title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 1 februari 2001 in zaak C-108/96 (verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): in de strafzaak tegen Dennis Mac Quen, Derek Pouton, Carla Godts, Youssef Antoun en Grandvision Belgium NV, voorheen Vision Express Belgium NV, als burgerrechtelĳk aansprakelĳke partĳ, in tegenwoordigheid van: Belgische beroepsvereniging van oogheelkundigen, burgerlĳke partĳ (Uitlegging van de artikelen 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG), en 30, 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, de artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG) — Nationale wettelĳke regeling die opticiens verbiedt bepaalde optische onderzoeken uit te voeren — Nationale wettelĳke regeling die de verkoop beperkt van apparaten voor bepaalde optische onderzoeken die alleen door oogartsen mogen worden verricht)

text:
16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 173/3
2)    Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.                         In de huidige stand van het gemeenschapsrecht verzet artikel 52 EG-
                                                                           Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) zich er niet tegen, dat
3)    Verstaat dat de Franse Republiek, de Portugese Republiek,            de bevoegde instanties van een lidstaat het nationale recht inzake
      de Republiek Finland en de Commissie van de Europese                 geneeskunde aldus uitleggen, dat in het kader van de correctie van
      Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.                       zuiver optische gebreken van het gezichtsvermogen van de klant, het
                                                                           objectief onderzoek van dat gezichtsvermogen, dat wil zeggen anders
                                                                           dan door gebruik te maken van een methode waarbij de klant zelf de
(1) PB C 113 van 11.4.1998.
                                                                           optische gebreken vaststelt waaraan hij lijdt, om redenen verband
                                                                           houdend met de bescherming van de volksgezondheid uitsluitend mag
                                                                           worden verricht door een categorie beroepsmensen met specifieke
                                                                           kwalificaties, zoals oogartsen, met uitsluiting van met name opticiens
                                                                           die niet de hoedanigheid van arts hebben. Het staat aan de nationale
                                                                           rechter, om met inachtneming van de verdragsbepalingen inzake
                                                                           vrijheid van vestiging en de vereisten van de rechtszekerheid en de
                    ARREST VAN HET HOF                                     bescherming van de volksgezondheid, te beoordelen, of de door de
                                                                           bevoegde nationale instanties terzake gegeven uitlegging van het
                           (Vijfde kamer)                                  interne recht een geldige basis blijft vormen voor de strafvervolging in
                                                                           het hoofdgeding.
                       van 1 februari 2001
                                                                           (1) PB C 158 van 1.6.1996.
in zaak C-108/96 (verzoek van de rechtbank van eerste
aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): in de
strafzaak tegen Dennis Mac Quen, Derek Pouton, Carla
Godts, Youssef Antoun en Grandvision Belgium NV,
voorheen Vision Express Belgium NV, als burgerrechtelijk                                        ARREST VAN HET HOF
aansprakelijke partij, in tegenwoordigheid van: Belgische
beroepsvereniging van oogheelkundigen, burgerlijke par-                                               (Zesde kamer)
                                  tij (1)
                                                                                van 1 februari 2001
(Uitlegging van de artikelen 5 EG-Verdrag (thans artikel 10
EG), en 30, 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de                   in zaak C-66/99 (verzoek van het Finanzgericht Bremen
artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG) — Nationale wettelijke                    om een prejudiciële beslissing): D. Wandel GmbH tegen
regeling die opticiens verbiedt bepaalde optische onderzoeken                                   Hauptzollamt Bremen (1)
uit te voeren — Nationale wettelijke regeling die de verkoop
beperkt van apparaten voor bepaalde optische onderzoeken                   (Communautair douanewetboek en uitvoeringsverordening
       die alleen door oogartsen mogen worden verricht)                    — Ontstaan van douaneschuld bij invoer — Relevant tijdstip
                                                                           — Begrip onttrekking aan douanetoezicht van goederen die
                          (2001/C 173/04)                                  aan rechten bij invoer zijn onderworpen — Overlegging van
                                                                                certificaten van oorsprong — Gevolg)
                          (Procestaal: Frans)                                                        (2001/C 173/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (Procestaal: Duits)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-108/96, betreffende een verzoek aan het Hof                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                                          dentie van het Hof)
de rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België), in de aldaar
dienende strafzaak tegen Dennis Mac Quen, Derek Pouton,                    In zaak C-66/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
Carla Godts, Youssef Antoun en Grandvision Belgium NV,                     tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
voorheen Vision Express Belgium NV, als burgerrechtelijk                   Finanzgericht Bremen (Duitsland), in het aldaar aanhangig
aansprakelijke partij, in tegenwoordigheid van: Belgische be-              geding tussen D. Wandel GmbH en Hauptzollamt Bremen,
roepsvereniging van oogheelkundigen, burgerlijke partij, om                om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 5          artikelen 75, 201, lid 1, sub a, en lid 2, 203, lid 1, en 204,
EG-Verdrag (thans artikel 10 EG), en 30, 52 en 59 EG-Verdrag               lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van
(thans, na wijziging, de artikelen 28 EG, 43 EG en 49                      12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                 douanewetboek (PB L 302, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
M. Wathelet, president van de Eerste kamer, waarnemend voor                kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,
de president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur)             V. Skouris, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en
en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:              F. Macken, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 1 februari 2001 een arrest           H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 1 februari 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 358/11
3. Wanneer de bevoegde instanties naar nationaal recht             Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-358/98)
    Ð als een alternatief voor opsluiting een onderdaan                                    (98/C 358/20)
         van een andere lidstaat die geen houder is van een
         geldige verblijfsvergunning, op het grondgebied
         van de ontvangende lidstaat ¹tijdelijk kunnen laten
         verblijvenº zonder hem ¹toelatingº naar nationaal         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
         recht in de betrokken lidstaat te verlenen, en            is op 2 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                   Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen, vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van
                                                                   haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
    Ð zijn tijdelijk verblijf kunnen handhaven tot beeÈin-
                                                                   Wagner, Kirchberg.
         diging van hun onderzoek, of de feiten al dan niet
         maatregelen tot verwijdering van de belangheb-
         bende uit de lidstaat om redenen van de openbare
         orde rechtvaardigen,                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door op
                                                                        basis van de artikelen 1 en 6 van wet 82/1994 van
    is een later besluit tot ¹weigering van toelatingº van              25 januari 1994 de verrichting, door in andere lidsta-
    de belanghebbende en tot zijn verwijdering om rede-                 ten gevestigde ondernemers, van diensten op het
    nen van openbare orde van het grondgebied van de                    gebied van schoonmaak, ontsmetting, rattenbestrijding
    lidstaat dan een besluit betreffende toelating op het               en hygieÈnische sanering, afhankelijk te stellen van de
    grondgebied van een lidstaat of een besluit tot verwij-             inschrijving in het in artikel 1 van voornoemde wet
    dering van het grondgebied van een lidstaat in de zin               bedoelde register, niet heeft voldaan aan de krachtens
    van artikel 8 en/of 9 van Richtlijn 64/221/EEG?                     artikel 59 van het EG-Verdrag op haar rustende ver-
                                                                        plichtingen;
4. Luidt het antwoordt op vraag 3 anders, indien de                Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
    bevoegde nationale instanties naar nationaal recht de
    aanvankelijk als voorwaarde voor een dergelijk tijde-
    lijk verblijf gestelde beperkingen inzake arbeid kunnen        Middelen en voornaamste argumenten
    intrekken, en deze instanties dit doen nadat is besloten
    geen verblijfsrecht op het nationale grondgebied te ver-
    lenen in afwachting van de beslissing in de ¹judicial
                                                                   Volgens de Commissie vormen de verplichte inschrijving in
    reviewº- procedure tot nietigverklaring van deze wei-
                                                                   het handelsregister en de zware bestraffing van de niet-
    gering?
                                                                   nakoming van deze verplichting, een duidelijke schending
                                                                   van artikel 59 van het Verdrag, bepalende dat alle beper-
                                                                   kingen op het vrij verrichten van diensten binnen de
                                                                   Gemeenschap moeten worden opgeheven. Artikel 6 van
                                                                   wet 82/1994, dat de uitoefening van het schoonmaakbe-
5. Kan het tijdsverloop tot a) de ¹weigering van toela-            drijf door niet in het handelsregister ingeschreven onderne-
    tingº en/of b) de uitvoering van een dergelijk besluit         mingen strafbaar stelt met de bepaling, dat met dergelijke
    door de belanghebbende daadwerkelijk te verwijderen            ondernemingen gesloten overeenkomsten nietig zijn en dat
    van het grondgebied van de lidstaat, van invloed zijn          de ontvangers van door niet-ingeschreven ondernemingen
    op het antwoord op vraag 3, en zo ja, hoe?                     verrichte diensten een administratieve boete krijgen opge-
                                                                   legd, heeft tot gevolg dat de inschrijving in het handelsre-
                                                                   gister een essentieÈle voorwaarde vormt om op Italiaans
                                                                   grondgebied werkzaamheden op het gebied van schoon-
                                                                   maak, ontsmetting en dergelijke te kunnen verrichten.
6. Kan het feit dat het tijdsverloop om een besluit hou-
    dende ¹weigering van toelatingº uit te voeren, het
    gevolg is van een betwisting van de wettigheid ervan,
    op zijn beurt van invloed zijn op het antwoord op              Voorzover die inschrijvingsplicht ook geldt voor in andere
    vraag 5, en zo ja, hoe?                                        lidstaten, maar niet in ItalieÈ gevestigde ondernemingen,
                                                                   verhindert, althans belemmert zij het vrij verrichten van
                                                                   diensten in de zin van artikel 60 van het Verdrag.


title: Zaak C-543/16: Beroep ingesteld op 27 oktober 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/31

         Beroep ingesteld op 27 oktober 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-543/16)
   (2017/C 006/38)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, leden 5 en 7, in samenhang met de bijlagen II en III bij richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (1), doordat zij geen aanvullende of verscherpte maatregelen heeft getroffen zodra duidelijk werd dat de maatregelen van het actieprogramma niet toereikend waren om de doelstellingen van de richtlijn te verwezenlijken, en zij het actieprogramma niet heeft herzien om het met de dwingende eisen uit de bijlagen II en III in overeenstemming te brengen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Bondsrepubliek Duitsland handelt in strijd met artikel 5, lid 5, doordat zij geen aanvullende of verscherpte maatregelen heeft getroffen, hoewel uiterlijk toen Duitsland op 4 juli 2012 op grond van artikel 10 van de richtlijn zijn vijfde verslag, over de periode 2008-2011, toezond, duidelijk is geworden dat de maatregelen uit het Duitse actieprogramma ter verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn niet toereikend waren.
   Verder handelt de Bondsrepubliek Duitsland in strijd met artikel 5, lid 7, van de richtlijn doordat zij het Duitse actieprogramma niet heeft herzien, hoewel dit gezien de in bovengenoemd verslag van 4 juli 2012 beschreven situatie nodig was. Daarbij had de Bondsrepubliek Duitsland in ieder geval de maatregelen moeten treffen die volledig en naar behoren beantwoorden aan de inhoudelijke eisen van artikel 5, leden 3 en 4, in samenhang met de bijlagen II en III bij de richtlijn.
   Bij de geldende Duitse regels is dit niet het geval, aangezien deze

               —

               met het oog op het uitgangspunt van een evenwichtige bemesting berusten op een vaststelling van de mestbehoefte die niet beantwoordt aan de nutriëntenbehoefte van de afzonderlijke gewassen in de verschillende bodemgebieden, geen rekening houden met de invloed van de bemesting op de waterbescherming, en per bedrijf een nutriëntenoverschot tot 60 kilogram stikstof per hectare en per jaar mogelijk maken (zie bijlage III, punt 1, bij 3, van de richtlijn);

               —

               voor de mestvrije periodes een uitzondering maken voor „vaste mest zonder pluimvee-uitwerpselen”, niet differentiëren naar bodemgebieden, meststoffensoorten, bemestingsmethode en andere milieufactoren, en enkel mestvrije periodes van tweeëneenhalf tot drie maanden voorschrijven (zie bijlage III, punt 1, bij 1, en bijlage II, A, punt 1, van de richtlijn);

               —

               voor de verplichte capaciteit van opslagtanks voor dierlijke mest opslagcapaciteiten voorschrijven die uitgaan van te korte mestvrije periodes en — met uitzondering van de verordeningen van Berlijn, Saksen en Thüringen — enkel zien op de opslag van vloeibare mest (zie bijlage III, A, punt 5, van de richtlijn);

               —

               op grasland en tijdelijk grasland onder bepaalde voorwaarden een maximale hoeveelheid dierlijke mest toestaan van 230 kg stikstof per hectare en per jaar (zie bijlage III, punt 2, eerste alinea, van de richtlijn);

               —

               met het oog op het op of in de bodem brengen van meststoffen op steile hellingen uitzonderingen maken voor vaste mest, behalve pluimvee-uitwerpselen, pas beperkingen stellen aan het toevoegen van sterk stikstofhoudende meststoffen bij een hellingsgraad van meer dan 10 %, verboden in dit geval pas toepasselijk doen zijn binnen een afstand van drie meter tot de insteek van het talud, en daarbij herhaaldelijk afwijken het relevante wetenschappelijke onderzoek (zie bijlage II, A, punt 2, en bijlage III, punt 1, bij 3, onder a), van de richtlijn);

               —

               het op of in de bodem brengen van meststoffen alleen bij een sneeuwlaag van meer dan vijf centimeter en bij „bodems die geheel bevroren zijn en in de loop van de dag aan de oppervlakte niet ontdooien” verbieden (zie bijlage II, A, punt 3, en bijlage III, punt 1, bij 3, onder a) en b), van de richtlijn).

         Dat de Duitse regering er bij herhaling op heeft gewezen dat er een aanpassing van de mestverordening is gepland, doet niet af aan de aangevoerde schendingen van artikel 5, leden 5 en 7, van de richtlijn, aangezien de betrokken voorschriften noch uiterlijk op 11 september 2014 bij het verstrijken van de in het met redenen omklede advies gestelde termijn in werking zijn getreden noch nadien.

      (1)  PB L 375, blz. 1.


title: Zaak T-173/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — Apotheke DocMorris/BHIM (Weergave van groen kruis)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/41

         Beroep ingesteld op 19 april 2010 — Apotheke DocMorris/BHIM (Weergave van groen kruis)
   (Zaak T-173/10)
   2010/C 179/72
   Tal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Apotheke DocMorris Holding GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: Rechtsanwältin Y. Dick)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 februari 2010 in beroepsprocedure R 1606/2008-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een groen kruis weergeeft voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 8, 9, 10, 11, 16, 21, 25, 29, 30, 32, 35-42 en 44 — aanvraagnr. 5 930 946

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien de beoordeling van de kamer van beroep met betrekking tot de vaststelling van onderscheidend vermogen in verschillende opzichten onjuist is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-201/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 april 2010 — Ze Fu Fleischhandel GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 april 2010 — Ze Fu Fleischhandel GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-201/10)
   ()
   2010/C 209/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ze Fu Fleischhandel GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een analoge toepassing van het verjaringsvoorschrift van § 195 BGB (Duits burgerlijk wetboek), in de tot eind 2001 geldende versie, op het recht tot terugvordering wegens ten onrechte toegekende uitvoerrestitutie in strijd met het gemeenschapsrechtelijke rechtszekerheidsbeginsel?

               2.

               Is de toepassing van de verjaringstermijn van dertig jaar van § 195 BGB bij de terugvordering van ten onrechte toegekende uitvoerrestitutie in strijd met het gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel?

               3.

               Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord: is de toepassing van een in artikel 3, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (1) bedoelde langere nationale verjaringstermijn, die middels rechtschepping door de rechter, op grondslag van een veronderstelde uitzonderlijke bevoegdheid, in het individuele geval wordt bepaald, in strijd met het gemeenschapsrechtelijke rechtszekerheidsbeginsel?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak T-38/09: Beschikking van het Gerecht van 9 december 2013 — El Corte Inglés/Commissie ( „Douane-unie — Invoer van textielproducten die als van oorsprong uit Jamaica waren aangegeven — Naheffing van invoerrechten — Verzoek om terugbetaling van rechten — Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Afwijzingsbesluit van Commissie — Nietigverklaring door nationale rechter van besluit van nationale autoriteiten om over te gaan tot naheffing van rechten — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/29

         Beschikking van het Gerecht van 9 december 2013 — El Corte Inglés/Commissie
   (Zaak T-38/09) (1)

   (Douane-unie - Invoer van textielproducten die als van oorsprong uit Jamaica waren aangegeven - Naheffing van invoerrechten - Verzoek om terugbetaling van rechten - Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Afwijzingsbesluit van Commissie - Nietigverklaring door nationale rechter van besluit van nationale autoriteiten om over te gaan tot naheffing van rechten - Afdoening zonder beslissing)
   2014/C 45/47
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Baz en P. Muñiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en L. Keppenne, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Axstores AB, voorheen Åhléns AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Fohlin en U. Käll, vervolgens U. Käll en T. Wetterlundh, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2008) 6317 definitief van de Commissie van 3 november 2008 waarbij met betrekking tot de invoer van textielproducten die als van oorsprong uit Jamaica waren aangegeven, wordt vastgesteld dat de van verzoekster niet-geïnde invoerrechten moeten worden nageheven en dat er geen sprake is van een bijzonder geval dat de kwijtschelding van deze rechten rechtvaardigt (zaak REM 03/07)

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-449/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  17 februari 2006  — Commissie tegen Trends e.a. ( Arbitragebeding — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Beroep gericht tegen vennoten van vennootschap )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/22

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 februari 2006 — Commissie tegen Trends e.a.
   (Zaak T-449/04) (1)

   („Arbitragebeding - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Beroep gericht tegen vennoten van vennootschap”)
   (2006/C 108/40)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia, gemachtigde, bijgestaan door M. Bra, K. Kapoutzidou en S. Chatzigiannis, advocaten)

      Verweerders: Transport Environment Development Systems (Trends) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat), Marios Kontaratos (Athene), Anastasios Tillis (Neo Irakleio, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat), Georgios Argyrakos (Athene), Konstantinos Petrakis (Cholargos, Griekenland) en Fotini Koutroumpa (Glyfada, Griekenland)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek van de Commissie strekkende tot veroordeling van verweerders tot terugbetaling van de financiële bijdrage die de Europese Gemeenschap teveel heeft uitgekeerd met betrekking tot twee in het kader van de uitvoering van het communautaire programma „Telematics systems in the area of transport” gesloten overeenkomsten.
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het gericht is tegen Tillis, Kontaratos, Argyrakos, Petrakis en Koutroumpa.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsook de kosten van Tillis die betrekking hebben op zijn exceptie van niet-ontvankelijkheid.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-358/05: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/54/EG — Interne markt voor elektriciteit — Niet-uitvoering binnen voorgeschreven termijn)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/6

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-358/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/54/EG - Interne markt voor elektriciteit - Niet-uitvoering binnen voorgeschreven termijn)
   (2007/C 183/09)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen gestelde termijn van bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten (PB L 176, blz. 37)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak C-679/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc., voorheen Dimon, Inc., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-41/05, Alliance One International, Inc., voorheen Dimon Inc./Europese Commissie

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/20

         Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc., voorheen Dimon, Inc., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-41/05, Alliance One International, Inc., voorheen Dimon Inc./Europese Commissie
   (Zaak C-679/11 P)
   2012/C 73/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Alliance One International, Inc. (voorheen Dimon, Inc.) (vertegenwoordigers: M Odriozola, A Vide, lawyers)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 12 oktober 2011 in zaak T-41/05 vernietigen voor zover het de middelen inzake een kennelijke beoordelingsfout bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1), ontoereikende motivering en schending van het beginsel van gelijke behandeling afwijst door te beslissen dat Alliance One International, Inc., voorheen Dimon, Inc. hoofdelijk aansprakelijk was;

               —

               de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2004 in zaak COMP/C.39.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje — nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op rekwirante, en de aan rekwirante opgelegde boete bijgevolg verlagen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Alliance One International, Inc., voorheen Dimon, Inc., (hierna: „rekwirante”) verzoekt het Hof eerbiedig om: i) het arrest van het Gerecht van 12 oktober 2011 in zaak T-41/05 te vernietigen voor zover Alliance One International, Inc. („AOI”), voorheen Dimon Inc., („Dimon”) daarbij hoofdelijk aansprakelijk is gesteld voor de inbreuk begaan door Agroexpansión; ii) de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2004 in de zaak COMP/C.38.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje — nietig te verklaren voor zover deze betrekking heeft op rekwirante, en om de aan rekwirante opgelegde boete bijgevolg te verlagen; en iii) de Commissie te verwijzen in de kosten.

               2)

               Ten eerste stelt rekwirante dat de Commissie en het Gerecht artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 onjuist hebben toegepast door AOI aansprakelijk te stellen voor de inbreuk begaan door Agroexpansión. Rekwirante voert aan dat het Gerecht haar rechten van verdediging en artikel 296 VWEU heeft geschonden door in het arrest (en dus ex post facto) de redenering betreffende de in de beschikking van de Commissie toegepaste bewijsstandaard te specificeren. Rekwirante stelt bijgevolg dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de vaststelling van de methode voor aansprakelijkstelling, met name door een methode van dubbele grondslag te kiezen die ertoe diende om ondernemingen te discrimineren naargelang van de kans van slagen van hun beroep, maar anderszins geen richtsnoer verschafte. Bovendien kon het Gerecht niet buiten beschouwing laten dat de Commissie in gebreke is gebleven om haar stellingen met betrekking tot het ontbreken van een verweer in de beschikking te onderbouwen.

               3)

               Ten tweede ontneemt het arrest van het Gerecht rekwirante haar rechten ontleend aan de algemene beginselen van EU-recht en de rechten verankerd in het EVRM en het Handvest van de grondrechten, dat thans deel uitmaakt van het Verdrag van Lissabon en dus volledig als primair recht geldt.

               4)

               Ten derde bevestigt het Gerecht weliswaar dat rekwirante niet aansprakelijk kon worden gesteld voor de inbreuk begaan door Agroexpansión met betrekking tot de periode vóór 18 november 1997, maar laat het na om de noodzakelijke gevolgen te trekken uit de fout van de Commissie en staat het een ongelijke behandeling van rekwirante toe. Ten eerste stelt rekwirante dat het basisbedrag van de boete slechts met 30 % had mogen worden vermeerderd, om Dimon niet ongelijk te behandelen ten aanzien van de andere adressaten van de beschikking. Ten tweede stelt rekwirante eerbiedig dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij het in aanmerking nemen van Dimon’s omzet in 2003 ter rechtvaardiging van de vermeerdering van het basisbedrag van de boete op basis van de vijfde alinea van punt 1A van de richtsnoeren van 1998.

               5)

               Ten slotte stelt rekwirante eerbiedig dat zij erop mocht vertrouwen dat zij in aanmerking zou komen voor een vermindering van de boete op grond van het derde streepje van punt B, lid 3, van de richtsnoeren van 1998 voor de berekening van geldboeten. In dit opzicht heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door (i) te oordelen dat er in de onderhavige zaak geen verzachtende omstandigheden voorhanden waren wegens de aard van de inbreuk; en (ii) het argument van de Commissie te aanvaarden dat rekwirante reeds een verzachtende omstandigheid had genoten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak F-100/14: Beroep ingesteld op 29 september 2014 — ZZ e.a./Raad

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/41

         Beroep ingesteld op 29 september 2014 — ZZ e.a./Raad
   (Zaak F-100/14)
   (2014/C 448/52)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verklaring van niet-toepasselijkheid van artikel 7 van bijlage V en artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, en nietigverklaring van de besluiten tot intrekking van de vergoeding van reiskosten van de plaats van tewerkstelling naar de plaats van herkomst en tot afschaffing van de termijn wegens afstand

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               artikel 7 van bijlage V en artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut onwettig verklaren;

               —

               het besluit om verzoekers vanaf 2014 niet langer de termijn wegens afstand en de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten te geven nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-248/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — Strafzaak tegen Rareș Doralin Nilaș, Sergiu-Dan Dascăl, Gicu Agenor Gânscă, Ana-Maria Oprean, Ionuț Horea Baboș (Richtlijn 2004/39/EG — Markten voor financiële instrumenten — Artikel 4, lid 1, punt 14 — Begrip „gereglementeerde markt” — Vergunning — Vereisten inzake werking — Markt waarvan rechtsvorm niet wordt gepreciseerd maar die na fusie wordt beheerd door rechtspersoon die tevens gereglementeerde markt beheert — Artikel 47 — Geen inschrijving op lijst van gereglementeerde markten — Richtlijn 2003/6/EG — Werkingssfeer — Marktmanipulaties)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — Strafzaak tegen Rareș Doralin Nilaș, Sergiu-Dan Dascăl, Gicu Agenor Gânscă, Ana-Maria Oprean, Ionuț Horea Baboș
   (Zaak C-248/11) (1)

   (Richtlijn 2004/39/EG - Markten voor financiële instrumenten - Artikel 4, lid 1, punt 14 - Begrip „gereglementeerde markt” - Vergunning - Vereisten inzake werking - Markt waarvan rechtsvorm niet wordt gepreciseerd maar die na fusie wordt beheerd door rechtspersoon die tevens gereglementeerde markt beheert - Artikel 47 - Geen inschrijving op lijst van gereglementeerde markten - Richtlijn 2003/6/EG - Werkingssfeer - Marktmanipulaties)
   2012/C 133/18
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in de strafzaak

   Rareș Doralin Nilaș, Sergiu-Dan Dascăl, Gicu Agenor Gânscă, Ana-Maria Oprean, Ionuț Horea Baboș

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Cluj — Uitlegging van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB L 145, blz. 1), en met name artikel 4, lid 1, punt 14, de artikelen 9 tot en met 14 en artikel 47 daarvan — Definitie van het begrip „gereglementeerde markt” — Gelding voor de beurs Rasdaq valt, een secundaire markt voor financiële instrumenten die niet door de bevoegde autoriteit is toegelaten, maar wordt beheerd door de beurs van Boekarest, die als gereglementeerde markt is toegelaten — Toepasselijke rechtsregeling — Strafbaar feit van marktmanipulatie

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, punt 14, van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat een markt voor financiële instrumenten die niet aan de vereisten van titel III van die richtlijn voldoet niet valt onder het begrip „gereglementeerde markt” zoals gedefinieerd in die bepaling, ook al is de exploitant ervan gefuseerd met de exploitant van een dergelijke gereglementeerde markt.

               2)

               Artikel 47 van richtlijn 2004/39, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/44, moet aldus worden uitgelegd dat de inschrijving van een markt op de in dit artikel bedoelde lijst van gereglementeerde markten geen voorwaarde is voor de kwalificatie van die markt als gereglementeerde markt in de zin van deze richtlijn.

      (1)  PB C 252 van 27.08.2011.


title: Zaak T-430/12: Beroep ingesteld op 2 oktober 2012 — Heinrich/BHIM — Commissie (European Network Rapid Manufacturing)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/37

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2012 — Heinrich/BHIM — Commissie (European Network Rapid Manufacturing)
   (Zaak T-430/12)
   2012/C 355/77
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Heinrich Beteiligungs GmbH (Witten, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Theis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 juli 2012 in zaak R 793/2011-1 te vernietigen;

               —

               verweerder in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het beeldmerk met de woordelementen „European Network Rapid Manufacturing” voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 12, 17 en 42 — Gemeenschapsmerk nr. 7 407 968

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Europese Commissie

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: Het beeldmerk bootst het Europese embleem uit heraldiek oogpunt na.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het beeldmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 6ter, lid 1, sub a, van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom


title: Zaak C-659/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 13 december 2013 — C & J Clark International Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/8

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 13 december 2013 — C & J Clark International Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
      (Zaak C-659/13)
      (2014/C 71/14)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      First-tier Tribunal (Tax Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: C & J Clark International Ltd

         Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 (1) van de Raad ongeldig voor zover zij een schending vormt van de artikelen 2, lid 7, sub b, en 9, lid 5, van de basisantidumpingverordening [verordening (EG) nr. 384/96van de Raad (2)], nu de Commissie de verzoeken om als marktgericht bedrijf te worden behandeld of om een individuele behandeling te verkrijgen van de uitvoerende producenten in China en Vietnam die niet overeenkomstig artikel 17 van de basisantidumpingverordening in de steekproef waren opgenomen, niet heeft onderzocht?

                  2)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad ongeldig voor zover zij een schending vormt van artikel 2, lid 7, sub c, van de basisantidumpingverordening [verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad], nu de Commissie niet binnen drie maanden na aanvang van het onderzoek van de verzoeken om als marktgericht bedrijf te worden behandeld van de uitvoerende producenten in China en Vietnam die niet overeenkomstig artikel 17 van de basisantidumpingverordening in de steekproef waren opgenomen, een vaststelling heeft gedaan?

                  3)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad ongeldig voor zover zij een schending vormt van artikel 2, lid 7, sub c, van de basisantidumpingverordening [verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad], nu de Commissie niet binnen drie maanden na aanvang van het onderzoek van de verzoeken om als marktgericht bedrijf te worden behandeld van de uitvoerende producenten in China en Vietnam die overeenkomstig artikel 17 van de basisantidumpingverordening in de steekproef waren opgenomen, een vaststelling heeft gedaan?

                  4)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad ongeldig voor zover zij een schending vormt van de artikelen 3, 4, lid 1, 5, lid 4, en 17 van de basisantidumpingverordening [verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad], nu onvoldoende producenten uit de bedrijfstak van de Gemeenschap mee hebben gewerkt voor een geldige beoordeling van de schade, en dus het causale verband, door de Commissie?

                  5)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad ongeldig voor zover zij een schending vormt van artikel 3, lid 2, van de basisantidumpingverordening [verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad] en van artikel 253 EG, nu uit het onderzoeksdossier is gebleken dat de schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap beoordeeld is op basis van gebrekkige gegevens en de verordening niet toelicht waarom dit bewijsmateriaal is genegeerd?

                  6)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad ongeldig voor zover zij een schending vormt van artikel 3, lid 7, van de basisantidumpingverordening [verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad], nu de gevolgen van andere bekende schadeveroorzakende factoren niet duidelijk zijn onderscheiden van de effecten van de vermeende invoer met dumping?

                  7)

                  In hoeverre kunnen de rechterlijke instanties van de lidstaten met een beroep op de uitlegging van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad door het Hof van Justitie in het kader van de zaken Brosmann, C-249/10 P, en Zhejiang Aokang, C-247/10 P, verklaren dat rechten niet wettelijk verschuldigd waren in de zin van artikel 236 van het communautair douanewetboek [verordening (EEG) nr. 2913/92 (3) van de Raad] door bedrijven die, evenals verzoeksters in de zaken Brosmann en Zhejiang Aokang, niet in de steekproef waren opgenomen maar verzoeken hebben ingediend om als marktgericht bedrijf te worden behandeld of om een individuele behandeling te verkrijgen, die niet zijn onderzocht?

         (1)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).

         (3)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-388/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, The Incorporated Trustees of the National Council on Ageing (Age Concern England) / Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform (Richtlijn 2000/78 — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Discriminatie op grond van leeftijd — Ontslag wegens pensionering — Rechtvaardiging)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, The Incorporated Trustees of the National Council on Ageing (Age Concern England) / Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform
   (Zaak C-388/07) (1)

   (Richtlijn 2000/78 - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Discriminatie op grond van leeftijd - Ontslag wegens pensionering - Rechtvaardiging)
   2009/C 102/08
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, The Incorporated Trustees of the National Council on Ageing (Age Concern England)

      Verwerende partij: Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van de artikelen 2, lid 2, en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Werkingssfeer — Nationale bepalingen die werkgevers toestaan werknemers van 65 jaar of ouder wegens pensionering te ontslaan

      Dictum

               1)

               Een nationale regeling als die welke is vastgesteld in Regulation 3, Regulation 7, leden 4 en 5, en Regulation 30 van de Employment Equality (Age) Regulations 2006 valt binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep.

               2)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale maatregel die, zoals Regulation 3 van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde Regulations, geen nauwkeurige opsomming bevat van de doelstellingen die een afwijking van het principiële verbod van discriminatie op grond van leeftijd kunnen rechtvaardigen. Genoemd artikel 6, lid 1, biedt de mogelijkheid om van dat beginsel af te wijken enkel voor maatregelen die worden gerechtvaardigd door legitieme doelstellingen van sociaal beleid, zoals die in verband met het beleid op het gebied van de werkgelegenheid, de arbeidsmarkt of de beroepsopleiding. Het staat aan de nationale rechter na te gaan of de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, aan een dergelijk legitiem doel beantwoordt en of de nationale wetgevende of regelgevende autoriteiten, gelet op de beoordelingsvrijheid waarover de lidstaten op het gebied van sociaal beleid beschikken, terecht konden oordelen dat de gekozen middelen passend en noodzakelijk waren voor het bereiken van dat doel.

               3)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 biedt de lidstaten de mogelijkheid, in het kader van de nationale wetgeving te voorzien in bepaalde vormen van verschil in behandeling op grond van leeftijd, wanneer zij „objectief en redelijk” worden gerechtvaardigd door een legitiem doel, zoals het beleid op het terrein van de werkgelegenheid, de arbeidsmarkt of de beroepsopleiding, en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Het belast de lidstaten ermee, het legitieme karakter van het aangevoerde doel met een hoge bewijsdrempel vast te stellen. Er dient geen bijzonder belang te worden gehecht aan de omstandigheid dat de in artikel 6, lid 1, van de richtlijn gebruikte term „redelijk” niet voorkomt in artikel 2, lid 2, sub b, hiervan.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-556/08: Beroep ingesteld op 16 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/36

         Beroep ingesteld op 16 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-556/08)
   (2009/C 44/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en A.A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 20 oktober 2007 verstreken.

      (1)  PB L 255, blz. 22.


title: Zaak C-28/16: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Magyar Villamos Művek Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 2, 9, 26, 167, 168 en 173 — Aftrek van de voorbelasting — Belastingplichtige die zowel economische activiteiten als niet-economische activiteiten verricht — Holding die diensten om niet verricht voor haar dochterondernemingen)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/12

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Magyar Villamos Művek Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Zaak C-28/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 2, 9, 26, 167, 168 en 173 - Aftrek van de voorbelasting - Belastingplichtige die zowel economische activiteiten als niet-economische activiteiten verricht - Holding die diensten om niet verricht voor haar dochterondernemingen))
   (2017/C 112/17)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Magyar Villamos Művek Zrt.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Dictum

   De artikelen 2, 9, 26, 167, 168 en 173 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat de inmenging van een holding als in het hoofdgeding aan de orde in het beheer van haar dochterondernemingen geen „economische activiteit” in de zin van die richtlijn is wanneer de holding haar dochters noch de prijs van de diensten die zij heeft betrokken in het belang van de gehele groep van ondernemingen of in dat van bepaalde daarvan noch de belasting over de toegevoegde waarde daarover in rekening heeft gebracht, zodat een dergelijke holding geen recht heeft op aftrek van de voorbelasting over de betrokken diensten voor zover die verband houden met handelingen die buiten de werkingssfeer van die richtlijn vallen.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak T-445/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — ABB/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/39

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — ABB/Commissie
   (Zaak T-445/14)
   2014/C 303/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ABB Ltd (Zürich, Zwitserland) en ABB AB (Västerås, Zweden) (vertegenwoordigers: I. Vandenborre en S. Dionnet, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               artikel 1 van het bestreden besluit, waarin wordt vastgesteld dat verzoeksters hebben deelgenomen aan één enkele voortdurende inbreuk in de sector van de ondergrondse en/of onderzeese stroomkabels voor (zeer) hoge spanning, gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover deze vaststelling betrekking heeft op alle projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 110 kV (en niet alleen op projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 220 kV);

               —

               artikel 1 van het bestreden besluit, waarin wordt vastgesteld dat verzoeksters hebben deelgenomen aan één enkele voortdurende inbreuk in de sector van de ondergrondse en/of onderzeese stroomkabels voor (zeer) hoge spanning, gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover deze vaststelling betrekking heeft op alle toebehoren in verband met projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 110 kV (en niet alleen op toebehoren in verband met projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 220 kV);

               —

               artikel 1 van het bestreden besluit gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover daarin is vastgesteld dat verzoeksters vanaf 1 april 2000 aan de inbreuk hebben deelgenomen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun beroep verzoeken verzoeksters om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 in zaak AT.39610 — Stroomkabels.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft niet aan haar bewijsplicht voldaan en heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan door aan te nemen dat de inbreuk betrekking had op alle projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 110 kV, terwijl uit haar dossier duidelijk bleek dat niet alle projecten inzake stroomkabels met een spanning van minder dan 220 kV het voorwerp van de inbreuk uitmaakten.

               2.

               De Commissie heeft niet afdoende bewezen dat verzoeksters hebben deelgenomen aan een dergelijke inbreuk, die betrekking had alle projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 110 kV.

               3.

               De Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door aan te nemen dat de inbreuk betrekking had op alle toebehoren in verband met projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 110 kV, terwijl uit het dossier van de Commissie bleek dat de inbreuk enkel zag op toebehoren in verband met projecten inzake ondergrondse stroomkabels met een spanning van minstens 220 kV.

               4.

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat verzoeksters vanaf 1 april 2000 aan de inbreuk hadden deelgenomen.

               5.

               De Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en het vermoeden van onschuld geschonden door aan te nemen dat verzoeksters’ deelname aan de inbreuk een aanvang heeft genomen op de vroegst mogelijke datum.

               6.

               Het bestreden besluit is — in strijd met artikel 296 VWEU — ontoereikend gemotiveerd.


title: Beroep, op 11 december 1997 ingesteld door SUTES SpA en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-315/97)

text:
C 72/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door P. Severino             Beroep, op 11 december 1997 ingesteld door SUTES SpA
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 en andere tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                       (Zaak T-314/97)
                                                                                (Zaak T-315/97)
                         (98/C 72/37)
                                                                                (98/C 72/38)
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                Gemeenschappen is op 11 december 1997 beroep ingesteld
P. Severino, vertegenwoordigd door M. Tamburini, G. E.             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Cusumano en F. Colussi, advocaten te Milaan, domicilie             SUTES SpA, Union Beton, Triveneta Autotrasporti, Roiatti
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van laatstge-            Domenico, Autotrasporti Chiarcossi Srl, Pontra Srl, Ditta
noemde, rue de Wiltz 36.                                           Gualtieri Gianfranco, Udinese Trasporti Srl, Ater Coop.,
                                                                   Ecosystem Srl, Smistamento Merci e Portabagagli Scarl,
                                                                   Ditta Tavano Claudio, Trans Est Srl, Cooperativa Friulana
                                                                   Caricatori e Scaricatori, Ditta Manfreda Giovanni, Global-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                  trans, Autotrasporti Liberale Srl, Pecile SpA, All Transport
                                                                   Srl, Calligaro Luciano e Carlo Srl, Autotrasporti F.lli Val-
                                                                   secchi, Friulana Gas Srl, Autotrasporti Simcic Adriano
Ð het bestaan en de hoogte van zijn vordering op de                Snc, Car Express di Cantarutti Almo, Italsped Srl, Fau
     Commissie vast te stellen zoals bedoeld in ¹article 7º        Snc, Ditta Chiarcosso Sante, B.P. Transport Sas, Ditta Baz-
     van ¹Annexe Iº bij het contract dat aan het geding ten        zichetto Giorgio, Trans Friuli Srl, Ditta Bolzon Snc, Immo-
     grondslag ligt, de Commissie te veroordelen tot beta-         biliare Comuzzi Claudio Snc, Paulon Autotrasporti Srl,
     ling daarvan, inclusief de wettelijke rente, en haar te       Fratelli Zamboni Autotrasporti, vertegenwoordigd door C.
     verwijzen in de kosten van het geding.                        Mussato, advocaat te Udine, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Udine ten kantore van laatstgenoemde, via Dante 4.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoeker had met de Commissie een contract gesloten
(EU s&T FPJ n. ERB CIPI CT 950027), waarin werd                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
voorzien in de betaling van een ¹flat-rate amount determi-              1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
ned on the basis of . . . ECU 10 000 per year per bursary
holder in category 30º.
                                                                   Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
                                                                        voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
Aangezien in dit contract de bevoegdheid om kennis te                   (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
nemen van alle geschillen betreffende de uitvoering van dit             meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
contract bij de communautaire rechter werd neergelegd,                  betaling van de steun;
stelt verzoeker, die Italiaans recht van toepassing acht, het
onderhavige beroep wegens niet-nakoming in.
                                                                   Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen in de kosten te verwijzen.
Verzoeker stelt in dit verband dat, ofschoon hij van
5 februari 1996 tot en met 5 november 1997 als ¹bursary
holderº van categorie 30 werkzaam is geweest bij het               Middelen en voornaamste argumenten
Institute for Molecular Science te Okazaki (Japan) en
ondanks herhaalde verzoeken aan de Commissie, deze
hem in bovengenoemd contract voorzien ¹flat-rate                   De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
amountº nooit heeft uitbetaald, een bedrag waarop hij              die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
recht meent te hebben over het tijdvak van 21 maanden              missie (1).
gedurende welke hij van de studiebeurs gebruik heeft
gemaakt.                                                           (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.


title: Zaak T-458/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2007 — Au Lys de France/Commissie ( Mededinging — Machtpositie — Aanbesteding van levering van locaties voor exploitatie van winkels op luchthaven Roissy-Charles-de-Gaulle door exploitant Aéroports de Paris — Afwijzing van klacht — Beroep tot nietigverklaring — Geen communautair belang )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2007 — Au Lys de France/Commissie
   (Zaak T-458/04) (1)

   („Mededinging - Machtpositie - Aanbesteding van levering van locaties voor exploitatie van winkels op luchthaven Roissy-Charles-de-Gaulle door exploitant Aéroports de Paris - Afwijzing van klacht - Beroep tot nietigverklaring - Geen communautair belang’)
   (2007/C 199/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Au Lys de France SA (Raincy, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Lesourd, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver en O. Beynet, vervolgens P. Oliver, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Aéroports de Paris (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H. Calvet en O. Billard, advocaten)
   Onderwerp
   Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 17 september 2004 waarbij aan de door verzoekster tegen de openbare onderneming Aéroports de Paris wegens schending van artikel 82 EG ingediende klacht geen gevolg is gegeven (zaak COMP/D3/38.666 Au Lys de France/Aéroports de Paris)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Au Lys de France SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak T-139/99: Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door vennootschap Alsace International Car Services (A.I.C.S.) tegen Europees Parlement

text:
28.8.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/39
Tot staving van dit beroep stellen verzoekers:                           — de bestreden handeling nietig te verklaren;
— schending van de artikelen 2, sub a en b, 3, sub a, 8, 9, 13,
    14 en 15 van de Regeling, alsmede schending van algemene             — het Europees Parlement krachtens artikel 215, tweede
    rechtsbeginselen, zoals het gelijkheidsbeginsel, discrimi-                alinea, EEG-Verdrag te veroordelen om aan de vennoot-
    natieverbod en het evenredigheidsbeginsel. Volgens ver-                   schap A.I.C.S. een bedrag van 1 miljoen FF aan schadever-
    zoekers zijn hun contracten in werkelijkheid contracten                   goeding te betalen.
    voor onbepaalde tijd na een tweede verlenging van hun
    krachtens artikel 2, sub a, van de Regeling gesloten con-
    tract van tijdelijk functionaris;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
— schending van de artikelen 10, eerste alinea, en 12 van de
    Regeling, alsmede schending van het zorgvuldigheids- en
    het vertrouwensbeginsel. Door haar optreden schendt de
    Commissie het dienstbelang en belast zij verzoekers’                 Verzoekster, een onderneming die voertuigen met chauffeur
    loopbaan;                                                            verhuurt, heeft ingeschreven op een aanbesteding voor particu-
                                                                         liere diensten voor het personenvervoer over de weg met
                                                                         motorvoertuigen en minibussen met chauffeur in de agglome-
— schending van de artikelen 47, lid 2, sub a, en 74, lid 2,             ratie Straatsburg van de plaats van aankomst (stations, luchtha-
    sub a, van de Regeling, alsmede van het rechtsbeginsel dat           vens) naar de arbeidsplaats en omgekeerd binnen straal
    een bestuurshandeling op wettige, geoorloofde en relevante           van 20 kilometer rondom de gebouwen van het Europees
    gronden moet berusten, zonder dwaling feitelijk en rech-             Parlement (aanbesteding nr. 99/S 18-8765/FR lot 1).
    tens. Door de bestreden besluiten vast te stellen en op
    23 maart 1999 de beëindiging van de contractsverhoudin-
    gen per 30 juni 1999 mee te delen, zijn in de toepasselijke
    bepalingen vastgestelde voorwaarden niet in acht geno-               Bij brief van 7 april 1999 (bestreden handeling) deelde de
    men, omdat een contract van onbepaalde tijd slechts kan              directeur-generaal Administratie van het Europees Parlement
    worden opgezegd met inachtneming van een opzeggings-                 verzoekster mede, dat haar offerte niet was aanvaard. Tijdens
    termijn.                                                             een persoonlijk onderhoud met de directeur-generaal Admini-
                                                                         stratie van het Parlement op 13 april 1999 meende verzoek-
                                                                         sters directeur te begrijpen, dat het Europees Parlement het
(1) Zaak T-117/99.                                                       contract met een concurrente, de Coopérative Taxi 13, had
                                                                         verlengd. Bij brieven van 15 en 19 april 1999 deed verzoekster
                                                                         een aantal inlichtingen betreffende de Franse wetgeving op het
                                                                         gebied van het taxibedrijf toekomen. Bij brief van 4 mei 1999
                                                                         aan verzoekster verklaarde de directeur-generaal Administratie
                                                                         van het Europees Parlement dat alle regelingen en procedures
                                                                         betreffende de overheidsopdrachten voor diensten in acht
                                                                         waren genomen.
Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door vennootschap
Alsace International Car Services (A.I.C.S.) tegen Europees
                             Parlement                                   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster:
                         (Zaak T-139/99)                                 — de voorwaarden waaronder het Europees Parlement naar
                                                                              alle waarschijnlijkheid het contract met de concurrente
                         (1999/C 246/78)                                      heeft gesloten, zijn onregelmatig: de eventueel met de
                                                                              Coopérative Taxi 13 of enig ander taxibedrijf gesloten
                                                                              overeenkomst is in strijd met de Franse wetgeving op het
                                                                              taxibedrijf, en levert een discriminatie op ten nadele van de
                          (Procestaal: Frans)                                 exploitanten van huurauto’s die hadden ingeschreven in
                                                                              het kader van voornoemde aanbesteding;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 juni 1999 beroep ingesteld tegen Europees
Parlement door vennootschap Alsace International Car Ser-                — de wijze waarop het Parlement de prijs voor de diensten
vices (A.I.C.S.), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk), vertegen-             bij wege van overeenkomst heeft vastgesteld, is niet in
woordigd door C. Imbach en A. Dissler, advocaten te                           overeenstemming met de voorschriften van de Franse
Straatsburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                      wetgeving;
kantore van M. Campus-Leclerc, advocaat aldaar, avenue
Gaston Diderich 117.
                                                                         — het Europees Parlement heeft het discriminatieverbod
                                                                              geschonden, dat als een fundamenteel beginsel van het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           gemeenschapsrecht wordt beschouwd.
— vast te stellen dat de motivering voor de afwijzing van de
    inschrijving van de vennootschap A.I.C.S. discriminerend
    is en in strijd is met het discriminatieverbod en dat als een
    beginsel van het gemeenschapsrecht wordt beschouwd;


title: Beroep, op 30 december 1997 ingesteld door Union française de l'express (UFEX) en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-613/97)

text:
C 72/22               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
Beroep, op 30 december 1997 ingesteld door Union fran-             kosten (met name ontwikkelingskosten en alternatieve kos-
cËaise de l'express (UFEX) en andere tegen Commissie van           ten) besparen, die door de belastingbetaler worden gedra-
                de Europese Gemeenschappen                         gen met het enkele doel de overheidsonderneming de mid-
                       (Zaak T-613/97)                             delen ter beschikking te stellen die zij nodig heeft om haar
                                                                   opdracht van openbare postdienst in het kader van een
                         (98/C 72/49)                              wettelijk monopolie te vervullen, een opdracht die haar op
                                                                   de markt van expresbestellingen werkzame privaatrechte-
                                                                   lijke dochtervennootschap geenszins heeft.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   Verder stellen verzoeksters dat de Commissie:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 30 december 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 Ð een aantal fundamentele beginselen van Gemeen-
door Union francËaise de l'express (UFEX), gevestigd te                 schapsrecht in verband met de toegang tot de informa-
Roissy (Frankrijk), de vennootschap DHL International,                  tie, het recht van verweer en het recht om te worden
gevestigd te Roissy (Frankrijk), de vennootschap Federal                gehoord in het kader van artikel 93, lid 2, van het EG-
Express International (Frankrijk), gevestigd te Gennevil-               Verdrag heeft geschonden;
liers (Frankrijk) en de vennootschap Crie, gevestigd te
AsnieÁres (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Morgan
                                                                   Ð de in artikel 190 van het EG-Verdrag bedoelde motive-
de Rivery, advocaat te Parijs, en J. Derenne, advocaat te
                                                                        ringsplicht niet is nagekomen; en
Brussel en te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, avenue
Guillaume 62.                                                      Ð de bestreden beschikking heeft gebaseerd op een aantal
                                                                        materieÈle onjuistheden en kennelijk verkeerde beoorde-
                                                                        lingen van de feiten.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     van 1 oktober 1997 betreffende de steun die Frankrijk
     aan SFMI-Chronopost zou hebben verleend.
                                                                   Beroep, op 2 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
Middelen en voornaamste argumenten                                 Fabris Carlo & C. snc tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-1/98)
UFEX en drie in de sector expresbestellingen werkzame
vennootschappen komen op tegen de afwijzing door de                                          (98/C 72/50)
Commissie van hun klacht tegen de door La Poste aan
haar dochtervennootschap SocieÂteÂ francËaise de messagerie                             (Procestaal: Italiaans)
internationale (SFMI) verleende logistieke en commercieÈle
bijstand in de vorm van met name terbeschikkingstelling
van alle postkantoren, personeelsleden en materieel van de         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
post, bevoorrechte douanebehandeling, toekenning van               Gemeenschappen is op 2 januari 1998 beroep ingesteld
gunstige financieÈle voorwaarden, en reclame en werving            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
voor SFMI. In hun in het kader van artikel 93, lid 2, van          de vennootschap Fabris Carlo & C. snc, vertegenwoordigd
het EG-Verdrag ingediende opmerkingen hadden verzoek-              door C. Mussato, advocaat te Udine, domicilie gekozen
sters bovendien bezwaar gemaakt tegen het gebruik van              hebbende te Udine ten kantore van laatstgenoemde, via
het beeldmerk van La Poste, de mogelijkheid om bood-               Dante 4.
schappen uit te zenden over Radio France, een mogelijk-
heid die geen enkele onderneming heeft, de vrijstelling van
zegelrechten en de overdracht aan SFMI van de voordelen            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
van de gedeeltelijke vrijstelling van La Poste van de belas-
ting over de salarissen, alsmede van het voordeel van de
                                                                   Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
aan La Poste verleende douaneprivilegies.
                                                                        1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
In het onderhavige beroep stellen zij dat de Commissie             Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
niet van de werkingssfeer van artikel 92 van het EG-Ver-                voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
drag kan uitsluiten maatregelen die door een overheidson-               (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
derneming met een wettelijk monopolie inzake de gewone                  meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
post worden genomen ten voordele van haar privaatrech-                  betaling van de steun;
telijke dochteronderneming die werkzaam is op de voor
mededinging openstaande markt van internationale expres-
bestellingen. Deze maatregelen zouden als steun moeten             Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
worden aangemerkt omdat zij de dochtervennootschap                      schappen in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-348/05 INTP: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2009 — JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat/Raad ( Procedure — Uitlegging van arrest )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2009 — JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat/Raad
   (Zaak T-348/05 INTP)
   („Procedure - Uitlegging van arrest”)
   2009/C 205/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (Kirovo-Chepetsk, Rusland) (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Talabér-Ritz en H. van Vliet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om uitlegging van het arrest van het Gerecht van 10 september 2008 (T-348/05).

      Dictum

               1)

               Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 10 september 2008, JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat/Raad (T-348/05), wordt aldus uitgelegd dat verordening (EG) nr. 945/2005 van de Raad van 21 juni 2005 tot wijziging van verordening (EG) nr. 658/2002 tot instelling van het definitieve antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en tot wijziging van verordening (EG) nr. 132/2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op ammoniumnitraat uit onder andere Oekraïne, naar aanleiding van een gedeeltelijk herzieningsonderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96, nietig wordt verklaard voor zover zij JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat betreft.

               2)

               JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.

               3)

               De minuut van het onderhavige arrest wordt aan de minuut van het geïnterpreteerde arrest gehecht. In margine van de minuut van laatstgenoemd arrest wordt aantekening gedaan van het onderhavige arrest.


title: Doorhaling van zaak C-314/04

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Doorhaling van zaak C-314/04 (1)

   (2005/C 106/47)

      (Procestaal: Spaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-314/04 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana [Spanje] om een prejudiciële beslissing): Ricardo Manuel Torres Aucejo tegen Fondo de Garantía Salarial.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in de cassatieprocedure van Farmitalia Carlo Erba Srl (Zaak C-392/97)

text:
C 41/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.2.98
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en           Artikel 5 onder a), van Verordening (EEG) nr. 2137/85
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G.          van de Raad van 25 juli 1985 tot instelling van Europese
Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op            economische samenwerkingsverbanden (EESV), moet
18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             aldus worden uitgelegd, dat de naam van een EESV de
luidt als volgt:                                                   woorden ¹Europees economisch samenwerkingsverbandº
                                                                   of de afkorting ¹EESVº moet vermelden, terwijl de ove-
1. Het loutere feit dat een stof rechtstreeks of onrecht-          rige elementen die deze naam moet bevatten, kunnen wor-
     streeks in een industrieel productieproces is opgeno-         den voorgeschreven door de bepalingen van intern recht
     men, betekent niet dat deze stof niet onder het begrip        die toepasselijk zijn in de staat waar het samenwerkings-
     afvalstof valt in de zin van artikel 1, onder a), van         verband zijn zetel heeft.
     Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
     betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn       (1) PB C 74 van 8.3.1997.
     91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.
2. De artikelen 5, tweede alinea, en 189, derde alinea,
     van het EEG-Verdrag, alsmede Richtlijn 91/156/EEG
     houden in, dat de lidstaat tot wie de richtlijn is gericht,
     zich tijdens de in de richtlijn vastgestelde omzettings-
     termijn dient te onthouden van de vaststelling van            Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 juni 1997 om
     bepalingen die de verwezenlijking van het door de             een prejudicieÈle beslissing in de cassatieprocedure van
     richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in het                                Farmitalia Carlo Erba Srl
     gedrang zouden brengen.                                                              (Zaak C-392/97)
                                                                                (98/C 41/14)
(1) PB C 180 van 22.6.1996.
                                                                   Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 17 juni
                                                                   1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                   18 november 1997, in de cassatieprocedure van Farmitalia
                                                                   Carlo Erba Srl het Hof van Justitie van de Europese
                  ARREST VAN HET HOF                               Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                        (Vijfde Kamer)                             over de navolgende vragen:
                    van 18 december 1997
                                                                   1. Vereist artikel 3, onder b) van Verordening (EEG)
in zaak C-402/96 (verzoek van het Oberlandesgericht                     nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 (1) dat het
Frankfurt am Main om een prejudicieÈle beslissing): geding              product waarvoor om afgifte van een beschermingscer-
betreffende de inschrijving in het handelsregister van de               tificaat wordt verzocht, in de vergunning voor het als
onderneming in oprichting European Information                          geneesmiddel in de handel brengen, als ¹werkzaam
Technology Observatory, Europäische Wirtschaftliche                     bestanddeelº is vermeld?
                   Interessenvereinigung (1)
(Europees economisch samenwerkingsverband Ð Handels-                    Is derhalve niet voldaan aan artikel 3, onder b), wan-
                             naam)                                      neer in de betrokken vergunning als ¹werkzaam
                          (98/C 41/13)                                  bestanddeelº eÂeÂn bepaald zout van een werkzame stof
                                                                        is vermeld, maar aanspraak wordt gemaakt op afgifte
                      (Procestaal: Duits)                               van een beschermingscertificaat voor de vrije base en/
                                                                        of voor andere zouten van de werkzame stof?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     2. Indien de vragen onder 1 ontkennend worden beant-
                                                                        woord:
In zaak C-402/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-
landesgericht Frankfurt am Main (Duitsland), in het                     Volgens welke criteria wordt beoordeeld, of het pro-
aldaar aanhangig geding betreffende de inschrijving in het              duct in de zin van artikel 3, onder a, door een basisoc-
handelsregister van de onderneming in oprichting                        trooi wordt beschermd, wanneer aanspraak wordt
European Information Technology Observatory, Europä-                    gemaakt op afgifte van een beschermingscertificaat
ische Wirtschaftliche Interessenvereinigung, betreffende                voor de vrije base van een werkzame stof, met inbegrip
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 5,          van willekeurige zouten hiervan, maar het basisoctrooi
onder a), van Verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad                 in zijn octrooiaanspraken enkel de vrije base van die
van 25 juli 1985 tot instelling van Europese economische                werkzame stof, en in een uitvoeringsvoorbeeld boven-
samenwerkingsverbanden (EESV) (PB L 199 van                             dien eÂeÂn enkel zout van die vrije base vermeldt; Is de
31.7.1985, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-              formulering van de aanspraak van het basisoctrooi of
steld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident,               het beschermingsgebied ervan doorslaggevend?
M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O.
Edward en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:           (1) PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.
A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 december 1997
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-466/09: Arrest van het Gerecht van 5 juli 2012 — Comercial Losan/BHIM — McDonald’s International Property (Mc. Baby) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Mc. Baby — Ouder gemeenschapsbeeldmerk Mc Kids. always quality. always fun! — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/16

         Arrest van het Gerecht van 5 juli 2012 — Comercial Losan/BHIM — McDonald’s International Property (Mc. Baby)
   (Zaak T-466/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Mc. Baby - Ouder gemeenschapsbeeldmerk Mc Kids. always quality. always fun! - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 243/30
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comercial Losan, SLU (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Vela Ballesteros, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: McDonald’s International Property Co. Ltd (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 september 2009 (zaak R 1706/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen McDonald’s International Property Co. Ltd en Comercial Losan, SLU

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Comercial Losan, SLU wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.