title: Zaak C-133/03: Verzoek van het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione del Giudice per le Indagini Preliminari van 25 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen Alessandro Nizza en Giacomo Pizzi

text:
C 135/12                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           7.6.2003
        toegezonden antwoorden en rapporten valt op te maken               Verzoek van het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione
        dat in verschillende gemeenten in het gebied van de Baix           del Giudice per le Indagini Preliminari van 25 februari
        Ter de bij richtlijn 80/778/EEG vastgestelde maximale              2003 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende
        parameters van nitraten herhaaldelijk zijn overschreden                strafzaak tegen Alessandro Nizza en Giacomo Pizzi
        met in bepaalde gevallen buitengewoon hoge concentra-
        ties.
                                                                                (Zaak C-133/03)
( 1) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194
     van 25.7.1975, blz. 39).                                                                        (2003/C 135/17)
( 2) van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/
     442/EEG (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32).
( 3) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoorde-
     ling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175
     van 5.7.1985, blz. 40).                                               Het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione del Giudice per
( 4) van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/          le Indagini Preliminari heeft bij beschikking van 25 februari
     337/EEG (PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5).                              2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
( 5) van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming           25 maart 2003, in de aldaar dienende strafzaak tegen Alessan-
     van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de          dro Nizza en Giacomo Pizzi het Hof van Justitie van de
     lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB L 20 van 26.1.1980,
                                                                           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     blz. 40).
( 6) van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor
                                                                           beslissing over de navolgende vragen:
     menselijke consumptie bestemd water PB L 229 van 30.8.1980,
     blz. 11.                                                              1.    Moet artikel 6 van richtlijn 68/151/EEG (1) aldus worden
                                                                                uitgelegd dat het de lidstaten verplicht om in passende
                                                                                sancties te voorzien, niet alleen voor het niet openbaar
                                                                                maken van de balans en de winst- en verliesrekening
                                                                                van handelsvennootschappen, maar ook voor de niet-
                                                                                waarheidsgetrouwe openbaarmaking daarvan, van andere
                                                                                vennootschappelijke mededelingen bestemd voor de ven-
                                                                                noten of voor het publiek, of van enige economische,
Verzoek van de Consiglio di Stato van 28 januari 2003 om                         patrimoniële of financiële informatie die de vennootschap
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ministero                       moet verstrekken over zichzelf of over de groep waartoe
         della Salute en Codacons en Federconsumatori                            zij behoort?
                                                                           2.    Moeten de Eerste (68/151/EEG) en de Vierde (78/660/
                          (Zaak C-132/03)
                                                                                EEG (2)) richtlijn en, in het bijzonder, de gecombineerde
                                                                                bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, artikelen 2,
                          (2003/C 135/16)                                        lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
                                                                                alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
                                                                                (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
                                                                                EEG (3) en 90/605/EEG (4), gelet op de verplichting van
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 28 januari                       de lidstaten om in „passende sancties” te voorzien voor
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                          de in de Eerste en de Vierde richtlijn bedoelde
25 maart 2003, in het geding tussen Ministero della Salute en                    schendingen, aldus worden uitgelegd (of niet) dat zij zich
Codacons en Federconsumatori, het Hof van Justitie van de                        verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                             die de strafbaarheid uitsluit van de niet-nakoming van de
beslissing over de navolgende vraag:                                             verplichtingen van openbaarheid en getrouwe weergave
                                                                                van informatie over de vennootschap en voorziet in een
                                                                                strafstelsel dat in concreto niet voldoet aan de criteria van
Dient artikel 2, lid 2, sub b), van verordening (EG) nr. 1139/                   doeltreffendheid, evenredigheid en afschrikwekkendheid
98 (1), zoals vervangen bij artikel 1 van verordening (EG)                       van de sancties die een dergelijke bescherming moeten
nr. 49/2000 (2), ook te worden toegepast op levensmiddelen                       garanderen?
voor zuigelingen en peuters tot drie jaar, en dient dus in
het bijzonder met betrekking tot die levensmiddelen de
                                                                           3.    Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder, de
onvoorziene verontreiniging met materiaal dat afkomstig is                       bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, de artikelen 2,
van genetisch gemodificeerde organismen, in een gehalte van                      lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
niet meer dan 1 %, al dan niet op de etikettering te worden
                                                                                alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
vermeld?                                                                         (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
                                                                                EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat
                                                                                zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een
( 1) PB L 159 van 3.6.1998, blz. 4.
                                                                                lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-
( 2) PB L 6 van 11.1.2000, blz. 13.
                                                                                pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-
                                                                                we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
                                                                                vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een
 ---pagebreak--- 7.6.2003                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 135/13
       strafstelsel dat alleen aan vennoten en schuldeisers een                 van artikel 9, lid 1, van de richtlijn — behalve in
       vorderingsrecht toekent, zodat een veralgemeende en                      dringende gevallen — niet mogen nemen wanneer tegen
       doeltreffende bescherming van derden onmogelijk wordt                    hun besluit alleen klachten bij ter zake van het staatsrecht
       gemaakt?                                                                 en administratiefrecht bevoegde rechterlijke instanties
                                                                                kunnen worden ingediend met de volgende beperkingen:
4.     Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder de                   deze klacht heeft niet automatisch opschortende werking;
       bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, de artikelen 2,            de rechterlijke instanties mogen zich niet uitspreken over
       lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)                 de doelmatigheid en kunnen het bestreden besluit alleen
       alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn              nietigverklaren; voorts kan de ene gerechtelijke instantie
       (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/                    (Verwaltungsgerichtshof), wat de feitelijke vaststellingen
       EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat                  betreft, alleen toetsen of deze feiten de beslissing kunnen
       zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een                  dragen, en kan de andere gerechtelijke instantie (Verfas-
       lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-                sungsgerichtshof) daarnaast alleen controleren of grond-
       pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-                  wettelijk gewaarborgde rechten zijn geschonden?
       we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
       vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een               2.     Zijn de waarborgen inzake rechtsbescherming van de
       mechanisme van strafvervolging en een bijzonder gedif-                   artikelen 8 en 9 van voormelde richtlijn van toepassing
       ferentieerd strafstelsel dat strafvervolging op basis van                op Turkse onderdanen die de status hebben als bedoeld
       een klacht en zwaardere en doeltreffender sancties voor-                 in artikel 6 of 7 van besluit 1/80 van de Associatieraad,
       behoudt aan gevallen waarin de vennoten en schuldeisers                  ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie
       vermogensschade hebben geleden?                                          tot stand is gebracht tussen de Europese Economische
                                                                                Gemeenschap en Turkije van 19 september 1980 (hierna:
                                                                                „associatie-overeenkomst”)?
( 1) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.
( 2) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11.
( 3) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1.                                     (1 ) PB 1964, L 56, blz. 850.
( 4) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.
                                                                         Beroep op 27 maart 2003 ingesteld door Italiaanse Repu-
                                                                         bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 maart
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                          G. Dörr en I. Ünal                                                       (Zaak C-138/03)
                                                                                (2003/C 135/19)
                           (Zaak C-136/03)
                           (2003/C 135/18)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 27 maart 2003 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                         genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 18 maart            I. M. Braguglia en A. Cingolo, avvocati dello Stato.
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 maart 2003, in het geding tussen G. Dörr en I. Ünal, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         —      nietig te verklaren nota nr. 100629 (doc. 19) van
1.     Moeten de artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG van                  20 januari 2003, ontvangen op 21 januari 2003, waarbij
       de Raad van 25 februari 1964 ( 1) voor de coördinatie van                het directoraat-generaal Regionaal beleid van de Commis-
       de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen                    sie — Regionale maatregelen in Frankrijk, Griekenland en
       ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaar-               Italië, kennis heeft gegeven van het besluit om een
       digd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare                   gedeelte van de bedragen die zijn aangevraagd voor de
       veiligheid en de volksgezondheid (hierna: „richtlijn”),                  steunregelingen in het kader van het MOP „Onderzoek,
       aldus worden uitgelegd dat de administratieve instanties                 technologische ontwikkeling en hoger onderwijs” 2000-
       — ongeacht de mogelijkheid van administratief beroep                     2006, in mindering te brengen, nota nr. 102627 (doc. 21)
       — het besluit tot verwijdering van het grondgebied                       van 3 maart 2003, waarbij het in mindering gebrachte
       zonder inwinning van het advies van een (in het Oosten-                  bedrag is vastgesteld, alsook alle handelingen die aan deze
       rijkse recht niet bestaande) bevoegde instantie in de zin                besluiten ten grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;


title: Zaak T-119/16: Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2017 — Topera/EUIPO (RHYTHMVIEW) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk RHYTHMVIEW — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/31

         Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2017 — Topera/EUIPO (RHYTHMVIEW)
   (Zaak T-119/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk RHYTHMVIEW - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”])
   (2017/C 078/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Topera, Inc. (Abbott Park, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: H. Sheraton, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 januari 2016 (zaak R 1368/2015-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken RHYTHMVIEW als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Topera, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 200 van 6.6.2016.


title: Zaak T-314/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Euromar di Ganesio Pietro/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/34

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Euromar di Ganesio Pietro/Commissie
   (Zaak T-314/08)
   (2008/C 272/62)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Euromar di Ganesio Pietro & C. Snc (Aci Castello, Italië) (vertegenwoordigers: A Maiorana, A. De Matteis en A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Zaak C-295/09: Beroep ingesteld op 28 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/10

         Beroep ingesteld op 28 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-295/09)
   2009/C 256/18
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en E. Adsera Ribera, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/43/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen, tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad en houdende intrekking van richtlijn 84/253/EEG van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/43/EG in nationaal recht is op 28 juni 2008 verstreken.

      (1)  PB L 157, blz. 87.


title: Zaak F-63/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 juli 2014 — Psarras/ENISA (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Beëindiging van overeenkomst — Artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Recht om te worden gehoord — Immateriële schade — Besluit als gevolg daarvan onrechtmatig — Extreme inbreuk op rechten van derde — Ambtshalve veroordeling tot betaling van schadevergoeding — Niet-uitvoering van arrest houdende nietigverklaring)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/30

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 juli 2014 — Psarras/ENISA
   (Zaak F-63/13) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Beëindiging van overeenkomst - Artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht om te worden gehoord - Immateriële schade - Besluit als gevolg daarvan onrechtmatig - Extreme inbreuk op rechten van derde - Ambtshalve veroordeling tot betaling van schadevergoeding - Niet-uitvoering van arrest houdende nietigverklaring))
   2014/C 351/39
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Aristidis Psarras (Héraklion, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Empadinhas, als gemachtigde, vervolgens S. Purser, als gemachtigde, bijgestaan door C. Meidanis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker te ontslaan alsmede van het besluit, genomen na het arrest van het GVA in zaak F-118/10, om een andere functionaris in het ambt van boekhouder aan te stellen en, ten slotte, verzoek om vergoeding van de geleden immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het besluit van de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging van 4 september 2012 tot beëindiging van de overeenkomst van tijdelijk functionaris van Psarras wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 40  000 EUR aan Psarras.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Psarras.

      (1)  PB C 336 van 16.11.2013, blz. 31.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 18 februari 2004 in zaak T-320/02, Monika Esch-Leonhardt en anderen tegen Europese Centrale Bank (Ambtenaren — Persoonsdossier — Brief betreffende verspreiding van vakbondsmededelingen via elektronische post — Weigering om die uit persoonsdossier van verzoekers te verwijderen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/61

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 18 februari 2004
   in zaak T-320/02, Monika Esch-Leonhardt en anderen tegen Europese Centrale Bank (1)

   (Ambtenaren - Persoonsdossier - Brief betreffende verspreiding van vakbondsmededelingen via elektronische post - Weigering om die uit persoonsdossier van verzoekers te verwijderen)
   (2004/C 106/122)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-320/02, Monika Esch-Leonhardt, Tillmann Frommhold en Emmanuel Larue, personeelsleden van de Europese Centrale Bank, wonende te Frankfurt-am Main (Duitsland) en Karben (Duitsland), vertegenwoordigd door B. Karthaus, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese Centrale Bank (gemachtigden: T. Gilliams, G. Gruber en B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit om een brief betreffende het gebruik van het interne e-mailsysteem voor de verspreiding van vakbondsmededelingen door verzoekers op te nemen in hun persoonsdossier, en betreffende een beroep tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 18 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen, daaronder begrepen die van het kort geding in zaak T-320/02 R.

      (1)  PB C 323 van 21.12.02.


title: Zaak C-72/00: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 29 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg en Grundverkehrslandeskommission van het Land Salzburg, enerzĳds, en Neubau Gesellschaft mbH en Wiesinger Hohensinner OEG, anderzĳds

text:
C 135/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.5.2000
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg                 Hogere voorziening, op 2 maart 2000 ingesteld door
van 29 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het           Falck SpA tegen het arrest, op 16 december 1999 in
geding tussen Grundverkehrsbeauftragte van het Land                  zaak T-158/96 tussen Acciaierie di Bolzano SpA en de
Salzburg en Grundverkehrslandeskommission van het                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
Land Salzburg, enerzijds, en Neubau Gesellschaft mbH en              steund door Italiaanse Republiek en Falck SpA, gewezen
          Wiesinger Hohensinner OEG, anderzijds                      door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                            Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)
                        (Zaak C-72/00)
                       (2000/C 135/10)                                                      (Zaak C-74/00 P)
De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-                                  (2000/C 135/12)
king van 29 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 2 maart 2000, in het geding in hoger beroep
tussen Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg en             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Grundverkehrslandeskommission van het Land Salzburg, ener-           op 2 maart 2000 hogere voorziening ingesteld door Falck
zijds, en Neubau Gesellschaft mbH en Wiesinger Hohensinner           SpA, vertegenwoordigd door de advocaten G. Macrı̀ M. Con-
OEG, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-        dinanzi en F. Colussi, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de             burg bij laatstgenoemde, Rue de Wiltz 36, tegen het arrest, op
navolgende vraag:                                                    16 december 1999 in zaak T-158/96 tussen Acciaierie di
                                                                     Bolzano SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd, dat         pen, ondersteund door Italiaanse Republiek en Falck SpA,
zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12 tot en met 14        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van het Salzburger Grundverkehrgesetz 1997 in de versie LGBl         Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid).
nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
                                                                     Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger ge-             1. het arrest van 16 december 1999 van het Gerecht van
schonden?                                                                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak T-
                                                                         158/96, Acciaierie di Bolzano SpA tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
                                                                         Italiaanse Republiek en Falck SpA, te vernietigen;
                                                                     2. bijgevolg beschikking 96/617/EGKS van de Commissie
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg                     van 17 juli 1996 (1) nietig te verklaren;
van 29 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen H. Oppitz, enerzijds, en de burgemeester
                                                                     subsidiair:
van de Landeshauptstadt Salzburg en de Grundverkehers-
        beauftragte van het Land Salzburg, anderzijds
                                                                     3. voor het geval het Hof van oordeel is dat het, gelet op de
                        (Zaak C-73/00)                                   stukken, de zaak niet zelf kan afdoen, het arrest van het
                                                                         Gerecht van 16 december 1999 te vernietigen en de zaak
                       (2000/C 135/11)                                   naar een andere kamer van dit Gerecht te verwijzen met
                                                                         vermelding van de juridische punten uit de beroepsmid-
De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-              delen die zijn aanvaard;
king van 29 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 2 maart 2000, in het geding in hoger beroep          in elk geval:
tussen H. Oppitz, enerzijds, en de burgemeester van de Landes-
hauptstadt Salzburg en de Grundverkehersbeauftragte van het
Land Salzburg, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese      4. elke andere maatregel te nemen die het in goede justitie
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              vermeent te behoren;
de navolgende vraag:
                                                                     5. de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd, dat
zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12, 36 en 43 van
het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997 in de versie LGBl            Middelen en voornaamste argumenten
nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,             Het bestreden arrest dient om de navolgende redenen te
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-             worden vernietigd:
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger is ge-
schonden?                                                            — Niet-vaststelling van schending van het recht van verweer
                                                                         tijdens de administratieve procedure en tegenstrijdigheid
                                                                         van de beschikking op dit punt;


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2002 in zaak C-62/01 P: Anna Maria Campogrande tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Seksuele intimidatie — Bĳstandsplicht van Commissie — Aansprakelĳkheid")

text:
29.6.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 156/1
                                                                         I
                                                                   (Mededelingen)
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                                                                HOF VAN JUSTITIE
                  ADVIES 1/00 VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                          van 18 april 2002                                                             (Derde kamer)
Advies krachtens artikel 300, lid 6, EG — Ontwerp-
overeenkomst betreffende de totstandbrenging van een ge-                                             van 23 april 2002
meenschappelijke Europese luchtvaartruimte tussen de Euro-
               pese Gemeenschap en derde landen                              in zaak C-62/01 P: Anna Maria Campogrande tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                           (2002/C 156/01)
                                                                             („Hogere voorziening — Ambtenaren — Seksuele intimida-
                                                                             tie — Bijstandsplicht van Commissie — Aansprakelijkheid”)
Bij verzoek, ingediend op 13 oktober 2000 (1), heeft de
Commissie van de Europese Gemeenschappen het Hof krach-
tens artikel 300, lid 6, EG om advies verzocht over de                                                 (2002/C 156/02)
verenigbaarheid met het EG-Verdrag van een ontwerp-overeen-
komst tussen de Republiek Bulgarije, de Republiek Tsjechië, de                                         (Procestaal: Frans)
Republiek Estland, de Europese Gemeenschap, de Republiek
Hongarije, de Republiek IJsland, de Republiek Letland, de
Republiek Litouwen, het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Polen, Roemenië, de Republiek Slowakije en de Republiek                                                dentie van het Hof)
Slovenië betreffende de totstandbrenging van een gemeen-
schappelijke Europese luchtvaartruimte, en met name van het
systeem van rechterlijke toetsing waarin deze voorziet. Het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,           In zaak C-62/01 P, Anna Maria Campogrande, ambtenaar van
P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresiden-               de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, M. Wa-                   Brussel (België), vertegenwoordigd door A. Krywin, betreffende
thelet, R. Schintgen en V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues en                 hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
C. W. A. Timmermans, rechters, gehoord S. Alber, eerste                      aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
advocaat-generaal, F. G. Jacobs, P. Léger, D. Ruiz-Jarabo                    van 5 december 2000, Campogrande/Commissie (T-136/98,
Colomer, J. Mischo, A. Tizzano, L. A. Geelhoed en C. Stix-                   JurAmbt. blz. I-A-267 en II-1225), strekkende tot gedeeltelijke
Hackl, advocaten-generaal, heeft het volgende advies gegegen:                vernietiging van dat arrest, erkenning dat een handeling van
                                                                             seksuele intimidatie heeft plaatsgevonden, en veroordeling
Het stelsel van juridisch toezicht dat door de overeenkomst betreffende      van de Commissie van de Europese Gemeenschappen tot
de totstandbrenging van een gemeenschappelijke Europese luchtvaar-           vergoeding van de morele schade als gevolg van deze onrecht-
truimte bij de artikelen 17, 23 en 27 en protocol IV daarvan zal             matige handelwijze, andere partij bij de procedure: Commissie
worden ingevoerd, is verenigbaar met het EG-Verdrag.                         van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: C. Berardis-
                                                                             Kayser, bijgestaan door D. Waelbroeck), heeft het Hof (Derde
                                                                             kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident,
(1) PB C 355 van 9.12.2000.                                                  J.-P. Puissochet (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
                                                                             advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 23 april
                                                                             2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 156/2                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            29.6.2002
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                    3)    De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.
2)    Verwijst Campogrande in de kosten van de hogere voorziening.
                                                                         (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 30 januari 2002
                          (Vijfde kamer)
                                                                         in zaak C-151/01 P: La Conqueste SCEA tegen Commissie
                        van 25 april 2002                                            van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-323/00 P: DSG Dradenauer Stahlgesellschaft                     („Communautaire bescherming van geografische aanduidin-
mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                         gen — Verordening (EG) nr. 1338/2000 — Inschrijving van
                                pen (1)                                  benaming „canard à foie gras du Sud-Ouest” — Niet-
                                                                         ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring — Kenne-
(„Hogere vooziening — EGKS — Steunmaatregelen van                                     lijk ongegronde hogere voorziening”)
                staten aan staalondernemingen”)
                                                                                (2002/C 156/04)
                         (2002/C 156/03)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling wordt gepubliceerd in                              dentie van het Hof)
                          de Jurisprudentie)
                                                                         In zaak C-151/01 P, La Conqueste SCEA, gevestigd te Morlaas
In zaak C-323/00 P, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH                 (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Lyon-Caen, F. Fabiani
vertegenwoordigd door U. Theune en M. Luther, Rechtsanwäl-               en F. Thiriez, avocats, betreffende hogere voorziening tegen de
te, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het              beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                 Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 30 januari 2001, La
(Vijfde kamer — uitgebreid) van 29 juni 2000, DSG/Commis-                Conqueste/Commissie (T-215/00, Jurispr. blz. II-181), strek-
sie (T-234/95, Jurispr. blz. II-2603), strekkende tot vernietiging       kende tot vernietiging van die beschikking, andere partij bij de
van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Commissie van          procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K.-D. Borchardt,                (gemachtigden: A.-M. Rouchaud en X. Lewis), heeft het Hof
bijgestaan door professor M. Hilf), Bondsrepubliek Duitsland             (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, kamerpre-
(gemachtigde: W.-D. Plessing, bijgestaan door W. Kirchhoff en            sident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters,
M. Schütte, Rechtsanwälte) en Verenigd Koninkrijk van Groot-             advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass,
Brittannië en Noord-Ierland, heeft het Hof (Vijfde kamer),               op 30 januari 2002 een beschikking gegeven waarvan het
samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,            dictum luidt als volgt:
D. A. O. Edward, M. Wathelet, C. W. A. Timmermans en
A. Rosas, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer,           1)    De hogere voorziening wordt verworpen.
griffier: R. Grass, op 25 april 2002 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         2)    La Conqueste SCEA wordt in de kosten verwezen.
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                         (1) PB C 173 van 16.6.2001.
2)    DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH wordt verwezen in de
      kosten.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juli 2005 in zaak C-227/03 (verzoek van de Rechtbank te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): A. J. van Pommeren-Bourgondiën tegen Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Werkingssfeer — Invaliditeitspensioen — Voortzetting van recht op uitkeringen na overbrenging van woonplaats naar andere lidstaat)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 7 juli 2005
   in zaak C-227/03 (verzoek van de Rechtbank te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): A. J. van Pommeren-Bourgondiën tegen Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (1)

   (Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Werkingssfeer - Invaliditeitspensioen - Voortzetting van recht op uitkeringen na overbrenging van woonplaats naar andere lidstaat)
   (2005/C 229/04)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-227/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Rechtbank te Amsterdam (Nederland) bij beslissing van 21 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 26 mei 2003, in de procedure A. J. van Pommeren-Bourgondiën tegen Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 39 EG staat eraan in de weg dat een lidstaat een wettelijke regeling toepast op grond waarvan iemand die iedere beroepswerkzaamheid op zijn grondgebied heeft stopgezet, voor bepaalde takken van sociale zekerheid slechts verplicht verzekerd blijft indien hij aldaar zijn woonplaats behoudt, terwijl die persoon ingevolge de wetgeving van deze lidstaat voor andere takken van sociale zekerheid verplicht verzekerd blijft, ook indien hij in een andere lidstaat woont, wanneer de voorwaarden voor vrijwillige verzekering voor de takken van sociale zekerheid waarvoor de verplichte verzekering is geëindigd, minder gunstig zijn dan die voor de verplichte verzekering.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Gevoegde zaken T-515/14 P en T-516/14 P: Arrest van het Gerecht van 12 november 2015 — Alexandrou/Commissie [„Hogere voorziening — Openbare dienst — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/231/12 — Niet toelating tot deelneming aan de beoordelingstoetsen — Motiveringsplicht — Toegang tot documenten — Afwijzing van het verzoek om inzage in de meerkeuzevragen die in de toelatingstoetsen zijn gesteld — Geheim van de werkzaamheden van de jury — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Bevoegdheidsdomein van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Artikel 270 VWEU — Begrip bezwarend besluit — Artikel 90, lid 2, van het Statuut”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/25

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2015 — Alexandrou/Commissie
   (Gevoegde zaken T-515/14 P en T-516/14 P) (1)

   ([„Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/231/12 - Niet toelating tot deelneming aan de beoordelingstoetsen - Motiveringsplicht - Toegang tot documenten - Afwijzing van het verzoek om inzage in de meerkeuzevragen die in de toelatingstoetsen zijn gesteld - Geheim van de werkzaamheden van de jury - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Bevoegdheidsdomein van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Artikel 270 VWEU - Begrip bezwarend besluit - Artikel 90, lid 2, van het Statuut”])
   (2016/C 007/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Christodoulos Alexandrou (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Twee hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 14 mei 2014, Alexandrou/Commissie (F-34/13, JurAmbt., EU:F:2014:93 en F-140/12, JurAmbt. EU:F:2014:94), en strekkende tot vernietiging van die arresten

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening in zaak T-516/14 P wordt afgewezen.

               2)

               In zaak T-515/14 P wordt het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2014, Alexandrou/Commissie (F-34/13), ten dele vernietigd, voor zover daarbij:

                           —

                           niet is ingegaan op het eerste middel voor zover het was ontleend aan het ontbreken van motivering, daar bijzondere omstandigheden zouden hebben gerechtvaardigd dat Alexandrou toegang tot de betrokken vragen kreeg;

                           —

                           het vierde middel is afgewezen.

               3)

               De hogere voorziening in zaak T-515/14 P wordt afgewezen voor het overige.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Zaak C-246/03: Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 184/24               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          2.8.2003
Op grond van artikel 6, lid 3, van het Protocol gelden voor de            Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
lozing in het moeras van de in artikel 6, lid 1, genoemde stoffen             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
twee cumulatieve voorwaarden: ten eerste moet er een door de
bevoegde nationale autoriteiten afgegeven lozingsvergunning te                                     (Zaak C-246/03)
zijn en ten tweede moet deze vergunning naar behoren reke-
ning houden met alle relevante bepalingen van bijlage III bij het                                  (2003/C 184/43)
Protocol. De Franse Republiek heeft geen van deze beide
verplichtingen in acht genomen.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 1
( ) PB L 67 van 12.3.1983, blz. 3.
                                                                          op 6 juni 2003 beroep tegen de Helleense Republiek ingesteld
(2) Verdrag ter bescherming van de Middellandse Zee tegen vervuiling      door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
    (Verdrag van Barcelona), PB L 240 van 19.9.1977, blz. 3.              genwoordigd door M. Konstantinidis als gemachtigde.
(3) Besluit van de Raad van 25 juli 1977 houdende sluiting van het
    Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
    verontreiniging alsmede van het Protocol inzake de voorkoming
    van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit       —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
    schepen en luchtvaartuigen (PB L 240 van 19.9.1977, blz. 1).                wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die
(4) Besluit van de Raad van 28 februari 1983 betreffende de sluiting            noodzakelijk zijn voor de uitvoering van richtlijn 2000/
    van het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee              53/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
    tegen verontreiniging vanaf het land (PB L 67 van 12.3.1983,
    blz. 1).                                                                    18 september 2000 betreffende autowrakken, in elk geval
                                                                                de Commissie niet van die maatregelen in kennis te
                                                                                stellen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                          —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Ingevolge artikel 249,  derde alinea, van het Verdrag tot oprich-
                                                                          ting van de Europese    Gemeenschap zijn richtlijnen verbindend
Verzoek van de Cour Administrative (Groothertogdom                        ten aanzien van het     te bereiken resultaat voor elke lidstaat
Luxemburg) van 3 juni 2003 om een prejudiciële beslis-                    waarvoor zij bestemd    zijn.
sing in het geding tussen minister van Financiën en Jean-
               Claude Weidert en Elisabeth Paulus                         Ingevolge artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag treffen
                                                                          de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen welke
                                                                          geschikt zijn om de nakoming van de uit het Verdrag of uit
                                                                          handelingen van de instellingen van de Gemeenschap voort-
                          (Zaak C-242/03)                                 vloeiende verplichtingen te verzekeren.
                                                                          De Helleense Republiek betwist niet dat zij maatregelen moet
                          (2003/C 184/42)                                 nemen om zich aan eerdergenoemde richtlijn te conformeren.
                                                                          De Commissie stelt vast dat de Helleense Republiek tot op
                                                                          heden nog niet de maatregelen heeft genomen die noodzakelijk
                                                                          zijn voor de volledige omzetting van deze richtlijn in Grieks
De Cour Administrative (Groothertogdom Luxemburg) heeft bij               recht.
beschikking van 3 juni 2003, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 6 juni 2003, in het geding tussen minister
van Financiën en Jean-Claude Weidert en Elisabeth Paulus, het             (1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Is artikel 129c van de gewijzigde wet Inkomstenbelasting van
4 december 1967, in de op het belastingjaar 2000 van toepas-              Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
sing zijnde versie, dat belastingplichtige natuurlijke personen               Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
die aandelen verwerven welke een investering in gereed geld in
volledig belastingplichtige binnenlandse kapitaalvennoot-                                          (Zaak C-247/03)
schappen vertegenwoordigen, op bepaalde voorwaarden en
binnen bepaalde grenzen een belastingaftrek toekent, verenig-                                      (2003/C 184/44)
baar met het beginsel van het vrije verkeer van kapitaal in de
Gemeenschap, zoals vastgelegd in artikel 56, eerste alinea, EG-
Verdrag, gelet op de beperkingen die onder meer in artikel 58,            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
eerste alinea, sub a, EG-Verdrag aan dit beginsel worden                  op 6 juni 2003 beroep tegen de Helleense Republiek ingesteld
gesteld?                                                                  door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                          genwoordigd door M. van Beek en M. Konstantinidis als
                                                                          gemachtigden.


title: Zaak T-560/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 oktober 2008 in zaak F-74/07, Meierhofer/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/36

         Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 oktober 2008 in zaak F-74/07, Meierhofer/Commissie
   (Zaak T-560/08 P)
   (2009/C 55/66)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers)

      Andere partij bij de procedure: S. Meierhofer (München, Duitsland)
   Conclusies
   Rekwirante concludeert tot:

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 oktober 2008 in zaak F-74/07, Meierhofer/Commissie;

               —

               verwijzing van elke partij in de eigen kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 14 oktober 2008 in zaak F-74/07, Meierhofer/Commissie, waarbij het Gerecht het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05 van 19 juni 2007 wegens schending van de motiveringsplicht nietig heeft verklaard.
   Bij het litigieuze besluit was het door de kandidaat ingediende verzoek om een heronderzoek van het besluit van de jury dat hij voor het mondeling examen van het vergelijkend onderzoek was gezakt, afgewezen. De kandidaat had in het mondeling examen op een half punt na niet het vereiste minimumaantal punten gehaald. Overeenkomstig de aankondiging van vergelijkend onderzoek werd het mondeling examen met één totaalcijfer beoordeeld.
   De hogere voorziening is gericht tegen de eisen die aan de motiveringsplicht van de jury worden gesteld en tegen de omvang van de door de gemeenschapsrechter uitgeoefende controle. Er wordt met name bezwaar gemaakt tegen de conclusie van het Gerecht voor ambtenarenzaken dat onder „bijzondere omstandigheden”, bijvoorbeeld bij een cijfer dat net onder het minimumaantal punten ligt, niet aan de motiveringsplicht wordt voldaan door slechts één tot uitsluiting leidend deelcijfer aan de voor het mondeling examen gezakte kandidaat mee te delen.
   Tot staving van de hogere voorziening voert verzoekster aan dat dit standpunt tot rechtsonzekerheid leidt:

               —

               In de eerste plaats moet de motiveringsplicht volgens vaste rechtspraak in evenwicht worden gebracht met het waarborgen van de geheimhouding die volgens artikel 6 van bijlage III bij het Statuut voor de werkzaamheden van de jury geldt en op grond waarvan het verboden is, de opvattingen van de individuele juryleden alsmede van gegevens, verband houdende met beoordelingen die betrekking hebben op de kandidaten persoonlijk of in vergelijking met andere kandidaten, bekend te maken.

               —

               In de tweede plaats is de vergelijking die het Gerecht heeft gemaakt met zaken waarin het om de toegang van documenten ging, mogelijkerwijs onjuist, aangezien voor artikel 6 van bijlage III bij het Statuut geen uitzonderingsregeling of belangenafweging is voorzien.

               —

               In de derde plaats heeft het Gerecht geen rekening gehouden met de rechtspraak dat de motiveringsplicht in een juiste verhouding moet staan tot de betrokken maatregel en het Gerecht slechts moet kunnen controleren of het besluit rechtmatig is. Aangezien de controle achteraf van een mondeling examen door de gemeenschapsrechter uiteraard onmogelijk is, heeft die rechter tot nu toe zijn controle in wezen beperkt tot de eerbiediging van de procesregels en van de aankondiging van vergelijkend onderzoek.

         Het arrest creëert voorts rechtsonzekerheid over het onderscheid tussen twee soorten procesmaatregelen, wat het verzoek aan een instelling betreft om vertrouwelijke stukken over te leggen en de omstandigheden waaronder de weigering om dat te doen tegen de betrokkene kan worden gebruikt (maatregelen tot organisatie van de procesgang en maatregelen van instructie). In casu heeft het Gerecht bovendien de handelwijze van de Commissie in beginsel verkeerd uitgelegd, daar zij helemaal niet heeft geweigerd die stukken over te leggen. De Commissie heeft juist verklaard dat de betrokken stukken niet op grond van door het Gerecht gelaste maatregelen tot organisatie van de procesgang konden worden overgelegd, maar op grond van een maatregel van instructie.


title: Zaak C-363/09: Beroep ingesteld op 11 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/48

         Beroep ingesteld op 11 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-363/09)
   2009/C 267/80
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Parpala en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door de handhaving van artikel 38 van wet 43/2002 van 20 november 2002 inzake de gewasbescherming, de krachtens artikel 13 van richtlijn 91/414/EEG (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met richtlijn 91/414/EEG wordt gehoor gegeven aan de noodzaak om de nationale bepalingen betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen te harmoniseren. Daartoe worden bij deze richtlijn eenvormige bepalingen vastgesteld betreffende de voorwaarden en de procedures voor toelating van die producten.
   Artikel 13 van deze richtlijn bevat de regeling met betrekking tot enerzijds de door de aanvragers van een toelating voor een bepaald gewasbeschermingsmiddel te verstrekken informatie en anderzijds het gebruik en de bescherming van die informatie door, afgezien van bepaalde uitzonderingen, de vertrouwelijke behandeling daarvan te waarborgen.
   De richtlijn brengt een volledige harmonisatie tot stand, zodat een lidstaat geen nationale wettelijke regeling kan vaststellen die de marktdeelnemers verplicht de door een oorspronkelijke aanvrager van een toelating verstrekte gegevens te delen, behoudens onder de in artikel 13, lid 7, gestelde voorwaarden.
   Artikel 38 van wet 43/2002 geeft buiten de in de richtlijn uitdrukkelijk genoemde gevallen toch toegang tot gegevens over de resultaten van studies en experimenten.
   De Commissie is van mening dat de Spaanse staat geen discretionaire marge had bij de omzetting van artikel 13 van richtlijn 91/414/EEG in nationaal recht en geen procedure tot nietigverklaring van deze bepaling heeft ingeleid, zodat de invoering van een afwijking van de regeling voor toegang tot de in het dossier betreffende de toelating van gewasbeschermingsmiddelen vervatte gegevens schending van het gemeenschapsrecht oplevert, wanneer die afwijking niet in voornoemde richtlijn is voorzien.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).


title: Zaak C-672/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Perpignan — Frankrijk) — Strafzaak tegen Noria Distribution SARL (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2002/46/EG — Onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen — Vitaminen en mineralen die voor de vervaardiging van voedingssupplementen mogen worden gebruikt — Maximumhoeveelheden — Bevoegdheid van de lidstaten — Nationale regeling waarbij die hoeveelheden worden vastgesteld — Wederzijdse erkenning — Geen — Voorwaarden en criteria die in acht moeten worden genomen bij de vaststelling van die hoeveelheden)

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Perpignan — Frankrijk) — Strafzaak tegen Noria Distribution SARL
   (Zaak C-672/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2002/46/EG - Onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen - Vitaminen en mineralen die voor de vervaardiging van voedingssupplementen mogen worden gebruikt - Maximumhoeveelheden - Bevoegdheid van de lidstaten - Nationale regeling waarbij die hoeveelheden worden vastgesteld - Wederzijdse erkenning - Geen - Voorwaarden en criteria die in acht moeten worden genomen bij de vaststelling van die hoeveelheden))
   (2017/C 202/07)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Perpignan

      Partij in de strafzaak

   Noria Distribution SARL

      in tegenwoordigheid van: Procureur de la République, Union fédérale des consommateurs des P.O. (Que choisir)

      Dictum

               1)

               De bepalingen van richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen, en die van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie inzake het vrij verkeer van goederen moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat als die in de hoofdzaak, die niet voorziet in een procedure voor het in die lidstaat op de markt brengen van voedingssupplementen waarvan het gehalte nutriënten de bij die regeling vastgestelde dagelijkse maximumdoses overschrijdt en die in een andere lidstaat rechtmatig zijn vervaardigd of in de handel gebracht.

               2)

               De bepalingen van richtlijn 2002/46 en die van het VWEU inzake het vrij verkeer van goederen moeten aldus worden uitgelegd dat de in artikel 5 van die richtlijn bedoelde maximumhoeveelheden van geval tot geval moeten worden vastgesteld en rekening houdend met alle criteria in dat artikel 5, leden 1 en 2, meer bepaald de veilige maximumgehalten die voor de betrokken nutriënten zijn vastgesteld na een grondige wetenschappelijke beoordeling van de risico’s voor de volksgezondheid, gebaseerd op relevante wetenschappelijke gegevens en niet op algemene of hypothetische overwegingen. Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of de methode voor de vaststelling van genoemde hoeveelheden die in de hoofdzaak aan de orde is, aan die vereisten voldoet.

               3)

               De bepalingen van richtlijn 2002/46 en die van het VWEU inzake het vrij verkeer van goederen moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de wetenschappelijke risicobeoordeling als bedoeld in artikel 5, lid 1, onder a), van deze richtlijn, die vooraf moet gaan aan de vaststelling van de veilige maximumgehalten waarmee met name rekening moet worden gehouden voor de bepaling van de maximumhoeveelheden als voorzien in dat artikel 5, uitsluitend op basis van nationale wetenschappelijke adviezen wordt verricht, wanneer er op de datum van vaststelling van de betrokken maatregel ook recente en betrouwbare internationale wetenschappelijke adviezen voorhanden zijn waarin de conclusie luidt dat hogere maximumgehalten kunnen worden vastgesteld.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Doorhaling van zaak C-262/04

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/30

         Doorhaling van zaak C-262/04 (1)

   (2005/C 143/55)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-262/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 201, van 7. 8. 2004.


title: Zaken T-122/13 en T-123/13: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Laboratoires Polive/BHIM — Arbora & Ausonia (dodie) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dodie — Oudere nationale woordmerken DODOT — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/36

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Laboratoires Polive/BHIM — Arbora & Ausonia (dodie)
   (Zaken T-122/13 en T-123/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dodie - Oudere nationale woordmerken DODOT - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 409/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires Polive (Levallois-Perret, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Arbora & Ausonia, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Guerras Mazón, advocaat)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen twee beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2012 (zaak R 2324/2011-2 respectievelijk zaak R 2325/2011-2) inzake twee oppositieprocedures tussen Arbora & Ausonia, SLU en Laboratoires Polive

      Dictum

               1)

               De zaken T-122/13 en T-123/13 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beslissingen van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 november 2012 (zaken R 2324/2011-2 en R 2325/2011-2) worden vernietigd.

               3)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten alsmede die van Laboratoires Polive dragen.

               4)

               Arbora & Ausonia, SLU zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak C-523/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/19

         Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-523/04)
   (2005/C 57/34)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Mikko Huttunen en Wouter Wils, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat ten Hove behage:

               (1)

               vast te stellen dat, door met de Verenigde Staten van Amerika internationale verbintenissen aan te gaan of ondanks de herziening van de overeenkomst inzake luchtvervoer van 3 april 1957 tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten van Amerika verbintenissen te handhaven

                           —

                           betreffende de tarieven van de door de Verenigde Staten aangewezen luchtvaartmaatschappijen op intracommunautaire routes,

                           —

                           betreffende de op Nederland grondgebied aangeboden of gebruikte geautomatiseerde boekingssystemen, en

                           —

                           waarbij de Verenigde Staten het recht is verleend de vervoersrechten in te trekken, te schorsen of te beperken wanneer de door het Koninkrijk der Nederlanden aangewezen luchtvaartmaatschappijen niet in handen zijn van laatstgenoemde of van Nederlandse onderdanen,

                     het Koninkrijk der Nederlanden niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG), artikel 52 EG Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG), en verordeningen (EEG) van de Raad nrs. 2409/92 (1) van 23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten, en 2299/89 (2) van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor geautomatiseerde boekingssystemen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 (3) van de Raad van 29 oktober 1993;

               (2)

               het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   A.   Het bestaan van een nieuwe overeenkomst

               —

               De in 1992 aan de overeenkomst van 1957 aangebrachte wijzigingen hebben het kader gecreëerd voor een nauwere samenwerking tussen de Verenigde Staten en het Koninkrijk der Nederlanden, die voor laatstgenoemde belangrijke nieuwe internationale verplichtingen meebrengt.

               —

               Blijkens de wijzigingen van 1992 de overeenkomst van 1957 in haar geheel is herzien. Dat een aantal bepalingen van deze overeenkomst in 1992 niet formeel zijn gewijzigd of slechts onbelangrijke redactionele wijzigingen hebben ondergaan, neemt bijgevolg niet weg dat de uit deze bepalingen voortvloeiende verbintenissen tijdens de herziening zijn bevestigd. In een dergelijke situatie kunnen de lidstaten niet alleen geen nieuwe verbintenissen aangaan, maar kunnen zij evenmin dergelijke verbintenissen handhaven, indien deze in strijd zijn met het gemeenschapsrecht.

         B.   Schending van een exclusieve externe bevoegdheid van de Gemeenschap in de zin van het arrest AETR

               —

               Nederland en de Verenigde Staten hebben in 1991 aan de overeenkomst van 1957 een bijlage toegevoegd, met de CRS (geautomatiseerde boekingssysteem)-beginselen, daaronder begrepen de beginselen inzake op het Nederlandse grondgebied aangeboden of gebruikte CRS. Bij de herziening van de overeenkomst van 1957 in 1992 heeft Nederland deze bijlage gehandhaafd. Aldus heeft het Koninkrijk Nederland inbreuk gemaakt op de uit verordening nr. 2299/89 voortvloeiende exclusieve externe bevoegdheid van de Gemeenschap.

         C.   Schending van artikel 52 van het Verdrag

               —

               Communautaire Nederlandse luchtvaartmaatschappijen kunnen steeds worden uitgesloten van de toepassing van de overeenkomst inzake luchtvervoer tussen het Koninkrijk der Nerderlanden en de Verenigde Staten, terwijl deze overeenkomst automatisch geldt voor de Nederlandse luchtvaartmaatschappijen. De communautaire luchtvaartmaatschappijen worden dus gediscrimineerd aangezien zij in de lidstaat van ontvangst, namelijk het Koninkrijk der Nederlanden, niet in het voordeel van de nationale behandeling genieten.

      (1)  PB L 240, blz. 15

      (2)  PB L 220, blz. 1

      (3)  PB L 278, blz. 1


               17.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 40/17

         Beroep tegen het Vorstendom Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 8 november 2004
   (Zaak E-8/04)
   (2005/C 40/10)
   Op 8 november 2004 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Vorstendom Liechtenstein door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Elisabethann Wright, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

               verklaart dat het Vorstendom Liechtenstein, door de instandhouding van artikel 25 van de Bankwet, op grond waarvan tenminste één lid van de raad van bestuur en van de directie van een, op diens grondgebied gevestigde, bank in dat land woonachtig dient te zijn, niet de vrijheid van vestiging waarin artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte voorziet, in acht neemt; en

               2.

               het Vorstendom Liechtenstein verwijst in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Op grond van artikel 31, lid 1, van de EER-Overeenkomst dienen EER-onderdanen die zich op het recht van vrije vestiging beroepen, op dezelfde wijze te worden behandeld als de onderdanen van het land van vestiging.

               —

               Artikel 33 van de EER-Overeenkomst voorziet in een afwijking van het recht van vrije vestiging.

               —

               Het EVA-Hof heeft in Zaak E-3/98, Rainford-Towning [1998] EFTA Court Report 205, en Zaak E-2/01, Pucher, [2002] EFTA Court Report 44, het volgende bepaald: „Volgens vaste rechtspraak van het HvJEG verbieden de regels inzake gelijke behandeling niet alleen openlijke discriminaties op grond van nationaliteit, maar ook alle verkapte vormen van discriminatie, die, door toepassing van andere onderscheidingscriteria, in feite tot hetzelfde resultaat leiden”.

               —

               Zowel het EVA-Hof als het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben geconcludeerd dat „een nationale bepaling die onderscheid maakt op basis van het woonplaatscriterium, hoofdzakelijk ten nadele van onderdanen van andere overeenkomstsluitende partijen dreigt te werken. Niet-ingezetenen zijn immers in de meeste gevallen buitenlanders” (Zaak Rainford-Towning, punt 29).

               —

               Het EVA-Hof heeft voorts geconcludeerd: „wat betreft de rechtvaardiging uit hoofde van de openbare orde, zoals voorzien in artikel 33 EER, veronderstelt het beroep op het begrip openbare orde in elk geval, afgezien van de storing van de sociale orde die bij elke wetsovertreding plaatsvindt, het bestaan van een werkelijke en genoegzaam ernstige bedreiging die een fundamenteel belang van de samenleving aantast” (Zaak Rainford-Towning, punt 42).

               —

               Het EVA-Hof heeft erkend dat het verzekeren van de werking en de goede reputatie van de sector financiële diensten een gewettigde doelstelling van openbare orde is en dat het feit dat Liechtenstein geen partij is bij het Verdrag van Lugano, wellicht voor complicaties kan zorgen.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 september 2004 in zaak C-107/03 P: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Driedimensionaal merk in vorm van stuk zeep — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 23 september 2004
   in zaak C-107/03 P: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Driedimensionaal merk in vorm van stuk zeep - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen)
   (2004/C 284/06)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-107/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 27 februari 2003, Procter & Gamble Company, gevestigd te Cincinnatti (Verenigde Staten), (advocaat: T. van Innis), andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto en I. de Medrano Caballero), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 23 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Procter & Gamble Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak T-34/12: Beroep ingesteld op 25 januari 2012 — Herbacin cosmetic/BHIM — Laboratoire Garnier (HERBA SHINE)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/24

         Beroep ingesteld op 25 januari 2012 — Herbacin cosmetic/BHIM — Laboratoire Garnier (HERBA SHINE)
   (Zaak T-34/12)
   2012/C 80/41
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Herbacin cosmetic GmbH (Wutha-Farnroda, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Eberhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Laboratoire Garnier et Cie (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 november 2011 in zaak R 2255/2010-1 te vernietigen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Laboratoire Garnier et Cie.

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „HERBA SHINE” voor waren van klasse 3

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het nationale en communautaire woordmerk „HERBACIN” voor waren van klasse 3 dat ook door een internationale merkinschrijving wordt beschermd.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, lid 2, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009, aangezien op het tijdstip waarop de in eerste aanleg gegeven beslissing inzake de oppositie is vastgesteld, geen sprake meer was van een relevante vordering van de merkaanvraagster om bewijzen betreffende het normale gebruik te verstrekken; schending van artikel 15, lid 1, tweede alinea, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep op rechtens onjuiste gronden geen rekening heeft gehouden met de aanzienlijke, voor uitvoer bestemde omzet die met het ter onderbouwing van de oppositie ingeroepen merk „HERBACIN” is verwezenlijkt; schending van artikel 15, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep het bewijsmateriaal dat met betrekking tot afnemers op het grondgebied van de Gemeenschap is overgelegd, onjuist heeft beoordeeld.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-244/02 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Kauppatalo Hansel Oy tegen Imatran kaupunki ("Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Overheidsopdrachten — Richtlĳn 93/36/EEG — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen — Onjuiste beoordeling van criterium voor bepalen van economisch voordeligste aanbieding — Afzien van plaatsing van opdracht")

text:
C 47/10                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              21.2.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                            vergunning voor het in de handel brengen is verleend, over te
                                                                                leggen, is de Franse Republiek de krachtens artikel 28 EG op
                                                                                haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                           (Derde kamer)
                                                                             2.    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                      van 11 december 2003
                                                                             (1) PB C 112 van 10.5.2003.
in zaak C-122/03: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Franse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Maatregelen van gelijke werking —
Importeurs en distributeurs van geneesmiddelen — Overleg-
ging van eensluidende kopie of certificaat van vergunning
                     voor in handel brengen”)
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (2004/C 47/16)
                                                                                (Tweede kamer)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                van 16 oktober 2003
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                             in zaak C-244/02 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus
                          dentie van het Hof)
                                                                             om een prejudiciële beslissing): Kauppatalo Hansel Oy
                                                                                tegen Imatran kaupunki (1)
In zaak C-122/03, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     („Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering —
pen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Stromsky) tegen Franse                  Overheidsopdrachten — Richtlijn 93/36/EEG — Procedures
Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en C. Bergeot-Nunes),                 voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen —
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de                Onjuiste beoordeling van criterium voor bepalen van econo-
Franse Republiek, door overeenkomstig artikel R. 5142-15                     misch voordeligste aanbieding — Afzien van plaatsing van
van de code de la santé publique de marktdeelnemers die op                                                opdracht”)
het Franse grondgebied geneesmiddelen invoeren of verkopen
waarvoor reeds een Franse of communautaire vergunning voor                                             (2004/C 47/17)
het in de handel brengen is afgegeven, te verplichten op eerste
verzoek van de toezichthoudende instanties hetzij een door de
Agence française de sécurité sanitaire des produits de santé                                            (Procestaal: Fins)
afgegeven gewaarmerkte kopie van de Franse vergunning voor
het in de handel brengen of van de registratie van het
                                                                             (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
geneesmiddel, hetzij een door ditzelfde agentschap afgegeven
                                                                                prudentie van het Hof”)
document waaruit blijkt dat voor het ingevoerde geneesmiddel
door de Europese Gemeenschap een vergunning voor het in
de handel brengen is verleend, over te leggen, de krachtens
artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
men, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:                    In zaak C-244/02, betreffende een verzoek aan het Hof
C. Gulmann (rapporteur), waarnemend voor de president van                    krachtens artikel 234 EG van de Korkein hallinto-oikeus
de Derde kamer, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters;                     (Finland) in het aldaar aanhangige geding tussen Kauppatalo
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op                    Hansel Oy en Imatran kaupunki om een prejudiciële beslissing
11 december 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                       over de uitlegging van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van
luidt als volgt:                                                             14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures
                                                                             voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen
                                                                             (PB L 199, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van
1.    Door overeenkomstig artikel R. 5142-15 van de code de la               het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot
      santé publique de marktdeelnemers die op het Franse grondge-           wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/
      bied geneesmiddelen invoeren of verkopen waarvoor een Franse           EEG betreffende de coördinatie van de procedures voor
      of communautaire vergunning voor het in de handel brengen is           het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening,
      afgegeven, te verplichten op eerste verzoek van de toezichthou-        overheidsopdrachten voor leveringen respectievelijk over-
      dende instanties hetzij een door de Agence française de sécurité       heidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 328,
      sanitaire des produits de santé afgegeven gewaarmerkte kopie           blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
      van de Franse vergunning voor het in de handel brengen of van          R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris (rapporteur) en
      de registratie van het geneesmiddel, hetzij een door ditzelfde         N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed;
      agentschap afgegeven document waaruit blijkt dat voor het              griffier: R. Grass, op 16 oktober 2003 een beschikking gegeven
      ingevoerde geneesmiddel door de Europese Gemeenschap een               waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 21.2.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/11
Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de                      artikelen in strijd zijn zodat een van verweerders
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-                door het EG-Verdrag gegarandeerde fundamentele
ten voor leveringen, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het                  vrijheden in casu is geschonden?
Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging
van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG betref-
fende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van              2.   Moeten de artikelen 49 EG en 12 EG aldus worden
overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor             uitgelegd dat zij niet van toepassing zijn op maatregelen
leveringen, moet aldus worden uitgelegd dat een aanbestedende dienst           krachtens artikel 7 EG en/of op door verschillende EU-
die een aanbestedingprocedure op basis van het criterium van de                lidstaten genomen soortgelijke maatregelen van buiten-
laagste prijs is begonnen, na onderzoek en vergelijking van de                 lands beleid?
aanbiedingen deze procedure kan stopzetten zonder de opdracht te
gunnen wanneer hij vaststelt dat ten gevolge van eigen fouten bij de
voorafgaande beoordeling de inhoud van de aanbesteding hem niet in
staat stelt de economisch voordeligste aanbieding te kiezen, mits hij     3.   Moet artikel 49 EG of artikel 12 EG aldus worden
bij dat besluit de fundamentele regels van het gemeenschapsrecht               uitgelegd dat voor het opleggen van sancties krachtens
inzake overheidsopdrachten, zoals het beginsel van gelijke behande-            artikel 7 EG andere beginselen ter voorkoming van
ling, in acht neemt.                                                           discriminatie gelden dan voor andere staatsmaatregelen?
                                                                               In voorkomend geval zouden de bijzondere materiële en
                                                                               vormvoorwaarden nader moeten worden gepreciseerd.
(1) PB C 219 van 14 september 2002.
                                                                          4.   Moet artikel 81 EG aldus worden uitgelegd dat de daarin
                                                                               gestelde verbodsbepalingen ook van toepassing zijn op
                                                                               handelingen van de lidstaten zelf of alleen op onderne-
                                                                               mingen en ondernemersverenigingen? Indien dit laatste
                                                                               het geval is,moeten de artikelen 49 en 12 EG dan aldus
                                                                               worden uitgelegd dat handelingen van de lidstaten die in
                                                                               strijd met de beginselen van artikel 81 EG hoe dan ook
Verzoek van het Bezirksgericht Dornbirn van 16 decem-
                                                                               het discriminatieverbod van de artikelen 49 EG en
ber 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                               volgende en artikel 12 EG schenden?
             tussen Helmut Horn en Karl Schelling
                          (Zaak C-44/03)                                  5.   Moeten de artikelen 49 EG en 12 EG aldus worden
                                                                               uitgelegd dat oproepen tot boycot van de economie of
                          (2004/C 47/18)                                       gedeelten van de economie van een lidstaat, of maatrege-
                                                                               len die zijn economie zo kunnen treffen dat aldaar
                                                                               mededingingsnadelen kunnen ontstaan, hoe dan ook
                                                                               onrechtmatig en ongeoorloofd zijn? Aan welke voorwaar-
                                                                               den moet zijn voldaan om voormelde bepalingen niet te
Het Bezirksgericht Dornbirn heeft bij beschikking van 16 de-                   schenden en in hoeverre kunnen individuele maatregelen
cember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                    van bepaalde lidstaten in dit opzicht worden toegeschre-
op 6 februari 2003, in het geding tussen Helmut Horn en                        ven aan andere in gemeen overleg handelende staten?
Karl Schelling en het Hof van Justitie van de Europese
gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                          6.   Moeten de bepalingen van het EG-Verdrag, in het bijzon-
                                                                               der ook artikel 7 EG, aldus worden uitgelegd dat de EU-
1.     Moeten de artikelen 49 en volgende EG en artikel 12 EG                  lidstaten geen buitenlands beleid inzake de oplegging van
       aldus worden uitgelegd dat de EG-sancties volgens welke                 sancties meer kunnen voeren? Of kunnen de verschillende
                                                                               EU-lidstaten nog een bilaterale buitenlands beleid inzake
       a)   met een aldus samengestelde Oostenrijkse bonds-                    oplegging van sancties tegen bepaalde EU-lidstaten
            regering geen officiële (bilaterale) contacten op po-              voeren?
            litiek niveau worden onderhouden;
       b)   Oostenrijkse kandidaten voor functies bij internatio-         7.   Moeten de bepalingen van het EG-Verdrag aldus worden
            nale organisaties niet zullen worden gesteund;                     uitgelegd dat de oplegging van EU-sancties buiten de
                                                                               formele procedure van artikel 7 EG en zonder dat
       c)   Oostenrijkse ambassadeurs niet meer op politiek                    er controle is op of wordt voldaan aan de materiële
            niveau (ministeriële contacten), maar alleen op tech-              voorwaarden voor sancties van artikel 7 EG, maar die
            nisch niveau (contacten met ambtenaren) zullen                     wordt bekendgemaakt in de vorm van een maatregel van
            worden ontvangen en met Oostenrijk geen „business                  de Europese unie (Raad), in strijd is met het gemeenschap-
            as usual” in de bilaterale volkenrechtelijke contacten             recht of een niet handeling vormt die in het kader van de
            zal worden gevoerd, gelet op het rapport van de                    uitoefening van de soevereiniteit dus ongeoorloofd en
            door de EU aangestelde drie wijzen, met deze                       irrelevant is?


title: Doorhaling van zaak C-97/02

text:
C 55/22               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        8.3.2003
                Doorhaling van zaak C-89/02 (1)                                       Doorhaling van zaak C-97/02 (1)
                         (2003/C 55/58)                                                        (2003/C 55/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-89/02            2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-97/02
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Dolomite Franchi SpA tegen Ministero delle Finanze.         Brescia): Rezzola Scavi Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.                                         (1 ) PB C 131 van 01.06.2002.
                Doorhaling van zaak C-95/02 (1)                                       Doorhaling van zaak C-98/02 (1)
                         (2003/C 55/59)                                                        (2003/C 55/62)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-95/02            2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-98/02
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Ugine Srl tegen Ministero delle Finanze.                    Brescia): Villa Gemma SpA tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.                                         (1 ) PB C 131 van 01.06.2002.
                Doorhaling van zaak C-96/02 (1)                                      Doorhaling van zaak C-106/02 ( 1)
                         (2003/C 55/60)                                                        (2003/C 55/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-96/02            de doorhaling in het register gelast van zaak C-106/02:
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
Brescia): TOMAR Srl tegen Ministero delle Finanze.                    republiek Duitsland.
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.                                         (1 ) PB C 131 van 01.06.2002.


title: Zaak C-309/16: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Oostenrijk) — Kärntner Ausgleichszahlungs-Fonds/Österreichische Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/14

         Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Oostenrijk) — Kärntner Ausgleichszahlungs-Fonds/Österreichische Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)
   (Zaak C-309/16) (1)

   (2017/C 129/21)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.