title: Zaak T-423/12: Beroep ingesteld op 27 september 2012 — Skype/BHIM — British Sky Broadcasting en Sky IP International (skype)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/36

         Beroep ingesteld op 27 september 2012 — Skype/BHIM — British Sky Broadcasting en Sky IP International (skype)
   (Zaak T-423/12)
   2012/C 355/75
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skype (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: I. Fowler, Solicitor, J. Schmitt, lawyer, en J. Mellor, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk), en Sky IP International Ltd (Isleworth)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 juli 2012 in zaak R 1561/2010-4, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk skype voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4546248

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk SKY, ingeschreven onder nr. 3203411 voor onder meer waren en diensten van de klassen 9, 38, 41 en 42; woordmerk SKY dat in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 2302176 E is ingeschreven voor onder meer waren en diensten van de klassen 16, 35 en 38; woordmerk SKY dat in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 2302175 B is ingeschreven voor onder meer waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42; Duits beeldmerk sky, ingeschreven onder nr. 1178409 voor onder meer waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42; gemeenschapsbeeldmerk sky, ingeschreven onder nr. 1178540 voor onder meer waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42; gemeenschapsbeeldmerk sky, ingeschreven onder nr. 3166337 voor onder meer waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42; gemeenschapsbeeldmerk sky, ingeschreven onder nr. 3203619 voor onder meer waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42; in het Verenigd Koninkrijk ingeschreven merk SKY voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 38, 41 en 42; ouder niet-ingeschreven merk, handelsbenaming of firmanaam SKY, in het Verenigd Koninkrijk gebruikt in het economisch verkeer voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 38, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betrokken waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-6/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/74/EG — Bescherming van werknemers — Insolventie van werkgever)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/13

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-6/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/74/EG - Bescherming van werknemers - Insolventie van werkgever)
   (2008/C 22/25)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 270, blz. 10)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2002 in zaak C-158/01 (verzoek van de Circuit Court, County of Cork, om een prejudiciële beslissing): Catherine Withers tegen Samantha Delaney, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI) ("Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Antwoord dat duidelĳk valt af te leiden uit rechtspraak — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳnen 72/166/EEG en 84/5/EEG — Verzekering wettelĳke aansprakelĳkheid motorrĳtuigen — Schade berokkend aan passagiers")

text:
C 305/8                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            7.12.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                                                                                (Eerste kamer)
                       van 14 oktober 2002
in zaak C-158/01 (verzoek van de Circuit Court, County of                                          van 8 oktober 2002
Cork, om een prejudiciële beslissing): Catherine Withers
tegen Samantha Delaney, Motor Insurers Bureau of Ire-                       in zaak C-190/02 (verzoek van de Giudice di pace di
                            land (MIBI) ( 1)                                Genova-Voltri om een prejudiciële beslissing): Viacom
(„Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering —                            Outdoor Srl tegen Giotto Immobilier SARL ( 1)
Antwoord dat duidelijk valt af te leiden uit rechtspraak —
Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 72/166/EEG                             („Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid”)
en 84/5/EEG — Verzekering wettelijke aansprakelijkheid
     motorrijtuigen — Schade berokkend aan passagiers”)
                                                                                (2002/C 305/12)
                          (2002/C 305/11)
                          (Procestaal: Engels)                                                       (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-158/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Circuit Court, County of Cork
(Ierland), in het aldaar aanhangige geding tussen Catherine                 In zaak C-190/02, betreffende een verzoek aan het Hof
Withers en Samantha Delaney, Motor Insurers Bureau of                       krachtens artikel 234 EG van de Giudice di pace di Genova-
Ireland (MIBI), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging           Voltri (Italië), in het aldaar aanhangige geding tussen Viacom
van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972                      Outdoor Srl en Giotto Immobilier SARL, om een prejudiciële
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                      beslissing over de uitlegging van de artikelen 2 EG, 3, lid 1,
lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aan-               sub a, b en c, EG, 23 EG, 27, sub a, b en d, EG, 31, leden 1
sprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van                    en 3, EG, 49 EG, 50 EG, 81 EG, 82 EG, 86 EG en 87 EG, heeft
motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de                    het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), en             kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur), rechters;
de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december                  advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 8 oktober
1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                     2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke                volgt:
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17),
                                                                            Het door de Giudice di pace di Genova-Voltri bij beschikking van
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
                                                                            9 april 2002 geformuleerde verzoek om een prejudiciële beslissing is
thelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en A. Rosas,
                                                                            niet-ontvankelijk.
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
14 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                            (1 ) PB C 169 van 13.7.2002.
Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende
de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de
deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven
en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, en de
Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten            Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 11 juli 2002
betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid                om een prejudiciële beslissing in de Nils Laurin Effing
waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding
kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg
staan aan de handhaving van een nationale wettelijke regeling                                         (Zaak C-302/02)
waarin niet wordt bepaald dat de verzekering tegen de wettelijke
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van                                           (2002/C 305/13)
motorrijtuigen aanleiding kan geven, de lichamelijke letsels dekt van
passagiers die in een gedeelte van een ander voertuig dan een groot
voertuig voor openbaar vervoer worden vervoerd, tenzij dat gedeelte
van het voertuig is ontworpen en gebouwd met zitplaatsen voor               Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 11 juli
passagiers.                                                                 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                            26 augustus 2002, Nils Laurin Effing het Hof van Justitie van
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-22/16: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2017 — Comprojecto Projectos e Construções en Gomes de Azevedo/ECB („Beroep wegens nalaten, beroep tot nietigverklaring en beroep tot schadevergoeding — Economisch en monetair beleid — Toezicht op kredietinstellingen — Voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld — Corrigerende maatregelen — Geen verzoek tot handelen — Onvoldoende nauwkeurig verzoekschrift — Niet voor beroep vatbare handeling — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond”)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/44

         Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2017 — Comprojecto Projectos e Construções en Gomes de Azevedo/ECB
   (Zaak T-22/16) (1)

   ((„Beroep wegens nalaten, beroep tot nietigverklaring en beroep tot schadevergoeding - Economisch en monetair beleid - Toezicht op kredietinstellingen - Voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld - Corrigerende maatregelen - Geen verzoek tot handelen - Onvoldoende nauwkeurig verzoekschrift - Niet voor beroep vatbare handeling - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2017/C 144/60)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partijen: Comprojecto-Projectos e Construções, Lda (Lissabon, Portugal), Julião Maria Gomes de Azevedo (Lissabon), Paulo Eduardo Matos Gomes de Azevedo (Lissabon), Isabel Maria Matos Gomes de Azevedo (Lissabon) (vertegenwoordiger: M. Ribeiro, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: A. Karpf, P. Ferreira Jorge en K. Kaiser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek krachtens artikel 265 VWEU tot vaststelling dat de ECB op onrechtmatige wijze heeft nagelaten op te treden tegen Portugese kredietinstellingen in het kader van de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld, ten tweede, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de handeling waarbij de ECB het verzoek tot handelen dat verzoekers tot de ECB hadden gericht, aan verzoekers heeft teruggezonden en, ten derde, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden ten gevolge van dat nalaten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Comprojecto — Projectos e Construções, Lda, Julião Maria Gomes de Azevedo, Paulo Eduardo Matos Gomes de Azevedo en Isabel Maria Matos Gomes de Azevedo worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak C-11/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Aue, Zweigstelle Stollberg (Duitsland) op 10 januari 2017 — Thomas Hübner/LVM Lebensversicherungs AG

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Aue, Zweigstelle Stollberg (Duitsland) op 10 januari 2017 — Thomas Hübner/LVM Lebensversicherungs AG
   (Zaak C-11/17)
   (2017/C 112/26)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Aue, Zweigstelle Stollberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Hübner

      Verwerende partij: LVM Lebensversicherungs AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient bijlage II, A, van richtlijn 92/96/EEG (1) van de Raad van 10 november 1992 [juncto] artikel 15, lid 1, derde alinea[, van richtlijn 90/619/EEG] (2) aldus te worden uitgelegd, dat de verzekeringnemer tijdens de gehele duur van de premiebetaling van een levens- of pensioenverzekering het recht heeft zich terug te trekken, wanneer hij — niet bekend met het recht op herroeping doordat de levens- of pensioenverzekeringsonderneming hem hierover gebrekkig heeft geïnformeerd — meerdere jaren premie heeft betaald?

               2)

               Is verenigbaar met bovenstaande richtlijn[en] een nationale regeling die onder verwijzing naar het beginsel van goede trouw een herroepingsrecht van de verzekeringnemer als vervallen beschouwt, omdat deze — niet bekend met recht op herroeping van een overeenkomst — doorlopend premie betaalt tot en met het ogenblik waarop hij op de hoogte raakt van het herroepingsrecht?

      (1)  Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (PB L 360, blz. 1).

      (2)  Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (PB L 330, blz. 50).


title: Zaak C-481/15: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 11 mei 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/24

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 11 mei 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-481/15) (1)

   (2016/C 279/33)
   Procestaal: Duits
   De president van de Achtste kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Beroep, op 18 april 1997 ingesteld door Salomon SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-123/97)

text:
28 . 6 . 97             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 199/31
den verboden, welke uren vanuit het oogpunt van de kos                 en volgende van het EG-Verdrag en verder tegen de be
ten van electrische energie het voordeligst zijn .                      schikking van de Commissie, voor zover daarin de betaling
                                                                        van 1 273 miljoen Osch . ( 95 miljoen ecu ), die door de
                                                                        Commissie reeds voorwaardelijk was goedgekeurd als red
(') Beschikking nr. 3855/91/EGKS van de Commissie van 27 no
    vember 1991 tot invoering van communautaire regels voor de          dingssteun, wordt bevestigd en een aanvullende steun van
    steun aan de ijzer- en staalindustrie ( PB nr. L 362 van 31 . 12 .  317 miljoen Osch . ( 95 miljoen ecu ) wordt goedgekeurd.
     1991 , blz . 571.                                                  Eveneens wordt opgekomen tegen de in artikel 2 vastge
                                                                        stelde verbintenissen en voorwaarden, aangezien zij in
                                                                        geen verhouding staan tot het bedrag van de goedgekeurde
                                                                        steun en dus in strijd zijn met de bepalingen die de Com
                                                                        missie zelf heeft vastgesteld in haar „ kaderregeling voor
                                                                        reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in
                                                                        moeilijkheden " ( l ).
Beroep, op 18 april 1997 ingesteld door Salomon SA tegen
          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:
                         ( Zaak T-123/97)
                           ( 97/C 199/78 )
                                                                        — een kennelijke beoordelingsfout, voorzover de Com
                                                                             missie zich op het standpunt heeft gesteld, dat aan de
                        (Procestaai: Frans)                                  algemene voorwaarden voor de goedkeuring van de
                                                                             betaling van steun was voldaan;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 18 april 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Salo                     — een kennelijke beoordelingsfout en schending van
mon SA, gevestigd te Pringy ( Frankrijk ), vertegenwoordigd                  artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag, voor
door L. Donnedieu de Vabres en J.-P. Jouyet (Jeantet &C                      zover de door de Oostenrijkse regering toegekende
                                                                             steun :
Partner ), advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van A. May, Grand-Rue 31 .
                                                                             — niet in staat is de levensvatbaarheid van HTM bin
                                                                                nen een redelijke termijn te herstellen;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                             — niet onnodige mededingingsvervalsingen kan voor
— Beschikking 97/8 1/EG nietig te verklaren;                                      komen;
— verweerster te verwijzen in alle kosten .                                  — onevenredig is in verhouding tot de kosten en ba
                                                                                ten van de herstructurering;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        — een kennelijke beoordelingsfout en schending van
                                                                             artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag:
Austria Tabakwerke AG ( AT) is een staatsholding die voor
100% in eigendom is van de Republiek Oostenrijk . Head
Tyrolia Mares ( HTM ) is een Oostenrijkse holding van een                    — ten aanzien van de uitvoering van het herstructure
groep ondernemingen die zich bezighoud met de productie                           ringsplan en de inachtneming van de gestelde voor
en de verhandeling van sportartikelen, met name winter                          waarden;
sport-, tennis- en duiksportartikelen. Verzoekster concur
reert rechtstreeks met HTM op de markt voor wintersport
( ski 's, skischoenen, skibindingen ) en sport- en wandel                   — aangezien de Commissie haar toezicht niet kan uit
schoenen .                                                                        oefenen;
Op 30 juli 1996 verklaarde de Commissie de totale reeds                 — schending van artikel 190 van het EG-Verdrag, aange
toegekende en nog toe te kennen bijdragen van AT aan                         zien de Commissie haar beschikking niet toereikend
HTM in de vorm van kapitaalinjecties ter hoogte van                          heeft gemotiveerd.
1 590 miljoen Osch . ( 118 miljoen ecu ) verenigbaar met de
gemeenschappelijke markt.
                                                                        (') PB nr. C 368 van 23 . 12 . 1994 , blz . 12 .
Met onderhavig beroep wordt opgekomen tegen de juridi
sche beoordeling vanuit het oogpunt van de artikelen 92


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 18 november 2004 in zaak T-176/01, Ferriere Nord SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Communautaire kaderregelingen inzake staatssteun ten behoeve van het milieu — Staalonderneming — Onder EG-Verdrag vallende producten — Goedgekeurde steunregeling — Nieuwe steunmaatregel — Inleiding formele procedure — Termijnen — Recht van verweer — Gewettigd vertrouwen — Motivering — Toepasselijkheid van communautaire kaderregelingen in de tijd — Milieudoelstelling van investering)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 18 november 2004
   in zaak T-176/01, Ferriere Nord SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Communautaire kaderregelingen inzake staatssteun ten behoeve van het milieu - Staalonderneming - Onder EG-Verdrag vallende producten - Goedgekeurde steunregeling - Nieuwe steunmaatregel - Inleiding formele procedure - Termijnen - Recht van verweer - Gewettigd vertrouwen - Motivering - Toepasselijkheid van communautaire kaderregelingen in de tijd - Milieudoelstelling van investering)
   (2005/C 19/43)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-176/01, Ferriere Nord SpA, gevestigd te Osoppo (Italië), vertegenwoordigd door W. Viscardini Donà en G. Donà, advocaten, ondersteund door Italiaanse Republiek (gemachtigden: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia en M. Fiorilli, avvocati dello Stato), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking nr. 2001/829/EG, EGKS van de Commissie van 28 maart 2001 betreffende door Italië voorgenomen staatssteun aan Ferriere Nord SpA (PB L 310, blz. 22), en een vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van deze beschikking, heeft het Gerecht (Vierde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij, M. Vilaras en J. Forwood, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

               3)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Zaak C-374/01: Beroep, op 27 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
10.11.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 317/21
Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie                De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                   dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-365/01)                             —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg door
                                                                           niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
                                                                           nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn
                         (2001/C 317/38)                                   98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                           16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 van biociden (1) en, in elk geval, door deze niet mede
op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door                   te delen, de krachtens die richtlijn op hem rustende
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                    verplichtingen niet is nagekomen;
digd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                               —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                           kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat Ierland, door de Commissie geen
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
      kennis te geven van de wettelijke en bestuursrechtelijke
      handelingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn
      1999/47/EG (1) van de Commissie van 21 mei 1999                Het bindende karakter van artikel 249 EG, derde alinea en van
      houdende tweede aanpassing aan de technische vooruit-          artikel 10 EG, eerste alinea verplicht de lidstaten tot de
      gang van richtlijn 94/55/EG van de Raad betreffende de         vaststelling van de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten         uitvoering van tot hen gerichte richtlijnen vóór het verstrijken
      inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg,       van de daartoe gestelde termijn. De betrokken termijn is op
      althans door de Commissie niet van deze maatregelen op         14 mei 1998 verstreken zonder dat het Groothertogdom
      de hoogte te brengen, de krachtens deze richtlijn op hem       Luxemburg de noodzakelijke maatregelen heeft genomen.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     Ierland te verwijzen in de kosten.                             (1) PB L 123 van 24 april 1998, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbinden is ten
aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat             Beroep, op 27 september 2001 ingesteld door Commissie
waarvoor zij bestemd is, impliceert dat de betrokken lidstaat        van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn moet naleven.                                   ninkrijk
Die termijn is verstreken op 1 juli 1999, zonder dat Ierland de
bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan
de betrokken richtlijn.                                                                       (Zaak C-374/01)
(1) PB L 169, 5.7.1999, blz. 1.                                                               (2001/C 317/40)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 27 september 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd
                                                                     Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright als gemachtigde,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                        dom Luxemburg                                Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                         (Zaak C-372/01)                             —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet
                                                                           vóór 14 mei 2000 de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                           bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
                         (2001/C 317/39)                                   van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de
                                                                           Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              brengen van biociden(1), of de Commissie die bepalingen
26 september 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                    althans niet mee te delen, de krachtens die richtlijn op
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
pen, vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg.                                   —     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 317/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.11.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 28 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                België
Artikel 249 EG, waarin is bepaald dat een richtlijn verbindend
is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
waarvoor zij bestemd is, brengt voor de lidstaten de verplich-                                  (Zaak C-377/01)
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na
te leven. Die termijn is verstreken op 14 mei 2000, zonder dat
het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die                                     (2001/C 317/42)
nodig zijn om de in de conclusie van de Commissie genoemde
richtlijn te volgen.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 28 september 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
                                                                        België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en J. Adda als
                                                                        gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
Beroep, op 28 september 2001 ingesteld door Commissie
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                        —    vast te stellen dat het Koninkrijk België
                         (Zaak C-376/01)
                                                                             —     wegens het verzuim van de bevoegde Belgische
                         (2001/C 317/41)                                           autoriteiten, ongeacht welke dat zijn, om de bepalin-
                                                                                gen vast te stellen — of, ingeval zij zijn vastgesteld,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                         aan de Commissie mee te delen — die nodig zijn
                                                                                om de omzetting te verzekeren van de artikelen 5,
op 28 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                                sub c en e, en 6, lid 1, van richtlijn 79/409/EEG (1),
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen                         wat betreft de zogenaamde „niet-inheemse” soorten
                                                                                die onder richtlijn 79/409/EEG vallen, wanneer de
hebbende te Luxemburg.
                                                                                door de voornoemde bepalingen van de richtlijn
                                                                                geregelde activiteiten geen invoer, uitvoer of door-
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                    voer opleveren, en
—     vast te stellen dat Ierland, door niet vóór 14 mei 2000 de           —     wegens het verzuim van de federale Staat om de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                 bepalingen vast te stellen — of, ingeval zij zijn
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/8/EG van                     vastgesteld, aan de Commissie mee te delen — die
      het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998                       nodig zijn om de omzetting te verzekeren van de
      betreffende het op de markt brengen van biociden (1), of                     artikelen 5, sub c en e, en 6, lid 1 van richtlijn
      de Commissie die bepalingen althans niet mee te delen,                       79/409/EEG, wat de invoer, uitvoer en doorvoer
      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen                    betreft van de zogenoemde „niet-inheemse” soorten
      niet is nagekomen;                                                           die onder richtlijn 79/409/EEG vallen, wanneer zij
                                                                                een van de door die bepalingen van de richtlijn
—     Ierland in de kosten te verwijzen.                                           geregelde activiteiten, namelijk het in bezit hebben
                                                                                van vogels en eieren en de verkoop, het vervoer
                                                                                voor verkoop alsmede het ten verkoop aanbieden
                                                                                van levende en dode vogels alsmede van gemakkelijk
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                herkenbare delen van deze vogels of uit deze vogels
                                                                                verkregen producten, opleveren,
Artikel 249 EG, waarin is bepaald dat een richtlijn verbindend
is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat              de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
waarvoor zij bestemd is, brengt voor de lidstaten de verplich-               krachtens richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na                 1979 inzake het behoud van de vogelstand, inzonderheid
te leven. Die termijn is verstreken op 14 mei 2000, zonder dat               de artikelen 5, sub c en e, en 6, lid 1, voorzover die
Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in              bepalingen door de bevoegde Belgische autoriteiten niet
de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn te volgen.                  zijn vastgesteld, of artikel 18, voorzover die bepalingen
                                                                             weliswaar zijn vastgesteld, maar door de bevoegde Belgi-
(1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
                                                                             sche autoriteiten niet aan de Commissie zijn meegedeeld;
                                                                        —    het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-123/01: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 12 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding in hoger beroep met als partĳen Dr. Karl Friedrich Strobl, de burgemeester van de Landeshaupstadt Salzburg, de Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salzburg

text:
19.5.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 150/15
—     Niet-inachtneming van het legaliteitsbeginel, niet-nako-        Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Commissie van
      ming van de motiveringsplicht en schending van het              de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
      beginsel van hoor en wederhoor door de overlegging van
      na het bestreden besluit opgestelde stukken te aanvaarden.
—     Niet-nakoming van de motiveringsplicht en voorbijgaan                                   (Zaak C-127/01)
      aan de gevolgen van een kennisgeving van vacature; bij
      de feitelijke beoordeling van de kwalificaties en de
      beroepservaring van L.V. heeft het Gerecht blijk gegeven
      van een onjuiste rechtsopvatting door de oordelen,                                      (2001/C 150/29)
      dat die kwalificaties voldeden aan de eisen van de
      kennisgeving van vacature. Bijgevolg is het Gerecht
      voorbijgegaan aan de gevolgen van een kennisgeving van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      vacature.                                                       op 19 maart 2001 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
—     Schending van het begrip misbruik van bevoegdheid.              woordigd door M. Patakia, lid van de juridische dienst.
—     Schending van de artikelen 7 en 27 van het Statuut en
      van het non-discriminatiebeginsel: aangezien L.V. niet de
      vereiste kwalificaties had, kon hij hoe dan ook niet            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      worden vergeleken met andere kandidaten die wel de
      vereiste kwalificaties hadden.
                                                                      —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
—     Schending van het beginsel van gezond beheer en goed                  binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
      bestuur en niet-nakoming van de motiveringsplicht.                    bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen
                                                                            aan richtlijn 98/76/EG van de Raad van 1 oktober 1998
                                                                            tot wijziging van richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot
                                                                            het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
                                                                            personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal,
                                                                            en inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certifi-
                                                                            caten en andere titels ter vergemakkelijking van de
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg                        uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde
van 12 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het                     vervoerondernemers (1), en door die bepalingen in ieder
geding in hoger beroep met als partijen Dr. Karl Friedrich                  geval niet tijdig aan de Commissie mee te delen, de
Strobl, de burgemeester van de Landeshaupstadt Salzburg,                    krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen
   de Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salzburg                        niet is nagekomen;
                        (Zaak C-123/01)
                                                                      —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                        (2001/C 150/28)
De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
king van 12 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof             Middelen en voornaamste argumenten
van Justitie op 19 maart 2001, in het geding in hoger beroep
met als partijen Dr. Karl Friedrich Strobl, de burgemeester van
de Landeshaupstadt Salzburg, de Grundverkehrsaufbetragte
van het Land Salzburg, het Hof van Justitie van de Europese           Op grond van het bindende karakter van de artikelen 249 en
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           10 EG zijn de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te
de navolgende vraag:                                                  treffen om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de gestelde
                                                                      termijn in de nationale rechtsorde om te zetten; voorts dienen
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden                 zij die maatregelen onmiddellijk aan de Commissie mee te
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van (in de       delen. In casu is die termijn verstreken op 1 oktober 1999,
zaken C-519/99 tot en met C-526/99:) §§ 12 tot en met 14,             zonder dat de Helleense Republiek de Commissie mededeling
en (in de zaak C-515/99 en in de zaken C-527/99 tot en met            heeft gedaan van de ter zake getroffen uitvoeringsmaatregelen.
C-540/99:) §§ 12, 36 en 43 van het Salzburger Grundverkehr-
gesetz 1997 in de versie LGBl nr. 11/1999, krachtens welke
hij die in het Bundesland Salzburg een perceel bouwgrond
wenst te verwerven, daartoe een kennisgevings- en goedkeu-            (1) PB L 227, blz. 17.
ringsprocedure moet volgen, waardoor in casu een door het
gemeenschapsrecht gegarandeerde fundamentele vrijheid van
de rechtsverkrijger is geschonden?


title: Zaak C-280/02: Beroep, op 30 juli 2002 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek

text:
C 219/10               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14.9.2002
uit het opschrift van de bestreden verordening, betreft zij          Beroep, op 30 juli 2002 ingesteld door de Commissie van
uitsluitend de administratieve samenwerking op het gebied            de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek
van de indirecte belastingen (BTW) op de interne markt, en
niet de eigenlijke BTW-regeling.
                                                                                (Zaak C-280/02)
(1) PB L 128 van 15.5.2002, blz. 1.
                                                                                (2002/C 219/18)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 30 juli 2002 beroep tegen de Franse Republiek ingesteld
                                                                     door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Beroep, op 29 juli 2002 ingesteld door Koninkrijk Spanje             genwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie geko-
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   zen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak C-276/02)
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het den Hove behage:
                         (2002/C 219/17)
                                                                     —    vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens
                                                                          artikel 5, leden 1 en 2, en bijlage II bij richtlijn 91/
                                                                          271/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                nagekomen, doordat zij heeft verzuimd bepaalde kwets-
op 29 juli 2002 beroep tegen Commissie van de Europese                    bare gebieden die onderhevig zijn aan eutrofiëring in
Gemeenschappen ingesteld door Koninkrijk Spanje, vertegen-                de bekkens Seine-Normandie, Loire-Bretagne, Artois-
woordigd door Santiago Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado,                Picardie en Rhône-Méditerranée-Corse aan te wijzen en
domicilie gekozen hebbende ter Spaanse ambassade, 4-6 Bou-                bepaalde lozingen van stedelijk afvalwater van agglomera-
levard E. Servais, Luxemburg.                                             ties met meer dan 10 000 inwoners in kwetsbare gebie-
                                                                          den dan wel gebieden die als zodanig hadden moeten
                                                                          worden aangewezen, aan een strengere behandeling te
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                            onderwerpen;
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van        —    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
      14 mei 2002, waarbij wordt verklaard dat het onbetaald
      blijven van belastingen en socialezekerheidsbijdragen
      door GEA (Grupo de Empresas Álvarez) een met de
      gemeenschappelijke markt onverenigbare steunmaatregel
      van de staat vormt, en                                         Middelen en voornaamste argumenten
—     de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.            —    Onvolledige aanwijzing van kwetsbare gebieden: de Fran-
                                                                          se autoriteiten hebben ten onrechte enkel die watermas-
                                                                          sa’s aangewezen waarvan zij de eutrofiëring bewezen
                                                                          achten; aldus nemen zij niet de verplichting in acht
Middelen en voornaamste argumenten                                        om overeenkomstig bijlage II bij de richtlijn ook die
                                                                          watermassa’s als kwetsbare gebieden aan te wijzen die „in
                                                                          de nabije toekomst eutroof kunnen worden indien geen
Het gaat enkel om de liquidatie van een onderneming in                    beschermende maatregelen worden genomen”. Om deze
moeilijkheden, voorafgegaan door een door de rechter toeken-              reden ofwel omdat de eutrofiëring reeds had moeten
de en geleide, algemene procedure van surséance van betaling,             worden geconstateerd, is de Commissie van mening dat
waardoor schuldeisers en schuldenaar akkoorden kunnen                     de Franse Republiek in strijd met de krachtens artikel 5,
sluiten, die het herstel van de onderneming en de betaling van            lid 1, en bijlage II bij de richtlijn op haar rustende
een deel van haar schulden met grotere zekerheid mogelijk                 verplichtingen heeft nagelaten aan te wijzen:
maken dan in geval van een rechtstreekse liquidatie. De
concurrenten die een klacht hebben ingediend, kunnen van-                 —     in Seine-Normandie: de baai van de Seine, de
zelfsprekend dezelfde procedure van surséance van betaling                      Seine en haar zijrivieren stroomafwaarts van de
aanvragen en verkrijgen, indien zij in de toestand kwamen te                    samenvloeiing met de Andelle;
verkeren dat zij hebben opgehouden te betalen. De Commissie
heeft derhalve niet aangetoond, dat er sprake is van onder
                                                                          —     in Loire-Bretagne: de ankerplaats van Lorient, het
artikel 87 EG vallende steunmaatregelen van de staat.
                                                                                estuarium van de Elorn, de baai van Douarnenez, de
                                                                                baai van Concarneau, de golf van Morbihan, de baai
                                                                                van Vilaine en de Sèvre-Niortaise;
 ---pagebreak--- 14.9.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 219/11
      —      in Artois-Picardie: de kustwateren en, wat betreft de       Doorhaling van de zaken C-73/00, C-415/00, C-420/00,
             continentale wateren, het waterwegennet tussen                      C-123/01, C-237/01, C-238/01 en C-15/02 (1)
             enerzijds de gekanaliseerde Aa/Schelde en anderzijds
             de Belgische grens, de Scarpe stroomafwaarts van
             Arras, het kanaal van Lens stroomafwaarts van Lens                                 (2002/C 219/20)
             en de Somme in haar geheel;
      —      in Rhône-Méditerranée-Corse: de rivier Vistre en de
             vijver van Thau.                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2002
—     Geen strengere behandeling van lozingen van stedelijk              de doorhaling in het register gelast van de zaken C-73/00,
      afvalwater van agglomeraties met meer dan 10 000 inwo-             C-415/00, C-420/00, C-123/01, C-237/01, C-238/01 en
      ners: de Franse autoriteiten hadden toegegeven dat voor            C-15/02: Hans Oppitz e.o. en Bürgermeister der Landeshaupt-
      130 agglomeraties de stedelijke waterzuiveringsinstal-             stadt Salzburg en Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salz-
      laties op de uiterste datum van 31 december 1998 niet              burg.
      voldeden aan de eisen van de richtlijn. In hun antwoord
      op het met redenen omkleed advies preciseren zij welis-
      waar, dat de lozingen van sommige van de 130 agglome-              (1) PB C 135 van 13.5.2000. PB C 28 van 27.1.2001. PB C 28 van
      raties thans feitelijk aan een dergelijke strengere behande-           27.1.2002. PB C 150 van 19.5.2001. PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                             PB C 227 van 11.8.2001. PB C 84 van 6.4.2002.
      ling zijn onderworpen, doch in werkelijkheid kunnen
      slechts de agglomeraties van Vichy, Aix en Provence en
      Mâcon daadwerkelijk van de lijst van die 130 agglomera-
      ties worden geschrapt. Met betrekking tot andere agglom-
      eraties stellen de Franse autoriteiten in hun antwoord, dat
      de nodige installaties pas in de toekomst operationeel
      zullen worden. Dit geldt voor Boulogne-sur-mer (2005),
      Clermont-Ferrand (2004), Saint-Etienne (2005), Mulhou-
      se (2003), Nancy (herfst 2002), Dijon (2005), Montpellier                        Doorhaling van zaak C-128/01 (1)
      (2004), Tarare (2003), Villefranche sur Saône (2004),
      Vitrolles (2005) en Auxerre (2004).                                                       (2002/C 219/21)
      De gebrekkige aanwijzing als kwetsbaar gebied heeft
      onvermijdelijk tot gevolg, dat ook de verplichting van
      artikel 5, lid 2, van de richtlijn met betrekking tot
      voornoemde gebieden niet is nagekomen.                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 mei 2002 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-128/01: Commis-
(1) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de           sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).            bliek.
                                                                         (1) PB C 161 van 2.6.2001.
       Doorhaling van de zaken C-72/00, C-128/00 en
                             C-319/00 (1)
                          (2002/C 219/19)
                                                                                Doorhaling van zaak C-143/01 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                           (2002/C 219/22)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van de zaken C-72/00,
C-128/00 en C-319/00 (verzoeken van het Unabhängige
Verwaltungssenat Salzburg om prejudiciële beslissingen): Neu-            De president van het Hof van Justitie van de Europese
bau Gesellschaft mbH e.o. en Grundverkehrsbeauftragter des               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2002 de
Landes Salzburg en Grundverkehrslandeskommission des Lan-                doorhaling in het register gelast van zaak C-143/01: Commis-
des Salzburg.                                                            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 135 van 13.5.2000. PB C 163 van 10.6.2002. PB C 302
                                                                         (1) PB C 150 van 19.5.2001.
    van 21.10.2000.


title: Zaak T-450/16: Beroep ingesteld op 10 augustus 2016 — sheepworld/EUIPO (Beste Freunde)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/25

      Beroep ingesteld op 10 augustus 2016 — sheepworld/EUIPO (Beste Freunde)
      (Zaak T-450/16)
      (2016/C 364/27)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: sheepworld AG (Ursensollen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. von Rüden, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „Beste Freunde” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 170 013

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 mei 2016 in zaak R 93/2016-4

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-96/15: Arrest van het Gerecht van 6 juli 2016 — Mozzetti/EUIPO — di Lelio (Alfredo alla Scrofa) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk Alfredo alla Scrofa — Ouder nationaal woordmerk L’ORIGINALE ALFREDO — Verzoek om bewijs van gebruik — Artikel 57, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/30

         Arrest van het Gerecht van 6 juli 2016 — Mozzetti/EUIPO — di Lelio (Alfredo alla Scrofa)
   (Zaak T-96/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk Alfredo alla Scrofa - Ouder nationaal woordmerk L’ORIGINALE ALFREDO - Verzoek om bewijs van gebruik - Artikel 57, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 305/41)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mario Mozzetti (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: E. Montelione, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Ines di Lelio (Rome) (vertegenwoordigers: D. De Simone, G. Orsoni en R. Fecchio, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2014 (zaak R 655/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Ines di Lelio en Mario Mozzetti

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mario Mozzetti wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak C-44/07: Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/21

         Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-44/07) (1)

   (2008/C 142/36)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak T-744/14: Beroep ingesteld op 3 november 2014 — Meta Group/Commissie

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/30

         Beroep ingesteld op 3 november 2014 — Meta Group/Commissie
   (Zaak T-744/14)
   (2014/C 462/43)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Meta Group Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Bartolini en A. Formica, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Commissie de financiële verplichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit de hieronder genoemde subsidieovereenkomsten, voor in totaal 5 66  377,63 EUR aan wel verschuldigde en niet uitgekeerde bijdragen, en vaststellen dat de verrekening met de vorderingen van verzoekster onrechtmatig is;

               —

               dienovereenkomstig de Commissie veroordelen verzoekster het genoemde bedrag van 5 66  377,63 EUR alsmede vertragingsrente en inflatiecorrectie te betalen;

               —

               de Commissie veroordelen tot vergoeding van verzoeksters schade voor in totaal 8 15  000 EUR of voor een hoger bedrag dat het Gerecht vaststelt bij de uitkomst van dit geding, naast verdere schade ten gevolge van de onrechtmatigheid van genoemde verrekeningen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep heeft betrekking op de gestelde niet-nakoming door verweerster van de overeenkomsten take-it-up (nr. 245637), BCreative (nr. 245599) en Ecolink+ (nr. 256224), die zijn gesloten in het kader van het „Vijfde en Zesde Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling”.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij tien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: niet-nakoming door de Commissie van de contractsbepalingen betreffende de vaststelling van de uurvergoeding van de vennoten die het werk verrichten (schending van artikel II.19, lid 1, sub d, van bijlage II bij de subsidieovereenkomsten)

                           —

                           Bij de vaststelling van de uurvergoedingen van de vennoten die het werk verrichten, heeft de Commissie het bepaalde in artikel II.19, lid 1, sub d, van bijlage II geschonden. Daarin is bepaald dat de vergoedingen van de vennoten als vaklieden die zelf het werk verrichten ter uitvoering van het gesubsidieerde project, als overeengekomen inter partes, moeten worden vastgesteld onder toepassing van de voorschriften van de lidstaat waarin de begunstigde zijn eigen activiteit verricht.

               2.

               Tweede middel: niet-nakoming door de Commissie van contractsbepalingen betreffende de vaststelling van de uurvergoeding van de vennoten die het werk verrichten (schending van artikel II.19, lid 1, sub b, van bijlage II bij de subsidieovereenkomsten)

                           —

                           De Commissie heeft bij de vaststelling van de uurvergoeding van de vennoten die het werk verrichten, ook in strijd gehandeld met artikel II.19, lid 1, sub b, van [bijlage II bij] de subsidieovereenkomsten, waarin is bepaald dat de voor subsidie in aanmerking komende kosten moeten worden bepaald op basis van de op het tijdstip van de sluiting van de overeenkomst geldende algemene beginselen. Met name is de verwijzing van de Commissie naar de voor de programma’s „Marie Curie” voorziene parameters volledig irrelevant en willekeurig, omdat daarmee wordt verwezen naar een regeling die pas in 2011 in werking is getreden en die bovendien uitsluitend betrekking heeft op het programma FP7, en derhalve als zodanig nog niet gold op het tijdstip van de onderhavige feiten.

               3.

               Derde middel: niet-nakoming door de Commissie van de contractsbepalingen van artikel I.11 („Other Special Conditions”) van de subsidieovereenkomst voor het project Take it up

                           —

                           De Commissie heeft specifiek met betrekking tot de overeenkomsten van het CIP-programma, en in het bijzonder de overeenkomst voor het project Take it up, artikel I.11 geschonden, daar zij nooit een formele of impliciete beslissing tot afwijzing van de door MEA ter uitvoering van deze bepaling voorgestelde methode heeft genomen.

               4.

               Vierde middel: niet-nakoming door de Commissie van artikel II.19, lid 1, sub b, van bijlage II bij de subsidieovereenkomsten met betrekking tot de kwalificering van de arbeidsverhouding met de experts die met verzoekster hebben samengewerkt, als „onderaannemingovereenkomst”

                           —

                           De Commissie is artikel II.19, lid 1, sub b, voorts niet nagekomen aangezien zij de criteria en beginselen van de kostendeclaratie voor „in house consultants”, overeenkomstig de definitie die de Commissie daarvan in de subsidierichtsnoeren voor het Vijfde en Zesde kaderprogramma heeft gegeven, ten onrechte niet op de door META met de uitvoering van de gesubsidieerde projecten belaste experts heeft toegepast.

               5.

               Vijfde middel: niet-nakoming door de Commissie van artikel II.19, lid 1, sub b, van bijlage II bij de subsidieovereenkomsten met betrekking tot de aanvaarding van indirecte kosten in verband met de „in house consultants”

                           —

                           De Commissie is artikel II.19, lid 1, sub b, van bijlage II, ook niet nagekomen specifiek met betrekking tot de toepassing van de algemene beginselen inzake kostendeclaraties, waarop reeds is gewezen, daar zij de algemene beginselen op het gebied van de kwalificatie van indirecte kosten in verband met de „in house consultants” niet in acht heeft genomen.

               6.

               Zesde middel: de Commissie heeft de regels en beginselen van het recht van de Europese Unie en van de rechtspraak van het Hof van Justitie, en in het bijzonder de beginselen van goede trouw, gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid, geschonden

                           —

                           Het verzuim en het stilzitten van de Commissie kon bij verzoekster een gewettigd vertrouwen wekken over de juistheid van de door haar voorgestelde methodologie, zodat de daarop volgende terugvorderingen van/kortingen op de verschuldigde bijdragen moeten worden geacht in strijd te zijn met het beginsel van goede trouw bij de uitvoering van de overeenkomst.

               7.

               Zevende middel: de Commissie heeft de regels van de bestuurlijke gedragscode geschonden, en met name de beginselen van evenredigheid, informatieverstrekking, contradictoire procedure en motivering

                           —

                           De Commissie heeft META niet de verlangde informatie verstrekt, de besluiten niet passend gemotiveerd en hoe dan ook een onevenredige beslissing genomen, gelet op het feit dat verzoekster alle doelstellingen van het project tijdig heeft verwezenlijkt.

               8.

               Achtste middel: niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting om aan META de in de subsidieovereenkomsten voor de verwezenlijking van de gesubsidieerde projecten voorziene bijdragen te betalen

                           —

                           De Commissie heeft voorts niet voldaan aan haar contractsverplichtingen tot betaling van de op basis van de subsidieovereenkomsten verschuldigde bijdragen voor de door META gedeclareerde activiteit voor de verwezenlijking van de in de projecten gestelde doelen. Deze niet betaalde bijdragen bedragen 5 66  377,63 EUR.

               9.

               Negende middel: de Commissie heeft met betrekking tot de verrekening van schuldvorderingen van META artikel 80 van verordening (EU) nr. 966/2012 geschonden

                           —

                           De Commissie heeft artikel 80 van verordening (EU) nr. 966/2012 geschonden, op grond waarvan verrekening van schuldvorderingen van en vorderingen op de Europese instellingen alleen is toegestaan tussen vorderingen die zeker, vaststaand en invorderbaar zijn, terwijl de door de Commissie verrekende vorderingen zijn betwist en dus niet „vaststaand” zijn.

               10.

               Tiende middel: vergoeding van de door verzoekster geleden vermogensschade

                           —

                           De niet-nakoming van de contractverplichtingen door de Commissie heeft bovendien geleid tot een bijzonder zwaar en onrechtvaardig nadeel voor META in de vorm van reële schade die op basis van het als bijlage bij het verzoekschrift gevoegde deskundigenrapport is geraamd op 8 15  000 EUR, naast de schade die voortvloeit uit de ten onrechte door de Commissie zelf toegepaste verrekeningen.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 november 1997 in zaak T-224/95, R. Tremblay e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Auteursrechten - Afwijzing van klacht - Uitvoering van arrest tot nietigverklaring - Compartimentering van markt - Motivering - Misbruik van bevoegdheid)

text:
C 7/14                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10. 1. 98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 27 november 1997                                                van 27 november 1997
in zaak T-224/95, R. Tremblay e.a. tegen Commissie van              in zaak T-20/96, S. Pascall tegen Commissie van de Euro-
              de Europese Gemeenschappen (1)                                           pese Gemeenschappen (1)
(Mededinging Ð Auteursrechten Ð Afwijzing van klacht                (Ambtenaren Ð Tijdelijk functionaris der wetenschappe-
Ð Uitvoering van arrest tot nietigverklaring Ð Comparti-            lijke of technische groepen Ð Aanstelling in ambt dat
mentering van markt Ð Motivering Ð Misbruik van                     onder begrotingspost werkingskredieten valt Ð Intrekking
                          bevoegdheid)                              van besluit houdende toekenning van extra salaristrap
                                                                                voor buitengewone verdiensten)
                           (98/C 7/46)
                                                                                (98/C 7/47)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-224/95, R. Tremblay, wonende te Vernantes                 In zaak T-20/96, S. Pascall, ambtenaar van de Commissie
(Frankrijk), H. Kestenberg, wonende te Saint-AndreÂ-Les-            van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
Vergers (Frankrijk), en Syndicat des exploitants de lieux de        vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A.
loisirs (SELL), gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door          Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen heb-          te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Ces-
bende te Luxemburg bij P. Schiltz, rue BeÂatrix de                  sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bourbon 4, ondersteund door Music User's Council of                 schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira), betreffende
Europe (MUCE), gevestigd te Uxbridge (Verenigd Konink-              een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
rijk), vertegenwoordigd door J.-L. Fourgoux, advocaat te            Commissie van 26 juni 1995 tot intrekking van haar
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P.              besluit van 18 oktober 1994 waarbij aan verzoeker een
Schiltz, rue BeÂatrix de Bourbon 4, en Associazione italiana        extra salaristrap was toegekend, heeft het Gerecht (Tweede
imprenditori locali da ballo (SILB), gevestigd te Rome, ver-        Kamer), samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, president,
tegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,              A. Kalogeropoulos en R. M. Moura-Ramos, rechters; grif-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz,             fier: A. Mair, administrateur, op 27 november 1997 een
rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de Euro-             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Marenco en G.
Charrier), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
                                                                    1. Verwerpt het beroep.
den: K. Rispal-Bellanger en J.-M. Belorgey), betreffende
een verzoek om, in de eerste plaats, nietigverklaring van
de beschikking van de Commissie van 13 oktober 1995                 2. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede
houdende afwijzing van het gedeelte van de op 4 februari                 die van verzoeker zal dragen.
1986 door onder meer Tremblay en Kestenberg krachtens
artikel 3, lid 2, van Verordening nr. 17 van de Raad van            (1) PB C 108 van 13. 4. 1996.
6 februari 1962, eerste verordening over de toepassing van
de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 13 van 21. 2.
1962, blz. 204), ingediende klachten dat betrekking had
op een verdeling, en de daaruit voortvloeiende totale com-
partimentering, van de markt tussen de auteursrechtenbu-
reaus van de verschillende lidstaten en, in de tweede                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
plaats, een bevel aan de Commissie om de onderzoeken in                                VAN EERSTE AANLEG
te stellen die noodzakelijk zijn om de aan de orde gestelde
mededingingsregeling aan te tonen, heeft het Gerecht van                                 van 3 oktober 1997
eerste aanleg (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:               in zaak T-186/96, Mutual Aid Administration Services NV
C. W. Bellamy, president, A. Kalogeropoulos en J. D.                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
27 november 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum              (Aanbesteding voor vervoer van gratis leveringen van land-
luidt als volgt:                                                    bouwproducten bestemd voor bevolking van ArmenieÈ en
                                                                    Azerbeidzjan Ð Weigering van Commissie om opdracht-
                                                                    nemer de gehele prijs te betalen Ð Beroep krachtens
1. Verwerpt het beroep.                                             artikel 173 van het EG-Verdrag Ð Beroep in werkelijkheid
                                                                    vordering tot uitvoering van vervoerovereenkomst Ð
                                                                    Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht Ð Beroep tot
2. Verwijst verzoekers in de kosten van de procedure.                        nietigverklaring kennelijk niet-ontvankelijk)
                                                                                (98/C 7/48)
3. Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal
     dragen.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 64 van 2. 3. 1996.
                                                                    In zaak T-186/96, Mutual Aid Administration Services
                                                                    NV, gevestigd te Antwerpen (BelgieÈ), vertegenwoordigd
                                                                    door J. Tritsman, advocaat te Antwerpen, domicilie geko-


title: Zaak C-630/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 24 december 2010 — University of Queensland, CSL Ltd/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 24 december 2010 — University of Queensland, CSL Ltd/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
   (Zaak C-630/10)
   2011/C 89/19
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: University of Queensland, CSL Ltd

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verordening nr. 469/2009 (1) (verordening) erkent als een van de in de overwegingen van de considerans genoemde doelstellingen, dat aanvullende beschermingscertificaten door iedere lidstaat van de Gemeenschap aan de houders van nationale of Europese octrooien op dezelfde voorwaarden worden afgegeven (zie de punten 7 en 8 van de considerans). Hoe dienen, gelet op het feit dat het octrooirecht niet op gemeenschapsniveau is geharmoniseerd, de woorden „het product wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” in artikel 3, sub a, van de verordening te worden uitgelegd, en welke criteria gelden in dat verband?

               2)

               Gelden in een geval als het onderhavige, waarin er sprake is van een geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat, bijkomende of andere criteria om te bepalen of „het product wordt beschermd door een basisoctrooi” in de zin van artikel 3, sub a, van de verordening, en in voorkomend geval, om welke bijkomende of andere criteria gaat het dan?

               3)

               Is één van deze bijkomende of andere criteria, of de werkzame stoffen met elkaar worden vermengd dan wel in afzonderlijke formuleringen maar tegelijkertijd worden geleverd?

               4)

               Wordt een combinatievaccin dat meerdere antigenen bevat „beschermd door een basisoctrooi” in de zin van artikel 3, sub a, van de verordening indien één van de antigenen van het vaccin „wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi”?

               5)

               Is in een geval als het onderhavige, waarin er sprake is van een geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat, voor de beoordeling of „het product wordt beschermd door een basisoctrooi” in de zin van artikel 3, sub a, van de verordening relevant dat het basisoctrooi behoort tot een octrooifamilie die is gebaseerd op dezelfde oorspronkelijke octrooiaanvraag en bestaat uit een moederoctrooi en twee afgesplitste octrooien die tezamen alle werkzame stoffen van het geneesmiddel beschermen?

               6)

               Moet in een geval als het onderhavige, waarin er sprake is van een basisoctrooi dat conclusies bevat voor „een werkwijze voor de verkrijging van een product” in de zin van artikel 1, sub c, het „product” van artikel 3, sub a, rechtstreeks middels deze werkwijze zijn verkregen?

               7)

               Kan op basis van de verordening, en in het bijzonder op grond van artikel 3, sub b, ervan een aanvullend beschermingscertificaat worden afgegeven voor een afzonderlijke werkzame stof indien:

                           a)

                           een van kracht zijn basisoctrooi die afzonderlijke werkzame stof beschermt in de zin van artikel 3, sub a, van de verordening, en

                           b)

                           voor een geneesmiddel waarin de afzonderlijke werkzame stof tezamen met één of meer andere werkzame stoffen is opgenomen, een geldige vergunning is afgegeven in overeenstemming met de richtlijnen 2001/83/EG (2) of 2001/82/EG (3) die de eerste vergunning voor het in de handel brengen is waarmee de afzonderlijke werkzame stof op de markt wordt gebracht?

               8)

               Maakt het voor de beantwoording van vraag 7 verschil dat de vergunning is afgegeven voor de afzonderlijke werkzame stof gemengd met één of meer andere werkzame stoffen en niet voor de levering daarvan in afzonderlijke formuleringen maar op hetzelfde tijdstip?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (Gecodificeerde versie) (Voor de EER relevante tekst)
   PB L 152, blz. 1

      (2)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik
   PB L 311, blz. 67

      (3)  Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
   PB L 311, blz. 1


title: Zaak T-174/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Dieckerhoff Guss/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris” )

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/15

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Dieckerhoff Guss/Commissie
   (Zaak T-174/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris”))
   2014/C 329/19
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dieckerhoff Guss GmbH (Gevelsberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 7 april 2014, Dieckerhoff Guss/Commissie (T-174/14 R) wordt vernietigd.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-001/05: Verzoek van de Utlänningsnämnd van 30 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Yunying Jia en het Migrationsverk

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/22

         Verzoek van de Utlänningsnämnd van 30 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Yunying Jia en het Migrationsverk
   (Zaak C-001/05)
   (2005/C 57/36)
   Procestaal: Zweeds
   De Utlänningsnämnd heeft bij beschikking van 30 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 januari 2005, in het geding tussen Yunying Jia en het Migrationsverk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1

                           a.

                           Moet artikel 10 van verordening (EEG) nr. 1612/68 (1) tegen de achtergrond van het arrest Akrich aldus worden uitgelegd dat een onderdaan van een derde land die verwant is met een werknemer in de zin van deze verordening, legaal verblijf moet houden in de Gemeenschap om het recht te hebben zich samen met de werknemer te vestigen – en moet artikel 1 van richtlijn 73/148/EEG evenzo aldus worden uitgelegd dat een verwant van een Unieburger, die onderdaan van een derde land is, legaal in de Gemeenschap verblijf moet houden om het recht op vestiging te kunnen uitoefenen?

                           b.

                           Indien richtlijn 73/148/EEG aldus moet worden uitgelegd dat voor aanspraak door een verwant van een Unieburger, die onderdaan van een derde land is, op het recht van verblijf overeenkomstig de richtlijn, als voorwaarde geldt dat hij legaal in de Gemeenschap verblijft, houdt dat dan in dat de verwant een geldige verblijfskaart of vergunning moet hebben die geldt voor of die wordt geacht te leiden tot verblijf in een van de lidstaten? Wanneer geen verblijfsvergunning kan worden overgelegd, volstaat dan een om een andere reden afgegeven verblijfstitel voor een korter of langer verblijf of is het, zoals in de zaak die aanhangig is bij de Utlänningsnämnd, voldoende dat de verwant die om de verblijfsvergunning verzoekt, een geldig visum heeft?

                           c.

                           Ingeval een verwant van een Unieburger, die onderdaan van een derde land is, geen aanspraak kan maken op het verblijfsrecht in de zin van richtlijn 73/148/EEG (2) omdat hij niet legaal in de Gemeenschap verblijf houdt, beperkt de weigering van een verblijfsvergunning aan de verwant te verlenen dan het recht van vestiging van de Unieburger in de zin van artikel 43 EG?

                           d.

                           Indien een verwant van een Unieburger, die onderdaan van een derde land is, geen aanspraak kan maken op het verblijfsrecht in de zin van richtlijn 73/148/EEG omdat hij niet legaal in de Gemeenschap verblijf houdt, beperkt de uitzetting uit het land op grond dat een verzoek om een nationale verblijfsvergunning na binnenkomst in Zweden niet kan worden ingewilligd, dan de vrijheid van vestiging van de Unieburger in de zin van artikel 43 EG?

               2

                           a.

                           Moet artikel 1, sub d, van richtlijn 73/148/EEG aldus worden uitgelegd dat met de uitdrukking „die te hunnen lasten komen” wordt bedoeld dat een verwant van een Unieburger van laatstgenoemde financiële bijstand ontvangt zodat hij de laagst aanvaardbare levensstandaard in zijn land van oorsprong of in het land waar hij gewoonlijk verblijft, kan verkrijgen?

                           b.

                           Moet artikel 6, sub b, van richtlijn 73/148/EEG aldus worden uitgelegd dat de lidstaten mogen verlangen dat een verwant van een Unieburger die stelt dat hij afhankelijk is van de Unieburger of diens echtgenoot/partner, naast het bewijs van de onderhoudsplicht van de Unieburger, documenten overlegt die bewijzen dat sprake is van een feitelijke situatie van afhankelijkheid?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).

      (2)  Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172, blz. 14).