title: Zaak T-15/07: Beroep ingesteld op 15 januari 2007 — Bondsrepubliek Duitsland/Commissie

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/20

         Beroep ingesteld op 15 januari 2007 — Bondsrepubliek Duitsland/Commissie
   (Zaak T-15/07)
   (2007/C 69/47)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, bijgestaan door C. von Donat, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C (2006) 5164 def. van de Commissie van 3 november 2006 betreffende de vermindering van de bij beschikking C(95) 1739 van de Commissie van 27 juli 1995 voor het operationele programma van Nordrhein-Westfalen in het kader van gemeenschapsinitiatief RECHAR II toegekende financiële bijstand (EFRO nr. 94.02.10.041/ARINCO nr. 94.DE.16.056);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de financiële bijstand van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) voor het operationele programma van Nordrhein-Westfalen in het kader van gemeenschapsinitiatief RECHAR II verminderd.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat de bestreden beschikking goedkeuringsbeschikking C(95) 1739 van de Commissie van 27 juli 1995 schendt.
   Bovendien stelt zij schending van artikel 24, lid 2, van verordening 4253/88 (1) daar niet is voldaan aan de voorwaarden voor vermindering. In dit verband voert zij met name aan dat de afwijkingen van het indicatieve financieringsplan geen aanzienlijke wijziging van het programma opleveren.
   Zelfs al zou het programma aanzienlijk zijn gewijzigd, dan heeft de Commissie volgens verzoekster vooraf toestemming voor een soepele toepassing van het indicatieve financieringsplan gegeven bij de „richtsnoeren voor de financiële afsluiting van de operationele maatregelen (1994-1999) van de Structuurfondsen ”[SEC (1999) 1316].
   Voor het geval zou worden aangenomen dat de voorwaarden voor een vermindering zijn vervuld, wijst verzoekster erop dat verweerster met betrekking tot het concrete programma geen gebruik heeft gemaakt van haar beoordelingsvrijheid. Verweerster had moeten nagaan of een vermindering van de EFRO-bijstand evenredig was.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, van 31.12.1988, blz. 1).


title: Zaak C-461/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Högsta domstol (Zweden) op 20 september 2010 — Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB/Perfect Communication Sweden AB

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Högsta domstol (Zweden) op 20 september 2010 — Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB/Perfect Communication Sweden AB
   (Zaak C-461/10)
   ()
   2010/C 317/42
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta domstol

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB

      Verwerende partij: Perfect Communication Sweden AB

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat richtlijn 2006/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (richtlijn bewaring van gegevens), inzonderheid de artikelen 3, 4, 5 en 11 daarvan, in de weg aan de toepassing van een op artikel 8 van richtlijn 2004/48/EG (2) van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten gebaseerde nationale bepaling volgens welke in een civielrechtelijke procedure een internetprovider met het oog op de identificatie van een abonnee kan worden gelast aan een auteursrechthouder of diens vertegenwoordiger informatie te verstrekken over de abonnee aan wie de internetprovider het IP-adres heeft toegewezen dat is gebruikt om inbreuk te maken op het auteursrecht, wanneer de verzoeker een duidelijk bewijs van de inbreuk op een bepaald auteursrecht heeft overgelegd en die maatregel in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel?

               2)

               Heeft de omstandigheid dat de lidstaat de richtlijn bewaring van gegevens nog niet in nationaal recht heeft omgezet ofschoon de termijn daarvoor is verstreken, invloed op het antwoord op vraag 1?

      (1)  PB L 105, blz. 54.

      (2)  PB L 157, blz. 45.


title: Zaak T-172/10: Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Colas/BHIM — García-Teresa Gárate (BASE-SEAL)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/49

      Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Colas/BHIM — García-Teresa Gárate (BASE-SEAL)
      (Zaak T-172/10)
      (2010/C 161/78)
      Taal van het verzoekschrift: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Colas (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Logeais, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Rosario García-Teresa Gárate (Barcelona, Spanje)

         Conclusies

                  —

                  primair, de beslissing van de kamer van beroep vernietigen:

                              —

                              voor zover deze heeft geconcludeerd dat de tekens geenszins overeenstemden, waarbij zij zich op een onjuiste voorstelling van de betwiste merkaanvraag heeft gebaseerd en met name het relevante publiek niet nauwkeurig heeft afgebakend en evenmin het onderscheidend vermogen en de overheersende impact van de woorden „BASE-SEAL” heeft gemotiveerd;

                              —

                              voor zover zij elke overeenstemming tussen de tekens heeft ontkend en bijgevolg de tegen de inschrijving van het merk BASE-SEAL ingestelde oppositie heeft afgewezen, waardoor artikel 8, lid 1, sub b, van de merkenverordening is geschonden;

                  —

                  subsidiair, de beslissing van de kamer van beroep gedeeltelijk vernietigen, namelijk enkel voor de andere waren dan „chemische producten die worden gebruikt voor wetenschappelijke doeleinden, voor de fotografie, de landbouw, de bos- en tuinbouw, […] meststoffen, chemische stoffen ter bewaring van voedingswaren […]”;

                  —

                  hoe dan ook het Bureau verwijzen in alle kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Rosario García-Teresa Gárate

         Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „BASE-SEAL” voor waren van de klassen 1, 17 en 19 (aanvraag nr. 3 951 464)

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

         Oppositiemerk of -teken: verschillende nationale beeldmerken (een Spaans, een Hongaars, een Frans, een Pools, een Zweeds, een Duits en een Tsjechisch), alsook een internationaal beeldmerk, die een ruit weergeven, deels in gele kleur en bevattende het woord „COLAS”, voor waren van de klassen 1, 19 en 37

         Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, aangezien er geen sprake is van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken.


title: Beschikking van Hof (Vĳfde kamer) van 26 oktober in zaak C-165/99: Republiek Oostenrĳk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Overschrĳding beroepstermĳn — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
14.7.2001                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/25
Conseil supérieur des assurances sociales (Luxemburg), in                  5)    De rechthebbende op een invaliditeitspensioen die woont in een
het aldaar aanhangig geding tussen Ghislain Leclere, Alina                       andere lidstaat dan die welke zijn pensioen betaalt is geen
Deaconescu en Caisse national des prestations familiales, om                     werknemer in de zin van artikel 7 van verordening (EEG
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-                    nr. 1621/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
len 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 39                    het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, en
EG en 42 EG), de artikelen 1, sub u, 10 bis, 73 en 77 van                        kan enkel op grond van zijn vroegere beroepsuitoefening
verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971                       aanspraak maken op de met die hoedanigheid verbonden
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen                     rechten.
op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad                  (1) PB C 100 van 10.4.1999.
van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), alsook
artikel 77 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van
15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), en over de
geldigheid van de artikelen 1, sub u-i, en 10 bis en de bijlagen II
en II bis bij verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en
bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, heeft het Hof, samenge-
steld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann
en A. La Pergola, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,                                           BESCHIKKING VAN HOF
J.-P. Puissochet (rapporteur), P. Jann, R. Schintgen, N. Colneric,
S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmermans,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louter-                                       (Vijfde kamer)
man-Hubeau, afdelingshoofd, op 31 mei 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                           van 26 oktober
                                                                           in zaak C-165/99: Republiek Oostenrijk tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
1)     Bij onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of
       omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van
       artikel 1, sub u-i, en bijlage II bij verordening (EEG)             („Overschrijding beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid”)
       nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
       toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en                                (2001/C 200/44)
       zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
       Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
       verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december
       1996, voorzover deze bepalingen het stellen van een woon-           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       plaatsvereiste voor de toekenning van de Luxemburgse zwanger-                                 dentie van het Hof)
       schaps- en geboorteuitkeringen mogelijk maken.
                                                                           In zaak C-165/99, Republiek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dos-
                                                                           si, bijgestaan door M. Schütte) tegen Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en
2)     Bijlage II bis bij verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en      D. Triantafyllou), betreffende nietigverklaring van beschikking
       bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, is ongeldig voorzover        1999/779/EG van de Commissie van 3 februari 1999 betref-
       daarin in punt I. Luxemburg, sub b, de Luxemburgse moeder-          fende staatssteun van Oostenrijk in de vorm van vrijstelling
       schapsuitkering wordt genoemd.                                      van de drankbelasting op wijn en andere gegiste dranken bij
                                                                           rechtstreekse verkoop aan de verbruikers op de plaats van
                                                                           productie (PB L 305, blz. 27), heeft het Hof (Vijfde kamer),
3)     Een uitkering als de Luxemburgse opvoedingsuitkering behoort        samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wa-
       niet tot de bijslagen die krachtens artikel 77 van verordening      thelet, P. Jann (rapporteur), L. Sevón en C. W. A. Timmermans,
       nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening          rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op
       nr. 118/97, moeten worden betaald aan rechthebbenden op             26 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
       pensioen of rente wegens ouderdom, invaliditeit, arbeidsongeval     luidt als volgt:
       of beroepsziekte, ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat
       zij wonen.                                                          1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                           2)    De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
4)     De rechthebbende op een invaliditeitspensioen kan aan ar-
       tikel 73 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
       bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, geen recht ontlenen op
       andere gezinsbijslagen dan de in artikel 77 van deze verordening
       bedoelde kinderbijslag.


title: Zaak C-555/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Salerno (Italië) op 31 oktober 2016 — Strafzaak tegen Vincenzo D’Andria en Giuseppina D’Andria

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Salerno (Italië) op 31 oktober 2016 — Strafzaak tegen Vincenzo D’Andria en Giuseppina D’Andria
   (Zaak C-555/16)
   (2017/C 195/09)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Salerno

      Partijen in de strafzaak

   Vincenzo D’Andria en Giuseppina D’Andria
   Bij beschikking van 4 april 2017 heeft het Hof (Zevende kamer) geoordeeld dat:

               1)

               De artikelen 49 en 56 VWEU alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel aldus moeten worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling inzake kansspelen zoals die in het hoofdgeding, die erin voorziet dat een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies, omdat het stelsel wordt herschikt door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan.


title: Zaak F-57/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 oktober 2012 — Eklund/Commissie (Openbare dienst — Aanwerving — Algemeen vergelijkend onderzoek — Plaatsing op reservelijst — Werkaanbod aan op reservelijst geplaatste persoon — Toelatingsvoorwaarden — Na diploma opgedane beroepservaring — Respectieve bevoegdheid van jury en TABG — Aanvaarding van werkaanbod — Intrekking van werkaanbod)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/29

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 oktober 2012 — Eklund/Commissie
   (Zaak F-57/11) (1)

   (Openbare dienst - Aanwerving - Algemeen vergelijkend onderzoek - Plaatsing op reservelijst - Werkaanbod aan op reservelijst geplaatste persoon - Toelatingsvoorwaarden - Na diploma opgedane beroepservaring - Respectieve bevoegdheid van jury en TABG - Aanvaarding van werkaanbod - Intrekking van werkaanbod)
   2013/C 46/56
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gustav Eklund (Taino, Italië) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Eggers, A. Aresu en P. Pecho, gemachtigden, vervolgens B. Eggers en G. Gattinara, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om niet het gevolg te erkennen van verzoekers aanvaarding van het aanbod van de post van ambtenaar op proef (assistent) als technisch assistent bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek en dit aanbod in te trekken alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Eklund draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 211 van 16.07.2011, blz. 33.


title: Zaak T-310/06 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 16 februari 2007 — Hongarije/Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten in sector granen — Overneming van maïs door interventiebureaus — Verordening (EG) nr. 1572/2006 — Ontbreken van spoedeisendheid )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/42

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 16 februari 2007 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-310/06 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten in sector granen - Overneming van maïs door interventiebureaus - Verordening (EG) nr. 1572/2006 - Ontbreken van spoedeisendheid’)
   (2007/C 95/85)
   Procestaal: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordiger: J. Fazekas, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en Z. B. Pataki, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een aantal bepalingen van verordening (EG) nr. 1572/2006 van de Commissie van 18 oktober 2006 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 824/2000 tot vaststelling van de procedures voor de overneming van granen door de interventiebureaus en tot vaststelling van de analysemethoden voor de bepaling van de kwaliteit (PB L 290, blz. 29)
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-348/16: Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA („Arbitragebeding — Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Contract Minatran — In aanmerking komende kosten — Verstekprocedure”)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/29

         Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA
   (Zaak T-348/16) (1)

   ((„Arbitragebeding - Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Contract Minatran - In aanmerking komende kosten - Verstekprocedure”))
   (2017/C 161/41)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) (vertegenwoordigers: M. Pesquera Alonso en F. Sgritta, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot vaststelling van het feit dat de vordering in debetnota nr. 3241606289 van ERCEA van 26 mei 2016 tot terugbetaling door verzoekster van een gedeelte — ten bedrage van 245 525,43 EUR — van de subsidie die zij voor het project Minatran heeft ontvangen, ongegrond is en dat dit bedrag overeenkomt met in aanmerking komende kosten

      Dictum

               1)

               De vordering in debetnota nr. 3241606289 van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) van 26 mei 2016 tot terugbetaling door Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis van een gedeelte — ten bedrage van 245 525,43 EUR — van de subsidie die zij voor het project Minatran heeft ontvangen, is ongegrond en dit bedrag komt overeen met in aanmerking komende kosten.

               2)

               De gedeeltelijke inning van de gevorderde schuld door het vereffenen van een bedrag van 132 192,12 EUR is in strijd met subsidieovereenkomst nr. 211166 die op 18 augustus 2008 is gesloten met het oog op de uitvoering van het project Minatran en is in strijd met verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

               3)

               ERCEA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak T-320/11: Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Hongarije/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/36

         Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-320/11)
   2011/C 252/81
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér, K. Szíjjártó en K. Veres, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van besluit 2011/192/EU van de Commissie van 28 maart 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die Hongarije voor het programma ter ondersteuning van pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling (Sapard) in 2004 heeft verricht;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op drie middelen.
   Ten eerste stelt zij dat de Commissie het recht van de Unie heeft geschonden. De financiële vermindering die de Commissie wegens niet-inachtneming van de voorziene termijn van drie maanden voor het verrichten van Sapard-betalingen heeft toegepast, is onrechtmatig, aangezien de in het recht van de Unie — concreet in artikel 9, lid 6, van verordening (EG) nr. 2222/2000 van de Commissie (1) en artikel 8, lid 6, van bijlage A bij het op 15 juni 2001 door de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije ondertekende meerjarige financiële kader — vastgestelde termijn van drie maanden, anders dan de Commissie stelt, ingaat wanneer de autoriteit beschikt over alle bewijsstukken die nodig zijn om de betalingen uit te voeren. Ingeval om bepaalde redenen aanvullende bewijsstukken nodig zouden zijn, gaat de termijn bijgevolg pas in nadat het laatste van deze aanvullende stukken is overgelegd. Voorts heeft de Commissie ook de beginselen van loyale samenwerking en van bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden, door een financiële vermindering toe te passen in een situatie waarin de Hongaarse autoriteiten erop mochten vertrouwen dat hun betalingsprocedure met het recht van de Unie in overeenstemming was.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling van het bestreden besluit een beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met uitzonderlijke omstandigheden en gegronde redenen die rechtvaardigden dat er geen financiële vermindering werd toegepast, dan wel, in voorkomend geval, slechts een beperkte vermindering werd toegepast. Als dergelijke omstandigheden gelden concreet de „educatieve” aard van het Sapard-programma en het feit dat het belangrijkste doel van de Hongaarse autoriteiten erin bestond, de economische belangen van de EU te beschermen. De Commissie heeft geen nadeel geleden als gevolg van de niet-inachtneming van de termijn.
   Ten derde stelt verzoekster gebrek aan motivering, aangezien in het bestreden besluit niet naar behoren wordt uiteengezet om welke redenen de Commissie heeft besloten tot vermindering over te gaan, hoe het concrete bedrag van de vermindering is berekend, en in het bijzonder waarom de Commissie het niet eens was met de ter zake door het bemiddelingsorgaan geformuleerde standpunt dat er in het onderhavige geval sprake is van uitzonderlijke omstandigheden waarmee bij de toepassing van de vermindering rekening moet worden gehouden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2222/2000 van de Commissie van 7 juni 2000 houdende financiële uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1268/1999 van de Raad inzake steunverlening door de Gemeenschap voor pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling in de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa gedurende de pretoetredingsperiode (PB L 253, blz. 5).


title: Zaak C-547/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 28 december 2009 — Pensionsversicherungsanstalt/Andrea Schwab

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 28 december 2009 — Pensionsversicherungsanstalt/Andrea Schwab
   (Zaak C-547/09)
   2010/C 100/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Innsbruck

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pensionsversicherungsanstalt

      Verwerende partij: Andrea Schwab

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 2, lid 2, eerste streepje, en artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 76/207/EEG (1) in de versie van richtlijn 2002/73/EG alsook artikel 2, lid 1, sub a en b, en artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG (2) aldus worden uitgelegd dat directe discriminatie op grond van geslacht (opzegging/ontslag van een tewerkgestelde vrouwelijke arts) door een publiekrechtelijk pensioenverzekeringsorgaan gerechtvaardigd kan worden?

               2)

               Moeten artikel 4, lid 1, van richtlijn 97/80/EEG (3) en artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG — en eventueel artikel 2, lid 2, tweede streepje, van richtlijn 76/207/EEG in de versie van richtlijn 2002/73/EG en artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 2006/54/EG of artikel 2, lid 2, sub a, juncto artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG (4) — aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die in het geval van vorderingen waarbij wegens discriminatie onder meer op grond van geslacht wordt opgekomen tegen opzegging/ontslag, geen inaanmerkingneming van sociale overwegingen of belangen toestaat, maar alleen een onderzoek of vaststaat dat de discriminatie op grond van geslacht de doorslaggevende reden voor opzegging/ontslag was dan wel een andere door de werkgever aan te tonen reden de doorslag gaf?

      (1)  Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).

      (3)  Richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (PB 1998, L 14, blz. 6).

      (4)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-357/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 juli 2014 door de Dunamenti Erőmű Zrt tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 30 april 2014 in zaak T-179/09, Dunamenti Erőmű Zrt/Europese Commissie

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/8

         Hogere voorziening ingesteld op 21 juli 2014 door de Dunamenti Erőmű Zrt tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 30 april 2014 in zaak T-179/09, Dunamenti Erőmű Zrt/Europese Commissie
   (Zaak C-357/14 P)
   2014/C 329/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Dunamenti Erőmű Zrt (vertegenwoordigers: J. Philippe, F.-H. Boret en A.-C. Guyon, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 30 april 2014 in zaak T-179/09 vernietigen, voor zover beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten (1), waarbij is vastgesteld dat deze overeenkomsten onrechtmatige en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormen, hierbij is bevestigd;

               —

               definitief uitspraak doen en beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten nietig verklaren, voor zover hierbij is vastgesteld dat deze overeenkomsten onrechtmatige en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormen of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert vijf middelen aan. In het bestreden arrest heeft het Gerecht het verzoek van rekwirante afgewezen. Dat verzoek strekte in wezen tot nietigverklaring van beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten en, subsidiair, tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 5 van die beschikking.
   Mat haar eerste middel betwist rekwirante de beoordeling op basis waarvan het Gerecht tot de conclusie is gekomen dat de stroomafnameovereenkomsten als nieuwe steun kunnen worden aangemerkt, zonder vooraf vast te stellen of deze overeenkomsten wel staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU kunnen vormen.
   Met haar tweede middel betwist rekwirante de conclusie van het Gerecht dat de Commissie geen blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat het tijdstip waarop Hongarije tot de Europese Unie is toegetreden het geschikte referentietijdvak vormt voor de kwalificatie van een maatregel als staatssteun overeenkomstig de criteria van artikel 107, lid 1, VWEU. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat bijlage IV een regel bevat volgens welke het tijdstip waarop Hongarije tot de Unie is toegetreden het relevante tijdvak is voor de beoordeling of een staatsmaatregel staatssteun vormt. Aldus heeft het de betekenis van bijlage IV verdraaid, aangezien hierin niet wordt bepaald of gesuggereerd dat de vraag of een maatregel staatssteun vormt moet worden beoordeeld naar het tijdstip van de toetreding.
   Met haar derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen door te oordelen dat een voordeel is verleend in de zin van artikel 107, lid 1, zonder rekening te houden met de omstandigheden ten tijde van de sluiting van de stroomafnameovereenkomst. Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat een voordeel werd verleend toen i) Magyar Villamos Művek (MVM) bij de sluiting van deze overeenkomst als voorbereidende maatregel ter vergemakkelijking van de privatisering van Dunamenti als particuliere investeerder optrad. (ii) Zelfs indien met deze overeenkomst een voordeel zou zijn verleend (wat rekwirante betwist), is dit hoe dan ook terugbetaald via de verkoop van Dunamenti.
   Met haar vierde middel komt rekwirante op tegen de wijze waarop het Gerecht het risico heeft beoordeeld dat voortvloeit uit MVM’s minimale afnameverplichting. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door uit MVM’s minimale afnameverplichting af te leiden dat sprake is van een voordeel, zonder aan te tonen dat er een structureel risico bestaat.
   Met haar vijfde middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het de methode heeft bevestigd die de Commissie ter berekening van het bedrag van de steun heeft gehanteerd. Het Gerecht heeft bij de goedkeuring van de voorgeschreven methode blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door de terug te vorderen bedragen te omschrijven als een verschil in inkomsten en niet als een verschil in winst, aangezien dit onderscheid een grond kan zijn om het bestaan op zich van staatssteun te betwisten.

      (1)  PB L 225, blz. 53.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 september 2004 in zaak T-254/03, José Manuel López Cejudo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Toelage wegens bijzondere levensomstandigheden — Woning — Artikelen 5 en 10 van bijlage X bij Statuut)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/17

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 september 2004
   in zaak T-254/03, José Manuel López Cejudo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Toelage wegens bijzondere levensomstandigheden - Woning - Artikelen 5 en 10 van bijlage X bij Statuut)
   (2004/C 284/35)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-254/03, José Manuel López Cejudo, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brasilia (Brazilië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en H. Tserepa-Lacombe, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 12 juni 2002 betreffende de toewijzing van een woning aan verzoeker en van het in verzoekers salarisafrekening voor de maand juni 2002 vervatte besluit van het TABG betreffende een toelage wegens bijzondere levensomstandigheden, evenals een vordering tot betaling van moratoire interessen en een vordering tot vergoeding van immateriële schade, heeft het Gerecht (A. W. H. Meij, alleensprekend rechter), samengesteld als volgt: I. Natsinas, administrateur, op 14 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2004 in zaak C-284/03: (verzoek van het Hof van beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Belgische Staat tegen Temco Europe SA (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub b — Onbenoemde overeenkomst — Verhuur van onroerende goederen — Precaire terbeschikkingstelling)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-284/03: (verzoek van het Hof van beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Belgische Staat tegen Temco Europe SA (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13, B, sub b - Onbenoemde overeenkomst - Verhuur van onroerende goederen - Precaire terbeschikkingstelling)
   (2005/C 6/24)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-284/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) bij beslissing van 19 juni 2003, ingeschreven bij het Hof op 2 juli 2003, in de procedure: Belgische Staat tegen Temco Europe SA, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat transacties waarbij een vennootschap door middel van verschillende overeenkomsten tegelijkertijd aan verschillende met haar verbonden vennootschappen een precair gebruiksrecht op hetzelfde gebouw verleent tegen betaling van een vergoeding die voornamelijk op basis van de gebruikte oppervlakte wordt vastgesteld, „verhuur van onroerende goederen” in de zin van deze bepaling vormen, wanneer deze overeenkomsten, zoals zij worden uitgevoerd, in hoofdzaak de passieve terbeschikkingstelling inhouden van ruimtes of oppervlakten in gebouwen, tegen een vergoeding die verband houdt met het tijdsverloop, en niet het verrichten van een dienst die voor een andere kwalificatie in aanmerking komt.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-812/14: Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 — BPC Lux 2 e.a./Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steun van de Portugese overheid voor de afwikkeling van de bankinstelling Banco Espírito Santo — Oprichting en kapitalisatie van een brugbank — Besluit waarbij steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/32

         Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 — BPC Lux 2 e.a./Commissie
   (Zaak T-812/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steun van de Portugese overheid voor de afwikkeling van de bankinstelling Banco Espírito Santo - Oprichting en kapitalisatie van een brugbank - Besluit waarbij steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 293/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: BPC Lux 2 Sàrl (Senningerberg, Luxemburg) en 19 andere verzoekende partijen wier naam is vermeld in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordigers: P. Fajardo, avocat, J. Webber en M. Steenson, solicitors, en K. Bacon, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en P.-J. Loewenthal, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en S. Jaulino, gemachtigden, bijgestaan door M. Mendes Pereira, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 5682 final van de Commissie van 3 augustus 2014 inzake steunmaatregel SA.39250 (2014/N) — Portugal — Résolution de Banco Espírito Santo SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               BPC Lux 2 Sàrl en de andere verzoekende partijen wier naam is vermeld in de bijlage, worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten die de Europese Commissie zijn opgekomen in deze aanleg en in de procedure in kort geding.

               3)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-456/07: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 21 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowaakse Republiek) — Karol Mihal/Daňový úrad Košice V (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Zesde btw-richtlijn — Belastingplichtigen — Artikel 4, lid 5, eerste alinea — Publiekrechtelijke lichamen — Gerechtsdeurwaarders — Natuurlijke personen en rechtspersonen)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/17

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 21 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowaakse Republiek) — Karol Mihal/Daňový úrad Košice V
   (Zaak C-456/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Zesde btw-richtlijn - Belastingplichtigen - Artikel 4, lid 5, eerste alinea - Publiekrechtelijke lichamen - Gerechtsdeurwaarders - Natuurlijke personen en rechtspersonen)
   (2008/C 209/24)
   Procestaal: Slowaaks
   Verwijzende rechter
   Najvyšší súd Slovenskej republiky
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Karol Mihal

      Verwerende partij: Daňový úrad Košice V
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Najvyšší súd Slovenskej republiky — Uitlegging van artikel 4, lid 5, eerste alinea, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Niet-belastingplichtigheid voor publiekrechtelijk lichaam dat werkzaamheden of handelingen als overheid verricht — Gerechtsdeurwaarders bij het verrichten van hun ambtelijke werkzaamheden — Rechtstreekse werking
   Dictum
   Een door een particulier uitgeoefende werkzaamheid, zoals die van gerechtsdeurwaarder, is niet van belasting over de toegevoegde waarde vrijgesteld op de enkele grond dat zij bestaat in het verrichten van overheidshandelingen. Zelfs al verricht de gerechtsdeurwaarder dergelijke handelingen in de uitoefening van zijn ambt, volgens een wettelijke regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, verricht hij zijn werkzaamheden niet als publiekrechtelijk lichaam, daar hij geen deel uitmaakt van de overheid, maar in de vorm van een economische werkzaamheid als zelfstandige in het kader van een vrij beroep, en bijgevolg komt hij niet in aanmerking voor de vrijstelling voorzien in artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.

      (1)  PB C 315 van 22.12.2007.


title: Beroep, op 24 januari 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-21/96)

text:
4 . 5 . 96             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 133/ 11
     een compensatie ontvangen overeenkomend met hun                 Verzoek van de Commissione tributaria di primo grado di
     werktijd.                                                       Reggio Emilia van 15 juni 1995 om een prejudiciële
                                                                     beslissing in het geding tussen Max Mara Fashion Group Srl
(') PB nr. C 178 van 30 . 6 . 1993 .                                              en Ufficio del registro di Reggio Emilia
                                                                                ( Zaak C-307/95 )
                                                                                ( 96/C 133/22 )
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                     De Commissione tributaria di primo grado di Reggio Emilia
                         ( Zesde Kamer)                              ( Italië ) heeft bij beschikking van 15 juni 1 995 , ingekomen
                       van 7 maart 1996
                                                                     ter griffie van het Hof van Justitie op 27 september 1995 , in
                                                                     het geding tussen Max Mara Fashion Group Sri en Ufficio
in zaak C-360/93 : Europees Parlement tegen Raad van de              del registro di Reggio Emilia , het Hof van Justitie van de
                        Europese Unie ( 1 )                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(Gemeenschappelijke handelspolitiek — Dienstverrichting              beslissing over de navolgende vraag:
                    — Overheidsopdrachten)
                                                                     De Commissione tributaria verzoekt krachtens artikel 177
                          ( 96/C 133/21 )                            van het EG-Verdrag om uitlegging van Richtlijn 69/
                       (Procestaai: Frans)                           335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
                                                                     indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal ( PB
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz . 25 ), zoals gewijzigd bij
                  Jurisprudentie van het Hof)                        Richtlijn 85/303/EEG (PB nr. L 156 van 15 . 6 . 1985 ,
                                                                     blz . 23 ).
In zaak C-360/93 , Europees Parlement (gemachtigden: J.
Schoo en J. L. Rufas Quintana ) tegen Raad van de Europese           Bij beschikking van 21 december 1995 heeft het Hof
Unie (gemachtigden : R. Torrent en A. Lopes Sabino),                 beschikt als volgt:
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen                   Het bij beschikking van 15 juni 1 995 door de Commissione
schappen ( gemachtigden : J. Sack en P. Hetsch ) en Verenigd         tributaria di primo grado di Reggio Emilia ingediende
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( ge               verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvanke
machtigde : J. E. Collins ), betreffende een beroep, strekkende      lijk .
tot nietigverklaring van Besluit 93/323/EEG van de Raad
van 10 mei 1993 betreffende de sluiting van de Overeen
komst in de vorm van een verklaring van intentie tussen de
Europese Economische Gemeenschap en de Verenigde                     Beroep, op 24 januari 1996 ingesteld door Commissie van
Staten van Amerika inzake overheidsopdrachten ( PB nr .                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
L 125 van 20 . 5 . 1993 , blz. 1 ) en Beschikking 93/324/EEG                                     ( Zaak C-21/96 )
van de Raad van 10 mei 1993 betreffende de uitbreiding van
de toepassing van Richtlijn 90/531 /EEG tot de Verenigde                                           ( 96/C 133/23 )
Staten van Amerika ( PB nr. L 125 van 20. 5 . 1993 , blz . 54 ),
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C.N.          op 24 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Kakouris, kamerpresident, G.F. Mancini, F.A. Schockwei              Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ler, P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ) en J. L. Murray, rechters;        vertegenwoordigd door T. F. Cusack, juridisch adviseur, en
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: R. Grass, op               door I. Martfnez del Peral, lid van haar juridische dienst,
7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
als volgt:                                                           la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
1 . Besluit 93/323/EEG van de Raad van 10 mei 1993
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm
     van een verklaring van intentie tussen de Europese              1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     Economische Gemeenschap en de Verenigde Staten van                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     Amerika inzake overheidsopdrachten en Beschikking                      stellen welke nodig zijn voor de toepassing van de
     93/324/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende                     artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van de
     de uitbreiding van de toepassing van Richtlijn 90/                     Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van funda
     531 /EEG tot de Verenigde Staten van Amerika worden                    mentele maatregelen met betrekking tot de stralingsbe
     nietig verklaard.                                                      scherming van personen die medisch worden onder
                                                                            zocht of behandeld ( ! ), althans door de Commissie niet
2 . De gevolgen van het nietig verklaarde besluit en de nietig              op de hoogte te stellen van de ter omzetting van de
      verklaarde beschikking worden gehandhaafd.                            richtlijn vastgestelde maatregelen, de krachtens het
                                                                            EGA-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
 3 . De Raad wordt in de kosten verwezen .                                  nagekomen;
4 . De Commissie en de Regering van het Verenigd Konink             2 , het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .
      rijk zullen hun eigen kosten dragen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
 (M PB nr. C 232 van 28 . 8 . 1993 .
                                                                      Krachtens artikel 161 , derde alinea, van het EGA-Verdrag is
                                                                      een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
 ---pagebreak--- Nr . C 133/ 12          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4 . 5 . 96
resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is, doch                  Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
wordt aan de nationale instanties de bevoegdheid gelaten                     ( Barber-protocol ) vóór op het Duitse constitutionele
vorm en middelen te kiezen .                                                 recht ( artikel 3 , lid 1 , van de Grondwet ), waarin een
                                                                             verbod van terugwerkende kracht in het in de eerste
Overeenkomstig artikel 192 van dit Verdrag treffen de                        vraag beschreven geval juist wordt uitgesloten ?
Lid-Staten alle algemene of bijzondere maatregelen ter
uitvoering van de verplichtingen welke voortvloeien uit het              4 . Vormt de ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de Grondwet
Verdrag of het gevolg zijn van de handelingen der Instellin                 naar Duits constitutioneel recht toegestane terugwer
gen van de Gemeenschap . Bovendien moet elke Lid-Staat                       kende kracht in een geval als in vraag 1 beschreven, een
ingevolge artikel 33 , eerste alinea, van het EGA-Verdrag de                 ontoelaatbare schending van het in het protocol ad
passende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen uit                   artikel 119 van het EG-Verdrag neergelegde verbod van
vaardigen om de vastgestelde basisnormen te doen naleven                     terugwerkende kracht, indien in een zelfde feitelijke
en moet hij de nodige maatregelen nemen met betrekking tot                   situatie op grond van het nationale recht, in tegenstelling
het onderwijs, de opvoeding en de beroepsopleiding. In casu                  tot het Gemeenschapsrecht, en met eveneens als doel de
moeten de door de richtlijn vastgestelde beginselen als                      gelijke behandeling in bedrijfspensioenregelingen, wel
basisnormen in de zin van artikel 33 worden beschouwd,                       terugwerkende kracht moet worden aangenomen ten
daar de richtlijn is vastgesteld krachtens artikel 31 van het                gunste van de werknemers, in het bijzonder van vrou
EGA-Verdrag.                                                                 wen die indirect worden gediscrimineerd ?
De Commissie stelt ontoereikende omzetting van de artike                5 . Indien het antwoord op vraag 4 bevestigend luidt, vormt
len 3 , 4 en 5 van de richtlijn, aangezien verschillende                     dan de toepassing van artikel 2 , lid 1 , van het Beschàf
ontwerpen van koninklijk besluit nog steeds niet zijn                        tigungsförderungsgesetz (wet op de werkgelegenheids
goedgekeurd . De in artikel 399 van de Akte van Toetreding                   bevordering) van 26 april 1985 , op grond waarvan
van het Koninkrijk Spanje gestelde termijn is verstreken op                  terugwerkende kracht tot 26 april 1985 mogelijk is, een
1 april 1986 .                                                               ontoelaatbare schending van het in het protocol ad
                                                                             artikel 119 van het EG-Verdrag ( Barber-protocol )
(') PB nr. L 265 van 5 . 10 . 1984 , blz . 1 .                               neergelegde verbod van terugwerkende kracht ?
                                                                         6 . Vormt de ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de Grondwet
                                                                             toegestane terugwerkende kracht in een geval als in
                                                                             vraag 1 beschreven, een schending van het Gemeen
                                                                             schapsrecht in die zin dat daardoor de betrokken Duitse
Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamburg van 20 de                      ondernemingen ongeoorloofde discriminatie ondervin
cember 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                     den, of een met het Gemeenschapsrecht verenigbare
    tussen L. Schröder en Deutsche Bundespost Telekom                        uitlegging van het nationale recht dan wel van een
                         ( Zaak C-50/96 )                                    Gemeenschapsrechtelijk grondbeginsel, en heeft het
                           ( 96/C 133/24 )                                   Gemeenschapsrecht in dit verband voorrang op het
                                                                             nationale recht ?
Het Landesarbeitsgericht Hamburg heeft bij beschikking
van 20 december 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 21 februari 1996 , in het geding tussen L.
Schröder en Deutsche Bundespost Telekom, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                      Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen van
                                                                         16 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
1 . Wanneer deeltijdwerknemers met een dienstverband                     tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et
      van minder dan 18 uur per week van een aanvullende                      disciplines associées en ASBL Ligue belge de judo
      verzekering in het kader van een bedrijfspensioenrege                                      ( Zaak C-51 /96 )
      ling worden uitgesloten in bewoordingen die geen                                               96/C 133/25 )
      onderscheid naar geslacht maken, is dit dan een indirecte
      discriminatie van vrouwen in de zin van de rechtspraak
                                                                         De Rechtbank van eerste aanleg te Namen heeft bij
      van het Hof inzake artikel 119 van het EG-Verdrag,
      wanneer ongeveer 95 % van de werknemers die door de
                                                                         beschikking van 16 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 21 februari 1996 , in het geding
      uitsluiting worden getroffen, vrouwen zijn ?
                                                                         tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et
2 . Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend                   disciplines associées en ASBL Ligue belge de judo, het Hof
      luidt, hebben dan het protocol ad artikel 119 van het              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap                 een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      ( het zogeheten Barber-protocol ) en het daarin neerge
      legde verbod van terugwerkende kracht ook betrekking               Is een reglement dat voorschrijft dat een sportbeoefenaar die
      op een geval van indirecte discriminatie van vrouwen in            professioneel of semi-professioneel is of een dergelijke status
      een feitelijke situatie als in vraag 1 is weergegeven ?            aspireert, slechts aan een internationale wedstrijd kan
                                                                         meedoen indien hij daarvoor toestemming heeft van of is
 3 . Indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend                  geselecteerd door zijn nationale federatie, en dat voorziet in
      luidt, gaat dan het protocol bij artikel 119 van het               nationale inschrijvingsquota of vergelijkbare wedstrijden, in


title: Zaak C-379/04: Verzoek van het Landgericht Würzburg van 23 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V.

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/24

         Verzoek van het Landgericht Würzburg van 23 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V.
   (Zaak C-379/04)
   (2004/C 262/43)
   Het Landgericht Würzburg heeft bij beschikking van 23 augustus 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 september 2004, in het geding tussen Richard Dahms GmbH en Frankischer Weinbauverband e.V., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               a)

               Kan verzoekster aan artikel 21 van verordening (EG) nr. 753/02 (1) het subjectieve recht ontlenen om bij het Frankische wijn– en champagneconcours niet door verweerder te worden gediscrimineerd?

               b)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, levert dan de omstandigheid dat verzoekster, die geen lid is van verweerder, voor deelname aan het Fränkische wijn– en champagneconcours tweemaal zoveel inschrijfgeld moet betalen als degenen die wel lid van verweerder zijn, een discriminatie in de zin van artikel 21 van verordening (EG) nr. 753/02 op?

      (1)  PB L 118, blz. 1.


title: Zaak T-371/16: Beroep ingesteld op 14 juli 2016 — BP Aromatics/Commissie

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/20

         Beroep ingesteld op 14 juli 2016 — BP Aromatics/Commissie
   (Zaak T-371/16)
   (2016/C 350/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BP Aromatics Ltd (Geel, België) (vertegenwoordigers: H. Vanhulle, B. van de Walle de Ghelcke, C. Borgers en N. Baeten, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit nietig verklaren, en

               —

               in ieder geval de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie door de gestelde steunmaatregel te identificeren en te kwalificeren als een steunregeling in de zin van artikel 1, onder d), van verordening nr. 2015/1589 van de Raad (1) en artikel 107 VWEU.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107 VWEU geschonden, geen motivering gegeven en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te stellen dat de Belgische overwinstrulingsregeling een steunmaatregel van de staat vormt.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 16, lid 1, van verordening nr. 2015/1589 van de Raad, alsmede de algemene beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen, geschonden door terugvordering van de gestelde steun te gelasten.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft artikel 2, lid 6, VWEU en het beginsel van gelijke behandeling geschonden, alsmede haar bevoegdheden misbruikt, door gebruik te maken van regels inzake staatssteun om het Belgische systeem van overwinstrulings te verbieden.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 juni 1995 in de zaken T-462/93, T-464/93 en T-470/93, E. Lenz en V. Lenz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Beroepstermijn)

text:
Nr . C 208/24          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               12 . 8 . 95
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 veroordeling van de Commissie om een aantal materiële en
                    VAN EERSTE AANLEG                                  morele schadeposten en, subsidiair, een aantal kosten te
                         van 8 juni 1995                               vergoeden, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer), samengesteld
                                                                       als volgt: R. Schintgen, waarnemend voor de president, R.
in zaak T-554/93 , M. Aharn en 588 anderen tegen Raad van              Garcia-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: B. Pastor,
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                  op 14 juni 1995 een beschikking gegeven waarvan het
                             schappen ( 1 )                            dictum luidt als volgt:
                            (Doorhaling)
                          ( 95/C 208/52 )                              1 ) De zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 worden
                                                                            gevoegd.
                       (Procestaai: Engels)                            2 ) Op het verzoek om wraking van een rechter behoeft niet
                                                                             te worden beslist.
In zaak T-554/93 , M. Aharn en 588 anderen ( Verenigd
Koninkrijk en Ierland ), vertegenwoordigd door E. H.                   3 ) De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.
Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en H. J.
Bronkhorst, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                 4 ) Verzoekers worden in alle kosten verwezen.
geïnstrueerd door Burges Salmon, Solicitors, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.                       (') PB nr . C 33 van 5 . 2 . 1993 , PB nr . C 54 van 25 . 2 . 1993 en PB nr .
                                                                            C 139 van 18 . 5 . 1993 .
Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62 , tegen Raad
van de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
Bishop ) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Rozet en G. Docksey ), betreffende een
verzoek tot nietigverklaring van artikel 8 , lid 2 , onder a ), en
artikel 14, lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan                                   VAN EERSTE AANLEG
bepaalde producenten van melk of zuivelprodukten die hun                                           van 19 juni 1995
activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, heeft de           in de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het Gerecht           T-52/91 DEP, P. E. Hoyer en C. Smets tegen Commissie van
op 8 juni 1 995 een beschikking gegeven waarvan het dictum                             de Europese Gemeenschappen f 1 )
luidt als volgt:
                                                                                (Begroting van kosten)
 1 . De naam van alle verzoekers, met uitzondering van                                                95/C 208/54 )
     A. T. E. Saint, C. Murray en M. Craig, wordt doorge
     haald in de lijst van verzoekers in zaak T-554/93 .                                    (Procestaai: Nederlands)
2.   Verzoekers worden verwezen in de kosten .
                                                                       In de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
                                                                       T-52/91 DEP, P. E. Hoyer, tijdelijk functionaris van de
(•) PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Hoeilaart ( België ), en C. Smets, tijdelijk functionaris van de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Overijse ( België ), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
                                                                       advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
                    VAN EERSTE AANLEG                                  advocaat aldaar, Grand Rue 31 , tegen Commissie van de
                         van 14 uni 1995                               Europese Gemeenschappen (gemachtigden : J. Currall en H.
in de zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 , E. Lenz en V.
                                                                       van Lier ), betreffende verzoeken om begroting van kosten
                                                                       na de arresten van het Gerecht van 17 maart 1994 in de
Lenz tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                      zaken T-43/91 , T-44/91 , T-51 /91 en T-52/91 , heeft het
                                pen (')
                                                                       Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Bianca
 (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Ontvanke                 relli, kamerpresident, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
                   lijkheid — Beroepstermijn)                          griffier: H. Jung, op 19 juni 1995 een beschikking gegeven
                           ( 95/C 208/53 )                             waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                        1 ) De zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
                        (Procestaai: Duits)
                                                                             T-52/91 DEP worden gevoegd.
In de zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 , E. Lenz,                 2 ) De totale bedragen van de kosten die door verzoekers
gewezen ambtenaar van de Commissie van de Europese                           kunnen worden ingevorderd, worden bepaald op
 Gemeenschappen, en V. Lenz, zoon van eerstgenoemde,                         37 500 El., te vermeerderen met de eventueel over dat
 beiden wonende te Osnabrück ( Duitsland ), vertegenwoor                    bedrag verschuldigde BTW.
digd door J. Schacht, advocaat te Hamburg, domicilie
gekozen hebbende te Ettelbrück ( Luxemburg ) bij J.-P .                (M PB nr . C 201 van 31 . 7. 1991 en PB nr . C 205 van 6 . 8 .
 Meyer, Rue du Prince Jean 14, tegen Commissie van de                       1991 .
 Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: G. Valsesia en
 B. Rapp-Jung), betreffende een beroep strekkende tot


title: Zaak C-458/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Regeringsrätt — Zweden) — Skatteverket/Gourmet Classic Ltd (Bevoegdheid van Hof — Richtlijn 92/83/EEG — Harmonisatie van structuur van accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken — Artikel 20, eerste streepje — Alcohol in kookwijn — Vrijstelling van geharmoniseerde accijns)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Regeringsrätt — Zweden) — Skatteverket/Gourmet Classic Ltd
   (Zaak C-458/06) (1)

   (Bevoegdheid van Hof - Richtlijn 92/83/EEG - Harmonisatie van structuur van accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken - Artikel 20, eerste streepje - Alcohol in kookwijn - Vrijstelling van geharmoniseerde accijns)
   (2008/C 209/11)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Regeringsrätt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteverket

      Verwerende partij: Gourmet Classic Ltd
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Regeringsrätt — Uitlegging van artikel 20, eerste streepje, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L 316, blz. 21) — Vrijstelling van accijns — Product op basis van wijn met een alcoholgehalte van 4,8 % per 100 kilogram bereid product, voor keukengebruik
   Dictum
   De alcohol in kookwijn moet, indien hij een effectief alcoholvolumegehalte van meer dan 1,2 % vol heeft, worden ingedeeld als ethylalcohol in de zin van artikel 20, eerste streepje, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Gevoegde zaken T-268/15 en T-272/15: Beschikking van het Gerecht van 8 november 2016 — Apcoa Parking Holdings/EUIPO (PARKWAY) [„Uniemerk — Aanvragen voor de Uniewoord- en beeldmerken PARKWAY — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/32

         Beschikking van het Gerecht van 8 november 2016 — Apcoa Parking Holdings/EUIPO (PARKWAY)
   (Gevoegde zaken T-268/15 en T-272/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvragen voor de Uniewoord- en beeldmerken PARKWAY - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2017/C 014/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Apcoa Parking Holdings GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Lohmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen twee beslissingen van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 maart 2015 (zaken R 2063/2014-4 en R 2062/2014-4) inzake aanvragen tot inschrijving van de woord- en beeldtekens PARKWAY als Uniemerken

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Apcoa Parking Holdings GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-291/14: Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — egeplast international/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/42

         Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — egeplast international/Commissie
   (Zaak T-291/14)
   2014/C 223/45
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: egeplast international GmbH (Greven, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Rosenfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C (2013) 4424 definitief van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij volgende middelen aan.

               1.

               Geen voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster stelt dat de bijzondere vereffeningsregeling in Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voor verzoekster geen voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU inhoudt, maar slechts een last verlicht die haar concurrentievermogen aanzienlijk aantast. Deze last is pas opgelegd met de invoering van de EEG-heffing. Het betreft dus de gedeeltelijke opheffing van een nadeel en niet de verschaffing van een voordeel.

               2.

               Geen selectiviteit

                           —

                           Verzoekster voert voorts aan dat de bijzondere vereffeningsregeling niet selectief is, aangezien zij niet tot bepaalde ondernemingen of productietakken beperkt is. Daarmee is de waaier van ondernemingen die het voordeel van de vereffeningsregeling genieten ook in de praktijk zeer breed. De regeling past ook geheel binnen de EEG 2012 en maakt een binnen het systeem van de EEG passende regeling van de kosten mogelijk.

               3.

               Geen staatsmiddelen of aan de staat toe te rekenen middelen

                           —

                           Verzoekster voert daarnaast aan dat het bij de inkomsten uit de EEG-heffing niet gaat om staatsmiddelen of om aan de staat toe te rekenen middelen. Met de EEG-heffing wordt tegemoet gekomen aan de civielrechtelijke aanspraak van de transmissiesysteembeheerders (hierna: „TSB”) ten opzichte van de elektriciteitsleveranciers op terugbetaling van de uitgaven die voor hen bij de commercialisering van de elektriciteit zijn ontstaan. De hoogte van de heffing wordt zonder enige inmenging van de staat door de TSB’s vastgesteld. De aan de Bundesnetzagentur (federaal agentschap voor netwerken) toegekende bevoegdheden zijn er alleen om te kunnen controleren of de hoogte van de heffing volgens de regels is vastgesteld door de TSB’s. Zij verlenen de Bundesnetzagentur echter geen permanente toezichts- of beschikkingsbevoegdheid ten aanzien van de inkomsten uit de heffing.

               4.

               Geen vervalsing van de mededinging of negatieve beïnvloeding van de handel

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat uit het feit dat de inkomsten uit de heffing niet binnen de sfeer van de staat liggen, volgt dat de bovengrenzen aan de EEG-heffing er niet toe leiden dat wordt afgezien van staatsinkomsten. Evenmin wordt van staatsinkomsten afgezien doordat eventuele lagere inkomsten op de heffingsrekening uit private middelen worden gefinancierd door een hoger heffingsbedrag voor niet-geprivilegieerde eindverbruikers.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 februari 1995 in zaak T-552/93: G. Grassi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Ontvankelijkheid - Voorafgaande administratieve klacht - Niet tijdig betwist stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoek - Later uitdrukkelijk besluit - Bevestigende handeling - Verval van recht)

text:
Nr. C 87/12         | NL ]               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8 . 4 . 95
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              burg, ter Franse ambassade, Boulevard du Prince Henri 9,
                   VAN EERSTE AANLEG                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
                     van 15 februari 1995                           machtigden: B.-J. Drijber en J. Bourgeois ) ondersteund door
                                                                    Kali und Salz Beteiligungs-Aktiengesellschaft en Kali und
in zaak T-552/93 : G. Grassi tegen Commissie van de                 Salz GmbH, gevestigd te Kassei, vertegenwoordigd door K.
                Europese Gemeenschappen ( : )                       Quack, advocaat te Berlijn, en G. Albrechtskirchinger,
 (Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Voorafgaande admi                advocaat te Frankfurt-am-Main, domicilie gekozen heb
nistratieve klacht — Niet tijdig betwist stilzwijgend besluit       bende te Luxemburg, ten kantore van M. Loesch, advocaat
 tot afwijzing van verzoek — Later uitdrukkelijk besluit —          aldaar, Rue Goethe 11 , betreffende een beroep tot gedeel
        Bevestigende handeling — Verval van recht)                  telijke nietigverklaring van, in de eerste plaats, artikel 1 van
                            95/C 87/26                              de beschikking van de Commissie van 14 december 1993
                                                                    inzake een procedure op grond van Verordening ( EEG)
                                                                    nr . 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende
                     (Procestaai: Italiaans)
                                                                    de controle op concentraties van ondernemingen ( IV/M.308
                                                                    — Kali+Salz/MdK/Treuhand ), voor zover zij aan de verkla
In zaak T-552/93 , G. Grassi, tijdelijk functionaris van de         ring van verenigbaarheid van de concentratie met de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, tewerkge                 gemeenschappelijke markt de voorwaarden van punt 63
steld bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek              verbindt, en, in de tweede plaats, de beschikking, voor zover
te Ispra, wonende te Cadrezzate, vertegenwoordigd door A.           daarbij de in punt 65 bedoelde verbintenis van Kali und Salz
Ulgheri, advocaat te Milaan, domicilie gekozen hebbende te          AG wordt aanvaard om de structuur van de vennootschap
Luxemburg ten kantore van F. Colussi, advocaat aldaar,              Potacan vóór 30 juni 1994 te wijzigen, heeft het Gerecht
Rue Wiltz 36, tegen Commissie van de Europese Gemeen               (Tweede Kamer, uitgebreid ), samengesteld als volgt: B.
schappen (gemachtigde: G. Valsesia ), betreffende een ver          Vesterdorf, president, D. P. M. Barrington, A. Saggio, H,.
zoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie           Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung,
van 24 september 1992 houdende afwijzing van het verzoek            op 1 februari 1995 een beschikking gegeven waarvan het
om de pensioenrechten die verzoeker krachtens de Italiaanse         dictum luidt als volgt:
nationale regeling had verworven, naar het pensioenstelsel
van de Gemeenschappen te mogen overschrijven, heeft het
Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Bianca         1 . Het Gerecht verwijst zaak T-88/94, Société commerciale
relli, president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;                des potasses et de l'azote en Entreprise minière et
griffier: H. Jung, op 15 februari 1995 een beschikking                   chimique tegen Commissie van de Europese Gemeen
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                              schappen, naar het Hof, opdat dit op de vorderingen tot
                                                                         nietigverklaring kan beslissen.
1 . Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet
     ontvankelijkheid.                                              2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.,                    (M PB nr. C 103 van 11 . 4 . 1994 .
(M PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
          BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                                     van 6 februari 1995
                  VAN EERSTE AANLEG
                                                                    in zaak T-66/94, Auditel Sri tegen Commissie van de
                      van 1 februari 1995                                           Europese Gemeenschappen (*)
in zaak T-88/94, Société commerciale des potasses et de                   (Interventie — Vertrouwelijkheid — Taairegime)
l'azote en Entreprise minière et chimique tegen Commissie                                     95/C 87/28
            van de Europese Gemeenschappen ( : )
                  (Verwijzing naar het Hof)                                              (Procestaai: Italiaans)
                            95/C 87/27
                                                                    In zaak T-66/94, Auditel Sri, gevestigd te Milaan (Italië ),
                       (Procestaai: Frans)                          vertegenwoordigd door G. Sena en P. Tarchini, advocaten te
                                                                    Milaan, M. Siragusa, advocaat te Rome, G. Scassellati
In zaak T-88/94, Société commerciale des potasses et de             Sforzolini en F. M. Moretti, advocaten te Bologna, domicilie
l'azote, gevestigd te Mulhouse ( Frankrijk), en Entreprise          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,
minière et chimique, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd          Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Cöte d'Eich 15 , tegen
door C. Price, advocaat te Brussel, domicilie gekozen               Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong,                    den: G. Marenco en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep
advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, ondersteund door               tot nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van Beschikking
Franse Republiek, (gemachtigden: E. Belliard en C. de Salins        93/668/EG van de Commissie van 24 november 1993
en J.-M. Belorgey), domicilie gekozen hebbende te Luxem            inzake een procedure op grond van artikel 85 van het


title: Zaak T-14/13: Beschikking van het Gerecht van 3 september 2013 — Seal Trademarks/BHIM — Exel Composites (XCEL)

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/30

         Beschikking van het Gerecht van 3 september 2013 — Seal Trademarks/BHIM — Exel Composites (XCEL)
   (Zaak T-14/13) (1)

   2013/C 336/66
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak C-614/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Atanas Ognyanov (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Inhoud van een verzoek om een prejudiciële beslissing — Nationale regel volgens welke de nationale rechter zich moet verschonen omdat hij in het verzoek om een prejudiciële beslissing een voorlopig standpunt heeft geformuleerd door het feitelijke en juridische kader vast te stellen — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47, tweede alinea, en artikel 48, lid 1)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Atanas Ognyanov
   (Zaak C-614/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Inhoud van een verzoek om een prejudiciële beslissing - Nationale regel volgens welke de nationale rechter zich moet verschonen omdat hij in het verzoek om een prejudiciële beslissing een voorlopig standpunt heeft geformuleerd door het feitelijke en juridische kader vast te stellen - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47, tweede alinea, en artikel 48, lid 1))
   (2016/C 335/10)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partij in de strafzaak

   Atanas Ognyanov

      in tegenwoordigheid van: Sofiyska gradska prokuratura

      Dictum

               1)

               Artikel 267 VWEU en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in het licht van de artikelen 47, tweede alinea, en 48, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regel die aldus wordt uitgelegd dat de verwijzende rechter verplicht is zich in het bij hem aanhangige geding te verschonen omdat hij in zijn verzoek om een prejudiciële beslissing het feitelijke en juridische kader van de zaak heeft uiteengezet.

               2)

               Het Unierecht, met name artikel 267 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat het vereist noch verbiedt dat de verwijzende rechter, na uitspraak van het prejudiciële arrest, de partijen opnieuw hoort en nieuwe onderzoeksmaatregelen gelast waardoor hij ertoe kan worden gebracht wijzigingen aan te brengen in de feitelijke en juridische vaststellingen die hij in het verzoek om een prejudiciële beslissing heeft gedaan, mits deze rechter volle werking verleent aan de door het Hof van Justitie van de Europese Unie gegeven uitlegging van het Unierecht.

               3)

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een verwijzende rechter een nationale regel als die in het hoofgeding, die in strijd met dat recht wordt geacht, toepast.

      (1)  PB C 96 van 23.3.2015.


title: Zaak T-144/15: Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — L’Oréal/EUIPO — Theralab (VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA — Ouder Uniewoordmerk IDEALINA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/51

      Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — L’Oréal/EUIPO — Theralab (VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA)
      (Zaak T-144/15) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA - Ouder Uniewoordmerk IDEALINA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2016/C 211/64)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: L'Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Sena Mioludo, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Theralab — Produtos Farmacêuticos e Nutracêuticos, Lda (Viseu, Portugal)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2015 (zaak R 1097/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Theralab — Produtos Farmacêuticos e Nutracêuticos en L’Oréal

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  L’Oréal, SA, wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-325/06: Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Boston Scientific/BHIM — Terumo (CAPIO)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/74

         Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Boston Scientific/BHIM — Terumo (CAPIO)
   (Zaak T-325/06)
   (2006/C 326/152)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Boston Scientific Ltd (Christ Church, Barbados) (vertegenwoordigers: P. Rath en W. Festl-Wietek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Terumo Kabushiki Kaisha (Tokyo, Japan)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 september 2006 in zaak R 61/2006-2, waarvan op 18 september 2006 aan de vertegenwoordigers van verzoekster kennis is gegeven, te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en van de procedure voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CAPIO” voor waren van klasse 10 — aanvraagnr. 2 554 434

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Terumo Kabushiki Kaisha

      Oppositiemerk of -teken: de nationale en communautaire woordmerken „CAPIOX” en „CAPIOX PULSE” voor waren van klasse 10

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 43 van verordening nr. 40/94 van de Raad en schending van regel 22 van verordening nr. 2868/95 van de Commissie, doordat Terumo het bewijs van voldoende gebruik van haar merk niet heeft geleverd. Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening van de Raad doordat er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak T-4/15: Arrest van het Gerecht van 7 september 2016 — Beiersdorf/EUIPO (Q10) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Q10 — Weigering van inschrijving van een verklaring over de omvang van de bescherming — Artikel 37, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/13

         Arrest van het Gerecht van 7 september 2016 — Beiersdorf/EUIPO (Q10)
   (Zaak T-4/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Q10 - Weigering van inschrijving van een verklaring over de omvang van de bescherming - Artikel 37, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 383/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Beiersdorf AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Renck en J. Fuhrmann, vervolgens J. Fuhrmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 8 oktober 2014 (zaak R 2050/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Q10 als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Beiersdorf AG wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.