title: Zaak T-279/03: Beroep, op 5 augustus 2003 ingesteld door Galileo International Technology LLC en 13 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.10.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 251/15
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van ver-             Beroep, op 5 augustus 2003 ingesteld door Galileo
      weerder van 30 april 2003 (zaak R 913/2001-4) te ver-             International Technology LLC en 13 anderen tegen
      nietigen;                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-279/03)
—     verweerder      te gelasten, in oppositieprocedure
      nr. B 288680 te beslissen met inachtneming van de                                         (2003/C 251/29)
      rechtsopvatting van de beslissende rechter;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen is op 5 augustus 2003 beroep ingesteld
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Aanvraagster van het           ECI TELECOM LTD.                         Galileo International Technology LLC en 13 anderen, verte-
merk:                                                                   genwoordigd door C. Delcorde, J.-N. Louis, J.-A. Delcorde en
                                                                        S. Maniatopoulos, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Aangevraagde merk:             Woordmerk „Hi-FOCuS” voor                Luxemburg.
                               waren en diensten van de
                               klassen 9 en 38 — aanvraagnr.
                               1 338 029
Houder van het opposi-         Verzoekster                              Verzoeksters concludeert dat het het Gerecht behage:
tiemerk of -teken:
Oppositiemerk of -teken:       Duits         merk        „FOCUS”
                               (nr. 394 07 564) voor waren en
                               diensten van de klassen 3, 5, 6, 7,      —    de Commissie te verbieden om de term „Galileo” te
                               8, 9, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24,             gebruiken in verband met het project inzake een radio-
                               25, 26, 28, 29, 30, 33, 34, 38,               navigatiesysteem per satelliet, en om nog langer — direct
                               39, 41 en 42                                  of indirect — derden ertoe te bewegen die term in het
Beslissing       oppositie-    Afwijzing van de oppositie                    kader van datzelfde project te gebruiken en om enige
afdeling:                                                                    manier aan het gebruik van deze term door een derde
                                                                             deel te nemen;
Beslissing    kamer     van    Verwerping van het beroep
beroep:
Middelen:                      —     In de oppositieprocedure is
                                     voldoende bewijs van het           —    de Commissie te veroordelen aan verzoeksters, die geza-
                                     oudere recht van verzoekster            menlijk en solidair optreden, 50 miljoen euro als vergoe-
                                     overgelegd;                             ding voor de geleden materiële schade te betalen;
                               —     schending van verzoeksters
                                     rechten van de verdediging;
                                                                        subsidiair,
                               —     schending van verzoeksters
                                     recht op een eerlijk proces;
                               —     schending van artikel 42                —     indien de Commissie de term „Galileo” zou blijven
                                     van     verordening      (EG)                 gebruiken, haar te veroordelen aan verzoeksters een
                                     nr. 40/94 (1) en regel 20,                    bedrag van 240 miljoen euro te betalen;
                                     lid 3, van verordening (EG)
                                     nr. 2868/95 (2).
                                                                             —     de Commissie te veroordelen aan verzoeksters met
                                                                                ingang van de datum van het onderhavige beroep
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993                    moratoire interesten te betalen, overeenkomend met
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                                 het referentiepercentage van de ECB, vermeerderd
(2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december                  met twee punten;
    1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
                                                                             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 251/16              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         18.10.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoeksters middelen en argumenten zijn dezelfde als die in
                                                                      zaak T-278/03 (Van Mannekus/Raad) zijn aangevoerd.
Verzoeksters, houders van verschillende merken en firmana-
men waarvan de term „Galileo” een wezenlijk element is, stel-
                                                                      (1) PB L 143, blz. 5.
len dat de Commissie door het gebruik van dezelfde term als
benaming voor het gemeenschapsproject inzake het Europese
systeem voor radionavigatie per satelliet, hun merkenrechten
heeft geschonden.
Het beroep is gebaseerd op artikel 288 EG. Verzoeksters stellen
dat er verwarringsgevaar bestaat, op grond dat er tussen de           Beroep, op 5 augustus 2003 ingesteld door Xanthippi
betrokken tekens, tussen de producten en diensten van ver-                     Liakoura tegen Raad van de Europese Unie
zoeksters en het voorwerp van het gemeenschapsproject, over-
eenkomst zou bestaan. Zij beroepen zich eveneens op het
beweerdelijk, onbillijk en onzorgvuldig gedrag van de                                          (Zaak T-281/03)
Commissie ten aanzien van hun rechten, en op een gestelde
schending van het evenredigheidsbeginsel.
                                                                                (2003/C 251/31)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                      Gemeenschappen is op 5 augustus 2003 beroep ingesteld
Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door Van                         tegen Raad van de Europese Unie door Xanthippi Liakoura,
 Mannekus & Co. B.V. tegen Raad van de Europese Unie                  wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. A. Martin, advo-
                                                                      caat.
                        (Zaak T-280/03)
                         (2003/C 251/30)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Duits)
                                                                      —     nietig te verklaren het besluit van de Raad van 5 mei
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                           2003 voorzover daarbij is geweigerd:
Gemeenschappen is op 8 augustus 2003 beroep ingesteld
tegen de Raad van de Europese Unie door Van
Mannekus & Co. B.V., gevestigd te Schiedam (Nederland), ver-                1.   om in het definitieve rapport voor de periode van
tegenwoordigd door H. Bleier, advocaat.                                          1 juli 1999 tot en met 30 juni 2001 in de algemene
                                                                                beoordeling de volgende vermelding te schrappen: „ik
                                                                                moedig haar aan om opnieuw de coördinatie en de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                              werkverdeling van het secretariaat voor haar rekening
                                                                                te nemen, hetgeen zij vroeger doeltreffend heeft
                                                                                gedaan”;
—    verordening (EG) nr. 986/2003 van de Raad van 5 juni
     2003 tot wijziging van de antidumpingmaatregelen die
     bij verordening (EG) nr. 360/2000 zijn vastgesteld ten                 2.   in hetzelfde rapport te vermelden „dat zij blijk geeft
     aanzien van doodgebrand (gesinterd) magnesiet uit de                        van arbeidsmobiliteit en op vele functies inzetbaar is”;
     Volksrepubliek China (1), nietig te verklaren;
                                                                      —     de Raad in de kosten te verwijzen.
—    de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij de bestreden verordening heeft de Raad op basis van een           Verzoekster komt op tegen de weigering van het TABG om in
gedeeltelijke tussentijdse herzieningsprocedure de aard van het       haar beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1999 tot
antidumpingsrecht op doodgebrand (gesinterd) magnesiet uit            en met 30 juni 2001 respectievelijk een zin te schrappen en er
de Volksrepubliek China gewijzigd.                                    een toe te voegen.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 30 maart 2000 in zaak C-435/98 P: S. K. Jouhki tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Aankondiging van vergelĳkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelĳkend onderzoek — Hogere voorziening kennelĳk niet-ontvankelĳk en ongegrond")

text:
C 163/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       10.6.2000
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Tweede kamer)                                    (1) vast te stellen dat de Franse Republiek
                        van 30 maart 2000                                      — door in artikel 3 van wet nr. 98-389 van 19.5.1998 (1)
                                                                                geen uitzondering te maken voor schade van minder
in zaak C-435/98 P: S. K. Jouhki tegen Commissie van de                            dan 500 Ecu;
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                               — door in artikel 8 van diezelfde wet te bepalen, dat de
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Aankondiging van                               distributeur van een gebrekkig product in elk geval
vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelijkend                           onder dezelfde voorwaarden aansprakelijk is als de
onderzoek — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk                         producent;
                           en ongegrond”)
                                                                               — door in de tweede alinea van artikel 13 van die wet te
                          (2000/C 163/09)                                          bepalen, dat de producent zich slechts op de in
                                                                                artikel 7, sub d en e, van de richtlijn genoemde exone-
                           (Procestaal: Fins)                                      ratiegronden kan beroepen wanneer hij aantoont dat
                                                                                hij de nodige maatregelen heeft getroffen om de
                                                                                schadelijke gevolgen van het gebrekkige product te
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         voorkomen;
                          dentie van het Hof)
                                                                               de krachtens artikel 9, artikel 3, lid 3, en artikel 7 van
In zaak C-435/98 P, S. K. Jouhki, verpleegster, wonende te                     richtlijn 85/374/EEG (2) op haar rustende verplichtingen
Pyhäjärvi (Finland), vertegenwoordigd door H. Ojala, advocaat                  niet is nagekomen;
te Oulu, betreffende een hogere voorziening tegen het arrest
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  (2) de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
schappen (Vierde kamer) van 16 september 1998, Jouh-                           verwijzen.
ki/Commissie (T-215/97, JurAmbt, blz. I-A-503 en blz. II-
1513), en strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: E. Paasivirta en F. Duvieusart-Clotu-              Middelen en voornaamste argumenten
che), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, G. Hirsch en                    — Schending van artikel 9 van richtlijn 85/374/EEG: De
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:                  richtlijn staat de lidstaten niet toe, ter zake van de franchise
R. Grass, op 30 maart 2000 een beschikking gegeven waarvan                     af te wijken van de tekst van artikel 9. Artikel 13 is geen
het dictum luidt als volgt:                                                    minimumclausule op grond waarvan de nationale wetgever
                                                                               ter zake van gebrekkige producten in een striktere ri-
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.                                      sicoaansprakelijkheid mag voorzien dan die waarin de
                                                                               richtlijn voorziet. Dit belet Frankrijk evenwel niet, zijn
2) Mevrouw Jouhki wordt verwezen in de kosten.                                 bepalingen inzake vrijwaring voor verborgen gebreken of
                                                                               inzake aansprakelijkheid voor onrechtmatige daad toe te
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                     passen op de door de richtlijn niet gedekte schade, zoals
                                                                               schade van minder dan 500 Ecu.
                                                                           — Schending van artikel 3, lid 3, van richtlijn 85/374/EEG:
                                                                               Artikel 8 van wet nr. 98-389 stelt de leverancier gelijk met
                                                                               de producent, terwijl volgens artikel 3, lid 3, van de
                                                                               richtlijn de leverancier slechts subsidiair aansprakelijk is,
Beroep, op 17 februari 2000 ingesteld door Commissie                           namelijk wanneer de producent onbekend is. Anders dan
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                              de Franse regering stelt, is dagvaarding van de leverancier,
                                 bliek                                         die daarop de producent in vrijwaring roept, niet hetzelfde
                                                                               als een rechtstreekse vordering van de gelaedeerde tegen
                           (Zaak C-52/00)                                      de producent. Artikel 3, lid 3, heeft tot doel, te voorkomen
                                                                               dat de leverancier ontijdig of verkeerdelijk wordt aange-
                          (2000/C 163/10)                                      sproken. De leverancier kan immers pas in geding worden
                                                                               gebracht nadat de consument hem de gelegenheid heeft
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     gegeven de naam en het adres van de producent mee te
op 17 februari 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                    delen. Bovendien kan met de rechtstreekse vordering
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                       tegen de producent in beginsel schadevergoeding worden
woordigd door M. Patakia en B. Mongin, leden van haar                          verkregen voor de rechter van de woonplaats van de
juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebben-                 verzoeker indien de gelaedeerde als een consument in de
de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                       zin van de artikelen 13 en 14 van het Verdrag van Brussel
Kirchberg.                                                                     kan worden beschouwd.


title: Zaak T-328/11: Arrest van het Gerecht van 24 april 2012 — Leifheit/BHIM (EcoPerfect) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EcoPerfect — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/19

         Arrest van het Gerecht van 24 april 2012 — Leifheit/BHIM (EcoPerfect)
   (Zaak T-328/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EcoPerfect - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 165/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Leifheit AG (Nassau, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Hasselblatt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: K. Klüpfel, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 maart 2011 (zaak R 1658/2010-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken EcoPerfect als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Leifheit AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-189/02: Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Ente per le Ville vesuviane tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.8.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 191/31
Houder van het oppo-           Diesel S.p.a.                                     2029/120 van 18 december 1986, en bijgevolg te
sitiemerk:                                                                       erkennen dat de Ente per le Ville vesuviane recht heeft op
                                                                                de definitieve toekenning van de tot op heden betaalde
                                                                                gedeelten van de bijstand en op ontvangst van het
Oppositiemerk in de op-        Italiaans        merk       „DIESEL”,
                                                                                resterende gedeelte van de financiering, dat op 13 decem-
positieprocedure:              nr. 686092, en gemeenschaps-
                                                                                ber 2000 is aangevraagd en nog niet is uitgekeerd;
                               merk „DIESEL” nr. 000743401,
                               voor waren van de klassen 7, 11
                               en 21 resp. 11 en 21                       —      de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
Beslissing oppositie-af-       afwijzing van de inschrijvingsaan-
deling:                        vraag
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Beslissing kamer van be-       verwerping van beroep van ver-
roep:                          zoekster
                                                                          Verzoekster in de onderhavige zaak, een openbare
Middelen:                      Geen enkele overeenstemming
                                                                          coöperatieve vereniging voor het behoud en de valorisatie van
                               tussen de twee merken en geen
                                                                          het monumentencomplex dat wordt gevormd door de Ville
                               enkel verwarrings- of associatie-
                                                                          Vesuviane van de 18de eeuw, komt op tegen beschikking
                               gevaar. Bovendien heeft opposan-
                                                                          nr. D(2002)810111 prot. 102504 van het Directoraat-gene-
                               te geen bewijs van een serieus
                                                                          raal Regionaal beleid van de Commissie van 13 maart 2002,
                               gebruik van het merk voor de
                                                                          waarbij de financiële bijstand, die aan verzoekster op grond
                               waren van de betrokken klassen
                                                                          van beschikking nr. C(86) 2029/120 van de Commissie van
                               geleverd.
                                                                          18 december 1986 door het Europees Fonds voor Regionale
                                                                          Ontwikkeling (EFRO) was toegekend (project nr. 86/05/04/
                                                                          054), werd beëindigd.
                                                                          Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:
                                                                          —      de bestreden maatregelen zijn vastgesteld op basis van de
                                                                                onjuiste premisse, dat de vertraging van de financiële
Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Ente per le Ville                         bijstand niet was veroorzaakt door een schorsing van de
vesuviane tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                werken uit hoofde van een gerechtelijke procedure als
                            schappen                                             bedoeld in artikel 12 van verordening (EEG) nr. 2083/93
                                                                                van de Raad van 20 juli 1993 (1). Integendeel, tijdens
                                                                                de uitvoering van het project had verzoekster zich
                                                                                genoodzaakt gezien tal van gerechtelijke procedures
                        (Zaak T-189/02)                                          aanhangig te maken betreffende de ontruiming door de
                                                                                respectieve bewoners van diverse terreinen en gebouwen
                                                                                die moesten worden gerestaureerd als onderdeel van de
                        (2002/C 191/53)                                          valorisatie van de Ville vesuviane Favorita en Ruggiero.
                                                                                Verzoekster stelt ook, dat verweerster op dit punt de
                                                                                stukken onvoldoende heeft onderzocht.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                          —      schending van de rechten van de verdediging, voorzover
                                                                                verzoekster in strijd met artikel 4 van beschikking
                                                                                nr. C(86) 2020 van de Commissie van 18 december 1986
                                                                                niet de gelegenheid heeft gehad, vóór de vaststelling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                        van de bestreden beschikking door de Commissie haar
schappen is op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie                     opmerkingen bij deze instelling in te dienen.
van de Europese Gemeenschappen door Ente per le Ville
vesuviane, vertegenwoordigd door Enrico Soprano, advocaat.
                                                                          (1) Verordening (EEG) nr. 2083/93 van de Raad van 20 juli 1993
                                                                              houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4254/88 tot
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EEG)
                                                                              nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regiona-
                                                                              le Ontwikkeling (PB L 193 van 31.7.1993, blz. 34).
—     nietig te verklaren de beschikkingen van het Directoraat-
      generaal Regionaal beleid van de Commissie
      nr. D(2002)810111 van 13 maart 2002 en nr. C(86)


title: Zaak T-34/99: Beroep, op 4 februari 1999 ingesteld door Ph. Pipeaux tegen Europees Parlement

text:
15.5.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 136/15
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                LEG
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                      van 15 januari 1999                                   bevoegd gezag van 4 november 1998 houdende afwijzing
                                                                            van de klacht die hij op 4 juni 1998 bij dat gezag had
                                                                            ingediend tegen het besluit van het afwikkelingsbureau te
in zaak T-199/97: P. Maugain tegen Commissie van de                         Luxemburg van 6 maart 1998 houdende afwijzing van een
                Europese Gemeenschappen (1)                                 verzoek om voorafgaande goedkeuring van een thalas-
                                                                            sotherapie die hij in de loop van 1998 te Quiberon zou
(Tijdelijk functionaris — Overeenkomst voor bepaalde tijd                   ondergaan;
— Mogelijkheid van verlenging — Beroep tot nietigverkla-
          ring — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                      — verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.
                         (1999/C 136/33)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaal: Frans)                            Verzoeker komt op tegen de weigering van het afwikkelingsbu-
                                                                        reau van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenver-
In zaak T-199/97, P. Maugain, tijdelijk functionaris van de             zekering om een thalasotherapie die hij in de loop van 1998
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                    zou ondergaan, ten laste te nemen.
Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire               Hij stelt in dit verband schending van artikel 25 van het Statuut
Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Commissie van de                  en kennelijk verkeerde beoordeling; in het bestreden besluit
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en                   noch in enige hem ter kennis gebrachte voorbereidende
F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietigver-          handeling wordt een gedetailleeerde uiteenzetting gegeven van
klaring van het besluit van de Commissie van 26 augustus                de medische redenen waarom het afwikkelingsbureau die
1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoekers ver-              therapie niet ten laste wil nemen, ofschoon het gemeenschap-
zoek tot verlenging van zijn overeenkomst van tijdelijk                 pelijk stelsel de vorige jaren reeds meerdere keren een dergelijke
functionaris, en subsidiair tot nietigverklaring van het besluit        therapie ten laste heeft genomen en verzoekers medische
van de Commissie van 20 maart 1997 houdende uitdrukkelijke              toestand intussentijd geenszins is verbeterd.
afwijzing van zijn klacht, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
samengesteld als volgt: A. Potocki, kamerpresident, C.W. Bel-
lamy en A.W.H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 15 januari
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
1. Het beroep wordt verworpen.
                                                                        Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door Sociedade
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         Agrı́cola dos Arinhos, Lda. e.a. tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                                (Zaak T-38/99-T-50/99)
                                                                                (1999/C 136/35)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
Beroep, op 4 februari 1999 ingesteld door Ph. Pipeaux
                  tegen Europees Parlement                              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 februari 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sociedade
                          (Zaak T-34/99)                                Agrı́cola dos Arinhos, Lda, Sociedade Agrı́cola do Monte da
                                                                        Aldeia, Lda, A.J. da Veiga Teixeira, Sociedade Agrı́cola Monte
                         (1999/C 136/34)                                da Senhora do Carmo, SA, Sociedade Agrı́cola de Perescuma,
                                                                        SA, Sociedade Agrı́cola Couto de Fornilhos, SA, Casa Agrı́cola
                                                                        da Raposeira, Lda, J. de Barahona Núncio, Prestase-Prestação
                         (Procestaal: Frans)                            de Serviços e Contabilidade, Lda, Sociedade Agro-Pecuária da
                                                                        Herdade do Zambujal, Lda, F.L. Pinheiro Caldeira, Sociedade
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Agrı́cola Cabral de Ascensão, Lda, en J.I. Passanha Braancamp
schappen is op 4 februari 1999 beroep tegen Europees                    Sobral, gevestigd respectievelijk woonachtig in Portugal, verte-
Parlement ingesteld door Ph. Pipeaux, wonende te Mensdorf               genwoordigd door C. Botelho Moniz en J. Rôla Roque,
(Luxemburg), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te                advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Brussel, Terhulpensteenweg 187.                                         burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31.


title: Zaak T-228/99: Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door Westdeutsche Landesbank Girozentrale tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 6/28                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.1.2000
— Voorts heeft de Commissie de feiten onvoldoende onder-                  Middelen en voornaamste argumenten
     zocht en aldus de motiveringsplicht ex artikel 253 EG
     geschonden.
                                                                          Verzoekster stelt het volgende:
     Schending van het materiële recht
— De Commissie heeft het begrip capaciteitsverlaging in de                Na haar aftreden bezat de Commissie niet meer de bevoegdheid
     zin van artikel 10 bis, lid 2, sub c, van richtlijn                  om de beschikking goed te keuren; haar beslissingsbevoegdheid
     90/684/EEG (1) ten onrechte en afwijkend van haar eerdere            was beperkt tot de lopende en dringende zaken.
     praktijk uitgelegd in de zin van een beperking van de
     productie. Deze bepaling moet echter aldus worden ver-
     staan, dat enkel de technische installaties van een werf             Op 8 juli 1999, de dag waarop de beschikking is goedgekeurd,
     moeten worden beperkt, los van de werkelijke productie.              was de Commissie onwettig samengesteld, omdat de heer
     Bovendien heeft de Commissie door af te wijken van haar              Santer en mevrouw Bonino na hun verkiezing in het Europees
     eerdere praktijk het vertrouwensbeginsel, het beginsel               Parlement niet meer aan de Commissievergaderingen mochten
     van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel                deelnemen. Voorts is het Commissielid Bangemann ten on-
     geschonden.                                                          rechte op „non actief” gesteld en van de vergadering uitgesloten.
— Voorts heeft de Commissie ten onrechte de in totaal
     toegezegde steun in aanmerking genomen in plaats van                 De Commissie heeft verzoeksters rechten van de verdediging
     het feitelijke uitgekeerde steunbedrag.                              geschonden door haar niet in de gelegenheid te stellen te
                                                                          reageren op het — grotendeels in de beschikking overgenomen
                                                                          — rapport van de adviseur van de Commissie, first consulting
(1) Richtlijn 90/684/EEG van de Raad van 21 december 1990
    betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw (PB L 380,           limited te Londen („first consulting”) en evenmin op de
    blz. 27) gewijzigd bij richtlijn 92/68/EEG van de Raad van 20 juli    standpuntbepaling van de Bundesverband deutscher Banken
    1992 (L 219, blz. 54).                                                („BdB”).
                                                                          De Commissie heeft haar motiveringsverplichting ex ar-
                                                                          tikel 253 EG geschonden, daar zij noch de berekening van
                                                                          het aangenomen rendement voor het vermogen van de
                                                                          „Wohnungsbauförderungsanstalt des Landes Nordrhein-
                                                                          Westfalen” („Wfa-vermogen”) heeft toegelicht, noch de overige
                                                                          bestanddelen van artikel 87, lid 1, EG heeft bewezen.
Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door Westdeutsche
Landesbank Girozentrale tegen Commissie van de Euro-
                      pese Gemeenschappen
                                                                          De beschikking is in strijd met artikel 87, lid 1, EG, daar het
                                                                          begrip steun ontoelaatbaar ver wordt opgerekt doordat het
                           (Zaak T-228/99)                                voor saneringsgevallen ontwikkelde beginsel van de particu-
                                                                          liere investeerder zonder te nuanceren ook op verzoekster als
                             (2000/C 6/51)                                rendabele onderneming wordt toegepast. Bovendien wordt
                                                                          voor het eerst geëist, dat de ondernemingen ten minste
                                                                          een branchegemiddeld rendement en niet enkel een redelijk
                                                                          rendement behalen.
                           (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 In strijd met haar eigen beschikkingspraktijk en de rechtspraak
schappen is op 12 oktober 1999 beroep tegen Commissie van                 van het Hof miskent de Commissie, dat ook particuliere
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Westdeutsche                    investeerders niet uitsluitend het behalen van rendement
Landesbank Girozentrale, te Düsseldorf (BRD), vertegenwoor-               nastreven. De eis van een minstens gemiddeld rendement
digd door F. Montag van Freshfields Deringer, advocaten te                discrimineert de openbare ondernemingen en schendt de
Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,               eigendomsgarantie van artikel 295 EG.
advocaat aldaar, Grand’Rue 31.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       De Commissie past het — door haar verkeerd begrepen —
                                                                          beginsel van de particuliere investeerder onjuist toe en komt
1. beschikking K(1999) 2265 endg. van de Commissie van                    tot illusoire rendementscijfers voor het Wfa-vermogen.
     8 juli 1999 inzake een maatregel van de Bondsrepubliek
     Duitsland ten gunste van Westdeutsche Landesbank
     Girozentrale, nietig te verklaren;                                   De Commissie is ten onrechte van mening, dat het risicoprofiel
                                                                          van het Wfa-vermogen economisch gezien te vergelijken is
2. de Commissie in de kosten te verwijzen.                                met aandelenkapitaal.
 ---pagebreak--- 8.1.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/29
De Commissie motiveert de hoogte van het haars inziens op              — nietig te verklaren de besluiten om twee andere personen
de markt gebruikelijke rendement op het voor verzoekster                    in de ambten van hoofd van de Engelse vertaalafdeling en
economisch bruikbare gedeelte van het Wfa-vermogen uitslui-                 taalkundig adviseur aan te stellen;
tend met het argument, dat zij in de Crédit Lyonnais-
beschikking uit 1995 eveneens een rendement van 12 % na                — de Raad in de kosten te verwijzen.
belasting als redelijk heeft beschouwd. De Crédit Lyonnais-
beschikking is echter op het onderhavige geval toepasbaar,
omdat Crédit Lyonnais een saneringsgeval was.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie verwart het rendement op het eigen vermogen
vanuit ondernemingsperspectief met het rendement op de                 Verzoeker komt op tegen de weigering van het TABG om zijn
investering vanuit het oogpunt van de kapitaalverschaffer en           sollicitatie naar twee ambten in de rang LA3 in aanmerking te
gaat ten onrechte ervan uit, dat rendementsverwachtingen in            nemen.
beginsel het nettorendement betreffen.
                                                                       Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op schending
Het door de Commissie gehanteerde rendement (12 % na                   van
belasting) voor investeringen in aandelenkapitaal is niet houd-
baar. De Commissie heeft de cijfers vóór en na belasting met
elkaar verward.                                                        — de artikelen 29 en 45 van het Statuut;
                                                                       — de bevorderingsprocedure;
De overname van Wfa door verzoekster wordt niet door zo
bijzondere aspecten gekenmerkt, dat een verhoging van 1,5 %
bovenop de 12 % na belasting gerechtvaardigd zou zijn.                 — het beginsel van gelijke behandeling en het loopbaan-
                                                                            beginsel.
De Commissie neemt ten onrechte aan, dat verzoekster over
het voor haar niet bruikbare deel van het Wfa-vermogen                 In de laatste plaats beroept verzoeker zich op het bestaan, in
eveneens een vergoeding dient te betalen.                              de onderhavige zaak, van misbruik van bevoegdheid.
Ten slotte houdt de Commissie bij de berekening van de te
betalen vergoeding ten onrechte geen rekening met de uit de
fusie van de twee kredietinstellingen voortvloeiende synergie-
effecten.
                                                                       Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door C. Joynson
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door H. McAuley                                           (Zaak T-231/99)
              tegen Raad van de Europese Unie
                       (Zaak T-230/99)                                                           (2000/C 6/53)
                         (2000/C 6/52)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 12 oktober 1999 beroep ingesteld tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Joyn-
schappen is op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen                  son, vertegenwoordigd door B. Bedford, van de Middel Temple,
Raad van de Europese Unie door H. McAuley, wonende te                  en door F. Kelly, Solicitors, 21 Bennetts Hill, Birmingham, B2
Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd door                        5QP, Verenigd Koninkrijk.
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson SARL, Rue de Cessange 30.                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      — de beschikking van de Commissie in zaak IV/36.081/F3 —
                                                                            Bass, gedateerd 16 juni 1999, nietig te verklaren;
— nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende
    afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de ambten in de         — te verklaren dat de Commissie ingevolge artikel 233 van
    rang LA3 van afdelingshoofd van de Engelse vertaalafde-                 het Verdrag de maatregelen zal moeten nemen die noodza-
    ling en taalkundig adviseur bij deze afdeling;                          kelijk zijn om aan het uit te spreken arrest gevolg te geven;


title: Zaak C-430/01: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 12 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Prof. Monika Herbstrith en Republiek Oostenrĳk

text:
C 109/18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.5.2002
Hogere voorziening, op 6 juni 2001 ingesteld door Girish           Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
Ojha tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak                     Wien van 12 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing
T-77/99, Girish Ojha tegen Commissie van de Europese               in het geding tussen Prof. Monika Herbstrith en Republiek
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste                                            Oostenrijk
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                                                                                (Zaak C-430/01)
                       (Zaak C-284/01 P)
                                                                                (2002/C 109/31)
                        (2002/C 109/29)
                                                                   Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
                                                                   king van 12 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                   van Justitie op 6 november 2001, in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is         Prof. Monika Herbstrith en Republiek Oostenrijk, het Hof van
op 6 juni 2001 hogere voorziening ingesteld door Girish Ojha       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak T-77/99 (1) tussen       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
rekwirant en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese         1.    Wordt door de in de feiten uiteengezette handelwijze van
Gemeenschappen (Eerste kamer). Bij beschikking van 22 no-                een staatsorgaan, in het bijzonder de niet-benoeming
vember 2001 heeft het Hof (Eerste kamer) de hogere voorzie-              ondanks beroepskwalificatie, een voorschrift van het
ning afgewezen en G. Ojha in zijn eigen kosten verwezen.                 rechtstreeks toepasselijke gemeenschapsrecht geschon-
                                                                         den, en — zo ja — welk?
                                                                   2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
(1) PB C 161, van 2.6.2002, blz. 16.
                                                                         Is het voorschrift van het rechtstreeks toepasselijke ge-
                                                                         meenschapsrecht, dat geschonden is, een voorschrift dat
                                                                         voor de verzoekende partij in het hoofdgeding een
                                                                         subjectief recht creëert?
                                                                   3.    Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                         Beschikt het Hof van Justitie op basis van de inhoud van
                                                                         het verzoek om een prejudiciële beslissing over alle
                                                                         inlichtingen om zelf te kunnen beoordelen of het natio-
Hogere voorziening, op 23 juli 2001 ingesteld door                       nale orgaan in de beschreven feitelijke situatie in het
Smanor SA, Monique en Hubert Ségaud tegen de beschik-                    hoofdgeding de grenzen van de beoordelingsmarge waar-
king, op 4 juli 2001 in zaak T-123/01 tussen rekwiranten                 over het beschikt, kennelijk en aanzienlijk heeft over-
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven                      schreden, of dient deze vraag door de verwijzende
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       Oostenrijkse rechter te worden beantwoord?
               Gemeenschappen (Eerste kamer)
                       (Zaak C-291/01 P)
                        (2002/C 109/30)                            Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
                                                                   van 12 november 2001 om een prejudiciële beslissing in
                                                                   het geding tussen Hilde Schönheit en stad Frankfurt am
                                                                                Main
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door Smanor                                     (Zaak C-4/02)
SA, Monique en Hubert Ségaud, tegen de beschikking, op 4 juli
2001 in zaak T-123/01 tussen rekwiranten en Commissie van                                   (2002/C 109/32)
de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
Bij beschikking van 22 november 2001 heeft het Hof (Eerste
kamer) de hogere voorziening afgewezen en elk van rekwiran-        Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main heeft bij beschik-
ten in zijn eigen kosten verwezen.                                 king van 12 november 2001, ingekomen ter griffie van het
                                                                   Hof van Justitie op 9 januari 2002, in het geding tussen Hilde
                                                                   Schönheit en stad Frankfurt am Main, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                   beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-254/08: Beroep ingesteld op 26 juni 2008 — Associazione Giullemanidallajuve/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/53

         Beroep ingesteld op 26 juni 2008 — Associazione Giullemanidallajuve/Commissie
   (Zaak T-254/08)
   (2008/C 223/93)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Associazione Giullemanidallajuve (Garibaldi, Italië) (vertegenwoordigers: L. Misson, G. Ernes en A. Kettels, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het nalaten van de Europese Commissie vaststellen;

               —

               haar gelasten haar bevoegdheid uit te oefenen en te antwoorden op de door verzoekster in mei 2007 ingediende klacht;

               —

               de hiertoe vereiste preciseringen verstrekken.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betoogt dat de Commissie haar verplichting om te handelen niet is nagekomen doordat zij, na hierom te zijn verzocht, heeft verzuimd haar standpunt te bepalen over de door verzoekster in mei 2007 bij de Commissie ingediende klacht betreffende schendingen door Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC), Comitato Olimpico Nazionale Italiano (CONI), Union des associations européennes de football (UEFA) en Fédération Internationale de Football Association (FIFA) van de artikelen 81 EG en 82 EG.
   Verzoekster stelt dat in de brief, die haar door de Commissie in maart 2008 is toegezonden nadat zij deze instelling had verzocht te handelen, en waarin zij op de hoogte is gebracht van de stand van zaken in haar dossier, niet het standpunt van de genoemde instelling wordt bepaald, aangezien in deze brief niet ten gronde wordt geantwoord op de door verzoekster geformuleerde vragen.
   Verzoekster voert verder aan dat op het gebied van mededinging een klager recht heeft op een grondig onderzoek van zijn klacht door de Commissie, alsook op een met redenen omkleed standpunt van deze instelling.


title: Hogere voorziening, op 24 april 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 19 februari 1998 in zaak T-42/96 tussen Eyckeler & Malt AG, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-163/98 P)

text:
C 258/14              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.8.98
Ð Door niet vast te stellen, of het overleg tussen het            Middelen en voornaamste argumenten
     directoraat-generaal dat bevoegd is een indelingsbesluit
     te nemen en het directoraat-generaal dat de behoeften
     van de dienst kan beoordelen al dan niet, en zo ja,          Ð Schending van artikel 13, lid 1, van Verordening
     regelmatig, heeft plaatsgevonden, en dus niet na te               (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betref-
     gaan, of het tot aanstelling bevoegd gezag zijn besluit           fende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uit-
     niet op onjuiste of onvolledige materieÈle feiten heeft           voerrechten (2), subsidiair van artikel 239, lid 2, van
     gebaseerd, heeft het Gerecht verzuimd zijn rechterlijk            Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van
     toezicht op het tot aanstelling bevoegd gezag uit te              12 oktober 1992 tot vaststelling van het communau-
     oefenen.                                                          tair douanewetboek (3) (¹CDWº): De Nederlandse
                                                                       regering is van mening dat de Commissie bij de toepas-
                                                                       sing in het onderhavige geval van het begrip ¹bijzon-
                                                                       dere situatieº in de zin van artikel 13, lid 1, van Veror-
Ð Onregelmatigheid van de procedure voor het Gerecht:
                                                                       dening (EEG) nr. 1430/79 een kennelijke beoordelings-
     door rekwirante mee te delen, dat het geen rekening
                                                                       fout heeft gemaakt. De Commissie heeft in de eerste
     zou houden met de opmerkingen over het arrest in
                                                                       plaats geen rekening gehouden met het niet optimaal
     zaak T-12/97, Barnett (2), waarom het zelf had ver-
                                                                       functioneren en de fraudegevoeligheid van het extern
     zocht, heeft het Gerecht het gewettigd vertrouwen van
                                                                       communautair douanevervoersysteem. In de tweede
     rekwirante geschonden. Door geen kennis te nemen
                                                                       plaats heeft de Commissie buiten beschouwing gelaten
     van de opmerkingen van rekwirante, met nieuwe mid-
                                                                       dat met de procedure voor het zuiveren van douanedo-
     delen die steunen op elementen feitelijk en rechtens,
                                                                       cumenten zo veel tijd gemoeid is eer dat blijkt dat
     waarvan eerst in de loop van de behandeling is geble-
                                                                       sprake is van fraude dat de douaneschuld door opeen-
     ken (namelijk de nieuwe rechtspraak van het Gerecht
                                                                       volgende transitzendingen aanzienlijke omvang kan
     in de zaak Barnett), heeft het Gerecht verzuimd
                                                                       hebben bereikt. Het systeem voorzien in het CDW
     artikel 48, leden 1 en 2, eerste en tweede alinea, van
                                                                       leidt ertoe dat in gevallen van documentenfraude de
     het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
                                                                       aangever in veel gevallen pas na 14 maanden blijkt dat
     toe te passen, terwijl het ging om een van de precieze
                                                                       sprake is van fraude.
     gevallen waarvoor de wetgever die bepaling heeft
     bedoeld. Ook verzuimt de bestreden beschikking uit-
     spraak te doen op grond van artikel 48, lid 2, derde         Ð Schending van het motiveringsvereiste: De bestreden
     alinea, van het Reglement voor de procesvoering van               beschikking is uitermate summier gemotiveerd. De
     het Gerecht.                                                      Commissie verzuimt aan te geven in welke mate de
                                                                       gebreken in het functioneren van het extern commu-
(1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.                                    nautair douanevervoerstelsel en de onmogelijkheid om
(2) Arrest van 5 november 1997 (PB C 387 van 20.12.1997,               de correcte afwikkeling van douaneformaliteiten bin-
    blz. 17).                                                          nen redelijke termijn te controleren danwel maatrege-
                                                                       len te nemen teneinde de schade te beperken, meebren-
                                                                       gen dat de douaneschuld niet danwel niet volledig ten
                                                                       laste van de douane-expediteur mag komen.
                                                                  (1) Beslissing van de Commissie waarbij wordt vastgesteld dat
                                                                      kwijtschelding van invoerrechten met een beroep op artikel 13,
                                                                      lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad in een
Beroep, op 24 april 1998 ingesteld door Koninkrijk der
                                                                      bepaald geval niet gerechtvaardigd is.
Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-               (2) PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1.
                           schappen                               (3) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                       (Zaak C-157/98)
                        (98/C 258/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Hogere voorziening, op 24 april 1998 ingesteld door Com-
is op 24 april 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van          missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Neder-             op 19 februari 1998 in zaak T-42/96 tussen Eyckeler &
landen, vertegenwoordigd door Marc Fierstra en Corinna            Malt AG, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
Wissels van het Ministerie van Buitenlandse zaken te              Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en Commissie van de
's-Gravenhage, als gemachtigden.                                  Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                                Kamer)
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-163/98 P)
                                                                                (98/C 258/26)
Het besluit van de Commissie (1) medegedeeld aan de
Nederlandse regering bij kennisgeving van 19 februari
1998 nietig te verklaren, een en ander met veroordeling           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van de Commissie in de kosten.                                    is op 24 april 1998 hogere voorziening ingesteld door
 ---pagebreak--- 15.8.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 258/15
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     heeft het Hof van Justitie integendeel zeer duidelijk
woordigd door J.-L. Dewost, directeur-generaal van haar                 uiteengezet, dat artikel 13 van Verordening (EEG)
juridische dienst, en G. zur Hausen, juridisch adviseur,                nr. 1430/79 en artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                    nr. 1697/79 ¹hetzelfde doel hebben, te weten betalen
de la Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie,              achteraf van in- of uitvoerrechten te beperken tot de
Centre Wagner, Luxemburg (Kirchberg), tegen het arrest,                 gevallen waarin een dergelijke betaling gerechtvaardigd
op 19 februari 1998 in zaak T-42/96 tussen Eyckeler &                   is en verenigbaar met een zo fundamenteel beginsel als
Malt AG, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van                       het vertrouwensbeginselº. Het Hof van Justitie gaat er
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en Commissie van de                 dus van uit, dat de twee bepalingen in het algemeen
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                    vergelijkbaar zijn.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
Kamer).
                                                                   (1) PB C 113 van 11.4.1998, blz. 13.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
    19 februari 1998 in zaak T-42/96 (1) te vernietigen;
                                                                   Beroep, op 8 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
Ð het beroep te verwerpen;                                                                (Zaak C-170/98)
                                                                                (98/C 258/27)
Ð verzoekster te verwijzen in de kosten.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                 is op 8 mei 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                   genwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en B.
Ð Rechtsdwaling met betrekking tot het middel van                  Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
    schending van de procedurele rechten: ten onrechte             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
    zijn in het bestreden arrest de inzake mededingingspro-        de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    cedures geldende beginselen overgenomen en toegepast
    op de procedure wegens kwijtschelding van invoer-
    rechten, en is daaraan de conclusie verbonden, dat de          De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
    Commissie in het kader van de procedure wegens                 deert dat het het Hof behage:
    kwijtschelding van die rechten de betrokken onderne-
    ming inzage dient te geven van alle niet-vertrouwelijke
    administratieve stukken, daaronder begrepen die welke          Ð vast te stellen, dat het Koninkrijk BelgieÈ, door de over-
    de Commissie als irrelevant beschouwt of die voor                   eenkomst met Zaïre (1) niet aldus aan te passen, dat
    haar eventueel nadelig kunnen zijn. Deze conclusie is               Gemeenschapsonderdanen een billijke, vrije en niet-
    in strijd met de specifieke kenmerken van de procedure              discriminerende toegang hebben tot de vracht die aan
    wegens kwijtschelding van invoerrechten, in het kader               BelgieÈ toekomt, of die overeenkomst niet op te zeggen,
    waarvan niet alleen de handelwijze van de onderne-                  de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
    ming, doch ook die van de autoriteiten van de lidsta-               krachtens Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad
    ten en van derde landen in de beschouwing moeten                    van 22 december 1986 houdende toepassing van het
    worden betrokken.                                                   beginsel van het vrij verrichten van diensten op het
                                                                        zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de
                                                                        lidstaten en derde landen (2), met name artikel 3 en
Ð Rechtsdwaling ten aanzien van het middel van schen-                   artikel 4, lid 1;
    ding van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/
    79 van de Raad betreffende terugbetaling of kwijt-
    schelding van in- of uitvoerrechten: ten onrechte is er        Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
    in het bestreden arrest van uitgegaan dat het bestaan
    van een vergissing (in de zin van artikel 5, lid 2, van
    Verordening (EEG) nr. 1697/79) vanwege de bevoegde             Middelen en voornaamste argumenten
    autoriteiten geen noodzakelijke voorwaarde is voor
    kwijtschelding van rechten. Het Gerecht geeft een te
    enge uitlegging van het arrest van het Hof van 1 april         Volgens artikel 18 van de overeenkomst met Zaïre zal de
    1993 in zaak C-250/91, Hewlett Packard France.                 overeenkomst slechts bindend zijn voor beide partijen
    Anders dan in punt 137 van het bestreden arrest is             nadat de in hun respectieve wetgevingen voorgeschreven
    gesteld, gaat het Hof van Justitie niet enkel uit van de       formaliteiten zijn vervuld. Voor BelgieÈ gebeurde dit bij de
    vergelijkbaarheid van de subjectieve elementen van de          wet van 21 april 1983 tot goedkeuring van de overeen-
    twee voorschriften. In punt 46 van voormeld arrest             komst, waarvan aan Zaïre kennis is gegeven op 13 juni


title: Zaak C-151/00: Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 192/8                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
     — artikel 2 van de richtlijn 89/369/EEG (1), voorzover de           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
          drie ovens in exploitatie zijn zonder dat daartoe een
          vergunning is verleend;                                        1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen de
                                                                              gestelde termijn uitvoering te geven aan artikel 4, lid 2,
     — artikel 6 van de richtlijn 89/369/EEG, voorzover de                    artikel 6, leden 1, 3 en 4, artikel 7, artikel 8, leden 2, 3, 4
          bevoegde autoriteiten met betrekking tot deze ovens                 en 6, artikel 11, lid 2, en artikel 12 van richtlijn
                                                                              97/66/EG (1) en door de desbetreffende maatregelen niet
          — niet de periodieke metingen van de in dat artikel                 aan de Commissie mee te delen, haar verplichtingen
              genoemde parameters zijn verricht;                              krachtens artikel 15 van de richtlijn niet is nagekomen;
          — niet vooraf de procedures voor monsterneming en              2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
              metingen hebben goedgekeurd, en evenmin de
              plaatsen van monsterneming of de meetpunten
              hebben bepaald;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
          — geen meetprogramma hebben vastgesteld;
                                                                         Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10, eerste alinea,
     — artikel 7 van richtlijn 89/369/EEG, voorzover de drie             EG-Verdrag moeten de lidstaten de nodige maatregelen treffen
          ovens niet met steunbranders zijn uitgerust, waarmee           om richtlijnen vóór het verstrijken van de gestelde termijn om
          in het bijzonder bij het opstarten en stilleggen van de        te zetten in hun nationale rechtsorde. De in artikel 15, lid 1,
          installaties een minimumtemperatuur van de verbran-            van de richtlijn gestelde termijn is op 24 oktober 1998
          dingsgassen van 850 °C wordt verzekerd;                        verstreken zonder dat de Franse Republiek uitvoeringsmaatre-
                                                                         gelen voor de bovengenoemde artikelen heeft getroffen.
2. Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                         (1) Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Middelen en voornaamste argumenten                                           15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgege-
                                                                             vens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de
                                                                             telecommunicatiesector, PB L 024 van 30.01.1998, blz. 1.
Geen van de te Mazo en Barlovento gevestigde verbrandings-
ovens beschikt over de voorgeschreven opstartvergunning. Zij
zijn evenwel in januari 1992 in gebruik genomen, zodat moet
worden aangenomen dat richtlijn 89/369/EEG van toepassing
was. Bij een schrijven van 3 februari 1999 waarin zij inlichtin-
gen die werden verstrekt door de Consejerı́a de Industria y
Comercio van de regering van de Canarische eilanden doorgaf,
heeft de Spaanse regering bovengenoemde niet-nakoming
erkend.
                                                                         Verzoek van de onderzoeksrechter in de Rechtbank van
                                                                         Eerste aanleg te Turnhout van 13 april 2000 om een
(1) Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter voorko-         prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen P. der We-
    ming van door nieuwe installaties voor de verbanding van stedelijk                                  duwe
    afval veroorzaakte luchtverontreiniging (PB L 163, van 14.6.1989,
    blz. 32).
                                                                                (Zaak C-153/00)
                                                                                (2000/C 192/15)
                                                                         De onderzoeksrechter in de Rechtbank van Eerste aanleg te
                                                                         Turnhout heeft bij verzoek van 13 april 2000, ingekomen ter
Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van                    griffie van het Hof van Justitie op 25 april 2000, in de strafzaak
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                      tegen P. der Weduwe, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                          (Zaak C-151/00)                                de navolgende vragen:
                          (2000/C 192/14)                                Dient artikel 49 van het EG-Verdrag (voorheen 59 EG-Verdrag)
                                                                         aldus te worden uitgelegd dat:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 april 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                 in het geval een kredietinstelling met vergunning in een Lid-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 Staat waar inbreuken op het bankgeheim strafrechtelijk zijn
woordigd door B. Mongin, lid van de juridische dienst, als               beteugeld, in het kader van de vrije dienstverlening bedrijvig is
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 op het grondgebied van een andere Lid-Staat waar geen
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                          gelijkaardig bankgeheim bestaat,


title: Arrest van het Hof van 27 juni 2000 in zaak C-404/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Met gemeenschappelĳke markt onverenigbare staatssteun — Terugvordering — Volstrekte onmogelĳkheid tot uitvoering)

text:
21.10.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 302/3
Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een                  Artikel 5, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
beroep, strekkende tot nietigverklaring van beschikking                  Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
1999/133/EG van de Commissie van 10 juni 1998 betreffende                merkenrecht der lidstaten, kan niet aldus worden uitgelegd, dat
staatssteun ten gunste van de Coopérative d’exportation du               ingeval
livre français (CELF) (PB L 44, blz. 37), heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-               —     een merk hetzij van huis uit hetzij wegens zijn bekendheid bij
sident, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), P. Jann en                   het publiek een bijzondere onderscheidingskracht bezit, en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 22 juni               —     een derde zonder de toestemming van de merkhouder in het
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    economisch verkeer voor dezelfde of soortgelijke waren of
                                                                               diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven, een teken
1)     Verwerpt het beroep.                                                    gebruikt dat in zodanige mate met het merk overeenstemt dat
                                                                               daardoor de mogelijkheid van associatie met het merk ontstaat,
2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
                                                                         het uitsluitend recht van de merkhouder hem toestaat aan die derde
                                                                         dat gebruik van het teken te verbieden, wanneer de onderscheidings-
                                                                         kracht van het merk zodanig is dat niet uitgesloten is, dat die
(1) PB C 327 van 24.10.1998.                                             associatie verwarring kan doen ontstaan.
                                                                         (1) PB C 20 van 23.1.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 27 juni 2000
                         van 22 juni 2000
                                                                         in zaak C-404/97: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-425/98 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                                schappen tegen Portugese Republiek (1)
landen om een prejudiciële beslissing): Marca Mode CV
           tegen Adidas AG, Adidas Benelux BV (1)
                                                                         (Niet-nakoming — Met gemeenschappelijke markt onvere-
                                                                         nigbare staatssteun — Terugvordering — Volstrekte onmo-
(Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub b — Merken                                      gelijkheid tot uitvoering)
— Verwarringsgevaar — Gevaar van associatie van teken
                             met merk)
                                                                                (2000/C 302/06)
                          (2000/C 302/05)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-425/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding             In zaak C-404/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
tussen Marca Mode CV en Adidas AG, Adidas Benelux BV, om                 pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en A. M. Alves Vieira)
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5,            tegen Portugese Republiek (gemachtigden: J. Mota de Campos,
lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad           L. Fernandes en M. L. Duarte), betreffende een verzoek om vast
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                   te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen de
merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het             gestelde termijn de door EPAS — Empresa Para a Agroalimen-
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho                tação e Cereais, SA ten onrechte genoten steun in te trekken
de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur),                     en terug te vorderen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen
J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken, rechters; advocaat-            die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag en beschik-
generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,     king 97/762/EG van de Commissie van 9 juli 1997 inzake
op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              door Portugal genomen maatregelen ten gunste van de onder-
als volgt:                                                               neming EPAC — Empresa Para a Agroalimentação e Cereais,
 ---pagebreak--- C 302/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
SA (PB L 311, blz. 25), heeft het Hof, samengesteld als volgt:             93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlij-
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,           ke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95,
D. A. O. Edward, L. Sevón (rapporteur) en R. Schintgen, ka-               blz. 29), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
merpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, P. Jann, H. Rag-             Iglesias, president, L. Sevón, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn,
nemalm, M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-gene-                C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann (rapporteur),
raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-          H. Ragnemalm, M. Wathelet, V. Skouris en F. Macken, rechters;
griffier, op 27 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het                   advocaat-generaal: A; Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
dictum luidt als volgt:                                                    ministrateur, op 27 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
1)    Door niet te voldoen aan beschikking 97/762/EG van de
      Commissie van 9 juli 1997 inzake door Portugal genomen               1)    De bescherming die richtlijn 93/13/EEG van de Raad van
      maatregelen ten gunste van de onderneming EPAC — Empresa                   5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumenten-
      Para a Agroalimentação e Cereais, SA, is de Portugese                     overeenkomsten de consumenten biedt, vereist, dat de nationale
      Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende                     rechter bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van een bij
      verplichtingen niet nagekomen.                                             de nationale gerechten ingediende vordering ambtshalve kan
                                                                                toetsen, of een beding in de hem voorgelegde overeenkomst
2)    De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.                        oneerlijk is.
                                                                           2)    De nationale rechter moet bij de toepassing van bepalingen van
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                                        nationaal recht van eerdere of latere datum dan de richtlijn,
                                                                                deze zoveel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen
                                                                                en het doel van die richtlijn. Het vereiste van conforme
                                                                                uitlegging brengt in het bijzonder mee, dat de nationale rechter
                                                                                die uitlegging volgt die hem de mogelijkheid biedt, zich
                                                                                ambtshalve onbevoegd te verklaren ingeval hij als bevoegde
                                                                                rechter is aangewezen in een oneerlijk beding.
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                         van 27 juni 2000
In de gevoegde zaken C-240/98 tot en met C-244/98
(verzoeken om een prejudiciële beslissing van de Juzgado
de Primera Instancia no 35 de Barcelona): Océano Grupo
Editorial SA tegen R. Murciano Quintero (C-240/98) en
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Salvat Editores SA tegen J. M. Sánchez Alcón Prades
(C-241/98), J. L. Copano Badillo (C-242/98), M. Berroane
          (C-243/98) en E. Viñas Feliu (C-244/98) (1)                                                (Eerste kamer)
(Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumen-                                             van 29 juni 2000
tenovereenkomsten — Forumkeuzebeding — Bevoegdheid
van rechter om ambtshalve te toetsen, of dergelijk beding                  in zaak C-455/98 (verzoek van de Tampereen käräjäoikeus
                             oneerlijk is)                                 om een prejudiciële beslissing): Tullihallitus tegen K. Salu-
                                                                                mets e.a. (1)
                          (2000/C 302/07)
                                                                           („Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen —
                                                                           Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                         (Procestaal: Spaans)                              over toegevoegde waarde — Zesde richtlijn — Invoer-
                                                                           belasting — Werkingssfeer — Invoer als smokkelgoed van
                                                                                ethylalcohol”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        (2000/C 302/08)
In de gevoegde zaken C-240/98 tot en met C-244/98,
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-                                           (Procestaal: Fins)
Verdrag (thans artikel 234 EG) van de Juzgado de Primera
Instancia no 35 de Barcelona (Spanje), in de aldaar aanhangige
gedingen tussen Océano Grupo Editorial SA en R. Murciano                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Quintero (C-240/98) en tussen Salvat Editores SA en J. M. Sán-                                      dentie van het Hof)
chez Alcón Prades (C-241/98), J. L. Copano Badillo
(C-242/98), M. Berroane (C-243/98), E. Viñas Feliu (C-244/98),            In zaak C-455/98, betreffende een verzoek aan het Hof
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn            krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van