title: Verzoek van het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen, Italië, van 16 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen World Wildlife Fund (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G. Bachmann, e.a. en Autonome Provinz Bozen, Transportministerium, Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiroler Transportstrukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG (Zaak C-435/97)

text:
7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/5
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Hof van Justitie op 16 december 1997, in de strafzaken
                                                                   tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus Johannes
                        (Derde Kamer)
                                                                   Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre Maria
                    van 18 december 1997                           Nuchelmans het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
in zaak C-409/96 P: Sveriges Betodlares Centralförening            over de navolgende vraag:
en S. A. Henrikson tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen (1)
                                                                   Bevat de Verordening Stoffen met sympathico mimetische
                         (98/C 72/08)
                                                                   werking (P.V.V.) 1991 en meer in het bijzonder artikel 3,
                                                                   eerste lid, van die verordening, technische voorschriften,
                     (Procestaal: Engels)                          die ingevolge artikel 8 van Richtlijn 83/189/EEG (1), zoals
                                                                   deze richtlijn luidde ten tijde van het inwerking treden van
                                                                   de verordening, vooraf aan de Commissie moesten worden
                                                                   meegedeeld?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
In zaak C-409/96 P, Sveriges Betodlares Centralförening,
vereniging naar Zweeds recht, gevestigd te Malmö (Zwe-
den) en S. A. Henrikson, wonende te Lund (Zweden), ver-
tegenwoordigd door O. Lieberknecht, advocaat te Düssel-
dorf, M. Schütte, advocaat te Berlijn, en V. Turner, Solici-
                                                                   Verzoek van het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion
tor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                   für die Provinz Bozen, ItalieÈ, van 16 december 1997 om
van Bonn en Schmitt, avenue Guillaume 62, advocaten
aldaar, betreffende een hogere voorziening tegen de                een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen World
                                                                   Wildlife Fund (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G.
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                   Bachmann, e.a. en Autonome Provinz Bozen, Transport-
Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) van 4 oktober
                                                                   ministerium, Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiro-
1996, Sveriges Betodlares en Henrikson/Commissie
                                                                   ler Transportstrukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG
(T-197/95, Jurisprudentie blz. II-1283), en strekkende tot
vernietiging van die beschikking, andere partij bij de pro-                               (Zaak C-435/97)
cedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: J. M. Flett), heeft het Hof (Derde Kamer),                                     (98/C 72/10)
samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C.
Moitinho de Almeida en J.-P. Puissochet (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R.             Het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz
Grass, op 18 december 1997 een beschikking gegeven                 Bozen, ItalieÈ, heeft bij beschikking van 16 december 1997,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 decem-
                                                                   ber 1997, in het geding tussen World Wildlife Fund
                                                                   (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G. Bachmann, e.a.
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                          en Autonome Provinz Bozen, Transportministerium,
                                                                   Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiroler Transport-
                                                                   strukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG, het Hof van
2. Rekwiranten worden in de kosten verwezen.                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   1. Moet artikel 4, lid 2, van Richtlijn 85/337/EEG (1)
                                                                        aldus worden uitgelegd,
                                                                        a) dat bepaalde categorieeÈn van de in bijlage II
                                                                            genoemde projecten van meet af aan volledig naar
                                                                            vrije beoordeling van de lidstaten kunnen worden
Verzoeken van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van
                                                                            vrijgesteld van de verplichting tot het verrichten
11 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in de
                                                                            van een milieu-effectbeoordeling,
strafzaken tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus
Johannes Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre
                      Maria Nuchelmans                                      of
         (Zaken C-425/97, C-426/97 en C-427/97)
                                                                        b) dat de beoordelingsmarge van de lidstaten beperkt
                         (98/C 72/09)                                       wordt door de in artikel 2, lid 1, van de richtlijn
                                                                            neergelegde verplichting, de projecten die een aan-
                                                                            zienlijk milieu-effect kunnen hebben, met name
Het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch heeft bij beschikkin-                   gezien hun aard, omvang of ligging, in elk geval
gen van 11 november 1997, ingekomen ter griffie van het                     aan een milieu-effectbeoordeling te onderwerpen;
 ---pagebreak--- C 72/6               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.3.98
   c) dat artikel 4, lid 2, juncto artikel 2, lid 1, van de        6. Heeft artikel 4, lid 2, juncto artikel 2, lid 1, van de
       richtlijn toestaat, dat een lidstaat projecttypes of             richtlijn, in geval van een niet-richtlijnconforme omzet-
       criteria en/of drempelwaarden zodanig vaststelt (of              ting van de richtlijn, rechtstreekse verticale werking
       niet vaststelt), dat de herstructurering van een                 (self executing), in die zin dat de autoriteiten van een
       vliegveld met een landingsbaan tot 2 100 meter                   lidstaat verplicht zijn, de betrokken projecten aan een
       van meet af aan, ofschoon er sprake is van een                   milieu-effectbeoordeling te onderwerpen (of niet)?
       aanzienlijke relevantie voor het milieu, van een
       milieu-effectbeoordeling wordt vrijgesteld, respec-
       tievelijk wordt daardoor de beoordelingsmarge van           (1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
       de lidstaat waarover hij krachtens artikel 4, lid 2,
       van de richtlijn beschikt, indien vraag 1, onder b),
       bevestigend moet worden beantwoord, overschre-
       den?
2. Moet artikel 4, lid 2, juncto artikel 2, lid 1, van de
   richtlijn aldus worden uitgelegd, dat de verplichting           Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Oostenrijk van
   tot het uitvoeren van een milieu-effectbeoordeling ook          18 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in de
   voor uitbreidingen en herstructureringen van de pro-            beroepen tussen 1. Evangelischer Krankenhausverein Wien
   jecten van bijlage II geldt (of niet), indien met een aan-      tegen Abgabenberufungskommission te Wenen en 2. Ikera
   zienlijk milieu-effect rekening moet worden gehouden,           Warenhandelsgesellschaft mbH tegen regering van de
   respectievelijk staan artikel 4, lid 2, en artikel 2, lid 1,                         deelstaat Oberösterreich
   van de richtlijn toe, dat herstructureringsprojecten met
                                                                                (Zaak C-437/97)
   een relevantie voor het milieu van meet af aan uitdruk-
   kelijk of impliciet (bijvoorbeeld door een regeling die                                    (98/C 72/11)
   niet voor vliegvelden geldt) van een milieu-effectbeoor-
   deling worden vrijgesteld?
                                                                   Het Verwaltungsgerichtshof Oostenrijk heeft bij beschik-
3. In hoeverre staat artikel 2, lid 1, ook juncto artikel 2,       king van 18 december 1997, ingekomen ter griffie van het
   lid 2, van de richtlijn toe, dat lidstaten alternatieve         Hof van Justitie op 24 december 1997, in de beroepen tus-
   (ten opzichte van de normale milieu-effectbeoordeling)          sen 1. Evangelischer Krankenhausverein Wien tegen Abga-
   onderzoeksprocedures invoeren (respectievelijk hiervan          benberufungskommission te Wenen, en 2. Ikera Warenhan-
   gebruik maken), en indien het antwoord op deze vraag            delsgesellschaft mbH en de regering van de deelstaat Ober-
   bevestigend luidt:                                              österreich, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                   over de navolgende vragen:
   a) aan welke wezenlijke vereisten respectievelijk mini-
       mumvereisten moet dit onderzoek voldoen, om
       aan de doelstellingen van de richtlijn te beantwoor-
       den, en in het bijzonder:
                                                                   1. Staat artikel 33, lid 1, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG
                                                                        van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni-
   b) is de deelneming van het publiek in de zin van                    satie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe-
       artikel 6 van de richtlijn een wezenlijk vereiste                lasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
       voor een milieu-effectbeoordeling?                               de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), in de
                                                                        weg aan de instandhouding van een recht dat wordt
                                                                        geheven op de levering onder bezwarende titel van
                                                                        consumptie-ijs, inclusief de daarin verwerkte of daarbij
4. Kan artikel 1, lid 5, van Richtlijn 85/337/EEG aldus                 verstrekte vruchten, en van dranken, met inbegrip van
   worden uitgelegd, dat daaronder ook projecten vallen,                hun respectieve medeverkochte verpakkingen en toebe-
   die weliswaar in een programmatische wettelijke bepa-                horen, ter hoogte van 10 % van de verkoopprijs voor
   ling zijn voorzien, doch die in een afzonderlijke admi-              consumptie-ijs en alcoholhoudende dranken en 5 %
   nistratieve procedure moeten worden goedgekeurd?                     van de verkoopprijs voor alcoholvrije dranken, waarbij
   Aan welke minimumvereisten op het gebied van het                     de verkoopprijs wordt vastgesteld overeenkomstig de
   milieuonderzoek moet de wetgevingsprocedure vol-                     relevante wettelijke bepalingen inzake de omzetbelas-
   doen, om ¹de doelstellingen die met de onderhavige                   ting, maar omzetbelasting, bedieningsgeld en drankbe-
   richtlijn worden nagestreefdº, te bereiken?                          lasting niet tot de verkoopprijs behoren?
5. Valt een vliegveld dat zowel voor burgerluchtverkeer
   alsook voor militaire doeleinden wordt gebruikt,                2. Staat artikel 3, lid 2, respectievelijk lid 3, tweede vol-
   krachtens artikel 1, lid 4, buiten de werkingssfeer van              zin, van Richtlijn 92/12/EEG (2) van de Raad van
   de richtlijn? Geldt het hoofdgebruik misschien als cri-              25 februari 1992 (accijnsrichtlijn) in de weg aan de
   terium of volstaat voor de uitsluiting, dat het vliegveld            instandhouding van een recht zoals dat onder vraag 1
   ook voor militaire doeleinden wordt gebruikt?                        is beschreven?


title: Beroep, op 11 januari 1999 ingesteld door ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-6/99)

text:
C 86/22              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                27.3.1999
Ð het besluit van de Europese Commissie om de krach-               Beroep, op 11 januari 1999 ingesteld door ESF Elbe-Stahl-
    tens artikel 67, lid 3, van het Ambtenarenstatuut van          werke Feralpi GmbH, tegen Commissie van de Europese
    januari 1997 tot juni 1998 betaalde kindertoelage van                                 Gemeenschappen
    tezamen 181 ;446 LUF als onverschuldigd te beschou-                                     (Zaak T-6/99)
    wen en krachtens artikel 85 van het Ambtenarensta-
    tuut en artikel 43 van bijlage VIII bij het Ambtenaren-                                (1999/C 86/42)
    statuut dat bedrag in te houden op het door de Euro-
    pese Commissie maandelijks aan verzoekster betaalde
    ouderdomspensioen, nietig te verklaren;                                              (Procestaal: Duits)
Ð de maatregel van de Commissie van 14 juli 1998 om                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    verzoeksters kindertoelage op grond van artikel 67,            Gemeenschappen is op 11 januari 1999 beroep ingesteld
    lid 3, van het Ambtenarenstatuut te schorsen, onwettig         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
    of althans onterecht te verklaren;                             ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, gevestigd te Riesa
                                                                   (BRD), vertegenwoordigd door W. M. Kühne, van Schür-
                                                                   mann & Partner, advocaten te Frankfurt am Main en
Ð de toepassing door de Commissie van de in artikel 85             Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
    van het Ambtenarenstatuut neergelegde regel inzake             kantore van Schaeffer, Hengel, Dennewald & Hellebrand,
    terugvordering van hetgeen onverschuldigd is betaald,          advocaten aldaar, avenue de la Porte-Neuve 12.
    onwettig en onterecht te verklaren;
Ð de Europese Commissie te veroordelen om aan ver-                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    zoekster de sedert juli 1998 op haar ouderdomspensi-
    oen ingehouden bedragen terug te betalen tot een
                                                                   1. de Commissie krachtens artikel 23 van 's Hofs Statuut-
    bedrag van 181 ;446 LUF;
                                                                       EGKS op te dragen, aan het Gerecht alle stukken
                                                                       (voorstellen, notulen enz.) over te leggen welke aan-
Ð de Europese Commissie in de kosten te verwijzen.                     tonen onder welke omstandigheden de bestreden
                                                                       beschikking is vastgesteld;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   2. verzoekster inzage in de overgelegde stukken te geven;
Verzoekster, een gepensioneerd ambtenaar, is moeder van
een ernstig zieke zoon. Sinds 30 juni 1993 ontvangt zij            3. de beschikking van de Commissie van 11 november
overeenkomstig artikel 67, lid 3, van het Ambtenarensta-               1998 inzake de steun van Duitsland ten behoeve van
tuut een dubbele kindertoelage, omdat haar zoon bij zijn               ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, te Riesa (Saksen),
ouders woont. Bij onderzoek van de aanvraag tot verlen-                nietig te verklaren;
ging van die toelage constateerde de Commissie, dat ver-
zoeksters zoon sinds 1991 gehuwd is; dientengevolge
stelde zij de bestreden besluiten vast.                            4. de Commissie te verwijzen in de kosten.
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster schending         Middelen en voornaamste argumenten
van:
Ð artikel 67, lid 3, van het Ambtenarenstatuut, nu een             Bij de bestreden beschikking werd de investeringssub-
                                                                   sidie van 8 ;173 ;000 DEM, investeringstoelage van
    besluit op grond van dat artikel genoegzaam met rede-
                                                                   1 ;236 ;000 DEM en een steunelement bevattende krediet-
    nen moet zijn omkleed;
                                                                   garantie van 12 miljoen DEM, die Duitsland in 1995 aan
                                                                   verzoekster, een staalonderneming, had verleend, onver-
Ð het algemene beginsel dat een administratief besluit             enigbaar met Beschikking nr. 2496/96/EGKS en de
    moet zijn gemotiveerd;                                         gemeenschappelijke markt voor kolen en staal verklaard.
                                                                   Bovendien werd vastgesteld, dat het steunelement van de
                                                                   eind 1994 verleende kredietgaranties voor bedrijfskapitaal
Ð het beginsel dat een administratief besluit geen terug-          van 7 ;200 ;000 DEM en 4 ;800 ;000 DEM niet worden
    werkende kracht kan hebben, behalve in geval van               goedgekeurd en derhalve eveneens onverenigbaar zijn met
    genoegzaam gemotiveerde uitzonderlijke omstandighe-            eerder genoemde beschikking en de gemeenschappelijke
    den, en                                                        markt.
Ð artikel 85 van het Ambtenarenstatuut, nu dat artikel is
                                                                   Verzoekster stelt schending van het Verdrag, respectievelijk
    toegepast zonder dat in casu aan de voorwaarden
                                                                   schending van op de uitvoering van het Verdrag be-
    daarvoor is voldaan.
                                                                   trekking hebbende rechtsregels, alsmede misbruik van
                                                                   bevoegdheid in de zin van artikel 33, eerste alinea, van het
                                                                   EGKS-Verdrag.
 ---pagebreak--- 27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 86/23
De Commissie heeft geen rekening gehouden met het feit,                tens de door het EG-Verdrag aan de Raad verleende
dat het door verzoekster vervaardigde product, namelijk                bevoegdheden, en
gerekt betonstaal in ringen, als koud verwerkt product van
het halfproduct walsdraad, niet tot de producten bedoeld
in bijlage I (omschrijving van de termen ¹kolenº en                Ð de Raad in de kosten te verwijzen.
¹staalº) bij het EGKS-Verdrag, behoort. Volgens code
4400 van bijlage I behoort hiertoe enkel ¹walsdraadº die
wordt verkregen als product van de warmwalsfase van de             Middelen en voornaamste argumenten
walserij. ¹Gerekt betonstaal in ringenº valt onder de
kaderregeling voor bepaalde, niet onder het EGKS-Verdrag           In 1993 kwam verzoekster, een producent van leren hand-
vallende staalsectoren, waaronder het ¹trekkenº van                tassen, met Lucci Creation Limited, een te Hong Kong
¹walsdraadº uitdrukkelijk worden vermeld.                          gevestigde vennootschap met productiefaciliteiten in
                                                                   China, tot een overeenkomst over de productie van haar
                                                                   leren handtassen. Deze producten werden vervaardigd met
Voorzover de Commissie bij de bestreden beschikking het
                                                                   leder en andere materialen die de vennootschap kocht van
EGKS-Verdrag ook toepast op steun voor activiteiten die
                                                                   Europese leveranciers.
niet onder dit Verdrag vallen (artikel 81, juncto bijlage I),
legt zij het Verdrag niet enkel uit, doch wijzigt zij dit, zon-
der de daarvoor vastgelegde procedure (artikel 81, tweede          Bij Verordening (EG) nr. 209/97 (1) stelde de Commissie
alinea, of artikel 95, eerste alinea, van het EGKS-Verdrag),       een voorlopig antidumpingrecht in op de invoer in de
te volgen. Bovendien heeft de Commissie zich schuldig              Gemeenschap van handtassen van oorsprong uit de Volks-
gemaakt aan misbruik van bevoegdheid, voorzover zij                republiek China. Vervolgens werden definitieve antidum-
haar bevoegdheid tot toepassing van artikel 4, onder c),           pingrechten ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1567/97
van het EGKS-Verdrag en de code voor steun aan de ijzer-           van de Raad (2).
en staalindustrie misbruikt, door deze tot productieactivi-
teiten buiten bijlage I bij artikel 81 van het EGKS-Verdrag
uit te breiden, zonder de procedure van de artikelen 81,           Op 5 november 1998 werd de bestreden Verordening (EG)
tweede alinea, of 95 in acht te nemen.                             nr. 2380/98 van de Raad (3) vastgesteld. Deze verordening
                                                                   bevestigde, dat er geen dumping was gevonden in de trans-
                                                                   acties tussen verzoekster en Lucci Creation Limited, en dat
Ten slotte stelt verzoekster ongeoorloofde terugwerkende           beide dus recht hadden op een individuele dumpingmarge
kracht van de beschikking, schending van het vertrou-              van 0,0 %.
wensbeginsel, alsmede schending van het discriminatiever-
bod.
                                                                   Het verzoek om deze antidumpingtarieven met terugwer-
                                                                   kende kracht toe te passen, werd afgewezen op twee gron-
                                                                   den:
                                                                   Ð de prospectieve aard van de vastgestelde maatregelen
Beroep, op 11 januari 1999 ingesteld door Medici Grimm                 die na een herzieningsonderzoek waren genomen, en
            KG tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-7/99)                             Ð de ¹beloningº die aan de herzieningsprocedure mee-
                        (1999/C 86/43)                                 werkende exporterende producenten zouden ontvan-
                                                                       gen, ondanks het feit dat zij aan het oorspronkelijke
                                                                       onderzoek geen medewerking hebben verleend.
                      (Procestaal: Engels)
                                                                   Tussen 3 augustus 1997 en 6 november 1998 betaalde
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  verzoekster in totaal 1 ;456 ;452 DEM aan antidumping-
Gemeenschappen is op 11 januari 1999 beroep ingesteld              rechten.
tegen Raad van de Europese Unie door Medici Grimm
KG, vertegenwoordigd door R. M. MacLean, solicitor, van
Cameron McKenna en Paul McGarry, domicilie gekozen                 Verzoekster betoogt, dat de bestreden verordening op de
hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt & Meder-              hierna genoemde gronden nietig moet worden verklaard,
nach, rue Mathias Hardt 8-10.                                      voorzover zij weigert de terugbetaling met terugwerkende
                                                                   kracht toe te staan, van de door verzoekster betaalde anti-
                                                                   dumpingrechten:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð De Raad heeft een rechtsregel betreffende de toepas-
Ð Verordening (EG) nr. 2380/98 van de Raad gedeeltelijk                sing van het EG-Verdrag geschonden door inbreuk te
     nietig te verklaren, op grond dat de Raad heeft gewei-            maken op fundamentele beginselen en uitdrukkelijke
     gerd, de terugbetaling met terugwerkende kracht toe te            bepalingen van Verordening (EG) nr. 384/96 van de
     staan, van de antidumpingrechten die verzoekster had              Raad (4), alsook op de relevante bepalingen van de
     betaald vóór de vaststelling van die verordening krach-           WTO-antidumpingovereenkomst.


title: Zaak T-257/09: Beschikking van het Gerecht van 12 april 2010 — Aecops/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/51

         Beschikking van het Gerecht van 12 april 2010 — Aecops/Commissie
   (Zaak T-257/09) (1)

   2010/C 148/89

      Procestaal: Portugees

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Doorhaling van zaak T-72/96

text:
21 . 12 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 388 / 11
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak T-31/96 (*)
                                                                                ( 96/C 388/21 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
bevoegde gezag van 1 december 1995 dat hem ter kennis                De president van de Derde Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
is gebracht bij brief van 27 december, waarbij hij met te           recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
rugwerkende kracht tot 30 november 1995 ter beschikking              heeft bij beschikking van 6 november 1996 de doorhaling
wordt gesteld en hem de in bijlage IV bij het Ambtenaren            in het register gelast van zaak T-31 /96 : Crédit Lyonnais te
statuut bedoelde vergoeding wordt toegekend. Als daar               gen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
mee verbonden en daarop volgende handelingen bestrijdt
hij eveneens het bij brief van 21 februari 1996 meege               (M PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
deelde besluit om op de krachtens artikel 41 Ambtenaren
statuut toegekende vergoeding 71 484 Lfr. in te houden,
en het besluit om per 1 december 1995 zijn salaris en de
hem toekomende vergoedingen niet meer uit te betalen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-70/96 ( ' )
                                                                                ( 96/C 388/22 )
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker allereerst                                 (Procestaai: Portugees)
schending van de artikelen 25 en 41 Ambtenarenstatuut.
Zijns inziens kan de datum van inwerkingtreding van een              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
communautaire handeling krachtens het rechtszekerheids              eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beginsel niet worden vastgesteld op een vóór de publikatie           beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
liggend tijdstip . In casu belet de laattijdige mededeling van       register gelast van zaak T-70/96: MEDIOCURSO, Estabe
de terbeschikkingstelling het tot aanstelling bevoegde ge           lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
zag te onderzoeken, of de ambtenaar bij voorrang kan                 van de Europese Gemeenschappen.
worden herplaatst in een opengevallen of nieuw ingesteld
ambt van zijn rang waarvoor hij de vereiste geschiktheid             0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .
bezit.
Bovendien maakt de motivering van het bestreden besluit
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/96 (')
het niet mogelijk, dat verzoeker of het Gerecht nagaat, of
de begrotingsautoriteit met naleving van de artikelen 203                                         96/C 388/23 )
en volgende EG-Verdrag de mogelijkheid van toepassing                                     (Procestaai: Portugees)
van artikel 41 Ambtenarenstatuut in het begrotingsjaar
 1996 heeft verlengd.                                                De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                     beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
                                                                     register gelast van zaak T-72/96: MEDIOCURSO, Estabe
Verzoeker stelt tevens schending van het zorgvuldigheids
                                                                     lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
beginsel .
                                                                     van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .


title: Beroep, op 17 september 1998 ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Italiaanse Republiek (Zaak C-340/98)

text:
C 340/10              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.11.98
agglomeratie van Rennes van 22 november 1996 en niet,             een belastingplichtige aan een andere belastingplichtige
zoals de Franse autoriteiten betogen, bij besluit van het         moet zijn uitgereikt en dat ze betrekking moet hebben op
intergemeentelijk bestuursorgaan voor openbaar vervoer            verrichtingen door de ene voor de andere verricht. In de
van de agglomeratie van Rennes van 26 oktober 1989, dus           hier ter sprake zijnde Nederlandse regeling is van een der-
nog vóór de inwerkingtreding van Richtlijn 90/531/EEG             gelijke factuur geen sprake.
van de Raad van 17 september 1990 betreffende de proce-
dures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren             De overwegingen van economische aard, die de Neder-
water- en energievoorziening, vervoer en telecommunica-           landse regering uiteenzet, zijn niet zonder waarde. Ze
tie (2).                                                          mogen echter niet leiden tot de conclusie dat men de wet
                                                                  tegen haar duidelijke bepalingen in moet interpreteren.
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.                               Ratio legis non est lex.
(2) PB L 297 van 29.10.1990, blz. 1.
                                                                  (1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                      inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belas-
                                                                      ting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
                                                                      L 145 van 13.6.1977, blz. 1).
Beroep, op 14 september 1998 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                          Nederlanden
                       (Zaak C-338/98)
                         (98/C 340/16)
                                                                  Beroep, op 17 september 1998 ingesteld tegen Raad van
                                                                           de Europese Unie door Italiaanse Republiek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 14 september 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                                 (Zaak C-340/98)
der Nederlanden door Commissie van de Europese                                              (98/C 340/17)
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Emile Mennens
en Enrico Traversa, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                   is op 17 september 1998 beroep ingesteld tegen Raad van
                                                                  de Europese Unie door Italiaanse Republiek, vertegen-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  woordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan
                                                                  door I. Braguglia, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,             hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue
     door in strijd met artikel 17, lid 2, onder a), en           Marie-AdeÂlaïde 5.
     artikel 18, lid 1, onder a), van Zesde BTW-Richtlijn
     77/388/EEG van de Raad (1), te voorzien in de aftrek         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     door een BTW-plichtige werkgever van een gedeelte
     van de kostenvergoeding voor het gebruik van een
     priveÂ-auto van een werknemer voor beroepsdoelein-           Ð nietig te verklaren artikel 1 van Verordening (EG)
     den, zijn verplichtingen uit hoofde van het EG-Verdrag            nr. 1361/98 van de Raad (1), voorzover daarin geen
     niet is nagekomen;                                                afgeleide interventieprijs is vastgesteld voor witte sui-
                                                                       ker en voor alle gebieden van ItalieÈ voor het verkoop-
Ð het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwij-               jaar 1998/1999; in voorkomend geval, tevens nietig te
     zen.                                                              verklaren artikel 1, lid 2, van Verordening (EG)
                                                                       nr. 1360/98 van de Raad (2), voorzover daarin ook
                                                                       voor ItalieÈ de interventieprijs is vastgesteld;
Middelen en voornaamste argumenten
De regeling, zoals door Nederland vastgesteld in artikel 23       Ð de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwij-
van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968, is in                  zen.
tegenspraak met een fundamenteel element van de Zesde
BTW-richtlijn, omdat ze de aftrek toelaat van andere kos-         Middelen en voornaamste argumenten
tenelementen dan de BTW die door een belastingsplichtige
aan de aftrekkende belastingplichtige in het voorgaande
stadium is berekend.                                              Voor het verkoopjaar 1998/1999 zijn zowel de interventie-
                                                                  prijs als de afgeleide interventieprijs vastgesteld bij de Ver-
Aan deze niet-overeenkomst ten gronde tussen de Neder-            ordeningen (EG) nr. 1360/98 en (EG) nr. 1361/98 die op
landse regeling en de Zesde BTW-richtlijn, beantwoordt            1 juli 1998 in werking zijn getreden.
eveneens een niet-overeenkomst op formeel gebied.
Artikel 18, lid 1, onder a), van de Zesde BTW-richtlijn           Door aldus te handelen, heeft de Raad artikel 3, leden 4
bepaalt dat, om zijn recht op aftrek te kunnen uitoefenen,        en 5, van de basisverordening (Verordening (EEG)
de belastingsplichtige voor de aftrek in het bezit moet zijn      nr. 1785/81 van de Raad (3)) geschonden, door de interven-
van een overeenkomstig artikel 22, lid 3, opgestelde fac-         tieprijzen (ook de afgeleide) vast te stellen in juni 1998,
tuur; uit deze laatste bepaling blijkt dat de factuur door        terwijl zij zulks vóór augustus 1997 had moeten doen.
 ---pagebreak--- 7.11.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 340/11
Behalve voormelde bepalingen van de basisverordening, is            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
tevens het vertrouwensbeginsel geschonden.
                                                                    Ð het in zaak T-72/97 gewezen arrest te vernietigen;
Ð Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag:
                                                                    Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
     Er bestaat geen twijfel over, dat handelingen met een
     algemene inhoud, zoals verordeningen, voldoende met
     redenen moeten zijn omkleed, inzonderheid wanneer              Middelen en voornaamste argumenten
     het gaat om bepalingen die het belang van bepaalbare
     afzonderlijke categorieeÈn ondernemers (zoals in casu
                                                                    Schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht
     de Italiaanse producenten van suikerbieten) recht-
                                                                    van eerste aanleg bij de beoordeling van de in zaak
     streeks raken.
                                                                    T-72/97 (1) aangevoerde middelen en voornaamste argu-
                                                                    menten.
     In Verordening (EG) nr. 1361/98 wordt niet uiteenge-
     zet, waarom voor vijf lidstaten, maar niet voor ItalieÈ,       (1) PB C 166 van 31.5.1997, blz. 16.
     een afgeleide interventieprijs wordt vastgesteld. Even-
     min bevat Verordening (EG) nr. 1360/98 enigerlei
     motivering voor de vaststelling van de interventieprijs.
Ð Schending van het beginsel van gelijke behandeling:
                                                                    Beroep, op 18 september 1998 ingesteld door Commissie
     In artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1361/98 is geen          van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
     afgeleide interventieprijs voor witte suiker vastgesteld                                 Luxemburg
     voor ItalieÈ, maar wel voor het Verenigd Koninkrijk,
     Ierland, Portugal, Finland en Spanje.                                                 (Zaak C-342/98)
                                                                                (98/C 340/19)
     Zonder te weten op welke gronden voor ItalieÈ geen
     afgeleide interventieprijs is vastgesteld en waarom wel
     voor vijf andere lidstaten, beroept ItalieÈ zich op schen-     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     ding van het beginsel van gelijke behandeling.                 is op 18 september 1998 beroep tegen Groothertogdom
                                                                    Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
(1) PB L 185 van 30.6.1998, blz. 3.
                                                                    Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Berscheid,
(2) PB L 185 van 30.6.1998, blz. 1.                                 lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
(3) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.                                  gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                    Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
Hogere voorziening, op 17 september 1998 ingesteld door
                                                                         door niet binnen de gestelde termijnen de nodige wet-
Proderec Ð FormacËaÄo e Desenvolvimento de Recursos
                                                                         telijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om
Humanos, ACE, tegen het arrest, op 16 juli 1998 in zaak
                                                                         te voldoen aan Richtlijn 95/33/EG van de Commissie
T-72/97 tussen Proderec Ð FormacËaÄo e Desenvolvimento
                                                                         van 10 juli 1995 tot wijziging van Richtlijn 82/471/
de Recursos Humanos, ACE, en Commissie van de
                                                                         EEG van de Raad betreffende bepaalde in diervoeding
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         gebruikte producten (1), Richtlijn 95/44/EG van de
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                         Commissie van 26 juli 1995 tot vaststelling van de
                            Kamer)
                                                                         voorwaarden waaronder bepaalde in de bijlagen I tot
                      (Zaak C-341/98 P)                                  en met V bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad ver-
                        (98/C 340/18)                                    melde schadelijke organismen, planten, plantaardige
                                                                         producten en andere materialen voor proefnemingen
                                                                         of wetenschappelijke doeleinden en voor selectiewerk-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  zaamheden in de Gemeenschap of in bepaalde
is op 17 september 1998 hogere voorziening ingesteld                     beschermde gebieden daarvan mogen worden binnen-
door Proderec Ð FormacËaÄo e Desenvolvimento de Recur-                   gebracht of naar een andere plaats overgebracht (2), en
sos Humanos, ACE, vertegenwoordigd door M. Rodri-                        Richtlijn 96/78/EG van de Commissie van 6 december
gues, advocaat te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te                1996 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn
Luxemburg bij L. M. Miranda Sousa Pires, advocaat                        77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende
aldaar, rue Jean-JaureÁs 4A, tegen het arrest, op 16 juli                maatregelen tegen het binnenbrengen en de versprei-
1998 in zaak T-72/97 tussen Proderec Ð FormacËaÄo e                      ding in de Gemeenschap van voor planten en voor
Desenvolvimento de Recursos Humanos, ACE, en Com-                        plantaardige producten schadelijke organismen (3), zijn
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                       verplichtingen uit respectievelijk artikel 2 van Richtlijn
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    95/33/EG, artikel 4 van Richtlijn 95/44/EG en artikel 2
schappen (Vierde Kamer).                                                 van Richtlijn 96/78/EG niet is nagekomen;


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 16 oktober 1997 in de gevoegde zaken C-69/96 tot en met C-79/96 (verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): M. A. Garofalo e.a. tegen Ministero della Sanità, Unità sanitaria locale (USL) n. 58 di Parlermo (Artikel 177 EG-Verdrag - Bevoegdheid - Rechterlijke instantie van lidstaat - Buitengewoon beroep bij president van Italiaanse Republiek - Verplicht advies van Consiglio di Stato - Richtlijnen 86/457/EEG en 93/16/EEG - Specifieke opleiding in huisartsgeneeskunde - Vóór 1 januari 1995 verworven rechten)

text:
 C 357/ 10             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 11 . 97
 finanzhof, in het aldaar aanhangig geding tussen Julius Fil                            ARREST VAN HET HOF
 libeck Söhne GmbH & Co . KG en Finanzamt Neustadt,
                                                                                (Vijfde Kamer)
 betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
 van de artikelen 2 , punt 1 , en 6 , lid 2, van Zesde Richtlijn                            van 16 oktober 1997
 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
 harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                 in de gevoegde zaken C-69/96 tot en met C-79/96 ( ver
 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting             zoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslis
 over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB                 sing): M. A. Garofalo e.a. tegen Ministero della Sanità,
 L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ), heeft het Hof (Vijfde                    Unità sanitaria locale ( USL) n. 58 di Parlermo ( ] )
 Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi
 dent, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann en              (Artikel 177 EG-Verdrag — Bevoegdheid — Rechterlijke
 L. Sevón ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal : P.             instantie van lidstaat — Buitengewoon beroep bij presi
 Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                 dent van Italiaanse Republiek — Verplicht advies van
 16 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                 Consiglio di Stato — Richtlijnen 86/457/EEG en 93/16/
 luidt als volgt:                                                     EEG — Specifieke opleiding in huisartsgeneeskunde —
                                                                                Vóór 1 januari 1995 verworven rechten)
                                                                                ( 97/C 357/ 18 )
 1 . Artikel 2, punt 1 , van Zesde Richtlijn 77/388/EEG                                     (Procestaai: Italiaans)
     van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni
     satie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe
     lasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
     de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     aldus worden uitgelegd, dat een werkgever die vanaf
                                                                                de jurisprudentie van het Hof)
     een bepaalde afstand, kosteloos en zonder concrete
     band met de arbeidsprestatie of het salaris, het vervoer
     van zijn werknemers van hun woning tot op hun
     plaats van tewerkstelling verzorgt, geen dienst onder            In de gevoegde zaken C-69/96 tot en met C-79/96, betref
     bezwarende titel in de zin van deze bepaling verricht.           fende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 van
                                                                      het EG-Verdrag van de Consiglio di Stato (Italië ), in het
                                                                      aldaar aanhangig geding tussen M. A. Garofalo (C-69/96 ),
                                                                      G. Pagano ( C-70/96 ), R. B. Vitale ( C-71 /96 ), F. Nuccio
                                                                      ( C-72/96 ), G. Cangialosi ( C-73/96 ), G. D'Amico ( C-74/
2 . Artikel 6, lid 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG moet             96 ), G. Lombardo ( C-75/96 ), E. Giovenco (C-76/96 ), C.
     aldus worden uitgelegd, dat het gratis vervoer van               Lo Gaglio ( C-77/96 ), D. Guerrera ( C-78/96 ), C. Di Marco
     werknemers van hun woning naar hun plaats van                    (C-79/96 ) en Ministero della Sanita, Unita sanitaria locale
     tewerkstelling en terug, dat door de werkgever met een           ( USL ) n. 58 di Palermo, betreffende een prejudiciële beslis
     voertuig van de onderneming wordt verricht, in begin            sing over de uitlegging van artikel 177 van het EG-Verdrag
     sel privédoeleinden van de werknemers en dus andere              en artikel 7 van Richtlijn 86/457/EEG van de Raad van
     dan bedrijfsdoeleinden dient. Deze bepaling is evenwel           15 september 1986 inzake een specifieke opleiding in de
     niet van toepassing wanneer de behoeften van de                  huisartsgeneeskunde (PB L 267 van 19. 9. 1986, blz . 26 ),
     onderneming, gelet op een aantal bijzondere omstan              heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C.
     digheden zoals de moeilijkheid om andere geschikte               Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet, J. C. Moitinho de
     vervoermiddelen te gebruiken en het veranderen van               Almeida, D. A. O. Edward ( rapporteur ) en J.-P. Puisso
     de plaats van tewerkstelling, eisen dat het vervoer van          chet, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colo
     de werknemers door de werkgever wordt verzorgd,                  mer; griffier: R. Grass, op 16 oktober 1997 een arrest
     aangezien deze dienst in die omstandigheden niet voor            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     andere dan bedrijfsdoeleinden wordt verricht.
                                                                      1 . Wanneer de Consiglio di Stato een advies uitbrengt in
                                                                           het kader van een buitengewoon beroep, is hij een
                                                                           rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van het
3 . Het antwoord op de tweede vraag geldt ook wanneer                      Verdrag.
     de werkgever de werknemers niet in zijn eigen voertui
     gen vervoert, maar een van zijn werknemers opdraagt
     het vervoer met zijn privévoertuig te verzorgen.                2 . Artikel 36, lid 2, van Richtlijn 93/16/EEG van de
                                                                           Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het
                                                                           vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning
(>) PB C 268 van 14 . 10 . 1995 .                                          van hun diploma 's, certificaten en andere titels — dat
                                                                           in de plaats van artikel 7, lid 2, van Richtlijn 86/457/
                                                                           EEG van de Raad van 15 september 1986 inzake een
                                                                          specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde is getre
                                                                           den — moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat
                                                                           met betrekking tot situaties vóór 1 januari 1995 mag
 ---pagebreak--- 22.11.97               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 357/ 11
     bepalen, welke verworven rechten huisartsen kunnen                De antidumpingrechten die Beschikking nr. 2131 /88/
     doen gelden, mits aan artsen die zich vóór 1 januari              EGKS van de Commissie van 18 juli 1988 waarbij een
     1995 krachtens Richtlijn 75/362/EEG van de Raad                   definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op de invoer
     van 16 juni 1975 inzake de onderlinge erkenning van               van bepaalde soorten plaatijzer en plaatstaal, van oor
     de diploma 's, certificaten en andere titels van de arts,        sprong uit Joegoslavië, en waarbij het voorlopige antidum
     tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking                pingrecht dat op deze invoer werd ingesteld, definitief
     van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van              wordt ingevorderd, luidens artikel 1 daarvan instelt op de
     vestiging en vrij verrichten van diensten, aldaar hebben         invoer van bepaalde staalproducten van oorsprong uit Joe
     gevestigd, het recht wordt toegekend om als huisarts             goslavië, zijn ook van toepassing op dergelijke producten
     werkzaam te zijn in het kader van het nationale socia           indien deze zijn vervaardigd door een producent en expor
     lezekerheidsstelsel, ook al hebben zij geen specifieke           teur die was gevestigd in de Socialistische Federatieve
     opleiding in de huisartsgeneeskunde en geen dienstver           Republiek Joegoslavië, maar die op het tijdstip van de
     band met dat socialezekerheidsstelsel.                           invoer van de betrokken producten, na de onafhankelijk
                                                                      heidsverklaring, in de voormalige Joegoslavische Repu
                                                                      bliek Macedonië is gevestigd.
 (M PB C 145 van 18 . 5 . 1996 .
                                                                      (M PB C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer)                                                       (Vierde Kamer)
                                                                                van 16 oktober 1997
                     van 16 oktober 1997
                                                                      in zaak C-304/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing
in zaak C- 177/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste                van het Tribunale amministrativo regionale della Liguria):
aanleg te Antwerpen om een prejudiciële beslissing):                  Hera SpA tegen Unità sanitaria locale n. 3 genovese
Belgische staat tegen Banque Indosuez e.a., Europese                                ( USL ), Impresa Romagnoli SpA (')
                         Gemeenschap (')
                                                                      (Richtlijn 93/37/EEG — Overheidsopdrachten — Abnor
(Dumping — Plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit                                     maal lage inschrijvingen)
Joegoslavië — Onafhankelijkheidsverklaring van voorma                                          97/C 357/20
lige Joegoslavische Republiek Macedonië — Rechtszeker
                                 heid)
                           ( 97/C 357/19 )                                                  (Procestaai: Italiaans)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                   (Procestaai: Nederlands)                                            de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      In zaak C 304/96, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C- 177/96, betreffende een verzoek aan het Hof                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht                nale amministrativo regionale della Liguria ( Italië ), in het
bank van eerste aanleg te Antwerpen ( België ), in het aldaar         aldaar aanhangig geding tussen Hera SpA en Unita sanita
aanhangig geding tussen Belgische staat en Banque Indo              ria locale n. 3 genovese (USL ), Impresa Romagnoli SpA,
suez e.a., Europese Gemeenschap, om een prejudiciële                 om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
beslissing over de uitlegging van Beschikking nr. 2131 /88/          artikel 30, lid 4, van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad
EGKS van de Commissie van 18 juli 1988 waarbij een                   van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de proce
definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op de invoer             dures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de
van bepaalde soorten plaatijzer en plaatstaal , van oor             uitvoering van werken (PB L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz. 54 ),
sprong uit Joegoslavië, en waarbij het voorlopige antidum           heeft het Hof (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: H.
pingrecht dat op deze invoer werd ingesteld, definitief              Ragnemalm ( rapporteur), kamerpresident, P. J. G. Kapteyn
wordt ingevoerd ( PB L 188 van 19 . 7. 1988 , blz . 14 ), heeft      en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz;
het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragne            griffier: R. Grass, op 16 oktober 1997 een arrest gewezen
malm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini, P. J. G.          waarvan het dictum luidt als volgt:
Kapteyn (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat
generaal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 16 oktober
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 Artikel 30, lid 4, van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad
volgt:                                                               van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de proce


title: Zaak T-782/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2014 door DF tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 oktober 2014 in zaak F-91/13, DF/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/28

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2014 door DF tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 oktober 2014 in zaak F-91/13, DF/Commissie
   (Zaak T-782/14 P)
   (2015/C 089/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: DF (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A. von Zwehl, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 1 oktober 2014 in zaak F-91/13, DF/Commissie, te vernietigen, voor zover daarbij haar beroep voor het overige werd verworpen;

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 20 december 2012 nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te gelasten om de reeds ingehouden bedragen aan haar terug te betalen, met betaling van vertragingsrechte tegen het tarief van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken artikel 85 van het Statuut en het beginsel van rechtszekerheid heeft geschonden, daar het, overeenkomstig de relevante rechtspraak, tot het oordeel had moeten komen dat in redelijkheid niet betoogd kan worden dat één van de twee mogelijke uitleggingen van artikel 4, lid 1, sub b, van bijlage VII bij het Statuut, namelijk of de referentieperiode van tien jaar eindigt op het moment van de aanvankelijke indiensttreding of bij de indiensttreding bij de eenheid van detachering, duidelijk zo ongegrond is dat artikel 85 van toepassing is.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van non-discriminatie en van artikel 19 VEU, aangezien de rekwirerende partij als gevolg van de toepassing van afwijkende en onverenigbare nationale en unierechtelijke voorschriften over ongerechtvaardigde verrijking, is gediscrimineerd in vergelijking met een situatie waarin alleen de nationale rechtsvoorschriften gelden, aangezien zij niet tegen de Commissie mag aanvoeren dat er geen sprake meer is van verrijking.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een beroep op de niet-contractuele aansprakelijkheid van de EU, aangezien de rekwirerende partij, door het oordeel dat het te veel betaalde onwettig moest worden geacht en haar verplichtte tot terugbetaling daarvan aan de Commissie, schade heeft geleden.


title: Zaak T-81/04: Beroep, op 21 februari 2004 ingesteld door Bouygues S.A. en Bouygues Télécom tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/76

         Beroep, op 21 februari 2004 ingesteld door Bouygues S.A. en Bouygues Télécom tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-81/04)
   (2004/C 106/150)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bouygues S.A., gevestigd te Parijs, en Bouygues Télécom, gevestigd te Boulogne Billancout (Frankrijk), vertegenwoordigd door B. Amory en A. Verheyden, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               te verklaren dat de Commissie in strijd met haar verplichtingen heeft nagelaten binnen de termijn van twee maanden na de aanmaning van 12 november 2003 een standpunt te bepalen;

               —

               subsidiair, de standpuntbepaling van de Commissie van 11 december 2003 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep betreft de door verzoeksters bij verweerster ingediende klacht, die met name betrekking heeft op de steunmaatregel die door de Franse Staat aan ORANGE FRANCE en SFR zou zijn toegekend door de retroactieve vermindering van de bijdrage van 4,955 miljard euro die elk van deze ondernemingen moest betalen voor de hen op 15 juni 2001 toegekende UMTS-licentie („Universal Mobile Telecommunications System”). De andere grieven die door verzoeksters werden aangevoerd hadden betrekking op:

               —

               de exclusieve terbeschikkingstelling van de agentschappen van FRANCE TELECOM ten behoeve van ORANGE FRANCE;

               —

               de afwijkende bedrijfsbelastingregeling die geldt voor FRANCE TELECOM;

               —

               de pensioenlastenvermindering en de vrijstelling van werkloosheidsbijdragen ten gunste van FRANCE TELECOM;

               —

               de Franse wetgeving inzake de universele dienstverlening;

               —

               de behandeling van de dividenden van FRANCE TELECOM;

               —

               de aan FRANCE TELECOM toegekende financiële steunmaatregelen.

         Wat het beroep wegens nalaten betreft, voeren verzoeksters aan dat de Commissie nog steeds geen standpunt heeft bepaald aangaande de UMTS-grief, die nochtans aan de orde was in de aanmaning, en dat de brief van de Commissie van 11 december 2003 in antwoord op hun aanmaning geen standpuntbepaling vormt als bedoeld in artikel 232 van het EG-Verdrag. Deze brief benadrukte immers enkel dat het onderzoek van de maatregelen die eventueel staatssteunmaatregelen ten gunste van FRANCE TELECOM zouden inhouden een van de prioriteiten van de Commissie is, zonder zich over de gegrondheid van de betrokken klacht uit te spreken. Derhalve kan deze brief, rekening houdend met de lacunes in zijn motivering, niet worden beschouwd als een beëindiging van het nalaten.
   Wat het subsidiair beroep tot nietigverklaring van het besluit van 11 december 2003 tot afwijzing van de klacht betreft, voeren verzoeksters drie middelen aan:

               —

               schending van de motiveringsplicht;

               —

               kennelijk onjuiste beoordeling van de artikelen 87 en volgende van het EG-Verdrag, doordat de retroactieve vermindering van de UMTS-bijdrage die ORANGE FRANCE en SFR oorspronkelijk moesten betalen aan alle voorwaarden voldeed om als een staatssteunmaatregel te worden beschouwd;

               —

               de schending van de procedureregels van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag, doordat de Commissie, gelet op de omstandigheden van de zaak, ten onrechte heeft beslist om de in deze bepaling voorziene onderzoeksprocedure niet te openen.


title: Zaak C-505/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 23 september 2013 — Levent Redzheb Yumer/Direktor na Teritorialna direktsia na NAP — Varna

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/50

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 23 september 2013 — Levent Redzheb Yumer/Direktor na Teritorialna direktsia na NAP — Varna
   (Zaak C-505/13)
   2013/C 344/87
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Levent Redzheb Yumer

      Verwerende partij: Teritorialna direktsia na NAP — Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat slechts een categorie van personen — overeenkomstig de Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (wet op de belasting over de toegevoegde waarde; hierna: „ZDDS”) ingeschreven natuurlijke personen — geen wettelijk erkend recht heeft op een belastingvermindering voor een landbouwactiviteit?

               2)

               Is het verenigbaar met artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat voor dezelfde soort activiteit verschillende belastingtarieven worden vastgesteld naargelang van de rechtsvorm waarin deze activiteit wordt uitgeoefend en de inschrijving overeenkomstig de ZDDS?

               3)

               Is de invoering van nationale maatregelen die ertoe leiden dat overeenkomstig de ZDDS en als landbouwproducent ingeschreven natuurlijke personen een voor eigenaars van eenmanszaken en rechtspersonen bedoelde belastingvermindering wordt ontzegd, hoewel zij hebben voldaan aan hun wettelijke verplichtingen tot het vormen van hun belastbaar inkomen zoals eigenaars van eenmanszaken en tot de vaststelling van hun jaarlijkse heffingsgrondslag zoals eigenaars van eenmanszaken, in strijd met de beginselen van rechtszekerheid, doeltreffendheid en evenredigheid?


title: Beroep, op 26 januari 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-21/98)

text:
7.3.98                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/13
Verzoek van de Pretura Circondariale di Torino bij                   1. vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
beschikking van 18 december 1997 om een prejudicieÈle                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
beslissing in het geding tussen Battital Srl en Regione                   zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/28/EG (1) van de
                            Piemonte                                      Raad van 23 juni 1994 tot vaststelling van de beginse-
                        (Zaak C-14/98)                                    len inzake de zoötechnische en genealogische voor-
                                                                          schriften voor de invoer uit derde landen van dieren,
                          (98/C 72/24)                                    alsmede van sperma, eicellen en embryo's en tot wijzi-
                                                                          ging van Richtlijn 77/504/EEG (2) betreffende raszui-
                                                                          vere fokrunderen, de ingevolge deze richtlijn en het
De Pretura Circondariale di Torino heeft bij beschikking                  Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
van 18 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                   komen; en
van Justitie op 22 januari 1998, in het geding tussen Batti-
tal Srl en Regione Piemonte, het Hof van Justitie van de             2. Ierland in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
beslissing over de navolgende vragen:                                Middelen en voornaamste argumenten
1. Geldt ingevolge artikel 1 van Richtlijn 95/40/EG (1)              Volgens artikel 189 van het EG-Verdrag is een richtlijn
     van de Commissie van 19 juli 1995, artikel 2 van                verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
     Richtlijn 96/14/EG (2) van de Commissie van 12 maart            elke lidstaat. Dit betekent ook, dat de lidstaten verplicht
     1996, en artikel 1 van Richtlijn 96/15/EG (3) van de            zijn de in de richtlijn voor de uitvoering daarvan gestelde
     Commissie van 14 maart 1996, in ItalieÈ (of in Itali-           termijn in acht te nemen. Deze termijn is op 1 juli 1995
     aanse regio's) nog een verbod op het binnenbrengen              verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft vastge-
     van organismen van de soort Citrus?                             steld die nodig zijn voor de omzetting van de in de conclu-
                                                                     sies van de Commissie bedoelde richtlijn in nationaal
                                                                     recht.
2. Is dit verbod per 1 april 1996 opgeheven?
                                                                     (1) PB L 178 van 12.7.1994, blz. 66.
                                                                     (2) PB L 206 van 12.8.1977, blz. 8.
3. Is het besluit van 31 januari 1996 van het Ministero
     delle Risorse Agricole, waarbij Richtlijn 95/40/EG is
     omgezet, onverenigbaar, wat de relevante bepalingen
     betreft, met de opheffing van het verbod op de invoer
     op Italiaans grondgebied (of een deel daarvan) van
     plantaardige organismen van de soort Citrus, zoals die
     lijkt voort te vloeien uit Richtlijn 95/40/EG van 19 juli       Beroep, op 28 januari 1998 ingesteld door Commissie van
     1995, juncto artikel 2 van Richtlijn 96/14/EG van                        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
     12 maart 1996 en artikel 1 van Richtlijn 96/15/EG                                      (Zaak C-24/98)
     van 14 maart 1996?
                                                                                (98/C 72/26)
(1) PB L 182 van 2.8.1995, blz. 14.
(2) PB L 68 van 19.3.1996, blz. 24.                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(3) PB L 70 van 20.3.1996, blz. 35.                                  is op 28 januari 1998 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, en
                                                                     M. Shotter, in het kader van de uitwisseling van ambtena-
                                                                     ren bij de Commissie gedetacheerd nationaal ambtenaar,
                                                                     als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst
Beroep, op 26 januari 1998 ingesteld door Commissie van              van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
          de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                        (Zaak C-21/98)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (98/C 72/25)
                                                                     Ð vast te stellen dat Ierland, door geen mededeling te
                                                                          doen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
                                                                          gen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/22/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
is op 26 januari 1998 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                          30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het ver-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                          lenen en het gebruik maken van vergunningen voor de
woordigd door J. Macdonald Flett, lid van haar juridische
                                                                          prospectie, de exploratie en de productie van koolwa-
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          terstoffen, of door niet de ter uitvoering daarvan nood-
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van
                                                                          zakelijke maatregelen vast te stellen, niet aan de krach-
haar juridische dienst, Centre Wagner.
                                                                          tens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                          heeft voldaan;
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het het Hof behage:                                        Ð Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-393/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 30 juni 2017 — Openbaar Ministerie tegen Freddy Lucien Magdalena Kirschstein, Thierry Frans Adeline Kirschstein

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 30 juni 2017 — Openbaar Ministerie tegen Freddy Lucien Magdalena Kirschstein, Thierry Frans Adeline Kirschstein
   (Zaak C-393/17)
   (2017/C 300/23)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerders: Freddy Lucien Magdalena Kirschstein, Thierry Frans Adeline Kirschstein

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de bepaling in artikel II.75 paragraaf 6 Codex Hoger Onderwijs van 11 oktober 2013 die op algemene wijze een verbod oplegt aan niet-erkende onderwijsinstellingen om gebruik te maken van de benaming „master” op de diploma’s die zij uitreiken, wanneer deze bepaling beoogt te waken over een reden van algemeen belang, zijnde de noodzaak om een hoog niveau van onderwijs te waarborgen waarbij gecontroleerd moet kunnen worden of effectief aan de vooropgestelde kwaliteitseisen voldaan is?

               2)

               Moet de richtlijn 2006/123/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de bepaling in artikel II.75 paragraaf 6 Codex Hoger Onderwijs van 11 oktober 2013, die op algemene wijze een verbod oplegt aan niet-erkende onderwijsinstellingen om gebruik te maken van de benaming „master” op de diploma’s die zij uitreiken, wanneer deze bepaling beoogt te waken over een reden van algemeen belang, zijnde de bescherming van afnemers van diensten?

               3)

               Doorstaat de strafbepaling voor de door de Vlaamse overheid niet-erkende onderwijsinstellingen die „master”-diploma’s uitreiken de evenredigheidstoets van artikel 9.1, sub c) en 10.2, sub c) van de richtlijn 2006/123/EG […]?

      (1)  PB 2005, L 149, blz. 22.

      (2)  PB 2006, L 376, blz. 36.


title: Doorhaling van de gevoegde zaken C-157/01 P en C-169/01 P

text:
24.1.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 21/29
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak C-135/02 (1)
                                                                                (2004/C 21/54)
Verschillende bepalingen van enkele Duitse deelstaten (die in
overeenstemming zijn met de federale model-Feuerungs-
verordnung van 24 februari 1995) zijn volgens de Commissie            De president van het Hof van Justitie van de Europese
in strijd met richtlijn 90/396/EEG inzake gastoestellen. Het          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
gaat daarbij om bepalingen betreffende                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
—     gasverwarmingsketels met een warmteprestatie van meer           02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
      dan 50 kw die enkel in aparte ruimtes mogen worden              Bondsrepubliek Duitsland.
      opgesteld;
                                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
—     bepaalde gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust
      met beveiligingsapparatuur die een stijging van de koo-
      lmonoxydeconcentratie in de lucht tot meer dan 30 ppm
      verhindert en
—     gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust met een                        Doorhaling van zaak C-142/02 (1)
      voorziening die onder bepaalde voorwaarden de
      gastoevoer blokkeert.                                                                   (2004/C 21/55)
Dit leidt ertoe dat het in het verkeer brengen van toestellen die     De president van het Hof van Justitie van de Europese
aan de richtlijn voldoen, in de betrokken deelstaten wordt            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 september
verhinderd, omdat daar reeds door de richtlijn gedekte aspec-         2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
ten, zoals de installatie van toestellen enkel in onbewoonde          02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
ruimtes, bescherming tegen uitstroming van onverbrand gas,            Groothertogdom Luxemburg.
explosiegevaar enz. door nationale bepalingen aanvullend
worden geregeld.                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
Volgens de Bondsrepubliek Duitsland zijn de lidstaten, met het
oog op de openbare veiligheid van personen en de bescherming
van het leven en de menselijke gezondheid tegen algemene
gevaren door stookplaatsen, met inachtneming van het natio-                         Doorhaling van zaak C-228/02 (1)
nale bouwrecht bevoegd om de veiligheid van dergelijke
stookplaatsen dienovereenkomstig te vergroten. De Commissie                                   (2004/C 21/56)
wijst deze argumentatie af met de opmerking dat het door de
richtlijn bestreken gebied — in overeenstemming met het
begrip „nieuw initiatief” — volledig is geregeld, zodat voor          De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanvullende nationale regels op dit gebied geen plaats meer is.       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-228/
(1) PB L 196, blz. 15.                                                02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
                                                                      (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken C-157/01 P en C-169/
                              01 P (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/02 (1)
                         (2004/C 21/53)
                                                                                (2004/C 21/57)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 2003 de
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-157/
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-229/02
01 P en C-169/01 P: Bondsrepubliek Duitsland tegen RAG
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
Aktiengesellschaft en UK Coal tegen Commissie van de
                                                                      beslissing): Bietergemeinschaft debis/AC e.a en Hauptverband
Europese Gemeenschappen.
                                                                      der österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 200 van 14.7.2001 en PB C 168 van 30.6.2001.                 (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak C-247/05: Beschikking van de president van het Hof van  7 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/14

         Beschikking van de president van het Hof van 7 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-247/05) (1)

   (2006/C 154/36)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-541/10: Beroep ingesteld op 22 november 2010 — ADEDY e.a./Raad van de Europese Unie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/49

         Beroep ingesteld op 22 november 2010 — ADEDY e.a./Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-541/10)
   ()
   2011/C 30/88
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Anotati Dioikisi Enoseon Dimosion Ypallilon (ADEDY) (Athene, Griekenland), S. Papaspyros (Athene, Griekenland) en I. Iliopoulos (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: M. Tsipra, dikigoros)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren besluit 2010/486/EU van de Raad van 7 september 2010 tot wijziging van besluit 2010/320/EU gericht tot Griekenland met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (PB L 241 van 14 september 2010, blz. 12);

               —

               nietig verklaren besluit 2010/320/EU van de Raad van 8 juni 2010 gericht tot Griekenland met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (PB L 145 van 11 juni 2010, blz. 6);

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun onderhavige beroep vorderen verzoekers nietigverklaring van besluit 2010/486/EU van de Raad van 7 september 2010 tot wijziging van besluit 2010/320/EU gericht tot Griekenland met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (PB L 241 van 14 september 2010, blz. 12), en nietigverklaring van besluit 2010/320/EU van de Raad van 8 juni 2010 gericht tot Griekenland met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (PB L 145 van 11 juni 2010, blz. 6).
   Tot staving voeren verzoekers de volgende middelen aan.
   In de eerste plaats betogen verzoekers dat de bestreden besluiten zijn vastgesteld met overschrijding van de bevoegdheden die de Verdragen aan de Europese Commissie en de Raad hebben toegekend. Meer bepaald poneren de artikelen 4 en 5 van de Verdragen de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid. Bovendien bepaalt artikel 5, lid 2, van de Verdragen uitdrukkelijk dat bevoegdheden die door de lidstaten niet aan de Unie zijn toebedeeld, aan de lidstaten toebehoren. Overeenkomstig de artikelen 126 e.v. van de Verdragen kunnen de maatregelen die de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure kan treffen en die in zijn besluiten kunnen worden opgenomen, niet specifiek, uitdrukkelijk en onwrikbaar zijn, aangezien de Verdragen de Raad geen dergelijke bevoegdheid verlenen.
   In de tweede plaats beklemtonen verzoekers dat de bestreden besluiten zijn vastgesteld met overschrijding van de bevoegdheden die de Verdragen aan de Europese Raad en de Commissie hebben verleend en dat zij er inhoudelijk mee in tegenspraak zijn. Meer bepaald vermelden de bestreden besluiten als rechtsgrondslag voor de vaststelling ervan de artikelen 126, lid 9, en 136 van het Verdrag. De bestreden besluiten zijn echter vastgesteld met overschrijding van de in die artikelen neergelegde bevoegdheden van de Europese Commissie en de Raad, eenvoudigweg als een maatregel tot uitvoering van een bilateraal akkoord tussen de 15 lidstaten van de eurozone die hadden besloten bilaterale leningen toe te kennen, en Griekenland. Een dergelijke bevoegdheid tot het vaststellen van een handeling door de Raad is echter niet erkend of voorzien in de Verdragen.
   In de derde plaats beklemtonen verzoekers dat de bestreden besluiten, door het invoeren van bezuinigingen op salarissen en pensioenen, verworven vermogensrechten van verzoekers aantasten en dus zijn vastgesteld met schending van artikel 1 van aanvullend protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.