title: Zaak T-332/02: Beroep, op 30 oktober 2002 ingesteld door Nordspedizionieri di Danielis Livio & C., vennootschap onder firma van Livio Danielis en Domenico D'Alessandro in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 7/22                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11.1.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Griffier van het Hof       —      nietig te verklaren het besluit van 30 januari 2002 van de
      van Justitie om verzoekster 0,58 punt bevorderingspunt                   directeur-generaal van directoraat-generaal A van de Raad
      voor het jaar 1998 toe te kennen en haar slechts één                     om de procedure van artikel 29, lid 1, sub a, van het
      bevorderingspunt per jaar toe te kennen voor 1999 en                     Statuut, ter voorziening in de functie van taalkundig
      2000;                                                                    adviseur van de Engelse en Ierse vertaalafdeling te beëindi-
                                                                               gen, en over te gaan tot de volgende fase, te weten de
—     verweerder in de kosten te verwijzen.                                    organisatie van een vergelijkend onderzoek krachtens
                                                                               artikel 29, lid 1, sub b, van het Statuut;
Middelen en voornaamste argumenten                                      —      de Raad te veroordelen tot betaling van een vergoeding
                                                                               van 100 000 EUR wegens morele en materiële schade;
Verzoekster verzet zich tegen het besluit van het tot aanstelling
                                                                        —      verweerder te verwijzen in de kosten.
bevoegde gezag om haar 0,58 bevorderingspunt toe te kennen
voor het jaar 1998 en slechts één bevorderingspunt per jaar
voor 1999 en 2000.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster stelt dat geen beoordelingsrapport voor haar is
opgesteld gedurende de gehele periode waarin zij als tijdelijk
functionaris in dienst van verweerder was, namelijk van 1 juni          Bij arrest van 14 juni 2001 in de zaak T-230/99 heeft het
tot en met 30 november 1998. Zij is evenmin beoordeeld                  Gerecht de besluiten van de Raad van 15 december 1998 tot
tijdens haar proeftijd (van 1 december 1998 tot en met                  benoeming van mevrouw K. tot taalkundig adviseur van de
31 augustus 1999). Bijgevolg zijn enkel de analytische beoor-           Engelse vertaalafdeling en tot afwijzing van de sollicitatie van
delingen van het beoordelingsrapport voor de periode van                verzoeker voor die post, nietig verklaard. De Raad heeft tegen
1 september 1999 tot en met 31 december 2000 in aanmer-                 dit arrest hogere voorziening ingesteld. De hogere voorziening
king genomen, waardoor het tot aanstelling bevoegde gezag               is bij beschikking van het Hof van 13 december 2001 kennelijk
geen rekening heeft kunnen houden met verzoeksters „verdien-            ongegrond verklaard.
sten” zoals vermeld in de algemene beoordelingen en de
opmerkingen van de beoordelaar.
                                                                        Verzoeker stelt dat de Raad na dit arrest zijn kandidatuur voor
                                                                        de betrokken functie opnieuw had moeten onderzoeken. Door
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op:             dit niet te doen, heeft de Raad artikel 233 EG-Verdrag
                                                                        geschonden. Daarnaast voert verzoeker een kennelijk onjuiste
—     schending van artikel 45 van het Statuut;                         beoordeling en misbruik van bevoegdheid aan.
—     schending van punt 5 van de Instructies met betrekking
      tot bevorderingen, gehecht bij het besluit van het Hof van
      18 oktober 2000;
—     kennelijk onjuiste beoordeling.
                                                                        Beroep, op 30 oktober 2002 ingesteld door Nordspedi-
                                                                        zionieri di Danielis Livio & C., vennootschap onder
                                                                        firma van Livio Danielis en Domenico D’Alessandro in
                                                                        liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Beroep, op 18 oktober 2002 ingesteld door Hans McAuley                                                 schappen
               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-332/02)
                        (Zaak T-324/02)
                                                                                (2003/C 7/45)
                          (2003/C 7/44)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Raad              schappen is op 30 oktober 2002 beroep tegen Commissie van
van de Europese Unie door Hans McAuley, wonende te                      de Europese Gemeenschappen ingesteld door Nordspedizio-
Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd door A. Cool-                nieri di Danielis Livio & C., vennootschap onder firma
en, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie gekozen             van Livio Danielis en Domenico D’Alessandro in liquidatie,
hebbende te Luxemburg.                                                  vertegenwoordigd door Gregorio Leone, advocaat.
 ---pagebreak--- 11.1.2003               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 7/23
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                      Subsidiair vorderen zij toepassing van artikel 8, lid 1, sub b,
                                                                        van verordening (EEG) nr. 2144/87 van de Raad van 13 juli
—     nietig te verklaren het op 2 september 2002 officieel ter         1987 inzake de douaneschuld ( 2), volgens hetwelk geen doua-
      kennis gebrachte besluit van 28 juni 2002 (dossier                nerechten kunnen worden gevorderd over het verbeurd ver-
      REM 1401) waarbij de Commissie van de Europese                    klaarde gedeelte van de goederen.
      Gemeenschappen heeft geoordeeld dat de kwijtschelding
      van invoerrechten ten bedrage van 256 983,63 euro niet
      gerechtvaardigd was;                                              (1 ) PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1.
                                                                        (2 ) PB L 201 van 22.7.1987, blz. 15.
—     subsidiair en onder alle voorbehoud, in elk geval te
      verklaren dat verzoekers in de onderhavige zaak op grond
      van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 2144/
      87, die kwijtschelding moet worden verleend voor de
      8 010 kg T.L.E. die ten aanzien van alle beschuldigden in
      de strafzaak in beslag zijn genomen;
                                                                        Beroep, op 6 november 2002 ingesteld door S. Chris-
—     ten slotte, de Commissie van de Europese Gemeenschap-             tensen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      pen te verwijzen in de kosten van deze procedure.                                                   pen
                                                                                (Zaak T-336/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 7/46)
Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit waarbij
verweerster heeft geoordeeld dat de door de Italiaanse Repu-                                       (Procestaal: Frans)
bliek op 4 juni 2001 (dossier REM 14/01; EEG-nota
C(2002) 2384 def.) gevraagde kwijtschelding van invoerrech-
ten ten bedrage van 256 983 euro niet gerechtvaardigd was.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 6 november 2002 beroep ingesteld tegen de
Van verzoeksters wordt namelijk sedert 1992 betaling gevor-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door S. Chris-
derd van de douanerechten over twee ladingen sigaretten ten             tensen, wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door
bedrage van tweeëneenhalf miljard oude Italiaanse lire. Zij             G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
zijn daartegen in Italië in rechte opgekomen en hebben de
Commissie om kwijtschelding verzocht. Deze laatste heeft die
kwijtschelding evenwel geweigerd.                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —      besluit COM/R/A/2000 van het selectiecomité van 3 de-
Het onderhavige beroep is gebaseerd op artikel 13 van                          cember 2001 waarbij werd geweigerd verzoekster op de
verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli                           reservelijst te plaatsen op grond van het feit dat zij bij het
1979 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in-                       mondeling examen niet het aantal punten had behaald
of uitvoerrechten (1). Verzoekers zijn van mening dat de                       dat minimaal vereist was om op de lijst te worden
douanerechten niet te hunnen laste kunnen worden gelegd                        geplaatst en, voorzover nodig, het besluit van het tot
omdat er in casu sprake is van „buitengewone omstandighe-                      het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag tot
den” die uitsluiten dat van hen betaling kan worden gevorderd.                 afwijzing van de klacht van verzoekster, die op 30 juli
Zij mochten namelijk vertrouwen op de handels- en vervoers-                    werd betekend, nietig te verklaren;
documenten die hun bij de douaneaangifte zijn overgelegd en
waaruit bleek dat het om verpakkingskartons ging.                       —      alle handelingen en besluiten van het vergelijkend onder-
                                                                               zoek die volgden op de onwettigheden in het besluit van
                                                                               3 december 2001, en met name in de reservelijst en de
In deze specifieke situatie is kwijtschelding gerechtvaardigd
                                                                               op basis van die lijst genomen aanstellingsbesluiten, nietig
omdat de aangever bij de douaneaangifte de inhoud van de
                                                                               te verklaren;
vrachtwagen die de grens overschrijdt, niet kon controleren,
en omdat de overgelegde documenten op het eerste gezicht
regelmatig waren, zodat de vracht door de douane werd                   —      verweerster in elk geval te veroordelen alle maatregelen
ingeklaard volgens de procedure van het „conform be-                           te nemen die noodzakelijk zijn om verzoekster in haar
schouwd”.                                                                      rechten te herstellen;
                                                                        —      subsidiair, verweerster te veroordelen tot het betalen van
Verder is in casu ook voldaan aan het in artikel 13 gestelde                   een schadevergoeding, die op de dag waarop het beroep
vereiste van het ontbreken van „nalatigheid” of „manipulatie”.                 werd ingesteld 22 088,34 euro bedroeg, behoudens aan-
Verzoekers hebben de waren namelijk volgens de regels                          vulling;
aangegeven op basis van hetgeen in de handels- en vervoers-
documenten was vermeld.                                                 —      verweerster te verwijzen in alle kosten.


title: Zaak C-96/13: Beroep ingesteld op 26 februari 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/8

         Beroep ingesteld op 26 februari 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-96/13)
   2013/C 129/15
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en A. Tokár)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door in de aankondiging van een openbare aanbesteding voor diensten, te weten technische ondersteuning aan het geïntegreerde informatiesysteem van IKA [Idryma Koinonikon Asfaliseon: Griekse socialezekerheidsinstelling] alsmede aan de website van IKA en het aanvullen van de databases, voor een periode van 30 maanden (aanbesteding nr. L30/POY/9/5-6-2009 — gepubliceerd in het Publikatieblad van de Europese Unie onder nr. 2009/S110-159234), voorwaarden te stellen volgens welke, enerzijds, inschrijvers ervaring moeten hebben met de uitvoering van soortgelijke overeenkomsten bij een Griekse socialezekerheidsinstelling en, anderzijds, de inschrijvers de ervaring van de onderaannemers niet als ervaring kunnen aanvoeren, de krachtens de artikelen 2, 44, lid 2, en 48, gelezen in samenhang met artikel 2, van richtlijn 2004/18/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               De aangevoerde schending van de artikelen 44, lid 2, en 48, gelezen in samenhang met artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG betreft de aanbestedingsprocedure van IKA, in de hoedanigheid van aanbestedende overheid, met betrekking tot het verlenen van diensten, te weten technische ondersteuning aan het geïntegreerde informatiesysteem van IKA en aan de website van IKA alsmede aanvulling van de databases.

               2)

               De Commissie is van mening dat de voorwaarde in de aankondiging volgens welke de inschrijvers ervaring moeten hebben met de verwezenlijking van het geïntegreerde informatiesysteem voor een socialezekerheidsinstelling in Griekenland, een geografische voorwaarde vormt die in strijd is met de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie, die in de artikelen 2, 44, lid 2, en 48 van richtlijn 2004/18 zijn verankerd.

               3)

               De Griekse autoriteiten hebben zich er in hun antwoord op het met redenen omklede advies van de Commissie toe verbonden alle wijzigingen in te voeren overeenkomstig de grief van de Commissie en hebben aldus in wezen de aan de orde zijnde schending toegegeven.

               4)

               Voorts betoogt de Commissie dat de voorwaarde in de aankondiging volgens welke de inschrijver de ervaring van de onderaannemers niet als eigen ervaring kan aanvoeren, artikel 48 van richtlijn 2004/18 schendt, aangezien de inschrijvers zich volgens die voorwaarde niet op de ervaring van derden kunnen beroepen om aan te tonen dat zij over de vereiste technische bekwaamheid beschikken voor de uitvoering van de aan de orde zijnde overeenkomst.

               5)

               De Griekse autoriteiten hebben zich in hun antwoord ertoe verbonden om in de aankondiging van de nieuwe aanbesteding uitdrukkelijk te voorzien in de mogelijkheid voor de inschrijvende ondernemingen om zich te beroepen op de relevante ervaring van derden, zoals onderaannemers, en hebben in wezen aldus ook de tweede grief van de Commissie toegegeven.

               6)

               De Griekse autoriteiten zijn er echter niet in geslaagd een precieze datum te bepalen voor het uitschrijven van de nieuwe aanbesteding en hebben daarentegen beslist om de looptijd van de vorige overeenkomst te verlengen met een beroep op redenen van interne openbare orde.

               7)

               De Commissie heeft daarenboven vastgesteld dat de aangevoerde schending van voornoemde bepalingen van richtlijn 2004/18 blijft voortduren en dat de aangevoerde redenen geen rechtvaardiging daarvoor vormen en zij heeft het Hof derhalve verzocht om de aan de orde zijnde schending vast te stellen.

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Beroep, op 3 maart 1995 ingesteld door H.-J. Keimes tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-76/95)

text:
13 . 5 . 95        UNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr. C 119/27
Beroep, op 24 februari 1995 ingesteld door Estabelecimen            Beroep, op 3 maart 1995 ingesteld door H.-J. Keimes tegen
tos Isidoro M. Oliveira SA, vennootschap naar Portugees              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
recht, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                                         Gemeenschappen
                                pen                                                          ( Zaak T-76/95 )
                        ( Zaak T-73/95 )                                                       (95/C 119/52 )
                          ( 95/C 119/51 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                   (Procestaai: Portugees)                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 3 maart 1995 beroep ingesteld tegen Raad
                                                                     van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            Gemeenschappen door H.-J. Keimes te Heinsberg-Drem
schappen is op 24 februari 1 995 beroep ingesteld tegen              men (Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Estabe                M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie gekozen
lecimentos Isidoro M. Oliveira SA, vennootschap naar                 hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar,
Portugees recht, gevestigd te Montijo, Portugal, vertegen           Rue des Bains 14a .
woordigd door J. Marques de Ascensâo, advocaat te
Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage verweer
Uniâo de Bancos Portugueses SA, Rue de la Grève 12 .                 ders te veroordelen, voor de periode van vijf melkprijsjaren
                                                                     vanaf 1 april 1988 een vergoeding te betalen aan verzoeker
                                                                     ten bedrage van 58 937,01 DM met rente ad 8% vanaf
                                                                     17 december 1983 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage de
beschikking van de Commissie inzake dossier 870708/P1 ,
betekend op 28 december 1994, gedeeltelijk nietig te                 Middelen en voornaamste argumenten
verklaren.
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                     met die in zaak T-20/94 .
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, een handelsonderneming naar Portugees recht,
die op basis van een in 1986 ingediend project een                   Beroep, op 6 maart 1 995 ingesteld door NMB France Sàrl,
programma voor beroepsopleiding heeft opgezet en uitge              NMB-Minebea-GmbH, NMB (UK) Ltd en NMB Italia Sri
voerd, verwijt de Commissie dat deze bepaalde uitgaven in                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
verband met dit programma van financiering door het                                          (Zaak T-78/95 )
Europees Sociaal Fonds heeft uitgesloten.
                                                                                ( 95/C 119/53
Zij herinnert eraan, dat verweerster reeds bij beschikking                                 (Procestaai: Engels)
van 27 juni 1989 een deel van het voor de financiering van
bedoeld programma bestemde bedrag van vergoeding had                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
uitgesloten en dat deze beschikking door het Hof in zijn             schappen is op 6 maart 1 995 beroep ingesteld tegen
arrest van 7 mei 1991 (zaak C-304/89 ) nietig is ver                Commissie van de Europese Gemeenschappen door NMB
klaard .
                                                                     France Sàrl, NMB-Minebea-GmbH, NMB (UK) Ltd en
                                                                     NMB Italia Sri, vertegenwoordigd door I.S. Forrester en
Nadat acht jaar zijn verstreken sinds de indiening van het           A. Kaplanidis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
project, zeven jaar sinds de uitvoering van het programma            ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
                                                                     Goethe 8 .
en vier jaar sinds het arrest van het Hof van Justitie waarbij
de beschikking van de Commissie van 27 juni 1989 nietig
werd verklaard, geeft deze thans een nieuwe beschikking,             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
die vanuit financieel oogpunt nog ernstigere gevolgen heeft
dan die welke door het Hof van Justitie nietig is                    1 , nietig te verklaren Beschikking 94/95 1/EG van de
verklaard.                                                                Commissie voor zover daarbij de door verzoeksters
                                                                          ingediende aanvragen om gedeeltelijke terugbetaling
                                                                          van anti-dumpingrechten die in 1992 waren geïnd bij de
Door deze handelwijze heeft verweerster het „reformatio in                invoer van kogellagers uit Thailand, is afgewezen op
peius " -verbod geschonden. Tevens heeft zij gehandeld in                 grond dat de anti-dumpingrechten bij de vaststelling van
strijd met de beginselen van rechtszekerheid en van bescher              de uitvoerprijs als een kostenelement in mindering
ming van het gewettigd vertrouwen en heeft zij geen                       moeten worden gebracht, en vast te stellen dat artikel 2,
 „redelijke termijn " in acht genomen.                                    lid 8 , onder b ), punt ii), van Verordening ( EEG)
                                                                          nr. 2423/88 ingevolge artikel 184 van het EG-Verdrag
                                                                          niet toepasselijk is in deze context;
                                                                     2.   voor zover nodig, andere maatregelen te gelasten;


title: Zaak C-350/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 10 juli 2015 — Strafzaak tegen Luciano Baldetti

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 10 juli 2015 — Strafzaak tegen Luciano Baldetti
   (Zaak C-350/15)
   (2015/C 311/39)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Santa Maria Capua Vetere

      Partij in de strafzaak

   Luciano Baldetti

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 10 ter van decreto legislativo nr. 74/00, gelet op artikel 4 [van Protocol nr. 7 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden] en artikel 50 [van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie], verenigbaar met het gemeenschapsrecht, voor zover het toestaat dat de strafrechtelijke aansprakelijkheid van een persoon voor een bepaald feit wordt beoordeeld, terwijl de Italiaanse belastingautoriteiten met betrekking tot ditzelfde feit (verzuim om de verschuldigde btw af te dragen) aan diezelfde persoon reeds een definitief invorderingsbesluit hebben gericht, waarbij zij een administratieve boete hebben opgelegd?


title: Zaak T-414/03: Beroep, op 11 december 2003 ingesteld door Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 47/32                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.2.2004
Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Regione                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen
                                                                      —    nietig te verklaren nota BUDG/C5/ME/jlsD(2003)358046
                                                                           van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
                         (Zaak T-408/03)                                   6 oktober 2003 inzake de wijze van terugvordering van
                                                                           de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale
                          (2004/C 47/62)                                   Ontwikkeling (EFRO) voor het grootschalig project „Au-
                                                                           tostrada Messina Palermo”, die gedeeltelijk was ingetrok-
                        (Procestaal: Italiaans)                            ken bij beschikking 109206 van de Commissie van
                                                                           5 september 2002 (EFRO nr. 93.05.03.001 — ARINCO
                                                                           nr. 93.IT.16.009), alsook debetnota nr. 3240406591
                                                                           van 25 september 2002 en de andere aan deze nota
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  voorafgaande en de daaruit voortvloeiende handelingen,
schappen is op 12 december 2003 beroep ingesteld tegen                     en de Commissie in de kosten te verwijzen.
Europese Commissie door Regione Siciliana, vertegenwoor-
digd door A. Cingolo, avvocato dello Stato.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren nota BUDG/C5/ME/jlsD(2003)358046
      van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
      6 oktober 2003 inzake de wijze van terugvordering van
      de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
      Ontwikkeling (EFRO) voor de projecten „Aragona Favara”          zaak T-392/03, Regione Siciliana/Commissie (1).
      en „Piana di Catania”, alsook de daarmee verband houden-
      de debetnota’s nrs. 3240304871 van 14 augustus
      2003 en 3240303927 van 13 augustus 2003 en de
      andere aan deze nota voorafgaande en de daaruit voort-          (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
      vloeiende handelingen, en de Commissie in de kosten te
      verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak T-392/03, Regione Siciliana/Commissie (1).
                                                                      Beroep, op 18 december 2003 ingesteld door Cofradía de
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.                      pescadores „San Pedro” de Bermeo (Vizcaya) e.a. tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-415/03)
Beroep, op 11 december 2003 ingesteld door Regione
Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                                          (2004/C 47/64)
                                 pen
                         (Zaak T-414/03)                                                      (Procestaal: Spaans)
                          (2004/C 47/63)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 18 december 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                      Raad van de Europese Unie door Cofradía de pescadores „San
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Pedro” de Bermeo (Vizcaya) e.a., gevestigd te Guipúzcoa en
schappen is op 11 december 2003 beroep ingesteld tegen                Vizcaya (Spanje), vertegenwoordigd door Emiliano Garayar
Europese Commissie door Regione Siciliana, vertegenwoor-              Gutiérrez, Gervasio Martínez-Villaseñor, Anna García Casatillo
digd door G. Aiello, avvocato dello Stato.                            en Miguel Troncoso Ferrer, advocaten.


title: Doorhaling van de gevoegde zaken C-400/97, C-401/97 en C-402/97

text:
C 135/10             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.5.2000
— in geval van nietigverklaring, de gevolgen van de nietig                „de algemene voorschriften van een verplichte rundvleeseti-
   verklaarde verordening van kracht te doen blijven totdat               ketteringsregeling” heeft vastgesteld.
   het Parlement en de Raad een nieuwe handeling vaststellen
   overeenkomstig artikel 152 EG;                                    (1) PB L 334 van 28.12.1999, blz. 1.
                                                                     (2) Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad tot vaststelling van een
                                                                         identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                     etikettering van rundvlees en rundvleesproducten, PB L 117 van
                                                                         7.5.1997, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
— Onbevoegdheid van de Raad: verordening nr. 2772/1999
   is gebaseerd op artikel 19 van verordening (EG)                   Doorhaling van de gevoegde zaken C-400/97, C-401/97
   nr. 820/97 (2), waarbij de Raad zich overeenkomstig ar-                                       en C-402/97 (1)
   tikel 202, derde streepje, EG het recht heeft voorbehouden
   bepaalde uitvoeringsbevoegdheden rechtstreeks uit te oe-                                     (2000/C 135/18)
   fenen. Met de vaststelling van verordening (EG)
   nr. 2772/1999 heeft de Raad evenwel de toepassing in de           De president van het Hof van Justitie van de Europese
   tijd van verordening (EG) nr. 820/97 gewijzigd en daarmee         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2000
   zijn uitvoeringsbevoegdheid overschreden; deze bevoegd-           de doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-
   heid omvat noch de bevoegdheid om de toepassing van               400/97, C-401/97 en C-402/97 (verzoeken van het Tribunal
   de facultatieve etiketteringsregeling te verlengen tot na         Superior de Justicia del Paı́s Vasco om een prejudiciële
   31 december 1999, noch de bevoegdheid om de invoering             beslissing): Administración del Estado tegen Juntas Generales
   van een verplichte rundvleesetiketteringsregeling uit te          de Guipúzcoa e.a.
   stellen.
                                                                     (1) PB C 41 van 7.2.1998.
— Schending van de prerogatieven van het Europees Parle-
   ment: met de bestreden verordening heeft de Raad in feite
   verordening (EG) nr. 820/97 inhoudelijk gewijzigd. Door
   de verordening op basis van artikel 19 van verordening
   (EG) nr. 820/97 vast te stellen, in plaats van overeenkom-                         Doorhaling van zaak C-152/99 (1)
   stig artikel 152 EG, heeft de Raad de deelneming van het
   Parlement aan de medebeslissingsprocedure onmogelijk                                         (2000/C 135/19)
   gemaakt, en daarmee de prerogatieven van het Parlement
   geschonden.                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 februari 2000
— Schending van verordening (EG) nr. 820/97: de Raad is              de doorhaling in het register gelast van zaak C-152/99:
   de eigen verplichtingen uit hoofde van artikel 19 van             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
   verordening (EG) nr. 820/97 niet nagekomen, nu hij niet
   binnen de gestelde termijn uitvoeringsmaatregelen, zijnde         (1) PB C 188 van 3.7.1998.


title: Zaak F-87/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 januari 2011 — Dekker/Europol

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/57

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 januari 2011 — Dekker/Europol
   (Zaak F-87/09) (1)

   2011/C 252/128
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Derde kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010, blz. 80.


title: Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-410/97)

text:
C 55/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
der Nederlanden door Commissie van de Europese                     Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. J. Drijber en             van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
H. Michard, leden van de juridische dienst, als gemachtig-                                   Luxemburg
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                                     (Zaak C-410/97)
tore van C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
Centre Wagner,                                                                              (98/C 55/30)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,              togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
     door in strijd met de artikelen 2 en 4 van Zesde              Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius,
     BTW-Richtlijn 77/388/EEG (1), de tolgelden voor het           lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
     gebruik van wegeninfrastructuur niet aan de belasting         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
     over de toegevoegde waarde te onderwerpen, zijn ver-          Centre Wagner, Kirchberg.
     plichtingen uit hoofde van het EG-Verdrag niet is
     nagekomen,
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwij-
     zen.                                                          Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                        door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-
Middelen en voornaamste argumenten                                      gelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te vol-
                                                                        doen aan Richtlijn 92/29/EEG van de Raad van
                                                                        31 maart 1992 betreffende de minimumvoorschriften
De Commissie is Ð evenals de Nederlandse regering Ð                     inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van
van oordeel dat de in Nederland geheven tolgelden de                    een betere medische hulpverlening aan boord van sche-
tegenprestatie vormen voor een dienst in de zin van                     pen (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
artikel 2, lid 1, van de zesde richtlijn. Ten onrechte echter           verplichtingen niet is nagekomen;
stelt de Nederlandse regering dat de publiekrechtelijke
lichamen belast met de exploitatie van voorzieningen
waarvoor tol wordt geheven, daarbij handelen in de hoe-            Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
danigheid van ¹overheidº in de zin van de uitzondering                  wijzen.
vervat in artikel 4, lid 5, van de zesde richtlijn. Vooropge-
steld moet worden dat de belastingplichtigheid van een
publiekrechtelijk lichaam de regel en de niet-belasting-           Middelen en voornaamste argumenten
plichtigheid de uitzondering vormt. Lid 5, eerste alinea,
vormt immers een uitzondering op artikel 4, leden 1 en 2.
Het feit dat de tweede en derde alinea van lid 5 op hun            De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-
beurt weer een uitzondering bevatten op de eerste alinea,          baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2);
wijzigt niets aan het uitzonderingskarakter van die eerste         de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-
alinea, doch bevestigt integendeel dat die eerste alinea in        ken op 31 december 1994.
een ingekaderde uitzondering voorziet. In het betoog van
de Nederlandse regering lijken regel en uitzondering echter
                                                                   (1) PB L 113 van 30.4.1992, blz. 19.
te zijn omgedraaid. Dat niet-belastingplichtigheid de uit-         (2) PB C 41 van 7.2.1998, blz. 11.
zondering vormt, wordt nog eens bevestigd door het feit
dat aan de vrijstellingen voorzien in met name de
artikelen 13 en 28 van de zesde richtlijn geen behoefte zou
hebben bestaan, indien publiekrechtelijke lichamen alge-
meen gesproken niet aan het stelsel van de BTW zouden
zijn onderworpen. Een andere opvatting zou overigens
ook indruisen tegen het algemene karakter van het                  Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
gemeenschappelijk stelsel van de BTW. Het heffen van tol           van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
is niet inherent aan de overheidstaak, bestaande in het
aanleggen, ter beschikking stellen en onderhouden van                                     (Zaak C-411/97)
bepaalde infrastructuur, zoals tunnels of bruggen, maar
                                                                                (98/C 55/31)
een daarvan gescheiden activiteit, die deel uitmaakt van de
exploitatie van het object. Het valt niet in te zien waarom
bij levering van gas enzovoort geen sprake is van het han-
delen in de hoedanigheid van overheid maar bij het exploi-         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
teren van bruggen of tunnels wel.                                  is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                   BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                   vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, lid van haar juridi-
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                   sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                   Kirchberg.


title: Advies 2/00: Verzoek om advies, door de Commissie van de Europese Gemeenschappen ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG-Verdrag

text:
C 355/6                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.12.2000
Verzoek om advies, door de Commissie van de Europese                 burg bij L. Dupong, advocaat aldaar, van het kantoor Dupong
Gemeenschappen ingediend krachtens artikel 300, lid 6,               & Dupong, rue de la Boucherie 4-6, tegen het arrest, op 29 juni
                           EG-Verdrag                                2000 in zaak T-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft
                                                                     mbH, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland, tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
                          (Advies 2/00)
                                                                     door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                     Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                        (2000/C 355/10)                              Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
krachtens artikel 300, lid 6, EG-Verdrag een verzoek om advies
ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschap-             1.    het bestreden arrest van het Gerecht van 29 juni 2000 in
pen, vertegenwoordigd door A. Rosas, juridisch hoofdadviseur,              zaak T-234/95 (1) te vernietigen;
G. zur Hausen, juridisch adviseur, en M. Afonso, lid van haar
juridische dienst, als gemachtigden, dat ter griffie van het Hof     2.    de artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 96/236/EGKS (2)
is binnengekomen op 27 oktober 2000.                                       van de Commissie van 31 oktober 1995 nietig te
                                                                           verklaren;
De Commissie van de Europese Gemeenschappen verzoekt het
Hof van Justitie om uitspraak over de twee volgende vragen:          3.    de Commissie in de kosten te verwijzen
1)    Vormen artikel 133 en artikel 174, lid 4, in samenhang
      met de relevante bepalingen van artikel 300 van het EG-        Middelen en voornaamste argumenten
      Verdrag de passende rechtsgrondslag voor het besluit tot
      sluiting door de Europese Gemeenschap van het Protocol         —     Schending van artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag: het Gerecht
      van Cartagena inzake bioveiligheid?                                  heeft ten onrechte geoordeeld, dat de Commissie een
                                                                           ruime beoordelingsvrijheid heeft met betrekking tot de
                                                                           vraag, of de Freie und Hansestadt Hamburg (hierna:
2)    Zo ja, hebben de bevoegdheden die de lidstaten op het
                                                                           „FHH”) en de Hamburgische Landesbank Girozentrale
      gebied van de milieubescheming behouden en die hun
                                                                           (hierna: „HLB”) een economische eenheid vormen. In feite
      deelneming aan het Protocol van Cartagena inzake biovei-
                                                                           is dit een rechtsvraag van gemeenschapsrecht die door de
      ligheid kunnen rechtvaardigen, dan een residueel karakter
                                                                           rechter in volle omvang kan worden getoetst. Het Gerecht
      ten opzichte van de dominante bevoegdheid van de
                                                                           had HLB derhalve niet als referentie-investeerder mogen
      Gemeenschap om met betrekking tot de in dit protocol
                                                                           nemen bij het vergelijken van de investeerders. In de
      behandelde materies internationale verbintenissen aan te
                                                                           plaats van gescheiden verbintenissen van FHH en HLB
      gaan?
                                                                           afzonderlijk in aanmerking te nemen, had voor de
                                                                           toetsing aan de rechtsregels inzake steunmaatregelen
                                                                           het totaal van de verbintenissen van FHH en HLB in
                                                                           aanmerking moeten worden genomen. De omstreden
                                                                           financiële maatregelen hadden dan niet als steun mogen
                                                                           worden aangemerkt, maar komen overeen met wat in
                                                                           een markteconomie gebruikelijk is.
Hogere voorziening, op 1 september 2000 ingesteld door               —     Schending van artikel 88 EGKS-Verdrag: het Gerecht gaat
DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH tegen het arrest,                     eraan voorbij dat de Commissie in het kader van artikel 88
op 29 juni 2000 in zaak T-234/95, DSG Dradenauer                           EGKS-Verdrag slechts beperkte bevoegdheden heeft en
Stahlgesellschaft mbH, ondersteund door Bondsrepubliek                     kent haar de in het EGKS-Verdrag niet voorziene bevoegd-
Duitsland, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         heid toe, de lidstaten rechtstreeks te verplichten een door
schappen, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van                         artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag verboden steun terug te
Groot-Brittannië en Noord-Ierland, gewezen door het                        vorderen. Bij een juiste uitlegging van artikel 88 EGKS-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                     Verdrag in samenhang met artikel 6, lid 4, van de vijfde
               pen (Vijfde kamer — uitgebreid)                             staalsteuncode had het Gerecht moeten aannemen, dat in
                                                                           het kader van dit verdrag de keuze van vorm en
                                                                           modaliteiten van de intrekking van onrechtmatige steun
                       (Zaak C-323/00 P)                                   aan de lidstaten is overgelaten.
                        (2000/C 355/11)                              —     Schending van algemene rechtsbeginselen (schending van
                                                                           de wetten van de logica).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 1 september 2000 hogere voorziening ingesteld door DSG            (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurispr.
Dradenauer Stahlgesellschaft mbH, vertegenwoordigd door              (2) PB 1996, L 78, blz. 31.
U. Theune en M. Luther van het advocatenkantoor Andersen
Luther Rechtsanwaltsgesellschaft mbH, Düsternstraße 1,
D-20355 Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem-


title: Zaak C-395/05: Verzoek van het Tribunale di Viterbo van  25 oktober 2005  om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Antonello D'Antonio e.a.

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/14

         Verzoek van het Tribunale di Viterbo van 25 oktober 2005 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Antonello D'Antonio e.a.
   (Zaak C-395/05)
   (2006/C 10/27)
   Procestaal: Italiaans
   Het Tribunale di Viterbo heeft bij beschikking van 25 oktober 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 november 2005, in in de strafzaak tegen Antonello D'Antonio, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

               —

               Moeten de artikelen 4.1 en 4 bis van wet nr. 401/89, zoals gewijzigd, op grond waarvan het uitvoeren van weddenschappen thans uitsluitend door Italiaanse concessiehouders van openbare diensten mag worden verricht en niet tevens door de tussenpersonen van buitenlandse „bookmakers”, worden aangemerkt als een beperking van de beginselen van vrije mededinging, van het vrij verrichten van diensten en van de vrijheid van vestiging in de zin van de artikelen 31, 86 — 43, 48 EG?


title: Zaak C-81/01: Verzoek van de Cour de cassation — handels-, financiële en economische kamer — van 13 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de vennootschap met beperkte aansprakelĳkheid Borie Manoux en de directeur van het Institut national de la propriété industrielle (INPI)

text:
C 108/12                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.4.2001
„Moeten de artikelen 3 A en 3 B van het Verdrag van Rome,               Verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris
de eerste overweging van de considerans van richtlijn 92/12             (31ste kamer) van 19 februari 2001 om een prejudiciële
van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor                beslissing in de strafzaak tegen J. Greenham en L. Abel
accijnsproducten (1) en artikel 3, lid 2, van deze richtlijn,
alsmede de zesde en de achtste overweging van de considerans
van richtlijn 92/81 van 19 oktober 1982 betreffende de                                           (Zaak C-95/01)
harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale
oliën (2), aldus worden uitgelegd, dat de Franse Republiek de
teruggaaf van de door een handelaar in aardolieproducten                                        (2001/C 108/19)
betaalde accijns op minerale oliën (TIPP) niet mag weigeren
wanneer een van zijn afnemers hem niet heeft betaald?”
                                                                        Het Tribunal de grande instance de Paris (31ste kamer) heeft
(1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende    bij beschikking van 19 februari 2001, ingekomen ter griffie
    de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden          van het Hof van Justitie op 27 februari 2001, in de strafzaak
    hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76       tegen J. Greenham en L. Abel, het Hof van Justitie van de
    van 23.03.1992, blz. 1).
(2) Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1982 betreffende     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën   beslissing over de navolgende vraag:
    (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12).
                                                                        Moeten de artikelen 28 en 30 van het Verdrag aldus worden
                                                                        uitgelegd, dat zij er aan in de weg staan, dat een lidstaat het
                                                                        vrije verkeer en de verhandeling van een voedingssupplement
                                                                        verbiedt, dat in een andere lidstaat wettig wordt verkocht?
Verzoek van de Cour de cassation — handels-, financiële
en economische kamer — van 13 februari 2001 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen de vennoot-
schap met beperkte aansprakelijkheid Borie Manoux en
de directeur van het Institut national de la propriété
                         industrielle (INPI)
                           (Zaak C-81/01)
                          (2001/C 108/18)
                                                                        Beroep, op 27 februari 2001 ingesteld door Commissie
De Cour de cassation — handels-, financiële en economische              van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
kamer — heeft bij beschikking van 13 februari 2001, ingeko-                                     dom Luxemburg
men ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari
2001, in het geding tussen de vennootschap met beperkte
aansprakelijkheid Borie Manoux en de directeur van het Institut                                  (Zaak C-97/01)
national de la propriété industrielle (INPI), het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                                               (2001/C 108/20)
„Moet artikel 40 van verordening nr. 2392/89 (1) aldus worden
uitgelegd, dat het zich verzet tegen de inschrijving als merk —         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
voor de in de verordening bedoelde producten — van een                  op 27 februari 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
geografische vermelding waarvan het gebruik niet is geregeld            Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
bij artikel 11 van deze verordening, zelfs wanneer de inschrij-         pen, vertegenwoordigd door S. Rating en F. Siredey-Garnier,
ving van een dergelijk merk de consument niet kan misleiden             als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
over de herkomst van de wijn en geen enkele verwarring
schept met een geregistreerde geografische benaming, maar
die inschrijving wel zou kunnen doen veronderstellen, dat de            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
betrokken geografische vermelding, die de streek aanduidt
waarin deze wijn daadwerkelijk is voortgebracht, doch die
andere oorsprongsbenamingen dekt, beschermd is?”                        —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg zijn
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen door niet in de praktijk
                                                                              de omzetting te verzekeren van artikel 4 quinquies
(1) Verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van 24 juli 1989 tot            van richtlijn 90/388/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn
    vaststelling van de algemene voorschriften voor de omschrijving
    en de aanbiedingsvorm van wijn en druivemos: (PB L 232 van                96/19/EG (2), en
    9 augustus 1989, blz. 13).
                                                                        —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                              kosten.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 mei 2001 in zaak C-152/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden ("Niet-nakoming — Richtlĳn 76/464/EEG — Verontreiniging van het aquatisch milieu — Niet-uitvoering")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 200/11
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                          van 3 mei 2001
                                                                                van 10 mei 2001
in zaak C-190/00 (verzoek van de Cour d’appel de Paris
om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Édouard
            Balguerie e.a. en Société Balguerie e.a. (1)                   in zaak C-152/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
(Verordening (EG) nr. 4142/87 — Gunstige tariefregeling
bij invoer van goederen in verband met de bijzondere
                                                                           („Niet-nakoming — Richtlijn 76/464/EEG — Verontreini-
bestemming ervan — Verordeningen (EEG) nrs. 1517/91,
                                                                                ging van het aquatisch milieu — Niet-uitvoering”)
1431/92 en 1421/93 — Schorsing van de autonome rechten
      van het gemeenschappelijk douanetarief — Dadels)
                                                                                (2001/C 200/20)
                          (2001/C 200/19)
                          (Procestaal: Frans)                                                      (Procestaal: Nederlands)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-152/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                              pen (gemachtigde: H. van Lier, bijgestaan door J. Stuyck), tegen
                                                                           Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en
                                                                           C. Wissels) betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
In zaak C-190/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door in onvoldoen-
krachtens artikel 234 EG van de Cour d’appel de Paris                      de mate uitvoering te geven aan artikel 7, leden 1 tot en met
(Frankrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen Édouard                3, van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976
Balguerie e.a. en Société Balguerie e.a., burgerlijk aansprakelijke        betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde
partijen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-
van verordening (EEG) nr. 4142/87 van de Commissie van                     schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), de krachtens
9 december 1987 tot vaststelling van de voorwaarden en                     voornoemde richtlijn en artikel 189 EG-Verdrag (thans ar-
bepalingen waaraan voor bepaalde goederen, bij invoer, de                  tikel 249 EG) op hem rustende verplichtingen niet is nageko-
toepassing van een gunstige tariefregeling in verband met de               men, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
bijzondere bestemming van die goederen is onderworpen (PB                  C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen,
L 387, blz. 81), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als             F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en               generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;             hoofd, op 10 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het
griffier: R. Grass, op 3 mei 2001 een arrest gewezen waarvan               dictum luidt als volgt:
het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Door voor het Scheldebekken niet alle maatregelen te nemen die
Verordening (EEG) nr. 4142/87 van de Commissie van 9 december
1987 tot vaststelling van de voorwaarden en bepalingen waaraan                   nodig zijn ter uitvoering van artikel 7 van richtlijn
voor bepaalde goederen, bij invoer, de toepassing van een gunstige               76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
                                                                                verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen
tariefregeling in verband met de bijzondere bestemming van die
goederen is onderworpen, en de verordeningen (EEG) van de Raad                   die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd,
nrs. 1517/91 van 31 mei 1991, 1431/92 van 26 mei 1992 en                         is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens deze richtlijn op
                                                                                hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1421/93 van 7 juni 1993 houdende tijdelijke schorsing van de
autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief op een
aantal landbouwproducten, staan er niet aan in de weg, dat dadels          2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
die in de oorspronkelijke verpakking met een netto-inhoud van niet
meer dan 11 kg zijn ingevoerd, in aanmerking kunnen komen voor             3)    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.
schorsing van de autonome rechten van het gemeenschappelijk
douanetarief.
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.


title: Beschikking van het Hof (eerste kamer) van 18 november 1999 in zaak C-431/98 P: N. Progoulis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Hogere voorziening kennelĳk ongegrond")

text:
19.2.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 47/11
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                 1. (Vraag IV.a) Dient het Benelux-Merkenbureau, waaraan bij
                                                                            het Protocol van 2 december 1992, houdende wijziging
                          (eerste kamer)                                    van de eenvormige Beneluxwet op de merken (Trb. 1993,
                                                                            12), de toetsing van merkdepots op de absolute gronden,
                    van 18 november 1999                                    weergegeven in artikel 3, lid 1 juncto artikel 2 van de
                                                                            Eerste Richtlijn van de Raad van de EG van 21 december
                                                                            1988, betreffende aanpassing van het merkenrecht der
in zaak C-431/98 P: N. Progoulis tegen Commissie van de
                                                                            lidstaten, nr. 89/104 (PbEG 1989 L 40) is opgedragen,
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            rekening te houden niet alleen met het teken zoals het is
                                                                            gedeponeerd maar ook met alle hem bekende relevante
(„Hogere voorziening — Hogere voorziening kennelijk onge-                   feiten en omstandigheden waaronder die welke hem door
                              grond”)                                       de deposant zijn meegedeeld (bijvoorbeeld dat de deposant
                                                                            het teken reeds vóór het depot op grote schaal als merk
                          (2000/C 47/18)                                    voor de desbetreffende waren heeft gebruikt of dat uit
                                                                            onderzoek blijkt dat het teken voor de in het depot
                                                                            vermelde waren en/of diensten niet tot misleiding van het
                         (Procestaal: Frans)                                publiek zal kunnen leiden)?
In zaak C-431/98 P, N. Progoulis, ambtenaar bij de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (Bel-
gië), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos en V. Akriti-             2. (Vraag V) Geldt het antwoord op vraag 1 (vraag IV.a)
dis, advocaten te Athene, domicilie gekozen hebbende te                     evenzo voor het oordeel van het Benelux-Merkenbureau
Luxemburg ten kantore van E. Arendt en C. Medernach, advo-                  omtrent de vraag of zijn bezwaren tegen de inschrijving
caten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, betreffende hogere                    door de deposant zijn opgeheven, en voor zijn besluit het
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                 merk geheel of gedeeltelijk te weigeren, e.e.a. als bedoeld
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van                    in artikel 6bis, lid 4 BMW?
21 september 1998, Progoulis/Commissie (T-237/97,
JurAmbt. blz. I-A-521 en II-1569), strekkende tot vernietiging
van die beschikking, andere partij bij de procedure: Commissie          3. (Vraag VI) Geldt het antwoord op vraag 1 (vraag IV.a)
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall,                    evenzo voor het rechterlijk oordeel omtrent het in artikel
bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat), heeft het Hof (Eerste              6ter BMW bedoelde verzoek?
kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón (rapporteur), kamer-
president, P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
A. M. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 november 1999 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                 4. (Vraag IX.a) Vallen — mede gelet op het bepaalde in artikel
                                                                            6quinquies B, onder 2 van het Verdrag van Parijs — onder
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.                                   de merken, die krachtens artikel 3, lid 1, aanhef en c
                                                                            van de Richtlijn niet worden ingeschreven of, indien
2) N. Progoulis wordt in de kosten verwezen.                                ingeschreven, nietig verklaard kunnen worden, ook mer-
                                                                            ken die zijn samengesteld uit tekens of benamingen die in
                                                                            de handel kunnen dienen tot aanduiding van soort,
(1) PB nr. C 20 van 23.1.1999.
                                                                            hoedanigheid, hoeveelheid, bestemming, waarde, plaats
                                                                            van herkomst of het tijdstip van vervaardiging van de
                                                                            waren of verrichting van de dienst of andere kenmerken
                                                                            van de waren of diensten, ook indien die samenstelling
                                                                            niet de (enige of meest) gebruikelijke aanduiding terzake
                                                                            is? Speelt daarbij een rol of er weinig of veel concurrenten
                                                                            zijn die belang kunnen hebben bij de mogelijkheid om
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Gravenhage van 3 juni
                                                                            zodanige aanduidingen te bezigen? (vgl. het arrest van het
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            Benelux Gerechtshof van 19 januari 1981, NJ 1981, 294
Koninklijke KPN Nederland N.V., voorheen genaamd
                                                                            inzake P. Ferrero & Co S.p.A./Alfred Ritter, Schokolade-
Koninklijke PTT Nederland N.V., en het Benelux-
                                                                            fabrik GmbH (Kinder)).
                          Merkenbureau
                        (Zaak C-363/99)
                                                                            Is voorts nog van belang dat volgens artikel 13C BMW het
                          (2000/C 47/19)                                    recht op een merk, luidende in één der nationale of
                                                                            streektalen van het Beneluxgebied, zich van rechtswege
                                                                            uitstrekt over zijn vertaling in een andere van deze talen?
Het Gerechtshof te ’s-Gravenhage heeft bij uitspraak van 3 juni
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
1 oktober 1999, in de zaak Koninklijke KPN Nederland N/V.,
voorheen genaamd Koninklijke PTT Nederland N.V., en het                 5. (Vraag X.a) Moet bij de beoordeling van de vraag of een
Benelux-Merkenbureau, het Hof van Justitie van de Europese                  teken, dat bestaat uit een (nieuw) woord dat is samengesteld
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 uit bestanddelen die ieder op zichzelf voor de waren of
de navolgende vragen:                                                       diensten waarvoor het depot is verricht elk onderscheidend


title: Zaak C-92/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 1 de Fuenlabrada (Spanje) op 5 februari 2016 — Bankia, S.A./Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez en Sheyla-Jeanneth Felix Caiza

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 1 de Fuenlabrada (Spanje) op 5 februari 2016 — Bankia, S.A./Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez en Sheyla-Jeanneth Felix Caiza
   (Zaak C-92/16)
   (2016/C 156/36)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 1 de Fuenlabrada

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bankia, S.A.

      Verwerende partijen: Henry-Rodolfo Rengifo Jiménez en Sheyla-Jeanneth Felix Caiza

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat een overeenkomst niet kan voortbestaan zonder het oneerlijke beding wanneer de resterende inhoud onredelijk bezwarend is voor de verkoper?

               2)

               Indien een voor de verkoper onredelijk bezwarende overeenkomst niet kan voortbestaan, kan de nationale rechter dan ter bescherming van de consument de overeenkomst in stand laten door een bepaling van aanvullend recht toe te passen, of dient hij de overeenkomst aan te vullen met een voor de verkoper minimaal aanvaardbare regel?

               3)

               Is het in geval van ongeldigheid van een beding inzake vervroegde opeisbaarheid wegens de oneerlijkheid ervan mogelijk dat de rest van de overeenkomst blijft voortbestaan in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13?

               4)

               Kan de consument bij de rechter die de procedure behandelt afzien van de door richtlijn 93/13 geboden bescherming?

               5)

               Is een nationale proceswet die bepaalde materiële rechten of voordelen van de consument afhankelijk stelt van de vraag of er een — zeer voortvarende — executieprocedure plaatsvindt, en deze rechten en voordelen niet toekent in andere procedures, verenigbaar met het doeltreffendheidsbeginsel als bedoeld in richtlijn 93/13 en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2)?

      (1)  PB L 95, blz. 29.

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak C-178/01: Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 212/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      28.7.2001
Volgens artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag treffen de               van personen voertuigen van de categorie D zonder
lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen om de                     passagiers mogen besturen voor „ritten op grond van
nakoming van de uit het Verdrag of uit handelingen van de                   buitengewone omstandigheden”, zonder dat de inhoud
instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                   daarvan nader wordt gepreciseerd;
                                                                      —     §§ 20(4) en 40(5) van de wet betreffende het rijbewijs in
De Helleense Republiek bestrijdt niet, dat zij maatregelen dient            samenhang met § 20(4) zijn in strijd met de richtlijn, nu
te treffen om aan de genoemde richtlijn te voldoen.                         deze bepalingen niet voorzien in een periodiek medisch
                                                                            onderzoek van de houders van een rijbewijs categorie C 1.
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot dusver
geen geschikte matregelen heeft genomen voor een volledige
omzetting van de richtlijn in de Griekse rechtsorde.                  (1) PB 1991, L 237, blz. 1.
(1) PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20.
                                                                      Verzoek van het Oberlandesgericht te Keulen van
                                                                      30 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                                strafzaak tegen Hüseyin Gözütok
Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-187/01)
                         (Zaak C-178/01)
                                                                                (2001/C 212/17)
                         (2001/C 212/16)                              Het Oberlandesgericht te Keulen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            op 30 april 2001, in de strafzaak tegen Hüseyin Gözütok, het
op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen overeen-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              komstig art. 35, lid 1, van het Verdrag betreffende de EU,
woordigd door G. Braun, lid van haar juridische dienst, en            juncto § 1, lid 2, EuGHG (wet inzake Hof van Justitie) verzocht
M. Wolfcarius, juridisch adviseur, domicilie gekozen hebbende         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag
te Luxemburg bij G. Berscheid, juridisch adviseur, Centre             betreffende de uitlegging van artikel 54 van de op 19 juni
Wagner, Kirchberg.                                                    1990 te Schengen ondertekende Overeenkomst ter uitvoering
                                                                      van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord
                                                                      betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       gemeenschappelijke grenzen (SUO):
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk met de
      vaststelling van § 2(l)3.1.c van de wet betreffende het         Vervalt voor de Bondsrepubliek Duitsland krachtens artikel 54
      rijbewijs heeft gehandeld in strijd met artikel 3, lid 1,       van de Overeenkomst ter uitvoering van het op 14 juni 1985
      vijfde streepje, van richtlijn 91/439/EEG (1) van de Raad       te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke
      van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs; dat de              afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke gren-
      Republiek Oostenrijk met de vaststelling van §§ 20(4) en        zen het recht tot strafvordering, wanneer volgens Nederlands
      40(5) in samenhang met 20(4) van de wet betreffende het         recht met betrekking tot dezelfde feiten nationaal het recht tot
      rijbewijs heeft gehandeld in strijd met bijlage III, punt 4,    strafvordering is vervallen?
      van deze richtlijn;
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.              Is dit in het bijzonder ook het geval wanneer een beslissing
                                                                      van het Openbaar Ministerie tot beëindiging van de procedure
                                                                      na voldoening van gestelde voorwaarden (de Nederlandse
                                                                      „transactie”), waarvoor volgens het recht van andere verdrag-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      staten een rechterlijke beslissing vereist is, vervolging voor een
                                                                      Nederlandse rechterlijke instantie uitsluit?
—     § 2, lid 1, punt 3.1, sub c, van de wet betreffende het
      rijbewijs is inzake het recht om voertuigen van de
      categorie C te besturen, ruimer geformuleerd dan artikel 3
      van de richtlijn, nu daarin is bepaald dat een ruime kring


title: Doorhaling van zaak T-193/95

text:
C 48/32               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                20.2.1999
              Doorhaling van zaak T-193/95 (1)                     Lhost, C. Martinez Mongay, V. Monteiro Da Silva, N.
                        (1999/C 48/68)                             Panagiotis, C. Piccinni-Leopardi, J. Manuel Pinheiro De
                                                                   Jesus Ferreira, A. Salsi en G. Willmott tegen Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen.
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   (1) PB C 142 van 10.5.1997, PB C 166 van 31.5.1997, PB C 181
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het                  van 14.6.1997, PB C 228 van 26.7.1997, PB C 318 van
                                                                       18.10.1997 en PB C 7 van 10.1.1998.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 november 1998 de door-
haling in het register gelast van zaak T-193/95: Fintecna
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 16 van 20.1.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak T-292/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/71)
                                                                                (Procestaal: Engels)
              Doorhaling van zaak T-25/97 ( ) 1
                        (1999/C 48/69)                             De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 1 december 1998 de doorhaling in het
                      (Procestaal: Frans)                          register gelast van zaak T-292/97: Assidöman Kraft Pro-
                                                                   ducts AB, AB Iggesunds Bruk, Korsnäs AB, Modo Paper
De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van               AB, Södra Cell AB, Stora Kopparbergs Bergslags AB en
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             Svenska Cellulosa AB (SCA) tegen Commissie van de
beschikking van 14 december 1998 de doorhaling in het              Europese Gemeenschappen.
register gelast van zaak T-25/97: M. Pulch tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen.                                (1) PB C 113 va 11.4.1998.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak T-67/98 (1)
                                                                                (1999/C 48/72)
Doorhaling van de gevoegde zaken T-38/97, T-77/97,
T-107/97, T-139/97, T-154/97, T-162/97, T-205/97 en
                          T-206/97 (1)                                                   (Procestaal: Frans)
                        (1999/C 48/70)
                                                                   De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
                      (Procestaal: Frans)                          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 11 december 1998 de doorhaling in het
                                                                   register gelast van zaak T-67/98: T. Giannakopoulos tegen
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 15 december 1998 de door-            (1) PB C 208 van 4.7.1998.
haling in het register gelast van de zaken T-38/97, L.
GeÂrard, T-77/97, J. Baiges Planas, V. Baretti-Piazzi, D.
Broderick, A. Buttice, P. Grasmann, T. Hayes, L. Hersom,
O. Jones, J. L. Levy Gorgeot, S. Mallia, F. Mazza, Y. Pire,
W. Richer, J. Rodriguez Portero, R. Smyth, A. Van Hamme
en F. Walker, T-107/97, S. Smets, T-139/97, M. Blijweert,
M. Carvalhosa, R. Lehmann, A. Mills, G. Nichol, J. Piper,                        Doorhaling van zaak T-140/98 (1)
F. Setieiro en G. Thiry, T-154/97, P. Brunko-Metzger, M.
Colinet, C. Degueldre, N. Dumont, E. Espagnet, P. Fraix,                                   (1999/C 48/73)
G. Katalagarianakis, D. Lardinois, C. Alberto Leite
Mateus, L. Licata, A. Piazzi, C. Pot, R. Sacca-George, J.                                (Procestaal: Frans)
Simon en H. Watershoot, T-162/97, A. Verleysen,
T-205/97, C. Atkin, D. Cornwell en P. Smeulders en
T-206/97, O. Brunet, L. Brusa, P. Cavendish, H. Chraye,            De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
S. da Costa Santos, T. Diomede Basili, C. Laso Sanz, G.            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij


title: Zaak C-218/04: Beroep, op 26 mei 2004 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/9

         Beroep, op 26 mei 2004 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-218/04)
   (2004/C 179/18)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 mei 2004 beroep ingesteld door Helleense Republiek, vertegenwoordigd door Vasileios Kontolaimos, juridisch adviseur, en Ioannis Chalkias, assistent juridisch adviseur bij het bijzonder bureau gemeenschapsrecht van de juridische dienst van de staat bij het ministerie van Landbouw, en Sofia Chala, assistent juridisch adviseur bij de bijzondere juridische dienst van de afdeling Europees recht van het ministerie van Buitenlandse Zaken, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de ambassadeur van Griekenland, 27, rue Marie-Adelaïde, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               beschikking C(2004) 1070 def. van de Commissie van 30 maart 2004 tot terugvordering van 710 341 euro die de EU heeft betaald als bijdrage in de kosten in verband met de opstelling van het communautaire wijnbouwkadaster nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Schending van het recht.

               2.

               Misbruik van bevoegdheid.

               3.

               De beschikking van de Commissie tot terugvordering van het toegekende bedrag druist in tegen het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.


title: Arrest van het Hof van 26 oktober 1999 in zaak C-273/97 (verzoek van het Industrial Tribunal, Bury St Edmunds om een prejudiciële beslissing): A. M. Sirdar tegen The Army Board, Secretary of State for Defence ("Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen — Weigering, vrouw aan te stellen als kok bĳ Royal Marines")

text:
C 20/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            22.1.2000
2) Artikel 119 van het Verdrag staat eraan in de weg, dat een              aanhangig geding tussen A. M. Sirdar en The Army Board,
     werkgever van de toekenning van een vrijwillig, als buitengewone      Secretary of State for Defence, betreffende een prejudiciële
     uitkering ter gelegenheid van Kerstmis betaalde gratificatie,         beslissing over de uitlegging van het EG-Verdrag, met name
     vrouwelijke werknemers die ouderschapsverlof of genieten volledig     artikel 224 (thans artikel 297 EG) daarvan, en richtlijn
     uitsluit, zonder rekening te houden met in het jaar van uitkering     76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de
     van de gratificatie verrichte arbeid of met tijdvakken van            tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
     zwangerschapsverlof (arbeidsverboden), wanneer deze gratificatie      mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
     bedoeld is als beloning met terugwerkende kracht voor in dat jaar     arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en
     verrichte arbeid.                                                     ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40), met
                                                                           name artikel 2 daarvan, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
     Daarentegen beletten noch artikel 119 van het Verdrag, noch           G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,
     artikel 11, punt 2, van richtlijn 92/85, noch clausule 2, punt 6,     D. A. O. Edward en R. Schintgen, kamerpresidenten,
     van de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni          P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch,
     1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV                P. Jann, en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. La
     gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, dat de            Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 26 oktober
     betaling van een dergelijke gratificatie aan een vrouw die            1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     ouderschapsverlof geniet wordt geweigerd, wanneer voor toeken-
     ning van die uitkering als enige voorwaarde geldt, dat de             1) Beslissingen op het gebied van de toegang tot de arbeid, de
     werknemer op het tijdstip van toekenning ervan in actieve dienst           beroepsopleiding en de arbeidsvoorwaarden bij de strijdkrachten,
     is.                                                                        die door de lidstaten worden genomen in het belang van de
                                                                                gevechtskracht, zijn niet in algemene zin onttrokken aan de
3) Artikel 119 van het Verdrag, artikel 11, punt 2, sub b, van                  werkingssfeer van het gemeenschapsrecht.
     richtlijn 92/85 en clausule 2, punt 6, van de bijlage bij richtlijn
     96/34 staan er niet aan in de weg, dat een werkgever bij              2) De uitsluiting van vrouwen van de dienst in commando-eenheden
     de toekenning van een kerstgratificatie aan een vrouw die                  als de Royal Marines kan wegens de aard van en de voorwaarden
     ouderschapsverlof geniet, rekening houdt met tijdvakken van                waaronder de betrokken activiteiten worden verricht, gerechtvaar-
     ouderschapsverlof en de uitkering naar evenredigheid verlaagt.             digd zijn ingevolge artikel 2, lid 2, van richtlijn 76/207/EEG
                                                                                van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerleg-
     Daarentegen belet artikel 119 van het Verdrag, dat een werkgever           ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
     bij de toekenning van een kerstgratificatie rekening houdt met             vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
     tijdvakken van zwangerschapsverlof (arbeidsverboden) en de                 beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de
     uitkering naar evenredigheid verlaagt.                                     arbeidsvoorwaarden.
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                               (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 26 oktober 1999
                        van 26 oktober 1999
                                                                           in zaak C-294/97: (verzoek van het Finanzgericht Münster
in zaak C-273/97 (verzoek van het Industrial Tribunal,                     om een prejudiciële beslissing): Eurowings Luftverkehrs
Bury St Edmunds om een prejudiciële beslissing):                                       AG tegen Finanzamt Dortmund-Unna (1)
A. M. Sirdar tegen The Army Board, Secretary of State
                            for Defence (1)
                                                                           („Vrijheid van dienstverrichting — Bedrijfsbelasting —
                                                                           Opnemingen in belastinggrondslag — Afwijking, niet toe-
(„Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Weige-                       passelijk op huurder van economisch goed, waarvan eigenaar
    ring, vrouw aan te stellen als kok bij Royal Marines”)                 in andere lidstaat is gevestigd en dus niet belastingplichtig
                                                                                is”)
                            (2000/C 20/10)
                                                                                (2000/C 20/11)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-273/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Industrial               In zaak C-294/97, betreffende een verzoek aan het Hof
Tribunal, Bury St Edmunds (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar             krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Verzoek van het House of Lords van 28 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Brown en Rentokil Limited (Zaak C-394/96)

text:
8 . 2 . 97             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 40/ 13
oplegt de Commissie op de hoogte te brengen ( artikel 2 ,                         beroepsopleiding en de promotiekansen en ten
lid 3 , onder c ), van de richtlijn ).                                            aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( ] ) ( hierna :
                                                                                „ richtlijn gelijke behandeling ")?
Artikel 5 — Door de opdrachtgever mee te delen informatie
                                                                              b ) Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 a )
Niets in de Ierse wettelijke regeling wijst erop, dat de                          verschil uit, dat de werkneemster werd ontslagen
overheid , wanneer zij zich beperkt tot de verplichte infor                      ingevolge een contractuele bepaling op grond waar
matie bedoeld in artikel 5 , lid 2 , eerst moet onderzoeken of                    van de werkgever het recht had werknemers te
het niet opportuun of redelijk is om facultatieve informatie                      ontslaan, ongeacht hun geslacht, na een in die
als bedoeld in bijlage III te verzoeken . Volgens de Commissie                    overeenkomst vastgelegd aantal weken van voort
dient de overheid , alvorens de strekking van het verzoek om                      durende afwezigheid ?
informatie te beperken , eerst over te gaan tot de in artikel 5 ,
lid 1 , bedoelde toetsing van de relevantie en/of redelijkheid           2 . a ) Is het ontslag van een werkneemster tijdens haar
van een verzoek om informatie als bedoeld in bijlage III, en                      zwangerschap, wegens afwezigheid door uit die
dient zij tot de conclusie te zijn gekomen dat bedoelde                           zwangerschap voortvloeiende ziekte, in strijd met de
informatie niet van belang is ( artikel 5 , lid 1 , onder a )) dan                artikelen 2 , lid 1 , en 5 , lid 1 , van de richlijn gelijke
wel niet redelijk ( artikel 5 , lid 1 , onder b )) is. In de huidige              behandeling, indien de werkneemster gedurende het
stand van de Ierse wettelijke regeling is de overheid                             naar nationaal recht vastgestelde tijdvak geen recht
volkomen vrij om het verzoek om facultatieve informatie                           heeft op afwezigheid wegens zwangerschap of beval
systematisch achterwege te laten .                                                ling, omdat zij niet gedurende het naar nationaal
                                                                                recht vereiste tijdvak in loondienst werkzaam is
Artikel 7 — Mededelingen aan de andere Lid-Staten                                 geweest, ingeval het ontslag in dat tijdvak wordt
                                                                                gegeven ?
In de Ierse wettelijke regeling is bepaald, dat de plaatselijke
overheid de Ierse minister van Milieuzaken moet informeren                    b ) Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 a )
over verzoeken die aanzienlijke gevolgen kunnen teweeg                           verschil uit, dat de werkneemster werd ontslagen
brengen voor het milieu in een andere Lid-Staat. De minister                      ingevolge een contractuele bepaling op grond waar
kan van de plaatselijke overheid verlangen dat zij hem de                         van de werkgever het recht had werknemers te
door hem gevraagde informatie en documenten meedeelt .                            ontslaan, ongeacht hun geslacht, na een in die
Van die bevoegdheid kan hij evenwel alleen dan gebruik                           overeenkomst vastgelegd aantal weken van voort
maken, wanneer de andere Lid-Staat wenst te worden                                durende afwezigheid ?
geraadpleegd . Bovendien is blijkbaar nergens uitdrukkelijk
bepaald, dat de minister verplicht is de andere Lid-Staat
informatie te verstrekken .                                              (') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , hlz . 40 .
(') PB nr . L 175 van 5 . 7 . 1985 , blz . 40 .
                                                                         Verzoek van het Landgericht Trier van 29 november 1996
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Caisse de
Verzoek van het House of Lords van 28 november 1996 om                   pension des employés privés en 1 . D. Kordel, 2 . R. Kordel en
een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Brown en                        3 . Frankfurter Allianz Versicherungs AG
                        Rentokil Limited                                                          ( Zaak C-397/96 )
                        ( Zaak C-394/96 )                                                            ( 97/C 40/27 )
                           ( 97/C 40/26 )
                                                                         Het Landgericht Trier heeft bij beschikking van 29 novem
Het House of Lords heeft bij beschikking van 28 november                 ber 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 12 december 1996 , in het geding tussen Caisse de pension
9 december 1996 , in het geding tussen M. Brown en                       des employés privés en 1 . D. Kordel , 2 . R. Kordel en
Rentokil Limited, het Hof van Justitie van de Europese                   3 . Frankfurter Allianz Versicherungs AG, het Hof van
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
over de navolgende vragen :                                              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :
 1 . a ) Is het ontslag van een werkneemster tijdens haar                Hoe moet artikel 93 , lid 1 , onder a ), van Verordening ( EEG )
          zwangerschap , wegens afwezigheid door uit die                 nr . 1408/71 (') worden uitgelegd ? Strekt de erkenning van
          zwangerschap voortvloeiende ziekte, in strijd met              de Lid-Staten zich ook uit tot de materiële strekking van de
          de artikelen 2 , lid 1 , en 5 , lid 1 , van Richtlijn          subrogatie in een andere Lid-Staat ( in casu : artikel 232,
           76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976                    tweede volzin, van de Luxemburgse Code des Assurances
           betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel             juncto het bijbehorende groothertogelijk reglement, op
          van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten              grond waarvan de hoogte van de op het pensioenfonds
           aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de              overgegane vordering wordt bepaald door de premiereserve