title: Zaak C-374/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 75/442/EEG — Huishoudelijk afvalwater, geloosd in landelijke gebieden via septische tanks — Arrest Hof waarin niet-nakoming wordt vastgesteld — Artikel 260, lid 2, VWEU — Maatregelen ter uitvoering van arrest Hof — Financiële sancties — Dwangsom — Forfaitaire som)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-374/11) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 75/442/EEG - Huishoudelijk afvalwater, geloosd in landelijke gebieden via septische tanks - Arrest Hof waarin niet-nakoming wordt vastgesteld - Artikel 260, lid 2, VWEU - Maatregelen ter uitvoering van arrest Hof - Financiële sancties - Dwangsom - Forfaitaire som)
   2013/C 46/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: E. White, gemachtigde)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagen en E. Creedon, gemachtigden, A. Collins, SC, M. Gray, BL)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Niet-uitvoering van het arrest van het Hof van 29 oktober 2009, Commissie/Ierland (C-188/08), betreffende schending, ter zake van huishoudelijk afvalwater dat via septische tanks wordt geloosd, van de artikelen 4, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 en 14 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Afvalstoffen die niet onder een andere wettelijke regeling vallen — Verzoek om oplegging van een dwangsom en van een forfaitaire som

      Dictum

               1)

               Door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan het arrest van 29 oktober 2009, Commissie/Ierland (C-188/08), waarin is vastgesteld dat Ierland niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, is Ierland de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom van 12 000 EUR te betalen voor elke dag dat het in gebreke blijft de noodzakelijke maatregelen te treffen om uitvoering te geven aan voormeld arrest Commissie/Ierland, te rekenen vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot de volledige uitvoering van voormeld arrest Commissie/Ierland.

               3)

               Ierland wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” de forfaitaire som van 2 000 000 EUR te betalen.

               4)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24 september 2011.


title: Zaak C-232/99: Beroep, op 17 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
C 246/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                            gepreciseerd, doet zulks evenwel vermoeden dat op alle
                                                                              gebieden van de betrokken specialistenopleiding een vol-
                                                                              ledig nieuwe opleiding dient te worden gevolgd terwijl
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                              artikel 8, lid 3, hoogstens in een aanvullende opleiding op
die in zaak C-227/99 (3); de termijn voor omzetting van de
                                                                              bepaalde gebieden voorziet. Bovendien tonen de Spaanse
richtlijnen is verstreken op 30 april 1997.
                                                                              autoriteiten het nut van dit examen niet aan, indien het
                                                                              enkel om een aanvullende en beperkte opleiding zou gaan.
(1) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 12.
(2) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 35.                                     — Niet-omzetting van artikel 18 van richtlijn 93/16/EEG:
(3) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.                              Spanje heeft niet aangetoond dat de toepassing van zijn
                                                                              bestaande nationale recht kan worden gelijkgesteld met de
                                                                              omzetting van dit artikel.
                                                                         (1) PB L 165, 7.7.1993, blz. 1.
                                                                         (2) Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
                                                                             onderlinge erkenning van de diploma’s certificaten en andere titels
Beroep, op 17 juni 1999 ingesteld door Commissie van                         van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                         van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en
                                                                             vrij verrichten van diensten (PB L 167, 30.6.1975, blz. 1).
                          (Zaak C-232/99)
                          (1999/C 246/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 juni 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door I. Martı́nez del Peral en B. Mongin, leden van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen              Verzoek van het Københavns Byret van 17 juni 1999
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van deze             om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen T.
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                                                 Haugsted Hansen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                   (Zaak C-233/99)
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door artikel 8 van                                      (1999/C 246/30)
     richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter
     vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
     onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en             Het Københavns Byret heeft bij beschikking van 17 juni 1999,
     andere titels (1) niet binnen de gestelde termijn correct te        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juni 1999,
     hebben omgezet, en door artikel 18 van deze richtlijn niet          in de strafzaak tegen T. Haugsted Hansen, het Hof van
     te hebben omgezet, de krachtens de verdragsbepalingen en            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     nagekomen;
                                                                         1. Moet richtlijn 94/62/EG (1) van het Europees Parlement en
2. het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                              de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking
                                                                              en verpakkingsafval, inzonderheid artikel 18 juncto de
                                                                              artikelen 5, 7 en 9, aldus worden uitgelegd, dat deze
Middelen en voornaamste argumenten                                            bepalingen in de weg staan aan een nationale regeling
                                                                              volgens welke het strafbaar is om in strijd met bepaalde
— Onjuiste omzetting van artikel 8 van richtlijn 93/16/EEG:                   nationale voorschriften betreffende de verpakking van bier
     een lidstaat kan voor de toegang tot de opleiding ter                    en frisdranken geïmporteerde cola in metalen verpakking
     verkrijging van het diploma van medisch specialist in                    te verkopen ?
     de gevallen waarin geen aanspraak op de automatische
     erkenning van de richtlijn bestaat, niet stelselmatig als
                                                                         2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
     voorwaarde stellen dat met succes een staatsexamen wordt
                                                                              voldoen de bepalingen van de richtlijn, inzonderheid
     afgelegd, zoals het vergelijkend onderzoek dat is vastgesteld
     voor toelating tot het studieprogramma „Médico Interno                   artikel 18, juncto de artikelen 5, 7 en 9, dan aan de
     Residente” (M.I.R.). Ingevolge de artikelen 39 (ex artikel 48)           voorwaarden om rechtstreeks toepasselijk te zijn, zodat
     en 43 (ex artikel 52) van het Verdrag, ter uitvoering                    een verdachte zich voor de nationale rechter rechtstreeks
                                                                              op de bepalingen van de richtlijn kan beroepen ?
     waarvan de richtlijnen 75/362/EEG (2) en 93/16/EEG zijn
     vastgesteld, zijn de lidstaten verplicht zo veel mogelijk
     rekening te houden met de reeds in andere lidstaten                 3. Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
     gevolgde opleidingen. Wanneer migranten een                              staat artikel 28 EG (ex artikel 30), in samenhang met
     staatsexamen moeten afleggen, zonder dat dit nader wordt                 overwegingen van milieubescherming, zoals in het arrest


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2003 in zaak T-224/02 R: Miguel Forcat Icardo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Niet-ontvankelĳkheid — Spoedeisendheid — Geen)

text:
C 101/34                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        26.4.2003
Schoten (België), vertegenwoordigd door M. van Dam, ad-                   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                    RECHT VAN EERSTE AANLEG
(gemachtigden: H. van Vliet en W. Wils), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van beschikking SG (2001) D/                                        van 31 januari 2003
286098 van de Commissie van 9 februari 2001 tot afwijzing
van het door verzoekers ingediende verzoek om uitsluiting
                                                                          in zaak T-224/02 R: Miguel Forcat Icardo tegen Commissie
van het schip Arizona van het toepassingsgebied van verorde-
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
ning (EG) nr. 718/1999 van de Raad van 29 maart 1999
betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit van
de communautaire binnenvaartvloot met het oog op de                       (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Niet-ontvanke-
bevordering van het vervoer over de binnenwateren (PB L 90,                            lijkheid — Spoedeisendheid — Geen)
blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,                                        (2003/C 101/63)
rechters; griffier: H. Jung, op 13 december 2002 een beschik-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                  (Procestaal: Frans)
1)     Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.
2)     De Commissie wordt verwezen in de kosten.                          In zaak T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo, ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          J. Currall en H. Tserepa-Lacombe), betreffende, in wezen, een
                                                                          verzoek ertoe strekkende dat de Commissie haar verbintenis
                                                                          nakomt om verzoeker te detacheren bij de Voedsel- en
                                                                          Landbouworganisatie van de Verenigde Naties te Rome, en dat
                                                                          verzoekers beoordelingsrapport van 18 maart 2002 over de
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               periode 1999-2002 wordt opgeschort, heeft de president van
                                   LEG                                    het Gerecht op 31 januari 2003 een beschikking gegeven
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                        van 11 februari 2003
                                                                          1)   Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.
in zaak T-83/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale
                                 Bank (1)                                 2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(Personeel van Europese Centrale Bank — Opproefstelling
— Bezwarende handeling — Precontentieuze procedure —
                        Niet-ontvankelijkheid)
                           (2003/C 101/62)
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                            (Procestaal: Duits)                                                          LEG
                                                                                van 3 februari 2003
In zaak T-83/02, Jan Pflugradt, wonende te Frankfurt-am-
Main (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat,             in zaak T-253/02: Chafiq Ayadi tegen Raad van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese                   Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
Centrale Bank (gemachtigden: V. Saintot, T. Gilliams en                                             schappen (1)
B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
de brief van 28 februari 2002 waarbij de Europese Centrale                (Beroep tot nietigverklaring — Verordening van Raad —
Bank verzoeker heeft laten weten dat jegens hem een procedure             Beroep tegen Raad en Commissie — Gedeeltelijke niet-
van opproefstelling wordt geopend, heeft het Gerecht (Vijfde                                     ontvankelijkheid)
kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, president,
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                                (2003/C 101/64)
11 februari 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)     Het beroep is niet-ontvankelijk.
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                       In zaak T-253/02, Chafiq Ayadi, wonende te Dublin, vertegen-
                                                                          woordigd door A. Lyon, solicitor, en S. Cox, barrister, tegen
( 1) PB C 118 van 18.5.2002.                                              Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Vitsentzatos en
                                                                          M. Bishop) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (gemachtigden: M. Wilderspin en C. Brown), betreffende een


title: Zaak T-127/09: Beroep ingesteld op 15 april 2009 — Abdulrahim/Raad en Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/12

         Beroep ingesteld op 15 april 2009 — Abdulrahim/Raad en Commissie
   (Zaak T-127/09)
   2009/C 167/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Abdulbasit Abdulrahim (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Jones, Barrister and M. Arani, Solicitor)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie, en/of verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie geheel of gedeeltelijk nietig verklaren voor zover deze verzoeker rechtstreeks en individueel raken;

               —

               subsidiair, verklaren dat verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad en/of verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie niet van toepassing zijn op verzoeker;

               —

               subsidiair, de grondslag voor het opnemen van verzoekers naam in bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad verordening onderzoeken en bepalen of de beslissing van de Commissie om verzoekers naam aan de lijst van bijlage I toe te voegen passend is en of daarvoor een grondslag is te vinden in het recht en de feiten;

               —

               verweerders gelasten om binnen een strikt tijdsbestek redenen en bewijs te verstrekken voor het opnemen van verzoekers naam op de lijst van bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad;

               —

               vaststellen dat het opnemen van verzoekers naam op de lijst van bijlage I niet passend is en dat daarvoor geen grondslag is te vinden in het recht en in de feiten en gelasten dat verzoekers naam wordt verwijderd uit bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad;

               —

               alle verdere maatregelen vaststellen die het Gerecht passend acht:

               —

               verweerder(s), de Raad en/of de Commissie, verwijzen in de kosten van verzoeker;

               —

               verweerder(s), de Raad en/of de Commissie, veroordelen om verzoekers inkomens- en winstderving en immateriële schade te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoeker gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1330/2008 van 22 december 2008 (1), voor zover verzoeker is opgenomen op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, groepen en entiteiten wier tegoeden en economische middelen overeenkomstig deze regeling zijn bevroren. Subsidiair verzoekt verzoeker het Hof ingevolge artikel 241 EG vast te stellen dat verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad en verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie niet van toepassing zijn op verzoeker. Tevens vordert hij verwijzing van verweerders is de kosten.
   Tot staving van zijn vorderingen betoogt verzoeker dat de bestreden verordeningen inbreuk maken op zijn fundamentele mensenrechten zoals deze zijn gewaarborgd in het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Ten eerste stelt hij dat de bestreden verordeningen inbreuk maken op zijn recht om te worden gehoord, op zijn recht effectieve rechterlijke controle en op zijn recht op een eerlijk proces omdat hij door de Raad of de Commissie nooit in kennis is gesteld van de redenen voor het opnemen van zijn naam in bijlage I en nooit enig bewijs heeft ontvangen ter rechtvaardiging van de beslissing om hem op de lijst te plaatsen. Verzoeker betoogt dus dat hem nooit de mogelijkheid is geboden om commentaar te leveren op de gronden en redenen voor opneming van zijn naam in bijlage I bij de bestreden verordening en dat hij bijgevolg nooit in staat is geweest om de beslissing om zijn naam op de lijst te plaatsen aan te vechten voor een rechterlijke instantie.
   Ten tweede betoogt verzoeker dat de bestreden maatregelen inbreuk maken op zijn recht op eerbiediging van eigendom en een onevenredige inmenging in zijn privé- en gezinsleven vormt.

      (1)  PB 2008, L 345, blz. 60.


title: Beroep, op 15 augustus 1996 ingesteld door Preussag Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-129/96)

text:
26 . 10 . 96        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 318 / 17
Beroep, op 14 augustus 1996 ingesteld door G. Lebedef               verkeer van informatie en de vrije verspreiding van geschrif
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  ten .
                      ( Zaak T-128/96 )
                         ( 96/C 318/32 )                            De Commissie wordt ook verweten, dat zij het beginsel van
                                                                    gelijke behandeling van de verschillende vakorganisaties
                                                                    heeft geschonden .
                     (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 14 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.
Lebedef, wonende te Senningerberg ( Luxemburg), vertegen
woordigd door G. Bounéou, - advocaat te Luxemburg,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,           Beroep, op 15 augustus 1996 ingesteld door Preussag Stahl
Avenue du Bois 15 .                                                  AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-129/96 )
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                                          ( 96/C 318/33 )
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     26 oktober 1995 ;                                                                    (Procestaai: Duits)
— derhalve nietig te verklaren het op 14 mei 1996                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     meegedeelde besluit van 10 mei 1996 ;                          schappen is op 15 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
— de Commissie te veroordelen om verzoeker te betalen
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door Preus
                                                                    sag Stahl AG, gevestigd te Salzgitter ( Bondsrepubliek
     een schadevergoeding van 200 000 Bfr., op welk bedrag          Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat
     hij de door hem geleden schade begroot, of ieder ander         te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
     door het Gerecht vast te stellen bedrag;                       kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
— de Commissie te verwijzen in alle kosten van het
     geding.                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten                                  — de beschikking ( COM(96 ) 1642 def.) van de Commissie
                                                                          van 29 mei 1996 betreffende staatssteun ten behoeve van
Verzoeker, die secretaris-generaal is van de autonome                     Walzwerk Ilsenburg GmbH nietig te verklaren;
vakvereniging Action et Défense — Luxemburg ( A&D-L ),
komt op tegen verweersters weigering om de verspreiding             — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
door de interne bodedienst van een gemeenschappelijk
pamflet van de vier vakorganisaties FFPE, FPE, SFIE en
A&D-L toe te staan . De betrokken weigering berust op               Middelen en voornaamste argumenten
artikel 21 van het Raamakkoord, dat enkel aan de onder
tekenende organisaties de mogelijkheid biedt, de distribu          Het beroep betreft steun die in 1994 is toegekend aan
tiemiddelen van de Commissie in te zetten. De vakvereniging         Walzwerk Ilsenburg GmbH, die destijds een juridisch
A&D-L is niet tot die overeenkomst toegetreden.                     zelfstandige dochteronderneming van verzoekster was . In
                                                                    1995 fuseerde deze onderneming met de moedermaatschap
De Commissie wordt allereerst verweten, dat zij het in              pij Preussag Stahl AG . Verzoekster treedt derhalve in de
artikel 24 bis van het Statuut erkende recht op uitoefening         rechten van de steun ontvangende onderneming.
van een vakbondsactiviteit in het kader van de Europese
openbare dienst heeft geschonden . Volgens verzoeker
omvat het begrip vakbondsvrijheid niet alleen het recht van         Met betrekking tot de steun voor de dikke-plaatstraat stond
ambtenaren en personeelsleden om vrij verenigingen van              bij voorbaat vast, dat het om een „ regionale investerings
hun keuze op te richten, maar ook dat van deze verenigingen         steun " in de zin van artikel 5 van de vijfde steuncode voor de
om iedere geoorloofde activiteit te ontplooien teneinde de          ijzer- en staalindustrie ging, die was voorzien in een door de
beroepsbelangen van hun leden te verdedigen . De Gemeen            Commissie op 16 november 1994 goedgekeurde algemene
schapsinstellingen moeten dus aanvaarden dat de vak- en             regeling, en dat de steun bestemd was voor een op het
beroepsorganisaties zich van hun opdracht kwijten, onder            grondgebied van de voormalige DDR gevestigde onderne
meer door het voeren van acties om de ambtenaren en                 ming. Eveneens wordt niet betwist, dat aan de voorwaarde
personeelsleden in te lichten over alle zaken die het personeel     van een „ vermindering van de totale produktiecapaciteit op
aanbelangen.                                                        dit grondgebied " in de zin van het derde streepje van
                                                                    artikel 5 van de steuncode werd voldaan en dat dit de
                                                                    Commissie in december 1994 ook reeds bekend was .
Verzoeker voegt daaraan toe, dat het betrokken kaderak
koord een interne administratieve handeling is, die niet de
plaats kan innemen van het Statuut en de algemene                   De bestreden beschikking steunt uitsluitend op de feitelijke
beginselen van het vakbewegingsrecht, waaronder het vrije           bewering dat de tijd tussen 25 november 1994 ( ontvangda
 ---pagebreak--- Nr. C 318/18           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               26.10.96
tum van de aanmelding) en 31 december 1994 ontoereikend               Raad van de Europese Unie door G. Aquilino, wonende te
was voor de materiële toetsing van de onderhavige steun en            Havre ( België ), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
dat verweerster na 1 december 1994 „ niet meer bevoegd                te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
was ", de verenigbaarheid van de voorgenomen steun met                Fiduciaire Myson, Rue Glesener 1 .
artikel 5 van de steuncode vast te stellen .
Verzoekster is van mening, dat de bestreden beschikking               Verzoekter concludeert dat het het Gerecht behage :
nietig dient te worden verklaard, omdat:
— de bewering van de Commissie dat zij over onvoldoende               — nietig te verklaren de nota van de Raad van 25 oktober
    tijd beschikte om de steun verenigbaar met de gemeen                 1995 houdende besluit om op verzoekers salaris 91
    schappelijke markt te verklaren, onjuist is en verzoekster            werkdagen te verhalen wegens ongerechtvaardigde
    ernstig discrimineert ten opzichte van andere ijzer- en               afwezigheden tussen 9 maart 1994 en 15 februari
    staalondernemingen ( EKO-Stahl ). Reeds uit de tekst van              1995 ;
    artikel 5 van de steuncode blijkt duidelijk, dat deze
    bepaling enkel de materiële overeenstemming van de
    steun met de steuncode betreft. Deze bepaling zegt niets          — verweerder te veroordelen om aan verzoeker terug te
    over een termijn waarbinnen de Commissie zou moeten                   betalen alle krachtens het besluit van de Raad van
    beslissen . Daarin wordt wel geregeld dat de algemene                 25 oktober 1995 op zijn salaris ingehouden bedragen,
                                                                          vermeerderd met interessen vanaf de datum van inhou
    vrijstelling voor regionale steun in Oost-Duitsland eind
    1 994 dient af te lopen . Nergens in de steuncode wordt de            ding;
    Commissie verboden om ook nog na 31 december 1994
    de krachtens artikel 5 van de steuncode vrijgestelde
                                                                      — verweerder te verwijzen in alle kosten van het geding.
    steun op zijn materiële verenigbaarheid te onderzoe
    ken;
— de juridische opvatting van de Commissie, dat zij de                Middelen en voornaamste argumenten
    verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappe
    lijke markt niet ook achteraf kon vaststellen, onjuist
    is;
                                                                      Verzoeker is ambtenaar in de rang Dl en verzet zich tegen
                                                                      het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om
                                                                      afwezigheden die volgens verzoeker door een in goede en
— de Commissie in strijd met haar bevoegdheid geen
                                                                      behoorlijke vorm afgegeven medisch attest worden gedekt,
    rekening heeft gehouden met de juridische belangen van
                                                                      als onregelmatig te beschouwen, en het bedrag dat aan die
    verzoekser en evenmin met haar gewettigd vertrouwen
                                                                      periode van zogenaamd ongerechtvaardigde afwezigheden
    op de materiële verenigbaarheid van de steun met de               beantwoordt, op zijn salaris in te houden.
    steuncode;
— de beschikking in strijd is met de artikelen 5 en 15 van            In het kader van zijn werkzaamheden heeft verzoeker
    het EGKS-Verdrag . In strijd met de arresten van het Hof          jarenlang pakjes moeten dragen en behandelen, veel moeten
    in de zaken „ Boussac " en „ Tubermeuse " heeft de                lopen en lang moeten rechtstaan . Deze activiteiten worden
    Commissie uitsluitend een vermeende termijnoverschrij            afgeraden aan personen die, zoals verzoeker, met rugprob
    ding als aanleiding genomen om de terugvordering van              lemen kampen . Zo hebben zowel verzoekers behandelende
    een materieel met de gemeenschappelijke markt voor                artsen als de raadgevende arts van de administratie de Raad
    ijzer en staal verenigbare steun te gelasten . Evenmin            herhaaldelijk verzocht, verzoeker werk te geven dat aan zijn
    wordt toereikend gemotiveerd, waarom de Commissie                 fysieke bekwaamheden beantwoordt. Die verzoeken bleven
    niet nog na 31 december 1994 de verenigbaarheid van               onbeantwoord .
    steun op grond van artikel 5 van de steuncode had
    kunnen vaststellen, wanneer voor die datum aan alle
    materiële voorwaarden was voldaan .                              Verzoeker beklemtoont vooral dat zijn afwezigheden steeds
                                                                      door medische attesten werden gerechtvaardigd . Vanaf
                                                                      maart 1994 begon verweerder echter verzoekers afwezighe
                                                                      den als ongerechtvaardigd te beschouwen, ofschoon geen
                                                                      enkele medische controle de geldigheid van die attesten had
                                                                      ontkracht, de Raad zelf het niet noodzakelijk had geacht
                                                                     verzoeker aan een nieuwe medische controle te onderwer
Beroep, op 21 augustus 1996 ingesteld door G. Aquilino
              tegen Raad van de Europese Unie                        pen en de invaliditeitscommissie niet was bijeengeroepen .
                        ( Zaak T-130/96 )
                           ( 96/C 318/34 )                           Verzoeker beroept zich op schending van de artikelen 59 en
                                                                      60 van het Statuut, het beginsel dat handelingen met
                                                                      redenen moeten zijn omkleed, en de zorgplicht.
                       (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 21 augustus 1996 beroep ingesteld tegen


title: Zaak T-81/15: Arrest van het Gerecht van 13 april 2016 — Facchinello/EUIPO — Olimpia Splendid (Synthesis) [„Uniewoordmerk — Vervalprocedure — Uniebeeldmerk Synthesis — Geen normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/27

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2016 — Facchinello/EUIPO — Olimpia Splendid (Synthesis)
   (Zaak T-81/15) (1)

   ([„Uniewoordmerk - Vervalprocedure - Uniebeeldmerk Synthesis - Geen normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”])
   (2016/C 191/35)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Danila Facchinello (Molinella, Italië) (vertegenwoordiger: F. Torlontano, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Capostagno en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Olimpia Splendid SpA (Gualtieri, Italië) (vertegenwoordigers: A. Ferrarese en G. Ferrarese, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2014 (zaak R 2169/2013-1) inzake een vervalprocedure tussen Olimpia Splendid SpA en Danila Facchinello

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Danila Facchinello wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 13.04.2015.


title: Zaak C-14/02: Verzoek van de Belgische Raad van State van 8 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ATRAL SA en Belgische Staat

text:
C 68/6                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.3.2002
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per                22 januari 2002, in het geding tussen ATRAL SA en Belgische
la Lombardia — Sezzione staccata di Brescia — van                     Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
13 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het                verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
geding tussen Casearia Bresciana Ca.bre. Soc. Coop. arl               vragen:
                         e.a. en A.I.M.A.
                                                                      A.   Moeten richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari
                         (Zaak C-13/02)
                                                                           1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wette-
                                                                           lijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch ma-
                         (2002/C 68/12)                                    teriaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spannings-
                                                                           grenzen (1), richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei
                                                                           1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
                                                                           gevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                    compatibiliteit (2), en richtlijn 1999/5/EG van het Euro-
— Sezzione staccata di Brescia heeft bij beschikking van                   pees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende
13 november 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                    radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en
Justitie op 17 januari 2002, in het geding tussen Casearia                 de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (3), aldus
Bresciana Ca.bre. Soc. Coop. arl e.a. en A.I.M.A., het Hof van             worden uitgelegd:
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           a)    dat zij van toepassing zijn op alarmsystemen en
1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening                    -centrales, inzonderheid op producten die een ra-
      nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en                        dioverbindingssysteem        gebruiken,    doorgaans
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 536/93 (2) van de                  „draadloze” alarmsystemen genoemd,
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan                  b)    en, zo ja, dat zij ter zake een voldoende hoge graad
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-                   van harmonisatie verwezenlijken opdat de nationale
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?                                regelingen ter zake, zoals artikel 12 van de wet van
                                                                                10 april 1990 „op de bewakingsondernemingen, de
                                                                                beveiligingsondernemingen en de interne bewa-
Zo neen:                                                                         kingsdiensten” en het koninklijk besluit van 23 april
                                                                                1999 „tot vaststelling van de procedure van de
2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van                   goedkeuring van de alarmsystemen en alarmcentra-
      de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4                        les, bedoeld in de wet van 10 april 1990”, daarmee
      van verordening nr. 536/93 van de Commissie van                            noodzakelijkerwijze in overeenstemming moeten
      9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39                zijn?
      EG-Verdrag), voor zover daarin niet wordt bepaald dat in
      geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
      maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,            B.   In geval van een ontkennend antwoord op de eerste
      compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde              vraag:
      bepalingen kan worden afgeweken?
                                                                           Moeten artikel 3 van voormelde richtlijn 73/23/EEG van
(1) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.
(2) PB L 57, van 10.03.1993, blz. 12.
                                                                           de Raad van 19 februari 1973, artikel 5 van voormelde
                                                                           richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 en
                                                                           artikel 6, lid 1, van voormelde richtlijn 1999/5/EG van
                                                                           het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999
                                                                           aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen
                                                                           nationale bepalingen zoals artikel 12 van de wet van
                                                                           10 april 1990 en het koninklijk besluit van 23 april
                                                                           1999, op grond waarvan het in een lidstaat in de
Verzoek van de Belgische Raad van State van 8 januari                      handel brengen van in een andere lidstaat rechtmatig
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   vervaardigde en/of in de handel gebrachte alarmsystemen
                 ATRAL SA en Belgische Staat                               en -centrales is onderworpen aan een stelsel van vooraf-
                                                                           gaande goedkeuring van de onderdelen van die alarm-
                                                                           systemen en -centrales die aan de bepalingen van voor-
                         (Zaak C-14/02)
                                                                           melde richtlijnen voldoen?
                         (2002/C 68/13)
                                                                           Moeten richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari
                                                                           1973, richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989
                                                                           en richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de
De Belgische Raad van State heeft bij beschikking van 8 januari            Raad van 9 maart 1999 aldus worden uitgelegd, dat zij
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                    voor alarmsystemen en -centrales de voornaamste
 ---pagebreak--- 16.3.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 68/7
     vereisten inzake elektrische veiligheid, elektromagneti-               Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     sche compatibiliteit en radioapparatuur vaststellen en dat             uitgelegd, dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     zij zich bijgevolg verzetten tegen nationale bepalingen,               kingen en maatregelen van gelijke werking van toepassing
     als het koninklijk besluit van 23 april 1999, die het in               is op nationale bepalingen als artikel 12 van voornoemde
     België in de handel brengen van alarmsystemen en                       wet van 10 april 1990 en voormeld koninklijk besluit
     -centrales onderwerpen aan andere dan de in de richtlijn               van 23 april 1999, op grond waarvan in een lidstaat
     gestelde vereisten?                                                    wettelijk vervaardigde en/of in de handel gebrachte
                                                                            alarmsystemen en -centrales in een andere lidstaat eerst
                                                                            na voorafgaande goedkeuring in de handel kunnen
                                                                            worden gebracht?
     Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     uitgelegd dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     kingen en maatregelen van gelijke werking van toepassing
                                                                            Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     is op nationale bepalingen, zoals voormeld koninklijk
                                                                            uitgelegd dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     besluit van 23 april 1999, die vereisen dat de onderdelen
                                                                            kingen en maatregelen van gelijke werking van toepassing
     van alarmsystemen en -centrales waarvoor geen commu-
                                                                            is op nationale bepalingen zoals artikel 2, lid 2, van het
     nautaire harmonisatiemaatregelen bestaan, in een erkend
                                                                            koninklijk besluit van 23 april 1999, op grond waarvan
     laboratorium dezelfde testen ondergaan als voor de eerste
                                                                            in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en/of in de
     keer in de handel gebracht materieel?
                                                                            handel gebrachte alarmsystemen en -centrales moeten
                                                                            worden voorzien van een nationaal conformiteitsmerk-
                                                                            teken?
     Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     uitgelegd, dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     kingen en maatregelen van gelijke werking een lidstaat                 Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     toelaat, nationale bepalingen vast te stellen als het konink-          uitgelegd, dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     lijk besluit van 23 april 1999, op grond waarvan het in                kingen en maatregelen van gelijke werking van toepassing
     een lidstaat in de handel brengen van in een andere lidstaat           is op nationale bepalingen als artikel 9 van voormeld
     rechtmatig vervaardigde en/of in de handel gebrachte                   koninklijk besluit van 23 april 1999, op grond waarvan
     alarmsystemen en -centrales aan een stelsel van vooraf-                onderdelen van alarmsystemen en -centrales in een
     gaande goedkeuring en van tests en specifieke technische               erkend laboratorium dezelfde tests moeten ondergaan als
     vereisten is onderworpen, indien daarbij enkel in abstrac-             materieel dat voor het eerst in de handel wordt gebracht?
     to een dwingende reden of een dringend vereiste wordt
     aangevoerd, zoals de consumentenbescherming en/of de
     openbare orde, waarvan de staat meent dat daarmee in
     de communautaire harmonisatiemaatregelen geen re-                      Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     kening is gehouden of, anders gezegd, zonder dat in                    uitgelegd, dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     concreto de realiteit van de aangevoerde dwingende reden               kingen en maatregelen van gelijke werking van toepassing
     of van het dringend vereiste wordt aangetoond en zonder                is op nationale bepalingen als artikel 9 van het koninklijk
     dat wordt aangetoond dat met die dwingende reden of                    besluit van 23 april 1999, op grond waarvan in een
     dat dringend vereiste niet reeds rekening is gehouden bij              andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en/of in de handel
     de communautaire harmonisatiemaatregelen, noch dat                     gebrachte alarmsystemen en -centrales vooraf moeten
     de beperkende maatregel evenredig is aan het nagestreefde              worden goedgekeurd en aan proeven en specifieke techni-
     doel?                                                                  sche vereisten zijn onderworpen, indien daarbij enkel in
                                                                            abstracto een dwingende reden of een dringend vereiste
                                                                            wordt ingeroepen, zoals de bescherming van de consu-
                                                                            ment en/of de openbare orde, of, met andere woorden,
                                                                            indien in concreto niet de realiteit van de dwingende
C.   In geval van een ontkennend antwoord op de eerste                      reden of het dringend vereiste, noch de evenredigheid van
     vraag:                                                                 de beperkende maatregel aan het nagestreefde doel wordt
                                                                            aangetoond?
     Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG aldus worden
     uitgelegd, dat het verbod van kwantitatieve invoerbeper-
     kingen en maatregelen van gelijke werking van toepassing         (1) PB L 77, blz. 29.
     is op nationale bepalingen zoals artikel 9 van voormeld          (2) PB L 139, blz. 19.
     koninklijk besluit van 23 april 1999, op grond waarvan           (3) PB L 91, blz. 10.
     het beginsel van de onderlinge erkenning niet zozeer
     geldt voor alarmsystemen en -centrales als zodanig, maar
     veeleer beperkt is tot de tests die de in een andere lidstaat
     rechtmatig vervaardigde en/of in de handel gebrachte
     alarmsystemen en -centrales moeten ondergaan om in
     een lidstaat in de handel te kunnen worden gebracht?


title: Zaak C-112/14: Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/11

         Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-112/14)
   2014/C 184/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, L. Armati, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Hof:

               —

               te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door belastingwetgeving vast te stellen en te handhaven betreffende de toewijzing van winsten aan participanten van niet-ingezeten ondernemingen die leidt tot een verschillende behandeling van binnenlandse en grensoverschrijdende activiteiten, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 EER of, alternatief, artikel 49 VWEU en artikel 31 EER;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

         Nationale wetgeving in het geding

   Section 13 van de Taxation of Chargeable Gains Act 1992 (wet inzake meerwaardebelasting) bepaalt dat de winsten van bepaalde niet-ingezeten ondernemingen onmiddellijk belastbaar zijn bij de aandeelhouders en andere participanten die in het Verenigd Koninkrijk wonen of gevestigd zijn, ongeacht of zij daadwerkelijk inkomsten ontvangen.

         Hoofdargument

   Inwoners van het Verenigd Koninkrijk zijn belasting verschuldigd op de winsten van bepaalde niet-ingezeten ondernemingen, terwijl zij deze niet zouden hoeven betalen indien de betrokken ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk waren gevestigd. Dat verschil in belasting kan belastingbetalers in het Verenigd Koninkrijk ontmoedigen om in dergelijke niet-ingezeten ondernemingen te investeren, wat in strijd is met artikel 63 VWEU en artikel 40 EER.
   De betrokken maatregel voorkomt misschien bepaalde vormen van belastingontwijking en misbruik. De toepassing ervan strekt zich echter verder uit dan gevallen van belastingontwijking en misbruik, zodat de maatregel niet gerechtvaardigd is.


title: Zaak C-353/01 P: Hogere voorziening, op 19 september 2001 ingesteld door Olli Mattila tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer) van 12 juli 2001 in zaak T-204/99 tussen Olli Mattila en de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 317/18                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.11.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                    Hogere voorziening, op 19 september 2001 ingesteld
                                                                      door Olli Mattila tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
De aangevoerde middelen en argumenten komen overeen met               kamer) van 12 juli 2001 in zaak T-204/99 (1) tussen Olli
die in zaak C-323/01 (2); de omzettingstermijn is op 14 maart         Mattila en de Raad van de Europese Unie en de Commissie
2000 verstreken.                                                                   van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-353/01 P)
(1) PB L 77, blz. 36.
(2) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
                                                                                (2001/C 317/34)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 19 september 2001 tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                                                                      van 12 juli 2001 in zaak T-204/99 tussen Olli Mattila en de
                                                                      Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese
Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Commissie                 Gemeenschappen, hogere voorziening ingesteld door Olli
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                       Mattila, wonende te Hyvinkää, Finland, vertegenwoordigd
                                Spanje                                door Z. Sundström en M. R. Kauppi, advocaten, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
                          (Zaak C-352/01)
                                                                      Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
                          (2001/C 317/33)
                                                                      —    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                           Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 12 juli
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 2001 te vernietigen;
op 19 september 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 —    het besluit van de Raad en de Commissie dat aan deze
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana als gemachtigde,                   hogere voorziening ten grondslag ligt, nietig te verklaren;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar
Guerrero, Centre Wagner C 254.                                        —    de Raad en de Commissie te verzoeken hun standpunt te
                                                                           heroverwegen en rekwirant toegang te verlenen tot
                                                                           gevraagde documenten;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —    toegang, althans gedeeltelijk, te verlenen tot deze do-
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de             cumenten, na schrapping of bewerking van de passages
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te              die worden geacht schadelijk te kunnen zijn voor de
       hebben vastgesteld die nodig zijn voor de omzetting van             internationale betrekkingen van de Europese Gemeen-
       de richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de               schap;
       Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
       brengen van biociden (1), of in ieder geval door deze          —    de Raad en de Commissie tezamen te verwijzen in de
       bepalingen niet ter kennis van de Commissie te hebben               kosten.
       gebracht, de krachtens de richtlijn op de hem rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
2.     verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.                   Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Rekwirant stelt dat het Gerecht het gemeenschapsrecht onjuist
                                                                      heeft toegepast, te weten besluit 93/731/EG van 20 december
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      1993 (2) betreffende toegang van het publiek tot documenten
                                                                      van de Raad, en besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van
                                                                      8 februari 1994(3) inzake de toegang tot documenten van de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                      Commissie.
met die in zaak C-323/01 (2); de termijn voor omzetting is
verstreken op 13 mei 2000.
                                                                      Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant de
                                                                      volgende middelen aan:
( 1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 63.
(2) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
                                                                      a.   kennelijk onjuiste beoordeling bij de uitlegging van de
                                                                           uitzondering betreffende de bescherming van internatio-
                                                                           nale betrekkingen;
 ---pagebreak--- 10.11.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 317/19
b.    schending van het evenredigheidsbeginsel doordat gedeel-               Toetredingsakte 1994 (1) niet toe te passen en de ecopun-
      telijke toegang tot de in geding zijnde documenten niet is             ten voor 2001 vrij te geven, nietig te verklaren;
      verleend of zelfs overwogen;
                                                                      —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
c.    schending van het beginsel dat een verzoek om toegang
      tot documenten moet worden beoordeeld aan de hand
      van elk document afzonderlijk;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
d.    schending van de motiveringsplicht;
e.    schending van de verplichting van een objectieve en
      eerlijke beoordeling van rekwirants belang bij toegang tot      (Primair)
      de documenten;
f.    schending van de verplichting tot een onafhankelijke            Schending van het EG-Verdrag en van Protocol nr. 9 bij de
      heroverweging;                                                  Toetredingsakte 1994 door de definitieve afwijzing van een
                                                                      verzoek overeenkomstig artikel 232, tweede alinea, EG. De
g.    misbruik van machtspositie; en                                  Commissie wil van het aantal in 2000 aangegeven transitorit-
                                                                      ten (1 696 794) ten onrechte de als transitoritten aangegeven
h.    schending van de verplichting tot samenwerking.                 ritten waarvoor geen uitreisinformatie beschikbaar is (92 816)
                                                                      en de als transitoritten aangegeven ritten die via dezelfde
                                                                      grenspost het land zijn binnengekomen en hebben verlaten
(1) PB C 333 van 20 november 1999, blz. 32.                           (54 386), aftrekken. Aan het stelsel van ecopunten van Proto-
(2) PB L 340, blz. 43.                                                col nr. 9 bij de Toetredingsakte 1994 ligt het beginsel van
(3) PB L 46, blz. 58.                                                 aangifte ten grondslag. Wanneer ritten door de chauffeur als
                                                                      transitoritten worden aangegeven, moeten die derhalve worden
                                                                      opgenomen in de ecopuntenstatistiek en zijn zij relevant voor
                                                                      de overschrijding van de grens van 108 %, boven welke de
                                                                      Commissie volgens artikel 11, lid 2, sub c, van Protocol
                                                                      nr. 9 passende maatregelen moet vaststellen overeenkomstig
                                                                      bijlage 5, punt 3, van het Protocol, dat wil zeggen dat zij het
Beroep, op 20 september 2001 ingesteld door Republiek                 aantal ecopunten voor het volgende jaar volgens een in de
Oostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    bijlage vastgestelde berekeningsmethode moet verminderen.
                            schappen                                  Gelet op het beginsel van aangifte, kan het feitelijk noch
                                                                      rechtens aan de Republiek Oostenrijk staan, in elk afzonderlijk
                        (Zaak C-356/01)                               geval te bewijzen, dat een rit die ondubbelzinnig als transitorit
                                                                      is aangegeven, dat ook daadwerkelijk was. Voor de Republiek
                                                                      Oostenrijk kunnen derhalve enkel de als transitoritten aangege-
                        (2001/C 317/35)                               ven ritten worden afgetrokken, waarvan vaststaat dat zij
                                                                      ondanks de aangifte geen transitorit konden zijn (hetgeen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            wordt erkend voor 9 210 statistisch bewezen gebruikmakin-
op 20 september 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van             gen van de „Rollende Landstraße”). Het staat daarom buiten
de Europese Gemeenschappen door Republiek Oostenrijk,                 kijf, dat de grens van 108 % in 2000 is overschreden. Met haar
vertegenwoordigd door H. Dossi van de Verfassungsdienst van           besluit van 25 juli 2001 is de Commissie derhalve de krachtens
het Bundeskanzleramt van de Republiek Oostenrijk, domicilie           Protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte 1994, met name
gekozen hebbende te Luxemburg bij ambassadeur C. Strohal,             artikel 11, lid 2, sub c, juncto artikel 16 en bijlage 5, punt 3,
Oostenrijkse ambassade, Rue des Bains 3.                              bij Protocol nr. 9 op haar rustende verplichtingen niet
                                                                      nagekomen. Daarom is het besluit overeenkomstig artikel 230,
                                                                      tweede alinea, EG nietig wegens schending van het EG-Verdrag
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       en van Protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte 1994.
—     het negatieve standpunt van de Commissie van 25 juli
      2001, in de vorm van een definitieve afwijzing van het
      verzoek van de Republiek Oostenrijk aan de Commissie            (Subsidiair)
      om te handelen in de zin van artikel 232, tweede alinea,
      EG, nietig te verklaren;
                                                                      Schending van het EG-Verdrag en van Protocol nr. 9 bij de
                                                                      Toetredingsakte 1994: verzoekster verwijst naar de argumen-
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                         ten met betrekking tot het eerste middel.
De Republiek Oostenrijk concludeert subsidiair dat het het Hof
behage:                                                               (1) Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor,
                                                                          alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk.
—     het besluit van de Commissie van 25 juli 2001 om
      artikel 11, lid 2, sub c, van Protocol nr. 9 bij de


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2000 in zaak C-44/00 P: Société de distribution mécanique et d'automobiles SA (Sodima) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Klacht — Beroepen wegens nalaten, tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Niet-ontvankelĳkheíd — Hogere voorziening gedeeltelĳk niet-ontvankelĳk en gedeeltelĳk kennelĳk ongegrond)

text:
14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/27
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                       BESCHIKKING HET HOF
                           (Tweede kamer)                                                             (Derde kamer)
                       van 13 december 2000                                                      van 15 december 2000
in zaak C-44/00 P: Société de distribution mécanique et                    in zaak C-87/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om
d’automobiles SA (Sodima) tegen Commissie van de                           een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen
                  Europese Gemeenschappen (1)                                                        Eliana Fasciolo (1)
(Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Klacht                    (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Beroepen wegens nalaten, tot nietigverklaring en tot                     — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft
schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheı́d — Hogere voor-                                               uitgesproken)
ziening gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kenne-
                             lijk ongegrond)
                                                                                (2001/C 200/48)
                           (2001/C 200/47)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-87/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
In zaak C-44/00 P, Société de distribution mécanique et                    Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen
d’automobiles SA (Sodima), in liquidatie, gevestigd te Istres              Questore di Genova en Eliana Fasciolo, om een prejudiciële
(Frankrijk), vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te             beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het EG-
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz,            Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het
advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4, betreffende hogere              Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste                    kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van                   rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
13 december 1999, Sodima/Commissie (T-190/95 en                            15 december 2000 een beschikking gewezen waarvan het
T-45/96, Jurisp. blz. II-3617), strekkende tot vernietiging van            dictum luidt als volgt:
dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Marenco en
F. Siredey-Garnier), heeft het Hof (Tweede kamer), samenge-
steld als volgt: V. Skouris, kamerpresident, R. Schintgen                  De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
(rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:                  richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 13 december                 de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,
                                                                           indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-
                                                                           lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.                               van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
                                                                           onevenredig zijn aan deze doelstellingen.
2)    Société de distribution mécanique et d’automobiles SA (Sodima)
      wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak C-563/10: Beschikking van de president van het Hof van 11 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Kashayar Khavand/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/17

         Beschikking van de president van het Hof van 11 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Kashayar Khavand/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-563/10) (1)

   2011/C 186/31
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Zaak T-556/11: Beroep ingesteld op 21 oktober 2011 — European Dynamics Luxembourg e.a./BHIM

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/21

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2011 — European Dynamics Luxembourg e.a./BHIM
   (Zaak T-556/11)
   2012/C 6/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg); European Dynamics Belgium SA (Brussel, België), en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   Verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               te vernietigen de bij brief van 11 augustus 2011 meegedeelde beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) houdende verwerping van de inschrijving die verzoeksters hebben ingediend in het kader van openbare aanbestedingsprocedure AO/029/10 (E-Alicante: ontwikkeling van software en onderhoudsdiensten) (1), en van alle daarmee verband houdende beslissingen van het BHIM, de beslissingen om de respectieve cascadeovereenkomsten aan de eerste, de tweede en de derde contractant toe te wijzen daaronder begrepen.

               —

               het BHIM te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters door deze procedure voor de plaatsing van de betrokken overheidsopdracht hebben geleden, ten belope van 67 500 000 EUR;

               —

               het BHIM te veroordelen tot betaling van 6 750 000 EUR ter vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden wegens het verlies van een kans en door de afbreuk die is gedaan aan hun reputatie en geloofwaardigheid;

               —

               het BHIM te verwijzen in alle kosten die verzoeksters voor het onderhavige beroep hebben gemaakt, zelfs indien dit beroep zou worden verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan:

                           —

                           schending door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van de bepalingen van artikel 2, lid 2, van het Financieel Reglement, aangezien:

                                       a)

                                       het zijn beslissingen niet heeft gemotiveerd;

                                       b)

                                       het de specifieke voordelen die door de geselecteerde inschrijvers werden geboden, niet heeft bekendgemaakt.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan:

                           —

                           kennelijke beoordelingsfouten; toepassing van nieuwe gunningcriteria die niet in het bestek waren opgenomen; toepassing van criteria waarover op de met het oog op vragen en antwoorden gehouden bijeenkomst geen toelichting was verstrekt; ontoereikende motivering; vage en niet-onderbouwde opmerkingen van het BHIM; gebruikmaking van een onjuiste financiële formule waardoor gegevens konden worden verdraaid; wijziging van de strekking en het voorwerp van de overeenkomst.

               3.

               Derde middel, ontleend aan:

                           —

                           ongelijke behandeling van de inschrijvers en niet-inaanmerkingneming van de uitsluitingscriteria ten aanzien van de ondernemingen waaraan de opdracht is gegund; schending van de artikelen 93, lid 1, sub f, 94 en 96 van het Financieel Reglement; schending van de artikelen 133, sub a, en 134, sub b, van de uitvoeringsbepalingen, alsook van het beginsel van behoorlijk bestuur, op grond dat:

                                       a)

                                       de leden van het geselecteerde consortium tegenstrijdige belangen hebben;

                                       b)

                                       één lid van het gekozen consortium verwikkeld is in een zaak van fraude, corruptie en smeergeld.

      (1)  PB 2011/S 10-013995


title: Doorhaling van zaak T-288/01

text:
C 83/28                NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                    5.4.2003
                Doorhaling van zaak T-43/01 ( 1)                    van 7 januari 2003 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-288/01: OPI Products, Inc. tegen Bureau voor
                          (2003/C 83/59)                            harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                    modellen).
                         (Procestaal: Frans)
                                                                    (1 ) PB C 31 van 2.2.2002.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 10 januari 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-43/01: Jean-Jacques Rateau tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-192/02 (1)
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                (2003/C 83/61)
                                                                                (Procestaal: Engels)
               Doorhaling van zaak T-288/01 (1)
                                                                    De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                          (2003/C 83/60)
                                                                    van 23 januari 2003 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-192/02: G.D. Searle LLC tegen Bureau voor
                        (Procestaal: Engels)
                                                                    harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                    modellen).
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking         (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 14 maart 1996 in zaak C-275/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Belgische Hof van Cassatie): R. van der Linden tegen Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotechnik (EEG-Executieverdrag - Uitlegging van artikel 47, punt 1 - Door partij die om tenuitvoerlegging verzoekt over te leggen documenten - Verplichting het bewijs van de betekening van het vonnis over te leggen - Mogelijkheid het bewijs van de betekening over te leggen na de indiening van het verzoek)

text:
 22 . 6 . 96           | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 180/3
 leverancier respectievelijk de dienstverstrekker, met wie de               vennootschappen, als van derden met betrekking tot de
 kredietgever een exclusiviteitsovereenkomst betreffende de                 oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de
 kredietverlening heeft gesloten .                                          instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks
                                                                            teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, staat
 0 ) PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                                                                            in de weg aan een nationale regeling die bepaalt dat het
                                                                            kapitaal van een bankvennootschap die wegens haar
                                                                            schuldenlast in een uitzonderlijke situatie verkeert, kan
                                                                            worden verhoogd bij bestuurshandeling en zonder
                                                                            besluit van de algemene vergadering.
                                                                       2 . De publikatie van de uitgifte in dagbladen kan niet
                    ARREST VAN HET HOF                                      worden aangemerkt als een schriftelijke inkennisstelling
                         van 12 maart 1996                                  van de houders van op naam gestelde aandelen in de zin
                                                                            van artikel 29, lid 3, derde zin, van de Tweede
in zaak C-441 /93 ( verzoek van het Polymeles Protodikeio                   Richtlijn.
Athinon om een prejudiciële beslissing ): P. Pafitis e.a. tegen
              Trapeza Kentrikis Ellados AE e.a. (')
 ( Vennootschapsrecht — Richtlijn 77/91/EEG — Wijziging                r ) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
  van kapitaal van naamloze bankvennootschap — Recht
streekse werking van artikel 25, lid 1, en artikel29, lid 3, van
                  de richtlijn — Rechtsmisbruik)
                            ( 96/C 180/05 )
                         (Procestaai: Grieks)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling-,      de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                  ( Vijfde kamer )
                                                                                van 14 maart 1996
In zaak C-441 /93 , betreffende een verzoek aan het Hof               in zaak C-275/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Polymeles                   het Belgische Hof van Cassatie ): R. van der Linden tegen
Protodikeio Athinon in de aldaar aanhangige gedingen                  Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotech
tussen P. Pafitis e.a ., in aanwezigheid van Investment and                                             nik ( )
Shipping Enterprises Est e.a ., en Trapeza Kentrikis Ellados           (EEG-Executieverdrag — Uitlegging van artikel 47, punt 1
AE e.a ., in aanwezigheid van Trapeza tis Ellados AE e.a ., om         — Door partij die om tenuitvoerlegging verzoekt over te
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike         leggen documenten — Verplichting het bewijs van de
len 25 en volgende en 29 van de Tweede Richtlijn                       betekening van het vonnis over te leggen — Mogelijkheid
77/91 /EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende                het bewijs van de betekening over te leggen na de indiening
tot het coördineren van de waarborgen welke in de                                               van het verzoek)
Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de
                                                                                ( 96/C 180/06 )
zin van artikel 58 , tweede alinea , van het Verdrag, om de
belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
vennootschappen als van derden met betrekking tot de
oprichting van de naamloze vennootschap , alsook de                                        (Procestaai: Nederlands)
instandhouding en wijziging van haar kapitaal , zulks
teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken ( PB 1977,
L 26 , blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. N.        In zaak C-275/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
Kakouris, kamerpresident, waarnemend voor de president,               krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
D. A. O. Edward en G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F.                uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida ,             27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L. Murray, H.         en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
Ragnemalm en L. Sevón, rechters ; advocaat-generaal : G.              handelszaken, van het Belgische Hof van Cassatie , in het
Tesauro; griffier: H. von Holstein , adjunct-griffier, op             aldaar aanhangig geding tussen R. van der Linden en
12 maart 1 99 6 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotech
als volgt :                                                           nik , betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                      van artikel 47, punt 1 , van het Verdrag van 27 september
                                                                       1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit
1 . Artikel 25 van de Tweede Richtlijn 77/91 /EEG van de              voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
     Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coör                ( PB 1972 , L 299 , blz. 32 ), zoals gewijzigd door het Verdrag
     dineren van de waarborgen welke in de Lid-Staten                 van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
     worden verlangd van de vennootschappen in de zin van             Denemarken , Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
     artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de                 Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB 1978 , L 304 , blz . 1 ,
     belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze           en — gewijzigde tekst — blz . 77), heeft het Hof (Vijfde
 ---pagebreak--- Nr . C 180/4            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer                  Artikel 7, leden 1 en 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68
president, J. -P. Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida                   van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije
( rapporteur ), C. Gulmann en P. Jann, rechters; advocaat                verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, moet
generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 14 maart 1 996             aldus worden uitgelegd dat een werknemer die de nationa
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    liteit van een Lid-Staat bezit en op het grondgebied van een
                                                                          andere Lid-Staat werkt, geen aanspraak heeft op doorbeta
                                                                          ling van de bijdragen (werkgevers- en werknemersaandeelj
Artikel 47, punt 1 , van het Verdrag van 27 september 1968                voor de aanvullende ouderdoms- en overlevingsverzekering
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerleg              van de werknemers in openbare dienst, ten belope van het
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals               bedrag dat had moeten worden betaald indien de arbeids
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de                    overeenkomst niet was geschorst door de oproep van de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                  werknemers voor de militaire dienst, wanneer de in open
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                        bare dienst werkzame onderdanen van deze Staat bij
Ierland, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer de                      vervulling van hun dienstplicht in deze Staat daarop een
nationale procedurevoorschriften zulks mogelijk maken,                    wettelijke aanspraak hebben.
het bewijs van de betekening van het vonnis kan worden
geleverd na de indiening van het verzoek, met name in de
loop van de naderhand door de partij tegen wie de                         (M PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
tenuitvoerlegging wordt gevraagd, ingeleide verzetproce
dure, mits deze over een redelijke termijn beschikt om
vrijwillig aan het vonnis te voldoen en de partij die om
tenuitvoerlegging verzoekt, de kosten van alle onnodige
procedurehandelingen draagt.
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer )
                                                                                van 14 maart 1996
                                                                          in zaak C-238/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )
                    ARREST VAN HET HOF                                    (Niet-nakoming — Richtlijn 93/67/EEG — Beoordeling
                                                                          van de risico's voor mens en milieu van gevaarlijke
                           ( Zesde Kamer)                                                              stoffen)
                        van 14 maart 1996                                                           96/C 180/08
in zaak C-315/94 ( verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld
om een prejudiciële beslissing): P. de Vos tegen Stadt
                               Bielefeld ( J )                                                 (Procestaai: Italiaans)
(Vrij verkeer van personen — Militaire dienstplicht —
                          Sociaal voordeel)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                            ( 96/C 180/07 )
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (Procestaai: Duits)
                                                                          In zaak C-238/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen ( gemachtigden: L. Pignataro en M. Condou
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Durande ) tegen Italiaanse Republiek ( gemachtigde : profes
                  de Jurisprudentie van het Hof)                          sor U. Leanza , bijgestaan door P. G. Ferri, avvocato dello
                                                                          Stato ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                          stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en
In zaak C-315/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te delen
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Arbeitsgericht                   die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/67/EEG van de
Bielefeld, in het aldaar aanhangig geding tussen P. de Vos en             Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de begin
Stadt Bielefeld , om een prejudiciële beslissing over de                  selen die gelden bij de beoordeling van de risico's voor mens
uitlegging van artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68             en milieu van stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn
van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije                     67/548/EEG van de Raad ( PB 1993 , L 227, blz . 9 ), de
verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ( PB 1968 ,                  krachtens deze richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende
L 257, blz . 2 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als         verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, F. A.                   kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer
Schockweiler, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ) en J. L. Murray,            president, J. -P. Puissochet ( rapporteur ), J. C. Moitinho de
rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; grif               Almeida, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
fier: R. Grass, op 14 maart 1996 een arrest gewezen                       generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 14 maart 1 996
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-383/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2009 — New Europe/Commissie ( Formele niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift — Aanduiding van verzoekende partij — Privaatrechtelijke rechtspersoon — Volmacht — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Tussenkomst )

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/11

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2009 — New Europe/Commissie
   (Zaak T-383/08) (1)

   („Formele niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift - Aanduiding van verzoekende partij - Privaatrechtelijke rechtspersoon - Volmacht - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Tussenkomst”)
   2009/C 167/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: New Europe (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A.-M. Alamanou, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de in de vorm van een brief van 2 juli 2008 gegeven beschikking van de Commissie houdende weigering om verzoekster de namen mee te delen van de vennootschappen en personen die worden genoemd in de door de Commissie met betrekking tot de zogenoemde zaak „Eximo” toegankelijk gemaakte documenten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten.

               3)

               Over het door de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming ingediende verzoek tot tussenkomst hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.