title: Doorhaling van zaak C-221/98

text:
10.6.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/23
2. Verweerster in de kosten te verwijzen.                                           Doorhaling van zaak C-218/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (2000/C 163/43)
De Commissie is van oordeel, dat de Oostenrijkse praktijk in
strijd is met het evenredigheidsbeginsel (artikel 30 EG). Die         De president van het Hof van Justitie van de Europese
praktijk houdt er geen rekening mee, dat niet alle vitaminen en       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
mineraalstoffen even schadelijk zijn. Een minder beperkende           doorhaling in het register gelast van zaak C-218/99: Commissie
regeling zou inhouden, dat voor iedere afzonderlijke vitamine         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
of mineraalstof een grenswaarde wordt bepaald waarboven               Luxemburg.
een preparaat dat deze stof bevat, als geneesmiddel wordt
aangemerkt. De eenvoudige dagelijkse dosis is derhalve een te
forfaitair criterium.                                                 (1) PB C 266 van 7.8.1999.
Tevens laat bedoelde praktijk buiten beschouwing, dat de
betrokken lidstaat voor ieder afzonderlijk product moet aanto-
nen, dat het een ernstig gevaar voor de gezondheid oplevert.
Het is ontoelaatbaar, van de indiener van het verzoek het
bewijs van onschadelijkheid te verlangen, daar juist de lidstaat
het gevaar voor de gezondheid van hogere concentraties
moet bewijzen, zolang de door de wetenschappelijke comités
aangenomen kritische grenswaarden niet zijn bereikt.                                Doorhaling van zaak C-361/99 (1)
                                                                                (2000/C 163/44)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                Doorhaling van zaak C-406/99 (1)
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 maart 2000 de
                       (2000/C 163/41)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-361/99 (verzoek
                                                                      van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 prejudiciële beslissing): S. Gäng tegen Republiek Oostenrijk.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-406/99: Commissie
                                                                      (1) PB C 6 van 8.1.2000.
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                Doorhaling van zaak C-221/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-438/98 (1)
                       (2000/C 163/42)
                                                                                (2000/C 163/45)
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
14 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
C-221/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              20 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Franse Republiek.                                                     C-438/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      tegen Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 278 van 14.3.2000.
                                                                      (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Zaak T-9/11: Beroep ingesteld op 6 januari 2011 — Air Canada/Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/25

         Beroep ingesteld op 6 januari 2011 — Air Canada/Commissie
   (Zaak T-9/11)
   2011/C 72/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Air Canada (Saint Laurent, Canada) (vertegenwoordigers: J. Pheasant en T. Capel, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van de beschikking, met inbegrip van de artikelen 2 en 3 ervan, of, subsidiair, nietig verklaren van onderdelen van de beschikking op grond van artikel 263 VWEU;

               —

               intrekking van de geldboete of, subsidiair, vermindering van het bedrag van de geldboete, eventueel tot nul, op grond van artikel 261 VWEU;

               —

               de Commissie gelasten de noodzakelijke maatregelen te nemen om aan het arrest van het Hof te voldoen, op grond van artikel 266 VWEU; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van Air Canada in verband met dit beroep en alle volgende stappen van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Schending van verzoeksters recht van verdediging, aangezien de Commissie van standpunt veranderde tussen de mededeling van punten van bezwaar en de beschikking en zij haar beschikking dus baseerde op een nieuwe beoordeling feitelijk en rechtens in verband waarmee verzoekster geen gelegenheid heeft gekregen om te worden gehoord.

               2)

               Met haar tweede middel betoogt verzoekster het volgende:

                           —

                           de beschikking is gebaseerd op niet-ontvankelijk bewijs aangezien het doorslaggevend bewijsmateriaal waarop de Commissie zich in de beschikking tegen verzoekster baseert, niet-ontvankelijk is;

                           —

                           door bepaald bewijsmateriaal in aanmerking te nemen wat verzoekster betreft, en tegelijkertijd te oordelen dat hetzelfde of in wezen gelijkaardig bewijsmateriaal niet volstaat om ten aanzien van bepaalde andere adressaten van de mededeling van punten van bezwaar een inbreuk vast te stellen, en door verzoeksters feitelijke correcties en verduidelijkingen niet in aanmerking te nemen, heeft de Commissie het in het Unierecht erkende beginsel van gelijke behandeling geschonden en heeft zij nagelaten het op grond van het Unierecht juiste bewijsniveau toe te passen.

               3)

               Verzoekster heeft aan geen enkele schending deelgenomen, aangezien:

                           —

                           in de artikelen 2 en 3 van het dispositief van de beschikking nergens wordt vermeld dat verzoekster heeft deelgenomen aan de in de motivering beschreven voortdurende inbreuk;

                           —

                           de Commissie heeft niet voldaan aan de relevante wettelijke voorwaarden op grond van artikel 101, lid 1, VWEU en de toepasselijke rechtspraak om verzoekster aansprakelijk te kunnen stellen voor de ene voortdurende inbreuk;

                           —

                           op grond van het bewijsmateriaal dat de Commissie in het licht van het tweede middel mag aanwenden bij de nieuwe beoordeling van de bezwaren tegen verzoekster, bewijst de beschikking niet dat verzoekster een inbreuk heeft gepleegd.

               4)

               De Commissie heeft, in strijd met de in de rechtspraak van de Europese rechterlijke instanties vastgestelde toepasselijke verplichtingen en in het bijzonder met de beginselen van rechtszekerheid en evenredigheid, nagelaten om de relevante markt te bepalen, of, subsidiair, om deze markt juist te bepalen.

               5)

               De geldboete moet in haar geheel worden ingetrokken of, subsidiair, aanzienlijk worden verminderd (met inbegrip van een vermindering tot nul) op grond van de andere middelen en omdat de Commissie het in het Unierecht verankerde beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden bij het vaststellen van het bedrag van de geldboete.

               6)

               Ontoereikende motivering, in strijd met de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU.


title: Zaak T-138/15: Beroep ingesteld op 25 maart 2015 — Aanbestedingskalender e.a./Commissie

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/39

         Beroep ingesteld op 25 maart 2015 — Aanbestedingskalender e.a./Commissie
   (Zaak T-138/15)
   (2015/C 198/53)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Aanbestedingskalender BV (Ede, Nederland); Negometrix BV (Amsterdam, Nederland); CTM Solution BV (Breukelen, Nederland); Stillpoint Applications BV (Amsterdam, Nederland); en Huisinga Beheer BV (Amsterdam) (vertegenwoordigers: C. Dekker en L. Fiorilli, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               in overeenstemming met de artikelen 263 en 264 VWEU het gedeelte van besluit SA.34646 (2014/NN) (ex 2012/CP) — The Netherlands E-procurement platform TenderNed van de Europese Commissie van 18 december 2014, waarin wordt vastgesteld dat de activiteiten van TenderNed diensten van (niet-economisch) algemeen belang vormen en het uitvoeren en financieren van TenderNed daarom geen staatssteun is, nietig verklaren;

               —

               verwerende partij in haar eigen kosten verwijzen en in die van verzoekende partij, en

               —

               zodanige andere maatregelen te nemen als het Hof passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen een middel aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen, dat de diensten van TenderNed diensten van algemeen (niet-economisch) belang zijn.

                           —

                           Verzoekende partijen voeren aan, dat de activiteiten van TenderNed een economisch karakter hebben en niet behoren tot het prerogatief van de overheid, omdat die diensten niet voortvloeien uit verplichtingen waarin is voorzien in de aanbestedingsrichtlijnen van de EU, aangezien Tendernet niet handelt als overheid, aangezien de activiteiten van TenderNed niet nodig zijn om naleving van de verplichtingen van de aanbestedingsrichtlijnen van de EU te garanderen, daar ook met andere middelen kan worden bereikt, dat de naleving van de verplichtingen van de aanbestedingsrichtlijnen van de EU wordt verzekerd, en aangezien de Nederlandse aanbestedingswet commerciële initiatieven op de e-procurement markt toelaat.


title: Gevoegde zaken C-404/08 en C-409/08: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 17 september 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Naumburg — Duitsland) — Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale/Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt (Prejudiciële verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/8

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 17 september 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Naumburg — Duitsland) — Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale/Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt
   (Gevoegde zaken C-404/08 en C-409/08) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 11/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Naumburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale

      Verwerende partij: Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Naumburg — Uitlegging van artikel 86 EG, juncto artikel 81, lid 1, sub a en d, en lid 2, EG — Nationale regeling die bepaalt dat een door de staat opgerichte investeringsbank is vrijgesteld van gerechtskosten

      Dictum

   De verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Naumburg bij beslissingen van 1 en 2 september 2008 zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-214/15: Beroep ingesteld op 23 april 2015 — Novartis/BHIM — Meda (Zymara)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/40

         Beroep ingesteld op 23 april 2015 — Novartis/BHIM — Meda (Zymara)
   (Zaak T-214/15)
   (2015/C 205/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meda AB (Solna, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Zymara” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 982 745

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 6 februari 2015 in zaak R 550/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               de kamer van beroep heeft de betrokken waren onjuist opgevat, aangezien het gaat om „farmaceutische preparaten, namelijk bereidingen voor de behandeling van kanker”;

               —

               de kamer van beroep heeft haar beslissing ten onrechte gebaseerd op onbestaande spellingsregels;

               —

               de kamer van beroep is voorbijgegaan aan de argumenten die met betrekking tot de vergelijking van de tekens zijn aangevoerd en heeft daardoor ten onrechte geoordeeld dat de tekens op fonetisch gebied slechts in geringe mate overeenstemmen;

               —

               de kamer van beroep heeft bij de visuele vergelijking teveel belang gehecht aan de beginletters van de merken.


title: Zaak T-190/15: Arrest van het Gerecht van 24 november 2015 — Intervog/BHIM (meet me) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk meet me — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/37

         Arrest van het Gerecht van 24 november 2015 — Intervog/BHIM (meet me)
   (Zaak T-190/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk meet me - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 016/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intervog (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M.-R. Hirsch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2015 (zaak R 845/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het teken meet me als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Intervog wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-39/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wuppertal (Duitsland) op 2 februari 2015 — Hartmut Frenzel/Resort Marina Oolderhuuske BV

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wuppertal (Duitsland) op 2 februari 2015 — Hartmut Frenzel/Resort Marina Oolderhuuske BV
   (Zaak C-39/15)
   (2015/C 155/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Wuppertal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hartmut Frenzel

      Verwerende partij: Resort Marina Oolderhuuske BV
   De zaak werd bij beschikking van het Hof van 26 februari 2015 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-435/03: Verzoek van het Hof van beroep te Antwerpen, van 7 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. British American Tobacco International Limited, 2. N.V. Newman Shipping & Agency Company en de Belgische Staat — Ministerie van Financiën

text:
13.12.2003            NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 304/15
Middelen en voornaamste argumenten                                    —     uitgesloten is de mogelijkheid ervoor te kiezen een
                                                                            investeringsgoed of een daarmee gelijkgesteld goed of een
                                                                            gelijkgestelde dienst geheel tot het ondernemingsver-
Voorzover het gebruik van uit andere lidstaten ingevoerde                   mogen te laten behoren ingeval de verkrijger dat goed of
bouwmaterialen, waaronder buizen in polyethyleen, door                      die dienst zowel binnen zijn onderneming als daarbuiten
artikel 17 van decreto-lei nr. 38/382 aan een homologatiepro-               (met name voor privé-doeleinden) gebruikt;
cedure wordt onderworpen, vormt deze Portugese wettelijke
bepaling een door artikel 28 EG verboden maatregel van
gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking. De             —     tevens, daarmee verbonden, is uitgesloten de mogelijkheid
Portugese autoriteiten leggen niet uit waarom buizen in                     om de ter zake van de aanschaf van dat goed of die dienst
polyethyleen een gevaar vormen voor de gezondheid en het                    in rekening gebrachte belasting onmiddellijk en volledig
leven van personen, en voeren geen andere dwingende redenen                 in aftrek te brengen;
aan.
                                                                      —     niet is voorzien in een heffing van BTW als bedoeld in
                                                                            artikel 6, lid 2, letter a, van de Zesde richtlijn?
De autoriteiten van de lidstaten zijn niet gerechtigd om
nodeloos technische of scheikundige analyses of laboratorium-
proeven aan te vragen wanneer deze analyses en proeven reeds
                                                                      (1) Zesde Richtlijn van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende de
in een andere lidstaat zijn verricht en de resultaten ervan ter           harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzet-
beschikking staan van deze autoriteiten of hun op verzoek ter             belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
beschikking kunnen worden gesteld.                                        toegevoegde waarde; uniforme grondslag (77/388/CEE). (JO
                                                                          L 145, 13 juni 1977, p. 1).
De Portugese autoriteiten dienen overeenkomstig de recht-
spraak van het Hof van Justitie rekening te houden met attesten
die zijn verstrekt door certificerende instanties van andere
lidstaten die, hoewel zij niet zijn aangesloten bij de Europese
Unie voor technische goedkeuring in de bouw, door de
andere lidstaten bekwaam worden geacht om attesten voor de
betrokken producten te verstrekken. De Portugese autoriteiten
hebben dit in casu niet gedaan.
                                                                      Verzoek van het Hof van beroep te Antwerpen, van
                                                                      7 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
(1) PB L 321 van 30 december 1995, blz. 1.                            geding tussen 1. British American Tobacco International
                                                                      Limited, 2. N.V. Newman Shipping & Agency Company
                                                                            en de Belgische Staat — Ministerie van Financiën
                                                                                (Zaak C-435/03)
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 10 ok-
                                                                                (2003/C 304/23)
tober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen P. Charles, T.S. Charles-Tijmens en de Staatssecre-
                      taris van Financiën
                        (Zaak C-434/03)                               Het Hof van beroep te Antwerpen, van 7 oktober 2003,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 oktober
                                                                      2003, in het geding tussen 1. British American Tobacco
                        (2003/C 304/22)                               International Limited, 2. N.V. Newman Shipping & Agency
                                                                      Company en de Belgische Staat — Ministerie van Financiën,
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                      zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 10 ok-
                                                                      vragen:
tober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
13 oktober 2003, in het geding tussen P. Charles, T.S. Charles-
Tijmens en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof van             1.    Kan er een levering van goederen plaatsvinden in de zin
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     van de Zesde BTW-richtlijn (1), met als gevolg dat BTW
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                           kan geheven worden:
Is met de Zesde richtlijn (1) - in het bijzonder artikel 17,                —     in afwezigheid van enige tegenwaarde of transactie
leden 1, 2 en 6, alsmede artikel 6, lid 2 -verenigbaar een                        onder bezwarende titel?
wettelijk stelsel als hiervóór in 3.4.1 beschreven, dat reeds
voor de invoering van de Zesde richtlijn bestond en de                      —     in afwezigheid van de overdracht van het recht om
volgende kenmerken heeft:                                                         als eigenaar vrij over de goederen te beschikken?
 ---pagebreak--- C 304/16               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          13.12.2003
      —     indien de goederen niet legaal op de markt kunnen           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
            gebracht worden omdat het over gestolen waren en/
            of smokkelwaar gaat?                                        1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door Oosten-
                                                                               rijkse „dentisten” in de §§ 6 en 4, lid 3, van het
2.    Is het antwoord op de eerste vraag verschillend indien het               Dentistengesetz („dentistenwet”) de mogelijkheid te bie-
      gaat om accijnsproducten en meer in het bijzonder                        den, onder de titel „Zahnarzt” (tandarts) of „Zahnarzt
      tabaksfabrikaten?                                                        (Dentist)” [tandarts (dentist)] hun werkzaamheden uit te
                                                                               oefenen en gebruik te maken van de uitzonderingsrege-
                                                                               ling van artikel 19b van richtlijn 78/686/EEG (1), hoewel
3.    Indien geen accijns wordt geheven op accijnsproducten,                   „dentisten” niet voldoen aan het minimumvereiste van
      is het in dergelijk geval verenigbaar met de bepalingen                  artikel 1 van richtlijn 78/687/EEG (2) om onder de
      van de Zesde BTW-richtlijn BTW te heffen?                                regelingen van richtlijn 78/686/EEG en 78/687/EEG te
                                                                               vallen, de krachtens de artikelen 1 en 19 b van richtlijn
4.    Mogen lidstaten de categorieën van aan BTW onderwor-                     78/686/EEG en artikel 1 van richtlijn 78/687/EEG op
      pen handelingen aanvullen indien zij een notificatie in de               haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      zin van artikel 27, lid 2 of artikel 27, lid 5 van de Zesde
      BTW-richtlijn indienen om op nationaal vlak BTW te                2.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door krachtens
      willen eisen ingeval van diefstal van accijnsproducten uit               §§ 17 en 23 van het Ärztegesetz de Oostenrijkse „Fachärz-
      een belastingentrepot, of is artikel 2 van de Zesde BTW-                 te für Zahn-, Mund- und Kieferheilkunde” (specialisten in
      richtlijn uitputtend?                                                    de tand-, mond- en kaakheelkunde), in strijd met ar-
                                                                               tikel 19b van richtlijn 78/686/EEG te blijven toestaan
                                                                               hun werkzaamheden onder de titel „Facharzt für Zahn-
5.    Ingeval van een notificatie in de zin van artikel 27, lid 5
                                                                               Mund- und Kieferheilkunde” uit te oefenen terwijl deze
      van de Zesde BTW-richtlijn, die slechts betrekking heeft
                                                                               specialisten niet met tandartsen worden gelijkgesteld in
      op de voorafbetaling van BTW door fiscale bandjes,
                                                                               die zin dat specialisten in de tand- mond- en kaakgenees-
      is een lidstaat bevoegd de categorieën van aan BTW
                                                                               kunde bevoegd zijn, hun werkzaamheden uit te oefenen
      onderworpen handeling aan te vullen, bijvoorbeeld de
                                                                               onder dezelfde voorwaarden als de houders van de in
      betaling van BTW te eisen als accijnsproducten uit een
                                                                               bijlage A („Zahnärzte”) bedoelde diploma’s, certificaten of
      belastingentrepot gestolen worden?
                                                                               andere titels, de krachtens de artikelen 1 en 19 b van
                                                                               richtlijn 78/686/EEG op haar rustende verplichtingen
                                                                               niet is nagekomen.
(1) Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
    harmonisatie van de wetgevingen der Lidstaten inzake omzet-
    belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de         3.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
    toegevoegde waarde; uniforme grondslag (77/388/EEG). JO
    L 145, van 13 juni 1977, p. 1.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        1. „ D e n t i s t e n ”
                                                                        Volgens de Commissie wordt er in de Oostenrijkse regeling
Beroep, op 17 oktober 2003 ingesteld door Commissie                     een nieuwe categorie van tandartsen gevormd die niet in de
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                     richtlijn voorkomt. Hoewel Oostenrijk erkent dat deze situatie
                              tenrijk                                   in strijd is met het gemeenschapsrecht, handhaaft het deze en
                                                                        blijft het „dentisten” toestaan, onder de beroepstitel „Zahnarzt”
                                                                        of „Zahnarzt (Dentist)” hun werkzaamheden uit te oefenen, en
                         (Zaak C-437/03)                                staat het de Dentistenkammer (orde van „dentisten”) toe om
                                                                        de in artikel 19b van richtlijn 78/686/EEG bedoelde verklaring
                                                                        af te geven.
                         (2003/C 304/24)
                                                                        2. S p e c i a l i s t e n i n d e t a n d - , m o n d - e n k a a k -
                                                                              heelkunde
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
17 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                De Oostenrijkse regeling maakt een onderscheid tussen ener-
woordigd door C. Schmidt, C. Tufvesson en A. Manville,                  zijds „Ärzte” (artsen), waartoe de „Zahnarzt” behoort, en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                anderzijds „Fachärzte” (specialisten), waartoe de „Facharzt für


title: Zaak C-324/16: Beschikking van de president van het Hof van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n° 1 — Santa Cruz de Tenerife — Spanje) — Dragados SA/Cabildo Insular de Tenerife

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/28

         Beschikking van de president van het Hof van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 — Santa Cruz de Tenerife — Spanje) — Dragados SA/Cabildo Insular de Tenerife
   (Zaak C-324/16) (1)

   (2017/C 283/41)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Zaak T-346/05: Beroep ingesteld op  12 september 2005  — Procter & Gamble/BHIM

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/29

         Beroep ingesteld op 12 september 2005 — Procter & Gamble/BHIM
   (Zaak T-346/05)
   (2005/C 296/64)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): The Procter & Gamble Company (Cincinnati, VSA) [vertegenwoordiger(s): G. Kuipers, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 juli 2005 (zaak R 1188/2004-1), die bij brief van 11 juli 2005 aan P&G officieel ter kennis is gebracht, voorzover daarbij wordt geoordeeld dat het merk niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een vierkant wit tablet met de afbeelding van een blauwe bloem met zes kroonblaadjes voor waren van klasse 3 (bleekmiddelen en andere wasmiddelen; reinigings-, polijst-, ontvettings- en schuurmiddelen; middelen voor het wassen, reinigen en verzorgen van de vaat; zepen) — aanvraag nr. 1 683 119

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor alle opgegeven waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak T-542/10: Beroep ingesteld op 22 november 2010 — XXXLutz Marken/BHIM — Meyer Manufacturing (CIRCON)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/50

         Beroep ingesteld op 22 november 2010 — XXXLutz Marken/BHIM — Meyer Manufacturing (CIRCON)
   (Zaak T-542/10)
   ()
   2011/C 30/89
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: XXXLutz Marken GmbH (Wels, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H. Pannen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meyer Manufacturing Co. Ltd (Hong Kong, China)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 september 2010 in zaak R 40/2010-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CIRCON” voor waren van de klassen 7, 11 en 21

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Meyer Manufacturing Company Limited

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „CIRCULON” voor waren van de klassen 11 en 21

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat, alsmede schending van artikel 76, lid 2, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 207/2009, daar de kamer van beroep bij haar beslissing rekening heeft gehouden met feiten die door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep niet zijn voorgedragen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-683/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2014 door Rhys Morgan tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 juli 2014 in zaak F-26/13, Morgan/BHIM

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/33

         Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2014 door Rhys Morgan tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 juli 2014 in zaak F-26/13, Morgan/BHIM
   (Zaak T-683/14 P)
   (2014/C 431/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Rhys Morgan (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 juli 2014 in zaak F-26/13 te vernietigen;

               —

               haar over de periode van 1 oktober 2010 tot en met 30 september 2011 opgestelde beoordelingsrapport nietig te verklaren;

               —

               BHIM te veroordelen tot betaling van een door het Gerecht vast te stellen vergoeding, die echter niet lager mag zijn dan 500 EUR, voor de materiële en immateriële schade die zij door dat beoordelingsrapport heeft geleden;

               —

               BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en van die voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken niet heeft erkend dat een algemene beoordeling gebaseerd moet zijn op de prestaties van een ambtenaar gedurende de gehele beoordelingsperiode.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken niet de ernst van de procedurele schendingen door BHIM heeft erkend.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de beoordeling van het middel ontleend aan schending van het beginsel van bescherming van gewettigde verwachtingen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de beoordeling van het middel ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan het verzuim van het Gerecht voor ambtenarenzaken om het bewijs in verband met het middel ontleend aan misbruik van bevoegdheid juist te beoordelen of zelfs maar te onderzoeken.


title: Zaak T-432/07: Beroep ingesteld op 29 november 2007 — Frankrijk/Commissie

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/49

         Beroep ingesteld op 29 november 2007 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-432/07)
   (2008/C 22/92)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A.-L. During, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking 2007/647/EG van de Commissie van 3 oktober 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (1), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van verzoekster ten gunste van verenigingen van groente- en fruittelers voor de begrotingsjaren 2003 en 2004 worden uitgesloten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de bestreden beschikking op grond dat de Commissie artikel 11 van verordening nr. 2200/96 van de Raad (2) onjuist heeft uitgelegd en toegepast door te oordelen dat de Franse regering de in deze bepaling vastgestelde criteria voor erkenning van verenigingen van groente- en fruittelers niet in acht heeft genomen.

      (1)  Kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 4477, PB L 261, blz. 28.

      (2)  Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB L 297, blz. 1).


title: Zaak C-470/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA), Derechos de Autor de Medios Audiovisuales (DAMA), Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos (VEGAP)/Administración del Estado, Asociación Multisectorial de Empresas de la Electrónica, las Tecnologías de la Información y la Comunicación, de las Telecomunicaciones y de los contenidos Digitales (AMETIC) [Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 5, lid 2, onder b) — Reproductierecht — Beperkingen en restricties — Kopie voor privégebruik — Billijke compensatie — Financiering ten laste van de algemene staatsbegroting — Toelaatbaarheid — Voorwaarden]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA), Derechos de Autor de Medios Audiovisuales (DAMA), Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos (VEGAP)/Administración del Estado, Asociación Multisectorial de Empresas de la Electrónica, las Tecnologías de la Información y la Comunicación, de las Telecomunicaciones y de los contenidos Digitales (AMETIC)
   (Zaak C-470/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 5, lid 2, onder b) - Reproductierecht - Beperkingen en restricties - Kopie voor privégebruik - Billijke compensatie - Financiering ten laste van de algemene staatsbegroting - Toelaatbaarheid - Voorwaarden])
   (2016/C 296/10)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA), Derechos de Autor de Medios Audiovisuales (DAMA), Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos (VEGAP)

      Verwerende partijen: Administración del Estado, Asociación Multisectorial de Empresas de la Electrónica, las Tecnologías de la Información y la Comunicación, de las Telecomunicaciones y de los contenidos Digitales (AMETIC)

      in tegenwoordigheid van: Artistas Intérpretes, Sociedad de Gestión (AISGE), Centro Español de Derechos Reprográficos (CEDRO), Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI), Entidad de Gestión, Artistas, Intérpretes o Ejecutantes, Sociedad de Gestión de España (AIE), Sociedad General de Autores y Editores (SGAE)

      Dictum

   Artikel 5, lid 2, onder b), van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een stelsel van billijke compensatie voor het kopiëren voor privégebruik dat, zoals dat in het hoofdgeding, wordt gefinancierd uit de algemene staatsbegroting, zodat niet kan worden gewaarborgd dat de kosten van die billijke compensatie worden gedragen door de gebruikers van kopieën voor privégebruik.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak F-58/11: Beroep ingesteld op 23 mei 2011 — ZZ e. a./EIB

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/34

         Beroep ingesteld op 23 mei 2011 — ZZ e. a./EIB
   (Zaak F-58/11)
   2011/C 211/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e. a. (vertegenwoordigers: B. Cortese, C. Cortese en F. Spitaleri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de EIB om verzoekers’ bijdragen aan de pensioenregeling te verhogen en vergoeding van de immateriële schade die verzoekers hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de Europese Investeringsbank volgende uit verzoekers’ salarisafrekening over de maand februari 2011, waarbij verzoekers’ bijdrage aan de pensioenregeling is verhoogd door middel van de verhoging van de berekeningsgrondslag (de aan inhouding onderworpen bezoldiging) van die bijdrage enerzijds, alsmede van de berekeningscoëfficiënt, uitgedrukt in het percentage van die aan inhouding onderworpen bezoldiging, anderzijds;

               —

               veroordeling van de Bank tot betaling van een symbolische vergoeding van 1 EUR voor de immateriële schade die verzoekers hebben geleden;

               —

               verwijzing van de Europese Investeringsbank in de kosten.


title: Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-217/97)

text:
18 . 10 . 97             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 318/25
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                               Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
                                                                         nootschap Seiga SA, gevestigd te Thiais ( Frankrijk ), verte
                                                                         genwoordigd door F. Goguel , advocaat te Parijs, domicilie
Middelen en voornaamste argumenten                                       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
                                                                         advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
Verzoekster voert sinds 1987/ 1988 door verschillende ven
nootschappen in Turkije vervaardigde televisietoestellen in,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
en verzoekt met het onderhavige beroep om nietigverkla
ring van een besluit van de Commissie waarbij deze, door
Frankrijk daarom verzocht, heeft vastgesteld, „ dat terecht              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
invoerrechten worden nagevorderd en dat de kwijtschel                        24 april 1997;
ding van deze rechten in een bijzonder geval niet gerecht
vaardigd is ".
                                                                         — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
                                                                              litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;
De feiten komen overeen met die in de zaken T- 186/97
e.v. (').
                                                                         — subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op
                                                                              kwijtschelding van de litigieuze rechten;
Vanuit juridisch oogpunt beroept verzoekster zich in deze
zaak op het ontbreken in het besluit van elke verwijzing
naar haar, op ontbreken van motivering, en op dwaling in                 — de Commissie te verwijzen in de kosten :
hoofde van de Turkse douane en van de Commissie zelf.
Verzoekster verwijt de Commissie schending van haar ver
plichtingen en van het gewettigd vertrouwen dat invoer                  Middelen en voornaamste argumenten
ders in de Gemeenschap in haar handelwijze mochten stel
len. Het gaat om een „ vergissing van de bevoegde autori
teiten " in de zin van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 .                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Redelijkerwijs kon de belastingschuldige deze vergissing                 met dié in zaak T-216/97 (').
niet op het spoor komen want de naar behoren door de
Turkse douane goedgekeurde ATR-documenten vormden                        (') Zie voorgaande mededeling.
de grondslag voor het gewettigd vertrouwen van de impor
teurs in de Gemeenschap, die geen enkele reden hadden
om aan de geldigheid van deze documenten te twijfelen.
Verzoekster stelt, dat alle voorwaarden van de toepassing
van artikel 5 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 in
casu zijn vervuld, en dat zij er recht op heeft dat de liti
gieuze douanerechten niet achteraf worden nagevoerde, nu                 Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga
zij te goeder trouw heeft gehandeld en zich aan alle gel                   SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
dende bepalingen heeft gehouden .
                                                                                ( Zaak T-2 18/97)
                                                                                ( 97/C 318/50 )
Ten slotte stelt verzoekster nog, dat zij voldoet aan alle
voorwaarden voor kwijtschelding van de litigieuze douane
rechten in de zin van artikel 13 van Verordening ( EEG )                                        (Procestaai: Frans)
nr. 1430/79 .
( ! ) Zie bladzijde 17 van dit Publicatieblad .                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                         Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
                                                                         nootschap Seiga SA, die in de rechten treedt van de ven
                                                                         nootschap High Tech Industries SA, gevestigd te Thiais
                                                                         ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door F. Goguel , advocaat te
                                                                         Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga                tore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
     SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-217/97 )                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                             ( 97/C 318/49 )
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                         (Procestaai: Frans)                                  24 april 1997;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen                      litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;


title: Zaak F-33/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 maart 2008 — Toronjo Benitez/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Voormalige tijdelijke functionarissen wier bezoldiging ten laste van onderzoekskredieten komt — Intrekking van reeds verzamelde aantal punten — Overgang van ambtenaar van huishoudelijk deel naar onderzoeksdeel van algemene begroting — Onwettigheid van artikel 2 van besluit van Commissie van 16 juni 2004 betreffende de bevorderingsprocedure van ambtenaren wier bezoldiging ten laste van onderzoekskredieten van algemene begroting komt)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 maart 2008 — Toronjo Benitez/Commissie
   (Zaak F-33/07)
   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Voormalige tijdelijke functionarissen wier bezoldiging ten laste van onderzoekskredieten komt - Intrekking van reeds verzamelde aantal punten - Overgang van ambtenaar van huishoudelijk deel naar onderzoeksdeel van algemene begroting - Onwettigheid van artikel 2 van besluit van Commissie van 16 juni 2004 betreffende de bevorderingsprocedure van ambtenaren wier bezoldiging ten laste van onderzoekskredieten van algemene begroting komt)
   (2008/C 158/41)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alberto Toronjo Benitez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot intrekking van de 44,5 punten die verzoeker als tijdelijk functionaris reeds had verzameld en, anderzijds, vaststelling van onwettigheid van artikel 2 van het besluit van de Commissie betreffende de bevorderingsprocedure van ambtenaren wier bezoldiging ten laste komt van de kredieten „onderzoek” van de algemene begroting
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.


title: Zaak T-210/02 RENV: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2012 — British Aggregates/Commissie ( „Staatssteun — Milieuheffing op aggregaten in Verenigd Koninkrijk — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Voordeel — Selectiviteit” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/21

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2012 — British Aggregates/Commissie
   (Zaak T-210/02 RENV) (1)

   (Staatssteun - Milieuheffing op aggregaten in Verenigd Koninkrijk - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Voordeel - Selectiviteit)
   2012/C 118/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Aggregates Association (Lanark, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Pouncey, J. Coombes, solicitors, en L. Van den Hende, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Afonso, J. Flett en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Harris, vervolgens S. Ossowski, gemachtigden, bijgestaan door M. Hall en G. Facenna, barristers)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2002) 1478 def. van de Commissie van 24 april 2002 betreffende staatssteundossier N 863/01 — Verenigd Koninkrijk/Heffing over aggregaten

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2002) 1478 def. van de Commissie van 24 april 2002 betreffende staatssteundossier N 863/01 — Verenigd Koninkrijk/Heffing over aggregaten wordt nietig verklaard, met uitzondering van het onderdeel over de vrijstelling voor Noord-Ierland.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en de door British Aggregates Association voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten dragen.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal zijn eigen voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten dragen.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak C-421/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 25 augustus 2010 — Finanzamt Deggendorf/Markus Stoppelkamp, als curator van het vermogen van Harald Raab

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 25 augustus 2010 — Finanzamt Deggendorf/Markus Stoppelkamp, als curator van het vermogen van Harald Raab
   (Zaak C-421/10)
   ()
   2010/C 317/29
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Deggendorf

      Verwerende partij: Markus Stoppelkamp, als curator van het vermogen van Harald Raab

      Prejudiciële vraag

   Is een belastingplichtige reeds een „in het buitenland gevestigde belastingplichtige” in de zin van artikel 21, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1) wanneer hij de zetel van zijn bedrijfsuitoefening in het buitenland heeft gevestigd, of geldt daarvoor de extra voorwaarde dat zijn particuliere woonplaats niet in het binnenland is gelegen?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-82/15: Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2016 — InAccess Networks Integrated Systems/Commissie [„Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Subsidieovereenkomst voor het project ATRACO — In brieven vervatte debetnota’s en besluiten — Gedeeltelijke afdoening zonder beslissing — Contractuele aard van het geschil — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”]

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/34

         Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2016 — InAccess Networks Integrated Systems/Commissie
   (Zaak T-82/15) (1)

   ([„Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Subsidieovereenkomst voor het project ATRACO - In brieven vervatte debetnota’s en besluiten - Gedeeltelijke afdoening zonder beslissing - Contractuele aard van het geschil - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 136/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: InAccess Networks Integrated Systems — Applications Services for Telecommunication and Related Equipment Commercial and Industrial Co. SA (Maroussi, Griekenland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler en G. Pandey, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Di Paolo en J. Estrada de Solà, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie vervat in de brief van 11 december 2014 waarbij de Commissie haar weigering om de door verzoekster genoemde uitgaven te financieren bevestigt, van het besluit van de Commissie vervat in debetnota nr. 3241211514 van 23 oktober 2012 en van het besluit van de Commissie vervat in de brief van 7 december 2012 waarbij verzoekster wordt verzocht de ontvangen gelden terug te betalen en een forfaitaire schadevergoeding van 12 814,10 EUR te betalen

      Dictum

               1)

               Op de conclusies gericht tegen het besluit van de Commissie vervat in de brief van 7 oktober 2012 en de debetnota van 23 oktober 2012 hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.

               3)

               InAccess Networks Integrated Systems — Applications Services for Telecommunication and Related Equipment Commercial and Industrial Co. SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak T-435/09: Beroep ingesteld op 22 oktober 2009 — GL2006 Europe/Commissie en OLAF

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/30

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2009 — GL2006 Europe/Commissie en OLAF
   (Zaak T-435/09)
   2010/C 11/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GL2006 Europe Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Gardenal en E. Belinguier-Raiz, advocaten)

      Verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de controle ter plaatse door de Commissie in december 2003, het ontwerp-auditverslag en het definitieve auditverslag van de Commissie van respectievelijk 19 december 2008 en 25 maart 2009, alsmede de eindbeslissing van de Commissie in de brief van 10 juli 2009, waarin de beëindiging is aangekondigd van de twee projecten waarbij GL2006 Europe Ltd betrokken was, en de debetnota’s van 6 augustus 2009, waarin is bepaald dat GL2006 Europe Ltd 2 258 456,31 EUR aan de Commissie moet terugbetalen, onwettig en nietig zijn;

               —

               subsidiair en/of tevens, vaststellen dat de inhoudelijke stellingen van de Commissie niet gerechtvaardigd zijn;

               —

               vaststellen dat de controle ter plaatse van de Commissie, haar auditverslag en haar eindbeslissing geldigheid van de EU-overeenkomsten waarbij GL2006 Europe Ltd betrokken was, niet kunnen aantasten;

               —

               deze overeenkomsten geldig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep, dat is gebaseerd op een arbitragebeding, betwist verzoekster de rechtmatigheid van de beslissing van de Commissie van 10 juli 2009, waarbij naar aanleiding van het auditverslag van de OLAF twee overeenkomsten die waren gesloten in het kader van het communautaire kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, zijn beëindigd. Verzoekster betwist tevens de rechtmatigheid van de debetnota’s van de Commissie van 6 augustus 2009 naar aanleiding van datzelfde auditverslag van het OLAF, waarbij de door de Commissie betaalde voorschotten voor twaalf projecten waarbij verzoekster betrokken was en waarnaar een onderzoek was ingesteld, worden teruggevorderd.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende argumenten aan.
   Ten eerste stelt zij dat de controle ter plaatse door de Commissie om de volgende redenen onregelmatig was: zij was niet vooraf aangekondigd; zij heeft gelet op de ernst van de eindbeslissing niet lang genoeg geduurd; er is niet voldoende aandacht besteed aan de wezenlijke aspecten; de Commissie heeft inbreuk gemaakt op verzoeksters privéleven; er is een fout gemaakt met betrekking tot de rechtsgrondslag aangezien het verslag van de controle een verordening vermeldde die niet langer van kracht was.
   Ten tweede stelt verzoekster dat het auditverslag ernstige onregelmatigheden vertoont, zoals het ontbreken van een passende motivering, omdat het was opgesteld op basis van een onvolledige controle ter plaatse, of het ontbreken van een verband tussen de analyse en de conclusies in het eindverslag, waardoor verzoeksters fundamentele rechten, zoals het vermoeden van onschuld, zijn geschonden.
   Ten derde stelt verzoekster dat de eindbeslissing van de Commissie niet voldoende duidelijk is met betrekking tot de sanctie omdat daarin is bepaald dat twee overeenkomsten worden beëindigd, terwijl de debetnota’s verband houden met twaalf overeenkomsten. Zij stelt verder dat zij niet regelmatig in kennis is gesteld van deze eindbeslissing.
   Voorts voert verzoekster grieven aan met betrekking tot de inhoudelijke argumenten die de Commissie heeft gegeven om de overeenkomsten te beëindigen en terugbetaling van de aan verzoekster toegekende bedragen te vorderen. Verzoekster stelt dat de argumenten die de Commissie in haar beslissing heeft aangevoerd, ongefundeerd zijn en tot conclusies leiden die tegengesteld zijn aan die welke in het auditverslag van 2007 waren bereikt.


title: Zaak T-49/01: Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door P & O European Ferries (Portsmouth) Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.6.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 161/19
Hauwaert), betreffende een verzoek om opschorting van de               Houder van het oppo-            Orsem Sàrl, te Neuilly sur Seine
uitvoering van verordening (EG) nr. 2081/2000 van de                   sitiemerk of -teken:            (Frankrijk)
Commissie van 29 september 2000 tot verlenging van de
toepassing van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de               Oppositiemerk of -te-           het Deense merk PREDONIUM,
invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van            ken:                            het Griekse merk PREDONIUM,
de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 246,                                             het Zweedse merk PREDONIUM
blz. 64), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-                                          en het Engelse merk PREDONIUM
ming van de belangen van verzoekster, heeft de president van                                           voor waren van klasse 5
het Gerecht op 1 februari 2001 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       Beslissing oppositieafde-       toewijzing van de oppositie en
                                                                       ling:                           afwijzing van de aanvraag
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.               Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep van
                                                                       roep:                           verzoekster
                                                                       Middelen:                       Schending van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 inzake het gemeen-
                                                                                schapsmerk (artikel 8, lid 1, sub b)
                                                                                — Geen verwarringsgevaar
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door Lichtwer
Pharma AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                          (Zaak T-10/01)
                         (2001/C 161/42)
                                                                       Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door P & O European
(Procestaal: nader te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van   Ferries (Portsmouth) Limited tegen Commissie van de
het Reglement voor de procesvoering; taal van het verzoekschrift:                        Europese Gemeenschappen
                               Duits)
                                                                                (Zaak T-49/01)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                     (2001/C 161/43)
modellen) ingesteld door Lichtwer Pharma AG, te Berlijn
(BRD), vertegenwoordigd door R. Kunz-Hallstein. Andere
partij voor de kamer van beroep: Orsem Sàrl, te Neuilly sur
Seine (Frankrijk).                                                                              (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     beslissing nr. R 586/1999-2 van de tweede kamer van              schappen is op 1 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                sie van de Europese Gemeenschappen door P & O European
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van               Ferries (Portsmouth) Limited, vertegenwoordigd door Mark
      8 november 2000 te vernietigen en de oppositie toe te            Clough QC en Julian Ellison van het kantoor Ashurst Morris
      wijzen;                                                          Crisp.
—     verweerster in de kosten te veroordelen.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     krachtens artikel 232 (ex artikel 175 EG-Verdrag) te
                                                                             verklaren, dat de Commissie haar verplichtingen krach-
Aanvrager van gemeen-           Lichtwer Pharma AG                           tens het Verdrag heeft verzuimd door geen standpunt in
schapsmerk:                                                                  te nemen op de klacht van verzoekster van 29 februari
                                                                             tegen Brittany Ferries, en/of althans op het buiten de
Betrokken merk:                 woordmerk „SEDONIUM” — aan-                  procedure in zaak C-31/98 vallende gedeelte van de
                                vraagnr. 312 447 voor onder                  klacht met betrekking tot de periode vóór 1995 en in het
                                meer klasse 5 (onder meer genees-            bijzonder door na te laten de procedure ex artikel 88,
                                middelen)                                    lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) in te leiden;
 ---pagebreak--- C 161/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          2.6.2001
—     daarnaast, of subsidiair, nietig te verklaren krachtens         misssie een juridische beoordelingsfout en een procedurele
      artikel 230 EG (ex artikel 173 EG-Verdrag) het                  onregelmatigheid heeft begaan door niet de bij artikel 88,
      stilzwijgende besluit van de Commissie om op verzoek-           lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) geregelde procedure
      sters klacht in het geheel geen procedure ex artikel 88,        in te leiden.
      lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) in te leiden; of
      althans op het buiten de procedure in zaak C-31/98
      vallende gedeelte van de klacht met betrekking tot de
                                                                      (1) Zie mededeling van de Commissie overeenkomstig artikel 93,
      periode vóór 1995 (en/of het stilzwijgende besluit om de           lid 2, van het EG-Verdrag aan de overige lidstaten en andere
      voorlopige onderzoeksprocedure niet op een andere voor               belanghebbenden betreffende steunmaatregelen ten behoeve van
      haar openstaande wijze te sluiten), vervat in een brief van          de scheepvaartsector [overheidssteun aan de scheepvaartmaat-
      7 februari 2001;                                                     schappij Brittany Ferries (BAI)], C 31/98, PB 1998, C 244, blz. 9.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                      Beroep, op 9 maart 2001 ingesteld door Asahi Vet SA
Middelen en voornaamste argumenten                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-55/01)
Verzoekster is een veerbootmaatschappij die veerdiensten
onderhoudt voor toeristen en vracht op bepaalde lijnen tussen                                    (2001/C 161/44)
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk in het westelijke deel
van het Kanaal. Haar belangrijkste concurrent is de Franse
veerbootmaatschappij         Bretagne-Angleterre-Irlande      S.A.                               (Procestaal: Duits)
(„Brittany Ferries”).
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 9 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen door Asahi Vet SA,
In februari 2000 diende verzoekster bij de Commissie een              Rubı́, Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door C. Bittner,
klacht in over door de Franse autoriteiten aan Brittany Ferries       advocaat.
verleende staatssteun. Vóór de indiening van deze klacht had
de Commissie reeds een formele onderzoeksprocedure ingeleid
naar staatssteun die in 1998 zou zijn verleend. (1) Volgens           Verzoekster concludeert, dat het het Gerecht behage:
verzoekster blijft echter een deel van haar klacht in deze
procedure buiten beschouwing.                                         —       nietig te verklaren het besluit van verweerster van 29 ja-
                                                                              nuari 2001 tot opschorting van haar aanvraag om een
                                                                              permanente vergunning voor ToyoCerin voor gebruik
                                                                              bij mestvarkens, zeugen en biggen, alsmede om een
                                                                              voorlopige vergunning voor het gebruik daarvan bij
Verzoekster betoogt dat de Commissie, door geen standpunt
                                                                              mestkippen, legkippen, kalveren, mestrunderen, mest-
omtrent haar klacht in te nemen, in strijd met artikel 232 EG
                                                                              konijnen en fokkonijnen;
heeft nagelaten te handelen. In het bijzonder heeft de Commis-
sie nagelaten om een van de drie besluiten te nemen waarmee
zij volgens de rechtspraak van het Hof het vooronderzoek              —       verweerster te verplichten, het Permanent Comité voor
moet afsluiten, wanneer zij op ernstige problemen stuit bij de                veevoeders overeenkomstig artikel 23, lid 3, van richtlijn
beoordeling of een maatregel een steunmaatregel is en zo ja,                  70/524 voor te stellen, een permanente communautaire
of deze verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Elk                   vergunning te verlenen voor ToyoCerin voor gebruik bij
van deze drie besluiten raakt verzoekster rechtstreeks en                     mestvarkens, zeugen en biggen;
individueel in de zin van artikel 230 EG.
                                                                      —       verweerster te verplichten, het Permanent Comité voor
                                                                              veevoeders overeenkomstig artikel 23, lid 3, van richtlijn
                                                                              70/524 voor te stellen, een voorlopige communautaire
Wat de nietigheidsgronden betreft, blijkt volgens verzoekster                 vergunning te verlenen voor ToyoCerin voor gebruik bij
uit de briefwisseling en besprekingen tussen partijen duidelijk,              mestkippen, legkippen, kalveren, mestrunderen, mest-
dat de Commissie reden had om het bestaan van staatssteun te                  konijnen en fokkonijnen;
vermoeden en de verenigbaarheid daarvan met de gemeen-
schappelijke markt te betwijfelen. Daaruit volgt dat de Com-          —       verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-158/12: Beroep ingesteld op 5 april 2012 — European Dynamics Belgium e.a./Europees Geneesmiddelenbureau

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/15

         Beroep ingesteld op 5 april 2012 — European Dynamics Belgium e.a./Europees Geneesmiddelenbureau
   (Zaak T-158/12)
   2012/C 184/28
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Belgium SA (Brussel, België), European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg), Εvropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland), European Dynamics UK Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: Β. Christianos, dikigoros)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit nr. EMA/67882/2012 van het Europees Geneesmiddelenbureau (hierna: „EMA”) van 31 januari 2012, waarbij het EMA de inschrijving van verzoeksters voor perceel 1 van openbare aanbesteding EMA/2011/17/ICT als tweede heeft geplaatst, nietig te verklaren;

               —

               het EMA te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden door het verlies van de mogelijkheid om als eerste te worden geplaatst voor de raamovereenkomst, die zij zelf begroten op 2 139 471,70 EUR, vermeerderd met rente vanaf de dag van de uitspraak;

               —

               het EMA te verwijzen in alle proceskosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij het beroep vorderen verzoeksters nietigverklaring van het besluit van het EMA van 31 januari 2012 waarbij het de inschrijving van verzoeksters voor perceel 1 van openbare aanbesteding EMA/2011/17/ICT als tweede heeft geplaatst, en vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden door het verlies van de mogelijkheid om in deze aanbesteding als eerste te worden geplaatst.
   Verzoeksters stellen dat het bestreden besluit krachtens artikel 263 VWEU nietig moet worden verklaard wegens schending van bepalingen van EU-recht en voeren daartoe drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het EMA heeft het Financieel Reglement, de uitvoeringsbepalingen daarvan en de technische specificaties geschonden door in de inschrijvingsfase de voorwaarde over eventuele externe medewerkers van de inschrijvers toe te voegen, zodat deze beoordeeld konden worden. Aangezien deze voorwaarde in de oorspronkelijke aanbestedingsstukken ontbrak, werd zodoende een nieuw gunningscriterium toegevoegd.

               2)

               Tweede middel: het EMA heeft de uitvoeringsbepalingen van het Financieel Reglement geschonden door de ervaring van de inschrijvers te beoordelen en te classificeren. Deze was echter al tijdens de gunningsprocedure als kwalitatief selectiecriterium in aanmerking genomen.

               3)

               Derde middel: het EMA heeft het transparantiebeginsel geschonden:

                           —

                           een van de gunningscriteria in de technische specificaties was zodanig geformuleerd dat het niet objectief beoordeeld kon worden;

                           —

                           in de technische specificaties ontbrak de wiskundige formule (algoritme) aan de hand waarvan de exacte score (tot twee decimalen) van verzoeksters kon worden berekend.


title: Zaak T-697/15: Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Bergbräu/BHIM — Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/22

         Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Bergbräu/BHIM — Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU)
   (Zaak T-697/15)
   (2016/C 078/32)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bergbräu GmbH & Co. KG (Uslar, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Reiter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vilser Privatbrauerei GmbH (Vils, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „VILSER BERGBRÄU” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 396 223

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2015 in zaak R 2675/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing inzake een oppositieprocedure tussen Privatbrauerei Bergbräu GmbH & Co. KG en Vilser Privatbrauerei GmbH (oppositieprocedure B 002169764);

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten;

               —

               bepaling van een datum van de pleitzitting voor het geval dat de opheldering van de feiten door het Gerecht zonder hoorzitting niet mogelijk is.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-758/14: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Infineon Technologies/Commissie („Mededinging — Kartels — Smart Card Chips — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Rechten van de verdediging — Inbreuk naar strekking — Bewijs — Verjaring — Eén enkele voortdurende inbreuk — Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten — Waarde van de verkopen”)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/26

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Infineon Technologies/Commissie
   (Zaak T-758/14) (1)

   ((„Mededinging - Kartels - Smart Card Chips - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Rechten van de verdediging - Inbreuk naar strekking - Bewijs - Verjaring - Eén enkele voortdurende inbreuk - Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten - Waarde van de verkopen”))
   (2017/C 038/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Infineon Technologies AG (Neubiberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Brinker, U. Soltész en P. Linsmeier, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, A. Dawes, J. Norris-Usher en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende, primair, tot nietigverklaring van besluit C(2014) 6250 final van de Commissie van 3 september 2014 in een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak AT.39574 — Smart Card Chips), en, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Infineon Technologies AG draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak T-190/12: Beroep ingesteld op 25 april 2012 — Tomana e.a./Raad en Commissie

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/25

         Beroep ingesteld op 25 april 2012 — Tomana e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-190/12)
   2012/C 194/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Johannes Tomana (Harare, Zimbabwe); Titus Mehliswa Johna Abu Basutu (Harare); Happyton Mabhuya Bonyongwe (Harare); Flora Buka (Harare); Wayne Bvudzijena (Harare); David Chapfika (Harare); George Charamba (Harare); Faber Edmund Chidarikire (Harare); Tinaye Chigudu (Harare); Aeneas Soko Chigwedere (Harare); Phineas Chihota (Harare); Augustine Chihuri (Harare); Patrick Anthony Chinamasa (Harare); Edward Takaruza Chindori-Chininga (Harare); Joseph Chinotimba (Harare); Tongesai Shadreck Chipanga (Harare); Augustine Chipwere (Harare); Constantine Chiwenga (Harare); Ignatius Morgan Chiminya Chombo (Harare); Martin Dinha (Harare); Nicholas Tasunungurwa Goche (Harare); Gideon Gono (Harare); Cephas T. Gurira (Harare); Stephen Gwekwerere (Harare); Newton Kachepa (Harare); Mike Tichafa Karakadzai (Harare); Saviour Kasukuwere (Harare); Jawet Kazangarare (Harare); Sibangumuzi Khumalo (Harare); Nolbert Kunonga (Harare); Martin Kwainona (Harare); R. Kwenda (Harare); Andrew Langa (Harare); Musarashana Mabunda (Harare); Jason Max Kokerai Machaya (Harare); Joseph Mtakwese Made (Harare); Edna Madzongwe (Harare); Shuvai Ben Mahofa (Harare); Titus Maluleke (Harare); Paul Munyaradzi Mangwana (Harare); Reuben Marumahoko (Harare); G. Mashava (Harare); Angeline Masuku (Harare); Cain Ginyilitshe Ndabazekhaya Mathema (Harare); Thokozile Mathuthu (Harare); Innocent Tonderai Matibiri (Harare); Joel Biggie Matiza (Harare); Brighton Matonga (Harare); Cairo Mhandu (Harare); Fidellis Mhonda (Harare); Amos Bernard Midzi (Harare); Emmerson Dambudzo Mnangagwa (Harare); Kembo Campbell Dugishi Mohadi (Harare); Gilbert Moyo (Harare); Jonathan Nathaniel Moyo (Harare); Sibusio Bussie Moyo (Harare); Simon Khaya Moyo (Harare); S. Mpabanga (Harare); Obert Moses Mpofu (Harare); Cephas George Msipa (Harare); Henry Muchena (Harare); Olivia Nyembesi Muchena (Harare); Oppah Chamu Zvipange Muchinguri (Harare); C. Muchono (Harare); Tobaiwa Mudede (Harare); Isack Stanislaus Gorerazvo Mudenge (Harare); Columbus Mudonhi (Harare); Bothwell Mugariri (Harare); Joyce Teurai Ropa Mujuru (Harare); Isaac Mumba (Harare); Simbarashe Simbanenduku Mumbengegwi (Harare); Herbert Muchemwa Murerwa (Harare); Munyaradzi Musariri (Harare); Christopher Chindoti Mushohwe (Harare); Didymus Noel Edwin Mutasa (Harare); Munacho Thomas Alvar Mutezo (Harare); Ambros Mutinhiri (Harare); S. Mutsvunguma (Harare); Walter Mzembi (Harare); Morgan S. Mzilikazi (Harare); Sylvester Nguni (Harare); Francis Chenayimoyo Dunstan Nhema (Harare); John Landa Nkomo (Harare); Michael Reuben Nyambuya (Harare); Magadzire Hubert Nyanhongo (Harare); Douglas Nyikayaramba (Harare); Sithembiso Gile Glad Nyoni (Harare); David Pagwese Parirenyatwa (Harare); Dani Rangwani (Harare); Engelbert Abel Rugeje (Harare); Victor Tapiwe Chashe Rungani (Harare); Richard Ruwodo (Harare); Stanley Urayayi Sakupwanya (Harare); Tendai Savanhu (Harare); Sydney Tigere Sekeramayi (Harare); Lovemore Sekeremayi (Harare); Webster Kotiwani Shamu (Harare); Nathan Marwirakuwa Shamuyarira (Harare); Perence Samson Chikerema Shiri (Harare); Etherton Shungu (Harare); Chris Sibanda (Harare); Jabulani Sibanda (Harare); Misheck Julius Mpande Sibanda (Harare); Phillip Valerio Sibanda (Harare); David Sigauke (Harare); Absolom Sikosana (Harare); Nathaniel Charles Tarumbwa (Harare); Edmore Veterai (Harare); Patrick Zhuwao (Harare); Paradzai Willings Zimondi (Harare); Cold Comfort Farm Cooperative Trust (Harare); Comoil (Private) Ltd (Harare); Divine Homes (Private) Ltd (Harare); Famba Safaris (Private) Ltd (Harare); Jongwe Printing and Publishing Company (Private) Ltd (Harare); M & S Syndicate (Private) Ltd (Harare); Osleg (Private) Ltd (Harare); Swift Investments (Private) Ltd (Harare); Zidco Holdings (Private) Ltd (Harare); Zimbabwe Defence Industries (Private) Ltd (Harare); Zimbabwe Mining Development Corp. (Harare) (vertegenwoordigers: D. Vaughan, QC (Queen’s Counsel), M. Lester en R. Lööf, Barristers, en M. O’Kane, Solicitor)

      Verwerende partijen: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2012/97/GBVB van de Raad van 17 februari 2012 houdende wijziging van besluit 2011/101/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 47, blz. 50) nietig verklaren voor zover het op verzoekers betrekking heeft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 151/2012 van de Commissie van 21 februari 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 49, blz. 2) nietig verklaren voor zover zij op verzoekers betrekking heeft;

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/124/GBVB van de Raad van 27 februari 2012 tot uitvoering van besluit 2011/101/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 54, blz. 20) nietig verklaren voor zover het op verzoekers betrekking heeft;

               —

               verweerders verwijzen in de kosten van verzoekers.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers vijf middelen aan.

               1)

               Verweerders hebben beperkende maatregelen toegepast op personen en entiteiten zonder dat daarvoor een passende rechtsgrondslag bestond. Noch de Raad noch de Commissie heeft de bevoegdheid om beperkende maatregelen ten aanzien van niet-overheidsactoren in Zimbabwe te nemen uitsluitend op grond van niet-gestaafde aantijgingen van crimineel wangedrag in Zimbabwe. De niet-gestaafde aantijgingen zouden in veel gevallen feiten betreffen, die hebben plaatsgevonden nog vóór de vorming van de regering van nationale eenheid. De instellingen hebben hun beperkte bevoegdheid in strafzaken overschreden en de betrokken maatregelen zijn ongeschikt en onevenredig ten opzichte van de legitieme doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.

               2)

               Verweerders hebben een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te oordelen dat aan de in de bestreden maatregelen genoemde voorwaarden voor opname op de lijst was voldaan, aangezien:

                           —

                           verweerders niet het recht hadden om beperkende maatregelen op verzoekers toe te passen uitsluitend op grond van beweringen dat zij een ZANU-PF lid van de regering van Zimbabwe zijn of een bondgenoot van een dergelijke persoon zijn;

                           —

                           verweerders niet het recht hadden om beperkende maatregelen op verzoekers toe te passen op grond van vage niet-gestaafde aantijgingen van wangedrag dat in het verleden zou hebben plaatsgevonden, in veel gevallen vóór de vorming van de regering van nationale eenheid.

               3)

               Verweerders hebben geen gepaste en toereikende motivering gegeven voor de toepassing van de bestreden maatregelen op personen en entiteiten.

               4)

               Verweerders hebben verzoekers’ recht van verdediging en hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet geëerbiedigd, aangezien:

                           —

                           verweerders geen feiten of bewijzen hebben aangevoerd ter ondersteuning van hun vage aantijgingen van ernstig wangedrag, en

                           —

                           verweerders verzoekers niet de mogelijkheid hebben gegeven om hun mening te kennen te geven over de zaak en de bewijzen tegen hen.

               5)

               Verweerders hebben, zonder rechtvaardiging en op evenredige wijze, de fundamentele rechten van verzoekers geschonden, daaronder begrepen hun recht op bescherming van hun eigendom, hun onderneming, hun goede naam en hun privé-leven en familie- en gezinsleven.


title: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2003 in zaak T-280/02: Johannes Jacobus Pikaart e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handelingen — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
23.8.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 200/23
B. Eggers), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van             2)    Verzoekers zullen hun eigen kosten alsmede die van de
verordening (EG) nr. 560/2002 van de Commissie van 27 maart                    Commissie dragen.
2002 tot instelling van voorlopige vrijwaringsmaatregelen ten
aanzien van de invoer van bepaalde ijzer- en staalproducten (PB
L 85, blz. 1), heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als        (1) PB C 289 van 23.11.2002.
volgt: B. Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en H. Legal,
rechters; griffier: H. Jung, op 30 april 2003 een beschikking
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten en die van de Commissie
      dragen, daaronder begrepen die welke in de procedure in kort       BESCHIKKING          VAN      HET GERECHT           VAN     EERSTE
      geding zijn gemaakt.                                                                              AANLEG
(1) PB C 191 van 10 augustus 2002.
                                                                                van 6 mei 2003
                                                                         in zaak T-321/02, Paul Vannieuwenhuyze-Morin tegen
                                                                            Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                         (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2002/58/EG —
                                                                         Natuurlijke en rechtspersonen — Hoedanigheid — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid
               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                (2003/C 200/42)
                          van 9 april 2003
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-280/02: Johannes Jacobus Pikaart e.a. tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         In zaak T-321/02, Paul Vannieuwenhuyze-Morin, wonende te
                                                                         Grigny (Frankrijk), vertegenwoordigd door G. Dupaigne, advo-
(„Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare hande-
                                                                         caat, tegen het Europees Parlement (gemachtigden: H. Duintjer
                 lingen — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                         Tebbens en A. Caiola) en de Raad van de Europese Unie
                                                                         (gemachtigde: M.-C. Giorgi Fort), betreffende een verzoek tot
                                                                         gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2002/58/EG van het
                           (2003/C 200/41)                               Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende
                                                                         de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van
                                                                         de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische commu-
                        (Procestaal: Nederlands)                         nicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communi-
                                                                         catie) (PB L 201, blz. 37), heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, en P. Mengozzi
                                                                         en M. Vilaras; rechters; griffier: H. Jung, op 6 mei 2003 een
                                                                         beschikking gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-280/02, Johannes Jacobus Pikaart, wonende te
Papendrecht (Nederland), Johanna Cornelia Pikaart-Leeuwestein,
wonende te Papendrecht, Scheepvaartonderneming „Factotum”
vof, gevestigd te Papendrecht, vertegenwoordigd door M. J. van           1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Dam en D. Ouwerling, advocaten, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils), betreffende
een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de               2)    Op de verzoeken om interventie van het Koninkrijk Spanje en
Commissie die zou zijn vervat in de brief [D(2002) 11796] die                  de Commissie hoeft niet te worden beslist.
haar diensten op 16 juli 2002 aan verzoekers hebben
gezonden, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
                                                                         3)    Verzoeker zal zowel zijn eigen kosten als die van het Parlement
volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rech-
                                                                               en de Raad dragen.
ters; griffier: H. Jung, op 9 april 2003 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         (1) PB C 7 van 11.1.2003.
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-246/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamburg (Duitsland) op 6 juli 2009 — Susanne Bulicke/Deutsche Büro Service GmbH

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamburg (Duitsland) op 6 juli 2009 — Susanne Bulicke/Deutsche Büro Service GmbH
   (Zaak C-246/09)
   2009/C 244/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Susanne Bulicke

      Verwerende partij: Deutsche Büro Service GmbH

      Prejudiciële vraag

   Schendt een nationale wettelijke regeling volgens welke (collectiefrechtelijke regelingen uitgezonderd) voor het schriftelijk instellen van een vordering tot schadevergoeding en/of schadeloosstelling wegens discriminatie bij de indienstneming een termijn geldt van twee maanden na ontvangst van de afwijzing — ook uit te leggen als na kennisneming van de discriminatie — het primaire recht van de EG (waarborging van een effectieve rechtsbescherming) en/of het gemeenschapsrechtelijk verbod van discriminatie op grond van leeftijd, richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 (1) tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (hierna: richtlijn 2000/78), indien voor gelijksoortige vorderingen naar nationaal recht verjaringstermijnen van drie jaar gelden, en/of schendt die regeling het verbod op verlaging van het bestaande beschermingsniveau krachtens artikel 8 van deze richtlijn, indien een eerdere nationale bepaling bij discriminatie op grond van geslacht een langere vervaltermijn kende?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).