title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2003 in zaak T-133/02: Pravir Kumar Chawdhry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Tĳdelĳk functionaris — Ambt bezoldigd uit kredieten bestemd voor onderzoek — Indeling in rang)

text:
20.3.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 71/25
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Nancy (Frankrijk), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                      van 17 december 2003                              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall
                                                                        en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep tot nietig-
in zaak T-133/02: Pravir Kumar Chawdhry tegen Commis-                   verklaring van het besluit van de Commissie houdende afwij-
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)                        zing van het verzoek om herindeling van verzoeker in de
                                                                        hoogste rang van de loopbaan waarin hij is aangeworven, heeft
                                                                        het Gerecht (H. Legal, alleensprekend rechter) op 10 december
(Tijdelijk functionaris — Ambt bezoldigd uit kredieten                  2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
         bestemd voor onderzoek — Indeling in rang)
                           (2004/C 71/44)                               1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 27 juli 2001
                                                                              houdende afwijzing van het verzoek om herindeling van
                          (Procestaal: Frans)                                 verzoeker in de hoogste rang van de loopbaan waarin hij is
                                                                              aangeworven.
                                                                        2)    Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
In zaak T-133/02, Pravir Kumar Chawdhry, tijdelijk functiona-
ris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Sangiano (Italië), vertegenwoordigd door G. Van-             (1) PB C 219 van 14 september 2002.
dersanden en L. Levi, advocaten, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: J. Currall en V. Joris), betreffende,
enerzijds, een vordering tot nietigverklaring van het besluit
van de Commissie houdende indeling van verzoeker in de
rang A 6, salaristrap 3, en anderzijds, een vordering tot
schadevergoeding, heeft het Gerecht (J. Pirrung, alleensprekend
rechter); griffier: J. Plingers, administrateur, op 17 december
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                                van 3 december 2003
2)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede eenvierde
      van de kosten van verzoeker zal dragen.                           in zaak T-305/02: Nestlé Waters France tegen Bureau
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
3)    Verstaat dat verzoeker drievierde van zijn eigen kosten zal                    tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
      dragen.
                                                                        (Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm
(1) PB C 156 van 29 juni 2002.
                                                                        van fles — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend
                                                                        vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b), van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94)
                                                                                (2004/C 71/46)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Frans)
                      van 10 december 2003
in zaak T-173/02: Pierre Tomarchio tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                           In zaak T-305/02, Nestlé Waters France, gevestigd te Issy-
                                                                        les-Moulineaux (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Cléry,
(Ambtenaren — Indeling in rang —Afwijzing van verzoek                   advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
tot herindeling ingediend krachtens artikel 31, lid 1, van              markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                              Statuut)                                  den: A. Rassat en O. Waelbroeck), betreffende een verzoek tot
                                                                        vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep
                           (2004/C 71/45)                               van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                        (merken, tekeningen en modellen) van 12 juli 2002 (zaak
                                                                        R 719/2000-4), waarbij de inschrijving van een driedimensio-
                          (Procestaal: Frans)
                                                                        naal merk bestaande in de vorm van een doorzichtige fles is
                                                                        geweigerd, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
                                                                        volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras,
In zaak T-173/02, Pierre Tomarchio, voormalig ambtenaar van             rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 3 december
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-110/15: Beroep ingesteld op 29 juli 2015 — ZZ/Commissie

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/36

         Beroep ingesteld op 29 juli 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-110/15)
   (2015/C 328/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het voorstel voor de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut, en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een voorlopig bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de geleden schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 15 juli 2011 onwettig verklaren;

               —

               het besluit van 10 maart 2015 om de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding heeft verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 15 juli 2011, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de Europese Commissie veroordelen tot betaling van een voorlopig bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de geleden schade;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-375/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 augustus 2007 — Staatssecretaris van Financiën tegen Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 augustus 2007 — Staatssecretaris van Financiën tegen Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV
   (Zaak C-375/07)
   (2007/C 269/45)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Verweerster: Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV
   Prejudiciële vragen

               1.

               Vallen vellen als omschreven in de bijlage bij verordening (EG) nr. 1196/97 van de Commissie van 27 juni 1997 […] (1), onder post 1905 van de gecombineerde nomenclatuur indien het betreft vellen, vervaardigd van rijstmeel, zout en water, die gedroogd zijn doch geen warmtebehandeling hebben ondergaan?

               2.

               Is, gelet op het antwoord op de vorige vraag, de zo-even genoemde verordening geldig?

               3.

               Moet artikel 871 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van de Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek [CDW] (2), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1677/98 van de Commissie van 29 juli 1998 (3), aldus worden uitgelegd dat, indien ingevolge artikel 871, lid 1, voornoemd, op de douaneautoriteit de verplichting zou rusten om een geval voor te leggen aan de Commissie, alvorens te kunnen besluiten tot het afzien van een boeking achteraf in dat geval, de nationale rechter die oordeelt over een beroep van de belastingschuldige tegen het besluit van de douaneautoriteit om (wel) over te gaan tot boeking achteraf, niet de macht heeft de boeking achteraf te vernietigen op grond van zijn bevinding dat is voldaan aan de in artikel 220, lid 2, onder b, bedoelde voorwaarden voor het achterwege (moeten) laten van de boeking achteraf, welke bevinding niet wordt ondersteund door de Commissie?

               4.

               Indien het antwoord op vraag 3 luidt dat de omstandigheid dat aan de Commissie enige beslissingsbevoegdheid is toegekend op het gebied van de navordering van douanerechten, geen beperking meebrengt van de bevoegdheid van de nationale rechter die heeft te oordelen over een beroep inzake navordering van douanerechten, houdt dan het gemeenschapsrecht een andere voorziening in die een uniforme toepassing van het gemeenschapsrecht waarborgt bij het in een concreet geval uiteenlopen van beoordelingen door de Commissie en door de nationale rechter naar de criteria die in het kader van artikel 220 van het CDW (4) worden gehanteerd om uit te maken of een vergissing van de douaneautoriteit door een belastingschuldige kan worden ontdekt?

      (1)  Verordening houdende indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, PB L 170, blz. 13.

      (2)  PB L 253, blz. 1.

      (3)  PB L 212, blz. 18.

      (4)  PB L 302, blz. 1.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 maart 1995 in zaak T-2/93, Société anonyme à participation ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Vaststelling van de kosten)

text:
3 . 6 . 95              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 137/21
staalmatten, PB 1989 , L 260, blz . 1 ), heeft het Gerecht                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT
( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,                                    VAN EERSTE AANLEG
kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia                                        van 8 maart 1995
Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier: H. Jung,
griffier, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het               in zaak T-2/93 , Société anonyme à participation ouvrière
dictum luidt als volgt:                                                Compagnie nationale Air France tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( ! )
1 . Verwerpt het beroep.                                                        (Mededinging — Vaststelling van de kosten)
                                                                                ( 95/C 137/52 )
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (Procestaai: Frans)
(•) PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .
                                                                       In zaak T-2/93 , Société anonyme a participation ouvrière
                                                                       Compagnie nationale Air France gevestigd te Parijs, verte
                                                                       genwoordigd door E. Marissens , advocaat te Brussel,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                       L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, tegen
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                       den : F.E. Gonzalez Di'az en G. de Bergues ), ondersteund
                         van 27 april 1995                             door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
in zaak T-443/93 : Casillo Grani snc tegen Commissie van de            Ierland , (gemachtigden : J.D. Colahan en C. Vajda ) domicilie
                  Europese Gemeenschappen f 1 )                        gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het
 (Staatssteun — Verzoekende partij failliet verklaard —                Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14 , TAT SA,
         Procesbelang — Afdoening zonder beslissing)                   gevestigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A.
                                                                       Winckler, advocaat te Parijs, en R. Subiotto, Solicitor,
                            ( 95/C 137/51 )                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                       Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Cöte d'Eich 15 , en
                       (Procestaai: Italiaans)                         British Ariways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd
                                                                       Koninkrijk ), vertegenwoordigd door W. Allen en J.E. Flynn,
 In zaak T-443/93 , Casillo Grani snc, vennootschap naar               Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
 Italiaans recht, gevestigd te San Giuseppe Vesuviano ( Italië ),       kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
 vertegenwoordigd door M. Siragusa , M. D'Albora en                     Goethe 11 , betreffende een verzoek om vaststelling van de
 G.Scassellati-Sforzolini, respectievelijk advocaten te Rome,           door verzoekster aan interventiënte TAT SA te vergoeden
 Napels en Bologna , domicilie gekozen hebbende te Luxem               kosten naar aanleiding van het arrest van het Gerecht van
 burg bij E. Arendt, advocaat aldaar , Rue Mathias Hardt                19 mei 1994 in zaak T-2/93 , Air France, Jurispr . 1994,
 8— 10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  blz. 11-323 , heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid ),
 (gemachtigden : M. Nolin, D. Calleja y Crespo en R. Lyal ),            samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident,
 ondersteund door Italgrani SpA, vennootschap naar Ita                 D.P.M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en A. Kaloge
 liaans recht, gevestigd te Napels ( Italië ), vertegenwoordigd         ropoulos , rechters; griffier: H. Jung, op 8 maart 1995 een
 door A. Pappalardo, advocaat te Trapani, L. Sico en F.                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 Casucci, advocaten te Napels, M. Annesi en M. Merola,                  Het totale bedrag van de door verzoekster aan interveniënte
 advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem                TAT te vergoeden kosten wordt gesteld op 220 000 FF.
 burg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar, Rue
 Albert Ier 51 , betreffende een beroep tot nietigverklaring            (') PB nr . C 45 van 17 . 2 . 1993 .
 van Beschikking 91 /474/EEG van de Commissie van 16 au
 gustus 1991 inzake de steun van de Italiaanse regering aan
 Italgrani SpA voor de vestiging van agro-industriële bedrij
 ven in de Mezzogiorno ( PB 1991 , L 254, blz . 14 ), heeft het
  Gerecht (Tweede kamer — uitgebreide kamer ), samenge                             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
  steld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, D.P.M.                     VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,                                   van 24 februari 1995
  rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op          in zaak T-2/95 R, Industrie des poudres sphériques tegen
  27 april 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                               Raad van de Europese Unie
  als volgt:
                                                                                ( 95/C 137/53 )
  1 . Verstaat dat zaak T-443/93 wordt doorgehaald in het
                                                                                (Procestaai: Frans)
       register van het Gerecht.
  2 . Verwijst verzoekster in de kosten van de procedure,               In zaak T-2/95 R, Industrie des poudres sphériques,
                                                                        gevestigd te Annemasse ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door
       daaronder begrepen die van interveniënte.
                                                                        C. Momège, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, Avenue Guil
  (') PB nr . C 47 van 21 . 2 . 1992 .                                  laume 62, advocaat aldaar, tegen Raad van de Europese
                                                                        Unie (gemachtigden : R. Torrent, J. Monteiro en P. Bentley ),
                                                                        betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer


title: Zaak T-203/02: Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door The Sunrider Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 233/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.9.2002
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het besluit van de Commissie van 25 februari 2002 nietig          —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      te verklaren, waarbij hem de sanctie bedoeld in artikel 86,            27 juli 2001 houdende weigering om hem overeenkom-
      lid 2, sub f, van het Statuut is opgelegd, namelijk ontslag            stig artikel 31, lid 2, Ambtenarenstatuut in de hoogste
      zonder intrekking van het recht op pensioen;                           rang van de loopbaan in te delen;
—     alle aanverwante en/of daaropvolgende besluiten nietig te         —    voor zoveel nodig, nietig te verklaren het uitdrukkelijke
      verklaren;                                                             besluit van de Rekenkamer van 26 februari 2002 houden-
                                                                             de afwijzing van zijn op grond van artikel 90, lid 2,
—     de Commissie te veroordelen hem een bedrag van                         Ambtenarenstatuut ingediende klacht;
      12 500 euro bij wege van immateriële schadevergoeding
      te betalen:                                                       —    de Rekenkamer te verwijzen in alle kosten van het geding.
—     de Commissie in de volledige kosten van het geding te
      veroordelen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker, voormalig ambtenaar bij de Commissie en bij de
                                                                        Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, komt op
Verzoeker is door het Hof van Beroep te Brussel schuldig                tegen de weigering van het TABG om hem bij zijn aanwerving
bevonden aan verschillende strafbare feiten. Het Hof van                in de rang B 5, salaristrap 3, uit de lijst van geschikte
Beroep heeft haar uitspraak echter voorwaardelijk opgeschort            kandidaten van vergelijkend onderzoek COM/B/340 in de
voor de duur van vijf jaar, teneinde de maatschappelijke                hoogste rang van zijn loopbaan in delen.
neergang van verzoeker te voorkomen.
                                                                        Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
Gelet op de ernst van de feiten heeft de Commissie verzoeker
vervolgens de disciplinaire sanctie opgelegd van ontslag zonder         —    materiële fouten en kennelijk verkeerde beoordelingen
intrekking van het recht op pensioen.                                        met betrekking tot zijn diploma’s, de duur en de relevantie
                                                                             van zijn beroepservaring voor het te begeven ambt en het
                                                                             niveau van zijn bezoldiging in zijn achtereenvolgende
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op een                    betrekkingen;
motiveringsgebrek en op schending van de rechten van
verweer. Voorts stelt hij dat de disciplinaire sanctie onevenredig
                                                                        —    niet-nakoming van de motiveringsplicht.
is in verhouding tot de ernst van de gevolgen voor de instelling
en zijn aantal dienstjaren. Tot slot beroept verzoeker zich op
schending van artikel 7 van bijlage IX bij het Statuut.
                                                                        Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door The Sunrider
                                                                        Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
Beroep, op 28 juni 2002 ingesteld door Pierre Tomarchio                    de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-203/02)
                         (Zaak T-201/02)
                                                                                (2002/C 233/49)
                         (2002/C 233/48)
                         (Procestaal: Frans)                                                    (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 juni 2002 beroep tegen Rekenkamer van de              schappen is op 2 juli 2002 beroep ingesteld tegen het
Europese Gemeenschappen ingesteld door Pierre Tomarchio,                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
wonende te Nancy (Frankrijk), vertegenwoordigd door                     tekeningen en modellen) door The Sunrider Corporation,
N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               vertegenwoordigd door A. Kockläuner van Meissner, Bolte &
burg.                                                                   Partner, te München (Duitsland).
 ---pagebreak--- 28.9.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 233/27
Andere partij voor de kamer van beroep: Juan Espadafor Caba,         Middelen:                       —      schending van artikel 43 van
te Granada (Spanje).                                                                                verordening nr. 40/94 ( 1) bij
                                                                                gebreke van voldoende be-
                                                                                wijs van normaal gebruik
                                                                                van het oppositiemerk;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                —      schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                                                                                nr. 40/94, aangezien er geen
      beroep van 8 april 2002 in zaak R 1046/2000-1;
                                                                                verwarringsgevaar bestaat
                                                                                met betrekking tot bepaalde
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                                                                 waren.
                                                                     (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-        verzoekster
meenschapsmerk:
Betrokken        gemeen-     woordmerk „VITAFRUIT” voor
schapsmerk:                  bepaalde waren van de klassen 5,
                             29 en 32 (ondermeer bieren,
                             minerale en gazeuse wateren en          Beroep, op 10 juli 2002 ingesteld door Commune de
                             andere alcoholvrije dranken,            Champagne e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
                             vruchten- en groentedranken,                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
                             vruchtensappen; siropen en an-
                             dere preparaten voor de bereiding
                             van dranken; kruiden- en
                             vitaminedranken)                                                 (Zaak T-212/02)
Houder van het oppo-         Juan Espadafor Caba                                               (2002/C 233/50)
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                                (Procestaal: Frans)
Oppositiemerk of -te-        nationaal merk „VITAFRUT” voor
ken:                         waren van de klassen 30 en 32
                             (ondermeer alcoholvrije en niet-
                             therapeutische koolzuurhouden-
                             de dranken, ongegiste vruchten-
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                             en groentesappen, limonades, si-
                                                                     schappen is op 10 juli 2002 beroep ingesteld tegen Raad van
                             naasappeldranken, gekoelde dran-
                                                                     de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                             ken, sodawater)
                                                                     schappen door Commune de Champagne e.a., kanton Vaud
                                                                     (Zwitserland), vertegenwoordigd door Denis Waelbroek en
Beslissing oppositie-af-     toewijzing van de oppositie voor-       Annick Vroninks, advocaten.
deling:                      zover deze was gebaseerd op de
                             waren „ongegiste vruchten- en
                             groentesappen, limonades, sinaas-
                             appeldranken” en voorzover deze         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                             was gericht tegen de waren
                             „minerale en gazeuse wateren en         —      nietig te verklaren artikel 1 van besluit 2002/309/EG,
                             andere alcoholvrije dranken,
                                                                            Euratom van de Raad en, wat betreft de overeenkomst
                             vruchten- en groentedranken,
                                                                            inzake Wetenschappelijke en Technologische samenwer-
                             vruchtensappen; siropen en an-                 king, van de Commissie van 4 april 2002 betreffende de
                             dere preparaten voor de bereiding
                                                                            sluiting van zeven overeenkomsten met de Zwitserse
                             van dranken; kruiden- en vitami-               Bondsstaat, voorzover de Raad en de Commissie daarbij
                             nedranken”.
                                                                            artikel 5, lid 8, van titel II van bijlage 7 van de
                                                                            overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep van                  Zwitserse Bondsstaat inzake de handel in landbouwpro-
roep:                        verzoekster                                    ducten („Champagne-clausule”) hebben goedgekeurd;


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 7 mei 1998 in zaak C-401/96 P: Somaco SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Mededinging - Geen mededingingsbeperkende gedraging op Martinique als gevolg van onweerstaanbare druk door lokaal bestuur - Verkeerde opvatting van bewijzen)

text:
C 234/2               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.7.98
                  ARREST VAN HET HOF                               3. Het Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en
                        (Zesde Kamer)                                   Noord-Ierland zal zijn eigen kosten dragen.
                        van 7 mei 1998
                                                                   (1) PB C 158 van 1.6.1996.
in zaak C-124/96: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Koninkrijk Spanje, ondersteund door
Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-
                           Ierland (1)
(Niet-nakoming Ð Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
Raad Ð Vrijstelling voor sommige diensten in verband
met sportbeoefening of lichamelijke opvoeding Ð Niet                                ARREST VAN HET HOF
                gerechtvaardigde beperkingen)
                                                                                (Vijfde Kamer)
                         (98/C 234/02)
                                                                                van 7 mei 1998
                     (Procestaal: Spaans)                          in zaak C-401/96 P: Somaco SARL tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     (Hogere voorziening Ð Mededinging Ð Geen mededin-
                de Jurisprudentie van het Hof)                     gingsbeperkende gedraging op Martinique als gevolg van
                                                                   onweerstaanbare druk door lokaal bestuur Ð Verkeerde
                                                                                opvatting van bewijzen)
In zaak C-124/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                (98/C 234/03)
schappen (gemachtigden: E. Traversa en F. E. GonzaÂlez
Díaz) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. PeÂrez de
Ayala Becerril), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland (gemachtigde: L.                                      (Procestaal: Frans)
Nicoll), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
stellen dat het Koninkrijk Spanje, door te bepalen dat de
vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde
voor diensten die nauw samenhangen met de beoefening                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
van sport of met lichamelijke opvoeding, slechts geldt                            de Jurisprudentie van het Hof)
voor particuliere instellingen waarvan de lidmaatschaps-
gelden of periodieke contributies een bepaald bedrag niet
te boven gaan, inbreuk heeft gemaakt op het bepaalde in
                                                                   In zaak C-401/96, Somaco SARL, gevestigd te Fort-de-
artikel 13, letter A, punt 1, onder m), van Zesde Richtlijn
                                                                   France (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-C. Four-
77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                   goux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                   Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar,
omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                   rue BeÂatrix de Bourbon 4, betreffende hogere voorziening
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
                                                                   tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
L 145 van 13.6.1977, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
                                                                   Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer Ð uitgebreid)
Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre-
                                                                   van 18 september 1996 in zaak T-387/94 (Asia Motor
sident, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), J. L.
                                                                   France e.a./Commissie, Jurispr. blz. II-961), en strekkende
Murray en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A.
                                                                   tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de proce-
La Pergola; griffier: R. Grass, op 7 mei 1998 een arrest
                                                                   dure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   (gemachtigde: B. J. Drijber), heeft het Hof (Vijfde Kamer),
                                                                   samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamer-
1. Door te bepalen dat de vrijstelling van BTW voor                president, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann en L.
     diensten die nauw samenhangen met de beoefening               Sevón, rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: R.
     van sport of met lichamelijke opvoeding, slechts geldt        Grass, op 7 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
     voor particuliere instellingen waarvan de lidmaat-            tum luidt als volgt:
     schapsgelden of periodieke contributies een bepaald
     bedrag niet te boven gaan, is het Koninkrijk Spanje de
     verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten               1. Wijst de hogere voorziening af.
     krachtens artikel 13, letter A, punt 1, onder m), van
     Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
     1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
     der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschap-            2. Verwijst Somaco SARL in de kosten.
     pelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
     waarde: uniforme grondslag.                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten
     van de procedure.


title: Zaak C-172/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerin Helga Neumann-Seiwert/Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V.

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht des Saarlandes (Duitsland) op 30 maart 2007 — Apothekerin Helga Neumann-Seiwert/Saarland en Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales; medegedaagde: DocMorris N.V.
   (Zaak C-172/07)
   (2007/C 140/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht des Saarlandes
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Apothekerin Helga Neumann-Seiwert

      Verwerende partijen: Saarland, Ministerium für Justiz, Gesundheit und Soziales

      Medegedaagde: DocMorris N.V.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen betreffende de vrijheid van vestiging van kapitaalvennootschappen (artikelen 43 en 48 EG) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een verbod op de exploitatie van apotheken door derden, zoals neergelegd in § 2, lid 1, sub 1 tot en met 4 en sub 7, § 7, eerste zin, en § 8, eerste zin, van het Gesetz über das Apothekenwesen (Duitse wet betreffende apotheken; hierna: „apothekerswet”) van 15 oktober 1980 (BGBl. I blz. 1993), zoals laatstelijk gewijzigd bij artikel 34 van de verordening van 31 oktober 2006 (BGBl. I blz. 2407)?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is een nationaal overheidsorgaan dan op grond van het gemeenschapsrecht, met name gelet op artikel 10 EG en op het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht, bevoegd en verplicht om de door hem als in strijd met het gemeenschapsrecht beschouwde nationale bepalingen niet toe te passen, ook wanneer het niet om een evidente schending van het gemeenschapsrecht gaat en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen niet de onverenigbaarheid van de betrokken bepalingen met het gemeenschapsrecht heeft vastgesteld?


title: Zaak C-612/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 23 december 2010 — Jaroslaw Wawrzyniak/Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 23 december 2010 — Jaroslaw Wawrzyniak/Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse
   (Zaak C-612/10)
   2011/C 103/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof (Duitsland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jaroslaw Wawrzyniak

      Verwerende partij: Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 14, lid 1, sub a, van verordening nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat de overeenkomstig deze bepaling niet bevoegde lidstaat waar een werknemer wordt gedetacheerd en die ook niet de woonstaat van de kinderen van de werknemer is, hoe dan ook de bevoegdheid verliest om de gedetacheerde werknemers gezinsbijslagen toe te kennen, wanneer de werknemer door zijn detachering naar deze lidstaat geen juridisch nadeel ondervindt?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Moet artikel 14, lid 1, sub a, van verordening nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd dat de niet bevoegde lidstaat waar een werknemer wordt gedetacheerd hoe dan ook uitsluitend bevoegd is om gezinsbijslagen toe te kennen wanneer vaststaat dat in de andere lidstaat geen recht op vergelijkbare gezinsbijslagen bestaat?

               3)

               Indien ook deze vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Staan dan gemeenschapsrechtelijke of unierechtelijke bepalingen in de weg aan een nationale bepaling als § 65, lid 1, eerste volzin, punt 2 juncto § 65, lid 2, van het Einkommensteuergesetz, welke bepaling een recht op gezinsbijslagen uitsluit wanneer vergelijkbare bijslagen in het buitenland moeten worden betaald of zouden moeten worden betaald indien deze worden aangevraagd?

               4)

               Voor het geval dat deze vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Hoe moet de dan ontstane cumulatie van het recht in de bevoegde staat, die tegelijkertijd de woonstaat van de kinderen is, met het recht in de niet bevoegde staat, die ook niet de woonstaat van de kinderen is, worden opgelost?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-141/02: Beroep, op 3 mei 2002 ingesteld door Vetoquinol AG (voorheen Chassot AG) tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
13.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 169/41
Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door Sportwetten GmbH                  Beslissing kamer van be-       verwerping van beroep
Gera tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                  roep:
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                       Middelen:                      —     Het ingeschreven merk duidt
                                                                                in Duitsland verboden dien-
                         (Zaak T-140/02)                                                                    sten aan.
                                                                                —     Het gebruik van het merk
                         (2002/C 169/72)                                                                    voor de diensten waarvoor
                                                                                het is ingeschreven, is in
                                                                                strijd met de openbare orde
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het                                          en de goede zeden als be-
Reglement voor de procesvoering — taal van het verzoekschrift:                                              doeld in artikel 7, lid 1, sub f,
                               Duits)                                                                       van verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 (1).
                                                                                —     Het Bureau heeft geen re-
                                                                                kening gehouden met de ge-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                   bruiksverplichting en de be-
schappen is op 2 mei 2002 beroep ingesteld tegen Bureau voor                                                tekenis van artikel 106, lid 2,
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                                 van de verordening.
modellen) door Sportwetten GmbH Gera, te Gera (Duitsland),
vertegenwoordigd door A. Zumschlinge, advocaat.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                           inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
Andere partij voor de kamer van beroep: Intertops Sportwetten
GmbH, te Salzburg (Oostenrijk).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen            Beroep, op 3 mei 2002 ingesteld door Vetoquinol AG
      de interne markt (merken, tekeningen en modellen) —              (voorheen Chassot AG) tegen het Bureau voor harmonisa-
      vierde kamer van beroep — van 21 februari 2002 (zaak                               tie binnen de interne markt
      R 538/1999-2) alsmede de aanvankelijke beslissing van
      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      van 2 februari 2000 (nr. C000422014/1) te vernietigen;                                    (Zaak T-141/02)
—     het gemeenschapsmerk nr. 000422014, woord-/beeld-                                         (2002/C 169/73)
      merk „Intertops”, nietig te verkalren.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 mei 2002 beroep ingesteld tegen het Bureau
Gemeenschapsmerk               Beeldmerk „Intertops” voor dien-        voor harmonisatie binnen de interne markt door Vetoquinol
waarvan nietigverklaring       sten van klasse 42 — gemeen-            AG (voorheen Chassot AG), vertegenwoordigd door A. Kock-
wordt verzocht:                schapsmerk 422014                       läuner van Meissner, Bolte & Partner, te München (Duitsland).
Houder van het merk:           Intertops Sportwetten GmbH
                                                                       Andere partij voor de kamer van beroep: VETO-Centre.
Partij die nietigverkla-       Verzoekster
ring vordert:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Merkrecht van verzoek-         Duits woordmerk „INTERTOPS
ster:                          SPORTWETTEN” voor diensten              —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                               van klasse 42                                 beroep van verweerder van 15 februari 2002 in zaak
                                                                             R 218/2001 („de bestreden beslissing”);
Beslissing van nietig-         afwijzing van de vordering
heidsafdeling:                                                         —     verweerder te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 169/42             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.7.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                       —      de beschikking van de Commissie van 22 januari 2001
Aanvrager van het ge-         verzoekster                                     nietig te verklaren;
meenschapsmerk:
                                                                       —      de Commissie te gelasten verzoekers schadeloos te stellen
Betrokken        gemeen-      woordmerk „BIO-CANISAN” —                       voor de inkomsten en andere voordelen die verzoekers
schapsmerk:                   aanvraagnr. 353 896 voor waren                  als gevolg van de inbreuken op het gemeenschapsrecht
                              van de klassen 5 en 31 (dier-                   hebben moeten missen;
                              geneeskundige producten en voe-
                              dingsmiddelen voor dieren)               —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
Houder van het oppo-          VETO-Centre
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Oppositiemerk of -te-         Franse      merken      „biocanina”      Verzoekers hebben alle voor het JET-project gewerkt als
ken:                          (nr. 1582968; woord-en beeld-            werknemer of uitzendkracht van in het Verenigd Koninkrijk
                              merk) voor waren van de klas-            geregistreerde bedrijven. Volgens verzoekers hadden zij echter
                              sen 5 en 31 en „BIOCANINA”               door de Commissie als tijdelijk personeel in dienst moeten
                              (nr. 1350892) voor waren van             worden genomen, daar zij deel uitmaakten van het JET Project
                              klasse 5                                 Team.
Beslissing oppositie-af-      afwijzing van de aanvraag
deling:                                                                Volgens verzoekers heeft de Commissie, door hen niet als
                                                                       tijdelijk personeel in dienst te nemen, in strijd gehandeld
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep                met de statuten van het JET-project en haar bevoegdheid
roep:                                                                  overschreden. Volgens de statuten van het JET-project kon
                                                                       personeel dat in het JET Project Team werkzaam was niet via
Middelen:                     schending van artikel 43, lid 2,         externe bureaus worden aangenomen.
                              derde zin, en van artikel 8, lid 1,
                              sub b, van verordening (EG)              Verzoekers stellen verder dat de Commissie hen heeft gedis-
                              nr. 40/94.                               crimineerd, aangezien dit tot gevolg had dat zij minder gunstig
                                                                       werden behandeld dan degenen die in dienst van de Commissie
                                                                       waren en die in het JET-project een in wezen vergelijkbare rol
                                                                       vervulden.
Beroep, op 7 mei 2002 ingesteld door Richard J. Eagle,
John G. Fanthome, Martin Gardener, Robert C. Walton,
David Sands, Alexander Gaberscik, Beryl Marrs, Clifford                Beroep, op 15 mei 2002 ingesteld door Sunrider Corpora-
Marren, Robert Felton, Carol Brickley, TF Atkins, Michael              tion tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
George Grant en Edward Junger tegen Commissie van de                         interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                 Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-156/02)
                       (Zaak T-144/02)
                                                                                (2002/C 169/75)
                       (2002/C 169/74)
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                       Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                       (Procestaal: Engels)                                                           Duits)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 15 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
schappen is op 7 mei 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Richard J.
                                                                       tekeningen en modellen) door Sunrider Corporation, te Torran-
Eagle, John G. Fanthome, Martin Gardener, Robert C. Walton,
                                                                       ce (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
David Sands, Alexander Gaberscik, Beryl Marrs, Clifford Mar-
                                                                       A. Kockläuner, advocaat.
ren, Robert Felton, Carol Brickley, TF Atkins, Michael George
Grant en Edward Junger, vertegenwoordigd door D. Beard van
het kantoor Moncton Chambers, Londen (Verenigd Konink-                 Andere partij voor de kamer van beroep: Frieslands Brands
rijk).                                                                 B.V., te Leeuwarden (Nederland).


title: Zaak T-387/08: Beroep ingesteld op 1 september 2008 — Evropaïki Dynamiki/Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/49

         Beroep ingesteld op 1 september 2008 — Evropaïki Dynamiki/Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-387/08)
   (2008/C 301/83)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               te vernietigen de beslissing van het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen (Publicatiebureau) tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van de openbare oproep tot inschrijving nr. AO 10185 voor „T-diensten — Onderhoud van de SEI-BUD/AMD/CR-systemen en bijbehorende diensten” (PB 2008/S 43-058884), welke beslissing aan verzoekster is meegedeeld bij brief van 20 juni 2008, en tot toewijzing van de opdracht aan de geselecteerde contractant;

               —

               het Publicatiebureau te veroordelen tot vergoeding van de schade ten belope van 1 444 930 EUR die verzoekster ingevolge deze aanbestedingsprocedure heeft geleden;

               —

               het Publicatiebureau te verwijzen in verzoeksters gerechtskosten en andere kosten in verband met deze inschrijving, ook indien haar lopende inschrijving zou worden afgewezen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak verzoekt verzoekster om vernietiging van verweerders beslissing tot afwijzing van de offerte die zij had ingediend in het kader van de openbare aanbestedingsprocedure nr. AO 10185 betreffende het sluiten van raamovereenkomsten voor „IT-diensten — Onderhoud van de SEI-BUD/AMD/CR-systemen en bijbehorende diensten” en tot toewijzing van de opdracht aan de geselecteerde contractant. Daarnaast vordert verzoekster vergoeding van de schade die zij beweerdelijk heeft geleden door deze aanbestedingsprocedure.
   Ter onderbouwing van haar beroep betoogt verzoekster dat verweerder, door voormelde opdracht aan een andere gegadigde toe te wijzen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens het Financieel Reglement (1), de uitvoeringsbepalingen daarvan en richtlijn 2004/18/EG (2), en tevens het transparantiebeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.
   Voorts stelt verzoekster dat de aanbestedende dienst inbreuk heeft gemaakt op zijn in de bovengenoemde toepasselijke bepalingen vastgelegde verplichting om zijn beslissing toereikend te motiveren. Bovendien voert verzoekster aan dat de aanbestedende dienst criteria heeft toegepast die niet uitdrukkelijk in de oproep tot inschrijving waren opgenomen en dus van het bestek is afgeweken, alsook dat hij verschillende kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt die tot de afwijzing van haar offerte hebben geleid.
   Derhalve vordert verzoekster dat de beslissing tot afwijzing van haar offerte en tot toewijzing van de overeenkomst aan de geselecteerde contractant wordt vernietigd en dat verweerder wordt veroordeeld tot betaling van de schade die zij ingevolge de aanbestedingsprocedure heeft geleden, naast de vergoeding van de voor haar uit deze procedure voortvloeiende kosten.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-347/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 januari 2013 door Dana Mocová tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juni 2012 in zaak F-41/11, Mocová/Commissie

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/17

         Hogere voorziening ingesteld op 8 januari 2013 door Dana Mocová tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juni 2012 in zaak F-41/11, Mocová/Commissie
   (Zaak T-347/12 P)
   2013/C 86/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Dana Mocová (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 juni 2012 in zaak F-41/11, Dana Mocová/Europese Commissie, te vernietigen;

               —

               het besluit tot afwijzing van het verzoek om verlenging van rekwirantes overeenkomst nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de draagwijdte van het legaliteitsbeginsel, daar het GVA ten eerste heeft geoordeeld dat de motivering die het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag (hierna: „TAVOBG”) in het stadium van de afwijzing van de klacht geeft, de motivering kan vervangen en wijzigen die is gegeven bij de afwijzing van rekwirantes verzoek om verlenging van haar overeenkomst van tijdelijk functionaris, en het GVA ten tweede heeft geoordeeld dat de motivering geldig is, ofschoon zij gebaseerd is op elementen die na de bestreden handeling zijn vastgesteld. Rekwirante betoogt dat:

                           —

                           indien haar overeenkomst in casu niet was verlengd wegens de anti-cumulatieregel van acht jaar, het TAVOBG in het antwoord op de klacht vervolgens niet kan stellen dat de overeenkomst niet is verlengd om budgettaire redenen, rekwirantes verdiensten en het dienstbelang, om vervolgens voor het Gerecht die motivering te beperken tot budgettaire redenen;

                           —

                           het GVA, in tegenstelling tot hetgeen in punt 50 van het bestreden arrest is gesteld, gehouden is om de exceptie van onwettigheid van de regel van acht jaar te onderzoeken, welke reden is aangevoerd bij de afwijzing van het verzoek om verlenging van de overeenkomst van tijdelijk functionaris.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, daar het GVA heeft geoordeeld dat het TAVOBG het bestreden besluit in het belang van de dienst had genomen, terwijl het heeft vastgesteld dat de Commissie ter terechtzitting heeft erkend dat alleen budgettaire redenen hadden kunnen worden aangevoerd ter motivering van het in eerste aanleg bestreden besluit. Voorts stelt rekwirante dat het GVA zich schuldig heeft gemaakt aan schending van zijn motiveringsplicht en van de verplichting om alle voor hem aangevoerde schendingen van het recht te onderzoeken, daar het op geen enkele wijze heeft verwezen naar rekwirantes betoog over de tegenstrijdigheid tussen de motivering betreffende het schrappen van posten om budgettaire redenen en het openen van nieuwe posten van tijdelijke functionarissen van de rang AD9.


title: Zaak T-58/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — BYK-Chemie/BHIM — (Substance for Success)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/48

         Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — BYK-Chemie/BHIM — (Substance for Success)
   (Zaak T-58/07)
   (2007/C 95/96)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: BYK-Chemie GmbH (Wesel, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Kroher en A. Hettenkofer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau van 9 januari 2007 (zaak R0816/2006-4) te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Substance for Success ”voor waren en diensten van de klassen 1 en 40-42 (aanvraag nr. 3 660 552)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), daar het aangevraagde merk noch het vereiste onderscheidend vermogen mist, noch moet worden vrijgehouden

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 november 2003 in zaak C-340/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Carlito Abler e.a. tegen Sodexho MM Catering Gesellschaft mbH, in tegenwoordigheid van: Sanrest Großküchen Betriebsgesellschaft mbH ("Sociale politiek — Harmonisatie van wetgevingen — Overgang van ondernemingen — Behoud van rechten van werknemers — Richtlĳn 77/187/EEG — Werkingssfeer — Overgang — Begrip")

text:
C 7/12                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.1.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                      van beiden ter beschikking werden gesteld, ook al zou deze tweede
                                                                             ondernemer te kennen hebben gegeven dat hij niet van plan is het
                                                                             personeel van de eerste werknemer over te nemen.
                            (Zesde kamer)
                                                                             (1) PB C 331 van 24.11.2001.
                      van 20 november 2003
in zaak C-340/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): Carlito Abler e.a. tegen
Sodexho MM Catering Gesellschaft mbH, in tegenwoor-
digheid van: Sanrest Großküchen Betriebsgesellschaft                                              ARREST VAN HET HOF
                                mbH (1)
                                                                                (Zesde kamer)
(„Sociale politiek — Harmonisatie van wetgevingen —
                                                                                van 20 november 2003
Overgang van ondernemingen — Behoud van rechten van
werknemers — Richtlijn 77/187/EEG — Werkingssfeer —
                       Overgang — Begrip”)                                   in zaak C-356/01: Republiek Oostenrijk tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                             (2004/C 7/18)                                   („Ecopuntensysteem voor het transitoverkeer van vrachtwa-
                                                                             gens door Oostenrijk — Weigering van Commissie om
                                                                             aantal ecopunten voor 2001 te verminderen — Wettigheid”)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (2004/C 7/19)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-340/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-
rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Carlito Abler e.a.             In zaak C-356/01, Republiek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dos-
en Sodexho MM Catering Gesellschaft mbH, in tegenwoordig-                    si), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge-
heid van: Sanrest Großküchen Betriebsgesellschaft mbH, om                    machtigden: C. Schmidt en M. Wolfcarius), ondersteund
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1 van             door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing,
richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake                 bijgestaan door J. Sedemund, Rechtsanwalt), betreffende het
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                    verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
betreffende het behoud van de rechten van de werknemers                      van 25 juli 2001 houdende weigering om een ontwerpveror-
bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen                    dening in te dienen tot verlaging van het aantal ecopunten
daarvan (PB L 61, blz. 26), heeft het Hof (Zesde kamer),                     voor het jaar 2001, en subsidiair, van het besluit van de
samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de                       Commissie van dezelfde datum om alle resterende ecopunten
president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-                     voor het jaar 2001 te verdelen, heeft het Hof (Zesde kamer),
P. Puissochet (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters;              samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdad-            president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues (rappor-
ministrateur, op 20 november 2003 een arrest gewezen                         teur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken, rechters;
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
                                                                             ministrateur, op 20 november 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 1 van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari
1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                  1)     Verwerpt het beroep.
lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan,               2)     Verwijst de Republiek Oostenrijk in de kosten.
moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn van toepassing is op
situaties waarin een opdrachtgever, die het volledige beheer van de          3)     Verstaat dat de Duitse Bondsrepubliek haar eigen kosten zal
catering voor een ziekenhuis bij overeenkomst aan een eerste                        dragen.
ondernemer had toevertrouwd, deze overeenkomst opzegt en voor
dezelfde dienstverlening een nieuwe overeenkomst sluit met een tweede
ondernemer, wanneer deze tweede ondernemer gebruikmaakt van                  (1) PB C 317 van 10.10.2001.
essentiële materiële activa die voorheen door de eerste ondernemer
werden gebruikt en door de opdrachtgever achtereenvolgens aan elk


title: Zaak T-92/10: Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Ferriera Valsabbia en Valsabbia Investimenti/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/62

         Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Ferriera Valsabbia en Valsabbia Investimenti/Commissie
   (Zaak T-92/10)
   2010/C 113/94
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ferriera Valsabbia SpA (Odolo, Italië) en Valsabbia Investimenti SpA (Odolo, Italië) (vertegenwoordigers: D. Fosselard, S. Amoruso en L. Vitolo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Nietigverklaring van beschikking C(2009) 7492 def. van de Commissie van 30 september 2009, COMP/37.956 Betonstaafstaal, wedergoedkeuring (hierna: „beschikking”), zoals aangevuld bij beschikking C(2009) 9912 def. van de Commissie van 8 december 2009, voor zover daarin wordt vastgesteld dat Ferriera Valsabbia SpA en Valsabbia Investimenti SpA inbreuk hebben gemaakt op artikel 65 EGKS-Verdrag en zij hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van een geldboete van 10,25 miljoen EUR.
   Subsidiair:
   nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking, waarbij de geldboete aan verzoeksters wordt opgelegd.
   Nog meer subsidiair:

               verlaging van de geldboete;

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in andere tegen voornoemde beschikking ingestelde beroepen. In het bijzonder voeren verzoeksters aan:

               —

               onbevoegdheid van de Commissie om een inbreuk op artikel 65 van het EGKS-Verdrag te bestraffen nadat dat Verdrag is afgelopen en in elk geval om de artikelen 7, lid 1 en 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) als rechtsgrondslag te gebruiken;

               —

               schending van verzoeksters’ rechten van verdediging in de loop van de procedure voor de Commissie;

               —

               schending van artikel 65, lid 1, van het EGKS-Verdrag, voor zover de in de beschikking beschreven feiten niet één enkel voortgezet kartel opleveren;

               —

               schending van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten alsmede van het gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel.

         Wat dit laatste punt betreft, voeren verzoeksters in het bijzonder aan dat hun indeling bij de eerste groep ondernemingen, waaraan de hoogste basisboete is opgelegd, volstrekt onrechtmatig is, aangezien de Commissie bij de berekening van de geldboete het criterium van hun specifieke gewicht op de markt verkeerd heeft toegepast en dat van de totale grootte van de onderneming niet homogeen heeft toegepast. Voorts is de procedure voor de vaststelling van de geldboete ook uit het oogpunt van de beoordeling van de verzachtende omstandigheden op verkeerde wijze gevoerd. Ten slotte is door de buitengewoon lange duur van de procedure het recht op een onpartijdig oordeel binnen een redelijke termijn ernstig aangetast.

      (1)  Verordening van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).


title: Zaak C-308/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Alicante (Spanje) op 25 juni 2015 — Banco Popular Español, S.A./Emilio Irles López en Teresa Torres Andreu

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Alicante (Spanje) op 25 juni 2015 — Banco Popular Español, S.A./Emilio Irles López en Teresa Torres Andreu
   (Zaak C-308/15)
   (2015/C 279/30)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Alicante

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco Popular Español, S.A.

      Verwerende partijen: Emilio Irles López en Teresa Torres Andreu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met het beginsel van onverbindendheid zoals neergelegd in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, dat de terugbetalingsverplichting voortvloeiend uit de nietigverklaring wegens oneerlijkheid van een bodemrentebeding in een leningovereenkomst niet terugwerkt tot de datum van sluiting van de overeenkomst, maar tot een latere datum?

               2)

               Is de goede trouw van de belanghebbende kringen, die als voorwaarde geldt voor beperking van de terugwerkende kracht van een oneerlijk beding, een autonoom Unierechtelijk begrip dat door alle lidstaten uniform dient te worden uitgelegd?

               3)

               Zo ja, aan welke criteria moet worden voldaan om te bepalen dat er sprake is van goede trouw van de belanghebbende kringen?

               4)

               Is in elk geval het gedrag van de verkoper, dat bij de totstandkoming van de overeenkomst heeft geleid tot het gebrek aan transparantie dat bepalend is geweest voor de oneerlijkheid van het beding, in overeenstemming met de goede trouw van de belanghebbende kringen?

               5)

               Is het gevaar van ernstige verstoringen, dat als voorwaarde geldt voor beperking van de terugwerkende kracht van een oneerlijk beding, een autonoom Unierechtelijk begrip dat uniform dient te worden uitgelegd?

               6)

               Zo ja, aan welke criteria moet dan worden voldaan?

               7)

               Moet het gevaar van ernstige verstoringen uitsluitend worden beoordeeld als het gevaar dat zich voor de verkoper kan voordoen, of moet ook rekening worden gehouden met de schade die de consumenten kunnen lijden door de niet volledig terugbetaling van de bedragen die op grond van dat bodemrentebeding zijn voldaan?

               8)

               Is de automatische uitbreiding van dezelfde beperking van de terugbetalingsverplichting voortvloeiend uit de nietigheid van een bodemrentebeding, die is uitgesproken in een door een consumentenvereniging tegen [drie] financiële instellingen aangespannen procedure, tot individuele vorderingen gericht op nietigverklaring van een bodemrentebeding wegens oneerlijkheid, ingesteld door de klanten/consumenten die bij andere financiële instellingen een hypothecaire lening hebben gesloten, verenigbaar met het beginsel van onverbindendheid van oneerlijke bedingen voor de consument, zoals erkend in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13, en met het recht op effectieve rechtsbescherming zoals erkend in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2)?

      (1)  PB L 95, blz. 29.

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak T-529/15: Beroep ingesteld op 8 september 2015 — Intesa Sanpaolo/BHIM (START UP INITIATIVE)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/37

         Beroep ingesteld op 8 september 2015 — Intesa Sanpaolo/BHIM (START UP INITIATIVE)
   (Zaak T-529/15)
   (2015/C 371/38)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intesa Sanpaolo SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „START UP INITIATIVE” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 011 838

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 juni 2015 in zaak R 2777/2014-1

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat artikel 7, lid 1, onder b), lid 2, van de merkenverordening is geschonden;

               —

               vast te stellen dat artikel 75 van de merkenverordening is geschonden;

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-280/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2011 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 22 maart 2011 in zaak T-233/09, Access Info Europe/Raad van de Europese Unie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/6

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2011 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 22 maart 2011 in zaak T-233/09, Access Info Europe/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-280/11 P)
   2011/C 238/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Maganza, B. Driessen en C. Fekete, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Access Info Europe, Helleense Republiek en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest waarbij het Gerecht het besluit van de Raad om het publiek geen toegang te verlenen tot het gevraagde document nietig heeft verklaard, vernietigen;

               —

               een eindarrest wijzen op de punten waartegen de onderhavige hogere voorziening is gericht, en

               —

               verzoekster in zaak T-233/09 verwijzen in de kosten van de Raad in die zaak en in de onderhavige hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Om te beginnen wenst de Raad in herinnering te brengen dat de vaststelling van het bestreden besluit, op 26 februari 2009, dateert van vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009. De toepasselijke verdragsbepalingen in het kader van de onderhavige hogere voorziening zijn dus de bepalingen van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, zoals die bepalingen voorafgaand aan de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon luidden.
   De Raad geeft eerbiedig te kennen dat het Gerecht in de eerste plaats blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij zijn uitlegging en toepassing van de uitzondering van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1), aangezien diens vaststellingen in strijd zijn met de toepasselijke verdragsbepalingen en met name de grenzen van het in het Verdrag neergelegde en in het afgeleide recht opgenomen beginsel van ruimere toegang tot de wetgevende activiteiten van de instellingen miskennen, nu de doeltreffendheid van het besluitvormingsproces van deze instelling behouden moet blijven.
   In de tweede plaats betoogt de Raad dat de redenering van het Gerecht niet strookt met de rechtspraak van het Hof volgens welke deze instelling zich op algemene overwegingen mag beroepen.
   In de derde plaats stelt de Raad dat het Gerecht blijkt heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het vereiste dat „rechtens en feitelijk genoegzaam” wordt aangetoond, op het onderhavige geval toe te passen bij de toetsing van de door de Raad gegeven motivering om zich op de uitzondering van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van de verordening te beroepen. Bij zijn beoordeling heeft het Gerecht het recht onjuist toegepast door te verlangen dat de ondermijning van het besluitvormingsproces werd aangetoond, door bij de beoordeling van het effect van volledige openbaarmaking het belang van de beginfase van de besluitvorming te miskennen en door geen rekening te houden met de gevoeligheid van het gevraagde document.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-312/17: Beroep ingesteld op 1 juni 2017 — Campbell/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/31

         Beroep ingesteld op 1 juni 2017 — Campbell/Commissie
   (Zaak T-312/17)
   (2017/C 249/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Liam Campbell (Dundalk, Ierland) (vertegenwoordiger: J. MacGuill, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 7 april 2017 waarbij verzoeker toegang is geweigerd tot stukken betreffende niet-nakomingsprocedures die tegen Litouwen zijn ingeleid wegens de beweerde niet-uitvoering van richtlijn 2010/64/EU. (1)

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: in strijd met de relevante rechtspraak heeft verweerster het krachtens verordening 1049/2001 ingediende verzoek om toegang tot de stukken niet concreet onderzocht.

               2.

               Tweede middel: in strijd met de in de relevante rechtspraak vastgestelde beginselen heeft verweerster zich ten onrechte gebaseerd op een aantal algemene aannames betreffende de openbaarmaking van documenten.

               3.

               Derde middel: in strijd met de relevante rechtspraak heeft verweerster het met openbaarmaking van elk document verbonden gevaar niet specifiek en daadwerkelijk onderzocht.

               4.

               Vierde middel: in strijd met de rechtspraak heeft verweerster het gevaar dat gepaard ging met gedeeltelijke openbaarmaking niet specifiek en daadwerkelijk onderzocht.

               5.

               Vijfde middel: in strijd met de in de rechtspraak vastgestelde beginselen heeft verweerster de vraag of al dan niet sprake was van een hoger openbaar belang, kennelijk onjuist beoordeeld.

      (1)  Richtlijn 2010/64/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende het recht op vertolking en vertaling in strafprocedures (PB 2010, L 280, blz. 1).


title: Zaak C-476/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 29 oktober 2007 — M.C.O. Congres/Suxess GmbH

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 29 oktober 2007 — M.C.O. Congres/Suxess GmbH
   (Zaak C-476/07)
   (2008/C 22/44)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Berlin
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: M.C.O. Congres

      Verwerende partij: Suxess GmbH
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1), laatstelijk gewijzigd bij richtlijn van 22 oktober 1999 (PB L 277, blz. 34), aldus worden uitgelegd dat wanneer overige diensten verband houdend met sportieve en culturele diensten in de zin van artikel 259 A, nr. 4, sub a, van de Code Général des Impots aldus worden verricht dat de ontvanger van die diensten reclame mag maken op panelen, in evenementenruimtes en op T-shirts, bedoelde diensten te beschouwen zijn als diensten op het gebied van reclame in de zin van artikel 9, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977, zodat de plaats waar de ontvanger van deze diensten de zetel van zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd, moet worden aangemerkt als plaats van deze diensten?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-283/10: Beroep ingesteld op 25 juni 2010 — Milux/BHIM (BMICONTROL)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/48

         Beroep ingesteld op 25 juni 2010 — Milux/BHIM (BMICONTROL)
   (Zaak T-283/10)
   ()
   2010/C 234/85
   Procestaal: English

      Partijen

      Verzoekende partij: Milux Holding S.A. (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 juni 2010 in zaak R 1435/2009-4;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BMICONTROL” voor waren en diensten van de klassen 9, 10 en 44

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep het non-discriminatiebeginsel onjuist heeft toegepast op de feiten van de zaak; subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het aangevraagde merk onvoldoende intrinsiek onderscheidend vermogen bezat.


title: Zaak T-413/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — SOZA/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/29

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — SOZA/Commissie
   (Zaak T-413/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Slovenský ochranný Zväz Autorský pre práva k hudobným dielam (SOZA) (Bratislava, Slowakije) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, A. Biolan en J. Bourke, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Slovenský ochranný Zväz Autorský pre práva k hudobným dielam (SOZA).

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-127/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Andrejs Surmačs/Finanšu un kapitāla tirgus komisija (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 94/19/EG — Bijlage I, punt 7 — Depositogarantiestelsel — Uitsluiting van bepaalde deposanten van het depositogarantiestelsel — Uitsluiting van een „beheerder”)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Andrejs Surmačs/Finanšu un kapitāla tirgus komisija
   (Zaak C-127/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 94/19/EG - Bijlage I, punt 7 - Depositogarantiestelsel - Uitsluiting van bepaalde deposanten van het depositogarantiestelsel - Uitsluiting van een „beheerder”))
   (2015/C 354/08)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrejs Surmačs

      Verwerende partij: Finanšu un kapitāla tirgus komisija

      Dictum

               1)

               De deposito’s die zijn uitgesloten op grond van punt 7 van bijlage I bij richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009, zijn daarin uitputtend opgesomd, zodat de lidstaten in hun nationale recht niet kunnen voorzien in andere categorieën deposanten die, vanuit het oogpunt van de functies die zij bekleden, niet vallen onder de in dat punt opgesomde begrippen, teneinde de uitsluiting van de depositogarantie op hen toe te passen.

               2)

               Punt 7 van bijlage I bij richtlijn 94/19, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/14, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten van de door die richtlijn geboden garantie als beheerder personen kunnen uitsluiten, die uit hoofde van de in de kredietinstelling beklede functie, ongeacht de benaming daarvan, beschikken over een informatie- en deskundigheidsniveau op basis waarvan zij de werkelijke financiële toestand van de kredietinstelling alsook de met haar activiteiten verbonden risico’s kunnen inschatten.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak T-303/17: Beroep ingesteld op 18 mei 2017 — Sata/EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (4000)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/46

         Beroep ingesteld op 18 mei 2017 — Sata/EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (4000)
   (Zaak T-303/17)
   (2017/C 231/58)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: M.-C. Simon, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zhejiang Rongpeng Air Tools Co. Ltd (Pengjie Town, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: het teken „4000” — Uniemerk nr. 12 333 548

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 maart 2017 in zaak R 654/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten;

               —

               voor het geval verweerster in de beroepsprocedure in het geding intervenieert: verwijzing van deze partij in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 december 2001 in zaak T-43/98: Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Raad van de Europese Unie ("Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Besluit 97/803/EG — Suikerimporten — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelĳkheid — Onomkeerbaarheid van bereikte resultaten — Evenredigheidsbeginsel — Rechtszekerheid")

text:
C 109/42                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 6 december 2001
                                                                                van 29 januari 2002
in zaak T-43/98: Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Raad
                     van de Europese Unie (1)
                                                                         in zaak T-160/98: Firma Léon Van Parys NV en Pacific
                                                                         Fruit Company NV tegen Commissie van de Europese
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —                                           Gemeenschappen (1)
Besluit 97/803/EG — Suikerimporten — Beroep tot nietig-
verklaring — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijk-
heid — Onomkeerbaarheid van bereikte resultaten — Even-                  (Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten
             redigheidsbeginsel — Rechtszekerheid”)                      — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid —
                                                                                Vermindering van referentiehoeveelheden)
                          (2002/C 109/83)
                                                                                (2002/C 109/84)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak T-43/98, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd te
Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en
G. Houttuin), ondersteund door Commissie van de Europese                 In zaak T-160/98, Firma Léon Van Parys NV, gevestigd te
Gemeenschappen (gemachtigde: T. Van Rijn), Koninkrijk Span-              Antwerpen (België), Pacific Fruit Company NV, gevestigd te
je (gemachtigden: M. López-Monı́s Gallego en R. Silva de                Antwerpen, vertegenwoordigd door P. Vlaemminck, L. Van
Lapuerta) en Franse Republiek (gemachtigde: K. Rispal-Bellan-            den Hende en J. Holmens, advocaten, domicilie gekozen
ger), betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit            hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
97/803/EG van de Raad van 24 november 1997 tot tussentijd-               Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet en L. Visaggio),
se herziening van besluit 91/482/EEG betreffende de associatie           betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de tussen
van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeen-                12 maart en 5 augustus 1998 gegeven beschikking van de
schap (PB L 329, blz. 50), en een verzoek om schadevergoe-               Commissie waarbij de hoeveelheid bananen die in 1996 door
ding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:           verzoeksters is afgezet en die in aanmerking is genomen bij
J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters;            de bepaling van hun referentiehoeveelheid voor 1998, is
griffier: J. Plingers, administrateur, op 6 december 2001 een            verminderd, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en
                                                                         J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 29 januari 2002 een
                                                                         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten     1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
      van de Raad, met inbegrip van de kosten in verband met de
      procedures in kort geding.
                                                                         2)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en in die van de
                                                                               Commissie.
3)    Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                         (1) PB C 378 van 5.12.1998.
(1) PB C 151 van 16.5.1998