title: Hogere voorziening, op 2 mei 1995 ingesteld door Campo Ebro Industrial SA, Levantina Agricola Industrial SA, Cerestar Iberica SA, tegen het arrest, op 21 februari 1995 in zaak T-472/93 tussen Campo Ebro Industrial SA, Levantina Agricola Industrial SA, Cerestar Iberica SA, en de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-138/95 P)

text:
Nr . C 189/ 8           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 7 . 95
         derde voorwaarden van artikel 85 , lid 3 , van het                    overtredingen betreffende het UPR en een of meer
         EG-Verdrag relevante feiten te hebben vastgesteld;                    overtredingen gepleegd in een tijdvak dat ten minste
    b ) heeft geoordeeld dat de Commissie op rechtens juiste                   teruggaat tot 1 oktober 1980, en ten aanzien van
         gronden heeft beslist dat de regelingen niet een billijk              eerstbedoelde inbreuk(en ) concludeert dat sprake is
         aandeel van de voordelen die uit de regelingen                        van opzet of ten minste van ernstige onachtzaam
         kunnen voortvloeien, de gebruikers ten goede laten                    heid, terwijl zij ten aanzien van laatstbedoelde
         komen, en zulks op basis van overwegingen die                         inbreuk(en ) bepaalt dat sprake is van een of meer
         innerlijk tegenstrijdig en onbegrijpelijk zijn en op                  inbreuken die opzettelijk, of ten minste uit onacht
         basis van de met artikel 85 , lid 3 , van het EG                     zaamheid zijn gepleegd, en of
         Verdrag onverenigbare veronderstelling i ) dat met
         het oog op de beoordeling van de mededingingsre                  c ) in strijd met de door hem vastgestelde relevante
         gelingen in het licht van de tweede voorwaarde van                    feiten en omstandigheden en met het bepaalde in
         genoemd lid voordelen op macro-niveau geen rol                        artikel 4, lid 2, van Verordening nr. 17/62 heeft
         kunnen spelen, en/of ii ) dat aan de tweede voor                      beslist dat onder deze omstandigheden er bij ver
         waarde van genoemd lid slechts kan worden geacht                      zoeksters geen enkele twijfel kon bestaan dat hun
         voldaan te zijn indien de in aanmerking te nemen                      regelingen onder de werkingssfeer van artikel 85 ,
         voordelen zonder onderscheid aan alle gebruikers                      lid 1 , van het Verdrag vielen, en de betrekkelijk
         ten goede komen;                                                      welwillende houding van de Nederlandse overheid
                                                                               ten aanzien van de regelingen van verzoeksters deze
    c ) heeft geoordeeld dat de beperkingen van de mede                        laatsten had moeten stimuleren om de regelingen bij
         dinging, die voortvloeien uit de regelingen, niet                      de Commissie aan te melden ter ontheffing.
         onmisbaar zijn voor het bereiken van de door die
         regelingen nagestreefde doelstellingen, daarbij in          f 1 ) PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 , blz . 8 .
         strijd met artikel 173 van het EG-Verdrag en met
         artikel 9 , lid 1 , van Verordening nr . 17/62 zijn eigen
         beoordeling van de regelingen in het licht van
         artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag in de plaats
         stellend voor dat van de Commissie .
    Schending en/of verkeerde toepassing van het Gemeen             Hogere voorziening, op 2 mei 1995 ingesteld door Campo
    schapsrecht, in het bijzonder van artikel 85 van het             Ebro Industrial SA, Levantina Agricola Industrial SA,
    EG-Verdrag, artikel 4 en/of artikel 15 van Verordening           Cerestar Iberica SA, tegen het arrest, op 21 februari 1995 in
    nr . 17/62 en/of van artikel 190 van het EG-Verdrag,             zaak T-472/93 tussen Campo Ebro Industrial SA, Levan
    althans van algemeen geldende beginselen van Gemeen             tina Agricola Industrial SA, Cerestar Iberica SA, en de Raad
    schapsrecht inzake motivering van ( rechterlijke ) beslis       van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste
    singen, inzake rechtszekerheid en rechtsbescherming               aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer )
    en/of inzake evenredigheid ,                                                             ( Zaak C-138/95 P)
    doordien het Gerecht bij zijn afwijzing van het door                                          ( 95/C 189/15
    verzoeksters opgeworpen middel omtrent het ontbreken
    van opzet of onachtzaamheid bij de door de Commissie
    vastgestelde inbreuken van de betrokken ondernemin              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    gen en de disproportionaliteit van de geldboete ter zake ,       op 2 mei 1995 hogere voorziening ingesteld door Campo
    heeft overwogen en beslist, zoals omschreven en neer            Ebro Industrial SA, Levantina Agricola Industrial SA,
    gelegd in zijn rechtsoverwegingen 346 tot en met 388             Cerestar Iberica SA, vertegenwoordigd door P. Glazener,
    van zijn bestreden arrest,                                       advocaat te Rotterdam (Nederland ), domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg bij C. Zeyen, advocaat aldaar, Rue
    een en ander ten onrechte,                                       Ermesinde 67, tegen het arrest op 21 februari 1995 in zaak
                                                                     T-472/93 tussen Campo Ebro Industrial SA, Levantina
    aangezien het Gerecht, aldus overwegende en recht               Agricola Industrial SA, Cerestar Iberica SA, en de Raad van
    doende , bij de vaststelling door de Commissie van de            de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste
    zwaarte van de door haar geconstateerde overtredingen,           aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
    in de zin van artikel 15 , lid 2 , van Verordening               Kamer ).
    nr . 17/62 ,
    a ) heeft nagelaten te toetsen in hoeverre de Commissie          Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
         daarbij telkens heeft beslist dat zich voordeed een
         opzettelijke inbreuk dan wel een overtreding uit            — te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste
         onachtzaamheid ( schuld ), en het Gerecht aldus heeft             aanleg, voorzover daarbij de schadevordering is afgewe
         miskend dat het onderscheid tussen opzet en onacht               zen ; en
         zaamheid blijkens artikel 15 , lid 2, van Verordening
         nr. 17/62 maatgevend is voor het bepalen van de             — de Raad te veroordelen tot vergoeding van de door
         zwaarte van de overtreding en daarmede voor het                   verzoeksters als gevolg van Verordening ( EEG) nr .
         bepalen van de hoogte van de aan de betrokken                     3814/92 van de Raad van 28 december 1992 (*)
         onderneming(en ) op te leggen boete(s ), en/of                    geleden schade en deze schade vast te stellen op
    b ) er aan heeft voorbijgezien dat de Commissie daarbij                3 444 403 ecu voor Campo Ebro, 1 305 169 ecu
         onderscheid heeft gemaakt tussen een of meer                      voor Levantina Agricola , en 2 132 421 ecu voor Cere
 ---pagebreak--- 22 . 7. 95            INL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 189/9
     star Iberica , of op enig ander door het Hof passend            dan de suikerproducenten bevonden en dat de verschillende
    geacht bedrag, vermeerderd met interesten op de voet             behandeling ter zake van de aan de suikerproducenten
    van 8 % per jaar vanaf de instelling van het beroep bij het      uitgekeerde steun voor de suiker die zij op 31 december
     Gerecht van eerste aanleg tot de datum van betaling;            1992 in opslag hadden, gerechtvaardigd was.
     of
— de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste             Het Gerecht van eerste aanleg heeft het arrest van het Hof
     aanleg; en                                                      van Justitie in de zaak Scholten-Honig en de gemeenschap
                                                                     pelijke marktordening in de sector suiker genegeerd, en het
— de Raad te verwijzen in verzoeksters ' kosten in de                non-discriminatiebeginsel alsmede artikel 190 van het
     onderhavige procedure alsmede in die van de procedure           EG-Verdrag geschonden, door te oordelen dat verzoeksters
    voor het Gerecht van eerste aanleg.                              zich in een andere situatie dan de suikerproducenten
                                                                     bevinden en dat zij verschillend mochten worden behandeld
Middelen en voornaamste argumemten                                   omdat zij niet gehouden zijn voor hun grondstoffen een
                                                                     door de Gemeenschap vastgestelde minimumprijs te beta
Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 70 , lid 3 ,             len .
onder b ), van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaar
den voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek,
                                                                     Ten slotte heeft het Gerecht van eerste aanleg verscheidene
het beginsel van het gewettigd vertrouwen alsmede arti
                                                                     bepalingen en beginselen van Gemeenschapsrecht geschon
kel 190 van het EG-Verdrag geschonden, door te oordelen
                                                                     den door verzoeksters' middel betreffende schending van
dat de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden bij
                                                                     het non-discriminatiebeginsel af te wijzen .
verzoeksters geen gewettigd vertrouwen kon wekken .
Het Gerecht van eerste aanleg heeft Verordening ( EEG )              0 ) PB nr . L 387 van 31 . 12 . 1992 , blz . 7 .
nr. 1716/91 ( 2 ) onjuist uitgelegd en het beginsel van de           ( 2 ) PB nr . L 162 van 26 . 6 . 1991 , blz . 18 .
bescherming van het gewettigd vertrouwen alsmede arti
kel 190 van het EG-Verdrag geschonden, door te oordelen
dat Verordening ( EEG ) nr . 1716/91 bij verzoeksters geen
gewettigd vertrouwen kon wekken .
Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 28 van de
Europese Akte en het beginsel van de bescherming van het             Hogere voorziening, op 8 mei 1995 ingesteld door Europese
                                                                     Commissie tegen het arrest, op 7 maart 1995 in de gevoegde
gewettigd vertrouwen alsmede artikel 190 van het EG
                                                                     zaken T-432/93 , T-433/93 , en T-434/93 tussen Socurte
Verdrag geschonden, door te oordelen dat voorzichtige en
bezonnen ondernemers moesten voorzien dat een van de                 Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Lda, Quavi
                                                                     Revestimentos de Cortiça, Lda en Stec-Sociedade Transfor
gevolgen van de totstandbrenging van de interne markt kon
                                                                     madora de Carnes, Lda en de Commissie van de Europese
zijn , dat de interventieprijzen voor suiker vervroegd werden
                                                                     Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aangepast .
                                                                      aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer )
Het Gerecht van eerste aanleg heeft Verordening ( EEG )                                      ( Zaak C-143/95 P)
nr. 1716/91 onjuist uitgelegd en het beginsel van de                                             ( 95/C 189/16 )
bescherming van het gewettigd vertrouwen alsmede arti
kel 190 van het EG-Verdrag geschonden, door te oordelen
dat bij verzoeksters geen te beschermen gewettigd vertrou           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
wen kon ontstaan met betrekking tot de voorwaarden voor              op 8 mei 1995 hogere voorziening ingesteld door Europese
aanpassing van de prijzen vanaf het verkoopseizoen 1993/             Commissie , vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho en
1994 .                                                               N. Khan, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                     G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op
Het Gerecht van eerste aanleg heeft verscheidene bepalingen          7 maart 1 995 in de gevoegde zaken T-432/93 , T-433/93 en
en beginselen van Gemeenschapsrecht geschonden, door                 T-434/93 tussen Socurte-Sociedade de Curtumes a Sul do
verzoeksters ' middel betreffende schending van het beginsel         Tejo , Lda ., Quavi-Revestimentos de Cortiça , Lda . en
van de bescherming van het gewettigd vertrouwen af te                Stec-Sociedade Transformadora de Carnes, Lda . en de
wijzen .
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                                                                     door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
In rechtsoverweging 81 van zijn arrest heeft het Gerecht van         Gemeenschappen ( Eerste Kamer ).
eerste aanleg verzoeksters ' argumenten onjuist beoordeeld
en zodoende het non-discriminatiebeginsel alsmede arti
kel 190 van het EG-Verdrag geschonden .                              Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
Het Gerecht van eerste aanleg heeft onjuist geoordeeld en            1 , het op 7 maart 1995 door het Gerecht van eerste aanleg
het non-discriminatiebeginsel alsmede artikel 190 van het                   ( Eerste Kamer ) in de gevoegde zaken T-432/93 ,
EG-Verdrag geschonden, door uit het feit dat de isogloco                  T-433/93 en T-434/93 gewezen arrest te vernietigen;
seproduktie, anders dan de produktie van suiker, niet
noodzakelijkerwijs meebrengt, dat stocks worden aange               2 , verzoeksters in eerste aanleg in de kosten de verwij
legd, af te leiden , dat verzoeksters zich in een andere situatie          zen .


title: Zaak C-9/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 23 december 2003, om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Geharo B.V.

text:
6.3.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 59/17
Artikel 15                                                             Heeft een buitenlandse belastingplichtige inwoner van een
                                                                       lidstaat, bijvoorbeeld Duitsland, die geen recht heeft op de
Regulation 41 van C(NH)R 1994, regulation 36(2) van                    voordelen van het Nederlands-Duitse Belastingverdrag omdat
C(NH)R(NI) 1995 en section 17V(2) van NPO 1991 hebben                  hij niet aan de daartoe gestelde voorwaarde voldoet om ten
uitvoering gegeven aan artikel 15 van de richtlijn, dat de             minste 90 % van zijn inkomen in Nederland te genieten, op
instelling van een algemeen verbod op het niet-selectieve              grond van het EG-recht bij de berekening van zijn inkomen
vangen of doden voorschrijft. Deze bepalingen stellen het              uit sparen en beleggen recht op toekenning door Nederland
gebruik strafbaar van de middelen voor het vangen en het               van het heffingsvrije vermogen en de heffingskorting voor de
doden genoemd in bijlage VI, sub a en b, van de richtlijn. De          inkomstenbelasting, indien een buitenlandse belastingplichtige
Commissie is van mening dat deze wijze van omzetting geen              inwoner van een andere lidstaat, in dit geval België, bij de
algemeen verbod invoert zoals vereist door artikel 15.                 berekening van zijn inkomen uit sparen en beleggen recht
                                                                       heeft op deze voordelen op grond van het Nederlands-
                                                                       Belgische Belastingverdrag (en het besluit van de Staatssecreta-
Artikel 16                                                             ris van Financiën van 21 februari 2002, nr. CPP 2001/2745,
                                                                       BNB 2002/164), zelfs indien ook hij niet ten minste 90 % van
                                                                       zijn inkomen in Nederland geniet?
Artikel 16, punt 1, van de richtlijn laat onder bepaalde
voorwaarden afwijkingen toe op de verbodsbepalingen van de
artikelen 12, 13, 14 en 15, sub a en b, van de richtlijn.
Dergelijke afwijkingen zijn slechts mogelijk onder de dubbele
voorwaarde vervat in de eerste alinea van artikel 16, punt 1, te
weten dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat en
op voorwaarde dat de afwijking geen afbreuk doet aan het
streven de populaties van de betrokken soort in hun natuurlijke
verspreidingsgebied in een gunstige staat van instandhouding
te laten voortbestaan. De Commissie is van mening dat de               Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 23 de-
nationale maatregelen die voorzien in deze afwijkingen deze            cember 2003, om een prejudiciële beslissing in de
voorwaarden niet op correcte wijze omzetten.                                              strafzaak tegen Geharo B.V.
Toepassing van de richtlijn buiten de territoriale wateren                                         (Zaak C-9/04)
De Commissie is van mening dat de richtlijn van toepassing is                                     (2004/C 59/28)
buiten de territoriale wateren. Het Verenigd Koninkrijk heeft
inzonderheid nagelaten de verplichtingen van artikel 4 van de
richtlijn om speciale beschermingszones aan te wijzen en van
artikel 12 van de richtlijn om soorten te beschermen om te
zetten, voor zover de omzettingswetgeving niet van toepassing          De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 23 decem-
is buiten de territoriale wateren van het Verenigd Koninkrijk.         ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       12 januari 2004, in de strafzaak tegen Geharo B.V., het Hof
(1) PB L 206 van 21.5.1992, blz. 7.                                    van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                       een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Staat de tweede volzin van art. 1 van Richtlijn 91/338/EEG (1)
                                                                       (Cadmiumrichtlijn) in de weg aan toepassing van de in die
                                                                       richtlijn gegeven voorschriften voor het cadmiumgehalte in
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van
                                                                       (eind)producten en componenten als opgenomen in de bijlage
8 januari 2004, om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       bij die richtlijn op speelgoed in de zin van Richtlijn 88/378/
geding tussen E. Buraja en de Inspecteur van de Belasting-
                                                                       EEG (2) (Speelgoedrichtlijn)?
       dienst/Limburg/kantoor Buitenland te Heerlen
                           (Zaak C-8/04)
                                                                       (1) Richtlijn van de Raad van 18 juni 1991 houdende tiende wijziging
                                                                           van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing
                          (2004/C 59/27)                                   van de wettelijke en bestuursrechterlijke bepalingen der Lid-Staten
                                                                           inzake de beperking van het op de markt brengen en van het
                                                                           gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 186
                                                                           van 12.7.1991, blz. 59 — Corrigendum in PB L 253 van
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van                  10.9.1991, blz. 26).
8 januari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie         (2) Richtlijn van de Raad van 3 mei 1988 betreffende de onderlinge
op 12 januari 2004, in het geding tussen E. Buraja en de                   aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de
Inspecteur van de Belastingdienst/Limburg/kantoor Buitenland               veiligheid van speelgoed (PB L 187 van 16.7.1988, blz. 1-13).
te Heerlen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:


title: Zaak T-205/13 P: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk verklaard — Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax en ondertekend door middel van stempel met handtekening van advocaat — Neerlegging van origineel na afloop van termijn — Te late instelling van beroep — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/33

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-205/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk verklaard - Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax en ondertekend door middel van stempel met handtekening van advocaat - Neerlegging van origineel na afloop van termijn - Te late instelling van beroep - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2014/C 45/57
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 28 januari 2013, Marcuccio/Commissie (F-100/12, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak T-277/07: Beroep ingesteld op 20 juli 2007 — Secure Computing/BHIM — Investronica (SECUREOS)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/14

         Beroep ingesteld op 20 juli 2007 — Secure Computing/BHIM — Investronica (SECUREOS)
   (Zaak T-277/07)
   (2007/C 235/25)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Secure Computing Corporation (Minnesota, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. P. Kunz-Hallstein en R. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Investronica, SA
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 25 april 2007 (zaak R 1063/2006-1);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SECUREOS” voor waren van klasse 9 (aanvraag nr. 2 659 944)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Investronica, SA

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „SECUREURO” (gemeenschapsmerk nr. 2 126 290) voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 16, 35, 36, 37 en 42 alsmede beeldmerk „secureuro” (gemeenschapsmerk nr. 2 418 135) voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 16, 35 en 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, 73 en 74, lid 1, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 40/94 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-58/15: Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2016 — Ludwig Bertram/BHIM — Seni Vita (Sanivita)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/45

         Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2016 — Ludwig Bertram/BHIM — Seni Vita (Sanivita)
   (Zaak T-58/15) (1)

   (2016/C 136/63)
   Procestaal: Duits
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak T-447/05: Beroep ingesteld op  22 december 2005  — Plantations de Mbanga tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/24

         Beroep ingesteld op 22 december 2005 — Plantations de Mbanga tegen Commissie
   (Zaak T-447/05)
   (2006/C 74/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Société des plantations de Mbanga (SPM) SA (Douala, Kameroen) (vertegenwoordigers: P. Soler Couteaux, S. Cahn, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               verordening (EG) nr. 2015/2005 van de Commissie van 9 december 2005 met betrekking tot de invoer, in de maanden januari en februari 2006, van bananen van oorsprong uit ACS-landen in het kader van het bij verordening (EG) nr. 1964/2005 van de Raad inzake de invoertarieven voor bananen geopende tariefcontingent, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie en de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van de wijziging van de specifieke regeling met betrekking tot contingenten voor het handelsverkeer met derde landen die deel uitmaken van de maatregelen tot ordening van de markten in de sector bananen, is de Commissie bij verordening nr. 1964/2005 van 29 november 2005 van de Raad van de Europese Unie (1) onder meer de bevoegdheid verleend om de uitvoeringsbepalingen voor die verordening en overgangsbepalingen voor het beheer van het tariefcontingent voor bananen uit ACS-landen vast te stellen. In het kader daarvan heeft de Commissie in verordening nr. 2015/2005 van 9 december 2005 (2) voor de maanden januari en februari 2006 de oorspronkelijk bij verordening nr. 896/2001 ingevoerde oude regeling voor de toewijzing van invoercertificaten op basis van historische gegevens (3) gehandhaafd. Met dit beroep wordt de nietigverklaring van verordening nr. 2015/2005 gevorderd.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat verordening nr. 2015/2005, door in de artikelen 3 en 4 een regeling voor de toewijzing van invoercertificaten op basis van historische gegevens en de toelating van niet-traditionele marktdeelnemers in te voeren, schending oplevert van:

               —

               de bepalingen van de overeenkomsten betreffende de bananenmarkt;

               —

               de filosofie en de beginselen van de communautaire bepalingen inzake het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de gemeenschappelijke ordening van de bananenmarkten en de bepalingen van de betrokken gemeenschapsregeling;

               —

               de beginselen van de artikelen 81 EG en 82 EG, doordat zij het de van oudsher bestaande marktdeelnemers mogelijk maakt collectief misbruik te maken van de machtspositie die hun volgens verzoekster wordt verleend door de verordeningsbepalingen en doordat zij ook andere mededingingsverstorende gedragingen op de communautaire bananenmarkt in de hand werkt;

               —

               de beginselen van artikel 87 EG, doordat zij tot gevolg heeft dat een belangrijk financieel voordeel selectief wordt toegekend aan bepaalde, historisch belangrijke, traditionele importeurs, die voordeel kunnen halen uit de wederverkoop van ten onrechte kosteloos verkregen certificaten;

               —

               het evenredigheidsbeginsel, doordat zij het onmogelijk maakt dat geloofwaardige en levensvatbare niet-traditionele importeurs activiteiten creëren en ontwikkelen, aangezien deze slechts kunnen bestaan wanneer zij aanleunen bij een traditioneel importeur; verder stelt verzoekster dat de bestreden verordening het de ACS-producenten evenmin mogelijk maakt een billijk voordeel te halen uit de preferentie voor ACS-bananen, nu het voordeel van de regeling op buitensporige wijze ten goede komt aan bepaalde, historisch belangrijke, traditionele importeurs;

               —

               het discriminatieverbod, doordat zij de traditionele ACS-importeurs schijnbaar billijk behandelt, maar in werkelijkheid bepaalde, historisch belangrijke, traditionele importeurs ten onrechte bevoordeelt.

         Ten slotte stelt verzoekster tot staving van haar vordering nog schending van het vertrouwensbeginsel en het beginsel van vrije beroepsuitoefening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1964/2005 van de Raad van 29 november 2005 inzake de invoertarieven voor bananen (PB L 316, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2015/2005 van de Commissie van 9 december 2005 met betrekking tot de invoer, in de maanden januari en februari 2006, van bananen van oorsprong uit ACS-landen in het kader van het bij verordening (EG) nr. 1964/2005 van de Raad inzake de invoertarieven voor bananen geopende tariefcontingent (PB L 324, blz. 5).

      (3)  Deze regeling wordt door verzoekster aangevochten in de bij het Gerecht aanhangige zaak T-128/05.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 30 januari 2003 in zaak C-176/02 P: Laboratoire Monique Rémy SAS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid wegens overschrĳding van termĳnen — Hogere voorziening kennelĳk niet-ontvankelĳk")

text:
C 101/14               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                            26.4.2003
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Justitie op 8 januari 2003, in het geding tussen Deponiezweck-
                                                                           verband Eiterköpfe en Land Rheinland-Pfalz, het Hof van
                          (Eerste kamer)                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                       van 30 januari 2003
                                                                           1.    Moet artikel 5, lid 1, van richtlijn 1999/31/EG (1) betref-
in zaak C-176/02 P: Laboratoire Monique Rémy SAS tegen                           fende het storten van afvalstoffen (hierna: „richtlijn 1999/
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                31/EG”), dat strategieën voor vermindering van de naar
                                                                                stortplaatsen over te brengen biologisch afbreekbare
(„Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring —                             afvalstoffen voorschrijft, aldus worden uitgelegd dat in
Niet-ontvankelijkheid wegens overschrijding van termijnen                        het kader van artikel 176 EG een nationale uitvoerings-
      — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk”)                         bepaling kan afwijken van de in artikel 5, lid 2, van de
                                                                                richtlijn vermelde maatregelen, te weten kwantitatieve
                         (2003/C 101/24)                                         vermindering van het naar stortplaatsen over te brengen
                                                                                biologisch afbreekbaar stedelijk afval tot een bepaald
                                                                                gewichtsprocent van de totale hoeveelheid biologisch
                         (Procestaal: Frans)                                     afbreekbaar stedelijk afval met betrekking tot een bepaald
                                                                                kalenderjaar, doordat strengere maatregelen worden uit-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-         gevaardigd volgens welke stedelijk afval en afval dat als
                       prudentie van het Hof”)                                   stedelijk afval kan worden gestort, enkel kunnen worden
                                                                                gestort wanneer is voldaan aan het indelingscriterium
                                                                                „organisch gedeelte van de droge rest van de oorspronke-
                                                                                lijke substantie” (bepaald op basis van gloeiverlies of op
In zaak C-176/02 P, Laboratoire Monique Rémy SAS, gevestigd                      basis van totaal organische koolstof; hierna: „TOK”)?
te Grasse (Frankrijk), (advocaat: J.-F. Pupel), betreffende hogere
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
van 21 maart 2002, Laboratoire Monique Rémy/Commissie                      2.    a)    Zo ja, moeten de doelstellingen van artikel 5, lid 2,
(T-218/01, Jurispr. blz. II-2139), strekkende tot vernietiging                         van richtlijn 1999/31/EG aldus worden uitgelegd,
van die beschikking, andere partij bij de procedure: Commissie                         dat een nationale regeling, gelet op het gemeen-
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. Bordes),                               schapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel, voldoet
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-                           aan de aldaar gestelde eisen, te weten
thelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en A. Rosas,
rechters; advocaat-generaal: L.A. Geelhoed; griffier: R. Grass,
op 30 januari 2003 een beschikking gegeven waarvan het                                 —    75 gewichtsprocent per 16 juli 2006
dictum luidt als volgt:
1.     De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                                —    50 gewichtsprocent per 16 juli 2009 en
2.     Laboratoire Monique Rémy SAS wordt verwezen in de kosten.
                                                                                —    35 gewichtsprocent per 16 juli 2016, wanneer
( 1) PB C 169 van 13.7.2002.                                                                zij bepaalt dat
                                                                                voor stedelijk afval en afval dat als stedelijk afval kan
                                                                                worden gestort, per 1 juni 2005 het organische
                                                                                gedeelte van de droge rest van de oorspronkelijke
Verzoek van het Verwaltungsgericht Koblenz van 4 de-                                   substantie, bepaald op basis van gloeiververlies
                                                                                ≤ 5 massaprocent en bepaald op basis van TOK
cember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Deponiezweckverband Eiterköpfe en Land Rhein-                                   ≤ 3 massaprocent moet bedragen; mechanisch-
                             land-Pfalz                                                biologisch behandelde afvalstoffen per 1 maart
                                                                                2001, op oude stortplaatsen ten laatste tot en met
                                                                                15 juli 2009 en bij wijze van uitzondering ook
                          (Zaak C-6/03)                                                langer, enkel mogen worden gestort wanneer het
                                                                                organisch gedeelte van de droge rest van de oor-
                         (2003/C 101/25)                                               spronkelijke substantie, bepaald op basis van TOK,
                                                                                ≤ 18 massaprocent bedraagt, de biologische afbreek-
                                                                                baarheid van de droge rest van de oorspronkelijke
                                                                                substantie, bepaald als waterdampdoorlaatbaarheid
Het Verwaltungsgericht Koblenz heeft bij beschikking van                               (AT 4) ≤ 5 mg/g, of op basis van gasvormingsper-
4 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                                 centage bij fermentatie (GB 21) ≤ 20 l/kg bedraagt?


title: Zaak T-402/11: Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Preparados Alimenticios del Sur/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/39

         Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Preparados Alimenticios del Sur/Commissie
   (Zaak T-402/11)
   2011/C 282/74
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Preparados Alimenticios del Sur, SL (Murcia, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Acero Campos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit om het kwijtscheldingsdossier aan de Spaanse douane te doen toekomen nietig verklaren;

               —

               de Commissie gelasten om te beslissen op het verzoek om kwijtschelding van Prealisur S.L., dat een rechtstreekse invloed heeft op het verzoek van Zukan S.L.;

               —

               opdat de Commissie op dit verzoek beslist, haar gelasten om de nodige maatregelen te nemen en de nodige stappen te ondernemen, met inbegrip van het nemen van maatregelen tegen de douaneadministratie van Spanje, om alle gegevens te verkrijgen die zij nodig heeft om een beslissing te nemen over het dossier, waaronder de documenten die zij verklaart te hebben gevraagd aan de Spaanse douane en die deze niet heeft verstrekt, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie van 29 juni 2011 waarbij het kwijtscheldingsdossier wordt teruggestuurd naar de Spaanse administratie om te beslissen op verzoeksters verzoek om kwijtschelding (dossier nr. 003-004-005-006-2009 RRPP-J Y REC 04/10), omdat zij over onvoldoende informatie beschikt om er zelf op te beslissen. De Spaanse douaneadministratie had dit dossier tevoren aan de Commissie doen toekomen op grond van artikel 220, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van bepaalde artikelen van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

                           —

                           Concreet wordt schending van de artikelen 872 en 873 gesteld, omdat verzoekster niet in kennis is gesteld van het voornemen om een afwijzend besluit te nemen, teneinde haar in de gelegenheid te stellen dienaangaande opmerkingen in te dienen, noch van het verzoek om inlichtingen van de Europese Commissie aan de Spaanse administratie en de hieruit voortvloeiende verlenging van de termijn om te beslissen op het verzoek om kwijtschelding.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 220, lid 2, sub b, van het douanewetboek, voor zover deze bepaling niet vereist dat de vergissing van de douane actief is, zoals de Commissie meent, doordat het dossier is teruggestuurd bij gebrek aan informatie van degene die de vergissing heeft begaan, met name de Spaanse douane.

               3)

               Derde middel: schending van het reglement van orde van de Commissie, met name van de bijlage met de bestuurlijke gedragscode voor het personeel van de Europese Commissie bij de contacten met het publiek.

                           —

                           Verzoekster stelt op dit punt dat het bestreden besluit in strijd was met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, de bestuurlijke richtsnoeren en het recht op informatie over de rechten van belanghebbenden. Voorts heeft de Commissie volgens verzoekster geen van de gevraagde documenten verstrekt, noch in het bestreden besluit dienaangaande iets verklaard.

               4)

               Vierde middel: schending van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

                           —

                           Concreet stelt verzoekster schending van de artikelen 41, 42, 47, 48 en 51 van dit Handvest.


title: Zaak T-579/15: Beroep ingesteld op 5 oktober 2015 — For Tune/BHIM — Gastwerk Hotel Hamburg (fortune)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/70

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2015 — For Tune/BHIM — Gastwerk Hotel Hamburg (fortune)
   (Zaak T-579/15)
   (2015/C 398/84)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: For Tune sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: K. Popławska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gastwerk Hotel Hamburg GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „fortune” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 525 491

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 7 augustus 2015 in zaak R 2808/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken C-473/01 P en C-474/01 P: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Driedimensionale vormen van was- of afwasmiddeltabletten — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/16

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in de gevoegde zaken C-473/01 P en C-474/01 P: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Driedimensionale vormen van was- of afwasmiddeltabletten - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen)
   (2004/C 118/28)
   Procestaal: Engels
   In de gevoegde zaken C-473/01 P en C-474/01 P, Procter & Gamble Company, gevestigd te Cincinnati (Verenigde Staten), (advocaten: C. van Nispen en G. Kuipers), betreffende twee hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001, Procter & Gamble/BHIM (Vierkant tablet met inzetstuk) (T-128/00, Jurispr. blz. II-2785), en Procter & Gamble/BHIM (Rechthoekig tablet met inzetstuk) (T-129/00, Jurispr. blz. II-2793), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van deze arresten, andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: D. Schennen en C. Røhl Søberg), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Wijst de hogere voorzieningen af.

               2)

               Verwijst Procter & Gamble Company in de kosten.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002

      PB C 84 van 6.4.2002.


title: Doorhaling van zaak C-38/04

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/21

         Doorhaling van zaak C-38/04 (1)

   (2005/C 106/41)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-38/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak C-18/02: Verzoek van het Arbejdsret van 25 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Danmarks Rederiforening namens DFDS Torline A/S en LO Landsorganisationen i Sverige namens SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation

text:
C 109/22               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         4.5.2002
Verzoek van het Arbejdsret van 25 januari 2002 om een                verrichten zeemansarbeid af te dwingen, door de rederij kan
prejudiciële beslissing in het geding tussen Danmarks                worden beschouwd als te zijn ingetreden in de vlagstaat, zodat
Rederiforening namens DFDS Torline A/S en LO Landsor-                de rederij overeenkomstig deze bepaling in de vlagstaat
ganisationen i Sverige namens SEKO Sjöfolk Facket för                een vordering tot schadevergoeding tegen de vakbond kan
                 Service och Kommunikation                           instellen?
                          (Zaak C-18/02)
                                                                     (1) Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
                                                                         bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-
                        (2002/C 109/35)                                  ke en handelszaken (PB 1975, L 204, blz. 28), zoals gewijzigd bij
                                                                         het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
                                                                         Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot dit verdrag met
                                                                         de aanpassingen die daarin zijn aangebracht in het verdrag inzake
                                                                         de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Het Arbejdsret heeft bij beschikking van 25 januari 2002,                Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en bij
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari             het Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB
2002, in het geding tussen Danmarks Rederiforening namens                1989, L 285, blz. 1).
DFDS Torline A/S en LO Landsorganisationen i Sverige namens
SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Vraag 1:
a)   Moet artikel 5, sub 3, Executieverdrag (1) aldus worden         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 20 december
     uitgelegd, dat deze bepaling van toepassing is op proce-        2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     dures inzake de rechtmatigheid van een collectieve actie             V. Hlozek en Roche Diagnostics Gesellschaft mbH
     die wordt georganiseerd om een overeenkomst af te
     dwingen, wanneer eventuele schade als gevolg van de
                                                                                (Zaak C-19/02)
     onrechtmatigheid van een dergelijke actie volgens de
     voorschriften op het gebied van niet-contractuele aan-
     sprakelijkheid een schadevergoedingsplicht doet ontstaan,                                 (2002/C 109/36)
     zodat een zaak betreffende de rechtmatigheid van een
     aangekondigde collectieve actie aanhangig kan worden
     gemaakt bij het gerecht van de plaats waar een vordering
     tot vergoeding van de door de actie veroorzaakte schade
     kan worden ingesteld?                                           Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 20 december
                                                                     2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
b)   Geldt in voorkomend geval de voorwaarde dat het                 29 januari 2002, in het geding tussen V. Hlozek en Roche
     ontstaan van de schade een zeker of waarschijnlijk gevolg       Diagnostics Gesellschaft mbH, het Hof van Justitie van de
     van de betrokken collectieve actie als zodanig is, of is het    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
     voldoende dat die actie een noodzakelijke voorwaarde is         slissing over de navolgende vragen:
     en de grondslag kan vormen voor schadeveroorzakende
     solidariteitsacties?
                                                                     1.a)     Moeten artikel 141 EG en artikel 1 van richtlijn
c)   Maakt het in dit verband enig verschil, wanneer de
                                                                     75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
     uitvoering van een aangekondigde collectieve actie na de
                                                                     het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten
     aanlegging van het geding door de aanzeggende partij
                                                                     inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning
     wordt opgeschort in afwachting van de rechterlijke
                                                                     voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 145,
     uitspraak over de rechtmatigheid van die actie?
                                                                     blz. 19) aldus worden uitgelegd, dat zij
                                                                     in een regeling waarin de werkgever, die ten gevolge van
Vraag 2:                                                             een fusie met een andere onderneming een grotere groep
                                                                     werknemers ontslaat, op grond van zijn socialeregelingsver-
                                                                     plichting jegens het gehele personeelsbestand, ertoe wordt
Moet artikel 5, sub 3, aldus worden uitgelegd, dat schade als        verplicht om ter vermildering van de gevolgen van het ontslag
gevolg van een collectieve actie die door een vakbond van een        — in het bijzonder van het met de leeftijd samenhangend
land dat regelmatig wordt aangedaan door een in een ander            gevaar van werkloosheid — met de ondernemingsraad een
land (vlagstaat) geregistreerd schip, wordt georganiseerd om         voor de werknemers normatief werkend sociaal plan overeen
een overeenkomst voor de aan boord van het schip te                  te komen,


title: Zaak T-814/14: Beroep ingesteld op 17 december 2014 — Banco Espírito Santo/Commissie

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/29

         Beroep ingesteld op 17 december 2014 — Banco Espírito Santo/Commissie
   (Zaak T-814/14)
   (2015/C 118/38)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco Espírito Santo, S.A. (vertegenwoordigers: M. Gorjão-Henriques en L. Bordalo e Sá, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               (i)

               de punten 9 en 18 van bijlage II bij besluit C(2014) 5682 final van de Europese Commissie van 3 augustus 2014, staatssteun nr. SA.39250 (2014/N) — Portugal, afwikkeling van Banco Espírito Santo, SA, nietig te verklaren, voor zover verzoekster (Banco Espírito Santo, SA [of BES]) hierbij wordt verplicht de vergoeding of andere kosten van de monitoring trustee voor haar rekening te nemen, of voor zover deze bepalingen aldus kunnen worden uitgelegd;

               (ii)

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de rechtsregels betreffende de toepassing van het Verdrag in die zin dat BES wordt verplicht de lasten te dragen die verband houden met het toezicht op de nakoming van de door de Portugese Republiek aangegane verplichtingen:

                           —

                           BES wordt verplicht de lasten te dragen die verband houden met het optreden van een derde waarmee zij niet heeft ingestemd en dat haar niet ten goede komt. Deze derde is ook niet gekozen overeenkomstig criteria die garanderen dat het beginsel van de economisch meest voordelige afwikkeling wordt nageleefd, wat de schuldeisers en de aandeelhouders van BES kan benadelen.

                           —

                           Volgens het bestreden besluit wordt de monitoring trustee benoemd door het afwikkelingsfonds. Voor zover de Portugese Republiek slechts één monitoring trustee dient te benoemen, lijkt het niet aanvaardbaar dat diens vergoeding integraal ten laste valt van BES. Deze oplossing druist in tegen de beginselen die aan staatssteun ten grondslag liggen: (i) zij vergroot het voordeel dat de overbruggingsbank geniet, door haar te bevrijden van de uit de afwikkeling voortvloeiende lasten die haar anders bij wet zouden worden opgelegd; (ii) zij vervalst de mededinging ten voordele van de overbruggingsbank, door haar te bevrijden van lasten die niet zijn gekwantificeerd in het kader van de goedkeuring van de staatssteun.

                           —

                           De Unierechtelijke regels inzake staatssteun kunnen niet dienen als grondslag voor het besluit om BES te gelasten de monitoring trustee te vergoeden. Er zij aan herinnerd dat zij noch de adressaat van het besluit, noch de ontvanger van de steun is.

                           —

                           Verordening (EU) nr. 806/2014 inzake het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme, die met ingang van 2016 van toepassing is, stelt dienaangaande geen nieuwe regels vast, afgezien van het feit dat artikel 19 ervan voorziet in de benoeming van een trustee. Verordening (EU) nr. 1093/2010 en richtlijn 2014/59/EU, waarvoor de omzettingstermijn nog niet is verstreken, bevatten evenmin nieuwe regels ter zake.

                           —

                           In het kader van het Unierecht en van de activiteit van DG COMP (directoraat-generaal Concurrentie van de Europese Commissie), de dienst die het bestreden besluit voorbereidt, bestaan er vaste interpretatieve bepalingen betreffende de figuur van de monitoring trustee en diens vergoeding, die kunnen dienen om de leemtes in de bepalingen met betrekking tot de onderhavige situatie te verhelpen, met name wat de omvang van de vergoeding van de monitoring trustee betreft, die in onderling overleg tussen de partijen dient te worden vastgesteld, onder voorbehoud van goedkeuring door de Commissie en met inachtneming van de noodzakelijke onafhankelijkheid en zonder dat wordt vooruitgelopen op de te verstrekken middelen.

                           —

                           De Europese Commissie kan verzoekster niet voorschrijven hoe de monitoring trustee in de praktijk dient te worden vergoed. Noch verordening (EU) nr. 806/2014 noch enige ander rechtsvoorschrift kan dienen als rechtsgrondslag voor het besluit van de Commissie om een dergelijke last dwingend op te leggen (zonder voorafgaande instemming van BES, met name wat het bedrag ervan betreft).

                           —

                           De Commissie zelf heeft in het bestreden besluit enkel verklaard dat het aan de „bad bank” staat om de monitoring trustee te vergoeden en dat deze vergoeding „zodanig moet zijn dat geen afbreuk wordt gedaan aan de onafhankelijkheid en de doeltreffendheid van de monitoring trustee in de uitoefening van zijn opdracht”. De opbouw van de vergoeding, met name de wijze waarop deze in de praktijk zal worden verstrekt en de grenzen ervan, worden niet concreet omschreven.

               2.

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel dat het bestuur aan zijn eigen regels is gebonden

                           —

                           De Commissie heeft inbreuk gemaakt op het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel dat het bestuur aan zijn eigen regels is gebonden, voor zover BES ertoe wordt verplicht de lasten in verband met de monitoring trustee op zich te nemen, of voor zover het besluit aldus kan worden opgevat.

                           —

                           Deze conclusie geldt temeer daar BES, die een derde is ten aanzien van het besluit, totaal niet werd betrokken bij de procedure tot benoeming van de monitoring trustee en dus niet — los van de door het besluit vereiste middelen en onafhankelijkheid — kon verzekeren dat zij aan haar verplichtingen zou voldoen (en dat haar bestuurders aan hun fiduciaire verplichtingen zouden voldoen), waarmee zij de financiële last die verband hield met het toezicht op deze verplichtingen had kunnen drukken.

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           De Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden door BES te verplichten eenzijdig en integraal lasten op zich te nemen die, gelet op haar huidige financiële situatie als af te wikkelen instelling, niet alleen uiterst zwaar zijn, maar ook de grenzen van de evenredigheid stricto sensu overschrijden.

                           —

                           Dit geldt temeer daar de verantwoordelijkheid voor die lasten, indien deze niet door de Portugese Staat wordt gedragen, door de Europese Commissie zelf dient te worden gedragen op grond van de rol die zij dient te vervullen bij de afwikkeling van bankinstellingen en in het kader van de uitvoering van de verplichtingen die de lidstaten in het kader van deze maatregelen zijn aangegaan.


title: Zaak T-91/15: Beroep ingesteld op 19 februari 2015 — AEDEC/Commissie

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/34

         Beroep ingesteld op 19 februari 2015 — AEDEC/Commissie
   (Zaak T-91/15)
   (2015/C 127/47)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asociación Española para el Desarrollo de la Epidemiología Clínica (AEDEC) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. López López, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 4 september 2014 ontvangen besluit van het directoraat-generaal Onderzoek en Innovatie van de Europese Commissie, directoraat Gezondheid, houdende weigering van de in het kader van oproep tot inschrijving H2020-HCO-2014 gevraagde financiering, en verzoek om herbeoordeling van de degelijkheid en de voordelen van het project

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat inbreuk is gemaakt op de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, transparantie en gelijke behandeling. In dat kader voert zij de volgende argumenten aan.
   Het consortium LATIN PLAN, dat door AEDEC wordt gecoördineerd, heeft recht op de in het kader van oproep tot inschrijving H2020-HCO-2014 geboden subsidie. Zowel het besluit houdende weigering van toekenning van die subsidie als het besluit waarbij die weigering wordt bevestigd, zijn duidelijk onbillijk, gelet op het volgende:

               a)

               De mededelingen die de Europese Commissie tijdens de procedure voor evaluatie van het project heeft doen toekomen, vermelden niet de juiste coördinator van dat project en zijn gericht aan iemand die niet de vertegenwoordiger in rechte, contactpersoon of coördinator van het betrokken project is. Dit punt is in casu van bijzonder belang, aangezien de persoon in kwestie niets van doen heeft met AEDEC en deel uitmaakt van het Finse team van LATIN PLAN.
               De Europese Commissie heeft zich kennelijk op het standpunt gesteld dat die persoon niet in aanmerking kwam voor de subsidie, omdat zij dacht dat hij het project LATIN PLAN als lid van AEDEC coördineerde en tegelijk deel uitmaakte van het Finse team. Op grond van het cumulatieverbod, dat in het Unierecht ter zake van subsidies van toepassing is, kan één en dezelfde begunstigde niet meerdere ten laste van de begroting komende subsidies voor een project ontvangen. Elke partner van het LATIN PLAN-team vraagt een budget aan. Als de subsidie uiteindelijk aan het team was toegekend, zou de persoon in kwestie, zoals de Commissie ten onrechte meent, middelen hebben ontvangen als lid van AEDEC én als lid van het Finse team.

               b)

               In het verslag ter evaluatie van de projecten wordt geconstateerd dat de asymmetrie tussen de middelen die door elk team van het consortium LATIN PLAN worden aangevraagd, niet naar behoren is uitgelegd en gemotiveerd, en dat daarom lagere scores werden toegekend. Verzoekster ontkent niet dat de door de verschillende teams/partners aangevraagde budgetten uiteenlopen, maar het is niet juist dat zij daar geen verklaring voor heeft gegeven. Concreet wordt in het onderdeel betreffende de rechtvaardiging van het budget duidelijk en tot in bijzonderheden uitgelegd waarom AEDEC de partner is die om de meeste middelen verzoekt.

               c)

               Bovendien moet erop worden gewezen dat het wetenschappelijk gesproken om een goed project gaat. Het team behaalde 11 punten op een maximum van 15; het scoorde beter dan het resultaat van 10 punten dat in de oproep tot inschrijving als drempel voor de kwaliteit wordt gesteld. Het project in kwestie behaalde een hogere score dan sommige andere, waarvoor wél financiering is toegezegd. Het bestreden besluit is bijgevolg onbillijk.


title: Zaak F-135/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 december 2015 — DE/EMA (Openbare dienst — Personeel van EMA — Plaatsing op „non-actief” — Bezwarend besluit — Recht om te worden gehoord — Schending)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/95

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 december 2015 — DE/EMA
   (Zaak F-135/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EMA - Plaatsing op „non-actief” - Bezwarend besluit - Recht om te worden gehoord - Schending))
   (2016/C 048/107)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DE (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: S. Marino, T. Jabłoński en N. Rampal Omedo, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EMA om verzoeker op non-actief te plaatsen en vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van 31 januari 2014 waarbij het Europees Geneesmiddelenbureau DE op non-actief heeft geplaatst wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Europees Geneesmiddelenbureau wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10 000 EUR aan DE.

               3)

               Het Europees Geneesmiddelenbureau wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van DE.

      (1)  PB C 16 van 19.1.2015, blz. 50.


title: Arrest van het Hof van 10 december 2010 in zaak E-1/10 — Periscopus AS tegen Oslo Børs ASA en Erik Must AS (Richtlijn 2004/25/EG — Verwerving van controle — Verplicht bod — Aanpassing van de biedprijs — Duidelijk omschreven omstandigheden en criteria — Verwijzing naar de marktprijs)

text:
               12.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/13

         ARREST VAN HET HOF
   van 10 december 2010
   in zaak E-1/10
   Periscopus AS tegen Oslo Børs ASA en Erik Must AS
   (Richtlijn 2004/25/EG — Verwerving van controle — Verplicht bod — Aanpassing van de biedprijs — Duidelijk omschreven omstandigheden en criteria — Verwijzing naar de marktprijs)
   2011/C 141/13
   In zaak E-1/10 tussen Periscopus AS en Oslo Børs AS en Erik Must AS — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door Oslo Tingrett (districtsrechtbank van Oslo), Noorwegen, betreffende de uitlegging van artikel 5, lid 4, van Richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Thorgeir Örlygsson en Henrik Bull, rechters, op 10 december 2010 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Artikel 5, lid 4, tweede alinea, van Richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod verzet zich tegen nationale wetgeving waarin wordt bepaald dat de in een verplicht bod te bieden prijs moet worden aangepast om ten minste gelijk te zijn aan de „marktprijs” wanneer duidelijk is dat de „marktprijs” hoger is dan de prijs die werd berekend volgens de hoofdregel van artikel 5, lid 4, eerste alinea, zonder nadere verduidelijking van de term „marktprijs”. Er moet met name nader worden verduidelijkt welke periode van belang is om de „marktprijs” te bepalen, of de „marktprijs” al dan niet moet worden berekend op basis van een volumegewogen gemiddelde en of reële handelsstromen vereist zijn dan wel of doorlopende aankoop- en verkooporders volstaan om een „marktprijs” te bepalen.


title: Zaak C-440/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Republiek Polen) — Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Nowym Sączu/Stanisława Tomaszewska (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Artikel 45, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Naar nationaal recht vereist minimaal tijdvak voor verkrijgen van recht op ouderdomspensioen — In aanmerkingneming van in andere lidstaat vervuld tijdvak van bijdragebetaling — Samentelling — Berekeningswijzen)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Republiek Polen) — Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Nowym Sączu/Stanisława Tomaszewska
   (Zaak C-440/09) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Artikel 45, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 - Naar nationaal recht vereist minimaal tijdvak voor verkrijgen van recht op ouderdomspensioen - In aanmerkingneming van in andere lidstaat vervuld tijdvak van bijdragebetaling - Samentelling - Berekeningswijzen)
   2011/C 130/09
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Nowym Sączu

      Verwerende partij: Stanisława Tomaszewska

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sąd Najwyższy — Uitlegging van artikel 45, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), alsmede van artikel 15, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 74, blz. 1) — Vervroegd ouderdomspensioen wegens bepaald tijdvak van bijdragebetaling — Berekeningswijze van uitkeringen — Samentelling van de in een andere lidstaat vervulde tijdvakken van bijdragebetaling en van die welke in de betrokken lidstaat zijn vervuld vóór of na de toevoeging overeenkomstig de nationale wettelijke regeling van de bijkomende tijdvakken die een derde van de tijdvakken van bijdragebetaling bedragen

      Dictum

   Artikel 45, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971, betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in zijn bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1) gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat, bij het bepalen van het naar nationaal recht vereiste minimale tijdvak van verzekering met het oog op het verkrijgen van het recht op een ouderdomspensioen voor een migrerende werknemer, het bevoegde orgaan van de betrokken lidstaat, bij het bepalen van het maximum dat de tijdvakken van niet-bijdragebetaling niet mogen overschrijden in verhouding tot de tijdvakken van bijdragebetaling, zoals bepaald in de regeling van die lidstaat, alle tijdens het beroepsleven van de migrerende werknemer vervulde tijdvakken van verzekering moet meetellen, met inbegrip van de in andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering.

      (1)  PB C 37 van 13.02.2010.


title: Gevoegde zaken C-338/04, C-359/04 en C-360/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 maart 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Larino en het Tribunale di Teramo — Italië) — Strafzaken tegen Massimiliano Placanica (C-338/04), Christian Palazzese (C-359/04), Angelo Sorricchio (C-360/04) (Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen — Vereiste van concessie — Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen — Vereiste van vergunning — Strafrechtelijke sancties)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 maart 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Larino en het Tribunale di Teramo — Italië) — Strafzaken tegen Massimiliano Placanica (C-338/04), Christian Palazzese (C-359/04), Angelo Sorricchio (C-360/04)
   (Gevoegde zaken C-338/04, C-359/04 en C-360/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen - Vereiste van concessie - Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen - Vereiste van vergunning - Strafrechtelijke sancties)
   (2007/C 95/04)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechters
   Tribunale di Larino, Tribunale di Teramo (Italië)
   Verdachten in de strafzaken
   Massimiliano Placanica (C-338/04), Christian Palazzese (C-359/04), Angelo Sorricchio (C-360/04)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Larino — Uitlegging van de artikelen 43 EG e.v. en 49 EG en van het arrest van het Hof in zaak C-243/01, Gambelli e.a. — Nationale wet die promotie en inzameling van weddenschappen op diverse evenementen, inzonderheid sportevenementen, strafbaar stelt — Inzameling van weddenschappen, middels computertelecommunicatie, door een marktdeelnemer zonder vergunning voor rekening van een vennootschap met een vergunning in andere lidstaat
   Dictum

               1)

               Een nationale regeling die het verbiedt om zonder een door de betrokken lidstaat afgegeven concessie of vergunning voorstellen voor weddenschappen op met name sportevenementen in te zamelen, te aanvaarden, te registreren en door te sturen, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten als bedoeld in respectievelijk de artikelen 43 EG en 49 EG.

               2)

               De verwijzende rechters zullen moeten nagaan of de nationale regeling, voor zover daarbij het aantal in de kansspelsector actieve marktdeelnemers wordt beperkt, daadwerkelijk beantwoordt aan de doelstelling, de exploitatie van de activiteiten in deze sector voor criminele of frauduleuze doeleinden te voorkomen.

               3)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in de hoofdzaken aan de orde is, die marktdeelnemers die zijn opgericht in de vorm van kapitaalvennootschappen waarvan de aandelen op de gereglementeerde markten zijn genoteerd, van de kansspelsector uitsluit en bovendien daarvan blijft uitsluiten.

               4)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in de hoofdzaken aan de orde is, op grond waarvan aan personen als verdachten in de hoofdzaken een strafrechtelijke sanctie wordt opgelegd omdat zij zonder de in de nationale wettelijke regeling voorgeschreven concessie of vergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, wanneer deze personen die concessies of vergunningen niet hebben kunnen verkrijgen wegens de met het gemeenschapsrecht strijdige weigering van deze lidstaat om hun deze te verlenen.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.

      PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-264/12: Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — UTi Worldwide e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben — Beoordelingsfouten — Bewijs — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten — Merkbaar gevolg voor de mededinging — Bedrag van de geldboete — Ernst van de inbreuk — Evenredigheid — Hoofdelijke aansprakelijkheid — Volledige rechtsmacht”)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/26

         Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — UTi Worldwide e.a./Commissie
   (Zaak T-264/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben - Beoordelingsfouten - Bewijs - Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten - Merkbaar gevolg voor de mededinging - Bedrag van de geldboete - Ernst van de inbreuk - Evenredigheid - Hoofdelijke aansprakelijkheid - Volledige rechtsmacht”))
   (2016/C 136/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: UTi Worldwide Inc. (Tortola, Verenigd Koninkrijk), UTi Nederland BV (Schiphol, Nederland) en UTI Worldwide (UK) Ltd (Reading, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Kirch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, V. Bottka en G. Meessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 1959 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39462 — Vrachtvervoer), voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft, en, subsidiair, een verzoek tot herziening van de geldboete die hun in het kader daarvan is opgelegd

      Dictum

               1)

               Besluit C(2012) 1959 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39462 — Vrachtvervoer), wordt nietig verklaard voor zover het bedrag van de aan UTi Worldwide, Inc. opgelegde geldboete hoger is dan de aan UTi Nederland BV en aan UTI Worldwide (UK) Ltd opgelegde geldboeten.

               2)

               Het totaalbedrag van de bij artikel 2, lid 2, van besluit C(2012) 1959 final aan UTi Worldwide opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 2 965 000 EUR, waarbij het aan haar toe te rekenen bedrag op grond van artikel 2, lid 2, onder j), van dat besluit wordt vastgesteld op 1 692 000 EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               UTi Worldwide, UTi Nederland en UTI Worldwide (UK) zullen negen tiende van de kosten van de Europese Commissie en hun eigen kosten dragen.

               5)

               De Commissie zal een tiende van haar eigen kosten en die van UTi Worldwide, UTi Nederland en UTI Worldwide (UK) dragen.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.


title: Verzoek van het Tribunal d'arrondissement de Luxembourg van 15 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het Groothertogdom Luxemburg en B. Linster en anderen (Zaak C-287/98)

text:
26.9.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 299/17
        ken de bewijslast aan rekwirante wordt opgelegd                 CBC voor en na hun overname door rekwirante had-
        en met betrekking tot Feldmühle en CBC ten                      den gepleegd, aan rekwirante moesten worden toegere-
        nadele van rekwirante van loutere vermoedens is                 kend, omdat rekwirante zich niet onbewust kon zijn
        uitgegaan;                                                      geweest van hun betrokkenheid bij de inbreuk en geen
                                                                        adequate maatregelen heeft genomen om de voortzet-
    Ð inbreuk wordt gemaakt op het beginsel dat straf                   ting van de inbreuk te voorkomen;
        schuld veronderstelt, aangezien, zonder dat dit
        wordt gestaafd door de feiten van de zaak, wordt           Ð besliste dat het feit dat de Commissie in de beschik-
        aangenomen dat rekwirante zich bewust moet zijn                 king niet de factoren heeft uiteengezet welke zij bij de
        geweest van de betrokkenheid van Feldmühle en                   vaststelling van het bedrag van rekwirante's geldboete
        CBC bij het kartel;                                             stelselmatig in aanmerking heeft genomen, niet een
                                                                        zodanige schending van haar verplichting tot motive-
    Ð de wetten van de logica worden geschonden, aan-                   ring opleverde, dat het de gehele of gedeeltelijke nietig-
        gezien rekwirante verplicht werd geacht maatrege-               verklaring van de beschikking of de gehele of gedeelte-
        len te nemen tegen door Feldmühle en CBC                        lijke intrekking van de geldboete rechtvaardigde,
        gepleegde inbreuken, waarvan zij zich zelfs niet
        bewust was, en zonder dat in aanmerking werd
        genomen dat rekwirante, zelfs indien zij zich daar-        en, subsidiair, dat het Gerecht het recht heeft geschonden,
        van bewust was geweest, niet de bevoegdheid had            aangezien het:
        om dergelijke maatregelen ten uitvoer te leggen;
                                                                   Ð besliste dat zijn eigen conclusie dat de Commissie niet
    Ð inbreuk wordt gemaakt op de regels betreffende de                 alle gestelde gevolgen van de inbreuk had bewezen,
        bewijslast en het beginsel ¹in dubio pro reoº, aan-             zijn beoordeling betreffende de zwaarte van de inbreuk
        gezien van rekwirante wordt vereist, dat zij bewijst            niet wezenlijk kon beïnvloeden, en derhalve niet tot
        dat zij het onrechtmatige gedrag van haar dochter-              een verlaging van de geldboete kon leiden.
        ondernemingen niet heeft voortgezet;
                                                                   (1) Nog niet verschenen in de Jurisprudentie.
    Ð wezenlijke vormvoorschriften uit hoofde van de               (2) PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1.
        artikelen 173 en 190 worden geschonden, aange-             (3) Verordening nr. 17 van 6 februari 1962, Eerste verordening
        zien de aan rekwirante opgelegde geldboete niet is             over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag
        ingetrokken, ofschoon in het arrest wordt erkend,              (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62).
        dat de criteria die bij de vaststelling van het indivi-
        duele bedrag van de geldboete in aanmerking
        waren genomen, in de beschikking hadden moeten
        worden weergegeven.
Ð Subsidiair, de aan Stora opgelegde geldboete in te trek-         Verzoek van het Tribunal d'arrondissement de Luxem-
    ken of althans te verlagen, omdat de beslissing van het        bourg van 15 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
    Gerecht is gebaseerd op wezenlijke schendingen van             het geding tussen het Groothertogdom Luxemburg en B.
    het Gemeenschapsrecht, waarmee:                                                       Linster en anderen
                                                                                (Zaak C-287/98)
    Ð artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 wordt
        geschonden, aangezien wordt beslist dat het feit                                    (98/C 299/28)
        dat de Commissie de effecten van de heimelijke
        verstandhouding betreffende de prijzen niet ten
        volle heeft bewezen, de beoordeling van de zwaarte         Het Tribunal d'arrondissement heeft bij beschikking van
        van de inbreuk niet wezenlijk beïnvloedt.                  15 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                   tie op 27 juli 1998, in het geding tussen Groothertogdom
                                                                   Luxemburg en B. Linster en anderen, het Hof van Justitie
Middelen en voornaamste argumenten                                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
                                                                   dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
Gesteld wordt, dat het Gerecht van eerste aanleg het recht
heeft geschonden, aangezien het:                                   1. Moeten de artikelen 177 en 189 van het EG-Verdrag
                                                                        aldus worden uitgelegd, dat de rechterlijke instantie
                                                                        wier beslissing volgens nationaal recht niet vatbaar is
Ð besliste dat de door haar dochteronderneming Koppar-
                                                                        voor beroep, en die de wettigheid dient te onderzoeken
    fors gepleegde inbreuken op artikel 85 aan rekwirante
                                                                        van een onteigening ten algemenen nutte van aan een
    moesten worden toegerekend, zonder rekening te hou-
                                                                        particulier toebehorend onroerend goed, kan vaststel-
    den met het feit dat de Commissie niet heeft vastge-
                                                                        len, dat de beoordeling van de gevolgen van de aanleg
    steld of rekwirante enige invloed op het commercieÈle
                                                                        van een autoweg Ð een project voorzien in artikel 4,
    beleid van Kopparfors had uitgeoefend;
                                                                        lid 1 Ð, voorgeschreven bij artikel 5, lid 1, van Richt-
                                                                        lijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betref-
Ð de relevante rechtspraak naast zich neer heeft gelegd,                fende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-
    toen het besliste dat de inbreuken die Feldmühle en                 bare en particuliere projecten (1), niet heeft plaatsge-
 ---pagebreak--- C 299/18             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26.9.98
   vonden en dat de ingevolge artikel 5 ontvangen infor-                bepaald, dan worden aangemerkt als een project
   matie niet ter beschikking van het publiek is gesteld,               waarop de richtlijn niet van toepassing is?
   en het betrokken publiek, in strijd met de voorschrif-
   ten van artikel 6, lid 2, niet de gelegenheid heeft gehad       (1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
   zijn mening te geven voordat met het project een aan-
   vang werd gemaakt, terwijl de richtlijn, ondanks het
   verstrijken van de daartoe vastgestelde termijn, niet
   volledig in nationaal recht is omgezet, of impliceert
   een dergelijke vaststelling een beoordeling van de
   rechtstreekse werking van de richtlijn, zodat de rech-
   terlijke instantie verplicht is het Hof daarover een            Beroep, op 28 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
   vraag te stellen?                                                  Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-290/98)
2. Indien het Hof in antwoord op de eerste vraag erkent,                                      (98/C 299/29)
   dat de rechterlijke instantie wier beslissing volgens
   nationaal recht niet vatbaar is voor beroep, verplicht is
   het Hof een prejudicieÈle vraag te stellen, luidt de vraag      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   als volgt:                                                      is op 28 juli 1998 beroep ingesteld tegen Republiek Oos-
                                                                   tenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs C.
   Kan de richtlijn worden toegepast in een geding over            Tufvesson en V. Kreuschitz als gemachtigden, domicilie
   de onteigening ten algemenen nutte van aan een parti-           gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
   culier toebehorend onroerend goed en kan de rechter-            lid van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254,
   lijke instantie die de wettigheid van de onteigenings-          Kirchberg.
   procedure moet nagaan, vaststellen, dat in strijd met
   artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 2, geen milieueffectbe-     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
   oordeling heeft plaatsgevonden en dat de ingevolge
   artikel 5 verzamelde informatie niet ter beschikking
   van het publiek is gesteld, en het betrokken publiek            Ð vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet heeft
   niet de gelegenheid heeft gehad zijn mening te geven                 voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten inge-
   voordat met het project voor de aanleg van een auto-                 volge het EG-Verdrag en artikel 2 en artikel 3, leden 1,
   weg, een project bedoeld in artikel 4, lid 1, een aan-               5 en 6, van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van
   vang werd gemaakt?                                                   10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het
                                                                        financieÈle stelsel voor het witwassen van geld (1), door:
3. Vormt de in artikel 1, lid 5, van de richtlijn bedoelde              Ð het verbod op het witwassen van geld in § 165 van
   nationale wet een autonoom Gemeenschapsrechtelijk                        het Strafgesetzbuch te beperken tot vermogensbe-
   begrip of moet het volgens het nationale recht worden                    standdelen ter waarde van meer dan 100 000 ATS;
   gekwalificeerd?
                                                                        Ð de legitimatie van de clieÈnt bij het openen van een
                                                                            effectenrekening niet vanaf 1 januari 1994 (inwer-
4. Indien de specifieke nationale wet een autonoom                          kingtreding van de Overeenkomst betreffende de
   Gemeenschapsrechtelijk begrip vormt, moet een door                       Europese Economische Ruimte), maar eerst vanaf
   het parlement na openbare parlementaire debatten                         1 augustus 1996 verplicht te stellen;
   vastgestelde maatregel dan als nationale wet in de zin
   van artikel 1, lid 5, van de richtlijn worden aange-                 Ð de legitimatie van de clieÈnt niet verplicht te stellen
   merkt?                                                                   bij iedere transactie die naar of vanuit een
                                                                            bestaande effectenrekening wordt verricht, doch in
                                                                            § 40, lid 5, van het Bankwesengesetz te bepalen,
5. Vormt het project in de zin van artikel 1, lid 5, van de                 dat de identiteit van de clieÈnt alleen voor het in
   richtlijn, dat in detail is aangenomen via een specifieke                ontvangst nemen en de verkrijging van effecten
   nationale wet, een autonoom Gemeenschapsrechtelijk                       voor een effectenrekening hoeft te worden vastge-
   begrip of moet het volgens het nationale recht worden                    steld;
   gekwalificeerd?
                                                                        Ð niet vanaf 1 januari 1994 de legitimatie van de cli-
                                                                            ent bij iedere opening van een spaarboekje ver-
6. Indien het project in de zin van artikel 1, lid 5, van de                plicht te stellen:
   richtlijn, dat in detail is aangenomen via een specifieke
   nationale wet, een autonoom Gemeenschapsrechtelijk
                                                                        Ð niet de legitimatie van de clieÈnt verplicht te stellen
   begrip vormt, moet een na openbare parlementaire                         bij iedere transactie met betrekking tot een spaar-
   debatten bij besluit van het parlement aangenomen                        boekje dat voor of na 1 januari 1994 is geopend;
   project voor de aanlegging van een autoweg teneinde
   aansluiting op twee andere autowegen te verkrijgen,
   zonder dat het traceÂ van de aan te leggen autoweg is           Ð verweerster in de kosten de verwijzen.