title: Zaak C-122/08: Beroep ingesteld op 19 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/18

         Beroep ingesteld op 19 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-122/08)
   (2008/C 116/32)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Wilderspin, gemachtigde)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 (1) betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 158, blz. 77.


title: Zaak C-287/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-385/06, Aalberts Industries NV, Comap SA, voorheen Aquatis France SAS, Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/10

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-385/06, Aalberts Industries NV, Comap SA, voorheen Aquatis France SAS, Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-287/11 P)
   2011/C 238/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, V. Bottka, R. Sauer, Agents)

      Andere partijen in de procedure: Aalberts Industries NV, Comap SA, voorheen Aquatis France SAS, Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               het bij het Gerecht ingestelde beroep in zijn geheel te verwerpen;

               —

               de drie verzoekers in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van deze procedure, alsmede in die van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de Commissie drie middelen aan:

               In het eerste middel wordt aangevoerd dat het Gerecht verschillende regels inzake de bewijslast en procedureregels inzake bewijsmiddelen heeft geschonden, bepaalde bewijzen onjuist heeft opgevat en haar beoordeling van de feiten niet heeft gemotiveerd. Hoewel het Gerecht zijn rechtspraak in herinnering brengt betreffende de noodzaak alle bewijsmateriaal te beoordelen, getuigt de erop volgende beoordeling van een erg fragmentarische benadering waarbij bewijzen afzonderlijk worden bekeken en een voor een worden verworpen. Dit beïnvloedt de analyse van individuele contacten die volgens de beschikking uitingen waren van de deelname van Aalberts’ ondermening aan de voortdurende inbreuk. Bewijzen van de deelname van de dochterondernemingen Simplex en Aquatis aan de voortdurende inbreuk worden door het Gerecht afzonderlijk beoordeeld hoewel zij tot een en dezelfde onderneming (Aalberts) behoren. Bovendien vat het Gerecht met betrekking tot die contacten bepaalde cruciale bewijsmiddelen verkeerd op of geeft het in elk geval geen afdoende motivering voor de bewijswaarde van bepaalde bewijzen. In het tweede middel wordt subsidiair gesteld dat, zelfs indien de feitelijke vaststellingen zouden worden bevestigd, het Gerecht ten onrechte de beschikking in haar geheel heeft nietig verklaard aangezien het slechts een gedeeltelijke onjuistheid in de beschikking had vastgesteld. Het bestreden arrest heeft op minstens twee punten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting:

                           —

                           Ten eerste heeft het Gerecht de beschikking van de Commissie nietig verklaard op grond dat Aquatis over een verschillend kennisniveau van het kartel beschikte dan de andere deelnemers aan de FNAS bijeenkomsten in Frankrijk. Overeenkomstig vaste rechtspraak dient een verschillend kennisniveau bij een van de deelnemers aan een kartel echter niet tot de volledige nietigverklaring van de [vaststelling van het bestaan van een] enkele en voortdurende inbreuk te leiden, maar kan ten hoogste leiden tot een gedeeltelijke nietigverklaring van de vaststelling dat er sprake is van een inbreuk en allicht tot de vermindering van de geldboete.

                           —

                           Ten tweede heeft het Gerecht, door de volledige nietigverklaring van de beschikking voor Aalberts en haar twee dochterondernemingen in een zaak waar een gedeeltelijke nietigverklaring overeenkomstig de rechtspraak de meest passende oplossing was, zijn bevoegdheid overschreden.

               Ten slotte, indien het Hof van Justitie het eerste en tweede middel zou afwijzen, wordt ook subsidiair het derde middel aangevoerd, aangezien het de berekening van de geldboete voor Simplex en Aquatis in de eerste periode betreft in het geval dat de vaststelling dat er sprake was van de inbreuk in de tweede periode volledig zou worden nietig verklaard. De Commissie voert aan dat de nietigverklaring van artikel 2, sub b, punt 2, van de beschikking niet afdoende is gemotiveerd en dat het Gerecht, voorzover het zich heeft beroepen op de zogenaamde 10 %-drempel als bedoeld in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1), ultra petita uitspraak heeft gedaan en het beginsel van de procedure op tegenspraak, en dus het recht op een eerlijk proces, heeft geschonden aangezien dit punt tijdens de procedure in eerste aanleg niet is behandeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1)


title: Zaak C-498/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli (Italië) op 7 november 2012 — Antonella Pedone/Maria Adele Corrao

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli (Italië) op 7 november 2012 — Antonella Pedone/Maria Adele Corrao
   (Zaak C-498/12)
   2013/C 26/50
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Antonella Pedone

      Verwerende partij: Maria Adele Corrao

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 130 van DPR nr. 115 van 30 mei 2002 inzake de verrekening van de rechtsbijstand in de Italiaanse rechtsorde — voor zover hierbij wordt bepaald dat de aan de advocaat, aan de persoon die de rechter bijstaat en aan de deskundige van de partij verschuldigde bedragen worden gehalveerd — verenigbaar met artikel 47, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat bepaalt dat rechtsbijstand wordt verleend aan degenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, voor zover die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen?

               2)

               Is artikel 130 van DPR nr. 115 van 30 mei 2002 inzake de verrekening van de rechtsbijstand in de Italiaanse rechtsorde — voor zover hierbij wordt bepaald dat de aan de advocaat, aan de persoon die de rechter bijstaat en aan de deskundige van de partij verschuldigde bedragen worden gehalveerd — verenigbaar met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, zoals opgenomen in de communautaire rechtsorde in de zin van artikel 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 6 [VWEU]?


title: Zaak C-7/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 8 januari 2010 — Staatssecretaris van Justitie, andere partij: T. Kahveci

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 8 januari 2010 — Staatssecretaris van Justitie, andere partij: T. Kahveci
   (Zaak C-7/10)
   2010/C 63/58
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Justitie

      Andere partij: T. Kahveci

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moet artikel 7 van besluit nr. 1/80 [van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije] zo worden uitgelegd dat de gezinsleden van een Turkse werknemer die tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behoort, geen beroep op deze bepaling kunnen doen, nadat die werknemer, onder behoud van de Turkse nationaliteit, de nationaliteit van de lidstaat van ontvangst heeft gekregen?

               2)

               Is bij de beantwoording van de eerste vraag van belang op welk tijdstip de betrokken Turkse werknemer de nationaliteit van de lidstaat van ontvangst verkrijgt?


title: Zaak T-219/11: Beroep ingesteld op 15 april 2011 — Otero González/BHIM — Apli-Agipa (AGIPA)

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/16

         Beroep ingesteld op 15 april 2011 — Otero González/BHIM — Apli-Agipa (AGIPA)
   (Zaak T-219/11)
   2011/C 194/25
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Luis Otero González (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Apli-Agipa SAS (Dormans, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 14 februari 2001 in zaak R 0556/2010-2 vernietigen met betrekking tot de gedeeltelijke toekenning voor de volgende waren: „foto’s; kleefstoffen voor kantoorgebruik of voor de huishouding; penselen; schrijfmachines en kantoorartikelen (uitgezonderd meubelen); leermiddelen en onderwijsmateriaal (uitgezonderd toestellen); plastic materialen voor verpakking, voor zover niet begrepen in andere klassen; drukletters; clichés”;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraagnr. 5.676.721 voor „AGIPA” afwijzen met betrekking tot alle toegestane waren van klasse 16;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: APLI-AGIPA S.A.S.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AGIPA” (aanvraagnr. 5.676.721) voor waren van klasse 16

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „AGIPA” (nr. 2.216.879) en Spaans beeldmerk met het woordelement „a — agipa” (nr. 1.269.511) voor waren van klasse 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-91/03: Beroep op 28 februari 2003 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Raad van de Europese Unie

text:
7.6.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 135/9
       wetgever vastgestelde tekst worden geïntroduceerd, want                vast te stellen die noch voor de toegang van Franse
       dat aldus worden de bevoegdheden van dit orgaan                        vaartuigen tot de Spaanse kustwateren, noch voor de
       toegeëigend.                                                           toegang van vaartuigen van de overige lidstaten tot de
                                                                              kustwateren van andere lidstaten bestaan.
( 1) PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.                                 —      Schending van de Toetredingsakte: Wanneer de beperkin-
( 2) PB L 358 van 31.12.2002, blz. 49.                                        gen op de toegang van de Spaanse vaartuigen tot de
                                                                              onder Franse jurisdictie vallende wateren buiten de 12-
                                                                              mijlszone zijn afgeschaft, omdat de overgangsperiode van
                                                                              de Toetredingakte is verstreken, is er geen enkele reden
                                                                              om de uitzonderingsregeling van de 12-mijlszone te
                                                                              handhaven. Er zijn geen specifieke maatregelen voor de
                                                                              toegang tot de pelagische soorten in deze zone, die een
                                                                              speciaal beheer kunnen vereisen, en bovendien worden
                                                                              deze pelagische soorten met dezelfde soort vaartuigen
                                                                              (zegen) gevangen.
Beroep op 28 februari 2003 ingesteld door Koninkrijk
           Spanje tegen Raad van de Europese Unie                             Ten slotte is de handhaving van een restrictieve en
                                                                              discriminerende regeling voor de toegang van Spaanse
                                                                              vaartuigen tot de Franse Atlantische wateren in de
                          (Zaak C-91/03)                                      12-mijlszone na de in de Toetredingsakte vastgestelde
                                                                              overgangsperiode, en wanneer de soortgelijke bepalingen
                                                                              met betrekking tot de toegang tot de Franse Atlantische
                         (2003/C 135/13)                                      wateren buiten de 12-mijlszone zijn ingetrokken, in
                                                                              strijd met het restrictieve en beperkte karakter dat elke
                                                                              uitzondering op een algemene regel van het Verdrag
                                                                              moet hebben, te meer waar het de beperking van een zo
                                                                              wezenlijk beginsel als het verbod van discriminatie op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    grond van nationaliteit betreft, en gaat zij juist in tegen
op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de                        het wezen van de bepalingen van een Toetredingsakte.
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
door Nuria Díaz Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.
                                                                       (1 ) PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.
                                                                       (2 ) van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een
                                                                            communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, PB
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                              L 389 van 31.12.1992, blz. 1.
—      nietig te verklaren punt 6 van bijlage I bij verordening
       nr. 2371/2002 (1) van de Raad van 20 december 2002
       inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van
       de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk
       visserijbeleid.
—      de Raad in de kosten te verwijzen.
                                                                       Beroep op 4 maart 2003 ingesteld door Koninkrijk Spanje
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-100/03)
—      Schending van het discriminatieverbod: Tijdens de onder-
       handelingen over verordening (EG) nr. 2371/2002 heeft
       Spanje verzocht om wijziging van punt 6 van bijlage I                                    (2003/C 135/14)
       ten einde de uit de Toetredingsakte voortvloeiende beper-
       kingen op te heffen, die op zijn vaartuigen in de 6-
       tot 12-mijlszone van de Atlantische kustwateren van
       Frankrijk werden toegepast en om de voorwaarden voor
       toegang tot dit gebied af te stemmen op die welke voor          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       Franse vaartuigen in Spaanse wateren gelden. De Raad            op 4 maart 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
       heeft echter besloten om punt 6 van bijlage I ongewijzigd       Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door N. Díaz
       te handhaven ten opzichte van hetgeen in verordening            Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen hebbende te
       nr. 3760/92 (2) is geformuleerd, en aldus beperkingen           Luxemburg.


title: Beroep, op 9 februari 1995 ingesteld door Th. Schweiger tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-22/95)

text:
Nr. C 74/16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                25 . 3 . 95
C. Nikis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te      bende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar, Rue
Luxemburg bij L. Schiltz, Rue du Fort Rheinsheim 2.               des Bains 14a .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;
                                                                  1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling             een SLOM-I-vergoeding aan verzoeker voor de periode
    bevoegde gezag van 5 april 1994 houdende aanstelling              van 16 oktober 1985 tot 29 maart 1989 ten bedrage van
    van verzoekster in de rang A 7, salaristrap 5, alsmede de         53 550 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992, en hen
    impliciete weigering om haar aan te stellen in de rang            hoofdelijk in de kosten te verwijzen;
    A 6;
                                                                  2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
— nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot            gige beroep Hülseberg e.a. tegen Raad en Commissie
    afwijzing van de door verzoekster op 4 juli 1994                   (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
    ingediende en op dezelfde dag bij het secretariaat               sen .
    generaal van de Commissie ingeschreven klacht;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                         Middelen en voornaamste argumenten:
Middelen en voornaamste argumenten                                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                  met die in zaak T 20/94.
Verzoekster, ambtenaar in de rang A 7, salaristrap 5 , komt
op tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde gezag
om haar aan te stellen in de rang A 6.
Zij betoogt in de eerste plaats, dat artikel 31 , lid 2, van het
Ambtenarenstatuut is geschonden en dat een kennelijke
beoordelingsfout is gemaakt, doordat bij haar aanstelling
geen rekening is gehouden met haar ruime beroepservaring          Beroep, op 9 februari 1995 ingesteld door Th. Schweiger
op het relevante gebied, noch met haar grote intellectuele en     tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
menselijke kwaliteiten.                                                           Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-22/95 )
Verzoekster stelt voorts schending van artikel 5, lid 3 , van
                                                                                ( 95/C 74/32
het Ambtenarenstatuut en van het beginsel van gelijke
behandeling van alle ambtenaren, voor zover zij is aange
steld in de rang A 7, terwijl andere ambtenaren, die qua                               (Procestaai: Duits)
kwalificaties en beroepservaring hooguit met verzoekster
kunnen worden gelijkgesteld, zo niet voor haar onderdoen,
zijn aangesteld in de rang A 6 na te zijn geslaagd voor een       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen of          schappen is op 9 februari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken en een            van de Europese Unie en Commissie van de Europese
examen .                                                          Gemeenschappen door Th. Schweiger, te Ampfing (Bonds
                                                                  republiek Duitsland), vertegenwoordigd door B. Meister
                                                                  ernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Hane
                                                                  klaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar, Rue
                                                                  des Bains 14a .
Beroep, op 8 februari 1995 ingesteld door B. Wetterau tegen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                      (Zaak T-20/95 )
                                                                  1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
                        ( 95/C 74/31                                  een SLOM-I-vergoeding aan verzoekster voor de
                                                                      periode van 2 april 1984 tot 29 maart 1989 ten bedrage
                     (Procestaai: Duits)                              van 193 229 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992,
                                                                      en hen hoofdelijk in de kosten van de procedure, met
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             inbegrip van de expertisekosten ad 3 663,43 te verwij
                                                                      zen .
schapen is op 8 februari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door B. Wetterau, te Sontra-Lindenau               2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
(Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.                 gige beroep Hülseberg e.a. tegen Raad en Commissie
Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.              (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb               sen .
 ---pagebreak--- 25. 3. 95           I NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 74/17
Middelen en voornaamste argumenten                                                Doorhaling van zaak T-248/94 ( )
                                                                                ( 95/C 74/35
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-20/94 .                                                               (Procestaai: Nederlands)
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                                                                    king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-248/94: Hema BV tegen Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen.
Beroep, op 13 februari 1995 ingesteld door H.-Chr.
Jacobsen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               (M PB nr. C 288 van 15 . 10. 1994.
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-24/95 )
                           ( 95/C 74/33
                                                                                Doorhaling van zaak T-249/94 y )
                      (Procestaai: Duits)
                                                                                ( 95/C 74/36 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                               (Procestaai: Nederlands)
schappen is op 13 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
Gemeenschappen door H.-Chr. Jacobsen, te Jarplund                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Weding ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd               king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
door M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie                  van zaak T-249/94: Hema BV tegen Commissie van de
gekozen hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten            Europese Gemeenschappen.
aldaar, Rue des Bains 14a.
                                                                    (!) PB nr. C 288 van 15 . 10 . 1994 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerders te veroordelen, voor de periode van vijf
     melkprijsjaren vanaf 1 april 1988 een vergoeding te
     betalen aan verzoeker ten bedrage van 24 540 DM, met                          Doorhaling van zaak T-250/94 ( )
     rente ad 8% vanaf 17 december 1983 .                                                       ( 95/C 74/37
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 met die in zaak T-20/94 .
                                                                     king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-250/94: M & S Mode Nederland BV tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                     (*) PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
              Doorhaling van zaak T-124/93 ()
                            ( 95/C 74/34
                                                                                Doorhaling van zaak T-251/94 ( l )
                       (Procestaai: Duits)                                                       ( 95/C 74/38 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
 De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 20 januari 1995 de doorhaling         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 in het register gelast van zaak T-124/93 : G. Werner tegen          king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
 Commissie van de Europese Gemeenschappen.                           van zaak T-251/94: M & S Mode Nederland BV tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen.
 (M PB nr. C 34 van 9 . 2 . 1991 .
                                                                     (M PB nr. C 288 van 15 . 10 . 1994 .


title: Zaak C-40/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 november 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 — Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden van Europese Unie — Aanpassingsmethode — Artikel 65 Ambtenarenstatuut — Artikelen 1 en 3 tot en met 7 van bijlage XI bij Statuut — Uitzonderingsclausule — Artikel 10 van bijlage XI bij Statuut — Beoordelingsvrijheid van Raad — Aanpassing die afwijkt van door Commissie voorgestelde aanpassing — Herzieningsclausule die tussentijdse aanpassing van bezoldigingen mogelijk maakt)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 november 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-40/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 - Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden van Europese Unie - Aanpassingsmethode - Artikel 65 Ambtenarenstatuut - Artikelen 1 en 3 tot en met 7 van bijlage XI bij Statuut - Uitzonderingsclausule - Artikel 10 van bijlage XI bij Statuut - Beoordelingsvrijheid van Raad - Aanpassing die afwijkt van door Commissie voorgestelde aanpassing - Herzieningsclausule die tussentijdse aanpassing van bezoldigingen mogelijk maakt)
   2011/C 30/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, G. Berscheid en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en D. Waelbroeck, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en A. Neergaard, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: B. Weis Fogh, gemachtigde), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en B. Klein, gemachtigden), Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou en S. Chala, gemachtigden), Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en R. Krasuckaitė, gemachtigden), Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde), Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Szpunar, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer en L. Seeboruth, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2009 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (PB L 348, blz. 10) — Niet-inachtneming van de methode voor de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen voor een referentieperiode — Schending van artikel 65 van het Ambtenarenstatuut en van de artikelen 1 en 3 tot en met 7 van bijlage XI bij dat Statuut — Beoordelingsbevoegdheid van de Raad — Bescherming van gewettigd vertrouwen en „patere legem quam ipse fecisti”-beginsel — Clausule dat heronderzoek tot tussentijdse aanpassing van de bezoldigingen kan leiden

      Dictum

               1)

               De artikelen 2 en 4 tot en met 18 van verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2009 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen, worden nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van de artikelen 2 en 4 tot en met 17 van verordening nr. 1296/2009 worden gehandhaafd tot de inwerkingtreding van een nieuwe verordening van de Raad van de Europese Unie ter uitvoering van dit arrest.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, de republiek Litouwen, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Europees Parlement dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-378/09: Beroep ingesteld op 30 september 2009 — SPAR/BHIM — SPA GROUP Europe (SPA GROUP)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/58

         Beroep ingesteld op 30 september 2009 — SPAR/BHIM — SPA GROUP Europe (SPA GROUP)
   (Zaak T-378/09)
   2009/C 282/109
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SPAR Handelsgesellschaft mbH (Schenefeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kaase en J.-C. Plate, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SPA Group Europe Ltd & Co. KG (Neurenberg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 juli 2009 in zaak R 123/2008-1 nietig verklaren wegens onverenigbaarheid met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1);

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de oppositie- en de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: SPA Group Europe Ltd & Co. KG

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk„SPA GROUP” voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 41 en 44 (aanmelding nr. 4 038 171)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: het Duitse beeldmerk „SPAR” voor waren en diensten van de klassen 1-36 en 38-41 (nr. 30 108 039.9) en het Duitse beeldmerk „SPAR” voor diensten van de klassen 35, 36 en 39 (nr. 30 404 087.8)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

   Aangevoerde middelen: schending van verordening (EG) nr. 40/94, daar tussen de tegenover elkaar staande merken gevaar voor verwarring bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994 L 11, blz. 1).


title: Beroep, op 26 januari 1996 ingesteld door D.G. Gage en D.J. Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-11/96)

text:
Nr . C 133/24         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 5 . 96
verkrijger van de grond belemmeren in zijn mogelijkheden            Beroep, op 6 februari 1996 ingesteld door J. Carvel en
om melk te produceren .                                             Guardian Newspapers Limited tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie
SLOM Ill-producenten vormen een duidelijk afgebakende                                       ( Zaak T-19/96 )
groep . Zoals de communautaire regelgeving onderscheid                                        ( 96/C 133/56 )
maakt tussen producenten die gedurende hun niet-leverings
verbintenis hun bedrijf niet en producenten die hun bedrijf
gedeeltelijk hebben overgedragen, en dezen als twee ver                                 (Procestaai: Engels)
schillende groepen behandelt voor de toekenning van
SLOM-quota, dienen de Gemeenschapsinstanties zich ervan
bewust te zijn, dat tegenover die groep van gedeeltelijke           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
overdragers een afzonderlijke en onderscheiden groep                schappen is op 6 februari 1996 beroep tegen Raad van de
„ gedeeltelijke verkrijgers " staat.                                Europese Unie ingesteld door J. Carvel en Guardian
                                                                    Newspapers Limited, vertegenwoordigd door O.W. Brou
                                                                    wer en F. P. Louis, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
Ten slotte stelt verzoeker, dat de Raad en de Commissie zijn        hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
gerechtvaardigd vertrouwen, dat hij na afloop van de op             advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .
hem overgegane niet-leveringsverbintenis de melkproduktie
kon hervatten, hebben geschonden door eerst in 1993 te
voorzien in SLOM Ill-quota .                                        Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                    — nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende
                                                                        weigering om toegang te verlenen tot de tekst van de
                                                                        door de Raad „Justitie en Binnenlandse Zaken " van
                                                                        29 en 30 november 1993 genomen besluiten;
                                                                    — de Raad krachtens artikel 87 van het Reglement voor de
Beroep, op 26 januari 1996 ingesteld door D.G. Gage en                  procesvoering van het Gerecht in de kosten van verzoe
DJ. Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie                   kers te verwijzen .
              van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T-11/96 )
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
                         ( 96/C 133/55 )
                                                                    De verzoekers in zaak T- 1 94/94, waarin uitspraak is gedaan
                     (Procestaai: Engels)                           bij arrest van 19 oktober 1995 , komen op tegen het in de
                                                                    brief van de Raad van 27 november 1995 vervatte besluit
                                                                    houdende weigering om hun de tekst mee te delen van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           door de Raad „Justitie en Binnenlandse Zaken " van 29 en
schappen is op 26 januari 1996 beroep ingesteld tegen Raad          30 november 1993 genomen besluiten .
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door D.G. Gage en D.J. Gage, vertegen               In bovengenoemd arrest oordeelde het Gerecht van eerste
woordigd door A. Maclean en J. Keddie van Dawson & Co .,            aanleg, dat verweerder, door te weigeren verzoekers docu
Lincoln's Inn, Londen.                                              menten betreffende de Raad „Justitie en Binnenlandse
                                                                    Zaken " en betreffende de Raad „ Landbouw " toe te sturen,
                                                                    had nagelaten het belang van verzoekers om toegang te
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                 krijgen tot die documenten af te wegen tegen zijn eventuele
                                                                    belang bij geheimhouding van die documenten om de
— de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot betaling            geheimhouding van zijn beraadslagingen te beschermen .
    van schadevergoeding ten belope van het bedrag,                 Het in het onderhavige geval bestreden besluit was genomen
    begroot in het bij het verzoekschrift overgelegde rapport       ter uitvoering van dat arrest.
    van D. R. Gasson ;
                                                                    Verzoekers betogen allereerst, dat het in de brief van de
— de Raad en/of de Commissie in de kosten te veroorde
                                                                    Raad van 27 november 1995 vervatte besluit in strijd is met
    len .
                                                                    Besluit 93/73 1 /EG van de Raad houdende regels betreffende
                                                                    de toegang tot documenten, voor zover verweerder verzoe
                                                                    kers een persbericht met een lijst van de tijdens de
Middelen en voornaamste argumenten                                  bijeenkomst van de Raad „Justitie en Binnenlandse Zaken "
                                                                    van 29 en 30 november 1993 genomen besluiten heeft
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                 toegezonden in de plaats van de tekst zelf van de gevraagde
met die in zaak T- 1 0/96 ( B. L. Lay ).                            documenten .
                                                                    Als tweede middel tot nietigverklaring voeren verzoekers
                                                                    aan, dat de Raad in strijd met artikel 7, lid 3 , van Besluit


title: Zaak C-435/08: Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/28

         Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-435/08)
   (2008/C 301/43)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en M. Owsiany-Hornung, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 13 van richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), door alle pleziervaartuigen uit te sluiten van het toepassingsgebied van de verordening van de minister van infrastructuur van 13 december 2002 betreffende bijzondere vereisten voor de veiligheid van de zeescheepvaart, waarbij bepaalde bepalingen van deze richtlijn in nationaal recht worden omgezet, en door § 3, lid 3, van de verordening van de minister van infrastructuur van 12 mei 2003 betreffende de mededeling van informatie door de reder van een schip dat gevaarlijke of verontreinigende stoffen vervoert, waarbij artikel 13 van deze richtlijn in nationaal recht wordt omgezet, vast te stellen, volgens welke de reders van schepen die Poolse havens verlaten, de (in bijlage I, punt 3, van de richtlijn bedoelde) algemene informatie over het schip en de lading ervan pas bij de vastlegging van de reisroute van het schip moeten meedelen wanneer bij de afvaart uit de haven de naam van de haven van bestemming of de ankerplaats niet bekend is;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Republiek Polen heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 13 van richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad.
   De Republiek Polen heeft artikel 2 van richtlijn 2002/59, waarbij „vissersschepen, traditionele schepen en pleziervaartuigen met een lengte van minder dan 45 meter” van het toepassingsgebied ervan worden uitgesloten, niet correct omgezet.
   § 2, lid 1, nr. 2, van de verordening van de minister van infrastructuur van 13 december 2002 betreffende bijzondere vereisten voor de veiligheid van de zeescheepvaart, waarbij bepaalde bepalingen van deze richtlijn in nationaal recht werden omgezet, gaat in dit opzicht verder door alle pleziervaartuigen van het toepassingsgebied uit te sluiten. Een dergelijke beperking van het toepassingsgebied van de richtlijn schendt artikel 2 ervan.
   Bovendien heeft de Republiek Polen niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 13 van richtlijn 2002/59. Volgens artikel 13, lid 1, van de richtlijn moet de „exploitant, de agent of de kapitein van een schip, ongeacht de grootte ervan, dat gevaarlijke of verontreinigende stoffen vervoert en een haven van een lidstaat verlaat, […] uiterlijk bij de afvaart de in bijlage I, punt 3, bedoelde informatie mee[delen] aan de door die lidstaat aangewezen bevoegde instantie”.
   § 3, lid 1, van de verordening van de minister van infrastructuur van 12 mei 2003 betreffende de mededeling van informatie door de reder van een schip dat gevaarlijke of verontreinigende stoffen vervoert, bevat een dergelijke verplichting. § 3, lid 3, bepaalt evenwel: „Wanneer bij de afvaart uit de haven de naam van de haven van bestemming of de ankerplaats niet bekend is, wordt deze informatie […] later bij de vastlegging van de reisroute van het schip meegedeeld”.
   Deze mogelijkheid is dus niet beperkt tot de uitzondering waarover in artikel 13, lid 2, van de richtlijn wordt gesproken (een schip komende van een haven buiten de Gemeenschap en op weg naar een haven van een lidstaat of naar een ankerplaats in de territoriale wateren van een lidstaat). Deze afwijking met betrekking tot het tijdstip van mededeling van de informatie schendt volgens de Commissie artikel 13 van de richtlijn.

      (1)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.


title: Zaak T-160/03: Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door AFCon Management Consultants, Patrick Mc Mullin en Seamus O'Gradry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 200/24             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           23.8.2003
Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door AFCon Manage-                   Aangezien dit consortium niet voldoet aan de regels en de
ment Consultants, Patrick Mc Mullin en Seamus O'Gradry                verordeningen van de Commissie inzake openbare inschrij-
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    vingen voor technische bijstand, stellen verzoekers dat de
                                                                      Commissie de overeenkomst na de tweede beoordeling ten
                                                                      onrechte aan dit consortium heeft gegund.
                        (Zaak T-160/03)
                                                                      Verzoekers stellen ook dat de Commissie het tweede evaluatie-
                        (2003/C 200/43)                               comité in strijd met artikel 3 van bijlage III bij verordening
                                                                      1279/1996 heeft toegestaan om eerdere ervaring in TACIS-
                                                                      projecten mee te tellen en dat zij zich laatdunkend over het
                        (Procestaal: Engels)                          eerdere succesvolle werk van verzoekers heeft uitgelaten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 mei 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door AFCon
Management Consultants, Bray, Ierland, Patrick Mc Mullin,
Bray, Ierland, en Seamus O'Gradry, Bray, Ierland, vertegenwoor-
digd door B. O'Conner, Solicitor, en I. Carreño, lawyer.              Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Andreas Strohm
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-177/03)
—     de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
                                                                                (2003/C 200/44)
      verliezen die verzoekers hebben geleden doordat de
      Commissie de aanbestedingsprocedure van het TACIS-
      project FDRUS 9902 niet naar behoren heeft gevoerd,                                        (Procestaal: Duits)
      alle bedragen vermeerderd met compensatoire rente, te
      berekenen als deel van de schade, vanaf de dag waarop
      de schade is opgetreden;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 mei 2003 beroep ingesteld tegen
—     haar te veroordelen tot betaling van de passende vertra-
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Andreas
      gingsrente;
                                                                      Strohm, vertegenwoordigd door C. Illig, advocaat.
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     verweerster te gelasten verzoeker met terugwerkende
                                                                            kracht per 1 januari 2002 overeenkomstig het ambte-
                                                                            narenrecht te bevorderen naar de rang A4;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      —     subsidiair, vast te stellen dat de niet-toekenning van zeven
                                                                            extra bonuspunten bij de vaststelling van verzoekers
Verzoekers stonden op de lijst van tien bedrijven die waren                 dienstanciënniteit onrechtmatig is, en dat deze fout het
uitgenodigd om een inschrijving in te dienen voor het TACIS-                resultaat van de selectie op basis van de onderlinge
project FDRUS 9902. Op grond van een belangenconflict                       vergelijking van kwalificaties heeft beïnvloed, zodat
tussen een andere deelnemer en een lid van het evaluatiecomité              verzoeker qua dienst- en salarisvoorwaarden en sociale
was een eerdere beoordeling ten gunste van laatstgenoemde                   voorzieningen moet worden behandeld alsof hij per
vernietigd. Een tweede beoordeling volgde, die resulteerde in               1 januari 2002 naar de rang A4 was bevorderd;
sluiting van de overeenkomst voor de uitvoering van het
TACIS-project met deze deelnemer.
                                                                      —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Verzoeksters stellen dat de Commissie tijdens de aanbestedings-
procedure FDRUS 9902 onrechtmatig heeft gehandeld. Zij
betogen dat de uitvoering van deze overeenkomst hun onrecht-
matig is geweigerd en dat zij aanzienlijk financieel verlies en       Middelen en voornaamste argumenten
schade hebben geleden, met inbegrip van de in de inschrij-
vingsprocedure geleden schade, winstderving en aantasting van
goede naam en faam.                                                   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker dat verweerster haar
                                                                      richtsnoeren inzake bevordering onjuist heeft toegepast en de
                                                                      beginselen van gelijke behandeling, gelijke kansen en behoorlijk
Verzoekers stellen dat de Commissie, na vernietiging van de           bestuur heeft geschonden.
eerste beoordeling van de inschrijvingen, de inschrijving van
het andere consortium had moeten uitsluiten of sanctioneren.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2000 in zaak T-32/00: Messe München GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Teken electronica — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Beschrĳvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 — Beroepstaks van het Bureau — Artikel 44 van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
21.4.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 118/35
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 14 december 2000                                                      van 5 december 2000
in zaak T-352/99: M tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen (1)                                in zaak T-32/00: Messe München GmbH tegen Bureau
                                                                         voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
(Ambtenaren — Ziekteverlof — Afwezigheden die als onre-
gelmatig zijn aangemerkt — In mindering brengen op
vakantieverlof — Artikelen 59 en 60 Statuut — Weigering                  („Gemeenschapsmerk — Teken „electronica” — Absolute
medisch attest te aanvaarden — Afwezigheid van minder                    weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Be-
     dan vier dagen — Gevolgen van medische controle)                    schrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van
                                                                         verordening (EG) nr. 40/94 — Beroepstaks van het Bureau
                                                                                — Artikel 44 van verordening (EG) nr. 40/94”)
                         (2001/C 118/99)
                                                                                (2001/C 118/100)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak T-352/99, M, ambtenaar van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
woordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               In zaak T-32/00, Messe München GmbH, gevestigd te Mün-
burg bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Avenue du            chen (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Graf, advocaat te
Bois 13, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  München, Mitscherlich & Partner, Sonnenstraße 33, München,
(gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart),            tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het bij nota             (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden:
van 9 februari 1999 aan verzoekster meegedeelde besluit van              D. Schennen en A. von Mühlendahl), betreffende een beroep
de Commissie waarbij deze verzoeksters afwezigheden van 8                tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van
tot 17 december 1998 en van 25 februari 1999 als onregel-                beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
matig heeft aangemerkt en ze in mindering heeft gebracht op              markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 december
verzoeksters vakantieverlof, heeft het Gerecht (R. M. Moura-             1999 (zaak R 177/1998-2) waarbij de inschrijving van het
Ramos, alleensprekend rechter); griffier: G. Herzig, ad-                 teken „electronica” als gemeenschapsmerk is geweigerd, heeft
ministrateur, op 14 december 2000 een arrest gewezen                     het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      kamerpresident, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters;
                                                                         griffier: G. Herzig, administrateur, op 5 december 2000 een
                                                                         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart nietig het bij nota van 9 februari 1999 aan
      verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie waarbij deze
      verzoeksters afwezigheden van 8 tot 17 december 1998 en van
      25 februari 1999 als onregelmatig heeft aangemerkt en ze in        1)    Verwerpt het beroep.
      mindering heeft gebracht op verzoeksters vakantieverlof.
                                                                         2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                         (1) PB C 135 van 13.5.2000.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.


title: Zaak C-169/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 3 april 2017 — Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino/Administración del Estado

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 3 april 2017 — Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino/Administración del Estado
   (Zaak C-169/17)
   (2017/C 195/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Eiseres tot cassatie: Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino

      Verweerder in cassatie: Administración del Estado

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 34 en 35 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling als artikel 8, lid 1, van koninklijk besluit 4/2014 van 10 januari 2014 houdende vaststelling van kwaliteitsnormen voor vlees, ham, schouderham en van varkenslende gemaakte worst van Iberische varkens, op grond waarvan de term „Iberisch” voor in Spanje geproduceerde of in de handel gebrachte producten alleen mag worden gebruikt als de houders van varkens van het Iberische ras die een intensieve (mest)varkenshouderij exploiteren, de totale minimale vrije vloerruimte per dier met een levend gewicht van meer dan 110 kg vergroten tot 2 m2, maar waarbij eventueel blijkt dat die maatregel strekt tot verbetering van de kwaliteit van de producten waarop de kwaliteitsnormen betrekking hebben?

               2)

               Moet artikel 3, lid 1, onder a), van richtlijn 2008/120/EG van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens (1), gelezen in samenhang met artikel 12 van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling als artikel 8, lid 1, van koninklijk besluit 4/2014 […], op grond waarvan de term „Iberisch” voor in Spanje geproduceerde of in de handel gebrachte producten alleen mag worden gebruikt als de houders van varkens van het Iberische ras die een intensieve (mest)varkenshouderij exploiteren, de totale minimale vrije vloerruimte per dier met een levend gewicht van meer dan 110 kg vergroten tot 2 m2, maar waarbij de nationale bepaling strekt tot verbetering van de kwaliteit van de producten en niet specifiek tot een betere bescherming van de varkens?
               Indien de voorgaande vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 12 van richtlijn [2008/120], gelezen in samenhang met de artikelen 34 en 35 VWEU, dan aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een bepaling als artikel 8, lid 1, van koninklijk besluit 4/201[4] van producenten uit andere lidstaten ter verbetering van de kwaliteit van in Spanje geproduceerde of in de handel gebrachte producten — en niet ter betere bescherming van de varkens — verlangt dat zij aan dezelfde eisen met betrekking tot het houderijsysteem voldoen als de aan Spaanse producenten gestelde eisen om voor de van hun varkens afkomstige producten gebruik te mogen maken van de verkoopbenamingen die in dat koninklijk besluit worden geregeld?

               3)

               Moeten de artikelen 34 en 35 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling als artikel 8, lid 2, van koninklijk besluit 4/2014 […], op grond waarvan ter verbetering van de product[kwaliteit] een minimale slachtleeftijd van 10 maanden geldt voor varkens waarmee als „de cebo” geclassificeerde producten worden geproduceerd?

      (1)  PB 2009, L 47, blz. 5.


title: Zaak T-392/11: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 — Iran Transfo/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/20

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 — Iran Transfo/Raad
   (Zaak T-392/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 189/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Iran Transfo (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: K. Kleinschmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en J. P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz. 65), voor zover dit besluit verzoekster betreft

      Dictum

               1.

               Besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover het Iran Transfo betreft.

               2.

               De gevolgen van besluit 2011/299, voor zover het Iran Transfo betreft, worden gehandhaafd gedurende een tijdvak van maximaal twee maanden en tien dagen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest.

               3.

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en die van Iran Transfo.

               4.

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak C-250/99 P: Hogere voorziening, op 3 juli 1999 ingesteld door Degussa-Hüls AG tegen het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA, enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
C 352/14             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  4.12.1999
   Niettemin blijft de Commissie de gedragingen van die             Hogere voorziening, op 3 juli 1999 ingesteld door Degus-
   ondernemingen in aanmerking nemen om de omvang van               sa-Hüls AG tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
   de gestelde inbreuk te bepalen. De beschikking van 1988          gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
   en 1994 zien derhalve op gestelde mededingingsregelingen         T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
   en/of onderling afgestemde gedragingen van een groep             T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
   ondernemingen waarvan de in 1994 in het geding gebrach-          Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
   te leden niet dezelfde zijn als die welke in 1988 in het         International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
   geding waren gebracht. Een derde verschil betreft de in de       Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG,
   beschikking van 1994 gegeven uiteenzetting betreffende           Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
   de verjaring van de vordering van de Commissie om de             Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA,
   juridische mogelijkheid van een nieuwe beschikking aan te        enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschap-
   tonen.                                                           pen, anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer
                                                                                — uitgebreid)
   Het Gerecht aanvaardt ten onrechte de stelling van de
   Commissie, dat het Hof in zijn arrest van 15 juni 1994 de                              (Zaak C-250/99 P)
   beschikking van 1988 uitsluitend op grond van ontoerei-
   kende authentisatie nietig heeft verklaard, terwijl die be-                             (1999/C 352/23)
   schikking in dat arrest niet alleen wegens schending
   van de regels inzake de authentisatie, maar ook wegens           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   schending van het collegialiteitsbeginsel nietig is verklaard.   op 3 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Degussa-
                                                                    Hüls AG, vertegenwoordigd door F. Montag van het advoca-
                                                                    tenkantoor Freshfield Deringer te Keulen, domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch, advocaat
   In casu eiste het beginsel dat de beschikkingen van
                                                                    aldaar, Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 20 april 1999 in
   de Commissie nieuwe beschikkingen zijn, een nieuwe
                                                                    de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
   beschikking en als logisch gevolg daarvan de inleiding van
                                                                    T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
   een administratieve procedure.
                                                                    T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
                                                                    Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell Internatio-
                                                                    nal Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen
— Onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht niet heeft           BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne
   vastgesteld, dat de Commissie, door een nieuwe beschik-          de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc,
   king te geven, verzoeksters procedurele rechten heeft            Hüls AG en Enichem SpA, enerzijds, en Commissie van de
   verleend: anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, is het        Europese Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door het
   van weinig belang of de nieuwe beschikking andere grieven        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
   bevat dan de oude. Aangezien de beschikking van 1994             (Derde kamer — uitgebreid).
   een nieuwe beschikking is, kon de Commissie de in
   een eerdere, nietig verklaarde beschikking geformuleerde         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage
   grieven niet zonder meer overnemen zonder de betrokken
   partijen een nieuwe mededeling in de zin van verordening         1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
   nr. 17/62 te zenden. Voorts is het recht van de in geding            Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   gebrachte ondernemingen om schriftelijke opmerkingen                 van 20 april 1999 in zaak T-329/94 te vernietigen voorzo-
   in te dienen en deel te nemen aan hoorzittingen niet in              ver het verzoeksters beroep verwerpt (punt 4 van het
   acht genomen.                                                        dictum) en verzoekster in haar eigen kosten alsmede in die
                                                                        van de Commissie verwijst (punt 5 van het dictum);
                                                                    2. de artikelen 1, 2 en 3 van beschikking 94/599/EG (1) van
   Verder is het Adviescomité voor mededingingsregelingen               de Commissie van 27 juli 1994 inzake een procedure op
   en economische machtsposities ten onrechte niet geraad-              grond van artikel 85 EG-Verdrag (IV/31.865, PVC) nietig te
   pleegd en heeft het Gerecht ten onrechte en zonder                   verklaren voorzover zij betrekking hebben op verzoekster;
   rechtsgrond, onder verwijzing naar het feit dat een hoorzit-
   ting — die een heel ander doel heeft — met partijen heeft        3. de Commissie te verwijzen in de kosten die op de
   plaatsgevonden, geoordeeld, dat daartoe geen verplichting            procedure in eerste aanleg en op hogere voorziening zijn
   bestond.                                                             gevallen.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
   Bij inachtneming van de procedure van de verordeningen
   nrs. 17/62 en 99/63 had rekening kunnen worden gehou-            — Onjuiste rechtsopvatting omtrent het algemene beginsel
   den met de laatste stand van de communautaire recht-                 dat de procedure binnen een redelijke termijn moet worden
   spraak inzake toegang tot de stukken, waaraan uitvoering             afgesloten. Het Gerecht gaat er allereerst aan voorbij, dat
   is gegeven bij een mededeling van de Commissie van                   een procedure die in totaal 16 jaar heeft geduurd, niet
   23 januari 1997 (PB C 23 van 23 januari 1997).                       meer kan worden geacht binnen een redelijke termijn te
                                                                        zijn afgesloten. Verder heeft het ten onrechte geoordeeld,
                                                                        dat de administratieve procedure binnen een redelijke
                                                                        termijn was afgesloten. Ten slotte schendt ook de al te
                                                                        lange duur van de procedure in rechte het recht van
                                                                        partijen dat binnen een redelijke termijn uitspraak wordt
                                                                        gedaan.
 ---pagebreak--- 4.12.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 352/15
   Met betrekking tot de administratieve procedure neemt het         — Onjuiste rechtsopvatting omtrent de beoordeling van de
   Gerecht ten onrechte aan, dat er tussen de mededeling van              schending van de rechten van de verdediging doordat
   de punten van bezwaar en de beschikking slechts tien                   onvoldoende inzage in de stukken was verleend: anders
   maanden zijn verlopen; het houdt immers verkeerdelijk                  dan het Gerecht heeft geoordeeld, kan het niet van
   geen rekening met de duur van de eerste procedure in                   beslissend belang zijn, of stukken die tijdens de administra-
   rechte. De Commissie heeft aanvaard, dat procedure in                  tieve procedure voor de Commissie niet zijn voorgelegd,
   rechte tegen de beschikking van 1988 tot de aangevoerde                naar het „ex post” -oordeel van het Gerecht daadwerkelijk
   vormgebreken werd beperkt, zonder erop te wijzen, dat                  ontlastend bleken te zijn. Met een achteraf komend
   zijn van plan was op basis van de oude procedure een                   onderzoek tijdens de procedure in rechte stelt het Gerecht
   nieuwe beschikking te geven. Daarmee heeft zij op de koop              zijn opvatting over het ontlastende karakter van de stukken
   toe genomen, dat verzoekster nogmaals een procedure bij                in de plaats van de opvatting van de Commissie; dit kan
   het Gerecht van eerst aanleg en in voorkomend geval bij                niet verhelpen dat de onderneming deze documenten niet
   het Hof van Justitie diende in te leiden om een beslissing             ter harer verdediging heeft kunnen aanvoeren in de
   ten gronde te verkrijgen, die uiteindelijk pas meer dan                procedure voor de Commissie.
   twintig jaar na de ten laste gelegde gedragingen zal worden
   genomen.                                                          — Schending van artikel 253 EG (ex artikel 190).
   Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting          (1) PB L 239 van 14.9.1994, blz. 14.
   door te oordelen dat schending van het algemene rechtsbe-         (2) PB C 33 van 6.2.1999, blz. 1.
   ginsel dat een procedure binnen een redelijke termijn moet        (3) PB C 397 van 19 december 1998, blz. 15.
   worden afgesloten, op zichzelf de rechtsgeldigheid van de
   beschikking niet aantast. Indien niet wordt aangenomen
   dat een na afloop van een redelijke termijn gegeven
   beschikking onrechtmatig is, bestaat het desbetreffende
   grondrecht van de ondernemingen slechts op papier. Dit
   kan niet worden aanvaard, gelet op het grote belang van           Hogere voorziening, op 6 juli 1999 ingesteld door
   de grondrechten in het gemeenschapsrecht.                         Enichem SpA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
                                                                     gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
                                                                     T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
   De rechtsopvatting van het Gerecht, dat in geval van              T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
   schending van het recht op een beslissing binnen een              Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
   redelijke termijn, slechts afzonderlijke schadevorderingen        International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
   kunnen worden ingesteld wanneer niet kan worden aange-            Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG,
   toond dat de rechten van de verdediging zijn geschonden,          Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
   berust op geen enkele grond gelet op het arrest van het           Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en de
   Hof van 17 december 1998 in zaak C-185/95,                        Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
   Baustahlgewebe (2). Ingeval het Hof verzoeksters opvatting        door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
   dat de beschikking van de Commissie nietig moet worden                    Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   verklaard, niet volgt, zou het op zijn minst de aan
   verzoekster opgelegde geldboete moeten verlagen.                                         (Zaak C-251/99 P)
— Onjuiste rechtsopvatting omtrent het geven van beschik-                                    (1999/C 352/24)
   king 1994. Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste
   rechtsopvatting door aan te nemen dat de geldigheid van           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   de ter voorbereiding van de beschikking van 1988 gestelde         op 6 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Enichem
   procedurehandelingen niet is aangetast door de nietigver-         SpA, gevestigd te Milaan, vertegenwoordigd door M. Siragusa,
   klaring van die beschikking en dat de Commissie beschik-          advocaat te Rome, en F. M. Moretti, advocaat te Venetië,
   king 1994 derhalve op die procedurehandelingen mocht              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
   baseren zonder een nieuwe administratieve procedure te            Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Place Winston
   voeren.                                                           Churchill 2, tegen het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde
                                                                     zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94,
   Uit de door het Gerecht aangehaalde rechtspraak van het           T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94,
   Hof (arrest van 12 november 1998, C-415/96 (3)) kan niet          T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij
   worden geconcludeerd, dat procedurehandelingen waarvan            NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
   de rechtmatigheid niet uit de rechtsoverwegingen van het          Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-
   arrest kan worden afgeleid, of in elk geval ondanks de            Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle,
   daartegen aangevoerde grieven niet is onderzocht, overeind        Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls
   blijven.                                                          AG en Enichem SpA en de Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                     van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitge-
   Verder geeft het Gerecht blijk van een onjuiste opvatting         breid).
   van de draagwijdte van de verplichting van de Commissie
   om haar beschikking te doen voorafgaan door een regel-            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
   matige procedure waarin alle relevante vormvoorschriften
   en procedureregels in acht zijn genomen. Dit had in casu          — het arrest van het Gerecht op de door rekwirante aange-
   met name moeten inhouden, dat verzoekster werd gehoord                 vochten onderdelen te vernietigen en de beschikking van
   en dat de met de hoorzitting belaste persoon en het                    de Commissie op de overeenkomstige punten nietig te
   Adviescomité bij de procedure werden betrokken.                        verklaren;


title: Zaak C-409/04: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queens Bench Division (Administrative Court) van 2 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Teleos plc, 2) Unique Distribution Ltd, 3) Synectiv Ltd, 4) New Communications Ltd, 5) Quest Trading Company Ltd, 6) Phones International Ltd, 7) AGM Associates Ltd, 8) DVD Components Ltd, 9) Fonecomp Ltd, 10) Bulk GSM, 11) Libratech Ltd, 12) Rapid Marketing Services Ltd, 13) Earthshine Ltd, 14) Stardex (UK) Ltd en Commissioners of Customs and Excise

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/26

         Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queens Bench Division (Administrative Court) van 2 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Teleos plc, 2) Unique Distribution Ltd, 3) Synectiv Ltd, 4) New Communications Ltd, 5) Quest Trading Company Ltd, 6) Phones International Ltd, 7) AGM Associates Ltd, 8) DVD Components Ltd, 9) Fonecomp Ltd, 10) Bulk GSM, 11) Libratech Ltd, 12) Rapid Marketing Services Ltd, 13) Earthshine Ltd, 14) Stardex (UK) Ltd en Commissioners of Customs and Excise
   (Zaak C-409/04)
   (2004/C 300/52)
   De High Court of Justice (England & Wales), Queens Bench Division (Administrative Court) heeft bij beschikking van 2 augustus 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 september 2004, in het geding tussen 1) Teleos plc, 2) Unique Distribution Ltd, 3) Synectiv Ltd, 4) New Communications Ltd, 5)Quest Trading Company Ltd, 6) Phones International Ltd, 7) AGM Associates Ltd, 8) DVD Components Ltd, 9) Fonecomp Ltd, 10) Bulk GSM, 11) Libratech Ltd, 12) Rapid Marketing Services Ltd, 13) Earthshine Ltd, 14) Stardex (UK) Ltd en Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient de term „verzonden” in artikel 28 bis, lid 3 (1) (intracommunautaire verwerving van goederen) in de relevante omstandigheden aldus te worden uitgelegd, dat een intracommunautaire verwerving plaatsvindt wanneer:

                           a.

                           de macht om als eigenaar over de goederen te beschikken overgaat op de koper en de goederen door de leverancier worden geleverd door ze aan de – in een andere lidstaat als BTW-plichtige geregistreerde – koper in een pakhuis in de lidstaat van de leverancier ter beschikking te stellen op grond van een verkoopovereenkomst „af fabriek” die de koper verantwoordelijk stelt voor het overbrengen van de goederen naar een andere lidstaat dan de lidstaat van levering, en uit de schriftelijke contracten en/of andere bewijsstukken blijkt dat de goederen volgens de bedoeling van partijen daarna verder worden vervoerd naar een bestemming in een andere lidstaat, doch de goederen het grondgebied van de lidstaat van levering nog niet fysiek hebben verlaten, of

                           b.

                           de macht om als eigenaar over de goederen te beschikken overgaat op de koper en de goederen hun reis naar een andere lidstaat aanvangen, maar niet noodzakelijkerwijs voltooien (in het bijzonder indien de goederen het grondgebied van de lidstaat van levering nog niet fysiek hebben verlaten), of

                           c.

                           de macht om als eigenaar over de goederen te beschikken is overgegaan op de koper en de goederen het grondgebied van de lidstaat van levering fysiek hebben verlaten op weg naar een andere lidstaat?

               2.

               Dient artikel 28 quater, A, sub a, aldus te worden uitgelegd, dat leveringen van goederen zijn vrijgesteld van BTW wanneer:

                           —

                           de goederen worden geleverd aan een koper die in een andere lidstaat als BTW-plichtige is geregistreerd, en

                           —

                           de koper zich contractueel verbindt de goederen af te nemen, met dien verstande dat hij na verkrijging van de macht om als eigenaar te beschikken over de goederen in de lidstaat van de leverancier, verantwoordelijk is voor het vervoer van de goederen vanuit de lidstaat van de leverancier naar een andere lidstaat, en:

                                       a.

                                       de macht om als eigenaar over de goederen te beschikken is overgegaan op de koper en de goederen door de leverancier zijn geleverd door ze aan de koper in een pakhuis in de lidstaat van de leverancier ter beschikking te stellen op grond van een verkoopovereenkomst „af fabriek” die de koper verantwoordelijk stelt voor het overbrengen van de goederen naar een andere lidstaat dan de lidstaat van levering, en uit de schriftelijke contracten en/of andere bewijsstukken blijkt dat de goederen volgens de bedoeling van partijen daarna verder worden vervoerd naar een bestemming in een andere lidstaat, doch de goederen het grondgebied van de lidstaat van levering nog niet fysiek hebben verlaten, of

                                       b.

                                       de macht om als eigenaar over de goederen te beschikken overgaat op de koper en de goederen hun reis naar een andere lidstaat hebben aangevangen, maar niet noodzakelijkerwijs hebben voltooid (in het bijzonder, indien de goederen hebben het grondgebied van de lidstaat van levering nog niet fysiek verlaten), of

                                       c.

                                       de macht om als eigenaar over de goederen te beschikken is overgegaan op de koper en de goederen het grondgebied van de lidstaat van levering hebben verlaten op weg naar een andere lidstaat, of

                                       d.

                                       de macht om als eigenaar te beschikken over de goederen is overgegaan op de koper en de goederen ook aantoonbaar in de lidstaat van bestemming zijn aangekomen?

               3.

               Wanneer een te goeder trouw handelende leverancier in de relevante omstandigheden na een vordering tot teruggaaf de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat objectief bewijs heeft aangeboden, dat op het tijdstip van indiening ervan zijn recht op vrijstelling overeenkomstig artikel 28 quater, A, sub a, kennelijk ondersteunde, en de bevoegde autoriteiten dat bewijs aanvankelijk hebben aanvaard voor toepassing van de vrijstelling, zijn er in dat geval omstandigheden (en zo ja, welke) waarin de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van levering niettemin achteraf van de leverancier kunnen verlangen dat hij de over die goederen verschuldigde BTW voldoet, indien zij nader bewijs verkrijgen dat a) twijfels oproept over de geldigheid van het eerdere bewijs, dan wel b) aantoont dat het overgelegde bewijs op essentiële punten vals was, doch de leverancier daaraan part noch deel had?

               4.

               Is voor het antwoord op de derde vraag van belang dat er bewijs bestond dat de koper bij de belastingautoriteiten in de lidstaat van bestemming aangifte deed, dat hij de aankopen die het onderwerp zijn van de onderhavige vorderingen, daarin heeft opgegeven als intracommunautaire verwervingen, en dat hij een bedrag voor belasting over de verwerving heeft aangegeven en datzelfde bedrag ook overeenkomstig artikel 17, lid 2, sub d, van de Zesde richtlijn als voorbelasting in aftrek heeft gebracht?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.06.1977, blz. 1).


title: Zaak C-506/09 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 maart 2012 — Portugese Republiek/Transnáutica — Transportes e Navegação SA, Europese Commissie (Hogere voorziening — Douane-unie — Verordeningen (EEG) nr. 2913/92 en (EEG) nr. 2454/93 — Kwijtschelding van invoerrechten — Ladingen tabak en ethylalcohol bestemd voor derde landen — Fraude door werknemer van belastingplichtige vennootschap)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 maart 2012 — Portugese Republiek/Transnáutica — Transportes e Navegação SA, Europese Commissie
   (Zaak C-506/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Douane-unie - Verordeningen (EEG) nr. 2913/92 en (EEG) nr. 2454/93 - Kwijtschelding van invoerrechten - Ladingen tabak en ethylalcohol bestemd voor derde landen - Fraude door werknemer van belastingplichtige vennootschap)
   2012/C 133/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Transnáutica — Transportes e Navegação SA, (vertegenwoordiger: M. López Garrido, abogada), Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Bouyon, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van rekwirante: Koninkrijk Spanje, (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 september 2009, Transnáutica/Commissie (T-385/05), houdende nietigverklaring van beschikking REM 05/2004 van de Commissie van 6 juli 2005 waarbij de Portugese autoriteiten erop is gewezen dat de aan rekwirante verleende kwijtschelding van invoerrechten ten belope van een bepaald bedrag niet gerechtvaardigd was en de terugbetaling aan rekwirante van invoerrechten ten belope van een ander bedrag evenmin gerechtvaardigd was, aangezien het feit dat een van rekwirantes werknemers buiten haar medeweten fraude heeft gepleegd, geen bijzondere situatie oplevert die de kwijtschelding of de terugbetaling van de invoerrechten aan rekwirante rechtvaardigt

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 63 van 13.03.2010.


title: Zaak T-632/11: Arrest van het Gerecht van 6 november 2014 — Griekenland/Commissie [ „EOGFL — Afdeling ‘Garantie’ — ELGF en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Bedrijfstoeslagregeling — Loyale samenwerking — Billijkheid — Evenredigheid — Nationale reserve — Toekenningscriteria — Forfaitaire financiële correctie — Risico voor het Fonds — Verordening (EG) nr. 1493/1999 — Wijnsector — Distillatie- en betalingsregelingen voor het gebruik van bepaalde typen most — Steun voor de herstructurering en omschakeling van wijngaarden” ]

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/17

         Arrest van het Gerecht van 6 november 2014 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-632/11) (1)

   ([„EOGFL - Afdeling ‘Garantie’ - ELGF en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Bedrijfstoeslagregeling - Loyale samenwerking - Billijkheid - Evenredigheid - Nationale reserve - Toekenningscriteria - Forfaitaire financiële correctie - Risico voor het Fonds - Verordening (EG) nr. 1493/1999 - Wijnsector - Distillatie- en betalingsregelingen voor het gebruik van bepaalde typen most - Steun voor de herstructurering en omschakeling van wijngaarden”])
   (2014/C 448/22)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en S. Papaïoannou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Marcoulli, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/689/EU van de Commissie van 14 oktober 2011, houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht (PB L 270, blz. 33), voor zover dat besluit de Helleense Republiek betreft.

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2011/689/EU van de Commissie van 14 oktober 2011, houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht, wordt nietig verklaard voor zover het aan de Helleense Republiek een forfaitaire correctie oplegt met betrekking tot de toekenning aan nieuwe landbouwers van toeslagrechten uit de nationale reserve.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Helleense Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 39 van 11.2.2012.


title: Zaak T-517/13: Beroep ingesteld op 19 september 2013 — Éditions Quo Vadis/BHIM — Gómez Hernández ( „QUO VADIS” )

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/19

         Beroep ingesteld op 19 september 2013 — Éditions Quo Vadis/BHIM — Gómez Hernández („QUO VADIS”)
   (Zaak T-517/13)
   2013/C 352/35
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Éditions Quo Vadis (Carquefou, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Francisco Gómez Hernández (Jacarilla, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 juli 2013 in zaak R 1166/2012-4

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „QUO VADIS” voor waren en diensten van de klassen 29, 33 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8871758

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Frans woordmerk „QUO VADIS”, ingeschreven onder nr. 92422947 voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42, en Frans woordmerk „QUO VADIS”, ingeschreven onder nr. 1257750 voor waren van klasse 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de betwiste waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak T-139/11: Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Gnango/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/23

         Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Gnango/Raad
   (Zaak T-139/11)
   2011/C 130/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Loba Emmanuel Patrice Gnango (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Loba Emmanuel Patrice Gnango betreft, verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011, op 15 januari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk zijn gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Loba Emmanuel Patrice Gnango van de lijsten in bijlage bij bedoelde verordening en bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-137/11, Guiai Bi Poin/Raad.