title: Zaak C-218/00: Verzoek van het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, van 25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen CISAL di Battistello Venanzio & C. sas en INAIL

text:
12.8.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/17
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Het verbindende karakter van de artikelen 249, derde alinea,
en 10 EG (voorheen de artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) brengt
voor de lidstaten de verplichting mee, vóór het verstrijken van                              (Zaak C-220/00)
de gestelde termijn de nodige maatregelen te treffen om de
richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. Die termijn                               (2000/C 233/33)
is op 13 oktober 1998 verstreken, zonder dat de Helleense
Republiek de Commissie van de maatregelen tot omzetting
van de betrokken richtlijn in nationaal recht in kennis heeft         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
gesteld.                                                              op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, en M. França,
(1) PB L 328 van 28.11.1997, blz. 1.
                                                                      lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, van               —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
  tussen CISAL di Battistello Venanzio & C. sas en INAIL                    die nodig zijn om uitvoering te geven aan richt-
                                                                            lijn 98/55/EG (1) van de Raad van 17 juli 1998 houdende
                       (Zaak C-218/00)                                      wijziging van richtlijn 93/75/EEG (2) betreffende de mini-
                                                                            mumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigen-
                                                                            de goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens
                        (2000/C 233/32)                                     van de Gemeenschap varen, binnen de in artikel 2, lid 1,
                                                                            van die richtlijn gestelde termijn, niet heeft voldaan
Het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, heeft bij beschikking               aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de
van 25 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                      artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea, EG-
Justitie op 2 juni 2000, in het geding tussen CISAL di Battistello          Verdrag alsmede artikel 2, lid 1, van richtlijn 98/55/EG;
Venanzio & C. sas en INAIL, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                 —     subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek, door
                                                                            de Commissie niet onmiddellijk van die bepalingen in
                                                                            kennis te stellen, niet aan de krachtens voornoemde
                                                                            bepalingen op haar rustende verplichtingen heeft voldaan;
„Is een openbaar verzekeringsorgaan zonder winstoogmerk
zoals het INAIL, waaraan, volgens criteria van kosteneffectivi-
teit en ondernemerschap, het monopolistische beheer is toe-           —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
vertrouwd van een op verplichte inschrijving berustend stelsel
van verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten,
dat in beginsel gedeeltelijk automatisch prestaties verleent
(zodat de werknemer, maar niet de zelfstandige — vanaf 1998           Middelen en voornaamste argumenten
— kan dekking is verzekerd), ook wanneer de werkgeverspre-
mies niet zijn betaald, en dat de premies berekent op grond
van de risicogroepen waarbij de verzekerde activiteit is ingede-      Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
eld, een onderneming in de zin van de artikelen 81 en volgende        EG-Verdrag dienen de lidstaten waarvoor richtlijnen bestemd
van het Verdrag?                                                      zijn, de maatregelen te treffen die nodig zijn om een richtlijn
                                                                      binnen de daartoe gestelde termijn uit te voeren. De in
                                                                      richtlijn 98/55 gestelde termijn is reeds op 31 december 1998
Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, levert
                                                                      verstreken zonder dat de Portugese Republiek de noodzakelijke
het feit dat bedoeld overheidsorgaan aanspraak maakt op               bepalingen heeft vastgesteld.
betaling van de premies, ook wanneer de betrokkene, een
zelfstandige (ambachtsman), reeds bij een particuliere maat-
schappij is verzekerd tegen dezelfde risico’s als die waartegen
hij zou zijn gedekt door zich bij bedoeld orgaan aan te sluiten,      (1) PB L 215 van 01.08.1998, blz. 65.
een schending van de artikelen 86 en 82 EG op?”                       (2) PB L 247 van 05.10.1993, blz. 19.


title: Zaak C-234/06 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 september 2007 — Il Ponte Finanziaria SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), F.M.G. Textiles Srl, voorheen Marine Enterprise Projects — Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Inschrijving van merk BAINBRIDGE — Oppositie door houder van oudere nationale merken die bestanddeel Bridge gemeen hebben — Afwijzing van oppositie — Merkenfamilie — Bewijs van gebruik — Begrip defensieve merken )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/14

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 september 2007 — Il Ponte Finanziaria SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), F.M.G. Textiles Srl, voorheen Marine Enterprise Projects — Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl
   (Zaak C-234/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Inschrijving van merk BAINBRIDGE - Oppositie door houder van oudere nationale merken die bestanddeel „Bridge’ gemeen hebben - Afwijzing van oppositie - Merkenfamilie - Bewijs van gebruik - Begrip „defensieve merken’)
   (2007/C 269/27)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Il Ponte Finanziaria SpA (vertegenwoordigers: P. L. Roncaglia, A. Torrigiani Malaspina en M. Boletto, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en M. Buffolo, gemachtigden), F.M.G. Textiles Srl, voorheen Marine Enterprise Projects — Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl (vertegenwoordiger: D. Marchi, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006, Il Ponte Finanziaria SpA/BHIM (T-194/03), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van de woord-, beeld- en driedimensionale merken „Bridge”, „Old Bridge”, „The Bridge Basket”, „THE BRIDGE”, „The Bridge”, „FOOTBRIDGE”, „The Bridge Wayfarer” en „OVER THE BRIDGE” voor waren van de klassen 18 en 25, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 1015/2001-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 17 maart 2003 houdende verwerping van het beroep tegen de afwijzing door de oppositieafdeling van de oppositie tegen de inschrijving van het beeldmerk „Bainbridge” voor waren van de klassen 18 en 25
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Il Ponte Finanziaria SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak T-445/12: Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Koscher + Würtz/BHIM — Kirchner & Wilhelm (KW SURGICAL INSTRUMENTS) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap — Beeldmerk ‚KW SURGICAL INSTRUMENTS’ — Ouder nationaal woordmerk ‚Ka We’ — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroepsprocedure — Omvang van het door de kamer van beroep te verrichten onderzoek — Bewijs van het normale gebruik van het oudere merk — Verzoek ingediend bij de oppositieafdeling — Weigering om het aangevraagde merk in te schrijven zonder vooraf de voorwaarde van het normale gebruik van het oudere merk te onderzoeken — Onjuiste rechtsopvatting — Bevoegdheid tot herziening”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/39

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Koscher + Würtz/BHIM — Kirchner & Wilhelm (KW SURGICAL INSTRUMENTS)
      (Zaak T-445/12) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap - Beeldmerk ‚KW SURGICAL INSTRUMENTS’ - Ouder nationaal woordmerk ‚Ka We’ - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroepsprocedure - Omvang van het door de kamer van beroep te verrichten onderzoek - Bewijs van het normale gebruik van het oudere merk - Verzoek ingediend bij de oppositieafdeling - Weigering om het aangevraagde merk in te schrijven zonder vooraf de voorwaarde van het normale gebruik van het oudere merk te onderzoeken - Onjuiste rechtsopvatting - Bevoegdheid tot herziening”])
      (2014/C 395/47)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Koscher + Würtz GmbH (Spaichingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt, M. Bergermann, J. Vogtmeier en A. Kramer, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Kirchner & Wilhelm GmbH + Co. (Asperg, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Dönch, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 augustus 2012 (zaak R 1675/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Kirchner & Wilhelm GmbH + Co. en Koscher + Würtz GmbH

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 augustus 2012 (zaak R 1675/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Kirchner & Wilhelm GmbH + Co. en Koscher + Würtz GmbH wordt vernietigd.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen, alsook de helft van de kosten die Koscher + Würtz zijn opgekomen voor de kamer van beroep en het Gerecht.

                  4)

                  Koscher + Würtz zal de helft van de kosten dragen die haar zijn opgekomen voor de kamer van beroep en het Gerecht.

         (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak F-40/08: Beroep ingesteld op 18 maart 2008 — Carvalhal Garcia/Raad

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/33

         Beroep ingesteld op 18 maart 2008 — Carvalhal Garcia/Raad
   (Zaak F-40/08)
   (2008/C 183/65)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniela Paula Carvalhal Garcia (Sines, Portugal) (vertegenwoordiger: F. Antas da Cunha, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Raad houdende weigering om verzoekster ten behoeve van haar dochter de schooltoelage toe te kennen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het eindbesluit van de personeelsdirectie van de Raad van de Europese Unie van 16 november 2007 en te verklaren dat dit moet worden vervangen door een ander besluit houdende toekenning van de schooltoelage ten behoeve van verzoeksters dochter voor het schooljaar 2006/2007.


title: Zaak C-222/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België ( Niet-nakoming — Richtlijn 2002/22/EG ( universeledienstrichtlijn ) — Elektronische communicatie — Netwerken en diensten — Artikel 12 — Berekening van kosten van universeledienstverplichtingen — Sociaal element van universele dienst — Artikel 13 — Financiering van universeledienstverplichtingen — Bepaling van onredelijke last )

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-222/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/22/EG (“universeledienstrichtlijn”) - Elektronische communicatie - Netwerken en diensten - Artikel 12 - Berekening van kosten van universeledienstverplichtingen - Sociaal element van universele dienst - Artikel 13 - Financiering van universeledienstverplichtingen - Bepaling van onredelijke last)
   2010/C 328/02
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en A. Nijenhuis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: T. Materne en M. Jacobs, gemachtigden, en S. Depré, advocaat)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onjuiste omzetting in nationaal recht van de artikelen 12, lid 1, en 13, lid 1, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („universeledienstrichtlijn”) (PB L 108, blz. 51), alsook van bijlage IV, deel A, bij deze richtlijn — Sociaal element van de universele dienst — Aanwijzing van ondernemingen — Aanbieden van speciale tarieven — Gebrek aan transparantie

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk België is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 12, lid 1, respectievelijk artikel 13, lid 1, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn),

                           —

                           door enerzijds bij de berekening van de nettokosten voor het aanbieden van het sociale element van de universele dienst geen rekening te houden met de marktvoordelen, met inbegrip van de immateriële voordelen, die hieruit voortvloeien voor de ondernemingen die met de levering van deze dienst zijn belast, en

                           —

                           door anderzijds in het algemeen en op basis van de berekening van de nettokosten van de aanbieder van de universele dienst die voorheen de enige aanbieder van deze dienst was, vast te stellen dat alle ondernemingen die voortaan deze dienst moeten leveren, hierdoor daadwerkelijk een onredelijke last moeten dragen, zonder naast de nettokosten die de levering van de universele dienst voor elke betrokken operator meebrengt, alle eigen kenmerken van deze operator, zoals het niveau van zijn uitrusting of zijn economische en financiële situatie, specifiek te hebben onderzocht.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in twee derde van de kosten. De Europese Commissie wordt verwezen in een derde van de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.08.2008.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 29 september 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Generics BV en Smith Kline & French Laboratories Limited (Zaak C-316/95)

text:
 Nr . C.3 15/ 12        NL                         Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . 11 . 95
 Lid-Staat waarvoor zij bestemd is, houdt in dat de Lid                       IV . Indien de onder III bedoelde inbreuk bestond in een op
 staten de in de richtlijn vastgestelde termijnen voor omzet                         registratie van een geneesmiddel gerichte overlegging
ting dienen na te leven. Deze termijn is verstreken op                                van monsters als onder I bedoeld, en een naar
 31 december 1993 voor de Richtlijnen 93/48/EEG ,                                     aanleiding daarvan door de rechter opgelegd verbod als
 93/49/EEG en 93/61 /EEG, op 1 januari 1994 voor Richtlijn                            onder III bedoeld wordt opgelegd voor een periode die
 93/52/EEG en op 15 november 1993 voor Richtlijn                                      de in de Richtlijnen 65/65/EEG ( ] ) en 75/319/EEG ( 2 )
 93/85/EEG, zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre                             voor de maximale duur van de registratie van genees
gelen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn om zich te                              middelen bepaalde termijn overschrijdt, brengt deze
voegen naar de betrokken richtlijnen .                                                overschrijding dan mee dat het verbod in zoverre
                                                                                onverenigbaar is met het Gemeenschapsrecht en , zo ja ,
  ') PB nr . L 250 van  7 . 10 . : 993 , blz . 1 .                                    dat degene aan wie het verbod is opgelegd zich
  -) PB nr . L 250 van  7 . 10 . 1993 , blz . 9 .                                     krachtens het Gemeenschapsrecht jegens de voorma
  ') PB nr . L 175 van  19 . 7. 1993 , blz . 21 .                                     lige octrooihouder op de onverenigbaarheid kan beroe
  4) PB nr . L 250 van  7 . 10 . 1993 , blz . 19 .                                    pen ?
  ') PB nr . L 259 van  18 . 10 . 1993 , blz . 1 .
                                                                              (') PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .
                                                                              ( 2 ) PB nr . L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 13 .
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 29 sep
tember 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Generics BV en Smith Kline & French Laboratories                       Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 1 de Santiago de
                                 Limited                                      Compostela van 21 september 1995 om een prejudiciële
                                                                             beslissing in het geding tussen J. Ferreiro Alvite enerzijds en
                         ( Zaak C-3 16/95 )                                   het Instituto Nacional de Empleo en het Instituto Nacional
                            ( 95/C 315/23 )                                                    de la Seguridad Social anderzijds
                                                                                ( Zaak C-320/95 )
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                                                          ( 95 /C 315 /24 )
29 september 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 5 oktober 1995 , in het geding tussen Generics BV
en Smith Kline & French Laboratories Limited , het Hof van                   De Juzgado de lo Social nr . 1 de Santiago de Compostela
                                                                              heeft bij beschikking van 2 1 september 1 995 , ingekomen ter
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                             griffie van het Hof van Justitie op 16 oktober 1995 , in het
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                          geding tussen J. Ferreiro Alvite enerzijds en het Instituto
                                                                             Nacional de Empleo en het Instituto Nacional de la
   I. Dient een regel van nationaal recht, die aan de houder
                                                                             Seguridad Social anderzijds, het Llof van Justitie van de
      van een octrooi voor bepaalde geneesmiddelen het
                                                                             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      recht verleent zich tijdens de looptijd van dit octrooi
                                                                              beslissing over vragen die identiek zijn aan die in zaak
      ertegen te verzetten dat door een ander aan de met de                  C- 8 8/95 ( PB 1995 , C 137, blz . 12 ).
      registratie van geneesmiddelen belaste instantie mon
      sters worden overgelegd van de geoctrooieerde ( of
      volgens de geoctrooieerde werkwijze vervaardigde )
      geneesmiddelen, te worden aangemerkt als een maat
      regel van gelijke werking als kwantitatieve invoerbe
      perkingen in de zin van artikel 30 van het EG                         Hogere voorziening, op 16 oktober 1995 ingesteld door
      Verdrag ?                                                              Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ),
                                                                             D. Viera Gonzalez, P. Guedes Garcia, J. I. Trojaola Chavez ,
 I.   Zo ja , valt die maatregel dan onder de in artikel 36 van              A. Gonzalez Gonzalez, P. Melian Castro, C. Sanchez Artiles,
      het EG-Verdrag neergelegde uitzondering voor beper                    J. J. Melian Melian , C. G. Gómez Castro, C. Donate
      kingen die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van bescher                Hernandez, B. Martin Espinola, J. Hernandez Morin ,
      ming van de industriële eigendom ?                                     G. Pena Hernandez, A. Cabrera Expósito, V. Hernandez
                                                                             Vaquero, P. Reinhard, J. Gonzalez Domïnguez, Tagorar
III . Indien tijdens de looptijd van een octrooi volgens het                 Ecologista Alternativo en Comisión Canaria contra la
      nationale recht inbreuk op dat octrooi wordt gemaakt                   contaminación, tegen de beschikking, op 9 augustus 1995 in
      en gevaar dreigt dat de inbreukmaker of een derde nog                  zaak T-585/93 tussen Stichting Greenpeace Council
      na het verstrijken van die looptijd van die inbreuk zal                ( Greenpeace International ) en 1 8 anderen, en de Commissie
      profiteren dan wel dat door die inbreuk nog na dit                     van de Europese Gemeenschappen , ondersteund door het
      verstrijken nadeel voor de octrooihouder zal ontstaan ,                Koninkrijk Spanje, gegeven door het Gerecht van eerste
      is dan een ter voorkoming van dit dreigende onrecht                      aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste kamer )
      opgelegd rechterlijk verbod om gedurende een                                                    ( Zaak C-321 /95 P )
      bepaalde periode na dit verstrijken produkten op de
      markt te brengen dit rijdens de duur van het octrooi                                                 ( 95/C 315 /25 )
      onder de bescherming ervan vielen , een maatregel die
      door artikel 30 van het EG-Verdrag wordt verboden en                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      nier onder de uitzondering van artikel 36 valt ?                       op 16 oktober 1995 hogere voorziening ingesteld door


title: Doorhaling van zaak T-370/00

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 144/63
Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan, dat de                          Doorhaling van zaak T-30/98 (1)
Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 81 EG en met
artikel 53 EER-Overeenkomst, waar zij geen rekening heeft                                      (2002/C 144/122)
gehouden met de kenmerken en handelwijze van de verzoeken-
de onderneming of deze onjuist heeft beoordeeld, en niet is
overgegaan tot de beoordeling van haar deelneming aan de                                        (Procestaal: Engels)
gestelde bijeenkomsten of aan de gestelde afspraken in het
kader van de Spaanse markt, en in het kader van de afspraken
en onderling afgestemde gedragingen als bedoeld in de bestre-
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
den beschikking.
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 16 januari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-30/98: Dr. Peter Stott tegen Raad van de Europese Unie
In dit verband stelt verzoekster, dat zij een kleine familie-           en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
onderneming is die zich bezighoudt met de distributie en
verwerking van zelfkopiërend papier, en dit soort papier
tijdens de inbreukperiode produceerde noch exporteerde naar             (1) PB C 184 van 13.6.1998.
andere markten dan de Spaanse. Bovendien wijst zij op
haar gering economisch belang en op haar onbeduidend
marktaandeel in vergelijking met de andere betrokken onder-
nemingen.
Wat de opgelegde boete betreft, is zij van mening dat bij de                          Doorhaling van zaak T-370/00 (1)
vaststelling van het bedrag ervan:
                                                                                (2002/C 144/123)
—     het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel zijn
      geschonden;
                                                                                (Procestaal: Engels)
—     de inbreukperiode onjuist is vastgesteld;
—     geen rekening is gehouden met de verzachtende omstan-             De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
      digheden die zich in haar geval voordoen.                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 5 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-370/00: N.V. Master Foods S.A. tegen Commissie van
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                    de Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 79 van 10.3.2001.
               Doorhaling van zaak T-113/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-42/01 (1)
                        (2002/C 144/121)
                                                                                (2002/C 144/124)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van           van 24 januari 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-113/97: Pierre Tomarchio tegen Rekenkamer van de                 zaak T-42/01: Syndicat des employés, techniciens et cadres de
Europese Gemeenschappen.                                                Belgique de la F.G.T.B. tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                        (1) PB C 118 van 21.4.2001.


title: Zaak C-304/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 juli 2007 — Directmedia Publishing GmbH/1. Albert-Ludwigs-Universität Freiburg, 2. Prof. Dr. Ulrich Knoop

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 juli 2007 — Directmedia Publishing GmbH/1. Albert-Ludwigs-Universität Freiburg, 2. Prof. Dr. Ulrich Knoop
   (Zaak C-304/07)
   (2007/C 211/40)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Directmedia Publishing GmbH

      Verwerende partijen: 1. Albert-Ludwigs-Universität Freiburg, 2. Prof. Dr. Ulrich Knoop
   Prejudiciële vraag
   Kan een overname van gegevens uit een (op grond van artikel 7, lid 1, van de databankrichtlijn) beschermde databank in een andere databank ook een opvraging in de zin van artikel 7, lid 2, sub a, van Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (databankrichtlijn) (1) zijn wanneer daarbij de databank eerst wordt geraadpleegd en de gegevens een voor een worden geëvalueerd, of is voor een opvraging in de zin van deze bepaling vereist dat een databestand (fysiek) wordt gekopieerd?

      (1)  PB L 77, blz. 20.


title: Zaak T-221/05: Beroep, op 10 juni 2005 ingesteld door Huvis Corporation tegen Raad van de Europese Unie

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/38

         Beroep, op 10 juni 2005 ingesteld door Huvis Corporation tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-221/05)
   (2005/C 193/64)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 juni 2005 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door Huvis Corporation, gevestigd te Seoul (Republiek van Korea), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis, F. Di Gianni en R. Antonini, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van verordening (EG) nr. 428/2005 van de Raad van 10 maart 2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op stapelvezels van polyester uit de Volksrepubliek China en Saoedi-Arabië en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2852/2000 van de Raad houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stapelvezels van polyesters uit de Republiek Korea en tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van dergelijke vezels uit Taiwan, voorzover daarbij een definitief antidumpingrecht is opgelegd aan de invoer uit Korea van het betrokken, door Huvis Corporation vervaardigde product, en, voorzover noodzakelijk, niet-toepasselijk te verklaren de bepalingen van de basisverordening waarop de gebrekkige constateringen in de bestreden verordening zijn gebaseerd, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een in Korea gevestigde onderneming die gespecialiseerd is in de vervaardiging van filamentgaren van polyester, stapelvezels van polyester en polyethyleentereftalaat. Bij verordening (EG) nr. 428/2005 van de Raad (1) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht van 5,7 % ingesteld op de invoer uit Korea van de door verzoekster gefabriceerde stapelvezels van polyester.
   Verzoekster stelt dat de door de Raad gehanteerde berekeningswijze van haar dumpingmarge en met name de methode ter berekening van de door haar gevorderde correctie met betrekking tot de terugbetaling van invoerrechten, in strijd is met artikel 2.4 van de WTO-antidumpingovereenkomst, aangezien dit geen eerlijke vergelijking opleverde tussen verzoeksters exportprijs en de normale waarde en haar daarmee een onredelijke bewijslast werd opgelegd.
   De gehanteerde methode ter berekening van de correctie met betrekking tot de terugbetaling van verzoeksters invoerrechten was tevens in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en de beginselen van goed beheer en evenredigheid. Door deze methode te hanteren heeft de Raad namelijk verzoeksters antidumpingmarge onwettig verhoogd. Bovendien heeft de Raad artikel 11, lid 9, van de basis-antidumpingverordening geschonden, aangezien hij in het in geding zijnde nieuwe onderzoek een andere methode ter berekening van de correctie met betrekking tot de terugbetaling van invoerrechten heeft gehanteerd dan in het aanvankelijke onderzoek. De methode is voorts in strijd met het non-discriminatiebeginsel, omdat de Raad in tal van andere gevallen een voordeliger methode heeft toegepast.
   Verzoekster stelt verder nog, dat de afwijzing van de door haar in het kader van het nieuwe onderzoek geclaimde kosten van kredietverlening in strijd is met artikel 2.4 van de WTO-antidumpingovereenkomst, aangezien dit geen eerlijke vergelijking opleverde tussen haar exportprijs en de normale waarde, en het door de Raad verlangde bewijs met het oog op de aanpassing van de kredietkosten haar een onredelijke bewijslast oplegt.
   De afwijzing van de door verzoekster geclaimde kosten van kredietverlening was voorts in strijd met het beginsel van goed beheer, omdat deze vaststelling was gebaseerd op het feit dat verzoekster geen schriftelijk bewijs tot staving van haar claim had geleverd, aangezien de door verzoekster geboden betalingsvoorwaarden waren overeengekomen volgens de in de Republiek van Korea heersende handelsgebruiken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 428/2005 van de Raad van 10 maart 2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op stapelvezels van polyester uit de Volksrepubliek China en Saoedi-Arabië en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2852/2000 van de Raad houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stapelvezels van polyesters uit de Republiek Korea en tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van dergelijke vezels uit Taiwan (PB L 71, blz. 1).


title: Zaak C-167/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Andrea Palomba/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Andrea Palomba/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-167/10)
      (2010/C 161/41)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Andrea Palomba

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 september 2004 in zaak C-280/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling van stedelijk afvalwater — Artikel 5, leden 1 en 2, en bijlage II — Verzuim om kwetsbare gebieden aan te wijzen — Begrip „eutrofiëring” — Achterwege blijven van strengere behandeling van afvalwater in kwetsbare gebieden)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 23 september 2004
   in zaak C-280/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater - Artikel 5, leden 1 en 2, en bijlage II - Verzuim om kwetsbare gebieden aan te wijzen - Begrip „eutrofiëring” - Achterwege blijven van strengere behandeling van afvalwater in kwetsbare gebieden)
   (2004/C 284/02)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-280/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 30 juli 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk M. Nolin, vervolgens G. Valero Jordana en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues, D. Petrausch en E. Puisais), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (rapporteur), en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 23 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door te hebben verzuimd:

                           —

                           de Seine-baai, de Seine stroomafwaarts van de samenvloeiing met de Andelle, de kustwateren van het bekken Artois-Picardie, de Vilaine-baai, de ankerplaats van Lorient, het estuarium van de Elorn, de Douarnenez-baai, de Concarneau-baai, de golf van Morbihan, de Vistre stroomafwaarts van Nîmes alsmede de Étang de Thau, aan te wijzen als kwetsbare gebieden uit oogpunt voor eutrofiëring, en

                           —

                           het stedelijk afvalwater dat afkomstig is van de in de brief van 12 december 2000 de Franse autoriteiten genoemde agglomeraties – niet zijnde Vichy, Aix-en-Provence, Mâcon, Créhange, Saint-Avold, Bailleul, Aurillac, Montauban, Châtillon-sur-Seine en Gray – en van de agglomeratie van Montpellier, alsmede het stedelijk afvalwater dat afkomstig is van agglomeraties met een inwonerequivalent (i.e.) van meer dan 10 000 in de Seine-baai, de Seine stroomafwaarts van de samenvloeiing met de Andelle, de kustwateren van het bekken Artois-Picardie, de Vilaine-baai, de ankerplaats van Lorient, het estuarium van de Elorn, de baai van Douarnenez, de baai van Concarneau, de golf van Morbihan, de Vistre stroomafwaarts van Nîmes alsmede de Étang de Thau, aan een strengere behandeling te onderwerpen,

                     heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 5, leden 1 en 2, en bijlage II van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-670/16: Beroep ingesteld op 16 september 2016 — Digital Rights Ireland/Commissie

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/26

         Beroep ingesteld op 16 september 2016 — Digital Rights Ireland/Commissie
   (Zaak T-670/16)
   (2016/C 410/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Digital Rights Ireland Ltd (Bennettsbridge, Ierland) (vertegenwoordiger: E. McGarr, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk verklaren;

               —

               verklaren dat de Commissie met haar uitvoeringsverordening (EU) 2016/1250 van 12 juli 2016 overeenkomstig richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gepastheid van de door het EU-VS-privacyschild geboden bescherming (hierna: „bestreden besluit”) blijk heeft gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, voor zover zij daarin tot de conclusie komt dat er in de VS sprake is van een passend beschermingsniveau voor persoonsgegevens in overeenstemming met richtlijn 95/46/EG (1);

               —

               het bestreden besluit van nul en generlei waarde verklaren en het bestreden besluit betreffende de gepastheid van de door het EU-VS-privacyschild geboden bescherming nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij tien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit is niet in overeenstemming met artikel 25, lid 6, van richtlijn 95/46, gelezen in het licht van de artikelen 7, 8 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit is niet in overeenstemming met artikel 25, lid 6, van richtlijn 95/46, gelezen in het licht van de artikelen 7, 8 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaak Schrems, C-362/14.

               3.

               Derde middel: de „privacybeginselen” en/of de officiële „verklaringen en toezeggingen” (van de VS) in de bijlagen I en III tot en met VII van het bestreden besluit zijn geen „internationale verbintenissen” in de zin van artikel 25, lid 6, van richtlijn 95/46.

               4.

               Vierde middel: de bepalingen van de Foreign Intelligence Surveillance Act of 1978 Amendments Act of 2008 (wet van 2008 houdende wijziging van de wet van 1978 inzake het toezicht op buitenlandse inlichtingen, hierna: „FISA Amendments Act of 2008”) vormen wetgeving die algemene toegang door overheidsinstanties tot de inhoud van elektronische communicatie mogelijk maakt, en zijn bijgevolg niet in overeenstemming met artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               5.

               Vijfde middel: de bepalingen van de FISA Amendments Act of 2008 vormen wetgeving die algemene, geheime toegang door overheidsinstanties tot de inhoud van elektronische communicaties mogelijk maakt, en zijn bijgevolg niet in overeenstemming met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               6.

               Zesde middel: door geen volledige uitvoering te geven aan de bepalingen van richtlijn 95/46 (in het bijzonder artikel 28, lid 3), verzekert het bestreden besluit op het eerste gezicht onvoldoende dat de rechten van Unieburgers op grond van het Unierecht volledig worden gewaarborgd wanneer hun gegevens worden doorgegeven aan de Verenigde Staten van Amerika.

               7.

               Zevende middel: het bestreden besluit is onverenigbaar met de artikelen 7 en 8 en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               8.

               Achtste middel: voor zover het bestreden besluit onbeperkte toegang tot elektronische communicatie door buitenlandse rechtshandhavingsinstanties toestaat, of subsidiair nalaat of heeft nagelaten hiertegen te beschermen, is het ongeldig, aangezien het een schending betekent van het recht op privacy, van gegevensbescherming, op vrijheid van meningsuiting en op vrijheid van vergadering en vereniging, zoals neergelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en verankerd in de algemene beginselen van Unierecht.

               9.

               Negende middel: voor zover het bestreden besluit onbeperkte toegang tot elektronische communicatie door buitenlandse rechtshandhavingsinstanties toestaat, of subsidiair nalaat of heeft nagelaten hiertegen te beschermen, en nalaat een passende oplossing te bieden aan Unieburgers tot wier persoonsgegevens aldus toegang wordt verkregen, ontzegt het het individu, in strijd met het Handvest van de grondrechten en met de algemene beginselen van Unierecht, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en het recht op goed bestuur.

               10.

               Tiende middel: door geen volledige uitvoering te geven aan de in (in het bijzonder de artikelen 14 en 15 van) richtlijn 95/46 vervatte rechten, verzekert het bestreden besluit op het eerste gezicht onvoldoende dat de rechten van Unieburgers op grond van het Unierecht volledig worden gewaarborgd wanneer hun gegevens worden doorgegeven aan de Verenigde Staten van Amerika.

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 1995, L 281, blz. 31).


title: Zaak T-470/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Cham/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/34

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Cham/Raad
   (Zaak T-470/15) (1)

   (2016/C 410/56)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-164/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emanuele Ferazzoli/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/29

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emanuele Ferazzoli/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-164/10)
      (2010/C 161/38)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Emanuele Ferazzoli

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Zaak C-318/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 15 juli 2008 — Filomena Califano/Wind SpA

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 15 juli 2008 — Filomena Califano/Wind SpA
   (Zaak C-318/08)
   (2008/C 236/16)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Giudice di Pace di Ischia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Filomena Califano

      Verwerende partij: Wind spA
   Prejudiciële vraag
   Hebben bovengenoemde gemeenschapsregelingen [artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, richtlijn 2002/22/EG (1), richtlijn 1999/44/EG (2), aanbeveling 2001/310/EG (3) van de Commissie en richtlijn 1998/257/EG (4)] rechtstreekse bindende werking en moeten zij aldus worden uitgelegd dat voor geschillen op het gebied van elektronische communicatie, tussen consumenten en operatoren, ten gevolge van de niet-naleving van de voorschriften inzake de universele dienst en inzake de rechten van de consumenten, zoals deze zijn geregeld bij wet, bij de besluiten van de Autorità, in de contractuele voorwaarden en in de handvesten voor de diensten (geschillen als bedoeld in artikel 2 van besluit nr. 173/07/CONS van de garantieautoriteit), de verplichte poging tot verzoening, welke is voorzien op straffe van niet-ontvankelijkheid van een beroep bij de rechter, niet hoeft te worden ondernomen, omdat het afgeleide recht van artikel 3, lid 1, van genoemd besluit van de garantieautoriteit voor de communicatiesector daardoor opzij wordt geschoven?

      (1)  PB L 108, blz. 51.

      (2)  PB L 171, blz. 12.

      (3)  PB L 109, blz. 56.

      (4)  PB L 115, blz. 31 (Aanbeveling van de Commissie).


title: Zaak C-160/02: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrĳk van 26 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Friedrich Skalka en Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft

text:
C 169/18                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        13.7.2002
1.2.2.2. Kunnen ook Oostenrijkse transporteurs zich erop              Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
beroepen, dat zij door het te hoge tarief voor het gehele traject     Oostenrijk van 26 maart 2002 om een prejudiciële beslis-
worden gediscrimineerd tegenover weggebruikers die alleen             sing in het geding tussen Friedrich Skalka en Sozialver-
deeltrajecten van de genoemde autoweg gebruiken.?                            sicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft
1.3.     Enkel indien de vragen 1.1 en 1.2 bevestigend worden                                  (Zaak C-160/02)
beantwoord:
1.3.1. Moet het arrest van het Hof van Justitie van de                                         (2002/C 169/33)
Europese Gemeenschappen van 5 juli 1995, C-21/94 (3),
waarbij is geoordeeld dat de gevolgen van de daarin nietigver-
klaarde richtlijn 93/89/EEG van 25 oktober 1993 gehandhaafd
blijven totdat de Raad een nieuwe richtlijn zal hebben vastge-        Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
steld, aldus worden uitgelegd, dat de gevolgen gehandhaafd            beschikking van 26 maart 2002, ingekomen ter griffie van het
blijven totdat de lidstaten de bepalingen van de nieuwe richtlijn     Hof van Justitie op 30 april 2002, in het geding tussen
hebben omgezet of totdat de omzettingstermijn zal zijn                Friedrich Skalka en Sozialversicherungsanstalt der gewerbli-
verstreken?                                                           chen Wirtschaft, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
1.3.2. Enkel indien vraag 1.3.1 ontkennend wordt beant-
woord: Rusten in de periode van 17 juni 1999 tot 1 juli 2000
op de lidstaten verplichtingen tot inachtneming van de nieuwe         „Moet artikel 10 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1)
richtlijn, bijvoorbeeld in de zin van dwingende voorlopige            betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
gevolgen?                                                             op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
                                                                      die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
                                                                      en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 118/97 (2) van de Raad
(1) PB 1993, L 279, blz. 32.
(2) PB 1999, L 187, blz. 42.                                          van 2 december 1996, in samenhang met bijlage II bis, aldus
(3) Jurispr. 1995, blz. I-1827.                                       worden uitgelegd, dat de compenserende aanvulling uit hoofde
                                                                      van het Bundesgesetz van 11 oktober 1978 (Federale wet
                                                                      betreffende de sociale verzekering voor personen werkzaam in
                                                                      de handel) binnen de werkingssfeer daarvan valt en bijgevolg
                                                                      een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende
                                                                      prestatie is in de zin van artikel 4, lid 2 bis, van de verordening,
                                                                      zodat op een persoon die — zoals verzoeker — na 1 juni
                                                                      1992 aan de voorwaarden voor toekenning van deze prestatie
Verzoek van de House of Lords van 13 december 2001
                                                                      voldoet, uitsluitend de bij artikel 10 bis van de verordening
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Grego-
                                                                      ingevoerde coördinatieregeling moet worden toegepast?”
ry Paul Turner en 1) Felix Fareed Ismail Grovit, 2) Harada
                     Ltd, 3) Changepoint S.A.
                                                                      (1) PB 1971, L 149, blz. 2.
                           (Zaak C-159/02)                            (2) PB 1997, L 28, blz. 1.
                           (2002/C 169/32)
De House of Lords heeft bij beschikking van 13 december
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 april
2002, in het geding tussen Gregory Paul Turner en 1) Felix
Fareed Ismail Grovit, 2) Harada Ltd, 3) Changepoint S.A., het         Beroep, op 30 april 2002 ingesteld door Commissie van
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                                (Zaak C-161/02)
„Is het verenigbaar met het Executieverdrag van 27 september
1968 (waartoe ook het Verenigd Koninkrijk naderhand is
toegetreden) om een rechterlijk verbod uit te vaardigen tegen                                  (2002/C 169/34)
verweerders die in een andere verdragsluitende Staat een
gerechtelijke procedure dreigen aan te spannen of deze voort
te zetten, wanneer die verweerders te kwader trouw handelen
met de opzet en bedoeling om een voor de Engelse Gerechten            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
ontvankelijk ingestelde procedure te frustreren of te door-           op 30 april 2002 beroep tegen de Franse Republiek ingesteld
kruisen?”                                                             door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                      genwoordigd door G. Valero Jordana en J. Adda als gemachtig-
                                                                      den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-450/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 september 2014 door Koinonìa tis Pliroforìas Anichtì stis Idikès Anankes — Isotis tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-59/11, Isotis/Commissie

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/29

      Hogere voorziening ingesteld op 26 september 2014 door Koinonìa tis Pliroforìas Anichtì stis Idikès Anankes — Isotis tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-59/11, Isotis/Commissie
      (Zaak C-450/14 P)
      (2014/C 395/34)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Rekwirante: Koinonia tis Pliroforias Anoichtì stis Eidikes Anagkes — Isotis (vertegenwoordiger: S. Skliris, dikigoros)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 juli 2014, zaak T-59/11, Koinonia tis Pliroforias Anoichti stis Edikes Anagkes — Isotis/Europese Commissie, volledig vernietigen;

                  —

                  het beroep volledig toewijzen;

                  —

                  de vordering in reconventie van de Commissie volledig afwijzen;

                  —

                  de Commissie verwijzen in alle kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

                  1.

                  Onjuiste toepassing van artikel 1315 van het Belgische burgerlijk wetboek, betreffende de verdeling van de bewijslast

                              —

                              De verwerping van het beroep brengt niet automatisch mee dat de feitelijke grondslag van de vordering in reconventie is bewezen. De Commissie draagt de bewijslast ter zake van haar eigen vordering in reconventie.

                  2.

                  Onjuiste motivering ter zake van de wezenlijke grond van de vordering in reconventie

                              —

                              Ontbreken van motivering van de stelling dat er een grond bestaat voor de reconventie van de Commissie

                              —

                              Tegenstrijdige motivering door als enig bewijsmiddel in aanmerking te nemen het auditverslag waaromtrent er betwisting bestond en dat het te bewijzen feit vormde.

                  3.

                  Onjuiste rechtsopvatting doordat de internationale auditregels niet zijn toegepast

                              —

                              Niet-toepassen van de internationale auditbeginselen in strijd met de nationale wettelijke regeling inzake boekhouding en met het gebruik om de omstreden overeenkomsten uit te leggen volgens de gemeenschappelijke bedoeling van de contracterende partijen (artikel 1156, van het Belgisch burgerlijk wetboek) en volgens het beginsel van goede trouw (artikel 1134, derde alinea, van het Belgische burgerlijk wetboek).

                  4.

                  Onjuiste uitlegging van het beginsel van equality of arms

                              —

                              Het beginsel van equality of arms tussen partijen valt niet samen met het beginsel van hoor en wederhoor.

                  5.

                  Onjuiste uitlegging en toepassing van het beginsel van goeder trouw en schending van de rechten van de verdediging wegens de procestaal.

                              —

                              De juiste uitlegging van het beginsel van goede trouw gebiedt dat de bedingen van de overeenkomst worden uitgelegd overeenkomstig het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging, dat een fundamenteel beginsel van het Unierecht is.

                  6.

                  Onjuiste uitlegging van de bedingen van de omstreden overeenkomsten, onjuiste toepassing van het Griekse recht en niet-inaanmerkingneming van het middel ten gronde

                              —

                              Volgens de artikelen II 19.1 van de FP6-overeenkomsten, artikel II.16 van de e-Ten-overeenkomsten en artikel II 20.1 van de CIP-overeenkomsten kan alleen de boeking van de uitgaven en de inkomsten (receipts) betreffende de verwezenlijking van de omstreden projecten aan een audit worden onderworpen, en is dat niet het geval met andere documenten.

                              —

                              Schending van het in de rechtspraak geformuleerde beginsel van de zelfstandigheid van de boekjaren in het Griekse recht inzake boekhouding en belastingen.

                              —

                              Het Gerecht heeft het door verzoekster in de punten 61 tot en met 64 van het verzoekschrift opgeworpen middel ten gronde niet in aanmerking genomen en niet beoordeeld.

                  7.

                  Onjuiste uitlegging van de bewoordingen van de omstreden overeenkomsten, niet-aanmerkingneming van het middel ten gronde en onjuiste opvatting van documenten

                              —

                              Onjuiste uitlegging en toepassing van de clausule „overall statement of accounts”, in strijd met de goede trouw en met het Griekse recht, en van de clausule „receipts”, in strijd de uitdrukkelijke bewoordingen van de overeenkomsten.

                              —

                              Het Gerecht heeft het door verzoekster opgeworpen middel ten gronde inzake de boeking van het voorschot voor het project Access e-Gov vóór het einde van de controle ter plaatse, niet in aanmerking genomen en niet beoordeeld.

                              —

                              Onjuiste opvatting van de bijlagen A3, A6, A9, A11, A14 en A17 bij het verzoekschrift.

                  8.

                  Ontoereikende motivering, schending van het op de omstreden overeenkomsten toepasselijke recht en onjuiste opvatting van een document

                              —

                              Ontoereikende motivering (punten 127, 129) en tegenstrijdige motivering (punten 128, 129).

                              —

                              Schending van het beginsel van goede trouw, van de beginselen inzake internationale audit en van de Griekse regeling inzake boekhouding (punt 127).

                              —

                              Onjuiste opvatting van de door de Commissie overgelegde bijlage B101.

                  9.

                  Inaanmerkingneming van een niet-opgeworpen middel en niet-inaanmerkingneming van een opgeworpen middel

                              —

                              Het Gerecht heeft een door verzoekster niet opgeworpen middel in aanmerking genomen (punt 165) en heeft het daarmee strijdige middel dat verzoekster had opgeworpen, niet beoordeeld (punten 88, 89 en 91 van het verzoekschrift).


title: Zaak C-271/05: Beschikking van de president van het Hof van  5 april 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Francesco Rauty tegen Ministero per i Beni Culturali e Ambientali, Soprintendenza B.A.A. di Firenze, Prato e Pistoia, in aanwezigheid van: Consiglio Nazionale degli Ingegneri, en Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pistoia tegen Francesco Rauty, Ministero per i Beni e le Attività Culturali, in aanwezigheid van: Consiglio Nazionale degli Ingegneri

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beschikking van de president van het Hof van 5 april 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Francesco Rauty tegen Ministero per i Beni Culturali e Ambientali, Soprintendenza B.A.A. di Firenze, Prato e Pistoia, in aanwezigheid van: Consiglio Nazionale degli Ingegneri, en Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pistoia tegen Francesco Rauty, Ministero per i Beni e le Attività Culturali, in aanwezigheid van: Consiglio Nazionale degli Ingegneri
   (Zaak C-271/05) (1)

   (2006/C 178/51)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak C-292/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Südbayern (Duitsland) op 16 juni 2015 — Hörmann Reisen GmbH/Stadt Augsburg, Landkreis Augsburg

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Südbayern (Duitsland) op 16 juni 2015 — Hörmann Reisen GmbH/Stadt Augsburg, Landkreis Augsburg
   (Zaak C-292/15)
   (2015/C 294/41)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Vergabekammer Südbayern

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hörmann Reisen GmbH

      Verwerende partijen: Stadt Augsburg, Landkreis Augsburg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn op een gunningsprocedure op grond van artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) juncto richtlijn 2004/18/EG (2) dan wel richtlijn 2014/24/EU (3) in beginsel alleen de voorschriften van deze richtlijnen toepasselijk, zodat van genoemde richtlijnen afwijkende voorschriften in verordening (EG) nr. 1370/2007 buiten toepassing moeten blijven?

               2)

               Moet de toelaatbaarheid van onderaanneming in het kader van een gunningsprocedure op grond van artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 1370/2007 juncto richtlijn 2004/18/EG dan wel richtlijn 2014/24/EU bijgevolg uitsluitend worden beoordeeld aan de hand van de door Hof ten aanzien van richtlijn 2004/18/EG ontwikkelde regels en aan de hand van artikel 63, lid 2, van richtlijn 2014/24/EU of kan een gunnende dienst bij een dergelijke gunning daarvan afwijkend ook een percentage zelf te verrichten diensten overeenkomstig artikel 4, lid 7, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (gemeten in kilometers van de dienstregeling) voor de bieders vastleggen?

               3)

               Voor het geval dat artikel 4, lid 7, van verordening (EG) nr. 1370/2007 van toepassing is op een gunningsprocedure op grond van artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 1370/2007 juncto richtlijn 2004/18/EG dan wel richtlijn 2014/24/EU, heeft de gunnende dienst dan, gezien overweging 19 van verordening (EG) nr. 1370/2007, bij de vastlegging van het deel zelf te verrichten diensten de vrije keuze, zodat het vereiste van een aandeel zelf te verrichten diensten van 70 %, gemeten in kilometers van de dienstregeling, dat door de opdrachtgever wordt vastgesteld, gerechtvaardigd kan zijn?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).

      (3)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak T-67/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Martinair Holland/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/41

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Martinair Holland/Commissie
   (Zaak T-67/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Martinair Holland NV (Haarlemmermeer, Nederland) (vertegenwoordiger: R. Wesseling, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Noë, N. von Lingen en C. Giolito, vervolgens S. Noë, C. Giolito en A. Dawes, gemachtigden, bijgestaan door B. Doherty, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht), voor zover dit is gericht tot verzoekster, of, ten minste, tot nietigverklaring van artikel 5, onder b), van dit besluit, voor zover aan deze laatste hierbij een geldboete wordt opgelegd, of tot verlaging van deze geldboete

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Martinair Holland NV.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Martinair Holland.

      (1)  PB C 95 van 6.3.2011.


title: Verzoek van het Arbeidshof te Brussel (Vierde Kamer) van 11 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen Europieces SA enerzijds en W. Sanders en Automotive Industries Holding Company SA anderzijds (Zaak C-399/96)

text:
Nr . C 40/ 14          NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 2 . 97
van het pensioen minus de wettelijke verwachtingen ) of                                   Doorhaling van zaak C-290/95 ( )
enkel tot de subrogatie als zodanig ?                                                                  ( 97/C 40/30 )
(M PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .                              De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 oktober 1996
                                                                           de . doorhaling in het register gelast van zaak C-290/95 :
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
                                                                           liaanse Republiek .
Verzoek van het Arbeidshof te Brussel ( Vierde Kamer ) van
11 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het                     (') PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 .
aldaar aanhangige geding tussen Europieces SA enerzijds en
W. Sanders en Automotive Industries Holding Company SA
                                  anderzijds
                         ( Zaak C-399/96 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-3 19/95 ( )
                              ( 97/C 40/28 )
                                                                                ( 97/C 40/31 )
Bij arrest van 11 december 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 17 december 1996 , heeft het                       De President van het Hof van Justitie van de Europese
Arbeidshof te Brussel ( Vierde Kamer ) in het aldaar aanhan               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
                                                                           1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-319/95 :
gige geding tussen Europieces SA enerzijds en W. Sanders en
Automotive Industries Holding Company SA anderzijds,                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                           land .
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                           (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
vraag :
Is Richtlijn 77/ 187/EEG van de Raad van 14 februari 1977
 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
 Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de
 werknemers bij overgang van ondernemingen , vestigingen                                   Doorhaling van zaak C-4 10/95 ( )
 of onderdelen daarvan (') van toepassing indien een ven                                               ( 97/C 40/32 )
 nootschap in vereffening haar activa geheel of gedeeltelijk
 overdraagt aan een andere vennootschap , die vervolgens een                De President van het Hof van Justitie van de Europese
 werknemer opdrachten geeft, waarvan de vennootschap in                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 september
 vereffening verklaart dat zij moeten worden uitgevoerd ?                   1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-410/95
                                                                            ( verzoek van het Tribunal de commerce de Nice om een
 (') PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977 , blz . 26 .                             prejudiciële beslissing ): SA Société des grands garages
                                                                            méditerranéens, Société Nissan France tegen Société Nice
                                                                            Ouest Automobiles .
                                                                            (') PB nr . C 46 van 17 . 2 . 1996 .
 Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Charleroi van
 21 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het
 strafgeding ingesteld door de Procureur des Konings tegen
                              J. Harpegnies
                           ( Zaak C-400/96 )                                                Doorhaling van zaak C-18/96 ( )
                                                                                ( 97/C 40/33 )
                                ( 97/C 40/29 )
                                                                             De President van het Hof van Justitie van de Europese
  De Correctionele Rechtbank te Charleroi heeft bij beschik
                                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 1996
  king van 21 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-18/96 :
  van Justitie op 17 december 1996 , in het strafgeding
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
  ingesteld door de Procureur des Konings tegen J. Harpeg
                                                                             Koninkrijk België .
  nies, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
  verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 (') PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 .
  vraag :
  Vormt de tussenkomst van België, erin bestaande dat het
  nog steeds een erkenning van de in een andere Lid-Staat in de
  handel gebrachte fytofarmaceutische produkten door haar
  instanties eist, een inbreuk op de voorschriften betreffende                             Doorhaling van zaak C-l 34/96 ( )
  het vrije verkeer van goederen in de Gemeenschap , zoals                                                ( 97/C 40/34 )
  omschreven in artikel 30 van het EG-Verdrag ?
                                                                              De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 oktober 1996


title: Zaak C-432/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Comunidad Autónoma de Castilla y León/Juntas Generales de Guipúzcoa, Diputación Foral de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Comunidad Autónoma de Castilla y León/Juntas Generales de Guipúzcoa, Diputación Foral de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca
   (Zaak C-432/06)
   (2006/C 326/66)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comunidad Autónoma de Castilla y León

      Verwerende partijen: Juntas Generales de Guipúzcoa, Diputación Foral de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 87, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat de door de Diputación Foral en de Juntas Generales del Territorio Histórico de Guipúzcoa vastgestelde belastingmaatregelen, waarbij de artikelen 29, lid 1, sub a, en 37 van de wet op de vennootschapsbelasting worden gewijzigd, als selectieve maatregelen in de zin van het begrip „staatssteun” in artikel 87, lid 1, EG, moeten worden aangemerkt, zodat zij overeenkomstig artikel 88, lid 3, EG bij de Commissie moeten worden aangemeld, omdat daarbij voor het grondgebied van de regionale autonome entiteit een lagere aanslagvoet wordt vastgesteld dan de basisaanslagvoet die krachtens de Spaanse nationale wettelijke regeling geldt, en wordt voorzien in een aantal gevallen van belastingaftrek die in de nationale belastingwetgeving niet bestaan?


title: Verzoek van 22 november 1995 van het Højesteret, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Landbrugsministeriet, EF-Direktoratet en Steff-Houlberg Export I/S, Nowaco A/S, Nowaco Holding A/S en SMC van 31. 12. 1989 (Zaak C-366/95)

text:
20. 1 . 96          1 NL I              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 16/9
Verzoek van 22 november 1995 van het Hajesteret, om een            Vraag 2 .
prejudiciële beslissing in het geding tussen Landbrugsminis
teriet, EF-Direktoratet en Steff-Houlberg Export I/S,              Beletten de uit de rechtspraak van het Hof op het Gebied van
        Nowaco A/S, Nowaco Holding A/S en SMC                      terugvordering van onverschuldigd betaalde steun voort
                       van 31 . 12 . 1989                          vloeiende beginselen, volgens welke met de belangen van de
                       ( Zaak C-366/95 )                           Gemeenschap ten volle rekening moet worden gehouden,
                                                                   dat een exporteur kan worden geacht te goeder trouw te zijn
                          ( 96/C 16/19                             en derhalve moet worden vrijgesteld van de verplichting de
                                                                   steun terug te betalen, voor zover de exporteur zich in zijn
Het Hojesteret heeft bij beschikking van 22 november 1995 ,        overeenkomst met de producent niet het recht heeft voor
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 no           behouden, op de produktieplaats zelf een controle te
vember 1995 , in het geding tussen Landbrugsministeriet,           verrichten om zich ervan te verzekeren, dat de produkten in
EF-Direktoratet en Steff-Houlberg Export I/S e.a ., het Hof        overeenstemming zijn met de door de exporteur te onder
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om            tekenen verklaring, wanneer:
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   — de producent door de uitbetalende autoriteit was
                                                                       gemachtigd, zijn produkten uit te voeren,
Vraag 1 .
                                                                   — de exporteur een handelsonderneming was die de
A. Beletten de uit de rechtspraak van het Hof van Justitie             produkten niet in handen kreeg,
     op het gebied van terugvordering van onverschuldigd
     betaalde steun voortvloeiende beginselen, volgens             — de exporteur wist, dat de controlerende instantie dage
     welke met de belangen van de Gemeenschap ten volle                lijks een controle verrichtte op de produktieplaats, en
     rekening moet worden gehouden, dat in de nationale
     wetgeving ter uitsluiting van de terugvordering van           — de prijzen van vergelijkbare eindprodukten gelijk waren
     onverschuldigd betaalde steun rekening wordt gehou               bij producenten in Denemarken en in het buitenland ?
     den met :
                                                                   Vraag 3 .
     — de goede trouw van de ontvangers van de steun en
         daarmee de bescherming van het gewettigd vertrou         Kan een derde, daaronder begrepen een ontvanger van
         wen ;                                                     steun, zich beroepen op een eventuele nalatigheid die de
                                                                   controlerende instantie aan het licht had moeten brengen,
     — de omstandigheid dat er 5 à 10 jaar verstreken zijn         met als gevolg dat de terugvordering van reeds betaalde
         sedert de uitbetaling van de steun, zodat het voor de     steun gelet op alle betrokken omstandigheden zal zijn
         ontvangers van de steun een zware last zal zijn, de       uitgesloten ?
         steun nu te moeten terugbetalen;
     — de omstandigheid dat de onverschuldigdheid van de
         betaling haar oorzaak vond in buitengewone
         omstandigheden in de vorm van ernstige fraude en          Hogere voorziening, op 28 november 1995 ingesteld door
         strafbare handelingen van een derde;                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                                                                   arrest, op 28 september 1995 in zaak T-95/94 tussen
     — de omstandigheid dat de controlerende instantie —           Chambre syndicale nationale des entreprises de transport de
         hetgeen de exporteurs bekend was — dagelijks              fonds et valeurs ( Sytraval) en de Commissie van de Europese
         toezicht hield op de produktieplaats zonder die           Gemeenschappen, ondersteund door de Franse Republiek,
         fraude te ontdekkeïi of daartegen op te treden;           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid )
     — de omstandigheid dat de uitkerende instantie er
                                                                                ( Zaak C-367/95 P)
         gedurende de gehele uitbetalingsperiode van op de
         hoogte was, dat de waarde van het controlesysteem                                   ( 96/C 16/20 )
         afhing van de juistheid van de door de gecontro
         leerde zelf verstrekte gegevens, maar desondanks          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         heeft nagelaten, inzage te verlangen in de recepten       op 28 november 1995 hogere voorziening ingesteld door
         van de producent of in diens boekhouding betref          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
         fende de inkoop van grondstoffen,                         woordigd door J. L. Dewost, directeur-generaal van haar
                                                                   juridische dienst, J. P. Kepenne en M. Nolin, leden van haar
     wanneer dezelfde beginselen gelden indien het gaat om         juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
     de terugvordering van zuiver nationale steun ?                hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                   Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op 28 september 1995
 B. Moet deze vraag op dezelfde wijze worden beantwoord,            in zaak T-95/94 tussen Chambre syndicale nationale des
     voor zover er in het nationale recht ook rekening mee          entreprises de transport de fonds et valeurs ( Sytraval ) en de
     wordt gehouden, dat er voor het overige geen omstan           Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
      digheden waren op grond waarvan de exporteurs                 door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
      hadden moeten betwijfelen, of het produkt in aanmer          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
      king kwam voor restitutie ?                                   kamer — uitgebreid).


title: Beroep, op 17 april 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-150/97)

text:
Nr. C 181 /8           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
Beroep, op 17 april 1997 ingesteld door Commissie van                   g) de Portugese wetgeving niet waarborgt, dat rekening
  de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                       wordt gehouden met de door de milieu-autoriteiten en
                         ( Zaak C-150/97)                                    de lidstaten verzamelde gegevens, overeenkomstig het
                                                                             bepaalde in artikel 8 van de richtlijn;
                            ( 97/C 181 /14 )
                                                                        h ) de Portugese wetgeving niet bepaalt dat in voorko
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      mend geval de andere lidstaat van het besluit in kennis
is op 17 april 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu                   wordt gesteld, overeenkomstig het bepaalde in artikel 9
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         van de richtlijn;
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la                       i)   de Portugese wetgeving niet bepaalt, dat de nationale
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                              maatregelen moeten worden toegepast op projecten
                                                                             waarvan de goedkeuringsprocedure in juni 1990 lo
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            pende was .
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de              O PB nr. L 175 van 5 . 7. 1985 , blz . 40 .
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn voor een volledige en juiste om
     zetting van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van
     27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
     van bepaalde openbare en particuliere projecten ('),
     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
     rusten krachtens artikel 189, derde alinea , van het EG           Verzoek van het Tribunal Supremo ( Sala de lo Social )
     Verdrag alsmede artikel 12 , lid 1 , van Richtlijn 85/             van 17 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het
     337/EEG;                                                           geding tussen A. Grajera Rodriguez enerzijds en Instituto
                                                                        Nacional de la Seguridad Social en Tesoreria General de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                                      la Seguridad Social anderzijds
                                                                                ( Zaak C-153/97 )
Middelen en voornaamste argumenten                                                                ( 97/C 181 /15 )
Ondanks het verstrijken van de gestelde termijn heeft de
Portugese Republiek niet alle bepalingen vastgesteld die                Het Tribunal Supremo ( Sala de lo Social ) heeft bij beschik
nodig zijn om Richtlijn 85/337/EEG volledig in nationaal                king van 17 maart 1997, ingekomen ter griffie van het
recht om te zetten . Daardoor heeft zij niet voldaan aan de             Hof van Justitie op 23 april 1997, in het geding tussen A.
krachten artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag en               Grajera Rodriguez enerzijds en Instituto Nacional de la Se
 artikel 12, lid 1 , van Richtlijn 85/337/EEG op haar rus              guridad Social en Tesoreria General de la Seguridad Social
tende verplichtingen.                                                   anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 Inzonderheid heeft de Portugese Republiek niet voldaan                 navolgende vragen :
 aan de krachtens de richtlijn op haar rustende verplichtin
 gen, daar:
                                                                         1 . Moet de in bijlage VI, deel D , sub 4, van Verordening
 a ) de Portugese wetgeving aan de richtlijn slechts ten dele                ( EEG ) nr. 1408/71 ('), in de versie van Verordening
      uitvoering geeft voor de categorieën projecten bedoeld                 ( EEG ) nr. 1248/92 ( 2 ), neergelegde berekeningsme
      in bijlage II;                                                         thode in strijd met de artikelen 48 en 51 van het EG
                                                                             Verdrag worden geacht, wanneer deze methode voor
 b ) de Portugese wetgeving niet alle in artikel 2 van de                    de bepaling van het Spaanse theoretische pensioen uit
      richtlijn vastgestelde criteria in aanmerking neemt;                   gaat van de grondslagen op basis waarvan de werkne
                                                                             mer gedurende de in aanmerking te nemen periode on
 c ) volgens de Portugese wetgeving een volledige categorie                  middellijk voorafgaand aan de betaling van de laatste
      projecten aan een milieu-effectbeoordeling kan worden                  premie aan de Spaanse sociale zekerheid premies heeft
      onttrokken;                                                            betaald, en het daaruit voortvloeiende theoretische
                                                                             pensioen op dezelfde wijze wordt aangepast als over
 d ) de Portugese wetgeving slechts ten dele uitvoering geeft                eenkomstig de Spaanse wetgeving een pensioen zou
      aan het bepaalde in de artikelen 3 en 5 en bijlage III                 zijn aangepast, dat is ontstaan op het tijdstip waarop
      van de richtlijn;                                                      in Spanje de laatste premie werd betaald ?
 e ) de Portugese wetgeving slechts ten dele uitvoering geeft            2 . Om de gelijke behandeling van de migrerende werkne
      aan het bepaalde in artikel 6, leden 2 en 3 , van de                   mer voor de sociale zekerheid te waarborgen, dient de
      richtlijn;                                                             berekeningsgrondslag van het Spaanse pensioen te
                                                                             worden vastgesteld aan de hand van de grondslagen
 f)   de Portugese wetgeving geen bepalingen bevat ter om                    op basis waarvan de migrerende werknemer premie
      zetting van artikel 7 van de richtlijn, betreffende de                  zou hebben betaald indien hij in Spanje was gebleven
      raadpleging van de overige lidstaten;                                  gedurende de vóór de intreding van de verzekerde ge


title: Zaak C-246/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat — Oostenrijk) — Armin Häupl/Lidl Stiftung & Co. KG (Merkenrecht — Artikel 10, lid 1, van richtlijn 89/104/EEG — Geen normaal gebruik van merk — Begrip datum waarop de inschrijvingsperiode is voltooid )

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat — Oostenrijk) — Armin Häupl/Lidl Stiftung & Co. KG
   (Zaak C-246/05) (1)

   (Merkenrecht - Artikel 10, lid 1, van richtlijn 89/104/EEG - Geen normaal gebruik van merk - Begrip datum waarop „de inschrijvingsperiode is voltooid’)
   (2007/C 183/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberste Patent- und Markensenat
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Armin Häupl

      Verwerende partij: Lidl Stiftung & Co. KG
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Patent- und Markensenat — Uitlegging van de artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van richtlijn 89/104/EEG: Eerste richtlijn van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Ontbreken van normaal gebruik van een merk — Redenen buiten de onderneming die deze beletten supermarkten te openen op nationaal grondgebied, terwijl de gebruikelijke strategie erin bestaat waren van dit merk alleen in eigen supermarkten te verkopen — Datum waarop de inschrijvingsprocedure is voltooid
   Dictum

               1)

               De datum waarop „de inschrijvingsprocedure is voltooid” in de zin van artikel 10, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet in elke lidstaat worden bepaald op basis van de in die staat ter zake van de inschrijving geldende procedurevoorschriften.

               2)

               Artikel 12, lid 1, van richtlijn 89/104 moet aldus worden uitgelegd dat sprake is van een „geldige reden […] voor het niet-gebruiken” van een merk bij belemmeringen die een rechtstreeks verband houden met dit merk en het gebruik van dit merk onmogelijk of onredelijk maken, en die zich buiten de wil van de houder van dit merk voordoen. Het staat aan de verwijzende rechter, de feiten van het hoofdgeding tegen de achtergrond van deze aanwijzingen te beoordelen.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2006.


title: Zaak C-242/05: Verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 31 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G.M. van de Coevering en Hoofd van het District Douane Roermond van de rijksbelastingdienst

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/8

         Verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 31 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G.M. van de Coevering en Hoofd van het District Douane Roermond van de rijksbelastingdienst
   (Zaak C-242/05)
   (2005/C 205/15)
   Procestaal: Nederlands
   Het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch heeft bij arrest van 31 mei 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 2005, in het geding tussen G.M. van de Coevering en Hoofd van het District Douane Roermond van de rijksbelastingdienst het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Staat het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het vrije verkeer van diensten zoals omschreven in artikel 49 tot en met 55 van het EG-verdrag, eraan in de weg dat Nederland van én in Nederland wonende natuurlijke persoon — die in én andere lidstaat een personenauto op basis van én overeenkomst met én verhuurder huurt, en welke auto niet is geregistreerd in het krachtens de Wegenverkeerswet 1994 aangehouden register en waarvoor niet op de voet van artikel 1, tweede lid, van de Wet BPM (1) de belasting van personenauto's en motorrijwielen is voldaan — op grond van artikel 1, vijfde lid, van de Wet BPM belasting van persononauto's en motorrijwielen heft ter zake van de aanvang van het gebruik met die personenauto in Nederland van de weg in de zin van de Wegensverkeerswet 1994, waarbij het volle bedrag aan belasting verschuldigd is, ongeacht de periode van huur en ongeacht de duur van het gebruik van de weg in Nederland en waarbij voor vorenbedoelde natuurlijk persoon geen enkel recht op vrijstelling en geen enkel recht op teruggaaf bestaat?

      (1)  Het op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992.