title: Zaak C-110/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 2 maart 2015 — Nokia Italia SpA e.a/Ministero per i beni e le attività culturali (MiBAC) e.a.

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 2 maart 2015 — Nokia Italia SpA e.a/Ministero per i beni e le attività culturali (MiBAC) e.a.
   (Zaak C-110/15)
   (2015/C 178/07)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nokia Italia SpA, Hewlett-Packard Italiana srl, Telecom Italia SpA, Samsung Electronics Italia SpA, Dell SpA, Fastweb SpA, Sony Mobile Communications Italy SpA, Wind Telecomunicazioni SpA

      Verwerende partijen: Ministero per i beni e le attività culturali (MiBAC), Società italiana degli autori ed editori (SIAE), Istituto per la tutela dei diritti degli artisti interpreti esecutori (IMAIE), in liquidatie, Associazione nazionale industrie cinematografiche audiovisive e multimediali (Anica), Associazione produttori televisivi (Apt)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het gemeenschapsrecht, meer bepaald overweging 31 en artikel 5, lid 2, onder b), van richtlijn 2001/29/EG (1), in de weg aan een nationale regeling (inzonderheid artikel 71 sexies van de Legge sul diritto d’autore juncto artikel 4 van [de Technische bijlage bij het decreet van] 30 december 2009), volgens welke de vaststelling van de criteria voor de vrijstelling vooraf van de heffing in geval van dragers en inrichtingen die zijn aangeschaft voor duidelijk andere doelen dan het kopiëren voor privégebruik — namelijk uitsluitend voor beroepsmatig gebruik — wordt overgelaten aan particuliere overeenkomsten of „vrije onderhandelingen” (met name wat de in artikel 4 bedoelde „toepassingsprotocollen” betreft) tussen de SIAE en de tot betaling van de compensatie verplichte rechtssubjecten of hun brancheorganisaties, zonder algemene bepalingen en enige garantie van gelijke behandeling?

               2)

               Staat het gemeenschapsrecht, meer bepaald overweging 31 en artikel 5, lid 2, onder b), van richtlijn 2001/29/EG, in de weg aan een nationale regeling (inzonderheid artikel 71 sexies van de Legge sul diritto d’autore juncto [het decreet van] 30 december 2009 en de voorschriften van de SIAE inzake terugbetaling) volgens welke in geval van dragers en inrichtingen die zijn aangeschaft voor duidelijk andere doelen dan het kopiëren voor privégebruik — namelijk uitsluitend voor beroepsmatig gebruik — uitsluitend om terugbetaling kan worden verzocht door de eindgebruiker en niet door de producent van deze dragers en inrichtingen?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak C-122/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Firenze (Italië) op 15 maart 2013 — Paola C/Presidenza del Consiglio dei Ministri

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Firenze (Italië) op 15 maart 2013 — Paola C/Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-122/13)
   2013/C 141/28
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Ordinario di Firenze

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paola C

      Verwerende partij: Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 12 van richtlijn 2004/80/EG (1) aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten toestaat te voorzien in de schadeloosstelling voor slachtoffers van een aantal categorieën van opzettelijke geweldmisdrijven dan wel dat dit artikel de lidstaten verplicht om ter uitvoering van die richtlijn een schadeloosstellingsregeling in te voeren voor slachtoffers van alle opzettelijke geweldmisdrijven?

      (1)  Richtlijn 2004/80/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven (PB L 261, blz. 1).


title: Zaak C-342/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 augustus 2006 door La Poste tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2006 in zaak T-613/97, Union française de l'express (Ufex) e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/5

         Hogere voorziening ingesteld op 7 augustus 2006 door La Poste tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2006 in zaak T-613/97, Union française de l'express (Ufex) e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-342/06 P)
   (2006/C 249/10)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: La Poste (vertegenwoordiger: H. Lehman, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, de Franse Republiek, Chronopost SA, Union française de l'Express (Ufex), DHL International SA, Federal express international (France) SNC, CRIE SA
   Conclusies
   Met haar hogere voorziening concludeert rekwirante dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2006 te vernietigen, voor zover daarbij is geoordeeld dat beschikking 98/365/EG van de Commissie van 1 oktober 1997 inzake de steun die Frankrijk aan SFMI-Chronopost zou hebben verleend (1), nietig wordt verklaard, omdat daarin wordt vastgesteld dat de logistieke en commerciële bijstand van La Poste aan haar dochteronderneming SFMI-Chronopost en de overdracht van Postadex geen staatssteun ten gunste van SFMI-Chronopost vormen;

               —

               Union française de l'express en de ondernemingen DHL International, Federal express international en CRIE te verwijzen in de kosten van La Poste in de procedure voor het Gerecht en voor het Hof.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante voert drie middelen aan tot staving van haar hogere voorziening.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante schending door het Gerecht van de artikelen 6 EU en 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, voor zover deze rechterlijke instantie niet alle nodige waarborgen van onpartijdigheid zou bieden, daar de rechter die de functie van rechter-rapporteur heeft uitgeoefend in de zaak waarin het bestreden arrest van 7 juni 2006 is gewezen, ook president was van de kamer die het — door het Hof vernietigde — arrest van 14 december 2000 (Ufex e.a./Commissie, T-613/97, Jurispr. blz. II-4055) heeft gewezen.
   Met haar tweede middel, dat uit twee onderdelen bestaat, verwijt rekwirante het Gerecht verder dat het meermaals blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een aantal procedurefouten heeft gemaakt. Om te beginnen zou het Gerecht namelijk bepaalde middelen die in het oorspronkelijke verzoekschrift van de verzoekende partijen niet waren opgenomen, niet niet-ontvankelijk hebben verklaard, en zou het deze middelen in strijd met artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht hebben onderzocht. Voorts zou deze rechterlijke instantie blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ten onrechte te oordelen dat het uitbesteden van een economische activiteit aan een dochteronderneming per definitie staatssteun vormt. Meer in het bijzonder zou het Gerecht laatstgenoemd begrip hebben geschonden door geen rekening te houden met de bijzondere situatie van de uitbesteding aan een dochteronderneming van een voorheen door de staat uitgeoefende economische activiteit, en door de weerslag van de onderzochte maatregel op de markt niet te specificeren.
   Met haar derde middel verwijt rekwirante het Gerecht ten slotte dat het de Commissie een te zware motiveringsplicht heeft opgelegd, hetgeen schending oplevert, niet alleen van artikel 88 EG, op grond waarvan de Commissie met betrekking tot complexe economische beoordelingen een ruime beoordelingsbevoegdheid heeft, maar ook van artikel 253 EG, dat niet zou verlangen dat de motivering van een beschikking houdende afwijzing van een klacht even gedetailleerd is als een boekhoudkundig verslag.

      (1)  PB L 164, blz. 37.


title: Zaak T-188/12: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 — Breyer/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Memories door de Republiek Oostenrijk ingediend in een niet-nakomingsprocedure bij het Hof — Weigering van toegang”]

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/19

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 — Breyer/Commissie
   (Zaak T-188/12) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Memories door de Republiek Oostenrijk ingediend in een niet-nakomingsprocedure bij het Hof - Weigering van toegang”])
   (2015/C 127/26)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Patrick Breyer (Wald-Michelbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Starostik, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Costa de Oliveira en H. Krämer, vervolgens H. Krämer en M. Konstantinidis, gemachtigden, bijgestaan door aanvankelijk A. Krämer en R. Van der Hout, vervolgens R. Van der Hout, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: J. Heliskoski en S. Hartikainen, gemachtigden) en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Falk, C. Meyer-Seitz, C. Stege, S. Johannesson, U. Persson, K. Ahlstrand-Oxhamre en H. Karlsson, vervolgens A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, L. Swedenborg, N. Otte Widgren, E. Karlsson en F. Sjövall, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de Commissie van 16 maart 2012 tot afwijzing van een door verzoeker ingediend verzoek om toegang tot het juridische advies van de Commissie over richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54) en, ten tweede, het besluit van de Commissie van 3 april 2012 waarbij verzoeker volledige toegang wordt geweigerd tot de documenten betreffende de uitvoering door de Republiek Oostenrijk van richtlijn 2006/24 en tot de documenten betreffende de zaak die heeft geleid tot het arrest van 29 juli 2010, Commissie/Oostenrijk (C-189/09, EU:C:2010:455), voor zover, wat laatstgenoemd besluit betreft, de toegang tot de door de Republiek Oostenrijk in deze zaak ingediende memories is geweigerd

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 3 april 2012 waarbij Patrick Breyer volledige toegang wordt geweigerd tot de documenten betreffende de uitvoering door de Republiek Oostenrijk van richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, en tot de documenten betreffende de zaak die heeft geleid tot het arrest van 29 juli 2010, Commissie/Oostenrijk (C-189/09), wordt nietig verklaard voor zover daarbij de toegang wordt geweigerd tot de door de Republiek Oostenrijk in deze zaak ingediende memories.

               2)

               Op het verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 16 maart 2012 tot afwijzing van een door Breyer ingediend verzoek om toegang tot het juridische advies van de Commissie over richtlijn 2006/24 behoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen, alsmede de helft van Breyers kosten.

               4)

               De Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak T-804/14: Beroep ingesteld op 4 december 2014 — Ogrodnik/BHIM — Aviário Tropical (Tropical)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/39

         Beroep ingesteld op 4 december 2014 — Ogrodnik/BHIM — Aviário Tropical (Tropical)
   (Zaak T-804/14)
   (2015/C 065/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tadeusz Ogrodnik (Chorzów, Polen) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aviário Tropical, SA (Loures, Portugal)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: beeldmerk in zwart-wit met het woordelement „Tropical” — gemeenschapsmerk nr. 3 435 773

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 september 2014 in zaak R 1948/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure, indien zij intervenieert, in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, junctis artikel 53, lid 1, sub a, en artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-349/09: Beroep ingesteld op 3 september 2009 — PAGO International/BHIM — Tirol Milch (Pago)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/76

         Beroep ingesteld op 3 september 2009 — PAGO International/BHIM — Tirol Milch (Pago)
   (Zaak T-349/09)
   2009/C 267/136
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PAGO International GmbH (Klagenfurt, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: C. Hauer en C. Schumacher, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck (Innsbruck, Oostenrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 juli 2009 betreffende procedure tot doorhaling nr. 2025 C (gemeenschapsmerk nr. 915 488) aldus wijzigen dat het beroep van Tirol Milch registrierte Genossenschaft mit beschränkter Haftung tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van 4 augustus 2008 wordt verworpen, alsmede verwijzing van Tirol Milch registrierte Genossenschaft mit beschränkter Haftung in de kosten van de beroepsprocedure;

               —

               subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep vernietigen en de zaak voor een nieuwe beslissing terugwijzen naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk in kleur „Pago”voor waren van klasse 32 (gemeenschapsmerk nr. 915 488)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Tirol Milch registrierte Genossenschaft mit beschränkter Haftung

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 51 juncto artikel 15, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar ten onrechte niet bewezen is geacht dat het betrokken merk is gebruikt op een wijze die de verkregen rechten in stand houdt.

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 en van communautaire grondrechten, met name het recht op een eerlijk proces.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-273/17: Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Quadri di Cardano/Commissie

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/35

         Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Quadri di Cardano/Commissie
   (Zaak T-273/17)
   (2017/C 221/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alessandro Quadri di Cardano (Schaarbeek, België) (vertegenwoordigers: N. De Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het PMO van 19 juli 2016 tot vaststelling van haar individuele rechten bij haar indiensttreding bij het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA), voor zover haar daarbij de toekenning wordt geweigerd van de ontheemdingstoelage van 16 % in de zin van artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut en, dientengevolge, van de daarmee verbonden rechten, met name de jaarlijkse reiskosten;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de niet-eerbiediging van de discussies en onderhandelingen in verband met de periode vóór de hervorming van het Ambtenarenstatuut en, met name, schending van gewettigde verwachtingen, van de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid alsmede van de verworven rechten van de verzoekende partij, wegens de analyse die plotseling verschilt van haar dossier van individuele rechten.

               2.

               Tweede middel, betreffende het tijdelijk contract naar Belgisch recht, dat de Commissie aanvoert ter rechtvaardiging van het feit dat de verzoekende partij haar woonplaats in België heeft gevestigd gedurende de tijd dat zij werkzaam was voor een particulier werkgever. Dit middel bestaat uit drie onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid door de Commissie doordat zij elke relatie van ondergeschiktheid heeft willen uitsluiten die zij ten opzichte van de verzoekende partij gedurende haar periode als tijdelijke kracht had, om te ontkennen dat er sprake was van een ambt bij een internationale organisatie, waarop de analyse van de door artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut vereiste voorwaarden in beginsel betrekking moet hebben;

                           —

                           tweede onderdeel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, schending van de Belgische rechtsvoorschriften inzake tijdelijke contracten en misbruik van de wet door de Commissie;

                           —

                           derde onderdeel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout, schending van het evenredigheidsbeginsel en van het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Zaak T-243/03: Beroep, op 27 juni 2003 ingesteld door Guardant, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
1.11.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 264/27
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 27 juni 2003 ingesteld door Guardant, Inc.                  Middelen:                       —     het aangevraagde merk mist
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                       niet elk onderscheidend ver-
              (merken, tekeningen en modellen)                                                               mogen in de zin van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b, van
                                                                                verordening (EG) nr. 40/
                       (Zaak T-243/03)                                                                       94 (1);
                                                                                —     het aangevraagde merk is
                       (2003/C 264/48)                                                                       niet gebruikelijk ter aandui-
                                                                                ding van diensten op het
                                                                                gebied van transport, opslag
                       (Procestaal: Engels)                                                                  en reizen.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1).
schappen is op 27 juni 2003 beroep ingesteld tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
gen en modellen) door Guardant, Inc., te Atlanta (USA),
vertegenwoordigd door G. Farrington, Solicitor.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het             Beroep, op 21 juli 2003 ingesteld door Z tegen Commissie
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                               van de Europese Gemeenschappen
      (merken, tekeningen en modellen) van 28 april 2003 te
      vernietigen;
                                                                                (Zaak T-259/03)
—     het Bureau te gelasten, de aanvraag opnieuw aan de
      onderzoeksafdeling voor te leggen voor heronderzoek
      van gemeenschapsmerk nr. 1713213;                                                         (2003/C 264/49)
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 21 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
Betrokken        gemeen-      woordmerk „PENSAMOS MÁS                  van de Europese Gemeenschappen door Z, wonende te
schapsmerk:                   EN       USTED”       —       aan-       Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door V. Christianos,
                              vraagnr. 1713213                         advocaat.
Waren of diensten:            diensten van klasse 39 (diensten
                              op het gebied van transport, op-
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                              slag en reizen; transport van rei-
                              zigers en goederen; bonuspro-
                              gramma’s voor frequente vliegers)        —     verweerster te veroordelen om aan verzoekster als schade-
                                                                             vergoeding te betalen, vermeerderd met rente tot de
Voor de kamer van be-         weigering van inschrijving door                voldoening van de schuld, de som van 900 000 euro,
roep bestreden beslis-        de onderzoeker                                 waarvan 700 000 euro voor de morele schade die zij heeft
sing:                                                                        geleden en 200 000 euro voor de gezondsheidsschade die
                                                                             zij heeft geleden;
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
roep:                                                                  —     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak F-87/12 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 21 april 2015 — Alsteens/Commissie (Openbare dienst — Terugverwijzing na vernietiging — Tijdelijk functionaris — Verlenging van de overeenkomst — Regel van zes jaar)

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/32

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 21 april 2015 — Alsteens/Commissie
   (Zaak F-87/12 RENV)
   ((Openbare dienst - Terugverwijzing na vernietiging - Tijdelijk functionaris - Verlenging van de overeenkomst - Regel van zes jaar))
   (2015/C 190/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Geoffroy Alsteens (Marcinelle, België) (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)

      Voorwerp

   Terugverwijzing na vernietiging — Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de periode van verlenging van verzoekers overeenkomst te beperken

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alsteens draagt de eigen kosten die hij in de zaken F-87/12, T-373/13 P en F-87/12 RENV heeft gemaakt alsmede de kosten die de Europese Commissie in zaak F-87/12 heeft gemaakt.

               3)

               De Europese Commissie draagt de eigen kosten die zij in de zaken T-373/13 P en F-87/12 RENV heeft gemaakt.


title: Zaken T-362/05 en T-363/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 december 2008 — Nuova Agricast en Cofra/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Italiaanse wettelijke steunregeling — Regeling die verenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard — Overgangsmaatregel — Uitsluiting van bepaalde ondernemingen — Vertrouwensbeginsel — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen — Ontbreken )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 december 2008 — Nuova Agricast en Cofra/Commissie
   (Zaken T-362/05 en T-363/05) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Italiaanse wettelijke steunregeling - Regeling die verenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard - Overgangsmaatregel - Uitsluiting van bepaalde ondernemingen - Vertrouwensbeginsel - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen - Ontbreken’)
   (2009/C 19/44)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Nuova Agricast Srl (Cerignola, Italië); en Cofra Srl (Barletta, Italië) (vertegenwoordiger: M. A. Calabrese, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters beweerdelijk hebben geleden door de vaststelling door de Commissie van de beschikking van 12 juli 2000 waarbij een steunregeling in de vorm van investeringssteun aan de achtergebleven gebieden in Italië [steunmaatregel N 715/99 — Italië (SG 2000 D/105754)] met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is verklaard, en door de handelwijze van de Commissie tijdens de procedure die aan de vaststelling van die beschikking is voorafgegaan
   Dictum

               1)

               De zaken T-362/05 en T-363/05 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Nuova Agricast Srl zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie in zaak T-362/05 dragen.

               4)

               Cofra Srl zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie in zaak T-363/05 dragen.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak T-105/10: Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — BASF/Europese Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/70

         Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — BASF/Europese Commissie
   (Zaak T-105/10)
   2010/C 113/104
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BASF SE (Ludwigshafen am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Montag, J. Blockx en T. Wilson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2009) 10568 van de Commissie van 18 december 2009 (Zaak nr. COMP/M.5355 — BASF/CIBA) houdende afwijzing van het voorstel van 6 november 2009 om Roquette Frères als koper van Divestment Business SDA goed te keuren en afwijzing van het verzoek tot wijziging van de verbintenissen die de Commissie oplegde in het kader van de verenigbaarverklaring met de gemeenschappelijke markt bij beschikking C(2009) 1961 van 12 maart 2009 van de verrichting waarbij verzoekster volledige zeggenschap verkrijgt over CIBA Holding AG („Ciba”).
   Verzoekster baseert haar vordering tot nietigverklaring op de volgende middelen.
   In de eerste plaats schendt verweersters afwijzing van de voorgestelde koper artikel 6, lid 2, van verordening nr. 139/2004 (1), de punten 418 en 419 van de beschikking tot goedkeuring van de aankoop van Ciba door BASF, clausules 4, sub a en b, 13, 14 en 34 alsook bijlage B van de daaraan gehechte verbintenissen en de punten 31, 48, 73 en 102 van de mededeling inzake corrigerende maatregelen. (2)

   In het bijzonder verwijt verzoekster verweerster dat zij haar afwijzing van de voorgestelde koper heeft gebaseerd op onjuiste feiten en de drijfveer om Roquette Frères om Divestment Business te behouden en te ontwikkelen, kennelijk onjuist heeft beoordeeld. Voorts verwijt verzoekster verweerster te zijn uitgegaan van onjuiste feiten en verzoeksters verzoek om de verbintenissen overeenkomstig de herzieningsclausule van de verbintenissen te wijzigen, kennelijk onjuist te hebben beoordeeld.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de bestreden beschikking het evenredigheidsbeginsel schendt aangezien het volgens verzoekster niet nodig was haar voorstel af te wijzen ter verwezenlijking van het doel van de verbintenissen om te voorkomen dat een machtspositie ontstond of werd versterkt.
   In de derde plaats stelt verzoekster schending door verweerster van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 296 VWEU door verzoekster vóór de vaststelling van de bestreden beschikking niet te horen en de bestreden beschikking niet afdoende te motiveren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB L 24, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 802/2004 van de Commissie van 7 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 133, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-345/03

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/19

         Doorhaling van zaak C-345/03 (1)

   (2005/C 45/39)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 november 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak C-74/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 10 februari 2014 — UAB Eturas e.a./Lietuvos Respublikos konkurencijos taryba

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 10 februari 2014 — UAB Eturas e.a./Lietuvos Respublikos konkurencijos taryba
   (Zaak C-74/14)
   2014/C 142/22
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (raad van state van Litouwen)

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellanten: UAB Eturas e.a.

      Verwerende partij: Lietuvos Respublikos konkurencijos taryba (Litouwse raad voor de mededinging)

      Derdebelanghebbenden: UAB Aviaeuropa, UAB Grand Voyage, UAB Kalnų upė, UAB Keliautojų klubas, UAB Smaragdas travel, UAB 700LT, UAB Aljus ir Ko, UAB Gustus vitae, UAB Tropikai, UAB Vipauta, UAB Vistus

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 101, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat kan worden aangenomen dat wanneer ondernemingen een gemeenschappelijk geautomatiseerd informatiesysteem als in deze zaak aan de orde gebruiken en de Raad voor de Mededinging heeft bewezen dat in het systeem een mededeling over de beperking op het verlenen van kortingen is opgenomen en een technische beperking ten aanzien van het invoeren van een kortingspercentage is aangebracht, deze ondernemingen wisten, of hadden moeten weten, dat deze mededeling in het geautomatiseerde informatiesysteem voorkwam en dat zij, door zich niet tegen de toepassing van deze beperking op het verlenen van kortingen te verzetten, stilzwijgend met deze beperking op het verlenen van prijskortingen hebben ingestemd en dus aansprakelijk kunnen worden gehouden voor onderling afgestemde feitelijke gedragingen krachtens artikel 101, lid 1, VWEU?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, welke factoren moeten dan in aanmerking worden genomen om te bepalen of de ondernemingen die een gemeenschappelijk geautomatiseerd informatiesysteem gebruiken, in omstandigheden als die in het hoofdgeding, hun gedragingen onderling hebben afgestemd in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU?


title: Zaak T-106/13: Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Synergy Hellas/Commissie

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/21

         Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Synergy Hellas/Commissie
   (Zaak T-106/13)
   2013/C 141/38
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: d.d. Synergy Hellas Anonymi Emporiki Etaireia Parochis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: M. Angelopoulos en K. Damis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Europese Commissie door de vennootschap uit te sluiten van deelneming aan het ARTreat-programma haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen, gelet op het evenredigheidbeginsel en het vertrouwensbeginsel, en de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 343 828,88 EUR dat zij verzoekster verschuldigd voor betalingen ter uitvoering van de ARTreat-overeenkomst, vermeerderd met rente vanaf de neerlegging van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 89 933,16 EUR als vergoeding voor de materiële schade en de schade aan haar beroepsreputatie die verzoekster als gevolg van misbruik van bevoegdheid en van schending van het beroepsgeheim heeft geleden, vermeerderd met compensatoire interessen vanaf 14 juni 2012 tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak en met vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan de volledige betaling;

               —

               de Commissie te verwijzen in de proceskosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het onderhavige verzoekschrift formuleert verzoekster twee beroepen.
   In de eerste plaats een beroep krachtens artikel 272 VWEU wegens aansprakelijkheid van de Commissie op grond van overeenkomst FP7 224297 ter uitvoering van het project „Multi-level patient — specific artery and artherogenesis model for outcome prediction, decision support treatement, and virtual hand-on training (ARTreat)”. Verzoekster voert in het bijzonder aan dat, ofschoon zij haar contractuele verplichtingen ten volle en correct is nagekomen, de Commissie de betaling van de haar verschuldigde bedragen heeft opgeschort zonder dat zij daartoe het recht had en met schending van bovengenoemde overeenkomst en van het vertrouwensbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.
   In de tweede plaats een beroep krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie. Verzoekster betoogt in het bijzonder dat de Commissie door haar onrechtmatig gedrag de beroepsreputatie van verzoekster heeft aangetast.


title: Zaak T-349/12: Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Leiner/BHIM — Recaro (REVARO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocecdure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk REVARO — Ouder internationaal woordmerk RECARO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/19

         Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Leiner/BHIM — Recaro (REVARO)
   (Zaak T-349/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocecdure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk REVARO - Ouder internationaal woordmerk RECARO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 304/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rudolf Leiner GmbH (Sankt Pölten, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: W. Emberger, I. Rudnay en L. Emberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Recaro Holding GmbH, voorheen Recaro Beteiligungs-GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Weiser, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 mei 2012 (zaak R 482/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Recaro Beteiligungs-GmbH en Rudolf Leiner GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rudolf Leiner GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak C-106/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — M. J. Bakker/Minister van Financiën (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Toepasselijke wetgeving — Werknemer met Nederlandse nationaliteit die buiten grondgebied van Europese Unie aan boord van baggerschepen onder Nederlandse vlag voor in Nederland gevestigde werkgever werkt — Woonplaats op grondgebied van andere lidstaat — Aansluiting bij Nederlands socialezekerheidsstelsel)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/4

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — M. J. Bakker/Minister van Financiën
   (Zaak C-106/11) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Toepasselijke wetgeving - Werknemer met Nederlandse nationaliteit die buiten grondgebied van Europese Unie aan boord van baggerschepen onder Nederlandse vlag voor in Nederland gevestigde werkgever werkt - Woonplaats op grondgebied van andere lidstaat - Aansluiting bij Nederlands socialezekerheidsstelsel)
   2012/C 217/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: M. J. Bakker

      Verwerende partij: Minister van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 1, sub a, 2 en 13, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Werknemer met de Nederlandse nationaliteit die buiten het grondgebied van de Europese Unie voor een Nederlandse werkgever werkt aan boord van baggerschepen die onder de Nederlandse vlag varen — Werknemer die op het grondgebied van een andere lidstaat woont — Geen aansluiting bij het Nederlandse socialezekerheidsstelsel

      Dictum

   Artikel 13, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een wettelijke maatregel van een lidstaat van aansluiting bij het stelsel van sociale zekerheid van die lidstaat uitsluit een persoon in een situatie als die van verzoeker in het hoofdgeding, die de nationaliteit van die lidstaat bezit maar niet in die lidstaat woont en die in dienstbetrekking werkzaam is aan boord van een baggerschip dat onder de vlag van diezelfde lidstaat vaart en buiten het grondgebied van de Europese Unie zijn werkzaamheden verricht.

      (1)  PB C 160 van 28.5.2011.


title: Zaak C-558/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 17 december 2008 — Portakabin Limited en Portakabin BV tegen Primakabin BV

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 17 december 2008 — Portakabin Limited en Portakabin BV tegen Primakabin BV
   (Zaak C-558/08)
   (2009/C 55/17)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Portakabin Limited en Portakabin BV

      Verweerster: Primakabin BV
   Prejudiciële vragen

               1.

                           a.

                           Indien een ondernemer die handelt in bepaalde waren of diensten (hierna: „adverteerder”) gebruik maakt van de mogelijkheid om bij de exploitant van een internetzoekmachine een adword [Bij het adverteren via internet kan gebruik worden gemaakt van de mogelijkheid om tegen betaling bij zoekprogramma's als Google zogeheten adwords op te geven. Wordt in de zoekmachine zo'n adword ingetikt, dan verschijnt een verwijzing naar de website van de adverteerder ofwel in de lijst met gevonden pagina's, ofwel als advertentie rechts op de resultatenpagina onder het kopje „Gesponsorde koppelingen”.] op te geven dat gelijk is aan een door een ander (hierna: „merkhouder”) voor soortgelijke waren of diensten ingeschreven merk, welk opgegeven zoekwoord — zonder dat dit zichtbaar is voor de gebruiker van de zoekmachine — tot gevolg heeft dat deze internetgebruiker die dat woord intikt, op de resultatenlijst van de zoekmachine-exploitant een verwijzing aantreft naar de website van de adverteerder, levert dit dan gebruik op, door die adverteerder, van het ingeschreven merk in de zin van artikel 5 lid 1, aanhef en onder a, van richtlijn 89/104/EEG (1)?

                           b.

                           Maakt het daarbij verschil of de verwijzing wordt vermeld

                                       —

                                       in de gewone lijst met gevonden pagina's, of

                                       —

                                       in een als zodanig aangegeven advertentiegedeelte?

                           c.

                           Maakt het daarbij verschil

                                       —

                                       of de adverteerder reeds in de verwijzende mededeling op de webpagina van de exploitant van de zoekmachine daadwerkelijk producten of diensten aanbiedt die gelijk zijn aan de waren of diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven, dan wel

                                       —

                                       of de adverteerder op een eigen webpagina, waarnaar door de internetgebruiker (uit vraag l.a. via de verwijzing op de pagina van de zoekmachine-exploitant kan worden „doorgeklikt” („hyperlinking”), daadwerkelijk producten of diensten aanbiedt die gelijk zijn aan de waren of diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven?

               2.

               Indien en voor zover het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, kan het bepaalde in artikel 6 van de richtlijn, met name het bepaalde in lid 1, onder b en c, van dat artikel, dan meebrengen dat de houder van het merk niet het in vraag 1 bedoelde gebruik kan verbieden, en zo ja, onder welke omstandigheden?

               3.

               Voor zover vraag 1 bevestigend beantwoord wordt, is dan artikel 7 van de richtlijn toepasselijk, voor zover een aanbod van de adverteerder als in vraag 1 bedoeld, betrekking heeft op waren die onder het in vraag 1 bedoelde merk door de merkhouder of met zijn toestemming in de gemeenschap in de handel zijn gebracht?

               4.

               Gelden de op de voorgaande vragen gegeven antwoorden ook voor door de adverteerder opgegeven zoekwoorden als in vraag 1 bedoeld, waarin het merk bewust met kleine verschrijvingen is weergegeven, waardoor de zoekmogelijkheden voor het publiek dat van internet gebruik maakt, doeltreffender worden, aangenomen dat op de website van de adverteerder het merk correct wordt weergegeven?

               5.

               Indien en voor zover het antwoord op de hiervoor gestelde vragen meebrengt dat van gebruik van het merk in de zin van artikel 5, lid 1, van de richtlijn geen sprake is, kunnen de lidstaten dan, ter zake van het gebruik van adwords als in deze zaak aan de orde, op de voet van artikel 5, lid 5, van de richtlijn, overeenkomstig in die staten geldende bepalingen betreffende bescherming tegen het. gebruik van een teken anders dan ter onderscheiding van waren of diensten, zonder meer bescherming verlenen tegen gebruik, zonder geldige reden, van dat teken, waardoor naar het oordeel van de rechterlijke instanties in die lidstaten ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk, of gelden daarbij voor de nationale rechters communautairrechtelijke grenzen, samenhangend met de antwoorden op de voorgaande vragen?

      (1)  Eerste richtlijn van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).


title: Zaak C-332/05: Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Aldo Celozzi en Innungskrankenkasse Baden-Württemberg

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/8

         Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Aldo Celozzi en Innungskrankenkasse Baden-Württemberg
   (Zaak C-332/05)
   (2005/C 281/15)
   Procestaal: Duits
   Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 5 juli 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 september 2005, in het geding tussen Aldo Celozzi en Innungskrankenkasse Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Is het verenigbaar met de bepalingen van het primaire en/of secundaire gemeenschapsrecht [in het bijzonder artikel 39 EG (ex artikel 48 EG-Verdrag), artikel 3, lid 1, en artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1408/71, artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 (1)] dat een in Duitsland tewerkgestelde migrerende werknemer, die is gehuwd en wiens echtgenote in een andere lidstaat woont, een ziekengeld ontvangt dat steeds is gerelateerd aan het nettoloon dat wordt vastgesteld op basis van de op zijn loonbelastingkaart vermelde loonbelastingcategorie, zonder dat rekening wordt gehouden met een latere, van zijn gezinssituatie afhankelijke wijziging van de belastingcriteria, waaraan terugwerkende kracht is verleend en die voor hem voordelig is?”

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak C-326/07: Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/3

         Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-326/07)
   (2007/C 247/05)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door het opnemen van bepalingen als die welke zijn neergelegd in artikel 1.2 van het decreet van de voorzitter van de ministerraad van 10 juni 2004 inzake de vaststelling van de criteria voor de uitoefening van de bijzondere bevoegdheden bedoeld in artikel 2 van wetsdecreet nr. 332 van 31 mei 1994, met wijzigingen omgezet bij wet nr. 474 van 30 juli 1994, gewijzigd bij artikel 4, lid 227, sub a, b en c, van financiewet nr. 350/2004, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 43 EG en 56 EG;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat de in artikel 1.2. van het decreet van 10 juni 2004 genoemde criteria voor de uitoefening van de bijzondere bevoegdheden neergelegd in artikel 4, lid 227, sub a, b en c, van wet nr. 350/2004 niet voldoende specifiek of nauwkeurig zijn om de investeerder uit een andere lidstaat in staat te stellen, te weten wanneer de bijzondere bevoegdheden bedoeld in artikel 4, lid 227, sub a, b en c, van wet nr. 350/2004 zullen worden gebruikt.
   De sub a, b en c bedoelde bijzondere bevoegdheden zijn: het verzet tegen het nemen, door investeerders, van relevante participaties die ten minste 5 % van de stemrechten vertegenwoordigen, of het lagere percentage dat door de Minister van Economische Zaken en Financiën wordt vastgesteld; het verzet tegen het sluiten van pacten en overeenkomsten tussen aandeelhouders die ten minste 5 % van de stemrechten vertegenwoordigen, of het lagere percentage dat door de Minister van Economische Zaken en Financiën wordt vastgesteld, en het vetorecht tegen het nemen van besluiten tot ontbinding van de vennootschap, fusie, splitsing, overbrenging van de statutaire zetel naar het buitenland of wijziging van het maatschappelijk doel, welke criteria van toepassing zijn op alle in artikel 4, lid 227, eerste alinea, van de wet genoemde sectoren (defensie, vervoer, telecommunicatie, energiebronnen en andere openbare diensten).
   In het licht van de rechtspraak van het Hof (zie Commissie/Spanje C-463/00; Commissie/Frankrijk C-483/99, Commissie/België C-503/99 en Commissie/Nederland C-293/04) is de Commissie derhalve van mening dat de betrokken regeling verder gaat dan nodig is om de in artikel 1.2 van het decreet van 10 juni 2004 bedoelde openbare belangen te behartigen, en dat zij indruist tegen respectievelijk artikel 56 EG en artikel 43 EG. De Commissie is van mening dat voor de gereglementeerde sectoren, zoals de sector energie, gas en telecommunicatie, het oogmerk van bescherming van de vitale belangen van de staat kan worden bereikt door minder beperkende maatregelen ter regulering van de activiteiten zoals richtlijn 2003/54/EG (1) en richtlijn 2003/55/EG (2) of richtlijn 2002/21/EG (3) en de richtlijnen 2002/19/EG (4), 2002/20/EG (5), 2002/22/EG (6) en 2002/58/EG (7). Naar de mening van de Commissie waarborgt dezelfde regeling bovendien een minimale bevoorrading van het land en bestaat er geen enkel causaal verband tussen de noodzaak de energievoorziening en de levering van openbare diensten te waarborgen, en de zeggenschap over de eigendom of het beheer van de onderneming.

      (1)  PB L 176, blz. 37.

      (2)  PB L 176, blz. 57.

      (3)  PB L 108, blz. 33.

      (4)  PB L 108, blz. 7.

      (5)  PB L 108, blz. 21.

      (6)  PB L 108, blz. 51.

      (7)  PB L 201, blz. 37.


title: Zaak T-12/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 januari 2010 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 oktober 2009 in zaak F-94/08, Marcuccio/Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/49

         Hogere voorziening ingesteld op 15 januari 2010 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 oktober 2009 in zaak F-94/08, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-12/10 P)
   2010/C 63/86
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               in elk geval, de bestreden beschikking volledig vernietigen;

               —

               vaststellen dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven, volledig ontvankelijk was;

               —

               primair, rekwirants vorderingen zoals geformuleerd in het beroep in eerste aanleg volledig toewijzen;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan rekwirant van alle kosten die hij tot op heden in verband met de onderhavige zaak heeft gemaakt;

               —

               subsidiair, de zaak voor een nieuwe beslissing terugverwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 oktober 2009 in zaak F-94/08. Bij die beschikking is een beroep tot nietigverklaring van de nota van 28 maart 2008 waarbij de Europese Commissie rekwirant had meegedeeld dat zij van plan was om een inhouding op zijn invaliditeitsuitkering te verrichten teneinde betaling te verkrijgen van de kosten die zij in een eerdere procedure had gemaakt, kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
   Tot staving van zijn stellingen beroept rekwirant zich op een verkeerde opvatting en een verdraaiing van de feiten in de bestreden beschikking, het volledig ontbreken van motivering alsmede op de onjuiste toepassing en uitlegging van het beginsel tempus regis actum en van het begrip bezwarend besluit.


title: Zaak C-19/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 januari 2011 — Markus Geltl/Daimler AG

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 januari 2011 — Markus Geltl/Daimler AG
   (Zaak C-19/11)
   2011/C 113/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Markus Geltl

      Verwerende partij: Daimler AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient bij een in de tijd gefaseerd proces om via verschillende tussenstappen een bepaalde omstandigheid of een bepaalde gebeurtenis te doen plaatsvinden, voor de toepassing van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/6/EG (1) en artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/124/EG (2) alleen te worden uitgegaan van het antwoord op de vraag of deze toekomstige omstandigheid of deze toekomstige gebeurtenis volgens de bepalingen van deze richtlijnen als concrete informatie moet worden beschouwd, en moet bijgevolg worden onderzocht of redelijkerwijze mag worden aangenomen dat deze toekomstige omstandigheid of toekomstige gebeurtenis zal plaatsvinden, of kunnen bij een dergelijk in de tijd gefaseerd proces ook reeds bestaande of voltooide tussenstappen die met de verwezenlijking van de toekomstige omstandigheid of gebeurtenis verbonden zijn, concrete informatie zijn in de zin van de bepalingen van voornoemde richtlijnen?

               2)

               Veronderstelt de uitdrukking „waarvan redelijkerwijze mag worden aangenomen” in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/124/EG dat de graad van „waarschijnlijkheid” overwegend of groot moet zijn, of dient onder omstandigheden waarvan redelijkerwijze mag worden aangenomen dat zij zich in de toekomst zullen voordoen of onder gebeurtenissen waarvan redelijkerwijze mag worden aangenomen dat zij in de toekomst zullen plaatsvinden, te worden begrepen dat de graad van waarschijnlijkheid afhangt van de omvang van de gevolgen voor de emittenten en dat het in geval van een aanzienlijke kans op beïnvloeding van de beurskoers volstaat dat het onzeker maar niet onwaarschijnlijk is dat de toekomstige omstandigheid of gebeurtenis zal plaatsvinden?

      (1)  Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB L 96, blz. 16).

      (2)  Richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft (PB L 339, blz. 70).


title: Zaak T-542/14: Beroep ingesteld op 21 juli 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van ronde sandwich)

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/21

         Beroep ingesteld op 21 juli 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van ronde sandwich)
   (Zaak T-542/14)
   2014/C 339/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in de zaak R 1911/2013-4 wegens onrechtmatigheid en schending van de op het gemeenschapsmerk toepasselijke wetsbepalingen te vernietigen, en de in het onderhavige verzoekschrift geformuleerde vorderingen toe te wijzen op basis van het intrinsieke of wegens het gebruik verkregen onderscheidende vermogen van het aangevraagde driedimensionale merk, en wegens rechtmatigheid aldus het onderhavige beroep toe te wijzen en inschrijving te gelasten van driedimensionaal gemeenschapsmerk nr. 1 1 7 47  987 voor klasse 30 van de internationale classificatie;

               —

               in geval van toewijzing van dit beroep en inschrijving van dat merk, verweerder te verwijzen in de proceskosten en terugbetaling te gelasten van de aan het BHIM betaalde beroepstaksen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een ronde sandwich voor waren van klasse 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 47  987

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-187/16: Beroep ingesteld op 4 april 2016 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/22

         Beroep ingesteld op 4 april 2016 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-187/16)
   (2016/C 191/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Tokár, B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               1.

               Vaststelling dat de Republiek Oostenrijk de krachtens de artikelen 49 VWEU en 56 VWEU respectievelijk krachtens artikel 4 junctis de artikelen 11 tot en met 37 van richtlijn 92/50/EEG (1), en de artikelen 14, 20 en 23 tot en met 55 van richtlijn 2004/18/EG (2), op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen

                           —

                           doordat zij opdrachten voor dienstverlening tot vervaardiging van bepaalde documenten zoals paspoorten met chip, noodpaspoorten, verblijfsvergunningen, identiteitskaarten, pyrotechnische certificaten, rijbewijzen in creditcard-formaat en kentekenbewijzen in creditcard-formaat, onder en boven de krachtens de richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG geldende drempels die van toepassing waren vóór en na de omzetting van richtlijn 2004/18/EG in het nationale recht, rechtstreeks aan de Österreichische Staatsdruckerei GmbH heeft toegewezen, en

                           —

                           doordat zij nationale bepalingen, zoals meer bepaald § 2 lid 2, van het Bundesgesetz zur Neuordnung der Rechtsverhältnisse der Österreichischen Staatsdruckerei (federale wet inzake de reorganisatie van de rechtsverhoudingen van de Oostenrijkse staatsdrukkerij), handhaaft waarbij aanbestedende diensten worden verplicht om deze opdrachten voor dienstverlening uitsluitend aan de Österreichische Staatsdruckerei GmbH toe te wijzen.

               2.

               Verwijzing van de Republiek Oostenrijk in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster het volgende aan:
   De Österreichische Staatsdruckerei GmbH is een private onderneming.
   De Oostenrijkse wetgeving vereist dat de vervaardiging van alle documenten die met geheimhouding of de naleving van zekerheidsvoorschriften gepaard gaan, uitsluitend aan de Österreichische Staatsdruckerei GmbH wordt toegewezen.
   Oostenrijkse aanbestedende diensten moeten bijgevolg opdrachten voor dienstverlening tot vervaardiging van bepaalde documenten zoals paspoorten met chip, noodpaspoorten, verblijfsvergunningen, identiteitskaarten, rijbewijzen in creditcard-formaat, kentekenbewijzen in creditcard-formaat en pyrotechnische certificaten, rechtstreeks aan de Österreichische Staatsdruckerei GmbH toewijzen.
   Oostenrijkse aanbestedende diensten waren daarentegen verplicht de vervaardiging van de genoemde documenten toe te wijzen aan ondernemingen die geselecteerd werden in het kader van gunningsprocedures die overeenkomstig de richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG worden gevoerd of die voldoende openbaar zijn in de zin van het VWEU.
   Doordat Oostenrijkse aanbestedende diensten de vervaardiging van de genoemde documenten zonder openbare aanbesteding aan de Österreichische Staatsdruckerei GmbH hebben toegewezen, en op basis van het nationale recht verplicht zijn uitsluitend de Österreichische Staatsdruckerei GmbH de opdracht tot vervaardiging van de genoemde documenten te gunnen, is Oostenrijk haar verplichtingen krachtens het Unierecht niet nagekomen.

      (1)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak C-51/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 4 februari 2014 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 4 februari 2014 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
   (Zaak C-51/14)
   2014/C 142/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

      Prejudiciële vragen

               1)

               Regelt artikel 14, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1998/78 (1) op het gebied van de compensatie van opslagkosten bij vervanging van suiker uitputtend, en is het volgens deze bepaling geen vereiste, dat de te vervangen suiker door een andere op het grondgebied van dezelfde lidstaat gevestigde fabrikant moet zijn geproduceerd?

               2)

               Bij een bevestigend antwoord: vereist artikel 14, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1998/78 voor het recht op vergoeding van de opslagkosten dat de vervangende C-suiker bij de suikerfabrikant „concreet vervangen” wordt?

               3)

               Indien artikel 2, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2670/81 (2) toepasselijk is op de vervanging van suiker: vereist artikel 2, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2670/81 voor het recht op vergoeding van de opslagkosten dat de vervangende C-suiker bij de suikerfabrikant „concreet vervangen” wordt?

               4)

               Subsidiair: is artikel 2, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2670/81 ongeldig voor zover het vereist dat de te vervangen suiker „door een andere op het grondgebied van dezelfde lidstaat gevestigde fabrikant [werd geproduceerd]”?

      (1)  Verordening (EG) nr. 78/98 van de Commissie van 13 januari 1998 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit (PB L 231, blz. 5).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2670/81 van de Commissie van 14 september 1981 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de sector suiker (PB L 262, blz. 14).


title: Zaak C-312/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2015 door SolarWorld AG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 14 april 2015 in zaak T-393/13, SolarWorld AG/Europese Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/19

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2015 door SolarWorld AG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 14 april 2015 in zaak T-393/13, SolarWorld AG/Europese Commissie
   (Zaak C-312/15 P)
   (2015/C 302/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: SolarWorld AG (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Solsonica SpA

      Conclusies

               —

               De hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht in zaak T-393/13 vernietigen wat betreft het oordeel dat niet meer hoeft te worden beslist op de verzoeken tot nietigverklaring en schadevergoeding;

               —

               het beroep tot nietigverklaring en de schadevordering in zaak T-393/13 ontvankelijk verklaren;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een beslissing ten gronde op het beroep tot nietigverklaring en de schadevordering.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door te oordelen dat niet meer hoefde te worden beslist op het beroep tot nietigverklaring en de schadevordering.


title: Zaak T-324/12: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Knauf Insulation Technology/BHIM — Saint Gobain Cristalería (ECOSE TECHNOLOGY) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap — Woordmerk ECOSE TECHNOLOGY — Ouder nationaal woordmerk ECOSEC FACHADAS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/42

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Knauf Insulation Technology/BHIM — Saint Gobain Cristalería (ECOSE TECHNOLOGY)
   (Zaak T-324/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap - Woordmerk ECOSE TECHNOLOGY - Ouder nationaal woordmerk ECOSEC FACHADAS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 302/53)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Knauf Insulation Technology (Visé, België) (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Saint Gobain Cristalería, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Montañá, S. Sebé en I. Carulla, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2012 (zaken R 1193/2011-5 en R 1426/2011-5) inzake een oppositieprocedure tussen Saint Gobain Cristalería, SL en Knauf Insulation Technologies

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 4 mei 2012 (zaken R 1193/2011-5 en R 1426/2011-5) wordt vernietigd voor zover de kamer van beroep enerzijds het door Knauf Insulation Technology ingestelde beroep heeft verworpen en anderzijds de beslissing van de oppositieafdeling heeft vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten en de helft van de kosten van Knauf Insulation Technology dragen.

               3)

               Saint Gobain Cristalería, SL zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van Knauf Insulation Technology dragen.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Doorhaling van zaak T-248/99

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/52

         Doorhaling van zaak T-248/99 (1)

   (2004/C 118/112)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 maart 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-248/99: Autobedrijf Diepenmaat V.O.F., ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2000.


title: Zaak F-49/14: Beroep ingesteld op 22 mei 2014 — ZZ e.a./Parlement

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/62

         Beroep ingesteld op 22 mei 2014 — ZZ e.a./Parlement
   (Zaak F-49/14)
   2014/C 292/80
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: C. García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit waarbij verzoekers’ eerste beoordelaar voor het beoordelingsjaar 2013 is aangewezen

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van 4 maart 2014, bevestigd bij brief van 8 april 2014, waarbij verzoekers op de hoogte zijn gesteld van de benoeming van X als eerste beoordelaar;

               —

               voor zover nodig, opschorting van de beoordelingsprocedure 2013;

               —

               onmiddellijke en volledige schorsing van X;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-26/15 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 maart 2016 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie [Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 — Bijlage I, deel B 2, punt VI, D, vijfde streepje — Sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit — Citrusvruchten — Handelsnormen — Aanduidingsvoorschriften — Vermelding van de conserveringsmiddelen of van de andere chemische substanties die zijn gebruikt als naoogstbehandeling]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/12

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 maart 2016 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-26/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 - Bijlage I, deel B 2, punt VI, D, vijfde streepje - Sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit - Citrusvruchten - Handelsnormen - Aanduidingsvoorschriften - Vermelding van de conserveringsmiddelen of van de andere chemische substanties die zijn gebruikt als naoogstbehandeling])
   (2016/C 156/16)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Schima, I. Galindo Martín en K. Skelly, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-578/12: Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — National Iranian Oil Company/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Aan de staat ondergeschikte entiteit — Procesbevoegdheid en -belang — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Vermelding en keuze van rechtsgrondslag — Bevoegdheid van Raad — Beginsel van voorzienbaarheid van Uniehandelingen — Begrip steunverlening aan nucleaire proliferatie — Kennelijke beoordelingsfout — Rechten van verdediging en recht op effectieve rechterlijke bescherming — Evenredigheid — Recht op eigendom” )

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/39

         Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — National Iranian Oil Company/Raad
   (Zaak T-578/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Aan de staat ondergeschikte entiteit - Procesbevoegdheid en -belang - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Vermelding en keuze van rechtsgrondslag - Bevoegdheid van Raad - Beginsel van voorzienbaarheid van Uniehandelingen - Begrip steunverlening aan nucleaire proliferatie - Kennelijke beoordelingsfout - Rechten van verdediging en recht op effectieve rechterlijke bescherming - Evenredigheid - Recht op eigendom”))
   2014/C 292/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: National Iranian Oil Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Aresu en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring, enerzijds van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58), en, anderzijds van uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               National Iranian Oil Company draagt haar eigen kosten alsook die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 februari 1999 in zaak C-390/95 P: Antillean Rice Mills NV e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bevoegdheid van Raad tot vaststelling van beperkingen voor invoer van landbouwproducten van oorsprong uit landen en gebieden overzee)

text:
1.5.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 121/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                    GERECHTSHOF
                                                           GERECHTSHOF
                  ARREST VAN HET HOF                                  kamerpresident, G.F. Mancini, J.L. Murray (rapporteur), H.
                                                                      Ragnemalm en K.M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: S.
                       (Zesde kamer)                                  Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 11 februari
                                                                      1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                    van 11 februari 1999
                                                                      1. Wijst de hogere voorziening af.
in zaak C-390/95 P: Antillean Rice Mills NV e.a. tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                    2. Verwijst Antillean Rice Mills NV, European Rice Brokers AVV
                                                                           en Guyana Investments AVV in de kosten.
(Bevoegdheid van Raad tot vaststelling van beperkingen voor           3. Verstaat dat de Franse Republiek en de Italiaanse Republiek elk
invoer van landbouwproducten van oorsprong uit landen en                   hun eigen kosten zullen dragen.
                      gebieden overzee)
                      (1999/C 121/01)                                 (1) PB C 46 van 17.2.1996.
                    (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-390/95 P, Antillean Rice Mills NV, vennootschap
naar het recht van de Nederlandse Antillen, gevestigd op                                  ARREST VAN HET HOF
Bonaire (Nederlandse Antillen), European Rice Brokers AVV,
vennootschap opgericht naar Arubaans recht, gevestigd te                                         (Vijfde kamer)
Oranjestad (Aruba) en Guyana Investments AVV, vennoot-
schap opgericht naar Arubaans recht, gevestigd te Oranjestad                                van 11 februari 1999
(Aruba), vertegenwoordigd door P. Glazener, advocaat te
Amsterdam, W. Knibbeler, advocaat te Rotterdam, en J.                 in zaak C-237/97 (verzoek ver de Korkein hallinto-oikeus
Pel, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te             om een prejudiciële beslissing): Administratieve proce-
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue             dure ingeleid door AFS Intercultural Programs Finland
Goethe 11, betreffende hogere voorziening tegen het arrest                                             ryl (1)
van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid)
van 14 september 1995, Antillean Rice Mills e.a./Commissie
                                                                      (Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbe-
(T-480/93 en T-483/93, Jurispr. blz. II-2305), strekkende tot
                                                                      grip van vakantiepakketten en rondreispakketten — Wer-
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:
                                                                         kingssfeer — Organisatie van scholierenuitwisselingen)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
E. Lasnet en T. van Rijn), ondersteund door Raad van de
Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin),                                          (1999/C 121/02)
Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door D. Del Gaizo,
avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                                       (Procestaal: Fins)
burg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-Adelaïde 5, Franse
Republiek, en Trading & Shipping Co. Ter Beek BV, vennoot-
schap naar Nederlands recht, gevestigd te Amsterdam (Neder-           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
land), Alesie Curaçao NV, vennootschap naar het recht van                                       dentie van het Hof)
de Nederlandse Antillen, gevestigd te Willemstad (Curaçao,
Nederlandse Antillen), verzoeksters in eerste aanleg, heeft het       In zaak C-237/97, betreffende een verzoek aan het Hof
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P.J.G. Kapteyn,            krachtens artikel 77 van het Verdrag van de Korkein hallinto-


title: Zaak T-441/07: Beroep ingesteld op 29 november 2007 — Ryanair/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/27

         Beroep ingesteld op 29 november 2007 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-441/07)
   (2008/C 37/43)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: E. Vahida, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 232 EG te verklaren dat de Commissie niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag, door geen standpunt te bepalen betreffende verzoeksters klacht, die is ingediend bij de Commissie op 3 november 2005 en gevolgd door een aanmaningsbrief van 2 augustus 2007;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten, met inbegrip van de kosten van verzoekster in de procedure, zelfs indien de Commissie na de instelling van het beroep maatregelen neemt waardoor naar het oordeel van het Gerecht de noodzaak om uitspraak te doen wegvalt, of het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk verklaart; en

               —

               alle andere maatregelen te nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Als belangrijkste middel wordt aangedragen dat de Commissie heeft nagelaten een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek in te stellen naar de door verzoekster ingediende klacht betreffende de onrechtmatige steun in de vorm van voordelen die de Italiaanse staat aan Volare heeft toegekend door kwijtschelding van ongeveer 20 miljoen EUR aan schulden van Volare bij Italiaanse luchthavens en verlaging van de luchthavenrechten en brandstofkosten. Subsidiair betoogt verzoekster dat de Commissie heeft nagelaten haar standpunt te bepalen ten aanzien van verzoeksters klacht over vermeende mededingingsbeperkende discriminatie en bijgevolg een inbreuk op artikel 82 EG.
   Verzoekster betoogt dat de maatregelen waarover zij klaagt staatssteun opleveren die aan alle voorwaarden van artikel 87, lid 1, EG voldoet. Daarnaast stelt verzoekster dat als het Hof zou oordelen dat sommige van de aan Volare toegekende voordelen niet aan de staat kunnen worden toegerekend, omdat Italiaanse luchthavens de heffingen mogelijk autonoom hebben bepaald, deze voordelen mededingingsbeperkende discriminatie opleveren, die niet objectief kan worden gerechtvaardigd en bijgevolg in strijd is met artikel 82 EG.
   Verzoekster betoogt voorts dat de Commissie op grond van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) en verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie (2) het feitelijke en juridische bewijs dat verzoekster onder haar aandacht had gebracht zorgvuldig had moeten onderzoeken om, binnen een redelijke termijn, te beslissen of zij een procedure zou moeten inleiden om de inbreuk vast te stellen of om de klacht af te wijzen. De Commissie heeft enkele beslissing genomen na ontvangst van de klacht, noch ter bevestiging van de inbreuk, noch tot afwijzing van de klacht na een kennisgeving aan verzoekster overeenkomstig artikel 7 van verordening (EG) nr. 773/2004, of, ten slotte, een gemotiveerd besluit geen gevolg te geven aan de klacht vanwege het ontbreken van gemeenschapsbelang.
   Bijgevolg betoogt verzoekster dat er een prima facie inbreuk op het mededingingsrecht bestond en dat de Commissie in minder dan 21 maanden tot die conclusie had moeten komen en dus een procedure had moeten inleiden. De duur van het nalaten van de Commissie overschrijdt derhalve de redelijke termijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 123, blz. 18).


title: Zaak C-285/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 11 juni 2015 — Beca Engineering Srl/Ministero dell’Interno

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 11 juni 2015 — Beca Engineering Srl/Ministero dell’Interno
   (Zaak C-285/15)
   (2015/C 302/19)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Beca Engineering Srl

      Verwerende partij: Ministero dell’Interno

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003 (2), aldus moet worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat schoorstenen moeten „worden gefabriceerd met vuurvaste materialen” zoals bepaald in bijlage IX bij het vijfde deel, deel II, van decreto legislativo 152 van 3 april 2006 betreffende „particuliere verwarmingsinstallaties”, dat niet is aangemeld?

      (1)  PB L 40, blz. 12.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003 tot aanpassing aan besluit 1999/468/EG van de Raad van de bepalingen betreffende de comités die de Commissie bijstaan in de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden die zijn vastgelegd in besluiten waarop de procedure van artikel 251 van het Verdrag van toepassing is (PB L 284, blz. 1).


title: Zaak C-430/03: Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.12.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 304/13
5)    Moet de term „aanbieden” in de in vraag (1) genoemde            Middelen en voornaamste argumenten
      bepalingen aldus worden opgevat dat daaronder mede is
      begrepen het (te koop) aanbieden van, in een douanekan-
      toor of entrepot, op het grondgebied van een lidstaat           De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juni 2002
      opgeslagen oorspronkelijke merkartikelen (voorzien van          verstreken.
      een merk in de Richtlijn, de BMW en/of de Verordening
      40/94) die niet door de merkhouder of met diens                 (1) PB L 14 van 20.1.2000, blz. 29.
      toestemming binnen de EER zijn gebracht, afkomstig
      zijn van buiten de EER en die de status van niet-
      communautaire goederen (bijvoorbeeld T1 of AGD)
      hebben, onder de hierboven in de vragen (3) en (4)
      vermelde omstandigheden?
6)    Op wie van partijen rust ten aanzien van de hierboven           Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Italiaanse
      onder (1), (2) en (5) genoemde handelingen de bewijslast?       Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                                                                                (Zaak C-430/03)
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het Gemeenschapsmerk. JO L 11 van 14 januari 1994,
    blz. 1.                                                                                (2003/C 304/19)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 30 september 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek,
                                                                      vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijge-
                                                                      staan door M. Fiorilli, avvocato dello Stato.
Beroep, op 1 oktober 2003 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
                                                                      22 juli 2003 — C(2003)2587 def. voorzover daarin de
                         (Zaak C-410/03)                              volgende posten aan communautaire financiering worden
                                                                      onttrokken:
                         (2003/C 304/18)                              a)    Groenten en fruit — Italië — 1515 — Forfaitaire
                                                                            correcties van 5 % (2000/2001) en 10 % (1999/2000)
                                                                            voor        tekortkomingen        in     de    controles:
                                                                            22 251 827,08 euro
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            b)    Olijfolie, vezelgewassen en zaaizaad — Italië — 1210 —
op 1 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek               Forfaitaire correctie van 2 % wegens tekortkomingen in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    het      beheer      en      ondoeltreffende   controles:
woordigd door K. Banks en K. Simonsson als gemachtigden,                    13 048 355,00 euro.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Verzoekster betoogt dat de forfaitaire correcties op de steun
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de       voor de verwerking van tomaten en de forfaitaire correctie op
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    de productiesteun voor olijfolie, waarvan is kennisgegeven bij
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 1999/95/EG          beschikking 2003/536/EG van de Commissie van 22 juli
      van het Europees Parlement en de Raad van 13 december           2003 (kennisgeving geschied onder nummer C(2003)2587) (1)
      1999 betreffende de handhaving van de bepalingen                onwettig zijn aangezien zij gebaseerd zijn op een gebrekkig
      inzake de arbeidstijd van zeevarenden aan boord van             onderzoek, en de voorschriften van loyale samenwerking
      schepen die havens in de Gemeenschap aandoen (1), of            zijn geschonden. Volgens verzoekster moeten de financiële
      deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de          maatregelen bijgevolg worden nietigverklaard.
      krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
      niet is nagekomen;
                                                                      (1) PB L 184 van 23 juli 2003, blz. 42.
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-308/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Neue Halberg-Guss/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/57

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Neue Halberg-Guss/Commissie
   (Zaak T-308/14)
   2014/C 223/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Neue Halberg-Guss GmbH (Saarbrücken, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Greinacher, J. Martin en B. Scholtka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot steun voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en mijngas op grond van het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen tegen de Bondsrepubliek Duitsland — Steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) van 18 december 2013, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de EU van 7 februari 2014, C 37, blz. 73, krachtens artikel 263, lid 1, VWEU nietig te verklaren voor zover de Commissie daarin de bijzondere vereffeningsregeling in § § 40 en 41 EEG als staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU aanmerkt;

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering te gelasten om de noodzakelijk kosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU
               Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte de steun voor hernieuwbare energie door middel van een heffingssysteem en een bijzondere vereffeningsregeling ter verlaging van de EEG-heffing als steunmaatregel heeft aangemerkt, zodat zij de formele onderzoeksprocedure niet had mogen inleiden.

                           —

                           Verzoekster voert in dat verband aan de Commissie bij haar voorlopig onderzoek van de vraag of de bijzondere vereffeningsregeling steun vormde, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de bijzondere vereffeningsregeling als uitzonderingsregeling in het kader van de EEG-heffing geen voordeel oplevert dat grootverbruikers van stroom niet onder normale marktomstandigheden hadden kunnen verkrijgen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat geen sprake is van staatsmiddelen. Aangezien reeds de inkomsten uit de EEG-heffing geen staatsmiddelen zijn, kan ook bij de uitzonderingsregeling voor energie-intensieve ondernemingen geen sprake zijn van staatsmiddelen.

                           —

                           Verzoekster voert daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling ook de mededinging niet vervalst. Zij leidt hoogstens tot herstel van de concurrentievoorwaarden zonder de EEG-heffing.

               2.

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Verzoekster betoogt dat de Commissie met de vaststelling van het besluit ook het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. De Duitse regeling ter bevordering van hernieuwbare energie is reeds uitvoerig onderzocht in het kader van een staatsteunprocedure. Aan het einde daarvan, in 2002, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat daarmee geen overdracht van staatsmiddelen was gemoeid. Aangezien de EEG 2012 op dat punt niet wezenlijk is veranderd ten opzichte van de toenmalige rechtstoestand, hadden de marktdeelnemers niet hoeven te rekenen met een nieuw onderzoek, maar hadden zij erop mogen vertrouwen dat de regeling in stand zou blijven.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid
               Tot slot is verzoekster van mening dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van de haar krachtens de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU verleende bevoegdheid. De Commissie streeft met de inleiding van de onderzoeksprocedure hoofdzakelijk als doel na om de bevordering van hernieuwbare energie volledig te harmoniseren. Deze fundamentele doelstelling is ook te zien in de nieuwe ontwerprichtsnoeren voor milieu- en energiesteun, waarin de Commissie voor het eerst gedetailleerde regels voor de bevordering van hernieuwbare energie vaststelt. Om tot harmonisatie te komen, moet de Commissie echter de procedure voor de onderlinge aanpassing van wetgeving overeenkomstig de artikelen 116 VWEU en 117 VWEU volgen.