title: ARREST VAN HET HOF (Vijde Kamer) van 7 november 1996 in zaak C-126/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal d'instance du 12e arrondissement de Paris): Société Cadi Surgelés e.a. tegen Ministre des Finances en Directeur général des douanes (Vrij verkeer van goederen - Gemeenschappelijk douanetarief - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Fiscaal regime van Franse overzeese departementen - Goederen uit derde landen)

text:
25. 1 . 97           | NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 26/3
                   ARREST VAN HET HOF                                       ren uit niet door een bijzondere overeenkomst met de
                                                                            Gemeenschap verbonden derde landen, behalve in het
                          (Vijde Kamer)
                                                                            geval van verzoekers die vóór die datum een beroep in
                      van 7 november 1996                                   rechte hebben ingesteld of een daarmee gelijk te stellen
                                                                            vordering hebben ingediend. Dit geldt ook voor de be
in zaak C-126/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing                    dragen die vóór die datum over dergelijke goederen
van het Tribunal d'instance du 12e arrondissement de Pa                    zijn geheven ter zake van het octroi de mer, voor zover
ris ): Société Cadi Surgelés e.a. tegen Ministre des Finances               de heffing van die bedragen op grond van dit arrest
              en Directeur général des douanes 0 )                          onwettig mocht worden verklaard.
 (Vrij verkeer van goederen — Gemeenschappelijk douane
tarief — Gemeenschappelijke handelspolitiek — Fiscaal re            ( ] ) PB nr. C 188 van 9. 7. 1994 .
gime van Franse overzeese departementen — Goederen uit
                           derde landen)
                           ( 97IC 26/04 )
                        (Procestaai: Frans)                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 12 november 1996
                                                                     in zaak C-201/94 (verzoek van de High Court of Justice,
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       Queen's Bench Division om een prejudiciële beslissing):
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      The Queen tegen The Medicines Control Agency, ex parte:
                                                                     Smith & Nephew Pharmaceuticals Ltd, en tussen Prime
                                                                             crown Ltd en The Medicines Control Agency ( A )
In zaak C-126/94, betreffende een verzoek aan het Hof                (Farmaceutische specialiteiten — Parallelle invoer —
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal d'in              Rechtstreekse werking van Richtlijn 65/65/EEG — Ver
stance du 12e arrondissement de Paris in het aldaar aan
                                                                                gunning voor het in de handel brengen)
hangige geding tussen Société Cadi Surgelés e.a . en Minis
tre des Finances en Directeur général des douanes,                                               ( 97/C 26/05 )
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
van de artikelen 9, 12, 113 en 227, lid 2, EEG-Verdrag,
thans EG-Verdrag, heeft het Hof (Vijde Kamer ), samenge
                                                                                (Procestaai: Engels)
steld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresi
dent, C. Gulmann, D. A. O. Edward ( rapporteur), J.-P.
Puissochet en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : G.
Tesauro; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 no
vember 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
als volgt:                                                                             de Jurisprudentie van het Hof)
1 . De toepassing van douanerechten of heffingen van ge             In zaak C-201 /94, betreffende een verzoek aan het Hof
      lijke werking die eenzijdig door een Lid-Staat zijn in        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
      gevoerd na de totstandkoming van het gemeenschappe            Justice, Queen's Bench Division (Verenigd Koninkrijk ), in
      lijk douanetarief op 1 juli 1968, op rechtstreekse             het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en The
      importen uit niet door een bijzondere overeenkomst             Medicines Control Agency, ex parte : Smith & Nephew
      met de Gemeenschap verbonden derde landen is onver            Pharmaceuticals Ltd, en tussen Primecrown Ltd en The
      enigbaar met het EEG-Verdrag, thans EG-Verdrag.                Medicines Control Agency, om een prejudiciële beslissing
      Het Verdrag verzet zich echter niet tegen de toepassing        over de uitlegging van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad
      van een heffing van gelijke werking als een invoerrecht        van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de
      die, gelet op al haar wezenlijke kenmerken, moet wor          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farma
      den beschouwd als een reeds op die datum bestaande             ceutische specialiteiten ( 2 ), zoals gewijzigd bij met name
      heffing, mits zij niet is verhoogd. Indien zij wel is ver     Richtlijn 87/21 /EEG van de Raad van 22 december
      hoogd, moet alleen het surplus als onverenigbaar met           1986 ( 3 ), en over de aan de vergunning voor farmaceuti
      het Verdrag worden beschouwd.                                  sche specialiteiten verbonden verplichtingen, heeft het
                                                                     Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, pre
                                                                     sident, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray ( rappor
                                                                     teur ) en L. Sevón, kamerpresidenten, C. N. Kakouris,
2 . Op de bepalingen van het Verdrag betreffende douane             P. J. G. Kapteyn, D. A. O. Edward, P. Jann en H. Ragne
      rechten en heffingen van gelijke werking kan geen be          malm, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D.
      roep worden gedaan tot staving van vorderingen tot             Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 12 november
      terugbetaling van bedragen die vóór 16 juli 1992 ter           1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      zake van het bijkomend recht zijn geheven over goede          volgt:


title: Zaak C-439/03: Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van 6 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pasqualina Murgolo en Assitalia Ass.ni.

text:
21.2.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/13
      b)    geldt dit, ongeacht een advies in de hierboven               4.    Moet volgens het gemeenschapsrecht ook de morele
            genoemde zin, met dien verstande dat indien de                     schade worden vergoed?
            verzoekster bewijst of slechts verklaart dat de kan-
            didaat aan wie bij de toewijzing van de post de
                                                                         5.    Moet volgens het gemeenschapsrecht de rechter ook
            voorkeur werd gegeven minder geschikt (gekwali-
                                                                               van ambtswege punitieve en morele schadevergoeding
            ficeerd) was dan zij, de bewijsregel van deze richtlijn
                                                                               toekennen?
            van toepassing wordt,
      c)    geldt dit ook met dien verstande dat de levering van         6.    Is de Italiaanse wettelijke verjaringstermijn van één jaar
            tegenbewijs slechts dan geslaagd kan worden geacht,                voor schadevorderingen wegens inbreuken op de artike-
            indien deze tot de feitelijke vaststelling leidt dat de            len 81 EG en 82 EG, te kort en dus in strijd met het
            bovengenoemde kandidaat geschikter was of dat                      gemeenschapsrecht?
            voor de benoeming van een minder geschikte kan-
            didaat concreet een niet met het geslacht verband            7.    Begint volgens het gemeenschapsrecht de verjaring van
            houdende reden doorslaggevend was?                                 de schadevordering te lopen op de dag waarop de inbreuk
                                                                               op de artikelen 81 en 82 is gepleegd, of op de dag waarop
                                                                               zij is beëindigd?
(1) PB L 39, blz. 40.
(2) PB L 14, blz. 6.
                                                                         8.    Moet de nationale rechter krachtens het gemeenschaps-
                                                                               recht de hiermee strijdige nationale normen buiten toe-
                                                                               passing verklaren, dan wel deze normen in overeenstem-
                                                                               ming met het gemeenschapsrecht uitleggen?
Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van
6 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
  geding tussen Antonio Cannito en Fondiaria-sai Ass.ni
                         (Zaak C-438/03)
                                                                         Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van
                          (2004/C 47/21)                                 6 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                            geding tussen Pasqualina Murgolo en Assitalia Ass.ni.
Het Ufficio del giudice di pace di bitonto heeft bij beschikking                                 (Zaak C-439/03)
van 6 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 16 oktober 2003, in het geding tussen Antonio
Cannito en Fondiaria-sai Ass.ni, het Hof van Justitie van de                                      (2004/C 47/22)
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
1.    Vormen de feiten die definitief zijn vastgesteld in arrest         Het Ufficio del giudice di pace di bitonto heeft bij beschikking
      nr. 2199 van de Consiglio di Stato van 23 april 2002 en            van 6 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
      in arrest nr. 6139 van het Tribunale Amministrativo                Justitie op 16 oktober 2003, in het geding tussen Pasqualina
      Regionale Lazio (Rome) van 5 juli 2001, die moeten                 Murgolo en Assitalia Ass.ni., het Hof van Justitie van de
      worden geacht hier volledig te zijn weergegeven, inbreu-           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      ken op het gemeenschapsrecht, in het bijzonder op de               beslissing over de navolgende vragen:
      artikelen 81 EG en 82 EG?
2.    Is in geval van een inbreuk op de artikelen 81 EG en 82            1.    Vormen de feiten die definitief zijn vastgesteld in arrest
      EG de inbreukmaker verplicht tot schadeloosstelling van                  nr. 2199 van de Consiglio di Stato van 23 april 2002 en
      de eindverbruiker en van eenieder die aantoont schade te                 in arrest nr. 6139 van het Tribunale Amministrativo
      hebben geleden?                                                          Regionale Lazio (Rome) van 5 juli 2001, die moeten
                                                                               worden geacht hier volledig te zijn weergegeven, inbreu-
                                                                               ken op het gemeenschapsrecht, in het bijzonder op de
3.    Moet de nationale rechter (nog steeds volgens het gemeen-
                                                                               artikelen 81 EG en 82 EG?
      schapsrecht) bij de schadebegroting, bovenop de terug-
      gave van de in strijd met het gemeenschapsrecht ontvan-
      gen bedragen, degenen die de verboden overeenkomst                 2.    Is in geval van een inbreuk op de artikelen 81 EG en 82
      hebben gesloten of misbruik hebben gemaakt van een                       EG de inbreukmaker verplicht tot schadeloosstelling van
      machtspositie, ook veroordelen tot betaling van een                      de eindverbruiker en van eenieder die aantoont schade te
      punitieve schadevergoeding aan de gelaedeerde?                           hebben geleden?
 ---pagebreak--- C 47/14                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         21.2.2004
3.    Moet de nationale rechter (nog steeds volgens het gemeen-        2.    Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: dienen
      schapsrecht) bij de schadebegroting, bovenop de terug-                 artikel 2, punt 1, en artikel 17 van de Zesde BTW-richtlijn
      gave van de in strijd met het gemeenschapsrecht ontvan-                aldus te worden uitgelegd dat diensten in verband met
      gen bedragen, degenen die de verboden overeenkomst                     een beursintroductie in hun geheel betrekking hebben op
      hebben gesloten of misbruik hebben gemaakt van een                     een vrijgestelde handeling en op deze grond geen recht
      machtspositie, ook veroordelen tot betaling van een                    op aftrek van voorbelasting bestaat?
      punitieve schadevergoeding aan de gelaedeerde?
                                                                       3.    Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: bestaat
4.    Moet volgens het gemeenschapsrecht ook de morele                       er krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde
      schade worden vergoed?                                                 richtlijn een recht op aftrek van voorbelasting op grond
                                                                             dat de andere diensten (reclame, advocatenkosten, juri-
5.    Moet volgens het gemeenschapsrecht de rechter ook                      disch en technisch advies) waarvoor aftrek van voorbe-
      van ambtswege punitieve en morele schadevergoeding                     lasting zou kunnen plaatsvinden, voor belaste handelin-
      toekennen?                                                             gen van de onderneming gebruikt worden?
6.    Is de Italiaanse wettelijke verjaringstermijn van één jaar
      voor schadevorderingen wegens inbreuken op de artike-
                                                                       (1) PB L 145, blz. 1.
      len 81 EG en 82 EG, te kort en dus in strijd met het
      gemeenschapsrecht?
7.    Begint volgens het gemeenschapsrecht de verjaring van
      de schadevordering te lopen op de dag waarop de inbreuk
      op de artikelen 81 en 82 is gepleegd, of op de dag waarop
      zij is beëindigd?
8.    Moet de nationale rechter krachtens het gemeenschaps-
      recht de hiermee strijdige nationale normen buiten toe-
      passing verklaren, dan wel deze normen in overeenstem-           Verzoek van het Hessischer Verwaltungsgerichtshof van
      ming met het gemeenschapsrecht uitleggen?                        1 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen de vennootschap Volkswirt Weinschänken
                                                                                GmbH en de Stadt Frankfurt am Main
                                                                                (Zaak C-491/03)
Verzoek van de Unabhängiger Finanzsenat, afdeling Linz,                                           (2004/C 47/24)
van 20 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
    geding tussen Kretztechnik AG en Finanzamt Linz
                         (Zaak C-465/03)
                                                                       Het Hessischer Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking
                                                                       van 1 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                          (2004/C 47/23)                               Justitie op 20 november 2003, in het geding tussen de
                                                                       vennootschap Volkswirt Weinschänken GmbH en de Stadt
                                                                       Frankfurt am Main, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
De Unabhängiger Finanzsenat, afdeling Linz, heeft bij beschik-         de navolgende vragen:
king van 20 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 5 november 2003, in het geding tussen                  1.    Volgens een gemeentereglement inzake drankbelasting
Kretztechnik AG en Finanzamt Linz, het Hof van Justitie van                  wordt belasting geheven op „de verkoop onder bezwaren-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      de titel van alcoholhoudende drank voor onmiddellijke
beslissing over de navolgende vragen:                                        consumptie” en moet onder een dergelijke verkoop
                                                                             worden verstaan „elke verkoop voor consumptie ter
1.    Wanneer een aandelenvennootschap overgaat tot beurs-                   plaatse”. Is deze belasting een andere indirecte belasting
      introductie en in samenhang daarmee tot uitgifte van                   op accijnsproducten in de zin van artikel 3, leden 1 en 2,
      aandelen aan nieuwe aandeelhouders tegen betaling van                  richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992
      een uitgifteprijs, verricht zij dan een dienst onder bez-              betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten,
      warende titel in de zin van artikel 2, punt 1, van de                  het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de
      Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de                controles daarop, dan wel een belasting op dienstverrich-
      harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                   tingen in verband met accijnsproducten in de zin van
      omzetbelasting (1)?                                                    artikel 3, lid 3, tweede zin, richtlijn 92/12/EEG (1)?


title: Zaak C-423/14: Beschikking van de president van het Hof van 31 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Fazenda Pública/Beiragás — Companhia de Gás das Beiras SA

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/23

         Beschikking van de president van het Hof van 31 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Fazenda Pública/Beiragás — Companhia de Gás das Beiras SA
   (Zaak C-423/14) (1)

   (2015/C 398/30)
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak T-21/14: Beroep ingesteld op 8 januari 2014 — NetMed/BHIM — Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik (SANDTER 1953)

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/19

         Beroep ingesteld op 8 januari 2014 — NetMed/BHIM — Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik (SANDTER 1953)
   (Zaak T-21/14)
   2014/C 61/34
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NetMed Sàrl (Wasserbillig, Luxemburg) (vertegenwoordiger: S. Schafhaus, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik GmbH (Baden-Baden, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 oktober 2013 in beroepsprocedure R 1846/2012-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de beroeps- en oppositieprocedure daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SANDTER 1953” voor waren van de klassen 3, 5 en 10 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 448 887

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Sander” voor waren van de klassen 5, 10 en 25; internationaal beeldmerk, met werking in de Benelux, Oostenrijk en Frankrijk, dat het woordelement „SANDER” bevat voor waren van de klassen 5, 10 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, en artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-888/16: Beroep ingesteld op 8 december 2016 — BP/FRA

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/36

         Beroep ingesteld op 8 december 2016 — BP/FRA
   (Zaak T-888/16)
   (2017/C 053/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BP (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: E. Lazar, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegde gezag (TAOBG) van 21 april 2016 om het arbeidscontract van de verzoekende partij niet te verlengen;

               —

               veroordeling van verweerder tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden als gevolg van het onrechtmatige besluit tot niet-verlenging enerzijds en de onrechtmatige tenuitvoerlegging van het arrest in zaak T-658/13 P (1) anderzijds: 63 246 EUR voor gederfde inkomsten; 26 630 EUR voor de vergoeding aan de verzoekende partij van het verlies van pensioenrechten voor een periode van 19 maanden, of een bedrag dat het Gerecht ex aequo et bono vaststelt; 1 200 EUR voor juridische kosten die de verzoekende partij in de precontentieuze fase heeft gemaakt vanaf de datum van het conceptbesluit van 29 januari 2016 tot de datum van het besluit van verweerder van 21 april 2016; 60 000 EUR voor het verlies van de kans op een contract voor onbepaalde tijd, of een bedrag dat het Gerecht ex aequo et bono vaststelt; 50 000 EUR voor immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden als gevolg van de door verweerder tijdens de procedure voor de tenuitvoerlegging van het arrest in zaak T-658/13 P gemaakte fouten en veroorzaakte onregelmatigheden en schade;

               —

               veroordeling van verweerder tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden doordat verweerder geen rechtmatige regels op het gebied van beoordeling, herkwalificatie en verlenging heeft vastgesteld en hiermee verband houdende schade als gevolg van het ontbreken van dergelijke rechtmatige regels enerzijds, en door de vertraging bij de afronding van de beoordelingsrapporten van de verzoekende partij en hiermee verband houdende schade als gevolg van het niet-tijdig afronden van dergelijke rapporten, anderzijds;

               —

               verklaring dat de richtsnoeren van verweerder die van toepassing zijn op de procedure tot beoordeling en herkwalificatie en de regels ten aanzien van de verlengingsprocedure onrechtmatig zijn, omdat deze regels zijn vastgesteld door middel van een onrechtmatige procedure door een auteur die niet de passende bevoegdheden heeft;

               —

               uitoefening van de volledige rechtsmacht van het Gerecht om de werking van zijn beslissing te waarborgen;

               —

               veroordeling van verweerder tot betaling van vertragingsrente tegen het basistarief van de Europese Centrale Bank, verhoogd met twee procentpunten over het uiteindelijk toe te kennen bedrag dan wel een ander rentebedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht; en

               —

               veroordeling van verweerder tot betaling van de kosten, zelfs indien het beroep wordt afgewezen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de rechten van verdediging:

                           —

                           Schending van het recht om te worden gehoord, het ten onrechte niet houden, door het tot aanstelling bevoegde gezag van het FRA, van een eerlijke en doeltreffende hoorzitting, en schending van artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten;

                           —

                           Schending van het tweede onderdeel van het recht om te worden gehoord (recht op toegang tot het dossier), weigering om toegang te verlenen tot het persoonlijk dossier en tot documenten die zijn gebruikt voor het negatieve besluit van 27 februari 2012, schending van de artikelen 25 en 26 van het Statuut en schending van artikel 41, lid 2, onder b), van het Handvest.

               2.

               Tweede middel: schending van de essentiële procedurele vereisten.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid en belangenverstrengeling, schending van het belang van de dienst, kennelijke beoordelingsfout en verkeerde toepassing van het beginsel van de terugwerkende kracht.

               4.

               Vierde middel: schending van de verplichting om op eerlijke wijze en te goeder trouw het arrest T-658/13 P na te leven.

      (1)  Arrest van 3 juni 2015, BP/FRA, T-658/13 P, EU:T:2015:356.


title: Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 14 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen en H. Kemmler (Zaak C-53/95)

text:
22. 4. 95           | NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 101 /3
Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 10 februari              Verzoek van the House of Lords van 9 februari 1995 om een
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina en
           Belgische Staat en Ghent Coal Terminal                        Secretary of State for the Environment, ex parte: Royal
                         ( Zaak C-37/95 )                                                Society for the Protection of Birds
                           ( 95/C 101 /05 )                                                          ( Zaak C-44/95 )
                                                                                ( 95/C 101/07)
Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikking van                The House of Lords heeft bij beschikking van 9 februari
10 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Justitie op 16 februari 1995 , in het geding tussen Belgische            24 februari 1 995 , in het geding tussen Regina en Secretary of
Staat en Ghent Coal Terminal, het Hof van Justitie van de                State for the Environment, ex parte : Royal Society for the
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Protection of Birds, het Hof van Justitie van de Europese
beslissing over de navolgende vraag:                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                         over de navolgende vragen :
Moet artikel 17 van de zesde richtlijn van de Raad van
17 mei 1977 ( a ) betreffende de harmonisatie van de wetge              1 . Mag een Lid-Staat de overwegingen bedoeld in artikel 2
vingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting aldus worden                        van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het
uitgelegd dat het recht op aftrek blijft bestaan voor de                        behoud van de vogelstand (*), in aanmerking nemen bij
belasting op de toegevoegde waarde op investeringen, die                        de aanwijzing van een gebied als speciale beschermings
oorspronkelijk bestemd waren om te dienen in de onderne                        zone en/of de vaststelling van de grenzen van een
ming, maar buiten de wil van de onderneming door deze                           dergelijk gebied krachtens artikel 4, lid 1 , en/of artikel 4,
laatste nooit effectief in gebruik werden genomen ?                             lid 2, van die richtlijn ?
                                                                         2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
(!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .                                   staat het een Lid-Staat dan niettemin vrij de in artikel 2
                                                                                genoemde overwegingen in het kader van de aanwij
                                                                                zingsprocedure in aanmerking te nemen, voor zover:
                                                                                a ) deze verband houden met een algemeen belang dat
                                                                                van hogere orde is dan het algemeen belang dat tot
                                                                                uitdrukking komt in de milieudoelstellingen van de
                                                                                richtlijn ( het criterium dat het Hof van Justitie heeft
                                                                                gehanteerd in, bij voorbeeld, zaak 57/89 , Commis
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 30 januari 1995 om
                                                                                sie/Duitsland („ Leybucht dijken ") om een afwijking
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Siemens AG
                             en H. Nold                                             van de vereisten van artikel 4, lid 4, mogelijk te
                                                                                maken ); of
                         ( Zaak C-42/95 )
                           ( 95/C 101 /06 )                                     b ) deze verband houden met dwingende redenen van
                                                                                groot openbaar belang, zoals die welke in aanmer
                                                                                king kunnen worden genomen in het kader van
Het Bundesgerichtshof — Tweede Zivilsenat, heeft bij                                artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei
beschikking van 30 januari 1 995 , ingekomen ter griffie van                        1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke
het Hof van Justitie op 23 februari 1 995 , in het geding                           habitats en de wilde flora en fauna ( 2 )?
tussen Siemens AG en H. Nold, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     (!) PB nr. L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 .
beslissing over de navolgende vraag:                                     ( 2 ) PB nr . L 206 van 22 . 7 . 1992 , blz . 7 .
Is het verenigbaar met de tweede richtlijn van de Raad van
13 december 1976 ( ! ), inzonderheid artikel 29, leden 1 en 4,
dat de rechtmatigheid van een besluit van de algemene
vergadering dat een kapitaalsverhoging tegen inbreng in                  Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 14 fe
natura met gelijktijdige opheffing van het voorkeurrecht .               bruari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
van de aandeelhouders betreft, aan de hand van een inhou                tussen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der
delijke controle volgens de beginselen van de arresten                                      zelfstandigen en H. Kemmler
BGHZ 71 , 40 en BGHZ 83 , 319 op zijn rechtmatigheid
wordt getoetst ?                                                                                ( Zaak C-53/95 )
                                                                                ( 95/C 101/08 )
(!) PB nr . L 26 van 31 . 1 . 1977, blz . 1 .
                                                                         De Arbeidsrechtbank van Doornik heeft bij beschikking van
                                                                         14 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 1 maart 1995 , in het geding tussen Rijksinstituut
                                                                         voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen en H.
 ---pagebreak--- Nr. C 101/4          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 4 . 95
Kemmler, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                 Beroep, op 4 maart 1995 ingesteld door Franse Republiek
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
navolgende vraag:                                                                             ( Zaak C-57/95 )
                                                                                ( 95/C 101/10 )
Moeten de artikelen 48 , 51 , 52 en 59 van het EG-Verdrag
aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan, dat
vóór 1 juli 1982 een Lid-Staat ( België ) onderdanen van een          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
andere Lid-Staat ( de voormalige Bondsrepubliek Duits                op 4 maart 1 995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
land ), die op zijn grondgebied een zelfstandige beroepswerk         Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, verte
zaamheid verrichtten terwijl zij diezelfde beroepswerkzaam           genwoordigd door E. Belliard en C. Chavance als gemach
heid ook in de andere Lid-Staat verrichtten, alwaar zij               tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
gedomicilieerd waren en onder de sociale-zekerheidsrege              Franse ambassade, Boulevard Prince Henri 9 .
ling vielen, onderwerpt aan een bijdrageplicht in de sociale
zekerheidsregeling voor zelfstandigen, met name wanneer               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
deze bijdrageplicht aan die onderdanen geen enkele extra
bescherming kon bieden ?
                                                                      — de „Mededeling van de Commissie inzake een interne
                                                                           markt voor pensioenfondsen ", met de referentie 94/
                                                                           C 360/08 en bekendgemaakt in Publikatieblad van de
                                                                           Europese Gemeenschappen nr. C 360 van 17 december
                                                                           1994, blz. 7, nietig te verklaren;
Beroep, op 2 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                  — verweerster in de kosten te verwijzen.
                        ( Zaak C-55/95 )
                          ( 95/C 101 /09 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — Ontvankelijkheid van het verzoekschrift
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 maart 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                      De Franse Regering verzoekt het Hof, de bestreden
genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis en                  mededeling te onderzoeken, gelet op zijn vaste recht
B. Rodriguez Galindo, lid van haar juridische dienst,                      spraak volgens welke beroep tot nietigverklaring open
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis,                    staat tegen alle maatregelen van de Instellingen, onge
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  acht de aard of de vorm, die rechtsgevolgen beogen
                                                                           teweeg te brengen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — Gebrek aan bevoegdheid van de Commissie, schending
1 . Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de                van artikel 190 van het EG-Verdrag en schending van
     maatregelen te nemen die nodig zijn om uitvoering te                  het rechtszekerheidsbeginsel
     geven aan de artikelen 3 e .v. van Richtlijn 90/232/
     EEG i 1 ) inzake de onderlinge aanpassing van de wetge               De Franse Regering is van oordeel, dat de Commissie
     vingen van de Lid-Staten betreffende de verzekering                   met de in geding zijnde mededeling de grenzen van haar
     tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelne                 bevoegdheden heeft overschreden. Aangezien de bestre
      ming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan               den handeling de Lid-Staten nieuwe verplichtingen
     geven, de krachtens die richtlijn op hem rustende                     oplegt, had zij op een nauwkeurige rechtsgrondslag
     verplichtingen niet is nagekomen .                                    moeten zijn gebaseerd . De dubbelzinnigheid over de
                                                                           daadwerkelijke draagwijdte van de eruit voortvloeiende
2 . Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                       verplichtingen is in strijd met het rechtszekerheidsbegin
                                                                           sel .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — De inhoud van de handeling
Het bindende karakter van de artikelen 189, derde alinea, en
5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag verplicht de Lid-Staten,             De Franse Regering stelt vast, dat de bestreden handeling
binnen de daartoe vastgestelde termijn de nodige maatrege                 ten gevolge heeft, dat de Lid-Staten op extreem dwin
len te treffen om hun interne rechtsorde aan richtlijnen aan               gende wijze doelstellingen en nieuwe juridische verplich
te passen, en de Commissie onverwijld van die maatregelen                  tingen op het gebied van het toezicht op pensioenfond
in kennis te stellen. Die termijn, die is vastgesteld in artikel 6         sen worden opgelegd. Een dergelijke onderwerping zou
van de richtlijn, is op 31 december 1992 verstreken zonder                 sommige Lid-Staten logischerwijze moeten dwingen,
dat Spanje de nodige maatregelen heeft getroffen.                          hun geldende nationale voorschriften te wijzigen, het
                                                                           geen een onverwacht gevolg zou zijn van een handeling
(!) PB nr. L 129 van 19 . 5 . 1990 , blz. 33 .
                                                                           die in beginsel geen juridische waarde heeft.


title: Zaak T-338/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juni 2016 door Richard Zink tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 april 2016 in zaak F-77/15, Zink/Commissie

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/46

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juni 2016 door Richard Zink tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 april 2016 in zaak F-77/15, Zink/Commissie
   (Zaak T-338/16 P)
   (2016/C 305/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Richard Zink (Bamako, Mali) (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 11 april 2016 in zaak F-77/15 (Zink/Commissie) te vernietigen;

               —

               het besluit van PMO te vernietigen om de betaling van de ontheemdingstoelage, die vanaf 1 september 2007 ten onrechte niet was betaald, te beperken tot een periode van vijf jaar;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling aan rekwirant van de ontheemdingstoelage waarop hij sinds 1 september 2007 recht had alsmede van vertragingsrente, berekend tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, over de bedragen die rekwirant als achterstallig salaris (ontheemdingstoelage) reeds zijn betaald en die welke nog verschuldigd zijn, vanaf de respectieve datum waarop zij verschuldigd werden en tot aan de volledige betaling, met aftrek van de reeds betaalde bedragen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 62 van het Statuut.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het legaliteitsbeginsel van handelingen van de Commissie.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de beperking tot vijf jaar van de verschuldigde achterstallige bedragen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht.


title: Zaak T-552/14: Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2015 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Extra) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Extra — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/45

         Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2015 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Extra)
   (Zaak T-552/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Extra - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2015/C 311/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wm. Wrigley Jr. Company (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Brandstätter en C. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 19 mei 2014 (zaak R 199/2014-5) inzake een verzoek tot inschrijving van het beeldteken Extra als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wm. Wrigley Jr. Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak F-114/06: Beroep ingesteld op 29 september 2006 — Liotti/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/50

         Beroep ingesteld op 29 september 2006 — Liotti/Commissie
   (Zaak F-114/06)
   (2006/C 281/89)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Amerigo Liotti (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig te verklaren, de lijst van ambtenaren die in het kader van bevorderingsronde 2005 zijn bevorderd, voor zover verzoekers naam niet op deze lijst staat, alsmede, incidenteel, de handelingen ter voorbereiding van deze besluiten;

               —

               subsidiair, nietig te verklaren, de tijdens deze bevorderingsronde toegekende promotiepunten, met name als gevolg van de aanbevelingen van de bevorderingscomités;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan:

               —

               schending van artikel 45 van het Statuut;

               —

               schending van de algemene bepalingen ter uitvoering van dit artikel;

               —

               schending van het non-discriminatiebeginsel en kennelijke beoordelingsfout;

               —

               schending van de beginselen van het verbod van willekeur en van misbruik van bevoegdheid, alsmede schending van de motiveringsplicht;

               —

               schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”;

               —

               schending van de zorgplicht.


title: Zaak C-533/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2012 door Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 september 2012 in zaak T-565/08, Corsica Ferries France SAS/Europese Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/7

         Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2012 door Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 september 2012 in zaak T-565/08, Corsica Ferries France SAS/Europese Commissie
   (Zaak C-533/12 P)
   2013/C 32/09
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA (vertegenwoordigers: A. Winckler en F.-C. Laprévote, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Corsica Ferries France SAS, Europese Commissie, Franse Republiek

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 september 2012 in zaak T-565/08, Corsica Ferries France SAS/Europese Commissie, gedeeltelijk vernietigen voor zover daarbij artikel 1, tweede en derde alinea, van beschikking 2009/611/EG van de Commissie van 8 juli 2008 betreffende steunmaatregel C 58/02 (ex N 118/02) die door Frankrijk is toegekend aan Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) (1) nietig is verklaard op grond dat (i) de Commissie blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfouten had gemaakt in haar analyse van de negatieve verkoopprijs van 158 miljoen EUR, van de gezamenlijke en gelijktijdige kapitaalinbreng van 8,75 miljoen EUR door CGMF en van persoonsgebonden steun van 38,5 miljoen EUR, en (ii) dat de analyse door de Commissie van het restant van 15,81 miljoen EUR als herstructureringssteun op een onjuiste premisse berustte;

               —

               Corsica Ferries verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende partij voert vier middelen strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht aan.
   Wat in de eerste plaats de verkoop tegen een negatieve prijs betreft, is de verzoekende partij van mening dat het Gerecht niet alleen is voorbijgegaan aan de beoordelingsmarge waarover de Commissie bij het toetsen aan de houding van een particuliere investeerder in een markteconomie beschikt, maar ook blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting over de interpretatie van die toets. Het Gerecht heeft de beschikking van de Commissie onjuist opgevat en is tekortgeschoten in zijn motiveringsplicht door uit te gaan van een met artikel 345 VWEU strijdige interpretatie van de toets aan de houding van een particuliere investeerder in een markteconomie.
   Wat in de tweede plaats de kapitaalinbreng betreft, verwijt de verzoekende partij het Gerecht dat het de beschikking van de Commissie onjuist heeft opgevat door te oordelen dat deze niet alle relevante elementen in aanmerking heeft genomen bij haar beoordeling van de vergelijkbaarheid van de investeringsvoorwaarden van de gelijktijdig verrichte particuliere kapitaalinbrengen.
   Wat in de derde plaats de persoonsgebonden steun betreft, zou de Gerecht niet alleen de beschikking van de Commissie onjuist hebben opgevat, maar ook blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en niet hebben voldaan zijn motiveringsplicht ter zake van het voordeel dat SNCM zou hebben genoten.
   In de vierde plaats zou, gelet op het voorgaande, de redenering van het Gerecht dat het restant van 15,81 miljoen EUR voor herstructurering was bestemd, geen hout snijden.

      (1)  PB 2009, L 225, blz. 180.


title: Zaak C-494/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2008 door Prana Haus GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 17 september 2008  in zaak T-226/07, Prana Haus GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/17

         Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2008 door Prana Haus GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 17 september 2008 in zaak T-226/07, Prana Haus GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-494/08 P)
   (2009/C 32/26)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Prana Haus GmbH (vertegenwoordiger: N. Hebeis, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Achtste kamer) van 17 september 2008 in zaak T-226/07 [Prana Haus GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)] vernietigen.

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het geding heeft betrekking op de vraag of het begrip „PRANAHAUS” als merk kan worden beschermd voor de waren „allerlei bespeelde beeld- en geluidsdragers; drukwerken” en voor „detailhandel […] in producten voor dagelijks gebruik […]”. Het Gerecht van eerste aanleg was van oordeel dat „PRANAHAUS” een aanduiding is die bovengenoemde waren en diensten rechtstreeks en concreet aanduidt.
   In hogere voorziening voert rekwirante schending van de absolute weigeringsgrond inzake beschrijvende aanduidingen aan overeenkomstig artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk.
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht het rechtsbegrip „tot aanduiding” in artikel 7, lid 1, sub c, te ruim uitgelegd, in strijd met de bewoordingen van de bepaling en de rechtspraak van het Hof van Justitie. Verder is het onderzoek, of de aanduiding „PRANAHAUS” met bovengenoemde waren of diensten een voldoende rechtstreeks en concreet verband heeft waardoor het relevante publiek hierin „onmiddellijk en zonder verder nadenken” een „aanduiding” van deze waren of diensten ziet in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, onjuist verricht. Het Gerecht is daarbij voorbijgegaan aan het feit dat meerdere ingewikkelde denkstappen nodig zijn om in het begrip „PRANAHAUS” ook zelfs maar een verborgen betekenis te zien. In dit verband heeft het Gerecht evenmin rekening gehouden met feiten die relevant waren voor de beslissing, en aldus de feitelijke grondslag verdraaid. Het Gerecht heeft bovendien nagelaten te motiveren in welke mate het begrip „PRANAHAUS” beschrijvend is voor de concrete waren en diensten. Tevens heeft het Gerecht in strijd met de rechtspraak van het Hof van Justitie aangenomen dat het noodzakelijk is dat de aanduiding „PRANAHAUS” beschikbaar blijft voor concurrenten.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2002 in zaak T-211/02: Tideland Signal Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Overheidsopdrachten — Afwĳzing van inschrĳving — Geen gebruik gemaakt van bevoegdheid om preciseringen te vragen over inschrĳvingen — Beroep tot nietigverklaring — Versnelde procedure")

text:
26.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 101/33
kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier:                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
B. Pastor, adjunct-griffier, op 13 februari 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   van 27 september 2002
                                                                        in zaak T-211/02: Tideland Signal Ltd tegen Commissie
1)     Verwerpt het beroep.                                                           van de Europese Gemeenschappen (1)
2)     Verwijst verzoeker in de kosten.                                 („Overheidsopdrachten — Afwijzing van inschrijving —
                                                                        Geen gebruik gemaakt van bevoegdheid om preciseringen te
                                                                        vragen over inschrijvingen — Beroep tot nietigverklaring —
( 1) PB C 68 van 16.3.2002.                                                                     Versnelde procedure”)
                                                                                (2003/C 101/60)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        In zaak T-211/02, Tideland Signal Limited, gevestigd te Redhill
                                                                        (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Thomas and
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             C. Kennedy-Loest, solicitors, tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen (gemachtigde: J. Forman), betreffende een
                                                                        verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                       van 11 februari 2003                             van 17 juni 2002 tot afwijzing van verzoeksters inschrijving
                                                                        in het kader van een procedure voor het plaatsen van
                                                                        overheidsopdrachten EuropeAid/112336/C/S/WW — TACIS
in zaak T-30/02: Wolfgang Leonhardt tegen Europees                      — (Nieuwe aanbesteding), heeft het Gerecht (Eerste kamer),
                             Parlement ( 1)                             samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood
                                                                        en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
                                                                        27 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
(Ambtenaren — Beoordeling — Bevordering — Wijziging                     luidt als volgt:
             van regeling — Overgangsmaatregelen)
                                                                        1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 17 juni
                                                                               2002 tot afwijzing van de door Tideland Signal Ltd ingediende
                           (2003/C 101/59)                                     inschrijving voor lot nr. 1 in het kader van de aanbestedingspro-
                                                                               cedure EuropeAid/112336/C/S/WW — TACIS — (Nieuwe
                           (Procestaal: Frans)                                 aanbesteding).
                                                                        2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                        (1 ) PB C 219 van 14.9.2002.
In zaak T-30/02, Wolfgang Leonhardt, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Ter Hulpen (België), vertegen-
woordigd door H. Tagaras, advocaat, tegen Europees Parlement
(gemachtigden: H. von Hertzen en D. Moore), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement
van 11 juni 2001 waarbij verzoekers bevorderingspunten per                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
1 januari 2000 opnieuw op nul worden gesteld, heeft het
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,                                van 13 december 2002
president, R. M. Moura Ramos en H. Legal, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 11 februari 2003 een arrest          in zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
1)     Verklaart nietig het besluit van het Parlement van 11 juni       („Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp
       2001 waarbij de bevorderingspunten van de heer Leonhardt         geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beslissing om-
       per 1 januari 2000 opnieuw op nul worden gesteld.                                              trent kosten”)
2)     Verwijst het Parlement in de kosten.                                                         (2003/C 101/61)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                        In zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid
                                                                        Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt, wonende te


title: Zaak C-253/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/10

         Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-253/15 P)
   (2015/C 254/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, M. França, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Chin Haur Indonesia, PT, Raad van de Europese Unie, Maxcom Ltd

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie, meegedeeld aan de Commissie op 23 maart 2015, vernietigen; het verzoek in eerste aanleg afwijzen, en verzoekende partij in eerste aanleg verwijzen in de kosten,
               of, subsidiair,

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor herbeoordeling; de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening van de Commissie betreft het arrest van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, waarbij het Gerecht artikel 1, leden 1 en 3, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 (1) van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië nietig heeft verklaard voor zover het Chin Haur Indonesia, PT, betreft.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Commissie drie middelen aan.
   In de eerste plaats stelt de Commissie dat het Gerecht niet rechtmatig kon oordelen dat de Raad artikel 13, lid 1, van de antidumpingbasisverordening (2) heeft geschonden, aangezien dat oordeel is gebaseerd op een onjuiste uitlegging van de relevante overweging van de bestreden verordening en van artikel 13, lid 1, van de antidumpingbasisverordening. In de tweede plaats is de Commissie van mening dat het Gerecht in strijd met artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn oordeel ontoereikend en tegenstrijdig heeft gemotiveerd. In de derde plaats heeft het Gerecht volgens de Commissie haar in artikel 40 van het Statuut van het Hof van Justitie neergelegde procedurele rechten geschonden.

      (1)  PB L 153, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak T-335/16: Beroep ingesteld op 28 juni 2016 — Esko-Graphics/Commissie

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/34

         Beroep ingesteld op 28 juni 2016 — Esko-Graphics/Commissie
   (Zaak T-335/16)
   (2016/C 296/44)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Esko-Graphics BVBA (Gent, België) (vertegenwoordigers: H. Viaene, B. Hoorelbeke, D. Gillet en F. Verhaegen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het verzoek tot vernietiging ontvankelijk te verklaren;

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex2015/NN) door België ten uitvoer gelegd, zoals gepubliceerd op de website van de Europese Commissie op 4 mei 2016, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 1, onder d), van verordening 2015/1589 (1), van artikel 107, lid 1, VWEU en van artikel 296 VWEU, aangezien de Commissie de bestreden maatregel ten onrechte als een steunregeling kwalificeert.

                           —

                           De Commissie zou artikel 1, onder d), van verordening 2015/1589 en artikel 107, lid 1, VWEU schenden nu zij ten onrechte de bestreden maatregel als een steunregeling kwalificeert. De bestreden steun kan niet uitsluitend op basis van artikel 185, paragraaf 2, onder b), van het wetboek van de inkomstenbelastingen van 1992 („WIB 92”) worden toegekend, maar vereist verdere uitvoeringsmaatregelen die deze bepaling toepassen.

                           —

                           De Commissie zou artikel 296 VWEU schenden daar de motivering van de Commissie een tegenstrijdigheid bevat. De tegenstrijdigheid berust op het feit dat de Commissie niet verklaart waarom bij onderzoek van het criterium van selectiviteit zij van oordeel is dat de voorafgaande beslissingen niet rechtstreeks voortvloeien uit artikel 185, paragraaf 2, onder b), WIB 92, waarbij zij bij het onderzoek van het bestaan van een steunregeling aanneemt dat voormelde bepaling geen verdere uitvoeringsmaatregelen behoeft.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU en van de motiveringsplicht afgeleid uit artikel 296 VWEU, aangezien de Commissie het bestaan van een voordeel niet correct zou hebben beoordeeld.

                           —

                           De Commissie zou niet hebben onderzocht of de bestreden steunmaatregel effectief leidde tot het toekennen van een voordeel, in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aan de begunstigde ondernemingen. Dit ondanks het feit dat deze voorwaarde een bestaansvoorwaarde is voor staatssteun, dewelke de Commissie dus gehouden is te onderzoeken vooraleer zij kan besluiten tot het bestaan van staatssteun, en dit op straffe van schending van haar motiveringsplicht voortvloeiende uit artikel 296 VWEU.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU en van de motiveringsplicht afgeleid uit artikel 296 VWEU, aangezien de Commissie het selectieve karakter van de bestreden maatregel niet correct zou hebben beoordeeld.

                           —

                           Artikel 185, paragraaf 2, onder b), WIB 92 en het daaruit voortvloeiende systeem van vrijstelling van overwinst zouden openstaan voor alle ondernemingen die zich in een vergelijkbare feitelijke en juridische situatie bevinden en die de economische operaties uitvoeren die het voorwerp uitmaken van de bestreden maatregel. De bestreden maatregel zou dus niet beperkt zijn tot bepaalde ondernemingen die op grond van specifieke kenmerken kunnen worden afgebakend, en zou derhalve niet selectief zijn in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

                           —

                           In ondergeschikte orde zou de Commissie een manifeste beoordelingsfout hebben begaan door te oordelen dat de vrijstelling van overwinst geen onderdeel vormt van de referentieregeling. De vrijstelling van overwinst gebaseerd op synergieën en schaalvoordelen in toepassing van het „arm’s length”-principe maakt integraal onderdeel uit van de voorzieningen die de totale belastbare winst bepalen, en kan dus niet beschouwd worden als een afwijking op de referentieregeling die leidt tot selectiviteit.

                           —

                           In uiterst ondergeschikte orde zou de Commissie er niet in slagen om te bewijzen dat het zakelijkheidsbeginsel verkeerd werd toegepast door de Belgische Rulingcommissie in het kader van de toepassing van artikel 185, paragraaf 2, onder b), WIB 92. De redenering van de Commissie zou niet coherent zijn en belangrijke elementen in overweging nemen die echter in onderlinge tegenspraak zijn dan wel de vereiste coherentie missen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een schending van het rechtszekerheidsbeginsel door een verplichting tot terugvordering op te leggen.

                           —

                           Op basis van de constante beschikkingspraktijk van de Commissie die de toepassing van het internationaal aanvaarde „arm’s length”-beginsel niet ter discussie stelde, zou het strijden met het beginsel van rechtszekerheid wanneer een bevel tot terugvordering van de vermeende steun zou worden toegepast in voorliggende zaak. Immers, op basis van de bestaande beschikkingspraktijk en rechtspraak kon niet voorzien worden dat artikel 185, paragraaf 2, onder b), WIB 92 in strijd zou zijn met artikel 107 VWEU.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


title: Zaak T-420/04: Beroep, op 10 oktober 2004 ingesteld door Kenneth Blackler tegen Europees Parlement

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/54

         Beroep, op 10 oktober 2004 ingesteld door Kenneth Blackler tegen Europees Parlement
   (Zaak T-420/04)
   (2004/C 300/104)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Kenneth Blackler, wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door P. Goergen, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 11 juli 2004 houdende bevestiging van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek PE/98/A voor de opstelling van een lijst van geschikte kandidaten telecommunicatie-ingenieurs voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van hoofdadministrateurs (A 5/A 4) om verzoeker niet toe te laten tot het mondeling examen van dat vergelijkend onderzoek;

               —

               nietig te verklaren alle latere verrichtingen en handelingen van de betrokken procedure van vergelijkend onderzoek;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het Gerecht de vordering tot nietigverklaring van de procedure van vergelijkend onderzoek niet toewijst, het Parlement te veroordelen tot betaling aan verzoeker van 100 000 euro ter vergoeding van diens materiële en immateriële schade;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de weigering van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek PE/98/A om hem tot het mondeling examen toe te laten. Volgens de jury had de beoordeling van de sollicitaties hem de 38ste plaats opgeleverd en werden alleen de eerste 15 kandidaten tot het mondeling examen toegelaten. Het vergelijkend onderzoek was georganiseerd voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van hoofdadministrateurs op het gebied van de telecommunicatie.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:

               —

               dat de aankondiging van het vergelijkend onderzoek is geschonden doordat in het bestreden besluit de lengte van de verrichte studie als beoordelingscriterium voor het geven van een cijfer voor de door de sollicitanten overgelegde diploma's is gehanteerd, doordat in dat besluit is voorbijgegaan aan bepaalde documenten die verzoeker samen met zijn sollicitatieformulier had ingediend en doordat in dat besluit de titels niet volgens de in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bepaalde criteria zijn beoordeeld;

               —

               dat er in casu sprake is van een kennelijke beoordelingsfout doordat de duur van verzoekers beroepservaring verkeerd is berekend en doordat bij de verificatie of hij ervaring had op ten minste acht van de 13 in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek genoemde gebieden, geen rekening is gehouden met zijn publicaties en met zijn gedetailleerde uiteenzetting van de werkzaamheden die hij tot dusver had verricht.


title: Doorhaling van zaak C-287/99

text:
C 211/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.7.2000
               Doorhaling van zaak C-33/98 (1)                        doorhaling in het register gelast van zaak C-455/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                       (2000/C 211/27)                                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 34 van 5.2.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-60/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/31)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2000 de
              Doorhaling van zaak      C-386/99 (1)
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-60/99 (verzoek
                                                                      van de Supreme Court, Dublin, om een prejudiciële beslissing):
                       (2000/C 211/28)
                                                                      C. Proetta tegen A. Neil.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 februari 2000             (1) PB C 121 van 1.5.1999.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-386/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/32)
                                                                      De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
              Doorhaling van zaak C-385/98 (1)                        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                       (2000/C 211/29)                                C-48/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      (1) PB C 100 van 10.4.1999.
15 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-385/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Italiaanse Republiek.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/33)
              Doorhaling van zaak C-455/99 (1)                        De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                       (2000/C 211/30)                                30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-287/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 tegen Koninkrijk België.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
                                                                      (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak T-345/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 — Complejo Agrícola/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Beschikking 2006/613/EG — Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio — Handeling die vatbaar is voor beroep — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 — Complejo Agrícola/Commissie
   (Zaak T-345/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Beschikking 2006/613/EG - Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio - Handeling die vatbaar is voor beroep - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 223/70)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Complejo Agrícola, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Menéndez Menéndez en G. Yanguas Montero, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Recchia, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, abogado del Estado)
   Voorwerp
   Gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 van en bijlage 1 bij beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (PB L 259, blz. 1), voor zover daarin het gebied „Acebuchales de la Campiña sur de Cádiz”, waar een landbouwbedrijf is gelegen waarvan verzoekster eigenares is, als gebied van communautair belang is aangewezen.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Complejo Agrícola, SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-231/10: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Merlin e.a./BHIM — Dusyma (Spelletjes) (Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een spel weergeeft — Ouder model — Nietigheidsgronden — Nieuwheid — Eigen karakter — Onderscheid tussen product en model — Artikelen 3, 4, 6 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/7

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Merlin e.a./BHIM — Dusyma (Spelletjes)
   (Zaak T-231/10) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een spel weergeeft - Ouder model - Nietigheidsgronden - Nieuwheid - Eigen karakter - Onderscheid tussen product en model - Artikelen 3, 4, 6 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2013/C 359/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Merlin Handelsgesellschaft mbH (Forchtenberg, Duitsland); Rolf Krämer (Forchtenberg); BLS Basteln Lernen Spielen GmbH (Forchtenberg); en Andreas Hohl (Künzelsau, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Kramer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Dusyma Kindergartenbedarf GmbH (Schorndorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Zinnecker, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2010 (zaak R 879/2009-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Merlin Handelsgesellschaft mbH e.a. en Dusyma Kindergartenbedarf GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Merlin Handelsgesellschaft mbH, Rolf Krämer, BLS Basteln Lernen Spielen GmbH en Andreas Hohl worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 2 juli 1998 in zaak T-236/97: G. Ouzounoff Popoff tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Overmaking van deel van emolumenten in valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instelling)

text:
15.8.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 258/35
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              sia en E. Gippini Fournier), betreffende een beroep tot, ten
                  VAN EERSTE AANLEG                                 eerste, nietigverklaring van de besluiten van de Commissie
                        van 25 juni 1998                            van 23 september 1996 houdende weigering om het op
                                                                    verzoekers bouwspaarrekening over te maken bedrag te
in zaak T-185/97: P. Godts tegen Commissie van de Euro-             verhogen, en van 28 april 1997 houdende afwijzing van
                   pese Gemeenschappen (1)                          zijn klacht, ten tweede, erkenning van verzoekers recht om
(Tijdelijke functionaris Ð Overeenkomst voor bepaalde               20 000 DKK over te maken, en ten derde, schadevergoe-
tijd Ð Mogelijkheid van verlenging Ð Daadwerkelijke                 ding, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als
verlenging Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Kennelijke               volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters;
                     niet-ontvankelijkheid)                         griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 2 juli 1998
                                                                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (98/C 258/61)
                       (Procestaal: Frans)                          1. Verwerpt het beroep.
In zaak T-185/97, P. Godts, tijdelijke functionaris van de
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                         gen.
Brussel, vertegenwoordigd door N. LhoeÈst, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Com-               (1) PB C 318 van 18.10.1997.
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
G. Valsesia en F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commis-
sie van 1 augustus 1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing
van verzoekers verzoek tot verlenging van zijn overeen-
komst van tijdelijke functionaris, en subsidiair tot nietig-
verklaring van het besluit van de Commissie van 11 maart                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
1997 houdende uitdrukkelijke afwijzing van zijn klacht,                                 VAN EERSTE AANLEG
heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:                                   van 16 juni 1998
V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-
fier: H. Jung, op 25 juni 1998 een beschikking gegeven              in zaak T-238/97, Comunidad Autónoma de Cantabria
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                    (Steunmaatregelen van staten Ð Scheepsbouw Ð Verorde-
1. Het beroep wordt verworpen.                                      ning tot invoering van een afwijkingsregeling Ð Scheeps-
                                                                    werven in herstructurering Ð Beroep van een regionaal
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                      lichaam Ð Ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 258/63)
(1) PB C 252 van 16.8.1997.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                    In zaak T-238/97, Comunidad Autónoma de Cantabria,
                                                                    vertegenwoordigd door J. I. SaÂez Bereciartu, advocaat bij
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                    de balie van Cantabria, tegen Raad van de Europese Unie
                         van 2 juli 1998                            (gemachtigden: D. Canga Fano en S. Marquardt), betref-
in zaak T-236/97: G. Ouzounoff Popoff tegen Commissie               fende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van Ver-
            van de Europese Gemeenschappen (1)                      ordening (EG) nr. 1013/97 van de Raad van 2 juni 1997
                                                                    betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven
(Ambtenaren Ð Overmaking van deel van emolumenten                   die worden geherstructureerd (PB L 148 van 6.6.1997,
in valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instel-        blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste Kamer
                               ling)                                Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, presi-
                          (98/C 258/62)                             dent, C. W. Bellamy, R. M. Moura Ramos, J. Pirrung en P.
                                                                    Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni 1998 een
                      (Procestaal: Spaans)                          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-236/97, G. Ouzounoff Popoff, ambtenaar van                1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Creus Car-
reras, A. Subirachs Amigó en M. Ventura Arasanz, advo-              2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
caten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Brussel
ten kantore van Cuatrecasas abogados, Oudergemlaan 78,              (1) PB C 318 van 18.10.1997.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: tijdens de schriftelijke procedure F. Castillo
de la Torre en tijdens de mondelinge behandeling G. Valse-


title: Zaak C-655/13: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 5 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — H. J. Mertens/Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 71 — Begrip „gedeeltelijk werkloze grensarbeider” — Weigering van de woonlidstaat en van de bevoegde lidstaat om een werkloosheidsuitkering toe te kennen]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/12

      Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 5 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — H. J. Mertens/Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
      (Zaak C-655/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 71 - Begrip „gedeeltelijk werkloze grensarbeider” - Weigering van de woonlidstaat en van de bevoegde lidstaat om een werkloosheidsuitkering toe te kennen])
      (2015/C 107/15)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Centrale Raad van Beroep

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: H. J. Mertens

         Verwerende partij: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

         Dictum

      Artikel 71, lid 1, onder a), i), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, moet aldus worden uitgelegd dat een grensarbeider die in directe aansluiting op een voltijds dienstverband bij een werkgever in een lidstaat, deeltijds werkzaam wordt bij een andere werkgever in dezelfde lidstaat, de hoedanigheid heeft van gedeeltelijk werkloze grensarbeider in de zin van die bepaling.

         (1)  PB C 78 van 15.3.2014.


title: Zaak C-39/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 januari 2012 — Strafzaak tegen Vu Thang Dang

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 januari 2012 — Strafzaak tegen Vu Thang Dang
   (Zaak C-39/12)
   2012/C 118/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

   Vu Thang Dang

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 21 en 34 van verordening (EG) nr. 810/2009 (1) die de afgifte en nietigverklaring van een eenvormig visum regelen, in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling die het binnensmokkelen van vreemdelingen ook strafbaar stelt in die gevallen waarin de binnengesmokkelde personen weliswaar over een visum beschikken, doch dit op onrechtmatige wijze hebben verkregen door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat bedrieglijke informatie te verstrekken over het werkelijke doel van hun reis?

      (1)  Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode) (PB L 243, blz. 1).


title: Beroep, op 19 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-208/96)

text:
 Nr . C 247/8             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24 . 8 . 96
 Middelen en voornaamste argumenten                                         Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 februari
                                                                             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gut
 Ingevolge artikel 189 van het Verdrag zijn richtlijnen                     Springenheide GmbH en R. Tusky, enerzijds, en Oberkreis
 verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor                  direktor des Kreises Steinfurt — Amt für Lebensmittelüber
 elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn . Volgens vaste                   wachung, anderzijds, interveniënt: Oberbundesanwalt bij
 rechtspraak impliceert deze bepaling, dat de Lid-Staten hun                                 het Bundesverwaltungsgericht
 wetgeving moeten aanpassen aan richtlijnen binnen de                                               (Zaak C-210/96 )
 daarin gestelde termijnen .
                                                                                ( 96/C 247/15 )
 De Italiaanse Republiek heeft niet binnen de gestelde termijn
 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vastgesteld                Het Bundesverwaltungsgericht ( 3 . Senat) heeft bij beschik
 die nodig zijn om uitvoering te geven aan de in de conclusies              king van 8 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
 van de Commissie genoemde richtlijn, betreffende het                       van Justitie op 20 juni 1996 , in het geding tussen Gut
 beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen                     Springenheide GmbH en R. Tusky, enerzijds, en Oberkreis
 ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, en bepalingen van                   direktor des Kreises Steinfurt — Amt für Lebensmittelüber
 haar nationale wetgeving gehandhaafd die een verbod                        wachung, anderzijds, interveniënt: Oberbundesanwalt bij
 stellen op nachtarbeid door vrouwen, in strijd met artikel 5               het Bundesverwaltungsgericht, het Hof van Justitie van de
 van de richtlijn. Daardoor heeft de Italiaanse Republiek niet              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
 voldaan aan de krachtens het Gemeenschapsrecht op haar                     beslissing over de navolgende vragen:
 rustende verplichtingen .
                                                                            1 . Dienen voor de op grond van artikel 10, lid 2, onder e ),
                                                                                van Verordening ( EEG ) nr. 1907/90 ( ] ) vereiste beoor
 f 1 ) PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                                deling, of vermeldingen om de verkoop te bevorderen de
                                                                                koper kunnen misleiden, de feitelijke verwachtingen van
                                                                                de relevante consumenten te worden vastgesteld, of ligt
                                                                                aan bovengenoemde regeling een geobjectiveerd, uitslui
                                                                                tend juridisch uit te leggen begrip „ koper" als maatstaf
Beroep, op 19 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                          ten grondslag ?
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                      2 . Indien de feitelijke verwachtingen van de consument
                            ( Zaak C-208/96 )                                    doorslaggevend zijn, rijzen de volgende vragen:
                               ( 96/C 247/14 )                                   a ) Is de opvatting van de gemiddelde consument met
                                                                                onderscheidingsvermogen of die van de oppervlak
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                           kige consument doorslaggevend ?
op 19 juni 1996 beroep tegen het Koninkrijk België ingesteld
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, te                             b ) Kan worden vastgesteld welk percentage consumen
dezen vertegenwoordigd door Hubert van Vliet, lid van de                             ten nodig is om van doorslaggevende verwachtingen
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                           van de consument te kunnen spreken ?
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz,                     3 . Voor het geval dat een geobjectiveerd, uitsluitend
juridische dienst van de Commissie van de Europese                               juridisch uit te leggen begrip „ koper " de beslissende
Gemeenschappen, Centre Wagner, Kirchberg.                                        maatstaf is, hoe moet dit begrip dan worden gedefi
                                                                                nieerd ?
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage :
                                                                            (>) PB nr. L 173 van 6 . 7. 1990, blz. 5 .
 1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
       de voorgeschreven termijn de wettelijke en bestuurs
       rechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om
       gevolg te geven aan de bepalingen van Richtlijn 92/
        119/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot
                                                                           Verzoek van de Uudenmaan laaninoikeus van 30 mei 1996
       vaststelling van algemene communautaire maatregelen
                                                                            om een prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy
       voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van
       specifieke maatregelen ten aanzien van de vesiculaire                                       ( Zaak C-2 13/96 )
       varkensziekte ( 1 ), niet heeft voldaan aan de krachtens het                                   ( 96/C 247/ 16 )
       Verdrag op hem rustende verplichtingen;
                                                                           De Uudenmaan laaninoikeus heeft bij beschikking van
2 . het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten .                    30 mei 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                           op 25 juni 1996 , in de zaak Outokumpu Oy, het Hof van
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
die in zaak C-205/96 ( 2 ); de termijn voor omzetting is op                prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
1 oktober 1993 verstreken .
                                                                           Volgens de Finse nationale wetgeving betreffende de belas
( ] ) PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 69 .                           tingheffing over energie wordt in Finland op aldaar gepro
( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .                             duceerde elektrische energie elektriciteitsaccijns geheven,
                                                                           waarvan de hoogte wordt bepaald aan de hand van het
                                                                           produktieprocédé van de elektriciteit. Op door middel van