title: Zaak T-152/00: Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door M. Kayamanidou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 259/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9.9.2000
Tot staving van zijn beroep voert hij aan, dat                           —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
—    de niet-naleving van de termijnen van de artikelen 90 en            Middelen en voornaamste argumenten
     91 van het Statuut buiten beschouwing mag blijven,
     enerzijds, omdat het feit dat het onderhoud met de jury             Verzoeker stelt dat artikel 1 van de bestreden beschikking
     van vergelijkend onderzoek COM/B/612 en het medisch                 nietig moet worden verklaard voor zover daarbij alleen
     onderzoek voor dat vergelijkend onderzoek nooit hebben
                                                                         artikel 30, lid 3, van de Griekse wet 2040/92 van 17/23 april
     plaatsgevonden een situatie van onoverkomelijke onze-               1992 (Grieks staatsblad nr. A’70 van 23 april 1992) onvere-
     kerheid heeft opgeleverd, en, anderzijds, omdat het in
                                                                         nigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.
     casu niet om een geval van vernietigbaarheid, maar van
     volstrekte nietigheid gaat;
                                                                         Het onderhavige beroep is gebaseerd op de volgende middelen:
—    hij niet aan de examens van vergelijkend onderzoek                  —     Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten door de
     COM/B/612 heeft deelgenomen, maar aan die van verge-                      Commissie, waar zij vaststelt dat artikel 30, lid 1, van wet
     lijkend onderzoek COM/B/611, en het medisch onder-                        2040/92, dat aan egreneringsbedrijven een door de
     zoek dat hij heeft ondergaan uitdrukkelijk betrekking had                 Griekse Dienst voor katoen geïnde compenserende hef-
     op hoofdassistenten van de rang B 1;                                      fing oplegt van 1 % van de prijs die aan de producent
                                                                               wordt betaald per kilogram in Griekenland geproduceerde
                                                                               en geleverde niet-geëgreneerde katoen, verenigbaar is met
—    indiensttreding in een voorgesteld ambt iets geheel anders
                                                                               de gemeenschappelijke markt.
     is dan aanvaarding van de voorgestelde rang.
                                                                         —     Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, waar de
                                                                               Commissie niet heeft vastgesteld dat artikel 30, lid 1, van
                                                                               wet 2040/92 onverenigbaar is met de gemeenschappe-
                                                                               lijke markt.
                                                                         —     Kennelijke onjuiste beoordeling, voor zover de Commis-
                                                                               sie wet 2040/92 niet afzonderlijk heeft onderzocht in de
                                                                               context van de Europese regeling inzake staatssteun.
                                                                         —     Volledig ontbreken van motivering in de bestreden
Beroep, op 2 juni 2000 ingesteld door Griekse Unie van                         beschikking van de weigering van de Commissie om de
Katoenbewerkers en -exporteurs tegen Commissie van de                          verenigbaarheid van artikel 30, lid 1, van wet 2040/92 te
                 Europese Gemeenschappen                                       onderzoeken in het kader van de gemeenschapsrechtelijke
                                                                               regeling inzake staatssteun.
                         (Zaak T-148/00)                                 —     Subsidiair, schending van een wezenlijk procedureel
                                                                               voorschrift, waar de Commissie buitengewoon veel tijd
                                                                               nodig heeft gehad om het formeel onderzoek krachtens
                         (2000/C 259/44)                                       artikel 88, lid 2, EG af te sluiten.
                                                                         (1) PB 2000, L 63, blz. 27.
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Griekse Unie van
Katoenbewerkers en -exporteurs, vertegenwoordigd door K.                 Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door M. Kayamanidou
Adamantopoulos, V. Akritidis en J. J. G. Gisbert van het kan-                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
toor Hammond Suddards, advocaten te Brussel.
                                                                                (Zaak T-152/00)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2000/C 259/45)
—    nietig te verklaren artikel 1 van beschikking
     2000/206/EG van de Commissie van 20 juli 1999 (1)                                             (Procestaal: Frans)
     betreffende de door de Griekse Dienst voor katoen
     in Griekenland toegepaste steunregeling voor katoen,                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     voorzover daarbij alleen artikel 30, lid 3, van wet                 schappen is op 7 juni 2000 beroep ingesteld tegen de Commis-
     2040/92 van 17/23 april 1992 onverenigbaar met de                   sie van de Europese Gemeenschappen door M. Kayamanidou,
     gemeenschappelijke markt is verklaard, en niet eveneens             wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
     artikel 30, lid 1, van die wet; en                                  advocaat te Brussel.
 ---pagebreak--- 9.9.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 259/25
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
      bevoegde gezag van DG Onderzoek tot afwijzing van                 —     de voorlopige verordening nietig te verklaren voorzover
      verzoeksters sollicitatie naar de vacature COM/R/7029/99                aan Achema een antidumpingrecht van 5,19 euro per ton
      van hoofd van de eenheid „Middellandse Zee” van DG                      wordt opgelegd;
      Onderzoek/E en voorzover nodig de afwijzing van ver-
      zoeksters klacht nietig te verklaren;
                                                                        —     de Commissie in de kosten te veroordelen;
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
      bevoegde gezag van DG Onderzoek tot aanstelling van
      een andere sollicitant in dit ambt;
                                                                        —     zodanige andere maatregelen te gelasten als het Gerecht
—     de Commissie te veroordelen tot betaling van een voor-                  noodzakelijk acht.
      lopig op 100 000 EURO geraamd bedrag als vergoeding
      van de door verzoekster geleden immateriële schade;
—     verweerster te gelasten, alle maatregelen te nemen tot
      uitvoering van het aldus gewezen arrest, namelijk aanstel-        Middelen en voornaamste argumenten
      ling van verzoekster in het betrokken ambt;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                        Verzoekster, een naar Litouws recht opgerichte vennootschap
                                                                        met beperkte aansprakelijkheid en de enige producent van
Middelen en voornaamste argumenten                                      ureum en ammoniumnitraat in Litouwen, komt op tegen
                                                                        verordening (EG) nr. 617/2000 tot instelling van voorlopige
                                                                        antidumpingrechten op de invoer van oplossingen van ureum
Verzoekster stelt, dat zij door haar kennis en ervaring onbet-
                                                                        en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen,
wistbaar de best gekwalificeerde persoon was om het betrok-
                                                                        Rusland en Oekraïne en tot voorlopige aanvaarding van
ken ambt te bekleden en dat het besluit om een andere
                                                                        een door een Algerijnse exporteur/producent aangeboden
sollicitant aan te stellen uitsluitend is genomen wegens de
                                                                        verbintenis (1).
Italiaanse nationaliteit van deze persoon. Zij concludeert
daaruit, dat de aanstellingsprocedure van de artikelen 4 en 29
Ambtenarenstatuut is gebruikt voor andere doeleinden dan die
van de artikelen 1 bis, 7, lid 1, en 27, derde alinea, van dit
Statuut, zodat de bestreden besluiten zijn genomen met                  Zij stelt, dat de voorlopige verordening onwettig is omdat:
misbruik van bevoegdheid en in strijd met het discriminatiever-
bod, en berusten op een kennelijk onjuiste beoordeling van de
feiten, leidend tot een verkeerde toepassing van het recht.             —     de berekening van de normale waarde in strijd is met
                                                                              artikel 2, lid 5, van verordening nr. 384/96 (2), aangezien
                                                                              zij ten minste gedeeltelijk is gebaseerd op inofficiële, voor
                                                                              reclamedoeleinden bestemde stukken van Achema en
                                                                              niet op de overeenkomstig Litouws recht opgestelde
                                                                              jaarrekening. Volgens verordening nr. 384/96 behoort de
                                                                              Commissie de kosten te berekenen aan de hand van
                                                                              de administratie van degene waarop het onderzoek
                                                                              betrekking heeft;
Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door Achema tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        —     de berekening van de normale waarde in strijd is met
                        (Zaak T-155/00)                                       artikel 2, lid 5, tweede alinea, van verordening
                                                                              nr. 384/96, aangezien niet in overweging wordt genomen
                                                                              om de methode van kostenallocatie van verzoekster te
                        (2000/C 259/46)
                                                                              gebruiken;
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        —     zij kennelijke fouten bij de beoordeling van de feiten
                                                                              bevat, aangezien selectief uit twee verschillende balansen,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     waarvan er een helemaal niet mocht worden gebruikt,
schappen is op 7 juni 2000 beroep tegen Commissie van de                      op inconsistente en onlogische wijze conclusies zijn
Europese Gemeenschappen ingesteld door Achema, vertegen-                      getrokken, als gevolg waarvan de berekening van de
woordigd door A. Sutton en J. Killick van White & Case,                       normale waarde is vertekend. Bovendien had een van de
advocaten te Brussel.                                                         twee balansen geen betrekking op de onderzoeksperiode;


title: Zaak F-3/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 juli 2014 — DL/AESA

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 juli 2014 — DL/AESA
   (Zaak F-3/14) (1)

   2014/C 351/41
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014, blz. 27.


title: Zaak T-398/16: Beroep ingesteld op 26 juli 2016 — Starbucks/EUIPO — Nersesyan (COFFEE ROCKS)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/50

         Beroep ingesteld op 26 juli 2016 — Starbucks/EUIPO — Nersesyan (COFFEE ROCKS)
   (Zaak T-398/16)
   (2016/C 335/66)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Starbucks Corp. (Seattle, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: I. Fowler, solicitor en J. Schmitt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hasmik Nersesyan (Borgloon, België)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „COFFEE ROCKS” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 881 943

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 mei 2016 in zaak R 559/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van het EUIPO van 24 mei 2016 in zaak R 559/2015-4; en

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, of — voor het geval dat andere partij intervenieert — gezamenlijke verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-155/03: Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
19.7.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 171/9
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                           digd door B. Stromsky en R. Amorosi als gemachtigden,
                           (Vierde kamer)                                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                        van 26 maart 2003
                                                                           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                           dat het het Hof behage:
in zaak C-170/01 P: Compañia Internacional de Pesca y
Derivados SA (Inpesca) tegen Commissie van de Europese                     1.     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                       Gemeenschappen ( 1)                                        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                om te voldoen aan richtlijn 2000/70/EG van het Europees
(Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Beroep                        Parlement en de Raad van 16 november 2000 tot
tot schadevergoeding — Bevestigende handeling — Ont-                              wijziging, voor wat medische hulpmiddelen betreft die
breken van belangrijke nieuwe feiten — Niet-ontvankelijk-                         stabiele derivaten van menselijk bloed of menselijk plas-
     heid — Hogere voorziening die kennelijk ongegrond is)                        ma bevatten, van richtlijn 93/42/EEG van de Raad ( 1), of
                                                                                die in elk geval niet aan de Commissie mee te delen, de
                          (2003/C 171/12)                                         krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet is nagekomen;
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           2.     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
                       prudentie van het Hof”)
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
In zaak C-170/01 P, Compañia Internacional de Pesca y
Derivados SA (Inpesca), gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegen-            Artikel 2 van richtlijn 2000/70/EG bepaalt dat de lidstaten
woordigd door I. Angulo Fuertes en B. Angulo Fuerte, advoca-               vóór 13 december 2001 de wettelijke en bestuursrechtelijke
ten, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het               bepalingen dienen aan te nemen die nodig zijn om aan deze
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie daarvan onverwijld
(Tweede kamer) van 7 februari 2001, Inpesca/Commissie                      in kennis stellen. De Commissie beschikt niet over informatie
(T-186/98, Jurispr. blz. II-557), strekkende tot vernietiging van          waaruit zij kan opmaken dat de Franse autoriteiten de voor de
dit arrest; andere partij bij de procedure: Commissie van de               omzetting van de richtlijn noodzakelijke maatregelen hebben
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Pardo Quintillán,                 getroffen of dat zij die maatregelen aan de Commissie hebben
bijgestaan door J. Guerra Fernández, advocaat), heeft het Hof              meegedeeld. Zij stelt dan ook vast dat de Franse Republiek de
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: C. A. W. Timmermans,               krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
kamerpresident, A. La Pergola (rapporteur) en S. von Bahr,                 nagekomen. De Commissie voegt daaraan toe dat de Franse
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass,           Republiek de wijziging van richtlijn 2000/70/EG niet kan
op 26 februari 2003 een beschikking gegeven waarvan het                    aanvoeren om de niet-omzetting van de richtlijn binnen de
dictum luidt als volgt:                                                    gestelde termijn te rechtvaardigen, aangezien die wijziging de
                                                                           omzettingstermijn niet heeft verlengd.
1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)     Compañia Internacional de Pesca y Derivados SA (Inpesca)            (1 ) PB L 313, blz. 22.
       wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                           Beroep, op 14 april 2003 ingesteld door Helleense Repu-
                                                                           bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de
     Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                                                 (Zaak C-175/03)
                          (Zaak C-155/03)
                                                                                (2003/C 171/14)
                          (2003/C 171/13)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 op 14 april 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van
op 3 april 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door               de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,


title: Zaak C-444/08 P: Beschikking van het Hof van 26 november 2009 — Região autónoma dos Açores/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje, Seas at Risk VZW, voorheen Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor procesvoering — Verordening (EG) nr. 1954/2003 — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid — Regionale of lokale entiteit — Handelingen die deze entiteit rechtstreeks en individueel raken — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/18

         Beschikking van het Hof van 26 november 2009 — Região autónoma dos Açores/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje, Seas at Risk VZW, voorheen Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
   (Zaak C-444/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor procesvoering - Verordening (EG) nr. 1954/2003 - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid - Regionale of lokale entiteit - Handelingen die deze entiteit rechtstreeks en individueel raken - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 63/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Região autónoma dos Açores (vertegenwoordigers: M. Renouf en C. Bryant, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Monteiro en F. Florindo Gijón, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: K. Banks, gemachtigde), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde), Seas at Risk VZW, voorheen Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 1 juli 2008, Região autónoma dos Açores/Raad (zaak T-37/04), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van de verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95 (PB L 289, blz. 1) — Vereiste van individueel te zijn geraakt door de bestreden handeling

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Região autónoma dos Açores wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-332/14: Beroep ingesteld op 12 mei 2014 — Azarov/Raad

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/63

         Beroep ingesteld op 12 mei 2014 — Azarov/Raad
   (Zaak T-332/14)
   2014/C 223/65
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksii Mykolayovych Azarov (Kiev, Ukraine) (vertegenwoordigers: G. Lansky en A. Egger, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               krachtens artikel 263 VWEU besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 26), uitvoeringsbesluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB. L 111, blz. 91) en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 1) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 381/2014 van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 111, blz. 33) nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen,

               —

               krachtens artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht maatregelen tot organisatie van de procesgang nemen,

               —

               krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de motiveringsplicht

                           —

                           In dit verband voert verzoeker met name aan dat de motivering van de bestreden handeling hem niet in staat stelt bij het Gerecht op te komen tegen die handeling en het Gerecht niet in staat stelt de rechtmatigheid ervan te toetsen.

               2.

               Tweede middel: schending van de grondrechten

                           —

                           In dit verband voert verzoeker aan dat zijn eigendomsrecht en zijn recht om een economische activiteit uit te oefenen, zijn geschonden. Vervolgens voert hij aan dat de opgelegde maatregelen onevenredig zijn. Ten slotte betoogt hij dat zijn rechten van verdediging zijn geschonden.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid

                           —

                           Verzoeker voert in dit verband met name aan dat de Raad zijn bevoegdheid heeft misbruikt, aangezien met de vaststelling van beperkende maatregelen tegen verzoeker voornamelijk andere doeleinden worden nagestreefd dan het versterken en het ondersteunen van de rechtsstaat en de eerbied voor mensenrechten in Oekraïne.

               4.

               Vierde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur

                           —

                           In dit middel voert verzoeker in het bijzonder aan dat zijn recht op een onpartijdige behandeling is geschonden alsmede zijn recht op een eerlijke of rechtvaardige behandeling en het recht op een zorgvuldig onderzoek van de feiten.

               5.

               Vijfde middel: kennelijke beoordelingsfout


title: Zaak C-70/02: Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 109/34               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
—     Ierland te verwijzen in de kosten.                             Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                     1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Middelen en voornaamste argumenten                                         die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 96/48/EG van
                                                                           de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit
                                                                           van het transeuropees hoge-snelheidsspoorweg-
Met de vaststelling van de Quality of Shellfish Waters (Amend-             systeem (1), of de Commissie die bepalingen althans niet
ment) Regulations 2001 heeft Ierland zijn wettelijke regeling              mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
in overeenstemming gebracht met artikel 5 van richtlijn                    verplichtingen niet is nagekomen;
79/923/EEG, door voor alle als zodanig aangewezen wateren
de vaststelling van programma’s op te leggen. De Commissie           2.    verweerster in de kosten te verwijzen.
is evenwel niet in het bezit van enige informatie waaruit zou
blijken dat Ierland eveneens zijn situatie heeft aangepast met
betrekking tot zijn verzuim om alle ingevolge artikel 5 van de
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
richtlijn vereiste programma’s vast te stellen. Het volstaat niet
het vereiste van de vaststelling van programma’s in een
nationale wettelijke regeling op te nemen; deze programma’s          Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbin-
moeten ook in de praktijk worden vastgesteld overeenkomstig          dend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
artikel 5.                                                           waarvoor zij bestemd is. Ingevolge artikel 10, eerste alinea, EG
                                                                     moeten de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
                                                                     treffen welke geschikt zijn om de nakoming van de uit het
De Commissie heeft van de Ierse autoriteiten officieel be-           Verdrag of uit handelingen van de instellingen der Gemeen-
vestiging gekregen, dat op 14 december 2000 nog geen                 schap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
pollutiepreventieprogramma voor als zodanig aangewezen
schelpdierwateren was vastgesteld. Ook daarna heeft de Com-
missie geen bericht ontvangen inzake een eventuele wijziging         Lidstaten moeten richtlijnen tijdig in nationaal recht omzetten,
van deze toestand, terwijl ingevolge artikel 5 van de richtlijn      zodat de omzetting bij het verstrijken van de daartoe gestelde
voor de aangewezen wateren binnen zes jaar na de aanwijzing          termijn voltooid is. De termijn is op 8 april 1999 verstreken
programma’s moesten zijn opgesteld.                                  zonder dat Oostenrijk de noodzakelijke bepalingen heeft
                                                                     vastgesteld.
De Commissie is derhalve van mening, dat Ierland de voor             (1) PB L 235, blz. 6.
hem uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet is
nagekomen.
(1) PB L 281, van 10.11.1979, blz. 47.
                                                                     Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-70/02)
Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Commissie                                          (2002/C 109/59)
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                              tenrijk
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (Zaak C-68/02)                             op 1 maart 2002 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door A. Aresu en M. Shotter als gemachtigden.
                         (2002/C 109/58)
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op        —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet alle
28 februari 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk               maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor het
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   uitvoeren van artikel 8, lid 6, en artikel 9, sub b, van
woordigd door Claudia Schmidt, lid van de juridische dienst                richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de
van de Europese Commissie, en Marie Wolfcarius, juridisch                  Raad (1) van 15 december 1997 betreffende de verwerking
adviseur van de Europese Commissie, domicilie gekozen                      van persoonsgegevens en de bescherming van de per-
hebbende te Luxemburg bij Luis Escobar Guerrero, juridisch                 soonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, de
adviseur van de Europese Commissie, Centre Wagner C 254,                   krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen
Kirchberg.                                                                 niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 4.5.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/35
—     die Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de        Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:
      procedure.
                                                                       I)    het arrest te vernietigen wegens onjuiste en tegenstrijdige
                                                                             toepassing van het gemeenschapsrecht, voorzover het
Middelen en voornaamste argumenten                                           beschikking 98/247/EGKS van de Commissie van 21 ja-
                                                                             nuari 1998 bevestigt om rekwirante een geldboete op te
a)    Het niet uitvoeren van artikel 8, lid 6, van richtlijn 97/66           leggen, ofschoon zij tot de KTS-groep behoort;
      Artikel 6, lid 6, van decreet 171/98 voert artikel 8, lid 6,
      van genoemde richtlijn slechts ten dele uit omdat het niet       subsidiair:
      voorziet in de verplichting om het publiek in kennis
      stellen van de in de leden 1 tot en met 4 van artikel 8 van
      de richtlijn vermelde mogelijkheden om de presentatie            II)   het arrest te vernietigen wegens onjuiste toepassing van
      van de CLI („Calling line identification”) van inkomende               het gemeenschapsrecht, voorzover het artikel 1 van
      oproepen te kunnen verhinderen wanneer de CLI is                       beschikking 98/247/EGKS van de Commissie van 21 ja-
      uitgeschakeld, en om de identificatie van het opgeroepen               nuari 1998 bevestigt, volgens welke de inbreuk op de
      nummer naar de oproepende partij te kunnen verhin-                     mededingingsregels door AST tot op de dag van deze
      deren.                                                                 beschikking heeft voortgeduurd;
b)    Niet uitvoeren van artikel 9, sub b, van richtlijn 97/66
                                                                       III) het arrest te vernietigen wegens schending van het
      Artikel 9, sub b, van de richtlijn betreft de verplichting             beginsel van gelijke behandeling en het non-discriminatie-
      voor de lidstaten te voorzien in procedures om de                      beginsel, voorzover het rekwirantes verzoek om een
      uitschakeling van de presentatie van de identificatie van              verdere vermindering met 40 % van de geldboete wegens
      het oproepende nummer per afzonderlijke lijn ongedaan                  haar medewerking tijdens de procedure afwijst;
      te maken voor organisaties die noodoproepen behandelen
      en als zodanig zijn erkend door een lidstaat, met het oog
      op de beantwoording van die oproepen. Die bepaling is            in elk geval:
      in de Italiaanse wettelijke regeling nog niet ten uitvoer
      gelegd.
                                                                       IV) de Commissie te verwijzen in de kosten.
(1) PB L 24, van 30.1.1998, blz. 1.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Rekwirante stelt dat het bestreden arrest op de volgende
Hogere voorziening, op 28 februari 2002 ingesteld door                 gronden moet worden vernietigd:
Thyssenkrupp Acciai Speciali Terni SpA tegen het arrest
van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van
13 december 2001 in gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98,
                                                                       —     Onjuiste en tegenstrijdige toepassing van het gemeen-
Krupp Thyssen Stainless GmbH en Acciai Speciali Terni
                                                                             schapsrecht door het opleggen van een geldboete aan
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                             AST, ofschoon zij tot de KTS-groep behoort, aan wie ook
                                                                             een forfaitaire geldboete is opgelegd;
                         (Zaak C-73/02 P)
                          (2002/C 109/60)                              —     onjuiste toepassing van het gemeenschapsrecht doordat
                                                                             wordt uitgegaan van een voortdurende inbreuk door AST
                                                                             op de mededingingsregels;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 februari 2002 hogere voorziening ingesteld tegen het             —     schending van het gelijkheidsbeginsel en het non-discri-
arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van                  minatiebeginsel bij de vermindering van de geldboete
13 december 2001 in gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98,                       wegens de medewerking van rekwirante tijdens de proce-
Krupp Thyssen Stainless GmbH en Acciai Speciali Terni SpA                    dure.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, door
Thyssenkrupp Acciai Speciali Terni Spa, vertegenwoordigd
door G. Di Tommaso en A. Giardina, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 mei 2000 in zaak C-38/98 (verzoek van de Corte d'appello di Torino om een prejudiciële beslissing): Régie nationale des usines Renault SA tegen Maxicar SpA en O. Formento (Executieverdrag — Tenuitvoerlegging van beslissingen — Intellectuele-eigendomsrechten op carrosserieonderdelen van auto's — Openbare orde)

text:
22.7.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 211/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 11 mei 2000
in zaak C-38/98 (verzoek van de Corte d’appello di Torino                                           van 11 mei 2000
om een prejudiciële beslissing): Régie nationale des usines
     Renault SA tegen Maxicar SpA en O. Formento (1)
                                                                           in zaak C-296/98: Commissie van de Europese Gemeen-
(Executieverdrag — Tenuitvoerlegging van beslissingen —                                 schappen tegen Franse Republiek (1)
Intellectuele-eigendomsrechten op carrosserieonderdelen van
                      auto’s — Openbare orde)
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 92/49/EEG en 92/96/EEG —
                          (2000/C 211/04)                                  Nationale wettelijke regeling volgens welke voorwaarden van
                                                                           bepaald type verzekeringsovereenkomst dat voor het eerst op
                         (Procestaal: Italiaans)                           markt wordt gebracht, aan bevoegde minister moeten worden
                                                                                meegedeeld)
(Voolopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        (2000/C 211/05)
In zaak C-38/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                                           (Procestaal: Frans)
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
de Corte d’appello di Torino (Italië), in het aldaar aanhangig
geding tussen Régie nationale des usines Renault SA en                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de jurispru-
Maxicar SpA, O. Formento, om een prejudiciële beslissing over                                        dentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 27, punt 1, van voornoemd Verdrag
van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de                     In zaak C-296/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                   pen (gemachtigden: C. Tufvesson en B. Mongin) tegen Franse
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en S. Seam), be-
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77) en bij het             treffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de                    Franse Republiek, door artikel L. 310-8 van de Code des
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), alsmede over de                    assurances te handhaven, volgens hetwelk verzekerings- of
uitlegging van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na                 kapitalisatieondernemingen die voor het eerst in Frankrijk een
wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) en artikelen 86 EG-                   bepaald type verzekeringsovereenkomst op de markt brengen,
Verdrag (thans artikel 82 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer),               de minister van Economische zaken en Financiën hiervan
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,                   kennis geven op de door deze laatste bij besluit bepaalde wijze,
L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet,          alsmede Artikel A. 310-1 van die Code, volgens hetwelk de in
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, ad-           de eerste alinea van artikel L. 310-8 bedoelde kennisgeving
ministrateur, op 11 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het                geschiedt in de vorm van een in het Frans gestelde fiche
dictum luidt als volgt:                                                    waarop de in de bijlage bij dit artikel genoemde gegevens zijn
                                                                           vermeld, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
Artikel 27, punt 1, van het Verdrag van 27 september 1968                  rusten krachtens het EG-Verdrag en de artikelen 6, 29 en 39
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van        van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het       coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk         betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                  van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van
Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag van 25 oktober 1982         de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn
inzake de toetreding van de Helleense Republiek, moet aldus worden         „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1), alsmede de artikelen 5,
uitgelegd, dat een beslissing van een rechter van een verdragsluitende     29 en 39 van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 novem-
staat, waarbij het bestaan van een recht van intellectuele eigendom        ber 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
op carrosserieonderdelen van auto’s wordt erkend en de houder van          lijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbe-
dat recht bescherming wordt verleend in de vorm van een verbod aan         drijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en
derden, te weten marktdeelnemers in een andere verdragsluitende            90/619/EEG (derde levensrichtlijn) (PB L 360, blz. 1), heeft het
staat, om die onderdelen in die verdragsluitende staat te fabriceren, te   Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho
verkopen, door te voeren, in te voeren of daarnaar uit te voeren, niet     de Almeida (rapporteur), president van de Zesde kamer,
in strijd is met de openbare orde.                                         waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, L. Sevón,
                                                                           C. Gulmann, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, rechters; ad-
(1) PB C 113 van 11.4.1998.                                                vocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-
                                                                           griffier, op 11 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-79/10: Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Dubus/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/66

         Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Dubus/Commissie
   (Zaak F-79/10)
   ()
   2010/C 301/107
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Charles Dubus (Tervuren, België) (vertegenwoordigers: E. Boigelot en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AST4/C zijn bevorderd en verzoek om vergoeding van de immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het op 20 november 2009 bekendgemaakte besluit van de Commissie om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 van de rang AST3/4 tot de rang AST4/C zijn bevorderd;

               —

               dientengevolge, verzoekers verdiensten en die van de andere kandidaten in het kader van de bevorderingsronde 2009 opnieuw vergelijken en verzoeker met terugwerkende kracht per 1 januari 2009 bevorderen tot de rang AST4/C, alsmede rentebetaling over de achterstallige bezoldiging tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank met ingang van 1 maart 2009 heeft vastgesteld voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee punten, zonder echter de bevordering van de andere bevorderde ambtenaren wier namen voorkomen op de op 20 november 2009 bekendgemaakte lijst ter discussie te stellen;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van het bedrag van 3 500 EUR aan verzoeker ter vergoeding van de immateriële schade veroorzaakt door het feit dat hij op 1 januari 2009 niet is bevorderd, onder voorbehoud van een verhoging van dat bedrag in de loop van de procedure;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-523/13: Beroep ingesteld op 20 september 2013 — Euromed/BHIM — DC Druck-Chemie (EUROSIL)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/21

         Beroep ingesteld op 20 september 2013 — Euromed/BHIM — DC Druck-Chemie (EUROSIL)
   (Zaak T-523/13)
   2013/C 352/39
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Euromed, SA (Mollet del Vallès, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Sugrañes Coca, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DC Druck-Chemie GmbH (Ammerbuch-Altingen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 juni 2013 in zaak R 1854/2012-1;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EUROSIL” voor waren van klasse 1 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8558751

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „EUROSIL-85” voor producten van klasse 5 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 6140099, en woordmerk „EUROSIL-85” voor waren van klasse 5 — Spaanse inschrijving nr. 2785209

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-250/99: Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Shell Nederland Verkoopmaatschappĳ B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 20/26               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.1.2000
— de toepasselijke wettelijke regeling en de openbare-                Middelen en voornaamste argumenten
    dienstcontracten van de vennootschappen van de groep
    Tirrenia zijn aangemeld bij de Commissie die daarvoor
    toestemming heeft verleend, welke toestemming uitdruk-            Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster beroept
    kelijk werd gegeven in het geval van wet 856/86, en               zich op schending van het beginsel van eerbiediging van de
    stilzwijgend in dat van de overeenkomsten tussen de Staat         rechten van de verdediging, daar zij niet in de gelegenheid is
    en de vennootschappen en van de wettelijke regeling die           gesteld om haar standpunt kenbaar te maken over de feiten
    de grondslag daarvan vormt. Er is dus sprake van een              waarop de beschikking is gebaseerd. Voor het overige komen
    schending van het beginsel neergelegd in het arrest Lorenz        de voornaamste middelen en argumenten overeen met die in
    (arrest van 11 december 1973, 120/73), welk beginsel              zaak T-242/99.
    thans is neergelegd in artikel 4, lid 6, van Verordening
    nr. 659/99.
                                                                      (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
— de belangrijkste bestanddelen van de verplichtingen van
    openbare dienst en de desbetreffende vergoedingen dateren
    van vóór het EG-Verdrag.
    Ten slotte is volgens verzoeksters in casu sprake van
    misbruik van bevoegdheid wegens ontbreken van voor-
    onderzoek, alsmede schending van hun gewettigd vertrou-
    wen ten aanzien van de betrokken rechten.
                                                                      Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Texaco Neder-
                                                                      land B.V., Schreurs Oliemaatschappij B.V., Salland Olie-
                                                                      maatschappij B.V. en Nijol Oliemaatschappij B.V. tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-251/99)
Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Shell Neder-
land Verkoopmaatschappij B.V. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                                                     (2000/C 20/53)
                       (Zaak T-250/99)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                        (2000/C 20/52)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie
                     (Procestaal: Nederlands)                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Texaco
                                                                      Nederland B.V., Schreurs Oliemaatschappij B.V., Salland Olie-
                                                                      maatschappij B.V. en Nijol Oliemaatschappij B.V., gevestigd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      te respectievelijk Rotterdam, Venlo, Hasselt en Nijmegen
schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                      (Nederland), vertegenwoordigd door H.G. Sevenster en E.P. Jor-
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Shell Nederland
                                                                      ritsma, advocaten te Den Haag, domicilie gekozen hebbende
Verkoopmaatschappij B.V., te Rotterdam (Nederland), verte-
                                                                      te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
genwoordigd door T. M. Snoep en B. van der Gaag, advocaten
te Den Haag, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                            Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-
                                                                           plichten om de adviseurs van verzoeksters toegang te
a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-                     geven tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking
    plichten om de adviseurs van verzoekster toegang te geven              van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende staats-
    tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking van               steun van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse
    20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun             tankstations in de grensstreek met Duitsland, en alle
    van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse tank-                    verdere maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden
    stations in de grensstreek met Duitsland, en alle verdere              geacht;
    maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden geacht;
b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie            b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
    van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) nietig te verklaren;                van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) te vernietigen;
c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.           c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 september 1998 in zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Sanitair beleid - Vrijwaringsmaatregelen - Beschikking 95/119/EG - Rechtszekerheidsbeginsel - Vertrouwensbeginsel - Evenredigheidsbeginsel - Motivering - Misbruik van bevoegdheid)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 340/21
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            Gemeenschap onderweg waren, alsmede tot vergoeding
                  VAN EERSTE AANLEG                               van de daardoor geleden schade, heeft het Gerecht
                       van 15 juli 1998                           (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropou-
                                                                  los, kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters;
in zaak T-115/94 (92): Opel Austria GmbH tegen Raad               griffier: H. Jung, op 15 september 1998 een beschikking
                  van de Europese Unie (1)                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                   (Begroting van kosten)
                                                                  1. Het beroep wordt verworpen.
                        (98/C 340/39)
                                                                  2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                     (Procestaal: Engels)
                                                                  (1) PB C 229 van 2.9.1995.
In zaak T-115/94 (92), Opel Austria GmbH, voorheen
General Motors Austria GmbH, gevestigd te Wenen, verte-
genwoordigd door D. Vandermeersch, advocaat te Brussel,
en T. Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt-am-Main, domi-
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias
Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-                               van 21 september 1998
den: B. Hoff-Nielsen, H.-J. Rabe en G. M. Berrisch),              in zaak T-237/97: N. Progoulis tegen Commissie van de
betreffende een verzoek om begroting van kosten, inge-                            Europese Gemeenschappen (1)
diend na het arrest van het Gerecht van 22 januari 1997,
Opel Austria/Raad (T-115/94, Jurispr. blz. II-39), heeft het                    (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,                                   (98/C 340/41)
kamerpresident, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; grif-
fier: H. Jung, op 15 juli 1998 een beschikking gegeven                                    (Procestaal: Frans)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  In zaak T-237/97, N. Progoulis, ambtenaar van de Com-
                                                                  missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Het totale bedrag van de door de Raad aan verzoekster te
                                                                  Brussel, vertegenwoordigd door V. Akritidis en K. Ada-
vergoeden kosten wordt bepaald op 4 000 000 BEF.
                                                                  mantopoulos, advocaten te Athene, domicilie gekozen heb-
                                                                  bende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
(1) PB C 132 van 14.5.1994.
                                                                  advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12, tegen Commis-
                                                                  sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G.
                                                                  Valsesia, J. Currall en F. Clotuche), betreffende een beroep
                                                                  tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                  13 mei 1997 houdende afwijzing van verzoekers klacht
                                                                  tegen het besluit tot afwijzing van zijn verzoek om herin-
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            deling, heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als
                  VAN EERSTE AANLEG                               volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en P. Mengozzi,
                   van 15 september 1998                          rechters; griffier: H. Jung, op 21 september 1998 een
in zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)            1. Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-
(Sanitair beleid Ð Vrijwaringsmaatregelen Ð Beschikking                ontvankelijkheid.
95/119/EG Ð Rechtszekerheidsbeginsel Ð Vertrouwens-
beginsel Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Motivering Ð                  2. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.
                 Misbruik van bevoegdheid)
                                                                  (1) PB C 7 van 10.1.1998.
                        (98/C 340/40)
                     (Procestaal: Spaans)
In zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
SA, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegenwoordigd door                              VAN EERSTE AANLEG
I. SaÂenz-Cortabarría FernaÂndez en M. Morales Isasi, advo-                            van 9 september 1998
caten bij de balie van Vizcaya, domicilie gekozen heb-
                                                                  in zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo tegen
bende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, advocaat
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
aldaar, rue Mathias Hardt, 8-10, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias             (Landbouw Ð Beroep tot nietigverklaring van verordening
Buhigues en B. VilaÂ Costa), betreffende een beroep tot nie-            van algemene strekking Ð Niet ontvankelijkheid)
tigverklaring van Beschikking 95/119/EG van de Commis-                                      (98/C 340/42)
sie van 7 april 1995 houdende beschermende maatregelen
ten aanzien van visserijproducten van oorsprong uit Japan                               (Procestaal: Italiaans)
(PB L 80 van 8.4.1995, blz. 56), voorzover deze maatrege-
len betrekking hebben op de visserijproducten die op het          In zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo, geves-
moment van de bekendmaking van de beschikking naar de             tigd te Forlì (ItalieÈ), en C. Bazzocchi, wonende te Cesena


title: Zaak C-504/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 79/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                 De Commissie is van mening, dat de Belgische autoriteiten niet
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                 de nodige maatregelen hebben genomen, om de door richtlijn
                               gië                                   91/670/EEG beoogde resultaten te bereiken, en dat zij niet de
                                                                     middelen en formaliteiten hebben gekozen die het vrije verkeer
                                                                     van burgerluchtvaartpersoneel gemakkelijker in plaats van
                        (Zaak C-504/99)                              moeilijker maken.
                         (2000/C 79/21)                              (1) Richtlijn 91/670/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake
                                                                         de onderlinge erkenning van bewijzen van bevoegdheid voor
                                                                         burgerluchtvaartpersoneel — PB L 373 van 31.12.1991, blz. 21.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, en B.
Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van deze dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                                            België
dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-505/99)
1. te verklaren dat het Koninkrijk België, door te verlangen
     dat een piloot die onderdaan is een lidstaat en houder van                               (2000/C 79/22)
     een bewijs van bevoegdheid waarvan de gelijkwaardigheid
     met een Belgisch bewijs van bevoegdheid is erkend,              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     terugkeert naar het land van oorsprong van zijn bewijs van      op 22 december 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
     bevoegdheid om aldaar extra kwalificaties te verkrijgen die     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     buiten de technische mogelijkheden van deze staat liggen,       woordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar juridische
     of met het oog op de hernieuwing van zijn bewijs van            dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
     bevoegdheid, de terzake toepasselijke gemeenschapsrechte-       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
     lijke bepalingen, met name richtlijn 91/670/EEG (1) en de       Wagner, Kirchberg.
     artikelen 10, 39, 43 en 49 EG-Verdrag onjuist heeft toege-
     past.
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het den Hove behage:
2. het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                     — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                          de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                          bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
Middelen en voornaamste argumenten                                        van richtlijn 97/61/EG van de Raad van 20 oktober
                                                                          1997 houdende wijziging van de bijlage van richtlijn
                                                                          91/492/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften
Het vereiste dat eenieder die om een verlenging van zijn bewijs           voor de productie en het in de handel brengen van levende
van bevoegdheid verzoekt of wenst te worden toegelaten tot                tweekleppige weekdieren (1), de krachtens het Verdrag op
examens voor een hogere functie of een nieuwe kwalificatie,               hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
houder moet zijn van een Belgisch bewijs van bevoegdheid, is
uiteraard ongunstig voor de onderdanen van de andere                 — Het Koninkrijk België in de kosten van de procedure
lidstaten, en vormt dus een bij artikel 43 van het Verdrag                te verwijzen.
verboden verkapte discriminatie. Waar het bovendien gaat om
een door het Verdrag erkende fundamentele vrijheid, is het
enkele feit dat het Belgische vereiste de uitoefening van het        Middelen en voornaamste argumenten
recht van vestiging belemmert of minder aantrekkelijk maakt,
voldoende om te kunnen stellen dat dit vereiste onverenigbaar
is met artikel 43 EG. Dat het vereiste in het geval van de           De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
klagers Belgische onderdanen betreft, doet hieraan niet af.          in zaak C-495/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 97/61/EG
                                                                     gestelde termijn is sedert 1 juli 1998 verstreken.
Hetzelfde geldt op het gebied van artikel 39 EG; de voorwaar-        (1) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 35.
den die moeten worden nageleegd om de duur te verlengen of           (2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
de aan een bewijs van bevoegdheid verbonden rechten uit te
breiden, zijn arbeidsvoorwaarden in de zin van de leden 2 en
3 van bedoeld artikel.


title: Zaak C-81/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Nannoka Vulcanus Industries BV/College van gedeputeerde staten van Gelderland (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 1999/13/EG — Bijlage II B — Luchtverontreiniging — Vluchtige organische stoffen — Beperking van de emissie — Gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in bepaalde installaties — Voor bestaande installaties geldende verplichtingen — Extra tijd)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Nannoka Vulcanus Industries BV/College van gedeputeerde staten van Gelderland
   (Zaak C-81/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 1999/13/EG - Bijlage II B - Luchtverontreiniging - Vluchtige organische stoffen - Beperking van de emissie - Gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in bepaalde installaties - Voor bestaande installaties geldende verplichtingen - Extra tijd))
   (2015/C 363/12)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nannoka Vulcanus Industries BV

      Verwerende partij: College van gedeputeerde staten van Gelderland

      Dictum

               1)

               Bijlage II B bij richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties, moet in die zin worden uitgelegd dat de exploitant van een „installatie” in de zin van artikel 2, punt 1, van deze richtlijn de in die bijlage in punt 2, eerste alinea, onder i), voorziene extra tijd kan krijgen voor de uitvoering van zijn programma ter beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen wanneer de vervangingsproducten met weinig of geen oplosmiddelen nog in ontwikkeling zijn, ook al kan, voor die installatie, voor het product een constant gehalte aan vaste stof worden aangenomen en kan dat gehalte voor de bepaling van het referentiepunt voor de emissiebeperking worden gebruikt.

               2)

               Bijlage II B, punt 2, eerste alinea, onder i), bij richtlijn 1999/13 moet in die zin worden uitgelegd dat voor het krijgen van extra tijd voor de uitvoering van een programma ter beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen toestemming van de bevoegde autoriteiten vereist is, hetgeen veronderstelt dat de betrokken exploitant daartoe eerst een verzoek indient. Bij de bepaling of een exploitant extra tijd moet krijgen voor de uitvoering van een reductieprogramma en bij de vaststelling van de lengte van de eventueel verkregen extra tijd, dienen die bevoegde autoriteiten in het kader van de beoordelingsmarge waarover zij beschikken met name na te gaan of de vervangingsproducten die geschikt zijn om in de betrokken installaties te worden gebruikt en om de emissie van vluchtige organische stoffen te verminderen, daadwerkelijk in ontwikkeling zijn, of de lopende werkzaamheden, gelet op de verstrekte gegevens, in de totstandkoming van dergelijke producten kunnen uitmonden en of er geen alternatieve maatregel is waarmee met minder kosten tot een vergelijkbare of zelfs grotere emissiebeperking kan worden gekomen, en met name of er niet reeds andere vervangingsproducten beschikbaar zijn. Voorts dient rekening te worden gehouden met de verhouding tussen enerzijds de emissiebeperkingen die mogelijk worden gemaakt door de vervangingsproducten, en de kosten van die producten, en anderzijds de door de extra tijd teweeggebrachte extra emissie en de kosten van eventuele alternatieve maatregelen. De lengte van de extra tijd mag niet uitgaan boven hetgeen noodzakelijk is voor de ontwikkeling van de vervangingsproducten. Dit moet worden beoordeeld in het licht van alle relevante gegevens en met name van de omvang van de door de extra tijd teweeggebrachte extra emissie en van de kosten van eventuele alternatieve maatregelen in verhouding tot de omvang van de emissiebeperkingen die mogelijk worden gemaakt door de in ontwikkeling zijnde vervangingsproducten en van de kosten van die producten.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak T-214/12: Beschikking van het Gerecht van 2 december 2013 — Indesit Company/BHIM — ILVE (quadrio)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/44

         Beschikking van het Gerecht van 2 december 2013 — Indesit Company/BHIM — ILVE (quadrio)
   (Zaak T-214/12) (1)

   2014/C 45/76
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak T-223/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/61

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-223/04) (1)

   (2008/C 301/101)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003 (voorheen zaak C-401/03).


title: Zaak T-588/16: Arrest van het Gerecht van 28 april 2017 — HN/Commissie [„Openbare dienst — Ambtenaren — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Hervorming van het Statuut — Nieuwe regels voor de loopbaan en de bevordering naar de rangen AD 13 en AD 14 — Ambtenaren van de rang AD 12 — Uitoefening van speciale verantwoordelijkheden — Artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut — Bevorderingsronde 2014 — Verzoek om te worden ingedeeld in het standaardambt van „adviseur of gelijkwaardig” — Geen antwoord van het TAOBG — Bevorderingsronde 2015 — Nieuw verzoek om te worden ingedeeld in het standaardambt van „adviseur of gelijkwaardig” of van „eenheidshoofd of gelijkwaardig” — Afwijzing door het TAOBG — Bevestigend karakter van de weigering van indeling in het standaardambt van „adviseur of gelijkwaardig” — Vereisten van de precontentieuze procedure — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/28

         Arrest van het Gerecht van 28 april 2017 — HN/Commissie
   (Zaak T-588/16) (1)

   ([„Openbare dienst - Ambtenaren - Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 - Hervorming van het Statuut - Nieuwe regels voor de loopbaan en de bevordering naar de rangen AD 13 en AD 14 - Ambtenaren van de rang AD 12 - Uitoefening van speciale verantwoordelijkheden - Artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut - Bevorderingsronde 2014 - Verzoek om te worden ingedeeld in het standaardambt van „adviseur of gelijkwaardig” - Geen antwoord van het TAOBG - Bevorderingsronde 2015 - Nieuw verzoek om te worden ingedeeld in het standaardambt van „adviseur of gelijkwaardig” of van „eenheidshoofd of gelijkwaardig” - Afwijzing door het TAOBG - Bevestigend karakter van de weigering van indeling in het standaardambt van „adviseur of gelijkwaardig” - Vereisten van de precontentieuze procedure - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 195/39)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: HN (vertegenwoordigers: F. Sciaudone en R. Sciaudone, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en A-C. Simon, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, met name strekkende tot nietigverklaring van „[h]et besluit tot afwijzing van [verzoekers] verzoek om te worden aangemerkt als drager van speciale verantwoordelijkheden waardoor hij op grond van artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het [nieuwe] Statuut recht heeft op indeling in het standaardambt [van] „adviseur of gelijkwaardig”, en van besluit SEC(2013) 691 van 18 december 2013, genaamd „Mededeling van de Commissie tot wijziging van de regels voor de samenstelling van de kabinetten van de leden van de Commissie en voor de woordvoerders”

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HN wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-18/16 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-367/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 11 juli 2011 — Déborah Prete/Rijksdienst voor arbeidsvoorziening

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 11 juli 2011 — Déborah Prete/Rijksdienst voor arbeidsvoorziening
   (Zaak C-367/11)
   2011/C 282/19
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Déborah Prete

      Verwerende partij: Rijksdienst voor arbeidsvoorziening

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 12, 17, 18 en, voor zover nodig, 39 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in de versie als geconsolideerd te Amsterdam op 2 oktober 1997, zich tegen een bepaling van nationaal recht als artikel 36, lid 1, punt 2, sub j, van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering, die het recht op wachtuitkeringen van een jongere, burger van de Europese Unie, die niet de hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 39 van het Verdrag heeft en die zijn middelbare studies in de Europese Unie heeft voltooid, maar niet in een onderwijsinstelling opgericht, gesubsidieerd of erkend door een van de gemeenschappen van België en die ofwel een bewijsstuk heeft verkregen dat is afgeleverd door een van die gemeenschappen ter bevestiging van de gelijkwaardigheid van die studies met het getuigschrift afgegeven door de bevoegde examencommissie van een van die gemeenschappen voor de in een van die Belgische onderwijsinstellingen gevolgde studies ofwel een toelatingsbewijs dat toegang geeft tot het hoger onderwijs, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de jongere voorafgaand zes jaar studies heeft gevolgd in een onderwijsinstelling opgericht, gesubsidieerd of erkend door een van de gemeenschappen van België, indien die voorwaarde exclusief en algemeen is?

               2)

               Zo ja, zijn de omstandigheden dat de in de eerste vraag omschreven jongere, die geen zes jaar studies in een Belgische onderwijsinstelling heeft gevolgd, met zijn/haar Belgische echtgeno(o)t(e) in België woont en als werkzoekende bij een Belgische werkloosheidsdienst is ingeschreven, factoren waarmee rekening dient te worden gehouden om het bestaan van de band van de jongere met de Belgische arbeidsmarkt te beoordelen, zulks in het licht van de artikelen 12, 17, 18 en, desgevallend, 39 van het Verdrag? In welke mate dient de duur van die periodes van verblijf, huwelijk en inschrijving als werkzoekende in aanmerking te worden genomen?


title: Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door A. Barnett tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-12/97)

text:
Nr. C 94/20            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 3 . 97
woordigd door G. Celona , advocaat te Milaan, domicilie               — verweerster in de kosten te verwijzen.
gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Margue, advocaat
aldaar, Rue Philippe II, 20 .                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      Tot staving van haar verzoek beroept verzoekster zich op
primair:                                                              schending van de artikelen 31 , lid 2, en 32 van het Ambte
                                                                      narenstatuut, alsook op een kennelijke beoordelingsfout.
— het beroep ontvankelijk te verklaren , daar het gericht
    is tegen een beschikking die verzoekster rechtstreeks en          Zij stelt in dit verband, dat zij sinds 1981 een uitzonderlij
    individueel bezwaart;                                             ke beroepservaring heeft verworven op het gebied van de
                                                                      diplomatie, de landbouwpolitiek en de milieupolitiek en
— beschikking C(96 ) 2780 van de Commissie van 8 okto                dat deze ervaring zowel door haar voormalige werkgevers
    ber 1996 (') nietig te verklaren;                                 als door haar huidige beoordelaar is erkend . Voorts acht
                                                                      zij bewezen , dat zij onmiddellijk inzetbaar is geweest en
— verweerster in alle kosten te verwijzen;                            haar eenheid in staat heeft gesteld, daadwerkelijke vooruit
                                                                      gang te boeken op het gebied van de landbouwpolitiek.
subsidiair :
                                                                      Verzoekster concludeert hieruit, dat de Commissie een be
— vast te stellen dat deze beschikking geen gevolgen heeft
    voor verzoeksters recht en dat er geen naheffing zal              oordelingsfout heeft gemaakt door enerzijds te overwegen
                                                                      dat noch haar ervaring, noch haar kwalificaties zo uitzon
    plaatsvinden;
                                                                      derlijk zijn dat zij haar aanstelling in een hogere rang
meer subsidiair :                                                     rechtvaardigen, en anderzijds door te menen, dat de be
                                                                      oogde functie niet de aanstelling van een bijzonder gekwa
                                                                      lificeerd kandidaat vereiste .
— ingeval bovengenoemde beschikking om enigerlei re
    den niet wordt nietig verklaard, de Commissie te ver
    oordelen tot vergoeding aan verzoekster van het volle
    bedrag dat deze aan naheffing, boete en bijkomende
     bedragen verschuldigd mocht zijn; hoe dan ook, de be
    streden beschikking nietig te verklaren voor zover deze
     betrekking heeft op de reeds betaalde factuur 7338F              Beroep, op 21 januari 1997 ingesteld door Sofivo e.a.
    en de interessen .                                                               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-14/97)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 94/43 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak T-10/97, Unifrigo Gadus Sri/Commissie van de                                    (Procestaai: Frans)
Europese Gemeenschappen .
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
(') Niet gepubliceerd.                                                meenschappen is op 21 januari 1997 beroep ingesteld te
                                                                      gen Raad van de Europese Unie door Sofivo, gevestigd te
                                                                      Condé-sur-Vire ( Frankrijk ), Sofivo Production, gevestigd te
                                                                      Brece, Sovinor, gevestigd te Condé-sur-Vire, Denkavit
                                                                      France, gevestigd te Montreuil-Bellay, Sobeval Viande, ge
                                                                      vestigd te Périgueux, Serval, gevestigd te Sainte-Eanne,
Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door A. Barnett                  Besnier Industrie, gevestigd te Bourgbarre, Sovida, geves
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    tigd te Chateaubriant, Sica Ouest Elevage, gevestigd te
                          ( Zaak T-12/97)                             Ploudaniel, Guinde, gevestigd te Montauban-de-Bretagne ,
                            ( 97/C 94/42 )                            Tarbouriech, gevestigd te Villeneuve-sur-Lot, Mamellor,
                                                                      gevestigd te Charnay-lès-Macon, Coopagri Bretagne, ge
                        (Procestaai: Frans)                           vestigd te Landerneau, en Collet et Compagnie, gevestigd
                                                                      te Chateaubourg, vertegenwoordigd door D. Kryvian, ad
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                 vocaat te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
meenschappen is op 20 januari 1997 beroep ingesteld te               burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.                  Goethe 11 .
Barnett, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door J.-N.
 Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel,             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson Sari , Rue de Cessange 30.
                                                                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                       de Raad, een Instelling van de Gemeenschap, althans
                                                                           wat artikel 1 , lid 4, daarvan betreft, welke bepaling
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling                  losstaat van de andere voorschriften ervan;
     bevoegde gezag waarbij verzoekster bij haar aanwer
     ving is aangesteld in rang A 7,                                  — de Raad te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-28/10 P: Beschikking van het Hof van 2 september 2010 — Mehmet Salih Bayramoglu/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering — Onregelmatige conclusies — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/22

         Beschikking van het Hof van 2 september 2010 — Mehmet Salih Bayramoglu/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-28/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering - Onregelmatige conclusies - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 346/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mehmet Salih Bayramoglu (vertegenwoordiger: A. Riza QC)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Karamarcos en N. Görlitz, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Balta en E. Finnegan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 24 september 2009, Bayramoglu/Parlement en Raad (T-110/09), waarbij het Gerecht een beroep tot nietigverklaring van besluit 2004/511/EG van de Raad van 10 juni 2004 betreffende de vertegenwoordiging van het Cypriotische volk in het Europees Parlement in geval van een regeling voor de kwestie Cyprus, kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard — Beroep te laat ingesteld

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2)

               Bayramoglu wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.03.2010.


title: Zaak C-235/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2013 door Savoia e Jolanda Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/20

         Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2013 door Savoia e Jolanda Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie
   (Zaak C-235/13 P)
   2013/C 207/33
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Savoia e Jolanda Srl (vertegenwoordigers: A. Bianchini en F. Busetto, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Comitato „Venezia vuole vivere”

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van het Gerecht vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen en bijgevolg:

                           —

                           beschikking 2000/394/EG van de Europese Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen, voor zover zinvol en voor zover in het belang van rekwirante, nietig verklaren;

                           —

                           subsidiair, diezelfde beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt gelast de verlagingen van de sociale bijdragen terug te vorderen en het bedrag van die terug te vorderen verlagingen te vermeerderen met rente over het in die beschikking in aanmerking genomen tijdvak;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van de hogere voorziening worden negen middelen aangevoerd:

                  Eerste middel: onjuiste beoordeling in de beschikking, voor zover het Gerecht niet heeft geoordeeld dat de betrokken maatregelen de betreffende begunstigden geen enkel voordeel verstrekken gelet op de vergoedende aard ervan.

                  Tweede middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de geschiktheid van die maatregelen om de mededinging en het intracommunautaire handelsverkeer ongunstig te beïnvloeden, niet werd uitgesloten of hoe dan ook niet werd beoordeeld.

                  Derde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzonderingen van artikel 87, lid 2, sub b, EG (thans artikel 107, lid 2, sub b, VWEU) en artikel 87, lid 3, sub b, EG (thans artikel 107, lid 3, sub b, VWEU) niet van toepassing waren.

                  Vierde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzondering van artikel 87, lid 3, sub c, EG (thans artikel 107, lid 3, sub c, VWEU) niet van toepassing was.

                  Vijfde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzonderingen van artikel 87, lid 3, sub d en e, EG (thans artikel 107, lid 3, sub d en e, VWEU) niet van toepassing waren.

                  Zesde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzondering van artikel 86, lid 2, EG (thans artikel 106, lid 2, VWEU) niet van toepassing was.

                  Zevende middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover werd uitgesloten dat het bestaande steun betrof, zodat artikel 88, lid 3, EG (thans artikel 108, lid 3, VWEU) en artikel 15 van verordening nr. 659/1999 (1) werden geschonden.

                  Achtste middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de toepasselijkheid van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 met betrekking tot het bevel tot terugvordering werd uitgesloten.

                  Negende middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de toepasselijkheid van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 met betrekking tot de toepassing van rente werd uitgesloten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-120/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Heinrich Schulze GmbH & Co. KG i.L./Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Restituties bij uitvoer — Voorwaarden voor toekenning — Uitvoeraangifte — Ontbreken van bewijsdocumenten — Gebruik van andere vormen van bewijs)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Heinrich Schulze GmbH & Co. KG i.L./Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-120/05) (1)

   (Restituties bij uitvoer - Voorwaarden voor toekenning - Uitvoeraangifte - Ontbreken van bewijsdocumenten - Gebruik van andere vormen van bewijs)
   (2006/C 326/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heinrich Schulze GmbH & Co. KG i.L.

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 7, lid 2, derde alinea, van verordening (EG) nr. 1222/94 van de Commissie van 30 mei 1994 tot vaststelling van de gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor de regeling aangaande de toekenning van restituties bij uitvoer en de criteria voor de vaststelling van het restitutiebedrag betreffende bepaalde landbouwproducten, uitgevoerd in de vorm van goederen die niet onder bijlage II van het Verdrag vallen (PB L 136, blz. 5) — Onmogelijkheid voor de exporteur om te voldoen aan de verplichting om tot staving van zijn aangifte de bevoegde instanties alle door deze dienstig geachte documenten en inlichtingen te verstrekken — Geval van overmacht waardoor documenten zijn vernietigd — Mogelijkheid van gebruik van andere bewijsmiddelen
   Dictum
   Artikel 7, lid 1, derde alinea, van verordening (EG) nr. 1222/94 van de Commissie van 30 mei 1994 tot vaststelling van de gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor de regeling aangaande de toekenning van restituties bij uitvoer en de criteria voor de vaststelling van het restitutiebedrag betreffende bepaalde landbouwproducten, uitgevoerd in de vorm van goederen die niet onder bijlage II van het Verdrag vallen, in de versie van verordening (EG) nr. 229/96 van de Commissie van 7 februari 1996, dient aldus te worden uitgelegd dat het er zich niet tegen verzet dat wanneer een exporteur — in voorkomend geval wegens overmacht — niet in staat is om tot staving van zijn uitvoeraangifte documenten over te leggen ten bewijze van de bij de vervaardiging van een uitgevoerd goed daadwerkelijk gebruikte hoeveelheden producten, hij het bewijs met andere middelen levert. De nationale instanties beoordelen die andere vorm van bewijs op de door het nationale recht voorgeschreven wijze, op voorwaarde evenwel dat de betrokken voorschriften noch de draagwijdte, noch de doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht aantasten. Wanneer de aanvraag wordt ingediend in het kader van de vereenvoudigde procedure van artikel 3, lid 2, derde alinea, van deze verordening, dienen de nationale instanties tevens rekening te houden met de reeds met de exporteur uitgewisselde documenten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.