title: Doorhaling van zaak T-194/96

text:
19.6.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 174/15
het EG-Verdrag. Zij stelt, dat Deutsche Post AG verschillende                        Doorhaling van zaak T-210/96 (1)
biljoenen DM heeft uitgegeven om achtereenvolgens medezeg-
genschap te verwerven over DHL International en controle                                      (1999/C 174/30)
over enkele van de grootste vrachtvervoerders en/of pakket-
bestellers. Volgens verzoekster is niet aangetoond, dat daarvoor
                                                                                (Procestaal: Frans)
geen staatssteun is aangewend. Dergelijke punten kunnen en
moeten door de Commissie worden onderzocht.
                                                                       De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Zij beklemtoont, dat het ingrijpen van de Commissie in deze            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak van beslissend belang is voor de handhaving van de                van 10 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
mededinging op de betrokken markten. De post- en pakket-               zaak T-210/96: M.M. Mendes Pires Afonso tegen Commissie
markt wordt thans gekenmerkt door een indrukwekkend                    van de Europese Gemeenschappen.
aantal overnames door de (vroegere) nationale posterijen en
inzonderheid door Deutsche Post AG. Particuliere marktdeel-            (1) PB C 54 van 22.2.1997.
nemers zijn niet in staat deze vorm van concurrentie het hoofd
te bieden en zullen van de markt worden verdreven indien de
Commissie geen passende maatregelen treft.
Op 21 december 1998 zond verzoekster de Commissie een
brief waarin zij haar uitnodigde een besluit te nemen op haar
klacht. Zij kondigde aan, dat zij de procedure van artikel 175                       Doorhaling van zaak T-291/97 (1)
EG-Verdrag zou inleiden indien de Commissie haar niet binnen
twee maanden vanaf de datum van die brief haar standpunt
meedeelde. Die periode van twee maanden is op 21 februari                                     (1999/C 174/31)
1999 verstreken en de Commissie heeft nog steeds geen besluit
genomen op verzoeksters krachtens artikel 92 EG-Verdrag                                        (Procestaal: Frans)
ingediende klacht en evenmin haar standpunt dienaangaande
bepaald.                                                               De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoekster betoogt dat de periode van meer dan 10 maanden             van 12 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van
sedert de indiening van de klacht lang genoeg was om de                zaak T-291/97: R. Mehlen e.a. tegen Raad van de Europese
Commissie in staat te stellen het vooronderzoek af te sluiten          Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
en een formeel onderzoek krachtens artikel 93, lid 2, EG-
Verdrag te beginnen.
                                                                       (1) PB C 7 van 10.1.1998.
              Doorhaling van zaak T-194/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-610/97 (1)
                        (1999/C 174/29)
                                                                                (1999/C 174/32)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Deens)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 23 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-194/96: M. Meskens tegen Europees Parlement.                    van 8 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-610/97: I. Fangel tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 9 van 11.1.1997.
                                                                       (1) PB C 55 van 20.2.1998.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 oktober 2001 in zaak T-60/01: Marie-Josée Bollendorff tegen Europees Parlement (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden besluit — Afdoening zonder beslissing)

text:
19.1.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 17/13
1)    Het verzoek van de Commissie wordt verworpen.                      Murphy, solicitor, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen (gemachtigde: P. Oliver), betreffende een verzoek om
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 voorlopige maatregelen in het kader van een beroep tot
                                                                         nietigverklaring krachtens artikel 230 EG tegen de beschikking
                                                                         van de Commissie van 12 januari 2001 tot afwijzing van
                                                                         verzoekers klacht inzake de gestelde schending van de artike-
                                                                         len 81 EG en 82 EG door de General Council of the Bar of
                                                                         England and Wales, heeft de president van het Gerecht op
                                                                         29 maart 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                         luidt als volgt:
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 29 maart 2001                                 1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
in zaak T-302/00 R, A. Goldstein tegen Commissie van de                  2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                  Europese Gemeenschappen
  („Kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid”)
                          (2002/C 17/22)
                         (Procestaal: Engels)                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
In zaak T-302/00 R, A. Goldstein, wonende te Harrow,
Middlesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door                                          van 3 oktober 2001
R. St. John Murphy, solicitor, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver en R. Lyal), betref-             in zaak T-60/01: Marie-Josée Bollendorff tegen Europees
fende een verzoek om voorlopige maatregelen in het kader                                             Parlement (1)
van een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG
tegen de beschikking van de Commissie van 7 juli 2000 tot
afwijzing van verzoekers klacht inzake de gestelde schending             (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
van de artikelen 81 EG en 82 EG door de General Medical                              besluit — Afdoening zonder beslissing)
Council, heeft de president van het Gerecht op 29 maart 2001
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                         (2002/C 17/24)
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         In zaak T-60/01, Marie-Josée Bollendorff, wonende te Luxem-
                                                                         burg, vertegenwoordigd door L. Mosar, advocaat, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement
                                                                         (gemachtigden: Y. Pantalis en D. Moore), betreffende een
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  om verzoeksters afwezigheid van 21 maart 2000 tot en met
                                                                         30 april 2000 als onregelmatig te beschouwen en deze
                       van 29 maart 2001                                 afwezigheid in mindering te brengen op het vakantieverlof van
                                                                         de betrokkene, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
in zaak T-18/01 R, A. Goldstein tegen Commissie van de                   als volgt: B. Vesterdorf, president, N. Forwood en H. Legal,
                  Europese Gemeenschappen                                rechters; griffier: H. Jung, op 3 oktober 2001 een beschikking
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
  („Kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid”)
                                                                         1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
                          (2002/C 17/23)
                                                                         2)    Het Parlement zal alle kosten dragen.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         (1) PB C 173 van 16.6.2001.
In zaak T-18/01 R, A. Goldstein, wonende te Harrow, Midd-
lesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St. John


title: Zaak T-355/05: Beroep ingesteld op  12 september 2002  — Vandaele/Commissie

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/13

         Beroep ingesteld op 12 september 2002 — Vandaele/Commissie
   (Zaak T-355/05)
   (2005/C 315/24)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Karen Vandaele (Bertem, België) [vertegenwoordiger(s): S. Orlandi, A.Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit waarbij verzoekster is aangesteld als tijdelijk functionaris van de Europese Gemeenschappen, voor zover daarbij haar rang bij aanwerving is vastgesteld overeenkomstig artikel 2 van het besluit van 28 april 2004 betreffende de aanwerving van tijdelijke functionarissen,

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft deelgenomen aan de door de Commissie geïnitieerde selectieprocedure OLAF/T/B/02 voor de aanwerving van tijdelijke functionarissen van categorie B bij het Bureau voor fraudebestrijding. Bij brief van 28 oktober 2002 is haar meegedeeld dat haar naam was opgenomen op de lijst van geschikte kandidaten. Zij is echter pas op 1 september 2004 in dienst getreden van de Commissie, bij OLAF, hoewel de procedure voor haar aanwerving eind 2003 was aangevangen. In haar op 3 november 2004 ondertekende arbeidsovereenkomst werd zij ingedeeld in rang B*4 overeenkomstig het besluit van de Commissie van 28 april 2004 betreffende de aanwerving van tijdelijke functionarissen, volgens hetwelk tijdelijk personeel wordt aangeworven in rang A*8 of B*4.
   Met haar beroep bestrijdt verzoekster haar indeling. Zij is van mening dat de Commissie met haar besluit van 28 april 2004 de oproep voor kandidaten van categorie B, waarvan de minimumrang ten tijde van de publicatie van deze oproep rang B5 was (B*5 onder het nieuwe Statuut), heeft gewijzigd. Een dergelijke wijziging, die heeft plaatsgevonden na de vaststelling van de lijst van geslaagden, is in strijd met artikel 29, lid 1, van het Statuut en artikel 10, derde alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, alsmede met de aanwijzing van verzoekster om te worden aangeworven voor een van de vacatures waarin moest worden voorzien door de geslaagden van de selectieprocedure.
   Bovendien voert verzoekster schending van het beginsel van gelijke behandeling aan voor zover de in het kader van dezelfde procedure gekozen kandidaten die vóór 1 mei 2004 zijn aangeworven en waarvan de indeling is vastgesteld op grond van de voorheen geldende regels, zijn ingedeeld in hogere rangen en gunstigere voorwaarden genieten voor loopbaanontwikkeling.
   Tot slot beroept verzoekster zich op schending van haar gewettigd vertrouwen dat zij zonder ongegronde vertraging zou worden aangeworven in rang B2 of B3.


title: Zaak T-578/15: Arrest van het Gerecht van 24 november 2016 — Azur Space Solar Power/EUIPO (Afbeelding van witte lijnen en blokken op een zwarte achtergrond) [„Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk dat witte lijnen en blokken op een zwarte achtergrond weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/28

         Arrest van het Gerecht van 24 november 2016 — Azur Space Solar Power/EUIPO (Afbeelding van witte lijnen en blokken op een zwarte achtergrond)
   (Zaak T-578/15) (1)

   ([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk dat witte lijnen en blokken op een zwarte achtergrond weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 022/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Azur Space Solar Power GmbH (Heilbronn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Nicodemus en S. Stöcker, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Zaera Cuadrado, vervolgens A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 juli 2015 (zaak R 2780/2014-4) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van een beeldmerk dat bestaat uit witte lijnen en blokken op een zwarte achtergrond

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Azur Space Solar Power GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: Zaak C-102/13 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 3 juli 2014 — Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Geldigheid van de kennisgeving van een besluit van de Commissie aan de permanente vertegenwoordiging van een lidstaat — Bepaling van de datum van die kennisgeving — Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 181 — Kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/27

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 3 juli 2014 — Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-102/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Geldigheid van de kennisgeving van een besluit van de Commissie aan de permanente vertegenwoordiging van een lidstaat - Bepaling van de datum van die kennisgeving - Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 181 - Kennelijk ongegronde hogere voorziening))
   2014/C 315/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 164 van 8. 6. 2013.


title: Zaak T-85/08: Arrest van het Gerecht van 9 juli 2010 — Exalation/BHIM (Vektor-Lycopin) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Vektor-Lycopin — Absolute weigeringsgronden — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/32

         Arrest van het Gerecht van 9 juli 2010 — Exalation/BHIM (Vektor-Lycopin)
   (Zaak T-85/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Vektor-Lycopin - Absolute weigeringsgronden - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 234/54
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Exalation Ltd (Ilford, Essex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: K. Zingsheim, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2007 (zaak R 1037/2007-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Vektor-Lycopin als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Exalation Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak C-209/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 3 mei 2010 — Post Danmark A/S/Konkurrencerådet

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 3 mei 2010 — Post Danmark A/S/Konkurrencerådet
   (Zaak C-209/10)
   2010/C 179/40
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Post Danmark A/S

      Verwerende partij: Konkurrencerådet

      Interveniërende partij: Forbruger-Kontakt a-s

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 82 EG aldus worden uitgelegd dat de door een postbedrijf met een machtspositie en met een universele dienstverplichting toegepaste selectieve prijskortingen tot een niveau beneden de gemiddelde algemene kosten van het postbedrijf, maar boven de gemiddelde incrementele kosten van het bedrijf, een uitsluitingsmisbruik kan vormen, voor zover is aangetoond dat de prijzen niet met het oogmerk een concurrent uit te schakelen, op dit niveau zijn vastgesteld?

               2)

               Indien op de eerste vraag wordt geantwoord dat een selectieve prijsverlaging onder de in de eerste vraag gestelde voorwaarden in bepaalde omstandigheden een uitsluitingsmisbruik kan vormen, met welke omstandigheden moet de nationale rechter bij zijn beoordeling dan rekening houden?


title: Zaak T-615/11: Beroep ingesteld op 6 december 2011 — Royal Scandinavian Casino Århus/Commissie

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/36

         Beroep ingesteld op 6 december 2011 — Royal Scandinavian Casino Århus/Commissie
   (Zaak T-615/11)
   2012/C 32/72
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Royal Scandinavian Casino Århus I/S (Århus, Denemarken) (vertegenwoordiger: B. Jacobi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 20 september 2011 inzake maatregel nr. C 35/2010 (ex N 302/2010) die Denemarken voornemens is uit te voeren in de vorm van heffingen op online-kansspelen in de Deense wet inzake belastingen op kansspelen

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op zes middelen:

               1)

               Eerste middel: onterechte goedkeuring door de Commissie van de steun op basis van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU op grond dat:

                           —

                           artikel 107, lid 3, sub c, VWEU geen goedkeuring van steun aan een deel van een economische bedrijvigheid toestaat;

                           —

                           de steun niet voldoet aan de vereisten van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU dat de steun de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid moet vergemakkelijken;

                           —

                           de steun de voorwaarden voor het handelsverkeer zodanig beïnvloedt dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad;

                           —

                           de steun geen behoorlijk gedocumenteerd doel van Europees belang dient.

                     Voorts, aldus verzoekster, moet de uitzondering van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU strikt worden uitgelegd en staat die bepaling niet toe dat staatssteun wordt verleend op basis van financiële overwegingen van de staat.

               2)

               Tweede middel: goedkeuring van de steun door de Commissie in strijd met de rechtspraak van het Hof inzake exploitatiesteun. Volgens verzoekster komt de betrokken steun die als permanente steun in de vorm van een belastingvermindering wordt verleend, neer op exploitatiesteun die volgens vaste rechtspraak niet kan worden goedgekeurd in een geval als het onderhavige.

               3)

               Derde middel: schending door de Commissie van het evenredigheidsbeginsel aangezien de doelstellingen van de Deense wetgeving niet kunnen worden bereikt zonder verlening van staatssteun.

               4)

               Vierde middel: onjuiste beoordeling door de Commissie doordat zij onterecht vaststelde dat de steun noodzakelijk is als stimulans voor de aanbieders van online-kansspelen om een Deense vergunning aan te vragen.

               5)

               Vijfde middel: misbruik van bevoegdheid door de Commissie door te verwijzen naar een verdragsbepaling die de bevoegdheid verleent om steun goed te keuren die de ontwikkeling van een economische bedrijvigheid vergemakkelijkt, terwijl de werkelijke reden voor goedkeuring van de steun blijkens de beschikking daarentegen de wens is een passend aantal aanvragers van een Deense online-vergunning aan te trekken. Voorts, aldus verzoekster, misbruikt de Commissie haar bevoegdheid wanneer zij de goedkeuring motiveert met het doel de ontwikkeling van een economische bedrijvigheid te liberaliseren en te vergemakkelijken, terwijl de Deense staat zelf verklaart dat het algemene doel van de belastingregeling is zoveel mogelijk fiscaal inkomen te genereren.

               6)

               Zesde middel: onvoldoende motivering door de Commissie doordat de motivering:

                           —

                           algemeen incoherent en op een aantal punten tegenstrijdig is;

                           —

                           onvoldoende verklaart hoe de liberalisering van de kansspelenmarkt een via goedkeuringen op basis van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU te bereiken legitiem doel is;

                           —

                           niet afdoende de uitlegging door de Commissie van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU verklaart;

                           —

                           de noodzaak van staatssteun niet aantoont en onvoldoende rekening houdt met de fiscale situatie in andere lidstaten;

                           —

                           onvoldoende duidelijk is over de doelstellingen van de Deense wetgeving inzake belasting op kansspelen;

                           —

                           niet ingaat op de Deense regeling voor andere vormen van kansspelen;

                           —

                           de gevolgen van steun aan in het land gevestigde activiteiten inzake kansspelen niet onderzoekt of verklaart.


title: Zaak C-51/04: Beroep, op 9 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
3.4.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 85/17
Beroep, op 9 februari 2004 ingesteld door Commissie van                raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                   arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd) aldus worden
                                                                       uitgelegd, dat zij in de weg staat aan een nationale regeling (die
                         (Zaak C-51/04)                                reeds vóór de omzetting van de richtlijn gold), die met de
                                                                       overheid gesloten arbeidsovereenkomsten onderscheidt van
                         (2004/C 85/29)                                arbeidsovereenkomsten met particuliere werkgevers en eerst-
                                                                       genoemde overeenkomsten uitsluit van de bescherming door
                                                                       de totstandkoming van een arbeidsverhouding voor onbepaal-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             de tijd bij schending van dwingende bepalingen inzake opeen-
op 9 februari 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek          volgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd?”
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door Gregorio Valero Jordana en Minas Konstantini-
dis, leden van haar juridische dienst.                                 (1) PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/69/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 16 november
      2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en kool-              Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie
      monoxide in de lucht (1), althans door deze bepalingen           van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                                              Finland
      artikel 10 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
      gen niet is nagekomen;                                                                    (Zaak C-56/04)
—     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2004/C 85/31)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Finland
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 13 december           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
2002 verstreken.                                                       woordigd door K. Banks en M. Huttunen als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
(1) PB L 313, blz. 12.                                                 De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het het Hof behage:
                                                                       1.    vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG
                                                                             van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001
                                                                             betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
Verzoek van het Tribunale di Genova van 21 januari                           het auteursrecht en de naburige rechten in de informatie-
2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                     maatschappij (1), althans door deze bepalingen niet aan
Cristiano Marrosu en Gianluca Sardino en Azienda Os-                         de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn
pedaliera Ospedale San Martino di Genova en Cliniche                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                 Universitarie Convenzionate
                                                                       2.    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.
                         (Zaak C-53/04)
                         (2004/C 85/30)                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december
Bij beschikking van 21 januari 2004, ingekomen ter griffie van         2002 verstreken.
het Hof van Justitie op 10 februari 2004, heeft het Tribunale di
Genova het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende             (1) PB L 167, blz. 10.
vraag:
„Moet richtlijn 1999/70 (1) (artikel 1, alsmede clausule 1,
sub b), en clausule 5 van de door de richtlijn uitgevoerde


title: Zaak T-367/12: Beroep ingesteld op 10 augustus 2012 — MOL/BHIM — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (MOL Blue Card)

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/12

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2012 — MOL/BHIM — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (MOL Blue Card)
   (Zaak T-367/12)
   2012/C 319/23
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: K. Szamosi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Bilbao, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 mei 2012 in zaak R 2532/2011-2 wijzigen en de inschrijving van het litigieuze gemeenschapsmerk toestaan voor alle betrokken waren en diensten; en

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MOL Blue Card” voor onder meer waren en diensten van de klassen 35 en 36 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. W01030440

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „BLUE” (nr. 8549172) voor onder meer diensten van klasse 35; gemeenschapswoordmerk „BLUE BBVA” (nr. 2065621) voor onder meer diensten van de klassen 35 en 36; gemeenschapswoordmerk „TARJETA BLUE BBVA” (nr. 2277291) voor onder meer diensten van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de aanvraag voor alle diensten van de klassen 35 en 36

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-201/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  23 februari 2006  (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing) — Belgische Staat tegen Molenbergnatie NV (Communautair douanewetboek — Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer — Verplichting om bedrag van verschuldigde rechten aan schuldenaar mee te delen onmiddellijk na boeking ervan en vóór verstrijken van termijn van drie jaar vanaf datum van ontstaan van schuld — Begrip  geëigende wijze )

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 februari 2006 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing) — Belgische Staat tegen Molenbergnatie NV
   (Zaak C-201/04) (1)

   (Communautair douanewetboek - Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer - Verplichting om bedrag van verschuldigde rechten aan schuldenaar mee te delen onmiddellijk na boeking ervan en vóór verstrijken van termijn van drie jaar vanaf datum van ontstaan van schuld - Begrip „geëigende wijze”)
   (2006/C 131/20)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Belgische Staat

      Verweerster: Molenbergnatie NV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Antwerpen — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Toepassing in de tijd — Invordering van een douaneschuld die is ontstaan vóór de toepasselijkheid van de verordening — Uitlegging van artikel 221 van het communautair douanewetboek — Verplichting tot mededeling aan de schuldenaar van het bedrag van de door hem verschuldigde rechten onmiddellijk na boeking ervan en binnen een termijn van maximaal drie jaar vanaf de datum waarop de douaneschuld is ontstaan
   Dictum

               1)

               Alleen de procedureregels van de artikelen 217 tot en met 232 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zijn van toepassing op de na 1 januari 1994 aangevatte invordering van een douaneschuld die vóór deze datum is ontstaan.

               2)

               Artikel 221, lid 1, van verordening nr. 2913/92 eist dat het bedrag aan rechten bij invoer of bij uitvoer wordt geboekt alvorens het aan de schuldenaar wordt medegedeeld.

               3)

               Bij het verstrijken van de in artikel 221, lid 3, van verordening nr. 2913/92 gestelde termijn verjaart de actie tot invordering van de douaneschuld, onverminderd de in dit artikel vastgestelde uitzondering, hetgeen gelijkstaat met de verjaring en dus met het tenietgaan van de schuld zelf. Gelet op deze aldus geformuleerde regel dient artikel 221, lid 3, anders dan de leden 1 en 2 van dit artikel, als een materiële bepaling te worden aangemerkt, en kan het derhalve niet worden toegepast op de invordering van een douaneschuld die vóór 1 januari 1994 is ontstaan. Wanneer de douaneschuld vóór 1 januari 1994 is ontstaan, kan zij alleen onder de op dat tijdstip geldende verjaringsregels vallen, ook al is de procedure tot invordering van de schuld na 1 januari 1994 aangevat.

               4)

               De lidstaten zijn niet verplicht, specifieke procedureregels vast te stellen betreffende de wijze waarop het bedrag van de rechten bij invoer of bij uitvoer aan de schuldenaar dient te worden meegedeeld, wanneer op deze mededeling interne procedureregels van algemene strekking kunnen worden toegepast die de schuldenaar passende informatie waarborgen en hem in staat stellen zijn rechten met kennis van zaken te verdedigen.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak C-41/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Gerard Dowling e.a./Minister for Finance [Verordening (EU) nr. 407/2010 — Europees financieel stabilisatiemechanisme — Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU — Financiële bijstand van de Europese Unie aan Ierland — Herkapitalisatie van de nationale banken — Vennootschapsrecht — Tweede richtlijn (77/91/EG) — Artikelen 8, 25 en 29 — Herkapitalisatie van een bank bij wege van rechterlijk bevel — Verhoging van het maatschappelijk kapitaal zonder dat de algemene vergadering hierover een beslissing heeft genomen en zonder dat de uitgegeven aandelen eerst aan de bestaande aandeelhouders zijn aangeboden — Uitgifte van nieuwe aandelen tegen een lager bedrag dan hun nominale waarde]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Gerard Dowling e.a./Minister for Finance
   (Zaak C-41/15) (1)

   ([Verordening (EU) nr. 407/2010 - Europees financieel stabilisatiemechanisme - Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU - Financiële bijstand van de Europese Unie aan Ierland - Herkapitalisatie van de nationale banken - Vennootschapsrecht - Tweede richtlijn (77/91/EG) - Artikelen 8, 25 en 29 - Herkapitalisatie van een bank bij wege van rechterlijk bevel - Verhoging van het maatschappelijk kapitaal zonder dat de algemene vergadering hierover een beslissing heeft genomen en zonder dat de uitgegeven aandelen eerst aan de bestaande aandeelhouders zijn aangeboden - Uitgifte van nieuwe aandelen tegen een lager bedrag dan hun nominale waarde])
   (2017/C 006/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gerard Dowling, Padraig McManus, Piotr Skoczylas en Scotchstone Capital Fund Limited

      Verwerende partij: Minister for Finance

      in tegenwoordigheid van: Permanent TSB Group Holdings plc, voorheen Irish Life and Permanent Group Holdings plc, en Permanent TSB plc, voorheen Irish Life and Permanent plc

      Dictum

   Artikel 8, lid 1, en de artikelen 25 en 29 van de Tweede richtlijn (77/91/EEG) van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel [54, tweede alinea, VWEU], om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een maatregel — zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde rechterlijke bevel — die wordt genomen in een situatie waarin de financiële stabiliteit van de Unie wordt bedreigd door een ernstige verstoring van de economie en het financieel stelsel van een lidstaat en die tot gevolg heeft dat het kapitaal van een naamloze vennootschap zonder goedkeuring van de algemene vergadering van die vennootschap wordt verhoogd door de uitgifte van nieuwe aandelen tegen een lager bedrag dan hun nominale waarde en zonder dat aan de bestaande aandeelhouders een voorkeurrecht wordt verleend.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-65/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal du travail de Nivelles — België) — Charlotte Rosselle/Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), Landsbond van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (LOZ), (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie — Artikel 11, punten 2 en 4 — Ambtenaar in vaste dienst die om persoonlijke redenen onbetaald verlof neemt om als werkneemster in loondienst te gaan werken — Weigering om haar een zwangerschapsuitkering toe te kennen op grond dat zij, als werkneemster in loondienst, niet de vereiste wachttijd heeft vervuld die recht geeft op bepaalde sociale uitkeringen)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/15

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal du travail de Nivelles — België) — Charlotte Rosselle/Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), Landsbond van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (LOZ),
   (Zaak C-65/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie - Artikel 11, punten 2 en 4 - Ambtenaar in vaste dienst die om persoonlijke redenen onbetaald verlof neemt om als werkneemster in loondienst te gaan werken - Weigering om haar een zwangerschapsuitkering toe te kennen op grond dat zij, als werkneemster in loondienst, niet de vereiste wachttijd heeft vervuld die recht geeft op bepaalde sociale uitkeringen))
   (2015/C 236/20)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal du travail te Nijvel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Charlotte Rosselle

      Verwerende partijen: Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), Landsbond van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (LOZ),

      in tegenwoordigheid van: Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen (IGVM),

      Dictum

   Artikel 11, punt 4, tweede alinea, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat weigert een werkneemster een zwangerschapsuitkering toe te kennen op grond dat zij, als vastbenoemde ambtenaar die om persoonlijke redenen onbetaald verlof heeft genomen om in loondienst te gaan werken, in het kader van die betrekking in loondienst niet de naar nationaal recht vereiste wachttijd heeft vervuld om die zwangerschapsuitkering te genieten, ook al heeft zij onmiddellijk voorafgaand aan de vermoedelijke bevallingsdatum meer dan twaalf maanden gewerkt.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 mei 2003 in zaak T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Vakantieverlof — Tewerkstelling in derde land — Exceptie van onwettigheid)

text:
C 171/22                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 mei 2003
                       van 26 februari 2003
                                                                           in zaak T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-184/00: Zissis Christou Drouvis tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                         (Ambtenaren — Vakantieverlof — Tewerkstelling in derde
                                                                                land — Exceptie van onwettigheid)
(Ambtenaren — Pensioenen — Aanpassingscoëfficiënt —                                                  (2003/C 171/32)
Wettigheid van artikel 82, lid 1, tweede alinea, Statuut —
Beginsel van gelijke behandeling — Beginselen van vrij                                               (Procestaal: Frans)
verkeer van goederen en vrije vestiging binnen Gemeenschap)
                                                                           In zaak T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman, ambtenaar van
                          (2003/C 171/31)                                  de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                           Overijse (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                          (Procestaal: Grieks)                             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Tserepa-
                                                                           Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep
                                                                           tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                           25 mei 2000 waarbij verzoekers vakantieverlof voor het jaar
                                                                           2000 met één dag is verminderd, heeft het Gerecht (Eerste
In zaak T-184/00, Zissis Christou Drouvis, voormalig amb-                  kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
tenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    N.J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: D. Christensen,
wonende te Maroussi-Attikis (Griekenland), vertegenwoordigd                administrateur, op 7 mei 2003 een arrest gewezen waarvan
door I. Stamoulis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                 het dictum luidt als volgt:
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: J. Currall en P. Anestis), ondersteund door             1)     Het besluit van de Commissie van 25 mei 2000 wordt nietig
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: D. Zahariou en                           verklaard voorzover daarbij het aantal verlofdagen waarop
A. Pilette), betreffende een beroep ertoe strekkende dat het op                   verzoeker voor het jaar 2000 recht heeft, met één dag is
30 november 1999 aan verzoeker officieel ter kennis gebrachte                     verminderd.
besluit van de Commissie houdende berekening van zijn
pensioen met toepassing van de aanpassingscoëfficiënt voor                 2)     De Commissie wordt verwezen in de kosten.
Griekenland in die zin wordt gewijzigd dat op zijn pensioen
de aanpassingscoëfficient wordt toegepast die geldt voor de                (1 ) PB C 95 van 24.3.2001.
pensioenen van gepensioneerden die in het Verenigd Konink-
rijk wonen, of subsidiair die welke geldt voor de pensioenen
van gepensioneerden die in België wonen, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-
griffier, op 26 februari 2003 een arrest gewezen waarvan het                                        van 20 mei 2003
dictum luidt als volgt:
                                                                           in zaak T-80/01: Barbara Diehl-Leistner tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                           (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Mon-
2)     Verstaat dat verzoekster en verweerster hun eigen kosten zullen     deling examen — Niet-plaatsing op lijst van geschikte
       dragen.                                                             kandidaten — Talenkennis van leden van jury — Gelijke
                                                                                behandeling)
3)     Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen.                                            (2003/C 171/33)
                                                                                (Procestaal: Duits)
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                           In zaak T-80/01, Barbara Diehl-Leistner, wonende te Luxem-
                                                                           burg, vertegenwoordigd door L. Thielen, advocaat, tegen


title: Zaak T-232/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — SCA Hygiène Products/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/53

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — SCA Hygiène Products/Commissie
   (Zaak T-232/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/90
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: SCA Hygiène Products (Tremblay-en-France, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               SCA Hygiène Products zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak T-792/16: Beroep ingesteld op 14 november 2016 — N & C Franchise/EUIPO — Eschenbach Optik (ojo sunglasses)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/41

         Beroep ingesteld op 14 november 2016 — N & C Franchise/EUIPO — Eschenbach Optik (ojo sunglasses)
   (Zaak T-792/16)
   (2017/C 022/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: N & C Franchise Ltd (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: C. Chrysanthis, P.-V. Chardalia en A. Vasilogamvrou, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eschenbach Optik GmbH (Nürnberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: beeldmerk met de woordelementen „ojo sunglasses” — Uniemerk nr. 13 224 761

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 september 2016 in zaak R 32/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten en juridische honoraria.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T -274/00: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2005 — Comitato „Venezia vuole vivere”/Commissie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2005 — Comitato „Venezia vuole vivere”/Commissie
   (Zaak T -274/00) (1)

   (2005/C 281/61)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 272 van 23.12.2000.


title: Zaak F-73/06: Beroep ingesteld op 3 juli 2006 — Van Neyghem/Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/37

         Beroep ingesteld op 3 juli 2006 — Van Neyghem/Commissie
   (Zaak F-73/06)
   (2006/C 190/70)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Kris Van Neyghem (Vissenaken, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Jaume en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur van het EPSO van 1 juni 2005 om verzoeker niet toe te laten tot het mondelinge examen van vergelijkend onderzoek EPSO/A/19/04;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een symbolisch bedrag van één EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een ter beoordeling van het Gerecht gelaten bedrag ter vergoeding van zijn materiële schade bestaande in het verlies van de mogelijkheid om in een hogere rang te worden aangesteld;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker allereerst schending van de motiveringsplicht en het beginsel van gelijke behandeling aan, doordat hij noch uit het bestreden besluit noch uit het antwoord van de administratie op zijn klacht heeft kunnen opmaken welk punt hij bij de correctie van zijn schriftelijk examen heeft gekregen of welk waardeoordeel over zijn prestaties is gegeven.
   Voorts beroept hij zich op schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien het beoordelingsformulier van zijn schriftelijke examen te onnauwkeurig en algemeen was en de kopieën van dat examen geen enkele verbetering bevatten.


title: Zaak C-364/06: Beroep ingesteld op 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/8

         Beroep ingesteld op 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-364/06)
   (2006/C 249/17)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de uitvoering van richtlijn 2002/15/EG is op 23 maart 2005 verstreken.

      (1)  PB L 80, blz. 35.


title: Zaak T-618/11 P: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — De Nicola/EIB ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van EIB — Beoordeling — Bevordering — Beoordelings- en bevorderingsronde 2008 — Besluit van beroepscomité — Reikwijdte van controle — Beoordelingsrapport — Exceptie van onwettigheid — Redelijke termijn — Verzoek om nietigverklaring — Verzoek om schadevergoeding — Litispendentie” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/25

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-618/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van EIB - Beoordeling - Bevordering - Beoordelings- en bevorderingsronde 2008 - Besluit van beroepscomité - Reikwijdte van controle - Beoordelingsrapport - Exceptie van onwettigheid - Redelijke termijn - Verzoek om nietigverklaring - Verzoek om schadevergoeding - Litispendentie)
   2013/C 313/50
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Gilliams en F. Martin, vervolgens T. Gilliams en G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 28 september 2011, De Nicola/EIB (F-13/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 28 september 2011, De Nicola/EIB (F-13/10), wordt vernietigd, voor zover daarbij wordt afgewezen de vordering van De Nicola tot nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank (EIB).

               2.

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3.

               Het door De Nicola in zaak F-13/10 bij het Gerecht voor ambtenarenzaken ingestelde beroep wordt afgewezen.

               4.

               De Nicola zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten die de EIB zowel in de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken als in deze procedure heeft gemaakt.

               5.

               De EIB zal de helft van haar eigen kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en van deze procedure dragen.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-590/16: Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/24

         Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-590/16)
   (2017/C 030/29)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Flavia Tomat en Aikaterini Kyratsu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               verklaren dat de Helleense Republiek, als bedoeld in artikel 258 VWEU, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 7, lid 1, van verordening nr. 2008/118/EG (1) op haar rustende verplichtingen, door wettelijke bepalingen in te voeren en te handhaven op grond waarvan aardolieproducten zonder accijnsheffing kunnen worden geleverd in tankstations van de vennootschap Hellenic Duty Free Shops SA aan de grensposten te Kipoi (Evros), Kakavia en Euzone, die alle grenzen aan derde landen, te weten Turkije, Albanie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië.

               —

               de Helleense Republiek in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Volgens het met redenen omklede advies van 1 september 2014 dat de Commissie aan de Griekse autoriteiten heeft gestuurd, heeft Griekenland niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens richtlijn 2008/118 houdende een algemene regeling inzake accijns, door ermee in te stemmen dat in de tankstations van de onderneming Hellenic Duty Free Shops SA aan de grensposten te Kipoi (Evros), Kakavia en Euzone aardolieproducten zonder accijsheffing ter beschikking worden gesteld, welke terbeschikkingstelling volgens Griekenland niet meebrengt dat de producten worden uitgeslagen tot verbruik. De rechtstreekse levering van brandstof aan de voertuigen in de tankstations vormt uitslag tot verbruik en is aan accijns onderworpen.

               2.

               De uitzonderingen op de basisregel dat de belasting verschuldigd is in de lidstaat van verbruik, zijn door de wetgever van de Unie uitdrukkelijk vastgelegd. Toepassing van de vereenvoudigde procedure voor uitvoer naar een derde land op de terbeschikkingstelling van aan accijns onderworpen aardolieproducten is in strijd met richtlijn 2008/118, daar deze niet valt onder een van de relevante bepalingen van de richtlijn.

      (1)  PB L 9 van 14.1.2009, blz. 12.


title: Zaak C-466/10: Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/25

         Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-466/10)
   ()
   2010/C 317/44
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. Kukovec)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door gebruik te maken van de procedure van gunning door onderhandelingen zonder bekendmaking van een aankondiging van een opdracht voor het beheer van gevaarlijk en besmettelijk medisch afval van de ziekenhuizen binnen het ressort van het eerste Dioikisi Ygeionomikis Perifereias Attikis (directoraat Volksgezondheid van de regio Attica), de krachtens artikel 28 van richtlijn 2004/18/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, voor zover niet is voldaan aan de voorwaarden voor de uitzonderingen als bedoeld in artikel 31 van de richtlijn, in het bijzonder de voorwaarden van artikel 31, lid 1, sub c, die rechtvaardigen dat van de algemene regel wordt afgeweken en dat gebruik wordt gemaakt van de in dat artikel bedoelde uitzonderingsprocedure;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Na ontvangst van een klacht heeft de Europese Commissie een onderzoek gevoerd naar de oproep van de gezondheidscommissie tot deelname aan een procedure van gunning door onderhandelingen zonder bekendmaking van een aankondiging van een opdracht voor het beheer van gevaarlijk en besmettelijk medisch afval van de ziekenhuizen binnen het ressort van het eerste Dioikisi Ygeionomikis Perifereias Attikis.

               2)

               De Commissie herinnert eraan dat in de regel een aankondiging van opdracht is vereist, waarin welomlijnde en duidelijke voorwaarden worden gesteld. De procedure van gunning door onderhandelingen zonder bekendmaking van een aankondiging van opdracht is daarentegen slechts bij uitzondering toegestaan, in de zeer specifieke gevallen als bedoeld in de artikelen 30 en 31 van richtlijn 2004/18/EG, die eng moeten worden uitgelegd, en het bewijs dat er wel degelijk sprake is van buitengewone omstandigheden die een afwijking rechtvaardigen, moet worden geleverd door degene die zich op de betrokken bepalingen beroept.

               3)

               Volgens de Commissie blijkt uit de oproep in kwestie dat de aanbestedende dienst weliswaar de uitzonderingsprocedure als bedoeld in artikel 31, lid 1, sub c, van richtlijn 2004/18/EG heeft toegepast, maar niet heeft bewezen dat was voldaan aan de in die bepaling gestelde voorwaarden, die een beroep op die procedure rechtvaardigen.

               4)

               De Commissie is van mening dat de aanbestedende dienst, door gebruik te maken van een procedure van gunning door onderhandelingen zonder bekendmaking van een aankondiging van opdracht, de krachtens artikel 28 van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, nu niet is voldaan aan de voorwaarden voor de uitzonderingen als bedoeld in artikel 31 van de richtlijn, in het bijzonder de voorwaarden van artikel 31, lid 1, sub c, die rechtvaardigen dat van de algemene regel wordt afgeweken en dat gebruik wordt gemaakt van de in dat artikel bedoelde uitzonderingsprocedure.


title: Zaak C-505/11 P: Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2012 — ThyssenKrupp Elevator (CENE) GmbH, anciennement ThyssenKrupp Aufzüge GmbH, ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH/Europese Commissie

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/21

         Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2012 — ThyssenKrupp Elevator (CENE) GmbH, anciennement ThyssenKrupp Aufzüge GmbH, ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-505/11 P) (1)

   2012/C 303/40
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 24 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Affish BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees (Zaak C-183/95)

text:
Nr. C 208/12          I NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12 . 8 . 95
Verzoek van Rechtbank van Koophandel te Nijvel van 2 juni                  Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 19 mei 1995
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma T.
     Biogen Inc. en Smithkline Beecham Biologicals SA                        Port GmbH &c Co. tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas
                         ( Zaak C-l 8 1/95 )                                                          ( Zaak C-l 82/95 )
                            ( 95/C 208/22 )                                                              ( 95/C 208/23 )
                                                                           Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van
De Rechtbank van Koophandel te Nijvel heeft bij beschik                   19 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
king van 2 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van               op 12 juni 1995 , in het geding tussen Firma T. Port GmbH
Justitie op 12 juni 1995 , in het geding tussen Biogen Inc . en            & Co . tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van
Smithkline Beecham Biologicals SA, het Hof van Justitie van                Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           1 . Moet artikel 234 , eerste alinea , van het EG-Verdrag
                                                                                aldus worden uitgelegd, dat de artikelen I, II en III van de
1 . Ingeval de houder van het basisoctrooi een andere                             GATT in de Bondsrepubliek Duitsland voorgaan op de
     persoon is dan de houder van de vergunning voor het in                       artikelen 18 , 19 juncto artikel 17 van Verordening
     de handel brengen van het betrokken geneesmiddel, is                         ( EEG ) nr . 404/93 (')?
     deze laatste dan verplicht de octrooihouder die erom
     verzoekt of, in voorkomend geval , verschillende octrooi             2 . a ) Is de op Verordening ( EEG ) nr . 404/93 gebaseerde
     houders die erom verzoeken, het in artikel 8 , lid 1 ,                           Verordening ( EG ) nr. 478/95 (2 ) geldig ?
     onder b ), van Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 van de
     Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een                       b ) Zo ja , dient artikel 234 , eerste alinea , van het
     aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmidde                             EG-Verdrag aldus te worden uitgelegd , dat arti
     len ('), bedoelde „ afschrift " van genoemde vergunning                          kel XIII van de GATT voorgaat op deze verorde
     te geven ?                                                                       ning ?
                                                                           3 . Indien de vragen 1 en 2.b ) bevestigend worden beant
2 . Staat Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 eraan in de weg,                        woord : kan een burger van de Gemeenschap zich tijdens
     dat wanneer een en hetzelfde produkt wordt gedekt                            een procedure voor een rechterlijke instantie van een
     door verscheidene basisoctrooien die aan verschillende                       Lid-Staat van de Gemeenschap beroepen op de voorrang
     houders toebehoren , aan elke basisoctrooihouder een                         van de genoemde GATT-bepalingen ?
     aanvullend beschermingscertificaat wordt toegekend ?
                                                                           4. Onder welke voorwaarden kan een rechterlijke instantie
                                                                                van een Lid-Staat voorlopige rechtsbescherming verle
3 . Kan, gelet op de bewoordingen van Verordening ( EEG )                         nen door de uitvaardiging van een voorlopige maatregel ,
     nr . 1 768/92 , de houder van de vergunning voor het in de                   wanneer zij twijfelt aan de toepasselijkheid van het
     handel brengen van een geneesmiddel, een basisoctrooi                       afgeleide gemeenschapsrecht dat aan de juridische
     houder of zijn rechtverkrijgende het in artikel 8 , lid 1 ,                  beoordeling ten grondslag ligt ?
     onder b ), van de verordening bedoelde afschrift van de
     vergunning voor het in de handel brengen weigeren en                   (') PB nr . L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
     hem aldus de mogelijkheid ontzeggen om zijn aanvraag                   ( 2 ) PB nr . L 49 van 4 . 3 . 1995 , blz . 13 .
     voor een aanvullend beschermingscertificaat te vervol
     ledigen ?
 4 . Kan de administratieve en/of regeringsautoriteit die de
      betrokken vergunning voor het in de handel brengen                   Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
      heeft verleend of die bewaarder van een origineel of                  van 24 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
      afschrift van de bedoelde vergunning is, weigeren een                 tussen Affish BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en
      afschrift aan de houder van het betrokken basisoctrooi                                                    Vlees
      of van betrokken basisoctrooien of zijn rechtverkrij
      gende af te geven, of kan zij willekeurig of onder                                               ( Zaak C-183/95 )
      bepaalde voorwaarden beslissen over de wenselijkheid                                                 ( 95/C 208/24 )
      dat afschrift af te geven of mee te delen met het oog op
      het gebruik ervan tot staving van een aanvraag voor een               Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
      aanvullend beschermingscertificaat in het kader van de                uitspraak van 24 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het
      bepalingen van Verordening ( EEG ) nr . 1768/92 ?                     Hof van Justitie op 12 juni 1995 , in het geding tussen Affish
                                                                             BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees , het Hof
                                                                            van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij
 (') PB nr . L 182 van 2 . 7 . 1992 , blz . 1 .                             wijze van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de
                                                                            volgende vraag:
                                                                             Is Beschikking 95/ 119/EG van de Commissie van 7 april
                                                                             1995 , gelet op het bij deze uitspraak overwogene, geldig,
 ---pagebreak--- 12. 8 . 95           [ NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/ 13
voor zover zij zich uitstrekt tot Surimi-visprodukten, ook            Middelen en voornaamste argumenten
wel genoemd kamaboko, als door verzoekster aangevoerd,
afkomstig uit andere regio 's van Japan dan die, waarin de            — Te lange duur van de procedure : het Gerecht heeft door
door een missie van deskundigen van de Commissie blijkens                een procesduur van 5 jaar en 6 maanden verzoeksters
haar rapport van 4 april 1995 onderzochte inrichtingen zijn              recht van rechtsbescherming binnen een redelijke ter
gelgen, althans uit andere inrichtingen dan de onderzochte,              mijn geschonden.
en ten aanzien van welke produkten , na geëigend onderzoek
                                                                      — Schending van het beginsel dat slechts hetgeen monde
bij aanvoer in de Gemeenschap, van gezondheidsrisico 's niet
                                                                         ling is behandeld aan de beslissing ten gronde mag
is gebleken ?                                                            worden gelegd („ Mündlichkeitsgrundsatz "): het Ge
                                                                         recht heeft zijn arrest pas 22 maanden na de beëindiging
                                                                         van de mondelinge behandeling gewezen, dat wil zeggen
                                                                         op een tijdstip waarop hij zich de mondelinge behande
                                                                         ling niet meer kon herinneren en ook niet meer herin
                                                                         nerde .
Hogere voorziening, op 14 juni 1995 ingesteld door
Baustahlgewebe GmbH tegen het arrest, op 6 april 1995 in              — Schending van erkende fundamentele beginselen van het
zaak T-145/89 tussen Baustahlgewebe GmbH en Commis                      bewijsrecht: het Gerecht heeft bij de vaststelling van
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                      verschillende feiten de erkende beginselen van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                   bewijsrecht fundamenteel miskend . Zo heeft het van
                        pen ( Eerste Kamer)                              meet af aan bij de beoordeling van het bewijs een onjuist
                        ( Zaak C-185/95 P )                              beoordelingscriterium toegepast, toen het telkens, zon
                                                                         der rekening te houden met verzoeksters argumenten,
                           ( 95/C 208/25 )                               enkel heeft onderzocht of de Commissie bepaalde
                                                                         feitelijke beweringen „ genoegzaam heeft bewezen ".
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Hiermee is ook de rechterlijke ophelderingsplicht en het
op 14 juni 1995 hogere voorziening ingesteld door Bau                   beginsel van „ fair trial " geschonden. Door de weigering
stahlgewebe GmbH, vertegenwoordigd door J. Sedemund                      van het Gerecht om het door verzoekster aangeboden
en Dr. F. Montag, advocaten van het kantoor Deringer                     bewijs te onderzoeken, heeft het het beginsel van de vrije
Tessin Hermann & Sedemund te Keulen en Brussel,                          beoordeling van het bewijs en het beginsel „ in dubio pro
docmicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                 reo " en uiteindelijk het recht van verzoekster om te
A. May, advocaat aldaar, Grand Rue 31 , tegen het arrest, op             worden gehoord geschonden .
6 april 1995 in zaak T-145/89 tussen Baustahlgewebe
GmbH en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                   — Onjuiste toepassing van de voorschriften inzake verval
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese               termijnen van het Reglement voor de procesvoering:
Gemeenschappen ( Eerste Kamer ).                                         aanvaarding van het in repliek aangeboden getuigenbe
                                                                         wijs had niet tot een vertraging van de procedure geleid ."
                                                                         De repliek met het aanbod van getuigenbewijs dateert
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                         namelijk van 30 april 1990, terwijl de mondelinge
                                                                         behandeling meer dan drie jaar later, in juni 1993 , plaats
1 . het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                  vond .
     Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer ) van 6 april
     1995 in zaak T-145/89 (') te vernietigen, voor zover             — Schending van het recht om te worden gehoord : ten
     verzoekster daarin een geldboete van 3 miljoen ecu                  onrechte heeft het Gerecht de conclusie in verzoeksters
     wordt opgelegd ( punt 2 van het dictum ), verzoeksters              verzoekschrift, dat de Commissie wordt gelast haar
     beroep wordt afgewezen ( punt 3 van het dictum ) en                 inzage te verlenen van bepaalde documenten, afgewezen .
     verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten,                    Verzoekster werd tijdens de administratieve procedure
     alsmede in een derde van de kosten van de Commissie                 voor de Commissie niet door een advocaat bijgestaan en
     ( punt 4 van het dictum );                                          had het dossier niet geraadpleegd , wat hoofdzakelijk een
                                                                         gevolg was van het feit, dat in de punten van bezwaar
2 . de artikelen 1 , 2 en 3 van Beschikking 89/515/EEG van               niet verzoekster, doch de „ Duitse groep " en het Fach
     de Commissie inzake een procedure op grond van                      verband aansprakelijk werden gesteld voor de beweerde
     artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/3 1.553 — Beton                inbreuken op de mededingingsregels . Verzoekster heeft
     staalmatten ) ( 2 ) nietig te verklaren, voor zover zij             nooit kunnen beschikken over alle belastende en ontla
     betrekking hebben op verzoekster en voor zover zij niet             stende stukken . In elk geval kan het Gerecht niet
     reeds door het arrest van het Gerecht van eerste aanleg             weigeren de overlegging van deze stukken te gelasten met
     van 6 april 1995 in zaak T-145/89 nietig zijn ver                  het argument, dat verzoekster geen aanwijzing heeft
     klaard ;                                                            verstrekt om aan te tonen dat andere stukken voor haar
                                                                         verweer van belang waren . Een even ernstige schending
3 . subsidiair de verzoekster in punt 2 van het dictum van               van verzoeksters rechten van de verdediging is de
     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 april            weigering van het verzoek om de Commissie te gelasten ,
     1995 in zaak T-145/89 opgelegde geldboete van 3                     verzoekster inzage te verlenen van de door het Bundes
     miljoen ecu tot een redelijk bedrag te verlagen;                    kartellamt aan de Commissie toegezonden stukken
                                                                         betreffende het structuurcrisiskartel , alsmede de stukken
4 . de Commissie te verwijzen in de kosten van de proce                 betreffende de trilaterale onderhandelingen tussen de
     dure in eerste aanleg en in hogere voorziening .                    Commissie, het Bundeskartellamt en de vertegenwoor


title: Zaak T-225/15: Beroep ingesteld op 4 mei 2015 — QuaMa Quality Management/BHIM — Microchip Technology (medialbo)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/21

         Beroep ingesteld op 4 mei 2015 — QuaMa Quality Management/BHIM — Microchip Technology (medialbo)
   (Zaak T-225/15)
   (2015/C 228/26)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: QuaMa Quality Management GmbH (Glashütten, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Russ, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Microchip Technology, Inc. (Chandler, Vereinigde Staten van Amerika)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „medialbo” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 454 766

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2015 in zaken R 1809/2014-4 en R 1680/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van art. 41, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van art. 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-12/06: Beroep ingesteld op  3 februari 2006  — Suleimanova tegen Comité van de Regio's

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/48

         Beroep ingesteld op 3 februari 2006 — Suleimanova tegen Comité van de Regio's
   (Zaak F-12/06)
   (2006/C 86/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Karina Suleimanova (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verweerder: Comité van de Regio's
   Conclusies van verzoekster

               —

               het besluit tot aanstelling van verzoekster tot ambtenaar van de Europese Gemeenschappen nietig te verklaren voorzover haar rang bij aanwerving daarin wordt bepaald overeenkomstig artikel 12 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut;

               —

               het Comité van de Regio's te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is geslaagd voor een vergelijkend onderzoek waarvan de aankondiging is gepubliceerd vóór 1 mei 2004, en is aangeworven na de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen. (1)

   In haar verzoekschrift stelt verzoekster allereerst dat het bestreden besluit in strijd is met het rechtskader dat wordt gevormd door de aankondiging van het vergelijkend onderzoek. Met toepassing van artikel 12 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut is zij immers aangeworven in een lagere rang dan die welke was vermeld in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek.
   Volgens verzoekster schendt het bestreden besluit ook de artikelen 5, 29 en 31 van het Ambtenarenstatuut, het beginsel van gelijke behandeling en het discriminatieverbod. Personen die geslaagd zijn voor een zelfde vergelijkend onderzoek of voor vergelijkende onderzoeken van hetzelfde niveau zijn verschillend ingeschaald naargelang zij zijn aangeworven voor of na de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004.
   Ten slotte stelt verzoekster nog schending van het vertrouwensbeginsel, nu zij mocht aannemen dat zij zou worden aangeworven in de rang die was vermeld in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek waarvoor zij zich kandidaat had gesteld.

      (1)  PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.


title: Zaak T-267/06: Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/41

         Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak T-267/06)
   (2006/C 281/73)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C (2006) 3331 van 27 juli 2006 van de Commissie, meegedeeld op 28 juli 2006, voor zover daarbij bepaalde uitgaven die de Italiaanse Republiek voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, heeft verricht, van de communautaire financiering worden uitgesloten;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking C (2006) 3331 van 27 juli 2006 van de Commissie, voor zover daarbij bepaalde uitgaven die de Italiaanse Republiek voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, heeft verricht, van de communautaire financiering worden uitgesloten.
   Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster schending en/of onjuiste toepassing van:

               —

               punt 4, sub iv, van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158, blz. 6).

               —

               de artikelen 23, 24 en 30, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB L 297, blz. 1).

               —

               artikel 17, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 659/97 van de Commissie van 16 april 1997 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2200/96 (PB L 100, blz. 22).

               —

               de artikelen 4, lid 3, 8 en 24, alsmede punt 2, sub a, van bijlage III bij verordening (EG) nr. 562/2000 van de Commissie van 15 maart 2000 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad wat de openbare interventieaankoop in de sector rundvlees betreft (PB L 68, blz. 22).


title: Zaak C-192/11: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 januari 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Richtlijn 2009/147/EG — Behoud van vogelstand — Draagwijdte beschermingsregeling — Afwijkingen van in richtlijn gestelde verboden)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/6

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 januari 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-192/11) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2009/147/EG - Behoud van vogelstand - Draagwijdte beschermingsregeling - Afwijkingen van in richtlijn gestelde verboden)
   2012/C 73/10
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en S. Petrova, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Szpunar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 1, 5 en 9, leden 1 en 2, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 20, blz. 7) — Toepassingsgebied — Beperking van de bescherming tot vogelsoorten die op het nationale grondgebied leven — Onjuiste vaststelling van de voorwaarden voor afwijking van de in de richtlijn gestelde verboden

      Dictum

               1)

               Door de nationale instandhoudingsmaatregelen niet uit te strekken tot alle natuurlijk in het wild levende vogelsoorten op het Europese grondgebied van de lidstaten die bescherming genieten krachtens richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand, en door de voorwaarden om af te kunnen wijken van de in die richtlijn gestelde verboden niet naar behoren vast te stellen, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 1, 5 en 9, leden 1 en 2, van die richtlijn.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak C-436/05: Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van  29 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Lucien De Graaf 2. Gudula Daniels en de Belgische Staat

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/24

         Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van 29 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Lucien De Graaf 2. Gudula Daniels en de Belgische Staat
   (Zaak C-436/05)
   (2006/C 36/49)
   Procestaal: Nederlands
   Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft bij arrest van 29 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 december 2005, in het geding tussen 1. Lucien De Graaf 2. Gudula Daniels en de Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Is Verordening 1408/71 (1) van toepassing op een door een nationale wetgever opgelegde aanvullende crisisbijdrage (ACB) die een alteratieve financiering beoogt van de sociale zekerheid ?

               2.

               Staat artikel 39 EG België toe om een natuurlijke persoon die woont in België, maar zijn beroepswerkzaamheid (nagenoeg) volledig verricht in een andere lidstaat, te onderwerpen aan de aanvullende crisisbijdrage ter financiering van de sociale zekerheid, wanneer de betrokkene met betrekking tot de sociale zekerheid niet bijdrageplichtig is in België maar in de werkstaat, terwijl alle andere ingezetenen van de woonstaat die onderworpen zijn aan de aanvullende crisisbijdrage bijdrageplichtig zijn aan de sociale zekerheid in België ?

               3.

               Laat artikel 39 EG toe dat een lidstaat een onderscheid maakt, door inwoners van de grensstreek die in een andere lidstaat werken aanzienlijk zwaarder te belasten dan inwoners die niet in de grensstreek wonen en die ook in een andere lidstaat werken ?

               4.

               Kan een inwoner van een lidstaat, die zijn beroepswerkzaamheden nagenoeg volledig uitoefent in een andere lidstaat (A), zich beroepen op het beginsel van de „meestbegunstigingsbehandeling”, wanneer de lidstaat een gunstiger fiscale behandeling voorziet voor andere inwoners die eveneens hun beroepswerkzaamheid nagenoeg volledig uitoefenen in een derde lidstaat (B).

               5.

               Staat artikel 39 EG of enige andere bepaling eraan in de weg dat een woonstaat de belastingaftrek weigert van een verzekeringspremie voor ziektekosten in hoofde van een inwoner die zijn beroepswerkzaamheid nagenoeg volledig in een andere lidstaat verricht, wanneer een gelijkaardige belastingaftrek wel openstaat, zowel voor ingezetenen van de woonstaat als voor die van de werkstaat, die geen gebruik maken van het vrij verkeer van werknemers ?

               6.

               Staat artikel 39 EG of enige andere bepaling eraan in de weg dat een woonstaat de fiscale aftrek van de bijdragen voor de ziekteverzekering onder meer afhankelijk stelt van de voorwaarde dat deze ziekteverzekering wordt gesloten bij een door de woonstaat erkende mutualiteit, terwijl het volgens de wetgeving van de woonstaat voor ingezetenen van de woonstaat die gebruik maken van het vrij verkeer van werknemers wettelijk onmogelijk is om een aanvullende ziekteverzekering bij een dergelijke mutualiteit af te sluiten?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad, van 14 juni 1971, betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen PB L 149 blz. 2


title: Zaak T-78/11 P: Beschikking van het Gerecht van 4 december 2012 — Lenz/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Vergoeding van kosten voor zorg verleend door „Heilpraktiker” — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting van feitelijke elementen” )

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/17

         Beschikking van het Gerecht van 4 december 2012 — Lenz/Commissie
   (Zaak T-78/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Vergoeding van kosten voor zorg verleend door „Heilpraktiker” - Motiveringsplicht - Verkeerde opvatting van feitelijke elementen)
   2013/C 32/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Erika Lenz (Osnabrück, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. Lenz en J. Römer, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 14 december 2010, Lenz/Commissie (F-80/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Lenz draagt haar eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak C-449/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Genova (Italië) op 11 augustus 2016 — Kerly Del Rosario Martinez Silva/Istituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS), Comune di Genova

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Genova (Italië) op 11 augustus 2016 — Kerly Del Rosario Martinez Silva/Istituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS), Comune di Genova
   (Zaak C-449/16)
   (2016/C 410/08)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kerly Del Rosario Martinez Silva

      Verwerende partijen: Istituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS), Comune di Genova

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een uitkering als bedoeld in artikel 65 van wet nr. 448/1998, de zogenoemde „toelage voor gezinnen met ten minste drie minderjarige kinderen”, een gezinsbijslag in de zin van artikel 3, lid 1, onder j), van verordening (EG) nr. 883/2004 (1)?

               2)

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord: staat het beginsel van gelijke behandeling neergelegd in artikel 12, lid 1, onder e), van richtlijn 2011/98/EU (2) in de weg aan een regeling, zoals de Italiaanse, op grond waarvan een werkende uit een derde land die beschikt over een „gecombineerde arbeidsvergunning” (met een looptijd van meer dan zes maanden) geen recht heeft op de voornoemde „toelage voor gezinnen met ten minste drie minderjarige kinderen”, hoewel drie of meer minderjarige kinderen bij hem inwonen en hij een inkomen heeft dat lager is dan de wettelijke grens?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2011/98/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende één enkele aanvraagprocedure voor een gecombineerde vergunning voor onderdanen van derde landen om te verblijven en te werken op het grondgebied van een lidstaat, alsmede inzake een gemeenschappelijk pakket rechten voor werknemers uit derde landen die legaal in een lidstaat verblijven (PB L 343, blz. 1).