title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 1999 in zaak C-293/97 (verzoek van de High Court of Justice om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secretary of State for the Environment, Minister of Agriculture, Fisheries and Food (Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Vaststelling van door verontreiniging beïnvloede wateren - Aanwijzing van kwetsbare zones - Criteria - Geldigheid ten aanzien van beginsel dat vervuiler betaalt, beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden, evenredigheidsbeginsel en eigendomsrecht)

text:
17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/11
te bepalen, wat de rechtsgevolgen zijn van een in de staat van             2) Artikel 2, lid 2, van verordening nr. 3950/92 moet aldus
herkomst in het kader van een faillissementsprocedure gegeven                   worden uitgelegd, dat de kopers weliswaar op de aan de producent
beslissing.                                                                     betaalde prijs voor de melk het door deze laatste als extra heffing
                                                                                verschuldigde bedrag mogen inhouden, doch dat deze bepaling
                                                                                hen daartoe niet verplicht.
(1) PB C 271 van 4.9.1997.
                                                                           (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                    ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede kamer)                                                         ARREST VAN HET HOF
                         van 29 april 1999                                                             (Vijfde kamer)
in zaak C-288/97 (verzoek van de Pretura circondariale di                                            van 29 april 1999
Bassano del Grappa): Consorzio fra i Caseifici dell’Altopia-
             no di Asiago tegen Regione Veneto (1)                         in zaak C-293/97 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                           om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secre-
(Melk — Extra heffing — Begrip koper — Coöperatieve                        tary of State for the Environment, Minister of Agriculture,
                   vereniging van producenten)                                                    Fisheries and Food (1)
                          (1999/C 204/20)                                  (Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen
                                                                           verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen —
                                                                           Vaststelling van door verontreiniging beïnvloede wateren —
                        (Procestaal: Italiaans)                            Aanwijzing van kwetsbare zones — Criteria — Geldigheid
                                                                           ten aanzien van beginsel dat vervuiler betaalt, beginsel dat
                                                                           milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- worden bestreden, evenredigheidsbeginsel en eigendoms-
                          dentie van het Hof)                                                                recht)
In zaak C-288/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                                 (1999/C 204/21)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circondariale
di Bassano del Grappa (Italië), in het aldaar aanhangig geding
tussen Consorzio fra i Caseifici dell’Altopiano di Asiago                                             (Procestaal: Engels)
en Regione Veneto, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 2 en 9 van verordening (EEG)
nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB                                        dentie van het Hof)
L 405, blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: G. Hirsch (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en            In zaak C-293/97, betreffende een verzoek aan het Hof
R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. M. La Pergola;               krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
griffier: R. Grass, op 29 april 1999 een arrest gewezen waarvan            Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Verenigd
het dictum luidt als volgt:                                                Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen
                                                                           en Secretary of State for the Environment, Minister of Agricul-
1) Het begrip koper in de zin van de artikelen 2, lid 2, en 9, sub e,      ture, Fisheries and Food, ex parte: H. A. Stanley e.a. en
     van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 decem-           D. G. D. Metson e.a., in aanwezigheid van: National Farmer’s
     ber 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk       Union, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging en
     en zuivelproducten, moet aldus worden uitgelegd, dat het elke als     de geldigheid van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     tussenpersoon handelende onderneming omvat die in het kader           12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen
     van een contractuele betrekking melk koopt van een producent,         verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB
     ongeacht de betalingswijze, om deze melk zelf te bewerken of te       L 375, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als
     verwerken of om ze door te verkopen aan een bedrijf dat melk          volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend
     bewerkt of verwerkt, en die, ingeval zij een groepering is van        voor de president van de Vijfde kamer, J. C. Moitinho de
     coöperatieve verenigingen die zelf de hoedanigheid van koper          Almeida (rapporteur), C. Gulmann, D. A. O. Edward en
     hebben, voor rekening van die verenigingen de administratieve en      L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hew-
     boekhoudkundige handelingen verricht welke noodzakelijk zijn          lett, administrateur, op 29 april 1999 een arrest gewezen
     voor de betaling van de heffing, met name die welke worden            waarvan het dictum luidt als volgt:
     genoemd in artikel 7 van verordening (EEG) nr. 536/93 van
     de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de                 1) De artikelen 2, sub j, en 3, lid 1, van alsmede bijlage I bij
     uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en           richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991
     zuivel producten.                                                          inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door
 ---pagebreak--- C 204/12                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
     nitraten uit agrarische bronnen, moeten aldus worden uitgelegd,        de in een andere lidstaat gevestigde vennootschappen die in de
     dat zoete oppervlaktewateren als „door verontreiniging beïnvloede      eerstbedoelde lidstaat bedrijfsactiviteiten uitoefenen door middel van
     wateren” zijn aan te merken en derhalve alle bekende stukken           een zich aldaar bevindende vaste inrichting, uitsluit van de enkel aan
     land die in die wateren afwateren en tot de verontreiniging            de in die eerste lidstaat gevestigde vennootschappen toegekende
     daarvan bijdragen, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van die            mogelijkheid om voor een lager tarief van de belasting op de winst in
     richtlijn als kwetsbare zones zijn aan te wijzen wanneer die           aanmerking te komen, indien er geen objectief verschil tussen de
     wateren een nitraatconcentratie van meer dan 50 mg/1 bevatten          situatie van de twee categorieën van vennootschappen bestaat, dat een
     en de betrokken lidstaat van mening is, dat de lozing van de           dergelijke ongelijke behandeling kan rechtvaardigen.
     stikstofverbindingen uit agrarische bronnen „aanzienlijk bij-
     draagt” tot die totale nitraatconcentratie.
                                                                            (1) PB C 331 van 1.11.1997.
2) Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten
     of omstandigheden die de geldigheid van richtlijn 91/676
     kunnen aantasten.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 4 mei 1999
                                                                            in zaak C-262/96 (verzoek van het Sozialgericht Aachen
                                                                            om een prejudiciële beslissing): S. Sürül tegen Bundesan-
                                                                                stalt für Arbeit (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van as-
                                                                            sociatieraad — Sociale zekerheid — Verbod van discriminatie
                            (Vijfde kamer)                                  op grond van nationaliteit — Rechtstreekse werking —
                                                                            Turks onderdaan die toestemming heeft in lidstaat te verblij-
                          van 29 april 1999                                 ven — Recht op gezinsbijslagen onder dezelfde voorwaarden
                                                                                als onderdanen van die staat)
in zaak C-311/97 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio
Peiraios om een prejudiciële beslissing): Royal Bank of                                                  (1999/C 204/23)
   Scotland plc tegen Elliniko Dimosio (Griekse Staat) (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Vrijheid van vestiging — Fiscale wetgeving — Belasting
                over de winst van vennootschappen)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (1999/C 204/22)
                                                                            In zaak C-262/96 betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Sozialgericht
                           (Procestaal: Grieks)                             Aachen (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                            S. Sürül en Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de uitlegging van enkele bepalingen van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980
                           dentie van het Hof)                              betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
                                                                            van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse
In zaak C-311/97, betreffende een verzoek aan het Hof                       werknemers en hun gezinsleden (PB 1983, C 110, blz. 60),
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Dioikitiko Proto-                  heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
dikeio Peiraios (Griekenland), in het aldaar aanhangig geding               president, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
tussen Royal Bank of Scotland plc en Elliniko Dimosio (Griekse              sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
Staat), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en R. Schintgen
de artikelen 7 EEG-Verdrag (thans artikel 6 EG-Verdrag) en                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
52 EG-Verdrag, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als               fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 4 mei 1999 een arrest
volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
voor de president van de Vijfde kamer, J. C. Moitinho de
                                                                            1. Artikel 3, lid 1, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad
Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón en M. Wathelet (rappor-
                                                                                van 19 september 1980 betreffende de toepassing van de
teur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett,
                                                                                socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Ge-
administrateur, op 29 april 1999 een arrest gewezen waarvan
                                                                                meenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden, moet
het dictum luidt als volgt:
                                                                                aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat verbiedt, van een
                                                                                Turks onderdaan die binnen de werkingssfeer van dit besluit valt
De artikelen 52 en 58 van het Verdrag moeten aldus worden                        en aan wie hij heeft toegestaan op zijn grondgebied te verblijven,
uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een wetgeving van een lidstaat           maar die in de lidstaat van ontvangst slechts houder is van een
zoals de fiscale wetgeving die in het hoofdgeding aan de orde is, die            tijdelijke verblijfstitel, welke met een bepaald doel en voor


title: Zaak T-514/14: Beroep ingesteld op 9 juli 2014 — Hispavima/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/49

         Beroep ingesteld op 9 juli 2014 — Hispavima/Commissie
   (Zaak T-514/14)
   2014/C 303/57
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hispavima, SL (Murcia, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Ward, A. Barba en J. Torrecilla, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit op grond van artikel 263 VWEU nietig verklaren, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat er sprake is van staatssteun en de terugvordering daarvan bij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) wordt gelast;

               —

               subsidiair, de vorderingen toewijzen en vaststellen dat het in artikel 4, lid 1, in fine, van het besluit vervatte bevel tot terugvordering van de vermeende steun geen effect sorteert, aangezien het in strijd is met het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, nu terugvordering van de steun in geen geval kan worden verlangd met betrekking tot een periode vóór de bekendmaking van het besluit tot inleiding [van de formele onderzoeksprocedure] in het Publicatieblad van de Europese Unie op 21 september 2011; voorts, erkennen dat het gewettigde vertrouwen dient te worden beschermd van de ESV’s die voldeden aan de objectieve voorwaarden voor de toepassing van de omstreden belastingvoordelen vóór de bekendmaking van de beschikking van 2006 in het Publicatieblad van de Europese Unie;

               —

               artikel 2 van het besluit gedeeltelijk nietig verklaren en vaststellen dat de in de punten 263 tot en met 269 ervan bedoelde methode voor de berekening van het vermeende, door de investeerders terug te betalen voordeel onrechtmatig is, aangezien bij die berekening bepaalde bedragen in mindering moeten worden gebracht, wat niet is gebeurd;

               —

               artikel 4, lid 1, van het besluit gedeeltelijk nietig verklaren, aangezien de Commissie haar bevoegdheden duidelijk heeft overschreden door in die bepaling de contractuele bedingen nietig te verklaren die voorzagen in een schadevergoeding voor de investeerders voor het geval dat de aan de Spaanse belasting-leaseregeling verbonden belastingvoordelen als onrechtmatige staatssteun zouden worden aangemerkt, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in de zaken T-401/14, Duro Felguera/Commissie, T-700/13, Bankia/Commissie, en T-500/14, Derivados del Flúor/Commissie.


title: Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-49/97)

text:
Nr. C 108/ 10               NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5 . 4 . 97
noch in de vooraf gevoerde correspondentie, noch tijdens                          Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
bilaterale besprekingen, noch tijdens de bemiddelingspro                         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
cedure genoegzaam kunnen aantonen, dat het controlesys                           lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
teem de vier door haar aangevoerde aanzienlijke risico's                          stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni
heeft. Bovendien zijn de processen-verbaal betreffende de                         forme grondslag (*) dan aldus worden uitgelegd, dat
toepassing van Verordening ( EEG) nr. 618/90 gebaseerd                            zij de volledige kostprijs van de voordeelartikelen be
op een onjuiste uitlegging van artikel 3 juncto bijlage II bij                    treft ?
deze verordening. De eisen die de Commissie stelt met be
trekking tot de controleprocedure in Duitsland, berusten                     2.   Moeten de voordeelartikelen worden behandeld als
— althans inhoudelijk — op artikel 17 van Verordening                             „ een levering onder bezwarende titel " in de zin van
( EEG) nr. 2456/93 , een in de relevante periode 1992 nog                         artikel 5 , lid 6, van die richtlijn ?
niet toepasselijke rechtsgrondslag. Het verwijt dat het
Duitse controlesysteem niet betrouwbaar is, is alleen al
                                                                             3.   Indien de voordeelartikelen anders dan onder bezwa
wegens de feitelijke economische situatie niet houdbaar,
daar bij een vervanging van goede kwaliteit door een la                          rende titel of „ om niet " worden gegeven, moet
gere kwaliteit, iets dat de Commissie mogelijk acht, de af                       artikel 5 , lid 6, dan aldus worden uitgelegd, dat daar
nemers beslist zouden hebben geprotesteerd, daar zij dan                          bij is vereist, dat het geven van de voordeelartikelen is
waren bedrogen. De Bondsregering acht haar opvatting                              te behandelen als een levering onder bezwarende titel,
ook bevestigd door het eindrapport van het bemiddelings                          ofschoon die gift in het kader van de handelsactiviteit
orgaan .
                                                                                geschiedt ?
( 1 ) Beschikking 96/701 /EG van de Commissie (PB nr. L 323 van              4 . Luidt het antwoord op een van de vorige vragen an
      13 . 12 . 1996, blz . 26 ).                                                 ders :
(2 ) PB nr. L 117 van 14 . 5 . 1996 , blz . 19 .
                                                                                a ) wanneer alle voor een van de voordeelartikelen in
                                                                                gewisselde waardebonnen zijn verkregen door de
                                                                                aankoop van premieartikelen bij de actieorganisa
                                                                                tor;
Verzoek van de VAT and Duties Tribunal, London, van                               b ) wanneer deze waardebonnen allemaal zijn verkre
 15 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het ge                             gen door de aankoop van premieartikelen bij een
ding tussen Kuwait Petroleum ( GB ) Ltd en Commissioners                               handelaar die een aan de actie deelnemende dealer
                         of Customs and Excise                                         was; of
                               ( Zaak C-48/97 )
                                 ( 97/C 108/ 17 )
                                                                                c ) wanneer de ingewisselde waardebonnen gedeelte
                                                                                lijk zijn verkregen door de aankoop van premiear
                                                                                tikelen bij de actieorganisator en gedeeltelijk door
 De VAT and Duties Tribunal heeft bij beschikking van                                  de aankoop van premieartikelen bij een of meer
 15 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                                deelnemende dealers ?
Justitie op 6 februari 1997, in het geding tussen Kuwait
 Petroleum ( GB ) Ltd en Commissioners of Customs and                        5 . Indien het antwoord op vraag 3 ontkennend is, is het
 Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                             Verenigd Koninkrijk dan gerechtigd krachtens
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                         artikel 27 van de zesde richtlijn van de Raad en krach
 navolgende vragen:                                                               tens de afwijking die het in 1977 verkreeg, de actieor
                                                                                ganisator een output-belasting op te leggen op basis
 Wanneer een leverancier van goederen een verkoopbevor                            van de kostprijs voor de actieorganisator van de voor
 derende actie beheert waarin in grote lijnen:                                     deelartikelen bovenop de in de volledige detailhandels
                                                                                prijs van de premieartikelen begrepen output-belas
 i)    de actieorganisator in het kader van zijn handelsactivi                   ting ?
       teit overeenkomstig het reglement van de actie voor
       deelartikelen geeft;                                                  (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
 ii ) zonder enige betaling in geld bij het geven van de
       voordeelartikelen;
 iii ) tegen de inwisseling van waardebonnen die een koper
       van premieartikelen toekwamen, door de volledige
       kleinhandelsprijs van deze goederen te betalen zonder                 Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door Commissie van
       dat hij enige aanwijsbare betaling in geld voor de                        de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       waardebonnen deed .                                                                             ( Zaak C-49/97)
                                                                                ( 97/C 108/ 18 )
 1 . Moet de uitdrukking „ prijskortingen en -rabatten die
       aan de koper (...) worden toegekend en die zijn ver
       kregen op het tijdstip waarop de handeling wordt ver                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       richt " in artikel 11 , deel A, lid 3 , onder b ), van Zesde          is op 6 februari 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu
 ---pagebreak--- 5 . 4 . 97              [ NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 108/ 11
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       Verzoek van de Pretura circondariale di Trento van 3 fe
vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdad                    bruari 1997 om een prejudiciële beslissing in de zaken van
viseur, als gemachtigde, en J.J. Evrard, advocaat te Brussel,              1 . E. Viscido, 2 . M. Scandella e.a. en 3 . M. Terragnolo
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                                           e.a. tegen Italiaanse Post
de la Cruz, Centre Wagner, Luxemburg.                                                  ( Zaken C-52/97, C-53/97 en C-54/97)
                                                                                ( 97/C 108/19 )
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het den Hove behage:                                             De Pretura circondariale di Trento heeft bij beschikking
                                                                           van 3 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                           van Justitie op 7 februari 1997, in de zaken van 1 . E. Vis
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door twee cir                  cido, 2 . M. Scandella e.a . en 3 . M. Terragnolo e.a . tegen
        culaires in stand te laten op grond waarvan overschrij            de Italiaanse Post, het Hof van Justitie van de Europese
        dingen mogelijk zijn van de maximumwaarden voor                    Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
        nitraten en pesticiden zoals vastgesteld ingevolge                 over de navolgende vragen:
        artikel 7 van Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van
        15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor mense              a ) Valt onder het begrip „ steunmaatregelen van de staten
        lijke consumptie bestemd water ('), de ingevolge deze                   of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd ",
        richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage                 een wettelijke bepaling die één bepaalde openbare on
        komen;                                                                  derneming ontslaat van de naleving van de algemeen
                                                                                toepasselijke regeling inzake arbeidscontracten voor
                                                                                bepaalde duur ?
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                           b ) Zo ja, moet een dergelijke steunmaatregel worden on
                                                                                derworpen aan de procedure van voorafgaande toet
Middelen en voornaamste argumenten                                              sing van artikel 93 , lid 3 , van het Verdrag ?
                                                                           c ) Indien deze procedure niet is gevolgd, moet het verbod
                                                                                van dergelijke steunmaatregelen dan worden geacht
Richtlijn 80/778/EEG van de Raad is in het Franse recht
                                                                                rechtstreeks toepasselijk te zijn in het interne recht van
ten uitvoer gelegd bij onder meer decreet nr. 89-3 van 3 ja                    de Italiaanse staat ?
nuari 1989 betreffende het voor menselijke consumptie be
stemd water, met uitsluiting van natuurlijk mineraalwater,
zoals gewijzigd bij de decreten nrs. 90-330 en 91-257 (2 ).                d ) Zo ja, kan een dergelijk verbod worden aangevoerd in
Deze wettelijke regeling is aangevuld met twee circulaires                      een geschil tussen de openbare onderneming en een
van de minister van Solidariteit, Volksgezondheid en Soci                      particulier, die zich beklaagt over de niet-toepassing te
ale Bescherming, die zijn gericht aan alle regionale en de                     zijnen aanzien van de algemene regeling inzake arbeid
partementale prefecten ( 3 ). De inhoud van die circulaires is                  voor bepaalde duur en die de omzetting verlangt van
onverenigbaar met die van de richtlijn, nu zij een nitraat-,                    zijn arbeidsverhouding in een arbeidsverhouding voor
atrazine- en simazinegehalte toelaten dat aanzienlijk hoger                     onbepaalde duur en/of vergoeding van de schade vor
                                                                                dert ?
is dan de door de richtlijn vastgestelde maximumwaarden.
Daarbij komt nog dat de circulaires een situatie van
rechtsonzekerheid in het leven roepen wat de toepassings
voorwaarden van Richtlijn 80/778/EEG op het Franse
grondgebied betreft; zij impliceren, dat de door de richtlijn
voorgeschreven resultaten niet zijn en niet kunnen worden
bereikt, en dat noch de consumenten, noch de instanties                    Hogere voorziening, op 10 februari 1997 ingesteld door
belast met de productie en de distributie van water voor                   Association Internationale des Utilisateurs de Fils de Fila
menselijke consumptie, noch de autoriteiten belast met het                 ments Artificiels ( AIUFFASS ) en Apparel, Knitting & Tex
toezicht op de kwaliteit daarvan, in staat zijn de precieze                tiles Alliance ( AKT), tegen het arrest, op 12 december
omvang van hun rechten en verplichtingen te kennen. Ten                   1996 in zaak T-3 80/94 tussen Association Internationale
slotte zijn de door de Franse regering aangevoerde argu                   des Utilisateurs de Fils de Filaments Artificiels (AIUFFASS )
menten inzake de politieke gegrondheid van de richtlijn in                   en Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT) en Com
het licht van de eisen van de volksgezondheid, irrelevant                  missie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
vanuit het oogpunt van de door artikel 189 van het EG                     door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Verdrag opgelegde verplichtingen, en feitelijk ongegrond.                  Noord-Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste aan
                                                                           leg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer —
                                                                                uitgebreid )
 (') PB nr. L 229 van 30 . 8 . 1980 , blz. 11 .
 ( 2 ) JORF van 4 januari 1989 , 13 april 1990 en 8 maart 1991 .                                    ( Zaak C-55/97 P)
 (') DGS/PGE/ l.D.-nr. 717 — triazinegehalte van water bestemd                                          ( 97/C 108/20 )
       voor menselijke consumptie, DGS/PGE/ l.D.-nr. 1325 — ni
       traatgehalte van water bestemd voor menselijke consumptie .
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           is op 10 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door
                                                                           Association Internationale des Utilisateurs de Fils de Fila


title: Zaak C-41/10: Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/19

         Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-41/10)
   2010/C 80/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door de richtlijnen 73/239/EEG (1) en 92/49/EEG (2) onjuist en onvolledig in nationaal recht om te zetten, de krachtens de artikelen 6, 8, 15, 16 en 17 van de Eerste richtlijn 73/239/EEG en de artikelen 20, 21 en 22 van de Derde richtlijn 92/49/EEG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep stelt de Commissie dat de activiteiten van de Belgische ziekenfondsen niet in overeenstemming zijn met de Eerste en de Derde richtlijn „schadeverzekering” voor wat betreft de aanvullende ziekteverzekering die geen deel uitmaakt van het wettelijke stelsel van sociale zekerheid. Aangezien immers de ziekenfondsen op de markt voor aanvullende ziekteverzekeringen rechtstreeks concurreren met verzekeringsmaatschappijen, zouden zij aan hetzelfde wettelijke stelsel als deze laatste onderworpen moeten zijn. Verzoekster betwist in dit opzicht verweersters zienswijze dat de aanvullende ziekteverzekeringen die de ziekenfondsen aanbieden, onder de uitzondering vallen van artikel 2, lid 1, sub d, van de Eerste richtlijn, en stelt dat de dekking verleend door de aanvullende verzekering niet gelijkgesteld mag worden met de „verzekeringen die zijn opgenomen in een wettelijk stelsel van sociale zekerheid”.
   De Commissie werpt in de eerste plaats op dat de bepaling van artikel 6 van de Eerste richtlijn vereist dat de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf onderworpen moet zijn aan een voorafgaande officiële vergunning, die dient te worden aangevraagd bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op wiens grondgebied de onderneming haar hoofdkantoor gevestigd heeft. De Belgische ziekenfondsen hebben evenwel niet conform bovengenoemde bepaling een vergunning verkregen voor hun aanvullende ziekteverzekering.
   In de tweede plaats verwijt verzoekster verweerster schending van artikel 8, lid 1, sub a, van de Eerste richtlijn, aangezien de ziekenfondsen niet vallen onder de voor verzekeringsmaatschappijen in het Koninkrijk België wettelijk voorgeschreven rechtsvormen. Bovendien mogen de ziekenfondsen zeer diverse activiteiten uitoefenen, die geen rechtstreekse band hebben met hun verzekeringsactiviteiten, terwijl artikel 8, lid 1, sub b, bepaalt dat de onderneming haar maatschappelijk doel dient te beperken tot het verzekeringsbedrijf en tot de verrichtingen die daar rechtstreeks uit voortvloeien, met uitsluiting van elke andere handelsactiviteit. De Belgische wetgeving levert eveneens problemen op uit het oogpunt van artikel 8, lid 1, sub c, nu deze bepaling voorschrijft dat de onderneming een programma van werkzaamheden moet voorleggen dat in overeenstemming is met artikel 9 van de richtlijn. Wat hun aanvullende ziekteverzekering betreft, hebben de ziekenfondsen echter geen dergelijk programma voorgelegd. Ten slotte geldt voor de Belgische ziekenfondsen, in strijd met de voorwaarde gesteld in artikel 8, lid 1, sub d, van de Eerste richtlijn, geen verplichting een minimumgarantiefonds te bezitten.
   In de derde plaats voert de Commissie aan, dat, op grond van de artikelen 13 en volgende van de Eerste richtlijn (meer bepaald de artikelen 16, 16 bis en 17) en van de artikelen 15 en 20 tot en met 22 van de Derde richtlijn, de ziekenfondsen met betrekking tot hun activiteiten op het gebied van aanvullende ziekteverzekering, voldoende technische reserves dienen te vormen, alsook een voldoende solvabiliteitsmarge met betrekking tot het geheel van hun werkzaamheden. In België is de solvabiliteitsmarge voor de aanvullende verzekeringen aangeboden door de ziekenfondsen, evenwel, pas in 2002 ingevoerd, en de wijze waarop deze marge wordt berekend verschilt van deze die door de Eerste richtlijn is bepaald.

      (1)  Eerste richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3).

      (2)  Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1).


title: Zaak T-348/03: Beroep, op 10 oktober 2003 ingesteld door Friesland Coberco Dairy Foods Holding N.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.1.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 21/35
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                              Coberco Dairy Foods Holding N.V., gevestigd te Meppel
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 (Nederland), vertegenwoordigd door mr. Erik H. Pijnacker
                                                                        Hordijk.
                      van 20 oktober 2003
                                                                        Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
in zaak T-46/03 R: Leali SpA tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                                                                        1)    artikel 2 van de beschikking van de Commissie van
                                                                              17 februari 2003 betreffende de door Nederland ten
(Procedure in kort geding — Mededinging — Betaling van                        uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van internatio-
   geldboete — Bankgarantie — Spoedeisendheid — Geen)                         nale financieringsactiviteiten (2003/515/EG) nietig te
                                                                              verklaren, voor zover daarin besloten zou liggen dat
                                                                              ondernemingen die op 11 juli 2001 reeds een aanvraag
                          (2004/C 21/74)
                                                                              tot toepassing van de cfa-regeling bij de Belastingdienst
                                                                              hadden ingediend, waarop op genoemde datum nog niet
                        (Procestaal: Italiaans)                               formeel was beslist, niet in aanmerking zouden komen
                                                                              voor het overgangsregime;
                                                                        2)    de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die
In zaak T-46/03 R, Leali SpA, gevestigd te Odolo (Italië),                    van verzoeksters.
vertegenwoordigd door G. Belotti en G. Vezzoli, advocaten,
ondersteund door Italiaanse Republiek (gemachtigde:
I. M. Braguglia), tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: L. Pignataro en A. Whelan), betref-
fende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging              Middelen en voornaamste argumenten
van de beschikking van de Commissie van 17 december 2002
inzake een procedure op grond van artikel 65 KS (COMP/
37.956 — betonstaal) voorzover daarbij aan verzoekster en
Acciaierie e Ferriere Leali Luigi Spa, in vereffening, hoofdelijk       Verzoekster heeft op 27 december een aanvraag bij de
een geldboete van 6,093 miljoen euro en aan verzoekster                 Nederlandse belastingdienst ingediend om met ingang van
alleen een geldboete van 1,082 miljoen euro is opgelegd, heeft          1 januari 2000 een reserve te mogen vormen op grond van
de president van het Gerecht op 20 oktober 2003 een                     de regeling betreffende internationale financieringsactiviteiten
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                 (cfa-regeling).
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                        In de bestreden beschikking (1) heeft de Commissie de cfa-
                                                                        regeling als een niet met de gemeenschappelijke markt verenig-
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                bare steunmaatregel aangemerkt en heeft de Nederlandse
                                                                        regering opgedragen de regeling af te schaffen. Daarnaast
                                                                        voorziet de bestreden beschikking in een overgangsregeling.
                                                                        De Commissie heeft nadien, in antwoord op een vraag van
                                                                        Nederland, aangegeven dat deze overgangsregeling niet geldt
                                                                        voor ondernemingen die, zoals verzoekster, voor 11 april
                                                                        2003 wel een verzoek om toepassing van de cfa-regeling
                                                                        hadden ingediend, maar waar over dit verzoek nog geen
Beroep, op 10 oktober 2003 ingesteld door Friesland                     beschikking was genomen. De Nederlandse belastingdienst
Coberco Dairy Foods Holding N.V. tegen de Commissie                     heeft hierop de aanvraag van verzoekster afgewezen.
              van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-348/03)                                Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster
                                                                        een schending in van de algemene beginselen van het gemeen-
                                                                        schapsrecht, waaronder het gelijkheidsbeginsel en het vertrou-
                          (2004/C 21/75)                                wensbeginsel. Volgens verzoekster verzetten de algemene
                                                                        beginselen van het gemeenschapsrecht zich ertegen dat de
                                                                        overgangsregeling wordt beperkt tot de ondernemingen waar-
                      (Procestaal: Nederlands)                          over op 11 juli 2001 een beschikking was genomen. Door die
                                                                        beperking zouden ondernemingen, van wie op dat moment
                                                                        een aanvraag aanhangig was bij de Belastingdienst om een
                                                                        reserve te mogen vormen, en die er dus evenzeer gerechtvaar-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               digd op mochten vertrouwen dat de cfa-regeling verenigbaar
schappen is op 10 oktober 2003 beroep ingesteld tegen de                was met het Verdrag, zonder enige objectieve rechtvaardiging
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Friesland                 anders behandeld worden.
 ---pagebreak--- C 21/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      24.1.2004
Verzoekster roept verder een schending van artikel 253-EG                Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door MEDICI
in. De Commissie zou volgens verzoekster onvoldoende                             GRIMM KG tegen Raad van de Europese Unie
gemotiveerd hebben waarom de overgangsregeling in artikel 2
van de bestreden beschikking beperkt moet worden tot de
ondernemingen waarover de belastingdienst op 11 juli 2001
                                                                                (Zaak T-364/03)
een besluit had genomen.
(1) 2003/515/EG: Beschikking van de Commissie van 17 februari                                    (2004/C 21/77)
    2003 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde
    steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactivi-
    teiten (PB L 180, blz. 52).
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 16 oktober 2003 ingesteld door Andreas                        schappen is op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Raad
                      Mausolf tegen Europol                              van de Europese Unie door MEDICI GRIMM KG, gevestigd
                                                                         te Rodgau Hainhausen (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                         Robert MacLean, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
                           (Zaak T-355/03)                               Luxemburg.
                            (2004/C 21/76)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         —     op grond van artikel 288, tweede alinea, EG vast te stellen
                                                                               dat de Raad van de Europese Unie aansprakelijk is voor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      de aan verzoekster berokkende schade, en de Raad te
schappen is op 16 oktober 2003 beroep ingesteld tegen                          veroordelen tot betaling van 89 286 euro rente en
Europol door Andreas Mausolf, woonachtig te Leiden (Neder-                     81 079 euro in verband met de kosten van de administra-
land), vertegenwoordigd door mr. M.F. Baltussen en mr. P. de                   tieve procedure, of van een door het Gerecht passend
Casparis.                                                                      geacht bedrag;
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:               —     de Raad in de kosten te verwijzen.
1)    de impliciete afwijzing door Europol van de klacht van
      verzoeker tegen het besluit van 2 januari 2003 te
      vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van het besluit
      van 2 januari 2003;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
2)    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
      ding aan Andreas Mausolf, waaronder in ieder geval
      begrepen de kosten van dit geding.                                 Verzoekster is een onderneming die handel drijft in leren
                                                                         handtassen. Daarbij voerde zij geregeld handtassen in die
                                                                         waren vervaardigd door een onderneming, gevestigd in de
                                                                         Volksrepubliek China. Bij verordening (EG) nr. 1567/97 van
Middelen en voornaamste argumenten                                       de Raad (1) zijn op de invoer van leren handtassen van
                                                                         oorsprong uit dat land definitieve antidumpingrechten inge-
                                                                         steld. Die verordening is naderhand gewijzigd bij verordening
Verzoeker vecht de beslissing aan om hem geen extra salaris              (EG) nr. 2380/98 van de Raad van 3 november 1998 (2),
periodiek toe te kennen voor de periode vanaf 1 juli 2002.               waarbij voor de door verzoekster ingevoerde handtassen een
                                                                         specifiek antidumpingrecht van 0 % werd ingesteld.
Verzoeker voert aan dat de bestreden beslissing onvoldoende
gemotiveerd is en daarom in strijd is met het algemeen beginsel
dat beslissingen met redenen moeten worden omkleed.
                                                                         Die bepaling had echter geen terugwerkende kracht, zodat
                                                                         de voordien door verzoekster betaalde rechten niet werden
                                                                         terugbetaald.


title: Zaak C-103/10: Beschikking van de president van het Hof van 9 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/31

         Beschikking van de president van het Hof van 9 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-103/10) (1)

   ()
   2011/C 30/52
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Beroep, op 21 september 1998 ingesteld door J. G. Evans e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-148/98)

text:
21.11.98             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 358/19
Ð de Commissie te veroordelen om verzoeker als morele            Beroep, op 21 september 1998 ingesteld door J. G. Evans
    schadevergoeding de som van 5 000 000 ECU te beta-             e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    len;                                                                                (Zaak T-148/98)
                                                                                (98/C 358/36)
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                 Gemeenschappen is op 21 september 1998 beroep inge-
                                                                 steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker was van 1989 tot 1994 lid van het Europees             door J. G. Evans e.a., vertegenwoordigd door T. Graham
Parlement. Tijdens zijn parlementair mandaat was hij             en B. Hewson, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ondervoorzitter van de commissie van het Europees Parle-         ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue
ment voor de samenwerking tussen de Gemeenschap en de            Goethe 11.
staten van Oost-Europa. In 1990 besloot die commissie
samen met de commissie voor het toerisme een congres
over het toeristisch verkeer tussen de Europese Unie en de       Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
staten van Midden- en Oost-Europa te organiseren.
                                                                 Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie in
                                                                      zaak IV/E-3/SWSMA van 30 juli 1998, waarin wordt
De organisatie kreeg onder meer ook een subsidie van de               verklaard dat de Commissie niet bevoegd was om op
Europese Commissie in het kader van het ¹Europees Jaar                grond van artikel 63, lid 1, van het EGKS-Verdrag op
van het Toerismeº, ten belope van 30 000 ECU, zijnde                  te treden met betrekking tot prijsdiscriminatie die
20 % van de geraamde kostprijs van de manifestatie. Bij               gedurende de periode 1984 tot 1 april 1990 door
het bestreden besluit wordt verzoeker thans verzocht, het             kopers ten aanzien van steenkoolproducenten was toe-
bedrag van 24 000 ECU, als onverschuldigd betaald, aan                gepast, en
de Commissie terug te geven. Verzoeker beklemtoont, dat
de betrokken gelden volkomen wettig en correct zijn
beheerd, en voert de navolgende nietigheidsgronden aan:          Ð de Commissie te verwijzen in verzoekers' kosten.
                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
1. Volledig ontbreken van motivering van het bestreden
    besluit.
                                                                 In 1990 dienden 93 steenkoolproducenten (waaronder ver-
                                                                 zoekers) uit naam van de South Wales Small Mines Asso-
2. Schending van algemene beginselen van Gemeen-                 ciation (SWSMA) bij de Commissie een klacht in over
    schapsrecht, inzonderheid:                                   prijsdiscriminatie door de Central Electricity Generating
                                                                 Board (CEGB) en haar opvolgers National Power en
                                                                 PowerGen. De klacht betrof de toepassing van een Joint
    2.1. verzuim de geadministreerde vooraf te horen;            Understanding tussen British Coal en CEGB, op grond
                                                                 waarvan CEGB het grootste deel van de steenkool voor de
                                                                 opwekking van elektriciteit van British Coal kocht tegen
    2.2. misbruik van bevoegdheid;                               prijzen die veel hoger waren dan die welke werden aange-
                                                                 boden door de kleine steenkoolproducenten, zoals verzoe-
                                                                 kers, die met British Coal concurreren.
    2.3. schending van het beginsel van goed bestuur;
                                                                 Bij de bestreden beschikking werd SWSMA medegedeeld,
    2.4. schending van het vertrouwensbeginsel.                  dat de Commissie had besloten om niet op te treden naar
                                                                 aanleiding van deze klacht.
Subsidiair beroept verzoeker zich op verjaring van de vor-
deringen van de Commissie in verband met de betrokken            Verzoekers stellen dat de Commissie het recht onjuist heeft
subsidie.                                                        uitgelegd door te concluderen dat het niet bevoegd is om
                                                                 met betrekking tot prijsdiscriminatie gedurende de periode
                                                                 1984 tot 1 april 1990 een aanbeveling krachtens artikel 63,
                                                                 lid 1, van het EGKS-Verdrag te doen; deze bevoegdheid
Ten slotte vordert verzoeker, met een beroep op ar-              heeft zij wel. Subsidiair heeft de Commissie huns inziens
tikel 215, lid 2, van het EG-Verdrag, vergoeding van de          onrechtmatig geweigerd om op te treden op grond van
morele schade die hij door het bestreden besluit heeft           artikel 63, lid 1, van het EGKS-Verdrag.
geleden.
                                                                 Verder stellen verzoekers, dat de vaststelling van de Com-
                                                                 missie dat er geen reden was om een aanbeveling te doen,
 ---pagebreak--- C 358/20              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
rechtens onjuist was. In haar beschikking volgt de Com-            Middelen en voornaamste argumenten
missie een cirkelredenering die ook om andere redenen
gebrekkig is. De Commissie heeft de analyse van het Hof            Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Com-
van Justitie in een belangrijk precedent (1) onjuist toege-        missie waarbij toestemming voor nieuwe steun aan CreÂdit
past.                                                              Lyonnais wordt verleend en het voordien op 26 juli 1995
                                                                   goedgekeurde bedrag van de steunelementen als gevolg
De Commissie heeft niet vastgesteld of in de betrokken             van de afstotingsregeling opnieuw wordt geraamd.
periode sprake was van discriminatie, ofschoon de in de
klacht uiteengezette feiten een dergelijke conclusie recht-        Volgens verzoekster is deze steun onwettig op grond van
vaardigden. Bovendien heeft de Commissie zelfs vóór haar           artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag, aangezien hij niet
optreden niet alle conclusies getrokken betreffende de             van te voren bij de Commissie is aangemeld. De Commis-
gevolgen die een dergelijke discriminatie in de betrekkin-         sie kon niet zonder in strijd met de bepalingen van
gen tussen kopers en producenten, als bedoeld in artikel 4,        artikel 92, lid 3, en de op haar rustende motiveringsver-
onder b), van het EGKS-Verdrag, kan hebben gehad. Sub-             plichting te handelen, in casu steun als aanvulling op de
sidair stellen verzoekers, dat de Commissie onrechtmatig           voordien toegestane steun goedkeuren zonder dat er
heeft nagelaten te handelen krachtens artikel 63, lid 1, van       sprake is van uitzonderlijke, onvoorziene omstandigheden
het EGKS-Verdrag. Bijgevolg is het verzoekers onmogelijk           welke onafhankelijk zijn van de wil van CreÂdit Lyonnais
om bij de rechterlijke instanties in het Verenigd Koninkrijk       en een aanzienlijke verslechtering van haar positie zouden
een vordering in te stellen voor de hoge verliezen die zij         hebben veroorzaakt.
gedurende de periode 1984 tot 1 april 1990 hebben gele-
den. De bestreden beschikking verzekert geen effectieve            In de bestreden beschikking is het bedrag van de steun vol-
bescherming, zoals vereist bij artikel 4, onder b), van het        gens verzoekster onvoldoende nauwkeurig bepaald. De
EGKS-Verdrag.                                                      raming van het bedrag van de steun is overigens gebaseerd
                                                                   op een onjuiste toepassing van het recht en een kennelijke
(1) Arrest van 2 mei 1996, Hopkins e.a., C-18/94, Jurispr.         beoordelingsfout, als gevolg waarvan de Commissie het
    blz. I-2281.                                                   bedrag van de werkelijke aan CreÂdit Lyonnais toegekende
                                                                   steun met bijna 50 miljard franc te laag raamt. Als gevolg
                                                                   van deze fouten heeft de Commissie de verenigbaarheid
                                                                   van de steun met de gemeenschappelijke markt niet juist
                                                                   kunnen beoordelen, hetgeen nochtans op grond van
                                                                   artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en de tot
                                                                   toepassing daarvan vastgestelde richtsnoeren wordt vereist.
Beroep, op 21 september 1998 ingesteld door SocieÂteÂ
GeÂneÂrale tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 Verder is verzoekster van mening dat de beschikking van
                           schappen                                1998 onwettig is, voorzover zij is gebaseerd op de bepalin-
                       (Zaak T-149/98)                             gen van artikel 2, onder c), van de beschikking van 26 juli
                                                                   1995, die zelf onwettig zijn op grond van artikel 93, lid 3,
                         (98/C 358/37)
                                                                   van het EG-Verdrag, waardoor de Commissie zich genoopt
                                                                   zag om aan de vaststelling dat de kosten van de in 1995
                      (Procestaal: Frans)                          toegestane afstoting sterker waren opgelopen, enkel als
                                                                   consequentie te verbinden dat de aan CreÂdit Lyonnais
                                                                   voorgeschreven tegenprestaties moesten worden verhoogd,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  zonder alternatieve oplossingen te onderzoeken.
Gemeenschappen is op 21 september 1998 beroep inge-
steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen               In tegenstelling tot hetgeen in de bepalingen van artikel 92,
door SocieÂteÂ GeÂneÂrale, gevestigd te Parijs, vertegenwoor-      lid 3, van het EG-Verdrag en de tot toepassing daarvan
digd door D. Voillemot, advocaat te Parijs, domicilie geko-        vastgestelde richtsnoeren wordt vereist, worden in de
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van K. Man-                  beschikking niet de oplossingen onderzocht welke de
haeve, advocaat aldaar, rue Charles Martel 56-58.                  Franse autoriteiten als alternatief voor de toekenning van
                                                                   aanvullende steun hadden kunnen volgen: de mogelijkheid
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                om goedkeuring van de steun te weigeren is zonder opgaaf
                                                                   van redenen bij voorbaat uitgesloten, terwijl deze, wat
                                                                   haar gevolgen voor de mededinging betreft, bevredigender
Ð Krachtens artikel 173 van het Verdrag de op 8 augustus           zou zijn geweest.
     1998 in het Publicatieblad gepubliceerde beschikking
     van de Commissie van 20 mei 1998 waarbij goedkeu-             Subsidiair concludeert verzoekster tot nietig verklaring van
     ring wordt gegeven voor de toekenning van aanvul-             de bestreden beschikking, voorzover daarin tegenprestaties
     lende steun door de Franse autoriteiten aan CreÂdit           worden vastgesteld die niet toereikend zijn om de ernstige
     Lyonnais, nietig te verklaren;                                mededingingsverstoringen als gevolg van alle goedge-
                                                                   keurde steun aan CreÂdit Lyonnais ongedaan te maken,
Ð te gelasten dat deze steun wordt terugbetaald;                   zoals artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag ver-
                                                                   eist.
Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten.


title: Doorhaling van zaak T-198/96

text:
18.12.1999            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 366/33
              Doorhaling van zaak T-198/96 (1)                                        Doorhaling van zaak T-97/98 (1)
                       (1999/C 366/76)                                                        (1999/C 366/79)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van 19 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-198/96: C. Dalby tegen Commissie van de Europese                van 9 juli 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen.                                                        T-97/98: M. Gastaldello tegen Comité van de regio’s van de
                                                                       Europese Unie.
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                       (1) PB C 258 van 15.8.1998.
              Doorhaling van zaak T-218/96 (1)
                       (1999/C 366/77)                                                Doorhaling van zaak T-78/99 (1)
                                                                                (1999/C 366/80)
                        (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste                                   (Procestaal: Engels)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 19 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-218/96: P. Hodson tegen Commissie van de Europese               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Gemeenschappen.                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 13 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-78/99: S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie van
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                             de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 174 van 19.6.1999.
               Doorhaling van zaak T-59/98 (1)
                       (1999/C 366/78)
                                                                                Doorhaling van zaak T-162/99 R
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (1999/C 366/81)
De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 13 oktober 1999 de doorhaling in het register                                  (Procestaal: Frans)
gelast van zaak T-59/98: Honeywell Inc. tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen.
                                                                       De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 1999
(1) PB C 234 van 25.7.1998.                                            de doorhaling in het register gelast van zaak T-162/99 R:
                                                                       L. Dricot-Daniele, P. De Palma en C. Hamptaux tegen Commis-
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-514/12: Arrest van het Gerecht van 23 januari 2014 — NCL/BHIM (NORWEGIAN GETAWAY) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NORWEGIAN GETAWAY — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/19

      Arrest van het Gerecht van 23 januari 2014 — NCL/BHIM (NORWEGIAN GETAWAY)
      (Zaak T-514/12) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NORWEGIAN GETAWAY - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2014/C 71/33)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: NCL Corporation Ltd (Miami, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: N. Grüger, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 september 2012 (zaak R 1017/2012-4), betreffende een aanvraag voor inschrijving van het woordteken NORWEGIAN GETAWAY als gemeenschapsmerk.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  NCL Corporation Ltd draagt haar eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

         (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak T-482/10: Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/50

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie
   (Zaak T-482/10)
   ()
   2010/C 346/99
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Département du Gers (Auch, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Mabile en J.-P. Mignard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2010/432/EU van de Europese Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs 1507x59122 (DAS-Ø15Ø7-1xDAS-59122-7) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad, nietig verklaren

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan of komen grotendeels overeen met die in zaak T-478/10, Département du Gers/Commissie.


title: Zaak T-175/13: Beschikking van het Gerecht van 28 april 2014 — Omega/BHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/38

         Beschikking van het Gerecht van 28 april 2014 — Omega/BHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA)
   (Zaak T-175/13) (1)

   2014/C 194/53
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Beroep, op 11 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-198/96)

text:
24 . 8 . 96           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 247/5
pen prejudiciële vragen gesteld die identiek zijn aan die in                   systeem voor de beëindiging van de melkproduktie
zaak C-101/96 ( M.                                                             voorzien in Verordening ( EEG) nr. 1637/91 van de
                                                                               Raad ( ! ), zodanig uit te werken dat enerzijds voor de
(M PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 , blz . 3 .                                   niet-prioritaire producenten de korting van hun referen
                                                                               tiehoeveelheid tijdens de achtste periode niet ongedaan
                                                                               wordt gemaakt, maar dat hun referentiehoeveelheid nog
                                                                               verder wordt gekort, en dat anderzijds de verdeling van
                                                                               de vrijgekomen referentiehoeveelheden aan de produ
Beroep, op 10 juni 1996 ingesteld door Bondsrepubliek                          centen plaatsvindt afhankelijk van de bij hun koper
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen                              geregistreerde bedrijfsbeëindigingen, de verplichtingen
                              schappen                                         niet is nagekomen die op haar rusten krachtens Veror
                        ( Zaak C-195/96 )                                      dening ( EEG ) nr. 1637/91 tot vaststelling van een
                                                                               vergoeding met betrekking tot de verlaging van de in
                           ( 96/C 247/08 )                                     artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 ( 2 )
                                                                               bedoelde referentiehoeveelheden en van een vergoeding
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     voor de definitieve beëindiging van de melkproduktie en
op 10 juni 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de                        krachtens het non-discriminatiebeginsel neergelegd in
Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits                             artikel 40, lid 3 , van het Verdrag;
land, vertegenwoordigd door E. Röder en B. Kloke,
respectievelijk Ministerialrat en Oberregierungsrat bij het               2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
Bondsministerie van Economische zaken, D-53107 Bonn .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         Middelen en voornaamste argumenten
1 . de beschikking van de Commissie van 13 maart 1996                     Het beroep komt op tegen het besluit van 6 april 1992
     betreffende steun van de Vrijstaat Beieren aan de ijzer             betreffende de verdeling van de ingevolge decreet nr . 91-835
     en staalonderneming Neue Maxhütte Stahlwerke                         van 30 augustus 1991 vrijgekomen referentiehoeveelheden,
     GmbH, Sulzbach-Rosenberg — C(96 ) 1203 def. nietig                   gepubliceerd in de Journal officiel de la République fran
     te verklaren;                                                        <;aise van 3 mei 1992 , blz . 6123 .
2 . verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                          ( De discriminerende verdeling van de zich in de nationale
Middelen en voornaamste argumenten                                        reserve bevindende hoeveelheden )
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften ( motive                    Het non-discriminatiebeginsel ( artikel 40, lid 3 , van het
    ringsverplichting ingevolge artikel 15 van het EGKS                  EG-Verdrag ) verzet zich tegen een verdeling van referentie
    Verdrag).                                                             hoeveelheden aan de individuele producenten naar gelang
                                                                          van de omvang van de hoeveelheden afkomstig van andere
— Verkeerde toepassing van de artikelen 4 , onder c ), en 83              producenten die aan dezelfde koper hebben geleverd . Dit
    van het EGKS-Verdrag.                                                 geldt zowel voor de verdeling van hoeveelheden die door
                                                                          bedrijfsbeëindiging zijn vrijgekomen, als voor de verdeling
De voornaamste argumenten zijn identiek aan die in zaak                   van hoeveelheden die ter beschikking zijn gekomen door een
C-399/95 ( M.                                                             lineaire korting. De door de Franse autoriteiten ter zake
                                                                          aangevoerde argumenten, verband houdend met de nood
P ) PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 , blz . 5 .                            zaak van een decentraal beheer, kunnen een afwijking van
                                                                          dit beginsel niet rechtvaardigen .
                                                                          De Commissie bestrijdt eveneens het gestelde omtrent
                                                                          handhaving van het evenwicht tussen regio's en onderne
Beroep, op 11 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                   mingen . Door het verband dat in de Franse regeling wordt
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                        gelegd tussen de hoogte van de toekenning van referentie
                        ( Zaak C-198/96 )                                 hoeveelheden in een melkproduktiegebied en het aantal
                                                                          bedrijfsbeëindigingen in hetzelfde gebied, wordt geenszins
                           ( 96/C 247/09 )                                het regionale evenwicht bevorderd, maar worden de meest
                                                                          efficiënte gebieden bestraft .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 juni 1996 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                     ( Schending van artikel 2 , lid 4 , onder a ), van Verordening
genwoordigd door X. Lewis als gemachtigde, domicilie                      ( EEG ) nr. 1637/91 )
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg .                                                Het besluit van 6 april 1992 respecteert niet de verplichting
                                                                          van de Lid-Staten om de korting van de referentiehoeveel
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         heden tijdens de achtste periode ( voor Frankrijk 2,15% )
                                                                          weer ongedaan te maken. Wanneer Onilait de referentie
1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door de verdeling            hoeveelheden volgens artikel 4 van dit besluit herberekent
     van de vrijkomende referentiehoeveelheden onder het                  uitgaande van de hoeveelheden per 30 maart 1992 , verme
 ---pagebreak--- Nr . C 247/6            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 8 . 96
nigvuldigd met de restitutievoet van 2,15 % , dan treedt                  2 . In het genoemde meerjarenplan worden de beginselen
tegelijkertijd een lineaire vermindering van de referentiehoe                   van zelfvoorziening en nabijheid geconcretiseerd in een
veelheden op van ongeveer 2,35 % . De uitkomst is, dat het                       streven naar een zo hoogwaardig mogelijke wijze van
merendeel van de producenten die recht hadden op restitutie                      verwijdering ( waaronder nuttige toepassing ) en naar
van de in de achtste periode toegepaste korting van 2,15 % ,                    continuïteit van de verwijdering. Is dit een juiste
hun referentiehoeveelheid niet zien hersteld, maar nog                           uitwerking van deze beginselen ?
verder gekort. Blijkens de door de minister van Landbouw
gepubliceerde regelingen was de korting bedoeld als correc               3 . a ) Voor zover de in het meerjarenplan neergelegde
tiemechanisme om het effect van artikel 2 van Verordening                            criteria voor het maken van bezwaar tegen export
( EEG ) nr. 1637/91 , te weten de referentiehoeveelheden van                         van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen
het merendeel van de producenten tot 100 % op te trekken,                            op zichzelf aanvaardbaar zijn, is hier dan sprake van
te neutraliseren .                                                                   een maatregel van gelijke werking zoals bedoeld in
                                                                                artikel 34 van het EG-Verdrag, en is hiervoor een
(!) PB nr . L 150 van 15 . 6 . 1991 , blz . 30 .                                     rechtvaardiging aanwezig ?
( 2 ) PB nr . L 148 van 28 . 6 . 1968 , blz . 13 .                               b ) Maakt het in dit verband verschil of de beginselen
                                                                                van zelfverzorging en nabijheid, indien deze mogen
                                                                                worden toegepast ten aanzien van voor nuttige
                                                                                toepassing bestemde afvalstoffen, primair binnen de
                                                                                Gemeenschap als geheel dan wel op uitsluitend
                                                                                nationaal niveau worden toegepast ?
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 23 april                    4 . Zijn de exclusieve rechten zoals die door de Nederlandse
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                         overheid in sectorplan 10 van deel II van het meerjaren
1 . Chemische Afvalstoffen Dusseldorp BV, 2 . Factron
                                                                                plan aan AVR Chemie CV zijn verleend voor het
Technik GmbH en 3 . Dusseldorp Lichtenvoorde BV en
                                                                                verbranden van gevaarlijke afvalstoffen, gelet op de
minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
                              Milieubeheer
                                                                                motivering hiervoor in het meerjarenplan, in overeen
                                                                                stemming met artikel 90, lid 1 en lid 2 , juncto artikel 86
                          ( Zaak C-203/96 )                                      van het EG-Verdrag ?
                             ( 96/C 247/ 10 )
                                                                          (') PB nr . L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 .
                                                                          ( 2 ) PB nr. L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 47 .
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van                   (-') PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
23 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 14 juni 1996, in het geding tussen 1 . Chemische
Afvalstoffen Dusseldorp BV, 2 . Factron Technik GmbH en
3 . Dusseldorp Lichtenvoorde BV en minister van Volkshuis
vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 21 maart 1996
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E.F.
                                                                                Liebelt GmbH & Co . KG en M. Seidel
1 . a ) Gelden de beginselen van zelfverzorging en nabij                                          ( Zaak C-204/96 )
           heid, gelet op de systematiek van Verordening ( EEG )
           nr . 259/93 van de Raad van 1 februari 1993                                                ( 96/C 247/ 11 )
           betreffende toezicht en controle op de overbrenging
           van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese               Het Bundesarbeitsgericht ( 8 . Senat ) heeft bij beschikking
           Gemeenschap ( J ) en Richtlijn 75/442/EEG van de               van 21 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
           Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen ( 2 )           Justitie op 17 juni 1996 , in het geding tussen E.F. Liebelt
           ( zoals gewijzigd bij Richtlijn 91 /156/EEG ( 3 )), in         GmbH & Co . KG en M. Seidel, het Hof van Justitie van de
           onderlinge samenhang bezien, alleen ten aanzien van            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
           de overbrenging tussen Lid-Staten van voor verwij             beslissing over de navolgende vragen :
           dering bestemde afvalstoffen of eveneens ten aan
           zien van voor nuttige toepassing bestemde afvalstof            1 . Is er ten aanzien van een opdrachtgever of aannemer
           fen ?                                                                 sprake van een onderneming, vestiging of onderdeel
                                                                                daarvan in de zin van artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn
       b ) Indien hét Hof van Justitie van oordeel is dat de                     77/ 187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake
           beginselen van zelfverzorging en nabijheid niet op                    de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
           grond van Verordening ( EEG ) nr. 259/93 en Richt                    Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de
           lijn 75/442/EEG kunnen worden toegepast ten                           werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigin
           aanzien van de overbrenging tussen Lid-Staten van                     gen of onderdelen daarvan ('), wanneer een werkgever
           voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen, kan                    bepaalde werkzaamheden die slechts in zijn bedrijf
           artikel 130 T van het EG-Verdrag dan een grondslag                    kunnen worden verricht, niet zelf verricht, maar op
           bieden voor een regeling zoals het door de Neder                     grond van een overeenkomst tot het verrichten van
           landse Regering opgestelde meerjarenplan „ Verwij                    enkele diensten of van een aannemingsovereenkomst
           dering gevaarlijke afvalstoffen " van juni 1 993 op dit               doet verrichten door een derde die de daarvoor vereiste
           onderdeel bevat ?                                                     werknemers in dienst neemt en hun werkgever is ?


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 december 2001 in zaak C-107/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/76/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn")

text:
C 56/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            2.3.2002
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13,          vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet
B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de               de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                    die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/76/EG van de
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-                  Raad van 1 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn 96/26/EG
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:              inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van
uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde               goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, natio-
kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. La             naal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van
Pergola, L. Sevón (rapporteur), M. Wathelet en C. W. A. Tim-              diploma’s, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking
mermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                   van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van
lomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op                   bedoelde vervoerondernemers (PB L 277, blz. 17), althans
13 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                     door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
luidt als volgt:                                                           krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
Artikel 13, B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, L. Sevón en
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de             M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-           R. Grass, op 13 december 2001 een arrest gewezen waarvan
lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme            het dictum luidt als volgt:
grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat:
                                                                           1.    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
—     de bewoordingen „handelingen inzake waardepapieren” doelen
                                                                                rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      op handelingen die de rechten en verplichtingen van de partijen
                                                                                aan richtlijn 98/76/EG van de Raad van 1 oktober 1998 tot
      op waardepapieren kunnen doen ontstaan, wijzigen of doen
                                                                                wijziging van richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot
      tenietgaan,
                                                                                het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
                                                                                personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en
—     de bewoordingen „bemiddeling inzake waardepapieren” niet
                                                                                inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certificaten en
      doelen op diensten waarbij enkel informatie over een financieel
                                                                                andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het
      product wordt verstrekt en in voorkomend geval de verzoeken
                                                                                recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers, is het
      om inschrijving op de betrokken waardepapieren in ontvangst
                                                                                Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem
      worden genomen en verwerkt, zonder dat zij ook de uitgifte
                                                                                rustende verplichtingen niet nagekomen.
      ervan omvatten.
                                                                           2.    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           (1) PB C 118 van 21.4.2001.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                     van 13 december 2001                                  Verzoek van Areios Pagos van 10 juli 2001 om een
                                                                           prejudiciële beslissing in het geding tussen Alexandros
                                                                           K. Kefalas e.a. en 1. Griekse Staat, 2. de naamloze
in zaak C-107/01: Commissie van de Europese Gemeen-                        vennootschap in liquidatie Organismos Oikonomikis
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                          Anasygkrotisis Epicheiriseon A. E., wettig vertegenwoor-
                                                                           digd door haar liquidateur, de naamloze vennootschap
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/76/EG — Niet-omzetting                      Ethniki Kefalaiou Anonymi Etaireia Diacheirisis Energiti-
                    binnen gestelde termijn”)                              kou kai Pathitikou, 3. de naamloze vennootschap Athinaï-
                                                                              ki Chartopoiïa A. E. en 4. Georgios I. Tsamasfyros e.a.
                           (2002/C 56/03)
                                                                                (Zaak C-303/01)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 56/04)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           De Areios Pagos heeft bij beschikking van 10 juli 2001,
In zaak C-107/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 juli 2001,
pen (gemachtigde: M. Wolfcarius) tegen Groothertogdom                      in het geding tussen Alexandros K. Kefalas e.a. en 1. Griekse
Luxemburg (gemachtigde: J. Faltz), betreffende een verzoek om              Staat, 2. de naamloze vennootschap in liquidatie Organismos