title: Hogere voorziening, op 17 september 1996 ingesteld door G. Bernardi tegen het arrest, op 11 juli 1996 in zaak T-146/95 tussen Europees Parlement en G. Bernardi gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-303/96 P)

text:
Nr . C 40/6              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 2 . 97
                     ARREST VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                             ( Derde Kamer )                                                         ( Vierde Kamer )
                       van 12 december 1996                                                     van 12 december 1996
in zaak C-10/96 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van              in zaak C-49/96 P: N. Progoulis tegen Commissie van de
de Belgische Raad van State ): VZW Koninklijk Belgisch                                       Europese Gemeenschappen ( 1 )
Verbond voor bescherming van de vogels, Société d'études                  (Ambtenaar — Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voor
ornithologiques AVES ASBL tegen Het Waalse Gewest, in                                                      ziening)
aanwezigheid van Fédération royale ornithologique beige
                                  ASBL ( 1 )                                                           ( 97/C 40/ 12 )
(Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van
       de vogelstand — Vangstverbod — Afwijkingen)                                                 (Procestaai: Frans)
                               ( 97/C 40/ 11 )
                                                                          ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                          (Procestaai: Frans)                                               de Jurisprudentie van het Hof)
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            In zaak C-49/96 P, N. Progoulis ( advocaten : K. Adaman
                   de Jurisprudentie van het Hof)                         topoulos en V. Akritidis ), betreffende een hogere voorzie
                                                                          ning tegen de op 15 december 1995 door het Gerecht van
In zaak C-10/96 , VZW Koninklijk Belgisch Verbond voor                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vijfde
bescherming van de vogels , Société d'études ornithologiques              Kamer ) in zaak T- 1 31 /95 gegeven beschikking tussen
AVES ASBL tegen Het Waalse Gewest, in aanwezigheid van                    Progoulis en de Commissie (JurAmbt . 1995 , blz . 11-907 ),
Fédération royale ornithologique beige ASBL, betreffende                  strekkende tot vernietiging van deze beschikking, andere
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike             partij bij de procedure : Commissie van de Europese
 len 5 , 9 en 18 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van                 Gemeenschappen ( gemachtigde : A.M. Alves Vieira , bijge
2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand ( PB nr .                staan door B. Wagenbaur ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
 L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Derde Kamer ),      samengesteld als volgt: J.L. Murray, kamerpresident ( rap
 samengesteld als volgt : J.C. Moitinho de Almeida , kamer               porteur ); C.N. Kakouris en H. Ragnemalm , rechters;
 president; C. Gulmann ( rapporteur ) en J.-P . Puissochet,                advocaat-generaal : C.O. Lenz; griffier : R. Grass, op 12 de
 rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly ; griffier : H. von            cember 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum
 Holstein , adjunct-griffier, op 12 december 1996 een arrest               luidt als volgt :
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1 . De hogere voorziening wordt afgewezen op grond van
  1 . Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                          kennelijke niet-ontvankelijkheid.
      inzake het behoud van de vogelstand, inzonderheid
      artikel 9 , lid l , onder c), ervan , moet aldus worden              2 . Requirant wordt verwezen in de kosten van deze
      uitgelegd, dat een Lid-Staat geen degressieve en in de tijd                procedure.
      beperkte machtiging kan geven voor het vangen van
      vogels van bepaalde beschermde soorten teneinde de
                                                                           ( 1 ) PB nr . C 108 van 13 . 4 . 1996 .
      liefhebbers in staat te stellen hun volières te bevoorra
      den, terwijl de kweek en voortplanting in gevangen
      schap van vogels van deze soorten mogelijk zijn , maar
      nog niet op grote schaal, omdat veel liefhebbers hun
      installaties en gewoonten zouden moeten wijzigen .
 2 . De nationale autoriteiten zijn krachtens Richtlijn 79/                Hogere voorziening, op 17 september 1996 ingesteld door
      409/EEG , inzonderheid artikel 9 , lid 1 , onder c), ervan ,         G. Bernardi tegen het arrest, op 11 juli 1996 in zaak
      bevoegd de vangst van vogels van beschermde soorten                  T-146/95 tussen Europees Parlement en G. Bernardi
      toe te staan ter voorkoming, bij het kweken van vogels               gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      voor ontspanningsdoeleinden , van de nadelen van                                      Gemeenschappen ( Derde Kamer )
      inteelt die door te veel endogene kruisingen ontstaan , op
      voorwaarde dat er geen andere bevredigende oplossing                                         ( Zaak C-303/96 P )
      is, met dien verstande, dat het aantal exemplaren dat                                               97/C 40/ 13 )
      mag worden gevangen , moet ivorden vastgesteld op een
      aantal dat objectief nodig blijkt te zijn om deze nadelen
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      te verhelpen , waarbij in ieder geval het in deze bepalin
                                                                            op 17 september 1996 hogere voorziening ingesteld door
      gen bedoelde maximum van „ kleine hoeveelheden " in
      acht moet worden genomen .
                                                                            G. Bernardi, vertegenwoordigd door G. Lattanzi , advocaat
                                                                            te Massa-Carrara ( Italië ), domicilie gekozen hebbende te
                                                                            Luxemburg, Rue Godchaux 33 , tegen het arrest, op 11 juli
  (') PB nr . C : 64 van 2 . 3 . 1996 .                                     1996 in zaak T-146/95 tussen Europees Parlement en
                                                                            G. Bernardi gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                            de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ).
 ---pagebreak--- 8 . 2 . 97               NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 40/7
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                         2 . Zo neen, dus wanneer het Hof deze competentie aan
                                                                             zichzelf houdt, bij voorbeeld omwille van een uniforme
— de onderhavige hogere voorziening (') ontvankelijk en                      toepassing van het Gemeenschapsrecht, kunnen dan
      gegrond te verklaren ;                                                  bepaalde feitelijke omstandigheden zoals door de
                                                                             gedaagde , thans geïntimeerde, Staat als verweer naar
— het bestreden arrest te vernietigen;                                       voren worden gebracht, voor welke omstandigheden bij
                                                                             het eerder gewezen arrest nr. 5943/ 1994 door dit Hof
— de zaak zelf af te doen en de reeds geformuleerde                          van Beroep bewijsopdracht werd gegeven, en die in de
      vorderingen toe te wijzen;                                             vorige paragraaf kort zijn weergegeven, dan wel som
                                                                             mige daarvan en welke, aan toewijzing van een vorde
— in voorkomend geval , de zaak naar de bevoegde rechter                     ring wegens strijd met artikel 25 , lid 1 , van Tweede
      te verwijzen .                                                         Richtlijn 77/91 /EEG van de Raad (') in de weg staan ?
Middelen en voornaamste argumenten                                      (') PB nr . L 26 van 30 . 1 . 1977, blz . 1 .
— Het Gerecht van eerste aanleg is niet bevoegd om het
       beroep op basis van artikel 173 van het EG-Verdrag te
       behandelen ; in het onderhavige geval heeft het beroep
       betrekking op de procedure tot benoeming van de
       Europese ombudsman, en dus op een nieuwe materie :
       derhalve is van toepassing, hetzij artikel 43 van het            Verzoek van de High Court of Justice, Queen 's Bench
       EGKS-Verdrag ( volgens hetwelk „ het Hof bevoegd is              Division, van 10 oktober 1996 om een prejudiciële beslis
       uitspraak te doen in alle gevallen , voorzien in aanvul         sing in het geding tussen the Queen en Medicines Control
       lende bepalingen "), hetzij een algemeen beginsel van            Agency, ex parte: Generics ( UK ) Ltd en E.R. Squibb & Sons
       bevoegdheid „ per materie " ( de Europese ombudsman                                       Ltd , interveniënte
       legt de eed af voor het Hof).                                                             ( Zaak C-368/96 )
                                                                                ( 97/C 40/15 )
— ( Subsidiair) Schending van het Gemeenschapsrecht.
( ' ) Hogere voorziening gericht tegen het arrest waarvan het dictum
                                                                        De High Court of Justice, Queen 's Bench Division, heeft bij
      is gepubliceerd in PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , hlz . 15 .   beschikking van 10 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 22 november 1996 , in het geding
                                                                        tussen the Queen en Medicines Control Agency, ex parte :
                                                                        Generics ( UK ) Ltd en E.R. Squibb & Sons Ltd , interveniën
                                                                        te , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoek van het Hof van Beroep te Athene ( Eerste Kamer)                vragen :
van 6 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Alexandros Kefalas e.a., enerzijds, en Griekse Staat             1 . a ) Wat betekenen de woorden „ in wezen gelijkwaar
en naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Ana                              dig " in artikel 4 , tweede alinea, punt 8 , onder a ), iii ),
sinkrotisis Epichirision AE; interveniënte: Athinaiki Char                       van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari
                     topiia A.E. e.a., anderzijds                                 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en
                                                                                bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceuti
                          ( Zaak C-367/96 )                                       sche specialiteiten (') ( zoals gewijzigd )? Concreet,
                             ( 97/C 40/ 14 )                                      wanneer wordt onderzocht of een geneesmiddel
                                                                                ( produkt B ) in wezen gelijkwaardig is aan een
Het Hof van Beroep te Athene . ( Eerste Kamer ) heeft bij                         geneesmiddel dat sedert ten minste zes/tien jaar
beschikking van 6 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het                       volgens de geldende communautaire bepalingen in
Hof van Justitie op 21 november 1996 , in het geding tussen                       de Gemeenschap is toegelaten ( produkt A ), van
Alexandros Kefalas e.a ., enerzijds, en Griekse Staat en                          welke fysische of andere kenmerken of eigenschap
naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Anasin                              pen van de betrokken- geneesmiddelen dient dan te
krotisis Epichirision AE; interveniënte : Athinaiki Charto                       worden uitgegaan ?
piia A.E. e.a ., anderzijds, het Hof van Justitie van de
                                                                              b ) Beschikt de bevoegde instantie van een Lid-Staat
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                                over een beoordelingsmarge bij de vaststelling van
beslissing over de navolgende vragen :                                            de criteria aan de hand waarvan moet worden
                                                                                uitgemaakt of produkt B in wezen gelijkwaardig is
 1 . Staat voor de nationale rechter de mogelijkheid open om                      aan produkt A, en hoe ruim is deze marge ?
        een bepaling van nationaal recht toe te passen ( in casu
        artikel 281 van het Burgerlijk Wetboek ) om te beoor           2 . Kan produkt B overeenkomstig artikel 4 , tweede alinea ,
        delen of van een door de betrokken Gemeenschapsbe                    punt 8 , onder a ), iii ), van Richtlijn 65/65/EEG ( zoals
        palingen toegekend recht misbruik wordt gemaakt, of                  gewijzigd ) worden toegelaten voor :
        bestaan er andere geschreven of ongeschreven beginse
        len in het Gemeenschapsrecht, en , zo ja , welke, waarop              a ) alle indicaties waarvoor produkt A in de betrokken
        de nationale rechter in voorkomend geval kan steu                        Lid-Staat is toegelaten op de datum van de aanvraag
        nen ?                                                                     voor produkt B, of


title: Zaak C-223/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/100/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-223/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/100/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2009/C 19/16)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Huvelin, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië (PB L 363, blz. 141)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak C-371/11: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Gent — België) — Punch Graphix Prepress Belgium NV/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Ontvankelijkheid — Verwijzing in intern recht naar recht van de Unie — Richtlijn 90/435/EEG — Richtlijn 90/434/EEG — Voorkoming van economische dubbele belasting — Uitzondering — Liquidatie van dochteronderneming bij fusie — Winstuitkering — Begrip „liquidatie” )

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Gent — België) — Punch Graphix Prepress Belgium NV/Belgische Staat
   (Zaak C-371/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Ontvankelijkheid - Verwijzing in intern recht naar recht van de Unie - Richtlijn 90/435/EEG - Richtlijn 90/434/EEG - Voorkoming van economische dubbele belasting - Uitzondering - Liquidatie van dochteronderneming bij fusie - Winstuitkering - Begrip „liquidatie”)
   2012/C 379/16
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Gent

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Punch Graphix Prepress Belgium NV

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Gent — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6) — Voorkoming van economische dubbele belasting — Uitzondering voor winstuitkeringen naar aanleiding van vereffening van dochteronderneming — Begrip vereffening — Fusie door overneming waarbij ontbinding doch geen vereffening van de overgenomen dochterondernemingen plaatsvindt — Mogelijkheid voor de nationale belastingautoriteiten om deze fusie te beschouwen als een fusie waarbij wel een vereffening plaatsvindt, op grond van een nationale belastingregeling die deze fusie en een fusie waarbij in werkelijkheid een vereffening plaatsvindt, op dezelfde wijze behandelt

      Dictum

   Het begrip „liquidatie” in artikel 4, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/98/EG van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat de ontbinding van een vennootschap in het kader van een fusie door overneming niet als een liquidatie in deze zin kan worden beschouwd.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-440/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 maart 2008 — Huta Buczek/Commissie ( Kort Geding — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid — Ontbreken van spoedeisendheid )

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/20

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 maart 2008 — Huta Buczek/Commissie
   (Zaak T-440/07 R)
   („Kort Geding - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid - Ontbreken van spoedeisendheid’)
   (2008/C 116/36)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Huta Buczek sp. z o.o. (Sosnowiec, Polen) (vertegenwoordiger: D. Szlachetko-Reiter, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Gross, M. Kaduczak en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2007) 5087 def. van de Commissie van 23 oktober 2007 inzake staatssteun C 23/2006 (ex NN 35/2006) die de Republiek Polen aan de staalproducent Grupa Technologie Buczek heeft verleend
   Dictum

               1)

               Het verzoek wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Verzoek van het Tribunal Administratif de Chalons en Champagne (Eerste Kamer) van 23 juni 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. F. Hocsman en minister van Tewerkstelling en solidariteit (Zaak C-238/98)

text:
C 258/30               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
     de beroepsinkomsten, de inkomsten van de echtgeno-             Verzoek van het Tribunal Administratif de Chalons en
     ten worden gecumuleerd met de inkomsten van degene             Champagne (Eerste Kamer) van 23 juni 1998 om een pre-
     van de echtgenoten die het meest van deze inkomsten            judicieÈle beslissing in het geding tussen H. F. Hocsman en
     heeft en dat wanneer de inkomsten van een van de                         minister van Tewerkstelling en solidariteit
     echtgenoten minder bedragen dan 30 % van het totaal                                    (Zaak C-238/98)
     van de beroepsinkomsten van beide echtgenoten, hem
     van de beroepsinkomsten van de andere echtgenoot                                        (98/C 258/50)
     een zodanig gedeelte wordt toegekend, dat hij, als het
     bij zijn eigen beroepsinkomsten wordt gevoegd, 30 %
     van dat totaal kan bereiken, zonder 270 000 BEF                Het Tribunal Administratif de Chalons en Champagne
     (geïndexeerd) te overschrijden, wat via het progres-           (Eerste Kamer) heeft bij vonnis van 23 juni 1998, ingeko-
     sieve belastingtarief kan leiden tot een belastingverla-       men ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juli 1998, in
     ging in hoofde van de echtgenoten?                             het geding tussen H. F. Hocsman en minister van Tewerk-
                                                                    stelling en solidariteit, het Hof van Justitie van de Euro-
Ð het een lidstaat verbiedt om via vorenomschreven                  pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     afzonderlijke belasting het voordeel van het huwelijks-        sing over de navolgende vraag:
     quotieÈnt te weigeren aan de echtgenoot van een Euro-
     pees ambtenaar Ð met uitzondering van degenen die
     beroepsinkomsten van minder dan 270 000 BEF (geïn-             Het Tribunal Administratif de Chalons en Champagne
     dexeerd) aangeven die zonder progressievoorbehoud              wenst van het Hof van Justitie te vernemen, of een gelijk-
     bij overeenkomst zijn vrijgesteld Ð, die over onvol-           stelling door een lidstaat de verplichting meebrengt voor
     doende niet vrijgesteld inkomsten beschikt opdat het           een andere lidstaat om op basis van artikel 52 van het EG-
     voordeel van het huwelijksquotieÈnt volledig wordt             Verdrag te onderzoeken of de via deze gelijkstelling
     gecompenseerd door de uit hoofde van de cumulatie              erkende ervaring en kwalificaties overeenkomen met die
     van de inkomsten van de echtgenoten en de progressi-           welke vereist zijn voor de nationale diploma's en titels,
     viteit van het belastingtarief verschuldigde belasting?        met name wanneer de betrokkene die houder is van een
                                                                    gelijkgesteld diploma, tevens houder is van een diploma
(1) Zie de artikelen 295 WIB (1964) en 394 WIB (1992).              afgegeven na een gespecialiseerde opleiding in een lidstaat,
                                                                    dat binnen het toepassingsgebied valt van een richtlijn
                                                                    inzake de onderlinge erkenning van diploma's.
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                        van 25 juni 1998                            Kronshagen, advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12,
                                                                    ondersteund, in zaak T-371/94, door Koninkrijk Zweden
in de gevoegde zaken T-371/94 en T-394/94: British Air-             (gemachtigde: S. Sandström), Koninkrijk Noorwegen
ways PLC e.a. en British Midland Airways Ltd tegen                  (gemachtigde: M. Tveiten), Maersk Air I/S, gevestigd te
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                 Dragùer (Denemarken) en Maersk Air Ltd, gevestigd te
(Staatssteun Ð Luchtvervoer Ð Luchtvaartmaatschappij                Birmingham (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd
in financieÈle moeilijkheden Ð Goedkeuring van kapitaal-            door R. O'Sullivan en P. Wareham, solicitors, domicilie
                            verhoging)                              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt
                                                                    en Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10,
                          (98/C 258/51)
                                                                    en, in beide zaken, door Koninkrijk Denemarken (gemach-
                       (Procestaal: Engels)                         tigde: P. Biering) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
                                                                    tannieÈ en Noord-Ierland (gemachtigden: J. E. Collins en R.
In de gevoegde zaken T-371/94 en T-394/94, British Air-             Plender), tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
ways PLC, gevestigd te Hounslow (Verenigd Koninkrijk),              pen (gemachtigden: N. Khan, B. Smulders en A. Barav),
Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden,                 ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: M.
gevestigd te Stockholm, Koninklijke Luchtvaart Maat-                Perrin de Brichambaut, E. Belliard, C. de Salins en J.-M.
schappij NV, gevestigd te Amstelveen (Nederland), Air UK            Belorgey) en Compagnie nationale Air France, gevestigd te
Ltd, gevestigd te Stansted (Verenigd Koninkrijk), Euralair          Parijs, vertegenwoordigd door O. d'Ormesson, advocaat te
International, gevestigd te Bonneuil (Frankrijk), TAT Euro-         Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-
pean Airlines, gevestigd te Tours (Frankrijk), vertegen-            tore van J. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, betref-
woordigd door R. Subiotto, solicitor, domicilie gekozen             fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/
hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en             653/EG van de Commissie van 27 juli 1994 betreffende de
Prussen, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15, en British Mid-          aangekondigde kapitaalverhoging van Air France (PB
land Airways Ltd, gevestigd te Castle Donington (Verenigd           L 254 van 30.9.1994, blz. 73), heeft het Gerecht van eer-
Koninkrijk), vertegenwoordigd door K. F. Bodley, solicitor,         ste aanleg (Tweede Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
en K. Adamantopoulos, advocaat te Athene, domicilie                 volgt: C. W. Bellamy, president, K. Lenaerts, C. P. BrieÈt, A.


title: Zaak C-554/11 P: Beschikking van het Hof van 15 oktober 2012 — Internationaler Hilfsfonds eV/Europese Commissie (Hogere voorziening — Toegang tot documenten — Weigering van volledige toegang tot documenten betreffende overeenkomst LIEN 97-2011 — Beroep tot nietigverklaring — Nieuwe toetsing tijdens procedure — Instelling van afzonderlijk beroep tot nietigverklaring)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/23

         Beschikking van het Hof van 15 oktober 2012 — Internationaler Hilfsfonds eV/Europese Commissie
   (Zaak C-554/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten - Weigering van volledige toegang tot documenten betreffende overeenkomst LIEN 97-2011 - Beroep tot nietigverklaring - Nieuwe toetsing tijdens procedure - Instelling van afzonderlijk beroep tot nietigverklaring)
   2013/C 9/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Internationaler Hilfsfonds eV (vertegenwoordiger: H. Kaltenecker, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 21 september 2011, Internationaler Hilfsfonds/Commissie (T-141/05 RENV), waarbij het Gerecht heeft beschikt dat op de conclusies van rekwirante strekkende tot nietigverklaring van de beschikking van de Europese Commissie van 14 februari 2005 houdende afwijzing van zijn verzoek om toegang tot het dossier betreffende de overeenkomst LIEN 97-2011, niet meer hoeft te worden beslist — Onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht — Geen gecoördineerde behandeling van de zaken T-141/05 RENV en T-36/10 — Veroordeling in de kosten en bedrag van de kosten

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Internationaler Hilfsfonds eV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Doorhaling van zaak T-30/98

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 144/63
Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan, dat de                          Doorhaling van zaak T-30/98 (1)
Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 81 EG en met
artikel 53 EER-Overeenkomst, waar zij geen rekening heeft                                      (2002/C 144/122)
gehouden met de kenmerken en handelwijze van de verzoeken-
de onderneming of deze onjuist heeft beoordeeld, en niet is
overgegaan tot de beoordeling van haar deelneming aan de                                        (Procestaal: Engels)
gestelde bijeenkomsten of aan de gestelde afspraken in het
kader van de Spaanse markt, en in het kader van de afspraken
en onderling afgestemde gedragingen als bedoeld in de bestre-
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
den beschikking.
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 16 januari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-30/98: Dr. Peter Stott tegen Raad van de Europese Unie
In dit verband stelt verzoekster, dat zij een kleine familie-           en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
onderneming is die zich bezighoudt met de distributie en
verwerking van zelfkopiërend papier, en dit soort papier
tijdens de inbreukperiode produceerde noch exporteerde naar             (1) PB C 184 van 13.6.1998.
andere markten dan de Spaanse. Bovendien wijst zij op
haar gering economisch belang en op haar onbeduidend
marktaandeel in vergelijking met de andere betrokken onder-
nemingen.
Wat de opgelegde boete betreft, is zij van mening dat bij de                          Doorhaling van zaak T-370/00 (1)
vaststelling van het bedrag ervan:
                                                                                (2002/C 144/123)
—     het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel zijn
      geschonden;
                                                                                (Procestaal: Engels)
—     de inbreukperiode onjuist is vastgesteld;
—     geen rekening is gehouden met de verzachtende omstan-             De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
      digheden die zich in haar geval voordoen.                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 5 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-370/00: N.V. Master Foods S.A. tegen Commissie van
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                    de Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 79 van 10.3.2001.
               Doorhaling van zaak T-113/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-42/01 (1)
                        (2002/C 144/121)
                                                                                (2002/C 144/124)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van           van 24 januari 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-113/97: Pierre Tomarchio tegen Rekenkamer van de                 zaak T-42/01: Syndicat des employés, techniciens et cadres de
Europese Gemeenschappen.                                                Belgique de la F.G.T.B. tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                        (1) PB C 118 van 21.4.2001.


title: Zaak C-223/07: Beschikking van de president van het Hof van 8 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/39

         Beschikking van de president van het Hof van 8 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-223/07) (1)

   (2008/C 22/71)

      Procestaal: Zweeds

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 maart 1996 in gevoegde zaak T-530/93 e.a., R. Bathoorn en 213 anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gedeeltelijke doorhaling)

text:
20 . 7 . 96           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 210/15
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                        van 18 juni 1996                              te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,
                                                                      Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Economisch en Sociaal
in zaak T-l 50/94: J. Vela Palacios tegen Economisch en               Comité van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden :
    Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen ( l )               M. Bermejo Garde en D. Waelbroeck ), betreffende een
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring en tot schade              beroep tot nietigverklaring van de besluiten van de secreta
vergoeding — Ontvankelijkheid — Indiening van klacht                  ris-generaal van het Economisch en Sociaal Comité van
door middel van fax — Beoordelingsrapport — Vertraging                6 december 1993 en 22 juni 1994 waarbij aan verzoekster
— Motivering van slechter beoordelingsrapport — Morele                bij wijze van tuchtmaatregel een berisping is gegeven en
                               schade)                                waarbij de klacht tegen die tuchtmaatregel is afgewezen,
                          ( 96/C 210/37 )                             alsmede tot nietigverklaring of intrekking van het door
                                                                      verzoeksters gewezen hiërarchieke meerdere op 5 juli 1993
                       (Procestaai: Frans)                            opgestelde beoordelingsrapport, heeft het Gerecht ( Eerste
                                                                      Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president; V, Tiili
In zaak T-150/94, J. Vela Palacios, ambtenaar van het                 en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier : B. Pastor, hoofd
Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeen                  administrateur, op 1 8 j uni 1996 een arrest gewezen waarvan
schappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E.                het dictum luidt als volgt:
Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,             1 . Verklaart nietig het besluit van het Economisch en
Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen Economisch en Sociaal                    Sociaal Comité van 6 december 1993 waarbij aan
Comité van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden :                     verzoekster een berisping is gegeven, en het besluit van
M. Bermejo Garde en D. Waelbroeck ), betreffende een                      het Economisch en Sociaal Comité van 22 juni 1994
beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van het           houdende afwijzing van verzoeksters klacht tegen het
Economisch en Sociaal Comité van 18 juni 1993 houdende                     besluit van 6 december 1993 .
vaststelling van verzoeksters beoordelingsrapporten over de
perioden van 1 december 1986 tot 31 augustus 1988 en van              2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
 1 september 1988 tot 31 augustus 1990 en, anderzijds , het           3.   Verstaat dat het Economisch en Sociaal Comité alle
besluit van 13 januari 1994 houdende afwijzing van de
klacht tegen die rapporten, en tot vergoeding van de schade                kosten zal dragen .
die verzoekster zou hebben geleden door de dienstfouten die           (M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 . .
verweerders administratie zou hebben gemaakt, heeft het
Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio,
president; V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier:
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 18 juni 1996 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
 1.   Veroordeelt het Economisch en Sociaal Comité tot
                                                                                van 27 maart 1996
      betaling aan verzoekster van een bedrag overeenkomend
      met 50 000 Bfr. ter vergoeding van de morele schade die         in gevoegde zaak T-530/93 e.a., R. Bathoorn en 213
      deze heeft geleden .                                            anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (Gedeeltelijke doorhaling)
 3 . Verstaat dat het Economisch en Sociaal Comité zijn
                                                                                ( 96/C 210/39 )
      eigen kosten en de helft van verzoeksters kosten zal
      dragen . Verzoekster zal de helft van haar eigen kosten                            (Procestaai: Nederlands)
      dragen.
 (') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
                                                                      In de gevoegde zaken T-530/93 t/m T-533/93 , T-l /94 t/m
                                                                      T-4/94, T-l 1 /94, T-53/94 , T-71 /94 , T-73/94 t/m T-76/94,
                                                                      T-86/94 , T-87/94, T-91/94 , T-94/94, T-96/94, T-101 /94
                                                                      t/m T-106/94 , T-118/94 t/m T-124/94, T-130/94 en T
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             253/94 , R. Bathoorn en 213 anderen, wonende in Neder
                        van 18 uni 1996
                                                                      land, vertegenwoordigd door H. J. Bronkhorst, advocaat bij
                                                                      de Hoge Raad der Nederlanden, en E. H. Pijnacker Hordijk,
in zaak T-293/94 : J. Vela Palacios tegen Economisch en               advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te
     Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen ( l )              Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guil
 (Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit —                  laume 62 , tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtigde :
 Tussentijds beoordelingsrapport — Loyaliteitsplicht —                A. Brautigam ) en Commissie van de Europese Gemeen
                         Tuchtmaatregel)                              schappen ( gemachtigde : Th. van Rijn ), betreffende een
                           ( 96/C 210/38 )
                                                                       beroep krachtens de artikelen 178 en 215 , tweede alinea,
                                                                      van het EEG-Verdrag tot vergoeding van de schade die
                       (Procestaai: Frans)                            verzoekers stellen te hebben geleden door de toepassing van
                                                                      Verordening ( EEG ) nr . 857/84 van de Raad van 31 maart
 In zaak T-293/94 , J. Vela Palacios, ambtenaar van het                1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing
 Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeen                 van de in artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr . 804/68
 schappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E.                bedoelde heffing in de sector melk en zuivelprodukten ( PB
 ---pagebreak--- Nr . C 210/ 16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
nr. L 90, blz. 13 ), heeft de President van het Gerecht ( Eerste               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Kamer) — uitgebreid ) op 27 maart 1996 een beschikking                                 VAN EERSTE AANLEG
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                van 17 april 1996
                                                                     in zaak T-3/93 ( 92 ): Société anonyme à participation
1 . De naam van J. F. van Rooy wordt geschrapt van de lijst          ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie
     van verzoekers in zaak T-533/93 .
                                                                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Elke partij zal de eigen kosten dragen.                                     (Mededinging — Begroting van kosten)
                                                                                ( 96/C 210/41 )
C ) PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-3/93 ( 92 ), Société anonyme à participation
                                                                     ouvrière Compagnie nationale Air France, gevestigd te
                                                                     Parijs, vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat te
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                   VAN EERSTE AANLEG                                 kantore van L. Dupong, Rue des Bains 14 A, tegen
                       van 17 april 1996                             Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                     den: F. E. Gonzâlez-Diaz en G. de Bergues ), ondersteund
in zaak T-2/93 ( 92 ), Société anonyme à participation               door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie              Ierland (gemachtigden : J.D. Colahan en C. Vajda ), domicilie
             van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                    gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het
            (Mededinging — Begroting van kosten)                     Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14, en British
                          ( 96/C 210/40 )                            Airways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd Koninkrijk ),
                                                                     vertegenwoordigd door M. R. Fowler, QC, van de balie van
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     Engeland en Wales en W. Allan en J.E. Flynn, solicitors,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                     Loesch & Wolter, Rue Goethe 11 , betreffende de begroting
In zaak T-2/93 ( 92 ), Société anonyme à participation               van de kosten die verzoekster aan interveniënte British
ouvrière Compagnie nationale Air France, gevestigd te                Airways plc moet vergoeden ingevolge het arrest van het
Parijs , vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat te             Gerecht van 24 maart 1994, Air France/Commissie, T-3/93
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 ( jurisprudentie 1994, blz . 11-121 ), heeft het Gerecht ( Derde
kantore van L. Dupong, Rue des Bains 14 A, tegen                     Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                President; B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
den : F.E. Gonzâlez-Diaz en G. de Bergues ), ondersteund             Cooke , rechters; griffier: H. Jung, op 17 april 1996 een
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord              beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Ierland, ( gemachtigden: J. D. Colahan en C. Vajda ), domi
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het            Het totale bedrag van de kosten die verzoekster aan
Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14 , TAT SA,                interveniënte British Airways plc moet vergoeden, wordt
gevestigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A.           bepaald op 40 000 £ sterling.
Winckler, advocaat te Parijs, en R. Subiotto, solicitor,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van              0 ) PB nr. C 45 van 17 . 2 . 1993 .
Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 , en
British Airways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd
Koninkrijk ), vertegenwoordigd door W. Allan en J. E. Flynn,
solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
Goethe 11 , betreffende een verzoek tot begroting van de
                                                                           VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
door verzoekster aan interveniënte British Airways plc te
vergoeden kosten naar aanleiding van het arrest van het                                    van 22 april 1996
Gerecht van 19 mei 1994 in zaak T-2/93 , Air France,                 in zaak T-23/96 R: E. De Persio tegen Commissie van de
( jurisprudentie 1994 , blz . 11-323 ), heeft het Gerecht ( Derde                     Europese Gemeenschappen
Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
                                                                                ( 96/C 210/42 )
kamerpresident; B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 17 april 1996 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                  (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T-23/96 R, E. De Persio, ambtenaar van de Europese
Het totale bedrag van de door verzoekster aan interveniënte          Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Petroni en F.
British Airways plc te vergoeden kosten wordt bepaald op             Giampietro, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb
29 000 £ sterling.                                                   bende te Luxemburg ten kantore van G. Bouneau, advocaat
                                                                     aldaar, Avenue du Bois 15 , tegen Commissie van de
(') PB nr . C 45 van 17. 2 . 1993 .                                  Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia ),
                                                                     betreffende, ten eerste, een verzoek om opschorting van de
                                                                     tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van


title: Doorhaling van zaak C-54/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/34

         Doorhaling van zaak C-54/02 (1)

   (2004/C 94/82)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 december 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-54/02: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002


title: Zaak T-545/11: Beroep ingesteld op 14 oktober 2011 — Stichting Greenpeace Nederland en PAN Europe/Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/28

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2011 — Stichting Greenpeace Nederland en PAN Europe/Commissie
   (Zaak T-545/11)
   2011/C 355/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting Greenpeace Nederland (Amsterdam, Nederland) en Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Kloostra, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het besluit van de Commissie van 10 augustus 2011 schending oplevert van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) en van verordening (EG) nr. 1367/2006 (2);

               —

               het besluit van de Commissie van 10 augustus 2011 nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers baseren hun beroep op drie middelen.

               1)

               Met het eerste middel wordt betoogd dat artikel 4, lid 5, van verordening (EG) nr. 1049/2001 de lidstaten geen vetorecht verleent, zodat verweerster zich niet kan baseren op het advies van een lidstaat betreffende de vraag of de uitzondering van artikel 4, lid 2, van deze verordening wel of niet van toepassing is op het door verzoekers ingediende verzoek om informatie.

               2)

               Met het tweede middel wordt betoogd dat de in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 neergelegde uitzondering op openbaarmaking niet geldt doordat een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt, aangezien in casu de voorwaarden van artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 vervuld zijn.

               3)

               Met het derde middel wordt betoogd dat het bestreden besluit niet strookt met artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en met artikel 4 van het Verdrag van Aarhus, daar:

                           —

                           verweerster het concrete risico op schade aan de aangevoerde commerciële belangen door de openbaarmaking van de gevraagde informatie niet heeft onderzocht, en

                           —

                           verweerster geen afweging heeft verricht tussen de betrokken commerciële belangen en het openbare belang dat met bekendmaking van de milieu-informatie wordt gediend, zoals in artikel 4, lid 4, tweede alinea, van het Verdrag van Aarhus is bepaald.

         Verzoekers stellen tevens dat zelfs indien wordt aangenomen dat het Verdrag van Aarhus niet rechtstreeks toepasselijk is, artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 zo veel mogelijk in overeenstemming met het Verdrag van Aarhus moet worden toegepast.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).


title: Doorhaling van zaak C-287/97

text:
16.5.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/7
     Wat is dan het tarief dat juridisch gezien dient te wor-      de bijlage en van artikel 5 betreft), en op 31 december
     den aangehouden, nu toepasselijk nationaal recht ont-         1994 (wat de andere bepalingen betreft).
     breekt en de lidstaat aldus geen keuze heeft gemaakt
     binnen de door de richtlijn voorgestelde marge?               (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
                                                                   (2) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 12.
     Met andere woorden, wat moet in dit geval de draag-
     wijdte van de richtlijn zijn en wat moet als toepasselijk
     tarief worden aangemerkt: 1 %? 0 %? En waarom niet
     0,25 % of 0,50 %?
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/97 (1)
(1) PB L 103 van 18.4.1973, blz. 15.
(2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                                       (98/C 151/12)
(3) PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-287/
                                                                   97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bassano del
                                                                   Grappa om een prejudicieÈle beslissing): C. Matteazzi tegen
Beroep, op 16 maart 1998 ingesteld door Commissie van              Caseificio Sociale S. Rocco Scarl.
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                   (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                       (Zaak C-73/98)
                        (98/C 151/11)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 maart 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           Doorhaling van zaak C-160/97 (1)
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                (98/C 151/13)
pen, vertegenwoordigd door J. Guerra FernaÂndez en G.
Berscheid als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-160/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Italiaanse Republiek.
Ð te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen           (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     vast te stellen en mee te delen om te voldoen aan
     Richtlijn 93/318/EEG van de Raad van 22 december
     1993 tot wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de
     financiering van de keuringen en sanitaire controles
     van vers vlees en van vlees van pluimvee (1), de krach-
     tens het EG-Verdrag op hem rustende verklaringen                           Doorhaling van zaak C-173/97 (1)
     niet is nagekomen;                                                                    (98/C 151/14)
Ð het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
Middelen en voornaamste argumenten                                 1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-173/
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                Helleense Republiek.
met die in zaak C-66/98 (2); de omzettingstermijn is ver-
streken op 31 december 1993 (wat de voorschriften van              (1) PB C 199 van 28.6.1997.


title: Zaak T-429/04: Beroep, op 25 oktober 2004 ingesteld door Trubowest Handel GmbH en V. Makarov tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/24

         Beroep, op 25 oktober 2004 ingesteld door Trubowest Handel GmbH en V. Makarov tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-429/04)
   (2005/C 31/47)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 oktober 2004 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Trubowest Handel GmbH, gevestigd te Keulen (Duitsland), en V. Makarov, wonende te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos en E. Petritsi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de Europese Gemeenschap krachtens artikel 288, tweede alinea, EG te veroordelen tot vergoeding van de schade als gevolg van de in het kader van de antidumpingverordening vastgestelde definitieve antidumpingmaatregelen, door de volgende bedragen toe te kennen;

               —

               118 056.46 EUR aan Trubowest als schadevergoeding, met rente over dat bedrag van 8 % per jaar;

               —

               397 961.91 EUR (277 939.37 EUR + 63 448.54 EUR + 56 529.00 EUR) aan Makarov als schadevergoeding, met rente over dat bedrag van 8 % per jaar;

               —

               128 000.00 EUR aan Trubowest wegens winstderving over de periode 2000-2004, met rente over dat bedrag van 8 % per jaar; subsidiair een als schadevergoeding aan Trubowest toegekend bedrag wegens winstderving over de periode 2000-2004, zoals dat tijdens de procedure na het tussenarrest van het Gerecht in onderlinge overeenstemming tussen partijen zal worden begroot;

               —

               150 000.00 EUR aan Makarov wegens de door hem geleden immateriële schade, met rente over dat bedrag van 8 % per jaar;

               —

               de Raad en de Commissie te verwijzen in alle kosten die het rechtsgeding voor verzoekers meebrengt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster sub 1 is importeur van naadloze buizen en pijpen in de Europese Gemeenschap, verzoeker sub 2 is haar directeur. Hun verzoek strekt tot vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden door de vaststelling van verordening (EG) nr. 2320/97 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit Hongarije, Polen, Rusland, de Tsjechische Republiek, Roemenië en de Slowaakse Republiek. (1)

   Verzoekers stellen dat in een procedure krachtens artikel 81 EG een boete is opgelegd aan verschillende gemeenschapsproducenten van naadloze buizen en pijpen (2). Volgens verzoekers heeft het mededingingsverstorend gedrag van de producenten van naadloze buizen en pijpen zeer waarschijnlijk zoniet zeker de analyse van de schade en de causaliteit in de antidumpingprocedure beïnvloed gezien de overlapping van het productgamma, van de betrokken bedrijven en van de periodes van onderzoek van de mededingings- en de antidumpingprocedure. De Commissie, aldus verzoekers, liet evenwel deze mededingingverstorende gedraging volledig buiten beschouwing bij de vaststelling conform verordening 384/1996 (3) van de schade als gevolg van de invoer met dumping.
   Op die grondslag stellen verzoekers schending van verordening 384/1996 en niet-nakoming van de verplichting van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid. Voorts stellen zij dat de Raad en de Commissie de invloed van het mededingingverstorend gedrag op de antidumpingprocedure later erkenden en het in verordening 1322/2004 (4) niet langer nuttig achtten de maatregelen van verordening 2320/1997 toe te passen.
   Indien de Raad en de Commissie voormelde regels en verplichtingen niet hadden geschonden, had verordening 2320/1997, aldus verzoekers, nooit kunnen worden vastgesteld en hadden verzoekers nooit de schade geleden die hun daardoor is berokkend. Daarom vorderen verzoekers schadevergoeding, namelijk in het geval van verzoekster sub 1 terugbetaling van de rechten die zij daadwerkelijk betaalde krachtens verordening 2320/1997, en vergoeding van de gederfde winst. Verzoeker sub 2 vordert vergoeding van de bedragen die hij heeft betaald krachtens verordening 2320/1997, vergoeding van inkomensschade door de niet-betaling van zijn salaris als directeur, gerechtskosten alsook vergoeding van immateriële schade.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2320/97 van 17 november 1997 (PB L 322, blz. 1).

      (2)  Beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak IV/E-1/35.860-B – Naadloze stalen buizen) (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 4154) (PB L 140, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1322/2004 van de Raad van 16 juli 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2320/97 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van niet-gelegeerd staal uit, onder meer, Rusland en Roemenië (PB L 246, blz. 10).


title: Gevoegde zaken T-35/05, T-61/05, T-107/05, T-108/05 en T-139/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 november 2006 — Agne-Dapper e.a./Commissie e.a. ( Ambtenaren — Pensioenen — Toepassing van aanpassingscoëfficiënt berekend op basis van gemiddelde kosten van levensonderhoud in woonland — Overgangsregeling vastgesteld bij verordening tot wijziging van ambtenarenstatuut met ingang van 1 mei 2004 — Bezwarend besluit — Exceptie van onwettigheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 november 2006 — Agne-Dapper e.a./Commissie e.a.
   (Gevoegde zaken T-35/05, T-61/05, T-107/05, T-108/05 en T-139/05) (1)

   („Ambtenaren - Pensioenen - Toepassing van aanpassingscoëfficiënt berekend op basis van gemiddelde kosten van levensonderhoud in woonland - Overgangsregeling vastgesteld bij verordening tot wijziging van ambtenarenstatuut met ingang van 1 mei 2004 - Bezwarend besluit - Exceptie van onwettigheid”)
   (2006/C 331/85)
   Procestaal: Frans
   Partijen
   In zaak T-35/05,

      Verzoekende partijen: Elisabeth Agne-Dapper (Schoorl, Nederland) en andere voormalige ambtenaren van de Commissie van de Europese Gemeenschappen wier namen in de bijlage bij het arrest zijn vermeld (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, vervolgens G. Vandersanden en L. Levi)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Sulce, gemachtigden)
   In zaak T-61/05,

      Verzoekende partijen: Cornelius Rozemeijer (Alkmaar, Nederland), Gaston Vaesken (Saint-Mandrier, Frankrijk) en Pierrette Vaesken (Sanary-sur-Mer, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, vervolgens G. Vandersanden, L. Levi en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Sulce, gemachtigden)
   In zaak T-107/05,

      Verzoekende partij: François Muller (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, vervolgens G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en M. Bavendamm, gemachtigden)
   In zaak T-108/05,

      Verzoekende partij: Suzy Frederic-Leemans (Lahas, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, vervolgens G. Vandersanden en L. Levi)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: M. Bermejo Garde en E. Fierro, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Sulce, gemachtigden)
   In zaak T-139/05,

      Verzoekende partijen: Charlotte Becker (Menton, Frankrijk), Seamus Killeen (Dublin, Ierland), Robert Payne (Dublin, Ierland), Paul Van Raij (Overveen, Nederland), Wilhelmus Van Miltenburg (Huizen, Nederland) en Deirdre Gallagher (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, vervolgens G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Mustapha-Pascha, L. Knudsen en K. Zejdova, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Sulce, gemachtigden)
   Voorwerp
   Samengevat, nietigverklaring van verzoekers pensioenafrekeningen — en, in één geval, van de salarisafrekening van een ter beschikking gesteld verzoekster — over de maand mei 2004, voor zover in die afrekeningen voor het eerst een aanpassingscoëfficient wordt toegepast die ten onrechte is berekend op basis van de kosten van levensonderhoud in het respectieve woonland van verzoekers, en niet langer in verhouding tot de kosten van levensonderhoud in de hoofdstad van elk van die landen
   Dictum van het arrest

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


               3.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 99/15

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 16 februari 2007
   (Zaak E-2/07)
   (2007/C 99/15)
   Op 16 februari 2007 werd bij het EVA-Hof tegen het Koninkrijk Noorwegen beroep ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger, Arne T. Andersen en Lorna Young, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, 35, Rue Belliard, B-1040 Brussel.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

                  het Koninkrijk Noorwegen, door de bepalingen van de Lov av. 28. juli 1949 nr. 26 om Statens Pensjonskasse betreffende pensioenrechten, die zijn opgebouwd op basis van tijdvakken van arbeid na 1 januari 1994, op grond waarvan het overlevingspensioen van een weduwnaar van wie de echtgenote vóór 1 oktober 1976 lid is geworden van het Pensioenfonds van de overheidsdienst, wordt ingekort in verhouding tot zijn ander inkomen terwijl een weduwe in dezelfde omstandigheden haar overlevingspensioen zonder inkorting krijgt, te handhaven, de krachtens artikel 69, lid 1, van de EER-Overeenkomst en artikel 5 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 20 van bijlage XVIII bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid, zoals gewijzigd bij Richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996), zoals aangepast bij Protocol 1, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,

               en dat

               2.

                  het Koninkrijk Noorwegen wordt verwezen in de kosten van deze procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Deze zaak betreft bepalingen van de Noorse wet inzake het pensioen van de overheidsdienst die betrekking hebben op de pensioenrechten van weduwnaars van wie de echtgenoten vóór 1 oktober 1976 lid zijn geworden van het Pensioenfonds van de overheidsdienst, waarin:

                           —

                           hun overlevingspensioen wordt ingekort in verhouding tot hun inkomen;

                           —

                           weduwen in dezelfde omstandigheden hun overlevingspensioen krijgen zonder inkorting.

               —

               Artikel 69, lid 1, van de EER-Overeenkomst bepaalt dat mannen en vrouwen gelijk loon krijgen voor gelijk werk.

               —

               Artikel 5 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 20 van bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst (Richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986) regelt de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid.


title: Zaak C-446/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2014 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-295/12, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/29

         Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2014 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-295/12, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-446/14 P)
   2014/C 409/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden, Prof. Dr. T. Lübbig en Dr. M. Klasse, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-295/12 te vernietigen in zijn geheel;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Daarenboven handhaaft de Bondsrepubliek Duitsland integraal de in eerste aanleg geformuleerde conclusies.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 in zaak T-295/12, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie, waarbij het beroep werd afgewezen van de Bondsrepubliek Duitsland tegen het besluit van de Europese Commissie van 25 april 2012 betreffende maatregel SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010) van Duitsland ten behoeve van de Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (nummer C(2012) 2557 final).
   Met haar hogere voorziening komt de Bondsrepubliek Duitsland op tegen de onjuiste bepaling van de bewijscriteria die het Gerecht heeft gehanteerd om vast te stellen of er sprake is van een „kennelijke beoordelingsfout”, wanneer een lidstaat een dienst van algemeen economisch belang (DAEB) definieert in een sector die niet door het Unierecht is geharmoniseerd. De (vermeende) begunstigde van een steunmaatregel in de ten grondslag liggende bestuursrechtelijke procedure is de Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, een instelling die compenserende maatregelen van de overheid heeft genoten voor de taak die zij in verband met de epidemiebestrijding bij vee vervult, namelijk het aanhouden van reservecapaciteit voor de vernietiging van kadavers in geval van een epidemie. In het bestreden arrest is voor de kwalificatie van deze compenserende maatregelen als steunmaatregel met name van doorslaggevend belang dat het Gerecht de aan de Zweckverband opgedragen taken in verband met de epidemiebestrijding bij vee niet heeft aangemerkt als DAEB.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Bondsrepubliek Duitsland drie middelen aan.
   In de eerste plaats is sprake van een schending van de artikelen 107, lid 1, en 106, lid 2, VWEU, omdat deze bepalingen in het bestreden arrest in die zin onjuist zijn uitgelegd, dat wordt gesteld dat de Duitse autoriteiten bij de kwalificatie van de reserve voor het geval van een epidemie bij vee als DAEB zo ernstige fouten hebben begaan dat deze volgens het Gerecht dienen te worden aangemerkt als „kennelijk”. De Bondsrepubliek Duitsland stelt dat het bestreden arrest de beoordelingsmarge aantast waarover de lidstaten bij de definitie van een DAEB beschikken. Volgens de Bondsrepubliek Duitsland is in elk geval geen sprake van een „kennelijke beoordelingsfout” bij de definitie als DAEB. De Bondsrepubliek Duitsland wijst erop dat de Commissie in het primaire besluit onbetwistbaar met geen woord rept over dit criterium, dat de Commissie in de procedure voor het Gerecht eveneens heeft verklaard dat zij niet verplicht was het bewijs te leveren van een „kennelijke beoordelingsfout”, en dat noch de overwegingen van de Commissie in het besluit, noch de argumentatie van het Gerecht in het bestreden arrest, de zienswijze dat er sprake is van een „kennelijke beoordelingsfout” inhoudelijk kunnen dragen.
   In de tweede plaats is sprake van een schending van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat ten onrechte een economisch voordeel werd vastgesteld ingevolge een onjuiste toepassing van de Altmark-criteria (1). De Bondsrepubliek Duitsland beroept zich onder andere op vergissingen van het Gerecht bij de toetsing aan het derde Altmark-criterium (noodzaak van een compenserende maatregel). Het Gerecht heeft miskend dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te onderzoeken of de betaalde bedragen ter compensatie van de reserve voor het geval van een epidemie groter zijn dan de nettomeerkosten die het aanhouden van deze reserve meebrengt. In plaats daarvan hebben de Commissie en het Gerecht, dat zich bij haar zienswijze aansloot, de noodzaak van dergelijke kosten van meet af aan ontkend met een verwijzing naar het gestelde ontbreken van de noodzaak een afzonderlijke reserve aan te houden voor het geval van een epidemie.
   In de derde plaats is het bestreden arrest ontoereikend gemotiveerd, met name omdat fouten die de Duitse autoriteiten zouden hebben begaan, zo ernstig worden geacht dat zij als „kennelijk” dienen te worden aangemerkt. Evenmin wordt gemotiveerd waarom de opvatting van de Duitse autoriteiten vanuit alle mogelijke gezichtspunten onaanvaardbaar is.

      (1)  Arrest Altmark, C-280/00, EU:C:2003:415.


title: Zaak C-174/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Paola Tonachella/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/33

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Paola Tonachella/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-174/10)
      (2010/C 161/48)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Paola Tonachella

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 115 van 14.5.2005

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/38

         (2005/C 132/66)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 115 van 14.5.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 106 van 30.4.2005

      PB C 93 van 16.4.2005

      PB C 82 van 2.4.2005

      PB C 69 van 19.3.2005

      PB C 57 van 5.3.2005

      PB C 45 van 19.2.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-418/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 oktober 2006 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 25 juli 2006 in zaak T-221/04, België/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/34

         Hogere voorziening ingesteld op 13 oktober 2006 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 25 juli 2006 in zaak T-221/04, België/Commissie
   (Zaak C-418/06 P)
   (2006/C 294/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: A. Hubert, gemachtigde, H. Gilliams, P. de Bandt en L. Goossens, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 25 juli 2006 in zaak T-221/04 en, rechtdoende op het door rekwirant ingestelde beroep, nietigverklaring van beschikking 2004/136/EG (1) van de Commissie van 4 februari 2004;

               —

               subsidiair, vernietiging van het arrest van het Gerecht van 25 juli 2006 in zaak T-221/04, en op basis van zijn volledige rechtsmacht, vermindering van de door de Commissie in haar beschikking 2004/136/EG toegepaste correctie van 9 322 809 EUR tot een bedrag van 1 491 085 EUR;

               —

               uiterst subsidiair, vernietiging van het arrest van het Gerecht van 25 juli 2006 in zaak T-221/04 en terugwijzing van de zaak naar het Gerecht;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure voor het Hof en van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant vier middelen aan.
   In zijn eerste middel stelt rekwirant dat het Gerecht de feiten onjuist heeft opgevat of, althans, deze feiten en de daaruit te trekken rechtsgevolgen juridisch onjuist heeft gekwalificeerd. Volgens rekwirant is het volledige arrest immers gebaseerd op een verkeerde feitelijke premisse aangezien het Gerecht heeft geoordeeld dat het Belgische computersysteem voor grafische codering van landbouwpercelen („SIG-systeem”) als meetinstrument meer met de werkelijkheid overeenkomt dan de oppervlaktegegevens die de exploitanten zelf hebben aangegeven, terwijl de juiste oppervlakte van een landbouwperceel slechts formeel en onbetwistbaar kan worden vastgesteld hetzij door een opmeting door een persoon die daartoe de nodige kwalificaties bezit, hetzij door foto-interpretatie van satellietbeelden die in het kader van teledetectie zijn genomen.
   In zijn tweede middel, dat uit vijf onderdelen bestaat, stelt rekwirant schending van de artikelen 6, lid 7, en 8 van verordening (EEG) nr. 3508/92 (2) alsmede van de artikelen 6 en 9 van verordening (EEG) nr. 3887/92 (3) doordat het Gerecht met name ten onrechte heeft geoordeeld dat rekwirant zich moest houden aan impliciete regels die noodzakelijk zijn voor de naleving van expliciete regels, en dat het door de Belgische autoriteiten ingevoerde controlesysteem niet doeltreffend is bij gebreke van follow-up de van het SIG-systeem afkomstige gegevens en de gegevens bovendien met vertraging worden ingevoerd. Rekwirant voert voorts aan dat het Gerecht zijn arrest op verschillende punten ontoereikend en/of op tegenstrijdige wijze heeft gemotiveerd.
   Het derde middel betreft een onjuiste rechtsopvatting waarvan het Gerecht blijk zou hebben gegeven bij de toepassing van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de maximale schade die het EOGFL volgens rekwirant heeft geleden, veel lager is dan het bedrag van de forfaitaire correctie.
   Ten slotte is rekwirant in zijn vierde middel van mening dat het Gerecht zijn vordering dat het Gerecht op basis van zijn volledige rechtsmacht de forfaitaire correctie vermindert, ten onrechte heeft afgewezen. Dat er in geen enkele uitdrukkelijke bepaling een volledige rechtsmacht aan de gemeenschapsrechter wordt toegekend, betekent immers niet ipso facto dat hij niet over een dergelijke rechtsmacht beschikt.

      (1)  Beschikking 2004/136/EG van de Commissie van 4 februari 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, hebben verricht (PB L 40, blz. 31).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 355, blz. 1).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1648/95 van de Commissie van 6 juli 1995 (PB L 156, blz. 27).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 30 november 2004 in zaak T-173/03, Anne Geddes tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woordmerk NURSERYROOM — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening EG nr. 40/94)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 november 2004
   in zaak T-173/03, Anne Geddes tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Woordmerk NURSERYROOM - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening EG nr. 40/94)
   (2005/C 31/40)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-173/03, Anne Geddes, wonende te Auckland (Nieuw-Zeeland), vertegenwoordigd door G. Farrington, sollicitor, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: E. Dijkema en A. Folliard-Monguiral), betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 februari 2003 (zaak R 839/2001-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk NURSERYROOM als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N. J. Forwood en S. Papasavvas, rechters, griffier: J. Plingers, administrateur, op 30 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak T-25/12: Beschikking van het Gerecht van 3 oktober 2012 — 3M Pumps/BHIM — 3M (3M Pumps)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/40

         Beschikking van het Gerecht van 3 oktober 2012 — 3M Pumps/BHIM — 3M (3M Pumps)
   (Zaak T-25/12) (1)

   2012/C 366/81
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak T-416/07: Beroep ingesteld op 21 november 2007 — RedEnvelope/BHIM — Red Letter Days (REDENVELOPE)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/26

         Beroep ingesteld op 21 november 2007 — RedEnvelope/BHIM — Red Letter Days (REDENVELOPE)
   (Zaak T-416/07)
   (2008/C 8/46)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: RedEnvelope Inc. (San Francisco, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: A. Poulter, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Red Letter Days Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies

               —

               te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van beroep van 14 september 2007, nr. R 765/2005-1, voor zover hierin werd bepaald dat nieuw bewijsmateriaal werd toegelaten tot staving van de redenen voor de oppositie;

               —

               verweerder te verwijzen in verzoeksters kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „REDENVELOPE” voor diensten van de klassen 35 en 42 — aanvraagnr. 1 601 392

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Red Letter Days Ltd

      Oppositiemerk of -teken: ingeschreven en niet-ingeschreven nationale woord- en beeldmerken „RED LETTER”, „RED LETTER DAYS” en „RED LETTER DAYS PLC” voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 18, 21, 22, 25, 26, 33, 36, 39, 41, 42, 43 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en terugverwijzing van de zaak, voor zover deze betrekking heeft op artikel 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad, naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep nieuw bewijs heeft toegelaten, op grond waarvan de oppositieafdeling een beslissing kan nemen die is gebaseerd op bewijs dat eerder in de procedure niet beschikbaar was en waarop verzoekster niet voor de oppositieafdeling heeft kunnen reageren


title: Zaak T-167/16: Beroep ingesteld op 19 april 2016 – Polen/Commissie

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/34

         Beroep ingesteld op 19 april 2016 – Polen/Commissie
   (Zaak T-167/16)
   (2016/C 243/37)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/180 van de Commissie van 9 februari 2016 tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2014/709/EU betreffende maatregelen op het gebied van de diergezondheid in verband met Afrikaanse varkenspest in sommige lidstaten, wat betreft de gegevens voor Estland, Litouwen en Polen (PB L 35, blz. 12), voor zover hierbij de gemeente Czyże, het overige deel van de gemeente Zabłudów en de gemeente Hajnówka met de stad Hajnówka zijn opgenomen in deel II van de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2014/709/EU.

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het evenredigheidsbeginsel door niet-inachtneming van het vereiste dat de bestreden maatregelen noodzakelijk zijn om de nagestreefde doeleinden te bereiken, door niet-inachtneming van het vereiste dat de bestreden maatregelen geschikt zijn om de nagestreefde doeleinden te bereiken en door niet-inachtneming van het vereiste dat de bestreden maatregelen evenredig zijn.

               2.

               Tweede middel: schending van de wezenlijke vormvoorschriften die zijn vastgelegd in verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55, blz. 13) en het reglement van orde van de Vaste Commissie voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders.

               3.

               Derde middel: schending van de verplichting tot motivering van het bestreden besluit.


title: Zaak C-231/00: Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio van 6 april, 17 en 26 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cooperativa Lattepiù a r.l. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo

text:
26.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 247/17
Finlands stelling, dat het politieke besluit van de regeringsraad      Beroep, op 9 juni 2000 ingesteld door Commissie van de
mag afwijken van het doorzichtigheidsbeginsel, is in strijd met          Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
de richtlijn.
                                                                                (Zaak C-232/00)
(1) PB L 40, van 11.2.1989, blz. 8.
                                                                                (2000/C 247/22)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 9 juni 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door M. Patakia en B. Mongin, leden van haar
                                                                       juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                       bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                       Wagner, Kirchberg.
Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
il Lazio van 6 april, 17 en 26 mei 2000 om een prejudiciële            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
beslissing in het geding tussen Cooperativa Lattepiù a r.l.
en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo            1.    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door binnen de
                                                                             gestelde termijn niet de noodzakelijke wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
                        (Zaak C-231/00)                                      voldoen aan richtlijn 97/38/EG (1), van de Commissie van
                                                                             20 juni 1997 tot wijziging van bijlage C van richtlijn
                                                                             92/51/EEG van de Raad betreffende een tweede algemeen
                        (2000/C 247/21)                                      stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvul-
                                                                             ling van richtlijn 89/48/EEG van de Raad, en, subsidiair,
                                                                             door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij
                                                                             delen, de krachtens het Verdrag en deze richtlijn op haar
beschikkingen van 6 april, 17 en 26 mei 2000, ingekomen ter
                                                                             rustende verplichtingen niet is nagekomen;
griffie van het Hof van Justitie op 9 juni 2000, in het geding
tussen Cooperativa Lattepiù a r.l. en Azienda di Stato per gli
interventi nel mercato agricolo, het Hof van Justitie van de           2.    de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening
      nr. 3950/922 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
                                                                       Krachtens artikel 249 EG-Verdrag zijn richtlijnen voor elke
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 536/93 (2) van de
                                                                       lidstaat waarvoor zij zijn bestemd, bindend ten aanzien van
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
                                                                       het te bereiken resultaat.
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-         Volgens artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag treffen de
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?                      lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen die geschikt
                                                                       zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen
2)    Zo neen: zijn de artikelen 1 en 4 van verordening                van de instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende
      nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 en de               verplichtingen te verzekeren.
      artikelen 3 en 4 van verordening nr. 536/93 van de
      Commissie van 9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33          De Helleense Republiek bestrijdt niet, dat zij maatregelen
      EG (ex artikel 39 EG-Verdrag), voorzover daarin niet             diende te nemen om aan voormelde richtlijnen te voldoen.
      wordt bepaald dat in geval van administratief of rechter-
      lijk beroep tegen een maatregel inzake individuele referen-
      tiehoeveelheden, compensaties of heffingen, van de ter-          Naar de mening van de Commissie heeft de Helleense Repu-
      mijnen in genoemde bepalingen kan worden afgeweken?              bliek tot dusver niet de geschikte maatregelen genomen om de
                                                                       omstreden richtlijn volledig in de Griekse rechtsorde om te
                                                                       zetten.
(1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
(2) PB L 57 van 10.3.1993, blz. 12.
                                                                       (1) PB L 184 van 12.7.1997, blz. 31.