title: Hogere voorziening, op 28 november 1996 ingesteld door Société Louis Dreyfus et Cie tegen het arrest, op 24 september 1996 in zaak T-485/93 tussen Société Louis Dreyfus et Cie en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-386/96 P)

text:
Nr. C 40/ 10            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8 . 2 . 97
B. Leloup , S. Leloup en Sari Sofrage, het Hof van Justitie van        Delbrouck ( C-383/96 ), Henri Props ( C-384/96 ) en Rijks
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                dienst voor pensioenen/Office national des pensions, het
beslissing over de navolgende vragen :                                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                       om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
A. Moeten de artikelen 59 en 60 van het Verdrag aldus
     worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan dat een           1 . Moet artikel 7 van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad (')
     Lid-Staat een in een andere Lid-Staat gevestigde onder                aldus worden uitgelegd dat, krachtens dit artikel , de
     neming die tijdelijk werkzaamheden verricht in de eerste               Lid-Staten bevoegd blijven om de vermoede leeftijd
     Staat, verplicht:                                                      waarop mannen respectievelijk vrouwen geacht worden
     1 . een lasthebber of aangestelde aan te wijzen, die de                in verband met de aanspraak van werknemers op een
          individuele rekeningen moet bijhouden van de                      rustpensioen door ouderdom arbeidsongeschikt te zijn,
          werknemers die aldaar diensten verrichten ;                       gedifferentieerd vast te stellen naar gelang van het
                                                                            geslacht en hierbij aansluitend ook een gedifferentieerde
     2 . het toezicht krachtens de wettelijke regeling van die              berekening te maken van de pensioenen , zoals in dit
          Staat betreffende het bijhouden van sociale docu                 arrest omschreven ?
          menten niet te obstrueren;
                                                                       2 . Moet dit artikel aldus worden uitgelegd dat het eraan in
     3 . het toezicht krachtens de wettelijke regeling van die              de weg staat dat mannen en vrouwen, die geacht worden
          Staat betreffende de sociale inspectie niet te obstrue           respectievelijk op 65 en 60 jaar door ouderdom arbeids
          ren ;
                                                                            ongeschikt te zijn en ook vanaf die leeftijden hun rechten
     4 . voor elke werknemer een individuele rekening op te                 op sociale-zekerheidsuitkeringen verliezen zoals voor
          maken;                                                            werkloosheid , een onvoorwaardelijk recht op pensioen
                                                                            kunnen doen gelden vanaf hun zestig jaar, waarbij het
     5 . een speciaal persoonsregister bij te houden;                       bedrag van hun pensioen anders wordt berekend naar
                                                                            gelang het een man of een vrouw betreft ?
     6 . een arbeidsreglement vast te stellen;
     7. de sociale documenten ( personeelsregister en indi            3 . Moet inzonderheid het begrip „ pensioengerechtigde
          viduele rekening) te bewaren in de Belgische woning               leeftijd " ( in het Frans : ,, l'age de la retraite "; in het
          van een natuurlijk persoon die deze documenten                    Engels : „ pensionable age ") gebruikt in artikel 7 van
          houdt als lasthebber of aangestelde ;                             Richtlijn 79/7/EEG aldus worden begrepen dat het slaat
                                                                            op de leeftijd waarop een werknemer geacht wordt,
     8 . voor elke werknemer een individuele fiche af te                    volgens de nationale maatstaven , door ouderdom
          geven ,                                                            arbeidsongeschikt te zijn, en geniet van een vervangings
                                                                            inkomen dat andere uitkeringen van sociale zekerheid
     terwijl deze onderneming voor dezelfde werknemers en                    die als vervangingsinkomen worden omschreven, uit
     voor dezelfde periode van activiteit reeds zo niet aan                  sluit ?
     dezelfde, dan toch aan naar hun doel vergelijkbare
     verplichtingen onderworpen is in de Staat waar zij is                   Kan dit begrip aldus worden uitgelegd dat het de twee
     gevestigd ?                                                             hiervoren gegeven definities kan omvatten ?
 B. Kunnen de artikelen 59 en 60 van het EG-Verdrag                     (') PB nr . L 6 van 10 . 1 . 1979 , blz . 24 .
      artikel 3 , eerste alinea , van het Belgisch BW betreffende
      de Belgische wetten van politie en veiligheid buiten
      werking stellen ?
                                                                        Hogere voorziening, op 28 november 1996 ingesteld door
 Verzoeken van het Hof van Cassatie van België van                      Société Louis Dreyfus et Cie tegen het arrest, op 24 septem
 4 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de                   ber 1996 in zaak T-485 /93 tussen Société Louis Dreyfus et
 gedingen tussen August De Vriendt, René Van Looveren ,                 Cie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Julien Grare, Karei Boeykens, Frans Serneels , Fredy Parotte,          gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Camille Delbrouck, Henri Props en Rijksdienst voor pen                               Gemeenschappen ( Derde Kamer )
                sioenen/Office national des pensions                                            ( Zaak C-386/96 P)
 ( Zaken C-377/96 , C-378/96 , C-379/96 , C-380/96, C-381 /                                          ( 97 IC 40/21 )
             96, C-382/96 , C-383/96 en C-384/96 )
                             ( 97/C 40/20 )                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 28 november 1996 hogere voorziening ingesteld door
 Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikkingen van             Société Louis Dreyfus et Cie , vertegenwoordigd door
 4 november 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 R. Saint-Esteben, domicilie gekozen hebbende te Luxem
 Justitie op 27 november 1996 , in de gedingen tussen August             burg ten kantore van A. May, Grand-Rue 31 , tegen het
 De Vriendt ( C-377/96 ), René Van Looveren ( C-378/96 ),                arrest, op 24 september 1996 in zaak T-485 /93 tussen
 Julien Grare ( C-379/96 ), Karei Boeykens ( C-380/96 ), Frans           Société Louis Dreyfus et Cie en Commissie van de Europese
  Serneels ( C-381 /96 ), Fredy Parotte ( C-382/96 ), Camille            Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
 ---pagebreak--- 8 . 2 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 40/ 11
aanleg     van    de    Europese     Gemeenschappen      ( Derde     artikel 13 van die overeenkomst „ komen partijen overeen
Kamer ).                                                             alle eventuele geschillen over de geldigheid, de uitlegging en
                                                                     de toepassing van de onderhavige overeenkomst ", die
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest            volgens artikel 14 „ door het Franse recht wordt beheerst ",
van 24 september 1996 van het Gerecht gedeeltelijk te                „ aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vernietigen , voor zover daarbij het beroep tot nietigverkla        voor te leggen ".
ring van Louis Dreyfus tegen de beschikking van de
Commissie van 1 april 1993 niet-ontvankelijk is ver                 (') Twee gehouwen bestaande uit 15 huurappartementen van het
klaard .                                                                  type F4 van 80 irT te Orsay , beide voorzien van een mini
                                                                          thermo-elektrische centrale Glasoltherm waarmee twee ontwer
                                                                          pen van warmtepompen Glasoltherm werden uitgetest en die
Middelen en voornaamste argumenten                                        gedurende tien jaar hebben gewerkt in het kader van een
                                                                          demonstratiehuur Z.A.I. de Courtaboeuf Les Ulis .
— Schending van artikel 173 , vierde alinea , van het
     EG-Verdrag: het arrest is te restrictief, voor zover daarin
     wordt verklaard , dat Louis Dreyfus bij gebreke van een
     rechtstreekse rechtsverhouding met de Commissie niet
     kan worden       beschouwd als rechtstreeks       door de
     beschikking geraakt, aangezien de „ geldigheid van bet          Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
     contract " of de „ voorwaarden " daarvan niet zijn              26 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het
     aangetast. De juridische en feitelijke situatie van requi      geding tussen Lease Plan Luxembourg SA en Belgische
                                                                                Staat
     rante werd door de bestreden beschikking wel degelijk
     rechtstreeks geraakt; de overeenkomst tussen Louis                                        ( Zaak C-3 90/96 )
     Dreyfus en Exportkhleb was reeds gesloten en de                                              ( 97/C 40/23 )
     betaling van de prijs moest plaatsvinden door middel
     van de communautaire lening. Als gevolg van de                  De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij
     overeenkomst en de voorwaarden daarvan ( en niet door           beschikking van 26 november 1996 , ingekomen ter griffie
     een „ beslissing " van de Russen ) kon Louis Dreyfus niet       van het Hof van Justitie op 2 december 1996 , in het geding
     meer worden betaald volgens de nieuwe prijs , aangezien         tussen Lease Plan Luxembourg SA en Belgische Staat, het
     in de overeenkomst en het aanhangsel de betaling                Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
     onverbrekelijk was verbonden aan de communautaire               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
     lening .
— Tegenstrijdige motivering .                                        1 . Dient het begrip „ vaste inrichting " in artikel 9 , lid 1 , van
                                                                           Zesde BTW-Richtlijn 77/388/EEG (') zo te worden
                                                                           geïnterpreteerd , dat een onderneming uit een Lid-Staat,
                                                                           die een aantal wagens verhuurt of in leasing geeft aan
                                                                           klanten die in een andere Lid-Staat gevestigd zijn , door
                                                                           deze verhuur ipso facto over een vaste inrichting
Beroep, op 22 november 1996 ingesteld door Sari Gla                       beschikt in die andere Lid-Staat ?
soltherm tegen Commissie van de Europese Gemeen
                               schappen                              2 . Indien het antwoord op de voorgaande vraag positief
                         ( Zaak C-3 8 8/96 )                               zou zijn , dient artikel 9 , lid 1 , van de zesde BTW-richtlijn
                                                                           dan zo te worden geïnterpreteerd , dat de diensten ,
                            ( 97/C 40/22
                                                                           bestaande uit het in leasing geven van voertuigen , geacht
                                                                           kunnen worden te zijn verricht vanuit een vaste inrich
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 ting in België, wanneer de zetel van de dienstverrichter in
op 22 november 1996 beroep ingesteld tegen Commissie                       Luxemburg is gevestigd en waarbij bijna alle overeen
van de Europese Gemeenschappen door Sari Glasoltherm ,                     komsten vanuit deze Luxemburgse zetel worden onder
vertegenwoordigd door Penciolelli , advocaat te Ris Orangis                handeld en gesloten met in Luxemburg gevestigde
 ( Frankrijk ), Avenue de la Libération 18 .                               klanten en er slechts een beperkt aantal voertuigen
                                                                           ( namelijk een tiental wagens op een vloot van bijna
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage de                          1 000 voertuigen ) in België wordt aangekocht en de
 Commissie van de Europese Gemeenschappen te veroorde                     voertuigen op Belgische bodem worden onderhouden of
 len om, gedurende tien jaar vanaf de industriële ingebruik               hersteld ?
neming van de twee bedoelde demonstratieprojecten (' ), met
 alle middelen, financiële middelen daaronder begrepen , de           3 . Dienen de artikelen 6 en 59 van het EG-Verdrag zo te
 actie te ondersteunen van een door de Sari Glasoltherm                    worden geïnterpreteerd dat zij zich ertegen verzetten dat
 opgerichte handelsvennootschap belast met de verhandeling                 aan buitenlandse belastingplichtigen , die in België goe
 in de Europese Gemeenschap van de technologie „ mini                      deren of diensten ontvangen en daarop overeenkomstig
 thermo-elektrische centrale Glasoltherm ".                                de achtste BTW-richtlijn de BTW terugvragen , bij niet
                                                                           tijdige teruggaaf een lagere intrest wordt toegekend , die
 Middelen en voornaamste argumenten                                        bovendien pas begint te lopen vanaf het ogenblik
                                                                           waarop deze buitenlandse belastingplichtige de Belgi
 Het beroep is gebaseerd op een overeenkomst EE 252/84 ,                   sche Staat in gebreke stelt, terwijl in geval van n iet
 die partijen op 28 oktober 1986 hebben gesloten . Volgens                  tijdige teruggaaf aan Belgische belastingplichtigen , een


title: Hogere voorziening, op 9 februari 1995 ingesteld door S. Del Plato tegen de beschikking houdende niet-ontvankelijkverklaring, op 7 december 1994 in zaak T-242/94 tussen hem en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-31/95 P)

text:
8 . 4 . 95           | NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 87/5
het Hof van Justitie op 8 februari 1995 , in het geding tussen      2 . De conclusies, in eerste aanleg geformuleerd in het op
1 . E. Pastoors, 2 . Trans-Cap GmbH en Belgische Staat, het              27 juni 1994 ter griffie van het Gerecht neergelegd
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 inleidend verzoekschrift en aangevuld bij memorie van
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                 8 september 1994, die thans volledig worden herhaald,
                                                                         gegrond te verklaren, met veroordeling van verweerster
Moeten het discriminatieverbod van artikel 6 van het                     in de kosten .
EG-Verdrag of het in het Gemeenschapsrecht verankerd
algemeen gelijkheidsbeginsel zó worden geïnterpreteerd, dat
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
zij er zich tegen verzetten dat in een nationale regeling van
een Lid-Staat, genomen ter uitvoering van de Verordeningen
( EEG ) nr. 3820/85 en ( EEG) nr . 3821/85 van de Raad, een         — Een aan de procedure klevend gebrek brengt mee, dat
systeem van sancties wordt voorzien, waarbij aan de                     een objectieve wettigheidstoetsing kan plaatsvinden,
natuurlijke of rechtspersonen, die bekeurd worden wegens                ook ten behoeve van andere kandidaten, die zich in
overtredingen van de regeling, de keuze wordt gelaten                   dezelfde rechtspositie bevinden . Het proceduregebrek
tussen                                                                  kan transitief zijn en ook werken tegenover de huidige
                                                                        verzoeker, voor het opnieuw doen ingaan van de
a ) de onmiddellijke betaling van een som, in casu                      beroepstermijn. De gegrondheid van deze stelling zal
      10 000 Bfr . per overtreding, waardoor de strafvervol            enkel duidelijk kunnen worden beoordeeld aan de hand
     ging in de regel vervalt,                                          van een onderzoek ten gronde . De weigering van dat
                                                                        onderzoek, gebaseerd op een voor betwisting vatbare
     of                                                                 gangbare exceptie, kan slechts leiden tot rechtsweige
                                                                        ring, met ernstige benadeling van de positie van requi
b ) de voortzetting tegen hen van de gewone strafrechtelijke            rant wat diens recht van verweer betreft .
     procedure, met dien verstande echter dat, indien de
     bekeurde de tweede oplossing kiest, alleen diegene die in      — De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
     België geen woonplaats of vaste verblijfplaats heeft, ook          die in zaak T-242/94 ( M.
     al is hij een onderdaan van een andere Lid-Staat,
     verplicht wordt een bedrag — in casu 15 000 Bfr., per
     bekeurde overtreding in consignatie te geven, ter dek         (M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 , blz. 26 .
     king van de eventuele geldboeten en gerechtskosten, met
     inhouding van het door de overtreder bestuurd voertuig
     tot de consignatie is geschied .
                                                                    Hogere voorziening, op 10 februari 1995 ingesteld door
Hogere voorziening, op 9 februari 1995 ingesteld door S.            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Del Plato tegen de beschikking houdende niet-ontvankelijk          arrest, op 6 december 1994 in zaak T-450/93 tussen haar en
verklaring, op 7 december 1994 in zaak T-242/94 tussen              Lisrestal — Organizagao e Gestao de Restaurantes Colecti
hem en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                  vos, Lda., GTI — Gabinete Técnico de Informatica, Lda.,
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          Lisnico — Servigo Maritimo Internacional, Lda., Rebocalis
               Gemeenschappen ( Eerste Kamer)                      — Rebocagem e Assistência Maritima, Lda., en Gaslimpo —
                       ( Zaak C-31/95 P)
                                                                    Sociedade de Desgasificagao de Navios, SA, gewezen door
                                                                    het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                          ( 95/C 87/09 )                                               schappen ( Eerste Kamer)
                                                                                ( Zaak C-32/95 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                   ( 95/C 87/10 )
op 9 februari 1995 hogere voorziening ingesteld door S. Del
Plato, vertegenwoordigd door L. Bonomi, advocaat te
Varese, tegen de beschikking, op 7 december 1994 in zaak            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
T-242/94 tussen hem en de Commissie van de Europese                op 10 februari 1995 hogere voorziening ingesteld door
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste                     woordigd door A. M. Alves Vieira en N. Khan, leden van de
Kamer ).                                                           juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                    burg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                    arrest, op 6 december 1994 in zaak T-450/93 tussen haar en
                                                                   Lisrestal — Organizagao e Gestao de Restaurantes Colecti
1 . De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van           vos, Lda ., GTI — Gabinete Técnico de Informatica , Lda .,
     7 december 1994 ( zaak T-242/94 ), aan requirant              Lisnico — Servigo Maritimo Internacional, Lda ., Rebocalis
     betekend op 12 december 1994, waarbij het beroep,             — Rebocagem e Assistência Maritima, Lda., en Gaslimpo —
     ingesteld bij op 27 juni 1994 ter griffie van het Gerecht     Sociedade de Desgasificagao de Navios, SA, gewezen door
     neergelegd verzoekschrift, niet-ontvankelijk is ver          het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     klaard, te vernietigen en de zaak zelf af te doen.            schappen ( Eerste Kamer).


title: Zaak C-382/00: Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra van 28 eptember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. G. Abal Pombo en Instituto Nacional de la Seguridad Social en la Tesoreria General de la Seguridad Social

text:
9.12.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 355/15
4.    Heeft de importeur dientengevolge op grond van het                Staat het gemeenschapsrecht en met name richtlijn 92/96/EEG
      douanewetboek, en met name artikel 236 daarvan, recht             van de Raad van 10 november 1992 (1) in de weg aan een
      op teruggaaf van de over de inkoopcommissie betaalde              nationale wetgeving, volgens welke het levensverzekerings-
      rechten?                                                          voorstel of, bij gebreke van een dergelijk voorstel, de polis de
                                                                        verzekeringnemer moet meedelen, dat de opzegging, de reduc-
                                                                        tie of de afkoop van een lopende levensverzekeringsovereen-
(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
    1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB        komst met het oog op het sluiten van een andere levensver-
    L 302 van 19.10.1992, blz. 1).                                      zekering doorgaans nadelig is voor de verzekeringnemer?
                                                                        (1) tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                            betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging
                                                                            van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensricht-
                                                                            lijn) (PB L 360, blz. 1).
Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra
van 28 september 2000 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen M. G. Abal Pombo en Instituto Nacional
de la Seguridad Social en la Tesoreria General de la
                         Seguridad Social
                         (Zaak C-382/00)
                          (2000/C 355/29)
                                                                        Beroep, op 23 oktober 2000 ingesteld door Europees
De Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra heeft bij                             Parlement tegen Raad van de Europese Unie
beschikking van 28 september 2000, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 18 oktober 2000, in het geding
tussen M. G. Abal Pombo en Instituto Nacional de la Seguridad                                      (Zaak C-387/00)
Social en la Tesoreria General de la Seguridad Social, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                                              (2000/C 355/31)
„Is een bepaling die voor de mogelijkheid tot aansluiting
bij een bijzondere socialezekerheidsregeling voor agrarische            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
werknemers vereist dat, wanneer de mannelijke of de vrouwe-             op 23 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Raad van de
lijke werknemer behoort tot een gezin waarvan andere gezins-            Europese Unie door Europees Parlement, vertegenwoordigd
leden werken, de inkomsten uit de onder die regeling vallende           door R. Passos, diensthoofd, en A. Caiola, lid van de juridische
werkzaamheid de hoofdinkomsten in de zin van de hoogste                 dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
inkomsten van dat gezin zijn, in strijd met het bepaalde in             Luxemburg, postkamer Bâtiment Tour — Bureau 017.
richtlijn 79/7/EEG (1), van 19 december 1978?”
                                                                        Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
(1) van de Raad; PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
                                                                        —      nietig te verklaren, krachtens artikel 230 van het EG-
                                                                               Verdrag:
                                                                               —     besluit 2000/527/EG van de Raad van 14 augustus
                                                                                2000 tot wijziging van besluit 93/731/EG betreffen-
Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (Negende
                                                                                de toegang van het publiek tot documenten van de
kamer) van 17 oktober 2000 om een prejudiciële beslis-
                                                                                Raad en van besluit 2000/23/EG over de verbetering
sing in het geding tussen Axa Royale Belge SA en
                                                                                van de informatie over de wetgevende activiteiten
           1) G. Ochoa en 2) Stratégie Finance sprl
                                                                                van de Raad en van het openbaar register van
                                                                                Raadsdocumenten (1),
                         (Zaak C-386/00)
                          (2000/C 355/30)                                      —     besluit van de secretaris-generaal van de Raad/hoge
                                                                                vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk bui-
                                                                                tenlands en veiligheidsbeleid van 27 juli 2000
Het Hof van Beroep te Brussel (Negende kamer) heeft bij arrest
                                                                                inzake maatregelen betreffende de bescherming van
van 17 oktober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                                gerubriceerde gegevens die op het secretariaat-gene-
Justitie op 23 oktober 2000, in het geding tussen Axa Royale
                                                                                raal van de Raad van toepassing zijn (2),
Belge SA en 1) G. Ochoa en 2) Stratégie Finance sprl, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                   —      verweerder in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-313/09: Beroep ingesteld op 6 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/12

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-313/09)
   2009/C 256/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en M. Adam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor uitvoering van richtlijn 2006/88/EG van de Raad van 24 oktober 2006 betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren (1) [zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/53/EG van de Commissie van 30 april 2008 tot wijziging van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG van de Raad wat betreft voorjaarsviremie van de karper (SVC) (2)], althans door de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 mei 2008 verstreken.

      (1)  PB L 328, blz. 14.

      (2)  PB L 117, blz. 27.


title: Zaak T-242/11: Beroep ingesteld op 9 mei 2011 — Kaltenbach & Voigt/BHIM (3D eXam)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/27

         Beroep ingesteld op 9 mei 2011 — Kaltenbach & Voigt/BHIM (3D eXam)
   (Zaak T-242/11)
   2011/C 211/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kaltenbach & Voigt GmbH (Biberach an der Riß, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2011 in zaak R 2361/2010-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordbeeldmerk „3D eXam” voor waren van klasse 10

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van de bescherming van de internationale inschrijving in de Europese Unie overeenkomstig artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 2 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 en niet-inaanmerkingneming van oudere nationale inschrijvingen/beschermingsverleningen, aangezien de aan de orde zijnde internationale inschrijving (i) niet louter beschrijvend is, en (ii) onderscheidend vermogen bezit, aangezien het relevante publiek het teken „3D eXam” als een aanduiding van de commerciële herkomst zal beschouwen.


title: Zaak C-562/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — Carrefour Hypermarchés SAS/ITM Alimentaire International SASU (Prejudiciële verwijzing — Vergelijkende reclame — Richtlijn 2006/114/EG — Artikel 4 — Richtlijn 2005/29/EG — Artikel 7 — Objectieve vergelijking van de prijzen — Misleidende omissie — Reclame waarbij de prijzen worden vergeleken van producten die worden verkocht in winkels die in omvang en type van elkaar verschillen — Geoorloofdheid — Essentiële informatie — Vraag in welke mate en via welk medium de informatie moet worden meegedeeld)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/19

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — Carrefour Hypermarchés SAS/ITM Alimentaire International SASU
   (Zaak C-562/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vergelijkende reclame - Richtlijn 2006/114/EG - Artikel 4 - Richtlijn 2005/29/EG - Artikel 7 - Objectieve vergelijking van de prijzen - Misleidende omissie - Reclame waarbij de prijzen worden vergeleken van producten die worden verkocht in winkels die in omvang en type van elkaar verschillen - Geoorloofdheid - Essentiële informatie - Vraag in welke mate en via welk medium de informatie moet worden meegedeeld))
   (2017/C 104/28)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Carrefour Hypermarchés SAS

      Verwerende partij: ITM Alimentaire International SASU

      Dictum

   Artikel 4, onder a) en c), van richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, gelezen in samenhang met artikel 7, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), dient aldus te worden uitgelegd dat als ongeoorloofd in de zin van eerstgenoemde bepaling kan worden aangemerkt, een reclameboodschap zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, waarin de prijzen worden vergeleken van winkels van verschillende omvang of van een verschillend type, wanneer deze winkels behoren tot bedrijven die elk een reeks winkels van verschillende omvang en type bezitten en de adverteerder de prijzen die worden toegepast in de winkels van grotere omvang of een groter type van zijn distributieketen vergelijkt met die welke zijn genoteerd in de winkels van kleinere omvang of een kleiner type van de concurrerende ketens, tenzij de consument er in de reclameboodschap zelf duidelijk van op de hoogte wordt gebracht dat het een vergelijking betreft van de prijzen die worden toegepast in de winkels van grotere omvang of een groter type van de adverteerder en de prijzen die zijn genoteerd in de winkels van kleinere omvang of een kleiner type van de concurrerende bedrijven.
   Het staat aan de verwijzende rechter om, ter beoordeling van de vraag of een dergelijke reclameboodschap geoorloofd is, te verifiëren of in het hoofdgeding, gelet op de specifieke omstandigheden van de zaak, de betrokken reclameboodschap niet voldoet aan het vereiste van objectiviteit van de vergelijking en/of misleidend van aard is, enerzijds met inaanmerkingneming van de perceptie van een normaal geïnformeerde en redelijk oplettende en bedachtzame gemiddelde consument, en anderzijds rekening houdend met de gegevens die in die reclameboodschap zelf worden verstrekt, met name deze betreffende de winkels van het bedrijf van de adverteerder en die van de concurrerende ketens waarvan de prijzen werden vergeleken, en meer in het algemeen met alle bestanddelen van de betrokken advertentie.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak C-564/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 december 2008 door SGL Carbon AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 8 oktober 2008 , in zaak T-68/04, SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/21

         Hogere voorziening ingesteld op 18 december 2008 door SGL Carbon AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 8 oktober 2008, in zaak T-68/04, SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-564/08 P)
   (2009/C 69/38)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: SGL Carbon AG (vertegenwoordigers: M. Klusmann en K. Beckmann, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 8 oktober 2008 in zaak T-68/04 (SGL Carbon AG/Commissie) vernietigen;

               —

               De in artikel 2 van de bestreden beschikking van de Commissie van 3 december 2003 aan rekwirante opgelegde geldboete verlagen;

               —

               Subsidiair, de zaak voor een nieuwe beslissing naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen;

               —

               Verweerster in de kosten verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij dit heeft afgewezen rekwirantes beroep tegen beschikking 2004/420/EG van de Commissie van 3 december 2003 betreffende een mededingingsregeling op de markt voor elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten.
   Rekwirante steunt haar hogere voorziening op twee middelen, schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht en een procedurefout.
   Met haar eerste middel komt rekwirante op tegen het verzuim om rekening te houden met het in eerste instantie aangevoerde argument dat ten onrechte niet voor de markt bestemde omzet is meegewogen in de voor de vaststelling van het uitgangsbedrag van de boete gebruikte marktomvang. Zij betoogt voorts dat de materieelrechtelijke verhoging van het ten aanzien van rekwirante vastgestelde uitgangsbedrag in strijd is met het discriminatieverbod en het evenredigheidsbeginsel, alsook artikel 253 EG.
   Met haar tweede middel beroept verzoekster zich op een beoordelingsfout bij de vaststelling van het uitgangsbedrag van de geldboete ten aanzien van rekwirante, waarmee het Gerecht de grenzen van zijn beoordelingsruimte heeft overschreden. Het Gerecht heeft hierbij ook gehandeld in strijd met het discriminatieverbod en het evenredigheidsbeginsel. Het zou zonder motivering rechtens, ten nadele van rekwirante van zijn eigen rechtspraak zijn afgeweken op het punt van de toelaatbaarheid van forfaitaire boetes voor categorieën van marktaandelen. Daar waar het Gerecht in vergelijkbare eerdere zaken marktaandeelcategorieën c.q. „bandbreedtes” van 5 % steeds passend heeft geacht, gaat het in de onderhavige zaak om marktaandeelcategorieën van 10 %, hetgeen rekwirante, die in haar categorie van ondernemingen aan de onderkant van de ladder was ingedeeld, op doorslaggevende wijze heeft benadeeld.


title: Zaak C-411/12: Beroep ingesteld op 7 september 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/10

         Beroep ingesteld op 7 september 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-411/12)
   2012/C 355/16
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, S. Thomas en D. Grespan, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die nodig zijn om de steunregeling ongedaan te maken die bij besluit 2011/746/EU van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregelen C 38/B/04 (ex NN 58/04) en C 13/2006 (ex N 587/05) door Italië ten uitvoer gelegd ten gunste van Portovesme Srl, ILA SpA, Eurallumina SpA en Syndial SpA (kennisgeving geschied op 24 februari 2012 onder nummer C(2011) 956 en gepubliceerd in PB L 309 van 24.11.2011, blz. 1-22) onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard, de krachtens de artikelen 3, 4 en 5 van dat besluit en het VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in het besluit gestelde termijn voor de terugvordering van de onrechtmatig verklaarde staatssteun is op 24 juni 2011 verstreken. Bovendien was verweerster gehouden de Commissie uiterlijk op 24 april 2011 in kennis te stellen van het totale terug te vorderen bedrag en van de genomen en voorgenomen maatregelen om aan het besluit te voldoen.
   Op de dag van instelling van het onderhavige beroep had verweerster nog niet de noodzakelijke maatregelen genomen om de verstrekte steun van de begunstigde ondernemingen terug te vorderen noch de Commissie alle vereiste informatie verstrekt.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 18 juni 1998 in zaak C-35/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Beroep wegens niet-nakoming - Kartel - Vaststelling van tariefregeling - Douane-expediteurs - Wetgeving die werking van kartel versterkt)

text:
5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 278/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                     EG-Verdrag omdat daarbij een voor alle douane-expe-
                        (Vijfde Kamer)                                   diteurs bindende tariefregeling wordt vastgesteld, is de
                                                                         Italiaanse Republiek de ingevolge de artikelen 5 en 85
                       van 18 juni 1998                                  van het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen
in zaak C-35/96: Commissie van de Europese Gemeen-                       niet nagekomen.
           schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(Beroep wegens niet-nakoming Ð Kartel Ð Vaststelling                2. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
van tariefregeling Ð Douane-expediteurs Ð Wetgeving die
                 werking van kartel versterkt)                      (1) PB C 95 van 30.3.1996.
                         (98/C 278/01)
                    (Procestaal: Italiaans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Zesde Kamer)
In zaak C-35/96, Commissie van de Europese Gemeen-                                         van 18 juni 1998
schappen (gemachtigde: E. Traversa) tegen Italiaanse
                                                                    in zaak C-43/96: Commissie van de Europese Gemeen-
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G.
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
Ferri), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stel-
len dat de Italiaanse Republiek, door een wet aan te                (Niet-nakoming Ð Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
nemen en te handhaven die de Consiglio nazionale degli              Raad Ð Artikel 17, leden 2 en 6 Ð Recht op aftrek Ð
spedizionieri doganali (Nationale raad van douane-expedi-           Uitsluiting door nationale bepalingen daterende van vóór
teurs) via de toekenning van de desbetreffende beslissings-                               de Zesde richtlijn)
bevoegdheid verplicht, als ondernemersvereniging een
besluit te nemen dat in strijd is met artikel 85 van het EG-                                 (98/C 278/02)
Verdrag omdat daarbij een voor alle douane-expediteurs
bindende tariefregeling wordt vastgesteld, de ingevolge de
                                                                                (Procestaal: Frans)
artikelen 5 en 85 van het EG-Verdrag op haar rustende
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde
Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi-
dent, M. Wathelet (rapporteur), J. C. Moitinho de                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Almeida, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:                          de Jurisprudentie van het Hof)
G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 18 juni 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    In zaak C-43/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen (gemachtigden: H. Michard en E. Traversa)
1. Door een wet aan te nemen en te handhaven die de                 tegen Franse Republiek (gemachtigden: C. de Salins, bijge-
    Nationale raad van douane-expediteurs (Consiglio                staan door G. Mignot), ondersteund door Verenigd
    nazionale degli spedizionieri doganali Ð CNSD) via              Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland (ge-
    de toekenning van de desbetreffende beslissingsbe-              machtigde: S. Ridley), betreffende een verzoek aan het Hof
    voegdheid verplicht, als ondernemersvereniging een              om vast te stellen dat de Franse Republiek, door wettelijke
    besluit te nemen dat in strijd is met artikel 85 van het        bepalingen te handhaven die de aftrekbaarheid van de


title: Zaak T-502/07: Beroep ingesteld op 31 december 2007 — IIC-Intersport International Corporation/BHIM — McKenzie Corporation (McKENZIE)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/59

         Beroep ingesteld op 31 december 2007 — IIC-Intersport International Corporation/BHIM — McKenzie Corporation (McKENZIE)
   (Zaak T-502/07)
   (2008/C 51/108)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: IIC-Intersport International Corporation GmbH (Ostermundigen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: P.J.M. Steinhauser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The McKenzie Corporation Ltd (Newcastle Upon Tyne, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 15 oktober 2007 in beroepsprocedure R 1425/2006-2 en bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 6 september 2006 waarbij de door Intersport ingestelde oppositie voor een aantal van de betrokken goederen werd toegewezen

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: The McKenzie Corporation Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair beeldmerk „McKENZIE” voor waren en diensten van de klassen 18, 25, 36 en 37

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: IIC-Intersport International Corporation GmbH

      Oppositiemerk of -teken: ouder communautair beeldmerk „MCKINLEY” voor waren en diensten van de klassen 18, 20, 22, 25 en 28 en ouder communautair woordmerk „MCKINLEY” voor waren en diensten van de klassen 12, 18, 20, 22, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie in haar geheel en toelating tot inschrijving

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-94/06: Beroep, op  14 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/19

         Beroep, op 14 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-94/06)
   (2006/C 86/37)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2006 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Amparo Alcover San Pedro en B. Schima als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 14, lid 1, van richtlĳn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 18 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 189, blz. 12.


title: Zaak C-464/04: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, te Milaan, van 29 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Federconsumatori e.a. en Comune di Milano, en met betrekking tot AEM SpA

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/12

         Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, te Milaan, van 29 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Federconsumatori e.a. en Comune di Milano, en met betrekking tot AEM SpA
   (Zaak C-464/04)
   (2005/C 19/24)
   Procestaal: Italiaans
   Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, te Milaan, heeft bij beschikking van 29 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 november 2004, in het geding tussen Federconsumatori e.a. en Comune di Milano, en met betrekking tot AEM SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               —

               „Is artikel 2449 codice civile (Italiaans burgerlijk wetboek), zoals toegepast in de onderhavige zaak, verenigbaar met artikel 56 EG, zoals uitgelegd in de arresten van 23 mei 2000 (C 58/99); 4 juni 2002 (C 483/99 en C 503/99), en 13 mei 2003 (C 98/01), wanneer het wordt aangevoerd door een overheidsorgaan dat weliswaar de vennootschap op aandelen niet meer controleert, maar nog een aanzienlijk aandelenpakket (in casu 33,4 %) bezit als relatieve meerderheidsaandeelhouder, en daarmee een onevenredige controlebevoegdheid verkrijgt?

               —

               Is artikel 2449 codice civile, toegepast in samenhang met artikel 4 van decreetwet nr. 332 van 31 mei 1994, omgezet in wet nr. 474 van 30 juli 1994, verenigbaar met artikel 56 EG, zoals uitgelegd in de arresten van 23 mei 2000 (C 58/99), 4 juni 2002 (C 483/99 en C 503/99), en 13 mei 2003 (C 98/01), wanneer het wordt aangevoerd door een overheidsorgaan dat weliswaar de vennootschap op aandelen niet meer controleert, maar nog een aanzienlijk aandelenpakket (in casu 33,4 %) bezit als relatieve meerderheidsaandeelhouder, en daarmee een onevenredige controlebevoegdheid verkrijgt?

               —

               Is artikel 2449 codice civile verenigbaar met artikel 56 EG, zoals uitgelegd in de arresten van 23 mei 2000 (C 58/99), 4 juni 2002 (C 483/99 en C 503/99), en 13 mei 2003 (C 98/01), voorzover het, wanneer het in concreto wordt toegepast, een resultaat oplevert dat in strijd is met een andere bepaling van nationaal recht (met name met artikel 2, lid 1, sub d, van decreetwet nr. 332 van 31 mei 1994, omgezet in wet nr. 474 van 31 mei 1994), die zelf strookt met artikel 56 EG en in elk geval met betrekking tot de uitoefenings- en toepassingsvoorwaarden de beginselen weergeeft die in voormelde arresten van het Hof van Justitie inzake bijzondere bevoegdheden zijn geformuleerd?”


title: Zaak T-327/12: Beroep ingesteld op 16 juli 2012 — Simca Europe/BHIM — PSA Peugeot Citroën (Simca)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/33

         Beroep ingesteld op 16 juli 2012 — Simca Europe/BHIM — PSA Peugeot Citroën (Simca)
   (Zaak T-327/12)
   2012/C 287/62
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Simca Europe Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: N. Haberkamm, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: PSA Peugeot Citroën GIE (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 april 2012 in zaak R 645/2011-1;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten voor vertegenwoordiging van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk Simca voor waren van klasse 12 — gemeenschapsmerk nr. 6 489 371

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: PSA Peugeot Citroën GIE

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: kwade trouw van verzoekster bij indiening van de aanvraag

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het merk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52 van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-137/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 15 april 2009 — 1. M.M. Josemans en 2. Burgemeester van Maastricht

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 15 april 2009 — 1. M.M. Josemans en 2. Burgemeester van Maastricht
   (Zaak C-137/09)
   2009/C 141/57
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekers

               :

                           1.

                           M.M. Josemans

                           2.

                           Burgemeester van Maastricht

         Prejudiciële vragen

               1.

               Valt een regeling, zoals in de hoofdzaak aan de orde, omtrent de toegang van niet-ingezetenen tot coffeeshops, geheel of gedeeltelijk binnen de werkingssfeer van het EG-verdrag, in het bijzonder het vrij verkeer van goederen en/of diensten, dan wel het discriminatieverbod van artikel 12 in samenhang met artikel 18 van het EG-Verdrag?

               2.

               Voor zover de bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrij verkeer van goederen en/of diensten van toepassing zijn, vormt een verbod tot toelating van niet-ingezetenen tot coffeeshops, zoals vervat in artikel 2.3.1.3e, eerste lid, van de Algemene plaatselijke verordening Maastricht 2006 in samenhang met het besluit van de burgemeester van 13 juli 2006, dan een geschikt en proportioneel middel om het drugstoerisme en de daarmee gepaard gaande overlast terug te dringen?

               3.

               Is het in artikel 12 in samenhang met artikel 18 van het EG-Verdrag neergelegde verbod van discriminatie van burgers van de Unie op grond van nationaliteit van toepassing op de regeling omtrent de toegang van niet-ingezetenen tot coffeeshops, indien en voor zover de bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrij verkeer van goederen en diensten niet van toepassing zijn?

               4.

               Zo ja, is het daarbij gemaakte indirecte onderscheid tussen ingezetenen en niet-ingezetenen gerechtvaardigd en is het verbod tot toelating van niet-ingezetenen tot coffeeshops een geschikt en proportioneel middel om het drugstoerisme en de daarmee gepaard gaande overlast terug te dringen?


title: Doorhaling van zaak C-298/01

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/33

         Doorhaling van zaak C-298/01 (1)

   (2004/C 94/77)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2003 e doorhaling in het register gelast van zaak C-298/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Bolzano, Sezione distaccata di Silandro, van 2 augustus 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen H.O. Bickel en U. Franz (Zaken C-274/96 en C-274/96 bis)

text:
5 . 10 . 96          | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 294/7
vorm en functie, onder Verordening ( EEG ) nr. 1010/86 van               burgers van laatstbedoelde Lid-Staat in dezelfde situatie dat
de Raad ( ! ) betreffende de indeling van goederen onder                 recht hebben ?
hoofdstuk 30 van het gemeenschappelijk douanetarief of
onder een ander hoofdstuk ?
(') PB nr . L 94 van 9 . 4 . 1986 , blz . 9 .
                                                                         Verzoek van het Kammarrätt i Sundsvall van 6 augustus
                                                                         1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                A. Kuusijärvi en Riksförsäkringsverk
                                                                                ( Zaak C-275/96 )
                                                                                ( 96/C 294/14 )
Verzoek van de Pretura circondariale di Roma, Sezione                    Het Kammarratt i Sundsvall heeft bij beschikking van
distaccata di Tivoli, van 3 juli 1996 om een prejudiciële                6 augustus 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
beslissing in de strafzaken tegen A. Nardi, A. Cipriani en               Justitie op 14 augustus 1996 , in het geding tussen A. Kuu
                            B. Terranova                                 sijarvi en Riksförsakringsverk , het Hof van Justitie van de
          ( Zaken C-271 /96, C-272/96 en C-273/96 )                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                         beslissing over de navolgende vragen :
                            ( 96/C 294/ 12 )
                                                                         1 . Geldt Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 (') eigenlijk voor
De Pretura circondariale di Roma, Sezione distaccata di                       een persoon die, voordat de verordening in Zweden in
Tivoli , heeft bij beschikking van 3 juli 1996 , ingekomen ter                werking trad, uit Finland naar Zweden is gekomen en
griffie van het Hof van Justitie op 12 augustus 1996 , in de                  alhier werk heeft aanvaard, maar die toen de verorde
strafzaken tegen A. Nardi, A. Cipriani en B. Terranova, het                   ning in Zweden in werking trad , op het Zweedse
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen preju                        grondgebied geen arbeid in loondienst meer verrichtte
diciële vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde                  en evenmin als werkloze hierheen was gekomen nadat de
zaak C-58/95 e . a . (').                                                     verordening in Zweden van toepassing werd, maar die
                                                                              hier enkel als werkloze verbleef na een eerdere periode
                                                                              van arbeid en daarvoor een Zweedse werkloosheidsuit
(') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .                               kering ontving. Met andere woorden, kan een persoon
                                                                              met zulk een achtergrond er aanspraak op maken dat hij
                                                                              of zij vanaf 1 januari 1994 ingevolge Verordening ( EEG )
                                                                              nr . 1408/71 onderworpen is aan de wetgeving in
                                                                              Zweden voor wat betreft het recht op Zweedse sociale
                                                                              zekerheidsvoordelen in de vorm van ouderschaps
                                                                              geld ?
Verzoek van de Pretura circondariale di Bolzano, Sezione                 Bij een bevestigend antwoord op deze vraag wordt ook een
distaccata di Silandro, van 2 augustus 1996 om een                       antwoord gevraagd op de volgende vragen :
prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen H.O. Bickei en
                                U. Franz                                 2 . Moet artikel 13 , lid 2 , sub f), van Verordening ( EEG )
              ( Zaken C-274/96 en C-274/96 bis )                              nr. 1408/71 juncto artikel 10 ter van Verordening ( EEG )
                            ( 96/C 294/ 13 )
                                                                              nr. 574/72 ( 2 ) aldus worden verstaan dat het een
                                                                              Lid-Staat vrijstaat om jegens een persoon die zijn arbeid
                                                                              aldaar beëindigt, de voorwaarde te stellen van woon
De Pretura circondariale di Bolzano, Sezione distaccata di                    plaats in dat land, om onderworpen te kunnen blijven
Silandro, heeft bij beschikking van 2 augustus 1996 ,                         aan de wetgeving van dat land voor wat betreft uitkering
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 augus                   bij moederschap ?
tus 1 996 , in de strafzaken tegen H.O. Bickei en U. Franz, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 3 . Moet artikel 22 van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                      aldus worden uitgelegd dat, wanneer een persoon in een
                                                                              bevoegde Staat uitkering wegens moederschap krijgt
                                                                              toegekend, onder de voorwaarden die voor het overige
Volgt uit de beginselen van non-discriminatie in de zin van                   volgens dat artikel gelden, zij het recht op die uitkering
artikel 6 , eerste alinea , van het recht van de burgers van de               behoudt bij vertrek naar een andere Lid-Staat, enkel
Unie om vrij te reizen en te verblijven in de zin van                         onder de voorwaarde dat de betrokkene voldoet aan alle
artikel 8 A, en uit de vrijheid van dienstverrichting in de zin               bepalingen van de wetgeving die de bevoegde Staat
van artikel 59 van het Verdrag, dat een burger van de Unie                    toepast, dus ook aan een in die bepalingen opgenomen
die de nationaliteit van een Lid-Staat heeft en in een andere                 woonplaatsvereiste, of moet artikel 22 aldus worden
Lid-Staat woont, recht heeft op de behandeling van een                        uitgelegd dat dit recht bestaat zolang de betrokken
strafzaak tegen hem in een andere taal , wanneer ook de                       persoon aan alle andere voorwaarden van de nationale


title: Zaak F-67/11: Beroep ingesteld op 13 juli 2011 — ZZ/Europese Commissie

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/29

         Beroep ingesteld op 13 juli 2011 — ZZ/Europese Commissie
   (Zaak F-67/11)
   2011/C 319/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek van de verzoekende partij betreffende de uitvoering door de verwerende partij van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juni 2010 in zaak F-56/09 en vergoeding van de schade die de verzoekende partij stelt te hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit tot afwijzing van het verzoek van 28 februari 2011 nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, de nota van 24 juni 2011 nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door geen maatregelen te treffen ter uitvoering van punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 9 juni 2010 in zaak F-56/09, waarbij met name wordt verwezen naar de vernietiging van de in dat punt van het dictum genoemde foto’s en naar de mededeling aan verzoeker van informatie over die vernietiging;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 2 831 EUR ter vergoeding van de schade die hij tot en met de dag van vandaag heeft geleden door het ontbreken van maatregelen ter uitvoering van het arrest van 9 juni 2010, vermeerderd met een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf morgen en tot en met de dag waarop het bedrag van 2 831 EUR aan verzoeker zal zijn betaald;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 12 EUR per dag voor elke extra dag dat zij geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van 9 juni 2010 treft, vanaf morgen en tot en met de 180e dag na 4 maart 2011, vermeerderd met een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag van 12 EUR per dag en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf de 181e dag na 4 maart 2011 en tot en met de dag waarop het bedrag van 12 EUR per dag aan verzoeker zal zijn betaald;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 15 EUR per dag voor elke extra dag dat zij geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van 9 juni 2010 treft, vanaf de 181e dag na 4 maart 2011 en tot en met de 270e dag na 4 maart 2011, vermeerderd met een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag van 15 EUR per dag en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf de 271e dag na 4 maart 2011 en tot en met de dag waarop het bedrag van 15 EUR per dag aan verzoeker zal zijn betaald;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 18 EUR per dag voor elke extra dag dat zij geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van 9 juni 2010 treft, vanaf de 271e dag en tot en met de 360e dag na 4 maart 2011, vermeerderd met een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag van 18 EUR per dag en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf de 361e dag na 4 maart 2011 en tot en met de dag waarop het bedrag van 18 EUR per dag aan verzoeker zal zijn betaald;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 25 EUR per dag voor elke extra dag dat zij geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van 9 juni 2010 treft, vanaf de 361e dag na 4 maart 2011 en ad infinitum, welk bedrag verzoeker periodiek aan het einde van elke periode van 360 dagen en vanaf de 361e dag na 4 maart 2011 moet worden betaald;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-15/17: Beroep ingesteld op 6 januari 2017 — Mitrakos/EUIPO — Belasco Baquedano (YAMAS)

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/43

         Beroep ingesteld op 6 januari 2017 — Mitrakos/EUIPO — Belasco Baquedano (YAMAS)
   (Zaak T-15/17)
   (2017/C 063/55)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimitrios Mitrakos (Palaio Faliro, Griekenland) (vertegenwoordiger: D. Bakopanou, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Juan Ignacio Belasco Baquedano (Viana, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „YAMAS” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 645 478

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 oktober 2016 in zaak R 532/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en van de beslissing van de oppositieafdeling die aan de vaststelling van de bestreden beslissing voorafging;

               —

               afwijzing van de oppositie en aanvaarding van de inschrijving van het aangevraagde merk;

               —

               verwijzing van het EUIPO en/of andere partij in de procedure in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-85/05: Beroep, op 16 februari 2005 ingesteld door het Orgaan van Plaatselijk Bestuur genaamd „gemeente Ano Liosia” en zes anderen, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/39

         Beroep, op 16 februari 2005 ingesteld door het Orgaan van Plaatselijk Bestuur genaamd „gemeente Ano Liosia” en zes anderen, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-85/05)
   (2005/C 106/78)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de gemeente Ano Liosia, gevestigd te Ano Liosia (Attiki), T. Goula, A. Argiropoulos, I. Manis, E. Dalipi, V. Papagrigoriou en G. Frangalexis, inwoners van Ano Liosia, vertegenwoordigd door G.-E. Kalavros, advocaat.
   Verzoekers vorderen dat het Gerecht:

               —

               in haar geheel nietig zal verklaren beschikking nr. 5522/21-12-2004 van de Commissie betreffende de verlening van financiële steun door het Cohesiefonds aan het project „Aanleg van de eerste fase van de tweede vuilstortplaats in westelijk Attiki, te Skalistiri, gemeente Fili, in de Helleense Republiek (nr. CCI: 2004 GR 16 C PE 001)”, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun beroep stellen verzoekers dat de bestreden beschikking in strijd is met de doelstellingen van instandhouding, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu, de bescherming van de gezondheid van de mens en een behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke hulpbronnen, zoals neergelegd in de artikelen 2, 4, lid 1, en 174 EG, voorzover daarbij de omgeving van Ano Liosia, die volgens verzoekers is vervuild en achteruitgegaan, wordt verplicht om veel grotere hoeveelheden afvalstoffen op te nemen dan de andere twee plaatsen die zijn aangewezen voor de verwerking van afvalstoffen in de provincie Attiki. In dit verband wijzen verzoekers op verschillende problemen rond de plaats waar de aanleg van de stortplaats is gepland, zoals het feit dat de betrokken installatie in wezen een voortzetting is van een reeds bestaande, dat de omgeving is gekwalificeerd als zone van absolute bescherming van het natuurlijk milie,u en deels bebost is en deels moet worden herbebost, eigendomsrechtelijk gezien niet gegarandeerd is en volgens het daartoe uitgevoerde onderzoek naar de milieu-effecten niet de meest geschikte is.
   Voorts beroepen verzoekers zich erop dat de bestreden beschikking in strijd is met de verplichtingen van de Helleense Republiek om:

               —

               passende maatregelen te treffen ter bevordering van de preventie, de vermindering van de productie en de schadelijkheid van afvalstoffen, om schone technologieën te ontwikkelen en te zorgen voor een effectievere bescherming van de natuurlijke hulpbronnen, alsook ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing en de verwijdering van afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, zoals voorgeschreven in de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/156 (1)

               —

               zich te houden aan het speciale regionale plan ter bevordering van de voorkoming van afvalvorming, de recycling en het verwerken van afvalstoffen, zoals voortvloeiend uit de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 75/442 (2)

               —

               ervoor te zorgen dat de nieuwe installatie passende preventieve maatregelen treft tegen verontreinigingen, teneinde geen grote verontreinigingen te veroorzaken, zoals volgt uit artikel 3 van richtlijn 96/61 (3)

         en met de verplichtingen van de Helleense Republiek voortvloeiend uit artikel 1 van richtlijn 97/11 (4).

      (1)  Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB L 78 van 26/03/1991, blz. 32.

      (2)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, PB L 194 van 25/07/1975, blz. 39.

      (3)  Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, PB L 257 van 10/10/1996, blz. 26.

      (4)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 73 van 14/03/1997, blz. 5.


title: Zaak C-278/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 juni 2012 — A. Adil, andere partij: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 juni 2012 — A. Adil, andere partij: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
   (Zaak C-278/12)
   2012/C 287/30
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: A. Adil

      Andere partij: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 21 van de Schengengrenscode (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de uitoefening van een nationale bevoegdheid als verleend in artikel 50 van de Vreemdelingenwet 2000 en nader uitgewerkt in artikel 4.17a van het Vreemdelingenbesluit 2000, om in gebieden achter de binnengrenzen controles op personen uit te voeren, teneinde na te gaan of deze voldoen aan de in de lidstaat geldende vereisten voor rechtmatig verblijf?

               2)

                           a)

                           Staat artikel 21 van de Schengengrenscode eraan in de weg dat nationale controles, zoals controles bedoeld in artikel 50 van de Vreemdelingenwet 2000, worden uitgevoerd op basis van algemene informatie en ervaringsgegevens over illegaal verblijf van personen ter plaatse van de te houden controle, zoals bedoeld in artikel 4.17a, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000, of dienen bij de uitvoering van dergelijke controles concrete aanwijzingen te bestaan dat een te controleren individuele persoon illegaal in de betreffende lidstaat verblijft?

                           b)

                           Verzet artikel 21 van de Schengengrenscode zich ertegen dat een dergelijke controle wordt uitgevoerd met het oog op het verkrijgen van de onder a. bedoelde algemene informatie en ervaringsgegevens over illegaal verblijf, indien dit in beperkte mate gebeurt?

               3)

               Moet artikel 21 van de Schengengrenscode aldus worden uitgelegd dat met het inperken van de controlebevoegdheid op een wijze als omschreven in een wettelijke regeling als artikel 4.17a van het Vreemdelingenbesluit 2000, in voldoende mate is gewaarborgd dat een controle feitelijk niet het in artikel 21 van de Schengengrenscode verboden effect van een grenscontrole kan hebben?

      (1)  Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 105, blz. 1).


title: Zaak C-356/08: Beroep ingesteld op 30 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/10

         Beroep ingesteld op 30 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-356/08)
   (2008/C 247/17)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa, A. Böhlke, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies
   Verzoekster verzoekt het Hof

               —

               te verklaren dat de Republiek Oostenrijk, door van elke arts die zich in Oberösterreich vestigt, te verlangen dat hij een bankrekening bij de Oberösterreichischen Landesbank opent waarop de honoraria voor verstrekkingen in natura door de ziekenfondsen kunnen worden overgemaakt, de krachtens de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De invoering van een verplichte bankrekening, waarop bovendien alle honoraria voor de verschillende verstrekkingen in natura door de ziekenfondsen moeten worden overgemaakt, is onevenredig aan de noodzaak te verzekeren dat de berekening en de heffing van de bijdragen die in Oberösterreich gevestigde artsen aan de Ärztekammer verschuldigd zijn, volgens de voorschriften verlopen. De bestreden regelingen behelzen derhalve ongerechtvaardigde beperkingen van drie door het Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden: de vrijheid van vestiging van in andere lidstaten gevestigde artsen en banken, het vrij verrichten van diensten en het vrije kapitaalverkeer.


title: Zaak T-150/00: Beroep, op 6 juni 2000 ingesteld door Groupement Européen des producteurs de Verre Plat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26.8.2000
—     Door haar beschikking niet te baseren op de in de                 Middelen en voornaamste argumenten
      toepasselijke richtlijn vastgestelde criteria, heeft de Com-
      missie gedwaald ten aanzien van het recht.
                                                                        Verzoekster is een internationale vereniging van Europese
                                                                        vlakglasproducenten. Zij vordert nietigverklaring van een
—     Door niet te aanvaarden dat uitzonderlijke omstandighe-           beschikking van de Commissie inzake steunverlening door
      den aanwezig waren op grond waarvan een andere                    Italië aan Sangalli Manfredonia Vetro in verband met de bouw
      conclusie dan die van het Comité voor farmaceutische              van een vlakglasfabriek in Manfredonia in Zuid-Italië.
      specialiteiten zich opdrong, heeft de Commissie kennelijk
      een beoordelingsfout gemaakt, de rechten van verzoekster
      op een eerlijk, onpartijdig en grondig onderzoek van haar         Zij stelt, dat de regionale steunmaatregel had moeten worden
      producten geschonden, en de toepasselijke wettelijke              aangemeld bij de Commissie onder de multisectoriële kader-
      regeling naast zich neergelegd.                                   regeling voor regionale steun. Zij betwijfelt, dat de het besluit
                                                                        tot steunverlening door de Italiaanse autoriteiten is genomen
                                                                        voor de inwerkingtreding van de kaderregeling. Voor het
—     De beschikking zet niet duidelijk en consequent uiteen
                                                                        overige valt de steunmaatregel buiten de grenzen die in eerdere
      waarom de twee producten schadelijk waren, en is dus
                                                                        beschikkingen van de Commissie met betrekking tot regionale
      aangetast door een ontoereikende motivering.
                                                                        steun zijn getrokken.
—     De beschikking is in strijd met verzoeksters eigendoms-
      rechten die beschermd zijn door het Europees verdrag              Bovendien bestrijdt verzoekster de conclusie van de Commis-
      tot bescherming van de rechten van de mens en de                  sie, dat Sangalli en de Sangalli Vetro groep middelgrote
      fundamentele vrijheden.                                           ondernemingen zijn en derhalve in aanmerking komen voor
                                                                        een toeslag van 15 % bruto-subsidie-equivalent (BSE). Haars
                                                                        inziens is de gebruikte methode ter aanwijzing van de onderne-
(1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende     mingen die onder de definitie van kleine en middelgrote
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen   ondernemingen (KMB) vallen, in strijd met artikel 87, lid 3,
    inzake geneesmiddelen (PB 1965, 22, blz. 369).                      sub a en c, EG. Deze methode heeft ertoe geleid, dat de
                                                                        Commissie ten onrechte steun aan niet-KMB’s heeft goed-
                                                                        gekeurd.
                                                                        Tenslotte berust de opvatting van de Commissie, dat de
                                                                        onderhavige investeringssteun in overeenstemming is met
                                                                        eerdere beschikkingen waarbij de in wet nr. 488/92 voorziene
                                                                        steunregeling is goedgekeurd, op een kennelijk onjuiste beoor-
                                                                        deling van de feiten. Het betrokken project was namelijk niet
Beroep, op 6 juni 2000 ingesteld door Groupement Eu-                    economisch levensvatbaar, zoals deze wet vereist. De beslissing
ropéen des producteurs de Verre Plat tegen Commissie                    van de Commissie op dit punt is in feitelijk opzicht kennelijk
               van de Europese Gemeenschappen                           onjuist.
                         (Zaak T-150/00)
                         (2000/C 247/53)
                         (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door Le Laboratoire du
                                                                        Bain tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Groupement Eu-                                              (Zaak T-151/00)
ropéen des producteurs de Verre Plat, te Brussel, vertegenwoor-
digd door B. van de Walle de Ghelcke, advocaat te Brussel.                                      (2000/C 247/54)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     beschikking C (99)2895 def. van de Commissie van de
      Europese Gemeenschappen van 20 juli 1999 - staatssteun            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      C86/98 (ex NN 135/98 — Italië — steunmaatregelen ten              schappen is op 7 juni 2000 beroep ingesteld tegen Raad van
      gunste van Sangalli Manfredonia Vetro, Apulië, Italië)            de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
      nietig te verklaren;                                              schappen door Le Laboratoire du Bain, gevestigd te Nontron
                                                                        (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Lazarus, advocaat te
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                            Parijs.


title: Zaak C-171/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 15 april 2015 — Connexxion Taxi Services BV tegen Staat der Nederlanden (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) e.a.

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 15 april 2015 — Connexxion Taxi Services BV tegen Staat der Nederlanden (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) e.a.
   (Zaak C-171/15)
   (2015/C 213/26)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Connexxion Taxi Services BV

      Verweerders: Staat der Nederlanden (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport), Transvision BV, Rotterdamse Mobiliteit Centrale RMC BV, Zorgvervoercentrale Nederland BV

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a.

                           Verzet het Unierecht, in het bijzonder artikel 45, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG (1) betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zich ertegen dat het nationale recht een aanbestedende dienst verplicht met toepassing van het evenredigheidsbeginsel te beoordelen of daadwerkelijk uitsluiting moet volgen van een inschrijver die een ernstige beroepsfout heeft begaan?

                           b.

                           Is hierbij van belang dat een aanbestedende dienst in de aanbestedingsvoorwaarden heeft opgenomen dat een inschrijving waarop een uitsluitingsgrond van toepassing is, terzijde wordt gelegd en niet in aanmerking komt voor verdere inhoudelijke beoordeling?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) a. ontkennend luidt: Verzet het Unierecht zich ertegen dat de nationale rechter de beoordeling aan de hand van het evenredigheidsbeginsel zoals die door een aanbestedende dienst in het concrete geval is verricht, niet „vol” toetst, maar volstaat met de („marginale”) toets of de aanbestedende dienst in redelijkheid heeft kunnen komen tot de beslissing om een inschrijver die een ernstige beroepsfout in de zin van artikel 45, lid 2, eerste alinea, van de richtlijn heeft begaan, desalniettemin niet uit te sluiten?

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 januari 2003 in zaak C-398/99 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing): Yorkshire Co-operatives-Ltd, tegen Commissioners of Customs & Excise ("Zesde BTW-richtlĳn — Door fabrikant uitgegeven kortingsbonnen — Maatstaf van heffing van detailhandelaar")

text:
C 44/2                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                22.2.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 16 januari 2003
                       van 16 januari 2003
                                                                             in zaak C-12/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje ( 1)
in zaak C-398/99 (verzoek van het VAT and Duties
Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing):
Yorkshire Co-operatives-Ltd, tegen Commissioners of                          („Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen — Richtlijn
                       Customs & Excise (1)                                  73/241/EEG — Cacao- en chocoladeproducten die andere
                                                                             vetten dan cacaoboter bevatten — Producten die in de lidstaat
                                                                             van vervaardiging op regelmatige wijze zijn vervaardigd en
(„Zesde BTW-richtlijn — Door fabrikant uitgegeven kor-                       onder de verkoopbenaming, chocolade in de handel zijn
tingsbonnen — Maatstaf van heffing van detailhandelaar”)                     gebracht — Verbod om producten onder deze benaming in de
                                                                                lidstaat van verkoop in de handel te brengen”)
                           (2003/C 44/02)                                                                (2003/C 44/03)
                          (Procestaal: Engels)                                                         (Procestaal: Spaans)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                              dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-12/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
In zaak C-398/99, betreffende een verzoek aan het Hof                        (gemachtigde: N. Díaz Abad), betreffende een verzoek aan het
krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal,                    Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens
Manchester (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig                    artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op
geding tussen Yorkshire Co-operatives Ltd, en Commissioners                  hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door te
of Customs & Excise, om een prejudiciële beslissing over de                  verbieden dat cacao- en chocoladeproducten waaraan andere
uitlegging van artikel 11, A, lid 1, sub a, en C, lid 1, van de              plantaardige vetten dan cacaoboter zijn toegevoegd, en die in
Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                     de lidstaten waar dergelijke toevoeging is toegestaan op
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                 regelmatige wijze zijn vervaardigd, in Spanje in de handel
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-                    worden gebracht onder de benaming waaronder zij in de
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB                   lidstaat van herkomst worden verkocht, heeft het Hof (Zesde
L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de Tweede                    sident, R. Schintgen, V. Skouris (rapporteur), N. Colneric en
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                      J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
C. Gulmann en V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, rechters;                griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 16 januari
advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: D. Louterman-Hu-                 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
beau, afdelingshoofd, op 16 januari 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          1)     Door te verbieden dat de cacao- en chocoladeproducten die
                                                                                voldoen aan het minimumgehalte zoals vastgesteld in bijlage I,
                                                                                lid 1, punt 1.16, bij richtlijn 73/241/EEG van de Raad van
Artikel 11, A, lid 1, sub a, en C, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/               24 juli 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de
388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisa-
                                                                                wettelijke voorschriften van de lidstaten inzake voor menselijke
tie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
                                                                                voeding bestemde cacao- en chocoladeproducten, waaraan
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
                                                                                andere plantaardige vetten dan cacaoboter zijn toegevoegd, en
uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een
                                                                                die in de lidstaten waar dergelijke toevoeging is toegestaan op
detailhandelaar bij de verkoop van een product ermee instemt dat de
                                                                                regelmatige wijze zijn vervaardigd, in Spanje in de handel
eindverbruiker de verkoopprijs gedeeltelijk contant betaalt en gedeelte-
                                                                                worden gebracht onder de benaming waaronder zij in de lidstaat
lijk met een door de fabrikant uitgegeven kortingsbon en deze laatste
                                                                                van vervaardiging worden verkocht, is het Koninkrijk Spanje de
het bedrag van deze bon aan de detailhandelaar terugbetaalt, de
                                                                                krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, ar-
nominale waarde van deze bon moet worden opgenomen in de
                                                                                tikel 28 EG) op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
maatstaf van heffing van deze detailhandelaar.
                                                                             2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                             (1 ) PB C 149 van 27.5.2000.