelijk onjuiste uitlegging van de gemeenschapsvoorschriften inzake tariefindeling.
   Verzoekster stelt ten slotte dat de bestreden indeling rechtstreeks in strijd is met het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak Siemens Nixdorf/Hauptzollamt Augsburg, C-11/93, Jurispr. 1994, blz. I-1945.

      (1)  PB L 256, blz. 1.


title: Zaak C-644/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Villeroy & Boch SAS/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte wordt vastgesteld — Onderlinge afstemming van de prijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Eén enkele inbreuk — Bewijs — Geldboeten — Volledige rechtsmacht — Redelijke termijn — Evenredigheid)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Villeroy & Boch SAS/Europese Commissie
   (Zaak C-644/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte wordt vastgesteld - Onderlinge afstemming van de prijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Eén enkele inbreuk - Bewijs - Geldboeten - Volledige rechtsmacht - Redelijke termijn - Evenredigheid))
   (2017/C 104/15)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Villeroy & Boch SAS (vertegenwoordiger: J. Philippe, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, L. Malferrari en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Villeroy & Boch SAS wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak T-660/11: Beroep ingesteld op 30 december 2011 — Polytetra/BHIM — EI du Pont de Nemours (POLYTETRAFLON)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/15

         Beroep ingesteld op 30 december 2011 — Polytetra/BHIM — EI du Pont de Nemours (POLYTETRAFLON)
   (Zaak T-660/11)
   2012/C 65/29
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Polytetra GmbH (Mönchengladbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Schiffer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: EI du Pont de Nemours and Company (Wilmington, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 september 2011 in zaak R 2005/2010-1 vernietigen; en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „POLYTETRAFLON” voor waren en diensten van de klassen 1, 11, 17 en 40 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6131015

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 432120 „TEFLON” voor waren en diensten van onder meer de klassen 1, 11, 17 en 40

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, 15, lid 1, 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat gevaar voor verwarring van het aangevraagde merk met het oudere merk bestond en dat normaal gebruik van het oudere merk was bewezen.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door R. Apostolidis tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-86/97)

text:
14 . 6 . 97           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 181 / 17
     houdende weigering om verzoeker als „ belangheb               beoordeling van het belang van de Gemeenschap in een
     bende " te beschouwen met betrekking tot alle aspecten         bijzonder antidumpingonderzoek.
     van een antidumpingprocedure betreffende de invoer
     van ongebleekte katoenen weefsels van oorsprong uit            De omstreden beschikking lijkt enkel gebaseerd te zijn op
     de Volksrepubliek China , Egypte, India, Indonesië, Pa        artikel 6, lid 12, van de internationale antidumpingcode
     kistan en Turkije, en om verzoeker inzage te geven in          van de GATT. Deze rechtvaardigingsgrond is niet relevant
     de niet vertrouwelijke stukken en gegevens die de par         voor de rechten die verzoeker aan het Gemeenschapsrecht
     tijen bij die procedure aan de Commissie hadden ver           ontleent, en levert een verkeerde uitlegging van de anti
     strekt;                                                        dumpingcode zelf op. Verzoekers vordering is in feite
                                                                    gebaseerd op de duidelijke bewoordingen van de anti
— krachtens de artikelen 173 en 174 van het EG-Verdrag              dumpingverordeningen van de Gemeenschap en niet op de
     nietig te verklaren de in dezelfde brief vervatte be          bepalingen van de GATT. Het is juist dat consumenten
     schikking waarbij wordt geweigerd verzoeker en an             organisaties niet met zoveel woorden worden genoemd in
     dere consumentenorganisaties toegang te verlenen tot           de in de GATT-regels voorkomende lijst van „ belangheb
     de niet-vertrouwelijke gegevens verstrekt in een anti         benden ". Deze lijst sluit evenwel niet uit, dat de leden van
     dumpingprocedure betreffende producten die niet cou           de GATT andere partijen als belanghebbenden beschou
     rant in de detailhandel worden verkocht;                       wen. Bij Verordening ( EG ) nr. 384/96 heeft de Gemeen
                                                                    schap eigenlijk gebruik gemaakt van deze mogelijkheid.
                                                                    De artikelen 6 en 21 van die verordening vormen derhalve
— alle bijkomende maatregelen te gelasten die het Ge               een correcte uitvoering van de GATT-bepalingen met be
     recht zal vermenen te behoren;
                                                                    trekking tot de toegang van consumentenorganisaties tot
                                                                    niet-vertrouwelijke inlichtingen over alle aspecten van
— de Commissie in de kosten van het geding te verwij               antidumpingprocedures, dumping, schade en oorzakelijk
     zen .
                                                                    verband daaronder begrepen.
Middelen en voornaamste argumenten                                  (') Verordening ( EG ) nr. 384/96 van de Raad van 22 december
                                                                        1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met
                                                                        dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeen
Verzoeker in de onderhavige zaak, een representatieve in               schap ( PB nr. L 56 van 6 . 3 . 1996 , blz . 1 ).
ternationale consumentenorganisatie die tot doel heeft de
belangen van de consumenten met betrekking tot het be
leid van de Europese Unie te behartigen en consumenten
organisaties te vertegenwoordigen, komt op tegen de be
schikking van de Commissie om hem niet als belangheb
bende te beschouwen en hem geen toegang te verlenen tot             Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door R. Apostolidis
alle niet-vertrouwelijke stukken en gegevens verstrekt in             tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
een antidumpingprocedure betreffende de invoer van onge
                                                                                ( Zaak T-86/97)
bleekte katoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepu
bliek China, Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije                                      ( 97/C 181 /33 )
en in alle andere antidumpingprocedures betreffende pro
ducten die niet courant in de detailhandel worden ver                                      (Procestaai: Frans)
kocht. Volgens verzoeker voert de Commissie ter recht
vaardiging van haar beschikking aan, dat de antidumping            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
code van de GATT de consumenten enkel dan in de                     meenschappen is op 7 april 1997 beroep tegen Hof van
gelegenheid stelt inlichtingen te verstrekken in verband            Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
met het onderzoek inzake dumping, schade en oorzakelijk             R. Apostolidis, wonende te Bereldange ( Groothertogdom
verband „ wanneer het om producten gaat die courant in              Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Levy, advocaat te
de detailhandel worden verkocht ".                                  Parijs, domicilie gekozen hebbende te Bereldange bij ver
                                                                    zoekster, route de Luxembourg 46 .
Verzoeker stelt dat hij een belanghebbende is in de zin van
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Verordening ( EG ) nr. 384/96 (').
                                                                    — de bestreden besluiten nietig te verklaren;
Hij stelt allereerst, dat de artikelen 6, lid 7, en 21 van die
verordening consumentenorganisaties als belanghebbenden             — de vernietiging van de stukken van het parallel dossier
erkennen en hen toegang verlenen tot de niet-vertrouwelij               te gelasten;
ke stukken van de procedure . De verordening zou het
recht van de consumentenorganisaties om ten volle aan de            — het Hof van Justitie te veroordelen tot betaling van
antidumpingprocedures deel te nemen, niet beperken tot                   een morele schadevergoeding van 1 000 000 Bfr.;
„ producten die courant in de detailhandel worden ver
kocht ". Hij is derhalve van mening, dat ofschoon deze bij         — het Hof van Justitie in de kosten te verwijzen.
zondere procedure betrekking heeft op producten die niet
courant in de detailhandel worden verkocht, hem inzage              Middelen en voornaamste argumenten
moet worden verleend in de niet-vertrouwelijke stukken
betreffende alle aspecten van de procedure . Indien dit niet        Verzoekster, ambtenaar in de rang A 6 , komt op tegen het
het geval zou zijn, zou een representatieve consumentenor          besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag houdende
ganisatie niet in staat zijn volledig deel te nemen aan de          schorsing van de procedure ter voorziening in drie ambten
 ---pagebreak--- Nr. C 181 / 18        NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14 . 6 . 97
van hoofdadministrateur, bedoeld in kennisgeving van va               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
cature CJ 91 /95 , waarvoor zij zich had aangemeld, als
mede tegen het besluit houdende afwijzing van haar klacht              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
tegen dat schorsingsbesluit. Dienaangaande herinnert zij                     12 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
eraan, dat de bevoegde directeur had voorgesteld, haar in                   passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
een van die drie ambten te benoemen . Nadat in twee van
                                                                            tuut ;
de betrokken posten was voorzien, heeft het tot aanstelling
bevoegd gezag, nadat naar aanleiding van een aantal
klachten een onderzoek was geopend, het litigieuze besluit             — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                            Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
vastgesteld .
                                                                            kelijke afwijzing van zijn klacht;
Tot staving van haar aanspraken voert zij de volgende
middelen aan :                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
— Schending van artikel 26 van het Statuut alsmede van                 Middelen en voornaamste argumenten
     de artikelen 6 en 10 van het Europees Verdrag tot be
     scherming van de rechten van de mens, doordat het tot
     aanstelling bevoegd gezag een besluit heeft vastgesteld           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     dat haar administratieve situatie ernstig aantast, en dit         met die in zaak T- 16/97 f 1 ).
     op basis van feiten en stukken die zich niet in haar per
     soonsdossier bevinden en die haar niet zijn meege                (M PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
     deeld .
— Ontbreken van rechtsgrondslag voor het betrokken be
     sluit, daar uit geen enkele tekst blijkt, dat het tot aan
     stelling bevoegd gezag een procedure tot bevordering
     bij wege van kandidaatstelling voor een vacant ver               Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door S. Nikolajsen tegen
     klaard ambt mag schorsen, om welke reden dan ook .                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
— Tegenstrijdige motivering en kennelijke beoordelings                                            ( Zaak T-98/97)
     fout. Dienaangaande beklemtoont verzoekster, dat het                                            ( 97/C 181 /35 )
     onderzoek betrekking had op door onbekenden begane
     feiten, welke feiten haar dus niet in die mate kunnen
                                                                                (Procestaai: Frans)
     worden verweten, dat een schorsing van de betrokken
     procedure gerechtvaardigd is. Een besluit op basis van
     feiten die nog niet vaststaan, is onregelmatig gemoti            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     veerd .                                                           meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door S. Ni
— Gebrek aan motivering van het oorspronkelijke besluit                kolajsen, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door N.
     van het tot aanstelling bevoegd gezag doordat, waar               Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
     de afwijzing van een kandidatuur slechts in de fase               te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Ces
     van de afwijzing van de klacht moet worden gemoti                sange 30 .
     veerd, dit niet het geval is wanneer het tot aanstelling
     bevoegd gezag tot schorsing van de voorziening in een             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     vacant ambt besluit .
— Misbruik van procedure en misbruik van bevoegdheid.                  — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             9 oktober 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
                                                                             toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
                                                                             Statuut;
                                                                       — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door J. Verborgh tegen                     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                            kelijke afwijzing van haar klacht;
                         ( Zaak T-91/97 )
                           ( 97/C 181 /34 )                            — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                       (Procestaai: Frans)                             Middelen en voornaamste argumenten
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. Ver                 met die in zaak T- 16/97 ( 1 ).
 borgh, wonende te Aalter ( België ), vertegenwoordigd door
N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb                  (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
 bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de
 Cessange 30 .


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-127/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Begrippen „plan” of „project” — Beoordeling van gevolgen van bepaalde plannen of projecten voor beschermd gebied)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 7 september 2004
   in zaak C-127/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)

   (Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Begrippen „plan” of „project” - Beoordeling van gevolgen van bepaalde plannen of projecten voor beschermd gebied)
   (2004/C 262/03)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-127/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Raad van State (Nederland) bij uitspraak van 27 maart 2002, ingeschreven op 8 april 2002, in de procedure: Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De mechanische kokkelvisserij, die al vele jaren wordt uitgeoefend maar waarvoor elk jaar voor een beperkte periode een vergunning wordt verleend, waarbij telkens opnieuw wordt beoordeeld of, en zo ja in welk gebied, de activiteit mag worden uitgeoefend, valt onder het begrip „plan” of „project” in artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

               2)

               Bij artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 wordt een procedure ingevoerd die is bedoeld om door middel van voorafgaande controle te garanderen dat voor een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het betrokken gebied, maar dat voor het gebied significante gevolgen kan hebben, alleen toestemming wordt verleend voorzover dit de natuurlijke kenmerken van het gebied niet aantast, terwijl artikel 6, lid 2, van die richtlijn een algemene beschermingsverplichting oplegt, die erin bestaat verslechteringen of verstoringen te voorkomen die gelet op de doelstellingen van de richtlijn significante gevolgen zouden kunnen hebben, en niet tegelijkertijd met artikel 6, lid 3, kan worden toegepast.

               3)

                           a)

                           Artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, een passende beoordeling wordt gemaakt van de gevolgen voor dat gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van het gebied, wanneer op grond van objectieve gegevens niet kan worden uitgesloten dat het afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen heeft voor dat gebied.

                           b)

                           Op grond van artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, wanneer het de instandhoudingsdoelstellingen daarvan in gevaar dreigt te brengen, worden beschouwd als een plan of project dat significante gevolgen kan hebben voor het betrokken gebied. Dit moet met name worden beoordeeld in het licht van de specifieke milieukenmerken en omstandigheden van het gebied waarop het plan of project betrekking heeft.

               4)

               Ingevolge artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 brengt een passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor het betrokken gebied mee dat, voordat voor dit plan of project toestemming wordt verleend, op basis van de beste wetenschappelijke kennis ter zake, alle aspecten van het plan of het project die op zichzelf of in combinatie met andere plannen of projecten de instandhoudingsdoelstellingen van dit gebied in gevaar kunnen brengen, moeten worden geïnventariseerd. De bevoegde nationale autoriteiten geven op basis van de passende beoordeling van de gevolgen van de mechanische kokkelvisserij voor het betrokken gebied, in het licht van de instandhoudingsdoelstellingen daarvan, slechts toestemming voor deze activiteit wanneer zij de zekerheid hebben verkregen dat de activiteit geen schadelijke gevolgen heeft voor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied. Dit is het geval wanneer er wetenschappelijk gezien redelijkerwijs geen twijfel bestaat dat er geen schadelijke gevolgen zijn.

               5)

               Wanneer een nationale rechter moet nagaan of de toestemming voor een plan of project in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 rechtmatig is verleend, kan hij toetsen of de door deze bepaling aan de beoordelingsmarge van de bevoegde nationale autoriteiten gestelde grenzen in acht zijn genomen, ook als de bepaling niet in de rechtsorde van de betrokken lidstaat is omgezet ofschoon de daartoe gestelde termijn is verstreken.

      (1)  PB C 16 van 29.6.2002.


title: Zaak T-3/15: Beroep ingesteld op 6 januari 2015 — K-Swiss/BHIM (Parallelle strepen op een schoen)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/53

         Beroep ingesteld op 6 januari 2015 — K-Swiss/BHIM (Parallelle strepen op een schoen)
   (Zaak T-3/15)
   (2015/C 065/72)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: K-Swiss, Inc. (Westlake Village, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Niebel, en M. Hecht, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk (Weergave van vijf parallelle strepen op de zijkant van een sportschoen) — inschrijvingsaanvraag nr. 932 758

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 30 oktober 2014 in zaak R 1093/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 76, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-556/16: Beschikking van het Gerecht van 3 maart 2017 — GX/Commissie („Openbare dienst — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 — Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst te plaatsen — Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/46

         Beschikking van het Gerecht van 3 maart 2017 — GX/Commissie
   (Zaak T-556/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 - Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst te plaatsen - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2017/C 144/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GX (vertegenwoordiger: G.-M. Enache, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot ten eerste nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 van 20 augustus 2014 om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst, en ten tweede vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij als gevolg van dat besluit zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GX wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-89/15, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-565/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 4 november 2015 — Hans-Peter Ofenböck

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 4 november 2015 — Hans-Peter Ofenböck
   (Zaak C-565/15)
   (2016/C 038/35)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partij in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hans-Peter Ofenböck

      Prejudiciële vragen

               1.

               Verzet richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (richtlijn oneerlijke handelspraktijken; hierna: „UGP-RL”) (1), zich tegen de toepassing van een nationale bepaling die de mogelijkheid voor pomphouders om de prijzen van brandstoffen te veranderen ratione temporis zo beperkt dat de verkoopprijs slechts één maal per dag mag worden verhoogd?

               2.

               Wanneer vraag 1 niet zonder meer bevestigend kan worden beantwoord, maar het, volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, bij het onderzoek van de geoorloofdheid van een dergelijke beperking uit het oogpunt van de bepalingen van artikel 5 tot en met 9 van de UGP-RL, op de omstandigheden van het individuele geval aankomt:
               Met welke gegevens moet rekening worden gehouden bij het, volgens het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaak C-540/08, vereiste individuele onderzoek van de geoorloofdheid van een dergelijke beperking uit het oogpunt van de bepalingen van artikel 5 tot en met 9 van de UGP-RL, in het geval van een regeling waarbij de mogelijkheid tot verhoging van de consumentenprijzen wordt beperkt?

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak T-728/16: Beroep ingesteld op 14 oktober 2016 — Tuerck/Commissie

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/18

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2016 — Tuerck/Commissie
   (Zaak T-728/16)
   (2016/C 475/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sabine Tuerck (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
   te verklaren en vast te stellen,

               —

               het besluit van 10 december 2015 houdende bevestiging van de overdracht van verzoeksters pensioenrechten wordt nietig verklaard;

               —

               de Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 7, lid 1, van de op 3 maart 2011 vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut betreffende de overdracht van pensioenrechten. Deze schending heeft plaatsgevonden door het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) bij de berekening van de aftrek van het bedrag dat de herwaardering van het kapitaal vertegenwoordigt tussen de datum van het verzoek om overdracht en die van de daadwerkelijke overdracht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut, aangezien het TABG rekening heeft gehouden met haar bevordering met terugwerkende kracht om haar basissalaris te bepalen op de datum van het verzoek om overdracht van haar pensioenrechten.


title: Zaak C-479/04: Verzoek van het Østre Landsret van 16 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laserdisken ApS en het Ministerie van Cultuur

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/6

         Verzoek van het Østre Landsret van 16 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laserdisken ApS en het Ministerie van Cultuur
   (Zaak C-479/04)
   (2005/C 31/14)
   Procestaal: Deens
   Het Østre Landsret heeft bij beschikking van 16 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 november 2004, in het geding tussen Laserdisken ApS en het Ministerie van Cultuur, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Is artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, ongeldig?

               2.

               Staat artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, eraan in de weg dat een lidstaat in zijn wetgeving vasthoudt aan internationale uitputting?

         Vraag 2 wordt gesteld om duidelijkheid te verkrijgen over de vraag of een lidstaat die aan de vrijheid van meningsuiting en de toegang van de burger tot cultuuruitingen meer gewicht wil toekennen dan aan de bescherming van de nationale rechthebbenden tegen concurrentie, van artikel 4, lid 2, mag afwijken.

      (1)  PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.


title: Zaak C-451/99: Verzoek van het Handelsgericht Wien van 10 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cura Anlagen Gesellschaft m.b.H. en ASL Auto Service Leasing GmbH

text:
5.2.2000                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 34/17
Verzoek van het Handelsgericht Wien van 10 november                         — geen rekening te hebben gehouden met de beroepserva-
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                        ring van duikers die bij de Franse autoriteiten een
Cura Anlagen Gesellschaft m.b.H. en ASL Auto Service                            verzoek om gelijkwaardigverklaring hadden ingediend,
                          Leasing GmbH
                         (Zaak C-451/99)                                    de artikelen 39 (ex artikel 48), 43 (ex artikel 52) en 49 (ex
                                                                            artikel 59) EG-Verdrag en artikel 8 van richtlijn
                                                                            92/51/EEG (1) niet correct heeft toegepast;
                          (2000/C 34/32)
Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van 10 novem-            2. de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
ber 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 verwijzen.
26 november 1999, in het geding tussen Cura Anlagen
Gesellschaft m.b.H. en ASL Auto Service Leasing GmbH, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:               Middelen en voornaamste argumenten
Moet artikel 49 e.v. EG (respectievelijk artikel 28 EG) aldus
worden uitgelegd, dat het in de weg staat aan de toepassing            Het door het Franse decreet van 28 maart 1990 genoemde
van de wettelijke bepalingen van een lidstaat A, die het een in        „certificat d’aptitude à l’hyperbarie” (certificaat Duikarbeid) is
lidstaat A gevestigde onderneming verbieden, een motorvoer-            een bekwaamheidsattest in de zin van artikel 8 van richtlijn
tuig dat van een in lidstaat B gevestigde leasingonderneming           92/51/EEG.
geleased (gehuurd) en in lidstaat B op naam van de daar
gevestigde leasingonderneming geregistreerd is, in lidstaat A
langer dan drie dagen, respectievelijk langer dan een jaar
te gebruiken, zonder voor dat motorvoertuig een (tweede)               Voor de inachtneming van artikel 8 van richtlijn 92/51/EEG is
registratie in lidstaat A te bewerkstelligen?                          vereist, dat de bevoegde autoriteiten van de ontvangende
                                                                       lidstaat bij het onderzoek of aan de sub a en b genoemde
                                                                       voorwaarden is voldaan, niet voorbijgaan aan de kennis en de
                                                                       kwalificaties die de betrokkene in een andere lidstaat heeft
                                                                       verworven, en de aldaar verworven kwalificaties onderzoeken.
                                                                       Bij de huidige stand van de Franse regeling wordt erkenning
                                                                       van de in andere lidstaten behaalde certificaten evenwel
                                                                       geweigerd wanneer deze niet op de lijst van bijlage III van het
Beroep, op 30 november 1999 ingesteld door Commissie                   besluit van 28 januari 1991 voorkomen, en onderzoeken de
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                      Franse autoriteiten niet in elk concreet geval, of de opleiding
                               bliek                                   en de kwalificaties van de betrokkene aan de Franse eisen
                                                                       voldoen.
                         (Zaak C-452/99)
                          (2000/C 34/33)                               Artikel 8 van richtlijn 92/51/EEG moet worden uitgelegd tegen
                                                                       de achtergrond van de rechtspraak van het Hof betreffende de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             artikelen 39 (ex 48), 43 (ex 52) en 49 (ex 59) EG, en
op 30 november 1999 beroep tegen Franse Republiek inge-                inzonderheid van het arrest van 7 mei 1991, Vlassopoulou (2),
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   gewezen in een zaak betreffende de onderlinge erkenning van
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson             diploma’s. Die rechtspraak geldt ook voor de beroepsactivitei-
en door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemach-         ten die, wat de voorwaarden voor de toegang ertoe of
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                    de uitoefening ervan betreft, niet door rechtsvoorschriften
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                        afhankelijk zijn gesteld van het bezit van een diploma stricto
                                                                       sensu (3). De Commissie is derhalve van mening, dat ook
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                wanneer de erkenning geen diploma, maar een bekwaamheids-
dat het den Hove behage:                                               attest betreft, het rechtszekerheidsbeginsel eist, dat het natio-
                                                                       nale recht voorziet in een procedure volgens welke de belang-
1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door                       hebbende te weten kan komen, welke compenserende maatre-
                                                                       gelen nodig zijn, en een met redenen omklede en voor beroep
     — geen procedure te hebben vastgesteld om de kennis en            vatbare beslissing kan krijgen.
         de kwalificaties die worden genoemd in duikers-
         diploma’s die in een andere lidstaat zijn behaald, maar
         in Frankrijk niet als gelijkwaardig worden erkend, te         In het arrest Vlassopoulou wordt overwogen, dat wanneer bij
         kunnen vergelijken met de volgens de Franse wettelijke        vergelijking blijkt, dat de in het buitenlandse diploma genoem-
         regeling vereiste kennis en kwalificaties, en in elk geval    de kennis en kwalificaties slechts gedeeltelijk overeenkomen
         door die vergelijking niet te hebben verricht met             met die welke volgens de nationale bepalingen zijn vereist, de
         betrekking tot duikers met Belgische kwalificaties, die       ontvangende lidstaat van de betrokkene het bewijs mag
         in Frankrijk waren komen werken,                              verlangen, dat hij de ontbrekende kennis en kwalificaties heeft