C 94/38              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
    procedure en schending van de beginselen van de rede-         Middelen en voornaamste argumenten
    lijke termijn en van behoorlijk bestuur. Hij stelt dien-
    aangaande, dat een schorsing in rechte slechts kan            Verzoeker, oud-ambtenaar van het Europees Parlement,
    worden gerechtvaardigd indien tegen de geschorste             vordert nietigverklaring van voormeld besluit, dat volgens
    ambtenaar of functionaris een tuchtprocedure is inge-         hem inhoudt dat bepaalde geldelijke verliezen aan hem
    leid en nog geen tuchtmaatregel is genomen. In casu           worden toegerekend.
    heeft de tuchtraad in zijn voorstel evenwel niet vastge-
    steld dat er sprake was van grove schuld. Voorts is er
    ongewoon veel tijd verstreken tussen de inleiding van         Hij stelt primair, dat de tuchtmaatregel van 18 januari
    de tuchtprocedure bij de tuchtraad en het advies van          1988, die hij aan de Gemeenschapsrechter ter beoordeling
    de tuchtraad en het tuchtrechtelijke besluit, dat vijf en     had voorgelegd, onder meer berustte op het ontbreken van
    een halve maand later nog steeds niet is vastgesteld.         bewijsstukken voor bepaalde transacties, maar niet op gel-
                                                                  delijke verliezen; de desbetreffende klacht was door de
                                                                  tuchtraad expliciet verworpen.
Ð Schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut,
    van het recht van verweer, van artikel 2 van bijlage IX
    bij het Ambtenarenstatuut en van het rechtszekerheids-        Voorts is het bestreden besluit in strijd met het Financieel
    beginsel. Dienaangaande stelt verzoeker, dat het liti-        Reglement van 21 december 1977, dat op de algemene
    gieuze schorsingsbesluit, dat indruist tegen het advies       begroting van de Europese Gemeenschappen van toepas-
    van de tuchtraad, niet is gemotiveerd, en dat de stuk-        sing is. Het besluit berust op onjuiste comptabele uitgangs-
    ken die aan dat besluit ten grondslag lagen hem niet          punten en op valse dan wel anonieme documenten.
    tijdig genoeg ter kennis zijn gebracht om opmerkingen
    te kunnen indienen.                                           Ten slotte stelt hij in het kader van zijn schadevordering,
                                                                  schending van bepaalde algemene rechtsbeginselen, in het
                                                                  bijzonder het recht van verweer. Hij klaagt erover, dat ver-
                                                                  weerder hem geen inzage in zijn eigen dossier heeft toege-
                                                                  staan en in de procedure die tot het bestreden besluit heeft
                                                                  geleid, gebruik heeft gemaakt van valse dan wel niet-
                                                                  ondertekende stukken.
Beroep, op 21 januari 1998 ingesteld door H. de Compte
                 tegen Europees Parlement
                       (Zaak T-25/98)
                        (98/C 94/87)
                                                                  Beroep, op 28 januari 1998 ingesteld door A. Nardone
                     (Procestaal: Frans)                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-27/98)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                (98/C 94/88)
Gemeenschappen is op 21 januari 1998 beroep tegen
Europees Parlement ingesteld door H. de Compte,
wonende te Longeville-Les-Metz (Frankrijk), vertegen-                                   (Procestaal: Frans)
woordigd door H. Ferretti, advocaat te Thionville, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Harles, advo-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
caat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð10.                              Gemeenschappen is op 28 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                 A. Nardone, wonende te PieÂtrain (BelgieÈ), vertegenwoor-
                                                                  digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brus-
                                                                  sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduci-
Ð nietig te verklaren besluit nr. A4-0125/97 van 10 april         aire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.
    1997, getiteld ¹Besluit tot verlening van kwijting voor
    de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    1995 Ð Afdeling I Ð Europees Parlement/Bijlage
    Ombudsmanº (PB C 132 van 28.4.1997, blz. 148);
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit dat het tot aanstelling
                                                                       bevoegd gezag op 29 mei 1997 heeft genomen in ant-
Ð de niet-contractuele aansprakelijkheid van het Euro-                 woord op het overeenkomstig artikel 17 van de rege-
    pees Parlement terzake van de door verzoeker geleden               ling voor de verzekering van de ambtenaren van de
    schade vast te stellen en bijgevolg het Europees Parle-            Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en
    ment te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een             beroepsziekten, ingediend verzoek om erkenning van
    zodanig bedrag als het Gerecht zal vermenen te beho-               een beroepsziekte, en, voor zoveel als nodig, nietig te
    ren;                                                               verklaren het stilzwijgende besluit tot afwijzing van de
                                                                       klacht die verzoeker tegen dat besluit van 29 mei 1997
Ð het Europees Parlement te veroordelen in de kosten,                  heeft ingediend;
    daaronder begrepen die betreffende de precontentieuze
    procedure.                                                    Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-109/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Prud'homie de pêche de Martigues (Frankrijk) op 20 februari 2007 — Jonathan Pilato/Jean-Claude Bourgault

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Prud'homie de pêche de Martigues (Frankrijk) op 20 februari 2007 — Jonathan Pilato/Jean-Claude Bourgault
   (Zaak C-109/07)
   (2007/C 95/50)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Prud'homie de pêche de Martigues
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jonathan Pilato

      Verwerende partij: Jean-Claude Bourgault
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11 bis van verordening (EG) nr. 894/97 van de Raad van 29 april 1997 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad van 8 juni 1998 (2), aldus worden uitgelegd dat het in die bepaling neergelegde verbod eveneens ziet op kieuwnetten die vanwege een drijfanker waaraan ze bevestigd zijn, niet of nauwelijks meedrijven?

               2)

               Is artikel 11 bis, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 894/97 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1239/98, geldig voor zover die bepaling:

                           a)

                           een loutere milieudoelstelling lijkt na te streven, hoewel de rechtsgrondslag ervan het vroegere artikel 43, thans artikel 37, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, ondertekend te Rome op 25 maart 1957, is;

                           b)

                           geen omschrijving geeft van het begrip „drijfnet ”en de werkingssfeer ervan dus niet duidelijk vaststelt;

                           c)

                           niet duidelijk is gemotiveerd;

                           d)

                           geen rekening houdt met de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens, de milieuomstandigheden in de onderscheiden regio's van de Gemeenschap, en met de voordelen en lasten die voortvloeien uit het daarbij vastgestelde verbod;

                           e)

                           niet evenredig is aan het nagestreefde doel;

                           f)

                           discriminerend is doordat zij sterk uiteenlopende geografische, economische en sociale omstandigheden gelijk behandelt;

                           g)

                           niet voorziet in enige uitzondering ten behoeve van vissers die een kleinschalige visserij bedrijven zoals de thonaille, die niet alleen een traditionele visserij in een welbepaald deel van het Middellandse Zeegebied is, maar eveneens van vitaal belang is voor de bevolking die haar uitoefent, en bovendien, met het oog op de bescherming van de bijvangst, zeer selectief is?

      (1)  Verordening (EG) nr. 894/97 van de Raad van 29 april 1997 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden (PB L 132, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 894/97 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden (PB L 171, blz. 1).


title: Verzoeken van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 10, 13, 16 en 17 februari 1998 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Finalarte Sociedade de Construção Civil, Lda. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft (C-49/98), en tussen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en 1. Amilcar Oliveira Rocha (C-50/98), 2. Works in The World, srl (C-51/98), 3. Tudor Stone Ltd (C-52/98), 4. Tecnamb-Technologia do Ambiente, Lda. (C-53/98), alsmede 5. Turiprata Construções Civil, Lda. (C-54/98) (Gevoegde zaken C-49/98 tot en met C-54/98)

text:
2.5.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 137/9
    b) Kan het verzoek om verlenging Ð in plaats van              6. Indien de in artikel 900, lid 1, onder o), van de uitvoe-
         betrekking te hebben op specifiek te vermelden               ringsbepalingen bedoelde grond voor terugbetaling
         aangiften Ð ook in het algemeen worden gedaan                aanwezig is, dient er dan in principe van te worden
         voor alle aangiften die in een bepaalde periode (in          uitgegaan, dat de betrokkene zonder frauduleuze
         casu van verschillende maanden) zullen worden                bedoelingen of kennelijke nalatigheid heeft gehandeld?
         gedaan, waarbij ter rechtvaardiging wordt verwe-
         zen naar in de loop van die periode bestaande bij-       7. Indien vraag 6 en/of vraag 4 ontkennend worden
         zondere problemen binnen de onderneming (bij-                beantwoord:
         voorbeeld plotselinge ziekte van medewerkers of
                                                                      Moet het begrip ¹klaarblijkelijke nalatigheidº in
         afwezigheid van medewerkers wegens vakantie,
                                                                      artikel 239, lid 1, tweede streepje, van het douanewet-
         nog niet ingewerkte nieuwe medewerkers, proble-
                                                                      boek volgens objectieve dan wel (ook) volgens subjec-
         men bij de informatisering van de gegevens betref-
                                                                      tieve criteria worden geïnterpreteerd, en heeft het
         fende douanezaken, extra werk verband houdend
                                                                      dezelfde inhoud als het begrip ¹duidelijke nalatigheidº
         met eigenlijk door de douane uit te voeren verreke-
                                                                      in artikel 859, tweede streepje, van de uitvoeringsbepa-
         ningen in het kader van de regeling passieve ver-
                                                                      lingen, en het begrip ¹manifeste nalatigheidº in
         edeling), zonder dat sprake is van duidelijke nala-
                                                                      artikel 212 bis van het douanewetboek, en kan worden
         tigheid in de zin van artikel 859, tweede streepje,
                                                                      gesteld dat geen sprake is van ¹klaarblijkelijke nalatig-
         van de uitvoeringsbepalingen?
                                                                      heidº in de zin van artikel 239 van het douanewetboek
                                                                      wanneer douaneschulden bij invoer in de zin van
3. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:                        artikel 204, lid 1, onder a), zijn ontstaan doordat over
                                                                      een periode van verschillende maanden wegens de in
    Is er van uit te gaan, dat de overschrijding van de ter-          vraag 2, onder b), bij wege van voorbeeld opgesomde
    mijnen om de goederen een douanebestemming te                     omstandigheden de termijn van artikel 49, lid 1, van
    geven, in een aantal gevallen is te beschouwen als ver-           het douanewetboek niet is nageleefd en ook geen gron-
    zuimen ¹waarvan vaststaat dat zij zonder werkelijke               den voor verlenging van de termijn aanwezig waren,
    gevolgen zijn gebleven voor de juiste werking van de              zodat ook sprake was van een duidelijke nalatigheid in
    tijdelijke opslag of de betrokken douaneregelingº,                de zin van artikel 859, tweede streepje, van de uitvoe-
    wanneer de betrokken goederen na het verstrijken van              ringsbepalingen?
    de termijn een douanebestemming krijgen, zonder dat
    een verlenging van de termijn overeenkomstig
    artikel 49, lid 2, van het douanewetboek gerechtvaar-
    digd ware geweest?
4. Indien vraag 2, onder b), of vraag 3 ontkennend wordt          Verzoeken van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 10, 13,
    beantwoord:                                                   16 en 17 februari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                  de gedingen tussen Finalarte Sociedade de ConstrucËaÄo
    Is artikel 900, lid 1, onder o), van de uitvoeringsbepa-      Civil, Lda. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bau-
    lingen, ingevoegd bij artikel 1, punt 29, van Verorde-        wirtschaft (C-49/98), en tussen Urlaubs- und Lohnaus-
    ning (EG) nr. 3254/94 van de Commissie (PB L 346              gleichskasse der Bauwirtschaft en 1. Amilcar Oliveira
    van 31.12.1994, blz. 1), niet alleen van toepassing op        Rocha (C-50/98), 2. Works in The World, srl (C-51/98),
    de toekenning van een preferentieel tarief of een com-        3. Tudor Stone Ltd (C-52/98), 4. Tecnamb-Technologia do
    munautaire behandeling, doch maakt het ook in                 Ambiente, Lda. (C-53/98), alsmede 5. Turiprata Constru-
    andere gevallen een verlaging van de douanerechten                             cËoÄes Civil, Lda. (C-54/98)
    mogelijk?                                                            (Gevoegde zaken C-49/98 tot en met C-54/98)
                                                                                (98/C 137/19)
5. Indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord:
                                                                  Het Arbeitsgericht Wiesbaden Ð 1e, 5e, 7e en 8e Kammer
    Moeten de douane en de rechterlijke instanties in geval       Ð heeft bij beschikkingen van 10, 13, 16 en 17 februari
    van een verzoek om terugbetaling ambtshalve alle              1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
    mogelijke gronden voor terugbetaling onderzoeken,             24 februari 1998, in de gedingen tussen Finalarte Socie-
    ook wanneer de aanvrager zijn verzoek uitdrukkelijk           dade de ConstrucËaÄo Civil, Lda. en Urlaubs- und Lohnaus-
    baseert op eÂeÂn enkele in de wet voorziene grond, in         gleichskasse der Bauwirtschaft (C-49/98), en tussen
    welk geval in casu ook zou moeten worden onderzocht           Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en
    of is voldaan aan de voorwaarden van artikel 239,             1. Amilcar Oliveira Rocha (C-50/98), 2. Works in The
    lid 1, tweede streepje, van het douanewetboek, in             World, srl (C-51/98), 3. Tudor Stone Ltd (C-52/98), 4. Tec-
    samenhang met artikel 905, lid 1, eerste zin, van de          namb-Technologia do Ambiente, Lda. (C-53/98), alsmede
    uitvoeringsbepalingen, met betrekking tot aangiften           5. Turiprata ConstrucËoÄes Civil, Lda. (C-54/98), het Hof
    voor het vrije verkeer, in verband waarmee geldige cer-       van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
    tificaten EUR.1 inzake goederenverkeer, respectievelijk       om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
    certificaten van oorsprong formulier A voorhanden
    waren, in welk geval de volledige of gedeeltelijke vrij-      1. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 van het EG-Verdrag
    stelling van invoerrechten mogelijk is voor na passieve           aldus worden uitgelegd, dat zij worden geschonden
    veredeling opnieuw ingevoerde goederen (verrekening               door een bepaling van nationaal recht Ð § 1, lid 3,
    van douanerechten) of voor na herstelling terugke-                eerste volzin, Arbeitnehmerentsendegesetz (AEntG) Ð
    rende goederen?                                                   die de geldigheid van de voorschriften van algemeen
 ---pagebreak--- C 137/10             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.5.98
   verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkom-                ber 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van
   sten inzake de inning van bijdragen en de toekenning                werknemers met het oog op het verrichten van dien-
   van prestaties in verband met vakantieaanspraken van                sten (2) aldus worden uitgelegd, dat dit, gelet op de
   werknemers door gemeenschappelijke organen van de                   juiste uitlegging van de artikelen 48, 59 en 60 van het
   sociale partners, en daarmee de voorschriften van deze              EG-Verdrag, in elk geval de in de prejudicieÈle vragen 1
   collectieve arbeidsovereenkomsten inzake de daarbij te              tot en met 3 bedoelde bepalingen niet voorschrijft en
   volgen procedure, uitbreidt tot een in het buitenland               ook niet toelaat?
   gevestigde werkgever en diens naar het territoriale toe-
   passingsgebied van deze collectieve arbeidsovereen-            (1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.
   komsten uitgezonden werknemers?                                (2) PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.
2. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 van het EG-Verdrag
   aldus worden uitgelegd, dat deze worden geschonden
   door de bepalingen van § 1, lid 1, tweede volzin, en
   lid 3, eerste volzin, AEntG, die leiden tot de toepassing
   van voorschriften van algemeen verbindend verklaarde           Verzoek van het Hùjesteret van 18 februari 1998 om een
   collectieve arbeidsovereenkomsten welke                        prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Skatteminis-
                                                                                terium en B. Vestergaard
   a) voorzien in een vakantieduur die langer is dan de
       minimale jaarlijkse vakantie als bepaald in Richt-                                  (Zaak C-55/98)
       lijn 93/104/EG van de Raad van 23 november                                           (98/C 137/20)
       1993 betreffende een aantal aspecten van de orga-
       nisatie van de arbeidstijd (1),                            Het Hùjesteret heeft bij beschikking van 18 februari 1998,
       en/of                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 febru-
                                                                  ari 1998, in het geding tussen Skatteministerium en B.
   b) in Duitsland gevestigde werkgevers een vergoe-              Vestergaard het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
       dingsaanspraak geven jegens de gemeenschappe-              schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
       lijke organen van de sociale partners met betrek-          navolgende vraag:
       king tot uitgaven wegens vakantieuitkeringen en
       vakantiegeld, terwijl zij niet voorzien in een derge-      1. Is het in overeenstemming met de artikelen 6 en 59
       lijke aanspraak voor in het buitenland gevestigde               van het EG-Verdrag, dat in de Deense rechtspraak (zie
       werkgevers, doch in plaats daarvan in een recht-                arrest van 19 oktober 1994 van het Hùjesteret, gepu-
       streekse aanspraak van de uitgezonden werknemer                 bliceerd in Ugeskrift for Retsvñsen 1994, blz. 970) het
       jegens de gemeenschappelijke organen van de soci-               vermoeden geldt dat een cursus, indien deze wordt
       ale partners,                                                   gehouden op een algemeen gebruikelijke toeristische
                                                                       locatie in het buitenland en de cursuslocatie als zoda-
       en/of
                                                                       nig niet op met de beroepsuitoefening samenhangende
   c) in het kader van de ingevolge deze collectieve                   gronden is gekozen, een zodanig element van toerisme
       arbeidsovereenkomsten te volgen procedure voor-                 bevat, dat de cursuskosten niet kunnen worden aange-
       zien in een aangifteplicht van in het buitenland                merkt als aftrekbare bedrijfskosten?
       gevestigde werkgevers jegens de gemeenschappe-
       lijke organen van de sociale partners die in omvang        2. Zo neen, kan de situatie in het nationale belastingrecht
       verder reikt dan die van de in Duitsland gevestigde             worden gerechtvaardigd door de rechtspraak van het
       werkgevers?                                                     Hof, met name zaak C-204/90, Bachmann (1), en zaak
                                                                       C-250/95, Futura Participations SA (2)?
3. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 van het EG-Verdrag
   aldus worden uitgelegd, dat deze worden geschonden             (1) Arrest van 28 januari 1992 (Jurispr. blz. I-249).
   door § 1, lid 4, AEntG, op grond waarvan ten behoeve           (2) Arrest van 15 mei 1997 (Jurispr. blz. I-2492).
   van de afbakening van de bedrijfsgebonden werkings-
   sfeer van een algemeen verbindend verklaarde collec-
   tieve arbeidsovereenkomst, die krachtens § 1, lid 3,
   eerste volzin AEntG ook op in het buitenland geves-
   tigde werkgevers en hun naar het territoriale toepas-
   singsgebied van deze collectieve arbeidsovereenkomst           Hogere voorziening, op 26 februari 1998 ingesteld door
   uitgezonden werknemers van toepassing is, louter alle          Asociación Telefónica de Mutualistas (ATM) tegen het
   naar Duitsland uitgezonden werknemers als bedrijf              arrest, op 18 december 1997 in zaak T-178/94 tussen
   worden aangemerkt, terwijl ten aanzien van in Duits-           Asociación Telefónica de Mutualistas (ATM) en Com-
   land gevestigde werkgevers het begrip ¹bedrijfº anders         missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
   is geformuleerd, hetgeen in bepaalde gevallen een              het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
   afwijkende afbakening van de binnen de werkingssfeer                       schappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)
   van algemeen verbindend verklaarde collectieve                                         (Zaak C-57/98 P)
   arbeidsovereenkomsten vallende bedrijven tot gevolg
                                                                                (98/C 137/21)
   heeft?
4. Moet artikel 3, lid 1, onder b), van Richtlijn 96/71/EG        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   van het Europees Parlement en de Raad van 16 decem-            is op 26 februari 1998 hogere voorziening ingesteld door


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 september 2000 in zaak C-124/99 (verzoek van het Sozialgericht Münster om een prejudiciële beslissing): C. Borawitz tegen Landesversicherungsanstalt Westfalen (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Gelĳke behandeling — Nationale wettelĳke regeling die voor transfer van pensioenaanvulling naar buitenland hoger minimumbedrag vaststelt dan voor betaling in binnenland)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 335/9
2)    Verklaart nietig beschikking C (96) 1185 van de Commissie                  akte waarbij een onder de richtlijn vallende verrichting wordt
      van 14 augustus 1996 houdende vermindering van de bij                      vastgelegd, in het kader van een stelsel dat als kenmerk heeft
      beschikking C (89) 0570 van 22 maart 1989 toegekende                       dat de notaris ambtenaar van de staat is en dat de kosten ten
      bijstand, en beschikking C (96) 1186 van de Commissie                      dele worden uitgekeerd aan de staat ter financiering van diens
      van 14 augustus 1996 houdende vermindering van de bij                      taken, een belasting in de zin van die richtlijn zijn.
      beschikking C (89) 0570 van 22 maart 1989 toegekende
                                                                           2)    De kosten die verschuldigd zijn voor het opmaken van een
      bijstand.
                                                                                notariële akte waarin de vermeerdering van het maatschappelijk
3)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in                    kapitaal en de wijziging van de statuten van een kapitaalven-
      alle zowel voor het Gerecht als voor het Hof gemaakte kosten.              nootschap worden vastgelegd, zijn, wanneer zij een belasting in
                                                                                de zin van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                85/303, vormen, in beginsel verboden op grond van artikel 10,
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                       sub c, van die richtlijn.
                                                                           3)    Een recht dat wordt geheven voor het opmaken van een notariële
                                                                                akte waarin de vermeerdering van het maatschappelijk kapitaal
                                                                                alsmede de wijziging van de statuten van een kapitaalvennoot-
                                                                                schap worden vastgelegd, zoals de in het hoofdgeding aan de
                                                                                orde zijnde kosten, waarvan het bedrag onbeperkt recht even-
                    ARREST VAN HET HOF                                           redig is aan het geplaatste maatschappelijk kapitaal, heeft niet
                                                                                het karakter van een vergoeding in de zin van artikel 12, lid 1,
                           (Vierde kamer)                                        sub e, van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                85/303.
                     van 21 september 2000
                                                                           4)    Artikel 10 van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                85/303, verleent rechten waarop particulieren zich voor de
in zaak C-19/99 (verzoek van het Supremo Tribunal                                nationale rechter kunnen beroepen.
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Modelo
       Continente SGPS SA tegen Fazenda Pública (1)                       (1) PB C 86 van 27.3.1999.
(Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-
brengen van kapitaal — Kosten voor opstelling van notariële
akte waarin vermeerdering van maatschappelijk kapitaal en
wijziging van naam en zetel van kapitaalvennootschap                                            ARREST VAN HET HOF
                        worden vastgelegd)
                                                                                (Vierde kamer)
                          (2000/C 335/16)
                                                                                van 21 september 2000
                        (Procestaal: Portugees)                            in zaak C-124/99 (verzoek van het Sozialgericht Münster
                                                                           om een prejudiciële beslissing): C. Borawitz tegen Landes-
                                                                                versicherungsanstalt Westfalen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Gelijke
                                                                           behandeling — Nationale wettelijke regeling die voor trans-
In zaak C-19/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                fer van pensioenaanvulling naar buitenland hoger minimum-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                        bedrag vaststelt dan voor betaling in binnenland)
Supremo Tribunal Administrativo (Portugal), in het aldaar
aanhangig geding tussen Modelo Continente SGPS SA en                                                  (2000/C 335/17)
Fazenda Pública, in tegenwoordigheid van: Ministério Público,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                                              (Procestaal: Duits)
artikelen 4, lid 3, 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn
69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB                                          dentie van het Hof)
L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van
de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof                In zaak C-124/99, betreffende een verzoek aan het Hof
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                   krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm (rappor-                  het Sozialgericht Münster (Duitsland), in het aldaar aanhangige
teur), rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass,         geding tussen C. Borawitz en Landesversicherungsanstalt
op 21 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                 Westfalen, in tegenwoordigheid van: Bundesrepublik Deutsch-
luidt als volgt:                                                           land om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van het
                                                                           communautaire socialezekerheidsrecht, in het bijzonder het
1)    Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969                    beginsel van gelijke behandeling, heeft het Hof (Vierde kamer),
      betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van        samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), kamer-
      kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de            president, P. J. G. Kapteyn en A. La Pergola, rechters; advocaat-
      Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd, dat              generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 21 september 2000 een
      kosten die worden geïnd voor het opmaken van een notariële           arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 335/10                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
Het beginsel van gelijke behandeling, neergelegd in artikel 3, lid 1,      De gecombineerde nomenclatuur, zoals neergelegd in bijlage I bij
van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971             verordening (EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op            1988 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich          van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur
binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening         en het gemeenschappelijk douanetarief, moet aldus worden uitgelegd,
(EEG) nr. 1945/93 van de Raad van 30 juni 1993, staat in de weg            dat een product dat is verkregen uit afgeroomde melk met toevoeging
aan een nationale wettelijke regeling volgens welke het minimumbe-         van stremsel en dat is samengesteld uit 54 % water, 0,9 % vet,
drag voor betaling van een geldelijke uitkering aan een gemeen-            5,7 % fosfor, 2 % zout, en caseïne, moet worden ingedeeld onder
schapsonderdaan in een andere lidstaat hoger is dan voor betaling          postonderverdeling 0406 9 0 11, getiteld andere kaas: — bestemd
van een geldelijke uitkering in het binnenland, wanneer de betaling        voor verwerking.
in een andere lidstaat niet meer kosten meebrengt dan de betaling
van die uitkering in het binnenland.                                       (1) PB C 100 van 10.4.1999.
(1) PB C 174 van 19.6.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 26 september 2000
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           in zaak C-205/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (Vijfde kamer)                                             schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)
                     van 26 september 2000                                 (Niet-nakoming — Richtlijn 93/89/EEG — Tolgelden —
                                                                           Brennerautobaan — Discriminatieverbod — Verplichting,
                                                                           toltarieven te relateren aan kosten van betrokken infrastruc-
in zaak C-42/99 (verzoek van het Supremo Tribunal                                                         tuurnet)
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fábrica
de Queijo Eru Portuguesa Ld.a tegen Tribunal Técnico                                                 (2000/C 335/19)
              Aduaneiro de Segunda Instância (1)
(Vrij verkeer van goederen — Gemeenschappelijk douane-                                               (Procestaal: Duits)
tarief — Tariefpost — Kaas of caseïne — Verordening
                        (EEG) nr. 3174/88)                                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (2000/C 335/18)
                                                                           In zaak C-205/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: L. Pignataro en A. Buschman) tegen Repu-
                        (Procestaal: Portugees)                            bliek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dossi), betreffende een ver-
                                                                           zoek aan het Hof om vast te stellen dat de Republiek
                                                                           Oostenrijk, door per 1 juli 1995 en per 1 februari 1996 het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- toltarief te verhogen voor de gehele Brennerautobahn, een
                          dentie van het Hof)                              transitotraject door Oostenrijk waarvan voornamelijk gebruik
                                                                           wordt gemaakt door vrachtwagens met een gewicht van meer
In zaak C-42/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                dan 12 ton uit andere lidstaten, en door die tolgelden niet
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 enkel ter dekking van de kosten voor de aanleg, de exploitatie
Supremo Tribunal Administrativo (Portugal), in het aldaar                  en de uitbreiding van de Brennerautobahn te heffen, niet heeft
aanhangig geding tussen Fábrica de Queijo Eru Portuguesa Ld.a             voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
en Tribunal Técnico Aduaneiro de Segunda Instância, in                     respectievelijk artikel 7, sub b, van richtlijn 93/89/EEG van de
tegenwoordigheid van: Ministério Público, om een prejudiciële             Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de
beslissing over de uitlegging van de gecombineerde nomencla-               lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenver-
tuur, zoals neergelegd in bijlage I bij verordening (EEG)                  voer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het
nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september 1988 tot                     gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven
wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van              tolgelden en gebruiksrechten (PB L 279, blz. 32), en artikel 7,
de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur            sub h, van die richtlijn, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 298, blz. 1), heeft            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,           (rapporteur), L. Sévon en R. Schintgen, kamerpresidenten,
kamerpresident, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn, H. Ragnemalm                  P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann,
(rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:                  M. Wathelet, V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-
N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                 generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
26 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                    op 26 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                           luidt als volgt:


title: Zaak C-188/06 P: Beschikking van het Hof van 9 maart 2007 — Schneider Electric SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Concentraties van ondernemingen — Markt voor elektriciteitsdistributie — Besluiten tot inleiding en beëindiging van de procedure)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/22

         Beschikking van het Hof van 9 maart 2007 — Schneider Electric SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-188/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Concentraties van ondernemingen - Markt voor elektriciteitsdistributie - Besluiten tot inleiding en beëindiging van de procedure)
   (2007/C 96/39)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Schneider Electric SA (vertegenwoordigers: A. Winckler, I. Girgenson en M. Pittie, avocats)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet en O. Beynet, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 31 januari 2006, Schneider Electric SA/Commissie (T-48/03), waarbij niet-ontvankelijk is verklaard een beroep tot nietigverklaring van enerzijds het besluit van de Commissie van 4 december 2002 houdende opening van het fase II-onderzoek van de concentratie tussen Schneider en Legrand (zaak COMP/M.2283 Schneider/Legrand II) en anderzijds het besluit van de Commissie van 13 december 2002 tot beëindiging van de procedure van controle van deze concentratie
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Schneider Electric SA wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006


title: Zaak C-317/03: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen van 7 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bondsministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partĳ: de Vertreter des öffentlichen Interesses bĳ het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

text:
15.11.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 275/27
            deze vraag ontkennend wordt beantwoord: kan de                   2.   Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product
            Bondsrepubliek Duitsland zich zonder schending                        een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in
            van het gemeenschapsrecht onttrekken aan een                          de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwijzen-
            bevel van de Duitse rechter tot vaststelling van een                  de rechter zich met problemen geconfronteerd als
            algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar                          die bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de
            analogie) met het argument, dat zij of de voor                        verwijzende rechter verwijst naar die vragen en de
            levensmiddelen bevoegde autoriteit, echter niet de                    toelichting erop en verzoekt om beantwoording
            voor geneesmiddelen bevoegde autoriteit, tegen-                       daarvan.
            werpt dat, aangezien het volgens de Duitse kwalifica-
            tie een geneesmiddel betreft, een algemeen besluit           B.  Voor het geval dat over de onder A gestelde vragen —
            krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) niet mogelijk              zoals tot op heden — niet door het Hof maar door de
            is omdat                                                         nationale rechter dient te worden beslist, zijn volgens de
                                                                             verwijzende rechter de antwoorden op de volgende
            a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling                vragen bepalend:
                  van een algemeen besluit krachtens § 47 a
                  LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,                  I.   a)    Vindt de kwalificatie van het litigieuze product
                                                                                plaats overeenkomstig artikel 2, eerste en twee-
            b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt                              de alinea, juncto derde alinea, sub d, van veror-
                                                                                dening (EG) nr. 178/2002 van het Europees
     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
            beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan                              Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot
            met vragen over de kwalificatie van producten,                              vaststelling van de algemene beginselen en voor-
                                                                                schriften van de levensmiddelenwetgeving, tot
            natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-
            sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor                          oprichting van een Europese Autoriteit voor
            voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale                            voedselveiligheid en tot vaststelling van proce-
            rechter gebonden aan eventuele door deze instantie                          dures voor voedselveiligheidsaangelegenheden
                                                                                (PB L 31, blz. 1; hierna: „basisverordening”) dan
            verstrekte inlichtingen?
                                                                                wel — na afloop van de omzettingstermijn op
                                                                                31 juli 2003 — overeenkomstig richtlijn 2002/
                                                                                46/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                                                                van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge
                                                                                aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                inzake voedingssupplementen (PB L 183,
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land                                     blz. 51; hierna: „voedingssupplementenricht-
Nordrhein-Westfalen van 7 juli 2003 om een prejudiciële                                 lijn”), en in voorkomend geval krachtens welke
beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-                              onderdelen van de richtlijn?
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-
ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-                               b)    Indien artikel 2, eerste en tweede alinea, juncto
ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter                                 derde alinea, sub d, van de basisverordening
des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-                                    toepasselijk is, doet zich de volgende vraag
          gericht für das Land Nordrhein-Westfalen                                      voor: is het juist dat het dominerende (objectie-
                                                                                ve) gebruiksdoel van het product niet meer
                          (Zaak C-317/03)                                               beslissend is, maar dat integendeel een product
                                                                                dat zowel aan de voorwaarden voor een levens-
                           (2003/C 275/43)                                              middel als aan die voor een geneesmiddel
                                                                                voldoet, juridisch altijd — uitsluitend — een
                                                                                geneesmiddel is? In hoeverre is hierbij de
                                                                                soort en in hoeverre het in het concrete geval
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
                                                                                betrokken product van belang?
heeft bij beschikking van 7 juli 2003, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen
Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd                   II.  a)    Hoe dient het voor de kwalificatie van produc-
door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,                                    ten — onder andere krachtens artikel 2, eerste
Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de                                en tweede alinea, juncto derde alinea, sub d,
Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-                          van de basisverordening wezenlijke begrip „far-
gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie                          macologische werking” gemeenschapsrechte-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                              lijk te worden gedefinieerd? Maakt met name
le beslissing over de navolgende vragen:                                                de noodzaak van een risico voor de gezondheid
                                                                                deel uit van de definitie?
A.   1.     Is het litigieuze product
                                                                                b)    Nadat bij richtlijn 2001/83/EG van het Europees
            „Acide Free C-1000”                                                         Parlement en de Raad van 6 november 2001
                                                                                tot vaststelling van een communautair wetboek
            een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een                               betreffende geneesmiddelen voor menselijk ge-
            voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt                              bruik (PB L 311, blz. 67; hierna: „Wetboek”) in
            deze kwalificatie voor alle lidstaten?                                      artikel 1, sub 2, tweede volzin (met betrekking
 ---pagebreak--- C 275/28             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
              tot geneesmiddelen met geneeskundige wer-                             schending van het gemeenschapsrecht worden ge-
              king) het nieuwe begrip „fysiologische functies”                      weigerd, omdat het product volgens de Duitse kwali-
              is ingevoerd, doet zich de vraag voor naar de                         ficatie een geneesmiddel is, terwijl het in de lidstaat
              betekenis van dit begrip en hoe het zich ver-                         van productie als levensmiddel verhandelbaar is? Is
              houdt tot het begrip „farmacologische werking”.                       het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht,
                                                                                met name met de artikelen 28 en 30 EG, om artikel
    III. Geldt het door het Hof in het arrest van 30 november                       § 47 a LMBG niet naar analogie op dergelijke genees-
         1983, Van Bennekom (C-227/82, Jurispr. blz. 3883)                          middelen toe te passen? Indien deze vraag ontken-
         in punt 39 bij de algemene beoordeling van vitami-                         nend wordt beantwoord: kan de Bondsrepubliek
         nepreparaten uitgesproken oordeel dat de invoer van                        Duitsland zich zonder schending van het gemeen-
         een in de lidstaat van productie als levensmiddel ver-                     schapsrecht onttrekken aan een bevel van de Duitse
         handelbaar product door afgifte van een vergunning                         rechter tot vaststelling van een algemeen besluit
         voor het in de handel brengen mogelijk moet zijn,                          krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) met het argu-
         wanneer het in de invoerende lidstaat als geneesmid-                       ment, dat zij of de voor levensmiddelen bevoegde
         del wordt beschouwd, doch verlening van een han-                           autoriteit, echter niet de voor geneesmiddelen be-
         delsvergunning verenigbaar is met de eisen van ge-                         voegde autoriteit, tegenwerpt dat, aangezien het vol-
         zondheidsbescherming, ook voor het onderhavige                             gens de Duitse kwalificatie een geneesmiddel betreft,
         product en blijft het Hof, het latere gemeenschaps-                        een algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar
         recht in aanmerking genomen bij zijn standpunt?                            analogie) niet mogelijk is omdat
    IV. a)    Voorzover het begrip „risico voor de gezond-                          a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling
              heid” bedoeld in vraag II of III of in verband met                          van een algemeen besluit krachtens § 47 a
              andere desbetreffende bepalingen van gemeen-                                LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,
              schapsrecht, zoals de artikelen 28 en 30 EG,
              relevant is: Dient van het zogenoemde Upper-                          b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt
              Safe-Level te worden uitgegaan of kan daarvan
              worden afgeweken, bijvoorbeeld omdat de be-                     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
              trokken stoffen ook reeds met de voeding wor-                         beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan
              den ingenomen en/ofomdat mogelijk — althans                           met vragen over de kwalificatie van producten,
              bij langdurige inname — met verschillende                             natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-
              groepen consumenten en hun uiteenlopende                              sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor
              mate van gevoeligheid rekening moet worden                            voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale
              gehouden? Hoe dient het begrip „referentie-in-                        rechter gebonden aan eventuele door deze instantie
              names aan vitaminen en mineralen voor de be-                          verstrekte inlichtingen?
              volking” alsbedoeld in artikel 5 van de voedings-
              supplementenrichtlijn te worden gedefinieerd?
         b)   Is een, naar nationaal recht door de rechter
              slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-
              heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de
              — individuele — vaststelling van het Upper-               Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
              Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de —              Nordrhein-Westfalen van 8 juli 2003 om een prejudiciële
              individuele — afwijkingen ervan in strijd met             beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-
              het gemeenschapsrecht?                                    bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-
                                                                        ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-
    V.   a)   Is het voor het vrij verhandelen in Duitsland van         ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter
              een product dat ten minste in een andere lidstaat         des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
              als levensmiddel mag worden verhandeld, van                         gericht für das Land Nordrhein-Westfalen
              betekenis wanneer in Duitsland „geen voedings-
              behoefte” voor het product bestaat?                                                (Zaak C-318/03)
         b)   Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-                                      (2003/C 275/44)
              lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar
              nationaal recht in dit opzicht beschikt, die door
              de rechter slechts beperkt is te toetsen in over-
              eenstemming met het gemeenschapsrecht?                    Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
                                                                        heeft bij beschikking van 8 juli 2003, ingekomen ter griffie
    VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking              van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen
         tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-               Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
         woordt en er in het onderhavige geval geen onver-              door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,
         enigbaarheid met de eisen van gezondheids-                     Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de
         bescherming is: hoe kan het recht op een vergunning            Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
         voor het in de handel brengen van het product gel-             gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie
         dend worden gemaakt? Kan het aangevraagde al-                  van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
         gemeen besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder                le beslissing over de navolgende vragen:


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 maart 1998 in zaak T-175/94 (92): International Procurement Services NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten)

text:
C 166/14             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           te Bereldange (Luxemburg), aanvankelijk vertegenwoor-
                (Derde Kamer Ð uitgebreid)                         digd door A. Levy, advocaat te Parijs, en vervolgens door
                                                                   J. N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
                     van 31 maart 1998                             bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.aÁ.r.l., Rue
in zaak T-129/96: Preussag Stahl AG tegen Commissie                de Cessange 30, tegen Hof van Justitie van de Europese
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     Gemeenschappen (gemachtigden: T. Millett en A. May),
                                                                   betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
(Staatssteun aan ijzer- en staalindustrie Ð Kennisgeving
                                                                   van het Hof van Justitie van 11 juli 1996 houdende schor-
van steunvoornemen Ð Einde van geldigheidsduur van
                                                                   sing van de procedure van voorziening in een van de drie
relevante bepalingen van EGKS-Steuncode Ð Uitvoering
                                                                   bij kennisgeving van vacature CJ 91/95 vacant verklaarde
van steunvoornemen Ð Beschikking tot vaststelling van
                                                                   ambten, zoals bevestigd bij het besluit van 10 december
onverenigbaarheid van steun en tot gelasting van terugbe-
                                                                   1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing van de door ver-
           taling ervan Ð Gewettigd vertrouwen)
                                                                   zoekster tegen het eerste besluit ingediende klacht, alsmede
                        (98/C 166/36)                              tot vernietiging van een gesteld parallel dossier en tot beta-
                                                                   ling van 1 000 000 BFR ter vergoeding van de geleden
                      (Procestaal: Duits)                          morele schade, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
                                                                   gesteld als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D.
In zaak T-129/96, Preussag Stahl AG, gevestigd te Salzgit-         Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 2 april
ter (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Sedemund,                1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
advocaat te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxem-          volgt:
burg bij A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, onder-
steund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: E.
                                                                   1. Verwerpt het beroep.
Röder, B. Kloke, H. Wissel en O. Axster), tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D.
Triantafyllou en P. Nemitz), betreffende een verzoek tot           2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
nietigverklaring van Beschikking 96/544/EGKS van de                     gen.
Commissie van 29 mei 1996 betreffende staatssteun aan
Walzwerk Ilsenburg GmbH (PB L 233 van 14.9.1996,                   (1) PB C 181 van 14.6.1997.
blz. 24), heeft het Gerecht (Derde Kamer Ð uitgebreid),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt, K.
Lenaerts, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.
Mair, administrateur, op 31 maart 1998 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Verwerpt het beroep.                                                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen                                van 24 maart 1998
     alsmede de kosten van de Commissie.
                                                                   in zaak T-175/94 (92): International Procurement Services
3. Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen             NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     kosten zal dragen.                                                                        pen (1)
                                                                                (Begroting van kosten)
(1) PB C 318 van 26.10.1996.
                                                                                (98/C 166/38)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                   In zaak T-175/94 (92), International Procurement Services
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   NV, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door P. De
                       van 2 april 1998                            Troyer, advocaat te Oudenaarde, en L. Lorang, advocaat
in zaak T-86/97: R. Apostolidis tegen Hof van Justitie van         te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
              de Europese Gemeenschappen (1)                       ten kantore van laatstgenoemde, Rue Heine 6, tegen Com-
                                                                   missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E.
(Ambtenaren Ð Schorsing van bevorderingsprocedure Ð
                                                                   Lasnet), betreffende een verzoek tot begroting van de kos-
                       Tuchtprocedure)
                                                                   ten, ingediend na het arrest van het Gerecht van 11 juli
                        (98/C 166/37)                              1996, International Procurement Services/Commissie,
                                                                   T-175/94, Jurispr. blz. II-729, heeft het Gerecht (Vijfde
                      (Procestaal: Frans)                          Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, president, R. Gar-
                                                                   cía-Valdecasas en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
In zaak T-86/97, R. Apostolidis, ambtenaar van het Hof             24 maart 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende               tum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 30.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 166/15
Het totale bedrag van de door International Procurement            Door de duidelijke ondoeltreffendheid en ontoereikend-
Services NV aan de Commissie te vergoeden kosten wordt             heid van de getroffen maatregelen heeft de Gemeenschap
bepaald op 50 000 FF.                                              de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling,
                                                                   bescherming van het gewettigd vertrouwen, rechtszeker-
(1) PB C 174 van 25.6.1994.                                        heid, evenredigheid en non-discriminatie geschonden.
                                                                   Volgens verzoekster moet men de situatie in Portugal vol-
                                                                   ledig miskennen om maatregelen te treffen die daarmee
                                                                   volledig in tegenspraak zijn. Door geen rekening te houden
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door H. Fernanda             met de bijzondere situatie van de Portugese douane-expe-
dos Santos Morais Antas tegen Raad van de Europese                 diteurs, krijgen deze niet dezelfde vergoeding voor hun
   Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen                schade als de douane-expediteurs in de noordelijke landen
                                                                   van Europa, met een soepeler regeling. Door de geheel
                       (Zaak T-316/97)                             andere omstandigheden waaronder deze laatsten hun
                        (98/C 166/39)                              werkzaamheid uitoefenen, hebben zij volledig toegang
                                                                   gehad tot bepaalde acties, waardoor zij een concurrentie-
                                                                   voordeel op de markt hebben kunnen behalen dank zij de
                    (Procestaal: Portugees)                        communautaire fondsen die ter beschikking stonden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld             Door van verzoekster de instandhouding van haar
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                beroepsorganisatie te verlangen met het oog op de uitoefe-
Europese Gemeenschappen door H. Fernanda dos Santos                ning van haar werkzaamheden tot 31 december 1992,
Morais Antas, woonachtig te Villa Nova de Gaia, verte-             heeft de Gemeenschap haar belet die organisatie tijdig te
genwoordigd door C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T.            ontmantelen of te converteren gelet op de realiteit van de
Fonseca en R. GuimaraÄes Lopes, advocaten te Porto.                gemeenschappelijke markt en heeft zij tevens bij haar de
                                                                   hoop ¹in stand gehoudenº dat die weinig glorieuze inspan-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                ning zou worden ¹beloondº.
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
     te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk           Concludeert betoogt verzoekster, dat ofschoon niet kan
     aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de          worden ontkend dat de Europese Akte voor de Gemeen-
     niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en            schap van hoger belang is, zulks niet rechtvaardigt dat de
     aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoek-           erkende douane-expediteurs, waaronder verzoekster,
     ster werkzaam is;                                             abnormale en bijzondere schade wordt berokkend zonder
                                                                   dat afdoende overgangs- en aanpassingsmaatregelen wor-
                                                                   den getroffen.
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
     tot betaling van 3 126 768 ESC ter vergoeding van de
     in de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
     met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
     dige en daadwerkelijke betaling;
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                   Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door D. Manuel
                                                                   de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
Middelen en voornaamste argumenten                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              (Zaken T-317/97 tot en met T-508/97)
Op 31 december 1992 en daarna was verzoekster in dienst
van een douane-expediteur in het douanedistrict Porto. Zij                                (98/C 166/40)
stelt abnormale, bijzondere en rechtstreekse schade in de
uitoefening van haar beroepsactiviteit te hebben geleden
door de geleidelijke verwezenlijking van de interne markt
                                                                                (Procestaal: Portugees)
overeenkomstig de Europese Akte. Dienaangaande betoogt
verzoekster, dat de door haar gestelde schade niet uit de
Europese Akte als zodanig voortvloeit, maar uit de
omstandigheid dat de communautaire instellingen niet               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
hebben voldaan aan de ingevolge de toepassing van de               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
Europese Akte op hen rustende verplichting tot handelen,           tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
met name door compenserende en voorlopige maatregelen              Europese Gemeenschappen door D. Manuel de Abreu en
te treffen teneinde het beroep van officieÈle douane-expedi-       anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
teur aan te passen aan de nieuwe situatie in de Gemeen-            C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
schap.                                                             maraÄes Lopes, advocaten te Porto.


title: Zaak C-381/02: Verzoek van het Cour d'appel de Caen, Verenigde kamers, van 17 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Association Comité économique régional agricole fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL) en François Faou en GAEC van Kerlidou

text:
7.12.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 305/17
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en          légumes de Bretagne (CERAFEL) en François Faou en GAEC
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die                 van Kerlidou, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met               schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,         navolgende vraag: Derhalve moet aan het Hof van Justitie de
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder             volgende prejudiciële vraag worden gesteld:
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                     „Kan een lidstaat zonder het non-discriminatiebeginsel te
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen          schenden artikel 15ter, leden 1 en 8, van verordening nr. 1035/
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige          72 van de Raad van 18 mei 1972 (1) toepassen door bepaalde
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats aan de        regels voor de productie en commercialisatie verplicht te
Via Granciaria te Castelliri gedeponeerde afvalstoffen plaats-       stellen voor telers die zijn gevestigd in het gebied van een
vindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en                Comité économique en die niet daarbij zijn aangesloten, en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die                 door hen te verplichten tot betaling van alle of een deel van de
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben. Derhalve is         bijdragen die door de aangesloten telers worden betaald,
                                                                     ongeacht of die niet-aangesloten telers deelnemen aan een bij
zij de krachtens artikel 4 van de richtlijn op haar rustende
verplichtingen niet nagekomen.                                       wet gereglementeerde vorm van productie die, zoals de
                                                                     biologische, de actie van het Comité économique voor hen
                                                                     irrelevant maakt, of slechts occasioneel en marginaal relevant?”
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of         (1 ) Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972,
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of             houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg         sector groenten en fruit (PB L 118 van 20.5.1972, blz. 1).
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de               Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Commissie
stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afvalstoffen      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een                                           bliek
onderneming die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn
bedoelde handelingen verricht. Derhalve is zij de krachtens
artikel 8 van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet                                (Zaak C-383/02)
nagekomen.
                                                                                (2002/C 305/32)
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 24 oktober 2002 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                     genwoordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als
                                                                     gemachtigden.
Verzoek van het Cour d’appel de Caen, Verenigde kamers,
van 17 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Association Comité économique régional                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
agricole fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL) en
             François Faou en GAEC van Kerlidou
                                                                     1.     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen
                         (Zaak C-381/02)                                    dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de
                                                                            stortplaats te Rodano (Milaan) gedeponeerde afvalstoffen
                         (2002/C 305/31)                                    plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de
                                                                            mens en zonder dat procédés of methoden worden
                                                                            aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen
                                                                            hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen
Het Cour d’appel de Caen, Verenigde kamers, heeft bij                       om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
beschikking van 17 oktober 2002, ingekomen ter griffie van                  stortplaats te Rodano (Milaan) gedeponeerde afvalstoffen
het Hof van Justitie op 23 oktober 2002, in het geding tussen               deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of
Association Comité économique régional agricole fruits et                   een onderneming die de in bijlage II A of II B bij de


title: Zaak T-323/05: Beroep ingesteld op 24 augustus 2005 — Coffee Store/BHIM

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/26

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2005 — Coffee Store/BHIM
   (Zaak T-323/05)
   (2005/C 281/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij(en): The Coffee Store GmbH (Mannheim, Duitsland) [vertegenwoordiger(s): M. Buddeberg, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 15 juni 2005 in zaak R 855/2004-2 te vernietigen;

               —

               het onder nr. 3 346 228 aangevraagde gemeenschapsmerk THE COFFEE STORE in te schrijven;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „THE COFFEE STORE” voor waren en diensten van de klassen 30, 32, 41 en 43

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor waren en diensten van de klassen 30, 32 en 43

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: het aangevraagde merk kan niet worden beschouwd als een teken met uitsluitend beschrijvend karakter in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad. Evenmin mist het aangevraagde merk elk onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad.


title: Zaak T-34/02: Beroep, op 20 februari 2002 ingesteld door EURL Le Levant 001 e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 109/57
Beroep, op 20 februari 2002 ingesteld door EURL Le                      aanmerking te komen voor een belastingverlichting. Voorts
Levant 001 e.a. tegen Commissie van de Europese Ge-                     heeft de Commissie richtlijn 90/684/EEG van de Raad betref-
                         meenschappen                                   fende steunverlening aan de scheepsbouw geschonden. Ar-
                                                                        tikel 4, lid 7, van deze richtlijn kan geen toepassing vinden op
                                                                        scheepswerven of scheepsexploitanten en in geen geval op
                          (Zaak T-34/02)
                                                                        particuliere investeerders.
                        (2002/C 109/109)
                                                                        Verzoekers beroepen zich ook op schending van het vertrou-
                         (Procestaal: Frans)                            wensbeginsel, het beginsel van rechtszekerheid en de motive-
                                                                        ringsplicht. Door terugvordering van de gestelde steun te
                                                                        gelasten in strijd met deze algemene rechtsbeginselen, heeft de
                                                                        Commissie bovendien artikel 14 van verordening
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               nr. 659/1999 (2) van de Raad geschonden.
schappen is op 20 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door EURL Le
Levant 001 e.a., vertegenwoordigd door P. Kirch, advocaat,              De bestreden beschikking berust voorts op kennelijk onjuiste
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                beoordelingen en inhoudelijke onjuistheden.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                      Ten slotte beroepen verzoekers zich op schending van ar-
                                                                        tikel 153, lid 2, EG, doordat de Commissie geen rekening
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van           houdt met de belangen van verzoekers, die consumenten van
      25 juli 2001 betreffende door Frankrijk toegekende                financiële diensten zijn. Ook heeft de Commissie artikel 2 van
      staatssteun in de vorm van ontwikkelingshulp ten behoe-           verordening nr. 69/2001 (3) geschonden door in casu niet de
      ve van het passagiersschip „Le Levant” dat gebouwd is             de minimis-regel toe te passen.
      door Alstom Leroux Naval en in Saint-Pierre-et-Miquelon
      wordt geëxploiteerd (Staatssteun C 74/1999 — Frankrijk),
      bekendgemaakt PB L 327 van 12 december 2001, blz. 37;             (1) Loi de finance rectificative nr. 86-824 van 11 juli 1986, JORF van
                                                                             12 juli 1986, blz. 8688.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                           (2) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
                                                                             tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
                                                                             artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.03.1999,
                                                                             blz. 1-9).
Middelen en voornaamste argumenten                                      (3) Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari
                                                                             2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het
                                                                             EG-Verdrag op de minimis-steun (PB L 10 van 13.01.2001,
                                                                             blz. 30-32).
Verzoekers zijn eenpersoonsvennootschappen met beperkte
aansprakelijkheid en de particulieren die deze vennootschap-
pen hebben opgericht. Deze personen hebben via een eenper-
soonsvennootschap met beperkte aansprakelijkheid in het
schip „Le Levant” geïnvesteerd. Krachtens de zogenoemde
Franse wet „Pons” (1) konden zij de investering van hun
belastbaar inkomen aftrekken. Verzoekers komen op tegen de
beschikking van de Commissie waarbij die vennootschappen
in het kader van de bouw van het schip „Le Levant” als                  Beroep, op 13 februari 2002 ingesteld door ALITALIA
ontvangers van staatssteun zijn aangemerkt.                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Volgens verzoekers heeft de Commissie de grenzen van haar                                           (Zaak T-35/02)
bevoegdheden overschreden door een beschikking te geven
waarbij een lidstaat wordt gelast, staatssteun terug te vorderen
van particulieren en niet bij ondernemingen in de zin van het                                      (2002/C 109/110)
gemeenschapsrecht.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Verzoekers menen dat de Commissie voorts hun recht van
verweer en hun recht te worden gehoord heeft geschonden,
door hun niet de gelegenheid te bieden vóór de vaststelling
van de beschikking hun opmerkingen kenbaar te maken.                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 13 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alitalia,
Verzoekers betwisten, ondernemingen in de zin van artikel 87,           vertegenwoordigd door Guido Alpa, Mario Siragusa, Gian
lid 1, EG te zijn. Zij zijn slechts particuliere investeerders, die     Michele Roberti, Giuseppe Scassellati en Francesca Maria
een financiële belegging hebben gedaan enkel om in                      Moretti, advocaten.


title: Zaak C-180/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 9 april 2010 — Jarosław Słaby/Minister Finansów

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 9 april 2010 — Jarosław Słaby/Minister Finansów
   (Zaak C-180/10)
   2010/C 179/28
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jarosław Słaby

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Prejudiciële vraag

   Is een natuurlijke persoon die op een terrein een landbouwactiviteit heeft verricht en later, wegens een wijziging van het bestemmingsplan om redenen buiten zijn wil, deze activiteit heeft gestaakt, het onroerend goed heeft geherkwalificeerd als privé-vermogen, dit heeft opgedeeld in kleinere delen (terreinen bestemd voor de bouw van vakantiehuizen), en die is begonnen met de verkoop ervan, uit dien hoofde een btw-plichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) en artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2), die tot afdracht van btw op grond van een handelsactiviteit gehouden is?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-287/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2007 — cApStAn/Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2007 — cApStAn/Commissie
   (Zaak T-287/07) (1)

   (2007/C 315/84)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007.


title: Verzoek van de Pretura di Pordenone van 18 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T. Morellato en USL nr. 11 te Pordenone (Zaak C-358/95)

text:
20 . 1 . 96          INL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 16/7
Verzoek van de Pretura di Pordenone van 18 oktober 1995                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           T. Morellato en USL nr. 11 te Pordenone                     1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft
                        ( Zaak C-358/95 )                                   voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
                                                                            krachtens de artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag,
                            ( 96/C 16/ 13                                   door niet binnen de voorgeschreven termijn de wette
                                                                            lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en
De Pretura di Pordenone heeft bij beschikking van 18 ok                    in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
tober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              aan Richtlijn 91/371/EEG van de Raad van 20 juni 1991
21 november 1995 , in het geding tussen T. Morellato en                     inzake de toepassing van de Overeenkomst tussen de
USL nr. 11 te Pordenone, het Hof van Justitie van de                        Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        Bondsstaat betreffende het directe verzekeringsbedrijf,
beslissing over de navolgende vragen:                                       met uitzondering van de levensverzekeringsbranche (-1 ),
                                                                            of subsidiair, door de Commissie niet tijdig van die
— Moeten de artikelen 30 en 36 van het EEG-Verdrag                          bepalingen in kennis te stellen;
     aldus worden uitgelegd, dat daarmee onverenigbaar is de
     Italiaanse wettelijke regeling inzake de verwerking van           2 , verweerder in de kosten te verwijzen.
     en de handel in granen, meel, brood en deegwaren (wet
     nr. 580 van 4 juli 1967 ), voor zover deze regeling de            Middelen en voornaamste argumenten
     handel in diepgevroren volkorenbrood verbiedt, wan
     neer :                                                            Ingevolge het verbindende karakter van de artikelen 189,
                                                                       derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn de
     — het vochtgehalte hoger is dan ingevolge artikel 16 is           Lid-Staten gehouden, vóór het verstrijken van de daartoe
         toegelaten,                                                   gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig zijn om
                                                                       aan de tot hen gerichte richtlijnen te voldoen . Bedoelde
     — het gehalte aan korrels lager is dan ingevolge de               termijn is reeds op 4 juli 1993 verstreken, zonder dat Spanje
          bepalingen van artikel 16 in samenhang met arti             de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld .
          kel 7, derde alinea, is bepaald,
                                                                       (M PB nr. L 205 van 27 . 7. 1991 , blz . 48 .
     — een niet-toegelaten ingrediënt, namelijk zemelen, is
          toegevoegd;
     moeten deze wettelijke bepalingen dus worden
     beschouwd als kwantitatieve invoerbeperkingen of
     maatregelen van gelijke werking in de zin van arti               Beroep, op 23 november 1995 ingesteld door Commissie
     kel 30 ?                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
— Zo ja, kan de Italiaanse Staat zich ter bescherming van de                                   ( Zaak C-361/95 )
     volksgezondheid in casu op goede gronden beroepen op                                         ( 96/C 16/15 )
     de uitzonderingen waarin artikel 36 van het EEG
     Verdrag voorziet ?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 23 november 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
— Dient de Italiaanse rechter de Italiaanse wettelijke
                                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     regeling buiten toepassing te laten ?                             vertegenwoordigd door D. Gouloussis en B. Vilâ Costa, als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
— Dient het in de Franse Republiek geproduceerd brood                  bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     zoals hierboven beschreven in Italië tot het vrije verkeer
     te worden toegelaten ?
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                        1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft
                                                                             voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
                                                                             krachtens de artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag,
 Beroep, op 23 november 1995 ingesteld door Commissie                        door niet binnen de voorgeschreven termijn de wette
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                             lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en
                                 Spanje                                      in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
                         ( Zaak C-360/95 )                                   aan Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992
                                                                             tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                             ( 96/C 16/14 )                                  bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf,
                                                                             met uitzondering van de levensverzekeringsbranche en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en
 op 23 november 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                       88/357/EEG ( derde richtlijn schadeverzekering) ( 1 ), of
 Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       subsidiair, door de Commissie niet tijdig van die
 vertegenwoordigd door D. Gouloussis en B. Vilâ Costa, als                   bepalingen in kennis te stellen;
 gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
 bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                     2 , verweerder in de kosten te verwijzen.