title: Arrest van het Hof van 21 januari 2003 in zaak C-318/00 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's bench Division, om een prejudiciële beslissing]: Bacardi-Martini SAS, Cellier des Dauphins, tegen Newcastle United Football Company Ltd ("Prejudiciële verwĳzing — Vrĳ verkeer van diensten — Weigering om reclameboodschappen voor alcoholische dranken te tonen tĳdens sportevenement dat plaatsvindt in lidstaat waar televisiereclame voor alcoholische dranken is toegelaten, maar wordt uitgezonden in andere lidstaat waar dergelĳke reclame bĳ wet is verboden — Relevantie van vragen voor oplossing van geschil in hoofdgeding")

text:
C 55/2                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 8.3.2003
blz. 100), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez            verboden zijn, en voorzover zij het aanbrengen van dergelijke
Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen             vermeldingen aan een procedure van voorafgaande vergunning
en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,                        onderwerpt, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,              volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de
N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur)                 Zesde kamer, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha
en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:              Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
R. Grass, op 21 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het                  hoed; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 23 januari 2003
dictum luidt als volgt:                                                      een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.                                                  1)     Door op algemene wijze vermeldingen op het gebied van de
                                                                                gezondheid op de etikettering van courante levensmiddelen te
2)     Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten.                           verbieden en door het aanbrengen van dergelijke vermeldingen
                                                                                aan een procedure van voorafgaande vergunning te onderwerpen,
3)     Verstaat dat de Republiek Finland haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen
                                                                                die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 1, sub b, en 15,
( 1) PB C 79 van 18.3.2000.                                                         leden 1 en 2, van richtlijn 79/112/EEG van de Raad van
                                                                                18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van
                                                                                de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie
                                                                                van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte
                                                                                reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/4/EG van het Europees
                                                                                Parlement en de Raad van 27 januari 1997.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             2)     De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
                           (Zesde kamer)
                                                                             3)     Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten.
                        van 23 januari 2003
                                                                             (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
in zaak C-221/00: Commissie van de Europese Gemeen-
           schappen tegen Republiek Oostenrijk ( 1)
(„Niet-nakoming — Harmonisatie van wetgevingen — Ar-
tikelen 28 EG en 30 EG — Richtlijn 79/112/EEG —
        Etikettering en presentatie van levensmiddelen”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2003/C 55/03)
                                                                                van 21 januari 2003
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             in zaak C-318/00 [verzoek van de High Court of Justice
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (England & Wales), Queen’s bench Division, om een
                          dentie van het Hof)                                prejudiciële beslissing]: Bacardi-Martini SAS, Cellier des
                                                                             Dauphins, tegen Newcastle United Football Company
                                                                                Ltd (1)
In zaak C-221/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: J. C. Schieferer) tegen Republiek Oostenrijk               („Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van diensten —
(gemachtigde: H. Dossi) ondersteund door Koninkrijk De-                      Weigering om reclameboodschappen voor alcoholische dran-
nemarken (gemachtigde: C. P. Kristensen), betreffende een                    ken te tonen tijdens sportevenement dat plaatsvindt in
beroep tot vaststelling dat de Republiek Oostenrijk niet heeft               lidstaat waar televisiereclame voor alcoholische dranken is
voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de                toegelaten, maar wordt uitgezonden in andere lidstaat waar
artikelen 2, lid 1, sub b, en 15, leden 1 en 2, van richtlijn 79/            dergelijke reclame bij wet is verboden — Relevantie van
112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de                            vragen voor oplossing van geschil in hoofdgeding”)
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake                                           (2003/C 55/04)
de daarvoor gemaakte reclame (PB 1979, L 33, blz. 1), zoals
gewijzigd bij richtlijn 97/4/EG van het Europees Parlement en                                          (Procestaal: Engels)
de Raad van 27 januari 1997 (PB L 43, blz. 21), en krachtens
artikel 28 EG, voorzover zij § 9, leden 1 en 3, van het
Bundesgesetz van 23 januari 1975 über den Verkehr mit                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Lebensmitteln, Verzehrprodukten, Zusatzstoffen, kosmeti-                                               dentie van het Hof)
schen Mitteln und Gebrauchsgegenständen (Lebensmittel-
gesetz 1975) (bondswet inzake de verhandeling van levensmid-
delen, voor menselijke consumptie bestemde producten, ad-                    In zaak C-318/00, betreffende een verzoek aan het Hof
ditieven, cosmetische producten en gebruiksvoorwerpen), al-                  krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
dus uitlegt en toepast, dat vermeldingen op het gebied van de                & Wales), Queen’s Bench Division (Verenigd Koninkrijk), in
gezondheid op courante levensmiddelen algemeen en absoluut                   het aldaar aanhangige geding tussen Bacardi-Martini SAS,
 ---pagebreak--- 8.3.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 55/3
Cellier des Dauphins, en Newcastle United Football Company                   samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                   J.-P. Puissochet en M. Wathelet, kamerpresidenten, C. Gul-
artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG),                  mann, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Mac-
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,             ken, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues,
president, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, kamerpresidenten,                rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Con-
C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur) en                         tet, administrateur, op 21 januari 2003 een arrest gewezen
V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha             waarvan het dictum luidt als volgt:
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 21 januari 2003 een arrest               1)     Verklaart nietig artikel 11, lid 2, van verordening (EG)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                         nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                                17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het
Het bij beschikking van 28 juli 2000 van de High Court of Justice                   milieu (LIFE).
(England & Wales), Queen’s Bench Division, ingediende verzoek om
een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.                            2)     Verstaat dat de op de datum van uitspraak van dit arrest
                                                                                reeds vastgestelde maatregelen tot uitvoering van verordening
                                                                                nr. 1655/2000 niet door dit arrest worden aangetast.
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                             3)     Verstaat dat de gevolgen van artikel 11, lid 2, van verordening
                                                                                nr. 1655/2000 volledig worden gehandhaafd totdat het
                                                                                Parlement en de Raad nieuwe bepalingen inzake de comitépro-
                                                                                cedure voor de maatregelen tot uitvoering van voornoemde
                                                                                verordening zullen hebben vastgesteld.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             4)     Verwijst het Europees Parlement en de Raad van de Europese
                                                                                Unie in de kosten.
                         van 21 januari 2003
                                                                             (1 ) PB C 355 van 9.12.2000.
in zaak C-378/00: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Europees Parlement en Raad van de
                          Europese Unie (1)
(„Comitologie — Besluit 1999/468/EG van de Raad tot
vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de                                         ARREST VAN HET HOF
aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden —
Criteria voor keuze tussen verschillende procedures tot vast-                                           (Zesde kamer)
stelling van uitvoeringsmaatregelen — Gevolgen — Motive-
ringsplicht — Gedeeltelijke nietigverklaring van verordening                                         van 23 januari 2003
(EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad
betreffende het financieringsinstrument voor het milieu                      in de gevoegde zaken C-421/00, C-426/00 en C-16/01
                                (LIFE)”)                                     (verzoek van het Unabhängiger Verwaltungssenat für
                                                                             Kärnten, het Unabhängiger Verwaltungssenat Wien en het
                            (2003/C 55/05)                                   Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing):
                                                                                Renate Sterbenz en Paul Dieter Haug (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                             („Harmonisatie van wetgevingen — Artikelen 28 EG en 30
                                                                             EG — Richtlijn 79/112/EEG — Etikettering en presentatie
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           van levensmiddelen”)
                           dentie van het Hof)
                                                                                (2003/C 55/06)
In zaak C-378/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                               (Procestaal: Duits)
pen (gemachtigde: D. Maidani) tegen Europees Parlement
(gemachtigden: C. Pennera en M. Moore), en Raad van de                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué en G. Houttuin)                                              dentie van het Hof)
ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Ierland (gemachtigde: G. Amodeo, bijgestaan door
M. Hoskins), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 In de gevoegde zaken C-421/00, C-426/00 en C-16/01,
verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement                    betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234
en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsin-                 EG van respectievelijk de Unabhängige Verwaltungssenat für
strument voor het milieu (LIFE) (PB L 192, blz. 1), voorzover                Kärnten (Oostenrijk), de Unabhängige Verwaltungssenat Wien
daarin de vaststelling van maatregelen tot uitvoering van het                (Oostenrijk) en het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in de
programma LIFE wordt onderworpen aan de regelgevingspro-                     aldaar dienende strafzaken tegen Renate Sterbenz (C-421/
cedure bedoeld in artikel 5 van besluit 1999/468/EG van de                   00), en Paul Dieter Haug (C-426/00 en C-16/01), om een
Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden                    prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28
voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende                        EG en 30 EG alsmede richtlijn 79/112/EEG van de Raad van
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23), heeft het Hof,                  18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van


title: Zaak T-14/12: Beschikking van het Gerecht van 19 april 2016 – Elliniko Kazino Parnithas/Commissie („Staatssteun — Nietigverklaring van het bestreden besluit — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/21

         Beschikking van het Gerecht van 19 april 2016 – Elliniko Kazino Parnithas/Commissie
   (Zaak T-14/12) (1)

   ((„Staatssteun - Nietigverklaring van het bestreden besluit - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 232/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Elliniko Kazino Parnithas AE (Maroussi, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Niejahr, advocaat, F. Carlin, barrister, Q. Azau, F. Spyropoulos, I. Dryllerakis, K. Spyropoulos, A. Komninos, K. Struckmann, advocaten, en M. Powell, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, H. van Vliet en P.-J. Loewenthal, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA – Loutraki AE – Klab Otel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE (Loutraki, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit 2011/716/EU van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun – Steunmaatregel C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09) (PB L 285, blz. 25)

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Elliniko Kazino Parnithas AE.

               3)

               Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA – Loutraki AE – Klab Otel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak T-214/16: Beroep ingesteld op 3 mei 2016 – SATA/EUIPO (4600)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/31

         Beroep ingesteld op 3 mei 2016 – SATA/EUIPO (4600)
   (Zaak T-214/16)
   (2016/C 232/40)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SATA GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Simon, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniemerk „4600” – inschrijvingsaanvraag nr. 13 965 595

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2016 in zaak R 1942/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij Uniemerkaanvraag nr. 13965595 is afgewezen;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de algemene rechtsbeginselen van gelijkheid en behoorlijk bestuur.


title: Zaak T-17/06: Beroep ingesteld op  23 januari 2006  — Giant (China) tegen Raad

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/29

         Beroep ingesteld op 23 januari 2006 — Giant (China) tegen Raad
   (Zaak T-17/06)
   (2006/C 74/55)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Giant (China) Co., Ltd (Kunshan City, China) (vertegenwoordiger: P. De Baere, advocaat)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1892/2005 (1) van de Raad van 14 november 2005 tot beëindiging van de tussentijdse herzieningsprocedure betreffende de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op rijwielen uit de Volksrepubliek China, voorzover daarbij

                           —

                           verzoeksters aanvraag tot toekenning van de status van marktgerichte onderneming („SMO”) wordt afgewezen;

                           —

                           artikel 253 EG is geschonden, doordat geen redenen zijn gegeven voor afwijzing van verzoeksters aanvraag tot toekenning van de status van marktgerichte onderneming, en

                           —

                           het recht van de WHO wordt geschonden, doordat post factum markteconomische criteria worden toegepast op Chinese producenten-uitvoerders in een aantal lidstaten van de EG, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een naamloze vennootschap naar Chinees recht, produceert vooral rijwielen en rijwielonderdelen voor uitvoer naar de Gemeenschap. Zij komt op tegen verordening nr. 1892/2005 tot beëindiging van de tussentijdse herzieningsprocedure betreffende de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op rijwielen uit de Volksrepubliek China.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats schending van verordening nr. 384/96 van de Raad (de „basisverordening”) en van artikel 253 EG, net als in zaak T-372/05 (2).
   Bovendien stelt verzoekster dat de bestreden verordening in strijd is met het recht van de Wereldhandelsorganisatie („WHO”), doordat markteconomische criteria worden toegepast op Chinese uitvoerders in vijf lidstaten hoewel de antidumpingwetgeving van die lidstaten niet in dergelijke criteria voorzag op het ogenblik dat China tot de WHO toetrad.

      (1)  PB L 302, 19.11.2005, blz. 22.

      (2)  PB C 315, 10.12.2005, blz. 17.


title: Zaak T-168/03: Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Grigorios Giannoutsos en anderen tegen Europees Parlement

text:
C 184/40               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                            2.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                               besluiten waarvan nietigverklaring wordt           gevorderd,
                                                                                vermeerderd met de wettelijke interesten;
Verzoekers in de onderhavige zaak vorderen nietigverklaring
                                                                           —     te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria, en het
van het besluit van het Parlement houdende wijziging van de
                                                                                Parlement te veroordelen tot betaling daarvan.
methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor
Griekenland.
De door verzoekers ter ondersteuning van hun beroep aange-                 Middelen en voornaamste argumenten
voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de
verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).                        Verzoekers in de onderhavige zaak vorderen nietigverklaring
                                                                           van het besluit van het Parlement houdende wijziging van de
(1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.02, blz. 17.                          methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor
(2) Mededeling in PB C 101 van 26.04.03, blz. 40.                          Griekenland.
                                                                           De door verzoekers ter ondersteuning van hun beroep aange-
                                                                           voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de
                                                                           verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).
                                                                           (1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.02, blz. 17.
Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Grigorios Gian-                      (2) Mededeling in PB C 101 van 26.04.03, blz. 40.
        noutsos en anderen tegen Europees Parlement
                          (Zaak T-168/03)
                          (2003/C 184/89)
                                                                           Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Nicole Heurtaux
                           (Procestaal: Frans)                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-172/03)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 mei 2003 beroep ingesteld tegen Europees                                          (2003/C 184/90)
Parlement door Grigorios Giannoutsos, wonende te Luxem-
burg, en 4 andere ambtenaren, vertegenwoordigd door                                                  (Procestaal: Frans)
G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                         schappen is op 12 mei 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Nicole
—     nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-           Heurtaux, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
      sche instantie waarbij de procedure voor de berekening               S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten,
      van de jaarlijkse reiskosten voor Griekenland met ingang             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      van een niet nader gespecificeerd jaar (1993, 1996, 1997
      of een ander jaar en voor de periode gedurende welke
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      verzoekers ambtenaar van het Europees Parlement waren)
      is gewijzigd wat de route via Brindisi betreft, die in
                                                                           —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
      aanmerking wordt genomen voor bestemmingen op het
                                                                                verzoeksters naam niet op te nemen in de lijst van de
      schiereiland Peloponnesus;
                                                                                ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde
      of subsidiair:                                                             2002 naar rang B2 zijn bevorderd, welk besluit voort-
                                                                                vloeit uit de publicatie van de lijst in Mededelingen van de
—     nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-                 administratie nr. 69-2002 van 14 augustus 2002;
      sche instantie om met ingang van een niet nader gespeci-
                                                                           —     verweerster in de kosten te verwijzen.
      ficeerd jaar (1993, 1996, 1997 of een ander jaar en voor
      de periode gedurende welke verzoekers ambtenaar van het
      Europees Parlement waren) de overtocht van Brindisi naar
      de verschillende Griekse grensplaatsen (Korfoe, Igoume-
      nitsa, Patras) te vergoeden op basis van een ticket van              Middelen en voornaamste argumenten
      het tarief „vliegtuigstoel” („aircraft type seats”);
                                                                           Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op
—     nietig te verklaren al hun salarisafrekeningen waarmee de            schending van de motiveringsplicht alsmede schending van
      besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, zijn             artikel 45 van het Statuut, het beginsel van gelijke behandeling,
      uitgevoerd;                                                          het recht op ontwikkeling van de loopbaan en de beginselen
                                                                           van behoorlijk bestuur en goed beheer.
—     de terugbetaling te gelasten van alle bedragen die zij niet
      hebben ontvangen ten gevolge van de uitvoering van de


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 december 1996 in de gevoegde zaken C-218/96, C-219/96, C-220/96, C-221/96 en C-222/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijnen 92/32/EEG, 92/69/EEG, 93/67/EEG, 93/86/EEG en 93/105/EG)

text:
Nr . C 54/6            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 2 . 97
     1978 betreffende de kwaliteit van zoet water dat                    zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de
     bescherming of verbetering behoeft teneinde geschikt te             Raad ( PB nr. L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz. 9 ),
     zijn voor het leven van vissen, en aan de artikelen 3 en 5
     van Richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober             — 93/86/EEG van de Commissie van 4 oktober 1993 tot
     1 979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater, is          aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn
     de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens het EG                    91/157/EEG van de Raad inzake batterijen en accu 's die
     Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nageko                gevaarlijke stoffen bevatten ( PB nr. L 264 van 23 . 10 .
     men .
                                                                         1993 , blz. 51 ), en
2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                 — 93/ 105/EG van de Commissie van 25 november 1993
     kosten.                                                             houdende vaststelling van bijlage VII D inzake de
                                                                         informatie die in het in artikel 12 van Richtlijn 67/
(') PB nr . C 286 van 28 . 10 . 1995 .                                   548/EEG van de Raad bedoelde technische dossier moet
                                                                         worden opgenomen ( PB nr. L 294 van 30 . 11 . 1993 ,
                                                                         blz. 21 ),
                                                                     de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
                                                                     gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer ),
                   ARREST VAN HET HOF                                samengesteld als volgt: J.C. Moitinho de Almeida, kamer
                                                                     president; L. Sevón, C. Gulmann ( rapporteur), J.-P. Puisso
                          (Vijfde Kamer )                            chet en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: C.O. Lenz;
                     van 12 december 1996                            griffier: R. Grass, op 12 december 1996 een arrest gewezen
in de gevoegde zaken C-2 18/96, C-2 19/96, C-220/96,                 waarvan het dictum luidt als volgt:
C-221/96 en C-222/96: Commissie van de Europese
         Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                      1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijnen 92/                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
32/EEG, 92/69/EEG, 93/67/EEG, 93/86/EEG en 93/                           stellen om te voldoen aan de richtlijnen:
                                105ZEG)
                             ( 97IC 54/10                                — 92/32/EEG van de Raad van 30 april 1992 tot
                                                                              zevende wijziging van Richtlijn 67/548/EEG betref
                        (Procestaai: Frans)                                   fende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
                                                                              rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpak
                                                                              king en het kenmerken van gevaarlijke stoffen,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                          — 92/69/EEG van de Commissie van 31 juli 1992
                                                                              houdende zeventiende aanpassing aan de vooruit
In de gevoegde zaken C-218/96 , C-219/96 , C-220/96 ,                         gang van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van
C-221/96 en C-222/96 , Commissie van de Europese                              de Raad,
Gemeenschappen ( gemachtigde : G. zur Hausen, bijgestaan
door J.-J . Evrard ) tegen Koninkrijk België (gemachtigden:              — 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993 tot
A.-M. Snyers — zaken C-218/96, C-220/96 , C-221/96 en                         vaststelling van de beginselen die gelden bij de
C-222/96 — en R. Foucart — zaak C-219/96 —), betref                          beoordeling van de risico 's voor mens en milieu van
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het
                                                                              stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn
Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde termijnen de                  67/548/EEG van de Raad,
nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
stellen of aan de Commissie mee te delen, om te voldoen aan
                                                                         — 93/86/EEG van de Commissie van 4 oktober 1993
de richtlijnen:
                                                                              tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
— 92/32/EEG van de Raad van 30 april 1992 tot zevende                         Richtlijn 91 /157/EEG van de Raad inzake batterijen
     wijziging van Richtlijn 67/548/EEG betreffende de                        en accu 's die gevaarlijke stoffen bevatten, en
     aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
     bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het                 — 93/105/EG van de Commissie van 25 november
     kenmerken van gevaarlijke stoffen ( PB nr. L 154 van                     1 993 houdende vaststelling van bijlage VII D inzake
     5 . 6 . 1992, blz. 1 ),                                                  de informatie die in het in artikel 12 van Richtlijn
                                                                              67/548/EEG van de Raad bedoelde technische
— 92/69/EEG van de Commissie van 31 juli 1992 hou                            dossier moet worden opgenomen,
     dende zeventiende aanpassing aan de vooruitgang van de
     techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( PB nr.               is het Koninkrijk België de krachtens artikel 3 van
     L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz. 113 ),                               Richtlijn 92/32/EEG, artikel 3 van Richtlijn 92/69/
                                                                          EEG, artikel 8 van Richtlijn 93/67/EEG, artikel 7 van
— 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993 tot                         Richtlijn 93/86/EEG en artikel 2 van Richtlijn 93/
     vaststelling van de beginselen die gelden bij de beoorde            105/EG op hem rustende verplichtingen niet nageko
     ling van de risico's voor mens en milieu van stoffen die             men .
 ---pagebreak--- 22 . 2 . 97           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 54/7
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Derde Kamer)
P ) PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .                                                           van 9 januari 1997
                                                                      in zaak C-255/95 : S. Agri SNC, Agricola Veneta Sas tegen
                                                                                Regione Veneto
                                                                      (Steun voor „ extensivering " landbou wproductie — Bereke
                                                                              ning productievermindering — Referentieperiode)
                                                                                ( 97/C 54/ 12 )
                  ARREST VAN HET HOF                                                         (Procestaai: Italiaans)
                         ( Zesde Kamer)
                      van 9 januari 1997                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-143/95 P: Commissie van de Europese Gemeen                                   de Jurisprudentie van het Hof)
schappen tegen Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Lda
                        ( Socurte ) e.a. (M
(Hogere voorziening — Europees Sociaal Fonds — Beroeps               In zaak C-255/95 , S. Agri SNC, Agricola Veneta Sas tegen
  termijn — Schending van wezenlijke vormvoorschriften)               Regione Veneto, betreffende een prejudiciële beslissing over
                                                                      de uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 797/85 van de
                           ( 97/C 54/ 11 )                            Raad van 12 maart 1985 betreffende de verbetering van de
                                                                      doeltreffendheid van de landbouwstructuur ( PB nr. L 93 van
                                                                      30 . 3 . 1985 , blz. 1 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG )
                    (Procestaai: Portugees)                           nr. 1760/87 ( PB nr. L 167 van 26 . 6 . 1987, blz. 1 ), beide
                                                                      gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr. 1094/88 ( PB nr. L 106
                                                                      van 27. 4 . 1988 , blz. 28 ), alsmede van Verordening ( EEG )
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         nr . 4115/88 van de Commissie van 21 december 1988 tot
               de Jurisprudentie van het Hof)                         vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van de steun
                                                                      regeling voor de extensivering van de productie ( PB nr.
                                                                      L 361 van 29 . 12 . 1988 , blz. 13 ), heeft het Hof ( Derde
In zaak C- 143/95 P, Commissie van de Europese Gemeen                Kamer), samengesteld als volgt: J.C. Moitinho de Almeida ,
schappen (gemachtigden : F. de Sousa Fialho en N. Khan ),             kamerpresident; C. Gulmann en J.-P . Puissochet ( rappor
betreffende hogere voorziening tegen het op 7 maart 1995              teur), rechters; advocaat-generaal: M.B. Elmer; griffier:
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op 9 januari 1997 een
Gemeenschappen ( Eerste Kamer) in de gevoegde zaken                   arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
T-432/93 , T-433/93 en T-434/93 gewezen arrest tussen
Socurte e.a. en Commissie (Jurisprudentie 1995 , blz. 11-503 )
en strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen        Artikel 1 ter, lid 3 , sub c), van Verordening (EEG)
bij de procedure: Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Lda            nr. 797/85 van de Raad van 12 maart 1985 betreffende de
( Socurte ), Revestimentos de Cortiga, Lda ( Quavi ), thans           verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstruc
Estudos e Projectos Lda ( Esprocil ), en Sociedade Transfor          tuur, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1760/87,
madora de Carnes Lda ( Stee ), thans Estudos e Projectos Lda           beide gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1094/88, als
 (JAP ) ( advocaten : C. Botelho Moniz en A. Magalhaes                 mede artikel 4, leden 1 en 2, van Verordening (EEG)
Cardoso ), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als              nr. 4115/88 van de Commissie van 21 december 1988 tot
volgt: G.F. Mancini, kamerpresident; J.L. Murray ( rappor            vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van de steun
teur), C.N. Kakouris, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters;             regeling voor de extensivering van de productie, moeten
advocaat-generaal : C.O. Lenz; griffier: R. Grass, op 9 ja           aldus worden uitgelegd, dat zij een Lidstaat niet toestaan om
nuari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als             in geval van een productiedaling in de periode gelegen tussen
volgt:                                                                 het einde van de referentieperiode en het begin van de
                                                                      periode waarvoor de verbintenis geldt, aan toekenning van
                                                                       steun voor „ extensivering " hoe dan ook de voorwaarde te
 1 . Verwerpt de hogere voorziening.                                   verbinden, dat de gedurende de tussenliggende periode
                                                                      gerealiseerde productie in de loop van de periode waarvoor
                                                                       de verbintenis geldt, wordt verminderd met een hoeveelheid
2 . Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschap                 die overeenkomt met ten minste 20% van de productie
     pen in de kosten.                                                gedurende de referentieperiode.
 0 ) PB nr. C 189 van 22 . 7 . 1995 .                                  ( 1 ) PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 .


title: Zaak C-383/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 juni 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Artikelen 56 VWEU en 63 VWEU — Artikelen 36 en 40 EER-Overeenkomst — Belastingwetgeving — Belastingvrijstelling die uitsluitend geldt voor door ingezeten banken betaalde interesten, met uitzondering van interesten betaald door in buitenland gevestigde banken)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 juni 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-383/10) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 56 VWEU en 63 VWEU - Artikelen 36 en 40 EER-Overeenkomst - Belastingwetgeving - Belastingvrijstelling die uitsluitend geldt voor door ingezeten banken betaalde interesten, met uitzondering van interesten betaald door in buitenland gevestigde banken)
   2013/C 225/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en F. Dintilhac, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux en M. Jacobs, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 56 VWEU en 63 VWEU — Schending van de artikelen 36 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte — Beperkingen van het vrij verrichten van diensten en van het vrije verkeer van kapitaal — Nationale bepalingen volgens welke een belastingvrijstelling uitsluitend voor door Belgische banken uitbetaalde interesten geldt, met uitsluiting van door niet-ingezeten banken uitbetaalde interesten — Discriminatoire belasting

      Dictum

               1)

               Door de invoering en instandhouding van een regeling waarbij door niet-ingezeten banken betaalde interesten discriminatoir worden belast als gevolg van de toepassing van een belastingvrijstelling die uitsluitend geldt voor door ingezeten banken betaalde interesten, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 56 VWEU en artikel 36 van het Verdrag betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 20 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Parfums Christian Dior SA, te Parijs, 2. Parfums Christian Dior BV, te Rotterdam en Evora BV (Zaak C-337/95)

text:
30 . 12 . 95            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 351 /3
Verzoek bij arrest van het Arbeidshof te Luik (Tweede                    dat niet de volledige anciënniteit van die werknemers in
kamer ) van 10 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing               aanmerking wordt genomen, maar, ondanks het feit dat de
in het geding tussen Rijksinstituut voor de sociale verzeke             werknemers ononderbroken werkzaam zijn geweest voor
        ringen der zelfstandigen ( RSVZ ) en M. Picard                   een onderneming die in andere handen is overgegaan, een
                         ( Zaak C-335/95 )                               deel van die diensttijd buiten beschouwing wordt gelaten ,
                                                                         zonder dat daarmee inbreuk wordt gemaakt op het bepaalde
                            ( 95/C 351 /05 )                             in de artikelen 1 , lid 1 , en 3 , lid 3 , tweede alinea , van
                                                                         Richtlijn 77/ 187/EEG van 14 februari 1977 ?"
Het Arbeidshof te Luik ( Tweede kamer ) heeft bij arrest van
 10 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 23 oktober 1995 , in het geding tussen Rijksin
stituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen
( RSVZ ) en M. Picard , het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen :                                              Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 20 oktober
                                                                         1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
1 . Bevat lid 4 van artikel 36 van Verordening ( EEG )                   1 . Parfums Christian Dior SA, te Parijs, 2 . Parfums Christian
     nr . 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot                                    Dior BV, te Rotterdam en Evora BV
     vaststelling van de wijze van toepassing van Verorde                                        ( Zaak C-337/95 )
     ning ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de toepassing van de                                      95/C 351 /07 )
     sociale-zekerheidsregelingen, op werknemers en zelf
     standigen , alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
     de Gemeenschap verplaatsen (') een autonome alge                   De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van
     mene regel, waarvan de toepasselijkheid losstaat van de             20 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
     vraag, of de bepalingen van de leden 1 tot 3 van datzelfde          Justitie op 26 oktober 1995 , in het geding tussen 1 . Parfums
     artike ! in acht zijn genomen ?                                     Christian Dior SA, te Parijs, 2 . Parfums Christian Dior BV,
                                                                         te Rotterdam en Evora BV, het Hof van Justitie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
2 . Zo neen , is de werknemer of zelfstandige, aan wie                   beslissing over de navolgende vragen :
     zonder voorafgaande erkenning van zijn recht op
     pensioen door het bevoegde orgaan van een andere
     Lid-Staat ( in casu de Lid-Staat van zijn nationaliteit ),          a ) Moet, indien in een merkenrechtelijke procedure in een
     door het bevoegde orgaan van de Lid-Staat van zijn                       der Benelux-landen in verband met de uitleg van de
     woonplaats geen recht op pensioen kan worden toege                      Eenvormige Beneluxwet op de merken een vraag van
     kend, niettemin verplicht in de Staat van zijn woonplaats                uitleg van de Eerste richtlijn van de Raad van de
     een aanvraag in te dienen opdat de uitkeringen gelijk                   Europese Gemeenschappen van 21 december 1988
     tijdig zouden worden vastgesteld ?                                       betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
                                                                              Lid-Staten ( 89/ 104/EEG ) (') rijst, de hoogste nationale
                                                                              rechter dan wel het Benelux-Gerechtshof worden aan
(') PB nr . L 74 van 27. 3 . 1972 , blz . 1 .
                                                                              gemerkt als de nationale rechterlijke instantie waarvan
                                                                              de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar
                                                                              zijn voor hoger beroep, en die derhalve op grond van
                                                                              artikel 177, lid 3 , van het EG-Verdrag gehouden is zich
                                                                              tot het Hof van Justitie te wenden .
Verzoek van de Juzgado de lo Social n° 16 de Barcelona                   b ) Strookt met het systeem van bovenvermelde richtlijn en
van 1 september 1995 om een prejudiciële beslissing in                        met name met de artikelen 5 tot en met 7 daarvan om
het geding tussen P. Burdalo e,a. en Fondo de Garantia                        aan te nemen dat, wanneer het gaat om wederverkoop
                                Salarial                                      van waren die onder een merk door de houder van dat
                         ( Zaak C-336/95 )                                    merk of met zijn toestemming in de Gemeenschap in de
                            ( 95/C 351 /06 )                                  handel zijn gebracht, het de wederverkoper óók vrijstaat
                                                                              dit merk te gebruiken teneinde dit verder verhandelen
                                                                              aan het publiek aan te kondigen ?
De Juzgado de lo Social n 16 de Barcelona heeft bij
beschikking van 1 september 1995 , ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 26 oktober daaraanvolgend , in               c ) Zo vraag b ) bevestigend wordt beantwoord , bestaan op
het geding tussen P. Burdalo e.a . en Fondo de Garantia                       deze regel dan uitzonderingen ?
Salarial, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol               d ) Indien vraag c ) bevestigend wordt beantwoord, is dan
gende vraag:
                                                                              plaats voor een uitzondering in het geval dat de
                                                                              reclamefunctie van het merk wordt bedreigd, doordat de
„ Kunnen op grond van de wetgeving of rechtspraak van een                     wederverkoper door de wijze waarop hij bedoeld
Lid-Staat de schadevergoedingen die het waarborgfonds aan                     aankondigen gebruikt, schade toebrengt aan het luxeuze
de werknemers moet betalen, worden verminderd op grond                        en prestigieuze imago van dat merk ?
 ---pagebreak---   Nr . C 351 /4           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 12 . 95
  e ) Kan van „ gegronde redenen " in de zin van artikel 7,                       de goederen op het zeetraject — de goederen ook vanuit
        lid 2, van de richtlijn worden gesproken, indien door de                  het bedrijf van de verlader in West-Europa naar de haven
        wijze waarop de wederverkoper reclame maakt voor de                       van verscheping in West-Europa te vervoeren („ landtra
        waren, „ de psychische toestand " van die waren — te                      ject "); en
        weten de allure , het prestigieuze imago en de luxeuze
        uitstraling van de waren als gevolg van de door de                  — de lijnvaartmaatschappijen onderling een overeenkomst
        merkhouder onder gebruikmaking van zijn merkrechten                       sluiten op grond waarvan zij zich ertoe verbinden zich
        gekozen wijze van presentatie en reclame — wordt                          aan een vast tarief — en prijsbeleid voor dergelijke
        gewijzigd of verslechterd ?                                               multi-modale diensten te zullen houden; en
  f) Verzet het bepaalde in de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag                — het overeengekomen tarief- en prijsbeleid alle elementen
        zich ertegen dat de houder van een ( beeld)merk dan wel                  van de door de lijnvaartmaatschappijen aangeboden
                                                                                multi-modale diensten dekt, waaronder niet enkel het
        de gerechtigde tot een auteursrecht dat betrekking heeft
        op de voor zijn waren gebezigde flessen en verpakkin                    zeetraject maar ook het landtraject en andere bijko
        gen, met een beroep op dat merkrecht of dat auteurs                     mende kosten voor dergelijke diensten ( zoals stuwage,
        recht het voor een wederverkoper aan wie de verdere                       belading van containers, overliggeld en oponthoud ),
        verhandeling van die waren vrijstaat, onmogelijk maakt              valt die overeenkomst dan enkel onder de bepalingen van
        reclame voor die waar te maken op een wijze die voor                Verordening ( EEG ) nr . 4056/86 van de Raad van 22 de
        detailhandelaren in de betrokken branche gebruikelijk               cember 1 986 tot vaststelling van de wijze van toepassing van
        is ? Geldt dit ook indien de wederverkoper door de wijze            de artikelen 85 en 86 van het Verdrag op het zeevervoer (')
        waarop hij het merk in zijn reclamemateriaal gebruikt,              en in het bijzonder artikel 3 ervan, of ook onder de
        schade toebrengt aan het luxeuze en prestigieuze imago              bepalingen van Verordening ( EEG ) nr. 1017/68 van de
        van dat merk, respectievelijk de openbaarmaking en                  Raad van 19 juli 1968 houdende de toepassing van
        verveelvoudiging plaatsvinden onder zodanige omstan                mededingingsregels op het gebied van het vervoer per spoor
        digheden dat aan de rechthebbende op het auteursrecht               over de weg en over de binnenwateren ( 2 ) ( voor zover het het
        schade kan worden toegebracht ?                                     landtraject betreft ) en/of onder Verordening nr . 17 van de
                                                                            Raad — Eerste verordening over de toepassing van de
  (') PB nr . L 40 van 11 . 2 . 1989 , blz . 1 .
                                                                            artikelen 85 en 86 van het Verdrag ( 3 ) ( voor zover het andere
                                                                            bijkomende kosten betreft )? Op welke aspecten van de
                                                                            overeenkomst zijn in het laatste geval de diverse verorde
                                                                            ningen van toepassing ?
  Verzoek van 18 januari 1995 van de High Court of Justice,                 Tweede vraag — Eenvormige of gemeenschappelijke
  Queen 's Bench Division, Commercial Court, om een                         tarieven
  prejudiciële beslissing in het geding tussen Compagnia Di
  Navigazione Marittima en anderen en Compagnie Maritime                    2.1 . Wanneer moet worden vastgesteld of een groep van
                           Beige en anderen                                 twee of meer vervoerders die schepen exploiteren, een
                           ( Zaak C-339/95 )                                „ lijnvaartconference " is in de zin van artikel 1 , lid 3 ,
                                                                            onder b ), van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 , en in het
                              ( 95/C 351 /08 )                              bijzonder of de vervoerders partij zijn bij een overeenkomst
                                                                            of regeling van welke aard ook binnen het kader waarvan zij
  De High Court of Justice, Queen's Bench Division, Com                    opereren ( of van plan zijn te opereren ) op basis van
  mercial Court, heeft bij beschikking van 18 januari 1995 ,                „ eenvormige of gemeenschappelijke vervoertarieven ":
  ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 oktober
  19 95 , in het geding tussen Compaghia Di Navigazione                     a ) verwijst dan het begrip „ vervoertarieven " in het geval
  Marittima en anderen en Compagnie Maritime Beige en                             van multi-modale diensten enkel naar de component die
„ anderen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                           voor het zeetraject van de dienst moet worden betaald
  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                        ( voor zover die afzonderlijk is te bepalen ), of verwijst het
  navolgend vragen:                                                               naar het totale bedrag dat voor een dergelijke dienst
                                                                                moeten worden betaald ?
  Eerste vraag — Toepasselijke verordeningen
                                                                            b ) indien het overeengekomen tarief- of prijsbeleid voor
  1.1 .      Wanneer                                                              ziet in één enkel vervoertarief voor een bepaalde
                                                                                multi-modale dienst ( dat wil zeggen wanneer het vracht
  — een aantal lijnvaartmaatschappijen regelmatige interna                       tarief niet bestaat uit afzonderlijke componenten voor
       tionale lijndiensten onderhoudt voor het vervoer over                      het zeetraject en het landtransport ), hoe moet dan
       zee van goederen in containers vanuit verschillende                        worden getoetst of er sprake is van „ een gemeenschap
       havens in West-Europa naar havens in de Perzische Golf;                    pelijke of eenvormige route "?
       en
                                                                            2.2 .      Wat wordt bedoeld met de woorden „ eenvormig of
  — de door de maatschappijen aangeboden diensten multi                    gemeenschappelijk " in artikel 1 , lid 3 , onder b )? Meer in het
       modaal („ door-to-door ") vervoer omvatten, waarbij op               bijzonder, dekt het begrip „ eenvormig of gemeenschappe
      grond van een enkele vervoersovereenkomst tussen de                   lijk " het geval waarin tarieven niet eenvormig zijn ( in de zin
       verlader en de lijnvaartmaatschappij , die maatschappij              dat niet aan alle verladers van hetzelfde soort lading dezelfde
       zich ertoe verbindt om — aansluitend op het vervoer van              tarieven worden berekend ), maar wel gemeenschappelijk


title: Zaak T-189/99: Beroep, op 24 augustus 1999 ingesteld door I. Gerochristos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 333/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.11.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               Beroep, op 24 augustus 1999 ingesteld door I. Gero-
                                                                         christos tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                     van 21 september 1999
                                                                                (Zaak T-189/99)
in zaak T-98/98: T. Trigari-Venturin tegen Vertaalbureau
          voor de organen van de Europese Unie (1)                                                (1999/C 333/64)
(Tijdelijke functionaris op proef — Ontslag aan einde van
proeftijd wegens onvoldoende geschiktheid voor ambt —                                             (Procestaal: Grieks)
Beroep tot nietigverklaring — Overeenstemming tussen rang
en ambt — Vertraging bij toezending van sociale documenten
          — Beroep tot schadevergoeding — Schade)                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 24 augustus 1999 beroep ingesteld tegen de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door I. Gero-
                          (1999/C 333/63)                                christos, politicoloog, wonende Tsimiski 99 te Thessaloniki
                                                                         (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Korogiannakis, ad-
                                                                         vocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                         ten kantore van Brown Holding SA, Route d’Esch 310, L-1471.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
In zaak T-98/98, T. Trigari-Venturin, gewezen tijdelijke func-
tionaris van het Vertaalbureau voor de organen van de                    — zijn beroep feitelijk en rechtens gegrond te verklaren
Europese Unie, wonende te Sandweiler (Luxemburg), vertegen-
woordigd door J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te                 — nietig te verklaren de besluiten:
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson S.à.r.l., Rue de Cessange 30, tegen Vertaal-
bureau voor de organen van de Europese Unie (gemachtigden:                   — 21.06.99/IX.A2./023, waarbij het verzoek van verzoe-
N. Lamboray en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot,                       ker werd afgewezen om heronderzoek van zijn tekst,
enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het Vertaal-                     teneinde hem op de lijst van toegelaten kandidaten te
bureau voor de organen van de Europese Unie van 9 oktober                        plaatsen en hem toe te laten tot het schriftelijk examen,
1997 waarbij verzoekster per 31 oktober 1997 is ontslagen
en, anderzijds, vergoeding van de morele en materiële schade
die zij door dat ontslag heeft geleden, heeft het Gerecht (Derde             — IX.A.2 D(98)/500R-EL 501502 van 30/4/1999, waar-
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts                bij verzoeker van het schriftelijk examen is uitgesloten,
en J. Azizi, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 21 sep-             evenals elke latere, accessoire of daarmee verband
tember 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                      houdende administratieve, procedurele, of uitvoerende
volgt:                                                                           handeling die berust op bovengenoemde besluiten of
                                                                                deze bevat, in het bijzonder:
1) Verwerpt het beroep tot nietigverklaring.                                     a) de lijst van kandidaten die zijn toegelaten tot het
                                                                                schriftelijk examen van vergelijkend onderzoek
2) Verstaat dat het Vertaalbureau voor de organen van de Europese                     COM/A/12/98 (A7/A6) 02 voor Europese amb-
     Unie verzoekster een vergoeding gelijk aan twee en halve maand                   tenaren
     communautaire werkloosheidsuitkering zal betalen, vermeerderd
     met vertragingsrente op de voet van 5 % per jaar vanaf                      b) de lijst van kandidaten die zijn toegelaten tot het
     15 januari 1999 tot op het tijdstip van de volledige betaling.                   mondeling examen van vergelijkend onderzoek
                                                                                COM/A/12/98 (A7/A6) 02 voor Europese amb-
                                                                                tenaren
3) Verwerpt het beroep tot schadevergoeding voor het overige.
                                                                                c) de lijst van kandidaten van vergelijkend onderzoek
4) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                          COM/A/12/98 (A7/A6) 02 voor Europese amb-
                                                                                tenaren
                                                                         — althans nietig te verklaren het besluit van de jury om
(1) PB C 258 van 15.8.1998.                                                  verzoeker niet op de lijst te plaatsen van tot het schriftelijk
                                                                             examen en de daarop volgende mondelinge procedure
                                                                             toegelaten kandidaten
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 20.11.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 333/27
Middelen en voornaamste argumenten                                      leningen die door die twee instellingen worden toegestaan,
                                                                        waren bedoeld om de spreiding van de schulden van SNIACE
Met het besluit van de jury om enkele vragen van proef b) te            SA jegens die instellingen en de latere inning van die schulden
annuleren, door de correctoren op te dragen daarmee geen                te vergemakkelijken.
rekening te houden en van de vragen die geldig bleven na de
voltooiing van proef b), de zwaarte opnieuw vast te stellen, is         SNIACE SA is van mening, dat de bestreden beschikking een
wijziging aangebracht in de regels en de voorwaarden die deze           kennelijke beoordelingsfout inhoudt, daar de steun die zij
jury zelf oorspronkelijk had vastgesteld voor het verloop van           zou hebben ontvangen, niet als staatssteun kan worden
het vergelijkend onderzoek.                                             aangemerkt, het handelsverkeer tussen de lidstaten niet beïn-
                                                                        vloedt, noch de mededinging op de interne markt vervalst of
Ontoereikende motivering van de besluiten 21.06.99/IX.A2./              dreigt te vervalsen.
023 en IX.A.2 D(98)/500R-EL 501502.
                                                                        Voorts stelt verzoekster, dat zij overeenkomstig de in het
                                                                        Koninkrijk Spanje geldende bepalingen heeft gehandeld, welke
                                                                        bepalingen van toepassing zijn op alle ondernemingen die
                                                                        zich in de die bepalingen bedoelde situaties bevinden. Die
                                                                        bepalingen verwijzen niet naar specifieke ondernemingen of
                                                                        sectoren. De door de Commissie gewraakte maatregelen zijn
                                                                        in werkelijkheid overeenkomsten die onder het arbeids- en
Beroep, op 24 augustus 1999 ingesteld door SNIACE SA                    socialezekerheidsrecht vallen. Meer in het bijzonder is de
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       inning van de schulden die ondernemingen in de vorm van
                                                                        onbetaald gebleven bijdragen jegens de Tesorerı́a General de la
                         (Zaak T-190/99)                                Seguridad Social (de algemene kas van de sociale zekerheid)
                                                                        hebben, geregeld in de Ley General de la Seguridad Social
                         (1999/C 333/65)                                (algemene wet inzake de sociale zekerheid). Het gaat dus om
                                                                        algemene maatregelen in het kader van een bestaande regeling
                                                                        op een gebied dat tot de uitsluitende bevoegdheid van de
                        (Procestaal: Spaans)                            lidstaten behoort en over welke bevoegdheid de Commissie
                                                                        zich niet heeft uitgesproken op grond van artikel 88, lid 1, EG.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Wat voorts FOGASA betreft, deze instelling zorgt voor een
schappen is op 24 augustus 1999 beroep tegen de Commissie               loongarantie die een integrerend deel van de arbeidsovereen-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door SNIACE SA,                komst vormt.
gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door F. Rodrı́guez
Carretero, M. A. Gómez de Liaño Botella en J. L. Baró Fuentes,       Ten slotte wijst verzoekster erop, dat de gestelde steun slechts
advocaten te Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               één doel heeft, namelijk de vergemakkelijking van de inning
burg bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Dahlias 2.                     van de loon- en socialezekerheidsschulden. Om die reden kan
                                                                        niet worden gesteld, dat de betrokken steun voldoet aan de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     vereisten om als staatssteun te kunnen worden aangemerkt,
                                                                        daar zij niet met staatsmiddelen worden bekostigd en de
— nietig te verklaren artikel 1, sub a en b, van de beschikking         omvang van deze laatste niet verminderen.
    van de Commissie van 28 oktober 1998;
— nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
    Commissie van 28 oktober 1998, voorzover het Konink-
    rijk Spanje daarbij wordt verplicht alle maatregelen te
    nemen die noodzakelijk zijn om de in artikel 1 genoemde
    steun, welke onrechtmatig is verleend, van de ontvanger             Beroep, op 1 september 1999 ingesteld door WM. Wrig-
    van de steun terug te vorderen;                                     ley JR. Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-
    oordelen, SNIACE alle kosten te vergoeden die deze in de
    onderhavige procedure heeft gedragen.                                                       (Zaak T-193/99)
                                                                                (1999/C 333/66)
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking                                             (Procestaal: Engels)
1999/395/EG van de Commissie van 28 oktober 1998 betref-
fende staatssteun die door Spanje aan SNIACE SA is verleend             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(PB 1999 van 16.06.1999, L 149, blz. 40). Volgens verzoek-              schappen is op 1 september 1999 beroep tegen Bureau
ster, waaraan de gestelde steun zou zijn verleend, kunnen de            voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door
overeenkomsten die zij met de Tesorerı́a de la Seguridad Social         WM. Wrigley JR. Company, te Chicago (Verenigde Staten
en met het Fondo de Garantı́a Salarial (FOGASA) heeft                   van Noord-Amerika), vertegenwoordigd door H. Eichmann,
gesloten, niet als staatssteun worden aangemerkt. Die overeen-          G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter en M. Kinkeldey,
komsten, waarbij hoofdzakelijk een lagere rentevoet is over-            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Kihn van het
eengekomen dan die welke normaal wordt toegepast voor de                Office de brevets E. Freylinger, postbus 48, Strassen.


title: Zaak C-403/99: Beroep, op 20 oktober 1999 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 366/22               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.12.1999
Beroep, op 20 oktober 1999 ingesteld door Italiaanse                        De bestreden verordening is tevens gebrekkig wegens
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           schending van artikel 34 EG (ex artikel 40 EG-Verdrag),
                             schappen                                       dat iedere discriminatie tussen producten verbiedt, en
                                                                            wegens schending van het beginsel van gelijke behandeling.
                         (Zaak C-403/99)
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 1639/99 van de Commissie van 26 juli
                         (1999/C 366/36)                                   1999 tot vaststelling van het maximumbedrag van de compen-
                                                                           serende steun die voortvloeit uit de koersen voor de omrekening
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 van de euro in een nationale munteenheid of uit de op 1 juli 1999
op 20 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de                 geldende wisselkoersen. PB L 194 van 27.7.99, blz. 33.
Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-              (2) PB L 349 van 24.12.98, blz. 1.
                                                                       (3) PB L 349 van 24.12.98, blz. 48.
genwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan                (4) PB L 98 van 13.04.99, blz. 8.
door D. Del Gaizo, Avvocato dello Stato, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-
Adélaïde 5.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— de bestreden verordening (1) nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                              Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
Middelen en voornaamste argumenten
1) De Commissie had een algemeen criterium vastgesteld                                           (Zaak C-406/99)
    voor de toepassing van de door de Raad in artikel 5
    van verordening nr. 2799/98 (2) vastgestelde bepaling, van
    toepassing op alle rechtstreekse steun die door de bevrie-                                   (1999/C 366/37)
    zing van de wisselkoersen was getroffen, zonder dat daarbij
    rekening werd gehouden met de diverse momenten waarop              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    zich het ontstaansfeit zou voordoen dat recht gaf op               op 22 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
    toekenning van steun.                                              Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur van
    In de bestreden verordening heeft de Commissie, zonder             de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
    de minste motivering voor haar beslissing, het bedrag van          C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
    de rechtstreekse steun met ontstaansfeitdatum 1 juli 1999          Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg, Luxemburg.
    vastgesteld, zonder haar te verhogen door toepassing van
    de in artikel 6 van verordening nr. 2813/98 (3) bedoelde
    coëfficiënt.                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    De vaststelling van maximumbedragen voor de betrokken              1) te verklaren dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
    steun is in strijd met de door de Commissie in artikel 6                binnen de voorgeschreven termijn de nodige maatregelen
    van verordening nr. 2813/98 neergelegde algemene bepa-                  vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 96/56/EG (1) van
    ling en derhalve onwettig wegens schending van deze                     het Europees Parlement en de Raad van 3 september 1996
    verordening.                                                            tot wijziging van richtlijn 67/548/EEG betreffende de
                                                                            onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte-
    De redenen ten slotte die de Commissie ertoe hebben                     lijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en
    gebracht de bestreden regeling vast te stellen, worden                  het kenmerken van gevaarlijke stoffen, de krachtens het
    geenszins weergegeven in de considerans van de bestreden                EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
    verordening. Deze is derhalve tevens gebrekkig wegens                   komen,
    schending van artikel 253 EG en van fundamentele vorm-
    voorschriften wegens gebrek aan motivering en misbruik             2) de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
    van bevoegdheid.
2) De onwettigheid van de bestreden verordening ligt nog               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die
    meer voor de hand wanneer men in aanmerking neemt                  in zaak C-386/99 (2); de in artikel 2 van de richtlijn vastgestelde
    dat, ofschoon het de bedoeling was, de maximumbedragen             termijn is verstreken op 1 juni 1998.
    vast te stellen voor de rechtstreekse steun met ontstaansfeit-
    data 1 en 3 januari 1999, de Commissie bij verordening
    nr. 755/99 (4) van 12 april 1999 de in artikel 6 van               (1) PB L 236 van 18.9.1996, blz. 35.
    verordening nr. 2813/98 voorgeschreven verhoging had               (2) Zie blz. 20 van dit Publicatieblad.
    toegepast. De verschillende behandeling van steun met
    ontstaansfeitdatum 1 juli 1999 is geenszins gerechtvaar-
    digd.


title: Hogere voorziening, op 10 juli 1998 ingesteld door M. Costacurta tegen het arrest, op 26 mei 1998 in zaak T-177/96 tussen M. Costacurta en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Zaak C-249/98 P)

text:
C 278/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Arnhem van              Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
2 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak            bevoegd gezag van de Commissie van de Europese
tegen Berendse-Koenen M. G. en Berendse H. D. Maat-                     Gemeenschappen van 22 juli 1996 houdende uitdruk-
                             schap                                      kelijke afwijzing van zijn klacht in verband met zijn
                        (Zaak C-246/98)                                 verzoeken om toepassing van de aanpassingscoeÈfficieÈn-
                                                                        ten voor Zaïre;
                         (98/C 278/37)
De arrondissementsrechtbank te Arnhem heeft bij vonnis             Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
van 2 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                 kosten van beide instanties te verwijzen;
Justitie op 9 juli 1998, in de strafzaak tegen Berendse-Koe-
nen M. G. en Berendse H. D. Maatschap, het Hof van Jus-
titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               Ð rekwirant voorbehoud te verlenen voor alle andere
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:                     rechten, aanspraken, middelen en vorderingen.
1. Bevat de Verordening stoffen met sympathico mimeti-
     sche werking (PVV) 1991, en meer in het bijzonder de          Middelen en voornaamste argumenten
     artikelen 2 en 3 van die verordening, technische voor-
     schriften, die ingevolge artikel 8 van Richtlijn 83/189/
     EEG van de Raad (1), zoals die richtlijn luidde ten tijde
                                                                   Ð Kennelijke tegenspraak in de motivering van het
     van het in werking treden van de verordening, vooraf
                                                                        arrest.
     aan de Commissie moesten worden meegedeeld?
2. Bevat de Verordening stoffen met sympathico mimeti-
     sche werking (PVV) 1991, en meer in het bijzonder de          Ð Fundamentele vergissing Ð verkeerde berekening: uit
     artikelen 2 en 3 van die verordenig, bepalingen die                de analyse van de door het Gerecht gebruikte stukken
     belemmeringen opleveren voor het vrije handelsver-                 blijkt, dat verzoekers koopkracht met 4,1 % is gedaald
     keer, zoals bedoeld in artikel 30 van het EG-Verdrag?              als gevolg van de omstandigheid dat zijn bezoldiging
                                                                        over de periode van juni 1994 tot juli 1996 in Belgi-
                                                                        sche frank is uitbetaald, terwijl er in de beoordeling
(1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
                                                                        door het Gerecht op wordt gewezen dat zijn koop-
                                                                        kracht met 9 % was gestegen.
                                                                   Ð Kennelijk verkeerde rechtsgrondslag voor de uitspraak;
                                                                        zelfs al neemt men aan, dat vanaf juni 1994 de prijzen
Hogere voorziening, op 10 juli 1998 ingesteld door M.
                                                                        tussen Kinshasa en Brussel/Luxemburg parallel liepen
Costacurta tegen het arrest, op 26 mei 1998 in zaak
                                                                        en dat de koopkracht was gestabiliseerd (quod non),
T-177/96 tussen M. Costacurta en Commissie van de
                                                                        dit betekent nog niet dat het ging om gelijke prijzen en
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                        koopkracht en in elk geval niet dat dit ook het geval
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
                                                                        was voor de periode van maart 1993 tot mei 1994.
                            Kamer)
                       (Zaak C-249/98 P)
                                                                   (1) PB C 209 van 4.7.1998, blz. 38.
                         (98/C 278/38)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door M.
Costacurta, vertegenwoordigd door A. Rodesch, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, route d'Esch
7-11, tegen het arrest, op 26 mei 1998 in zaak T-177/96            Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door Commisie van de
tussen M. Costacurta en Commissie van de Europese                       Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer).                                     (Zaak C-250/98)
                                                                                (98/C 278/39)
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
Ð de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 10 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
Ð de hogere voorziening gegrond te verklaren;                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                   genwoordigd door haar juridisch adviseur A. Caeiro en
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde             door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als
     Kamer) van 26 mei 1998 in zaak T-177/96 (1), Costa-           gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     curta/Commissie, te vernietigen;                              bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-99/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 11 maart 2009 — Polska Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o./Hoofd van de Urząd Komunikacji Elektronicznej

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 11 maart 2009 — Polska Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o./Hoofd van de Urząd Komunikacji Elektronicznej
   (Zaak C-99/09)
   2009/C 129/10
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Polska Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Hoofd van de Urząd Komunikacji Elektronicznej

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 30, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (1) (omissis), aldus worden uitgelegd dat de bevoegde regelgevende instantie van de lidstaat die ervoor zorgt dat eventuele directe kosten voor abonnees het gebruik van de faciliteit van nummeroverdracht niet ontmoedigen, verplicht is rekening te houden met de kosten die de mobieletelefonieoperators in verband met het verrichten van die dienst maken?

      (1)  PB L 108, blz. 51.


title: Zaak C-142/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 april 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Artikel 6, lid 3 — Instandhouding van de natuurlijke habitats — Bouw van de kolengestookte centrale van Moorburg (Duitsland) — Natura 2000-gebieden in het Elbedal stroomopwaarts van de kolengestookte centrale — Beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 april 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-142/16) (1)

   ((Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Artikel 6, lid 3 - Instandhouding van de natuurlijke habitats - Bouw van de kolengestookte centrale van Moorburg (Duitsland) - Natura 2000-gebieden in het Elbedal stroomopwaarts van de kolengestookte centrale - Beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied))
   (2017/C 195/06)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden, bijgestaan door W. Ewer, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               Door geen correcte en volledige effectbeoordeling uit te voeren met het oog op de vergunning van de bouw van de kolengestookte centrale van Moorburg bij Hamburg (Duitsland), is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 165 van 10.05.2016.


title: Zaak C-3/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Nijvel — België) — Ketty Leyman/Rijksinstituut voor ziekte en invaliditeitsverzekering (RIZIV) (Verzoek om prejudiciële beslissing — Socialezekerheidsregelingen — Invaliditeitsuitkeringen — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 40, lid 3 — Uitkeringsregelingen die per lidstaat verschillen — Nadelen voor migrerende werknemers — Bijdragen die geen recht geven op uitkering)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Nijvel — België) — Ketty Leyman/Rijksinstituut voor ziekte en invaliditeitsverzekering (RIZIV)
   (Zaak C-3/08) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Socialezekerheidsregelingen - Invaliditeitsuitkeringen - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 40, lid 3 - Uitkeringsregelingen die per lidstaat verschillen - Nadelen voor migrerende werknemers - Bijdragen die geen recht geven op uitkering)
   2009/C 282/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidsrechtbank te Nijvel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ketty Leyman

      Verwerende partij: Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidsrechtbank te Nijvel (België) — Geldigheid, in licht van artikel 18 EG, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 19, blz. 2), zoals gewijzigd — Arbeidsongeschiktheidsuitkering — Belemmering van uitoefening van recht op vrij verkeer als gevolg van bestaan van verschillende vergoedingstelsels

      Dictum

   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde organen van een lidstaat een nationale wettelijke regeling toepassen die, overeenkomstig artikel 40, lid 3, sub b, van verordening nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsstelsels op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005, van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, het recht op invaliditeitsuitkeringen laat ingaan na afloop van een tijdvak van primaire arbeidsongeschiktheid van een jaar, indien een dergelijke toepassing tot gevolg heeft dat een migrerende werknemer aan de sociale zekerheid van die lidstaat bijdragen heeft betaald die geen recht geven op een uitkering, waardoor die werknemer wordt benadeeld ten opzichte van een niet-migrerende werknemer.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-549/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 19 september 2012 in zaak T-265/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/15

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 19 september 2012 in zaak T-265/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-549/12 P)
   2013/C 46/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, gemachtigde, U. Karpenstein en C. Johann, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek, Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               1)

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 september 2012 in zaak T-265/08, Bondsrepubliek Duitsland, ondersteund door Koninkrijk Spanje, Franse Republiek en Koninkrijk der Nederlanden tegen Europese Commissie betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1690 def. van de Commissie van 30 april 2008 inzake de vermindering van de bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een Operationeel Programma in de onder doelstelling 1 vallende regio Land Thüringen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999) overeenkomstig beschikking C(94) 1939/5 van de Commissie van 5 augustus 1994 vernietigen
                     en
                   beschikking C(2008) 1690 def. van de Commissie van 30 april 2008 inzake de vermindering van de bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een Operationeel Programma in de onder doelstelling 1 vallende regio Land Thüringen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999) nietig verklaren;

               2)

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van 19 september 2012, Duitsland/Commissie, houdende afwijzing van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1690 def. van de Commissie van 30 april 2008 inzake de vermindering van de bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een Operationeel Programma in de onder doelstelling 1 vallende regio Land Thüringen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999) overeenkomstig beschikking C(94) 1939/5 van de Commissie van 5 augustus 1994.
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 4253/88 (1), juncto artikel 1 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (2) en het beginsel van bevoegdheidstoedeling (artikel 5, lid 2, VEU, en artikel 7 VWEU, oud artikel 5 EG), geschonden, doordat het ten onrechte ervan uitgaat dat ook aan nationale autoriteiten toe te rekenen administratieve fouten „onregelmatigheden” kunnen vormen die de Commissie het recht geven financiële correcties toe te passen (eerste onderdeel van het eerste middel). Ook al is een financiële correctie voor administratieve fouten in beginsel aanvaardbaar, het bestreden arrest moet worden vernietigd, omdat het Gerecht ten onrechte ervan uitgaat dat ook schendingen van het nationale recht en fouten zonder gevolgen voor de begroting van de Unie „onregelmatigheden” kunnen vormen die financiële correcties rechtvaardigen (tweede onderdeel van het eerste middel).
   In de tweede plaats heeft het Gerecht artikel 24, lid 2, van verordening 4253/88, juncto het beginsel van bevoegdheidstoedeling (artikel 5, lid 2, VEU, en artikel 7 VWEU), ook geschonden doordat het de Commissie ten onrechte de bevoegdheid toekent om geëxtrapoleerde financiële correcties toe te passen (eerste onderdeel van het tweede middel). Ook al bestaat er in beginsel een bevoegdheid tot extrapolatie, het Gerecht heeft de wijze van de toepassing ervan in het onderhavige geval ten onrechte bekrachtigd. In de eerste plaats is althans met betrekking tot een deel van de betrokken projecten geen nadeel voor de begroting van de Unie vastgesteld. In de tweede plaats had de Commissie een deel van de betrokken fouten niet als systematisch mogen aanmerken (tweede onderdeel van het tweede middel).

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-474/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 juli 2015 door Harper Hygienics S.A. tegen het arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 in zaak T-363/13, Harper Hygienics/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/6

         Hogere voorziening ingesteld op 23 juli 2015 door Harper Hygienics S.A. tegen het arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 in zaak T-363/13, Harper Hygienics/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty)
   (Zaak C-474/15 P)
   (2016/C 326/08)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Harper Hygienics S.A. (vertegenwoordiger: D. Rzążewska, radca prawny)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Clinique Laboratories, LLC
   Bij beschikking van 7 april 2016 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaard en afgewezen voor het overige.