title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juni 2000 in zaak C-302/98 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): M. Sehrer tegen Bundesknappschaft (Vrĳ verkeer van werknemers — Sociale zekerheid — Heffing van bĳdragen ziekteverzekering door lidstaat over de aanvullende pensioenen die in een andere lidstaat uit hoofde van een collectieve overeenkomst worden uitbetaald — Berekeningsgrondslag van de bĳdragen — Medetelling van in andere lidstaat reeds ingehouden bĳdragen)

text:
C 259/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             9.9.2000
Duitsland (gemachtigden: E. Röder en C.-D. Quassowski), be-                                 ARREST VAN HET HOF
treffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Bondsrepubliek Duitsland, door in strijd met artikel 2 van                                         (Zesde kamer)
verordening (EEG) nr. 2252/90 van de Commissie van 31 juli
1990 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)
nr. 2060/90 van de Raad betreffende de overgangsmaatregelen                                      van 15 juni 2000
voor het handelsverkeer met de Duitse Democratische Repu-
bliek in de sectoren landbouw en visserij (PB L 203, blz. 61),          in zaak C-302/98 (verzoek van het Bundessozialgericht
toe te staan, dat goederen waarvoor bij invoer vanuit Nederland         om een prejudiciële beslissing): M. Sehrer tegen Bundes-
een restitutie was toegekend, de Bondsrepubliek Duitsland                                          knappschaft (1)
werden binnengebracht zonder dat een aan het communautai-
re prijsniveau beantwoordende heffing werd geïnd en aan de
Gemeenschap afgedragen, en door alle douaneformaliteiten in             (Vrij verkeer van werknemers — Sociale zekerheid — Heffing
het interne Duitse goederenverkeer af te schaffen en niet de            van bijdragen ziekteverzekering door lidstaat over de aanvul-
noodzakelijke maatregelen voor de toepassing van verordening            lende pensioenen die in een andere lidstaat uit hoofde
nr. 2252/90 te treffen, de krachtens het EG-Verdrag op haar             van een collectieve overeenkomst worden uitbetaald —
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                Berekeningsgrondslag van de bijdragen — Medetelling van
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almei-                 in andere lidstaat reeds ingehouden bijdragen)
da, president van de Zesde kamer, waarnemend voor de
president van de Vijfde kamer, L. Sevón (rapporteur), C. Gul-                                    (2000/C 259/03)
mann, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, rechters; advocaat-
generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 15 juni 2000 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                (Procestaal: Duits)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Door in strijd met artikel 2 van verordening (EEG)
      nr. 2252/90 van de Commissie van 31 juli 1990 houdende
      uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2060/90           In zaak C-302/98, betreffende een verzoek aan het Hof
      van de Raad betreffende de overgangsmaatregelen voor het          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
      handelsverkeer met de Duitse Democratische Republiek in de        het Bundessozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangig
      sectoren landbouw en visserij toe te staan, dat goederen          geding tussen M. Sehrer en Bundesknappschaft, in tegenwoor-
      waarvoor bij uitvoer uit Nederland een restitutie was toegekend,  digheid van: Landesversicherungsanstalt für das Saarland, om
      de Bondsrepubliek Duitsland werden binnengebracht zonder          een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6,
      dat een aan het communautaire prijsniveau beantwoordende          48 en 49 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12 EG, 39
      heffing werd geïnd en aan de Gemeenschap afgedragen, en door      EG en 40 EG), 50 EG-Verdrag (thans artikel 41 EG) en 51 EG-
      alle douaneformaliteiten in het interne Duitse goederenverkeer    Verdrag (thans, na wijziging, artikel 42 EG), alsmede van
      af te schaffen en niet de noodzakelijke maatregelen voor de       artikel 3 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
      toepassing van verordening nr. 2252/90 te treffen, is de          14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-
      Bondsrepubliek Duitsland de krachtens het EG-Verdrag op           heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
      haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                      hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen
                                                                        (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verorde-
                                                                        ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB
                                                                        L 230, blz. 6), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                        volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann,
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten van de             J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en F. Macken, rechters;
      procedure verwezen.                                               advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
                                                                        op 15 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                        als volgt:
                                                                        Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) staat
                                                                        eraan in de weg, dat een lidstaat de ziekteverzekeringsbijdragen van
                                                                        een onder zijn wetgeving vallende gepensioneerde werknemer berekent
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                            op de grondslag van het brutobedrag van het aanvullende pensioen
                                                                        dat die werknemer uit hoofde van een collectieve overeenkomst uit een
                                                                        andere lidstaat ontvangt, zonder rekening ermee te houden dat een
                                                                        deel van het brutobedrag van dat pensioen reeds in de andere staat is
                                                                        ingehouden als bijdrage aan de ziekteverzekering.
                                                                        (1) PB C 299 van 26.9.1998.


title: Zaak C-444/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto — Italië) — Associazione Italia Nostra Onlus/Comune di Venezia e.a. (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Artikel 3, lid 3 — Plannen en programma’s waarvoor een milieubeoordeling alleen dan verplicht is wanneer de lidstaten bepalen dat zij aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben — Geldigheid in het licht van het VWEU en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Begrip gebruik van „kleine gebieden op lokaal niveau” — Nationale regeling waarbij de oppervlakte van de betrokken gebieden in aanmerking wordt genomen)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto — Italië) — Associazione Italia Nostra Onlus/Comune di Venezia e.a.
   (Zaak C-444/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s - Artikel 3, lid 3 - Plannen en programma’s waarvoor een milieubeoordeling alleen dan verplicht is wanneer de lidstaten bepalen dat zij aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben - Geldigheid in het licht van het VWEU en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Begrip gebruik van „kleine gebieden op lokaal niveau” - Nationale regeling waarbij de oppervlakte van de betrokken gebieden in aanmerking wordt genomen))
   (2017/C 053/17)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Associazione Italia Nostra Onlus

      Verwerende partijen: Comune di Venezia, Ministero per i beni e le attività culturali, Regione del Veneto, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero della Difesa Capitaneria di Porto di Venezia en Agenzia del Demanio

      in tegenwoordigheid van: Società Ca’ Roman Srl

      Dictum

               1)

               Bij de beoordeling van de eerste prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die, in het licht van het VWEU en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de geldigheid van artikel 3, lid 3, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s kunnen aantasten.

               2)

               Artikel 3, lid 3, van richtlijn 2001/42, gelezen in samenhang met overweging 10 van die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat bij het definiëren van het in dat lid gebruikte begrip „kleine gebieden op lokaal niveau” naar de omvang van het betrokken gebied moet worden verwezen met inachtneming van de volgende voorwaarden:

                           —

                           het plan of programma wordt door een lokale instantie, en niet door een regionale of nationale instantie, opgesteld en/of vastgesteld, en

                           —

                           binnen het onder de lokale instantie ressorterende grondgebied is de omvang van dat gebied, vergeleken met die van dat grondgebied, gering.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak T-222/09: Arrest van het Gerecht van 9 februari 2011 — Ineos Healthcare/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALPHAREN — Oudere nationale woordmerken ALPHA D3 — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 74 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76 van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/16

         Arrest van het Gerecht van 9 februari 2011 — Ineos Healthcare/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN)
   (Zaak T-222/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALPHAREN - Oudere nationale woordmerken ALPHA D3 - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 74 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76 van verordening nr. 207/2009))
   2011/C 89/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ineos Healthcare Ltd (Warrington, Cheshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en A. Smith, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Jeruzalem, Israël)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 maart 2009 (zaak R 1897/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Teva Pharmaceutical Industries Ltd en Ineos Healthcare Ltd.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 24 maart 2009 (zaak R 1897/2007-2) wordt vernietigd met betrekking tot de tot de volgende categorieën behorende waren: „Farmaceutische en diergeneeskundige producten die magnesiumijzerhydroxycarbonaat of -hydrotalciet dan wel van deze bestanddelen afgeleide stoffen bevatten”, „fosfaatbindmiddelen voor de behandeling van hyperfosfaatemie”.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de helft van de kosten van Ineos Healthcare Ltd.

               4)

               Ineos Healthcare draagt de helft van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-310/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 augustus 2009 — Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique/Société Accor

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 augustus 2009 — Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique/Société Accor
   (Zaak C-310/09)
   2009/C 233/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

      Verwerende partij: Société Accor

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Moeten de artikelen 56 en 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een belastingstelsel dat ter voorkoming van economische dubbele belasting van dividenden:

                                       i)

                                       een moedervennootschap toestaat om het avoir fiscal dat wordt toegekend bij een dividenduitkering, te verrekenen met de voorheffing die zij moet betalen wanneer zij door haar dochterondernemingen uitgekeerde dividenden uitkeert aan haar eigen aandeelhouders, wanneer deze dividenden afkomstig zijn van een in Frankrijk gevestigde dochteronderneming,

                                       ii)

                                       maar deze mogelijkheid niet biedt wanneer deze dividenden afkomstig zijn van een dochteronderneming die is gevestigd in een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap, daar volgens dit stelsel in een dergelijk geval geen avoir fiscal wordt toegekend bij de uitkering van deze dividenden door deze dochteronderneming om reden dat een dergelijk stelsel op zichzelf voor de moedervennootschap een schending oplevert van de beginselen van het vrije verkeer van kapitaal en van de vrijheid van vestiging?

                           b)

                           Indien vraag 1o ontkennend wordt beantwoord, moeten deze artikelen dan aldus worden uitgelegd dat zij zich niettemin verzetten tegen een dergelijk stelsel zo ook rekening moet worden gehouden met de situatie van de aandeelhouders, om reden dat het bedrag van de dividenden die een moedervennootschap van haar dochterondernemingen heeft ontvangen en aan haar eigen aandeelhouders uitkeert, gelet op de betaling van de voorheffing, verschilt naargelang van de locatie van deze dochterondernemingen, in Frankrijk dan wel in een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap, zodat dit stelsel aandeelhouders kan ontraden om in deze moedervennootschap te investeren en derhalve negatieve gevolgen kan hebben voor de kapitaalinzameling door deze vennootschap en deze vennootschap kan ontraden om kapitaal in te brengen in in andere lidstaten dan Frankrijk gevestigde dochterondernemingen, of om in deze lidstaten dochterondernemingen op te richten?

               2.

               Indien de vragen I, 1o cf 2o, bevestigend worden beantwoord en de artikelen 56 en 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus moeten worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen het boven beschreven heffingsstelsel en de overheid derhalve in beginsel gehouden is tot restitutie van de bedragen die zij op basis van dit stelsel heeft ontvangen voor zover dit in strijd met het gemeenschapsrecht is gebeurd, belet het gemeenschapsrecht dan, in een stelsel waarin een heffing op zich niet door de belastingplichtige wordt afgewenteld op een derde:

                           a)

                           dat de overheid zich kan verzetten tegen terugstorting van de door de moedervennootschap betaalde bedragen om reden dat deze restitutie zou leiden tot ongerechtvaardigde verrijking van deze vennootschap,

                           b)

                           en, bij een ontkennend antwoord, het gegeven dat het door de moedervennootschap betaalde bedrag voor haar geen boekhoudkundige of fiscale last vormt, maar slechts in mindering wordt gebracht op het totale bedrag dat aan haar eigen aandeelhouders kan worden uitgekeerd, als verweer kan worden aangevoerd tegen een bevel tot restitutie van dit bedrag aan deze vennootschap?

               3.

               Staan de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, gelet op het antwoord op de vragen I en II, eraan in de weg dat voor de restitutie van de bedragen waarmee kan worden gewaarborgd dat een en hetzelfde belastingstelsel wordt toegepast op dividenduitkeringen door de moedervennootschap, of dit dividend nu afkomstig is van haar dochterondernemingen die in Frankrijk zijn gevestigd dan wel in een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap, de voorwaarde geldt dat de belastingplichtige, in voorkomend geval onder voorbehoud van bepalingen van het bilaterale verdrag inzake de uitwisseling van informatie tussen Frankrijk en de lidstaat waar de dochteronderneming is gevestigd, voor elk dividend in het geding de gegevens overlegt die hij als enige in bezit heeft met betrekking tot het daadwerkelijk toegepaste belastingtarief en de belasting die daadwerkelijk is betaald over de winst die zijn in een andere lidstaat van de Europese gemeenschap dan Frankrijk gevestigde dochterondernemingen hebben behaald, terwijl deze bewijzen, bekend bij de overheid, niet zijn vereist voor in Frankrijk gevestigde dochterondernemingen?


title: Zaak T-5/12: Beroep ingesteld op 4 januari 2012 — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte/BHIM (Wash & Coffee)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/19

         Beroep ingesteld op 4 januari 2012 — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte/BHIM (Wash & Coffee)
   (Zaak T-5/12)
   2012/C 65/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissingen van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 7 november 2011 in zaak R 992/2011-4, en van het Bureau voor harmonisatie (afdeling merken) van 11 maart 2011 inzake gemeenschapsmerkaanvraag CTM 9094459 te vernietigen voor zover de aanvraag is afgewezen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de eigen kosten en de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Wash & Coffee” voor waren en diensten van klassen 25, 37 en 43

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 op grond dat het Bureau heeft nagelaten de aan zijn beslissing ten grondslag liggende feiten op een adequate wijze te onderzoeken, alsmede schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 op grond dat het aangevraagde merk over onderscheidend vermogen beschikt.


title: Zaak C-199/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ciclat Soc. Coop./Consip SpA, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 45 — Artikelen 49 en 56 VWEU — Overheidsopdrachten — Voorwaarden voor uitsluiting van een procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten — Uniform document betreffende de regelmatige betaling van socialezekerheidsbijdragen — Rectificatie van onregelmatigheden)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/7

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ciclat Soc. Coop./Consip SpA, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture
   (Zaak C-199/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 45 - Artikelen 49 en 56 VWEU - Overheidsopdrachten - Voorwaarden voor uitsluiting van een procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten - Uniform document betreffende de regelmatige betaling van socialezekerheidsbijdragen - Rectificatie van onregelmatigheden))
   (2017/C 014/08)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ciclat Soc. Coop.

      Verwerende partijen: Consip SpA, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture

      in tegenwoordigheid van: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL), Team Service SCARL, als lasthebber van ATI-Snam Lazio Sud Srl en Ati-Linda Srl, Consorzio Servizi Integrati

      Dictum

   Artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, die de aanbestedende dienst verplicht om een schending van de voorschriften inzake de betaling van socialezekerheidsbijdragen die is vastgesteld in een door de aanbestedende dienst ambtshalve aangevraagd en door de socialezekerheidsorganen afgegeven getuigschrift, aan te merken als een uitsluitingsgrond, wanneer deze schending bestond op het tijdstip van deelname aan een aanbesteding, en dit zelfs indien zij op de datum van gunning of ambtshalve controle door de aanbestedende dienst niet meer bestond.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Zaak T-473/11: Beroep ingesteld op 30 augustus 2011 — Longevity Health Products/BHIM — Weleda Trademark (MENOCHRON)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/45

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2011 — Longevity Health Products/BHIM — Weleda Trademark (MENOCHRON)
   (Zaak T-473/11)
   2011/C 311/84
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahamas) (vertegenwoordiger: J. Korab, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Weleda Trademark AG (Arlesheim, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               het beroep van Longevity Health Products, Inc. ontvankelijk verklaren;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 juli 2011 in zaak R 2345/2010-4 vernietigen en de oppositie van Weleda Trademark AG tegen gemeenschapsmerkaanvraag CTM 005050752 afwijzen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MENOCHRON” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Weleda Trademark AG

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „MENODORON” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak C-244/08: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Zesde btw-richtlijn — Artikel 17 — Achtste richtlijn (79/1072/EEG) — Artikel 1 — Dertiende richtlijn (86/560/EEG) — Artikel 1 — Btw-aftrek of -teruggaaf — In andere lidstaat of in derde land gevestigde belastingplichtige die echter vaste inrichting heeft in betrokken lidstaat)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-244/08) (1)

   (Niet-nakoming - Zesde btw-richtlijn - Artikel 17 - Achtste richtlijn (79/1072/EEG) - Artikel 1 - Dertiende richtlijn (86/560/EEG) - Artikel 1 - Btw-aftrek of -teruggaaf - In andere lidstaat of in derde land gevestigde belastingplichtige die echter vaste inrichting heeft in betrokken lidstaat)
   2009/C 220/20
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Aresu en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Bruni, G. De Bellis en G. Palmieri, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 1 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11) en van artikel 1 van de Dertiende richtlijn (86/560/EEG) van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen (PB L 326, blz. 40) — Teruggaaf van btw aan een belastingplichtige die in een andere lidstaat of in een derde land is gevestigd, doch in Italië een vaste inrichting heeft

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is, op het gebied van de teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde aan een belastingplichtige die in een andere lidstaat of in een derde land woonachtig is, doch een vaste inrichting heeft in de betrokken lidstaat, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, en artikel 1 van de Dertiende richtlijn (86/560/EEG) van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen, door een belastingplichtige die in een andere lidstaat of in een derde land is gevestigd, doch in Italië een vaste inrichting heeft en in de betrokken periode goederen heeft geleverd of diensten heeft verricht in Italië, te verplichten voor de teruggaaf van als voorbelasting betaalde belasting over de toegevoegde waarde gebruik te maken van de procedures waarin deze richtlijnen voorzien, in plaats van deze belasting waarde gewoon te kunnen aftrekken, wanneer de verkrijging uit hoofde waarvan om teruggave van deze belasting wordt verzocht, niet via de vaste inrichting in Italië, maar rechtstreeks door de hoofdvestiging van deze belastingplichtige is afgewikkeld.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008


title: Zaak T-165/15: Beroep ingesteld op 7 april 2015 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/18

         Beroep ingesteld op 7 april 2015 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie
   (Zaak T-165/15)
   (2015/C 228/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) en Airport Marketing Services Ltd (Dublin) (vertegenwoordigers: G. Berrisch, E. Vahida en G. Metaxas-Maranghidis, advocaten, en B. Byrne, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters concluderen:

               —

               tot nietigverklaring van artikel 1, leden 1 en 2, en (voor zover zij artikel 1, leden 1 en 2 betreffen) van de artikelen 3, 4 en 5 van het besluit van de Europese Commissie van 23 juli 2014 in staatssteunzaak SA.22614 houdende vaststelling dat Ryanair en Airport Marketing Services onrechtmatige staatssteun hebben ontvangen van de Chambre de Commerce et d’Industrie de Pau-Béarn, die onverenigbaar is met de interne markt, en

               —

               tot verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit is in strijd met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoeksters’ rechten van verdediging, aangezien de Commissie verzoeksters geen toegang heeft verleend tot het dossier van het onderzoek en hen niet in de gelegenheid heeft gesteld hun standpunten daadwerkelijk kenbaar te maken.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden, aangezien zij de betrokken maatregelen ten onrechte heeft toegerekend aan de staat.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden, aangezien zij ten onrechte heeft geweigerd om zich te baseren op een vergelijkende analyse, die tot de conclusie zou hebben geleid dat aan verzoeksters geen steun is verleend. Subsidiair heeft de Commissie de marketingdiensten niet op de juiste waarde geschat, de beweegreden achter de beslissing van de luchthaven om dergelijke diensten aan te schaffen ten onrechte van tafel geschoven, ten onrechte de mogelijkheid uitgesloten dat een gedeelte van de marketingdiensten was verworven voor doeleinden van algemeen belang, en nagelaten om de marketingovereenkomsten zowel te beoordelen vanuit het perspectief van een particuliere investeerder dat door de eigenaar van de luchthaven werd ingenomen als vanuit het perspectief van een particuliere investeerder dat door de luchthavenexploitant werd ingenomen, en heeft zij haar conclusies gebaseerd op onvolledige gegevens, op grond waarvan onmogelijk de winstgevendheid van de luchthaven kon worden berekend. Zij heeft voorts een buitensporig korte tijdshorizon gehanteerd, haar beoordeling ten onrechte uitsluitend gebaseerd op de reeds afgesproken routes, en geen rekening gehouden met de externe netwerkeffecten die de luchthaven dankzij haar band met Ryanair naar alle waarschijnlijk zou ondervinden. En zelfs al zouden verzoeksters een voordeel hebben ontvangen, dan heeft de Commissie hoe dan ook niet aangetoond dat het om een selectief voordeel ging.

               4.

               Vierde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: de Commissie heeft de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU geschonden. Zij heeft namelijk een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en het recht onjuist opgevat door vast te stellen dat de steun aan Ryanair en AMS gelijk was aan de gecumuleerde marginale verliezen van Pau airport, terwijl zij eigenlijk had moeten nagaan welk voordeel Ryanair en AMS in de praktijk hebben genoten. De Commissie had moeten onderzoeken in welke mate het vermeende voordeel daadwerkelijk ten goede was gekomen aan de passagiers van Ryanair. Zij heeft bovendien nagelaten om eventuele competitieve voordelen die Ryanair door de (beweerdelijk) niet-kostendekkende betalingsstromen van de luchthaven Pau zou hebben genoten, in cijfers uit te drukken. Tot slot heeft de Commissie niet naar behoren uitgelegd waarom de terugvordering van het in het besluit gespecificeerde steunbedrag noodzakelijk was om opnieuw tot de situatie te komen die bestond vóór de steunverlening.


title: Zaak C-597/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2011 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011 in zaak T-232/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/42

      Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2011 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011 in zaak T-232/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie
      (Zaak C-597/11 P)
      (2012/C 25/79)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, Δικηγόροι)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

                  —

                  het arrest van het Gerecht te vernietigen;

                  —

                  zijn volledige rechtsmacht uit te oefenen en het bij brief van 19 juni 2006 aan rekwirante medegedeelde besluit van de Commissie (DG Belastingen en Douane-unie) tot afwijzing van de offerte die rekwirante had ingediend in het kader van de oproep tot inschrijving TAXUD/2005/AO-001 voor specificatie, ontwikkeling, onderhoud en ondersteuning van computersystemen van de douane voor IT-projecten van het DG-TAXUD (CUST-DEV) (PB 2005, S 187-183846), en houdende gunning van die opdracht aan een andere inschrijver nietig te verklaren, alsook de gevorderde schadevergoeding toe te kennen;

                  —

                  subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een beslissing ten gronde;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de gerechtelijke en buitengerechtelijke kosten van rekwirante, de kosten in verband met de procedure in eerste aanleg daaronder begrepen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest om de volgende redenen moet worden vernietigd.
      In de eerste plaats stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een verkeerde uitlegging te hebben gegeven aan de artikelen 89, lid 1, en 98, lid 1, van het het Financieel Reglement, en de artikelen 140, leden 1 en 2, en 141, lid 2, van de uitvoeringsvoorschriften, alsook aan de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie, transparantie en vrije mededinging.
      In de tweede plaats voert rekwirante aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de overgelegde bewijzen verkeerd te hebben opgevat en te hebben verdraaid.
      Bovendien stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een verkeerde uitlegging te hebben gegeven aan de wijziging van de selectiecriteria, alsook door de vele kennelijk onjuiste beoordelingen die bij de evaluatie van de inschrijving zijn verricht, niet te hebben onderzocht, en door het bestreden arrest ontoereikend te hebben gemotiveerd.


title: Zaak F-83/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 26 mei 2011 — Kalmár/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Ontslag — Vordering tot nietigverklaring — Betaling van bezoldiging — Gevolg van arrest houdende nietigverklaring)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/51

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 26 mei 2011 — Kalmár/Europol
   (Zaak F-83/09) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van Europol - Ontslag - Vordering tot nietigverklaring - Betaling van bezoldiging - Gevolg van arrest houdende nietigverklaring)
   2011/C 252/109
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Kalmár (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: D. C. Coppens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van de besluiten van Europol van 4 en 24 februari 2009 om verzoeker te ontslaan en hem gedurende de opzegtermijn te schorsen. Anderzijds, verzoek om vergoeding van verzoekers immateriële schade.

      Dictum

               1)

               Het besluit van 4 februari 2009 waarbij de directeur van de Europese Politiedienst (Europol) de overeenkomst voor bepaalde tijd van Kalmár heeft opgezegd, het besluit van 24 februari 2009 waarbij de directeur van Europol de betrokkene heeft ontslagen van de verplichting om de opzeggingstermijn te voltooien en het besluit van 18 juli 2009 tot afwijzing van zijn klacht worden nietig verklaard.

               2)

               Europol wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 5 000 EUR aan verzoeker.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               Europol zal naast zijn eigen kosten de kosten van Kalmár dragen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010, blz. 80.


title: Gevoegde zaken C-72/14 en C-197/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2015 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch (Nederland) en de Hoge Raad der Nederlanden] — X/Inspecteur van Rijksbelastingdienst (C-72/14) en T. A. van Dijk/Staatssecretaris van Financiën (C-197/14) (Prejudiciële verwijzing — Migrerende werknemers — Sociale zekerheid — Toepasselijke wetgeving — Rijnvarenden — E101-verklaring — Bewijskracht — Voorlegging aan het Hof — Verplichting tot verwijzing)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2015 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch (Nederland) en de Hoge Raad der Nederlanden] — X/Inspecteur van Rijksbelastingdienst (C-72/14) en T. A. van Dijk/Staatssecretaris van Financiën (C-197/14)
   (Gevoegde zaken C-72/14 en C-197/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Migrerende werknemers - Sociale zekerheid - Toepasselijke wetgeving - Rijnvarenden - E101-verklaring - Bewijskracht - Voorlegging aan het Hof - Verplichting tot verwijzing))
   (2015/C 363/11)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechters

   Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: X (C-72/14), T. A. van Dijk (C-197/14)

      Verwerende partijen: Inspecteur van Rijksbelastingdienst (C-72/14), Staatssecretaris van Financiën (C-197/14)

      Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 2, onder a), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en de artikelen 10 quater tot en met 11 bis, 12 bis en 12 ter van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, beide zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, en gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moeten aldus worden uitgelegd dat een verklaring die het bevoegde orgaan van een lidstaat, in de vorm van een E101-verklaring, heeft afgegeven teneinde te bevestigen dat een werknemer is onderworpen aan de sociale wetgeving van die lidstaat, terwijl deze werknemer valt onder het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van Rijnvarenden, aangenomen door de Regeringsconferentie belast met de herziening van het Verdrag van 13 februari 1961 betreffende de sociale zekerheid van Rijnvarenden, ondertekend te Genève op 30 november 1979, niet bindend is voor de organen van de andere lidstaten, en dat het in dit verband niet relevant is dat het orgaan van afgifte niet beoogde een echte E101-verklaring af te geven, maar om administratieve redenen het standaardformulier van die verklaring heeft gebruikt.

               2)

               Artikel 267, derde alinea, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechterlijke instantie waarvan de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, zoals de verwijzende rechter, niet gehouden is zich tot het Hof van Justitie van de Europese Unie te wenden op de enkele grond dat een lagere nationale rechter in een zaak die vergelijkbaar is met de aan haar voorgelegde zaak en die betrekking heeft op exact dezelfde problematiek, een prejudiciële vraag heeft gesteld aan het Hof van Justitie van de Europese Unie, noch om de beantwoording van die vraag af te wachten.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.

      PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-66/03: Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
22.3.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 70/19
10 februari 2003, in het geding tussen Alain Rousseau en                  Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
Association Comité économique régional fruits et légumes de               van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
Bretagne (CERAFEL), het Hof van Justitie van de Europese                                                 bliek
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                                                (Zaak C-66/03)
                                                                                (2003/C 70/30)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
„Wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 15 ter, leden 1              op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
en 8, van verordening nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei                  door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
1972 (1) bepaalde regels inzake productie en commercialisatie             woordigd door N. Yerrel als gemachtigde, domicilie gekozen
verplicht stelt voor de in de regio van een comité économique             hebbende te Luxemburg.
gevestigde en daarbij niet-aangesloten telers en bepaalt dat zij
dezelfde bijdragen, of een deel daarvan, als de aangesloten               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
telers verschuldigd zijn, kan een landbouwer die actief is in de          dat het den Hove behage:
biologische landbouw, zich dan, gelet op artikel 3 van
                                                                          a)     vast te stellen dan de Franse Republiek door niet de
verordening nr. 2092/91 van 24 juni 1991 (2), met succes op
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
het non-discriminatiebeginsel beroepen, met name omdat de
door het comité économique uitgevaardigde regels inzake het                      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/39/EG
                                                                                van de Commissie van 8 juni 2000 tot vaststelling
uit de markt nemen voor hem geen of slechts een gering
belang hebben.”                                                                  van een eerste lijst van indicatieve grenswaarden voor
                                                                                beroepsmatige blootstelling ter uitvoering van Richtlijn
                                                                                98/24/EG van de Raad betreffende de bescherming van
                                                                                de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen
                                                                                risico’s van chemische agentia op het werk (1), althans
( 1) Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972                   door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
     houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de                  delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     sector groenten en fruit (PB L 118 van 20.05.1972, blz. 1).                 verplichtingen niet is nagekomen;
( 2) Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni
     1991 inzake de biologische produktiemethode en aanduidingen          b)     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
     dienaangaande op landbouwprodukten en levensmiddelen (PB
     L 198 van 22.07.1991, blz. 1).
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De termijn is verstreken op 31 december 2001.
                                                                          (1 ) PB L 142 van 16.06.2000, blz. 7.


title: Zaak C-262/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof - Oostenrijk) – GD European Land Systems – Steyr GmbH/Zollamt Eisenstadt Flughafen Wien (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Indeling van de goederen — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gecombineerde nomenclatuur — Post 8710 en postonderverdeling 9305 91 00 — Aantekening 3 bij afdeling XVII en aantekening 1, onder c), bij hoofdstuk 93 — Gevechtswagens en pantserauto’s — Oorlogswapens — Indeling van een torensysteem)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/9

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof - Oostenrijk) – GD European Land Systems – Steyr GmbH/Zollamt Eisenstadt Flughafen Wien
   (Zaak C-262/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Indeling van de goederen - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gecombineerde nomenclatuur - Post 8710 en postonderverdeling 9305 91 00 - Aantekening 3 bij afdeling XVII en aantekening 1, onder c), bij hoofdstuk 93 - Gevechtswagens en pantserauto’s - Oorlogswapens - Indeling van een torensysteem))
   (2016/C 260/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GD European Land Systems – Steyr GmbH

      Verwerende partij: Zollamt Eisenstadt Flughafen Wien

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1001/2013 van de Commissie van 4 oktober 2013, moet aldus worden uitgelegd dat een torensysteem, zoals dit welk aan de orde is in het hoofdgeding, dat is ingevoerd voor de productie of de assemblage van gevechtstanks en dat nadien daadwerkelijk daarvoor is gebruikt, onder post 8710 van deze gecombineerde nomenclatuur valt indien het „hoofdzakelijk” bestemd is voor een gevechtstank, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren, rekening houdend met de objectieve kenmerken en eigenschappen van dat torensysteem, zonder dat het gebruik dat in casu uiteindelijk van dit systeem is gemaakt, beslissend is voor de indeling ervan. Indien dat niet het geval is, moet het betrokken torensysteem – als deel of toebehoren van een „oorlogswapen” – onder postonderverdeling 9305 9100 van de GN worden ingedeeld.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak F-19/14: Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ZZ/Commissie

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/41

         Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-19/14)
   2014/C 184/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de extra pensioenrechten van verzoeker in de pensioenregeling van de Unie te berekenen krachtens de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2 van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en derhalve niet van toepassing verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van 24 mei 2013 om de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding heeft verkregen in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2 van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-187/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Zutphen — Nederland) — Strafzaak tegen Dirk Endendijk (Richtlijn 91/629/EEG — Beschikking 97/182/EG — Kalverfokkerij — Individuele hokken — Verbod van aanbinden van kalveren — Betekenis van werkwoord aanbinden — Aard en lengte van verbindingsmiddel — Van elkaar afwijkende taalversies — Uniforme uitlegging)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Zutphen — Nederland) — Strafzaak tegen Dirk Endendijk
   (Zaak C-187/07) (1)

   (Richtlijn 91/629/EEG - Beschikking 97/182/EG - Kalverfokkerij - Individuele hokken - Verbod van aanbinden van kalveren - Betekenis van werkwoord „aanbinden’ - Aard en lengte van verbindingsmiddel - Van elkaar afwijkende taalversies - Uniforme uitlegging)
   (2008/C 128/23)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank Zutphen
   Partij in de strafzaak
   Dirk Endendijk
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank Zutphen — Uitlegging van punt 8 van de bijlage bij richtlijn 91/629/EEG van de Raad van 19 november 1991 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren (PB L 340, blz. 28), juncto artikel 1, punt 3, van beschikking 97/182/EG van de Commissie van 24 februari 1997 houdende wijziging van de bijlage bij richtlijn 91/629 (PB L 76, blz. 30) — Begrip „aangebonden”
   Dictum
   Een kalf is aangebonden in de zin van richtlijn 91/629/EEG van de Raad van 19 november 1991 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren, zoals gewijzigd bij beschikking 97/182/EG van de Commissie van 24 februari 1997, wanneer het op zijn plaats wordt gehouden met een verbindingsmiddel, ongeacht de aard en de lengte daarvan en de redenen waarom het dier is vastgebonden.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak F-63/15: Beroep ingesteld op 23 april 2015 — ZZ/BHIM

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/28

         Beroep ingesteld op 23 april 2015 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-63/15)
   (2015/C 221/38)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 4 juni 2014 om verzoeksters arbeidsovereenkomst overeenkomstig een daarin opgenomen clausule te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bij schrijven van 4 juni 2014 meegedeeld besluit van het BHIM om verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris bij het BHIM met een opzegtermijn van 6 maanden, ingaande op 4 juni 2014, te beëindigen;

               —

               veroordeling van het BHIM tot betaling van een passende vergoeding waarvan de hoogte door het Gerecht zal worden vastgesteld voor de materiële en immateriële schade die zij door bovengenoemd besluit van het BHIM heeft geleden;

               —

               veroordeling van het BHIM om verzoekster, met volledig herstel van de loopbaan die zij zonder onderbreking van het dienstverband zou hebben gehad, opnieuw in dienst te nemen en haar materiële schade volledig te vergoeden, met name door uitbetaling van alle achterstallige salarissen en alle andere materiële schade die zij door de onrechtmatige gedraging van het BHIM heeft geleden (met aftrek van de ontvangen werkloosheidsuitkering);

               —

               subsidiair, voor het geval het in casu juridisch of feitelijk onmogelijk is om verzoekster opnieuw in dienst te nemen en/of haar onder de huidige voorwaarden in dienst te houden, veroordeling van het BHIM tot betaling van een vergoeding voor de materiële schade die verzoekster heeft geleden door de onrechtmatige beëindiging van haar dienstverband, ter hoogte van het verschil tussen de inkomsten die zij daadwerkelijk mag verwachten en die welke zij zou hebben gehad indien de overeenkomst werd voortgezet, rekening houdend met de pensioenbijdragen en andere aanspraken.

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-208/10: Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/25

         Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-208/10) (1)

   2011/C 63/48
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-234/08: Beroep ingesteld op 30 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/16

         Beroep ingesteld op 30 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-234/08)
   (2008/C 183/32)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: H. Støvlbæk, gemachtigde)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië (1), althans door de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van deze richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2007 verstreken.

      (1)  PB L 363, blz. 141.


title: Zaak C-175/05: Beroep, op 19 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/7

         Beroep, op 19 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-175/05)
   (2005/C 155/13)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 april 2005 beroep ingesteld tegen Ierland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Shotter en W. Wills als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat Ierland, door alle categorieën instellingen voor openbare uitlening in de zin van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (1), vrij te stellen, zijn verplichtingen op grond van de artikelen 1 en 5 van deze richtlijn niet is nagekomen;

               2.

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 1, lid 3, van de richtlijn definieert „uitlening” als het voor gebruik ter beschikking stellen voor een beperkte tijd en zonder direct of indirect economisch of commercieel voordeel, „indien dat plaatsvindt via voor het publiek toegankelijke instellingen”. Artikel 5, lid 3, staat de lidstaten toe om „bepaalde categorieën instellingen” vrij te stellen van de betaling van een vergoeding.
   De Ierse autoriteiten hebben zich gebaseerd op artikel 5, lid 3, van de richtlijn en bij Order „voormelde categorieën van instellingen [vrijgesteld] van de betaling van een vergoeding met betrekking tot het uitlenen als activiteit”. De reikwijdte van deze vrijstelling is zo ruim dat alle openbare onderwijs- en academische instellingen die voor het publiek toegankelijk zijn, openbaar mogen uitlenen, met als gevolg dat alle instellingen voor openbare uitlening van uitleenrechten zijn vrijgesteld en dus geen vergoeding hoeven te betalen.
   De Commissie voert aan dat deze situatie kennelijk verder gaat dan op grond van de uitzonderingen van artikel 5, lid 3, van de richtlijn is toegestaan en dat Ierland daarom zijn verplichtingen op grond van de artikelen 1 en 5 van de richtlijn niet is nagekomen.

      (1)  PB L 346, 27.11.1992, blz. 61


title: Zaak T-51/06: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Fardem Packaging/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector van industriële kunststof zakken — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Medewerking tijdens administratieve procedure” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/9

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Fardem Packaging/Commissie
   (Zaak T-51/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector van industriële kunststof zakken - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Medewerking tijdens administratieve procedure)
   2012/C 6/10
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Fardem Packaging BV (Edam, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. J. Leeflang en W. Geelhoed, vervolgens F. Leeflang en S. de Boer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, A. Nijenhuis en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 def. van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (Zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), betreffende een mededingingsregeling op de markt van industriële kunststof zakken, alsook een verzoek tot verlaging van de geldboete die verzoekster bij deze beschikking is opgelegd

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Fardem Packaging BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak T-456/10: Arrest van het Gerecht van 20 mei 2015 — Timab Industries en CFPR/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van fosfaten voor diervoeder — Besluit houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 101 VWEU — Toewijzing van verkoopquota, coördinatie van prijzen en verkoopvoorwaarden alsook uitwisseling van gevoelige commerciële informatie — Afbreking door verzoeksters van de schikkingsprocedure — Geldboeten — Motiveringsplicht — Zwaarte en duur van de inbreuk — Medewerking — Geen toepassing van de in de schikkingsprocedure meegedeelde waarschijnlijke boetebandbreedte”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/6

         Arrest van het Gerecht van 20 mei 2015 — Timab Industries en CFPR/Commissie
   (Zaak T-456/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van fosfaten voor diervoeder - Besluit houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 101 VWEU - Toewijzing van verkoopquota, coördinatie van prijzen en verkoopvoorwaarden alsook uitwisseling van gevoelige commerciële informatie - Afbreking door verzoeksters van de schikkingsprocedure - Geldboeten - Motiveringsplicht - Zwaarte en duur van de inbreuk - Medewerking - Geen toepassing van de in de schikkingsprocedure meegedeelde waarschijnlijke boetebandbreedte”))
   (2015/C 221/08)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Timab Industries (Dinard, Frankrijk); en Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (Saint-Malo, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Lenoir en M. Truffier, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, B. Mongin en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2010) 5001 definitief van de Commissie van 20 juli 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.866 — Fosfaten voor diervoeder) en, subsidiair, verzoek tot verlaging van het bij dat besluit aan verzoeksters opgelegde boetebedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Timab Industries en Cie financière et de participations Roullier (CFPR) worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2003 in de gevoegde zaken T-44/01, T-119/01 en T-126/01: Eduardo Vieira, SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Visserĳ — Visserĳovereenkomst met Argentinië — Communautaire financiële bĳstand — Vermindering — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding")

text:
C 135/26                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.6.2003
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 april 2003
                          van 10 april 2003                               in de gevoegde zaken T-44/01, T-119/01 en T-126/01:
                                                                          Eduardo Vieira, SA e.a. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( 1)
in zaak T-369/00: Département du Loiret tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)                          („Visserij — Visserijovereenkomst met Argentinië — Com-
                                                                          munautaire financiële bijstand — Vermindering — Beroep
                                                                               tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding”)
(„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verordening                                            (2003/C 135/40)
(EEG) nr. 659/1999 — Artikel 15 — Verjaringstermijn —
       Terugvordering van steun — Stuitingshandeling”)                                              (Procestaal: Spaans)
                                                                          In de gevoegde zaken T-44/01, T-119/01 en T-126/01,
                           (2003/C 135/39)                                Eduardo Vieira, SA, gevestigd te Vigo-Pontevedra (Spanje),
                                                                          vertegenwoordigd door R. García-Gallardo Gil-Fournier en
                                                                          D. Domínguez Pérez, advocaten, verzoekster in de zaken T-44/
                                                                          01 en T-126/01, Vieira Argentina, SA, gevestigd te Buenos
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          Aires (Argentinië), vertegenwoordigd door R. García-Gallardo
                                                                          Gil-Fournier en D. Domínguez Pérez, advocaten, verzoekster
                                                                          in zaak T-44/01, Pescanova, SA, gevestigd te Chapela (Spanje),
                                                                          vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, B. Uriarte Valiente
                                                                          en S. Rodríguez Artacho, advocaten, verzoekster in zaak
                                                                          T-119/01, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
In zaak T-369/00, Département du Loiret, vertegenwoordigd                 (gemachtigden: S. Pardo Quintillán en J. Guerra Fernández),
door par A. Carnelutti, advocaat, ondersteund door Scott S. A.,           betreffende, in zaak T-44/01, een beroep krachtens de artike-
gevestigd te Saint-Cloud (Frankrijk), vertegenwoordigd door               len 235 EG en 288, tweede alinea, EG tot vergoeding van de
Sir Jeremy Lever, QC., G. Peretz, barrister, en R. Griffith,              schade ten gevolge van de schorsing van de betaling van het
solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 saldo van de financiële bijstand voor het project ARG/ESP/SM/
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   26-94 voor de oprichting van een gemengde vennootschap in
G. Rozet en J. Flett), betreffende een beroep tot gedeeltelijke           het kader van de overeenkomst inzake de betrekkingen tussen
nietigverklaring van beschikking 2002/14/EG van de Commis-                de Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse
sie van 12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende                 Republiek op het gebied van de zeevisserij; in zaak T-119/01,
staatssteun ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark                 een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
(PB L 12, blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid),         Commissie van 19 maart 2001 tot vermindering van de
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-           bijstand aan het project ARG/ESP/SM/17-94 voor de oprich-
Valdecasas, P. Lindh, N. J. Forwood en H. Legal, rechters,                ting van een gemengde vennootschap in het kader van de
griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 10 april           overeenkomst inzake de betrekkingen tussen de Europese
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek op
                                                                          het gebied van de zeevisserij; en in zaak T-126/01, een beroep
                                                                          tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
1)     Verwerpt het beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van         19 maart 2001 tot vermindering van de bijstand aan het
       beschikking 2002/14/EG van de Commissie van 12 juli 2000           project ARG/ESP/SM/26-94 voor de oprichting van een ge-
       voorzover het is gebaseerd op schending door de Commissie van      mengde vennootschap in het kader van de overeenkomst
       artikel 15 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad           inzake de betrekkingen tussen de Europese Economische
       van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen           Gemeenschap en de Argentijnse Republiek op het gebied van
       voor de toepassing van artikel (88) van het EG-Verdrag.            de zeevisserij, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
                                                                          als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
                                                                          rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op
2)     Verstaat dat de procedure voor het overige wordt voortgezet.       3 april 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
3)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.                         1)     Voegt de zaken T-44/01, T-119/01 en T-126/01 voor het
                                                                                arrest.
                                                                          2)     Verwerpt de beroepen.
( 1) PB C 61 van 24.2.2001.                                               3)     Verwijst verzoeksters in de kosten.
                                                                          (1 ) PB C 134 van 5.5.2001 en C 245 van 1.9.2001.


title: Zaak T-87/01: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  24 november 2005  — Rica Foods tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 november 2005 — Rica Foods tegen Commissie
   (Zaak T-87/01) (1)

   (2006/C 22/43)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 186 van 30.6.2001.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 15 april 1997 in zaak C-292/95: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Kaderregeling inzake staatssteun aan de automobielindustrie - Verlenging met terugwerkende kracht - Artikel 93, lid 1, van het EG-Verdrag)

text:
31 . 5 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 166/3
2 . De bevoegde veterinaire autoriteit van de lidstaat van           1 . Artikel 2, leden 1 en 4, van Verordening (EEG)
     oorsprong kan ingevolge Richtlijn 89/608/EEG van de                 nr. 1624/76 van de Commissie van 2 juli 1976 hou
     Raad van 21 november 1989 betreffende wederzijdse                   dende bijzondere voorschriften inzake de betaling van
     bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de              de steun voor mageremelkpoeder dat gedenatureerd of
     lidstaten en samenwerking tussen deze autoriteiten en               tot mengvoeder verwerkt wordt op het grondgebied
     de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van               van een andere lidstaat, zoals gewijzigd bij Verorde
     de veterinaire en zoötechnische wetgeving, om bijstand              ning (EEG) nr. 1726/79 van de Commissie van 26 juli
     verzoeken van de bevoegde veterinaire autoriteit van                1979, en artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 1725/
     de lidstaat van invoer, zonder dat een dergelijk verzoek            79 van de Commissie van 26 juli 1979 met betrekking
     voor de officiële dierenarts van de lidstaat van oor               tot de uitvoeringsbepalingen inzake de toekenning van
     sprong een voorwaarde kan zijn om met het oog op de                 steun voor tot mengvoeder verwerkte ondermelk en
     noodzakelijke warmtebehandeling een inrichting aan                  voor mageremelkpoeder bestemd voor kalvervoeding,
     te wijzen op het grondgebied van de lidstaat van in                in verbinding met artikel 34 van het EG-Verdrag, ver
     voer.                                                               zetten zich tegen het verrichten van systematische con
                                                                         troles om na te gaan of mageremelkpoeder dat be
0 ) PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .                                     stemd is om in een andere lidstaat tot mengvoeder te
                                                                         worden verwerkt, qua samenstelling en kwaliteit vol
                                                                         doet aan de voorwaarden waarvan de toekenning van
                                                                         restituties bij uitvoer afhankelijk is, wanneer die con
                                                                         troles, met het oog op toekomstige uitvoer van de ge
                                                                         controleerde goederen, binnen de uitvoerende lidstaat
                  ARREST VAN HET HOF                                     en niet aan de grens worden verricht. Voormelde bepa
                         (Vierde Kamer)
                                                                         lingen verzetten zich evenwel niet tegen dergelijke con
                                                                         troles, voor zover deze slechts steekproefsgewijze
                       van 15 april 1997                                 plaatsvinden.
in zaak C-272/95 (verzoek van het Bundesverwaltungs                 2 . Een retributie die wordt geïnd ter zake van systemati
gericht om een prejudiciële beslissing ): Bundesanstalt für              sche controles die binnen de uitvoerende lidstaat wor
Landwirtschaft und Ernährung tegen Deutsches Milch                      den verricht met het oog op toekomstige uitvoer van
                       Kontor GmbH ( 1 )
                                                                         de gecontroleerde goederen, vormt een ingevolge de
(Steun voor mageremelkpoeder — Systematische controles                   artikelen 9 en 12 van het Verdrag verboden heffing
                      — Controlekosten)                                  van gelijke werking als een uitvoerrecht, ook al stemt
                                                                         zij overeen met de werkelijke kosten van elke controle.
                          ( 97/C 166/04 )
                                                                     H PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 .
                      (Procestaai: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-272/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                                 ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes                                      ( Zesde Kamer)
Bundesverwaltungsgericht, in het aldaar aanhangig geding                                    van 15 april 1997
tussen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernahrung en
Deutsches Milch-Kontor GmbH, betreffende een prejudici              in zaak C-292/95 : Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
ële beslissing over de uitlegging van artikel 2, leden 1 en                         de Europese Gemeenschappen ( ] )
4, van Verordening ( EEG ) nr. 1624/76 van de Commissie              (Beroep tot nietigverklaring — Kaderregeling inzake
van 2 juli 1976 houdende bijzondere voorschriften inzake             staatssteun aan de automobielindustrie — Verlenging met
de betaling van de steun voor mageremelkpoeder dat gede             terugwerkende kracht — Artikel 93, lid 1, van het EG-Ver
natureerd of tot mengvoeder verwerkt wordt op het                                                   drag)
grondgebied van een andere lidstaat ( PB 1976 , L 180,
                                                                                97/C 166/05 )
blz . 9 ), zoals gewijzigd bij artikel 1 van Verordening
( EEG ) nr. 1726/79 van de Commissie van 26 juli 1979 ( PB                                 (Procestaai: Spaans)
 1979, L 199, blz. 10 ), de uitlegging van artikel 10 van
Verordening ( EEG ) nr. 1725/79 van de Commissie van                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
26 juli 1979 met betrekking tot de uitvoeringsbepalingen                             de Jurisprudentie van het Hof)
inzake de toekenning van steun voor tot mengvoeder ver
werkte ondermelk en voor mageremelkpoeder bestemd                    In zaak C-292/95 , Koninkrijk Spanje ( gemachtigden: A.
voor kalvervoeding ( PB 1979 , L 199, blz . 1 ), en de uitleg       Navarro Gonzalez en M. Bravo-Ferrer Delgado ) tegen
ging van de artikelen 9, 12, 16 en 95 van het EG-Verdrag,            Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
heeft het Hof ( Vierde Kamer), samengesteld als volgt: J. L.         den : G. Rozet en F. E. Gonzalez Diaz ), betreffende een be
Murray, kamerpresident ( rapporteur ), C. N. Kakouris en             roep tot nietigverklaring van het bij brief van 6 juli 1995
P. J. G. Kapteyn , rechters; advocaat-generaal : P. Léger;           meegedeelde en in het Publikatieblad van de Europese Ge
griffier: H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 15 april              meenschappen ( PB 1995 , C 284 , blz. 3 ) gepubliceerde be
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                sluit van de Commissie om haar besluit van 23 december
volgt:                                                                1992 tot verlenging van de communautaire kaderregeling
 ---pagebreak--- Nr. C 166/4          ~NL1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      31 . 5 . 97
voor staatssteun aan de automobielindustrie, met terug               Verzoek van het Landgericht München I van 8 januari
werkende kracht tot 1 januari 1995 te verlengen, heeft het            1997 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,            WSC Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs
kamerpresident, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, G.                  GmbH en Boots- und Segelzubehör Walter Huber ener
Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur), rechters; advocaat-ge                     enerzijds en Attenberger Franz anderzijds.
neraal : C. O. Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd                             ( Zaken C-108/97 en C-109/97)
administrateur, op 15 april 1997 een arrest gewezen waar
van het dictum luidt als voglt:                                                                   ( 97/C 166/07)
                                                                      Het Landgericht München I heeft bij beschikkingen van
1 . Verklaart nietig bet bij brief van 6 juli 1995 meege             8 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
      deelde besluit van de Commissie om baar besluit van
                                                                      titie op 14 maart 1997, in de gedingen tussen WSC Wind
      23 december 1992, waarbij de communautaire kader               surfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH en
      regeling voor staatssteun aan de automobielindustrie            Boots- und Segelzubehör Walter Huber enerzijds ( zaak
      was verlengd, met terugwerkende kracht tot 1 januari            C-108/97 ) en Attenberger Franz anderzijds ( zaak C-109/
      1 995 te verlengen.                                             97 ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               gende vragen :
                                                                      1 . Vragen betreffende artikel 3 , lid 1 , onder c ): (')
(') PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                                                                           Moet artikel 3 , lid 1 , onder c ), aldus worden uitgelegd,
                                                                           dat het volstaat, dat er een mogelijkheid is dat het te
                                                                           ken kan dienen tot aanduiding van de plaats van her
                                                                           komst, of moet deze mogelijkheid concreet voor de
                                                                           hand liggen ( in de zin dat andere soortgelijke onderne
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    mingen dat woord reeds gebruiken om de plaats van
                        van 4 maart 1997
                                                                           herkomst van vergelijkbare goederen aan te duiden, of
                                                                           er althans concrete aanwijzingen zijn , dat zij dit bin
in zaak C-46/96: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com                       nen afzienbare tijd zullen doen ) of moet het zelfs nodig
          missie van de Europese Gemeenschappen (')                        zijn om dat teken te gebruiken om de plaats van her
                                                                           komst van de betrokken goederen aan te duiden, of
                  (Afdoening zonder beslissing)                            moet er daarnaast nog een gekwalificeerde noodzaak
                           ( 97/C 166/06 )                                 voor het gebruik van die aanduiding van de plaats van
                                                                           herkomst bestaan, daar bijvoorbeeld dergelijke goede
                       (Procestaal: Duits)                                 ren die in die streek worden vervaardigd, in hoog aan
                                                                           zien staan ?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Is het voor een ruimere of restrictievere uitlegging van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                            artikel 3 , lid 1 , onder c ), met betrekking tot de aandui
                                                                           ding van de plaats van herkomst van belang, dat
                                                                           krachtens artikel 6, lid 1 , onder b ), de aan het merk
In zaak C-46/96 , Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigde :                 verbonden rechtsgevolgen beperkt zijn ?
E. Röder ) tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigden : A. C. Jessen en P. F. Nemitz, bij                Vallen onder de in artikel 3 , lid 1 , onder c ), bedoelde
gestaan door H.-J. Rabe en G. M. Berrisch ), betreffende                   aanduidingen van de plaats van herkomst slechts de
een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de                  aanduidingen van de plaats waar de goederen worden
Commissie C(95 ) 3319 def. van 29 november 1995 betref                    vervaardigd , of volstaat het dat die goederen op die
fende fiscale steun op het gebied van afschrijvingen ten                   plaats of vanuit die plaats worden verhandeld, of vol
gunste van Duitse ondernemingen, heeft het Hof, samenge                   staat het bij de vervaardiging van textielproducten dat
steld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F.                zij in het genoemde gebied worden ontworpen, doch
Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray en L.                    vervolgens elders in het kader van loonwerk worden
Sevón, kamerpresidenten , J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.                  vervaardigd ?
Jann ( rapporteur), H. Ragnemalm, M. Wathelet en R.
Schintgen , rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Co          2 . Vragen betreffende artikel 3 , lid 3 , eerste zin :
lomer; griffier: R. Grass, op 4 maart 1997 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                Welke eisen stelt die bepaling voor de mogelijkheid om
                                                                           een beschrijvend teken in de zin van artikel 3 , lid 1 ,
                                                                           onder c ), in te schrijven ?
1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                           In het bijzonder: Zijn die eisen altijd gelijk, of verschil
2.    De Commissie wordt verwezen in de kosten.                            len zij naar gelang van de grootte van de behoefte om
                                                                           het teken vrij te houden ?
i ') PB nr. C 108 van 13 . 4 . 1996 .                                      Is met name de tot dusver in de Duitse rechtspraak ge
                                                                           huldigde opvatting, dat voor beschrijvende tekens
                                                                           waarvoor een behoefte om het teken vrij te houden be


title: Zaak T-30/08: Beroep ingesteld op 23 januari 2008 — Winzer Pharma/BHIM — Oftaltech (OFTASIL)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/30

         Beroep ingesteld op 23 januari 2008 — Winzer Pharma/BHIM — Oftaltech (OFTASIL)
   (Zaak T-30/08)
   (2008/C 79/59)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Schneller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Oftaltech, SA (L'Hospitalet de Llobregat, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 29 oktober 2007 (zaak R 599/2007-2) en de beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 19 februari 2007 (zaak B 925 554) te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 229 274 „OFTASIL” af te wijzen;

               —

               een mondelinge behandeling te houden;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair, de zaak terug te wijzen naar het BHIM.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Oftaltech, SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „OFTASIL” voor waren van klasse 5 (aanvraag nr. 4 229 274)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „Ophtal” voor waren van de klassen 5 en 10 (gemeenschapsmerk nr. 489 948), woordmerk „Ophtal” voor waren van klasse 5 (Duits merk nr. 800 702) en woordmerk „OPHTAN” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 (Duits merk nr. 303 349 033)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) en van de beginselen die in het kader van deze bepaling worden toegepast bij de beoordeling van het verwarringsgevaar

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-17/13: Beroep ingesteld op 15 februari 2013 — ZZ/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/30

         Beroep ingesteld op 15 februari 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-17/13)
   2013/C 123/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Salerno, B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van het door het Bureau voor Infrastructuur en Logistiek ingediende verzoek om verzoekster aan te werven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële schade die verzoekster door het bestreden besluit heeft geleden en welke moet worden begroot op het bedrag bestaande in het verschil, vanaf de maand oktober 2011 en tot het moment waarop zij zal worden aangesteld in de functiegroep III, tussen de bezoldiging van de functiegroep III en de bezoldiging die zij is blijven ontvangen als arbeidscontractante van de functiegroep II, vermeerderd met de bijbehorende rente vanaf de vervaldatum van elke maandelijkse betaling en tot en met de datum van daadwerkelijke betaling ervan;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak C-294/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny w Warszawie (Polen) op 17 juni 2015 — Edyta Mikołajczyk/Marie Louise Czarnecka, Stefan Czarnecki

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny w Warszawie (Polen) op 17 juni 2015 — Edyta Mikołajczyk/Marie Louise Czarnecka, Stefan Czarnecki
   (Zaak C-294/15)
   (2015/C 311/23)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Apelacyjny w Warszawie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Edyta Mikołajczyk

      Verwerende partijen: Marie Louise Czarnecka, Stefan Czarnecki

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vallen procedures ter zake van de nietigverklaring van een huwelijk na het overlijden van een der echtgenoten binnen de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (1)?

               2)

               Voor het geval dat vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Vallen procedures ter zake van de nietigverklaring van een huwelijk ook binnen de werkingssfeer van bovengenoemde verordening wanneer zij door een andere persoon dan een der echtgenoten zijn ingeleid?

               3)

               Voor het geval dat vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Kan in procedures ter zake van de nietigverklaring van een huwelijk die door een andere persoon dan een der echtgenoten zijn ingeleid, de bevoegdheid van het gerecht worden gebaseerd op de in artikel 3, lid 1, onder a), vijfde en zesde streepje, van de verordening genoemde omstandigheden?

      (1)  PB L 338, blz. 1.


title: Zaak F-14/08: Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — X/Parlement

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/39

         Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — X/Parlement
   (Zaak F-14/08)
   (2008/C 142/74)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: X (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit waarbij de directeur Personeelszaken van het Europees Parlement heeft vastgesteld dat verzoekster niet was getroffen door een volledige en blijvende invaliditeit waardoor zij niet haar werkzaamheden kon uitoefenen alsmede nietigverklaring van het advies dat de invaliditeitscommissie op 27 juni 2007 heeft uitgebracht
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit waarbij de directeur Personeelszaken van het Europees Parlement heeft vastgesteld dat verzoekster niet was getroffen door een volledige en blijvende invaliditeit waardoor zij niet haar werkzaamheden kon uitoefenen alsmede van het advies dat de invaliditeitscommissie op 27 juni 2007 heeft uitgebracht;

               —

               verwijzing van het dossier naar de invaliditeitscommissie voor een nieuwe beslissing;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-38/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 28 januari 2011 — Amorim Energia BV/Ministério das Finanças e da Administração Pública

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 28 januari 2011 — Amorim Energia BV/Ministério das Finanças e da Administração Pública
   (Zaak C-38/11)
   2011/C 130/16
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Amorim Energia BV

      Verwerende partij: Ministério das Finanças e da Administração Pública

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de artikelen 63 VWEU en 65 VWEU (voorheen de artikelen 56 EG en 58 EG) zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als die vervat in de artikelen 46, lid 1, 96, leden 2 en 3, 14, lid 3, en 89 CIRC [Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Colectivas], volgens welke in het kader van voorkoming van economische dubbele belasting over winstuitkeringen weliswaar in overeenstemming met richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad van 23 juli 1990 een vennootschap-aandeelhouder die ingezetene van een andere lidstaat is, niet in dezelfde omstandigheden als een vennootschap-aandeelhouder die ingezetene van Portugal is, terugbetaling van de bronbelasting kan verkrijgen doordat daartoe een langere minimumparticipatieduur en een meer aanmerkelijke minimumparticipatie worden vereist zodat voorkoming van de economische dubbele belasting wordt vertraagd of onmogelijk wordt gemaakt?

      (1)  Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6).


title: Zaak T-641/13: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2014 — Gemeente Bergen op Zoom/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/58

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2014 — Gemeente Bergen op Zoom/Commissie
   (Zaak T-641/13) (1)

   2014/C 303/69
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.