title: Zaak T-96/03: Beroep, op 10 maart 2003 ingesteld door Manel Camós Grau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 112/44              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.5.2003
—    Kennelijk onjuiste beoordeling van de rechtspraak en de          —     de Commissie te veroordelen tot betaling van een morele
     wetgeving van de Gemeenschap inzake het in artikel 87,                 schadevergoeding, voorlopig en ex aequo et bono begroot
     lid 1, EG neergelegde vereiste dat de steun door de staat              op 10 000 euro;
     moet zijn verleend of met staatsmiddelen bekostigd.
     Dienaangaande kan noch op basis van de communautaire
                                                                      —     de Commissie te veroordelen tot betaling van een voor-
     rechtspraak noch op basis van de regelgeving inzake
                                                                            lopige schadevergoeding van 1 euro wegens schade aan
     staatssteun worden geconcludeerd dat de middelen waar-
                                                                            zijn loopbaan;
     van de nationale autoriteiten afzien, formeel in de
     staatsbegroting moeten zijn opgenomen.
                                                                      —     de Commissie te veroordelen tot terugbetaling van de
—    Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur,                     kosten die hij voor zijn verdediging heeft gemaakt in het
     doordat de Commissie geen bezwaar tegen de betwiste                    kader van het onderzoek en van zijn administratieve
     maatregel heeft gemaakt door de formele onderzoekspro-                 klacht tegen het besluit van 17 mei 2002;
     cedure krachtens artikel 88, lid 2, EG in te leiden.
                                                                      —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Verzoeksters stellen eveneens schending van de motiverings-
plicht.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Verzoeker is ambtenaar bij verweerster. Tussen 1993 en 1997
                                                                      assisteerde hij zijn hiërarchieke meerdere, die lid was van het
                                                                      uitvoerend comité van het Instituut voor de betrekkingen
Beroep, op 10 maart 2003 ingesteld door Manel Camós                   tussen Europa en Latijns-Amerika (IRELA). Toen het Europees
Grau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   bureau voor fraudebestrijding (OLAF) een intern onderzoek
                                                                      instelde naar het IRELA, werd verzoeker meegedeeld, dat
                                                                      ook hij mogelijkerwijs bij de financiële onregelmatigheden
                        (Zaak T-96/03)                                betrokken was. Verzoeker heeft de directeur van het OLAF
                                                                      verzocht inlichtingen in te winnen over een mogelijk belangen-
                                                                      conflict bij een van de onderzoekers en zo nodig de vereiste
                       (2003/C 112/82)                                maatregelen te nemen om de objectiviteit van het onderzoek
                                                                      te verzekeren. Bij het bestreden besluit heeft de directeur van
                       (Procestaal: Frans)                            het OLAF deze onderzoeker van het onderzoek uitgesloten,
                                                                      maar de door hem of met zijn medewerking verrichte onder-
                                                                      zoekshandelingen en genomen beslissingen als zodanig onaan-
                                                                      geroerd gelaten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 maart 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Manel                   Tot staving van zijn vordering voert verzoeker vier middelen
Camós Grau, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                 aan:
M.-A. Lucas, advocaat.
                                                                      —     schending van artikel 25, tweede alinea, van het Statuut,
                                                                            aangezien het bestreden besluit hem niet is meegedeeld
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                           en onvoldoende is gemotiveerd;
—    nietig te verklaren het besluit van het OLAF van 17 mei          —     schending van de verplichting te bewijzen dat het onder-
     2002 waarbij een van de onderzoekers werd uitgesloten                  zoek regelmatig is verlopen;
     van het onderzoek van het OLAF naar het IRELA,
     voorzover hierbij de door deze onderzoeker of met zijn
     medewerking verrichte onderzoekshandelingen en de                —     kennelijke beoordelingsfout, aangezien het bestreden
     door hem of met zijn medewerking genomen besluiten                     besluit blijkbaar is ingegeven door de omstandigheid dat
     over het verloop van het onderzoek onaangeroerd wor-                   de betrokken onderzoeker noch aan de controle, noch
     den gelaten, zonder dat zij opnieuw worden onderzocht                  aan het beheer van het betrokken dossier zou hebben
     of nietig worden verklaard, of zonder dat een nieuwe                   deelgenomen;
     onderzoeksopdracht wordt gegeven;
                                                                      —     schending van de beginselen van billijkheid en van
—    nietig te verklaren het besluit van het OLAF van 29 no-                onpartijdigheid van het onderzoek.
     vember 2002 waarbij zijn administratieve klacht van
     29 juli 2002 tegen het besluit van 17 mei 2002 impliciet
     werd verworpen;


title: Beroep, op 31 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-358/96)

text:
Nr. C 370/ 10          1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.12.96
verzekeraar betrokken wordt in een geding waarin zijn ver                Beroep, op 31 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
zekerde partij is " en dat de verzekeraar van het vaartuig                      de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
derhalve in feite via de verzekerde(n) betrokken is in het eer                                         ( Zaak C-357/96 )
ste geding ?
                                                                                ( 96/C 370/23 )
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 31 oktober 1996 beroep tegen Koninkrijk België inge
                                                                          steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 31 oktober 1996 ingesteld door Commissie van                   vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur Götz zur
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   Hausen, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                            ( Zaak C-356/96 )                             Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch
                                                                          berg.
                               ( 96/C 370/22 )
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
op 31 oktober 1996 beroep tegen Koninkrijk België inge                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stel
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen                              len die noodzakelijk zijn voor het volgen van Richtlijn
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur Götz zur                           94/1 5/EG ( ! ) van de Commissie van 15 april 1994 be
Hausen, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te                          treffende aanpassing, voor de eerste maal, aan de tech
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch                         nische vooruitgang van Richtlijn 90/220/EEG ( 2 ) van de
berg.                                                                            Raad inzake de doelbewuste introductie van genetisch
                                                                                gemodificeerde organismen in het milieu, de krachtens
                                                                                die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is na
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                 gekomen;
                                                                          — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stel          Middelen en voornaamste argumenten
      len die noodzakelijk zijn voor het volgen van Richtlijn
      91/410/EEG ( ! ) van de Commissie van 22 juli 1991
      houdende veertiende aanpassing aan de technische voor              De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      uitgang van Richtlijn 67/548/EEG (2 ) van de Raad be               in zaak C-356/96 ( 3 ); de omzettingstermijn is verstreken op
      treffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs              30 juni 1994 .
      rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
      en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, de krachtens              (') PB nr. L 103 van 22 . 4 . 1994, blz . 20 .
       die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is na          ( 2 ) PB nr. L 1 1 7 van 8 . 5 . 1 990 , blz . 15 .
      gekomen;                                                            ( 3 ) Zie zaak C-356/96 hierboven .
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                          Beroep, op 31 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                              de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                ( Zaak C-358/96 )
                                                                                ( 96/C 370/24 )
Het dwingend karakter van de artikelen 189, derde alinea,
en 5, eerste alinea, EG-Verdrag, brengt mee, dat de Lid-Sta
ten waaraan een richtlijn wordt gericht, verplicht zijn bin              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
nen de gestelde termijn de opgelegde doelstellingen te ver               op 31 oktober 1996 beroep tegen Koninkrijk België inge
wezenlijken, dus de bepalingen van de richtlijn in nationaal              steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen
recht om te zetten, zodat laatstbedoelde ten volle effect sor            vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur Götz zur
teert vanaf het ogenblik waarop de omzettingstermijn ver                 Hausen, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
strijkt. De omzettingstermijn is op 1 augustus 1992 verstre              Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch
ken, zonder dat het Koninkrijk België de nodige bepalingen                berg.
heeft vastgesteld.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
(!) PB nr. L 228 van 17. 8 . 1991 , blz . 67.
( 2 ) PB nr. 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .
                                                                          — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stel
                                                                                len die noodzakelijk zijn voor het volgen van Richtlijn
 ---pagebreak---  7 . 12 . 96             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 370/ 11
      93/90/EEG ( l ) van de Commissie van 29 oktober 1993              Middelen en voornaamste argumenten
      betreffende de lijst van stoffen, bedoeld in artikel 13 ,
      lid 1 , vijfde streepje, van Richtlijn 67/548/EEG ( 2 ) van      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      de Raad, of door die maatregelen niet mee te delen, de           in zaak C-356/96 ( 3 ); de omzettingstermijn is verstreken op
      krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen           31 oktober 1993 .
      niet is nagekomen;
                                                                        (') PB nr. L 277 van 10 . 11 . 1993 , blz . 33 .
                                                                        ( 2 ) PB nr. 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .                     ( 3 ) Zie bladzijde 10 van dit Publikatieblad.
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
                        van 22 oktober 1996                            kamerpresident, B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
                                                                       Cooke, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administra
in zaak T-154/94: Comité des salines de France en Compag              teur, op 22 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het
nie des salins du Midi et des salines de l'Est SA tegen Com           dictum luidt als volgt:
           missie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Staatssteun — Algemene regeling inzake regionale steun —              1 ) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Brief van Commissie betreffende steun — Beroep tot nietig
                verklaring — Nict-ontvankelijkheid)
                                                                       2 ) Verwijst verzoeksters in de kosten, met inbegrip van de
                            ( 96/C 370/25 )                                    kosten van Frima B V.
                         (Procestaai: Frans)                           3 ) Verstaat dat Salt Union Ltd, Südwestdeutsche Salzwer
                                                                              ke AG en Verein Deutsche Salzindustrie eV hun eigen
                                                                              kosten zullen dragen.
In zaak T- 154/94, Comité des salines de France, gevestigd te
Parijs, en Compagnie des salins du Midi et des salines de              (M PB nr. C 161 van 11.6 . 1994 .
l'Est SA, gevestigd te Parijs, beide vertegenwoordigd door
D. Voillemot, advocaat te Parijs, en P. Verloop, advocaat te
Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van J. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 , on
dersteund door Salt Union Ltd, gevestigd te Cheshire (Ver
enigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door J. Scott en C.                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Pouncey, Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem                                        van 22 oktober 1996
burg ten kantore van G. Baden, advocaat aldaar, Boulevard
Royal 8 , en Südwestdeutsche Salzwerke AG, gevestigd te                in de gevoegde zaken T-79/95 en T-80/95 : Société nationale
Heilbronn ( Duitsland ) en Verein Deutsche Salzindustrie eV,           des chemins de fer francais en British Railways Board tegen
gevestigd te Bonn ( Duitsland ), beide vertegenwoordigd                         Commissie van de Europese Gemeenschappen C ) ■
door T. Jestaedt en B. Altes, advocaten te Düsseldorf, en W.
Klosterfelde en K. Metzlaff, advocaten te Hamburg, domi               (Mededinging — Kanaaltunnel — Reservering van 50 %
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van P.                 van capaciteit van tunnel voor twee spoorwegondernemin
Dupont, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8—10, tegen                 gen — Beperking van mededinging — Ontheffing — Toe
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                                               gang van derden)
den: aanvankelijk G. Marenco en J.-P. Keppenne, vervol                                               ( 96/C 370/26 )
gens G. Marenco en P. Nemitz ), ondersteund door Frima
BV, gevestigd te 's-Gravenhage ( Nederland ), vertegenwoor
digd door T. Ottervanger en G. Vriezen, advocaten te Rot                                   (Procestaai: Engels en Frans)
terdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
tore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue Ermesinde 67,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschik            In de gevoegde zaken T-79/95 en T-80/95 , Société nationale
king, die zou zijn vervat in een brief van de Commissie van            des chemins de fer francais, gevestigd te Parijs (gemachtig
7 februari 1994 aan Comité des salines de France, betref              den: B. Rapp-Jung en N. Flandin, advocaten te Brussel, do
fende door de Nederlandse autoriteiten aan de vennoot                 micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van V.
schap Frima BV toegekende steun, heeft het Gerecht ( Derde             Elvinger, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 ), en British Rail


title: Zaak C-510/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Vera Mattner/Finanzamt Velbert (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 56 EG en 58 EG — Schenkbelasting — Bebouwd perceel — Recht op belastingvrije som — Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/10

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Vera Mattner/Finanzamt Velbert
      (Zaak C-510/08) (1)

      (Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 56 EG en 58 EG - Schenkbelasting - Bebouwd perceel - Recht op belastingvrije som - Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)
      (2010/C 161/12)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Düsseldorf

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Vera Mattner

         Verwerende partij: Finanzamt Velbert

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van de artikelen 39 EG en 43 EG, en van artikel 56 EG juncto 58 EG — Nationale regeling inzake de belasting op schenkingen van onroerend goed, die voorziet in een belastingvrije som van 1 100 EUR op de waarde van het onroerend goed ingeval de schenker en de verkrijger in een andere lidstaat wonen, terwijl die belastingvrije som 205 000 EUR bedraagt ingeval de schenker of de verkrijger op het nationale grondgebied woont

         Dictum

      Artikel 56 EG juncto artikel 58 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat als die aan de orde in het hoofdgeding, die voor de berekening van de schenkbelasting bepaalt dat de belastingvrije som bij schenking van een onroerende zaak die is gelegen op het grondgebied van deze staat, lager is wanneer de schenker en de begiftigde op de datum van de schenking in een andere lidstaat woonden dan die welke zou zijn toegepast wanneer ten minste één van hen op diezelfde datum in de eerste lidstaat had gewoond.

         (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-581/15: Beroep ingesteld op 1 oktober 2015 — Syndial/Commissie

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/71

         Beroep ingesteld op 1 oktober 2015 — Syndial/Commissie
   (Zaak T-581/15)
   (2015/C 398/85)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syndial SpA — Attività Diversificate (San Donato Milanese, Italië) (vertegenwoordigers: L. Acquarone en S. Grassi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht om nietigverklaring en/of hervorming van de nota van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie — Ares (20015)3238796 — van 3 augustus 2015, met als opschrift „Namens de Commissie krachtens artikel 4 van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1049/2001 vastgesteld besluit van het secretariaat-generaal” betreffende het „Confirmatief verzoek om toegang tot documenten in de zin van verordening (EG) nr. 1049/2001 — GESTDEM 2015/2796”, houdende bevestiging van de weigering van het directoraat-generaal Milieu van de Europese Commissie bij nota ENV.D.2/MC/vf/ARES(2015) van 16 juni 2015 van het verzoek om toegang dat door Syndial S.p.A was ingediend bij nota INAMB-10/15 van 6 mei 2015, die op 8 mei 2015 per gecertificeerde e-mail was verstuurd. Dientengevolge verzoekt verzoekster het Gerecht te verklaren dat Syndial recht heeft op inzage in de documentatie betreffende inbreukprocedure nr. 2009/4426 door de volledige of gedeeltelijke overlegging te gelasten van de handelingen en documenten waartoe om toegang is verzocht bij genoemde nota INAMB-10/15 van 6 mei 2015, die is verstuurd per gecertificeerde e-mail op 8 mei 2015, ofwel te verklaren dat Syndial recht heeft om formeel te worden gehoord door de Commissie om het kenniskader waarop de aan de orde zijnde inbreukprocedure is gebaseerd, te verduidelijken en te bevestigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Schending en/of onjuiste toepassing van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001.

                           —

                           Volgens verzoekster is in de onderhavige zaak de beperking van de uitzondering waarop de Commissie zich heeft gebaseerd om de toegang te weigeren tot de documenten betreffende inbreukprocedure nr. 2009/4426 en die daarin bestaat dat „een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt” in de zin van artikel 4, lid 2, laatste zin, van verordening nr. 1049/2001, niet juist beoordeeld.

                           —

                           Het saneringsproject waarvoor een vergunning was verleend en dat intussen is volbracht, via de rechtstreekse uitvoering door Syndial (eigenaar van het gebied) op de site van Cengio, is volkomen in overeenstemming met de communautaire beginselen betreffende de herbestemming en sanering van historisch vervuilde gebieden.

                           —

                           Het standpunt dat de Italiaanse Republiek heeft ingenomen in procedure nr. 2009/4426 lijkt het op nationaal vlak nagestreefde openbaar belang onverwacht op te geven door zich zonder meer aan te sluiten bij de grieven van de Commissie, daarbij voorbijgaand aan het feit dat de procedure die geleid heeft tot de vergunning voor het saneringsproject van de site het op nationaal vlak voorziene traject heeft gevolgd bij hetzelfde ministerie dat thans de geldigheid van die procedure wil betwisten. Er bestaat dus een relevant en hoger openbaar belang in de zin van art. 4, lid 2, om Syndial toestemming te verlenen om na te gaan of de beoordeling van de verenigbaarheid met de communautaire beginselen concreet wordt voortgezet.

                           —

                           De verzoeken van Syndial zijn niet ingegeven door een — overigens legitiem — privébelang, maar omvatten het belangrijkere openbaar belang dat gericht is op de daadwerkelijke bescherming van het belang van billijkheid en van het goede verloop van de aan de orde zijnde communautaire procedure en van de nationale bestuurlijke procedure (uitdrukkelijk beschermd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, wat eerstgenoemd belang betreft, en in artikel 97 van de grondwet van de Italiaanse Republiek, wat laatstgenoemd belang betreft), en dat niet alleen verband houdt met het recht van verdediging van particulieren (die rechtstreeks belang hebben bij de gevolgen van de besluiten die in het kader van de inbreukprocedure worden vastgesteld) maar, meer in het bijzonder, met het grondrecht op milieu-informatie dat door de Unierechtelijke beginselen wordt bevestigd (artikel 191, leden 2 en 3, eerste alinea, gelezen in samenhang met het beginsel van artikel 11 VWEU, waaraan met name uitvoering is gegeven door de toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag van Aarhus van 27 juni 1998).

               2.

               Schending en/of onjuiste toepassing van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001. Onrechtmatige weigering van gedeeltelijke toegang.

                           —

                           De algemene aanname van niet-openbaarmaking van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 „sluit niet uit dat de belanghebbenden aantonen dat die aanname op een bepaald document waarvan de openbaarmaking wordt gevraagd, niet van toepassing is of dat een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001” (zie arrest van het Gerecht van 2 maart 2015 in zaak T-456/13, punt 64).

                           —

                           In de onderhavige zaak betreft het een verzoek om toegang tot documenten waarvan de openbaarmaking niet in strijd is met een openbaar belang, maar juist het openbaar belang dient, aangezien inzage in die documenten noodzakelijk is om er de gegevens uit te halen die nuttig zijn niet alleen om vanuit technisch en juridisch standpunt de grieven te weerleggen waarop de inbreukprocedure is gebaseerd, maar tevens om de rechtsgeldigheid aan te tonen van de procedure die in volle overeenstemming met de bevoegde instanties is gevolgd bij de keuze van het meest geschikte project voor de sanering van de ex-ACNA site van Cengio, in overeenstemming met de communautaire beginselen van sanering van historisch vervuilde sites en van duurzaamheid van milieumaatregelen, alsmede bij de verwezenlijking ervan.

                           —

                           De toegang had kunnen worden beperkt tot de opgave van de documenten die door de Italiaanse Republiek bij het dossier zijn gevoegd mits de documenten die zich reeds in het dossier betreffende de procedure bevonden, werden verhuld.


title: Zaak C-556/07: Beroep ingesteld op 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/20

         Beroep ingesteld op 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-556/07)
   (2008/C 37/30)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin en M. van Heezik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door onvoldoende controles en inspecties te verrichten en onvoldoende toezicht te houden op de uitoefening van de visserij, met name op de naleving van het verbod op het gebruik van drijfnetten voor de vangst van bepaalde soorten, en er niet op toe te zien dat passende maatregelen worden getroffen tegen de personen die verantwoordelijk zijn voor inbreuken op de communautaire regeling inzake het gebruik van drijfnetten, de krachtens de artikelen 2 en 31, leden 1 en 2, van verordening nr. 2847/1993 (1) en de artikelen 23, leden 1 en 2, 24 en 25, leden 1 en 2, van verordening nr. 2371/2002 (2) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie verwijt verweerster de communautaire visserijregeling verkeerd toe te passen. Om te beginnen beschouwen de Franse autoriteiten de thonaille niet als een drijfnet, hoewel zij gelet op de technische kenmerken ervan wel degelijk een dergelijk, door de communautaire regelgeving verboden net is. Het feit dat de thonaille door middel van een drijfanker kan worden gestabiliseerd, is in dit verband irrelevant, aangezien deze stabilisatie niet impliceert dat de thonaille niet met de zeestromingen of de wind kan meedrijven, maar enkel dat drijvers en zinkers het net vasthouden om de doeltreffendheid ervan te optimaliseren en te vermijden dat het horizontaal onder het wateroppervlak komt te liggen.
   Verder is geen doeltreffend controlesysteem opgezet om het verbod op het gebruik van drijfnetten voor de vangst van bepaalde soorten te doen naleven en wordt geen follow-up verricht van de vervolging van de vastgestelde inbreuken. De controles hebben enkel betrekking op de naleving van de nationale wetgeving, die soepeler is dan de communautaire regelgeving, en de sancties die in geval van schending van deze wetgeving worden opgelegd, zijn licht en weinig afschrikkend.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz.1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid.


title: Zaak C-583/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 november 2013 door Deutsche Bahn AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 september 2013 in de gevoegde zaken T-289/11, T-290/11 en T-521/11, Deutsche Bahn AG e.a./Europese Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/9

         Hogere voorziening ingesteld op 15 november 2013 door Deutsche Bahn AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 september 2013 in de gevoegde zaken T-289/11, T-290/11 en T-521/11, Deutsche Bahn AG e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-583/13 P)
   2014/C 24/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße mbH (DUSS) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, E. Venot, J. Brückner, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Spanje, Raad van de Europese Unie, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      Conclusies

               —

               het arrest van het gerecht van 6 september 2013 in de gevoegde zaken T-289/11, T-290/11 en T-521/11 vernietigen;

               —

               de besluiten C(2011) 1774 van 14 maart 2011, C(2011) 2365 van 30 maart 2011 en C(2011) 5230 van 14 juli 2011 van de Commissie waarbij overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad inspecties zijn gelast bij Deutsche Bahn AG en al haar dochterondernemingen (zaken COMP/39.678 en COMP/39.731) nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes vier middelen aan:

               Ten eerste heeft het Gerecht het fundamenteel recht op onschendbaarheid van de woning en de toepasselijke rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens onjuist uitgelegd en toegepast. Juist gelet op de intensiteit van de inbreuk op het fundamentele recht en het gevaar van onherstelbare schade, is het in strijd met het evenredigheidbeginsel wanneer de Commissie, die ook fungeert als onderzoeksautoriteit en beschikt over verreikende bevoegdheden, zonder voorafgaande rechterlijke machtiging inspecties uitvoert.

               Ten tweede heeft het Gerecht het fundamenteel recht op effectieve bescherming in rechte onjuist uitgelegd en toegepast. Een enkel achteraf verrichte rechterlijke controle biedt de betrokken ondernemingen geen doeltreffende rechtsbescherming bij inspecties van de Commissie.

               Ten derde heeft het Gerecht ten onrechte de documenten betreffende de vermeende inbreuken op de mededingingsregels, die in het kader van de inspectie buiten het voorwerp van het onderzoek om werden verkregen, als toevallige vondst in aanmerking genomen, hoewel het verboden was om deze documenten te gebruiken. De ambtenaren van de Commissie waren vanaf het begin van deze inspectie geïnformeerd over een onderwerp dat buiten het voorwerp van onderzoek viel en dat reden gaf tot verdenking. Hierdoor heeft de Commissie zich op gekunstelde wijze op toeval beroepen en de restrictief uit te leggen, door het Hof (1) toegestane uitzondering voor toevallige vondsten mogelijk ontoelaatbaar uitgebreid.

               Ten slotte heeft het Gerecht de bewijslastregels miskend. Het ligt voor de hand, kan althans op zijn minst niet worden uitgesloten, dat bepaalde documenten enkel, als zogenaamde „toevallige vondst”, zijn verkregen doordat ambtenaren vooraf op ontoelaatbare wijze waren geïnformeerd, dat wil zeggen: op de hoogte waren gesteld van een onderwerp dat buiten het voorwerp van het onderzoek viel. Aangezien het voor rekwirantes onmogelijk was om een dergelijk causaal verband te bewijzen, en hen deze omstandigheid ook niet valt aan te rekenen, dient de bewijslast te worden omgedraaid, zodat de Commissie moet bewijzen dat deze documenten inderdaad toevallige vondsten waren.

      (1)  Arrest Hof van 17 oktober 1989, Dow Benelux/Commissie, 85/87, Jurispr. blz. 3137.


title: Zaak C-92/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — RWE Vertrieb AG/Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV (Richtlijn 2003/55/EG — Interne markt voor aardgas — Richtlijn 93/13/EEG — Artikel 1, lid 2, en artikelen 3 tot en met 5 — Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten — Algemene voorwaarden — Oneerlijke bedingen — Eenzijdige wijziging, door verkoper, van prijs van dienst — Verwijzing naar dwingende regeling die is opgesteld voor andere categorie van consumenten — Toepasselijkheid van richtlijn 93/13/EEG — Verplichting tot duidelijke en begrijpelijke formulering en transparantieplicht)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — RWE Vertrieb AG/Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV
   (Zaak C-92/11) (1)

   (Richtlijn 2003/55/EG - Interne markt voor aardgas - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 1, lid 2, en artikelen 3 tot en met 5 - Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten - Algemene voorwaarden - Oneerlijke bedingen - Eenzijdige wijziging, door verkoper, van prijs van dienst - Verwijzing naar dwingende regeling die is opgesteld voor andere categorie van consumenten - Toepasselijkheid van richtlijn 93/13/EEG - Verplichting tot duidelijke en begrijpelijke formulering en transparantieplicht)
   2013/C 156/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RWE Vertrieb AG

      Verwerende partij: Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 1, lid 2, en, junctis de punten 1, sub j, en 2, sub b, tweede volzin, van de bijlage, van de artikelen 3 en 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Uitlegging van artikel 3, lid 3, juncto bijlage A, sub b en c, van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57) — Beding waarbij professionele leveranciers het recht wordt verleend de prijs van de dienst te wijzigen door te verwijzen naar een dwingende regeling die voor een andere categorie van consumenten bedoeld is — Toepasselijkheid van richtlijn 93/13/EG — Vereisten betreffende de verplichting tot duidelijke en begrijpelijk formulering en betreffende de transparantieverplichting

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn van toepassing is op de bedingen van algemene voorwaarden die zijn opgenomen in tussen een verkoper en een consument gesloten overeenkomsten waarin een voor een andere categorie overeenkomsten geldende regel van nationaal recht is overgenomen, en die niet aan de betrokken nationale regeling zijn onderworpen.

               2)

               De artikelen 3 en 5 van richtlijn 93/13, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 3, van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG, moeten aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling of een standaardbeding waarin een leverancier zich het recht voorbehoudt om de gasprijs te wijzigen, beantwoordt aan de in deze bepalingen gestelde eisen van goede trouw, evenwicht en transparantie, wezenlijk belang moet worden gehecht aan met name:

                           —

                           de vraag of in de overeenkomst de reden voor en de wijze van aanpassing van deze prijs transparant worden toegelicht, zodat de consument aan de hand van duidelijke en begrijpelijke criteria eventuele wijzigingen van deze prijs kan voorzien. Wanneer vóór sluiting van de overeenkomst daarover geen informatie is verstrekt, kan dit in beginsel niet worden goedgemaakt enkel door het feit dat de consumenten in de loop van de uitvoering van de overeenkomst redelijke tijd vooraf zullen worden geïnformeerd over de prijsaanpassing en hun opzeggingsrecht mochten zij deze aanpassing niet wensen te aanvaarden, en

                           —

                           de vraag of de consument in concreto daadwerkelijk zijn opzeggingsrecht kan uitoefenen.

                     Het is de taak van de verwijzende rechter om bij deze beoordeling rekening te houden met alle omstandigheden van het concrete geval, daaronder begrepen alle bedingen van de algemene voorwaarden van de consumentenovereenkomsten waarvan het omstreden beding deel uitmaakt.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak C-476/08 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 december 2009 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie (Hogere voorziening — Verordeningen (EG, Euratom) nrs. 1605/2002 en 2342/2002 — Overheidsopdrachten die door communautaire instellingen voor eigen rekening worden geplaatst — Fout in verslag van evaluatiecomité — Verplichting tot motivering van afwijzing van offerte van inschrijver)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/14

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 december 2009 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie
   (Zaak C-476/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordeningen (EG, Euratom) nrs. 1605/2002 en 2342/2002 - Overheidsopdrachten die door communautaire instellingen voor eigen rekening worden geplaatst - Fout in verslag van evaluatiecomité - Verplichting tot motivering van afwijzing van offerte van inschrijver)
   2010/C 24/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 10 september 2008, Evropaïki Dynamiki/Commissie (T-59/05), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 23 november 2004 houdende afwijzing van rekwirante’s offerte in het kader van de aanbestedingsprocedure voor diensten van ontwikkeling en onderhoud van informatiesystemen en daarmee verband houdende ondersteuning, bestemd voor de financiële-informatiesystemen van het DG Landbouw, alsook van de beslissing om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen — Verplichting tot motivering van de afwijzing van een offerte van een inschrijver

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak C-336/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover — Duitsland) — Kabel Deutschland Vertrieb und Service GmbH & Co. KG/Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk (Richtlijn 2002/22/EG — Artikel 31, lid 1 — Redelijke doorgifteverplichtingen ( must carry ) — Nationale regeling die exploitanten van analoge kabelnetwerken verplicht tot doorgifte via hun kabelnetwerken van alle televisieprogramma's die voor terrestrische distributie zijn toegelaten — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/14

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover — Duitsland) — Kabel Deutschland Vertrieb und Service GmbH & Co. KG/Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk
   (Zaak C-336/07) (1)

   (Richtlijn 2002/22/EG - Artikel 31, lid 1 - Redelijke doorgifteverplichtingen („must carry’) - Nationale regeling die exploitanten van analoge kabelnetwerken verplicht tot doorgifte via hun kabelnetwerken van alle televisieprogramma's die voor terrestrische distributie zijn toegelaten - Evenredigheidsbeginsel)
   (2009/C 44/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Hannover
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kabel Deutschland Vertrieb und Service GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk

      In tegenwoordigheid van: Norddeutscher Rundfunk, Zweites Deutsches Fernsehen, ARTE GEIE, Bloomberg LP, Mitteldeutscher Rundfunk, MTV Networks Germany GmbH, die in de rechten is getreden van VIVA Plus Fernsehen GmbH, VIVA Music Fernsehen GmbH & Co. KG, MTV Networks Germany GmbH, die in de rechten is getreden van MTV Networks GmbH & Co. oHG, Westdeutscher Rundfunk, RTL Television GmbH, RTL II Fernsehen GmbH & Co. KG, VOX Film und Fernseh-GmbH & Co. KG, RTL Disney Fernsehen GmbH & Co. KG, SAT. 1 Satelliten-Fernsehen GmbH e.a., Regio.TV GmbH, Eurosport SA, TM-TV GmbH & Co. KG, ONYX Television GmbH, Radio Bremen, Hessischer Rundfunk, Nederland 2, Hamburg 1 Fernsehen Beteiligungs GmbH & Co. KG, Turner Broadcasting System Deutschland GmbH, n-tv Nachrichtenfernsehen GmbH & Co. KG, Bayerischer Rundfunk, Deutsches Sportfernsehen GmbH, NBC Europe GmbH, BBC World, Mediendienst Borkum — Kurverwaltung NSHB Borkum GmbH, Friesischer Rundfunk GmbH, Home Shopping Europe GmbH & Co. KG, Euro News SA, Reise-TV GmbH & Co. KG, SKF Spielekanal Fernsehen GmbH, TV 5 Europe, DMAX TV GmbH & Co. KG, voorheen XXP TV — Das Metropolenprogramm GmbH & Co. KG, RTL Shop GmbH,
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Hannover — Uitlegging van artikel 31, lid 1, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische communicatienetwerken en diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51) — Nationale regeling die de exploitanten van analoge kabelnetwerken verplicht tot doorgifte via hun kabelnetwerken van alle televisieprogramma's die zijn toegelaten voor terrestrische distributie, en bepaalt dat de nationale bevoegde autoriteit in geval van kanalenschaarste een rangorde van kandidaten moet vastleggen die leidt tot de volledige bezetting van de voor de betrokken kabelexploitant beschikbare kanalen
   Dictum

               1)

               Artikel 31, lid 1, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en diensten (Universeledienstrichtlijn) moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet in de weg staat aan een nationale regeling als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling, die de kabelexploitant verplicht om via zijn analoge kabelnetwerk televisiezenders en diensten door te geven die reeds terrestrisch worden uitgezonden, en aldus meer dan de helft van de in dat netwerk beschikbare kanalen te bezetten, en die voorschrijft dat wanneer er te weinig kanalen beschikbaar zijn, een rangorde van de gegadigden wordt vastgesteld die leidt tot de volledige bezetting van de ter beschikking staande kanalen van het netwerk, voor zover deze verplichtingen geen onredelijke economische gevolgen hebben, wat door de verwijzende rechter moet worden beoordeeld.

               2)

               Diensten van televisieomroeporganisaties of van aanbieders van mediadiensten, zoals telewinkelen, vallen onder het begrip „televisiediensten” in de zin van artikel 31, lid 1, van richtlijn 2002/22, voor zover is voldaan aan de in deze bepaling gestelde voorwaarden, wat door de verwijzende rechter moet worden beoordeeld.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak C-351/05: Beschikking van de president van het Hof van 31 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/33

         Beschikking van de president van het Hof van 31 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland
   (Zaak C-351/05) (1)

   (2006/C 224/68)

      Procestaal: Ests

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak T-100/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2006 — CFE/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Beschikking 2004/813/EG — Lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio — Rechtstreeks geraakt persoon — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/48

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2006 — CFE/Commissie
   (Zaak T-100/05) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Beschikking 2004/813/EG - Lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio - Rechtstreeks geraakt persoon - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 294/102)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Compagnie d'entreprises CFE SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. Louveaux en J. van Ypersele, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en F. Simonetti, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2004/813/EG van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio (PB L 387, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Doorhaling van zaak T-311/99

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/44

         Doorhaling van zaak T-311/99 (1)

   (2004/C 228/103)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-311/99: Tankstation Haarhuis BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak T-266/01: Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confederación Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.1.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/41
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft artikel 46 van het              Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1759 def.
Statuut toegepast, zonder de beroepservaring van verzoeker te           van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als
beoordelen om te bezien of aan artikel 31, lid 2, van het               met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van
Statuut toepassing kon worden gegeven voor een benoeming                staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-
in de rang A 4 in plaats van A 5.                                       vloeien uit de artikelen 52-56 van wet (Ley Foral) nr. 24/1996
                                                                        van 30 december 1996, inzake vennootschapsbelasting (Bo-
                                                                        letı́n Oficial de Navarra nr. 159, van 31 december 1996), die
Het tot aanstelling bevoegd gezag had op grond van artikel 32,          voorzien in een korting van 50 % op het belastingtarief voor
lid 2, van het Statuut rekening moeten houden met zijn grotere          ondernemingen die hun activiteit aanvangen in de Comunidad
beroepservaring en hem moeten indelen in salaristrap 2, met             Autónoma de Navarra vanaf de inwerkingtreding van de wet,
een extra anciënniteit van 5,5 maanden in salaristrap 2.                voorzover zij meer dan 100 miljoen peseta (601 012 euro)
                                                                        investeren en meer dan 10 arbeidsplaatsen creëren.
Ontbreken van motivering.
                                                                        De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-
                                                                        voerde middelen en argumenten komen overeen met die in
                                                                        zaak T-225/01.
Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                  Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
                                                                        ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                         (Zaak T-265/01)
                                                                                (Zaak T-266/01)
                           (2002/C 3/70)
                                                                                (2002/C 3/71)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-                 schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-          Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-
digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.                                  deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-
                                                                        digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van            —      nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van                      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van
      Spanje ten gunste van ondernemingen in Alava in de                       Spanje ten gunste van ondernemingen in Biskaje in de
      vorm van belastingkrediet van 45 % van het investerings-                 vorm van belastingkrediet van 45 % van het investerings-
      bedrag;                                                                  bedrag;
—     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de        —      subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de
      beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende                 beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende
      de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van onderne-                de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van onderne-
      mingen in Alava in de vorm van belastingkrediet van                      mingen in Biskaje in de vorm van belastingkrediet van
      45 % van het investeringsbedrag, omdat de verplichting                   45 % van het investeringsbedrag, omdat de verplichting
      tot terugvordering van de bedragen die niet werden                       tot terugvordering van de bedragen die niet werden geïnd
      geïnd door het belastingkantoor van Alava ingevolge de                   door het belastingkantoor van Biskaje ingevolge de
      omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar is.                           omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar is.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 3/42                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.1.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1765 def.                Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1760 def.
van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als                van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als
met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van               met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van
staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-          staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-
vloeien uit de vierde aanvullende bepaling van regeling (Norma          vloeien uit artikel 26 van regeling (Norma Foral) nr. 24/1996
Foral) nr. 7/1996 van 26 december 1996 en uit de tiende                 van 5 juli 1996, inzake vennootschapsbelasting (Boletı́n Oficial
aanvullende bepaling van regeling (Norma Foral) nr. 4/1998              del Territorio Histórico de Alava, van 9 augustus 1996), dat
van 2 december 1998, die voorzien in een belastingkrediet               voorziet in een verlaging van 99 %, 75 %, 50 % en 25 % van
van 45 % van het bedrag aan investeringen die ondernemingen             de belastbare grondslag voor de betrokken belasting gedurende
van het grondgebied Biskaje doen in nieuwe vaste activa en die          de eerste vier aanslagjaren, ten gunste van de ondernemingen
meer dan 2 500 miljoen peseta (15 025 303 euro) bedragen.               die hun ondernemingsactiviteit aanvangen op het grondgebied
                                                                        van Alava vanaf de inwerkingtreding van de wet, voorzover zij
                                                                        beschikken over een kapitaal van meer dan 20 miljoen peseta
De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-              (120 202 euro), meer dan 80 miljoen peseta (430 810 euro)
voerde middelen en argumenten komen overeen met die in                  investeren, en meer dan tien arbeidsplaatsen creëren.
zaak T-225/01.
                                                                        De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-
                                                                        voerde middelen en argumenten komen overeen met die in
                                                                        zaak T-225/01.
Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                  Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
                                                                        ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                         (Zaak T-267/01)                                                        Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-268/01)
                           (2002/C 3/72)
                                                                                (2002/C 3/73)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-                 schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-          Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-
digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.                                  deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-
                                                                        digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van            —     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van                     11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van
      Spanje ten gunste van bepaalde recent opgerichte onder-                 Spanje ten gunste van bepaalde recent opgerichte onder-
      nemingen in Alava (Spanje);                                             nemingen in Biskaje (Spanje);
—     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de        —     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de
      beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende                beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende
      de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van bepaalde               de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van bepaalde
      recent opgerichte ondernemingen in Alava, omdat de                      recent opgerichte ondernemingen in Biskaje, omdat de
      verplichting tot terugvordering van de bedragen die                     verplichting tot terugvordering van de bedragen die niet
      niet werden geïnd door het belastingkantoor van Alava                   werden geïnd door het belastingkantoor van Biskaje
      ingevolge de omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar                 ingevolge de omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar
      is.                                                                     is.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —     de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-215/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Pacific World Limited, FDD International Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Sets voorgevormde kunstnagels van kunststof — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1417/2007 — Andere artikelen van kunststof (post 3926 ) — Producten voor manicure of voor pedicure (post 3304 ) — Gereedschap voor manicure of voor pedicure (post 8214 ))

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/7

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Pacific World Limited, FDD International Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-215/10) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Sets voorgevormde kunstnagels van kunststof - Geldigheid van verordening (EG) nr. 1417/2007 - Andere artikelen van kunststof (post 3926) - Producten voor manicure of voor pedicure (post 3304) - Gereedschap voor manicure of voor pedicure (post 8214))
   2011/C 298/12
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Pacific World Limited, FDD International Limited

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Uitlegging van verordening (EG) nr. 1417/2007 van de Commissie van 28 november 2007 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur — Geldigheid wat betreft de indeling van voorgevormde kunstnagels van kunststof onder post 3926 90 97 (andere werken van kunststof)

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 1417/2007 van de Commissie van 28 november 2007 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, is geldig voor zover daarin kunstnagels, en daarmee ook kunstnagelsets, als omschreven in de bijlage daarbij, worden ingedeeld onder postonderverdeling 3926 90 97 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-720/14: Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — Rotenberg/Raad

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/37

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — Rotenberg/Raad
   (Zaak T-720/14)
   (2015/C 007/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arkady Romanovich Rotenberg (Sint Petersburg, Rusland) (vertegenwoordigers: D. Pannick, QC, M. Lester, Barrister, S. Hey en H. Brunskill, Solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2014/508/GBVB van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) van de Raad nr. 826/2014, voor zover die maatregelen op hem van toepassing zijn;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft onvoldoende gemotiveerd waarom verzoekende partij is toegevoegd aan de lijst van personen, entiteiten en lichamen die onderworpen zijn aan de beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de overweging dat in het geval van verzoekende partij aan ten minste één van de criteria voor opname in de lijst van bestreden maatregelen is voldaan.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft beginselen van gegevensbescherming geschonden.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft verzuimd het recht van verdediging van verzoekende partij en haar recht op doeltreffende rechterlijke toetsing te waarborgen.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft ongerechtvaardigd en zonder toepassing van het evenredigheidsbeginsel de fundamentele rechten van verzoekende partij geschonden, waaronder begrepen het recht op bescherming van eigendom, nering en goede naam.


title: Zaak T-464/08: Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Zeta Europe/BHIM (Superleggera)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/53

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Zeta Europe/BHIM (Superleggera)
   (Zaak T-464/08)
   (2008/C 313/95)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Zeta Europe BV (Het Ambacht, Nederland) (vertegenwoordigers: V. Bilardo, C. Bacchini en M. Mazzitelli, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 juli 2008 ten aanzien van verzoekster in zaak nr. R0666/2008-1 vernietigen, en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: gecombineerd merk „Superleggera” (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5.456.207), voor waren van de klassen 12, 18 en 25.

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag op grond dat het betrokken merk bestaat uit het adjectief „superleggera”, wat bijgevolg zal worden opgevat als een beschrijvende aanduiding van het gewicht van de waren.

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en van de artikelen 73 en 74 van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-485/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Olive Line International/BHIM — Knopf (o-live)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/57

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Olive Line International/BHIM — Knopf (o-live)
   (Zaak T-485/07)
   (2008/C 51/104)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Olive Line International, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Reinhard Knopf (Malsch, Duitsland)
   Conclusies

               —

               te verklaren dat de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2007 houdende verwerping van het beroep tegen de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 3 219 193 niet in overeenstemming is met verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk;

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, interveniënt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Reinhard Knopf

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „o-live” voor waren van de klassen 29, 30 en 33 — aanvraag nr. 3 219 193

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal merk „Olive Lines” voor diensten als tussenpersoon

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1, sub b, en 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat er gevaar van verwarring van het oudere niet-ingeschreven merk, dat meer dan een louter plaatselijke betekenis heeft, met het aangevraagde merk.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 januari 1995 in zaak C-360/92 P: The Publishers Association tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Mededinging - Prijsbinding voor boeken - Afwijzing van verzoek om vrijstelling krachtens artikel 85, lid 3 - Onmisbaarheid van mededingingsbeperkingen)

text:
4. 3 . 95           | NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 54/3
Vijfde Kamer                                                      Falkner, Solicitor, van het kantoor Norton Rose, te Londen,
                                                                  heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: G. C.
(President: C. Gulmann )                                          Rodriguez Iglesias (rapporteur), president, waarnemend
R. Joliet,                                                        voor de kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
D. A. O. Edward,                                                  D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz;
P. Jann,                                                          griffier: L. Hewlett, administrateur, op 17 januari 1995 een
L. Sevón                                                          arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
J. C. Moitinho de Almeida en
P. J. Puissochet, rechters                                        1 . Vernietigt het op 9 juli 1 992 door het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg in zaak T-66/89 gewezen arrest.
Zesde Kamer
(President: F. A. Schockweiler)                                   2 . Verklaart nietig de artikelen 2, 3 en 4 van Beschikking
                                                                       89/44/EEG van de Commissie van 12 december 1988
C. N. Kakouris,                                                        inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
P. J. G. Kapteyn,                                                      EEG-Verdrag (IV/27.393 en IV/27.394, Publishers
J. L. Murray,                                                          Association — Net Book Agreements).
H. Ragnemalm,
G. F. Mancini en
                                                                  3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen,
G. Hirsch, rechters.                                                   alsmede alle kosten die requirante zowel in de procedure
                                                                       voor het Gerecht als in die voor het Hof heeft gemaakt,
                                                                       en de kosten die Clé — The Irish Book Publishers
                                                                       Association en de Booksellers Association of Great
                  ARREST VAN HET HOF                                   Britain and Ireland wegens hun interventie voor het Hof
                                                                       hebben gemaakt.
                        (Vijfde Kamer)
                     van 17 januari 1995                          4. Verstaat dat Pentos plc en Pentos Retailing Group Ltd
in zaak C-360/92 P: The Publishers Association tegen                   hun eigen kosten zullen dragen.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (*)
(Hogere voorziening — Mededinging — Prijsbinding voor             (M PB nr . C 288 van 5 . 11 . 1992 .
                                                                  (2 ) Zaak T-66/89 , Publishers Association, Jurispr . 1992 , biz. II
boeken — Afwijzing van verzoek om vrijstelling krachtens               1995 .
artikel 85, lid 3 — Onmisbaarheid van mededingingsbeper
                            kingen)
                          95/C 54/04
                      (Procestaai: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                             (Vijfde Kamer)
                                                                                van 17 januari 1995
In zaak C-360/92 P, The Publishers Association, gevestigd te
Londen, vertegenwoordigd door J. Lever, QC, M. Pelling en         in zaak C-93/94: Commissie van de Europese Gemeen
R. W. R. Thompson, Barristers, en R. Griffith, Solicitor, van            schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden C )
het kantoor Clifford Chance, domicilie gekozen hebbende te        (Niet-nakoming — Richtlijn 90/667/EEG — Geen omzet
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,                          ting binnen voorgeschreven termijn)
Rue Goethe 11 , ondersteund door Clé — The Irish Book                                       ( 95/C 54/05 )
Publishers Association, gevestigd te Dublin, vertegenwoor
digd door J. D. Cooke, SC, en R. Heron, Solicitor, van het
kantoor Matheson, Ormsby & Prentice, domicilie gekozen                                (Procestaai: Nederlands)
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , en door Booksellers              In zaak C-93/94, Commissie van de Europese Gemeen
Association of Great Britain and Ireland, gevestigd te            schappen (gemachtigde: Th. van Rijn ) tegen Koninkrijk der
London, vertegenwoordigd door C. Quigley, Barrister, en           Nederlanden (gemachtigden: J. W. de Zwaan en J. S. van
M. Nathanson, Solicitor, van het kantoor Penningtons,             den Oosterkamp ), betreffende een verzoek aan het Hof om
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van           vast te stellen, dat het Koninkrijk der Nederlanden de
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , betreffende           krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
hogere voorziening tegen het op 9 juli 1992 door het              niet is nagekomen door niet de nodige maatregelen te nemen
Gerecht van eerste aanleg (Tweede Kamer ) in zaak T-66/89         voor de omzetting in nationaal recht van Richtlijn 90/
gewezen arrest (2), strekkende tot vernietiging van dit arrest,   667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststel
andere partijen bij de procedure: Commissie van de Euro          ling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en
pese Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber, bijge           verwerking van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de
staan door N. Forwood, QC ), ondersteund door 1 . Pentos          aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van
plc, gevestigd te Londen, en 2 . Pentos Retailing Group Ltd,      dierlijke oorsprong ( vissen daaronder begrepen) en tot
gevestigd te Birmingham, vertegenwoordigd door R. P.              wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (2), heeft het Flof


title: Zaak C-453/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 12 augustus 2013 — The Queen on application of Newby Foods Ltd/Food Standards Agency

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/42

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 12 augustus 2013 — The Queen on application of Newby Foods Ltd/Food Standards Agency
   (Zaak C-453/13)
   2013/C 344/72
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Newby Foods Ltd

      Verwerende partij: Food Standards Agency

      Prejudiciële vragen

               1)

               Betreffen de woorden „de spierweefselstructuur [gaat verloren] of verandert” in punt 1.14 van bijlage I bij verordening (EG) nr. 853/2004 (1) elk verlies van de spierweefselstructuur dat of elke verandering daarvan die met standaardtechnieken van de microscopie kan worden waargenomen? [Artikel 3, sub n, van verordening (EG) nr. 999/2001 (2), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1923/2006 (3), bevat dezelfde bewoordingen].

               2)

               Kan een vleesproduct worden gekwalificeerd als een vleesbereiding in de zin van punt 1.15 van bijlage 1 als de spierweefselstructuur microscopisch waarneembaar — met standaardtechnieken — is verloren gegaan of is veranderd?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord en de tweede vraag bevestigend, is de omvang van het verlies of de verandering van de spierweefselstructuur die volstaat om een vleesproduct te kwalificeren als separatorvlees in de zin van punt 1.14 van bijlage I dezelfde als die welke is vereist om de kenmerken van vers vlees te doen verdwijnen in de zin van punt 1.15?

               4)

               In hoeverre moeten de kenmerken van vers vlees zijn afgenomen vooraleer zij worden geacht te zijn verdwenen in de zin van punt 1.15?

               5)

               Indien zowel de eerste als de derde vraag ontkennend moeten worden beantwoord:

                           a)

                           In hoeverre moet de spierweefselstructuur zijn veranderd vooraleer het betrokken product wordt gekwalificeerd als separatorvlees?

                           b)

                           Welke criteria moet de nationale rechter hanteren om te bepalen of de spierweefselstructuur van het vlees in die mate is veranderd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 139, blz. 55).

      (2)  Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 147, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1923/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot wijziging van verordening (EG) nr. 999/2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 404, blz. 1).


title: Zaak C-17/07 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 februari 2008 — Wineke Neirinck/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Arbeidscontractant — Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) — Aanwervingprocedure — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 februari 2008 — Wineke Neirinck/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-17/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Arbeidscontractant - Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) - Aanwervingprocedure - Afwijzing van sollicitatie - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)
   (2008/C 107/09)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Wineke Neirinck (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 november 2006, Neirinck/Commissie (T-494/04), waarbij het Gerecht rekwirantes vordering strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende afwijzing van haar sollicitatie naar het ambt van jurist in de sector vastgoedbeleid bij het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) en aanstelling van een andere sollicitant in dat ambt en, anderzijds, schadevergoeding, heeft afgewezen — Begrip procesbelang — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting van bewijs — Misbruik van bevoegdheid — Dienstbelang en beginselen van zorgplicht en behoorlijk bestuur
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 14 november 2006, Neirinck/Commissie (T-494/04), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht het middel heeft afgewezen dat het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 27 april 2004 waarbij Neirinck ervan op de hoogte is gesteld dat zij niet was geslaagd voor het mondelinge examen van de aanwervingprocedure voor het ambt van jurist in de sector vastgoedbeleid bij het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) als arbeidscontractant, ontoereikend was gemotiveerd.

               2)

               De hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen.

               3)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 27 april 2004 waarbij Neirinck ervan op de hoogte is gesteld dat zij niet was geslaagd voor het mondelinge examen van de aanwervingprocedure voor het ambt van jurist in de sector vastgoedbeleid bij het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) als arbeidscontractant, wordt nietig verklaard.

               4)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               5)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal naast haar eigen kosten alle kosten dragen die Neirinck voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft gemaakt.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-437/05: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Českém Krumlově — Tsjechische Republiek) — Jan Vorel/Nemocnice Český Krumlov (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijnen 93/104/EG en 2003/88/EG — Begrip arbeidstijd — Tijdvakken van inactiviteit in kader van wachtdienst van arts op werkplek — Kwalificatie — Gevolg voor vergoeding van betrokkene)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/12

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Českém Krumlově — Tsjechische Republiek) — Jan Vorel/Nemocnice Český Krumlov
   (Zaak C-437/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijnen 93/104/EG en 2003/88/EG - Begrip „arbeidstijd” - Tijdvakken van inactiviteit in kader van wachtdienst van arts op werkplek - Kwalificatie - Gevolg voor vergoeding van betrokkene)
   (2007/C 56/20)
   Procestaal: Tsjechisch
   Verwijzende rechter
   Okresní soud v Českém Krumlově
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jan Vorel

      Verwerende partij: Nemocnice Český Krumlov
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Okresní soud v Českém Krumlově — Uitlegging van de artikelen 2, punt 1, en 18 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18) — Begrip „arbeidstijd” — Nationale wettelijke regeling waarbij de tijdvakken van inactiviteit in de door een arts op zijn werkplek verrichte wachtdienst niet als arbeidstijd worden beschouwd
   Dictum

               1)

               Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000, en richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moeten aldus worden uitgelegd dat

                           —

                           zij in de weg staan aan de regeling van een lidstaat volgens welke wachtdiensten die een arts verricht volgens het stelsel van fysieke aanwezigheid op de werkplek zelf, maar tijdens welke hij geen daadwerkelijke werkzaamheden verricht, niet in hun geheel als „arbeidstijd” in de zin van die richtlijnen worden beschouwd;

                           —

                           zij er niet aan in de weg staan dat een lidstaat een regeling toepast die voor de vergoeding van de werknemer voor de wachtdienst die hij verricht op zijn werkplek, de perioden tijdens welke daadwerkelijk arbeidsprestaties worden verricht en de perioden tijdens welke geen daadwerkelijke arbeid wordt verricht, op verschillende wijze in aanmerking neemt, voor zover een dergelijke regeling integraal het nuttig effect waarborgt van de rechten die door die richtlijnen aan de werknemers zijn verleend om hun gezondheid en veiligheid doeltreffend te beschermen.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak T-745/16: Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — BPCE/ECB

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/40

         Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — BPCE/ECB
   (Zaak T-745/16)
   (2017/C 006/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BPCE (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, C. Renner en P. Kupka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit nr. ECB/SSM/2016-9695005MSXI0YEMGDF46/195 van 24 augustus 2016 van de Europese Centrale Bank nietig verklaren;

               —

               de Europese Centrale Bank in elk geval verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 24 augustus 2016 tot afwijzing van het verzoek van de verzoekende partij om in aanmerking te komen voor de uitsluiting van de hefboomratio ten aanzien van blootstellingen met betrekking tot de Deposito- en Consignatiekas die voortvloeien uit gecentraliseerde geldmiddelen die zijn aangetrokken in het kader van gereglementeerde spaargelden (hierna: „bestreden besluit”) is onbevoegd vastgesteld, voor zover de ECB niet bevoegd was de toekenning van de verzochte uitsluiting te weigeren na te hebben vastgesteld dat was voldaan aan alle door de van toepassing zijnde bepalingen van de Unie gestelde voorwaarden.

               2.

               Tweede middel: de verwerende partij heeft blijk gegeven van meerdere onjuiste rechtsopvattingen. De verzoekende partij is van oordeel dat zelfs indien de ECB bevoegd was het bestreden besluit vast te stellen, dit besluit niet geldig is omdat het als gevolg van de door de ECB gehanteerde onjuiste interpretatie van de aan de orde zijnde regelgeving verschillende onjuiste rechtsopvattingen bevat zowel in het licht van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1; hierna: „verordening nr. 575/2013”), als gelet op de bedoeling van de wetgever van de Europese Unie. De ECB heeft dan ook een besluit vastgesteld dat:

                           —

                           strijdig is met de doelstellingen en de strekking van de regels inzake de hefboomratio, doordat niet alleen de doelstelling van de regelgeving inzake de hefboomratio als zodanig niet in acht wordt genomen, maar ook de door de vaststelling van artikel 429, lid 14, van verordening nr. 575/2013 door de wetgever geuite bedoeling;

                           —

                           de basisbepaling wijzigt doordat twee nieuwe voorwaarden in aanmerking worden genomen die niet in de aan de orde zijnde bepaling zijn opgenomen;

                           —

                           de nuttige werking ontneemt aan artikel 429, lid 14, van verordening nr. 575/2013.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit bevat meerdere kennelijke beoordelingsfouten, in het bijzonder wat betreft de aard van de gecentraliseerde geldmiddelen in het kader van gereglementeerde spaargelden, de gevolgen van de opname van geldmiddelen in de balans van de bank, en de effecten van het aanpassingsmechanisme van de gecentraliseerde bedragen.

               4.

               Vierde middel: schending van verschillende algemene beginselen van het EU-recht, namelijk het evenredigheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur voor zover de ECB haar zorgvuldigheidsplicht heeft geschonden.

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit is gebrekkig gemotiveerd, voor zover op de ECB een verzwaarde motiveringsplicht rustte en het besluit ontoereikend en onduidelijk is gemotiveerd.


title: Zaak T-818/16: Beroep ingesteld op 22 november 2016 — Netflix International en Netflix/Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/51

         Beroep ingesteld op 22 november 2016 — Netflix International en Netflix/Commissie
   (Zaak T-818/16)
   (2017/C 030/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Netflix International BV (Amsterdam, Nederland) en Netflix, Inc. (Los Gatos, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Alberdingk Thijm, S. van Schaik en S. van Velze, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 1 september 2016 waarbij de wijziging van de Duitse wet houdende maatregelen ter bevordering van de Duitse filmproductie in de zevende versie ervan verenigbaar is verklaard met de interne markt (1), nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de richtlijn audiovisuele mediadiensten (hierna: „AVMS-richtlijn”). (2)

                           —

                           De Commissie heeft artikel 13, lid 1, van de AVMS-richtlijn geschonden doordat zij heeft geoordeeld dat de Duitse maatregel verenigbaar is met dat artikel op basis van een uitlegging in het licht van de voorgestelde wijziging.

                           —

                           De Commissie heeft de artikelen 2, leden 1 en 2, en 3 van de AVMS-richtlijn geschonden doordat zij heeft geoordeeld dat de Duitse maatregel geen schending oplevert van het oorsprongslandbeginsel.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 110 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft artikel 110 VWEU geschonden doordat zij heeft geoordeeld dat de Duitse maatregel geen discriminatie oplevert jegens leveranciers van audiovisuele mediadiensten die buiten Duitsland zijn gevestigd maar wier diensten op het Duitse publiek zijn gericht.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 56 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft artikel 56 VWEU geschonden doordat zij niet heeft onderzocht of de Duitse maatregel inbreuk maakt op de vrije dienstverrichting, hetgeen het geval is.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 49 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft artikel 49 VWEU geschonden doordat zij niet heeft onderzocht of de Duitse maatregel inbreuk maakt op de vrijheid van vestiging, hetgeen het geval is.

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 107 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft artikel 107 VWEU geschonden doordat zij heeft geoordeeld dat de Duitse maatregel een vorm van staatssteun is die kan worden gerechtvaardigd door een cultureel doel en die verenigbaar is met de interne markt.

               6.

               Zesde middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften.

                           —

                           De Commissie heeft wezenlijke vormvoorschriften geschonden doordat zij niet heeft voldaan aan de motiveringsvereisten die zijn neergelegd in artikel 296, lid 2, VWEU en zij inbreuk heeft gemaakt op het recht op behoorlijk bestuur zoals dit is vastgelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

      (1)  Besluit (EU) 2016/2042 van de Commissie van 1 september 2016 betreffende de steunmaatregel SA.38418 — 2014/C (ex 2014/N) die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de filmproductie en filmdistributie (kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 5551) (PB 2016, L 314, blz. 63).

      (2)  Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (PB 2010, L 95, blz. 1).


title: Zaak C-216/05: Beroep, op 17 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/10

         Beroep, op 17 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-216/05)
   (2005/C 193/17)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 mei 2005 beroep ingesteld tegen Ierland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door X. Lewis als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat Ierland, door voor volledige en daadwerkelijke deelname van het publiek aan bepaalde milieu-effectbeoordelingen betaling van een vergoeding voor deelname te verlangen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 6 en 8 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu- effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2);

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Ierse wetgeving ter zake van ruimtelijke ordening bepaalt dat de autoriteiten en een beroepsinstantie op het gebied van ruimtelijke ordening, van individuele burgers een vergoeding voor deelname kunnen verlangen wanneer zij in procedures ter zake van bestemmingsplannen opmerkingen indienen of hun standpunt kenbaar maken en opmerkingen indienen in beroepsprocedures ter zake van bestemmingsplannen. De Commissie voert aan dat het vorderen van een dergelijke vergoeding voor deelname op de volgende gronden een inbreuk vormt op richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG:

               —

               de richtlijn bevat geen enkele uitdrukkelijke bepaling die het vorderen van dergelijke vergoedingen toestaat;

               —

               dergelijke vergoedingen zijn in strijd met de opzet en het doel van de richtlijn:

               —

               de bewoordingen van artikel 6, leden 2 en 3, van de richtlijn geven geen ruimte voor de ruime interpretatie die Ierland daaraan wil geven, en

               —

               Ierland belemmert de rechten die artikel 6, lid 2, van de richtlijn het publiek verleent.

      (1)  PB L 175, van 5.7.1985, blz. 40.

      (2)  PB L 73, van 14.3.1997, blz. 5.