title: Zaak T-98/99: Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door UPS Europe NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 174/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.6.1999
De regelingen van het Zonenrandförderungsgesetz vormen                     — alle overige maatregelen te beleven die het Gerecht zal
algemene fiscale maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland,                  vermenen te behoren.
die volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie enkel                      Betrokken merk:            „OPTIONS”        —      aanvraagnr.
kunnen worden getoetst aan artikel 67 EGKS-Verdrag en niet                                                128611
aan artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag, noch aan de staalsteuncode.
                                                                               Waar of dienst:            verzekering, garantie, financiering,
De fiscale regelingen van het Zonenrandförderungsgesetz zijn                                              huurkoop en lease-koop
steeds naar behoren overeenkomstig artikel 93 EEG-Verdrag                      Bij de kamer van be- weigering van inschrijving door de
bij de Commissie aangemeld en door deze laatste steeds voor                    roep bestreden beslis- onderzoeker
de volle geldigheidsduur van de wet goedgekeurd. Evenmin                       sing:
hebben zij tot betwistingen in de zin van artikel 67, lid 2,
EGKS-Verdrag geleid.                                                           Middelen:                  — artikel 7, lid 2, bevat zelf geen
                                                                                weigeringsgronden, maar ver-
Bovendien berust de bestreden beschikking op bepalingen van                                                   wijst enkel naar artikel 7, lid 1,
de sinds 1986 geldende staalsteuncode die de Commissie niet                                                   sub b en c;
op basis van artikel 95, leden 1 en 2, EGKS-Verdrag had
                                                                                — artikel 7, lid 3, is ook van
mogen vaststellen. De bepalingen van deze code, die het begrip
                                                                                toepassing, wanneer het onder-
steun ook uitbreiden tot niet-specifieke steunmaatregelen van
de lidstaten, hadden in casu buiten toepassing moeten blijven.                                                scheidend vermogen is verkre-
                                                                                gen door gebruik in een deel
                                                                                van de Gemeenschap.
Subsidiair betoogt verzoekster, dat de bestreden beschikking
op een niet-toepasselijke rechtsgrondslag berust. De zesde
staalsteuncode is volgens artikel 9 eerst op 1 januari 1997
in werking getreden, op een tijdstip derhalve waarop het
Zonenrandförderungsgesetz niet meer bestond.
(1) Beschikking nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 decem-            Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door UPS Europe
    ber 1996 houdende communautaire regels voor steun aan de               NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
    ijzer- en staalindustrie (PB L 338 van 28.12.1996, blz. 42).                                           pen
(2) Wet van 5.8.1971, Bundesgesetzblatt I, blz. 1237.
                                                                                (Zaak T-98/99)
                                                                                (1999/C 174/28)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Ford Motor
Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                             interne markt                                 schappen is op 20 april 1999 beroep tegen Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen ingesteld door UPS Europe NV/SA,
                            (Zaak T-91/99)                                 vertegenwoordigd door T.R. Ottervanger, advocaat, domicilie
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loeff Claeys
                                                                           Verbeke, advocaat aldaar, Rue Charles Martel 5.
                           (1999/C 174/27)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           — overeenkomstig artikel 175 EG-Verdrag vast te stellen, dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      de Commissie heeft nagelaten binnen een redelijke termijn
schappen is op 15 april 1999 beroep tegen Bureau voor                          een definitief besluit te nemen op de klacht die verzoekster
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Ford                       op 8 juni 1998 bij de Commissie had ingediend;
Motor, gevestigd te Delaware (Verenigde Staten), vertegen-
woordigd door A.J. Tweedale Willoughby, domicilie gekozen                  — de Commissie te verwijzen in de kosten die verzoekster in
hebbende te Luxemburg bij K. Manhaeve, advocaat aldaar, Rue                    deze procedure zijn opgekomen;
Charles Martel 56-58.
                                                                           — alle andere maatregelen te treffen die het Gerecht zal
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            vermenen te behoren.
— nietig te verklaren de beslissing van de Tweede kamer van
     beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                     Middelen en voornaamste argumenten
     interne markt, waarbij de inschrijving van het woord
     „OPTIONS” als merk overeenkomstig artikel 1, sub b en c,              Op 8 juni 1998 diende verzoekster tegen de Bondsrepubliek
     van de verordening inzake het gemeenschapsmerk is                     Duitsland een formele klacht in omdat deze in strijd met
     geweigerd;                                                            artikel 92 EG-Verdrag staatssteun had verleend in verband met
                                                                           de geplande aankoop door Deutsche Post AG van 22,5 %
— het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in                  van de aandelen van DHL. Volgens verzoekster vormde de
     de kosten te verwijzen;                                               financiering van die transactie de inbreuk op dat artikel van
 ---pagebreak--- 19.6.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 174/15
het EG-Verdrag. Zij stelt, dat Deutsche Post AG verschillende                        Doorhaling van zaak T-210/96 (1)
biljoenen DM heeft uitgegeven om achtereenvolgens medezeg-
genschap te verwerven over DHL International en controle                                      (1999/C 174/30)
over enkele van de grootste vrachtvervoerders en/of pakket-
bestellers. Volgens verzoekster is niet aangetoond, dat daarvoor
                                                                                (Procestaal: Frans)
geen staatssteun is aangewend. Dergelijke punten kunnen en
moeten door de Commissie worden onderzocht.
                                                                       De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Zij beklemtoont, dat het ingrijpen van de Commissie in deze            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak van beslissend belang is voor de handhaving van de                van 10 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
mededinging op de betrokken markten. De post- en pakket-               zaak T-210/96: M.M. Mendes Pires Afonso tegen Commissie
markt wordt thans gekenmerkt door een indrukwekkend                    van de Europese Gemeenschappen.
aantal overnames door de (vroegere) nationale posterijen en
inzonderheid door Deutsche Post AG. Particuliere marktdeel-            (1) PB C 54 van 22.2.1997.
nemers zijn niet in staat deze vorm van concurrentie het hoofd
te bieden en zullen van de markt worden verdreven indien de
Commissie geen passende maatregelen treft.
Op 21 december 1998 zond verzoekster de Commissie een
brief waarin zij haar uitnodigde een besluit te nemen op haar
klacht. Zij kondigde aan, dat zij de procedure van artikel 175                       Doorhaling van zaak T-291/97 (1)
EG-Verdrag zou inleiden indien de Commissie haar niet binnen
twee maanden vanaf de datum van die brief haar standpunt
meedeelde. Die periode van twee maanden is op 21 februari                                     (1999/C 174/31)
1999 verstreken en de Commissie heeft nog steeds geen besluit
genomen op verzoeksters krachtens artikel 92 EG-Verdrag                                        (Procestaal: Frans)
ingediende klacht en evenmin haar standpunt dienaangaande
bepaald.                                                               De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoekster betoogt dat de periode van meer dan 10 maanden             van 12 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van
sedert de indiening van de klacht lang genoeg was om de                zaak T-291/97: R. Mehlen e.a. tegen Raad van de Europese
Commissie in staat te stellen het vooronderzoek af te sluiten          Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
en een formeel onderzoek krachtens artikel 93, lid 2, EG-
Verdrag te beginnen.
                                                                       (1) PB C 7 van 10.1.1998.
              Doorhaling van zaak T-194/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-610/97 (1)
                        (1999/C 174/29)
                                                                                (1999/C 174/32)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Deens)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 23 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-194/96: M. Meskens tegen Europees Parlement.                    van 8 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-610/97: I. Fangel tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 9 van 11.1.1997.
                                                                       (1) PB C 55 van 20.2.1998.


title: Zaak F-15/13: Beroep ingesteld op 11 februari 2013 — ZZ/Commissie

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/31

         Beroep ingesteld op 11 februari 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-15/13)
   2013/C 129/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de procedures van overdracht van verzoekers pensioenrechten zonder overdracht af te sluiten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 17 april 2012 om de dossiers betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten te sluiten;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Doorhaling van zaak C-320/96 P

text:
21.4.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 118/27
               Doorhaling van zaak C-56/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-270/00 (1)
                       (2001/C 118/64)                                                       (2001/C 118/67)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 november 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-56/00: Commis-        de doorhaling in het register gelast van zaak C-270/00:
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
bliek.                                                                Oostenrijk.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
              Doorhaling van zaak C-155/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-484/99 (1)
                       (2001/C 118/65)                                                       (2001/C 118/68)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 november
de doorhaling in het register gelast van zaak C-155/00:               2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-484/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Republiek.                                                            Republiek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
              Doorhaling van zaak C-186/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-320/96 P (1)
                       (2001/C 118/66)
                                                                                (2001/C 118/69)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 november 2000              De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/00                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november
[verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Division)] om een prejudiciële beslissing): Boston Scientific Ltd     C-320/96 P: Europese Radio- en Televisie-unie tegen Métropole
e.a. tegen Cordis Corporation en Cordis (UK) Ltd.                     Télévision SA e.a.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 354 van 23.11.1996.


title: Zaak T-413/12: Beschikking van het Gerecht van 15 mei 2013 — Post Invest Europe/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Door Belgische autoriteiten aan De Post (thans „bpost” ) verleende steun — Compensatie van kosten van openbare dienst — Besluit waarbij steun gedeeltelijk onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid — Nieuwe bewijsaanbiedingen” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/81

         Beschikking van het Gerecht van 15 mei 2013 — Post Invest Europe/Commissie
   (Zaak T-413/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Door Belgische autoriteiten aan De Post (thans „bpost”) verleende steun - Compensatie van kosten van openbare dienst - Besluit waarbij steun gedeeltelijk onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid - Nieuwe bewijsaanbiedingen)
   2013/C 225/181
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Post Invest Europe Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. van de Walle de Ghelcke en T. Franchoo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 5 tot en met 7 van besluit 2012/321/EU van de Commissie van 25 januari 2012 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.14588 (C-20/09) ten behoeve van De Post (thans „bpost”) (PB L 170, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op het verzoek tot interventie van het Koninkrijk België.

               3)

               Post Invest Europe Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012


title: Zaak T-309/10 RENV: Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Klein/Commissie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Richtlijn 93/42/EEG — Geharmoniseerde regeling die de veiligheid en de bescherming van de gezondheid van patiënten, gebruikers en derden bij het gebruik van medische hulpmiddelen waarborgt — Artikel 8 — Kennisgeving van een besluit tot verbod van het in de handel brengen — Geen standpuntbepaling door de Commissie — Artikel 18 — Onrechtmatige EG-markering — Schade — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent — Oorzakelijk verband”)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/10

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Klein/Commissie
   (Zaak T-309/10 RENV) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Richtlijn 93/42/EEG - Geharmoniseerde regeling die de veiligheid en de bescherming van de gezondheid van patiënten, gebruikers en derden bij het gebruik van medische hulpmiddelen waarborgt - Artikel 8 - Kennisgeving van een besluit tot verbod van het in de handel brengen - Geen standpuntbepaling door de Commissie - Artikel 18 - Onrechtmatige EG-markering - Schade - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent - Oorzakelijk verband”))
   (2016/C 410/11)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Christoph Klein (Großgmain, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H.-J. Ahlt en M. Ahlt, vervolgens H.-J. Ahlt, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sipos en G. von Rintelen, gemachtigden, bijgestaan door C. Winkler, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de schending door de Commissie van de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 8 van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB 1993, L 169, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Christoph Klein, de Europese Commissie en de Federale Bondsrepubliek Duitsland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-433/07: Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Ryanair/Commissie

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/49

         Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-433/07)
   (2008/C 22/93)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: E. Vahida, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 232 EG te verklaren dat de Commissie heeft nagelaten de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen na te komen door geen standpunt te bepalen over de klacht die verzoekster bij de Commissie heeft ingediend op 22 december 2006, gevolgd door een aanmaningsbrief van 2 augustus 2007;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten, met inbegrip van de kosten die verzoekster in de procedure heeft gemaakt, zelfs indien de Commissie na de instelling van het beroep handelt en het Gerecht het daarom niet langer noodzakelijk acht uitspraak te doen, of indien het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk verklaart;

               —

               alle andere maatregelen te nemen die het Gerecht noodzakelijk acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betoogt dat de Commissie nalatig is geweest door geen standpunt te bepalen, nadat zij overeenkomstig artikel 232 EG was uitgenodigd dit te doen op grond van de klacht die verzoekster op 22 december 2006 had ingediend, met betrekking tot onwettige steun die Griekenland heeft toegekend aan Olympic Airlines en Olympic Airways Services (hierna: „OA/OAS”) na een arbitrage-uitspraak van de hoogste Griekse arbitrage-instantie waarin de Griekse staat is gelast 563 miljoen EUR aan OA/OAS te betalen voor vermeend onbetaalde diensten en de kosten van de verplaatsing naar de nieuwe luchthaven van Athene.
   Verzoekster voert aan dat het verschil tussen de in beschikking 2003/372/EG (1) van de Commissie bij benadering bepaalde bedragen die de Griekse staat OA/OAS verschuldigd was, en de schadevergoeding die OA/OAS was toegekend in de uitspraak van 20 december 2006, een voordeel in de zin van de regeling inzake staatssteun is dat aan de onderneming is verleend. De verlening van dat voordeel is toe te schrijven aan de Grieks staat, aangezien de arbitrage-instantie is opgetreden als een orgaan van de staat.
   Verzoekster betoogt voorts dat de Commissie verplicht was om de ontvangen klacht zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken teneinde hetzij een beslissing te geven waarin werd verklaard dat de overheidsmaatregelen geen steun waren in de zin van artikel 87, lid 1, EG, dan wel dat deze maatregelen steun waren in de zin van die bepaling maar verenigbaar waren met de gemeenschappelijke markt op basis van artikel 87, leden 2 en 3, EG, hetzij de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden.
   Verzoekster voert voorts aan dat de periode van zeven maanden tussen haar klacht en haar aanmaningsbrief onredelijk lang was en dat het stilzitten van de Commissie gedurende die periode een nalaten is in de zin van artikel 232 EG.

      (1)  Beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun (Kennisgeving geschied onder nr. C(2002) 4831) (PB L 132, blz. 1).


title: Zaak C-89/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door E.ON Energie AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 december 2010 in zaak T-141/08, E.ON Energie AG/Commissie

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/11

         Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door E.ON Energie AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 december 2010 in zaak T-141/08, E.ON Energie AG/Commissie
   (Zaak C-89/11 P)
   2011/C 152/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: E.ON Energie AG (vertegenwoordigers: A. Röhling, F. Dietrich en R. Pfromm, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht vernietigen en de op 6 februari 2008 aan rekwirante betekende beschikking C(2008) 377 def. van de Commissie van 30 januari 2008 in zaak COMP/B-1/39.326 nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest vernietigen en de onder het eerste streepje hierboven genoemde beschikking nietig verklaren voor zover a) rekwirante een geldboete is opgelegd, b) rekwirante is verwezen in de kosten, en de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen;

               —

               uiterst subsidiair, het bestreden arrest van het Gerecht vernietigen en de zaak naar het Gerecht verwijzen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante komt op tegen het bestreden arrest van het Gerecht en vordert vernietiging ervan alsmede nietigverklaring van beschikking C(2008) 377 def. van de Commissie van 30 januari 2008 in zaak COMP/B-1/39.326. Het arrest heeft een boetebeschikking van de Commissie bevestigd, waarin rekwirante werd verweten een door vertegenwoordigers van de Commissie overeenkomstig artikel 20, lid 2, sub d, van verordening (EG) nr. 1/2003 aangebracht zegel verbroken te hebben en daardoor „althans uit onachtzaamheid” artikel 23, lid 1, sub e, van verordening 1/2003 te hebben geschonden. Ter ondersteuning van haar verzoekschrift in hogere voorziening voert rekwirante zes middelen aan:

               1)

               Rekwirante laakt allereerst dat de verdeling van de bewijslast door het Gerecht blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting, waardoor het beginsel van het vermoeden van onschuld en de gemeenschapsrechtelijke stelregel voor de beoordeling in dubio pro reo zijn geschonden. Het Gerecht heeft in het bijzonder geen rekening ermee gehouden dat het bewijsmiddel in de vorm van een zegel dat (onbetwistbaar) over zijn houdbaarheidsperiode heen was, geen „voldoende bepaald” bewijs is van het bestaan van een inbreuk.

               2)

               Met het tweede middel in hogere voorziening beroept rekwirante zich op schending van de op het Gerecht rustende motiveringsplicht wegens onjuiste kwalificatie. Het Gerecht houdt in het kader van de omkering van de bewijslast geen rekening met het aanvankelijk zelf opgestelde criterium van het „ter discussie stellen” van de bewijskracht van het zegel door het later in het kader van de kwalificatie geformuleerde vereiste van een rechtstreeks „causaal verband” tussen de veroudering van het zegel en het optreden van een fout-positieve reactie.

               3)

               Met het derde middel in hogere voorziening voert rekwirante aan dat het Gerecht de bewijsmiddelen verkeerd heeft geïnterpreteerd en dus de logica, het algemene beginsel van de rechtstaat en opnieuw de op hem rustende motiveringsplicht heeft geschonden. Dienaangaande stelt rekwirante in het bijzonder dat het Gerecht aan het „proces-verbaal van verzegeling” als bewijsmiddel een betekenis toekent die niet eruit kan worden afgeleid, door te aanvaarden dat het proces-verbaal voldoende bewijs vormt van een aanbrenging van het zegel volgens de voorschriften.

               4)

               Met het vierde middel in hogere voorziening laakt rekwirante nog een gebrek in de motivering van het arrest in verband met de schending van de logica. Gezien de andere verzegelingen in het gebouw van rekwirante, trekt het Gerecht uit de vaststelling dat de daarbij gebruikte zegels functioneerden de logisch onverklaarbare conclusie dat ook het litigieuze zegel functioneerde.

               5)

               Met het vijfde middel in hogere voorziening laakt rekwirante schending door het Gerecht van de regels inzake een regelmatige bewijsvoering, van de logica en van het beginsel in dubio pro reo. Het Gerecht heeft in het bijzonder blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het argument van rekwirante met betrekking tot de toestand van de „VOID”-bedrukking op het deurkozijn irrelevant is, en in strijd met de regels inzake een regelmatige bewijsvoering een bewijsverkrijging dienaangaande achterwege gelaten.

               6)

               Met het zesde middel in hogere voorziening laakt rekwirante tot slot dat het Gerecht het recht heeft geschonden door opnieuw in strijd met de regels inzake een regelmatige bewijsvoering en het in een rechtstaat geldende beginsel van evenredigheid te handelen bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete. Het Gerecht houdt geen rekening met de verzachtende omstandigheid dat de Commissie er zelf de oorzaak van was dat de situatie achteraf op de dag van de huiszoeking niet meer kan worden opgehelderd. Bovendien heeft het Gerecht met het oog op de omvang van de schending van het beschermde recht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door na te laten een maatregel van instructie te gelasten met betrekking tot de kwestie van de opening van de deur, die relevant is voor de „ernst van de feiten” en dus voor het bedrag van de geldboete.


title: Zaak T-538/11: Beroep ingesteld op 10 oktober 2011 — België/Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/42

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2011 — België/Commissie
   (Zaak T-538/11)
   2011/C 347/75
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet en J. Halleux, gemachtigden, bijgestaan door L. Van den Hende, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het Besluit van de Commissie van 27 juli 2011 inzake de door België ten uitvoer gelegde staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen (Steunmaatregel C 44/08 (ex NN 45/04)) nietig te verklaren;

               —

               De Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1 VWEU.

                           —

                           De door België ten uitvoer gelegde maatregelen houden geen selectief voordeel in ten aanzien van de veehouders, slachthuizen en entiteiten die zich toeleggen op de verwerking, behandeling, verkoop en afzet van runderen afkomstige producten die krachtens de geldende wetgeving aan een BSE-onderzoek moesten worden onderworpen.


title: Zaak T-729/14: Beroep ingesteld op 16 oktober 2014 — PAN Europe en Unaapi/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/40

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2014 — PAN Europe en Unaapi/Commissie
   (Zaak T-729/14)
   (2015/C 007/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België); en Unione nazionale associazioni apicoltori italiani (Unaapi) (Castel San Pietro Terme, Italië) (vertegenwoordiger: B. Kloostra, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 5 augustus 2014, Ares(2014)2589479, waarvan op 6 augustus 2014 kennis is gegeven aan de vertegenwoordiger van de verzoekende partijen (het bestreden besluit), in reactie op de aanvraag van de verzoekende partijen van 10 januari 2013 op grond van artikel 6, lid 2, van verordening (EG) nr. 396/2005 (1) („MRL-verordening”) tot verlaging van de maximumresidugehalten (MRL’s) van de werkzame stof imidacloprid voor honing, pollen en koninginnengelei; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van hun beroep dragen de verzoekende partijen één middel aan, inhoudend dat de Commissie met de vaststelling van het bestreden besluit niet in overeenstemming met de MRL-verordening — in het bijzonder met artikel 3 en, dan wel in samenhang met, artikel 14, lid 1 en lid 2, sub a, c en d, van deze verordening — heeft gehandeld, en daarmee onrechtmatig heeft gehandeld.

               —

               De verzoekende partijen betogen dat de MRL-verordening voorschrijft dat de Commissie rekening houdt met diergezondheid bij het beslissen op aanvragen op grond van artikel 7 tot vaststelling of wijziging van een MRL. De beslissing van de Commissie om de aanvraag van de verzoekende partijen tot verlaging van MRL’s voor imidacloprid niet toe te wijzen is dan ook onrechtmatig.

               —

               De verzoekende partijen voeren verder aan dat MRL’s volgens de definitie van een MRL in artikel 3, lid 2, sub d, van de MRL-verordening dienen te worden gebaseerd op „de laagste blootstelling van consumenten die noodzakelijk is met het oog op de bescherming van kwetsbare consumenten” en op „goede landbouwpraktijken” (GLP). Uit artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 1, tweede alinea, alsmede uit artikel 14, lid 2, sub a en d, volgt dat de Commissie bij de vaststelling van het bestreden besluit rekening had moeten houden met de beschikbare wetenschappelijke en technische kennis over de effecten van imidacloprid op honingbijen en honingbijenkolonies. Uit deze bepalingen — en in het bijzonder uit artikel 14, lid 2, sub d, van de MRL-verordening — volgt ook dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door in het bestreden besluit geen rekening te houden met uitvoeringsverordening (EU) nr. 485/2013 (2), nu dat een besluit is „tot wijziging van de toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen”.

      (1)  Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van richtlijn 91/414/EG van de Raad, PB L 70, blz. 1.

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 485/2013 van de Commissie van 24 mei 2013 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011, wat de voorwaarden voor goedkeuring van de werkzame stoffen clothianidin, thiamethoxam en imidacloprid betreft, en houdende een verbod op het gebruik en de verkoop van zaden die zijn behandeld met gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, PB L 139, blz. 12.


title: Doorhaling van zaak T-7/97

text:
C 166/20            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30.5.98
¹Smart Start Premierº bekendstaand product dat door               Ð zij heeft niet de gelegenheid gekregen om voor het
VTech uit China wordt ingevoerd. De verordening zou tot                ComiteÂ nomenclatuur opmerkingen te maken over de
doel hebben, de Smart Start Premier voor douanedoelein-                verordening; en
den als ¹speelgoedº en niet meer als ¹spelº in te delen.
                                                                  Ð het besluit doet de beslissingen van het Tribunal, de
Verzoekster betoogt in dit verband, dat zij vóór het besluit
                                                                       bevoegde rechterlijke instantie in het Verenigd Konink-
van de Commissie in de onderhavige zaak tweemaal bij
                                                                       rijk, in feite teniet. Daardoor wordt inbreuk gemaakt
het Value Added Tax and Duties Tribunal in het Verenigd
                                                                       op de beginselen van het gewettigd vertrouwen en de
Koninkrijk met succes beroep had ingesteld tegen besluiten
                                                                       rechtszekerheid.
van HM Customs and Excise volgens welke door haar ver-
kochte producten als ¹speelgoedº moesten worden inge-
deeld. Overeenkomstig de uitkomst van deze procedures
deelde de Afdeling tarief- en statistieknomenclatuur van
het ComiteÂ douanewetboek van de Commissie de Smart
Start Premier, een gelijkaardig product dat door VTech op
de markt wordt gebracht, in en kondigde het de vaststel-                          Doorhaling van zaak T-7/97 (1)
ling van de verordening aan.                                                                (98/C 166/48)
Verzoekster betoogt, dat de Commissie door de vaststelling
van het besluit zowel uit materieelrechtelijk als uit formeel     De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
oogpunt het EG-Verdrag, inzonderheid de artikelen 28 en           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
29 daarvan, het communautair douanewetboek en het                 beschikking van 25 maart 1998 de doorhaling in het regis-
Gemeenschapsrecht heeft geschonden.                               ter gelast van zaak T-7/97: M. Vicente-NunÄez tegen Com-
                                                                  missie van de Europese Gemeenschappen.
Zij vermoedt, dat de Commissie naar de toelichtingen bij
het geharmoniseerd systeem heeft verwezen ter rechtvaar-          (1) PB C 108 van 5.4.1997.
diging van haar verordening waarbij het product als ¹edu-
catief speelgoedº wordt ingedeeld. Zij betoogt, dat die toe-
lichtingen niet verbindend zijn en geen voorrang kunnen
hebben boven de bepalingen van het gemeenschappelijk
douanetarief en boven de algemene regels voor de interpre-
tatie daarvan. Voorzover de Commissie van plan is een
                                                                                Doorhaling van zaak T-170/97 (1)
product in strijd met het communautair douanewetboek in
te delen, is zij derhalve ook van plan de douanerechten                                     (98/C 166/49)
van het gemeenschappelijk douanetarief op eigen houtje te
wijzigen, hetgeen in strijd is met artikel 28 EG-Verdrag,         De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
waarin uitdrukkelijk wordt bepaald, dat alleen de Raad            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
die rechten kan wijzigen.                                         beschikking van 30 maart 1998 de doorhaling in het regis-
Uit procedureel oogpunt betoogt verzoekster:                      ter gelast van zaak T-170/97: M. Tavernier tegen Rekenka-
                                                                  mer van de Europese Gemeenschappen.
Ð de redenen voor de vaststelling van de verordening zijn
    niet op passende wijze toegelicht;                            (1) PB C 7 van 10.1.1998.


title: Zaak T-52/10 P: Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Lebedef/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Vakantieverlof — Halftijdse detachering voor vakbondsvertegenwoordiging — Onregelmatige afwezigheid — Aftrek van dagen van vakantieverlof — Artikel 60 van Statuut” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Lebedef/Commissie
   (Zaak T-52/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Vakantieverlof - Halftijdse detachering voor vakbondsvertegenwoordiging - Onregelmatige afwezigheid - Aftrek van dagen van vakantieverlof - Artikel 60 van Statuut)
   2011/C 38/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 30 november 2009, Lebedef/Commissie (F-54/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Lebedef zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-279/07: Beschikking van het Gerecht van 23 maart 2010 — Frankrijk/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/50

         Beschikking van het Gerecht van 23 maart 2010 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-279/07) (1)

   2010/C 148/81

      Procestaal: Frans

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-456/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Peek & Cloppenburg KG/Cassina S.p.A. (Auteursrecht — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 4, lid 1 — Distributie onder publiek van origineel van werk of kopie daarvan, door verkoop of anderszins — Gebruik van reproducties van auteursrechtelijk beschermde meubels als in verkoopruimte tentoongestelde meubelstukken en als etalagedecoratie — Geen eigendom- of bezitsoverdracht)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Peek & Cloppenburg KG/Cassina S.p.A.
   (Zaak C-456/06) (1)

   (Auteursrecht - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 4, lid 1 - Distributie onder publiek van origineel van werk of kopie daarvan, door verkoop of anderszins - Gebruik van reproducties van auteursrechtelijk beschermde meubels als in verkoopruimte tentoongestelde meubelstukken en als etalagedecoratie - Geen eigendom- of bezitsoverdracht)
   (2008/C 142/10)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG

      Verwerende partij: Cassina S.p.A.
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikelen 28 en 30 EG, alsook van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Reproducties van door het auteursrecht beschermde meubelen die zonder toestemming van rechthebbende worden gebruikt als in verkoopruimte tentoongestelde meubelstukken en als etalageversiering — Al dan niet kwalificeren als „vorm van distributie onder het publiek” van dit gebruik, dat op geen enkele wijze eigendoms- of bezitsovergang inhoudt
   Dictum
   Van distributie onder het publiek van het origineel van een werk of een kopie daarvan, anderszins dan door verkoop, in de zin van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, is uitsluitend sprake wanneer er een eigendomsoverdracht van deze zaak plaatsvindt. Bijgevolg kan noch de situatie waarin het publiek de mogelijkheid is geboden om reproducties van een auteursrechtelijk beschermd werk te gebruiken, noch de tentoonstelling ten behoeve van het publiek van deze reproducties zonder dat de mogelijkheid wordt geboden om deze te gebruiken, een dergelijke vorm van distributie vormen.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-173/99: Verzoek van 14 april 1999 van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of State for Trade and Industry, ex parte: Broadcasting, Entertainment, Cinematographic and Theatre Union (BECTU)

text:
C 204/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       17.7.1999
     in de sociale bescherming van de ter beschikking gestelde         Verzoek van de Korkein Oikeus van 27 april 1999 om
     werknemers, doch ook in de bescherming van de nationale           een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding
     bouwnijverheid en in de vermindering van de nationale             tussen Oy Liikenne Ab enerzijds en P. Liskojärvi en
     werkloosheid ter vermijding van sociale spanningen ?                                   P. Juntunen anderzijds
2) Vormt het een niet gerechtvaardigde beperking van de
     vrijheid van dienstverrichting in de zin van het EG-                                       (Zaak C-172/99)
     Verdrag, wanneer een binnenlandse werkgever door het
     sluiten van een (voorrang genietende) bedrijfsgebonden                                     (1999/C 204/52)
     arbeidsovereenkomst beneden het in een algemeen verbin-
     dend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst vastge-           Bij beschikking van 27 april 1999 (ingekomen ter griffie van
     stelde minimumloon kan blijven, terwijl dat voor een              het Hof van Justitie op 7 mei daaraanvolgend) heeft de Korkein
     buitenlandse werkgever uit een andere lidstaat van de             Oikeus in het aldaar aanhangig geding tussen Oy Liikenne Ab
     Gemeenschap in geval van een voorgenomen terbeschik-              enerzijds en P. Liskojärvi en P. Juntunen anderzijds, het Hof
     kingstelling in Duitsland — althans feitelijk — niet moge-        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     lijk is ?                                                         een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:
                                                                       Is er sprake van een overgang van onderneming in de zin
                                                                       van artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG (1) wanneer de
                                                                       exploitatie van autobuslijnen van de ene vervoersonderneming
                                                                       op een andere overgaat als gevolg van een aanbestedingspro-
Beroep, op 4 mei 1999 ingesteld door de Commissie van                  cedure overeenkomstig richtlijn 92/50/EEG (2) betreffende het
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                   plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening?
                        (Zaak C-168/99)
                                                                       (1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake
                                                                           de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                        (1999/C 204/51)                                    betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
                                                                           overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26).
op 4 mei 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door            (2) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
digd door J. Guerra Fernández, lid van haar juridische dienst,            opdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1).
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     en ter kennis van de Commissie te brengen die nodig zijn          Verzoek van 14 april 1999 van de High Court of Justice
     om te voldoen aan richtlijn 96/43/EEG van de Raad (1) van         (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
     26 juni 1996 tot wijziging en codificering van richt-             Office) om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     lijn 85/73/EEG om de financiering van de keuringen en             The Queen en Secretary of State for Trade and Industry,
     veterinaire controles van levende dieren en bepaalde              ex parte: Broadcasting, Entertainment, Cinematographic
     dierlijke producten te garanderen en tot wijziging van de                           and Theatre Union (BECTU)
     richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG, de krachtens het
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
     komen;                                                                                (Zaak C-173/99)
2. het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                                             (1999/C 204/53)
Middelen en voornaamste argumenten                                     The High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
                                                                       Division (Crown Office), heeft bij beschikking van 14 april
Ingevolge de dwingende bepalingen van artikel 249, derde               1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 mei
alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG, moeten de lidstaten       1999, in het geding tussen The Queen en Secretary of State
de ter uitvoering van de tot hen gerichte richtlijnen noodzake-        for Trade and Industry, ex parte: Broadcasting, Entertainment,
lijke maatregelen vaststellen vóór het verstrijken van de daarin     Cinematographic and Theatre Union (BECTU), het Hof van
vastgestelde termijn. De in artikel 4 van de richtlijn vastgestelde    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
termijn verstreek op 1 juli 1997, zonder dat Spanje de                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld en in werking heeft
laten treden.                                                          1. Moet de uitdrukking „overeenkomstig de in de nationale
                                                                            wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het
                                                                            recht op en de toekenning van een dergelijke vakantie”
(1) PB L 162, blz. 1.                                                       in artikel 7 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van
                                                                            23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de
                                                                            organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), aldus
 ---pagebreak--- 17.7.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 204/29
     worden uitgelegd, dat zij een lidstaat toestaat een nationale      Verzoek van het Tribunal administratif de Nantes (1e
     wettelijke regeling vast te stellen, krachtens welke:              chambre) van 11 mei 1999 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Ampafrance SA en Directeur des
     a) een werknemer pas begint rechten op de in artikel 7                            services fiscaux de Maine-et-Loire
          bedoelde jaarlijkse vakantie met behoud van loon te
          verwerven (of enig daaruit voortvloeiend voordeel                                       (Zaak C-177/99)
          te genieten), nadat hij een kwalificatieperiode van
          tewerkstelling bij dezelfde werkgever heeft vervuld;
          maar                                                                                (1999/C 204/55)
     b) zodra die kwalificatieperiode is voltooid, zijn tewerk-         Het Tribunal administratif de Nantes (1e chambre) heeft bij
          stelling gedurende de kwalificatieperiode in aanmer-          vonnis van 11 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
          king wordt genomen bij de berekening van zijn recht           van Justitie op 11 mei 1999, in het geding tussen Ampafrance
          op vakantie?                                                  SA en Directeur des services fiscaux de Maine-et-Loire, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeeschappen verzocht om een
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, welke zijn              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     dan de factoren die de nationale rechter in aanmerking
     moet nemen om te bepalen, of een specifieke kwalificatie-          „Is de beschikking van de Raad van 28 juli 1989 (1) — waarbij
     periode van tewerkstelling bij dezelfde werkgever rechtma-         de Franse regering toestemming wordt verleend af te wijken
     tig en evenredig is? In het bijzonder, is het wettig, dat een      van de bij de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
     lidstaat rekening houdt met de kosten die het voor                 17 mei 1977 ingestelde bevriezing en de uitsluiting van het
     de werkgevers meebrengt, de rechten te verlenen aan                recht op belastingaftrek voor uitgaven wegens verblijf, spijzen
     werknemers die korter dan de kwalificatieperiode worden            en dranken, ontvangsten en ontspanning uit te breiden tot
     tewerkgesteld?                                                     derden — in overeenstemming is met de Zesde richtlijn en
                                                                        inzonderheid artikel 27 daarvan, alwaar wordt bepaald: ‘De
                                                                        Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid
                                                                        van stemmen elke lidstaat machtigen, bijzondere, van de
                                                                        bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen
                                                                        teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde
                                                                        vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen‘, en
                                                                        met het beginsel van evenredigheid tussen het nagestreefde
                                                                        fiscale doel en de daartoe aangewende middelen.”
Verzoek van de Conseil de Prud’hommes de Metz van
14 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen D. Mayeur en APIM Ass. Promotion de l’Infor-                     (1) waarbij de Franse Republiek wordt gemachtigd een van artikel 17,
                         mation Messine                                     lid 6, tweede alinea, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betref-
                                                                            fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                            omzetbelasting afwijkende maatregel toe te passen (89/487/EEG)
                         (Zaak C-175/99)                                    (PB L 239 van 16.8.1989, blz. 21).
                         (1999/C 204/54)
De Conseil de Prud’hommes de Metz (Section Activités Diver-
ses) heeft bij tussenvonnis van 14 april 1999, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 11 mei 1999, in het geding
tussen D. Mayeur en APIM Ass. Promotion de l’Information                Verzoek van het Bezirksgericht Bregenz van 29 december
Messine, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            1998 om een prejudiciële beslissing in de kadastrale
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                procedure, aanhangig gemaakt door D. Salzmann-Greif
vraag:
                                                                                (Zaak C-178/99)
Is richtlijn 77/187/EEG van 14 februari 1977 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betref-
fende het behoud van de rechten van de werknemers bij                                             (1999/C 204/56)
overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daar-
van (1), van toepassing in het geval dat de bedrijfsactiviteit          Het Bezirksgericht Bregenz heeft bij beschikking van 29 de-
van een privaatrechtelijke rechtspersoon overgaat naar een              cember 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
publiekrechtelijke rechtspersoon? Moet de toepassing van deze           op 14 mei 1999, in de kadastrale procedure, aanhangig
richtlijn worden uitgesloten in het geval dat die activiteit            gemaakt door D. Salzmann-Greif, het Hof van Justitie van de
overgaat naar een administratieve overheidsdienst?                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB L 61, van 5.3.1977, blz. 26.                                     1) Kunnen onderdanen van een lidstaat van de Europese Unie
                                                                             zich ook op de vrijheid van kapitaalverkeer beroepen,
                                                                             wanneer een kapitaaltransactie geen transnationaal ele-
                                                                             ment in zich bergt?


title: Zaak T-281/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Visser's Oliehandel Horst/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/28

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Visser's Oliehandel Horst/Commissie
   (Zaak T-281/99) (1)

   (2006/C 310/57)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-453/16 PPU: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Halil Ibrahim Özçelik [Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Artikel 8, lid 1, onder c) — Begrip „aanhoudingsbevel” — Autonoom begrip van Unierecht — Nationaal aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd door een politiedienst en bekrachtigd door een officier van justitie met het oog op strafvervolging]

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Halil Ibrahim Özçelik
   (Zaak C-453/16 PPU) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 8, lid 1, onder c) - Begrip „aanhoudingsbevel” - Autonoom begrip van Unierecht - Nationaal aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd door een politiedienst en bekrachtigd door een officier van justitie met het oog op strafvervolging])
   (2017/C 014/21)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partij in het hoofdgeding

   Halil Ibrahim Özçelik

      Dictum

   Artikel 8, lid 1, onder c), van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat een bekrachtiging, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, door het openbaar ministerie van een nationaal aanhoudingsbevel dat voordien door een politiedienst is uitgevaardigd met het oog op strafvervolging, een „rechterlijke beslissing” in de zin van die bepaling is.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak T-475/12: Beroep ingesteld op 29 oktober 2012 — LaserSoft Imaging/BHIM (WorkflowPilot)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/41

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2012 — LaserSoft Imaging/BHIM (WorkflowPilot)
   (Zaak T-475/12)
   2013/C 9/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: LaserSoft Imaging AG (Kiel, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Hunnekuhl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissingen van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2012 en 6 augustus 2012 in zaak R 480/2012-4 te vernietigen, voor zover verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag van 29 augustus 2011 daarbij is afgewezen, en verweerder te gelasten het woordmerk „WorkflowPilot” overeenkomstig deze merkaanvraag in te schrijven in het merkenregister van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „WorkflowPilot” voor waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 223 774

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de merkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-267/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt (Oostenrijk) op 20 juni 2008 — SPÖ Landesorganisation Kärnten/Finanzamt Klagenfurt

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt (Oostenrijk) op 20 juni 2008 — SPÖ Landesorganisation Kärnten/Finanzamt Klagenfurt
   (Zaak C-267/08)
   (2008/C 247/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SPÖ Landesorganisation Kärnten

      Verwerende partij: Finanzamt Klagenfurt
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (hierna: „Zesde richtlijn”) aldus worden uitgelegd dat de „externe propaganda” van de juridisch zelfstandige afdeling van een politieke partij op deelstaatniveau in de vorm van public relations, voorlichtingsactiviteiten, de organisatie van partijbijeenkomsten, de levering van reclamemateriaal aan regionale partijorganisaties en de organisatie van een jaarlijks plaatsvindend bal (SPÖ-bal) moet worden beschouwd als een economische activiteit, wanneer daarbij opbrengsten uit de (gedeeltelijke) doorberekening van de uitgaven voor de „externe propaganda” aan de eveneens juridisch zelfstandige onderafdelingen van de partij (regionale organisaties, enz.) en uit de verkoop van entreebewijzen voor het bal worden verkregen?

               2)

               Verzet het feit dat de in de eerste vraag genoemde activiteiten een „weerslag” hebben op de afdeling van de partij op deelstaatniveau en dientengevolge ook aan haar ten goede komen, zich ertegen dat de betrokken activiteiten worden aangemerkt als „economische activiteit” in de zin van artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn? Het ligt in de aard van de zaak dat in het kader van deze activiteiten automatisch ook bekendheid wordt gegeven aan de partij zelf, alsmede aan haar politieke doelstellingen en denkbeelden, ook al is dit niet het voornaamste streven.

               3)

               Is nog sprake van een „economische activiteit” in de voornoemde zin wanneer de uitgaven voor „externe propaganda” vele malen hoger liggen dan de door deze activiteit verkregen opbrengsten uit de doorberekening van de uitgaven en de organisatie van het bal?

               4)

               Is sprake van een „economische activiteit” wanneer bij de doorberekening van de uitgaven geen duidelijk te identificeren economische criteria (bijvoorbeeld kostentoewijzing aan de veroorzaker of de gebruiker) worden toegepast en het in wezen aan de onderafdelingen wordt overgelaten of en in welke omvang zij een deel van de uitgaven van de afdeling op deelstaatniveau op zich nemen?

               5)

               Is sprake van een „economische activiteit” wanneer de kosten voor propaganda-activiteiten worden omgeslagen over de onderafdelingen, naar gelang van enerzijds het aantal leden van de betrokken onderafdeling, anderzijds het aantal door haar afgevaardigde verkozenen?

               6)

               Dienen niet onder de belastbare inkomsten vallende overheidssubsidies [zoals de subsidies voor politieke partijen uit hoofde van het Parteienförderungsgesetz (wet subsidiëring politieke partijen) van Karinthië] bij de beoordeling van de vraag of sprake is van een economische activiteit, in aanmerking te worden genomen als economische voordelen?

               7)

               Mocht de zogenoemde „externe propaganda” op zich genomen als economische activiteit in de zin van artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn worden gekwalificeerd: verzet het feit dat public relations en verkiezingspropaganda tot de fundamentele taken van politieke partijen behoren en een conditio sine qua non voor de verwezenlijking van hun politieke doelstellingen en denkbeelden vormen, zich tegen een kwalificatie daarvan als „economische activiteit”?

               8)

               Kunnen de door verzoekster verrichte, als „externe propaganda” aangemerkte activiteiten worden vergeleken met de werkzaamheden van commerciële reclamebureaus in de zin van bijlage D (punt 10) van de Zesde richtlijn, respectievelijk komen zij hiermee inhoudelijk overeen? Zo ja, kan de omvang van de verrichte activiteiten gezien de structuur van de inkomsten/uitgaven in de relevante periode als „niet onbeduidend” worden gekwalificeerd?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak T-80/98

text:
9.9.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 259/31
               Doorhaling van zaak T-85/95 (1)                                         Doorhaling van zaak T-176/99 (1)
                        (2000/C 259/55)                                                         (2000/C 259/58)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
van 7 juni 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
T-85/95: DIR International Film Srl e.a. tegen Commissie van             van 26 juni 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
de Europese Gemeenschappen.                                              T-176/99: Q tegen Raad van de Europese Unie.
(1) PB C 137 van 3. 6. 1995.                                             (1) PB C 281 van 2.10.1999.
                Doorhaling van zaak T-8/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-343/99 (1)
                        (2000/C 259/56)
                                                                                (2000/C 259/59)
                        (Procestaal: Engels)
De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht                                    (Procestaal: Frans)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 7 juni 2000 de doorhaling in het register                De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
gelast van zaak T-8/98: Siderca S.A.I.C. tegen Commissie van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
de Europese Gemeenschappen.                                              van 26 juni 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                         T-343/99: H.-W. Schmidt tegen Commissie van de Europese
(1) PB C 72 van 7.3.1998.                                                Gemeenschappen.
                                                                         (1) PB C 79 van 18.3.2000.
               Doorhaling van zaak T-80/98 (1)
                        (2000/C 259/57)
                                                                                Doorhaling van zaak T-108/00 R
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2000/C 259/60)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 juni 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak                                   (Procestaal: Frans)
T-80/98: CIT Belgique SA tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
                                                                         De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juli 2000 de
(1) PB C 234 van 25.7.1998.                                              doorhaling in het register gelast van zaak T-108/00 R:
                                                                         S. Gómez-Reino tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen.


title: Zaak T-457/07: Beroep ingesteld op 10 december 2007 — Evropaïki Dynamiki/EFSA

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/47

         Beroep ingesteld op 10 december 2007 — Evropaïki Dynamiki/EFSA
   (Zaak T-457/07)
   (2008/C 51/87)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)
   Conclusies

               —

               het besluit van EFSA om verzoeksters offerte af te wijzen en de opdracht aan de gekozen inschrijver te gunnen, nietig te verklaren;

               —

               EFSA te verwijzen in de gerechtelijke en andere kosten die verzoekster in verband met dit beroep zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft een offerte ingediend in antwoord op verweersters openbare offerteaanvraag voor het verstrekken van bijstand op IT-gebied (PB 2007/S 97-118626). Verzoekster komt op tegen verweersters besluit van 1 oktober 2007 om haar offerte af te wijzen en de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen.
   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat EFSA heeft nagelaten overeenkomstig artikel 253 EG de redenen voor haar beslissing op te geven en, in het bijzonder, heeft nagelaten verzoekster in te lichten over de relevante verdiensten van de inschrijver waaraan de opdracht is gegund. Volgens verzoekster heeft EFSA bij de beoordeling van de offertes selectiecriteria en gunningscriteria verward en evaluatiecriteria gebruikt die niet uitdrukkelijk waren opgenomen in de offerteaanvraag. Daarenboven voert verzoekster aan dat EFSA kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt.


title: Zaak F-35/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 december 2010 — Adriaansen/Europese Investeringsbank

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/16

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 december 2010 — Adriaansen/Europese Investeringsbank
   (Zaak F-35/10) (1)

   2011/C 46/31
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010, blz. 54.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 6 februari 2003 in zaak C-492/01 P: Dieckmann & Hansen GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beschikking 1999/244/EG houdende wĳziging van beschikking 97/296/EG tot vaststelling van de lĳst van derde landen waaruit invoer van visserĳproducten voor menselĳke consumptie is toegestaan — Invoerverbod voor kaviaar uit Kazachstan — Niet-contractuele aansprakelĳkheid van Gemeenschap — Hogere voorziening ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond")

text:
7.6.2003                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 135/7
nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als                      samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident,
volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann                       D. A. O. Edward en S. von Bahr (rapporteur), rechters;
en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                 advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 6 februari
R. Grass, op 10 april 2003 een arrest gewezen waarvan het                      2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
dictum luidt als volgt:                                                        volgt:
1)     Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-       1.     De hogere voorziening wordt afgewezen.
       rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad             2.     Dieckmann & Hansen GmbH wordt verwezen in de kosten.
       van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
       biociden, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op
       haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            (1 ) PB C 44.
2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                               Beroep op 27 februari 2003 ingesteld door Koninkrijk
                                                                                Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak C-87/03)
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                                                 (2003/C 135/11)
                            (Vierde kamer)
                                                                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                               op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de
                         van 6 februari 2003                                   Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
                                                                               door Nuria Díaz Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen
in zaak C-492/01 P: Dieckmann & Hansen GmbH tegen                              hebbende te Luxemburg.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                               Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
(„Beschikking 1999/244/EG houdende wijziging van be-
schikking 97/296/EG tot vaststelling van de lijst van derde                    —      nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2341/2002 (1)
landen waaruit invoer van visserijproducten voor menselijke                           van de Raad van 20 december 2002 tot vaststelling,
consumptie is toegestaan — Invoerverbod voor kaviaar                                  voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor sommige
uit Kazachstan — Niet-contractuele aansprakelijkheid van                              visbestanden en groepen visbestanden welke in de wate-
Gemeenschap — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-                             ren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de
         ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond”)                               Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen
                                                                                van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de
                                                                                visserij in acht te nemen voorschriften, voorzover daarbij
                           (2003/C 135/10)                                            aan de Spaanse vloot niet bepaalde quota in de commu-
                                                                                nautaire wateren van de Noord-en de Oostzee worden
                           (Procestaal: Duits)                                        toegekend, en
                                                                               —      verweerder in de kosten te verwijzen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                               Middelen en voornaamste argumenten
In zaak C-492/01 P, Dieckmann & Hansen GmbH, gevestigd                         —      Schending van het discriminatieverbod: Na afloop van de
te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe,                             overgangsperiode op 31 december 2002 verkeren de
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                               Spaanse vissers in dezelfde situatie als de vissers van de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                              andere lidstaten en dienen zij dezelfde toegang tot de
(Vijfde kamer) van 23 oktober 2001, Dieckmann & Hansen/                               wateren en de bestanden te hebben. De Spaanse vissers
Commissie (T-155/99, Jurispr. blz. II-3143), strekkende tot                           worden door de bestreden verordening echter verschil-
vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure:                          lend behandeld, doordat het hun in de wateren van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                               Noord- en de Oostzee niet is toegestaan te vissen op bijna
G. Berscheid en M. Niejhar), heeft het Hof (Vierde kamer),                            alle soorten waarvoor quota gelden.


title: Zaak C-415/06: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Stahlwerk Ergste Westig GmbH/Finanzamt Düsseldorf-Mettmann (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Antwoord dat duidelijk uit rechtspraak kan worden afgeleid — Vrij verkeer van kapitaal — Inkomstenbelastingen — Vennootschap met vaste inrichtingen in derde land — Verrekening van verlies van deze inrichtingen)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/29

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Stahlwerk Ergste Westig GmbH/Finanzamt Düsseldorf-Mettmann
   (Zaak C-415/06) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Antwoord dat duidelijk uit rechtspraak kan worden afgeleid - Vrij verkeer van kapitaal - Inkomstenbelastingen - Vennootschap met vaste inrichtingen in derde land - Verrekening van verlies van deze inrichtingen)
   (2008/C 51/48)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stahlwerk Ergste Westig GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Düsseldorf-Mettmann
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 56 EG, 57, lid 1, EG en 58 EG — Aftrek van de belastbare winst van een nationale vennootschap van de verliezen die een in een derde land gevestigde vaste inrichting lijdt — Weigering van de aftrek op basis van een met dit derde land gesloten bilaterale overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting
   Dictum
   Een nationale belastingregeling waarbij een vennootschap met zetel in een lidstaat bij de resultatenberekening het verlies van een in een derde land gevestigde inrichting niet kan aftrekken, maakt hoofdzakelijk inbreuk op de uitoefening van de vrijheid van vestiging in de zin van de artikelen 43 EG tot en met 48 EG. Op deze bepalingen kan geen beroep worden gedaan in een situatie betreffende een dergelijke in een derde land gelegen inrichting.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-239/16: Beroep ingesteld op 12 mei 2016 – Polskie Zdroje/EUIPO (perlage)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/47

         Beroep ingesteld op 12 mei 2016 – Polskie Zdroje/EUIPO (perlage)
   (Zaak T-239/16)
   (2016/C 243/53)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Polskie Zdroje sp.z o.o. sp.k. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: T. Gawrylczyk, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „perlage” – inschrijvingsaanvraag nr. 13 472 899

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 16 maart 2016 in zaak R 1129/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-493/09 P: Beschikking van het Gerecht van 23 mei 2011 — Y/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Ontslag — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/24

         Beschikking van het Gerecht van 23 mei 2011 — Y/Commissie
   (Zaak T-493/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Ontslag - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 211/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Y (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. Van Rossum, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Keppenne en L. Lozano Palacios, vervolgens J.-P. Keppenne en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 7 oktober 2009, Y/Commissie (F-29/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Y zal zijn eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak C-510/07: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 68/414/EEG — Artikel 1, lid 1 — Verplichting om minimumvoorraden aardolieproducten permanent in opslag te houden — Schending)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/17

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-510/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 68/414/EEG - Artikel 1, lid 1 - Verplichting om minimumvoorraden aardolieproducten permanent in opslag te houden - Schending)
   (2008/C 223/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: C. Pochet, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-nakoming van de voorraadverplichting voor aardolieproducten van artikel 1, lid 1, van richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende verplichting voor de lidstaten van de EEG om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (PB L 308, blz. 14), zoals gewijzigd, vervolgens gecodificeerd bij richtlijn 2006/67/EG van de Raad van 24 juli 2006 (PB L 217, blz. 8) — Aard en draagwijdte van voorraadverplichting — Wanverhouding tussen de door betrokken lidstaat verstrekte cijfers en gegevens van Eurostat — Wijze van berekening van voorraden van aardolieproducten en van niveau van interne consumptie van deze producten
   Dictum

               1)

               Door niet alle geschikte wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om op het grondgebied van de Gemeenschap permanent de voorraden van de tweede categorie van de in artikel 2 van richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende verplichting voor de lidstaten van de EEG om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/93/EG van de Raad van 14 december 1998, genoemde aardolieproducten, te handhaven, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 1, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-457/15: Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Fakro/BHIM — Saint Gobain Cristalería (climaVera)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/30

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Fakro/BHIM — Saint Gobain Cristalería (climaVera)
   (Zaak T-457/15)
   (2015/C 328/27)
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Fakro Sp. z o.o. (Nowy Sącz, Polen) (vertegenwoordiger: J. Radłowski, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Saint Gobain Cristalería, SL (Madrid, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „climaVera” — gemeenschapsmerk nr. 1 152 1366

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 mei 2015 in zaak R 2095/2014-2

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel en terugverwijzing van de zaak naar het BHIM voor een nieuwe beslissing;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de vertegenwoordiging van verzoekster volgens de voorschriften.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-199/12 tot en met C-201/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/X (C-199/12), Y (C-200/12), Z/Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-201/12) (Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor toekenning vluchtelingenstatus of subsidiaire beschermingsstatus — Artikel 10, lid 1, sub d — Behoren tot specifieke sociale groep — Seksuele gerichtheid — Grond van vervolging — Artikel 9, lid 1 — Begrip „daden van vervolging” — Gegronde vrees voor vervolging wegens behoren tot specifieke sociale groep — Daden voldoende ernstig om deze vrees te rechtvaardigen — Regelgeving die homoseksuele handelingen strafbaar stelt — Artikel 4 — Beoordeling op individuele basis van feiten en omstandigheden)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/X (C-199/12), Y (C-200/12), Z/Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-201/12)
   (Gevoegde zaken C-199/12 tot en met C-201/12) (1)

   (Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor toekenning vluchtelingenstatus of subsidiaire beschermingsstatus - Artikel 10, lid 1, sub d - Behoren tot specifieke sociale groep - Seksuele gerichtheid - Grond van vervolging - Artikel 9, lid 1 - Begrip „daden van vervolging” - Gegronde vrees voor vervolging wegens behoren tot specifieke sociale groep - Daden voldoende ernstig om deze vrees te rechtvaardigen - Regelgeving die homoseksuele handelingen strafbaar stelt - Artikel 4 - Beoordeling op individuele basis van feiten en omstandigheden)
   2014/C 9/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, Z

      Verwerende partijen: X (C-199/12), Y (C-200/12), Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-201/12)

      in tegenwoordigheid van: Hoog Commissariaat van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen (C-199/12–C-201/12)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van de artikelen 9, leden 1, sub a, en 2, sub c, en 10, lid 1, sub d, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12) — Toekenning van de status van vluchteling — Voorwaarden — Gronden van vervolging — Homoseksualiteit — Begrip specifieke sociale groep — Wetgeving van land van herkomst die in geval van homoseksuele relaties in minstens tien jaar gevangenisstraf voorziet

      Dictum

               1)

               Artikel 10, lid 1, sub d, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat het bestaan van strafrechtelijke bepalingen als aan de orde in elk van de hoofdgedingen, die specifiek tegen homoseksuelen zijn gericht, de vaststelling rechtvaardigt dat homoseksuelen moeten worden geacht een specifieke sociale groep te vormen.

               2)

               Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2004/83, gelezen in samenhang met artikel 9, lid 2, sub c, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat de enkele strafbaarstelling van homoseksuele handelingen als zodanig geen daad van vervolging vormt. Daarentegen moet een gevangenisstraf voor homoseksuele handelingen die daadwerkelijk wordt toegepast in het land van herkomst dat deze strafbepaling heeft vastgesteld, worden geacht een onevenredige of discriminerende bestraffing en dus een daad van vervolging te vormen.

               3)

               Artikel 10, lid 1, sub d, van richtlijn 2004/83, gelezen in samenhang met artikel 2, sub c, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat enkel homoseksuele handelingen die volgens het nationale recht van de lidstaten strafbaar zijn, van de werkingssfeer ervan zijn uitgesloten. Bij de beoordeling van een verzoek om erkenning als vluchteling kunnen de bevoegde autoriteiten redelijkerwijs niet verwachten dat de asielzoeker, ter vermijding van het risico van vervolging, in zijn land van herkomst zijn homoseksualiteit geheim houdt of zich bij de invulling van die seksuele gerichtheid terughoudend opstelt.

      (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Zaak T-364/14: Arrest van het Gerecht van 18 februari 2016 — Penny-Markt/BHIM — Boquoi Handels (B!O) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk B!O — Ouder gemeenschapswoordmerk bo — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/22

         Arrest van het Gerecht van 18 februari 2016 — Penny-Markt/BHIM — Boquoi Handels (B!O)
   (Zaak T-364/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk B!O - Ouder gemeenschapswoordmerk bo - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 111/26)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Penny-Markt GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Brandstätter en A. Wagner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne en ten slotte A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Boquoi Handels OHG (Straelen, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Mels, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 maart 2014 (R 1201/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Boquoi Handels OHG en Penny-Markt GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Penny-Markt GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-84/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2013 door Electrabel SA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2012 in zaak T-332/09, Electrabel/Commissie

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/6

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2013 door Electrabel SA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2012 in zaak T-332/09, Electrabel/Commissie
   (Zaak C-84/13 P)
   2013/C 129/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Electrabel SA (vertegenwoordigers: M. Pittie en P. Honoré, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge het bestreden arrest te vernietigen voor zover Electrabel daarin is veroordeeld tot de betaling van een geldboete van 20 miljoen EUR;

               —

               en dientengevolge:

                           —

                           de zaak voor hernieuwde afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht,

                           —

                           dan wel de zaak definitief af te doen door toewijzing van de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vorderingen en nietigverklaring van de litigieuze beschikking voor zover Electrabel is veroordeeld tot de betaling van een geldboete van 20 miljoen EUR of het bedrag van deze geldboete significant te verlagen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen het arrest waarbij het Gerecht de beschikking van de Commissie van 10 juni 2009 heeft bevestigd, waarbij Electrabel werd veroordeeld tot een geldboete van 20 miljoen EUR voor een inbreuk op artikel 7 van verordening (EEG) nr. 4064/89 (1) betreffende de controle op concentraties van ondernemingen.
   In de eerste plaats verwijt rekwirante het Gerecht dat het de bepalingen van artikel 14, lid 3, van voorvermelde verordening heeft geschonden voor zover het de vermeende „duur” van de inbreuk in aanmerking heeft genomen als factor bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete, terwijl dit artikel bepaalt dat het bedrag van de geldboete uitsluitend aan de hand van de „aard” en de „ernst” van de inbreuk moet worden bepaald.
   In de tweede plaats verwijt de rekwirerende partij het Gerecht dat dit het verbod van terugwerkende kracht van de wet heeft geschonden voor zover het de bepalingen van verordening (EG) nr. 139/2004 (2) heeft toegepast op een concentratie van ondernemingen gerealiseerd vóór de inwerkingtreding van deze verordening, die derhalve onder de bepalingen van verordening (EEG) nr. 4064/89 viel.
   In de laatste plaats heeft het Gerecht in de ogen van de rekwirerende partij blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een tegenstrijdige motivering voor zover het de jegens Electrabel aangenomen inbreuk heeft gekwalificeerd als voortdurend, terwijl het een eenmalige inbreuk betrof.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 395, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 24, blz. 1).