title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 september 2005 in zaak C-40/04 (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Syuichi Yonemoto (Onderlinge aanpassing van wetgevingen — Machines — Richtlijn 98/37/EG — Verenigbaarheid van nationale wettelijke regeling die importeur verplicht veiligheid te controleren van machine die vergezeld gaat van EG-verklaring van overeenstemming)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-40/04 (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Syuichi Yonemoto (1)

   (Onderlinge aanpassing van wetgevingen - Machines - Richtlijn 98/37/EG - Verenigbaarheid van nationale wettelijke regeling die importeur verplicht veiligheid te controleren van machine die vergezeld gaat van EG-verklaring van overeenstemming)
   (2005/C 271/12)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-40/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Korkein oikeus (Finland) bij beslissing van 30 januari 2004, ingekomen bij het Hof op 3 februari 2004, in de strafzaak tegen Syuichi Yonemoto, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De bepalingen van richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines, verzetten zich tegen de toepassing van nationale bepalingen op grond waarvan de importeur in een lidstaat van een in een andere lidstaat vervaardigde machine die voorzien is van de CE-markering en vergezeld gaat van een EG-verklaring van overeenstemming, erop moet toezien dat die machine aan de fundamentele veiligheids- en gezondheidsvoorschriften van die richtlijn voldoet.

               2)

               De bepalingen van die richtlijn verzetten zich niet tegen de toepassing van nationale bepalingen die de importeur in een lidstaat van een in een andere lidstaat vervaardigde machine verplichten:

                           —

                           zich er vóór de levering van de machine aan de gebruiker van te vergewissen dat deze voorzien is van de CE-markering en vergezeld gaat van de EG-verklaring van overeenstemming met een vertaling in de taal of één van de talen van de lidstaat van invoer, alsmede van een gebruiksaanwijzing met een vertaling in de taal of talen van die staat;

                           —

                           na de levering van de machine aan de gebruiker alle nuttige informatie en medewerking aan de nationale controleautoriteiten te geven, wanneer blijkt dat die machine een gevaar oplevert voor de veiligheid of de gezondheid, op voorwaarde dat dergelijke vereisten niet erop neerkomen dat de importeur verplicht wordt om zelf na te gaan of de machine in overeenstemming is met de fundamentele veiligheids- en gezondheidsvoorschriften van de richtlijn.

               3)

               De artikelen 10 EG en 249, derde alinea, EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij een lidstaat niet verbieden te voorzien in strafsancties teneinde de nakoming te verzekeren van de bij richtlijn 98/37 opgelegde verplichtingen, mits die sancties even zwaar zijn als die welke gelden voor vergelijkbare, even ernstige overtredingen van het nationale recht, en in ieder geval doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak T-287/08: Beroep ingesteld op 25 juli 2008 — Cadila Healthcare/BHIM — Laboratorios Inibsa (ZYDUS)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/17

         Beroep ingesteld op 25 juli 2008 — Cadila Healthcare/BHIM — Laboratorios Inibsa (ZYDUS)
   (Zaak T-287/08)
   (2008/C 247/34)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Cadila Healthcare Ltd (Ahmedabad, India) (vertegenwoordigers: S. Bailey, A. Juaristi en F. Potin, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laboratorios Inibsa, SA (Llissa de Vall, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 mei 2008 in zaak R 1322/2007-2 vernietigen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ZYDUS” voor waren van de klassen 3, 5 en 10 — aanvraagnr. 3 277 662

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse merkinschrijving nr. 2 360 938 voor het merk „CIBUS” voor waren van klasse 5; Spaanse merkinschrijving nr. 2 360 939 voor het merk „CIBUS” voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie met betrekking tot alle litigieuze waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de kamer van beroep heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de oppositieafdeling haar beslissing heeft gemotiveerd en dat artikel 73 van verordening nr. 40/94 van de Raad dus niet is geschonden; de kamer van beroep heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door in strijd met algemene beginselen van het merkenrecht, en in het bijzonder in strijd met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, te oordelen dat er gevaar voor verwarring van de oudere merken met het aangevraagde merk bestond.


               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/1

         (2008/C 236/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 223 van 30.8.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 209 van 15.8.2008

      PB C 197 van 2.8.2008

      PB C 183 van 19.7.2008

      PB C 171 van 5.7.2008

      PB C 158 van 21.6.2008

      PB C 142 van 7.6.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-266/03: Beroep, op 18 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 200/16               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                         23.8.2003
In de tweede plaats is de omstandigheid dat de betrokken taken                    Republiek, Roemenië en Polen te onderhandelen over de
enkel kunnen worden gedelegeerd aan de rechtspersonen die                         bilaterale overeenkomsten betreffende de binnenscheep-
zijn opgesomd in artikel 4 van de wet van 12 juli 1985 inzake                     vaart, ze te sluiten, te ratificeren en in werking te doen
overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken en de                           treden, welke overeenkomsten de communautaire regels
betrekkingen met particuliere opdrachten, zoals gewijzigd, een                    aantasten die de Gemeenschap heeft vastgesteld in veror-
beperking van het vrije verkeer van diensten. Een dergelijke                      dening (EEG) nr. 3921/91 van de Raad van 16 december
beperking kan niet worden gerechtvaardigd door artikel 45,                        1991 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder
aangezien de betrokken opdrachten geen werkzaamheden                              vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands
omvatten ter uitoefening van openbaar gezag, al was het slechts                   goederen- en personenvervoer over de binnenwateren in
incidenteel, noch door artikel 46, aangezien redenen van open-                    een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn. Op grond van
bare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid in casu niet                    artikel 7 van die overeenkomsten hebben namelijk
van toepassing kunnen zijn.                                                       vervoerders uit de betrokken derde landen via een speciale
                                                                                vergunning toegang tot cabotage in Luxemburg.
(1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de         —     Het Groothertogdom Luxemburg heeft niet voldaan aan
    coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsop-              zijn verplichtingen uit artikel 10 EG door over de
    drachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).                             betrokken bilaterale overeenkomsten te onderhandelen, ze
                                                                                te sluiten, te ratificeren en in werking te doen treden,
                                                                                nadat de Raad aan de Commissie een onderhandelings-
                                                                                mandaat had verleend om te onderhandelen over een
                                                                                overeenkomst tussen de EEG, enerzijds, en Polen en de
Beroep, op 18 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                           overeenkomstsluitende staten van de Donau-conventie
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem-                               (Hongarije, Tsjechoslowakije, Roemenië, Bulgarije, de voor-
                                 burg                                             malige USSR, het voormalig Joegoslavië en Oostenrijk),
                                                                                anderzijds.
                          (Zaak C-266/03)
                                                                            —     De door het Groothertogdom Luxemburg gesloten bilate-
                          (2003/C 200/28)                                         rale overeenkomsten zijn onverenigbaar met verordening
                                                                                (EG) nr. 1356/96 van de Raad van 8 juli 1996 tot vast-
                                                                                stelling van gemeenschappelijke voorschriften voor het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                        vervoer van goederen of personen over de binnenwateren,
op 18 juni 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                             tussen lidstaten, om voor dit vervoer het vrij verrichten
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen-                                  van diensten te verzekeren. De Poolse, Roemeense, Tsje-
schappen, vertegenwoordigd door C. Schmidt en W. Wils als                         chische en Slowaakse binnenschippers en scheepvaarton-
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                            dernemingen, die volgens de bilaterale overeenkomsten
                                                                                een vergunning kunnen krijgen om vervoer tussen
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                           Luxemburg en de andere lidstaten te verrichten, voldoen
dat het het Hof behage:                                                           namelijk niet aan de in die verordening gestelde voor-
                                                                                waarden.
1.    krachtens artikel 226, eerste alinea, van het Verdrag tot
      oprichting van de Europese Gemeenschap vast te stellen
                                                                            (1) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 1.
      dat het Groothertogdom Luxemburg, door afzonderlijk
                                                                            (2) PB L 175 van 13.07.1996, blz. 7.
      met de Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek,
      Roemenië en Polen te onderhandelen over bilaterale over-
      eenkomsten betreffende de binnenscheepvaart, ze te
      sluiten, te ratificeren, in werking te doen treden en te
      weigeren ze op te zeggen, de verplichtingen niet is nage-
      komen die op hem rusten krachtens artikel 10 EG,
      alsmede verordening (EEG) nr. 3921/91 van de Raad van
      16 december 1991 tot vaststelling van de voorwaarden                  Verzoek van de Cour d'appel van het Groothertogdom
      waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot                   Luxemburg, zevende kamer van 18 juni 2003 om een
      binnenlands goederen- en personenvervoer over de                      prejudiciële beslissing in het geding tussen Directie der
      binnenwateren in een lidstaat waar zij niet gevestigd                 registratie en domeinen en het Groothertogdom Luxem-
      zijn (1), en verordening (EG) nr. 1356/96 van de Raad                   burg en Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg SARL
      van 8 juli 1996 tot vaststelling van gemeenschappelijke
      voorschriften voor het vervoer van goederen of personen                                        (Zaak C-269/03)
      over de binnenwateren, tussen lidstaten, om voor dit
      vervoer het vrij verrichten van diensten te verzekeren (2).                                    (2003/C 200/29)
2.    het Groothertogdom          Luxemburg     in    de   kosten    te
      verwijzen.
                                                                            De Cour d'appel van het Groothertogdom Luxemburg, zevende
                                                                            kamer heeft bij beschikking van 18 juni 2003, ingekomen ter
Middelen en voornaamste argumenten                                          griffie van het Hof van Justitie op 20 juni 2003, in het geding
                                                                            tussen Directie der registratie en domeinen en het Groother-
—     Het Groothertogdom Luxemburg heeft inbreuk gemaakt                    togdom Luxemburg en Vermietungsgesellschaft Objekt Kirch-
      op de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap in de                 berg SARL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      zin van het arrest AETR (22/70, arrest van 31 maart                   schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
      1971), door met de Tsjechische en Slowaakse Federatieve               navolgende vraag:


title: Doorhaling van zaak C-126/02

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/27
              Doorhaling van zaak C-126/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/03: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                        (2004/C 47/48)                                Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 83 van 5.4.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.
                                                                                Doorhaling van zaak C-108/03 (1)
(1) PB C 144 van 15.6.2002.
                                                                                (2004/C 47/52)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
               Doorhaling van zaak C-35/03 (1)                        2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/
                                                                      03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                        (2004/C 47/49)                                Koninkrijk Spanje.
                                                                      (1) PB C 112 van 10.5.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-35/03:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 70 van 22.3.2003.                                                          Doorhaling van zaak C-142/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-57/03 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
                        (2004/C 47/50)                                03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 146 van 21.6.2003.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-57/03: Comissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 83 van 5.4.2003.
                                                                                Doorhaling van zaak C-218/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/54)
               Doorhaling van zaak C-80/03 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                        (2004/C 47/51)                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-218/03:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003              (1) PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-310/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2006 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Landbouw — Bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004 ingevoegd hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 — Wijziging van steunregeling voor katoen — Voorwaarde dat areaal ten minste tot opening van katoenbollen in stand moet worden gehouden — Verenigbaarheid met aan Akte van Toetreding van de Helleense Republiek tot de Europese Gemeenschappen gehecht Protocol nr. 4 betreffende katoen — Begrip productiesteun — Motiveringsplicht — Misbruik van bevoegdheid — Evenredigheidsbeginsel en beginsel van gewettigd vertrouwen)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2006 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-310/04) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Landbouw - Bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004 ingevoegd hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 - Wijziging van steunregeling voor katoen - Voorwaarde dat areaal ten minste tot opening van katoenbollen in stand moet worden gehouden - Verenigbaarheid met aan Akte van Toetreding van de Helleense Republiek tot de Europese Gemeenschappen gehecht Protocol nr. 4 betreffende katoen - Begrip productiesteun - Motiveringsplicht - Misbruik van bevoegdheid - Evenredigheidsbeginsel en beginsel van gewettigd vertrouwen)
   (2006/C 281/10)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Balta en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003, toegevoegd bij verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1786/2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en tot aanpassing daarvan in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije tot de Europese Unie (PB L 161, blz. 48) — Wijziging van de steunregeling in de katoensector — Splitsing van de steun in twee onderdelen (eenmalige betaling en aan de katoenproductie gelieerde steun)
   Dictum

               1)

               Hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, ingevoegd bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad van 29 april 2004, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van die nietigverklaring worden opgeschort totdat binnen een redelijke termijn een nieuwe verordening is vastgesteld.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak F-122/10: Beroep ingesteld op 19 november 2010 — Cocchi en Falcione/Commissie

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/34

         Beroep ingesteld op 19 november 2010 — Cocchi en Falcione/Commissie
   (Zaak F-122/10)
   2011/C 63/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Giorgio Cocchi (Wezembeek-Oppem, België) en Nicola Falcione (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot intrekking van een voorstel betreffende de overdracht van verzoekers’ pensioenrechten dat door hen reeds was geaccepteerd

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 februari 2010 tot „nietigverklaring” van het door Falcione op 9 oktober 2009 geaccepteerde voorstel van 16 september 2009 betreffende de overdracht van zijn pensioenrechten krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 23 februari 2010 tot „nietigverklaring” van het door Cocchi op 10 november 2009 geaccepteerde voorstel van 13 oktober 2009 betreffende de overdracht van zijn pensioenrechten krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het bedrag van 200 000 EUR aan Falcione en van 50 000 EUR aan Cocchi;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Verzoek van het Anke- og Kæremålsudvalg van het Højesteret van 20 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Skatteministeriet en Sportgoods A/S (Zaak C-413/96)

text:
8 . 3 . 97               NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 74/ 13
Justitie op 23 december 1 996, in de zaak Kainuun Liiken                   2. Moet de uitdrukking „ dat wettelijk verschuldigd is " in
ne Oy en Oy Pohjolan Liikenne Ab, het Hof van Justitie                          artikel 2, lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 al
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                           dus worden uitgelegd, dat
diciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                                — de omstandigheden feitelijk of rechtens op het tijd
1 . Dient de verordening inzake dienstverplichtingen (Ver                           stip waarop de bevoegde autoriteiten een aangifte
       ordening ( EEG ) nr. 1191/69 ('), zoals gewijzigd bij                         ontvangen die een onjuiste tariefpost vermeldt, be
       Verordening ( EEG ) nr. 1893/91 ( 2 ), in het bijzonder                       palend zijn voor de vraag, of er sprake is van een
       artikel 4 juncto artikel 1 , lid 3 , ervan, aldus te worden                   bedrag dat verschuldigd is ?
       uitgelegd, dat een vervoersonderneming opheffing kan
       verkrijgen van elk deel — ongeacht hoe groot — van                            of aldus, dat
       haar dienstverplichting, bijvoorbeeld slechts van een
       bepaald deel van één lijn ?                                              — de omstandigheden feitelijk of rechtens op het tijd
                                                                                stip waarop de bevoegde autoriteiten vaststellen ,
2 . Indien vraag 1 in haar geheel of onder voorbehoud be                            dat een aangifte een onjuiste tariefpost vermeldt,
       vestigend moet worden beantwoord en de Korkein hal                           bepalend zijn voor de vraag, of er sprake is van
       linto-oikeus ( hoogste administratieve rechterlijke in                       een bedrag dat verschuldigd is ?
       stantie ) in voorkomend geval de zaak naar de
       laaninhallitus ( provinciaal bestuur) terugverwijst, dient           3 . A. Welke rechtsgevolgen heeft een door de Europese
       dan voor de definitieve beslechting van het geschil de                        Commissie na raadpleging van het Comité douane
       vraag te worden gesteld, of uit het in de verordening                         wetboek gegeven beschikking, die tot een lidstaat
       aan de vervoersonderneming toegekende recht om ge                            is gericht nadat die lidstaat het comité heeft ver
       deeltelijke opheffing van de dienstverplichting te ver                       zocht zich uit te spreken over de vraag, in hoeverre
       krijgen, ook volgt dat de bevoegdheid van de bevoegde                         het onder bepaalde omstandigheden gerechtvaar
       instantie op grond van de nationale wetgeving om de                           digd is kwijtschelding van invoerrechten toe te
       vervoersconcessie in te trekken teneinde het vervoer te
                                                                                staan, en waarin de Commissie en het comité be
       rationaliseren, wordt uitgesloten of beperkt voor zover                       schikken dat de in het verzoek van de lidstaat aan
       de gedeeltelijke opheffing een reorganisatie noodzake                        het comité bedoelde kwijtschelding van douane
       lijk maakt ?                                                                  rechten niet kan worden toegestaan ?
H PB nr. L 156 van 28 . 6 . 1969, blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 169 van 29 . 6 . 1991 , blz . 1 .
                                                                                B. Is het verenigbaar met de in het antwoord op
                                                                                vraag 3.A beschreven rechtsgevolgen, dat een rech
                                                                                terlijke instantie in de betrokken lidstaat in een
                                                                                vonnis bepaalt, dat de noodzakelijke rechtsgrond
                                                                                slag voor de navordering van invoerrechten ont
                                                                                brak ?
Verzoek van het Anke- og Kasremalsudvalg van het H0jes
teret van 20 december 1996 om een prejudiciële beslissing
   in het geding tussen Skatteministeriet en Sportgoods A/S
                          ( Zaak C-413/96 )
                              ( 97/C 74/25 )                                Verzoek van de Immigration Adjudicator van 20 december
                                                                            1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            Nour Eddline El-Yassini en de Secretary of State for the
Het Anke- og Kaeremalsudvalg van het Hojesteret heeft bij                                          Home Department
beschikking van 20 december 1996, ingekomen ter griffie                                             ( Zaak C-416/96 )
van het Hof van Justitie op 27 december 1996, in het ge
ding tussen Skatteministeriet en Sportgoods A/S, het Hof                                               ( 97/C 74/26 )
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                            De Immigration Adjudicator heeft bij beschikking van
                                                                            20 december 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
 1 . Moet artikel 2, lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1697/              Justitie op 31 december 1996, in het geding tussen Nour
       79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering                   Eddline El-Yassini en de Secretary of State for the Home
       van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de             Department, het Hof van Justitie van de Europese Ge
       belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke                 meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de                   de navolgende vragen :
       verplichting tot betaling van dergelijke rechten voort
       vloeide ( PB nr. L 197 van 3 . 8 . 1979 , blz . 1 ), aldus
       worden uitgelegd, dat navordering enkel kan plaatsvin               1 . Wanneer een Marokkaans onderdaan legaal in een lid
       den in gevallen waarin het geïnde bedrag verschilt van                   staat woonachtig is en aldaar legaal werkzaam is,
       het verschuldigde bedrag, en niet in geval van onjuiste                  houdt dan het begrip „ arbeidsvoorwaarden " in
       douaneaangiften die voor het bedrag van de rechten                       artikel 40 van de Samenwerkingsovereenkomst EEG
       geen gevolgen hebben gehad ?                                             Marokko de zekerheid van de desbetreffende dienstbe


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2002 in zaak T-25/01: Francisco Miguel Viana França tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Buitengewoon verlof voor verkiezingen — Reisdagen — Bewĳsstukken — Onbevoegdheid — Verplichting tot loyaal gedrag en medewerking — Evenredigheidsbeginsel — Beroep dat kennelĳk rechtens ongegrond is")

text:
C 323/34                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        21.12.2002
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 oktober 2002
                         van 9 oktober 2002
                                                                           in zaak T-6/02: Michael Gerhard Franz Platte tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
in zaak T-134/01: Hans Fuchs Versandschlachterei KG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Ar-
                                                                                tikel 31, lid 2, Statuut”)
(„Verordening (EG) nr. 111/1999 — Verordening (EG)
                                                                                (2002/C 323/55)
nr. 1135/1999 — Voedselhulp voor Rusland — Inschrijving
voor aankoop — Inschrijving voor vervoer — Contractuele
verhouding — Arbitragebeding — Verzoek om uitvoering                                                  (Procestaal: Frans)
van overeenkomst — Ontvankelijkheid — Afgifte van
certificaten voor elk vervoermiddel — Moratoire interesten”)
                                                                           In zaak T-6/02, Michael Gerhard Franz Platte, ambtenaar van
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                            (2002/C 323/54)                                Tielt-Winge (België), vertegenwoordigd door X. De Kesel en
                                                                           S. Peeters, advocaten, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: V. Joris en C. Berardis-
                            (Procestaal: Duits)                            Kayser), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het
                                                                           besluit van de Commissie van 31 januari 2001 waarbij
                                                                           verzoeker definitief is ingedeeld in de rang C 5, salaristrap 3,
                                                                           heeft het Gerecht (J. D. Cooke, alleensprekend rechter); griffier:
                                                                           B. Pastor, adjunct-griffier, op 3 oktober 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-134/01, Hans Fuchs Versandschlachterei KG, ge-
vestigd te Duisburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
U. Schrömbges, L. Harings en C. Hütter, advocaten, tegen                   1)     Verwerpt het beroep.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
M. Niejahr), betreffende een beroep dat ertoe strekt, primair,             2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
de Commissie te doen veroordelen tot betaling van een bedrag
van 13 130,04 DEM (6 713,28 euro), vermeerderd met 8 %                     (1 ) PB C 84 van 6.4.2002.
rente per jaar vanaf 1 maart 2000, en, subsidiair, de Bundesan-
stalt für Landwirtschaft und Ernährung te doen gelasten een
bedrag van 13 130,04 DEM (6 713,28 euro) te betalen,
vermeerderd met 8 % rente per jaar vanaf 1 maart 2000,
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 9 oktober 2002
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                AANLEG
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van                                 van 30 september 2002
       het bedrag van 6 713,28 euro, vermeerderd met moratoire
       interesten, te rekenen vanaf 2 mei 2000 tot de volledige            in zaak T-25/01: Francisco Miguel Viana França tegen
       betaling. De moratoire interesten worden berekend op basis van            Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
       het rentepercentage voor de voornaamste herfinancieringstran-
       sacties, dat door de Europese Centrale Bank voor de betrokken       („Ambtenaren — Buitengewoon verlof voor verkiezingen —
       periode is vastgesteld, vermeerderd met twee punten.                Reisdagen — Bewijsstukken — Onbevoegdheid — Verplich-
                                                                           ting tot loyaal gedrag en medewerking — Evenredigheids-
                                                                               beginsel — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (2002/C 323/56)
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
( 1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                           In zaak T-25/01, Francisco Miguel Viana França, ambtenaar
                                                                           van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
                                                                           de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Gentil Anastácio,
 ---pagebreak--- 21.12.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 323/35
advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     1)     Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
(gemachtigden: R. de Avelar Santos en F. Clotuche-Duvieusart),                      lijkheid.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 31 maart 2000 houdende weigering om                         2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
verzoeker reisdagen toe kennen in verband met buitengewoon
verlof voor verkiezingen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. García-                   (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 30 septem-
ber 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:
1)     Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
       lijkheid.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
2)     Verzoeker zal alle kosten dragen.                                                                    AANLEG
                                                                                van 10 september 2002
( 1) PB C 108, van 7.4.2001.
                                                                             in zaak T-287/01: Bioelettrica SpA tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                             („Artikel 238 EG — Arbitragebeding — Thermie-program-
                                                                             ma — Eenzijdige opzegging van overeenkomst door Commis-
                                                                                sie — Verzoek om afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2002/C 323/58)
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                      van 27 september 2002
                                                                             In zaak T-287/01, Bioelettrica SpA, gevestigd te Pisa (Italië),
in zaak T-254/01: Giuseppe Di Pietro tegen Rekenkamer                        vertegenwoordigd door O. Fabe Dal Negro, advocaat, tegen
              van de Europese Gemeenschappen (1)                             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                             H. Støvlbaek, R. Amorosi en M. Moretto), betreffende, in de
                                                                             eerste plaats, een verzoek strekkende tot vaststelling van de
(„Ambtenaren — Aanstelling — Voorafgaande administra-                        nietigheid en de onwettigheid van de door de Commissie op
tieve procedure — Onregelmatigheden in procedure —                           6 september 2001 aan verzoekster betekende opzegging van
                 Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)                          overeenkomst BM 1007/94 IT/DE/UK/PO van 12 december
                                                                             1994 betreffende de uitvoering van het project genaamd
                                                                             „Energy Farm: an IGCC plant for the production of electricity
                           (2002/C 323/57)                                   and heat through gasification of SRF biomass (Phase 1)” en, in
                                                                             de tweede plaats, een verzoek om veroordeling van de
                                                                             Commissie tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt
                          (Procestaal: Italiaans)                            te hebben geleden door het optreden van de Commissie, heeft
                                                                             het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
                                                                             kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:
                                                                             H. Jung, op 10 september 2002 een beschikking gegeven
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-254/01, Giuseppe di Pietro, wonende te Messina
(Italië), vertegenwoordigd door G. Monforte, advocaat, tegen                 1.     Het verzoek om afdoening zonder beslissing wordt verworpen.
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
den: J.-M. Stenier, P. Giusta en B. Schäfer), betreffende een                2.     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer
van 22 februari 2001 houdende aanstelling van de secretaris-
generaal van die instelling, heeft het Gerecht (Derde kamer),                (1 ) PB C 31 van 2.2.2002.
samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en
J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 27 september 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-399/12: Beroep ingesteld op 28 augustus 2012 — Bondsrepubliek Duitsland/Raad van de Europese Unie

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/9

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2012 — Bondsrepubliek Duitsland/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-399/12)
   2012/C 343/11
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: N. Graf Vitzthum en T. Henze, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad van 18 juni 2012 (1) nietig verklaren;

               —

               Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep keert de Bondsrepubliek Duitsland zich tegen het besluit van de Raad van 18 juni 2012„tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen ten aanzien van bepaalde resoluties waarover moet worden gestemd in het kader van de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (OIV)”.
   Volgens de regering van de Bondrepubliek Duitsland is dit besluit ten onrechte gebaseerd op artikel 218, lid 9, VWEU als formele rechtsgrondslag. Enerzijds betreft artikel 218, lid 9, VWEU uitsluitend de vaststelling van standpunten van de Unie in lichamen die zijn opgericht bij internationale overeenkomsten waarbij de Unie partij is. Artikel 218, lid 9, VWEU kan daarentegen niet worden gehanteerd met betrekking tot de vertegenwoordiging van de lidstaten in lichamen van internationale organisaties waaraan de lidstaten enkel op basis van eigen internationale verdragen deelnemen. Anderzijds betreft artikel 218, lid 9, VWEU alleen „handelingen met rechtsgevolgen”, dus naar internationaal recht bindende handelingen. Bij de resoluties van de OIV gaat het niet om dergelijke rechtshandelingen.
   Voor het overige lijkt geen andere formele rechtsgrondslag voor het besluit van de Raad in aanmerking te komen.

      (1)  Document van de Raad nr. 11436/12 tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen ten aanzien van bepaalde resoluties waarover moet worden gestemd in het kader van de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (OIV).


title: Zaak C-175/00: Verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt van 4 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen en de Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening

text:
C 233/14                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
—     het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten      in het geding ingesteld door Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert,
      van deze procedure.                                           A. Seifert, J.G. Schelling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger,
                                                                    G. Gruber, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                    pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Middelen en voornaamste argumenten                                  vragen:
Op grond van de artikelen 10 en 249 EG, en van artikel 2 van        1.    Maken de in artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richtlijn
richtlijn 96/36/EG, was het Koninkrijk Nederland verplicht                68/151/EEG (1) en in artikel 47 van de vierde richtlijn
om uiterlijk op 30 december 1998 de nodige wettelijke en                  78/660/EEG (2) neergelegde maatregelen inzake de open-
bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om               baarmakingsplicht       voor    kapitaalvennootschappen
aan de richtlijn te voldoen.                                              inbreuk op artikel 44, lid 2, sub g, EG, welke bepaling
                                                                          machtigt tot coördinatie van de waarborgen, welke in de
(1) PB 1998, L 6, blz. 43.                                                lidstaten van vennootschappen worden verlangd, om de
(2) PB 1989, L 298, blz. 23.                                              belangen te beschermen van zowel de deelnemers als de
                                                                          crediteuren?
                                                                    2.    Maken de in artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richtlijn
                                                                          68/151/EEG en in artikel 47 van de vierde richtlijn
                                                                          78/660/EEG neergelegde maatregelen inzake de open-
                                                                          baarmakingsplicht       voor    kapitaalvennootschappen
Verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling                         inbreuk op artikel 44, lid 2, sub g, EG, omdat zij niet
Hasselt van 4 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in                  noodzakelijk zijn voor de verwijdering van belemmerin-
het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen en de Rijks-                      gen van de vestigingsvrijheid of voor de verwezenlijking
               dienst voor Arbeidsvoorziening                             van andere doeleinden van het Verdrag (met name de
                                                                          invoering van uniforme randvoorwaarden)?
                         (Zaak C-175/00)
                                                                    3.    Is het verenigbaar met het algemene rechtsbeginsel van
                         (2000/C 233/25)                                  evenredigheid, dat artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste
                                                                          richtlijn 68/151/EEG, juncto artikel 47 van de vierde
Het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt heeft bij arrest            richtlijn 78/660/EEG, door de verplichting, op straffe van
van 4 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie            sancties, tot openbaarmaking van de balans en de winst-
op 10 mei 2000, in het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen                en verliesrekening van elk boekjaar de ondernemingen
en de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof van                    dwingt zakengeheimen prijs te geven, terwijl de ten doel
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   gestelde bescherming door andere, minder ingrijpende
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         maatregelen adequaat kan worden bereikt?
Moet artikel 4, eerste lid van verordening nr. 1408/71 van de       4.    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijk erken-
Raad, waarin is bepaald dat deze verordening van toepassing               de fundamentele recht van eigendom, dat artikel 2,
is op takken van sociale zekerheid, aldus verstaan worden, dat            lid 1, sub f, van de eerste richtlijn 68/151/EEG, juncto
een regeling zoals vervat in de RWW-regeling, die zowel                   artikel 47 van de vierde richtlijn 78/660/EEG, door de
kenmerken heeft van sociale zekerheid als van sociale bijstand,           verplichting, op straffe van sancties, tot openbaarmaking
binnen de werkingssfeer van deze verordening valt, waardoor               van de balans en de winst- en verliesrekening van elk
de periode waarin een werknemer van deze regeling genoot in               boekjaar de ondernemingen dwingt zakengeheimen prijs
aanmerking kan komen als verzekeringstijdvak, dat mee in                  te geven, terwijl de ten doel gestelde bescherming door
rekening dient gebracht te worden in de beoordeling van diens             andere, minder ingrijpende maatregelen adequaat kan
toelaatbaarheid op het recht op werkloosheidsuitkeringen in               worden bereikt?
België?
                                                                    5.    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijk erken-
                                                                          de fundamentele vrijheid van economische bedrijvigheid,
                                                                          dat artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richt-
                                                                          lijn 68/151/EEG, juncto artikel 47 van de vierde richt-
                                                                          lijn 78/660/EEG, door de verplichting, op straffe van
                                                                          sancties, tot openbaarmaking van de balans en de winst-
Verzoek van het Landesgericht Wels van 9 mei 2000 om
een prejudiciële beslissing in het geding ingesteld door                  en verliesrekening van elk boekjaar de ondernemingen
                                                                          dwingt zakengeheimen prijs te geven, terwijl de hiermee
Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert, A. Seifert, J.G. Schel-
                                                                          ten doel gestelde bescherming door andere, minder
       ling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger, G. Gruber
                                                                          ingrijpende maatregelen adequaat kan worden bereikt?
                         (Zaak C-182/00)
                                                                    (1) PB 1968, L 65, blz. 8.
                         (2000/C 233/26)                            (2) PB 1978, L 222, blz. 11.
Het Landesgericht Wels heeft bij beschikking van 9 mei 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei 2000,


title: Zaak F-97/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 31 januari 2008 — Buendía Sierra/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2004 — Toekenning van gratificatiepunten — Toepassing van bepalingen van nieuwe Statuut in de tijd)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/30

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 31 januari 2008 — Buendía Sierra/Commissie
   (Zaak F-97/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2004 - Toekenning van gratificatiepunten - Toepassing van bepalingen van nieuwe Statuut in de tijd)
   (2008/C 116/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: José Luis Buendía Sierra (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. van der Woude en V. Landes, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en V. Joris, gemachtigden, bijgestaan door D. Slater, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van de besluiten houdende toekenning van gratificatiepunten aan verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2004 en, anderzijds, nietigverklaring van de lijst van verdienstelijke ambtenaren van de rang A*11 die in het kader van de bevorderingsronde 2004 tot de rang A*12 zijn bevorderd
   Dictum

               1)

               Het besluit houdende vaststelling van het totale aantal punten van Buendía Sierra na de bevorderingsronde 2004 en het besluit om hem in het kader van die ronde niet te bevorderen, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006, blz. 24 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-380/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Doorhaling van zaak T-24/03

text:
C 171/42                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      19.7.2003
175 miljoen euro, waarvan de intekening volledig door                                   Doorhaling van zaak T-253/01 (1)
Telefónica werd gegarandeerd. Ten slotte hebben partijen zich
ertoe verplicht, dat de schuld van beiden vóór de concentratie                                   (2003/C 171/70)
niet hoger is dan 425 respectievelijk 705 miljoen euro, met
een maximum van 1 130 miljoen euro.                                                              (Procestaal: Engels)
                                                                         De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Tot staving van hun conclusies stellen verzoeksters dat de
                                                                         van 30 april 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
bestreden beschikkingen kennelijke beoordelingsfouten bevat-
                                                                         T-253/01: UPS Europe NV/SA tegen Commissie van de
ten met betrekking tot de gelaakte feiten. Ook zou de                    Europese Gemeenschappen.
Commissie nalatig zijn geweest, daar zij de feiten niet volledig
heeft onderzocht. Verder schendt verweersters beoordeling het
gelijkheidbeginsel, voorzover wordt afgeweken van het in                 (1 ) PB C 31 van 2.2.2002.
andere beschikkingen gehanteerde criterium, waarin zij zich
op het standpunt stelde dat een nieuwe aanmelding moest
worden verricht.
                                                                                Doorhaling van zaak T-24/03 ( 1)
                                                                                (2003/C 171/71)
Ten slotte verwijten verzoeksters de Commissie misbruik van
bevoegdheid.                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                         De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
( 1) Zaken T-346/02, Cableuropa e. a./Commissie (PB C 19 van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
     25.1.2003, blz. 40) en T-347/02, Aunacable e. a./Commissie (PB
                                                                         van 30 april 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
     C 19 van 25.1.2003, blz. 40).
                                                                         T-24/03: Antonio Aresu tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen.
                                                                         (1 ) PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak F-39/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Goddijn/Europese Politiedienst (Europol) (Openbare dienst — Personeel van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/70

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Goddijn/Europese Politiedienst (Europol)
      (Zaak F-39/09) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
      (2010/C 288/131)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Jacqueline Goddijn (Breda, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. de Casparis, advocaat, vervolgens W. J. Dammingh en N. D. Dane, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

         Voorwerp

      Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 12 juni 2008 waarbij de Europese Politiedienst (Europol) heeft geweigerd om Goddijn een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Europol wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 167 van 18.7.2009, blz. 27.


title: Zaak C-529/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — procedure ingeleid door Gert Folk [Prejudiciële verwijzing — Milieuaansprakelijkheid — Richtlijn 2004/35/EG — Artikel 17 — Toepassing in de tijd — Exploitatie van een waterkrachtcentrale die in gebruik was genomen vóór het verstrijken van de termijn voor omzetting van deze richtlijn — Artikel 2, punt 1, onder b) — Begrip „milieuschade” — Nationale regeling die alle schade die is gedekt door een vergunning, uitsluit — Artikel 12, lid 1 — Toegang tot de rechter in milieuzaken — Procesbevoegdheid — Richtlijn 2006/60/EG — Artikel 4, lid 7 — Rechtstreekse werking]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — procedure ingeleid door Gert Folk

   (Zaak C-529/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Milieuaansprakelijkheid - Richtlijn 2004/35/EG - Artikel 17 - Toepassing in de tijd - Exploitatie van een waterkrachtcentrale die in gebruik was genomen vóór het verstrijken van de termijn voor omzetting van deze richtlijn - Artikel 2, punt 1, onder b) - Begrip „milieuschade” - Nationale regeling die alle schade die is gedekt door een vergunning, uitsluit - Artikel 12, lid 1 - Toegang tot de rechter in milieuzaken - Procesbevoegdheid - Richtlijn 2006/60/EG - Artikel 4, lid 7 - Rechtstreekse werking])
   (2017/C 249/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partij in het hoofdgeding

   Gert Folk

      Dictum

               1)

               Artikel 17 van richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, moet aldus worden uitgelegd dat dit, onder voorbehoud van door de verwijzende rechter te verrichten verificaties, ratione temporis van toepassing is op milieuschade die zich heeft voorgedaan na 30 april 2007, maar die werd veroorzaakt door de exploitatie van een installatie waarvoor vóór die datum een waterrechtelijke vergunning was verleend en die vóór die datum in gebruik was genomen.

               2)

               Richtlijn 2004/35, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/31, en met name artikel 2, punt 1, onder b), ervan, moet aldus worden uitgelegd dat deze zich verzet tegen een bepaling van nationaal recht die op algemene wijze en automatisch uitsluit dat schade die een aanmerkelijke negatieve invloed heeft op de ecologische, chemische en/of kwantitatieve toestand en/of het ecologisch potentieel van de betrokken wateren, wordt aangemerkt als „milieuschade”, wanneer die uitsluiting geschiedt op de enkele grond dat die schade is gedekt door een krachtens dat nationale recht afgegeven vergunning.

               3)

               In het geval waarin krachtens nationale bepalingen een vergunning is afgegeven zonder toetsing of aan de in artikel 4, lid 7, onder a) tot en met d), van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, neergelegde voorwaarden is voldaan, hoeft een nationale rechter niet zelf na te gaan of de in die bepaling voorziene voorwaarden zijn vervuld, teneinde te kunnen vaststellen of er sprake is van milieuschade in de zin van artikel 2, punt 1, onder b), van richtlijn 2004/35, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/31.

               4)

               De artikelen 12 en 13 van richtlijn 2004/35, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/31, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die houders van visrechten het recht van toegang tot een beroepsprocedure, als bedoeld in artikel 13 van die richtlijn, ontzegt met betrekking tot milieuschade in de zin van artikel 2, punt 1, onder b), van voornoemde richtlijn.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 januari 1999 in zaak C-73/97 P: Franse Republiek tegen Comafrica SpA e.a. (Hogere voorziening - Sector bananen - Nietigverklaring van Verordening (EG) nr. 3190/93 - Exceptie van niet-ontvankelijkheid)

text:
10.4.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 100/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                         van 11 december 1996, Comafrica en Dole Fresh Fruit
                        (Zesde kamer)                                    Europe/Commissie (T-70/94).
                     van 21 januari 1999
in zaak C-73/97 P: Franse Republiek tegen Comafrica SpA             2. Verklaart het door Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit
                            e.a. (1)                                     Europe Ltd & Co. ingestelde beroep tot nietigverkla-
(Hogere voorziening Ð Sector bananen Ð Nietigverkla-                     ring niet-ontvankelijk.
ring van Verordening (EG) nr. 3190/93 Ð Exceptie van
                    niet-ontvankelijkheid)
                                                                    3. Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
                       (1999/C 100/01)
                                                                    (1) PB C 131 van 26.4.1997.
                     (Procestaal: Engels)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-73/97 P, Franse Republiek (gemachtigden: C. de                              ARREST VAN HET HOF
Salins en K. Rispal-Bellanger en F. Pascal) tegen betref-
fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht                                   (Vijfde kamer)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                         van 21 januari 1999
(Vierde kamer) van 11 december 1996, Comafrica en Dole
Fresh Fruit Europe/Commissie (T-70/94, Jurispr. 1996, blz.          in zaak C-120/97 (verzoek van de Court of Appeal om
II-1741), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat         een prejudicieÈle beslissing): Upjohn Ltd tegen The Licen-
arrest voorzover daarbij de door de Commissie opgewor-              sing Authority established by the Medicines Act 1968
pen exceptie van niet-ontvankelijkheid is afgewezen,                                             e.a. (1)
andere partijen bij de procedure: Comafrica SpA, vennoot-
                                                                    (Farmaceutische specialiteiten Ð Intrekking van vergun-
schap naar Italiaans recht, gevestigd te Genua (ItalieÈ),
                                                                      ning voor in de handel brengen Ð Rechterlijke toetsing)
Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., vennootschap naar
Duits recht, gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegen-                                   (1999/C 100/02)
woordigd door B. O'Connor, Solicitor, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
advocaat aldaar, rue Marie-Adelaïde 22, Commissie van                                    (Procestaal: Engels)
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: X. Lewis),
Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ier-
land, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
P.J.G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, G.F. Mancini,                          de Jurisprudentie van het Hof)
J.L. Murray, H. Ragnemalm en K.M. Ioannou, rechters;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
21 januari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum               In zaak C-120/97, betreffende een verzoek aan het Hof
luidt als volgt:                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Court of


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 april 2000 in zaak C-383/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): The Polo/Lauren Company LP tegen PT. Dwidua Langgeng Pratama International Freight Forwarders (Gemeenschappelĳke handelspolitiek — Verordening (EG) nr. 3295/94 — Verbod om nagemaakte of door piraterĳ verkregen goederen in het vrĳe verkeer te brengen, uit te voeren, weder uit te voeren en onder een schorsingsregeling te plaatsen — Toepasbaarheid op goederen in extern douanevervoer — Geldigheid)

text:
8.7.2000                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 192/3
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-      1) Artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan         22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om het in
     artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad                het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de
     van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke                 plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door
     habitats en de wilde flora en fauna, is de Franse Republiek de              piraterij verkregen goederen te verbieden, moet aldus worden
     krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet               uitgelegd, dat het van toepassing is wanneer uit een derde land
     nagekomen.                                                                  ingevoerde goederen als in verordening nr. 3295/94 nader
                                                                                omschreven, bij doorvoer naar een ander derde land op verzoek
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.                                  van de in een derde land gevestigde rechthebbende vennootschap
                                                                                die zich op schending van haar rechten beroept, door de
3) Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                                     douaneautoriteiten van een lidstaat in die lidstaat met een beroep
                                                                                op de verordening voorlopig in beslag worden genomen.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                  2) Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van enig
                                                                                element dat de geldigheid van verordening nr. 3295/94 kan
                                                                                aantasten.
                                                                            (1) PB C 397 van 19.12.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Eerste kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          van 6 april 2000
                                                                                (Zesde kamer)
in zaak C-383/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): The Polo/Lauren Compa-                                              van 13 april 2000
ny LP tegen PT. Dwidua Langgeng Pratama International
                       Freight Forwarders (1)                               in zaak C-176/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste
                                                                            aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Jyri
(Gemeenschappelijke handelspolitiek — Verordening (EG)                      Lehtonen, Castors Canada Dry Namur-Braine ASBL tegen
nr. 3295/94 — Verbod om nagemaakte of door piraterij                        Fédération royale belge des sociétés de basket-ball ASBL
verkregen goederen in het vrije verkeer te brengen, uit te                                               (FRBSB) (1)
voeren, weder uit te voeren en onder een schorsingsregeling
te plaatsen — Toepasbaarheid op goederen in extern doua-                    (Vrij verkeer van werknemers — Mededingingsregels voor
                      nevervoer — Geldigheid)                               ondernemingen — Beroepsbasketbalspelers — Regelingen
                                                                            van sportverenigingen betreffende transfer van spelers uit
                          (2000/C 192/05)                                                             andere lidstaten)
                                                                                (2000/C 192/06)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-383/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                 In zaak C-176/96, betreffende een verzoek aan het Hof
het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig               krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
geding tussen The Polo/Lauren Company LP en PT. Dwidua                      de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België), in het aldaar
Langgeng Pratama International Freight Forwarders, om een                   aanhangig geding tussen Jyri Lehtonen, Castors Canada Dry
prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening                  Namur-Braine ASBL en Fédération royale belge des sociétés de
(EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994 tot                       basket-ball ASBL (FRBSB), in tegenwoordigheid van: Ligue
vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer                    belge — Belgische Liga ASBL, om een prejudiciële beslissing
brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een              over de uitlegging van de artikelen 6, 48 EG-Verdrag (thans,
schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen               na wijziging, artikelen 12 EG en 39 EG), 85 en 86 EG-Verdrag
goederen te verbieden (PB L 341, blz. 8), heeft het Hof (Eerste             (thans artikelen 81 EG en 82 EG), heeft het Hof (Zesde kamer),
kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,                  samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede
P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-               kamer, waarnemend president van de Zesde kamer, G. Hirsch
raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-                en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
ministrateur, op 6 april 2000 een arrest gewezen waarvan het                S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 13 april 2000
dictum luidt als volgt:                                                     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-154/14 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 juni 2016 — SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG/Europese Commissie, Gigaset AG [Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG — Markt van calciumcarbidepoeder en -granulaat en van magnesiumgranulaat in een belangrijk deel van de Europese Economische Ruimte — Vaststelling van prijzen, verdeling van markten en uitwisseling van informatie — Verordening (EG) nr. 773/2004 — Artikelen 12 en 14 — Recht om te worden gehoord — Hoorzitting met gesloten deuren]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 juni 2016 — SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG/Europese Commissie, Gigaset AG
   (Zaak C-154/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG - Markt van calciumcarbidepoeder en -granulaat en van magnesiumgranulaat in een belangrijk deel van de Europese Economische Ruimte - Vaststelling van prijzen, verdeling van markten en uitwisseling van informatie - Verordening (EG) nr. 773/2004 - Artikelen 12 en 14 - Recht om te worden gehoord - Hoorzitting met gesloten deuren])
   (2016/C 305/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: SKW Stahl-Metallurgie GmbH en SKW Stahl-Metallurgie Holding AG (vertegenwoordigers: A. Birnstiel en S. Janka, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Meessen en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, Rechtsanwalt) en Gigaset AG, voorheen Arques Industries AG

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SKW Stahl-Metallurgie GmbH en SKW Stahl-Metallurgie Holding AG worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak C-565/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 maart 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 43 EG en 49 EG — Advocaten — Verplichting om maximumtarieven voor honoraria in acht te nemen — Belemmering van toegang tot markt — Geen)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 maart 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-565/08) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 43 EG en 49 EG - Advocaten - Verplichting om maximumtarieven voor honoraria in acht te nemen - Belemmering van toegang tot markt - Geen)
   2011/C 152/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Traversa en L. Prete, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Bruni, G. Palmieri en W. Ferrante, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 49 EG — Advocaten — Verplichting om bindende maximumtarieven voor honoraria in acht te nemen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-56/05: Beroep, op 8 februari 2005 ingesteld door Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/28

         Beroep, op 8 februari 2005 ingesteld door Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-56/05)
   (2005/C 106/61)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigd door D.J. O'Hagan, gemachtigde, bijgestaan door P. Gallagher en P. McGarry, Barristers, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beschikking C(2004) 4447 van de Commissie van 29 november 2004 tot vermindering van de bijstand van het Cohesiefonds voor project 96/07/61/007 (watervoorziening in de regio Dublin — fase 3), toegekend bij beschikking C(97) 4090 van de Commissie van 15 december 1997, en tot vermindering van de bijstand van het Cohesiefonds voor project nr. 95/07/65/007 (weg N1 Dunleer-Dundalk, fase 2), toegekend bij beschikking C(96) 2113 van de Commissie van 29 juli 1996, (geheel of ten dele) nietig te verklaren voor de periode of de bedragen die het Gerecht bepaalt;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking C(97) 4090 van de Commissie van 15 december 1997 is bijstand van het Cohesiefonds verleend voor project 96/07/61/007 (watervoorziening in de regio Dublin — fase 3) in Ierland. Bij beschikking C(96) 2113 van de Commissie van 29 juli 1996 is bijstand van het Cohesiefonds verleend voor project nr. 95/07/65/007 (weg N1 Dunleer-Dundalk, fase 2), eveneens in Ierland. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de totale bijstand die bij de twee vorige beschikkingen was verleend, verminderd wegens verschillende onregelmatigheden die bij onderzoek van de betrokken projecten zijn vastgesteld. De Commissie heeft ook beslist dat een totaalbedrag van 797 886 EUR ten onrechte was ontvangen en moet worden terugbetaald.
   Tot staving van zijn verzoek om nietigverklaring van de bestreden beschikking stelt verzoeker allereerst dat de bestreden beschikking ongeldig is nu zij in strijd met artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1386/2002 (1) en artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/1994 (2) meer dan drie maanden na de hoorzitting is vastgesteld. Volgens verzoeker levert dit schending op van een wezenlijk vormvoorschrift en van het rechtszekerheidsbeginsel.
   Verzoeker stelt ook dat de Commissie nog een schending van het rechtszekerheidsbeginsel heeft begaan door de retroactieve toepassing van nieuwe richtsnoeren voor het in aanmerking nemen van uitgaven op een wijze dat haar interpretatie van de „eindbegunstigde” werd gewijzigd, waardoor uitgaven niet langer in aanmerking kwamen omdat zij buiten de relevante periode waren verricht. Volgens verzoeker schond dit ook zijn gewettigd vertrouwen.
   Volgens verzoeker vormde de retroactieve toepassing van een forfaitaire financiële correctie een verdere schending van het rechtszekerheidsbeginsel. Volgens hem is dit concept voor het eerst ontwikkeld en geformuleerd in richtsnoeren die de Commissie heeft vastgesteld in 2002.
   Ten slotte stelt verzoeker dat de retroactieve toepassing van de nieuwe benadering van de Commissie met betrekking tot de praktijk om niet in aanmerking komende uitgaven door wel in aanmerking komende te vervangen, een verdere schending van het rechtszekerheidsbeginsel oplevert. Volgens verzoeker heeft de Commissie pas in de richtsnoeren uit 2002 beslist dat een dergelijke vervanging niet langer toelaatbaar was. Verzoeker stelt dat deze benadering echter niet mocht worden toegepast op projecten uit 1996 en 1997.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1386/2002 van de Commissie van 29 juli 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen en de procedure inzake financiële correcties betreffende uit het Cohesiefonds toegekende bijstand (PB L 201, blz. 5).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-184/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 maart 2009 — Alves dos Santos/Commissie ( Europees Sociaal Fonds — Opleidingsacties — Verlaging van de aanvankelijk verleende financiële bijstand — Verzoekschrift — Vormvereisten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 maart 2009 — Alves dos Santos/Commissie
   (Zaak T-184/08) (1)

   („Europees Sociaal Fonds - Opleidingsacties - Verlaging van de aanvankelijk verleende financiële bijstand - Verzoekschrift - Vormvereisten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 141/85
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Rui Manuel Alves dos Santos (Alvaiázere, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Marques Fernandes, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en B. Kotschy, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 4 maart 2004, betekend aan Rui Manuel Alves dos Santos op 3 maart 2008, tot vermindering van de financiële bijstand die het Europees Sociaal Fonds had toegekend voor een beroepsopleidingsactie, aangeboden door de Portugese overheid, in dossier nr. 890488 P1.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rui Manuel Alves dos Santos wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-123/04: Beroep, op 31 maart 2004 ingesteld door Cargo Partner AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/6

         Beroep, op 31 maart 2004 ingesteld door Cargo Partner AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-123/04)
   (2004/C 168/10)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 maart 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Cargo Partner AG, te Fischamend (Oostenrijk), vertegenwoordigd door M. Wolner, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing in die zin te wijzigen dat het aangevraagde merk mag worden ingeschreven;

               —

               in voorkomend geval, de zaak naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) terug te wijzen en

               —

               in ieder geval verzoekende partij kostenvergoeding toe te kennen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk CARGO PARTNER – aanvraagnr. 2697290

               Waren of diensten:

               waren en diensten van de klassen 36 (verzekeringen) en 39 (transport; verpakking en opslag van goederen; organisatie van reizen)

               Voor de kamer van beroep aangevochten beslissing:

               gedeeltelijke weigering van de inschrijving door de onderzoeker voor de diensten transport en verpakking en opslag van goederen van klasse 39

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               het merk heeft onderscheidend vermogen en is dus vatbaar voor inschrijving.


title: Zaak C-203/05: Verzoek van de Special Commissioners van 3 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vodafone 2 en Her Majesty's Revenue and Customs

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/29

         Verzoek van de Special Commissioners van 3 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vodafone 2 en Her Majesty's Revenue and Customs
   (Zaak C-203/05)
   (2005/C 182/51)
   Procestaal: Engels
   De Special Commissioners hebben bij beschikking van 3 mei 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei 2005, in het geding tussen Vodafone 2 en Her Majesty's Revenue and Customs, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Verzetten de artikelen 43 EG, 49 EG en/of artikel 56 EG zich tegen een nationale belastingregeling als in het hoofdgeding aan de orde is, die in bepaalde omstandigheden voorziet in de heffing van belasting van een in die lidstaat gevestigde vennootschap („ingezeten vennootschap”) over de winst van een door haar gecontroleerde vennootschap („gecontroleerde vennootschap”), die in een andere lidstaat is gevestigd en aldaar onderworpen is aan een lagere belasting, en die in het bijzonder:

                           1.1

                           voorziet in deze heffing, tenzij de ingezeten vennootschap kan aantonen dat een vrijstelling van die regeling op de gecontroleerde vennootschap van toepassing is;

                           1.2

                           voorziet in vrijstellingen van de heffing van deze belasting, maar onder voorwaarden die ruimte voor onzekerheid laten, of bij de oprichting van de gecontroleerde vennootschap of later in de praktijk aanspraak op vrijstelling kan worden gemaakt;

                           1.3

                           de naleving van bepaalde voorwaarden vereist wanneer de ingezeten vennootschap geen vrijstelling aanvraagt of niet kan aanvragen en belasting betaalt over de winst van de gecontroleerde vennootschap;

                           1.4

                           de naleving van bepaalde voorwaarden vereist wanneer de ingezeten vennootschap vrijstelling van die belasting wil verkrijgen, waartoe de verplichting kan behoren om voor al haar gecontroleerde vennootschappen de toepassing van de regeling te overwegen en te onderzoeken en vervolgens elk jaar toezicht te houden op de activiteiten van elke van de door haar gecontroleerde vennootschappen om ervoor te zorgen dat de voorwaarden voor vrijstelling vervuld blijven;

                           1.5

                           in ieder geval de ingezeten vennootschap (mogelijk aanzienlijke) administratieve lasten en kosten oplegt, waarbij de genoemde consequenties in geen geval gelden voor een vennootschap die is gevestigd in de lidstaat waar de ingezeten vennootschap is gevestigd?

               2.

               Maakt het voor de beantwoording van de vraag sub 1 verschil of:

                           2.1

                           de gecontroleerde vennootschap slechts geringe activiteiten in haar lidstaat van vestiging uitoefent;

                           2.2

                           slechts een gering gedeelte van de winst van de gecontroleerde vennootschap in haar lidstaat van vestiging aan belasting is onderworpen;

                           2.3

                           de gecontroleerde vennootschap is opgericht als onderdeel van een kunstmatige constructie om belasting te ontwijken, en, zo ja, bij welke aanwijzingen kan van een dergelijke kunstmatige constructie worden gesproken?

               3.

               Zijn er omstandigheden waarin:

                           3.1

                           de ingezeten vennootschap zich niet kan beroepen op de uit artikel 43 EG en/of artikel 56 EG voortvloeiende rechten, of

                           3.2

                           voor de ingezeten vennootschap geen rechten uit artikel 43 EG en/of artikel 56 EG voortvloeiende rechten ontstaan, omdat het beroep op of het ontstaan van deze rechten misbruik van deze rechten zou zijn? Indien er dergelijke omstandigheden zijn, welk advies zou het Hof eventueel kunnen geven over de vraag hoe de Special Commissioners in de feitelijke context van deze zaak moeten bepalen of er sprake is van dergelijke omstandigheden dan wel of er sprake is van misbruik?

               4

               Verzetten de artikelen 56 EG en 58, lid 1, sub a, EG en verklaring nr. 7 bij het Verdrag van Maastricht zich tegen een nationale belastingregeling als in het hoofdgeding aan de orde is, wanneer op een of meer vrijstellingen van de toepassing van die regeling aanspraak had kunnen worden gemaakt, indien die regeling niet met ingang van 1 januari 1994 was gewijzigd?

               5.

               Verzetten de artikelen 43 EG, 49 EG en/of 56 EG zich tegen een nationale belastingregeling als in het hoofdgeding aan de orde is, wanneer die regeling niet van toepassing zou zijn indien de ingezeten vennootschap de gecontroleerde vennootschap met kredieten in plaats van met eigen kapitaal financierde?

               6.

               Verzetten de artikelen 43 EG, 49 EG en/of 56 EG zich tegen een nationale belastingregeling als in het hoofdgeding aan de orde is, wanneer op een of meer vrijstellingen van de toepassing van deze regeling aanspraak had kunnen worden gemaakt indien het inkomen van de gecontroleerde vennootschap in de andere lidstaat:

                           6.1

                           afkomstig was geweest uit bronnen binnen deze lidstaat en niet uit een andere lidstaat of andere gebieden, dan wel

                           6.2

                           uit dividendinkomsten in plaats van uit rente-inkomsten van dezelfde vennootschap had bestaan?


title: Zaak C-317/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Lahti Energia Oy (Richtlijn 2000/76/EG — Verbranding van afval — Reiniging en verbranding — Ruw gas geproduceerd op basis van afval — Begrip afval — Verbrandingsinstallatie — Meeverbrandingsinstallatie)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Lahti Energia Oy
   (Zaak C-317/07) (1)

   (Richtlijn 2000/76/EG - Verbranding van afval - Reiniging en verbranding - Ruw gas geproduceerd op basis van afval - Begrip afval - Verbrandingsinstallatie - Meeverbrandingsinstallatie)
   (2009/C 19/08)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding
   Lahti Energia Oy
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikel 3, punten 1, 4 en 5, van richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (PB L 332, blz. 91) — Reiniging en verbranding, in stoomketel, van ruw gas dat in vergassingsinstallatie uit afval is gewonnen — Begrip afval — Begrip verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie
   Dictum

               1)

               Het begrip „afval” in artikel 3, punt 1, van richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval, heeft geen betrekking op gasvormige stoffen.

               2)

               Het begrip „verbrandingsinstallatie” in artikel 3, punt 4, van richtlijn 2000/76 heeft betrekking op een technische eenheid of inrichting waarin afval thermisch wordt behandeld, mits de met de thermische behandeling gewonnen stoffen vervolgens worden verbrand, en dienaangaande is de aanwezigheid van een verbrandingsstraat geen criterium dat noodzakelijk is voor deze kwalificatie.

               3)

               In omstandigheden als die in het hoofdgeding:

                           —

                           moet een vergassingsinstallatie die bestemd is voor de productie van gasvormige producten, in casu gereinigd gas, door thermische behandeling van afval, als „meeverbrandingsinstallatie” in de zin van artikel 3, punt 5, van richtlijn 2000/76 worden gekwalificeerd;

                           —

                           valt een krachtcentrale die als aanvullende brandstof in plaats van fossiele brandstoffen die zij overwegend voor haar productie gebruikt, gereinigd gas gebruikt dat door meeverbranding van afval in een vergassingsinstallatie wordt verkregen, niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.