title: Zaak T-348/06: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Total Nederland/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Voortdurende inbreuk — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/15

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Total Nederland/Commissie
   (Zaak T-348/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Voortdurende inbreuk - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk)
   2012/C 355/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Total Nederland NV (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Vandencasteele, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL), en, subsidiair, een verzoek om verlaging van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Total Nederland NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-563/15: Beroep ingesteld op 24 september 2015 — Paglieri Sell System/BHIM (APOTEKE)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/45

         Beroep ingesteld op 24 september 2015 — Paglieri Sell System/BHIM (APOTEKE)
   (Zaak T-563/15)
   (2015/C 371/46)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paglieri Sell System SpA (Pozzolo Formigaro, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „APOTEKE” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 014 691

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 23 juli 2015 in zaak R 2428/2014-5

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van de merkenverordening is geschonden en onjuist is toegepast;

               —

               vast te stellen dat artikel 75 van de merkenverordening is geschonden;

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-355/08 P: Beschikking van het Hof van 5 mei 2009 — WWF-UK/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 2371/2002 — Raadpleging van regionale adviesraden over maatregelen waarbij toegang tot wateren en hulpbronnen en duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld — Verordening (EG) nr. 41/2007 — Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2007 voor visserij op kabeljauw — Leden van regionale adviesraad die afwijkend minderheidsadvies hebben gegeven in verslag van genoemde raad over totaal toegestane vangsten — Door dergelijk lid ingesteld beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 41/2007 — Niet-ontvankelijkheid — Kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/16

         Beschikking van het Hof van 5 mei 2009 — WWF-UK/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-355/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 2371/2002 - Raadpleging van regionale adviesraden over maatregelen waarbij toegang tot wateren en hulpbronnen en duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld - Verordening (EG) nr. 41/2007 - Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2007 voor visserij op kabeljauw - Leden van regionale adviesraad die afwijkend minderheidsadvies hebben gegeven in verslag van genoemde raad over totaal toegestane vangsten - Door dergelijk lid ingesteld beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 41/2007 - Niet-ontvankelijkheid - Kennelijk ongegronde hogere voorziening)
   2009/C 205/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: WWF-UK (vertegenwoordigers: P. Sands en J. Simor, barristers, R. Stein, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en A. De Gregorio Merino, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: P. Oliver, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 2 juni 2008 in zaak T-91/07, WWF-UK/Raad, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard, een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 41/2007 van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (PB 2007, L 15, blz. 1), voor zover hierbij zijn vastgesteld de „totaal toegestane vangsten” („TAC’s”) voor 2007 voor de visserij op kabeljauw in de zones die vallen onder verordening nr. 423/2004 van de Raad (PB L 70, blz. 8) — Vereiste, door de litigieuze handeling individueel te worden geraakt

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               WWF UK Ltd wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak C-473/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sächsisches Finanzgericht (Duitsland) op 5 november 2008 — Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas en Marion Eulitz/Finanzamt Dresden I

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sächsisches Finanzgericht (Duitsland) op 5 november 2008 — Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas en Marion Eulitz/Finanzamt Dresden I
   (Zaak C-473/08)
   (2009/C 44/43)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Sächsisches Finanzgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas en Marion Eulitz

      Verwerende partij: Finanzamt Dresden I
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vormen de lessen en examens die een academisch ingenieur verzorgt aan een onderwijsinstelling met de rechtsvorm van een privaatrechtelijke vereniging, in het kader van een vervolgopleiding voor personen die al ten minste in het bezit zijn van een universitair of hogerberoepsonderwijsdiploma van architect of ingenieur dan wel een gelijkwaardige opleiding hebben genoten, waarbij de opleiding wordt afgesloten met een examen, „school- of universitair onderwijs” in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub j, van richtlijn 77/388/EEG (1)?

               2)

               Valt iemand, die overigens voldoet aan de aan een „privé-leraar” gestelde voorwaarden in de zin van het sub 1 genoemde artikel, buiten deze kring van personen wanneer

                           —

                           hij voor zijn lessen (geheel of gedeeltelijk) betaling ontvangt zelfs wanneer niemand zich voor de concrete leergang heeft aangemeld, maar hij hiervoor al voorbereidingen heeft getroffen, dan wel

                           —

                           hem herhaaldelijk en continu gedurende een lange periode wordt opgedragen de betrokken leergangen en examens te verzorgen, dan wel

                           —

                           hij naast zijn rechtstreekse onderwijsactiviteiten een in professioneel en/of organisatorisch opzicht vooraanstaande positie heeft verworven ten opzichte van de andere docenten van de betrokken opleiding?

         Is van een dergelijke uitsluiting eventueel reeds sprake wanneer één van deze omstandigheden zich voordoet, of is daartoe het bestaan van twee of alle drie de omstandigheden vereist?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2004 In zaak C-113/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op overbrenging van afvalstoffen — Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen — Nationale maatregel die voorziet in mogelijkheid om bezwaar te maken tegen overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen wanneer 20 % van afvalstoffen in lidstaat nuttig kan worden toegepast en percentage afvalstoffen dat in land van bestemming nuttig kan worden toegepast, kleiner is — Maatregel van lidstaat waardoor handeling wordt ingedeeld onder punt R 1 (nuttige toepassing door verbranding) van bijlage II B bij richtlijn 75/442 of onder punt D 10 (verwijdering door verbranding) van bijlage II A bij dezelfde richtlijn, niet volgens criterium van daadwerkelijk gebruik, maar volgens criterium van calorische waarde van verbrande afvalstoffen)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 oktober 2004
   In zaak C-113/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)

   (Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op overbrenging van afvalstoffen - Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen - Nationale maatregel die voorziet in mogelijkheid om bezwaar te maken tegen overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen wanneer 20 % van afvalstoffen in lidstaat nuttig kan worden toegepast en percentage afvalstoffen dat in land van bestemming nuttig kan worden toegepast, kleiner is - Maatregel van lidstaat waardoor handeling wordt ingedeeld onder punt R 1 (nuttige toepassing door verbranding) van bijlage II B bij richtlijn 75/442 of onder punt D 10 (verwijdering door verbranding) van bijlage II A bij dezelfde richtlijn, niet volgens criterium van daadwerkelijk gebruik, maar volgens criterium van calorische waarde van verbrande afvalstoffen)
   (2004/C 300/10)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-113/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 maart 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Lier, bijgestaan door M. van der Woude en R. Wezenbeek-Geuke) tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: H. G. Sevenster), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het Koninkrijk der Nederlanden is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 4, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, en artikel 1, sub e en f, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie van 24 mei 1996.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak T-201/06: Beroep ingesteld op 1 augustus 2006 — Gerson/BHIM (verffilter)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/49

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2006 — Gerson/BHIM (verffilter)
   (Zaak T-201/06)
   (2006/C 224/104)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Louis M. Gerson Co., Inc (Middleboro, VSA) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van 15 mei 2006 (zaak R 1387/2005-2) volledig te vernietigen;

               —

               het Bureau te gelasten, aan verzoekster de kosten van de onderhavige beroepsprocedure voor het Gerecht van eerste aanleg te vergoeden.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk bestaande in „de kleur lichtgeel in de geclaimde vorm, aangebracht op de punt van het vlechtwerk van een verffilter” voor goederen en diensten van de klassen 16 en 21 — aanvraag nr. 3 969 367

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad. Volgens verzoekster heeft de kamer van beroep verschillende onjuiste feitelijke beoordelingen gemaakt en ten minste een onjuiste beoordeling van de onderzoeker overgenomen. Bovendien heeft de kamer van beroep bij de beoordeling van het overgelegde bewijsmateriaal een onjuiste afweging gemaakt, waardoor zij met betrekking tot artikel 7, lid 1, sub b, van genoemde verordening tot een onjuiste conclusie is gekomen.
   Ten slotte stelt verzoekster dat het aangevraagde merk één bepaalde commerciële herkomst aanwijst en dus geen inbreuk maakt op artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening. Volgens verzoekster wordt het gebruik van de kleur door het relevante publiek immers uitsluitend in verband gebracht met één bepaalde commerciële herkomst.


title: Zaak T-171/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 maart 2009 — Laytoncrest/BHIM — Erico (TRENTON) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRENTON — Ouder gemeenschapswoordmerk LENTON — Recht om te worden gehoord — Artikel 73 van verordening (EG) nr. 40/94 en regel 54 van verordening (EG) nr. 2868/95 — Geen intrekking van merkaanvraag — Artikel 44, lid 1, van verordening nr. 40/94 — Verplichting om beslissing te nemen op basis van beschikbaar bewijsmateriaal — Regel 20, lid 3, en regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95 )

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 maart 2009 — Laytoncrest/BHIM — Erico (TRENTON)
   (Zaak T-171/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRENTON - Ouder gemeenschapswoordmerk LENTON - Recht om te worden gehoord - Artikel 73 van verordening (EG) nr. 40/94 en regel 54 van verordening (EG) nr. 2868/95 - Geen intrekking van merkaanvraag - Artikel 44, lid 1, van verordening nr. 40/94 - Verplichting om beslissing te nemen op basis van beschikbaar bewijsmateriaal - Regel 20, lid 3, en regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95”)
   2009/C 113/63
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Laytoncrest Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: N. Dontas en P. Georgopoulou, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Erico International Corp. (Solon, Ohio, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Samer, O. Gillert en F. Schiwek, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 april 2006 (zaak R 406/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Erico International Corp. en Laytoncrest Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 26 april 2006 (zaak R 406/2004-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Laytoncrest Ltd.

               3)

               Erico International Corp. zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Gevoegde zaken C-260/14 en C-261/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 mei 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău - Roemenië) – Județul Neamț (C-260/14), Judeţul Bacău (C-261/14)/Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) — Verordening (EG) nr. 1083/2006 — Gunning van een opdracht door de begunstigde van de fondsen, die handelt als aanbestedende dienst, voor de uitvoering van de gesubsidieerde actie — Begrip „onregelmatigheid” — Criterium inzake de „inbreuk op het Unierecht” — Aanbestedingsprocedures die in strijd zijn met de nationale wettelijke regeling — Aard van de door de lidstaten vastgestelde financiële correcties — Administratieve maatregelen of sancties]

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 mei 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău - Roemenië) – Județul Neamț (C-260/14), Judeţul Bacău (C-261/14)/Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice
   (Gevoegde zaken C-260/14 en C-261/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) - Verordening (EG) nr. 1083/2006 - Gunning van een opdracht door de begunstigde van de fondsen, die handelt als aanbestedende dienst, voor de uitvoering van de gesubsidieerde actie - Begrip „onregelmatigheid” - Criterium inzake de „inbreuk op het Unierecht” - Aanbestedingsprocedures die in strijd zijn met de nationale wettelijke regeling - Aard van de door de lidstaten vastgestelde financiële correcties - Administratieve maatregelen of sancties])
   (2016/C 260/02)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Județul Neamț (C-260/14), Judeţul Bacău (C-261/14)

      Verwerende partij: Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en artikel 2, punt 7, van verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 moeten aldus worden uitgelegd dat de inbreuk door een aanbestedende dienst die steun uit structuurfondsen ontvangt, op nationale bepalingen bij het plaatsen van een overheidsopdracht waarvan de geraamde waarde lager is dan het drempelbedrag dat is vastgesteld in artikel 7, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1422/2007 van de Commissie van 4 december 2007, bij het plaatsen van die opdracht een „onregelmatigheid” in de zin van dat artikel 1, lid 2, of dat artikel 2, punt 7, kan opleveren, voor zover de algemene begroting van de Europese Unie als gevolg van die inbreuk door een onverschuldigde uitgave wordt of zou kunnen worden benadeeld.

               2)

               Artikel 98, lid 2, eerste alinea, tweede volzin, van verordening nr. 1083/2006 moet aldus worden uitgelegd dat financiële correcties door lidstaten, wanneer zij op door de structuurfondsen medegefinancierde uitgaven worden toegepast wegens niet-inachtneming van de bepalingen inzake overheidsopdrachten, administratieve maatregelen in de zin van artikel 4 van verordening nr. 2988/95 zijn.

               3)

               Het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een lidstaat financiële correcties toepast krachtens een nationale normatieve handeling die in werking is getreden nadat een vermeende schending van bepalingen inzake overheidsopdrachten heeft plaatsgevonden, mits het gaat om de toepassing van een nieuwe regeling op de toekomstige gevolgen van situaties die onder de oude regeling zijn ontstaan, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan rekening houdend met alle in het hoofdgeding relevante omstandigheden.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Zaak C-179/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (Gisti)/Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration (Asielverzoeken — Richtlijn 2003/9/EG — Minimumnormen voor opvang van asielzoekers in lidstaten — Verordening (EG) nr. 343/2003 — Verplichting om asielzoekers minimale opvangvoorzieningen te garanderen gedurende procedure van overname of terugname door verantwoordelijke lidstaat — Bepaling van lidstaat die moet instaan voor financiële last van verstrekking van minimale voorzieningen)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (Gisti)/Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration
   (Zaak C-179/11) (1)

   (Asielverzoeken - Richtlijn 2003/9/EG - Minimumnormen voor opvang van asielzoekers in lidstaten - Verordening (EG) nr. 343/2003 - Verplichting om asielzoekers minimale opvangvoorzieningen te garanderen gedurende procedure van overname of terugname door verantwoordelijke lidstaat - Bepaling van lidstaat die moet instaan voor financiële last van verstrekking van minimale voorzieningen)
   2012/C 366/19
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (Gisti)

      Verwerende partij: Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (PB L 31, blz. 18) en van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1) — Draagwijdte van de verplichting om asielzoekers minimale opvangvoorzieningen te verstrekken gedurende de procedure van overname of terugname door de verantwoordelijke lidstaat — Bepaling van de lidstaat die moet instaan voor de financiële last van het verstrekken van minimale opvangvoorzieningen gedurende de bedoelde periode

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat waarbij een asielverzoek wordt ingediend, de in richtlijn 2003/9 vastgestelde minimale opvangvoorzieningen voor asielzoekers ook moet verstrekken aan een asielzoeker ten aanzien van wie hij overeenkomstig verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, besluit een andere lidstaat, als lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, om overname of terugname te verzoeken.

               2)

               De verplichting van de lidstaat waarbij een asielverzoek wordt ingediend, om de minimale opvangvoorzieningen van richtlijn 2003/9 te verstrekken aan een asielzoeker ten aanzien van wie hij overeenkomstig verordening nr. 343/2003 besluit een andere lidstaat, als lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, om overname of terugname te verzoeken, eindigt wanneer de asielzoeker door de verzoekende lidstaat daadwerkelijk wordt overgedragen. De verzoekende lidstaat, waarop voornoemde verplichting rust, moet instaan voor de financiële last van het verstrekken van deze minimale voorzieningen.

      (1)  PB C 186 van 25 juni 2011.


title: Zaak F-118/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 december 2006 — Klopfer/Commissie (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot examens — Vereiste beroepservaring — Deeltijdwerkzaamheid)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 december 2006 — Klopfer/Commissie
   (Zaak F-118/05) (1)

   (Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot examens - Vereiste beroepservaring - Deeltijdwerkzaamheid)
   (2006/C 331/107)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Matthias Klopfer (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Daniels en E. Pätzel, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Kraemer en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker niet toe te laten tot het schriftelijk examen van vergelijkend onderzoek EPSO/B/11/03 wegens onvoldoende beroepservaring, waarbij zijn deeltijdwerk slechts na afweging in aanmerking is genomen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak T-184/09: Beroep ingesteld op 14 mei 2009 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/23

         Beroep ingesteld op 14 mei 2009 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-184/09)
   2009/C 193/37
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: V. Kontolaimos, E. Levtheriotou en V. Karra)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het beroep toewijzen en de bestreden beschikking nietig verklaren, subsidiair aldus wijzigen dat de financiële correctie wordt verlaagd tot 5 %, subsidiair de correctie van 10 % enkel berekenen op de hoeveelheid die overeenkomt met de door EVZ ingevoerde suiker;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 maart 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, meegedeeld onder nummer C(2009) 1945 en gepubliceerd onder nummer 2009/253/EG (PB L 75, blz. 15), inzake de toepassing van correcties betreffende de uitvoerrestituties en de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker wegens het ontbreken van controles, voert de Helleense Republiek de volgende middelen tot nietigverklaring aan:
   Met het eerste middel tot nietigverklaring beroept verzoekster zich op ongeldigheid van de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen wegens schending van het vormvoorschrift van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 (1), omdat geen bilaterale bespreking over de correctie voor de suikerrestituties bij niet onder bijlage I vallende producten heeft plaatsgevonden.
   Met het tweede middel tot nietigverklaring beroept verzoekster zich op onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden, ontoereikende motivering en overschrijding van de grenzen van de discretionaire bevoegdheid van de Commissie, wat de inschatting van het risico voor het Fonds betreft.
   Met het derde middel tot nietigverklaring beroept verzoekster zich op schending van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158, blz. 6).


title: Zaak T-222/13: Beroep ingesteld op 15 april 2013 — B&S Europe/Commissie

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/24

         Beroep ingesteld op 15 april 2013 — B&S Europe/Commissie
   (Zaak T-222/13)
   2013/C 164/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Business and Strategies in Europe (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Bihain, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond te verklaren en derhalve de bestreden handeling nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te gelasten verzoekster op te nemen op de beperkte lijst van kandidaten aan wie is verzocht deel te nemen aan de openbare aanbesteding in het kader van de opdracht EuropeAid/132633/C/SER/multi, perceel 7: Governance and home affairs (bestuur en binnenlandse zaken);

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van de motiveringplicht, van het beginsel van behoorlijk bestuur met name voor zover dit een verplichting oplegt om coherent te zijn, en van het beginsel van hoor en wederhoor, alsmede schending van het gewettigd vertrouwen van de verzoekende partij en van het beginsel van billijkheid, doordat de Commissie, voor het eerst in haar brief van 2 april 2013 die volgde op haar besluit van 15 februari 2013, het project nr. 25 dat door de verzoekende partij is voorgesteld om aan het criterium inzake technische capaciteit te voldoen, als niet-subsidiabel heeft afgewezen, en daarmee het aantal als referentieproject subsidiabele projecten onder het vereiste minimum heeft gebracht.

               2)

               Tweede middel, schending van punt 2.4.11.1.3, tweede alinea, van de Praktische gids voor opdrachtprocedures in het kader van EU-acties in derde landen, alsook van toelichting A 47 op de aankondiging van de opdracht, doordat de Commissie het begrip subsidiabel referentieproject om te voldoen aan het selectiecriterium inzake technische capaciteit, onjuist heeft uitgelegd.


title: Zaak T-778/16: Beroep ingesteld op 9 november 2016 — Ierland/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/35

         Beroep ingesteld op 9 november 2016 — Ierland/Commissie
   (Zaak T-778/16)
   (2017/C 038/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, K. Duggan en A. Joyce, gemachtigden, P. Baker, QC, S. Kingston, C. Donnelly, B. Doherty en A. Goodman, barristers, P. Gallagher, D. McDonald en M. Collins, SC)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van het aan Ierland gerichte besluit van de Commissie C(2016) 5605 final van 30 augustus 2016 in staatssteunzaak SA.38373 (2014/C) betreffende door Ierland aan Apple verleende steun;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van kennelijke beoordelingsfouten doordat zij het Ierse recht en de relevante feiten niet correct heeft begrepen.

                           —

                           Het besluit stelt ten onrechte dat bij twee adviezen die de Ierse Revenue Commissioners (belastingdienst) in 1991 en 2007 hebben afgegeven, „afstand” werd gedaan van belastinginkomsten die Ierland gerechtigd was te innen van de Ierse vestigingen van Apple Sales International (ASI) en Apple Operations Europe (AOE). De adviezen zijn in lijn met het Ierse recht. De gewone belastingregeling die van toepassing is op Ierse vestigingen van niet-ingezeten ondernemingen is vastgelegd in Section 25 van de Taxes Consolidation Act 1997. De adviezen passen slechts Section 25 toe, dat volgens het territorialiteitsbeginsel enkel de winsten belast die aan de vestiging kunnen worden toegewezen en niet de niet-Ierse winsten van de onderneming. Het besluit geeft ook de activiteiten en verantwoordelijkheden van de Ierse vestigingen van ASI en AOE onjuist weer. Deze vestigingen oefenden routinetaken uit, terwijl alle belangrijke beslissingen binnen ASI en AOE in de Verenigde Staten werden genomen, en de uit deze beslissingen voortvloeiende winsten konden niet aan de Ierse vestigingen van ASI en AOE worden toegewezen. De toewijzing door de Commissie van Apple’s intellectuele eigendomsvergunningen aan de Ierse vestigingen van AOE en ASI, alsook haar verklaarde weigering om de activiteiten van Apple Inc in aanmerking te nemen, strookt niet met Iers recht en evenmin met de beginselen die de Commissie beweert toe te passen.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft kennelijke fouten gemaakt bij de beoordeling van de staatssteun.

                           —

                           De stelling van de Commissie dat aan ASI en AOE een voordeel is verleend, is onjuist. De adviezen wijken niet af van de „gewone” belastingregels, aangezien ASI en AOE niet minder belastingen betaalden dan de krachtens Section 25 verschuldigde bedragen. De Commissie stelt ook ten onrechte dat de adviezen selectief waren. Het referentiekader van de Commissie gaat ten onrechte voorbij aan het onderscheid tussen ingezeten en niet-ingezeten ondernemingen. De Commissie tracht de Ierse regels op het gebied van vennootschapsbelasting zodanig te herschrijven dat de Revenue Commissioners de versie van de Commissie van het zakelijkheidsbeginsel op adviezen hadden moeten toepassen. Dit beginsel maakt geen deel uit van het Unierecht of het relevante Ierse recht betreffende de toewijzing van winst aan vestigingen, en de stelling van de Commissie schendt de soevereiniteit van de lidstaten op het gebied van directe belastingen.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft het zakelijkheidsbeginsel op incoherente en kennelijk onjuiste wijze toegepast.

                           —

                           Zelfs indien het zakelijkheidsbeginsel rechtens relevant was (wat door Ierland wordt betwist), heeft de Commissie verzuimd het op coherente wijze toe te passen of de situatie van de Apple-groep in zijn geheel te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: de subsidiair aangevoerde redenering van de Commissie is onjuist.

                           —

                           De Commissie heeft ten onrechte het door Ierland voorgelegde deskundigenbewijs verworpen dat aantoonde dat, zo het zakelijkheidsbeginsel al van toepassing was (wat door Ierland wordt betwist), de fiscale behandeling van ASI en AOE met dit beginsel strookte.

               5.

               Vijfde middel: de alternatieve redenering van de Commissie is onjuist.

                           —

                           De Commissie stelt ten onrechte dat het zakelijkheidsbeginsel inherent is aan het Ierse recht, dat Section 25 op inconsistente wijze is toegepast of dat Section 25 een ontoelaatbare beoordelingsvrijheid verleent. Section 25 verleent de Revenue Commissioners geen dergelijke beoordelingsvrijheid.

               6.

               Zesde middel: de Commissie heeft wezenlijke vormvoorschriften geschonden.

                           —

                           De Commissie heeft tijdens het onderzoek haar staatssteuntheorie nooit duidelijk uitgelegd en het besluit bevat feitelijke bevindingen waarover Ierland nooit opmerkingen heeft kunnen geven. De Commissie heeft de verplichting van behoorlijk bestuur geschonden door niet onpartijdig en volgens haar zorgvuldigheidsplicht te handelen.

               7.

               Zevende middel: de Commissie heeft de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden.

                           —

                           De Commissie heeft de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden door zich op nooit eerder geïdentificeerde Unierechtelijke regels te beroepen. Deze regels zijn nieuw en hun werkingssfeer en gevolgen zijn totaal onzeker. De Commissie beroept zich op OESO-documenten van 2010 maar deze waren, zelfs indien ze verbindend zouden zijn, niet te voorzien in 1991 of 2007.

               8.

               Achtste middel: de Commissie was niet bevoegd om het besluit vast te stellen en heeft de artikelen 4 en 5 VEU en het beginsel van fiscale autonomie van de lidstaten geschonden.

                           —

                           De Commissie is in het kader van de staatsteunregels niet bevoegd om eenzijdig haar eigen beoordeling van het territoriale toepassingsgebied en de strekking van de fiscale jurisdictie van een lidstaat in de plaats te stellen van die van de lidstaat zelf. De staatssteunregels zijn gericht tegen overheidsingrijpen dat een selectief voordeel toekent. Staatssteunregels zijn door hun aard niet in staat om verschillen tussen belastingstelsels op mondiale schaal weg te werken.

               9.

               Negende middel: de Commissie heeft artikel 296 VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie kennelijk geschonden.

                           —

                           De Commissie is kennelijk tekortgeschoten in haar verplichting om haar besluit duidelijk en ondubbelzinnig te motiveren door zich tegelijkertijd op zeer uiteenlopende feitelijke scenario’s te baseren, zich tegen te spreken over de bron van de regel die Ierland volgens haar heeft overschreden en te stellen dat Ierland steun verleende met betrekking tot winsten die in andere rechtsordes belastbaar zijn.


title: Zaak C-257/99: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division (Divisional Court) (England & Wales) van 29 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen tegen Secretary of State for the Home Department, ex parte: J. Barkoci en M. Malik

text:
C 265/2                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        18.9.1999
2) Zo neen,                                                           II. Ingeval een van de sub I. geformuleerde vragen ontkennend
                                                                            wordt beantwoord:
     Is er dan sprake van een „bijzondere situatie” die — indien
     aan de overige wettelijke voorwaarden is voldaan —                     a) Zijn onderhoudsvoorschotten krachtens het in I.a)
     ingevolge artikel 239 van verordening nr. 2913/92 juncto                    aangehaalde Unterhaltsvorschußgesetz sociale voorde-
     artikel 905 van verordening nr. 2454/93 tot terugbetaling                   len in de zin van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG)
     van de rechten bij invoer kan leiden?                                       nr. 1612/68 (4) van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                                betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
                                                                                de Gemeenschap?
(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (PB L 302 van                 b) Vormt het vereiste, dat het kind in het buitenland moet
    19.10.1992, blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (PB L 253 van                verblijven om onderhoudsvoorschotten te ontvangen,
    11.10.1993, blz. 1).                                                        een verboden beperkende bepaling in de zin van
                                                                                artikel 3, lid 1, tweede geval, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 1612/68 in het licht van het in artikel 48 EG-
                                                                                Verdrag voor werknemers voorgeschreven vrije ver-
                                                                                keer?
                                                                            c) Openen de bepalingen van verordening nr. 1612/68
                                                                                een recht op toekenning van onderhoudsvoorschotten
                                                                                in de persoon van het kind van werknemers?
Verzoek van het Oberste Gerichtshof, Wenen, van 23 juni
1999 om een prejudiciële beslissing in de voogdijzaak van             ( 1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
de minderjarige A. Humer, geboren op 10 september                     ( 2) PB L 230 van 22.08.1984, blz. 6.
1987, vertegenwoordigd door haar moeder A. Sturm-                     ( 3) PB L 331 van 16.11.1989, blz. 1.
                           bauer-Machand                              ( 4) PB L 257 van 15.10.1968, blz. 2.
                          (Zaak C-255/99)
                          (1999/C 265/03)
                                                                      Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench
                                                                      Division (Divisional Court) (England & Wales) van
Het Oberste Gerichtshof, Wenen, heeft bij beschikking van             29 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het
23 juni 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          geding tussen The Queen tegen Secretary of State for the
op 8 juli 1999, in de voogdijzaak van de minderjarige                      Home Department, ex parte: J. Barkoci en M. Malik
A. Humer, geboren op 10 september 1987, vertegenwoordigd
door haar moeder A. Sturmbauer-Machand, het Hof van                                              (Zaak C-257/99)
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                               (1999/C 265/04)
I. a. Zijn onderhoudsvoorschotten aan minderjarige kinde-             De High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Divisional
          ren van werkende of werklozen die werkloosheidsuit-         Court) (England & Wales) heeft bij beschikking van 29 maart
          keringen naar Oostenrijks recht ontvangen, krachtens        1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 juli
          het Oostenrijkse Bundesgesetz über die Gewährung            1999, in het geding tussen The Queen tegen Secretary of State
          von Vorschüssen auf den Unterhalt von Kindern               for the Home Department, ex parte: J. Barkoci en M. Malik, het
          (Unterhaltsvorschußgesetz 1985 — UVG BGBl. 451 in           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
          de geldende versie), gezinsbijslagen in de zin van          om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
          artikel 4, lid 1, sub h, van verordening (EEG)
          nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betref-
          fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen      Rechtstreekse werking in uitlegging van de Europa-Overeenkomst (1)
          op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
          gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat-       1. Heeft artikel 45 van de Europa-Overeenkomst rechtstreek-
          sen, in de bij verordening (EEG) nr. 2001/83 (2) van de           se werking in de nationale rechtsorden van de lidstaten,
          Raad van 2 juni 1983 gewijzigde en bijgewerkte en bij             niettegenstaande het bepaalde in artikel 59 van de Over-
          verordening (EEG) nr. 3427/89 (3) van de Raad van                 eenkomst?
          30 oktober 1989 gewijzigde versie, en geldt dus in
          een dergelijk geval ook artikel 3 van de verordening,       2. Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-
          betreffende de gelijkheid van behandeling?                        woord, hoe moet dan de voorlaatste zin van artikel 59,
                                                                            lid 1, van de Europa-Overeenkomst (meer in het bijzonder
     b) Openen de artikelen 73 en 74 van genoemde verorde-                  de woorden voor een partij uit een specifieke bepaling
          ning nr. 1408/71 voor het met zijn moeder in een                  van de Overeenkomst voortvloeiende voordelen) worden
          andere lidstaat wonende wettige kind van een in                   uitgelegd, en, meer in het algemeen, in welke mate kan
          Oostenrijk wonende en in Oostenrijk werkende of                   een lidstaat zijn wetten en bestuursrechtelijke bepalingen
          werkloze vader, die werkloosheidsuitkeringen naar                 betreffende toelating, verblijf en vestiging van natuurlijke
          Oostenrijks recht ontvangt, een recht op toekenning               personen toepassen op personen die zich op artikel 45 van
          van een onderhoudsvoorschot krachtens het sub a)                  de Overeenkomst beroepen, zonder daarbij die bepaling te
          aangehaalde Unterhaltsvorschußgesetz?                             schenden?
 ---pagebreak--- 18.9.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 265/3
3. Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beant-                      iv. het feit dat de aanvrager onder het socialezekerheids-
    woord, heeft een natuurlijk persoon die onderdaan van de                     systeem van de lidstaat viel, en daarvan financieel
    Tsjechische Republiek is dan niettemin het recht zich in                     afhankelijk was toen hij zich als zelfstandige vestigde?
    een nationale procedure, waarmee hij opkomt tegen het
    besluit van de bevoegde nationale autoriteiten houdende             7. Indien een lidstaat een persoon die zich conform de
    weigering om hem toe te laten om zich conform de                         Overeenkomst als zelfstandige wenst te vestigen, niet de
    Europa-Overeenkomst als zelfstandige te vestigen, te beroe-              toegang tot zijn grondgebied mag ontzeggen enkel en
    pen op artikel 45 van die Overeenkomst om zodoende de                    alleen omdat de betrokkene niet tevoren een toelatingsdo-
    wettigheid te betwisten van de wetten en bestuursrechte-                 cument heeft verkregen, handelen de bevoegde autoriteiten
    lijke bepalingen van een lidstaat betreffende toelating,                 dan rechtmatig, wanneer zij een dergelijk persoon slechts
    verblijf en vestiging van natuurlijke personen, en, zo ja, op            een inreisvergunning afgeven, indien zijn aanvraag duide-
    welke rechtsgrond?                                                       lijk en onmiskenkaar voldoet aan dezelfde wezenlijke
                                                                             criteria die bij de aanvraag van een voorafgaand toelatings-
                                                                             document zouden zijn gehanteerd?
Het vereiste van een aan de reis voorafgaande toelating
                                                                        (1) Europa-Overeenkomst waarbij een associatie wordt tot stand
                                                                            gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten,
4. Indien de eerste of de derde vraag bevestigend moeten                    enerzijds, en de Tsjechische Republiek, anderzijds (PB 1994,
                                                                            L 360, blz. 2).
    worden beantwoord, staan de artikelen 45 en/of 59 van de            (2) VK en EG wetgeving — Immigration Rules.
    Europa-Overeenkomst dan toe, dat een lidstaat van een
    persoon die naar een lidstaat wenst te reizen met de
    enkele bedoeling zich daar als zelfstandige conform de
    Overeenkomst te vestigen, verlangt dat hij eerst een
    toelatingsdocument (dus een voorafgaande toestemming
    om voor dat specifiek doel naar die lidstaat te reizen)
    aanvraagt en verkrijgt?
                                                                        Uitspraak          van      de      Arrondissementsrechtbank
5. Indien de vierde vraag bevestigend moet worden beant-                ’s-Gravenhage van 2 juli 1999 om een prejudiciële beslis-
    woord:                                                              sing in het geding tussen BASF AG en Bureau voor de
                                                                                Industriële Eigendom
    (a) mag een lidstaat als voorwaarde voor afgifte van een
         dergelijke voorafgaand toelatingsdocument als conditie                                   (Zaak C-258/99)
         stellen dat is voldaan aan wezenlijke voorwaarden voor
         vestiging, zoals die welke in artikel 212 HC 395 (2) zijn                                (1999/C 265/05)
         gesteld; en
    (b) mag een lidstaat een persoon die zich als zelfstandige          De Arrondissementsrechtbank ’s-Gravenhage heeft bij uit-
         conform de Europa-Overeenkomst wenst te vestigen,              spraak van 2 juli 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
         de toegang tot zijn grondgebied ontzeggen, enkel               Justitie op 12 juli 1999, in het geding BASF AG en Bureau
         en alleen omdat de betrokkene niet een dergelijk               voor de Industriële Eigendom, het Hof van Justitie van
         toelatingsdocument heeft verkregen?                            de Europese Gemeenschappen verzocht om bij wijze van
                                                                        prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de navolgende
                                                                        vragen:
6. Wanneer een dergelijk persoon niet op andere gronden
    een vergunning heeft verkregen om het grondgebied van               I. a. Dient, gelet op de in artikel 1 onder 2, 3 en 8
    de lidstaat te betreden, wordt het antwoord op de vijfde                     van Verordening (EG) 1610/96 (1) („de verordening”)
    vraag dan beïnvloed door een van de volgende factoren                        gegeven definities, onder „product” in de zin van
    (en, zo ja, hoe):                                                            artikel 3 van de verordening te worden verstaan: een
                                                                                werkzame stof dan wel de samenstelling van werkzame
    i.   het feit dat de betrokkene, toen hij voor het eerst bij de              stoffen, als nader omschreven in artikel 1 onder 3,
         grens van de lidstaat aankwam, niet conform de                          zoals die in de natuur voorkomen of zoals die in-
         Europa-Overeenkomst om toelating tot het grondge-                       dustrieel worden vervaardigd, met inbegrip van alle
         bied heeft verzocht, doch op andere gronden, die                        verontreinigingen die onvermijdelijk bij het fabricageproces
         nadien zijn afgewezen;                                                  ontstaan?
    ii. de tijdsduur die is verstreken tussen het ogenblik                   b. Is sprake van één en hetzelfde product in de zin van de
         waarop de aanvrager voor het eerst bij de grens van de                  verordening, indien door middel van een nieuwe
         lidstaat aankwam en de datum van zijn aanvraag om                       werkwijze een product als gewasbeschermingsmiddel
         zich conform de Europa-Overeenkomst als zelfstandige                    wordt verkregen dat een geringere hoeveelheid onver-
         te mogen vestigen;                                                      mijdelijk aanwezige verontreinigingen bevat dan een
                                                                                bestaand gewasbeschermingsmiddel met hetzelfde
    iii. de omvang van de beperkingen die de nationale                           werkzame bestanddeel?
         autoriteiten de aanvrager tijdens die periode op grond
         van bepalingen van de nationale immigratiewetgeving                 c. Maakt het voor het antwoord op vraag Ib. Verschil op
         mogelijkerwijs hebben opgelegd, zoals beperkingen                       voor dat nieuwe gewasbeschermingsmiddel een nieuwe
         met betrekking tot zijn vrijheid of tewerkstelling/bezig-               toelating dient te worden verkregen, en zo ja, in
         heden;                                                                  hoeverre?


title: Doorhaling van zaak C-382/00

text:
C 289/20              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
              Doorhaling van zaak C-132/00 (1)                       van het Oostenrijkse Oberste Gerechtshof om een prejudiciële
                                                                     belissing): Kraft Jacobs Suchard Österreich GmbH tegen
                       (2001/C 289/44)                               E. Mitsche e.a.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 302 van 21.10.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-132/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
bliek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                        Doorhaling van zaak C-382/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/48)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-382/00 (verzoek
              Doorhaling van zaak C-191/00 (1)                       van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra om een
                                                                     prejudiciële beslissing: M.G. Abal Pombo tegen Instituto Nacio-
                       (2001/C 289/45)                               nal de la Seguridad Social en Tesorerı́a General de la Seguridad
                                                                     Social.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juni 2001 de              (1) PB C 355 van 9.12.000.
doorhaling in het register gelast van zaak C-191/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
bliek.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-397/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/49)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-306/00 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-397/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                       (2001/C 289/46)                               bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 mei 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-306/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
Nederlanden.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-401/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/50)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2001 de
              Doorhaling van zaak C-314/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-401/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                       (2001/C 289/47)                               Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-314/00 (verzoek


title: Zaak T-474/09: Arrest van het Gerecht van 24 januari 2013 — Fercal — Consultadoria e Serviços/BHIM — Jacson of Scandinavia (JACKSON SHOES) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk JACKSON SHOES — Oudere nationale handelsbenaming JACSON OF SCANDINAVIA AB — Relatieve weigeringsgrond — Relatieve nietigheidsgrond — Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/15

         Arrest van het Gerecht van 24 januari 2013 — Fercal — Consultadoria e Serviços/BHIM — Jacson of Scandinavia (JACKSON SHOES)
   (Zaak T-474/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk JACKSON SHOES - Oudere nationale handelsbenaming JACSON OF SCANDINAVIA AB - Relatieve weigeringsgrond - Relatieve nietigheidsgrond - Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 71/21
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Rodrigues, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Jacson of Scandinavia AB (Vollsjö, Zweden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 augustus 2009 (zaak R 1253/2008-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Jacson of Scandinavia AB en Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak T-14/03: Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Colette Di Marzio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 83/20                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         5.4.2003
1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 25 november       Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Colette Di
       1999 houdende weigering om verzoeksters dochter een wezen-          Marzio tegen Commissie van de Europese Gemeen-
       pensioen toe te kennen.                                                                         schappen
2)     Verwijst de Commissie in de kosten, met uitsluiting van die
       welke door de Raad van de Europese Unie zijn gemaakt en van                                  (Zaak T-14/03)
       die welke verzoekster door de interventie van de Raad zijn
       opgekomen.
                                                                                (2003/C 83/47)
3)     Verwijst de Raad in zijn eigen kosten.
( 1) PB C 335 van 23 november 2000.                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Colette Di
                                                                           Marzio, wonende te Ginasservis (Frankrijk), vertegenwoordigd
                        van 28 januari 2003                                door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
in zaak T-138/01: F tegen Rekenkamer van de Europese
                        Gemeenschappen ( 1)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling — Gewettigd ver-
trouwen — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoe-                 —    nietig te verklaren het besluit van het TABG om op
                                  ding)                                         verzoeksters salaris een bedrag in te houden dat overeen-
                                                                                komt met de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en met
                            (2003/C 83/46)                                      de ontheemdingsvergoeding voor de maanden oktober,
                                                                                november en december 2001;
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           —    nietig te verklaren het besluit van onbekende datum,
                                                                                waarbij verzoeksters recht op de vaste vergoeding (secre-
                                                                                tariaatsvergoeding) als bedoeld in artikel 4 bis van
In zaak T-138/01, F, ambtenaar van de Rekenkamer van de                         bijlage VII bij het Statuut met ingang van oktober 2000
Europese Gemeenschappen wonende te Luxemburg, vertegen-                         wordt ingetrokken;
woordigd door P. Goergen, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg tegen Rekenkamer van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en                  —    nietig te verklaren het besluit van onbekende datum,
B. Schäfer), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds,                  waarbij verzoeksters recht op de jaarlijkse reis-
nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van                          kostenvergoeding als bedoeld in artikel 8 van bijlage VII
4 december 2000 waarbij verzoekster bij de Vertaaldienst                        bij het Statuut voor 2001 wordt ingetrokken;
werd tewerkgesteld, en anderzijds, vergoeding van de morele
schade die verzoekster stelt te hebben geleden, heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura                —    verzoekster haar volledige bezoldiging uit te betalen,
Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:              hetgeen inhoudt de betaling van de aanpassingscoëfficiënt
J. Plingers, administrateur, op 28 januari 2003 een arrest                      voor Frankrijk en de ontheemdingsvergoeding voor de
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                     maanden oktober, november en december 2001, de
                                                                                betaling van de vaste vergoeding (zogenoemde secre-
                                                                                tariaatsvergoeding) van artikel 4 bis van bijlage VII bij het
1)     Verklaart nietig het besluit van de Rekenkamer van 4 december            Statuut voor de periode vanaf 1 januari 2001, de betaling
       2000 waarbij verzoekster bij de Vertaaldienst werd tewerkge-             van de jaarlijkse reiskostenvergoeding als bedoeld in
       steld.                                                                   artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut voor het gehele
                                                                                jaar 2001, waarbij de verschuldigde bedragen dienen te
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                    worden vermeerderd met 5,25 % rente per jaar tot
                                                                                volledige betaling daarvan;
3)     Verwijst de Rekenkamer in de kosten, daaronder begrepen die
       betreffende de kortgedingprocedure in zaak T-138/01 R.
                                                                           —    verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-
                                                                                ding die ex aequo et bono op 10 000 euro is geraamd;
( 1) PB C 259 van 15 september 2001.
                                                                           —    verweerster in alle kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 5.4.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/21
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 1 000 EUR
                                                                             aan schadevergoeding toe te kennen ter vergoeding van
                                                                             de immateriële schade;
Verzoekster is ambtenaar bij de Commissie. Zij is eerst te
Cadarache tewerkgesteld en daarna naar Brussel overgeplaatst.
                                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoekster is tegen dit besluit tot overplaatsing opgekomen
in zaak T-335/01, die tot een schikking met de Commissie en
haar detachering te Cadarache heeft geleid. De Commissie
heeft zich evenwel op het standpunt gesteld dat verzoekster
ten onrechte de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en de            Middelen en voornaamste argumenten
ontheemdingsvergoeding had ontvangen. Bovendien wordt
verzoeksters recht op de zogenoemde secretariaatsvergoeding
alsmede op de vaste reiskostenvergoeding ingetrokken.                  Het beroep van verzoeker strekt tot betwisting van de geldig-
                                                                       heid van zijn definitieve beoordelingsrapport over de periode
                                                                       1995-1997; verzoeker vordert vergoeding van de schade die
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van            hij heeft geleden als gevolg van de fouten die de Commissie bij
de artikelen 59 en 64 van het Statuut en van artikel 4 van             het opstellen van dit rapport zou hebben gemaakt.
bijlage VII bij het Statuut, schending van artikel 71 van het
Statuut en van de artikelen 5 tot en met 10 van bijlage VII bij
het Statuut. Verzoekster beroept zich ook op schending van             Hij betoogt dat het rapport in strijd is met artikel 43 van het
de motiveringsplicht en van het discriminatieverbod.                   Statuut en met de bepalingen van de Gids voor de beoordeling.
                                                                       Zo heeft de beoordelaar in beroep het, ondanks het advies van
                                                                       het paritair beoordelingscomité waaruit wezenlijke formele
Subsidiair, wat de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en de         en materiële onregelmatigheden naar voren komen, niet
ontheemdingsvergoeding betreft, stelt verzoekster schending            noodzakelijk geacht deze onregelmatigheden te corrigeren.
van artikel 85 van het Statuut. Verzoekster voert ook schending        Verder is het rapport uitsluitend als gevolg van de fout van de
aan van artikel 4 bis van bijlage VII bij het Statuut, schending       Commissie niet binnen een redelijke termijn afgerond. Ook
van het algemene beginsel patere legem quam ipse fecisti, en           hebben de beoordelaars stelselmatig geweigerd de volgens de
schending van de motiveringsplicht, wat de secretariaatsver-           Gids voor de beoordeling verplichte voorafgaande gesprekken
goeding betreft.                                                       met verzoeker te voeren. Bovendien vormt de volstrekt
                                                                       onregelmatige wijze van opstelling van dit rapport onderdeel
                                                                       van een meer algemene pesthouding waarvan verzoeker al
Ten slotte stelt verzoekster schending van het algemene
beginsel van goed beheer en gezonde administratie, alsmede             jaren het slachtoffer is.
van de zorgplicht.
                                                                       Verzoeker stelt dat de zeer negatieve beoordelingen in het
                                                                       rapport kennelijk ongegrond zijn en dat de Commissie in strijd
                                                                       met haar zorgplicht en het beginsel van goed bestuur heeft
                                                                       gehandeld.
Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Albano Ferrer
de Moncada tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                         (Zaak T-16/03)
                                                                       Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door Spyridoula
                         (2003/C 83/48)                                Konstantopoulou tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Zaak T-19/03)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         (2003/C 83/49)
schappen is op 13 januari 2003 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Albano
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ferrer de Moncada, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
door Georges Vandersanden, Laure Levi en Aurore Finchel-
stein, advocaten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      schappen is op 22 januari 2003 beroep ingesteld tegen Hof
                                                                       van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Spyridoula
—     het beoordelingsrapport over de referentieperiode 1995-          Konstantopoulou, wonende te Ioannina (Griekenland), verte-
      1997 nietig te verklaren;                                        genwoordigd door E. Boigelot, advocaat.


title: Zaak T-296/06: Beroep ingesteld op 19 oktober 2006 — Dongguan Nanzha Leco Stationery/Raad

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/25

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2006 — Dongguan Nanzha Leco Stationery/Raad
   (Zaak T-296/06)
   (2006/C 310/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd (Dongguan, China) (vertegenwoordiger: A. P. Bentley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1136/2006 van de Raad, voor zover zij van toepassing is op de verzoekende partij, en

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De verzoekende partij, een Chinese producent van hefboommechanismen, verzoekt om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1136/2006 van de Raad van 24 juli 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op hefboommechanismen uit de Volksrepubliek China (1), voor zover de verordening haar raakt.
   Ter ondersteuning van haar verzoek stelt de verzoekende partij dat artikel 2, lid 10, van de basisverordening (2) is geschonden, omdat de gemeenschapsinstellingen de exportprijs van de verzoekende partij hebben vastgesteld op een niveau af-fabriek in China waarin de verkoopkosten en algemene en administratieve kosten niet zijn meegerekend, terwijl deze kosten in de normale waarde wel zijn meegerekend.
   De verzoekende partij stelt voorts dat de beginselen van behoorlijk bestuur en van zorgvuldig onderzoek zijn geschonden, omdat de gemeenschapsinstellingen de gegevens met betrekking tot de verkoopkosten en algemene en administratieve kosten van de verkooponderneming via welke de verzoekende partij haar producten verkoopt, niet hebben nagegaan teneinde vast te stellen of de exportprijs van de verzoekende partij zou moeten worden vastgesteld op het prijsniveau van deze verkooponderneming in plaats van op het prijsniveau van de fabriek van de verzoekende partij in China.
   Tot slot stelt de verzoekende partij dat artikel 2, lid 7, van de basisverordening, het beginsel van behoorlijk bestuur en het objectiviteitsbeginsel zijn geschonden, omdat de gemeenschapsinstellingen kennelijk zonder enige objectieve rechtvaardiging hun methode voor de vaststelling van de normale waarde hebben gewijzigd.

      (1)  PB L 205, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak T-60/15: Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — Laboratorios Ern/BHIM — Dermogen Farma (ETERN JUVENTUS)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/35

      Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — Laboratorios Ern/BHIM — Dermogen Farma (ETERN JUVENTUS)
      (Zaak T-60/15)
      (2015/C 107/46)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: T. González Martínez, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dermogen Farma SA (Madrid, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „ETERN JUVENTUS” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 862 548

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 in zaak R 2414/2013-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 in de zaak R 2414/2013-1 wat de gedeeltelijke toewijzing betreft voor de volgende diensten: klasse 35 „Groothandel- en detailverkoop en verkoop via wereldwijde computernetwerken van tandreinigingsmiddelen; commerciële vertegenwoordiging en alleenrecht bij verkoop met betrekking tot tandreinigingsmiddelen”;

                  —

                  afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 862 548„ETERN JUVENTUS” voor de volgende diensten van klasse 35: Groothandel- en detailverkoop en verkoop via wereldwijde computernetwerken van tandreinigingsmiddelen; commerciële vertegenwoordiging en alleenrecht bij verkoop met betrekking tot tandreinigingsmiddelen”, en

                  —

                  verwijzing in de kosten van het BHIM, en in voorkomend geval van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep.

         Aangevoerd middel

                  —

                  Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-182/00: Verzoek van het Landesgericht Wels van 9 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding ingesteld door Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert, A. Seifert, J.G. Schelling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger, G. Gruber

text:
C 233/14                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
—     het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten      in het geding ingesteld door Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert,
      van deze procedure.                                           A. Seifert, J.G. Schelling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger,
                                                                    G. Gruber, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                    pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Middelen en voornaamste argumenten                                  vragen:
Op grond van de artikelen 10 en 249 EG, en van artikel 2 van        1.    Maken de in artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richtlijn
richtlijn 96/36/EG, was het Koninkrijk Nederland verplicht                68/151/EEG (1) en in artikel 47 van de vierde richtlijn
om uiterlijk op 30 december 1998 de nodige wettelijke en                  78/660/EEG (2) neergelegde maatregelen inzake de open-
bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om               baarmakingsplicht       voor    kapitaalvennootschappen
aan de richtlijn te voldoen.                                              inbreuk op artikel 44, lid 2, sub g, EG, welke bepaling
                                                                          machtigt tot coördinatie van de waarborgen, welke in de
(1) PB 1998, L 6, blz. 43.                                                lidstaten van vennootschappen worden verlangd, om de
(2) PB 1989, L 298, blz. 23.                                              belangen te beschermen van zowel de deelnemers als de
                                                                          crediteuren?
                                                                    2.    Maken de in artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richtlijn
                                                                          68/151/EEG en in artikel 47 van de vierde richtlijn
                                                                          78/660/EEG neergelegde maatregelen inzake de open-
                                                                          baarmakingsplicht       voor    kapitaalvennootschappen
Verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling                         inbreuk op artikel 44, lid 2, sub g, EG, omdat zij niet
Hasselt van 4 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in                  noodzakelijk zijn voor de verwijdering van belemmerin-
het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen en de Rijks-                      gen van de vestigingsvrijheid of voor de verwezenlijking
               dienst voor Arbeidsvoorziening                             van andere doeleinden van het Verdrag (met name de
                                                                          invoering van uniforme randvoorwaarden)?
                         (Zaak C-175/00)
                                                                    3.    Is het verenigbaar met het algemene rechtsbeginsel van
                         (2000/C 233/25)                                  evenredigheid, dat artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste
                                                                          richtlijn 68/151/EEG, juncto artikel 47 van de vierde
Het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt heeft bij arrest            richtlijn 78/660/EEG, door de verplichting, op straffe van
van 4 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie            sancties, tot openbaarmaking van de balans en de winst-
op 10 mei 2000, in het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen                en verliesrekening van elk boekjaar de ondernemingen
en de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof van                    dwingt zakengeheimen prijs te geven, terwijl de ten doel
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   gestelde bescherming door andere, minder ingrijpende
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         maatregelen adequaat kan worden bereikt?
Moet artikel 4, eerste lid van verordening nr. 1408/71 van de       4.    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijk erken-
Raad, waarin is bepaald dat deze verordening van toepassing               de fundamentele recht van eigendom, dat artikel 2,
is op takken van sociale zekerheid, aldus verstaan worden, dat            lid 1, sub f, van de eerste richtlijn 68/151/EEG, juncto
een regeling zoals vervat in de RWW-regeling, die zowel                   artikel 47 van de vierde richtlijn 78/660/EEG, door de
kenmerken heeft van sociale zekerheid als van sociale bijstand,           verplichting, op straffe van sancties, tot openbaarmaking
binnen de werkingssfeer van deze verordening valt, waardoor               van de balans en de winst- en verliesrekening van elk
de periode waarin een werknemer van deze regeling genoot in               boekjaar de ondernemingen dwingt zakengeheimen prijs
aanmerking kan komen als verzekeringstijdvak, dat mee in                  te geven, terwijl de ten doel gestelde bescherming door
rekening dient gebracht te worden in de beoordeling van diens             andere, minder ingrijpende maatregelen adequaat kan
toelaatbaarheid op het recht op werkloosheidsuitkeringen in               worden bereikt?
België?
                                                                    5.    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijk erken-
                                                                          de fundamentele vrijheid van economische bedrijvigheid,
                                                                          dat artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richt-
                                                                          lijn 68/151/EEG, juncto artikel 47 van de vierde richt-
                                                                          lijn 78/660/EEG, door de verplichting, op straffe van
                                                                          sancties, tot openbaarmaking van de balans en de winst-
Verzoek van het Landesgericht Wels van 9 mei 2000 om
een prejudiciële beslissing in het geding ingesteld door                  en verliesrekening van elk boekjaar de ondernemingen
                                                                          dwingt zakengeheimen prijs te geven, terwijl de hiermee
Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert, A. Seifert, J.G. Schel-
                                                                          ten doel gestelde bescherming door andere, minder
       ling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger, G. Gruber
                                                                          ingrijpende maatregelen adequaat kan worden bereikt?
                         (Zaak C-182/00)
                                                                    (1) PB 1968, L 65, blz. 8.
                         (2000/C 233/26)                            (2) PB 1978, L 222, blz. 11.
Het Landesgericht Wels heeft bij beschikking van 9 mei 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei 2000,


title: Gevoegde zaken T-376/05 en T-383/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  14 februari 2006  — TEA-CEGOS e.a. tegen Commissie ( Overheidsopdrachten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Kortetermijnaanwerving van deskundigen voor technische bijstand aan derde landen die buitenlandse hulp van Commissie ontvangen — Afwijzing van offertes )

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 februari 2006 — TEA-CEGOS e.a. tegen Commissie
   (Gevoegde zaken T-376/05 en T-383/05) (1)

   („Overheidsopdrachten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Kortetermijnaanwerving van deskundigen voor technische bijstand aan derde landen die buitenlandse hulp van Commissie ontvangen - Afwijzing van offertes”)
   (2006/C 86/52)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeksters: TEA-CEGOS, SA. (Madrid, Spanje) en Services techniques globaux (STG) SA (Brussel, België) in zaak T-367/05 [vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten] en GHK Consulting Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) in zaak T-383/05 [vertegenwoordigers: M. Dittmer en J.-E. Svensson, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigers: M. Wilderspin en G. Boudot, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring enerzijds van de beschikkingen van de Commissie van 12 oktober 2005 houdende afwijzing van de offertes van verzoeksters in het kader van aanbesteding „EuropeAid/119860/C/SV/Onderdeel nr. 7” en anderzijds van alle door de Commissie na de beschikkingen van 12 oktober 2005 in het kader van deze aanbesteding genomen besluiten
   Dictum van het arrest

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in de kosten met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 315 van 10.12.2005.


title: Zaak C-404/05: Beroep, op  17 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/15

         Beroep, op 17 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-404/05)
   (2006/C 10/30)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 november 2005 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa en G. Braun als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door te eisen dat particuliere controle-instanties op het gebied van de ecologische landbouw die in een andere lidstaat gevestigd en erkend zijn, in Duitsland over een bedrijfszetel of andere, permanente organisatie beschikt, zodat zij daar hun activiteiten kunnen uitoefenen, niet voldoet aan de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Duitse autoriteiten verlangen van elke in een andere lidstaat gevestigde en erkende controle-instantie op het gebied van de ecologische landbouw dat deze tevens over een vestiging of bedrijfszetel in Duitsland beschikt, wil zij in Duitsland haar activiteiten mogen uitoefenen. Dit vereiste is in strijd met de vrijheid van dienstverrichting aangezien daardoor het verrichten van diensten in Duitsland door ondernemingen met een zetel in andere lidstaten onmogelijk wordt gemaakt.
   Onder het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 wordt namelijk het recht verstaan om ongehinderd vanuit een lidstaat afzonderlijke diensten te verrichten in een andere lidstaat, zonder daar over een permanente vestiging te beschikken. Volgens vaste rechtspraak van het Hof vereist de eerbiediging van de vrijheid van dienstverrichting niet alleen de afschaffing van elke discriminatie op grond van nationaliteit, maar tevens de opheffing van elke beperking die de werkzaamheden van de dienstverrichter die in een andere lidstaat is gevestigd en aldaar rechtmatig soortgelijke diensten verricht, verbiedt, belemmert of minder aantrekkelijk maakt. Artikel 49 staat derhalve in de weg aan de toepassing van een nationale regeling of bestuurlijke praktijk die de mogelijkheid voor een dienstverrichter om daadwerkelijk van de vrijheid van dienstverrichting gebruik te maken, zonder objectieve rechtvaardiging beperkt.
   De door de Duitse regering aangevoerde middelen — de gestelde uitoefening door de controle-instanties van openbaar gezag en het algemeen belang — kunnen deze beperking van de vrijheid van dienstverrichting niet rechtvaardigen. Het beroep op de uitoefening van openbaar gezag — als rechtvaardigingsgrond voor de onderhavige beperking van de vrijheid van dienstverrichting — zou alleen rechtmatig en aanvaardbaar zijn, wanneer het om een activiteit zou gaan die een rechtstreekse en specifieke deelname aan de uitoefening van het openbaar gezag inhoudt. Weliswaar hebben de deelstaten de controle-instanties publieke taken opgedragen en hebben zij ook de mogelijkheid de in de verordening voorziene sancties dwingend ten uitvoer te leggen, maar dit is gemeenschaprechtelijk irrelevant en laat onverlet dat de in het gemeenschapsrecht geregelde werkzaamheden van een controle-instantie eveneens door elke, in een andere lidstaat op deze rechtsgrondslag erkende controle-instantie in Duitsland mogen worden uitgeoefend in het kader van de vrijheid van dienstverrichting.
   Het algemeen belang wordt door het feit dat een controle-instantie in Duitsland geen bedrijfszetel heeft, niet in gevaar gebracht, aangezien de effectieve controle op grond van de criteria van het gemeenschapsrecht heeft plaatsgevonden bij de erkenning en de inspectie van de betrokken controle-instantie door de autoriteiten van de staat die de erkenning verleent. In casu is er bovendien nog sprake van communautaire coördinatie- en harmonisatiebepalingen die waarborgen dat het belang dat de Duitse regering aanvoert ook in andere lidstaten volgens dezelfde normen wordt gediend.


title: Zaak T-128/00: Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
8.7.2000                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 192/25
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                        Middelen en voornaamste argumenten
— nietig te verklaren beschikking 2000/128/EG van de                      Betrokken merk:                  driedimensionaal merk in de
     Commissie van 11 mei 1999 betreffende de steun verleend                                               vorm van tabletten — aanvraag-
     door Italië voor maatregelen ten behoeve van de werkgele-                                             nr. 949610
     genheid, bekendgemaakt in PB L 42 van 15 februari 2000;
                                                                          Waar of dienst:                  waren van klasse 3 van de Over-
— subsidiair, de artikelen 1 en 2 van het dispositief van de                                               eenkomst van Nice (o.m. bleek-
     beschikking nietig te verklaren voor zover daarin niet van                                            middelen en andere wasmiddelen;
     de onverenigbaarverklaring worden uitgesloten de overige                                              reinigingsmiddelen, afwasmid-
     vormen van leer- en werkervaringsovereenkomsten (con-                                                 delen, zepen, parfumerieën,
     tratti di formazione e lavoro), waarvan in casu is aange-                                             etherische oliën, cosmetische mid-
     toond, dat zij verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke                                             delen, haarlotions, tandreinigings-
     markt; mitsdien, voor deze vormen van leer- en werker-                                                middelen)
     varingsovereenkomsten artikel 3 van de beschikking nietig
     te verklaren, voor zover daarin ten onrechte terugvordering          Bij de kamer van beroep          weigering van inschrijving door
     van reeds uitgekeerde steun wordt gelast;                            bestreden beslissing:            de onderzoeker
— hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.                    Middelen:                        Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-124/00 FAID Federdistribuzione e.a./Commissie.
                                                                          Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door The Procter &
                                                                          Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt
                                                                                (Zaak T-129/00)
Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door The Procter &
                                                                                (2000/C 192/48)
Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                          de interne markt
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Zaak T-128/00)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                          (2000/C 192/47)                                 schappen is op 12 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door The
                                                                          Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door
                                                                          C.J.J.C. van Nispen en G. Kuipers van De Brauw Blackstone
                          (Procestaal: Engels)                            Westbroek, advocaten te Den Haag (Nederland).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
schappen is op 12 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door The                   — beslissing R508/1999-1 van de eerste kamer van beroep
Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door                                van het Bureau van 8 maart 2000 te vernietigen voorzover
C.J.J.C. van Nispen en G. Kuipers van De Brauw Blackstone                      is beslist, dat het merk niet voldoet aan de eisen van
Westbroek, advocaten te Den Haag (Nederland).                                  artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       — verweerder te veroordelen in de kosten.
— beslissing R506/1999-1 van de eerste kamer van beroep
     van het Bureau van 8 maart 2000 te vernietigen voorzover             Middelen en voornaamste argumenten
     is beslist, dat het merk niet voldoet aan de eisen van
     artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;                  Betrokken merk:                  driedimensionaal merk in de
                                                                                vorm van tabletten — aanvraag-
— verweerder te veroordelen in de kosten.                                                                  nr. 949990