title: Zaak C-187/03 P: Hogere voorziening, op 25 april 2003 ingesteld door Zisis Drouvis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 26 februari 2003 in zaak T-184/00, Zisis Drouvis tegen de Commissie, ondersteund door de Raad

text:
C 171/10                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
vertegenwoordigd door V. Kontolaimos, juridisch adviseur van            d)   De Commissie heeft de uiterste grenzen van haar dis-
de Staat en S. Charitaki, assessor bij de Juridische Raad van de             cretionaire bevoegdheid overschreden en het evenredig-
Staat, domicilie gekozen hebbende bij de ambassadeur van                     heidsbeginsel geschonden, omdat zij een zo hoog percen-
Griekenland, rue Marie-Adélaïde 27.                                          tage als correctie heeft opgelegd voor alle eilanden van de
                                                                             Egeïsche Zee, met miskenning van het beperkte gevaar
                                                                             voor verliezen voor de schatkist, het feit dat de controle
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             voor het eerst werd verricht, het feit dat de Griekse
                                                                             autoriteiten zich onmiddellijk naar de aanwijzingen van
nietig te verklaren, zoniet te wijzigen, beschikking C/2003/500              haar diensten hebben gevoegd en de gevolgen voor de
van de Commissie houdende onttrekking aan communautaire                      economie en het milieu, die omgekeerd evenredig zijn
financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het                 met de bevolking van ieder eiland, en voor de kleinere
EOGFL, afdeling Garantie, hebben verricht, wat het hoofdstuk                 eilanden (gezien hun afhankelijkheid van het behoud van
inzake de financiële correcties ten laste van de Helleense                   hun olijfgaarden en hun overleving dank zij de verleende
Republiek betreft. Zoniet, en geheel subsidiair, zal de correctie            steun) catastrofaal kunnen zijn.
moeten worden beperkt a) tot enkel het gebied van het eiland
Lesvos en subsidiair van het eiland Rhodos, b) tot de uitgaven
die uiterlijk op 16 februari 2001 zijn verricht, en c) tot ten
hoogste 2 %.
                                                                        Hogere voorziening, op 25 april 2003 ingesteld door Zisis
Middelen en voornaamste argumenten                                      Drouvis tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
De bestreden beschikking van de Commissie moet nietig                   van 26 februari 2003 in zaak T-184/00, Zisis Drouvis
worden verklaard om de volgende redenen:                                     tegen de Commissie, ondersteund door de Raad
a)    De Commissie heeft de bepalingen van artikel 11 van                                      (Zaak C-187/03 P)
      verordening nr. 2019/93 en de artikelen 1, 2, 3 en 4 van
      verordening nr. 2837/93, maar ook de bepalingen van
      artikel 5, lid 2, sub c, van verordening nr. 729/70, zoals                                (2003/C 171/15)
      gewijzigd bij verordening nr. 1287/98, alsook artikel 7,
      lid 4, van verordening nr. 1258/99, onjuist uitgelegd en
      toegepast.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 25 april 2003 hogere voorziening ingesteld door Zisis
b)    Zelfs aangenomen dat de door de Commissie gegeven
                                                                        Drouvis, vertegenwoordigd door Ioannis Stamoulis, dikigoros,
      uitlegging van de bepalingen van de verordeningen
                                                                        tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
      nrs. 2019/93 en 2837/93 juist is, zou, opnieuw wegens
                                                                        Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 26 februari
      de evidente onduidelijkheid van de verordeningen en
                                                                        2003 in zaak T-184/00, Zisis Drouvis tegen de Commissie,
      overeenkomstig de richtinggevende richtlijnen, de met
                                                                        ondersteund door de Raad.
      die uitlegging samenhangende eventuele slechte toepas-
      sing van de gemeenschapsbepalingen niet moeten worden
      geacht het bestaan aan te tonen van alle verweten                 Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
      gebreken van het systeem, en bij het opstellen van
      de definitieve beschikking niet in aanmerking moeten
                                                                        —    de hogere voorziening rechtmatig en gegrond te ver-
      worden genomen ten bewijze van de noodzaak een
                                                                             klaren;
      algemene correctie en zeker een zo hoog percentage op
      te leggen.
                                                                        —    het bestreden arrest van het Gerecht van 26 februari
                                                                             2003 in zaak T-184/00 te vernietigen;
c)    De Commissie heeft de bij de controle vastgestelde
      feitelijke omstandigheden onjuist ingeschat, en zonder
                                                                        —    verweerders in de kosten te verwijzen.
      voldoende motivering geoordeeld dat er fundamentele
      gebreken van algemene aard bestonden, die een bijzonder
      groot gevaar voor het verlies van communautaire mid-
      delen meebrachten. Zij heeft de vaststellingen (die de
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      gecontroleerde twee eilanden betroffen) immers vooraf
      op ongeoorloofde wijze uitgebreid tot alle eilanden van
      de Egeïsche Zee, met miskenning van de bijzondere                 Eerste middel:                onjuiste uitlegging en toepassing
      kenmerken die ieder eiland vertoont en die verschillen                                          van artikel 6, lid 2, EU, artikel 14
      naargelang de ligging, de oppervlakte, de bevolking, de                                         van het Europees Verdrag tot be-
      morfologie van de bodem, de productiemogelijkheden,                                             scherming van de rechten van de
      de infrastructuur enz., welke bijzondere kenmerken door                                         mens (EVRM) en artikel 1 van het
      de op de eilanden van de Egeïsche Zee toegepaste                                                eerste aanvullend protocol bij het
      verordeningen zelf worden erkend.                                                               EVRM.
 ---pagebreak--- 19.7.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 171/11
Tweede middel:                onjuiste uitlegging en toepassing                   wekkend is en zeer zware en ongeneeslijke ziekten
                              van de artikelen 42 en 43 EG.                       veroorzaakt;
                                                                             —    rekwirantes veiligheid op het werk bewust in gevaar
                                                                                heeft gebracht, door ernstige nalatigheid
                                                                             en vordert de betaling van een bedrag van 3 500 000 euro
Hogere voorziening, op 3 mei 2003 ingesteld door                             (voorheen 7 000 000 000 ITL), onder verwijzing naar de
Arnaldo Lucaccioni tegen het arrest van het Gerecht van                      vergoeding die is toegekend aan elk van de slachtoffers
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                         (ongeveer 500 000 euro, voorheen 1 000 000 000 ITL)
kamer) van 26 februari 2003 in zaak T-164/01, Arnaldo                        als bedoeld in vonnis 4840/96 van 5 juli 1996 van de
Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           Pretura Circondariale di Torino, en van de schadever-
                           schappen                                          goeding die is toegekend aan elk van de slachtoffers van
                                                                             het ongeval met de „Cermis”-kabelbaan, namelijk
                       (Zaak C-196/03 P)                                     2 000 000 euro (voorheen 4 000 000 000 ITL).
                        (2003/C 171/16)                                3.    de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
                                                                             voorziening.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Arnaldo
Lucaccioni, vertegenwoordigd door M. Cimino, avvocato,                 Middelen en voornaamste argumenten
domicilie gekozen hebbende te Fermo (AP) (Italië), tegen het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 26 februari 2003 in
zaak T-164/01, Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de               1)     Volgens het Gerecht had rekwirant op 15 mei 1995
Europese Gemeenschappen.                                               reeds een eigenlijk en echt verzoek ingediend met betrekking
                                                                       tot de morele schade die hij in de periode vóór zijn beroeps-
                                                                       ziekte had geleden. Dit verzoek was door het tot aanstelling
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                         bevoegde gezag afgewezen bij besluit van 22 september 1994
                                                                       en rekwirant had op 15 december 1994 daartegen een klacht
1.    de hogere voorziening ontvankelijk en bijgevolg gegrond          ingediend waarin hij de beweerde schade, in het bijzonder de
      te verklaren;                                                    morele schade, die hij vóór de beroepsziekte had geleden, niet
                                                                       langer vermeldde; dienaangaande stelde hij bij het Gerecht (in
2.    overeenkomstig het gemene recht, het Handvest van                zaak T-165/95) beroep in tegen de afwijzing van de klacht
      Fundamentele Rechten van de Europese Unie en het                 waarbij de Commissie hem het recht op vergoeding ontzegde
      Europees Verdrag van de rechten van de mens hem een              voor de morele schade die hij vóór het ontstaan van de
      vergoeding toe te kennen voor de morele en lichamelijke          beroepsziekte had geleden. In wezen zou rekwirant niet
      schade die hem door verweerster in eerste aanleg is              tijdig een beroep hebben ingesteld tegen het besluit van de
      veroorzaakt tussen 1967 en 1990, toen hij al dan niet            Commissie van 22 september 1994 voorzover dit geen
      onder artikel 73 van het Ambtenarenstatuut viel, op              melding maakte van een vergoeding van de schade.
      grond van de onrechtmatige daad en onverschoonbare
      aansprakelijkheid van de instelling, die:
                                                                       Volgens rekwirant zijn de argumenten van het Gerecht niet
      —    de menselijke waardigheid van rekwirant heeft ge-           overtuigend omdat niet als vaststaand kan worden aangeno-
           schonden;                                                   men dat het verzoek van 15 mei 1994 een verzoek om
                                                                       vergoeding van de vóór het ontstaan van de ziekte geleden
      —    zijn recht op integriteit heeft geschonden;                 schade inhield. Deze uitlegging is betwistbaar aangezien het
                                                                       gaat om een brief waar in het algemeen vragen en eisen worden
      —    hem op onrechtmatige wijze over een lange periode           geformuleerd met betrekking tot de schade die verbonden is
           lichamelijk letsel heeft toegebracht, voorzover zij         aan het ontstaan van de ziekte.
           hem bewust en ook met onjuiste verklaringen heeft
           gedwongen te werken in lokalen die met asbest
           waren geïsoleerd, wetend dat asbest gevaarlijk is           2)     Rekwirant komt eveneens op tegen het feit dat het
           voor eenieder die daaraan wordt blootgesteld;               Gerecht het verzoek om vergoeding van de materiële schade
                                                                       niet-ontvankelijk heeft verklaard op grond dat een beroep tot
      —    het leven van rekwirant bewust in gevaar heeft              schadevergoeding gegevens moet bevatten die het mogelijk
           gebracht, met het risico hem om het leven te                maken het gedrag te omschrijven dat rekwirant aan de
           brengen, als verzwarende omstandigheid;                     instelling toeschrijft, alsmede de redenen die volgens hem
                                                                       wijzen op het bestaan van een causaal verband tussen dit
      —    rekwirant jarenlang bewust heeft gekweld door hem           gedrag en de schade die hij beweert te hebben geleden. Volgens
           bloot te stellen aan asbest, een stof die kankerver-        rekwirant is de schade aan zijn gezondheid ten gevolge van de


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 september 1999 in zaak C-275/97 (verzoek van het Finanzgericht Köln om een prejudiciële beslissing): DE + ES Bauunternehmung GmbH tegen Finanzamt Bergheim (Vierde richtlijn 78/660/EEG - Jaarrekening - Beginsel van getrouw beeld - Voorzichtigheidsbeginsel - Beginsel van afzonderlijke waardering - Forfaitaire voorzieningen voor meerdere risico's - Voorwaarden)

text:
4.12.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 352/7
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                van 14 september 1999
                      van 14 september 1999
                                                                           in zaak C-375/97 (verzoek van de Handelsrechtbank te
in zaak C-275/97 (verzoek van het Finanzgericht Köln om                    Doornik om een prejudiciële beslissing): General Motors
een prejudiciële beslissing): DE + ES Bauunternehmung                                       Corporation tegen Yplon SA (1)
             GmbH tegen Finanzamt Bergheim (1)
(Vierde richtlijn 78/660/EEG — Jaarrekening — Beginsel                     (Richtlijn 89/104/EEG — Merken — Bescherming — Waren
van getrouw beeld — Voorzichtigheidsbeginsel — Beginsel                          of diensten die niet soortgelijk zijn — Bekend merk)
van afzonderlijke waardering — Forfaitaire voorzieningen
             voor meerdere risico’s — Voorwaarden)
                                                                                (1999/C 352/14)
                           (1999/C 352/13)
                           (Procestaal: Duits)                                                       (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-275/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht Köln
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen DE + ES                 In zaak C-375/97, betreffende een verzoek aan het Hof
Bauunternehmung GmbH en Finanzamt Bergheim, om een                         krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Handelsrechtbank te
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de Vierde richtlijn         Doornik (België), in het aldaar aanhangig geding tussen General
(78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag                  Motor Corporation en Yplon SA, om een prejudiciële beslissing
van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende de               over de uitlegging van artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn
jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222,                   (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
blz. 11), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:            de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,
J.-P. Puissochet, kamerpresident, P. Jann, D. A. O. Edward (rap-           L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
porteur), L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:           J.-P. Puissochet, president van de Derde en de Vijfde kamer,
P. Léger; griffier: R. Grass, op 14 september 1999 een arrest              waarnemend voor de president P. Jann, kamerpresident, J. C.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), J. L. Murray,
                                                                           D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen
Volgens de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli           rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag         14 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, moet         luidt als volgt:
voor vrijwaringsrisico’s als die welke in het hoofdgeding aan de
orde zijn, een voorziening worden gevormd ter voldoening aan
verplichtingen die rechtens ontstaan vóór de balansdatum, maar           Artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
waarvan de concrete aard en omvang pas later komen vast te staan.          Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
Voor al deze risico’s moet één enkele voorziening worden gevormd           merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd, dat een
wanneer, zoals in casu, een forfaitaire waardering van deze voorzie-       ingeschreven merk slechts in aanmerking komt voor de verruimde
ning het gepaste middel is om het getrouwe beeld van het bedrag van        bescherming ten opzichte van waren of diensten die niet soortgelijk
de uitgaven die aan de passiefzijde zullen worden opgenomen, te            zijn, wanneer het bekend is bij een aanmerkelijk deel van het publiek
waarborgen. Bij gebreke van een specifieke communautaire regeling          waarvoor de onder dat merk aangeboden waren of diensten bestemd
inzake de methode en de criteria voor de waardering van het bedrag         zijn. In het Beneluxgebied is het voldoende, dat het bekend is bij een
van de voorzieningen voor risico’s en verplichtingen, moeten deze          aanmerkelijk gedeelte van dat gebied, hetgeen in voorkomend geval
voorzieningen worden vastgesteld volgens de voorwaarden van de             een gedeelte van één van de Beneluxlanden kan zijn.
verschillende nationale regelingen, met dien verstande dat de jaarre-
kening een getrouw beeld moet geven van het vermogen, de financiële
positie en het resultaat van de vennootschap en dat het bedrag van de
voorziening niet hoger mag zijn dan voor die vennootschap noodzake-
lijk is.                                                                   (1) PB C 387 van 20.12.1997.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Beroep, op 24 juli 1996 ingesteld door Edouard Dubois et Fils SA tegen Commissie en Raad van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-113/96)

text:
Nr . C 318/ 10        NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               26 . 10 . 96
1993 houdende vaststelling van verzoekers beoordelings             Beroep, op 24 juli 1996 ingesteld door Edouard Dubois et
rapport over de periode van 1 januari 1990 tot en met               Fils SA tegen Commissie en Raad van de Europese Gemeen
31 december 1991 en, voor zoveel nodig, van het op                                               schappen
22 februari 1994 officieel ter kennis gebrachte besluit                                    ( Zaak T-l 13/96 )
houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoekers klacht
                                                                                ( 96/C 318/22 )
tegen dat rapport, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ),
samengesteld als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili en R. M.
Moura-Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadmini                                  (Procestaai: Frans)
strateur, op 26 september 1996 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 24 juli 1996 beroep tegen Commissie en
1 . Verwerpt het beroep .                                           Raad van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
                                                                    Edouard Dubois et Fils SA, te Roubaix ( Frankrijk ), verte
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal               genwoordigd door P. Ricard en A. Crosson du Cormier,
     dragen.                                                        advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                    burg bij M. Feiler, advocaat aldaar, Rue Ermesinde 67.
(') PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    — te verklaren dat verweerders in de zin van artikel 215 ,
                                                                        tweede alinea , van het Verdrag aansprakelijk zijn voor
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 de schade die zij heeft geleden in haar werkzaamheden
                   VAN EERSTE AANLEG                                    van erkend douane-expediteur ten gevolge van de
                                                                        toepassing van de Europese Akte waarbij een vrije
                       van 10 juli 1996                                 ruimte voor het verkeer van goederen en diensten is
in zaak T-208/95 , Miwon Co. Ltd tegen Commissie van de                  ingesteld tussen de grenzen van de Lid-Staten per
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                           1 januari 1993 ;
(Dumping — Mononatriumglutamaat — Verordening van
de Commissie houdende vaststelling van schending van een            — verweerders hoofdelijk te veroordelen, haar ter zake van
prijsverbintenis en instelling van voorlopig anti-dumping               deze schade een bedrag van 112 339 702 Ffr. te beta
recht — Beroep tot nietigverklaring — Latere vaststelling                len ;
 van een verordening tot instelling van definitief anti
        dumpingrecht — Afdoening zonder beslissing)                 — verweerders in de kosten te verwijzen .
                         ( 96/C 318/21 )
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaai: Engels)
                                                                    Verzoekster houdt zich voornamelijk bezig met het vervoer
In zaak T-208/95 , Miwon Co . Ltd , gevestigd de Dongdae           van goederen in commissie en met aanverwante activiteiten .
mun-Ku ( Seoel, Zuid-Korea ), vertegenwoordigd door J. -F.          Verspreid over het Franse grondgebied heeft zij 16 vestigin
Bellis, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te         gen die op grond van een haar krachtens de Code des
Luxemburg ten kantore van A. F. Brausch, advocaat aldaar,           Douanes afgegeven ministeriële vergunning optraden als
Rue Zithe 8 , tegen Commissie van de Europese Gemeen               douane-expediteur, waar dus beroepsmatig douaneformali
schappen ( gemachtigde : N. Khan ), betreffende een beroep          teiten werden verricht, bestaande in de gedetailleerde
tot nietigverklaring van Verordening ( EG ) nr . 1754/95 van        aangifte van in - en uitgaande goederen voor de heffing van
                                                                    de douanerechten .
de Commissie van 18 juli 1995 tot instelling van een
voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van mononatri
 umglutamaat van oorsprong uit Indonesië, de Republiek              De per 1 januari 1993 bij de Europese Akte ingestelde
 Korea , Taiwan en Thailand ( PB 1995 , L 170 , blz . 4 ), voor     ruimte zonder binnengrenzen tussen de Lid-Staten heeft
 zover zij Miwon Co . Ltd betreft, heeft het Gerecht ( Vijfde       economisch en sociaal grote consequenties gehad voor de
 Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt : R. Schintgen,       douane-expediteurs . De door de communautaire instanties
 kamerpresident, R. Garcia-Valdecasas, V. Tiili , J. Azizi en       getroffen begeleidende maatregelen hebben de aanzienlijke
 R. Moura Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 10 juli 1 996      gevolgen van het wegvallen van de binnengrenzen in de
 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als               Gemeenschap voor de douane-expediteurs slechts zeer ten
 volgt:                                                             dele kunnen opvangen; die maatregelen hadden overigens
                                                                    niet het karakter van een schadeloosstelling, maar beoogden
                                                                    enkel de buitengewone lasten bij het beheer van de
 1 . Op bet beroep behoeft niet te worden beslist.                  doorvoerkantoren tot 31 december 1992 te regelen .
 2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .                  Verzoekster vordert toepassing van artikel 215 , tweede
                                                                    alinea , van het Verdrag op basis van risico-aansprakelijk
 (') PB nr . C 351 van 30 . 12 . 1995 .                             heid ter zake van het functioneren van de instellingen , en,
                                                                    complementair, op basis van schuldaansprakelijkheid van
                                                                     de communautaire autoriteiten .
 ---pagebreak--- 26 . 10 . 96       LNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 318/ 11
Wat de risico-aansprakelijkheid betreft, beroept zij zich op         Middelen en voornaamste argumenten
het beginsel van de overheidsaansprakelijkheid wegens
schending van de gelijkheid voor de publieke lasten : als            Verzoekster, een onderneming naar Duits recht die reclame
gevolg van de toepassing van de regeling inzake de „ ruimte          per telefax wil maken, komt op tegen de weigering van de
zonder binnengrenzen ", ingevoerd bij de Europese Akte,              Commissie om stelling te nemen over haar bezwaar tegen de
heeft zij in haar hoedanigheid van erkend douane-expedi             Bondsrepubliek Duitsland na het arrest van het Bundesge
teur een abnormale, bijzondere en directe schade geleden .           richtshof van 25 oktober 1995 , dat de reclame per telefax
Het wegvallen van de douane-expediteurswerkzaamheden                 beperkt tot het geval waarin de ontvanger uitdrukkelijk of
heeft voor diverse ondernemingen in de sector een drastische         concludent met het ontvangen van dergelijke meldingen
omzetdaling, en zelfs bedrijfssluitingen tot gevolg gehad .          heeft ingestemd .
                                                                     Haars inziens is die weigering in strijd met de communau
Ten aanzien van de schuldaansprakelijkheid van de instel            taire mededingingsregels alsmede met de beginselen die de
lingen betoogt verzoekster, dat bij het regelgevend optreden         totstandkoming en de werking van de binnenmarkt regelen .
van de Gemeenschap waardoor de schade is veroorzaakt, de             In concreto leidt vorenbedoelde beslissing van het Bundes
communautaire autoriteiten de verkregen rechten van de               gerichtshof tot een versterking van de machtspositie van de
expediteurs en het vertrouwensbeginsel hebben geschon               grote ondernemingen van het reclamebedrijf ( gedrukte en
den .                                                                uitgezonden reclame ). Bovendien vormt de betrokken
                                                                     beslissing een hinderpaal voor de totstandbrenging van een
Omtrent de aard van de schade stelt zij , dat zij als gevolg van     homogene markt.
de invoering van de Europese ruimte plotseling in haar lang
tevoren georganiseerde expediteursactiviteiten een dubbele
schade heeft geleden: a ) door het definitief en nagenoeg
geheel wegvallen van haar bedrijf van douane-agent, en b )
door de buitengewone exploitatiekosten die de plotselinge            Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door Thai Bicycle Industry
gebeurtenissen, eerst op sociaal vlak, maar eveneens op                       Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie
technisch en administratief gebied veroorzaakten .
                                                                                ( Zaak T-118/96 )
                                                                                ( 96/C 318/24 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 26 juli 1996 beroep ingesteld tegen Raad van
Beroep, op 29 juli 1996 ingesteld door Intertronic-F.                de Europese Unie door Thai Bicycle Industry Co . Ltd ,
Cornelis GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen                vertegenwoordigd door J. F. Bellis en R. Luff, domicilie
                             schappen                                gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. F.
                                                                     Brausch, Rue Zithe 8 .
                       ( Zaak T-l 17/96 )
                          ( 96/C 318/23 )                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     — Verordening ( EG ) nr. 648/96 van de Raad van 28 maart
                      (Procestaai: Duits)                                1996 tot instelling van een definitief anti-dumpingsrecht
                                                                         op de invoer van rijwielen van oorsprong uit onder meer
                                                                         Thailand nietig te verklaren, voor zover zij een definitief
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                anti-dumpingrecht oplegt op rijwielen die zijn vervaar
schappen is op 29 juli 1996 beroep tegen Commissie van de                digd door verzoekster;
Europese Gemeenschappen ingesteld door Intertronic-F.
Cornelis GmbH, te Emden ( Bondsrepubliek Duitsland ),                — de Raad in de kosten te verwijzen .
vertegenwoordigd door Pr. Dr. Schumacher, te Bremen
( BRD ), en door W. Wiltfang, advocaat te Krummhörn                  Middelen en voornaamste argumenten
( BRD ).
                                                                     Verzoekster, een naamloze vennootschap naar Thais recht,
                                                                     gespecialiseerd in de vervaardiging van rijwielen en onder
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  delen van rijwielen en motorfietsen, bestrijdt de oplegging
                                                                     van anti-dumpingrechten op haar exporten naar de Euro
— vast te stellen, dat verweerster in strijd met het Verdrag         pese Gemeenschap .
     heeft nagelaten de tenuitvoerlegging van het verbod van
     reclame per telefax door de daarmee belaste autoriteiten        Zij betoogt dat de instellingen bij de vaststelling van de
     van de Bondsrepubliek Duitsland en de ter zake van de           dumpingmarge twee kennelijke beoordelingsfouten hebben
     bescherming van reclamebelangen bevoegde verenigin             gemaakt:
     gen in strijd met het kartelverbod te verklaren ;               Verzoeksters dumpingmarge is, in strijd met artikel 2 , lid 3 ,
                                                                      onder b ), ii ), van Verordening ( EEG ) nr. 2324/88 van de
— verweerster in de kosten te verwijzen .                             Raad, kunstmatig opgedreven door de weigering van de


title: Zaak T-137/99: Beroep, op 3 juni 1999 ingesteld door N. Martinez Paramo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 246/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
Bij de kamer van beroep      Weigering van inschrijving door           Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:        de onderzoeker                            bestreden beslissing:           de onderzoeker
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,         Middelen:                       — schending van artikel 7, lid 1,
                                 sub b, van verordening (EG)                                               sub b, van verordening (EG)
                                 nr. 40/94                                                                 nr. 40/94
                             — onjuiste toepassing van ar-                                             — onjuiste toepassing van artikel
                                 tikel 7, lid 1, sub c, van veror-                                         7, lid 1, sub c, van verordening
                                 dening (EG) nr. 40/94.                                                    (EG) nr. 40/94.
                                                                       Beroep, op 3 juni 1999 ingesteld door N. Martinez Paramo
Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Taurus-Film Gesell-               e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
schaft mit beschränkter Haftung u. Co. tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                  tekeningen en modellen)                                                       (Zaak T-137/99)
                       (Zaak T-136/99)                                                          (1999/C 246/77)
                       (1999/C 246/76)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Duits)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen door N. Martinez Paramo
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              en 33 anderen, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat
schappen is op 1 juni 1999 beroep tegen Bureau voor                    te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen               kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheins-
en modellen) ingesteld door Taurus-Film Gesellschaft mit               heim 2.
beschränkter Haftung u. Co., te Unterföhring (BRD), vertegen-
woordigd door Büsing, Müffelmann & Theye, advocaten te                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Bremen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch
& Wolter, rue Goethe 11.
                                                                       — de op 23 maart 1999 tot verzoekers gerichte beschikking
                                                                            van R. Fry, hoofd administratieve eenheid bij DG IX,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                         waarbij hun contract per 30 juni 1999 werd opgezegd,
                                                                            nietig te verklaren, alsmede de op 30 juni 1999 vastgestel-
1. de beslissing van verweerder van 19 maart 1999 te vernie-                de datum van het einde van het contract van iedere
    tigen en verweerder te veroordelen:                                     verzoeker nietig te verklaren;
    a) aanvraag nr. 400481 als gemeenschapsmerk in te                  — voorzover nodig de aan het contract van verzoekers
        schrijven voor alle nog uitgesloten diensten van de                 gegeven juridische kwalificatie nietig te verklaren, voorzo-
        klassen 38, 41 en 42 (als vermeld in bijlage K2),                   ver het wat ieder van hen betreft in werkelijkheid gaat om
                                                                            een verlenging voor onbepaalde tijd van een contract uit
                                                                            hoofde van artikel 2, sub a, van de Regeling welke van
    b) de beroepstaks aan verzoekster terug te betalen,                     toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „Rege-
                                                                            ling”);
2. verweerder in de kosten van dit geding te verwijzen
    alsmede in die welke op de procedure voor de kamer van             — verweerster te verwijzen in alle kosten.
    beroep zijn gevallen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                       Verzoekers, die reeds beroep hebben ingesteld tot nietigverkla-
Betrokken merk:              woordmerk „Cine Comedy” —                 ring van de procedures en examens van intern vergelijkende
                             aanvraag nr. 400481                       onderzoeken COM/T/A/2/98 en COM/T/B/2/98 (1), komen
                                                                       thans op tegen de opzegging van hun contract als tijdelijk
Waar of dienst:              „delen van de diensten van de             personeelslid per 30 juni 1999 bij brief van het hoofd
                             klassen 38, 41, 42”                       administratieve eenheid van DG IX van 23 maart 1999.
 ---pagebreak--- 28.8.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/39
Tot staving van dit beroep stellen verzoekers:                           — de bestreden handeling nietig te verklaren;
— schending van de artikelen 2, sub a en b, 3, sub a, 8, 9, 13,
    14 en 15 van de Regeling, alsmede schending van algemene             — het Europees Parlement krachtens artikel 215, tweede
    rechtsbeginselen, zoals het gelijkheidsbeginsel, discrimi-                alinea, EEG-Verdrag te veroordelen om aan de vennoot-
    natieverbod en het evenredigheidsbeginsel. Volgens ver-                   schap A.I.C.S. een bedrag van 1 miljoen FF aan schadever-
    zoekers zijn hun contracten in werkelijkheid contracten                   goeding te betalen.
    voor onbepaalde tijd na een tweede verlenging van hun
    krachtens artikel 2, sub a, van de Regeling gesloten con-
    tract van tijdelijk functionaris;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
— schending van de artikelen 10, eerste alinea, en 12 van de
    Regeling, alsmede schending van het zorgvuldigheids- en
    het vertrouwensbeginsel. Door haar optreden schendt de
    Commissie het dienstbelang en belast zij verzoekers’                 Verzoekster, een onderneming die voertuigen met chauffeur
    loopbaan;                                                            verhuurt, heeft ingeschreven op een aanbesteding voor particu-
                                                                         liere diensten voor het personenvervoer over de weg met
                                                                         motorvoertuigen en minibussen met chauffeur in de agglome-
— schending van de artikelen 47, lid 2, sub a, en 74, lid 2,             ratie Straatsburg van de plaats van aankomst (stations, luchtha-
    sub a, van de Regeling, alsmede van het rechtsbeginsel dat           vens) naar de arbeidsplaats en omgekeerd binnen straal
    een bestuurshandeling op wettige, geoorloofde en relevante           van 20 kilometer rondom de gebouwen van het Europees
    gronden moet berusten, zonder dwaling feitelijk en rech-             Parlement (aanbesteding nr. 99/S 18-8765/FR lot 1).
    tens. Door de bestreden besluiten vast te stellen en op
    23 maart 1999 de beëindiging van de contractsverhoudin-
    gen per 30 juni 1999 mee te delen, zijn in de toepasselijke
    bepalingen vastgestelde voorwaarden niet in acht geno-               Bij brief van 7 april 1999 (bestreden handeling) deelde de
    men, omdat een contract van onbepaalde tijd slechts kan              directeur-generaal Administratie van het Europees Parlement
    worden opgezegd met inachtneming van een opzeggings-                 verzoekster mede, dat haar offerte niet was aanvaard. Tijdens
    termijn.                                                             een persoonlijk onderhoud met de directeur-generaal Admini-
                                                                         stratie van het Parlement op 13 april 1999 meende verzoek-
                                                                         sters directeur te begrijpen, dat het Europees Parlement het
(1) Zaak T-117/99.                                                       contract met een concurrente, de Coopérative Taxi 13, had
                                                                         verlengd. Bij brieven van 15 en 19 april 1999 deed verzoekster
                                                                         een aantal inlichtingen betreffende de Franse wetgeving op het
                                                                         gebied van het taxibedrijf toekomen. Bij brief van 4 mei 1999
                                                                         aan verzoekster verklaarde de directeur-generaal Administratie
                                                                         van het Europees Parlement dat alle regelingen en procedures
                                                                         betreffende de overheidsopdrachten voor diensten in acht
                                                                         waren genomen.
Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door vennootschap
Alsace International Car Services (A.I.C.S.) tegen Europees
                             Parlement                                   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster:
                         (Zaak T-139/99)                                 — de voorwaarden waaronder het Europees Parlement naar
                                                                              alle waarschijnlijkheid het contract met de concurrente
                         (1999/C 246/78)                                      heeft gesloten, zijn onregelmatig: de eventueel met de
                                                                              Coopérative Taxi 13 of enig ander taxibedrijf gesloten
                                                                              overeenkomst is in strijd met de Franse wetgeving op het
                                                                              taxibedrijf, en levert een discriminatie op ten nadele van de
                          (Procestaal: Frans)                                 exploitanten van huurauto’s die hadden ingeschreven in
                                                                              het kader van voornoemde aanbesteding;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 juni 1999 beroep ingesteld tegen Europees
Parlement door vennootschap Alsace International Car Ser-                — de wijze waarop het Parlement de prijs voor de diensten
vices (A.I.C.S.), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk), vertegen-             bij wege van overeenkomst heeft vastgesteld, is niet in
woordigd door C. Imbach en A. Dissler, advocaten te                           overeenstemming met de voorschriften van de Franse
Straatsburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                      wetgeving;
kantore van M. Campus-Leclerc, advocaat aldaar, avenue
Gaston Diderich 117.
                                                                         — het Europees Parlement heeft het discriminatieverbod
                                                                              geschonden, dat als een fundamenteel beginsel van het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           gemeenschapsrecht wordt beschouwd.
— vast te stellen dat de motivering voor de afwijzing van de
    inschrijving van de vennootschap A.I.C.S. discriminerend
    is en in strijd is met het discriminatieverbod en dat als een
    beginsel van het gemeenschapsrecht wordt beschouwd;


title: Zaak C-608/15 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 juli 2016 — Panasonic Corp./MT Picture Display Co. Ltd, Europese Commissie (Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 181 — Mededingingsregelingen — Wereldmarkt van tv- en computerbeeldbuizen — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot prijzen, verdeling van markten en klanten, en beperking van de productie — Rechten van de verdediging — Mededeling van punten van bezwaar — Inhoud)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/16

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 juli 2016 — Panasonic Corp./MT Picture Display Co. Ltd, Europese Commissie
   (Zaak C-608/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 181 - Mededingingsregelingen - Wereldmarkt van tv- en computerbeeldbuizen - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot prijzen, verdeling van markten en klanten, en beperking van de productie - Rechten van de verdediging - Mededeling van punten van bezwaar - Inhoud))
   (2016/C 343/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Panasonic Corp. (vertegenwoordigers: R. Gerrits, advocaat, M. Hoskins, QC, en M. Gray, barrister)

      Andere partijen in de procedure: MT Picture Display Co. Ltd, Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan en V. Bottka, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Panasonic Corp. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 1 juli 1999 in zaak C-155/98 P: S. C. Alexopoulou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening - Kennelijk ongegrond of niet-ontvankelijk verklaard beroep - Ambtenaren - Indeling in rang")

text:
28.8.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 246/7
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 1 juli 1999
                           van 1 juli 1999
                                                                           in zaak C-173/98 (verzoek van het Hof van Beroep
                                                                           te Brussel om een prejudiciële beslissing): Sebago Inc.,
                                                                           Ancienne Maison Dubois et Fils SA tegen G-B Unic SA (1)
in zaak C-155/98 P: S. C. Alexopoulou tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Merk — Uitputting van recht van merkhouder — Toestem-
                                                                                ming van houder”)
(„Hogere voorziening — Kennelijk ongegrond of niet-
ontvankelijk verklaard beroep — Ambtenaren — Indeling in                                             (1999/C 246/13)
                                rang”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (1999/C 246/12)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)                              In zaak C-173/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Hof van
                                                                           Beroep te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           Sebago Inc., Ancienne Maison Dubois et Fils SA en G-B Unic
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- NV, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                          dentie van het Hof)                              artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad
                                                                           van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
                                                                           merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het
                                                                           Hof (Vijfde kamer) samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
In zaak C-155/98 P, S. C. Alexopoulou, ambtenaar van de                    kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gul-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                       mann (rapporteur) en D. A. O. Edward, rechters; advocaat
Brussel (België), vertegenwoordigd door O. Slusny, advocaat te             generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       op 1 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, betreffen-          als volgt:
de hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
kamer) van 13 februari 1998, Alexopoulou/Commissie (T-                     Artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de
19/96, JurAmbt. blz. I-A-51 en II-117), strekkende tot vernie-             Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
tiging van die beschikking, andere partij bij de procedure:                merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    2 mei 1992 betreffende de Europese Economische Ruimte, moet
G. Valsesia en J. Currall), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-         aldus worden uitgelegd,
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho
de Almeida, C. Gulmann, L. Sevón (rapporteur) en M. Wathe-                — dat de aan het merk verbonden rechten slechts zijn uitgeput,
let, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Hol-               wanneer de producten in de Gemeenschap (in de Europese
stein, adjunct-griffier, op 1 juli 1999 een arrest gewezen                      Economische Ruimte sedert de inwerkingtreding van de Overeen-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             komst betreffende de Europese Economische Ruimte) in de
                                                                                handel zijn gebracht, en dat deze bepaling de lidstaten niet de
                                                                                mogelijkheid laat om in hun nationaal recht de uitputting van
1) Wijst de hogere voorziening af.                                              de aan het merk verbonden rechten vast te stellen voor producten
                                                                                die in derde landen in de handel zijn gebracht;
2) Verwijst S. C. Alexopoulou in de kosten.                                — dat er slechts toestemming is in de zin van artikel 7, lid 1, van
                                                                                deze richtlijn, wanneer de toestemming betrekking heeft op elk
                                                                                exemplaar van het product waarvoor de uitputting wordt
                                                                                aangevoerd.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.


title: Zaak C-121/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 18 december 2014 — ANODE — Association nationale des opérateurs détaillants en énergie/Premier ministre, Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique, Commission de régulation de l’énergie, GDF Suez

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 18 december 2014 — ANODE — Association nationale des opérateurs détaillants en énergie/Premier ministre, Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique, Commission de régulation de l’énergie, GDF Suez
   (Zaak C-121/15)
   (2015/C 178/08)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ANODE — Association nationale des opérateurs détaillants en énergie

      Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique, Commission de régulation de l’énergie, GDF Suez

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de interventie van een lidstaat die bestaat in het opleggen aan de historische exploitant van de verplichting om eindverbruikers tegen gereguleerde tarieven de levering van aardgas aan te bieden, maar er niet aan in de weg staat dat zowel de historische leverancier als de alternatieve leveranciers concurrerende aanbiedingen doen tegen prijzen die lager zijn dan die tarieven, worden geacht los van de vrije marktwerking het prijspeil voor de levering van aardgas aan eindverbruikers te bepalen, en belemmert zij uit de aard der zaak de totstandbrenging van een door concurrentie gekenmerkte aardgasmarkt als bedoeld in artikel 3, lid 1, van richtlijn 2009/73/EG (1)?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, volgens welke criteria moet dan worden beoordeeld of een dergelijke interventie van de staat in de prijs voor de levering van aardgas aan eindverbruikers verenigbaar is met richtlijn 2009/73/EG?
               In het bijzonder:

                           a)

                           In hoeverre en onder welke voorwaarden staat artikel 106, lid 2, van het Verdrag, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 2, van richtlijn 2009/73/EG, de lidstaten toe om, door te interveniëren in de prijs voor de levering van aardgas aan eindverbruikers, andere doelstellingen na te streven dan de handhaving van de leveringsprijs op een redelijk niveau, zoals de voorzieningszekerheid en de territoriale samenhang?

                           b)

                           Staat artikel 3, lid 2, van richtlijn 2009/73/EG, met name gelet op de doelstellingen „voorzieningszekerheid” en „territoriale samenhang”, een interventie van een lidstaat in de vaststelling van de prijs voor de levering van aardgas toe die is gebaseerd op het beginsel dat alle kosten van de historische leverancier moeten worden gedekt, en mogen de door de tarieven te dekken kosten andere bestanddelen omvatten dan het representatieve gedeelte van de voorziening op lange termijn?

      (1)  Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (PB L 211, blz. 94).


title: Zaak C-273/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 22 juni 2006 — Auto Peter Petschenig GmbH/Toyota Frey Austria GmbH

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 22 juni 2006 — Auto Peter Petschenig GmbH/Toyota Frey Austria GmbH
   (Zaak C-273/06)
   (2006/C 212/31)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Handelsgericht Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Auto Peter Petschenig GmbH

      Verweerster: Toyota Frey Austria GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, lid 1, eerste zin, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1475/95 (1) van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen […] aldus worden uitgelegd dat enkel de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector […] (2) en enkel de daaruit voortvloeiende aanpassing van een distributiesysteem, dat in overeenstemming was met verordening nr. 1475/95 en op grond daarvan vrijgesteld, aan de voorwaarden voor vrijstelling van een selectief distributiesysteem krachtens verordening nr. 1400/2002, zijn te beschouwen als noodzaak van een reorganisatie in de zin van artikel 5, lid 3, eerste zin, eerste streepje, van verordening nr. 1475/95?

               2)

                  Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt: moet artikel 5, lid 3, eerste zin, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen […] aldus worden uitgelegd dat reeds het wegvallen — bij selectieve distributiesystemen — van de vroegere gebiedsbescherming voor dealers, ook al gaat dit gepaard met de voorheen krachtens verordening nr. 1475/95 niet mogelijke toelating van reparateurs die geen dealer van het betrokken merk zijn, een reorganisatie in de zin van artikel 5, lid 3, eerste zin, eerste streepje, van verordening nr. 1475/95 vormt of moet worden bewezen dat er sprake is van daadwerkelijke reorganisatiemaatregelen?

      (1)  PB L 145, blz. 25.

      (2)  PB L 203, blz. 30.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 oktober 2000 in zaak C-155/99 (verzoek van de Pretore di Treviso, sezione distaccata di Oderzo) om een prejudiciële beslissing): G. Busolin e.a. tegen Ispettorato Centrale Repressione Frodi — Ufficio di Conegliano — Ministero delle Risorse agricole, alimentari e forestali (Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening van de landbouwmarkten — Wĳnmarkt — Regeling verplichte distillatie)

text:
27.1.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                     C 28/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of
                                                                                omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 39,
                           (Eerste kamer)                                       leden 3, 4 en 11, van verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad
                                                                                van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van
                      van 19 oktober 2000                                       de wijnmarkt, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1566/93
                                                                                van de Raad van 14 juni 1993, alsook van verordening (EG)
in zaak C-155/99 (verzoek van de Pretore di Treviso,                            nr. 343/94 van de Commissie van 15 februari 1994 tot instelling
sezione distaccata di Oderzo) om een prejudiciële beslis-                       van de in artikel 39 van verordening nr. 822/87 van de Raad
sing): G. Busolin e.a. tegen Ispettorato Centrale Repres-                       bedoelde verplichte distillatie en houdende afwijking van bepaalde
sione Frodi — Ufficio di Conegliano — Ministero delle                           uitvoeringsbepalingen ter zake voor het wijnoogstjaar 1993/1994.
           Risorse agricole, alimentari e forestali (1)
                                                                                (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van de land-
bouwmarkten — Wijnmarkt — Regeling verplichte distilla-
                                   tie)
                           (2001/C 28/01)
                        (Procestaal: Italiaans)                                                     ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                 (Eerste kamer)
                          dentie van het Hof)
                                                                                van 7 november 2000
In zaak C-155/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                     in zaak C-168/98: Groothertogdom Luxemburg tegen
de Pretura di Treviso, sezione distaccata di Oderzo (Italië), in                   Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
het aldaar aanhangig geding tussen G. Busolin e.a. en Ispettora-
to Centrale Repressione Frodi — Ufficio di Conegliano —
Ministero delle Risorse agricole, alimentari e forestali, om een                (Beroep tot nietigverklaring — Vrijheid van vestiging —
prejudiciële beslissing over de geldigheid van artikel 39,                      Onderlinge erkenning van diploma’s — Harmonisatie —
                                                                                Motiveringsplicht — Richtlijn 98/5/EG — Permanente uit-
leden 3, 4 en 11, van verordening (EEG) nr. 822/87 van de
Raad van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke                          oefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat
                                                                                dan waar de beroepskwalificatie is verworven)
ordening van de wijnmarkt (PB L 84, blz. 1), zoals gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 1566/93 van de Raad van 14 juni
1993 (PB L 154, blz. 39), en van verordening (EG) nr. 343/94                                               (2001/C 28/02)
van de Commissie van 15 februari 1994 tot instelling van de
in artikel 39 van verordening nr. 822/87 van de Raad bedoelde
verplichte distillatie en houdende afwijking van bepaalde                                                 (Procestaal: Frans)
uitvoeringsmaatregelen ter zake voor het wijnoogstjaar
1993/1994 (PB L 44, blz. 9), heeft het Hof (Eerste kamer),
samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, A. La                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Pergola en P. Jann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:                                             dentie van het Hof)
G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
ministrateur, op 19 oktober 2000 een arrest gewezen waarvan                     In zaak C-168/98, Groothertogdom Luxemburg (gemachtig-
het dictum luidt als volgt:                                                     den: aanvankelijk N. Schmit, later P. Steinmetz, bijgestaan


title: Zaak C-421/03: Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
15.11.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 275/41
Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie                           EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                          2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch
                             Duitsland                                       gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking
                                                                             van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (1), of deze bepalin-
                         (Zaak C-420/03)                                     gen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
                                                                             deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
                         (2003/C 275/64)                                     nagekomen;
                                                                       2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               Middelen en voornaamste argumenten
vertegenwoordigd door U. Wölker, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg.                                                       De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 17 oktober
                                                                       2002 verstreken.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       (1) PB 2001, L 106, blz. 1.
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/
      18/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van
      genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot
      intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (1), of          Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door de Commissie
      deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de           van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
      krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen                                 der Nederlanden
      niet is nagekomen;
                                                                                (Zaak C-422/03)
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 275/66)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 17 oktober            op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
2002 verstreken.                                                       Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen, vertegenwoordigd door de heer Michel Van Beek,
                                                                       als gemachtigde.
(1) PB 2001, L 106, blz. 1.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
                                                                             door niet alle nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van                       maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                           18/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                               rijk                                          12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van
                                                                             genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot
                         (Zaak C-421/03)                                     intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad (1), of
                                                                             althans door deze bepalingen niet ter kennis van de
                                                                             Commissie te brengen, de krachtens deze richtlijn op
                         (2003/C 275/65)                                     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       2.    het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
rijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Middelen en voornaamste argumenten
vertegenwoordigd door U. Wölker, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg.
                                                                       De omzettingstermijn van de richtlijn is op 17 oktober 2002
                                                                       verstreken.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de        (1) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn voor de omzetting van richtlijn 2001/18/


title: Zaak T-302/12: Beroep ingesteld op 6 juli 2012 — Torrefacção Camelo/BHIM — Pato Hermanos (versiering van koffieverpakking)

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/17

         Beroep ingesteld op 6 juli 2012 — Torrefacção Camelo/BHIM — Pato Hermanos (versiering van koffieverpakking)
   (Zaak T-302/12)
   2012/C 273/29
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Torrefacção Camelo Lda (Campo Maior, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Massaguer Fuentes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lorenzo Pato Hermanos, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht akte te nemen van het verzoekschrift en van de daarbij gevoegde afschriften en documenten, ze ontvankelijk te verklaren en dus te verklaren dat het rechtstreekse beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 april 2012 in zaak R 2378/2010-4 tijdig en naar behoren is ingesteld en, na toepassing van de passende procedures, een arrest houdende toewijzing van het beroep te wijzen door vernietiging van de bestreden beslissing en bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling van 26 november 2010 waarbij gemeenschapsmodel nr. 0 0070 6940-0001 nietig is verklaard, en Lorenzo Patos Hermanos, SA te verwijzen in de kosten indien zij zich verzet tegen het beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: model op rode achtergrond, willekeurig tegen achtergrond verspreide koffiegranen met witte contouren en twee horizontale gele boven- en onderstrippen bovenop de rode achtergrond voor producten van Locarno-klasse nr. 99-00 — ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 0 0070 6940-0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: Lorenzo Pato Hermanos, SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: schending van de artikelen 4 tot en met 9 van verordening (EG) nr. 6/2002

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 6/2002


title: Beroep, op 8 februari 1995 ingesteld door Société commerciale des potasses et de l'azote en Entreprise minière et chimique tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-30/95)

text:
Nr. C 74/8           | NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 3 . 95
     bepaald hoe de vermalen afvalstoffen later zullen wor                        schappen in financieel en economisch opzicht
     den teruggewonnen ?                                                           duurzaam in een eenheid samen te brengen ?
(M PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz. 32 .                                 2.5 . Is een aandelenruil die plaats vindt teneinde
(2 ) PB nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz. 20 .                                   horizontale fiscale verliescompensatie tussen de
(3 ) PB nr. L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz. 1 .                                       deelnemende vennootschappen binnen een fiscale
                                                                                eenheid als bedoeld in artikel 15 van de Wet op de
                                                                                vennootschapsbelasting 1969 te bewerkstelligen
                                                                                een voldoende zakelijke overweging voor die ruil
                                                                                in de zin van artikel 11 van de richtlijn ?
Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 26 januari
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.
Leur-Bloem en Inspecteur der Belastingdienst/Onderne
                      mingen Amsterdam 2
                         (Zaak G-28/95 )                                Beroep, op 8 februari 1995 ingesteld door Société commer
                                                                        ciale des potasses et de l'azote en Entreprise minière et
                            (95/C 74/12 )
                                                                        chimique tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                                pen
Het Gerechtshof te Amsterdam heeft bij beschikking van                                          ( Zaak C-30/95 )
26 januari 1995, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                                95/C 74/13
Justitie op 6 februari 1995, in het geding tussen A.
Leur-Bloem en Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemin
gen Amsterdam 2, het Hof van Justitie van de Europese                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                 op 8 februari 1995 een beroep aanhangig gemaakt dat
over de navolgende vraag:                                               Société commerciale des potasses et de l'azote en Entreprise
                                                                       minière et chimique bij het Gerecht van eerste aanleg hadden
1 . Kunnen aan het Hof van Justitie vragen worden gesteld              ingesteld en dat was ingeschreven onder nr. T-88/94. Het
     met betrekking tot de uitleg van de bepalingen en de              Gerecht van eerste aanleg heeft zich bij beschikking onbe
     strekking van een richtlijn van de Raad van de Europese           voegd verklaard en de zaak naar het Hof verwezen voor een
     Gemeenschappen, ook indien in de concreet aanwezige               uitspraak over het verzoek om nietigverklaring.
     situatie die richtlijn niet rechtstreeks van toepassing is,
     maar de concreet aanwezige situatie naar de bedoeling             Middelen en voornaamste argumenten
     van de nationale wetgever op dezelfde wijze dient te
     worden behandeld als een situatie waarop de richtlijn
     wel betrekking heeft?                                             De middelen en voornaamste argumenten zijn bekendge
                                                                       maakt in PB nr. C 103 van 11 . 4. 1994, blz. 13 .
2 . Bij bevestigende beantwoording van de onder 1 gefor
     muleerde vraag:
     2.1 . Kan van een aandelenruil in de zin van artikel 2,
            aanhef en onderdeel d) van Richtlijn 90/434/EEG
           van de Raad van 23 juli 1990 (hierna: de richtlijn)         Verzoek van het Tribunal de Grande Instance te Saint
            sprake zijn indien de verwervende vennootschap             Nazaire van 19 december 1994 om een prejudiciële beslis
           in de zin van onderdeel h) van dat artikel, niet zelf       sing in het geding tussen Sari Polypieces, en de Directeur des
           een onderneming drijft?                                                  Services fiscaux, de Loire-Atlantique
                                                                                (Zaak C-33/95 )
     2.2 . Staat aan een aandelenruil in vorenbedoelde zin in                                     ( 95/C 74/14
           de weg dat dezelfde natuurlijke persoon die vóór
           de ruil enig aandeelhouder en directeur van de
           verworven vennootschappen was, na de ruil direc            Het Tribunal de Grande Instance te Saint Nazaire heeft bij
           teur en enig aandeelhouder van de verwervende               beschikking van 19 december 1994, ingekomen ter griffie
           vennootschap is ?                                           van het Hof van Justitie op 13 februari 1995, in het geding
                                                                       tussen Sari Polypieces en de Directeur des Services fiscaux,
     2.3 . Is van een aandelenruil in vorenbedoelde zin                de Loire-Atlantique, het Hof van Justitie van de Europese
           slechts sprake indien deze ertoe strekt de onder           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
           neming van de verwervende vennootschap en die               over de navolgende vraag:
           van een ander in financieel en economisch opzicht
           duurzaam in een eenheid samen te brengen?                   Is het huidige stelsel van motorrijtuigenbelasting, zoals het
                                                                       voortvloeit uit artikel 1599 G van de Code général des
     2.4 . Is van een aandelenruil in vorenbedoelde zin                impöts, conform aan artikel 95 van het EEG-Verdrag, ook
           slechts sprake indien deze ertoe strekt de onder           al wordt daarin voorzien dat zonder objectief criterium voor
           nemingen van twee of meer verworven vennoot                de vier belastingschijven vanaf 1 9 pk — welke schijven enkel


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2003 in zaak C-240/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland ("Richtlĳn 79/409/EEG — Behoud van in het wild levende vogelsoorten en van hun leefgebieden — Speciale beschermingszones")

text:
26.4.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 101/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
Verzoek om advies, door de Raad van de Europese Unie                            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer —
     ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG-Verdrag                         uitgebreid) van 7 december 1999, Interporc/Commissie (T-92/
                                                                                98, Jurispr. blz. II-3521), strekkende tot gedeeltelijke vernie-
                            (Advies 1/03)                                       tiging van dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
                          (2003/C 101/01)                                       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wölker),
                                                                                heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
                                                                                president, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en C. W. A. Timmer-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
door de Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door                        Pergola (rapporteur) en P. Jann, N. Colneric, S. von Bahr en
J. Schutte en J.-P. Hix als gemachtigden, krachtens artikel 300,                J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
lid 6, EG-Verdrag een verzoek om advies ingediend, dat ter                      griffier: R. Grass, op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
griffie van het Hof is ingekomen op 10 maart 2003.                              het dictum luidt als volgt:
De Raad van de Europese Unie verzoekt het Hof van Justitie                      1)     Wijst de hogere voorziening af.
om een antwoord op de volgende vraag:
                                                                                2)     Verwijst Interporc Im- und Export GmbH in de kosten.
Valt de sluiting van het nieuwe Verdrag van Lugano betreffende
de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerleg-
                                                                                (1 ) PB C 149 van 27.5.2000.
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals
gepresenteerd in de punten 8 tot en met 12 van de onderhavige
memorie, geheel onder de uitsluitende bevoegdheid van de
Gemeenschap of betreft het een gedeelde bevoegdheid van de
Gemeenschap en de lidstaten?
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 6 maart 2003
                         van 6 maart 2003
                                                                                in zaak C-240/00: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-41/00 P: Interporc Im- und Export GmbH tegen                                       schappen tegen Republiek Finland (1)
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom                          („Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van in het wild levende
— Toegang tot documenten — Documenten die bij de                                vogelsoorten en van hun leefgebieden — Speciale bescher-
Commissie berusten en van lidstaten of derde landen afkom-                                                   mingszones”)
                    stig zijn — Auteursregel”)
                                                                                (2003/C 101/03)
                          (2003/C 101/02)
                                                                                (Procestaal: Fins)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                 dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-41/00 P, Interporc Im- und Export GmbH, gevestigd                     In zaak C-240/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
te Hamburg (Duitsland), (advocaat: G. M. Berrisch), betreffende                 pen (gemachtigden: E. Paasivirta en R. B. Wainwright) tegen
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste                  Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), betreffende een
 ---pagebreak--- C 101/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
beroep tot vaststelling dat de Republiek Finland de verplichtin-             verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4,                (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april               blz. 6), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3096/95 van
1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1),                 de Raad van 22 december 1995 (PB L 335, blz. 10), de
door na te laten de speciale beschermingszones volledig                      artikelen 31 en 93 van verordening (EEG) nr. 574/72 van de
en definitief aan te wijzen, heeft het Hof (Zesde kamer),                    Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,                    toepassing van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en
R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), F. Macken en                          bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                verordening nr. 3096/95, de artikelen 56 en 59 EG-Verdrag
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 6 maart 2003 een             (thans, na wijziging, de artikelen 46 EG en 49 EG) en 60 EG-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           Verdrag (thans artikel 50 EG), en artikel 1 van het aanvullend
                                                                             protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de
1)     Door na te laten de op haar grondgebied gelegen speciale              rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, heeft het
                                                                             Hof samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
       beschermingszones definitief en volledig aan te wijzen, is de
                                                                             M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
       Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op
       haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/      sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola
                                                                             (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von
       409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud
       van de vogelstand.                                                    Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
                                                                             D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
                                                                             ministrateur, op 25 februari 2003 een arrest gewezen waarvan
2)     De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.
                                                                             het dictum luidt als volgt:
( 1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                             1)    Artikel 31 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
                                                                                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                                socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                                alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
                                                                                verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
                     ARREST VAN HET HOF                                            nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals gewijzigd
                                                                                bij verordening (EG) nr. 3096/95 van de Raad van 22 decem-
                       van 25 februari 2003                                        ber 1995, moet aldus worden uitgelegd, dat het recht op
                                                                                de prestaties in natura die deze bepaling garandeert aan
                                                                                pensioentrekkers die in een andere lidstaat dan hun woonstaat
in zaak C-326/00 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio                           verblijven, niet afhankelijk is van de voorwaarde dat de
Thessalonikis om een prejudiciële beslissing): Idryma                              aandoening die de betrokken behandeling noodzakelijk maakte
Koinonikon Asfaliseon (IKA) tegen Vasileios Ioannidis (1)                          plotseling is ingetreden tijdens een dergelijk verblijf, waardoor
                                                                                onmiddellijke behandeling noodzakelijk werd. Deze bepaling
(„Sociale zekerheid — Ziekenhuisopname van pensioentrek-                           staat er dan ook aan in de weg dat een lidstaat aan dat recht
ker tijdens verblijf in andere lidstaat dan lidstaat van                           die voorwaarde verbindt.
woonplaats — Vergoedingsvoorwaarden — Artikelen 31
en 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 31
           en 93 van verordening (EEG) nr. 574/72”)
                                                                             2)    Artikel 31 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en
                          (2003/C 101/04)                                          bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij
                                                                                verordening nr. 3096/95, staat eraan in de weg dat een
                                                                                lidstaat het recht op de door deze bepaling gegarandeerde
                          (Procestaal: Grieks)                                     prestaties in natura afhankelijk stelt van enige toestemmings-
                                                                                procedure.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             3)    De verlening en de vergoeding van de prestaties in natura
                                                                                bedoeld in artikel 31 van verordening nr. 1408/71, zoals
In zaak C-326/00, betreffende een verzoek aan het Hof                              gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals
krachtens artikel 234 EG van het Dioikitiko Protodikeio                            gewijzigd bij verordening nr. 3096/95, moeten normaliter
Thessalonikis (Griekenland), in het aldaar aanhangig geding                        geschieden overeenkomstig de bepalingen van dat artikel, juncto
tussen Idryma Koinonikon Asfaliseon (IKA) en Vasileios Ioan-                       artikel 36 van die verordening en de artikelen 31 en 93 van
nidis, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                    verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart
artikelen 31 en 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de                        1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                             verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,                        verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                         nr. 3096/95.


title: Zaak F-99/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 september 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Betaling van achterstallige bezoldiging — Procesbelang — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/51

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 september 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-99/11) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Betaling van achterstallige bezoldiging - Procesbelang - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)
   2013/C 325/82
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek om hem de over de periode van 1 juni 2005 tot en met 31 juli 2010 verschuldigde achterstallige bezoldiging te betalen

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012, blz. 67.


title: Zaak T-298/15: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Atlas/EUIPO (EFEKT PERLENIA) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EFEKT PERLENIA — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/18

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Atlas/EUIPO (EFEKT PERLENIA)
   (Zaak T-298/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk EFEKT PERLENIA - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 232/24)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Atlas sp. z o.o. (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2015 (zaak R 2352/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken EFEKT PERLENIA als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Atlas sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.