title: Zaak C-493/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht (Duitsland) op 15 augustus 2017 — Heinrich Weiss e.a.

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht (Duitsland) op 15 augustus 2017 — Heinrich Weiss e.a.
   (Zaak C-493/17)
   (2017/C 402/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverfassungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Heinrich Weiss, Jürgen Heraeus, Patrick Adenauer, Bernd Lucke, Hans-Olaf Henkel, Joachim Starbatty, Bernd Kölmel, Ulrike Trebesius, Peter Gauweiler, Johann Heinrich von Stein, Gunnar Heinsohn, Otto Michels, Reinhold von Eben-Worlée, Michael Göde, Dagmar Metzger, Karl-Heinz Hauptmann, Stefan Städter, Markus C. Kerber e.a.

      Andere partijen bij de procedure: Bundesregierung, Bundestag, Europese Centrale Bank, Deutsche Bundesbank

      Prejudiciële vragen

               1)

               Maakt besluit (EU) 2015/774 van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2015 inzake een overheidsprogramma voor aankoop van activa op secundaire markten (ECB/2015/10) (1), zoals gewijzigd bij besluit (EU) 2015/2101 van de Europese Centrale Bank van 5 november 2015 houdende wijziging van besluit (EU) 2015/774 inzake een overheidsprogramma voor aankoop van activa op secundaire markten (ECB/2015/33) (2), besluit (EU) 2016/702 van de Europese Centrale Bank van 18 april 2016 tot wijziging van besluit (EU) 2015/774 inzake een overheidsprogramma voor aankoop van activa op secundaire markten (ECB/2016/8) (3) en [besluit] (EU) 2016/1041 van de Europese Centrale Bank van 22 juni 2016 inzake de beleenbaarheid van door de Helleense Republiek uitgegeven of volledige gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen en tot intrekking van besluit (EU) 2015/300 (ECB/2016/18) (4), of de wijze waarop het wordt uitgevoerd, inbreuk op artikel 123, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?
               Is er met name sprake van een inbreuk op artikel 123, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie wanneer in het kader van het aankoopprogramma voor staatsobligaties (PSPP)

                           a)

                           in dier voege details over de aankopen worden meegedeeld, dat op de markten een feitelijke zekerheid ontstaat dat het Eurosysteem obligaties die door de lidstaten zullen worden uitgegeven, gedeeltelijk zal aankopen?

                           b)

                           ook nadien geen details worden bekendgemaakt over de inachtneming van minimumtermijnen tussen de uitgifte van een schuldbewijs op de primaire markt en de aankoop ervan op de secundaire markt, zodat op dit punt geen rechterlijk toezicht mogelijk is?

                           c)

                           alle aangekochte obligaties niet opnieuw worden verkocht, maar tot de vervaldatum ervan worden aangehouden en dus uit de markt worden genomen?

                           d)

                           het Eurosysteem nominale verhandelbare schuldbewijzen met een negatief rendement tot het einde van de looptijd verwerft?

               2)

               Schendt het sub 1) vermelde besluit in elk geval artikel 123 VWEU wanneer het voor de verdere uitvoering ervan, in het licht van veranderde condities op de financiële markten, met name als gevolg van het schaarser worden van voor aankoop in aanmerking komende schuldbewijzen, noodzakelijk is de aanvankelijk geldende aankoopregels voortdurend te versoepelen, en wanneer de in de rechtspraak van het Hof van Justitie vastgestelde beperkingen voor een obligatieaankoopprogramma, zoals het PSPP, hun werking verliezen?

               3)

               Schendt de thans geldende versie van het sub 1) vermelde besluit (EU) 2015/774 van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2015 artikel 119 en artikel 127, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 17 tot en met 24 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, omdat het de grenzen van het in voornoemde bepalingen geregelde mandaat inzake monetair beleid van de Europese Centrale Bank overschrijdt en bijgevolg inbreuk maakt op de bevoegdheden van de lidstaten?
               Worden de grenzen van het mandaat van de Europese Centrale Bank met name overschreden omdat

                           a)

                           het sub 1) vermelde besluit vanwege de omvang van het PSPP, die op 12 mei 20171 534,8 miljard EUR bedroeg, de voorwaarden voor herfinanciering van de lidstaten aanzienlijk beïnvloedt?

                           b)

                           het sub 1) vermelde besluit, rekening houdend met de onder a) vermelde verbetering van de voorwaarden voor herfinanciering van de lidstaten en de effecten daarvan voor de commerciële banken, niet alleen indirecte gevolgen heeft voor het economische beleid, maar zijn objectief vaststelbare effecten laten vermoeden dat het programma, naast een doelstelling van monetair beleid, minstens evenzeer een doelstelling van economisch beleid nastreeft?

                           c)

                           het sub 1) vermelde besluit vanwege de sterke uitwerking ervan op het economische beleid het evenredigheidsbeginsel schendt?

                           d)

                           gedurende de reeds meer dan twee jaar durende uitvoering ervan niet kan worden getoetst of het sub 1) vermelde besluit nog steeds noodzakelijk en evenredig is, omdat het geen specifieke motivering bevat?

               4)

               Schendt het sub 1) vermelde besluit in elk geval artikel 119 en artikel 127, leden 1 en 2, VWEU en de artikelen 17 tot en met 24 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, omdat de omvang, de reeds meer dan twee jaar durende uitvoering ervan en de daaruit resulterende uitwerking op het economische beleid ertoe nopen de noodzaak en de evenredigheid van het PSPP anders te beoordelen, en omdat het daardoor vanaf een bepaald tijdstip het monetairbeleidsmandaat van de Europese Centrale Bank heeft overschreden?

               5)

               Schendt de in het sub 1) vermelde besluit mogelijkerwijs beoogde onbeperkte risicoverdeling bij wanbetaling met betrekking tot obligaties van centrale overheden en van daarmee gelijkgestelde emittenten tussen de nationale centrale banken van het Eurosysteem de artikelen 123 en 125 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie alsook artikel 4, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, wanneer daardoor een herkapitalisatie van nationale centrale banken met middelen uit de begroting noodzakelijk kan worden?

      (1)  PB 2015, L 121, blz. 20.

      (2)  PB 2015, L 303, blz. 106.

      (3)  PB 2016, L 121; blz. 24.

      (4)  PB 2016, L 169, blz. 14.


title: Zaak T-691/17: Beroep ingesteld op 28 september 2017 — hoechstmass Balzer/EUIPO (Vorm van een meetlint)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/54

         Beroep ingesteld op 28 september 2017 — hoechstmass Balzer/EUIPO (Vorm van een meetlint)
   (Zaak T-691/17)
   (2017/C 402/71)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: hoechstmass Balzer GmbH (Sulzbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Zapfe, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een meetlint) — inschrijvingsaanvraag nr. 15 004 997

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2017 in zaak R 2331/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2017 (zaak R 2331/2016-4) — de bestreden beslissing — met betrekking tot driedimensionaal merk nr. 015004997;

               —

               verwijzing van verweerder/het EUIPO in de kosten van deze procedure en van de procedure voor de kamer van beroep;
               subsidiair

               —

               beperking van de lijst van waren van klasse 9 door het toevoegen van de woorden „voor kleermakers” tot „meetlinten voor kleermakers” en vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2017 voor zover deze betrekking heeft op „meetlinten voor kleermakers”.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-649/17: Beroep ingesteld op 25 september 2017 — ViaSat / Commissie

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/45

         Beroep ingesteld op 25 september 2017 — ViaSat / Commissie
   (Zaak T-649/17)
   (2017/C 402/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ViaSat, Inc. (Carlsbad, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigd door: J. Ruiz Calzado, L. Marco Perpiñà en S. Semey, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het impliciete negatieve besluit van de Europese Commissie van 13 juli 2017 dat voortvloeit uit het verzuim van de Commissie om binnen de voorgeschreven termijn te antwoorden op verzoeksters confirmatief verzoek van 31 mei 2017 met betrekking tot het op 20 maart 2017 onder nr. GESTDEM 2017/1725 geregistreerde verzoek om toegang tot documenten;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               De Commissie is de krachtens artikel 296, tweede alinea, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet nagekomen.

                           —

                           Verzoekster beroept zich in de eerste plaats op het ontbreken van iedere motivering, gelet op de impliciete weigering van toegang tot het gevraagde document, met als titel „Routekaart met maatregelen voor de naleving door geselecteerde en gemachtigde MSS-exploitanten van gemeenschappelijke voorwaarden van beschikking nr. 626/2008/EG (1), met inbegrip van nieuwe tussenstappen en de overeenkomstige termijnen”. Indien het Hof zou oordelen dat de Commissie haar motiveringsplicht reeds is nagekomen in de brief van 5 mei 2017 houdende afwijzing van verzoeksters aanvankelijke verzoek overeenkomstig artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2), aangezien de motivering van die brief bij wijze van fictie ook de redenering is van het impliciete besluit overeenkomstig artikel 8, lid 3, van die verordening, vraagt verzoekster het Hof om de volgende middelen inzake die redenering te onderzoeken.

               2.

               De Commissie heeft het gevraagde document niet concreet en individueel onderzocht.

               3.

               De Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft de in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001 opgenomen uitzondering betreffende de bescherming van de commerciële belangen onjuist toegepast.

               4.

               De Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft de in artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 opgenomen uitzondering betreffende de bescherming van onderzoeken onjuist toegepast.

               5.

               De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat er geen sprake was van een hoger belang in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001.

               6.

               De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat gedeeltelijke toegang in de zin van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 niet mogelijk was.

      (1)  Beschikking nr. 626/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2008 inzake de selectie en machtiging van systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) leveren (PB 2008, L 172, blz. 15).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-233/15: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Cofra/EUIPO — Armand Thiery (1841) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk 1841 — Ouder nationaal woordmerk AD-1841-TY — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van het oudere merk — Inaanmerkingneming van aanvullende bewijzen — Artikel 57, lid 2, en artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 64, lid 2, en artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Regel 40, lid 6, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 19, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430] — Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), van verordening 2017/1001) — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001)”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/22

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Cofra/EUIPO — Armand Thiery (1841)
   (Zaak T-233/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk 1841 - Ouder nationaal woordmerk AD-1841-TY - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van het oudere merk - Inaanmerkingneming van aanvullende bewijzen - Artikel 57, lid 2, en artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 64, lid 2, en artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Regel 40, lid 6, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 19, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430] - Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), van verordening 2017/1001) - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001)”])
   (2017/C 402/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cofra Holding AG (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Capostagno en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Armand Thiery SAS (Levallois-Perret, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 februari 2015 (zaak R 805/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Armand Thiery en Cofra Holding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cofra Holding AG wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Armand Thiery SAS zijn opgekomen in de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015.


title: Zaak T-207/16: Beschikking van het Gerecht van 28 september 2017 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis / Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Nooit vastgestelde handelingen — Verzoek om afdoening zonder beslissing — Verzoek om het verzoekschrift aldus uit te leggen dat het betrekking heeft op een andere handeling dan de bestreden handelingen — Afwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/34

         Beschikking van het Gerecht van 28 september 2017 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis / Commissie
   (Zaak T-207/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Nooit vastgestelde handelingen - Verzoek om afdoening zonder beslissing - Verzoek om het verzoekschrift aldus uit te leggen dat het betrekking heeft op een andere handeling dan de bestreden handelingen - Afwijzing - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 402/45)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en A. Katsimerou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van een vermeend besluit van de Commissie tot uitsluiting van verzoekster en van een vermeend besluit tot inschrijving en activering van het bericht van uitsluiting van verzoekster in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) of in het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting (EDES).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten in de hoofdprocedure en de procedure in kort geding en in twee derde van de kosten van Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis in die procedures.

               3)

               Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis wordt verwezen in een derde van haar eigen kosten in die procedures.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak T-435/15: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Kolachi Raj Industrial / Commissie [„Dumping — Invoer van rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen — Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 — Artikel 13, lid 2, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Assemblage — Herkomst en oorsprong van rijwielonderdelen — Certificaten van oorsprong — Ontoereikende bewijskracht — Fabricagekosten van de rijwielonderdelen”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/23

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Kolachi Raj Industrial / Commissie
   (Zaak T-435/15) (1)

   ([„Dumping - Invoer van rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen - Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 - Artikel 13, lid 2, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Assemblage - Herkomst en oorsprong van rijwielonderdelen - Certificaten van oorsprong - Ontoereikende bewijskracht - Fabricagekosten van de rijwielonderdelen”])
   (2017/C 402/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd (Karachi, Pakistan) (vertegenwoordiger: P. Bentley, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, M. França en A. Demeneix, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: European Bicycle Manufacturers Association (EBMA) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 van de Commissie van 18 mei 2015 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EU) nr. 502/2013 van de Raad is ingesteld op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen (PB 2015, L 122, blz. 4), voor zover deze betrekking heeft op verzoekster

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 van de Commissie van 18 mei 2015 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EU) nr. 502/2013 van de Raad is ingesteld op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen, wordt nietig verklaard voor zover zij betrekking heeft op Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Kolachi Raj Industrial (Private).

               3)

               European Bicycle Manufacturers Association (EBMA) zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak C-511/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 21 augustus 2017 — Lintner Györgyné / UniCredit Bank Hungary Zrt.

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 21 augustus 2017 — Lintner Györgyné / UniCredit Bank Hungary Zrt.
   (Zaak C-511/17)
   (2017/C 402/12)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lintner Györgyné

      Verwerende partij: UniCredit Bank Hungary Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6, lid 1, van de richtlijn betreffende oneerlijke bedingen (1) — mede rekening gehouden met de nationale regeling die vertegenwoordiging in rechte verplicht stelt — aldus worden uitgelegd dat elk beding afzonderlijk moet worden onderzocht vanuit het oogpunt van de vraag of dit als misbruik kan worden aangemerkt, los van de vraag of het werkelijk nodig is om alle bedingen van de overeenkomst te onderzoeken om te beslissen over de in het beroep geformuleerde vordering?

               2)

               Of moet, anders dan in de eerste vraag is uiteengezet, artikel 6, lid 1, van de richtlijn betreffende oneerlijke bedingen aldus worden uitgelegd dat, om tot de slotsom te kunnen komen dat het beding waarop de vordering is gebaseerd, misbruik vormt, alle andere bedingen van de overeenkomst moeten worden onderzocht?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan dit betekenen dat, om te kunnen vaststellen dat het betrokken beding misbruik vormt, de gehele overeenkomst moet worden onderzocht, zodat niet hoeft te worden onderzocht of elk onderdeel van de overeenkomst zelfstandig, los van het met de vordering aangevochten beding, misbruik vormt?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak T-670/15: Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2017 — Osho Lotus Commune/EUIPO — Osho International Foundation (OSHO) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk OSHO — Absolute weigeringsgrond — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Geen strijdigheid met de openbare orde — Artikel 7, lid 1, onder f), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/24

         Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2017 — Osho Lotus Commune/EUIPO — Osho International Foundation (OSHO)
   (Zaak T-670/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk OSHO - Absolute weigeringsgrond - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] - Geen strijdigheid met de openbare orde - Artikel 7, lid 1, onder f), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2017/C 402/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Osho Lotus Commune eV (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Viefhues, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Ivanov en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Osho International Foundation (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 september 2015 (zaak R 1997/2014-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Osho Lotus Commune en Osho International Foundation

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Osho Lotus Commune eV wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

               3)

               Osho International Foundation zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak T-694/17: Beroep ingesteld op 10 oktober 2017 — Link Entertainment/EUIPO — García-Sanjuan Machado (SAVORY DELICIOUS ARTISTS & EVENTS)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/55

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2017 — Link Entertainment/EUIPO — García-Sanjuan Machado (SAVORY DELICIOUS ARTISTS & EVENTS)
   (Zaak T-694/17)
   (2017/C 402/72)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Link Entertainment, SLU (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sandra García-Sanjuan Machado (Barcelona, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „SAVORY DELICIOUS ARTISTS & EVENTS” — Uniemerk nr. 12 672 853

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2017 in zaak R 1758/2016-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en verklaren dat de nietigverklaring van Uniemerk nr. 12 672 853 „SAVORY DELICIOUS ARTISTS & EVENTS” voor de klassen 35 en 41 onrechtmatig is;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure en van de beroeps- en nietigheidsprocedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 60, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001, juncto artikel 8, lid 1, onder b), ervan.


title: Zaak C-527/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 5 september 2017 — LN

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 5 september 2017 — LN
   (Zaak C-527/17)
   (2017/C 402/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LN

      Deelnemer aan de procedure: Deutsches Patent- und Markenamt

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 2 van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) aldus te worden uitgelegd dat een toelating overeenkomstig richtlijn 93/42/EEG voor een combinatie van een medisch hulpmiddel en een geneesmiddel in de zin van artikel 1, lid 4, van richtlijn 93/42/EEG (2) voor de toepassing van de verordening moet worden gelijkgesteld met een geldige vergunning voor het in de handel brengen overeenkomstig richtlijn 2001/83/EG (3), als het geneesmiddelbestanddeel in het kader van de toelatingsprocedure overeenkomstig bijlage I, punt 7.4, eerste alinea, bij richtlijn 93/42/EEG bij een geneesmiddelenautoriteit van een EU-lidstaat overeenkomstig richtlijn 2001/83/EG werd gecontroleerd op kwaliteit, veiligheid en nut?

      (1)  PB L 152, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).


title: Zaak T-74/17: Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2017 — Danjaq/EUIPO — Formosan (Shaken, not stirred)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/55

         Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2017 — Danjaq/EUIPO — Formosan (Shaken, not stirred)
   (Zaak T-74/17) (1)

   (2017/C 402/73)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak C-532/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 11 september 2017 — Wolfgang Wirth e.a. / Thomson Airways Ltd.

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 11 september 2017 — Wolfgang Wirth e.a. / Thomson Airways Ltd.
   (Zaak C-532/17)
   (2017/C 402/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Wolfgang Wirth, Theodor Mülder, Ruth Mülder, Gisela Wirth

      Verwerende partij: Thomson Airways Ltd.

      Prejudiciële vraag

   Moet het begrip „luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert” van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) (hierna: „luchtreizigersverordening”) aldus worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij die in het kader van een zogeheten wet lease voor een contractueel vastgelegd aantal vluchten het vliegtuig inclusief bemanning verhuurt, maar voor de desbetreffende vluchten niet de primaire operationele verantwoordelijkheid draagt en op de boekingsbevestiging van de passagier als maatschappij staat vermeld bij: „uitgevoerd door…”, moet worden aangemerkt als de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert in de zin van deze verordening?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaak C-540/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 15 september 2017 — Bondsrepubliek Duitsland / Adel Hamed

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 15 september 2017 — Bondsrepubliek Duitsland / Adel Hamed
   (Zaak C-540/17)
   (2017/C 402/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: Adel Hamed

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het Unierecht zich ertegen dat een lidstaat (in casu Duitsland), in het kader van de uitvoering van de machtiging die is verleend bij artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU (1) en de voordien geldende regeling van artikel 25, lid 2, onder a), van richtlijn 2005/85/EG (2), een verzoek om internationale bescherming niet-ontvankelijk verklaart op grond dat in een andere lidstaat (in casu Bulgarije) de vluchtelingenstatus is toegekend, wanneer de wijze waarop de internationale bescherming in de andere lidstaat (in casu Bulgarije), waar de verzoeker reeds internationale bescherming geniet, is georganiseerd — te weten de levensomstandigheden voor erkende vluchtelingen –

                           a)

                           niet voldoet aan de vereisten van de artikelen 20 e.v. van richtlijn 2011/95/EU (3), en/of

                           b)

                           in strijd is met artikel 4 van het Handvest van de grondrechten of artikel 3 EVRM?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag, onder a) of b), bevestigend moet worden beantwoord: geldt dit ook wanneer

                           a)

                           erkende vluchtelingen in de lidstaat waar zij als vluchteling zijn erkend (in casu Bulgarije), geen bestaansondersteunende voorzieningen genieten of slechts voorzieningen die duidelijk beperkter zijn dan die welke in andere lidstaten worden geboden, maar zij in dit opzicht niet anders worden behandeld dan de onderdanen van deze lidstaat?

                           b)

                           erkende vluchtelingen naar de letter van de wet weliswaar dezelfde levensvoorwaarden als de eigen onderdanen genieten maar in de praktijk moeilijker toegang krijgen tot de daaraan verbonden voordelen en het ontbreekt aan een voldoende omvangrijk, op de specifieke behoeften van de betrokken groep van personen toegespitst integratieprogramma dat garandeert dat zij in de praktijk op dezelfde wijze als de eigen onderdanen worden behandeld?

      (1)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).

      (2)  Richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB 2005, L 326, blz. 13).

      (3)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-501/17 (PB C 338 van 9.10.2017)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/57

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-501/17
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 338 van 9 oktober 2017
      )
   (2017/C 402/75)
   De mededeling in het PB in zaak T-501/17, Mutualidad Complementaria de Previsión Social Renault España/Commissie en GAR, dient te worden gelezen als volgt:

      „Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Mutualidad Complementaria de Previsión Social Renault España/Commissie en GAR
      (Zaak T-501/17)
      (2017/C 338/17)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Mutualidad Complementaria de Previsión Social Renault España (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Solana López, advocaat)

         Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de nietigheid van besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de haar door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad toegezonden afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. vast te stellen en dit besluit derhalve nietig te verklaren, alsook bedoeld besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (SRB/EES/2017/08) tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español met identificatienummer 80H66LPTDLMOP28XF25 nietig te verklaren,

                  —

                  subsidiair, indien de voormelde nietigheid niet wordt vastgesteld, de gedeeltelijke nietigheid van voornoemd besluit van de GAR vast te stellen, en dit besluit gedeeltelijk nietig te verklaren, namelijk het bepaalde in artikel 6, lid 6.1, onder b) en c), van voornoemd besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR), betreffende de omzetting en daaropvolgende afschrijving van de 64 695 preferente aandelen (die ten onrechte waren aangemerkt als instrumenten behorend tot het aanvullend Tier-1 kapitaal van Banco Popular Español), terwijl het ging om door POPULAR ESPAÑOL, S.A. (ISIN D00910702) uitgegeven instrumenten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.”


201711170351555792017/C 412/45872017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019313222Zaak T-87/17: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Kuka Systems/EUIPO (Matrix light) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Matrix light — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C4122017NL3120120171019NL0045312322Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Kuka Systems/EUIPO (Matrix light)
   (Zaak T-87/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Matrix light — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2017/C 412/45Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Maneth en C. Huch-Hallwachs, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 (zaak R 886/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Matrix light als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Kuka Systems GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 104 van 3.4.2017.


201711170341555672017/C 412/345022015TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019242411Zaak T-502/15: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Spanje/Commissie [„ELGF en Elfpo — Uitgaven uitgesloten van financiering — Uitgaven verricht door Spanje — Forfaitaire financiële correcties — Verordeningen (EG) nr. 1290/2005 en (EU) nr. 1306/2013 — Motiveringsplicht — Bewijslast — Evenredigheid — Recht van verweer”]
 ---documentbreak--- C4122017NL2410120171019NL0034241241Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-502/15) (
         1
      )
   „[„ELGF en Elfpo — Uitgaven uitgesloten van financiering — Uitgaven verricht door Spanje — Forfaitaire financiële correcties — Verordeningen (EG) nr. 1290/2005 en (EU) nr. 1306/2013 — Motiveringsplicht — Bewijslast — Evenredigheid — Recht van verweer”]”2017/C 412/34Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Banciella Rodríguez-Miñón, vervolgens M. Sampol Pucurull, A. Gavela Llopis en V. Ester Casas, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Guillem Carrau en D. Triantafyllou, vervolgens D. Triantafyllou en I. Galindo Martín, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2015, L 182, blz. 39), wat bepaalde correcties betreft die zijn opgelegd met betrekking tot Catalonië en met betrekking tot de Canarische Eilanden

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (
         1
      )	PB C 346 van 19.10.2015.


201711170181555712017/C 412/235312017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170908151511Zaak C-531/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 8 september 2017 — Vetsch Int. Transporte GmbH
 ---documentbreak--- C4122017NL1510120170908NL0023151151Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 8 september 2017 — Vetsch Int. Transporte GmbH
   (Zaak C-531/17)2017/C 412/23Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot Revision: Vetsch Int. Transporte GmbH

      Verwerende instantie: Zollamt Feldkirch Wolfurt

      Prejudiciële vragen

            1)

            Dient de belastingvrijstelling op grond van artikel 138 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (
                  1
               ) voor een intracommunautaire overbrenging uit een lidstaat te worden geweigerd wanneer de belastingplichtige die opdracht voor de overbrenging naar een andere lidstaat geeft, in de andere lidstaat weliswaar aangifte doet van de met de intracommunautaire overbrenging verband houdende intracommunautaire verwerving, maar zich bij een belastbare handeling met de betrokken goederen in een later stadium schuldig maakt aan belastingfraude door ten onrechte een belastingvrije intracommunautaire levering uit die andere lidstaat aan te geven?

            2)

            Is het voor het antwoord op de eerste vraag relevant of de belastingplichtige reeds op het tijdstip van de intracommunautaire overbrenging voornemens was om bij een handeling in een later stadium met de betrokken goederen belastingfraude te plegen?

      (
         1
      )	PB L 347, blz. 1.


201711170491555782017/C 412/467732016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171016323211Zaak T-773/16: Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2017 — Salehi/Commissie [„Beroep wegens nalaten — Verordening (EG) nr. 539/2001 — Verzuim van de Commissie om uitvoeringshandelingen vast te stellen houdende tijdelijke opschorting van de visumvrijstelling voor bepaalde categorieën onderdanen van derde landen — Standpuntbepaling van de Commissie — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”]
 ---documentbreak--- C4122017NL3210120171016NL0046321321Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2017 — Salehi/Commissie
   (Zaak T-773/16) (
         1
      )
   „[„Beroep wegens nalaten — Verordening (EG) nr. 539/2001 — Verzuim van de Commissie om uitvoeringshandelingen vast te stellen houdende tijdelijke opschorting van de visumvrijstelling voor bepaalde categorieën onderdanen van derde landen — Standpuntbepaling van de Commissie — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”]”2017/C 412/46Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Dominik Salehi (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Drews, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en G. Wils, gemachtigden)

      Voorwerp

   Op artikel 265 VWEU gebaseerd verzoek tot vaststelling dat de Commissie op onrechtmatige wijze heeft nagelaten een uitvoeringshandeling vast te stellen in de zin van artikel 1, lid 4, van verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lĳst van derde landen waarvan de onderdanen bĳ overschrĳding van de buitengrenzen in het bezit moeten zĳn van een visum en de lĳst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zĳn vrĳgesteld (PB 2001, L 81, blz. 1) en verzoeker daarvan in kennis te stellen

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Dominik Salehi wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 53 van 20.2.2017.


201711170071555592017/C 412/245352017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170911161611Zaak C-535/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 11 september 2017 — NK, in zijn hoedanigheid van curator in de faillissementen van OJ BV en PI, tegen BNP Paribas Fortis NV
 ---documentbreak--- C4122017NL1610120170911NL0024161161Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 11 september 2017 — NK, in zijn hoedanigheid van curator in de faillissementen van OJ BV en PI, tegen BNP Paribas Fortis NV
   (Zaak C-535/17)2017/C 412/24Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: NK, in zijn hoedanigheid van curator in de faillissementen van OJ BV en PI

      Verweerster: BNP Paribas Fortis NV

      Prejudiciële vragen

            1)

            Valt een vordering tot schadevergoeding die de curator uit hoofde van de hem in artikel 68, lid 1, van de Faillissementswet gegeven opdracht tot beheer en vereffening van de failliete boedel namens de gezamenlijke schuldeisers van de gefailleerde instelt tegen een derde, op de grond dat deze derde jegens de schuldeisers onrechtmatig heeft gehandeld en waarvan, bij het slagen van die vordering, de opbrengst ten goede komt aan de boedel, onder de uitzondering van artikel 1, lid 2, aanhef en onder b, van verordening (EG) nr. 44/2001 (
                  1
               ) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken?

            2)

            Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en de desbetreffende vordering derhalve wordt bestreken door verordening (EG) nr. 1346/2000 (
                  2
               ) van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures, wordt deze vordering dan beheerst door het recht van de lidstaat waar de insolventieprocedure is geopend krachtens artikel 4, lid 1, van die verordening zowel wat betreft de bevoegdheid van de curator tot het instellen van deze vordering als wat betreft het op deze vordering toepasselijke materiële recht?

            3)

            Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, dient de rechter van de lidstaat waar de insolventieprocedure is geopend dan rekening te houden, al dan niet naar analogie, met:

                     a)

                     het bepaalde in artikel 13 van verordening (EG) nr. 1346/2000 […], in die zin dat de aangesproken partij zich tegen een vordering van de curator ten behoeve van de gezamenlijke schuldeisers kan verweren door te bewijzen dat haar handelwijze niet tot haar aansprakelijkheid leidt, indien beoordeeld naar het recht dat op de vordering van toepassing zou zijn geweest als zij niet door de curator, maar door een individuele schuldeiser uit onrechtmatige daad zou zijn aangesproken;

                     b)

                     het bepaalde in artikel 17 van verordening (EG) nr. 864/2007 (
                           3
                        ) van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen („Rome II”), mede in verbinding met artikel 13 van verordening (EG) nr. 1346/2000 […], dat wil zeggen met de ter plaatse van de beweerde onrechtmatige daad geldende veiligheidsvoorschriften en gedragsregels, zoals financiële gedragsregels voor banken?

      (
         1
      )	PB 2001, L 12, blz. 1.
   (
         2
      )	PB 2000, L 160, blz. 1.
   (
         3
      )	PB 2007, L 199, blz. 40.


201711170381555942017/C 412/475802017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170824323322Zaak T-580/17: Beroep ingesteld op 24 augustus 2017 — Karp / Parlement
 ---documentbreak--- C4122017NL3220120170824NL0047322332Beroep ingesteld op 24 augustus 2017 — Karp / Parlement
   (Zaak T-580/17)2017/C 412/47Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Kevin Karp (Brussel, België) (vertegenwoordigers: N. Lambers en R. Ben Ammar, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            nietigverklaring van het besluit van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag voor de EVDD-fractie in het Europees Parlement, waarbij hij is ingedeeld in functiegroep II, rang 4, trap I, ofschoon hij tot aan de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst op 11 november 2016 adviestaken vervulde die overeenkwamen met een salarisrang van de functiegroep IV;

            —

            toekenning van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden, daaronder begrepen schade wegens het verlies van een kans om na de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst te worden aangeworven.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

            1.

            Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 80 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (RAP).

                     —

                     Verzoeker stelt dat hij is ingedeeld in een salarisrang die overeenkwam met de functiegroep I voor zijn eerste contract en in de laagste rang van functiegroep II voor de tweede arbeidsovereenkomst die hem werd aangeboden, terwijl de overgrote meerderheid van de taken die hem in het kader van zijn eerste en zijn tweede arbeidsovereenkomst waren toevertrouwd, administratieve en adviestaken waren.

            2.

            Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 82 RAP.

                     —

                     Artikel 82 bepaalt dat een arbeidscontractant wordt ingedeeld in de functiegroep IV indien hij een diploma heeft van een volledige universitaire opleiding van ten minste drie jaar afgesloten met een diploma of een gelijkwaardige beroepsopleiding. Verzoeker voldeed aan deze criteria en zijn salarisrang had dus dienovereenkomstig moeten worden aangepast.

            3.

            Derde middel, ontleend aan misbruik van rechten als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd.

                     —

                     Volgens verzoeker heeft het tot aanstelling bevoegd gezag misbruik van recht gemaakt bij de keuze van de aan hem aangeboden overeenkomsten en met name bij zijn besluit om zijn arbeidsovereenkomst niet te verlengen of hem een vaste overeenkomst aan te bieden.

            4.

            Vierde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid als gevolg van het besluit om verzoekers overeenkomst niet te verlengen.

                     —

                     De redenen voor de niet-verlenging van verzoekers arbeidsovereenkomst zijn redelijkerwijs niet gerechtvaardigd en vormen misbruik van bevoegdheid, waardoor de vordering tot schadevergoeding gerechtvaardigd is.

            5.

            Vijfde middel, ontleend aan het verlies van een kans om te worden aangeworven.

                     —

                     Verzoeker werd in het ongewisse gelaten over de mogelijkheid van verlenging van zijn overeenkomst. In feite heeft hij nooit een echte beslissing van het tot aanstelling bevoegd gezag gekregen en kon hij zijn vertrek niet organiseren en bijvoorbeeld vragen om een overplaatsing dan wel solliciteren naar een andere post.


201711170161555632017/C 412/255462017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170918161722Zaak C-546/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 18 september 2017 — DISA Gas SAU / Administración del Estado, Redexis Gas S.L. en Repsol Butano S.A.
 ---documentbreak--- C4122017NL1620120170918NL0025162172Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 18 september 2017 — DISA Gas SAU / Administración del Estado, Redexis Gas S.L. en Repsol Butano S.A.
   (Zaak C-546/17)2017/C 412/25Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DISA Gas SAU

      Verwerende partijen: Administración del Estado, Redexis Gas S.L. en Repsol Butano S.A.

      Prejudiciële vragen

            1)

            Is een maatregel tot vaststelling van een maximumprijs voor flessen vloeibaar gas ter bescherming van sociaal kwetsbare verbruikers verenigbaar met de rechtspraak van het Hof in de zaak Federutility [arrest van 20 april 2010 (C-265/08)] en eerbiedigt een dergelijke maatregel het evenredigheidsbeginsel, wanneer de hierna genoemde omstandigheden zich afzonderlijk dan wel samen voordoen:

                     —

                     de maatregel wordt als een algemene maatregel voor alle consumenten vastgesteld en geldt voor onbepaalde tijd „zolang de concurrentievoorwaarden op deze markt niet voldoende worden geacht”,

                     —

                     de maatregel geldt al meer dan [1]8 jaar,

                     —

                     de maatregel kan ertoe bijdragen dat de situatie van geringe mededinging aanhoudt, aangezien hij nieuwkomers verhindert de markt te betreden?

            2)

            Is de verplichting tot thuisbezorging van vloeibaar petroleumgas in flessen, die wordt opgelegd aan de grootste marktdeelnemer in een bepaald gebied en beoogt sociaal kwetsbare of in moeilijk bereikbare gebieden wonende verbruikers te beschermen, verenigbaar met de rechtspraak van het Hof in de zaak Federutility [arrest van 20 april 2010 (C-265/08)] en eerbiedigt een dergelijke verplichting het evenredigheidsbeginsel, wanneer de in de vorige vraag genoemde omstandigheden zich afzonderlijk dan wel samen voordoen?


201711170081555432017/C 412/121562016CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710127711Zaak C-156/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Tigers GmbH / Hauptzollamt Landshut [Prejudiciële verwijzing — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 — Artikel 1, lid 3 — Communautair douanewetboek — Artikel 78 — Regel die de toepassing van individuele antidumpingrechten afhankelijk stelt van de overlegging van een geldige factuur — Toelaatbaarheid van het overleggen van een geldige handelsfactuur na de douaneaangifte — Weigering van terugbetaling]
 ---documentbreak--- C4122017NL710120171012NL00127171Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Tigers GmbH / Hauptzollamt Landshut
   (Zaak C-156/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 — Artikel 1, lid 3 — Communautair douanewetboek — Artikel 78 — Regel die de toepassing van individuele antidumpingrechten afhankelijk stelt van de overlegging van een geldige factuur — Toelaatbaarheid van het overleggen van een geldige handelsfactuur na de douaneaangifte — Weigering van terugbetaling]”2017/C 412/12Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tigers GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Landshut

      Dictum

   Artikel 1, lid 3, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 van de Raad van 13 mei 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit de Volksrepubliek China, moet aldus worden uitgelegd dat op grond ervan na de douaneaangifte een geldige handelsrekening voor de vaststelling van een definitief antidumpingrecht mag worden overgelegd wanneer aan alle andere prealabele voorwaarden die voor de verkrijging van een specifiek antidumpingrecht voor de onderneming noodzakelijk zijn, is voldaan, en wanneer de eerbiediging van de goede toepassing van de antidumpingrechten gewaarborgd is. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dat te verifiëren.
   (
         1
      )	PB C 211 van 13.6.2016.


201711170091555442017/C 412/265722017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170928171711Zaak C-572/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta domstolen (Zweden) op 28 september 2017 — Riksåklagaren / Imran Syed
 ---documentbreak--- C4122017NL1710120170928NL0026171171Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta domstolen (Zweden) op 28 september 2017 — Riksåklagaren / Imran Syed
   (Zaak C-572/17)2017/C 412/26Procestaal: Zweeds
      Verwijzende rechter

   Högsta domstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Riksåklagaren

      Verwerende partij: Imran Syed

      Prejudiciële vragen

            1)

            Kan er, indien goederen met een beschermd motief wederrechtelijk in een winkel te koop worden aangeboden, tevens sprake zijn van een inbreuk op het uitsluitende distributierecht van de auteur op grond van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/29 (
                  1
               ) met betrekking tot goederen met identieke motieven die door de persoon die de goederen te koop aanbiedt, worden opgeslagen?

            2)

            Doet het ter zake of de goederen worden opgeslagen in een magazijn dat met de winkel in verbinding staat dan wel op een andere locatie?

      (
         1
      )	Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


201711170361555802017/C 412/485972017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170828333421Zaak T-597/17: Beroep ingesteld op 28 augustus 2017 — Poza Poza/GAR
 ---documentbreak--- C4122017NL3310120170828NL0048331342Beroep ingesteld op 28 augustus 2017 — Poza Poza/GAR
   (Zaak T-597/17)2017/C 412/48Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Máximo Poza Poza (Murcia, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Poza Cisneros, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            ervan akte te nemen dat beroep tot nietigverklaring is ingesteld tegen het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad om de aandelen van Banco Popular in beslag te nemen en dit besluit nietig te verklaren en, dientengevolge, de aandelen en andere kapitaalinstrumenten van Banco Popular aan mijn cliënt terug te geven en, bij gebreke daarvan en subsidiair, hem een vergoeding te betalen gelijk aan de nettowaarde van de activa van Banco Popular op 22 mei 2017, die wordt geraamd op 2675424 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


201711170521556122017/C 412/362022016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171024252622Zaak T-202/16: Arrest van het Gerecht van 24 oktober 2017 — Keturi kambariai/EUIPO — Coffee In (coffee inn) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk coffee inn — Ouder nationaal beeldmerk coffee in — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 47, lid 2, van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C4122017NL2520120171024NL0036252262Arrest van het Gerecht van 24 oktober 2017 — Keturi kambariai/EUIPO — Coffee In (coffee inn)
   (Zaak T-202/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk coffee inn — Ouder nationaal beeldmerk coffee in — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 47, lid 2, van verordening 2017/1001)”]”2017/C 412/36Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: UAB Keturi kambariai (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: R. Pumputienė, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: OÜ Coffee In (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: P. Lätt, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 (zaak R 137/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Coffee In en Keturi kambariai

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            UAB Keturi kambariai wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 270 van 25.7.2016.


201711170041555422017/C 412/275732017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170928181811Zaak C-573/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 28 september 2017 — Openbaar Ministerie tegen Daniel Adam Popławski
 ---documentbreak--- C4122017NL1810120170928NL0027181181Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 28 september 2017 — Openbaar Ministerie tegen Daniel Adam Popławski
   (Zaak C-573/17)2017/C 412/27Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Daniel Adam Popławski

      Prejudiciële vragen

            1)

            Als de uitvoerende rechterlijke autoriteit de nationale bepalingen ter uitvoering van een kaderbesluit niet zodanig kan uitleggen dat de toepassing daarvan tot een kaderbesluitconform resultaat leidt, moet zij dan op grond van het voorrangsbeginsel die met de bepalingen van dat kaderbesluit onverenigbare nationale bepalingen buiten toepassing laten?

            2)

            Is een verklaring van een lidstaat als bedoeld in artikel 28, tweede lid, van kaderbesluit 2008/909/JBZ (
                  1
               ) die hij niet, op het tijdstip van aanneming van dit kaderbesluit’, maar op een later tijdstip heeft afgelegd, rechtsgeldig?

      (
         1
      )	Kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie (PB 2008, L 327, blz. 27).


201711170391555952017/C 412/374042016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171023262611Zaak T-404/16: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Galletas Gullón/EUIPO — O2 Holdings (Vorm van een pak koekjes) („Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een pak koekjes — Vervallenverklaring — Omvang van het gebruik — Geen wijziging van het onderscheidend vermogen
 ---documentbreak--- C4122017NL2610120171023NL0037261261Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Galletas Gullón/EUIPO — O2 Holdings (Vorm van een pak koekjes)
   (Zaak T-404/16) (
         1
      )
   „(„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een pak koekjes — Vervallenverklaring — Omvang van het gebruik — Geen wijziging van het onderscheidend vermogen”2017/C 412/37Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Escudero Pérez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: O2 Holdings Ltd (Slough, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Rebling, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 mei 2016 (zaak R 1613/2015-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen O2 Holdings Ltd en Galletas Gullón

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 mei 2016 (zaak R 1613/2015-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen O2 Holdings Ltd en Galletas Gullón wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO en O2 Holdings Ltd worden verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 343 van 19.9.2016.


201711170541556032017/C 412/496392017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170921343521Zaak T-639/17: Beroep ingesteld op 21 september 2017 — Madrid Diario de la Noche e.a./Commissie en GAR
 ---documentbreak--- C4122017NL3410120170921NL0049341352Beroep ingesteld op 21 september 2017 — Madrid Diario de la Noche e.a./Commissie en GAR
   (Zaak T-639/17)2017/C 412/49Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partijen: Madrid Diario de la Noche, SA (Madrid, Spanje) en 24 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: B. Cremades Roman, F. Orts Castro, J. López Useros, S. Cajal Martín en P. Marrodán Lázaro, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

            —

            akte te nemen van de indiening van dit verzoekschrift en de daarbij gevoegde documenten en van het daarin opgenomen betoog;

            —

            besluit SRB/EES/2017/08 van de GAR van 7 juni 2017 en besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 nietig te verklaren, en bijgevolg de GAR en de Commissie te veroordelen tot teruggaaf aan verzoekende partijen van hun investeringen in Banco Popular, of alternatief de GAR en de Commissie wegens niet-contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekende partijen;

            —

            de GAR en de Europese Commissie te verwijzen in de kosten, en

            —

            de door de onafhankelijke deskundige van de GAR verrichte waardering nietig te verklaren en na de berekening van de nettowaarde van de activa van Banco Popular de GAR en de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de verzoekende partijen conform het bepaalde in dit verzoekschrift.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


201711170191555862017/C 412/132182016CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710128811Zaak C-218/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim — Polen) — Procedure ingeleid door Aleksandra Kubicka [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Erfopvolging en Europese erfrechtverklaring — Werkingssfeer — Onroerend goed in een lidstaat waarvan het recht geen „vindicatielegaat” kent — Weigering om de zakelijke werking van een dergelijk legaat te erkennen]
 ---documentbreak--- C4122017NL810120171012NL00138181Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim — Polen) — Procedure ingeleid door Aleksandra Kubicka
   (Zaak C-218/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Erfopvolging en Europese erfrechtverklaring — Werkingssfeer — Onroerend goed in een lidstaat waarvan het recht geen „vindicatielegaat” kent — Weigering om de zakelijke werking van een dergelijk legaat te erkennen]”2017/C 412/13Procestaal: Pools
      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aleksandra Kubicka

      In tegenwoordigheid van: Przemysława Bac, handelend in haar hoedanigheid van notaris

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, onder k) en l), en artikel 31 van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring, moeten aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen in de weg staan aan de weigering van een autoriteit van een lidstaat om te erkennen dat een „vindicatielegaat” dat het op de erfopvolging toepasselijke recht dat de testateur heeft gekozen op grond van artikel 22, lid 1, van die verordening kent, zakelijke werking toekomt, wanneer die weigering berust op de enkele grond dat dat legaat betrekking heeft op de eigendom van een onroerende zaak die is gelegen in die lidstaat waarvan de wetgeving de figuur van het legaat met rechtstreekse zakelijke werking bij het openvallen van de nalatenschap niet kent.
   (
         1
      )	PB C 335 van 12.9.2016.


201711170241555872017/C 412/285782017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171003181922Zaak C-578/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 3 oktober 2017 — Oy Hartwall Ab
 ---documentbreak--- C4122017NL1820120171003NL0028182192Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 3 oktober 2017 — Oy Hartwall Ab
   (Zaak C-578/17)2017/C 412/28Procestaal: Fins
      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oy Hartwall Ab

      Andere belanghebbende: Patentti- ja rekisterihallitus

      Prejudiciële vragen

            1)

            Is het voor de uitlegging van het vereiste van onderscheidend vermogen van een merk in de zin van artikel 2 en artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2008/95/EG (
                  1
               ) van het Europees Parlement en de Raad betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten relevant of inschrijving van het merk als beeldmerk dan wel als kleurmerk wordt aangevraagd?

            2)

            Wanneer de kwalificatie van het merk als kleurmerk dan wel als beeldmerk relevant is voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen ervan, moet het merk dan, ondanks de voorstelling daarvan door middel van een tekening, overeenkomstig de merkaanvraag worden ingeschreven als kleurmerk, of kan het enkel als beeldmerk worden ingeschreven?

            3)

            Ingeval inschrijving van een in de merkaanvraag door middel van een tekening weergegeven merk als kleurmerk mogelijk is, is dan voor inschrijving als kleurmerk van een merk dat in de aanvraag grafisch is voorgesteld met een door de rechtspraak van het Hof voor inschrijving van een kleurmerk verlangde nauwkeurigheid (en het dus niet gaat om een inschrijving als merk van een kleur als zodanig, in abstracte vorm en zonder vorm of contouren), vereist dat gefundeerd bewijs van het gebruik wordt geleverd, zoals door het Patentti- ja rekisterihallitus wordt verlangd, of ook maar enig bewijs van het gebruik?

      (
         1
      )	PB 2008, L 299, blz. 25.


201711170331556042017/C 412/506842017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171004353511Zaak T-684/17: Beroep ingesteld op 4 oktober 2017 — Amorepacific/EUIPO — Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy)
 ---documentbreak--- C4122017NL3510120171004NL0050351351Beroep ingesteld op 4 oktober 2017 — Amorepacific/EUIPO — Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy)
   (Zaak T-684/17)2017/C 412/50Taal van het verzoekschrift: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Amorepacific Corporation (Seoul, Korea) (vertegenwoordigers: B. Führmeyer en F. Klein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Primavera Life GmbH (Oy-Mittelberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „p primera Pure Sprout Energy” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 151 683

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2017 in zaak R 1744/2016-4

      Conclusies

            —

            de bestreden beslissing in die zin wijzigen dat de oppositie volledig wordt afgewezen;

            —

            het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


201711170431555832017/C 412/384182016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171023272711Zaak T-418/16: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Galletas Gullón/EUIPO — Vorm van een pak koekjes („Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een pak koekjes — Vervallenverklaring — Omvang van het gebruik — Geen wijziging van het onderscheidend vermogen
 ---documentbreak--- C4122017NL2710120171023NL0038271271Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Galletas Gullón/EUIPO — Vorm van een pak koekjes
   (Zaak T-418/16) (
         1
      )
   „(„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een pak koekjes — Vervallenverklaring — Omvang van het gebruik — Geen wijziging van het onderscheidend vermogen”2017/C 412/38Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Escudero Pérez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: O2 Holdings Ltd (Slough, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Rebling, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 mei 2016 (zaak R 1614/2015-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen O2 Holdings Ltd en Galletas Gullón

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 mei 2016 (zaak R 1614/2015-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen O2 Holdings Ltd en Galletas Gullón wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO en O2 Holdings Ltd worden verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 343 van 19.9.2016.


201711170551555702017/C 412/516882017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171006353622Zaak T-688/17: Beroep ingesteld op 6 oktober 2017 — Hola/GAR
 ---documentbreak--- C4122017NL3520120171006NL0051352362Beroep ingesteld op 6 oktober 2017 — Hola/GAR
   (Zaak T-688/17)2017/C 412/51Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Hola, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en C. Iglesias Megías, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekende partij heeft geleden door al zijn handelen en niet-handelen als gevolg waarvan haar de eigendom is ontnomen van haar obligaties en waardepapieren van BANCO POPULAR ESPAÑOL, S. A;

            —

            primair, de gedane investeringen van 543242,11 EUR in aandelen van Banco Popular en van 304950 EUR in obligaties van Banco Popular, die eigendom van verzoekende partij zijn, te restitueren;

            —

            subsidiair daaraan, een bedrag van 451459 EUR voor de aandelen en een bedrag van 304950 EUR voor de obligaties van Banco Popular, die eigendom van verzoekende partij zijn, te betalen (hierna: „verschuldigd bedrag”);

            —

            het verschuldigde bedrag te verhogen met compensatoire rente vanaf 7 juni 2017 tot de uitspraak van het arrest betreffende het onderhavige beroep;

            —

            het verschuldigde bedrag te verhogen met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling van het verschuldigde bedrag, tegen de door de ECB voor basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten, en

            —

            de GAR te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in zaak T-659/17, Vallina Fonseca/GAR.


201711170051555542017/C 412/142622016CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710128922Zaak C-262/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Shields & Sons Partnership/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Prejudiciële verwijzing — Belastingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 296, lid 2 — Artikel 299 — Gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten — Uitsluiting van de gemeenschappelijke regeling — Voorwaarden — Begrip „categorieën landbouwproducenten”)
 ---documentbreak--- C4122017NL820120171012NL00148292Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Shields & Sons Partnership/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-262/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Belastingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 296, lid 2 — Artikel 299 — Gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten — Uitsluiting van de gemeenschappelijke regeling — Voorwaarden — Begrip „categorieën landbouwproducenten”)”2017/C 412/14Procestaal: Engels
      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shields & Sons Partnership

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Dictum

            1)

            Artikel 296, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling uitputtend regelt in welke gevallen een lidstaat een landbouwproducent mag uitsluiten van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten.

            2)

            Artikel 296, lid 2, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat landbouwproducenten van wie is vastgesteld dat zij als deelnemers aan de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten wezenlijk meer terugkrijgen dan zij zouden terugkrijgen bij toepassing van de normale of vereenvoudigde regeling voor de belasting over de toegevoegde waarde, geen categorie landbouwproducenten in de zin van die bepaling kunnen vormen.

      (
         1
      )	PB C 260 van 18.7.2016.


201711170201555732017/C 412/295802017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171004192021Zaak C-580/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 4 oktober 2017 — Mittetulundusühing Järvelaev / Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)
 ---documentbreak--- C4122017NL1910120171004NL0029191202Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 4 oktober 2017 — Mittetulundusühing Järvelaev / Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)
   (Zaak C-580/17)2017/C 412/29Procestaal: Ests
      Verwijzende rechter

   Riigikohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mittetulundusühing Järvelaev

      Verwerende partij: Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

      Prejudiciële vragen

            1)

            Dient bij de terugvordering van in het kader van een Leader-maatregel toegekende projectsteun, wanneer de steun op 6 september 2011 werd toegekend, de laatste termijn op 19 november 2013 werd uitbetaald, de inbreuk op 4 december 2014 werd geconstateerd en het terugvorderingsbesluit op 27 januari 2015 werd vastgesteld, met het oog op de vereiste duurzaamheid van de concrete actie, toepassing te worden gegeven aan artikel 72 van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (
                  1
               ), dan wel aan artikel 71, lid 1, van verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (
                  2
               )? Wordt de grondslag van de terugvordering onder deze omstandigheden gevormd door artikel 33, lid 1, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad (
                  3
               ), of door artikel 56 van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad (
                  4
               )?

            2)

            Ingeval de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat verordening nr. 1698/2005 van toepassing is: dient dan de verhuur van een investeringsobject (zeilboot) dat is verworven met behulp van een in het kader van een Leader-maatregel toegekende projectsteun, door de vereniging zonder winstoogmerk die de steun heeft ontvangen, aan een andere vereniging zonder winstoogmerk die de zeilboot voor dezelfde concrete actie gebruikt waarvoor de steun aan de begunstigde werd toegekend, te worden aangemerkt als belangrijke wijziging in de zin van artikel 72, lid 1, onder a), van verordening nr. 1698/2005 die de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de concrete actie raakt of een onderneming onrechtmatig voordeel oplevert? Moet het betaalorgaan van een lidstaat, met het oog op de vervulling van de voorwaarde van onrechtmatigheid van het voordeel, vaststellen waarin het voordeel concreet bestond? Ingeval dit bevestigend wordt beantwoord: kan het onrechtmatige voordeel dan hierin bestaan dat de feitelijke gebruiker van het investeringsobject, indien hij zelf een aanvraag met dezelfde inhoud had ingediend, de projectsteun niet had ontvangen?

            2a)

            Ingeval de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat verordening nr. 1303/2013 van toepassing is: dient dan de verhuur van een investeringsobject (zeilboot) dat is verworven met behulp van een in het kader van een Leader-maatregel toegekende projectsteun, door de vereniging zonder winstoogmerk die de steun heeft ontvangen, aan een andere vereniging zonder winstoogmerk die de zeilboot op dezelfde wijze gebruikt als waarvoor de steun aan de begunstigde werd toegekend, te worden aangemerkt als substantiële verandering in de aard, de doelstellingen of de uitvoeringsvoorwaarden van de concrete actie in de zin van artikel 71, lid 1, onder c), van verordening nr. 1303/2013 waardoor de oorspronkelijke doelstellingen worden ondermijnd?

            3)

            Ingeval de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat verordening nr. 1698/2005 van toepassing is: dient dan de verhuur van een investeringsobject (zeilboot) dat is verworven met behulp van een in het kader van een Leader-maatregel toegekende projectsteun, door de begunstigde aan een andere vereniging zonder winstoogmerk die de zeilboot voor dezelfde concrete actie gebruikt als waarvoor de steun aan de begunstigde werd toegekend, te worden aangemerkt als belangrijke wijziging in de zin van artikel 72, lid 1, onder b), van verordening nr. 1698/2005 die het gevolg is hetzij van een verandering in de aard van de eigendom van een infrastructuurvoorziening, hetzij van de beëindiging of verplaatsing van een productieactiviteit, indien hierbij in aanmerking wordt genomen dat de eigendom van de zeilboot ongewijzigd is gebleven, maar de begunstigde niet meer onmiddellijke, maar middellijke bezitter van de zeilboot is en huurinkomsten genereert in plaats van inkomsten uit het verrichten van de in de aanvraag omschreven dienst?

            3a)

            Ingeval de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat verordening nr. 1303/2013 van toepassing is: dient dan de verhuur van een investeringsobject (zeilboot) dat is verworven met behulp van een in het kader van een Leader-maatregel toegekende projectsteun, door de vereniging zonder winstoogmerk die de steun heeft ontvangen, aan een andere vereniging zonder winstoogmerk die de zeilboot voor dezelfde concrete actie gebruikt als waarvoor de steun aan de begunstigde werd toegekend, te worden aangemerkt als een verandering in de eigendom van een infrastructuurvoorziening waardoor een onderneming een onrechtmatig voordeel behaalt, in de zin van artikel 71, lid 1, onder b), van verordening nr. 1303/2013, indien hierbij in aanmerking wordt genomen dat de eigendom van de zeilboot ongewijzigd is gebleven, maar de begunstigde niet meer onmiddellijke, maar middellijke bezitter van de zeilboot is en huurinkomsten genereert in plaats van inkomsten uit het verrichten van de in de aanvraag omschreven dienst? Moet het betaalorgaan van een lidstaat, met het oog op de vervulling van de voorwaarde van onrechtmatigheid van het voordeel, vaststellen waarin het voordeel concreet bestond? Ingeval dit bevestigend wordt beantwoord: kan het onrechtmatige voordeel dan hierin bestaan dat de feitelijke gebruiker van het investeringsobject, indien hij zelf een aanvraag met dezelfde inhoud had ingediend, de projectsteun niet had ontvangen?

            4)

            Mag aan de begunstigde bij een nationaal decreet waarin een Leader-maatregel wordt geregeld, de verplichting worden opgelegd om het investeringsobject voor een periode van vijf jaar te behouden, en wel onder strengere voorwaarden dan in artikel 72, lid 1, van verordening nr. 1698/2005 of artikel 71, lid 1, van verordening nr. 1303/2013?

            5)

            Ingeval de vierde vraag ontkennend wordt beantwoord: zijn dan de bepaling van een nationaal decreet op grond waarvan de begunstigde van de projectsteun verplicht is om het met behulp van de steun verworven investeringsobject te behouden en doelmatig te gebruiken voor een periode van ten minste vijf jaar na de uitbetaling van de laatste termijn van de steun, alsmede de uitlegging van deze bepaling op grond waarvan de begunstigde het investeringsobject persoonlijk moet gebruiken, in overeenstemming met artikel 72, lid 1, van verordening nr. 1698/2005 respectievelijk artikel 71, lid 1, van verordening nr. 1303/2013?

            6)

            Moet het als onregelmatigheid in de zin van artikel 33, lid 1, van verordening nr. 1290/2005 respectievelijk artikel 56 van verordening nr. 1306/2013 worden beschouwd, als de begunstigde een concrete actie niet uitvoert die volgens een nationaal decreet waarin een Leader-maatregel is geregeld, niet verplicht was, maar waarnaar de begunstigde in de in zijn steunaanvraag opgenomen „samenvatting van de doelstellingen en werkzaamheden in het kader van de concrete actie en de investering” had verwezen en die één van de criteria was op grond waarvan de aanvragen werden beoordeeld met het oog op de plaatsing ervan op een ranglijst?

            7)

            Ingeval de zesde vraag bevestigend wordt beantwoord: wordt de terugvordering dan onrechtmatig doordat hierop een beroep is gedaan vóór afloop van vijf jaar sinds de laatste betaling en de begunstigde de inbreuk gedurende de gerechtelijke procedure inzake de terugvordering opheft?

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB 2005, L 277, blz. 1).
   (
         2
      )	Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 320).
   (
         3
      )	Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 209, blz. 1).
   (
         4
      )	Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549).


201711170221555752017/C 412/152782016CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710129911Zaak C-278/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Aachen — Duitsland) — Strafzaak tegen Frank Sleutjes (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Richtlijn 2010/64/EU — Artikel 3, lid 1 — Recht op vertolking en vertaling in strafprocedures — Vertaling van „essentiële processtukken” — Begrip „essentiële processtukken” — Strafbeschikking die na afloop van een vereenvoudigde eenzijdige procedure wordt gegeven en waarbij de bestemmeling ervan een geldboete krijgt opgelegd wegens een kleinere inbreuk)
 ---documentbreak--- C4122017NL910120171012NL00159191Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Aachen — Duitsland) — Strafzaak tegen Frank Sleutjes
   (Zaak C-278/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Richtlijn 2010/64/EU — Artikel 3, lid 1 — Recht op vertolking en vertaling in strafprocedures — Vertaling van „essentiële processtukken” — Begrip „essentiële processtukken” — Strafbeschikking die na afloop van een vereenvoudigde eenzijdige procedure wordt gegeven en waarbij de bestemmeling ervan een geldboete krijgt opgelegd wegens een kleinere inbreuk)”2017/C 412/15Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landgericht Aachen

      Partij in de strafzaak

   Frank Sleutjes

      in tegenwoordigheid van: Staatsanwaltschaft Aachen

      Dictum

   Artikel 3 van richtlijn 2010/64/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende het recht op vertolking en vertaling in strafprocedures moet aldus worden uitgelegd dat een rechtshandeling zoals een beschikking die krachtens het nationale recht kan worden uitgevaardigd om kleinere strafrechtelijke inbreuken te bestraffen en die door een rechter na afloop van een vereenvoudigde eenzijdige procedure wordt gegeven, een „essentieel processtuk” in de zin van lid 1 van dit artikel vormt, waarvan overeenkomstig de in die bepaling gestelde formele vereisten een schriftelijke vertaling moet worden bezorgd aan de verdachte of beklaagde die de taal van de betrokken procedure niet begrijpt, zodat deze zijn recht van verdediging kan uitoefenen en het eerlijke verloop van de procedure wordt gewaarborgd.
   (
         1
      )	PB C 335 van 12.9.2016.


201711170461556072017/C 412/536962017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171009373821Zaak T-696/17: Beroep ingesteld op 9 oktober 2017 — Havenbedrijf Antwerpen en Maatschappij van de Brugse Zeehaven/Commissie
 ---documentbreak--- C4122017NL3710120171009NL0053371382Beroep ingesteld op 9 oktober 2017 — Havenbedrijf Antwerpen en Maatschappij van de Brugse Zeehaven/Commissie
   (Zaak T-696/17)2017/C 412/53Procestaal: Nederlands
      Partijen

      Verzoekende partijen: Havenbedrijf Antwerpen NV (Antwerpen, België) en Maatschappij van de Brugse Zeehaven NV (Zeebrugge, België) (vertegenwoordigers: P. Wytinck, W. Panis en I. Letten, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            het verzoek tot vernietiging ontvankelijk te verklaren;

            —

            het Besluit C(2017) 5174 final van de Europese Commissie van 27 juli 2017 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunregeling nr. SA.38393 (2016/C, ex 2015/E) — Belastingregeling havens in België nietig te verklaren;

            —

            in ondergeschikte orde, een overgangsperiode tot op het ogenblik dat de Commissie haar onderzoek naar het fiscale regime van de verschillende havens in de EU heeft afgerond, en in elk geval van 1 vol jaar;

            —

            de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

            1.

            Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 107 VWEU en van artikel 296 VWEU

                     —

                     De Commissie schendt artikel 107 VWEU nu zij ten onrechte oordeelt dat er sprake is van een ‘markt’ waarop de havenautoriteiten hun diensten aanbieden.

                     —

                     De kernactiviteiten van de havenautoriteiten, namelijk het toegang verlenen tot de haven en het ter beschikking stellen van terreinen door middel van domeinconcessies, betreffen activiteiten die niet-economisch zijn uit hun aard. Minstens heeft de Commissie de tegengestelde conclusie niet op adequate wijze verantwoord in overtreding van artikel 296 VWEU.

            2.

            Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 107 VWEU aangezien de Commissie de maatregel ten onrechte als selectief kwalificeert
            De onderwerping van de havenautoriteiten aan het regime van de rechtspersonenbelasting is geen afwijking van ‘het referentiestelsel’ omdat de rechtspersonenbelasting een referentiestelsel op zichzelf is. De onderworpenheid van havenautoriteiten aan de rechtspersonenbelasting laat zich verklaren doordat het beheer van de havens als openbaar domein een publieke taak is die niet aan de vennootschapsbelasting onderworpen is. De havenautoriteiten leveren nog steeds in essentie een publieke dienst, zonder winstoogmerk, en conform de voorwaarden van de wetgever en onder bestuurlijk toezicht.

            3.

            Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 107 VWEU aangezien de afwijking van het referentiestelsel in ieder geval gerechtvaardigd is.
            Zelfs indien de vennootschapsbelasting als de Belgische referentieregeling te beschouwen is (quod non), is een niet-onderwerping van de havenautoriteiten daaraan, verantwoord. Dit volgt uit de globale coherentie van het belastingsysteem, alsook uit het feit dat de verzoeksters zich niet bevinden in een feitelijke en juridisch gelijkaardige situatie als de ondernemingen die aan de vennootschapsbelasting onderworpen zijn. Een onderwerping aan de vennootschapsbelasting zou bovendien een penaliserend effect hebben.

            4.

            Vierde middel, in meest ondergeschikte orde, betreft een verzoek tot een overgangsperiode tot op het ogenblik dat de Commissie haar onderzoek naar het fiscale regime van de verschillende havens in de EU heeft afgerond, en in elk geval van 1 vol jaar.

                     —

                     In de zaak tegen Nederland, heeft de Commissie de Nederlandse wetgever een vol jaar de tijd gegeven om zijn wetgeving aan te passen, en dus de betrokken havens ook een jaar om zich op de nieuwe situatie voor te bereiden. Er is geen verantwoording waarom de verzoekster een kortere periode zouden krijgen om zich aan de nieuwe situatie aan te passen.

                     —

                     Het verbieden van de maatregel in de ene lidstaat, terwijl havens in andere lidstaten hier nog van kunnen genieten, komt het level playing field tussen de havens (niet de havenautoriteiten) alvast niet ten goede. Integendeel, in plaats van een ongelijkheid op te heffen, wordt er net een ongelijkheid tussen de havens in de verschillende lidstaten gecreëerd.