title: Verzoek van het Tribunal Supremo (Sala de lo Social) van 17 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Grajera Rodríguez enerzijds en Instituto Nacional de la Seguridad Social en Tesorería General de la Seguridad Social anderzijds (Zaak C-153/97)

text:
Nr. C 181 /8           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
Beroep, op 17 april 1997 ingesteld door Commissie van                   g) de Portugese wetgeving niet waarborgt, dat rekening
  de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                       wordt gehouden met de door de milieu-autoriteiten en
                         ( Zaak C-150/97)                                    de lidstaten verzamelde gegevens, overeenkomstig het
                                                                             bepaalde in artikel 8 van de richtlijn;
                            ( 97/C 181 /14 )
                                                                        h ) de Portugese wetgeving niet bepaalt dat in voorko
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      mend geval de andere lidstaat van het besluit in kennis
is op 17 april 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu                   wordt gesteld, overeenkomstig het bepaalde in artikel 9
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         van de richtlijn;
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la                       i)   de Portugese wetgeving niet bepaalt, dat de nationale
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                              maatregelen moeten worden toegepast op projecten
                                                                             waarvan de goedkeuringsprocedure in juni 1990 lo
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            pende was .
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de              O PB nr. L 175 van 5 . 7. 1985 , blz . 40 .
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn voor een volledige en juiste om
     zetting van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van
     27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
     van bepaalde openbare en particuliere projecten ('),
     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
     rusten krachtens artikel 189, derde alinea , van het EG           Verzoek van het Tribunal Supremo ( Sala de lo Social )
     Verdrag alsmede artikel 12 , lid 1 , van Richtlijn 85/             van 17 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het
     337/EEG;                                                           geding tussen A. Grajera Rodriguez enerzijds en Instituto
                                                                        Nacional de la Seguridad Social en Tesoreria General de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                                      la Seguridad Social anderzijds
                                                                                ( Zaak C-153/97 )
Middelen en voornaamste argumenten                                                                ( 97/C 181 /15 )
Ondanks het verstrijken van de gestelde termijn heeft de
Portugese Republiek niet alle bepalingen vastgesteld die                Het Tribunal Supremo ( Sala de lo Social ) heeft bij beschik
nodig zijn om Richtlijn 85/337/EEG volledig in nationaal                king van 17 maart 1997, ingekomen ter griffie van het
recht om te zetten . Daardoor heeft zij niet voldaan aan de             Hof van Justitie op 23 april 1997, in het geding tussen A.
krachten artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag en               Grajera Rodriguez enerzijds en Instituto Nacional de la Se
 artikel 12, lid 1 , van Richtlijn 85/337/EEG op haar rus              guridad Social en Tesoreria General de la Seguridad Social
tende verplichtingen.                                                   anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 Inzonderheid heeft de Portugese Republiek niet voldaan                 navolgende vragen :
 aan de krachtens de richtlijn op haar rustende verplichtin
 gen, daar:
                                                                         1 . Moet de in bijlage VI, deel D , sub 4, van Verordening
 a ) de Portugese wetgeving aan de richtlijn slechts ten dele                ( EEG ) nr. 1408/71 ('), in de versie van Verordening
      uitvoering geeft voor de categorieën projecten bedoeld                 ( EEG ) nr. 1248/92 ( 2 ), neergelegde berekeningsme
      in bijlage II;                                                         thode in strijd met de artikelen 48 en 51 van het EG
                                                                             Verdrag worden geacht, wanneer deze methode voor
 b ) de Portugese wetgeving niet alle in artikel 2 van de                    de bepaling van het Spaanse theoretische pensioen uit
      richtlijn vastgestelde criteria in aanmerking neemt;                   gaat van de grondslagen op basis waarvan de werkne
                                                                             mer gedurende de in aanmerking te nemen periode on
 c ) volgens de Portugese wetgeving een volledige categorie                  middellijk voorafgaand aan de betaling van de laatste
      projecten aan een milieu-effectbeoordeling kan worden                  premie aan de Spaanse sociale zekerheid premies heeft
      onttrokken;                                                            betaald, en het daaruit voortvloeiende theoretische
                                                                             pensioen op dezelfde wijze wordt aangepast als over
 d ) de Portugese wetgeving slechts ten dele uitvoering geeft                eenkomstig de Spaanse wetgeving een pensioen zou
      aan het bepaalde in de artikelen 3 en 5 en bijlage III                 zijn aangepast, dat is ontstaan op het tijdstip waarop
      van de richtlijn;                                                      in Spanje de laatste premie werd betaald ?
 e ) de Portugese wetgeving slechts ten dele uitvoering geeft            2 . Om de gelijke behandeling van de migrerende werkne
      aan het bepaalde in artikel 6, leden 2 en 3 , van de                   mer voor de sociale zekerheid te waarborgen, dient de
      richtlijn;                                                             berekeningsgrondslag van het Spaanse pensioen te
                                                                             worden vastgesteld aan de hand van de grondslagen
 f)   de Portugese wetgeving geen bepalingen bevat ter om                    op basis waarvan de migrerende werknemer premie
      zetting van artikel 7 van de richtlijn, betreffende de                  zou hebben betaald indien hij in Spanje was gebleven
      raadpleging van de overige lidstaten;                                  gedurende de vóór de intreding van de verzekerde ge
 ---pagebreak--- 14 . 6 . 97             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 181 /9
       beurtenis in aanmerking te nemen periode die in het                 Verzoek van Helsingsborgs tingsratt van 28 april 1997 om
       algemeen in de Spaanse wetgeving wordt bepaald ?                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar
                                                                             Ministerie en G. Nilsson, P. O. Haeeleren en S. Arrborn
(■) PB nr. L 149 van 5. 7. 1971 , blz 2.                                                           (Zaak C_162/97)
( 2 ) PB nr. L 136 van 19 . 5 . 1992 , blz . 7.
                                                                                ( 97/C 181 / 17 )
                                                                           Helsingsborgs tingsratt heeft bij beschikking van 28 april
Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door Commissie van                      1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    30 april 1997, in het geding tussen Openbaar Ministerie
                                                                           en G. Nilsson, P. O. Hagelgren en S. Arrborn, het Hof van
                          ( Zaak C-155/97)                                 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                             ( 97/C 181 /16 )                              een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 23 april 1997 beroep tegen Koninkrijk België inge                   1 . Is het ingevolge artikel 30 van het EG-Verdrag en
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                            Richtlijn 87/328/EEG (') geoorloofd, dat een nationale
vertegenwoordigd door W. Wils, lid van haar juridische                          autoriteit inseminatiewerkzaamheden met rundersper
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                          ma, dat wil zeggen verzamelen, behandelen en distri
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi                         bueren van sperma alsmede inseminatie, op de in de
sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                          procedure vermelde wijze, afhankelijk stelt van een
                                                                                vergunning ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           2 . Is het ingevolge artikel 30 van het EG-Verdrag en
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België de krachtens                      Richtlijn 87/328/EEG geoorloofd, dat een lidstaat inse
       artikel 2 van het besluit van de Commissie van 28 juni
                                                                                minatie en voortplanting van runderen
       1995 (') op grond van artikel 90, lid 3 , van het EG
       Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko
       men ,
                                                                                a ) op zodanige wijze die volgens een nationale autori
                                                                                teit lijden voor dieren kan veroorzaken of hun na
       — ten principale, door niet binnen de gestelde termijn                       tuurlijk gedrag kan beïnvloeden,
           een einde te maken aan de in artikel 1 van voren
            bedoeld besluit beschreven inbreuk, en
                                                                                b ) van een ras dat door een nationale autoriteit wordt
       — subsidiair, door in ieder geval de Commissie niet                          geacht drager van genetische gebreken te zijn,
            binnen de gestelde termijn de daartoe getroffen
            maatregelen te hebben meegedeeld;
                                                                                verbiedt en aan voorwaarden bindt ?
2 . het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                         3 . a ) Biedt de uitlegging van de considerans van Richt
                                                                                lijn 87/328/EEG de mogelijkheid voor een lidstaat
Ingevolge het door verzoekster bedoelde besluit van de                              te voorzien in nationale uitzonderingen op toela
Commissie van 28 juni 1995 dient het Koninkrijk België                              ting tot kunstmatige inseminatie op zijn grondge
de nodige maatregelen te treffen om een einde te maken                              bied, indien de uitzonderingen betrekking hebben
aan het stelsel van kortingen op de landingsrechten dat                             op dieren met ongewenste erfelijke aandoeningen
wordt toegepast in de luchthaven Brussel-Nationaal ( Za                            — zelfs wanneer zij een verbod inhouden op stie
ventem ), welk stelsel in strijd is met artikel 90, lid 1 , van                     ren die voldoen aan de vereisten van artikel 2 van
het EG-Verdrag juncto artikel 86 van dit Verdrag.                                   deze richtlijn ?
Daar zij van de Belgische regering niet de minste informa                      b ) Zo ja : Kunnen de uitdrukkingen „ achteruitgang
tie heeft ontvangen over de vaststelling van maatregelen                            van de fokwaarde " en „ erfelijke gebreken " dan
ter beëindiging van de inbreuk binnen de in het met rede                           door een lidstaat worden gedefinieerd ?
nen omkleed advies gestelde termijn, heeft de Commissie
besloten beroep in te stellen bij het Hof.
                                                                           (') PB nr. L 167 van 26 . 6 . 1987, blz . 54 .
(') PB nr. L 216 van 12 . 9 . 1995 , blz . 8 .


title: Zaak F-139/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 juli 2010 — Kurrer/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Tijdelijke functionarissen die als ambtenaar worden aangesteld — Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst zijn geplaatst — Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving — Indeling in rang krachtens nieuwe minder gunstige regels — Artikel 5, lid 4, en artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/56

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 juli 2010 — Kurrer/Commissie
   (Zaak F-139/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Tijdelijke functionarissen die als ambtenaar worden aangesteld - Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst zijn geplaatst - Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving - Indeling in rang krachtens nieuwe minder gunstige regels - Artikel 5, lid 4, en artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut)
   2010/C 234/101
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christian Kurrer (Watermaal-Bosvoorde, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het op 1 april 2006 in werking getreden besluit van de Commissie waarbij verzoeker, die als tijdelijk functionaris was ingedeeld in de rang A7 (thans A*8) en is geslaagd voor algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/3/03, krachtens de bepalingen van bijlage XIII bij het Statuut als ambtenaar is aangesteld en is ingedeeld in de rang A*6, salaristrap 2, en dit zonder behoud van de punten die hij als tijdelijk functionaris reeds had verzameld

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 20 van 27/01/07, blz. 39.


title: Zaak T-248/03: Beroep, op 30 juni 2003 ingesteld door Société des Produits Nestlé S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 239/18                 NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                           4.10.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                     Beroep, op 30 juni 2003 ingesteld door Société des
                                                                       Produits Nestlé S.A. tegen Bureau voor harmoni-
                                                                       satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
De door verzoeker aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde                                         modellen)
als die in zaak T-218/03 (1).
                                                                                (Zaak T-248/03)
( 1) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
                                                                                (2003/C 239/36)
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                        Reglement voor de procesvoering; taal van het verzoekschrift: Engels)
Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Cecil Sharkey
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 30 juni 2003 beroep tegen Bureau voor
                           (Zaak T-240/03)                             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                       modellen) (BHIM) ingesteld door Société des Produits Nestlé
                           (2003/C 239/35)                             S.A., gevestigd te Vevey (Zwitserland), vertegenwoordigd door
                                                                       J. Evrard, advocaat.
                          (Procestaal: Engels)
                                                                       Andere partij bij de procedure voor de kamer van beroep:
                                                                       Grupo Kalise Menorquina S.A.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Commissie van de              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Europese Gemeenschappen ingesteld door Cecil Sharkey,
wonende te Clogherhead (Ierland), vertegenwoordigd door
P. Gallagher en A. Collins, barristers, en D. Barry, solicitor.        —     de beslissing van de tweede kamer van beroep van
                                                                             28 april 2003 te vernietigen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      —     het BHIM te verwijzen in de kosten.
—      nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
       Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie
       ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstel-
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
       lingen in verband met maatregelen ter verbetering van de
       veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de product-
       kwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen           Aanvrager van het ge-          Société des Produits Nestlé S.A.
       met een lengte over alles van meer dan 12 m, die                meenschapsmerk:
       ter kennis is gebracht onder nummer C(2003) 1113,
       voorzover daarbij een aanvraag tot verhoging van de
                                                                       Betrokken                      Het beeldmerk „POLO POLO”
       capaciteit om veiligheidsredenen voor de MFV Endurance
                                                                       gemeenschapsmerk:              (aanvraag nr. 803429) voor wa-
       is afgewezen;
                                                                                ren van klasse 30 (waaronder ca-
                                                                                cao en preparaten op basis van
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.                                                        cacao, chocolade, chocoladepro-
                                                                                ducten, suikerbakkerswaren, sui-
                                                                                kergoed, suiker en kauwgom).
Middelen en voornaamste argumenten                                     Houder van het oppo-           Grupo Kalise Menorquina S.A.
                                                                       sitiemerk of -teken in de
                                                                       oppositieprocedure:
De door verzoeker aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde
als die in zaak T-218/03 (1).
                                                                       Oppositiemerk of               Het Spaanse nationale woord-
                                                                       -teken:                        merk „POLOS” voor waren van de
                                                                                vroegere Spaanse klasse 7 (waar-
( 1) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
                                                                                onder, roomijs, cacao, chocola-
                                                                                deproducten, karameltoffees, al-
                                                                                gemene suikerbakkerswaren).
 ---pagebreak--- 4.10.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 239/19
Beslissing van de oppo-        Gedeeltelijke toewijzing van de         Middelen en voornaamste argumenten
sitieafdeling:                 oppositie en inschrijving van het
                               beeldmerk als gemeenschapsmerk
                               voor de volgende waren: cacao,          Met haar beroep betwist verzoekster de wettigheid van het
                               suiker en kauwgom.                      door de Commissie stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
                                                                       van haar klacht tegen haar schorsing nadat zij uit het ambt
Beslissing van de kamer        Verwerping van het door Société         van rekenplichtige en directeur Uitvoering van de begrotingen
van beroep:                    des Produits Nestlé ingestelde be-      bij het directoraat-generaal Begroting was verwijderd en was
                               roep.                                   overgeplaatst naar een ambt van hoofdadviseur bij het direc-
                                                                       toraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer, ten ge-
                                                                       volge een tegen haar ingeleide tuchtprocedure.
Middelen:                      Volgens verzoekster bestaat er
                               geen gevaar van verwarring tussen
                               de twee merken en zij verwijst          Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan:
                               daarvoor naar een arrest van het
                               hooggerechtshof      te    Madrid       —    schending van artikel 25 Ambtenarenstatuut doordat
                               waarin is geoordeeld dat Menor-              verzoekster zonder deugdelijke gronden is geschorst
                               quina zich niet kon verzetten te-            aangezien zij geen inbreuk heeft gemaakt op de artike-
                               gen het gebruik van het woord-               len 12, 21 of 60 Ambtenarenstatuut;
                               merk „POLO” in Spanje.
                                                                       —    schending van artikel 88 Ambtenarenstatuut doordat
                                                                            er geen sprake is van enige grove schuld die een
                                                                            rechtvaardiging kon vormen om haar onmiddellijk uit
                                                                            haar ambt te verwijderen;
                                                                       —    schending van het evenredigheidsbeginsel doordat de
                                                                            betrokken maatregel niet in verhouding staat tot hetgeen
                                                                            haar ten laste wordt gelegd;
Beroep, op 27 juni 2003 ingesteld door Marta Andreasen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     —    schending van de rechten van de verdediging doordat zij
                                                                            is geschorst zonder dat haar de mogelijkheid is geboden
                                                                            te worden gehoord en haar rechten te verdedigen.
                        (Zaak T-250/03)
                        (2003/C 239/37)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                       Beroep, op 2 juli 2003 ingesteld door Albert Albrecht
                                                                       GmbH en Co. KG en 9 andere tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 juni 2003 beroep tegen Commissie van de                                     (Zaak T-251/03)
Europese Gemeenschappen ingesteld door Marta Andreasen,
wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door                                            (2003/C 239/38)
I. Forrester, QC.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het door de Commissie stilzwijgend           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      genomen besluit tot afwijzing van haar klacht tegen haar         schappen is op 2 juli 2003 beroep tegen Commissie van de
      schorsing;                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door Albert Albrecht
                                                                       GmbH en Co. KG, Aulendorf, Duitsland, AniMedica GmbH,
                                                                       Senden-Bösensell, Duitsland, Ceva Tiergesundheit GmbH, Düs-
—     verweerster te veroordelen haar als schadevergoeding het         seldorf, Duitsland, Fatro SpA, Bologna, Italië, Laboratorios
      bedrag te betalen dat het Gerecht zal vermenen te
                                                                       Syva SA, León, Spanje, Laboratorios Virbac SA, Barcelona,
      behoren, vermeerderd met rente op de voet van 5 % of             Spanje, Química Farmacéutica Bayer SA, Barcelona, Spanje,
      van het rentetarief dat het Gerecht zal vermenen te
                                                                       Univete Técnica Pecuaria Comercio Industria, Lda, Lissabon,
      behoren;
                                                                       Portugal, Vétoquinol Especialidades Veterinarias SA, Madrid,
                                                                       Spanje, Virbac SA, Carros, Frankrijk, alle vertegenwoordigd
—     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.            door D. Waelbroeck, U. Zinsmeister en N. Rampal, advocaten.


title: Zaak T-13/07: Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Cemex UK Cement/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/37

         Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Cemex UK Cement/Commissie
   (Zaak T-13/07)
   (2007/C 56/70)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Cemex UK Cement Ltd (Thorpe, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Wyatt QC, S. Taylor, solicitor, S. Tromans en C. Thomann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door het Verenigd Koninkrijk is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG (1), voor zover daarbij

                           —

                           geen bezwaar werd ingebracht tegen/werd ingestemd met een toewijzing van rechten aan verzoekster voor haar fabriek te Rugby die onrechtmatig was voor zover haar 343 838 ton te weinig werd toegewezen;

                           —

                           geen bezwaar werd ingebracht tegen/werd ingestemd met een toewijzing aan met verzoekster concurrerende cementproducenten die onrechtmatig was voor zover hun 343 838 ton te veel werd toegewezen, hetgeen overeenstemt met de hoeveelheid die verzoekster te weinig werd toegewezen;

                           —

                           geen bezwaar werd ingebracht tegen/werd ingestemd met de methode van toewijzing die is neergelegd in punt 3 (7) en (8) van het nationale plan voor toewijzing van het Verenigd Koninkrijk, en de punten 28 en 30 van bijlage C bij het nationale plan voor toewijzing van het Verenigd Koninkrijk, voor zover bij die methode een cementfabriek wordt geacht met haar werkzaamheden te beginnen in het jaar waarin zij bedrijfsklaar wordt gemaakt, dit jaar als het eerste exploitatiejaar van die fabriek wordt beschouwd, en de emissierechten worden berekend op basis van de gemiddelde emissies voor het referentietijdvak 2000-2003, met uitsluiting van het jaar met de laagste emissies, ongeacht de werkelijke duur van de periode om de betrokken fabriek bedrijfsklaar te maken;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gebaseerd op artikel 230 EG en strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door het Verenigd Koninkrijk is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad.
   Als middel tot nietigverklaring betoogt verzoekster voornamelijk dat de Commissie geen bezwaar heeft ingebracht tegen/heeft ingestemd met een te lage toewijzing van rechten aan verzoeksters fabriek te Rugby, welke toewijzing volgens verzoekster:

               —

               die fabriek op onwettige wijze discrimineert, door onvoldoende rekening te houden met de periode om de fabriek bedrijfsklaar te maken, en door voor de toewijzing aan de fabriek uit te gaan van een emissietijdvak waarvan de overheidsinstanties van het Verenigd Koninkrijk wisten dat het niet representatief was;

               —

               de vrijheid van vestiging van verzoeksters moedermaatschappij Cemex Espana beperkt door de uitoefening van een fundamentele vrijheid moeilijker en minder aantrekkelijk te maken, en niet wordt gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang; en

               —

               tezamen met de daaruit voortvloeiende te hoge toewijzing aan verzoeksters concurrenten, met de artikelen 87 EG en 88 EG strijdige staatssteun oplevert.

      (1)  Richtlĳn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlĳn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-397/03 P: Hogere voorziening, op 24 september 2003 ingesteld door Archer Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland Ingredients Limited tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 juli 2003 in zaak T-224/00, Archer Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland Ingredients Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.11.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 275/33
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          staatssteun bevat, en derhalve goedkeuring van de Commissie
                                                                          behoeft, wordt niet gedragen door een daartoe benodigde
                                                                          explicite en gedegen motivering.
1.    Vernietiging van het Besluit van de Commissie van
      26 juni 2003, kenmerk SG (2003) D/230248, betreffende
      Steunmaatregel nr. N 35/2003 betreffende verhandelbare
      emmissierechten voor NOx, voor zover de Commissie er                (1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
      in haar Besluit van uit gaat dat de aangemelde regeling
      staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG bevat (1).
2.    Veroordeling van de Commissie in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                        Hogere voorziening, op 24 september 2003 ingesteld
                                                                          door Archer Daniels Midland Company en Archer Daniels
                                                                          Midland Ingredients Limited tegen het arrest van het
                                                                          Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 juli 2003
Verzoekster, het Koninkrijk der Nederlanden, heeft op grond               in zaak T-224/00 (1), Archer Daniels Midland Company
van artikel 88, lid 3, EG het „Systeem van verhandelbare                  en Archer Daniels Midland Ingredients Limited tegen
emissierechten voor NOx” bij de Commissie aangemeld. Zij                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
heeft de Commissie om een beschikking „geen steun” als
bedoeld in artikel 4, lid 2 van Verordening 659/99/EG (PBL
083, blz 1) verzocht. Met de regeling heeft de Nederlandse                                       (Zaak C-397/03 P)
regering, voor wat de emissiereducties van grote industriële
inrichtingen betreft, invulling aan de omzettingsverplichtingen
die voortvloeien uit Richtlijn 2001/81/EG van het Europees                                         (2003/C 275/50)
Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale
emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigde stoffen
(PBL 309, blz 22). In deze richtlijn is voor Nederland het tegen
2010 te bereiken nationale emissieplafond voor NOx op 260
kilo ton vastgesteld. Bij het bestreden Besluit van 26 juni 2003,         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
concludeert de Commissie dat de regeling staatssteun bevat en             op 24 september 2003 hogere voorziening ingesteld door
dat zij geen bezwaar maakt tegen de aangemelde maatregel.                 Archer Daniels Midland Company, gevestigd te Decatur,
De Commissie is van oordeel dat de regeling een waardevolle               Illinois (Verenigde Staten van Amerika), en Archer Daniels
bijdrage levert aan het communautaire milieubeleid.                       Midland Ingredients Limited, gevestigd te Erith (Verenigd
                                                                          Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. O. Lenz, L. Martin
                                                                          Alegi, E. W. Batchelor en M. Garci, advocaten, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het
Hoewel de Nederlandse regering verheugd is dat de Europese                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
Commissie geen bezwaar maakt tegen de zekerheidshalve door                (Vierde kamer) van 9 juli 2003 in zaak T-224/00, Archer
haar aangemelde regeling, verzoekt zij hierbij om vernietiging            Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland Ing-
van het Besluit voorzover de Commissie daarin concludeert                 redients Limited tegen Commissie van de Europese Gemeen-
dat de aangemelde regeling staatssteun bevat. Naar de mening              schappen.
van de Nederlandse regering is geen sprake van steun.
                                                                          Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
Tot staving van haar verzoek beroept verzoekster zich op
schending van artikel 87 EG. Met het Nederlandse systeem zijn             (i)   het arrest te vernietigen voorzover hierbij het beroep van
geen staatsmiddelen in de zin van artikel 87, lid 1, EG gemoeid.                ADM tegen de beschikking (2) is verworpen;
De maatregelen voor emissierechten worden volledig uit
particuliere middelen bekostigd. De opbrengst die bedrijven
mogelijk realiseren door verkoop van credits onstaat niet door            (ii) artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
de toewijzing van rechten van staatswege, maar uit eigen                        het betrekking heeft op ADM;
verdienste van het bedrijf doordat het beter presteert dan de
norm. De bedrijven worden geen voordelen toegekend. Er is                 (iii) subsidiair ten opzichte van het sub ii gevorderde, artikel 2
dus geen sprake van steun die de mededinging vervalst en het                    van de beschikking te wijzigen en ADM’s geldboete verder
handelsverkeer beïnvloed.                                                       te verlagen of te vernietigen;
                                                                          (iv) subsidiair ten opzichte van het sub ii en iii gevorderde, de
Verzoekster beroept zich voorts op schending van het motiver-                   zaak terug te verwijzen naar het Gerecht ter beslissing
ingsbeginsel. De conclusie van de Commissie dat het systeem                     met inachtneming van het arrest van het Hof, voorzover
betreffende verhandelbare emissierechten voor NOx,                              het betrekking heeft op rechtsvragen;
 ---pagebreak--- C 275/34             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          15.11.2003
(v) in elk geval, de Commissie te verwijzen in haar eigen             (5) het Gerecht heeft de bewijselementen verdraaid door te
     kosten alsook in die welke ADM in de procedure voor                    oordelen dat de Commissie heeft bewezen dat er sprake is
     het Gerecht en voor het Hof heeft gedragen.                            van daadwerkelijke economische invloed; het betrokken
                                                                            bewijsmateriaal bevat immers geen analyse van de prijs-
                                                                            niveaus die zonder de geheime afspraken zouden zijn
                                                                            bereikt en toont dus niet aan dat de prijzen hoger waren
                                                                            dan zij anders zouden zijn geweest;
Middelen en voornaamste argumenten                                    (6) het Gerecht heeft het beginsel geschonden dat de Com-
                                                                            missie zich moet houden aan de regels die zij zichzelf
                                                                            heeft opgelegd, door toe te laten dat de Commissie de
De hogere voorziening van rekwiranten is gebaseerd op de                    richtsnoeren schendt;
volgende gronden:
                                                                      (7) het Gerecht heeft het evenredigheidsbeginsel, zoals uitge-
                                                                            legd door het Hof en het Gerecht, geschonden, volgens
(1) het Gerecht heeft het verbod van terugwerkende kracht
                                                                            hetwelk er een zeker verband moet bestaan tussen de
     geschonden door de retroactieve toepassing door de
     Commissie van de richtsnoeren inzake geldboeten goed                   geldboeten en de relevante omzet.
     te keuren;
                                                                      (1) PB C 316 van 4 november 2002, blz. 32.
(2) het Gerecht heeft het beginsel van gelijke behandeling            (2) 2001/418/EG: Beschikking van de Commissie van 7 juni 2000
     geschonden:                                                          inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag
                                                                          en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/36.545/F3
                                                                          — Aminozuren) (Voor de EER relevante tekst) (PB L 152 van
                                                                          7 juni 2001, blz. 24).
     (a)  door te aanvaarden dat de Commissie een verschil-
          lende methode toepast voor de berekening van de
          geldboeten die worden opgelegd wegens gelijktijdig
          gepleegde inbreuken op het mededingingsrecht,
          naargelang zij haar beschikking vóór dan wel na de
          bekendmaking van de richtsnoeren vaststelt;
     (b)  door te aanvaarden dat voor de berekening van
          de geldboete van ADM en Ajinomoto eenzelfde
          uitgangsbedrag in aanmerking wordt genomen, hoe-
          wel Ajinomoto’s marktaandeel in de EER bijna                Verzoek van de Helsingin hallinto-oikeus om een preju-
          tweemaal zo groot is als dat van ADM;                               diciële beslissing in de zaak E. Gavrielides Oy
(3) het Gerecht heeft het beginsel ne bis in idem geschonden                                    (Zaak C-398/03)
     door te oordelen dat de Commissie niet verplicht is
     geldboeten die ADM wegens dezelfde feiten aan andere
     autoriteiten heeft betaald, in mindering te brengen of in                                  (2003/C 275/51)
     aanmerking te nemen;
(4) het Gerecht heeft zijn motiveringsplicht niet in acht
     genomen:                                                         De Helsingin hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 22 sep-
                                                                      tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      24 september 2003, in de zaak E. Gavrielides Oy, het Hof van
     (a)  door te oordelen dat de Commissie niet verplicht is         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
          rekening te houden met de door ADM in derde                 prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
          landen betaalde geldboeten, hoewel de door de
          Commissie opgelegde geldboete onder meer is geba-
          seerd op ADM’s totale omzet en haar dus bestraft
          op basis van haar verkopen in landen waar haar              Dient artikel 1, lid 1, van richtlijn 90/642/EEG (1) van de Raad
          reeds een geldboete is opgelegd;                            van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten
                                                                      aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde
                                                                      producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van
     (b)  door te oordelen dat de geldboete passend is, hoewel        groenten en fruit, zoals nadien gewijzigd, aldus te worden
          de Commissie geen rekening heeft gehouden met de            uitgelegd dat de richtlijn van toepassing is op bladeren van
          lysine-omzet van ADM in de EER;                             wijnstokken?


title: Zaak T-435/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — New Look/BHIM (NEW LOOK) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NEW LOOK — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — New Look/BHIM (NEW LOOK)
   (Zaak T-435/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NEW LOOK - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 19/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: New Look Ltd (Weymouth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en M. Blair en K. Gilbert, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2007 (zaak R 670/2007-2) betreffende de inschrijving van het woordteken NEW LOOK als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               New Look Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak C-72/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: PJSC Rosneft Oil Company, voorheen OJSC Rosneft Oil Company/Her Majesty’s Treasury, Secretary of State for Business, Innovation and Skills, The Financial Conduct Authority [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) — Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren — Bepalingen van besluit 2014/512/GBVB en verordening (EU) nr. 833/2014 — Geldigheid — Bevoegdheid van het Hof — Partnerschapsovereenkomst EU-Rusland — Motiveringsplicht — Rechtszekerheidsbeginsel en lex certa-beginsel — Toegang tot de kapitaalmarkt — Financiële bijstand — Internationale aandelencertificaten (Global Depositary Receipts) — Aardoliesector — Verzoek om uitlegging van de begrippen „schalie” en „water van meer dan 150 meter diep” — Niet-ontvankelijkheid]

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: PJSC Rosneft Oil Company, voorheen OJSC Rosneft Oil Company/Her Majesty’s Treasury, Secretary of State for Business, Innovation and Skills, The Financial Conduct Authority
   (Zaak C-72/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) - Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Bepalingen van besluit 2014/512/GBVB en verordening (EU) nr. 833/2014 - Geldigheid - Bevoegdheid van het Hof - Partnerschapsovereenkomst EU-Rusland - Motiveringsplicht - Rechtszekerheidsbeginsel en lex certa-beginsel - Toegang tot de kapitaalmarkt - Financiële bijstand - Internationale aandelencertificaten (Global Depositary Receipts) - Aardoliesector - Verzoek om uitlegging van de begrippen „schalie” en „water van meer dan 150 meter diep” - Niet-ontvankelijkheid])
   (2017/C 161/02)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, op verzoek van: PJSC Rosneft Oil Company, voorheen OJSC Rosneft Oil Company

      Verwerende partijen: Her Majesty’s Treasury, Secretary of State for Business, Innovation and Skills, The Financial Conduct Authority

      Dictum

               1)

               De artikelen 19, 24 en 40 VEU, artikel 275 VWEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat het Hof van Justitie van de Europese Unie bevoegd is om bij wijze van prejudiciële beslissing op grond van artikel 267 VWEU uitspraak te doen over de geldigheid van een handeling die is vastgesteld op basis van de bepalingen inzake het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), zoals besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, zoals gewijzigd bij besluit 2014/872/GBVB van de Raad van 4 december 2014, voor zover het verzoek om een prejudiciële beslissing ertoe strekt erop toe te zien dat met dit besluit artikel 40 VEU is nageleefd, dan wel ziet op het toezicht op de wettigheid van beperkende maatregelen jegens natuurlijke of rechtspersonen.

               2)

               Bij de beoordeling van de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 1, lid 2, onder b) tot en met d), en lid 3, en artikel 7 van besluit 2014/512 en bijlage III daarbij, zoals gewijzigd bij besluit 2014/872, of van de artikelen 3 en 3a, artikel 4, leden 3 en 4, artikel 5, lid 2, onder b) tot en met d), en lid 3, en artikel 11 van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren en bijlagen II en VI daarbij, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1290/2014 van de Raad van 4 december 2014.
               Het rechtszekerheidsbeginsel en het lex certa-beginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een lidstaat overeenkomstig artikel 8, lid 1, van verordening nr. 833/2014, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1290/2014, strafrechtelijke sancties stelt op overtreding van de bepalingen van die verordening voordat de draagwijdte van die bepalingen, en derhalve van de daarop betrekking hebbende strafrechtelijke sancties, door het Hof van Justitie van de Europese Unie is verduidelijkt.

               3)

               De uitdrukking „financiële steun” in artikel 4, lid 3, onder b), van verordening nr. 833/2014, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1290/2014, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder niet mede de verwerking van betalingen door een bank of andere financiële instelling als zodanig valt.
               Artikel 5, lid 2, van verordening nr. 833/2014, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1290/2014, moet aldus worden uitgelegd dat het op grond hiervan vanaf 12 september 2014 verboden is om internationale aandelencertificaten (Global Depositary Receipts) uit te geven in het kader van een bewaarnemingsovereenkomst met een van de entiteiten die zijn genoemd in bijlage VI bij verordening nr. 833/2014, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1290/2014, ook wanneer deze certificaten betrekking hebben op aandelen die door een van die entiteiten vóór die datum zijn uitgegeven.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak T-742/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2015 door DD tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 oktober 2015 in de gevoegde zaken F-106/13 en F-25/14, DD/FRA

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/26

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2015 door DD tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 oktober 2015 in de gevoegde zaken F-106/13 en F-25/14, DD/FRA
   (Zaak T-742/15 P)
   (2016/C 111/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij DD (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in de gevoegde zaken F-106/13 en F-25/14 van 8 oktober 2015 gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               dientengevolge:

                           —

                           beide besluiten van het FRA (het besluit tot het geven van een berisping en tot opzegging van de overeenkomst) niet alleen op procedurele gronden nietig te verklaren, maar eveneens op andere gronden die worden genoemd in het verzoekschrift in eerste aanleg;

                           —

                           rekwirant een adequate vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade veroorzaakt door de kennelijke onwettigheid en onregelmatigheid van het administratieve onderzoek en van de berisping. Deze immateriële schade wordt ex aequo et bono begroot op 15 000 EUR;

                           —

                           rekwirant een adequate vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade veroorzaakt door de onregelmatige procedure en het besluit tot opzegging van de overeenkomst. Deze immateriële schade wordt ex aequo et bono begroot op 50 000 EUR;

               —

               FRA te verwijzen in alle kosten van deze hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan door enkel de procedurele grief betreffende de schending van het recht om te worden gehoord te onderzoeken, hetgeen heeft geleid tot de nietigverklaring van zowel het besluit tot het geven van een berisping als van het besluit tot opzegging van de overeenkomst, en niet alle andere middelen te onderzoeken die in het verzoekschrift in eerste aanleg zijn aangevoerd. Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft zich schuldig gemaakt aan een onjuiste rechtsopvatting en een onvolledig onderzoek van de feiten, aan schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten en aan niet-nakoming van de motiveringsplicht, aan schending van het beginsel van een goede rechtsbedeling, van het beginsel van gewettigd vertrouwen en aan een kennelijk onjuiste beoordeling.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door rekwirants vordering tot vergoeding van de immateriële schade zowel als gevolg van het besluit tot het geven van een berisping als van het besluit tot opzegging van de overeenkomst af te wijzen.

                           —

                           Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft zich schuldig gemaakt aan een onjuiste rechtsopvatting door afwijzing van de vordering tot vergoeding van de immateriële schade die door het administratief onderzoek is ontstaan, aan een verkeerde opvatting van het bewijs, een onvolledig onderzoek van de feiten, een kennelijke beoordelingsfout, een schending van het begrip bewijs met betrekking tot het bestaan van schade als voorwaarde voor de niet-contractuele aansprakelijkheid, aan een onjuiste toepassing van het beginsel van de rechten van de verdediging en van artikel 86, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aan een niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en van artikel 15 van richtlijn 2000/43/EG (1).

                           —

                           Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de afwijzing van de vordering tot vergoeding van de immateriële schade die is veroorzaakt door het besluit tot het geven van een berisping, van een verkeerde opvatting van het bewijs, een kennelijk onjuiste beoordeling, een onvolledig onderzoek van de feiten, een juridische fout bij de beoordeling van de schade, een niet-nakoming van de motiveringsplicht en een schending van artikel 15 van richtlijn 2000/43/EG.

                           —

                           Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft zich schuldig gemaakt aan een onjuiste rechtsopvatting bij de afwijzing van de vordering tot vergoeding van de immateriële schade die is veroorzaakt door het besluit tot opzegging van de overeenkomst, een verkeerde opvatting van het bewijs, een onvolledig onderzoek van de feiten, een kennelijk onjuiste beoordeling, een juridische fout bij de beoordeling van de schade, een niet-nakoming van de motiveringsplicht, een schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en van artikel 15 van richtlijn 2000/43/EG.

      (1)  Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB 2000, L 180, blz. 22).


title: Zaak C-381/01: Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 348/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.12.2001
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 13 septem-                        van de Zesde BTW-richtlijn (77/388/EEG (2)) op haar
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                        rustende verplichtingen;
tussen Dr. Gustav Schneider en de federale minister van
                               justitie                                —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                          (Zaak C-380/01)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                          (2001/C 348/24)
                                                                       Volgens artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn dienen
                                                                       de lidstaten in de maatstaf van heffing te betrekken niet alleen
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 13 sep-           hetgeen de koper van een goed of de ontvanger van een dienst
tember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op         heeft betaald, maar ook subsidies die aan de leverancier of de
4 oktober 2001, in het geding tussen Dr. Gustav Schneider en           dienstverrichter door derden zijn verstrekt, mits die subsidies
de federale minister van justitie, het Hof van Justitie van de         „rechtstreeks met de prijs van de handelingen verband houden”.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De Commissie betoogt dat de steunverlening aan de verwer-
                                                                       kende bedrijven die gedroogde voedergewassen vervaardigen,
Moet artikel 6 van richtlijn 76/207/EEG (1) van de Raad                een deel vormt van de prijs van de door die bedrijven
betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke          vervaardigde goederen, dat zij derhalve valt onder „subsidies
behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de                   die rechtstreeks met de prijs (...) verband houden” en dat zij
toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de               derhalve belastbaar zijn.
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden,
aldus worden uitgelegd dat in de daarin voorgeschreven
mogelijkheid om rechten (in casu een eis tot schadevergoeding)         (1) PB L 15 van 21.1.1995, blz. 11.
voor het gerecht te doen gelden, ontoereikend is voorzien,             (2) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
indien deze rechten enkel geldend kunnen worden gemaakt
bij het Oostenrijkse Verwaltungsgerichtshof, gezien diens
wettelijk beperkte bevoegdheden (uitsluitend cassatierechter
die niet kennis kan nemen van de feiten)?
(1) PB 1976, L 39, blz. 40.
                                                                       Beroep, op 5 oktober 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-384/01)
Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door Commissie van                                          (2001/C 348/26)
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          (Zaak C-381/01)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 5 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                          (2001/C 348/25)                              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door E. Traversa en C. Giolito als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               dat het het Hof behage:
woordigd door Enrico Traversa als gemachtigde.
                                                                       —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door op het vaste
                                                                             deel van de prijs voor de levering van gas en elektriciteit
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             door de openbare netten een verlaagd BTW-tarief toe te
                                                                             passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door geen BTW             rusten krachtens artikel 12, lid 3, sub a en b, van richtlijn
      toe te passen op het bedrag van de steun die is toegekend              77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
      krachtens verordening (EG) nr. 603/95 (1) van de Raad                  de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
      van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke                   omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
      ordening der markten in de sector gedroogde voeder-                    lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond-
      gewassen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 11               slag (1);


title: Zaak T-346/12: Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Hongarije/Commissie

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/11

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-346/12)
   2012/C 311/13
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsbesluit C(2012) 3324 final van de Commissie van 25 mei 2012 inzake de aan producentenorganisaties toegekende nationale financiële steun nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat de Commissie de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden en de relevante bepalingen van het Unierecht heeft geschonden door het bedrag vast te stellen van de gedeeltelijke terugbetaling aan Hongarije van de nationale financiële steun die in 2009 aan de producentenorganisaties in de sector groenten en fruit is toegekend.
   Verzoeker stelt dat het Unierecht niet voorziet in de mogelijkheid dat de Commissie in haar besluit inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van nationale financiële steun die op grond van artikel 103sexies van verordening (EG) nr. 1234/2007 (1) aan de in de sector groenten en fruit actieve producentenorganisaties is toegekend, enkel terugbetaling toestaat van de bedragen die Hongarije heeft aangegeven in zijn verzoek om toestemming voor toekenning van de nationale steun, waar zij als geraamde, verwachte of voorlopige bedragen zijn aangegeven.
   Volgens verzoeker betreft de toestemming van de Commissie voor het verlenen van de nationale steun overeenkomstig artikel 103sexies van verordening nr. 1234/2007 de toekenning van de steun en wou de Commissie daarmee geen plafond voor de toekenbare steun invoeren. Deze limiet is ondubbelzinnig vastgesteld in verordening nr. 1234/2007, die bepaalt dat de nationale steun maximaal 80 % van de financiële bijdragen aan de actiefondsen van de leden of de producentenorganisaties mag bedragen. De Commissie kan evenmin, wanneer zij die gedeeltelijke terugbetaling toestaat, op grond van de regels inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van de nationale steun bepalen dat het bedrag dat de lidstaat in zijn verzoek om toestemming aan de Commissie heeft opgegeven als het totale bedrag van de steun of als het bedrag van de voor bepaalde producentenorganisaties verwachte steun, als maximum geldt, met name wanneer de Hongaarse regering in genoemde mededeling de betrokken bedragen als louter verwachte of voorlopige bedragen heeft omschreven.
   Voorts meent verzoeker dat de Commissie het recht heeft om na te gaan of de daadwerkelijk toegekende steun niet hoger is dan het eerdergenoemde plafond van 80 % en of de aangevraagde terugbetaling niet meer bedraagt dan 60 % van de toegekende steun, maar niet het recht heeft om de in het verzoek om toestemming of in de mededeling betreffende dit verzoek aangegeven bedragen als bovengrens voor de terugbetaling vast te stellen, met name wanneer dit verzoek of deze mededeling het geraamde, verwachte of voorlopige karakter van de gegevens benadrukt. Wanneer het bedrag van de aan een producentenorganisatie toegekende nationale steun om bepaalde redenen in de loop van het jaar wijzigt, wordt gedeeltelijke communautaire terugbetaling toegekend voor het daadwerkelijk betaalde bedrag, op voorwaarde dat is voldaan aan de door het Unierecht ter zake opgelegde voorwaarden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (PB L 299, blz. 7).


title: Zaak C-156/07: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Consiglio di Stato — Italië) — Salvatore Aiello e.a./Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Aanleg van weg te Milaan)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/11

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Consiglio di Stato — Italië) — Salvatore Aiello e.a./Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA
   (Zaak C-156/07) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Aanleg van weg te Milaan)
   (2008/C 285/17)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Salvatore Aiello e.a.

      Verwerende partijen: Comune di Milano, Sindaco di Milano, Comitato tecnico — scientifico per l'emergenza del traffico e della mobilità nella città di Milano, Provincia di Milano, Regione Lombardia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Interno, Presidenza del Consiglio dei Ministri

      In tegenwoordigheid van: Euromilano SpA, Metropolitana milanese SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van de artikelen 2 en 4 van en bijlage III bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Selectiecriteria die bij beoordeling van project in aanmerking moeten worden genomen — Aanleg van een weg („la strada Interquartiere Nord”) te Milaan
   Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, moet aldus worden uitgelegd dat het niet vereist dat elk project dat een aanzienlijk milieueffect kan hebben, wordt onderworpen aan de beoordelingsprocedure waarin deze richtlijn voorziet, maar dat alleen de in de bijlagen I en II bij deze richtlijn genoemde projecten daaraan moeten worden onderworpen, onder de in artikel 4 van die richtlijn genoemde voorwaarden en onder voorbehoud van artikel 1, leden 4 en 5, en artikel 2, lid 3, daarvan.

               2)

               De lidstaten moeten de relevante selectiecriteria genoemd in bijlage III bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, toepassen wanneer zij voor de onder bijlage II daarbij vallende projecten hetzij door middel van een onderzoek per geval, hetzij aan de hand van de drempelwaarden of de criteria die zij vaststellen, bepalen of het betrokken project moet worden onderworpen aan de milieueffectbeoordelingsprocedure.

               3)

               Wanneer een lidstaat ervoor opteert om per geval te bepalen welke van de projecten die vallen onder bijlage II bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, moeten worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling, moet hij hetzij door een verwijzing in zijn nationale voorschriften naar bijlage III bij deze richtlijn, hetzij door in zijn nationale voorschriften de in deze bijlage genoemde criteria over te nemen, ervoor zorgen dat met al deze criteria daadwerkelijk rekening kan worden gehouden wanneer het ene of het andere criterium relevant is voor het betrokken project, zonder expliciet of impliciet criteria te kunnen uitsluiten.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-301/11: Beschikking van het Gerecht van 11 januari 2012 — Ben Ali/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Tunesië — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Tardiviteit — Geen overmacht — Geen verschoonbare dwaling — Vordering tot herziening van aangevochten handeling — Verzoek tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               25.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/10

         Beschikking van het Gerecht van 11 januari 2012 — Ben Ali/Raad
   (Zaak T-301/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Tunesië - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Tardiviteit - Geen overmacht - Geen verschoonbare dwaling - Vordering tot herziening van aangevochten handeling - Verzoek tot schadevergoeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 58/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Tunis, Tunesië) (vertegenwoordiger: A. de Saint Remy, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Vitro en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, vervolgens R. Liudvinaviciute-Cordeiro en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, beroep tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 101/2011 van de Raad van 4 februari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 31, blz. 1), voor zover deze verordening doelt op verzoeker en, anderzijds, verzoek strekkende tot veroordeling van de Raad tot het vaststellen van bepaalde uitzonderingen op de bij deze verordening opgelegde bevriezing van tegoeden, alsook een verzoek tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op het verzoek tot interventie van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door P. Guebels tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-40/95)

text:
 8 . 4 . 95           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 87/17
Beroep, op 15 februari 1995 ingesteld door A. B. De                  — verweerster in de kosten te verwijzen.
Menezes tegen Commissie van de Europese Gemeen
                              schappen
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                        ( Zaak T-29/95 )
                           ( 95/C 87/36 )
                                                                     Het beroep is gericht tegen het jegens verzoeker na een
                                                                     tuchtrechtelijke procedure genomen besluit tot tuchtrechte
                      (Procestaai: Frans)                            lijk ontslag, op grond dat hij als corrector van de schriftelijke
                                                                     examens van algemeen vergelijkend onderzoek EUR/B/21
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            overleg heeft gepleegd met twee kandidaten en kennis heeft
schappen is op 15 februari 1995 beroep ingesteld tegen               gedragen van de modelcorrecties .
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. B. De
Menezes, wonende te Brussel vertegenwoordigd door G.                 Tot staving van zijn beroep voert verzoeker in de eerste
Vandersanden, advocaat te Brussel .                                  plaats aan, dat artikel 6 van het Europees Verdrag voor de
                                                                     rechten van de mens is geschonden. Het voorafgaand
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   administratief onderzoek heeft plaatsgevonden in omstan
                                                                     digheden die geen waarborgt bieden voor de noodzakelijke
— het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;                   objectiviteit, rust en onpartijdigheid ; voorts zijn de door de
                                                                     tuchtraad uitgebrachte adviezen en het bestreden besluit tot
— bijgevolg nietig te verklaren het besluit houdende                 tuchtrechtelijk ontslag niet genomen binnen de in genoemd
      afwijzing van zijn sollicitatie naar de vacante post           artikel bedoelde redelijke termijn en zijn de termijnen
      COM/030/94 van directeur bij de directe A „ Informatie        gesteld in artikel 7, eerste en derde alinea, van bijlage IX van
      en Communicatiesstrategie " ( DG X/A ), alsmede het            het Ambtenarenstatuut niet in acht genomen.
      daaropvolgende besluit tot aanstelling van een andere
      kandidaat in die post;                                         In de tweede plaats zijn de rechten van de verdediging
                                                                     geschonden, doordat hem niet het gehele aan de tuchtraad
— verweerster in de kosten van de procedure te verwij               en het tot aanstelling bevoegde gezag ter beschikking
      zen .
                                                                     gestelde dossier is overgelegd .
Middelen en voornaamste argumenten                                   In de derde plaats is de hem opgelegde tuchtmaatregel
                                                                     onwettig, voor zover het tot aanstelling bevoegde gezag de
Verzoeker, die A 3 ambtenaar is bij het ECHO ( European              hem ten laste gelegde feiten niet heeft bewezen.
Community Humanitarian Office ), komt op tegen de
afwijzing van zijn sollicitatie naar de post van directeur bij
de directie A „ Informatie- en Communicatiestrategie ".              Voorts hebben de ambtenaar die door het tot aanstelling
                                                                     bevoegde gezag was belast met het aan de voorlegging aan
                                                                     de tuchtraad voorafgaande onderzoek, alsook het tot
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in           aanstelling bevoegde gezag zelf, bedreigingen tegen hem
zaak T-27/95 .
                                                                     geuit en is de tuchtprocedure onwettig wegens misbruik van
                                                                     bevoegdheid .
                                                                     Ten slotte is sprake van een kennelijke beoordelingsfout,
                                                                     niet-inachtneming van het evenredigheidsbeginsel en schen
                                                                     ding van de motiveringsverplichting neergelegd in artikel 25
Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door P. Guebels tegen          van het Statuut .
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-40/95 )
                           ( 95/C 87/37 )
                      (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door A. Macrae Moat
schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen de                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P.                                             ( Zaak T-41/95 )
Guebels, wonende te Arlon ( België ), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te                                            ( 95/C 87/38
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
                                                                                (Procestaai: Engels)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     Bij het Gerecht van eeste aanleg van de Europese Gemeen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van               schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen
      18 januari 1995 ,                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.


title: Zaak C-446/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH

text:
C 55/6                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       8.3.2003
1.     Moeten Verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) (het CDW) en             Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002
       Verordening (EEG) nr. 2454/93 ( 2) (de TCDW), met name            om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Haupt-
       artikel 379, lid 1, TCDW, aldus worden uitgelegd, dat het          zollamt Hamburg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH
       kantoor van vertrek een douaneschuld die ten gevolge
       van een overtreding of een onregelmatigheid in verband
       met extern communautair douanevervoer is ontstaan,                                        (Zaak C-446/02)
       niet bij de aangever kan invorderen wanneer deze laatste
       niet binnen de termijn van elf maanden na geldigmaking
       van de aangifte voor communautair douanevervoer de in                                      (2003/C 55/12)
       artikel 379 TCDW bedoelde kennisgeving heeft ontvan-
       gen (...)?
2.     Is het voor het antwoord op deze vraag van belang,                Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 oktober
       dat het kantoor van vertrek een in het communautair               2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
       douanewetboek vastgestelde administratieve regeling               10 december 2002, in het geding tussen Hauptzollamt Ham-
       voor het doorgeven van inlichtingen (early warning                burg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH, het Hof van
       system) niet heeft toegepast, of dat aan de autoriteiten          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       van het kantoor van vertrek kan worden verweten dat               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
       een kennisgeving niet tijdig is verricht?
                                                                         1.    Bestaat er een recht op betaling van de uitvoerrestitutie
( 1) PB 1992, L 302, blz. 1-50.                                                tegen ten minste de voor het daadwerkelijk uitgevoerde
( 2) PB 1993, L 253, blz. 1-766.                                               product geldende restitutievoet, indien bij een doua-
                                                                               necontrole wordt vastgesteld dat de aangegeven en uitge-
                                                                               voerde zending niet volledig uit het aangegeven product
                                                                               bestond, maar ten dele uit een ander product waarvoor
                                                                               een lagere restitutievoet gold?
                                                                         2.    Is het voor de beslechting van het geschil van belang of
Verzoek van het Vestre Landsret van 15 november 2002                           het onjuist aangegeven product overeenkomst vertoont
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fonden                     met het daadwerkelijk aangegeven product?
       Marselisborg Lystbådehavn en Skatteministeriet
                                                                         3.    Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, volgens
                           (Zaak C-428/02)                                     welke criteria moet dan worden bepaald of de aangifte
                                                                               ook het onjuist aangegeven product omvat?
                            (2003/C 55/11)
Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 15 november
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 november 2002, in het geding tussen Fonden Marselisborg
Lystbådehavn en Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Hogere voorziening, op 11 december 2002 ingesteld door
beslissing over de navolgende vragen:                                    KWS SAAT AG tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
1.     Moet artikel 13 B, sub b, van de Zesde BTW-richtlijn              kamer) van 9 oktober 2002 in zaak T-173/00, KWS SAAT
       (richtlijn 77/388 (1) van de Raad) aldus worden uitgelegd         AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       dat het begrip „verhuur van onroerende goederen” ook                        markt (merken, tekeningen en modellen)
       de verhuur van een ligplaats voor een boot omvat,
       bestaande uit een deel van een haventerrein aan wal en
       een afgebakende en identificeerbare plek in het water?                                   (Zaak C-447/02 P)
2.     Moet artikel 13 B, sub b, tweede streepje, van de Zesde
       BTW-richtlijn aldus worden uitgelegd dat het begrip                                        (2003/C 55/13)
       „køretøjer” (voertuigen) ook boten omvat?
( 1) Van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
     der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag        op 11 december 2002 hogere voorziening ingesteld door KWS
     (PB L 145, blz. 1).                                                 SAAT AG, vertegenwoordigd door C. Rohnke, Rechtsanwalt,
                                                                         Jungfernstieg 51, D-20354 Hamburg, domicilie gekozen heb-
                                                                         bende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van


title: Zaak C-488/13: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrazhen sad — Targovishte — Bulgarije) — „Parva Investitsionna Banka” AD, „UniKredit Bulbank” AD, „Siyk Faundeyshan” LLS/„Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost” AD, Sindik na „Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost” AD [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1896/2006 — Begrip „niet-betwiste geldvorderingen” — Insolventieprocedure — Buitengerechtelijke titel voor een betwiste schuldvordering — Verzoek tot betaling uit de faillissementsboedel op basis van een dergelijke titel — Situatie die niet binnen de werkingssfeer van verordening nr. 1896/2006 valt — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof]

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/5

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrazhen sad — Targovishte — Bulgarije) — „Parva Investitsionna Banka” AD, „UniKredit Bulbank” AD, „Siyk Faundeyshan” LLS/„Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost” AD, Sindik na „Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost” AD
   (Zaak C-488/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1896/2006 - Begrip „niet-betwiste geldvorderingen” - Insolventieprocedure - Buitengerechtelijke titel voor een betwiste schuldvordering - Verzoek tot betaling uit de faillissementsboedel op basis van een dergelijke titel - Situatie die niet binnen de werkingssfeer van verordening nr. 1896/2006 valt - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof])
   (2014/C 431/09)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Okrazhen sad — Targovishte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen:„Parva Investitsionna Banka” AD, „UniKredit Bulbank” AD, „Siyk Faundeyshan” LLS

      Verwerende partijen:„Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost” AD, Sindik na „Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost” AD

      in tegenwoordigheid van: Natsionalna agentsia za prihodite, „Aset Menidzhmant” EAD, „Ol Siyz Balgaria” OOD, „Si Dzhi Ef — aktsionerna obshtnost” AD, „Silvar Biych” EAD, „Rudersdal” EOOD, „Kota Enerdzhi” EAD, Chavdar Angelov Angelov

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de door de Okrazhen sad — Targovishte (Bulgarije) gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-176/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Danilo Spina/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/34

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Danilo Spina/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-176/10)
      (2010/C 161/50)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Danilo Spina

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Zaak T-365/04: Beroep, op 10 september 2004 ingesteld door Dominique Cantoni tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/24

         Beroep, op 10 september 2004 ingesteld door Dominique Cantoni tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-365/04)
   (2004/C 284/47)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 september 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door D. Cantoni, wonende te Marseille (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Péricaud, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan D. Cantoni van, primair, een bedrag van 916 000 euro en, subsidiair, een bedrag van 862 010 euro, in beide gevallen te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van indiening van de onderhavige vordering tot schadevergoeding;

               —

               de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen hoofdelijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-440/03, Arizmendi e.a./Raad en Commissie (1).

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004, blz. 31.


title: Zaak T-359/14: Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Federación Nacional de Cafeteros de Colombia/BHIM — Accelerate (COLOMBIANO COFFEE HOUSE) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk COLOMBIANO COFFEE HOUSE — Oudere beschermde geografische benaming Café de Colombia — Artikelen 13 en 14 van verordening (EG) nr. 510/2006 — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/24

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Federación Nacional de Cafeteros de Colombia/BHIM — Accelerate (COLOMBIANO COFFEE HOUSE)
   (Zaak T-359/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk COLOMBIANO COFFEE HOUSE - Oudere beschermde geografische benaming Café de Colombia - Artikelen 13 en 14 van verordening (EG) nr. 510/2006 - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 371/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Federación Nacional de Cafeteros de Colombia (Bogota, Colombia) (vertegenwoordigers: A. Pomares Caballero en M. Pomares Caballero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Accelerate s.a.l. (Beiroet, Libanon)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 27 maart 2014 (zaak R 1200/2013 — 5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Federación Nacional de Cafeteros de Colombia en Accelerate s.a.l.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van donderdag 27 maart 2014 (zaak R 1200/2013-5) wordt vernietigd voor zover daarbij de vordering tot nietigverklaring is afgewezen.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Federación Nacional de Cafeteros de Colombia.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.