title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 16 december 1999 in zaak C-170/99 P: Clauni SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening deels kennelĳk niet-ontvankelĳk en deels kennelĳk ongegrond")

text:
C 122/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.4.2000
niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving zijn onderwor-              werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk woonachtig zijn,
pen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                doch op grond van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
krachtens de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na                      Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) en artikel 13 van die                 socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
verordening, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-              alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
drı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-           verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG)
teur), D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-               nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28,
sidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,                blz. 1), niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving zijn
H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:                  onderworpen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op             rusten krachtens de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na
15 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) en artikel 13 van die
als volgt:                                                                 verordening, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
                                                                           drı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-
1) Door de bijdrage ter vereffening van de sociale schuld toe te           teur), D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-
     passen op de inkomsten uit arbeid en vervangende inkomsten van        sidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,
     werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk woonachtig zijn,         H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
     doch in een andere lidstaat werken en op grond van verordening        A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
     (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende            15 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers        als volgt:
     en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
     Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij            1) Door de algemene sociale bijdrage toe te passen op de inkomsten
     verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december                     uit arbeid en vervangende inkomsten van werknemers en zelfstan-
     1996, niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving zijn                  digen die in Frankrijk woonachtig zijn, doch op grond van
     onderworpen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet                 verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
     nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13 van die                  betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
     verordening en de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na                 werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die
     wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG).                                      zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en
                                                                                bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van
2) De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.                             2 december 1996, niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving
                                                                                zijn onderworpen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet
                                                                                nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13 van die
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                                      verordening en de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na
                                                                                wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG).
                                                                           2) De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                        van 15 februari 2000
in zaak C-169/98: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)                                          BESCHIKKING VAN HET HOF
(„Sociale zekerheid — Financiering — Toepasselijke wet-                                                (Derde kamer)
                               geving”)
                                                                                van 16 december 1999
                           (2000/C 122/06)
                                                                           in zaak C-170/99 P: Clauni SA e.a. tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           („Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                     deels kennelijk ongegrond”)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2000/C 122/07)
In zaak C-169/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: P. Hillenkamp en H. Michard) tegen Franse
Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Chavance),                                         (Procestaal: Frans)
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
Republiek, door de algemene sociale bijdrage toe te passen op              In zaak C-170/99 P. Clauni SA, gevestigd te Le Passage
de inkomsten uit arbeid en vervangende inkomsten van                       (Frankrijk), J.-M. Bissières, wonende te La Croix Blanche (Frank-
 ---pagebreak--- 29.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 122/5
rijk), Loma SA, voorheen Lomagenais SA, gevestigd te Penne               de Almeida, kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken,
D’Agenais (Frankrijk), en A. Lompech, wonende te Penne                   rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
D’Agenais (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Veyssière,               R. Grass, op 20 januari 2000 een beschikking gegeven waarvan
advocaat te Agen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                het dictum luidt als volgt:
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31,
betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het              1) Wijst de hogere voorziening af.
Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 maart 1999,
Clauni e.a./Commissie (T-205/98, nog niet gepubliceerd in de             2) Verwijst Clauni SA, Loma SA en Bissières en Lompech in de
Jurisprudentie), strekkende tot vernietiging van die beschik-                 kosten.
king, andere partij bij de procedure: Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Tricot), heeft het
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho                (1) PB C 226 van 7.8.1999.
de Almeida, kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
R. Grass, op 16 december 1999 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Wijst de hogere voorziening af.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
2) Verwijst Clauni SA, Loma SA en Bissières en Lompech in de
     kosten.
                                                                                (Derde kamer)
(1) PB C 226 van 7.8.1999.                                                                     van 27 januari 2000
                                                                         in zaak C-341/98 P: Proderec — Formação e Desenvol-
                                                                         vimento de Recursos Humanos, ACE, tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Hogere voorziening — Europees Sociaal Fonds — Beschik-
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                 kingen inzake verlaging van twee communautaire
                                                                         steunbedragen — Gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijke
                                                                           en gedeeltelijk kennelijk ongegronde hogere voorziening”)
                           (Derde kamer)
                                                                                (2000/C 122/09)
                       van 20 januari 2000
in zaak C-171/99 P: Clauni SA e.a. tegen Commissie van                                          (Procestaal: Portugees)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         In zaak C-341/98 P, Proderec — Formação e Desenvolvimento
(„Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en                de Recursos Humanos, ACE, gevestigd te Almada (Portugal),
                   deels kennelijk ongegrond”)                           vertegenwoordigd door M. Rodrigues, advocaat te Lissabon,
                                                                         betreffende een hogere voorziening tegen het arrest van het
                                                                         Gerecht van Eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                         (2000/C 122/08)                                 van 16 juli 1998, Proderec/Commissie (T-72/97, Jurispr. blz.
                                                                         II-2847), en strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere
                                                                         partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-
                          (Procestaal: Frans)                            schappen (gemachtigden: T. Figueira en K. Simonsson), heeft
                                                                         het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho
In zaak C-171/99 P, Clauni SA, gevestigd te Le Passage                   de Almeida, kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken
(Frankrijk), J.-M. Bissières, wonende te La Croix Blanche (Frank-        (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
rijk), Loma SA, voorheen Lomagenais SA, gevestigd te Penne               R. Grass, op 27 januari 2000 een beschikking gegeven waarvan
D’Agenais (Frankrijk), en A. Lompech, wonende te Penne                   het dictum luidt als volgt:
D’Agenais (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Veyssière,
advocaat te Agen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                1) De hogere voorziening wordt verworpen.
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31,
betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het              2) Proderec — Formação e Desenvolvimento de Recursos Humanos,
Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 maart 1999,                    ACE, wordt in de kosten verwezen.
Clauni e.a./Commissie (T-206/98, nog niet gepubliceerd in de
Jurisprudentie), strekkende tot vernietiging van die beschik-            (1) PB C 340 van 7.11.1998.
king, andere partij bij de procedure: Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Tricot), heeft het
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho


title: Zaak C-474/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Colmar (Frankrijk) op 29 augustus 2016 — Openbaar ministerie, Belu Dienstleistung GmbH & Co KG, Stefan Nikless

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/8

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Colmar (Frankrijk) op 29 augustus 2016 — Openbaar ministerie, Belu Dienstleistung GmbH & Co KG, Stefan Nikless
      (Zaak C-474/16)
      (2016/C 441/11)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour d’appel de Colmar

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Openbaar ministerie, Belu Dienstleistung GmbH & Co KG, Stefan Nikless

         Prejudiciële vraag

      Gelden de gevolgen van een A1-verklaring die — overeenkomstig artikel 19 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (1) — aan een uitzendbureau is verstrekt door het orgaan dat is aangewezen door de autoriteit van de lidstaat waarvan de socialezekerheidswetgeving van toepassing blijft op de situatie van de werknemer in loondienst, voor de organen en autoriteiten van het gastland alsmede voor de rechterlijke instanties van die lidstaat, wanneer wordt vastgesteld dat de omstandigheden waarin de werknemer werkzaamheden in loondienst verricht, kennelijk niet binnen de materiële werkingssfeer vallen van de bijzondere regels van artikel 12, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 883/2004?

         (1)  PB L 284, blz. 1.


title: Zaak T-129/09: Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Bongrain/BHIM — Apetito (APETITO)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/47

         Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Bongrain/BHIM — Apetito (APETITO)
   (Zaak T-129/09)
   2009/C 141/98
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bongrain SA (Viroflay, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Hertz-Eichenrode, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Apetito AG (Rheine, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 februari 2009 in zaak R 720/2008-4 vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „APETITO” voor waren van klasse 29 — aanvraagnr. 3 470 598

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „apetito” voor waren van de klassen 5, 11, 21, 29, 30, 37, 39, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de waren soortgelijk zijn en er dus gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestaat.

      (1)  Vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk, PB L 78, blz. 1.


title: Zaak T-433/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — SIAE/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/36

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — SIAE/Commissie
   (Zaak T-433/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Società italiana degli autori ed editori (SIAE) (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, L. Vullo en S. Valentino, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Società italiana degli autori ed editori (SIAE).

               2)

               Artikel 4, lid 2, van deze beschikking wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op SIAE.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in de hoofdzaak.

               5)

               SIAE en de Commissie zullen elk hun eigen kosten betreffende de procedure in kort geding dragen.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-670/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Minden — Duitsland) — Tsegezab Mengesteab/Bundesrepublik Deutschland [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend — Artikel 20 — Aanvang van de procedure ter bepaling van de verantwoordelijke lidstaat — Indiening van een verzoek om internationale bescherming — Proces-verbaal dat door de autoriteiten is opgesteld en door de bevoegde autoriteiten is ontvangen — Artikel 21, lid 1 — Termijnen voor de indiening van een verzoek tot overname — Overdracht van de verantwoordelijkheid aan een andere lidstaat — Artikel 27 — Rechtsmiddelen — Omvang van de rechterlijke toetsing]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/17

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Minden — Duitsland) — Tsegezab Mengesteab/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-670/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend - Artikel 20 - Aanvang van de procedure ter bepaling van de verantwoordelijke lidstaat - Indiening van een verzoek om internationale bescherming - Proces-verbaal dat door de autoriteiten is opgesteld en door de bevoegde autoriteiten is ontvangen - Artikel 21, lid 1 - Termijnen voor de indiening van een verzoek tot overname - Overdracht van de verantwoordelijkheid aan een andere lidstaat - Artikel 27 - Rechtsmiddelen - Omvang van de rechterlijke toetsing])
   (2017/C 309/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Minden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tsegezab Mengesteab

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

               1)

               Artikel 27, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, gelezen in het licht van overweging 19 van die verordening, moet aldus worden uitgelegd dat een verzoeker om internationale bescherming zich er in het kader van een rechtsmiddel tegen een jegens hem genomen overdrachtsbesluit op kan beroepen dat de termijn in artikel 21, lid 1, van genoemde verordening is verstreken, en dit zelfs wanneer de aangezochte lidstaat bereid is om deze verzoeker over te nemen.

               2)

               Artikel 21, lid 1, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat een verzoek tot overname niet geldig meer dan drie maanden na de indiening van het verzoek om internationale bescherming kan worden ingediend, zelfs wanneer dit verzoek tot overname minder dan twee maanden na de ontvangst van een Eurodac-treffer in de zin van die bepaling wordt ingediend.

               3)

               Artikel 20, lid 2, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat een verzoek om internationale bescherming wordt geacht te zijn ingediend wanneer een door een overheidsinstantie opgesteld document dat geldt als bewijs dat een derdelander om internationale bescherming heeft verzocht, is ontvangen door de instantie die is belast met de uitvoering van de verplichtingen die uit genoemde verordening voortvloeien en in voorkomend geval ook wanneer alleen de belangrijkste inlichtingen in een dergelijk document, maar niet het document zelf of een afschrift daarvan, door die instantie zijn ontvangen.

      (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door DKV Deutsche Krankenversicherungs AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Zaak T-19/99)

text:
27.3.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/29
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                  en misbruik van discretionaire bevoegdheid incidenter nie-
door Cordis Obst- und Gemüsegroûhandel GmbH, geves-                 tig te worden verklaard en dient verzoekster te worden
tigd te Ostrau (Duitsland), vertegenwoordigd door en                hersteld in de toestand waarin zij zich zou hebben bevon-
domicilie gekozen hebbende bij G. Meier, advocaat te                den indien de recht op invoer verlenende referentieperiode
Köln (Duitsland), Jakordenstraûe 10.                                de jaren 1995-1997 had omvat. Ook artikel 6, lid 3, van
                                                                    die verordening dient incidenter nietig te worden verklaard
                                                                    omdat de vermindering van de toegekende hoeveelheid in
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    strijd is met het GATT. Door met het GATT strijdige bepa-
                                                                    lingen van Gemeenschapsrecht uit te vaardigen nadat een
1. verweerster ertoe te veroordelen verzoekster de schade           rechterlijke instantie van het WTO de inbreuk bij gewijsde
     te vergoeden die deze heeft geleden doordat verweer-           heeft vastgesteld, heeft verweerster een misbruik van haar
     ster                                                           discretionaire bevoegdheid gemaakt die tot gevolg heeft
                                                                    dat zij de daardoor ontstane schade moet vergoeden.
     a) de jaren 1994-1996 als referentieperiode voor tra-
          ditionele marktdeelnemers heeft genomen,
                                                                    Volgens verzoekster is in casu evenwel herstel in natura
     b) de door de bevoegde instantie voorlopig toege-              mogelijk in de vorm van het afgeven van invoercertificaten
          kende hoeveelheid heeft verminderd door toepas-           die mede de toekomstige referentiehoeveelheid bepalen.
          sing van de aanpassingscoeÈfficieÈnt;
                                                                    (1) Verordening (EG) nr. 2362/98 van de Commissie van
                                                                        28 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van Ver-
2. verweerster ertoe te veroordelen de schade die ver-                  ordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de rege-
     zoekster heeft geleden doordat de haar van rechtswege              ling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 293
     toekomende hoeveelheden ten onrechte zijn vermin-                  van 31.10.1998, blz. 32).
     derd, te vergoeden door in de toekomst extra vergun-
     ningen voor een overeenkomstige hoeveelheid toe te
     kennen (herstel in natura);
3. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                    Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door DKV Deutsche
Middelen en voornaamste argumenten                                  Krankenversicherungs AG tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                    binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Verzoekster heeft bij het Gerecht van eerste aanleg reeds                                     (Zaak T-19/99)
een beroep ingesteld tegen de beschikking van de Commis-
sie houdende weigering om verzoekster extra vergunningen                                      (1999/C 86/51)
toe te kennen ter compensatie van een ongewenste hard-
heid (zaak T-612/97).
                                                                                (Procestaal: Duits)
Thans vordert verzoekster schadevergoeding op grond dat
zij na de inwerkingtreding van Verordening (EG)                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
nr. 2362/98 (1) om toekenning van 2 ;591 ;427 kg bananen            Gemeenschappen is op 21 januari 1999 beroep tegen
als referentiehoeveelheid voor de jaren 1994-1996 had ver-          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
zocht, doch de toegekende hoeveelheid als gevolg van de             ken, tekeningen en modellen) ingesteld door DKV Deut-
toepassing van de aanpassingscoefficieÈnt is verminderd.            sche Krankenversicherungs AG, te Keulen, vertegenwoor-
                                                                    digd door S. v. Petersdorff-Campen van von Rospatt, von
Volgens verzoekster heeft verweerster, door de jaren                der Osten, Prost, advocaten te Düsseldorf, domicilie geko-
1994-1996 als de voor het jaar 1999 relevante referentie-           zen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat
periode te nemen, de relevante referentieperiode op onge-           aldaar, rue Goethe 11.
oorloofde wijze met een jaar vervroegd, daar volgens
artikel 19, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 404/93 de
periode 1995-1997 de relevante referentieperiode was. De            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
invoer in 1994 heeft in het verleden reeds driemaal, name-
lijk in de jaren 1996-1998, de referentiehoeveelheid mede-
                                                                    Ð de bestreden beslissing te herzien en verweerder te
bepaald. De vervroeging van de referentieperiode berust
                                                                         gelasten, het teken Companyline, aanvraagnummer
op willekeur en onjuist gebruik van discretionaire
                                                                         319038, voor diensten van klasse 36 (verzekeringen;
bevoegdheid en is niet naar behoren met redenen omkleed
                                                                         financieÈn) als Gemeenschapsmerk in het register van
in de zin van artikel 190 van het EG-Verdrag. Bovendien
                                                                         Gemeenschapsmerken in te schrijven met de aanteke-
worden daardoor artikel I:1 van het GATT, II en XVII van
                                                                         ning, dat aanvraagster (verzoekster) afstand doet van
het GATS en de artikelen I:2 en I:3 van de WTO-licentie-
                                                                         de exclusieve rechten voortvloeiende uit de tekendelen
overeenkomst geschonden.
                                                                         Company of Line,
Verder dient artikel 4, lid 2, van Verordening (EG)
nr. 2362/98 wegens willekeur, ontoereikende motivering                   subsidiair, de bestreden beslissing nietig te verklaren.
 ---pagebreak--- C 86/30               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27.3.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken merk:                                                   De Commissie heeft afwijzend beslist op het verzoek van
                                                                  Denkavit Nederland BV om toegang tot het rapport-Belloli
                                                                  inzake de bestrijding van varkenspest in Nederland.
¹Companylineº Ð aanvraagnr. 000319038
                                                                  Het verzoek van Denkavit was gebaseerd op Besluit
                                                                  94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie van
Waar of dienst:
                                                                  8 februari 1994 inzake de toegang tot documenten van de
                                                                  Commissie.
¹Verzekeringen; FinancieÈn (klasse 36)º
                                                                  De afwijzing door de Commissie was gebaseerd op twee
                                                                  gronden.
Bij de kamer van beroep bestreden beslissing:
                                                                  1. D e m e d e d e l i n g v a n h e t r a p p o r t i s i n s t r i j d
Weigering van inschrijving door de onderzoeker                         met de bescherming van het algemeen
                                                                       b e l a n g ( m e t n a m e i n s p e c t i e - e n e n q u eÃ t e -
                                                                       activiteiten)
Middelen:
                                                                  Volgens de Commissie in het onderzoek nog niet beeÈin-
Ð Schending van artikel 7, lid 1, onder b), van Verorde-          digd, en wordt nog overleg gevoerd tussen de Commissie
    ning (EG) nr. 40/94.                                          en de Nederlandse autoriteiten.
    Ð Onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, onder c),         Onder verwijzing naar persberichten voert verzoekster aan
        van Verordening (EG) nr. 40/94.                           dat het onderzoek wel beeÈindigd is, en dat er van overleg
                                                                  geen sprake meer is, zodat het afwijzend besluit op feite-
                                                                  lijk onjuiste uitgangspunten is gebaseerd.
    Ð Niet-inachtneming van artikel 12, onder b), van
        Verordening (EG) nr. 40/94.
                                                                  Volgens de Commissie betreft het rapport schendingen van
                                                                  het Gemeenschapsrecht, en zou openbaarmaking de even-
                                                                  tueel te nemen juridische maatregelen kunnen ondermij-
                                                                  nen.
                                                                  Volgens Denkavit is de adressaat van de aangekondigde
Beroep, op 20 januari 1999 ingesteld door Denkavit                maatregelen, de Nederlandse staat, allang in het bezit van
Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeen-              het rapport, en is via de pers algemeen bekend geworden
                          schappen                                welke inhoudelijke meningsverschillen er bestaan tussen de
                       (Zaak T-20/99)                             Nederlandse staat en de Commissie, zodat ook op dit punt
                                                                  de weigering inhoudelijk onjuist gemotiveerd is.
                       (1999/C 86/52)
                                                                  2. D e         noodzaak        van       bescherming              van
                   (Procestaal: Nederlands)                            geheime handelsgegevens
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 Volgens Denkavit had de Commissie in abstracto moeten
Gemeenschappen is op 20 januari 1999 beroep ingesteld             aangeven welke soort informatie over de varkenshoude-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door               rijen in het rapport voorkwam, zonder de betrokken
Denkavit Nederland BV, gevestigd te Voorthuizen (Neder-           ondernemingen met name te noemen.
land), vertegenwoordigd door E. A. Buys, advocaat.
                                                                  Bovendien zijn geheime handelsgegevens volgens Denkavit
                                                                  gegevens die de concurrentiepositie van de betrokken
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               ondernemingen kunnen aantasten. De gegevens in het rap-
                                                                  port-Belloli hebben hiermee niets te maken, aangezien het
                                                                  daarin gaat over de wijze waarop de betrokken varkens-
Ð het besluit van de Commissie van 17 november 1998
                                                                  houderijen hebben gereageerd op de door de Nederlandse
    tot weigering van openbaarmaking van documenten
                                                                  autoriteiten ter bestrijding van de varkenspest genomen
    nietig te verklaren;
                                                                  maatregelen. Geheime handelsgegevens zijn in het rapport
                                                                  dus niet aan de orde.
Ð de Commissie te veroordelen in de kosten van het
    geding.


title: Zaak C-244/02: Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 1 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in een door Kauppatalo Hansel Oy aanhangig gemaakte zaak

text:
14.9.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 219/3
Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:                          Vraag 2:
Vraag 2:                                                             Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
Moet deze bepaling van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd,
dat een ondernemer slechts belang heeft of heeft gehad bij de        Moet deze bepaling van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd
gunning van een bepaalde overheidsopdracht, wanneer hij              dat een inschrijver wiens offerte door de aanbestedende dienst
— naast zijn deelneming aan de aanbestedingsprocedure —              niet in overeenstemming met de wet is uitgesloten, waarbij de
alle maatregelen waarover hij naar nationaal recht beschikt,         beroepsinstantie in de loop van haar beroepsprocedure er van
neemt om te verhinderen, dat aan een andere inschrijver wordt        uitgaat en vaststelt dat bij een regelmatige procedure de offerte
gegund?                                                              zeker had moeten worden uitgesloten wegens een gestelde
                                                                     schending — in casu het besluit van de aanbestedende dienst
                                                                     de opdracht aan een concurrent te gunnen — het recht moet
Vraag 3:
                                                                     hebben beroep in te stellen omdat door de onregelmatige
                                                                     aanbestedingsprocedure van de aanbestedende dienst de ver-
Moet artikel 1, lid 3, juncto artikel 2, lid 1, sub b, van de        zoeker hoe dan ook als gelaedeerd moet worden beschouwd,
richtlijn aldus worden uitgelegd dat een ondernemer rechtens         zodat fouten in de aanbestedingsprocedure niet meer in de
de mogelijkheid moet hebben beroep in te stellen tegen               beroepsprocedure kunnen worden hersteld door de besluiten
een aanbesteding die zijns inziens onwettig respectievelijk          van de aanbestedende dienst te vervangen en hij derhalve
discriminerend is, ook wanneer hij niet in staat is het              toegang moet hebben tot de beroepsprocedure?
aanbestede werk in zijn geheel te verrichten en dus in deze
aanbestedingsprocedure geen offerte heeft ingediend?
                                                                     (1) PB 1989, L 395, blz. 33.
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
Verzoek van het Bundesvergabeamt, Republiek Oosten-
rijk van 14 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het           Verzoek van de korkein hallinto-oikeus van 1 juli 2002
geding tussen Neumayer Bauges m.b.H., en Abwasserver-                om een prejudiciële beslissing in een door Kauppatalo
    band Großraum Bruck an der Leitha — Neusiedl/See                             Hansel Oy aanhangig gemaakte zaak
                         (Zaak C-231/02)                                                      (Zaak C-244/02)
                         (2002/C 219/05)
                                                                                (2002/C 219/06)
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 14 mei 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 juni
2002, in het geding tussen Neumayer Bauges m.b.H., en                De korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 1 juli
Abwasserverband Großraum Bruck an der Leitha — Neusiedl/             2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 juli
See, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             2002, in een door Kauppatalo Hansel Oy aanhangig gemaakte
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende           zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vragen:                                                              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                     vragen:
Vraag 1:
                                                                     1.    Moet richtlijn 93/36/EEG (1) van de Raad van 14 juni
Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad                1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor
van 21 december 1989 houdende coördinatie van de wettelijke                het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen,
en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing                aldus worden uitgelegd dat een aanbestedende dienst een
van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids-                procedure van aanbesteding tegen de laagste prijs kan
opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van wer-                  stopzetten zonder de opdracht te plaatsen, wanneer hij
ken (1), aldus worden uitgelegd, dat de beroepsprocedure                   na onderzoek en vergelijking van de offertes tot de
toegankelijk moet zijn voor iedere ondernemer die een bepaal-              bevinding komt dat hij wegens de inhoud van de
de te gunnen overheidsopdracht wil verkrijgen, ongeacht of                 betrokken offerte-aanvraag de opdracht niet kan plaatsen
hij door een beweerde schending is of dreigt te worden                     op de voordeligste wijze uit het oogpunt van de totale
gelaedeerd?                                                                kosten?
 ---pagebreak--- C 219/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14.9.2002
2.    Is het voor de aanvaardbaarheid van de stopzetting van               b)   Indien vraag 3, sub a, bevestigend wordt beant-
      belang dat de offerte-aanvraag een verkeerde inschatting                  woord:
      van de aanbestedende dienst bevat?
                                                                                Hoe moet de verwijzing naar bestaande eerdere
                                                                                rechten in artikel 16, lid 1, derde volzin, van de
(1) PB L 199, blz. 1.                                                           TRIPs-Overeenkomst worden uitgelegd wanneer het
                                                                                gaat om een handelsnaam die niet is ingeschreven,
                                                                                noch algemene bekendheid heeft in de staat waar
                                                                                het merk is ingeschreven en waar maatregelen tot
                                                                                bescherming van het merk tegen de betrokken
                                                                                handelsnaam worden gevorderd, gelet op de in
                                                                                artikel 8 van het Unieverdrag van Parijs geformuleer-
                                                                                de verplichting om de handelsnaam te beschermen
Verzoek van de korkein oikeus van 3 juli 2002 om een                            ongeacht of hij is ingeschreven, en op het feit dat de
prejudiciële beslissing in het geding tussen Anheuser-                          Vaste Beroepsinstantie van het WTO heeft geoor-
Busch, Incorporated, en Budéjovický Budvar, národni                            deeld dat de in artikel 2, lid 1, van de TRIPs-
                             podnik                                             Overeenkomst voorkomende verwijzing naar ar-
                                                                                tikel 8 van het Unieverdrag van Parijs inhoudt dat
                        (Zaak C-245/02)                                         de leden van de WTO op grond van de TRIPs-
                                                                                Overeenkomst verplicht zijn handelsnamen over-
                        (2002/C 219/07)                                         eenkomstig laatstgenoemd artikel te beschermen? Is
                                                                                het in een dergelijk geval bij de beoordeling of de
                                                                                handelsnaam een eerdere rechtsgrondslag in de zin
                                                                                van artikel 16, lid 1, derde volzin, van de TRIPs-
De korkein oikeus heeft bij beschikking van 3 juli 2002,                        Overeenkomst heeft, van beslissende betekenis:
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juli
2002, in het geding tussen Anheuser-Busch, Incorporated, en                     i)    dat de handelsnaam vóór de datum waarop in
Budéjovický Budvar, národni podnik, het Hof van Justitie van                         de betrokken staat inschrijving van het merk
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                               werd aangevraagd, enigszins bekend was in de
beslissing over de navolgende vragen:                                                 relevante handelskringen in de staat waar het
                                                                                merk is ingeschreven en waar maatregelen ter
1)    Indien een vermeend conflict tussen een merk en een                             bescherming van het merk worden gevorderd;
      teken heeft plaatsgevonden op een tijdstip voorafgaand                          of
      aan de datum waarop de TRIPs-Overeenkomst in werking
      is getreden, zijn de bepalingen van de TRIPs-Overeen-                     ii)   dat de handelsnaam vóór de datum waarop in
      komst dan van toepassing voor het beantwoorden van de                           de betrokken staat inschrijving van het merk
      vraag welke van de twee rechten een eerdere rechtsgrond-                        werd aangevraagd, werd gebruikt in de handel
      slag heeft, wanneer wordt aangevoerd dat de vermeende                           met de staat waar het merk is ingeschreven en
      inbreuk op het merk is voortgezet na de datum waarop                            waar maatregelen ter bescherming van het
      de TRIPs-Overeenkomst van toepassing is geworden in                             merk worden gevorderd; of
      de Gemeenschap en haar lidstaten?
                                                                                iii)  welke andere omstandigheid kan bepalend zijn
2)    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:                                    om de handelsnaam als een bestaand eerder
                                                                                recht in de zin van artikel 16, lid 1, derde
      a)   Kan de handelsnaam van een onderneming eveneens                            volzin, van de TRIPs-Overeenkomst te be-
           worden gebruikt als teken voor waren of diensten in                        schouwen?
           de zin van artikel 16, lid 1, eerste volzin, van de
           TRIPs-Overeenkomst?
      b)   Indien vraag 2, sub a, bevestigend wordt beant-
           woord:
                                                                      Beroep, op 9 juli 2002 ingesteld door Portugese Republiek
           Aan welke voorwaarden moet voldaan zijn om de                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           handelsnaam als een teken voor waren of diensten
           in de zin van artikel 16, lid 1, eerste volzin, van de                            (Zaak C-249/02)
           TRIPs-Overeenkomst te kunnen beschouwen?
                                                                                (2002/C 219/08)
3)    Indien vraag 2, sub a, bevestigend wordt beantwoord:
      a)   Hoe moet de verwijzing naar bestaande eerdere              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
           rechten in artikel 16, lid 1, derde volzin, van de         op 9 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie van de
           TRIPs-Overeenkomst worden begrepen? Kan het                Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, verte-
           recht op een handelsnaam ook als een bestaand              genwoordigd door L. Fernandes als gemachtigde en C. Botelho
           eerder recht in de zin van artikel 16, lid 1, derde        Moniz en E. Maia Cadete, advocaten, domicilie gekozen
           volzin, worden beschouwd?                                  hebbende te Luxemburg.


title: Hogere voorziening, op 1 december 1998 ingesteld door Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 30 september 1998 in zaak T-13/97 tussen A. Losch en Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese Unie en Koninkrijk der Nederlanden, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Zaak C-433/98 P)

text:
23.1.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/25
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                    Ð Verkeerde toepassing van de leer betreffende het
                                                                       opnieuw raadplegen van het Europees Parlement: daar
                                                                       alle protagonisten, Europees Parlement, Raad en Com-
Ð te vernietigen het arrest door het     Gerecht van eerste            missie, wisten, dat de tot het Europees Parlement
    aanleg op 30 september 1998          gewezen in zaak               beperkte ¹afvloeiingsverordeningenº aan een uitdruk-
    T-154/96, C. Chvatal e.a. tegen       Hof van Justitie,            kelijke wens van laatstgenoemde beantwoordden, had
    ondersteund door Raad van de         Europese Unie en              de soepelheid die bij de vaststelling van communau-
    Koninkrijk der Nederlanden;                                        taire wetgeving nodig is om de opvattingen van de
                                                                       instellingen te doen convergeren, hier moeten worden
                                                                       aangewend terzake van de vorm waarin het Parlement
Ð over de kosten voor het Hof van Justitie te beslissen                zijn advies aan de Raad of zijn instemming met een
    zoals het Hof zal vermenen te behoren.                             wijziging van het aanvankelijke voorstel van de Com-
                                                                       missie kenbaar kon maken. Een overdreven formalisme
                                                                       zou in het onderhavige geval de werking van het wet-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       gevingsproces onnodig belemmeren.
(De ontvankelijkheid van het beroep)
                                                                  Ð Ten onrechte werd geeÈist, dat het ComiteÂ voor het Sta-
                                                                       tuut opnieuw moest worden geraadpleegd (verkeerd
Het Gerecht heeft bij zijn onderzoek van de ontvankelijk-              begrip van de draagwijdte van artikel 10 van het Sta-
heid van het beroep blijk gegeven van een onjuiste rechts-             tuut): het in het bestreden arrest aangenomen parallel-
opvatting. Volgens de Raad hebben personen waarop het                  lisme tussen een paritair samengesteld intern orgaan
Statuut van toepassing is, onbeperkt het recht om binnen               van de instellingen, dat op legitieme wijze de belangen
de werkingssfeer van het Statuut vallende verzoeken in te              van een bijzondere categorie van personen behartigt,
dienen, maar is de uitoefening van het recht om verzoeken              en het Europees Parlement, een in een rechtstreekse
in te dienen juridisch niet mogelijk zonder wettelijke                 verkiezing met algemeen kiesrecht democratisch ver-
rechtsgrondslag. In het onderhavige geval kan er geen                  kozen instelling, vormt een ernstige aantasting van de
sprake zijn van een bezwarend besluit omdat in het ant-                institutionele structuur van de Europese Unie, zoals die
woord van het TABG enkel wordt vastgesteld, dat er bij                 door het Verdrag is georganiseerd en door de recht-
de huidige stand van de wetgeving geen rechtsgrondslag                 spraak van het Hof is uitgelegd, en derhalve een schen-
was voor afvloeiing. Alleen de vaststelling van een andere             ding van het Gemeenschapsrecht.
wettelijke regeling had de rechtspositie van verzoekers
kunnen wijzigen. De redenering op basis waarvan het
Gerecht concludeert, dat het antwoord van het TABG van            (1) PB L 280 van 23.11.1995, blz. 1.
het Hof een bezwarend besluit was, berust op een onjuiste
juridische kwalificatie, die afwijkt van de eerdere recht-
spraak en kennelijk inbreuk maakt op de bevoegdheden
die het Verdrag aan de wetgever heeft voorbehouden.
Het Gerecht heeft de tegen Verordening (EG, Euratom,
EGKS) nr. 2688/95 van de Raad (1) opgeworpen exceptie             Hogere voorziening, op 1 december 1998 ingesteld door
van onwettigheid ten onrechte ontvankelijk verklaard. Een         Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op
exceptie van onwettigheid is slechts ontvankelijk wanneer         30 september 1998 in zaak T-13/97 tussen A. Losch en
het beroep tot nietigverklaring een eigen specifieke inhoud       Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, onder-
heeft, daar de exceptie van onwettigheid een van de mid-          steund door Raad van de Europese Unie en Koninkrijk der
delen is die tot staving van dat beroep worden aangevoerd.        Nederlanden, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
In de onderhavige zaak heeft het beroep in feite enkel en               van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
alleen tot doel, de verordening in het geding te brengen.                                (Zaak C-433/98 P)
                                                                                (1999/C 20/42)
(De grond van de zaak)
Ð Verkeerde toepassing van het non-discriminatiebegin-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    sel: de conclusie van het Gerecht, dat het door de            is op 1 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
    Raad gemaakte onderscheid willekeurig of althans              Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J.-P.
    kennelijk niet in verhouding tot het nagestreefde doel        JacqueÂ, directeur bij de juridische dienst, en D. Canga
    was, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Het        Fano en T. Blanchet, leden van die dienst, domicilie geko-
    Parlement had zich ertoe verbonden de volgende vijf           zen hebbende te Luxemburg bij A. Morbilli, directeur-ge-
    jaar zijn personeelsbestand niet te verhogen en had           neraal van het directoraat Juridische zaken van de Euro-
    dringend verzocht om een voorstel voor een verorde-           pese Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100,
    ning betreffende zijn personeelsleden, terwijl het Hof        tegen het arrest, op 30 september 1998 in zaak T-13/97
    gewoon had laten weten, dat het van plan was voor             tussen A. Losch en Hof van Justitie van de Europese
    een aantal ambtenaren afvloeiingsmaatregelen te tref-         Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Euro-
    fen.                                                          pese Unie en Koninkrijk der Nederlanden gewezen door
 ---pagebreak--- C 20/26                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               23.1.1999
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Hogere voorziening, ten Hove ingekomen op 3 december
schappen (Vijfde Kamer).                                               1998 (neergelegd ter griffie van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg op 30 november 1998) ingesteld door S. Jouhki
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                         tegen het arrest, op 16 september 1998 in zaak T-215/97
                                                                       tussen S. Jouhki en Commissie van de Europese Gemeen-
Ð te vernietigen het arrest door het Gerecht van eerste                schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
     aanleg op 30 september 1998 gewezen in zaak                               de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)
     T-13/97, A. Losch tegen Hof van Justitie, ondersteund                                  (Zaak C-435/98 P)
     door Raad van de Europese Unie en Koninkrijk der
     Nederlanden;                                                                             (1999/C 20/44)
Ð over de kosten voor het Hof van Justitie te beslissen
     zoals het Hof zal vermenen te behoren.                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 3 december 1998 hogere voorziening ingesteld (ter
Middelen en voornaamste argumenten                                     griffie van het Gerecht van eerste aanleg ingekomen op
                                                                       30 november 1998) door S. Jouhki, vertegenwoordigd
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                door H. Ojala van het advocatenkantoor Ojala & Urpelai-
die in zaak C-432/98 P (1).                                            nen te Oulu (Finland), Isokatu 16 B 16, tegen het arrest,
                                                                       op 16 september 1998 in zaak T-215/97 tussen S. Jouhki
(1) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.                           en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                                                                       door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen (Vierde Kamer).
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Hogere voorziening, op 1 december 1998 ingesteld door
Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op
30 september 1998 in zaak T-164/97 tussen S. Busacca                   Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-
e.a. en Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                           gen voorzover de door Jouhki tegen de Commissie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                           ingestelde vordering daarbij is afgewezen;
          Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                       (Zaak C-434/98 P)
                                                                       Ð nietig te verklaren het besluit van de jury van het door
                         (1999/C 20/43)
                                                                            de Commissie georganiseerde vergelijkend onderzoek
                                                                            COM/B/973 van 5 september 1996 om Jouhki niet tot
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     het vergelijkend onderzoek toe te laten;
is op 1 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J.-P.
JacqueÂ, directeur bij de juridische dienst, en D. Canga               Ð vast te stellen dat Jouhki het recht heeft aan vergelij-
Fano en T. Blanchet, leden van die dienst, domicilie geko-                  kend onderzoek COM/B/973 deel te nemen.
zen hebbende te Luxemburg bij A. Morbilli, directeur-ge-
neraal van het directoraat Juridische zaken van de Euro-
pese Investeringsbank, boulevard Konrad Adenauer 100,                  Verder vordert rekwirante dat het Hof van Justitie over-
tegen het arrest, op 30 september 1998 in zaak T-164/97                eenkomstig zijn reglement voor de procesvoering over de
tussen S. Busacca e.a. en Rekenkamer van de Europese                   kosten beslist.
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer).
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
Ð te vernietigen het arrest door het Gerecht van eerste                De jury van het vergelijkend onderzoek was gebonden aan
     aanleg op 30 september 1998 gewezen in zaak                       de tekst van de aankondiging van het vergelijkend onder-
     T-164/97, S. Busacca e.a. tegen Rekenkamer;                       zoek zoals die was bekendgemaakt.
Ð over de kosten voor het Hof van Justitie te beslissen
     zoals het Hof zal vermenen te behoren.                            Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg gaat in tegen
                                                                       het Gemeenschapsrecht aangezien de jury was gebonden
Middelen en voornaamste argumenten                                     aan de tekst van de aankondiging van het vergelijkend
                                                                       onderzoek zoals die was bekendgemaakt.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
die in zaak C-432/98 P (1).
                                                                       De jury was verplicht rekening te houden met alle certifi-
( ) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.
 1                                                                     caten die Jouhki vóór het verstrijken van de in aankondi-
                                                                       ging van het vergelijkend onderzoek gestelde termijn voor
                                                                       het indienen van de sollicitatie had overgelegd.


title: Zaak T-109/08: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van witte gematteerde fles) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een witte gematteerde fles — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/39

      Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van witte gematteerde fles)
      (Zaak T-109/08) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een witte gematteerde fles - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009)”)
      (2010/C 161/60)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Freixenet, SA (Sant Sadurní d’Anoia, Spanje) (vertegenwoordigers: F. de Visscher, E. Cornu en D. Moreau, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 november 2007 (zaak R 97/2001-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken in de vorm van een witte gematteerde fles

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Freixenet, SA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Arrest van het Hof van 8 april 2003 in zaak C-244/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Van Doren + Q. GmbH tegen Lifestyle sports + sportswear Handelsgesellschaft mbH, Michael Orth ("Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 1 — Uitputting van aan merk verbonden recht — Bewĳs — Plaats waar waren door merkhouder of met zĳn toestemming voor het eerst in het verkeer worden gebracht — Toestemming merkhouder voor in het verkeer brengen in EER")

text:
C 135/2                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 7.6.2003
8)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                 gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische
                                                                             Ruimte van 2 mei 1992. De vereisten van de onder andere in de
9)     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                artikelen 28 EG en 30 EG verankerde bescherming van het vrije
                                                                             verkeer van goederen kunnen echter tot een wijziging van deze
                                                                             bewijsregel nopen. Wanneer de derde erin slaagt aan te tonen dat er
( 1) PB C 246 van 28.8.1999.                                                 een reëel gevaar bestaat dat de nationale markten worden afgeschermd
                                                                             wanneer hij dit zelf moet bewijzen, met name wanneer de merkhouder
                                                                             zijn waren binnen de Europese Economische Ruimte in de handel
                                                                             brengt door middel van een exclusief distributiesysteem, moet de
                                                                             merkhouder aantonen dat de waren aanvankelijk door hemzelf of met
                                                                             zijn toestemming buiten de Europese Economische Ruimte in de
                                                                             handel zijn gebracht. Indien dat bewijs wordt geleverd, is het dan aan
                     ARREST VAN HET HOF                                      de derde om aan te tonen dat de merkhouder met het daarna in de
                                                                             handel brengen binnen de Europese Economische Ruimte heeft
                                                                             ingestemd.
                          van 8 april 2003
in zaak C-244/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       (1 ) PB C 247 van 26.8.2000.
een prejudiciële beslissing): Van Doren + Q. GmbH tegen
Lifestyle sports + sportswear Handelsgesellschaft mbH,
                          Michael Orth (1)
(„Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 1 —
Uitputting van aan merk verbonden recht — Bewijs —
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Plaats waar waren door merkhouder of met zijn toestemming
voor het eerst in het verkeer worden gebracht — Toestem-
    ming merkhouder voor in het verkeer brengen in EER”)                                                (Vijfde kamer)
                          (2003/C 135/02)                                                             van 10 april 2003
                           (Procestaal: Duits)                               in zaak C-305/00 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                             Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing):
                                                                             Christian Schulin tegen Saatgut-Treuhandverwaltungs-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           gesellschaft mbH (1)
                          dentie van het Hof)
                                                                             („Kweekproducten — Beschermingsregeling — Artikel 14,
                                                                             lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94 en artikel 8 van
In zaak C-244/00, betreffende een verzoek aan het Hof                        verordening (EG) nr. 1768/95 — Gebruik van oogstproduct
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                   door landbouwers — Verplichting om aan houder van
land), in het aldaar aanhangige geding tussen Van Doren +                        communautair kwekersrecht informatie te verstrekken”)
Q. GmbH en Lifestyle sports + sportswear Handelsgesell-
schaft mbH, Michael Orth, om een prejudiciële beslissing over                                          (2003/C 135/03)
de uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG en van artikel 7,
lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad                                                  (Procestaal: Duits)
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), zoals
gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Econo-                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
mische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3), heeft                                             dentie van het Hof)
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen,
kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola,                    In zaak C-305/00, betreffende een verzoek aan het Hof
P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr,                  krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Frankfurt
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl,            am Main (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
hoofdadministrateur, op 8 april 2003 een arrest gewezen                      Christian Schulin en Saatgut-Treuhandverwaltungsgesell-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          schaft mbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                             van artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG)
Een bewijsregel krachtens welke de uitputting van het merkrecht voor         nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het
de door de merkhouder gedagvaarde derde een verweermiddel vormt,             communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1) en artikel 8
zodat de voorwaarden voor deze uitputting in principe moeten worden          van verordening (EG) nr. 1768/95 van de Commissie van
bewezen door de derde die zich erop beroept, is in overeenstemming           24 juli 1995 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14,
met het gemeenschapsrecht, met name de artikelen 5 en 7 van de               lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94, van uitvoeringsbepa-
Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988                 lingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals           (PB L 173, blz. 14), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld


title: Zaken C-10/02 en C-11/02: Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia van 10 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Anna Fasciolo e.a. en Regione Puglia e.a. en tussen Grazia Berardi e.a. en Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a.

text:
16.3.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 68/5
De Commissie concludeert, dat de geest en het doel van                Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
richtlijn 92/83 de lidstaten niet toestaan, maatregelen vast te       la Puglia van 10 oktober 2001 om een prejudiciële
stellen die discriminaties ten nadele van uit andere lidstaten        beslissing in de gedingen tussen Anna Fasciolo e.a. en
ingevoerde, gelijksoortige producten teweegbrengen, en dat            Regione Puglia e.a. en tussen Grazia Berardi e.a. en
het bepaalde in artikel 23, lid 2, van richtlijn 92/83 in elk                    Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a.
geval geen schending van artikel 90 EG kan rechtvaardigen.
                                                                                (Zaken C-10/02 en C-11/02)
Die bepaling van de richtlijn, die de vermindering van het
tarief voor het concrete product niet voorschrijft, maar toe-
staat, schuift de lidstaat de verantwoordelijkheid toe om te
onderzoeken of, op grond van de concrete marktsituatie, die                                     (2002/C 68/11)
gedifferentieerde belasting tot resultaat heeft dat een nationaal
product wordt beschermd en ingevoerde producten worden
gediscrimineerd, in welk geval hij zich van toepassing ervan
moet onthouden.
                                                                      Het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia heeft bij
                                                                      beschikking van 10 oktober 2001, ingekomen ter griffie van
Een belastingregeling kan slechts als verenigbaar met de eerste       het Hof van Justitie op 15 januari 2002, in de gedingen tussen
alinea van artikel 90 EG worden beschouwd, wanneer zij zo is          Anna Fasciolo e.a. en Regiona Puglia e.a. en tussen Grazia
opgevat, dat ingevoerde producten in elk geval niet zwaarder          Berardi e.a. en Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a., het
worden belast dan binnenlandse.                                       Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                      om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.
                                                                      1)    „Moeten artikel 7, lid 2, van richtlijn 86/457/EEG (1) en
                                                                            artikel 36, lid 2, van richtlijn 93/16/EEG (2) aldus worden
                                                                            uitgelegd dat voor de uitoefening van de huisartsgenees-
                                                                            kunde de vóór 31 december 1994 verkregen bevoegdheid
                                                                            tot het praktiseren gelijkgesteld moet worden met het
                                                                            behalen van het diploma van de specifieke opleiding in
Verzoek van het Verwaltungsgericht Mainz van 10 de-                         de huisartsgeneeskunde?”;
cember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Firma Emil Färber GmbH & Co. KG, Emmendingen
                   en Landkreis Alzey-Worms                           2)    „Moeten de genoemde communautaire regels aldus wor-
                                                                            den uitgelegd dat met ingang van 1 januari 1995,
                          (Zaak C-2/02)                                     indien het diploma van de specifieke opleiding in de
                                                                            huisartsgeneeskunde is behaald, de lidstaten aan artsen
                                                                            die tevens in het bezit zijn van een vóór 31 december
                         (2002/C 68/10)
                                                                            1994 verkregen bevoegdheid tot praktiseren, een voor-
                                                                            keursbehandeling mogen verlenen, hierin bestaande dat
                                                                            het aantal aan hen voorbehouden posten groter is dan
Het Verwaltungsgericht Mainz heeft bij beschikking van 10 de-               die welke worden toegekend aan respectievelijk degenen
cember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                 die het ene dan wel het andere getuigschrift bezitten?”;
op 7 januari 2002, in het geding tussen Firma Emil Färber
GmbH & Co. KG, Emmendingen en Landkreis Alzey-Worms,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              3)    „Zo ja, en rekening houdend met de regeling inzake de
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:              verkregen rechten, verleent dan ten slotte de bovenge-
                                                                            noemde omstandigheid de lidstaten het recht aan ge-
Moet hoofdstuk I, punt 2, sub a, van bijlage A bij richtlijn                noemde artsen een nog verdergaande bijzondere behan-
85/73/EEG (1), in de versie van richtlijn 96/43/EG (2), aldus               deling te geven door in beide gevallen extra punten te
worden uitgelegd dat de daarin geregelde forfaitaire retributie-            verlenen voor het verkrijgen van het diploma van de
heffing waarmee de controles en keuringen in verband met het                opleiding in de huisartsgeneeskunde?”
uitsnijden worden gedekt, enkel moet worden betaald voor
vlees dat in de uitsnijderij werkelijk uitgesneden wordt, of
moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat de forfaitaire
retributieheffing moet worden betaald voor de totaliteit van
het in de uitsnijderij binnengebrachte vlees, ongeacht of het
wordt uitgesneden.
                                                                      (1) PB L 267 van 19 september 1986, blz. 26.
                                                                      (2) PB L 165 van 7 juli 1993, blz. 1.
(1) PB L 32, blz. 14.
(2) PB L 162, blz. 1.


title: Zaak C-213/02 P: Hogere voorziening, op 7 juni 2002 ingesteld door ABB Asea Brown Boveri Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-31/99, ABB Asea Brown Boveri Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.8.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 202/7
Hogere voorziening, op 7 juni 2002 ingesteld door ABB                Onjuiste uitlegging van artikel 44, lid 1, sub c: Gebreken in het
Asea Brown Boveri Ltd tegen het arrest van het Gerecht               verzoekschrift kunnen weliswaar niet worden verholpen door
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                     algemene verwijzingen naar andere stukken, doch het Gerecht
(Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-31/99 (1),                heeft noch in het verzoekschrift, noch in de memorie van
ABB Asea Brown Boveri Ltd/Commissie van de Europese                  repliek van ABB enig gebrek gevonden. Er kan dus geen sprake
                       Gemeenschappen                                van zijn dat ABB een gebrek in het verzoekschrift door een
                                                                     algemene verwijzing naar het advies zou hebben verholpen.
                                                                     Zoals in het arrest is vastgesteld, is er evenmin een grond om
                      (Zaak C-213/02 P)                              artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoe-
                                                                     ring van het Gerecht naar analogie toe te passen.
                        (2002/C 202/08)
                                                                     Onjuiste uitlegging van het vertrouwensbeginsel: Het Gerecht
                                                                     is voorbijgegaan aan het feit dat de beschikkingspraktijk van
                                                                     de Commissie inzake geldboeten een gewettigd vertrouwen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           kan wekken, dat ondernemingen er in de mededeling inzake
op 7 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door ABB                 samenwerking toe worden aangezet zich op deze praktijk te
Asea Brown Boveri Ltd, gevestigd te Zürich (Zwitserland),            verlaten en dat dit gewettigde vertrouwen hierdoor grotere
vertegenwoordigd door A. Weitbrecht, M. Bay en S. Seelmann-          bescherming geniet en de discretionaire bevoegdheid van de
Eggebert, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            Commissie om van haar gevestigde praktijk af te wijken,
burg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de      hierdoor wordt beperkt.
Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002
in zaak T-31/99, ABB Asea Brown Boveri Ltd/Commissie van
de Europese Gemeenschappen.                                          Onjuiste toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening
                                                                     nr. 17 (2): De Commissie heeft de omzet die de beboete
                                                                     ondernemingen hebben behaald met de producten waarop de
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                      inbreuk betrekking heeft, enkel gebruikt om deze ondernemin-
                                                                     gen in vier categorieën in te delen; het heeft de zwaarte van de
                                                                     inbreuk niet vastgesteld op basis van de omzet waarop de
(1) de punten 2 en 3 van het dictum van het arrest te                inbreuk betrekking heeft (alvorens de duur van de inbreuk,
     vernietigen;                                                    verzwarende en verzachtende onmstandigheden en de verla-
                                                                     ging op grond van de mededeling inzake samenwerking in
(2) artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren, voorzover      aanmerking te nemen), om rekening te houden met het belang
     het betrekking heeft op rekwirante;                             van elke onderneming in de buizensector.
(3) de bij de beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete
                                                                     (1) PB C 121, 1.5.1999, blz. 16.
     verder te verlagen;
                                                                     (2) Van de Raad van 6 februari 1962: Eerste verordening over de
                                                                         toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962,
     subsidiair ten opzichte van de punten 2 en 3,
                                                                         13, blz. 204).
(4) de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een
     beslissing in overeenstemming met het arrest van het Hof
     van Justitie, en
(5) de Commissie te verwijzen in alle kosten, met inbegrip
     van die van rekwirante.
                                                                     Verzoek van het Sozialgericht Stuttgart van 4 juni 2002
                                                                     om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K.
                                                                     Müller en Postbeamtenkrankenkasse, mede gedagvaard:
Middelen en voornaamste argumenten                                            Bundesversicherungsanstalt für Angestellte
                                                                                (Zaak C-215/02)
Onjuiste toepassing van het Reglement voor de procesvoering
van het Gerecht: Het Gerecht heeft het door ABB als bijlage bij                               (2002/C 202/09)
haar memorie van repliek gevoegde advies ten onrechte buiten
beschouwing gelaten.
                                                                     Het Sozialgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 4 juni
Onjuiste uitlegging van artikel 48, lid 2: Het Gerecht maakt         2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 juni
geen onderscheid tussen nieuwe middelen en argumenten ter            2002, in het geding tussen K. Müller en Postbeamtenkranken-
ondersteuning van reeds aangevoerde middelen. Het advies             kasse, mede gedagvaard: Bundesversicherungsanstalt für An-
diende in aanmerking te worden genomen, omdat hiermee                gestellte, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
geen nieuwe middelen werden aangevoerd, maar een in het              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
verzoekschrift aangevoerd middel nader werd uiitgewerkt.             vragen:


title: Zaak C-543/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/73/EG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Toegang tot arbeidsproces — Beroepsopleiding en promotiekansen — Arbeidsvoorwaarden — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/18

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-543/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/73/EG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Toegang tot arbeidsproces - Beroepsopleiding en promotiekansen - Arbeidsvoorwaarden - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 223/28)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. van Beek, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 296, blz. 15)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste aanleg van 1 maart 2005 in zaak T-169/03, Sergio Rossi SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Nationaal en internationaal woordmerk MISS ROSSI — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk SISSI ROSSI als gemeenschapsmerk — Soortgelijke waren — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/23

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 maart 2005
   in zaak T-169/03, Sergio Rossi SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Nationaal en internationaal woordmerk MISS ROSSI - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk SISSI ROSSI als gemeenschapsmerk - Soortgelijke waren - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 106/53)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-169/03, Sergio Rossi SpA, gevestigd te San Mauro Pascoli, Forlì-Cesena (Italië), vertegenwoordigd door A. Ruo, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: P. Bullock en O. Montalto), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Sissi Rossi Srl, gevestigd te Castenaso di Villanova, Bologna (Italië), vertegenwoordigd door S. Verea, M. Bosshard en K. Muraro, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2003 (zaak R 569/2002-1), inzake een oppositieprocedure tussen Calzaturificio Rossi SpA en Sissi Rossi Srl, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en S. Papasavvas, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 1 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1

               Het beroep wordt verworpen.

               2

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.