title: Zaak T-346/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 september 2011 — Gollnisch/Parlement ( „Kort geding — Opheffing van immuniteit van een lid van het Europees Parlement — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van 30 september 2011 — Gollnisch/Parlement
   (Zaak T-346/11 R)
   (Kort geding - Opheffing van immuniteit van een lid van het Europees Parlement - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 347/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Gollnisch (Limonest, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Dubois, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, D. Moore en K. Zejdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2011 om verzoekers immuniteit op te heffen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-379/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 15 september 2011 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann e.a./Commissie ( „Kort geding — Milieu — Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG — Vaststelling van in besluit van Commissie genoemde productbenchmarks — Verzoek in kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van 15 september 2011 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann e.a./Commissie
   (Zaak T-379/11 R)
   (Kort geding - Milieu - Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG - Vaststelling van in besluit van Commissie genoemde productbenchmarks - Verzoek in kort geding - Ontvankelijkheid - Spoedeisendheid)
   2011/C 347/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH (Duisburg, Duitsland), Rogesa — Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Duitsland), Salzgitter Flachstahl GmbH (Salzgitter, Duitsland), ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg) en voestalpine Stahl GmbH (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en C. Dittrich, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms, K. Mifsud-Bonnici en K. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 1999 in zaak T-148/94: Preussag Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en onderling samenhangende gedragingen - Prijsvaststelling - Marktverdeling - Systemen voor informatie-uitwisseling)

text:
5.6.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 160/15
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 maart 1999
                        van 11 maart 1999
                                                                         in zaak T-148/94: Preussag Stahl AG tegen Commissie van
in zaak T-147/94: Krupp Hoesch Stahl AG tegen Commis-                                    de Europese Gemeenschappen (1)
            sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
                                                                         ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen                      onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling
ondernemingen — Prijsvaststelling — Systemen voor infor-                 — Marktverdeling — Systemen voor informatie-
                        matie-uitwisseling)                                                          uitwisseling)
                          (1999/C 160/29)                                                          (1999/C 160/30)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-148/94, Preussag Stahl AG, gevestigd te Salzgitter
                                                                         (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Satzky en B.M. Maas-
In zaak T-147/94, Krupp Hoesch Stahl AG, gevestigd te                    sen, advocaten te Brussel, M. Heidenhain, advocaat te Frankfurt,
Dortmund (Duitsland), vertegenwoordigd door O. Lieber-                   en C. Frick, advocaat te Bremen, domicilie gekozen hebbende
knecht en, tijdens de mondelinge behandeling, door M. Klus-              te Luxemburg ten kantore van R. Faltz, advocaat aldaar, rue
mann, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende                Heine 6, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
te Luxemburg ten kantore van A. Bonn, advocaat aldaar,                   (gemachtigden: aanvankelijk J. Currall, N. Lorenz en G.S.
avenue Guillaume 62, tegen Commissie van de Europese                     de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en G. Charrier,
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk J. Currall,                   bijgestaan door H.-J. Freund), betreffende primair een beroep
N. Lorenz en G.S. de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en          tot nietigverklaring van Beschikking 94/215/EGKS van de
G. Charrier, bijgestaan door H.-J. Freund), betreffende primair          Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op
een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/215/EGKS              grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende
van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure               overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen
op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende                 van Europese balkenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994,
overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen                    blz. 1) heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid),
van Europese balkenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994,                   samengesteld als volgt: C.W. Bellamy, waarnemend voor de
blz. 1) heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid),                   president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio
samengesteld als volgt: C.W. Bellamy waarnemend voor de                  González, administrateur, op 11 maart 1999 een arrest
president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
González, administrateur, op 11 maart 1999 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/215/EGKS van de
                                                                              Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond
1. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking                    van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten
     94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake                 en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-
     een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag               producenten nietig voorzover verzoekster daarin te laste wordt
     betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedra-             gelegd, gedurende drie maanden te hebben deelgenomen aan een
     gingen van Europese balkenproducenten aan verzoekster opgeleg-           overeenkomst tot vaststelling van prijzen op de Duitse markt.
     de geldboete op 9 000 EUR.
                                                                         2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
                                                                              94/215/EGKS aan verzoekster opgelegde geldboete op
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                                      8 600 000 EUR.
3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van     3. Verwerpt het beroep voor het overige.
     de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft
     van haar eigen kosten zal dragen.                                   4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in vier vijfde
                                                                              van de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie een
                                                                              vijfde van haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 174 van 25.6.1994.
                                                                         (1) PB C 161 van 11.6.1994.


title: Zaak T-142/99: Beroep, op 10 juni 1999 ingesteld door de vennootschap Vela srl, die Sonda Srl heeft overgenomen, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 246/40               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      28.8.1999
Beroep, op 10 juni 1999 ingesteld door de vennootschap                    — Kennelijke tegenstrijdigheid en ontoereikendheid van de
Vela srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          motivering, voor wat betreft het gestelde ontbreken van
                                 pen                                           aandelen in de cofinanciering, en van de rechtvaardiging
                                                                               van bepaalde in rekening gebrachte uitgaven.
                         (Zaak T-141/99)
                                                                          — Schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrou-
                          (1999/C 246/79)                                      wensbeginsel. Verzoekster heeft alle maatregelen en acties
                                                                               uitgevoerd die in de beschikking tot toekenning van de
                                                                               bijstand waren vermeld en alle daarin voorziene kosten
                        (Procestaal: Italiaans)                                gedragen. Deze omstandigheid, tezamen met de gunstige
                                                                               uitslag van de controles van de Commissie vóór de betaling
                                                                               van de verschillende schijven van de communautaire steun,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      heeft bij verzoekster een gewettigd vertrouwen gewekt
schappen is op 10 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie                   rond de formele en de materiële juistheid van haar
van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Vela                       handelen. Totdat zij de brief van 3 april 1998 ontving,
srl, vertegenwoordigd door P. A. M. Ferrari, A. Pappalardo                     verkeerde verzoekster in de veronderstelling dat zij het
en P. F. Meneghini, advocaten te Rome, Trapani en Milaan,                      project correct ten uitvoer had gelegd, vooral nadat de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Lorang,                         tweede controle had plaatsgevonden vóór de betaling van
advocaat aldaar, rue Albert 1er 51.                                            het saldo.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Tenslotte beroept verzoekster zich op schending van het
— ten gronde, primair, nietig te verklaren beschikking C                  evenredigheidsbeginsel.
     (1999) 540 van de Commissie van 9 maart 1999 en,
     subsidiair, het bedrag van de aan de Commissie terug te
     betalen steun te verlagen tot het door het Gerecht te                (1) Verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december
                                                                              1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van
     bepalen bedrag;                                                          verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL,
                                                                              Afdeling Oriëntatie (PB L 337 van 24.12.1994, blz. 11).
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen beschikking C (1999) 540 van de
Commissie van 9 maart 1999 houdende intrekking van de
bijstand die haar was toegekend bij beschikking C (92)
1494 van de Commissie van 30 juni 1992 betreffende de                     Beroep, op 10 juni 1999 ingesteld door de vennootschap
bijstandsverlening EOGFL, afdeling Oriëntatie, in de zin van              Vela srl, die Sonda Srl heeft overgenomen, tegen Commis-
verordening (EEG) nr. 4256/88 (1), in het kader van project                           sie van de Europese Gemeenschappen
nr. 92.IT.06.001, genaamd „Actie in de vorm van een demon-
stratieproject voor de introductie en verkoopbevordering van
de ‘Luffa cylindrica‘ (?) in achtergestelde Europese gebieden”.                                     (Zaak T-142/99)
Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster het                                              (1999/C 246/80)
volgende:
— Schending, onjuiste toepassing van het Verdrag en bepalin-                                      (Procestaal: Italiaans)
     gen van afgeleid recht, alsmede misbruik van bevoegdheid.
     De twee rechtsgrondslagen die de Commissie heeft ge-
     bruikt, artikel 23 van voormelde verordening, waarop zij             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     de controle ter plaatse op 10, 11 en 12 november 1997                schappen is op 10 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
     heeft gebaseerd, en artikel 24 van deze verordening, waar-           van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Vela
     op zij de brief van 3 april 1998 en de daarop gevolgde               srl, die Sonda srl heeft overgenomen, vertegenwoordigd door
     beschikking tot intrekking en terugvordering van de steun            P. A. M. Ferrari, A. Pappalardo en P. F. Meneghini, advocaten
     heeft gebaseerd, zijn onjuist. Volgens verzoekster zijn              te Rome, Trapani en Milaan, domicilie gekozen hebbende te
     er twee mogelijkheden: ofwel het omstreden project is                Luxemburg bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51.
     ingediend, uitgevoerd en gecontroleerd zonder deelneming
     van de belanghebbende lidstaat, in welk geval verweerster
     de artikelen 23 en 24 van de verordening niet kon                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     toepassen, daar toepassing van deze bepalingen onderhan-
     delingen tussen de lidstaat en de Gemeenschap veronder-              — ten gronde, primair, nietig te verklaren beschikking C
     stelt, ofwel het project is ingediend, uitgevoerd en gecon-               (1999) 541 van de Commissie van 9 maart 1999 en,
     troleerd door de lidstaat, in welk geval niet valt te begrijpen           subsidiair, het bedrag van de aan de Commissie terug te
     waarom de Commissie de Italiaanse Republiek enkel bij de                  betalen steun te verlagen tot het door het Gerecht te
     zaak heeft betrokken om de veronderstelde onregelmatig-                   bepalen bedrag;
     heden aan de orde te stellen, zonder de begunstigde naar
     behoren in de gelegenheid te stellen te worden gehoord.              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 28.8.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 246/41
Middelen en voornaamste argumenten                                      — de beschikking van de Commissie van de Europese Ge-
                                                                            meenschappen van 26 maart 1999, waarbij het verzoek
Verzoekster komt op tegen beschikking C (1999) 541 van de                   van het Koninkrijk België om ten voordele van Miller NV
Commissie van 4 maart 1999 houdende intrekking van de                       af te zien van de navordering van de invoerrechten of deze
bijstand die aan een door haar gecontroleerde onderneming                   kwijt te schelden voor de invoer van televisietoestellen uit
was toegekend bij beschikking C (93) 3401 van de Commissie                  Turkije in de periode van 5 juni 1991 tot en met 26 februa-
van 26 november 1992 betreffende bijstandsverlening EOGFL,                  ri 1992, werd afgewezen [Beschikking C(1999) 760 def]
afdeling Oriëntatie, in de zin van verordening (EEG)                        nietig te verklaren;
nr. 4256/88 (1), in het kader van project nr. 92.IT.06.057
genaamd „Experimenteel demonstratieproject ter vermindering             — de Commissie te verwijzen in de kosten van deze proce-
van de productiekosten en de bemesting in de zonnebloem-                    dure.
teelt.”
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-141/99, Vela srl/Commissie.                                   — Schending van de rechten van de verdediging
                                                                            Door Miller NV niet toe te staan het administratieve
(1) Verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december               dossier in te zien, zou de Commissie een wezenlijk
    1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van             vormvoorschrift hebben geschonden en de rechten van de
    verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL,             verdediging van Miller niet hebben geëerbiedigd.
    Afdeling Oriëntatie (PB L 337 van 24.12.1994, blz. 11).
                                                                        — Schending van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79
                                                                            In de bestreden beschikking zou de Commissie ten onrech-
                                                                            te hebben geconcludeerd dat er in casu (i) geen sprake is
                                                                            van een vergissing van de bevoegde autoriteiten, en (ii) dat
                                                                            Miller NV niet te goeder trouw heeft gehandeld, in de zin
                                                                            van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79.
Beroep, op 18 juni 1999 ingesteld door Miller NV tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                        — Schending van artikel 13, lid 1, van verordening nr.
                                                                            1430/79
                          (Zaak T-147/99)                                   In de bestreden beschikking zou de Commissie ten onrech-
                                                                            te hebben geoordeeld, dat in casu niet is voldaan aan de
                          (1999/C 246/81)                                   eerste toepassingsvoorwaarde van artikel 13, lid 1, name-
                                                                            lijk het bestaan van een bijzondere situatie.
                       (Procestaal: Nederlands)                         — Niet-nakoming van de motiveringsplicht (artikel 253 EG)
                                                                        — Subsidiair: schending van het evenredigheidsbeginsel
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 juni 1999 beroep tegen Commissie van de                   Door Miller NV te verplichten een bedrag aan invoerrech-
Europese Gemeenschappen ingesteld door Miller NV, gevestigd                 ten te betalen dat hoger is dan de compenserende heffing,
te Willebroek (België), vertegenwoordigd door Y. Van Gerven                 zou de Commissie het evenredigheidsbeginsel schenden.
en I. Bernaerts, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat
aldaar, rue Goethe 11.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de Commissie te gelasten alle stukken waarop zij de
     bestreden beschikking heeft gebaseerd, alsook alle — met           Beroep, op 21 juni 1999 ingesteld door H. Weber tegen
     inbegrip van de administratieve — stukken die betrekking                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
     hebben op deze zaak, waaronder bijvoorbeeld de do-
     cumenten die de Commissie ertoe hebben aangezet in de                                       (Zaak T-149/99)
     loop van 1993 een missie naar Turkije te organiseren
     om een onderzoek te voeren naar het afgeven van A.                                          (1999/C 246/82)
     TR-certificaten voor televisietoestellen, de resultaten van
     deze missie en de rapporten die daarover werden opgesteld,
     de eventuele correspondentie tussen de Commissie en de
     lidstaten alsook tussen de Commissie en de Turkse over-                                     (Procestaal: Duits)
     heid met betrekking tot dit onderwerp enz., over te leggen
     om door het Gerecht te worden onderzocht en aan                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     Miller NV te worden overgemaakt, zodat Miller NV kan               schappen is op 21 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
     onderzoeken of zij deze documenten ter verdere ondersteu-          van de Europese Gemeenschappen door H. Weber, wonende
     ning van het onderhavige verzoekschrift en daarin aange-           te Keulen, vertegenwoordigd door A. Bornemann, advocaat,
     voerde middelen kan aanwenden;                                     kantoor Leinen & Derichs, Ouderghemselaan, Brussel.


title: Zaak C-243/10: Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/24

         Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-243/10)
   ()
   2010/C 209/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de opheffing van de staatssteunregeling die onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar is verklaard bij beschikking 2008/854/EG van de Commissie van 2 juli 2008 betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — Onrechtmatige toepassing van steunmaatregel N 272/98” C 1/04 (ex NN 158/03 en CP 15/2003) [ter kennis gebracht op 4 juli 2008 onder nummer C(2008) 2997 en bekendgemaakt in PB L 302, van 13 november 2008, blz. 9-18), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van die beschikking en krachtens het VWEU;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Bij beschikking 2008/854 is de steunregeling die voortvloeit uit resolutie nr. 33/6 van de Giunta regionale della Regione Sardegna van 27 juli 2000 juncto artikel 2 van regionale wet nr. 9 van 11 maart 1998, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard omdat zij de mogelijkheid biedt, steun zonder stimulerend effect te verlenen. Bijgevolg gelast die beschikking terugvordering van de op grond van die regeling verleende steun (zie de artikelen 2 tot en met 4).

               2.

               Uit de talloze brieven die na de kennisgeving van beschikking 2008/854 tussen de Italiaanse autoriteiten en de Commissie zijn gewisseld, blijkt echter dat nagenoeg twee jaar na de vaststelling van die beschikking de Italiaanse autoriteiten de onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaarde steun die op grond van die regeling is verleend, nog steeds niet samen met de daarover verschuldigde rente hebben teruggevorderd. Het is dus overduidelijk dat de toegepaste nationale procedures geen „onverwijlde en daadwerkelijke” terugvordering mogelijk maken en dat Italië dus de krachtens de artikelen 2 en 3 van beschikking 2008/854 op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               3.

               Verder blijkt dat de Italiaanse autoriteiten niet binnen de in artikel 4, lid 1, van beschikking 2008/854 gestelde termijn de vereiste informatie hebben verstrekt. Bijgevolg dient te worden geconcludeerd dat Italië niet heeft voldaan aan artikel 4 van de beschikking.


title: Zaak C-440/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Italië) — Croce Amica One Italia Srl/Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU) (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten voor diensten — Richtlijn 2004/18/EG — Richtlijn 89/665/EEG — Persoonlijke situatie van de gegadigde of inschrijver — Voorlopige gunning van de opdracht — Strafrechtelijke onderzoeken naar de wettelijk vertegenwoordiger van de vennootschap waaraan de opdracht is gegund — Besluit van de aanbestedende dienst om de opdracht definitief niet te gunnen en de aanbesteding in te trekken — Rechterlijke toetsing)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Italië) — Croce Amica One Italia Srl/Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)
   (Zaak C-440/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten voor diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Richtlijn 89/665/EEG - Persoonlijke situatie van de gegadigde of inschrijver - Voorlopige gunning van de opdracht - Strafrechtelijke onderzoeken naar de wettelijk vertegenwoordiger van de vennootschap waaraan de opdracht is gegund - Besluit van de aanbestedende dienst om de opdracht definitief niet te gunnen en de aanbesteding in te trekken - Rechterlijke toetsing))
   (2015/C 046/15)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Croce Amica One Italia Srl

      Verwerende partij: Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)

      in tegenwoordigheid van: Consorzio Lombardia Sanità

      Dictum

               1)

               De artikelen 41, lid 1, 43 en 45 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moeten aldus worden uitgelegd dat artikel 45 van deze richtlijn, wanneer niet is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van de uitsluitingsgronden waarin het voorziet, niet eraan in de weg staat dat een aanbestedende dienst besluit af te zien van het plaatsen van een overheidsopdracht waarvoor een oproep tot mededinging is gedaan, en niet over te gaan tot de definitieve gunning van die opdracht aan de enige inschrijver die nog in de running was en aan wie de opdracht voorlopig was gegund.

               2)

               Het Unierecht inzake overheidsopdrachten, en met name artikel 1, lid 1, derde alinea, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling bedoelde toetsing een rechtmatigheidstoetsing van de besluiten van de aanbestedende diensten is, die beoogt te waarborgen dat de relevante regels van Unierecht of de nationale bepalingen ter omzetting van die regels worden nageleefd, en die niet mag worden beperkt tot het enkele onderzoek of de besluiten van de aanbestedende dienst arbitrair zijn. Dit sluit echter niet uit dat de nationale wetgever de bevoegde nationale rechterlijke instanties de bevoegdheid kan verlenen een opportuniteitstoetsing te verrichten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Doorhaling van zaak C-402/00

text:
C 118/30              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-368/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-343/00 (1)
                       (2001/C 118/82)                                                     (2001/C 118/85)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/99             de doorhaling in het register gelast van zaak C-343/00:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
een prejudiciële beslissing]: La Chemise Lacoste SA tegen          Republiek.
Coalle Fa-93.
                                                                   (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-126/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-378/99 (1)
                       (2001/C 118/83)                                                     (2001/C 118/86)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/00:            de doorhaling in het register gelast van zaak C-378/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
Republiek.                                                         republiek Duitsland.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                        (1) PB C 6 van 8.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-402/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-335/00 (1)
                       (2001/C 118/84)                                                     (2001/C 118/87)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-402/00             de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/00:
[verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: F. Harding tegen      togdom Luxemburg.
Skandia Asset Management Ltd.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                       (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 september 2003 in zaak C-416/00 (verzoek van het Tribunale Civile di Padova om een prejudiciële beslissing): Tommaso Morellato tegen Comune di Padova ("Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 28 EG en 30 EG) — Verkoopmodaliteiten — Nationale regeling die voorverpakking en specifieke etikettering vereist voor in handel brengen van in lidstaat rechtmatig vervaardigd diepgevroren brood dat na afbakken in andere lidstaat op markt wordt gebracht")

text:
C 264/4                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                    van 18 september 2003
                                                                                van 18 september 2003
in zaak C-346/00: Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de                            in zaak C-416/00 (verzoek van het Tribunale Civile
                Europese Gemeenschappen (1)                                   di Padova om een prejudiciële beslissing): Tommaso
                                                                                Morellato tegen Comune di Padova (1)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-
         ren 1996 en 1997 — Akkerbouwgewassen”)
                                                                              („Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                              artikelen 28 EG en 30 EG) — Verkoopmodaliteiten —
                          (2003/C 264/05)                                     Nationale regeling die voorverpakking en specifieke etikette-
                                                                              ring vereist voor in handel brengen van in lidstaat rechtmatig
                                                                              vervaardigd diepgevroren brood dat na afbakken in andere
                                                                                lidstaat op markt wordt gebracht”)
                         (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                              (2003/C 264/06)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-346/00, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill, bijgestaan door                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
P. Roth, QC) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                                               dentie van het Hof)
pen (gemachtigden: M. Niejahr en K. Fitch), betreffende een
beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2000/
449/EG van de Commissie van 5 juli 2000 houdende weigering
van communautaire financiering voor bepaalde uitgaven van
de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en
Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie                     In zaak C-416/00, betreffende een verzoek aan het Hof
(PB L 180, blz. 49), voorzover daarbij voor de begrotingsjaren                krachtens artikel 234 EG van het Tribunale civile di Padova
1996 en 1997 van communautaire financiering zijn uitgeslo-                    (Italië), in het aldaar aanhangige geding tussen Tommaso
ten de uitgaven ten bedrage van 5 039 175,46 euro die het                     Morellato en Comune di Padova, om een prejudiciële beslissing
Verenigd Koninkrijk in de sector akkerbouwgewassen heeft                      over de uitlegging van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag
gedaan, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                 (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG), heeft het Hof
D. A. O. Edward, waarnemend voor de president van de Vijfde                   (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans,
kamer, A. La Pergola, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en                    president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:                  van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 18 september 2003 een                     Pergola, P. Jann en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 18 september
                                                                              2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                              1)     De naar het recht van een lidstaat opgelegde verplichting dat
2)    Verwijst het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                       brood dat wordt verkregen door het afbakken in deze lidstaat
      Noord-Ierland in de kosten.                                                    van uit een andere lidstaat ingevoerd, al dan niet diepgevroren,
                                                                                voorgebakken brood, voorverpakt ten verkoop moet worden
                                                                                aangeboden, vormt geen kwantitatieve beperking of maatregel
                                                                                van gelijke werking in de zin van artikel 30 EG-Verdrag (thans,
(1) PB C 335 van 25.11.2000.                                                         na wijziging, artikel 28 EG), mits zij zonder onderscheid op
                                                                                nationale en op ingevoerde producten van toepassing is en in
                                                                                werkelijkheid geen discriminatie ten aanzien van ingevoerde
                                                                                producten inhoudt.
 ---pagebreak--- 1.11.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/5
      Wanneer de nationale rechter tot de bevinding komt dat die              1)    Verklaart nietig artikel 2, punt 1, van verordening (EG)
      verplichting de invoer belemmert, kan deze niet uit hoofde van                nr. 2012/2000 van de Raad van 21 september 2000
      de bescherming van de gezondheid en het leven van personen in                 houdende wijziging van bijlage 4 van Protocol nr. 9 van de
      de zin van artikel 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                        Toetredingsakte van 1994 en van verordening (EG) nr. 3298/
      artikel 30 EG) worden gerechtvaardigd.                                        94 met betrekking tot het ecopuntensysteem voor in transito
                                                                                door Oostenrijk rijdende vrachtwagens.
2)    De nationale rechterlijke instanties zijn verplicht de volle
      werking van artikel 30 van het Verdrag te verzekeren door op            2)    Verklaart nietig de artikelen 1 en 2, punt 4, van deze
      eigen gezag de met dit artikel strijdige nationale bepalingen                 verordening, maar verstaat dat de gevolgen ervan als gehand-
      buiten toepassing te laten.                                                   haafd moeten worden beschouwd.
                                                                              3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                              4)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen, daaronder
                                                                                begrepen de kosten van de procedure in kort geding en van de
                                                                                procedure tot het verwijderen van een stuk uit het dossier van de
                                                                                zaak.
                                                                              5)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland, de Italiaanse Repu-
                    ARREST VAN HET HOF                                              bliek en de Commissie van de Europese Gemeenschappen hun
                                                                                eigen kosten zullen dragen.
                     van 11 september 2003
                                                                              (1) PB C 45 van 10.2.2001.
in zaak C-445/00: Republiek Oostenrijk tegen Raad van
                       de Europese Unie (1)
(„Ecopuntensysteem voor in transito door Oostenrijk rijden-
de vrachtwagens — Wijziging bij verordening (EG) nr. 2012/
                     2000 — Onwettigheid”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2003/C 264/07)
                          (Procestaal: Duits)                                                            (Derde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                         van 11 september 2003
                          dentie van het Hof)
                                                                              in zaak C-6/01 (verzoek van het Tribunal Cível da Comar-
                                                                              ca de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Associação
                                                                              Nacional de Operadores de Máquinas Recreativas
In zaak C-445/00, Republiek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dos-                             (Anomar) e.a. tegen Estado português (1)
si) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Lopes
Sabino en G. Houttuin), ondersteund door Bondsrepubliek
Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing, bijgestaan door J. Se-                („Vrij verkeer van diensten — Exploitatie van kans- of
demund), vertegenwoordigd door Italiaanse Republiek (ge-                                       gokspelen — Speelautomaten”)
machtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fiorilli) en door
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
aanvankelijk C. Schmidt en M. Wolfcarius, vervolgens                                                    (2003/C 264/08)
C. Schmidt en W. Wils), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van verordening (EG) nr. 2012/2000 van de Raad van                                            (Procestaal: Portugees)
21 september 2000 houdende wijziging van bijlage 4 van
Protocol nr. 9 van de Toetredingsakte van 1994 en van
verordening (EG) nr. 3298/94 met betrekking tot het ecopun-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tensysteem voor in transito door Oostenrijk rijdende vrachtwa-                                          dentie van het Hof)
gens (PB L 241, blz. 18), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
en R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Ed-
ward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric,             In zaak C-6/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;                  artikel 234 EG van het Tribunal Cível da Comarca de Lisboa
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                (Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen Associação
ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen                         Nacional de Operadores de Máquinas Recreativas (Anomar)
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           e.a. en Estado português, om een prejudiciële beslissing over


title: Verzoek van de Richmond Magistrates Court van 3 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vehicle Inspectorate en 1. E. Clarke & Sons (Coaches) Limited en 2. D.J. Ferne (Zaak C-47/97)

text:
Nr. C 94/12             NL ]                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 3 . 97
Beroep, op 3 februari 1997 ingesteld door Commissie van                       Beschikking 96/311/EG betreffende de goedkeuring
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                       van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings
                          ( Zaak C-43/97 )                                    jaar 1992 hebben ingediend in verband met door het
                                                                              Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land
                             ( 97/C 94/23 )
                                                                              bouw ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinancierde uit
                                                                              gaven alsook voor bepaalde uitgaven voor het begro
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                       tingsjaar 1993 ( 1 ), voorzover deze beschikking
is op 3 februari 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse Re                  •betrekking heeft op de consumptiesteun voor olijfolie;
publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door R Stancanelli, lid van haar ju              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                   Middelen en voornaamste argumenten
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                       — Schending van de bepalingen betreffende de financie
                                                                              ring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
1 . vast te stellen en te verklaren dat de Italiaanse Repu                   van de bepalingen inzake de gemeenschappelijke orde
     bliek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke be                ning der markten in de sector oliën en vetten : het Ko
     palingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om zich                   ninkrijk Spanje geeft voor elk van de ondernemingen
     te voegen naar Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van                       waarvoor de Commissie financiële correcties voorstelt,
     14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de proce                    de redenen waarom de Commissie zich volgens hem
     dures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                     vergist bij de beoordeling van de naleving van de Ge
     leveringen ( 1 ), en door geen mededeling te doen van                    meenschapsregeling door de betrokken ondernemin
     die bepalingen, niet heeft voldaan aan de krachtens                      gen .
     artikel 34, eerste alinea, van die richtlijn op haar rus
     tende verplichtingen;                                              — Schending van het evenredigheidsbeginsel : in het geval
                                                                              van de twee ondernemingen waarvoor het EOGFL de
2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                       intrekking van het recht op consumptiesteun vraagt,
                                                                              gaat het om onbetekenende hoeveelheden en was niet
Middelen en voornaamste argumenten                                            de bedoeling aanwezing om fraude te plegen .
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat                     Bovendien was de toepassing van een correctie van
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de                    100% van het steunbedrag in het geval van vier van
lidstaten de voor de omzetting van richtlijnen gestelde ter                  de betrokken ondernemingen, en van 10% in het geval
mijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op 14 juni                      van de negen andere ondernemingen, niet in overeen
1994 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de be                     stemming met enig vooraf vastgesteld criterium en be
palingen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn om uitvoe                   stond er dus geen enkel verband met de mogelijke in
                                                                              breuk .
ring te geven aan de in de conclusies van de Commissie ge
noemde richtlijn.
                                                                        (') PB nr. L 323 van 13 . 12 . 1996 , blz . 26 .
(') PB nr. L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz. 1 .
                                                                        Verzoek van de Richmond Magistrates Court van 3 sep
Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Koninkrijk                    tember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                     tussen Vehicle Inspectorate en 1 . E. Clarke 8t Sons
                                  pen                                                   ( Coaches ) Limited en 2 . D.J. Ferne
                          ( Zaak C-45/97 )                                                         ( Zaak C-47/97)
                             ( 97/C 94/24 )                                                           ( 97/C 94/25 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        De Richmond Magistrates Court heeft bij beschikking van
is op 4 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        3 september 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk
                                                                       Justitie op 6 februari 1997, in het geding tussen Vehicle
Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, abo
                                                                        Inspectorate en 1 . E. Clarke & Sons ( Coaches ) Limited en
gado del Estado — hoofd van de juridische dienst belast
met de zaken voor het Hof van Justitie van de Europese                  2 . D.J. Ferne, het Hof van Justitie van de Europese Ge
                                                                        meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Gemeenschappen, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                        de navolgende vragen :
bende te Luxemburg ter Spaanse ambassade, Boulevard E.
Servais 4—6 .
                                                                        1 . Zijn groepen reizigers die eenmalig worden vervoerd
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                               tussen een luchthaven en een hotel, waarbij soms een
                                                                              toeristische attractie wordt aangedaan, „ bepaalde cate
— nietig te verklaren beschikking 96/70 1 /EG van de                          gorieën reizigers " in de zin van artikel 2, punt 1.2, van
     Commissie van 20 november 1996 tot wijziging van                         Verordening ( EEG ) nr. 684/92 van de Raad (')?
 ---pagebreak--- 22.3.97                 NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 94/ 13
2 . Zo ja, moet artikel 2, punt 1.2, aldus worden uitge                     2 . Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 uit als
       legd, dat het vervoer van deze reizigers tijdens die reis,                 vaststaat dat Geas er indertijd zelf voor heeft gekozen
       waarbij                                                                    dit onderhoud onder te brengen in een speciaal daar
                                                                                voor opgezette geiserploeg ?
       a ) elke groep op één punt van vertrek wordt opgeno
           men en op één punt van bestemming wordt afgezet                   3 . Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 uit, als
           ( soms met een bezoek aan een toeristische attractie                   vaststaat dat de monteurs van de geiserploeg van Geas
           als onderdeel van de reis );                                           ook aan andere toestellen dan die van Gavema werk
       b) deze zelfde reis of een soortgelijke reis herhaalde                     zaamheden hebben verricht, naar de stellingen van de
           malen wordt uitgevoerd ingevolge een groepsreser                      monteurs voor 25% , naar de stellingen van Gavema
                                                                                voor 40 % ?
           vering door een reisagent;
       c ) de exacte reisweg niet van tevoren is vastgesteld,                4 . Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 uit, als
                                                                                vaststaat dat ook c.v.-monteurs van Geas het onder
       is aan te merken als een „ bijzondere vorm van gere                       houd aan de badgeisers van Gavema verzorgden ?
       geld vervoer " in de zin van dat artikel ?
                                                                             (') PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
3 . Bij bevestigende beantwoording van de tweede vraag:
       Moet artikel 4, lid 3 , van Verordening ( EEG ) nr. 3820/
       85 van de Raad (2 ) aldus worden uitgelegd, dat ter be
       rekening van de „ lengte van het traject " dient te wor
       den uitgegaan van :
       a ) elk afzonderlijk deel van de reis van de chauffeur                Verzoek van 28 januari 1997 van de Cour de Cassation te
           op een bepaalde dag, ofwel van                                    Parijs om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                             Réunion européenne e.a. en Spliethoff's Bevrachtingskan
       b) het totaal van al die delen ?                                                                     toor BV e.a .
                                                                                ( Zaak C-51/97 )
4 . Indien de tweede vraag ontkennend wordt beant
       woord, moet artikel 2, punt 3 , van Verordening ( EEG )                                             ( 97/C 94/27 )
       nr. 684/92 dan aldus worden uitgelegd, dat het vervoer
       van die reizigers onder deze omstandigheden is aan te                 De Cour de Cassation te Parijs heeft bij arrest van 28 ja
       merken als „ ongeregeld vervoer " in de zin van dat ar               nuari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
       tikel ?                                                               op 7 februari 1997, in het geding tussen Réunion euro
                                                                             péenne e.a . en Spliethoff's Bevrachtingskantoor BV e.a .,
(') Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart                    het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
     1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internatio            zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     naal vervoer van personen met touringcars en met autobussen
                                                                             vragen :
     ( PB nr. L 74 van 20 . 3 . 1992 , blz . 1 ).
(2 ) Verordening ( EEG ) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december
     1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale            1 . a ) Heeft de vordering waarbij de ontvanger van over
     aard voor het wegvervoer ( PB nr. L 370 van 31 . 12 . 1985 ,                     zee en vervolgens te land vervoerde goederen — of
     blz. 1 ).                                                                        zijn verzekeraar die hem heeft vergoed en in zijn
                                                                                rechten is gesteld — op grond van het voor het
                                                                                zeevervoer opgemaakte cognossement vergoeding
                                                                                van zijn schade vordert, niet vanwege degene die
                                                                                dat document onder zijn briefhoofd heeft uitge
                                                                                schreven, maar vanwege de persoon die de eiser als
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Almelo van                                 de werkelijke zeevervoerder beschouwt, de vervoer
5 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in het ge                             overeenkomst tot grondslag, en betreft zij uit dien
        ding tussen Jan Blauw en anderen en Gavema BV                                 of uit anderen hoofde verbintenissen uit overeen
                            ( Zaak C-50/97)                                           komst in de zin van artikel 5 , punt 1 , van het Exe
                               ( 97/C 94/26 )                                         cutieverdrag ?
                                                                                b ) Ingeval de vorige vraag ontkennend wordt beant
De Arrondissementsrechtbank te Almelo heeft bij beschik                              woord, gaat het dan om verbintenissen uit onrecht
king van 5 februari 1997, ingekomen ter griffie van het                               matige daad in de zin van artikel 5 , punt 3 , van
Hof van Justitie op 7 februari 1997, in het geding tussen                             het Executieverdrag, of moet worden teruggevallen
Jan Blauw en anderen en Gavema BV, het Hof van Justitie                               op de in artikel 2 van het Executieverdrag gepo
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                                 neerde principiële bevoegdheidsregel ten gunste
diciële beslissing over de navolgende vragen:                                         van de gerechten van de staat op het grondgebied
                                                                                waarvan de verweerder woonplaats heeft ?
1 . Is er in beginsel sprake van een overgang van een deel
       van een onderneming in de zin van Richtlijn 77/187/                        c ) Wanneer het moet worden geacht om verbintenis
       EEG ('), als vaststaat dat Gavema het onderhoudscon                           sen uit onrechtmatige daad te gaan, kan dan — en
       tract wat de door haar verhuurde geisers betreft met                           zo ja onder welke voorwaarden — de plaats waar
       Geas heeft beëindigd en de onderhoudswerkzaamhe                               de ontvanger na afloop van het vervoer over zee
       den aan deze geisers zelf ter hand heeft genomen ?                             en ten slotte te land, slechts het bestaan van de


title: Zaak C-307/02: Beroep, op 29 augustus 2002 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek

text:
C 247/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     12.10.2002
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.     te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door na te laten         —      vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
       voor Gibraltar de noodzakelijke wettelijke en bestuurs-                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       rechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan                  die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/21/EG
       richtlijn 2000/21/EG (1) van de Commissie van 25 april                    van de Commissie van 25 april 2000 betreffende de lijst
       2000 betreffende de lijst van communautaire wetgeving,                    van communautaire wetgeving, bedoeld in artikel 13,
       bedoeld in artikel 13, lid 1, vijfde streepje, van richtlijn              lid 1, vijfde streepje, van richtlijn 67/548/EEG van de
       67/548/EEG van de Raad ( 2), althans door na te laten die                 Raad (1), of deze althans niet aan de Commissie mee te
       bepalingen ter kennis van de Commissie te brengen, de                     delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op haar
       krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen                    rustende verplichtingen niet is nagekomen;
       niet is nagekomen;
                                                                          —      de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
2.     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De verplichting die voor de lidstaten uit artikel 249, derde
                                                                          alinea, EG voortvloeit omvat de verplichting om de in de
Volgens de Commissie moeten de autoriteiten van het Verenigd              richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. De omzettings-
Koninkrijk tijdig de noodzakelijke procedures beginnen om de              termijn is op 1 april 2001 verstreken, zonder dat Frankrijk de
richtlijn in nationaal recht om te zetten, zodat deze procedures          nodige maatregelen heeft getroffen.
ongeacht de aard ervan binnen de gestelde termijn kunnen
worden voltooid, en dienen zij de Commissie hiervan in kennis
te stellen.                                                               (1 ) PB L 103 van 28.4.2000, blz. 70.
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet in
kennis heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld om
aan de betrokken richtlijn te voldoen ten aanzien van Gibraltar,
heeft het derhalve wat Gibraltar betreft niet aan zijn verplich-
tingen uit hoofde van de richtlijn voldaan.
                                                                          Beroep, op 29 augustus 2002 ingesteld door de Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen het Groother-
( 1) PB L 103 van 28.4.2000, blz. 70.                                                             togdom Luxemburg
( 2) van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
                                                                                (Zaak C-308/02)
     en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, PB 196 van 16.8.1967,
     blz. 1.
                                                                                (2002/C 247/17)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                          29 augustus 2002 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom
                                                                          Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen, vertegenwoordigd door L. Ström als gemachtigde,
Beroep, op 29 augustus 2002 ingesteld door de Commissie
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Repu-
                                 bliek
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                          (Zaak C-307/02)
                                                                          —      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                                niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                           (2002/C 247/16)                                       te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/
                                                                                21/EG van de Commissie van 25 april 2000 betreffende
                                                                                de lijst van communautaire wetgeving, bedoeld in ar-
                                                                                tikel 13, lid 1, vijfde streepje, van richtlijn 67/548/EEG
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       van de Raad ( 1), of deze althans niet aan de Commissie
op 29 augustus 2002 beroep ingesteld tegen de Franse                             mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op
Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                         hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
pen, vertegenwoordigd door L. Ström als gemachtigde, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg.                                        —      het Groothertogdom te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-296/01: Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
15.9.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 259/1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale del                 kunnen deelnemen, zoals wel mogelijk is voor de in de
Lazio van 18 april 2001 om een prejudiciële beslissing                 artikelen 6 en volgende van deze verordening bepaalde gewone
in het geding tussen Monsanto Agricoltura Italia SpA,                  procedure (en) dat deze vereenvoudigde procedure kan worden
Monsanto Europe SA, Novartis Seeds SpA, Novartis                       toegepast louter om het bestuurlijk optreden voor het in de
Seeds AG, Pioneer Hi Bred Italia SpA, Pioneer Overseas                 handel brengen van voedingsmiddelen en voedingsingrediën-
Corporation, Assobiotec (Associazione Nazionale per lo                 ten met transgene proteïnen te versnellen en te vereenvou-
Sviluppo delle Biotecnolgie) en Voorzitterschap van de                 digen, wanneer geen informatie beschikbaar is over alle
Ministerraad en Ministerie van Volksgezondheid, ener-                  mogelijke gevolgen voor de gezondheid van de consument en
zijds, en Ministerraad, Voorzitter van de ministerraad,                de inwerking op het milieu van deze tot dusver niet in
Ministerie voor communautair beleid, Istituto Superiore                significante mate voor menselijke voeding gebruikte voedings-
    di Sanità en Consiglio superiore di Sanità, anderzijds             middelen, zoals in het algemeen kan worden afgeleid uit de
                                                                       aanbeveling van 29 juli 1997?
                        (Zaak C-236/01)
                                                                       (1) PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.
                        (2001/C 259/01)
Het Tribunale amministrativo regionale del Lazio heeft bij
beschikking van 18 april 2001, ingekomen ter griffie van het           Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
Hof van Justitie op 19 juni 2001, in het geding tussen                     Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Monsanto Agricoltura Italia SpA, Monsanto Europe SA, Novar-
tis Seeds SpA, Novartis Seeds AG, Pioneer Hi Bred Italia
SpA, Pioneer Overseas Corporation, Assobiotec (Associazione                                    (Zaak C-296/01)
Nazionale per lo Sviluppo delle Biotecnolgie) en Voorzitter-
schap van de Ministerraad en Ministerie van Volksgezondheid,                                   (2001/C 259/02)
enerzijds, en Ministerraad, Voorzitter van de ministerraad,
Ministerie voor communautair beleid, Istituto Superiore di
Sanità en Consiglio superiore di Sanità, anderzijds, het Hof van       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                op 25 juli 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door G. zur Hausen, als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                       H. van der Woude en V. Landes, advocaten, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
Is artikel 5 van verordening nr. 258/97/EG (1) geldig, gelet op
de artikelen 153 en 174 EG en op de beginselen van
evenredigheid en redelijkheid, (in weerwil van het feit dat het)       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
niet in een volledige beoordeling van de veiligheid van de             dat het den Hove behage:
voedingsmiddelen en voedingsingrediënten en van de risico’s
voor de gezondheid en het milieu voorziet en evenmin                   —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
waarborgt dat de lidstaten en de onderscheiden wetenschappe-                 nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
lijke instanties die op de bescherming van deze waarden                      te stellen voor een juiste en volledige omzetting van de
moeten toezien, op geïnformeerde wijze aan de procedure                      artikelen 5, leden 1, 2, 3 en 4, 6, leden 2 en 5, 9, lid 3,
 ---pagebreak--- C 259/2                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.9.2001
     11, leden 1, 2, 3 en 6, 12, leden 3 en 4, 19, leden 2, 3 en         —    anders dan de Franse autoriteiten stellen, moet artikel 6,
     4, van richtlijn 90/220/EEG van 23 april 1990 (zoals                     lid 5, van de richtlijn worden omgezet zelfs voor de
     gewijzigd) inzake de doelbewuste introductie van gene-                   sectoren waarvoor de bevoegde nationale instantie een
     tisch gemodificeerde organismen in het milieu (1), de                    staatsorgaan en niet een openbare instelling is;
     krachtens deze richtlijn en artikel 249 EG op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                         —    de Commissie beschikt niet over informatie waaruit kan
—    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                           worden afgeleid dat in het Franse recht procedures of
                                                                              organisatorische voorschriften zijn opgenomen die de
                                                                              daadwerkelijke toepassing mogelijk maken van artikel 9,
                                                                              lid 3, van de richtlijn;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —    de bepalingen van artikel 11, lid 1, en van de bijlage II en
                                                                              III zijn slechts gedeeltelijk omgezet;
Op de lidstaten rust de dwingende verplichting om alle
maatregelen vast te stellen die nodig zijn ter bereiking van het
door een richtlijn voorgeschreven resultaat. De in artikel 23
van richtlijn 90/220/EEG vastgestelde termijn is verstreken              —    afgezien van twee sectoriële besluiten, bevatten de bepa-
sedert 23 oktober 1991, en de omzetting van de richtlijn is                   lingen waarbij volgens de Franse autoriteiten artikel 11,
nog steeds onvolledig wat de volgende punten betreft:                         leden 2 en 3, van de richtlijn zijn omgezet, niet met de
                                                                              vereiste nauwkeurigheid de elementen die de kennisgever
                                                                              in zijn dossier moet opnemen;
—    de sector der reagentia is in geen der talrijke omzettings-
     handelingen geregeld; hij is met name uitgesloten van het
     toepassingsgebied van decreet 96-850 dat er blijkbaar toe           —    de uit het eerste streepje van artikel 11, lid 6, van de
     strekt een oplossing te bieden voor de resterende gevallen               richtlijn voortvloeiende verplichting is in geen enkel
     die niet onder de specifieke teksten vallen;                             sectorieel decreet uitdrukkelijk opgenomen. Volgens de
                                                                              richtlijn zijn het inlichten van de bevoegde instantie en
—    artikel 11 van wet 92-654 waarbij elke doelbewuste                       de herziening van de gegevens en voorwaarden elkaar
     introductie in het milieu afhankelijk wordt gesteld van                  aanvullende maar onderscheiden verplichtingen; zij moe-
     een voorafgaande goedkeuring is niet voor alle sectoren                  ten dus uitdrukkelijk en afzonderlijk worden omgezet;
     aangevuld met rechtens dwingende bepalingen betreffen-
     de het in te dienen dossier (onvolledige omzetting van
     artikel 5, lid 2, en van de gewijzigde bijlage II bij de            —    artikel 12, leden 3 en 4, van de richtlijn preciseert
     richtlijn);                                                              welke procedurele voorschriften moeten worden gevolgd
                                                                              alvorens de nationale administratieve instanties zich tot
                                                                              de Commissie kunnen wenden. Het is dus noodzakelijk
—    waar artikel 5, lid 3, van de richtlijn de bevoegde instantie            dat in het nationale recht wordt gepreciseerd binnen
     een zekere „beoordelingsmarge” laat inzake het toelaten                  welk juridisch kader deze instanties hun activiteiten
     van de introductie in het milieu, komt deze beoordelings-                ontplooien;
     marge niet aan de lidstaten toe bij de omzetting van
     de richtlijn maar aan de bevoegde instantie bij de
     kennisgeving. De bevoegde instanties kunnen van de
     door artikel 5, lid 3, geboden mogelijkheid evenwel                 —    aan de Commissie is geen mededeling gedaan van maatre-
     slechts gebruik maken indien deze bepaling in nationaal                  gelen tot omzetting van artikel 13, leden 2 en 4, van de
     recht is omgezet;                                                        richtlijn;
—    artikel 5, lid 4, van de richtlijn is niet omgezet, behoudens       —    artikel 19, lid 2, van de richtlijn is niet omgezet bij wege
     wat sommige besluiten betreft. Waar de Franse autoritei-                 van maatregelen die een voldoende duidelijke, heldere en
     ten verwijzen naar de voorbereiding van bepaalde beslui-                 transparante situatie creëren zodat particulieren hun
     ten, erkennen zij dat de omzetting niet is geschied;                     rechten en verplichtingen kunnen kennen. Artikel 21 van
                                                                              wet 92-654 bepaalt niet, dat de kennisgever tot staving
—    de omzettingsdecreten bepalen dat het uitblijven van een                 van zijn verzoek om vertrouwelijke behandeling een
     beslissing binnen een termijn van negentig dagen, als                    verifieerbare reden moet meedelen;
     bedoeld in artikel 6, lid 2, van de richtlijn neerkomt op
     de afwijzing van het verzoek om toelating. In dat geval is
     de weigering van de bevoegde instantie vanzelfsprekend              —    wet 92-654, noch de sectoriële decreten (decreet 94-359
     niet met redenen omkleed. Zelfs in de veronderstelling                   betreffende fytofarmaceutische producten uitgezonderd),
     dat de aanvrager achteraf een motivering van deze                        voorzien niet in de verplichting om de kennisgever te
     weigering wordt meegedeeld, kan de termijn van negentig                  raadplegen en in de verplichting om hem van de beslissing
     dagen waarin de richtlijn voorziet, op deze manier niet                  op de hoogte te brengen, welke verplichtingen in ar-
     worden nageleefd;                                                        tikel 19, lid 3, van de richtlijn zijn opgenomen;
 ---pagebreak--- 15.9.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 259/3
—     waar de Franse autoriteiten de uit artikel 19, lid 4, van de      Ook meent de Commissie dat invoering van een overgangster-
      richtlijn voortvloeiende verplichtingen ten uitvoer hebben        mijn na de datum van verstrijken van de termijn voor
      willen leggen via een „informatiefiche ten behoeve van            omzetting van de richtlijn indruist tegen de uit de richtlijn
      het publiek”, moet deze fiche verplicht alle elementen            voortvloeiende verplichtingen.
      omvatten die volgens deze bepaling van de richtlijn niet
      vertrouwelijk kunnen blijven.
                                                                        (1) PB L 175, blz. 40.
(1) PB L 117, van 8.5.1990, blz. 15.
                                                                        Beroep, op 27 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
Beroep, op 27 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                                              (Zaak C-302/01)
                         (Zaak C-301/01)                                                         (2001/C 259/04)
                         (2001/C 259/03)                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 27 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Helleense Republiek
                                                                        door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              genwoordigd door G. zur Hausen, juridische adviseur, en
op 27 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Helleense Republiek           P. Panagiotopoulos, nationaal ambtenaar gedetacheerd bij haar
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                juridische dienst.
genwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, en
P. Panagiotopoulos, nationaal ambtenaar gedetacheerd bij haar
juridische dienst.                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het het Hof behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 —     vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtin-
dat het het Hof behage:                                                       gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de
                                                                              artikelen 4 en 9 van richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de                     van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd
      omvang van de informatie aan het publiek tot de „Meleti                 bij richtlijn 91/156/EEG, en artikel 4, lid 2, van richtlijn
      Perivallontikon Epiptoseon” (Studie van Milieu-effecten)                85/337/EEG (2) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
      te beperken, een termijn voor raadpleging van het publiek               de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en
      te bepalen die niet meer dan vijftien dagen mag bedragen                particuliere projecten, door niet de noodzakelijke maatre-
      en een overgangsperiode in te voeren die in oktober 1994                gelen te nemen om te verzekeren dat de verwijdering
      afliep, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                 of nuttige toepassing van afvalstoffen in de gemeente
      rusten krachtens artikel 6, lid 2, en artikel 12 van richtlijn          Epitalios plaatsvindt zonder gevaar op te leveren voor de
      85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende                     gezondheid van de mens en zonder risico voor het water,
      de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en                    de lucht of de bodem, alsmede voor fauna en flora,
      particuliere projecten (1);                                             zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, door
                                                                              vergunning te verlenen voor het in bedrijf nemen van een
—     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                       vuilnisstortplaats zonder dat in die vergunning de vereiste
                                                                              informatie wordt verstrekt, en de inbedrijfstelling van
                                                                              deze inrichting toe te staan zonder voorafgaande beoorde-
Middelen en voornaamste argumenten                                            ling van de milieu-effecten;
                                                                        —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Artikel 6, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de
milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
projecten bepaalt dat de door de opdrachtgever verzamelde
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
informatie voor het publiek beschikbaar moet worden gesteld.
Artikel 2, lid 2, van de gezamenlijke ministeriële beschikking
75308/5512/90 geeft het publiek alleen toegang tot de                   Artikel 4 van de gewijzigde versie van richtlijn 75/442/EEG
„Meleti Perivallontikon Epiptoseon” en tot geen enkele andere           bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen moeten nemen
informatiebron. Volgens de richtlijn moeten de lidstaten                ter bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu
bovendien erop toezien dat het betrokken publiek zijn mening            tegen de schadelijke gevolgen van de inzameling, het vervoer,
kan geven voordat het project wordt uitgevoerd. De termijn              de bewerking, de opslag en het storten van afvalstoffen.
van vijftien dagen, die in de gezamenlijke ministeriële beschik-        Artikel 9 vereist bovendien voor iedere inrichting voor verwij-
king is geregeld, is in de praktijk geen redelijke termijn waarin       dering van afval een door de bevoegde instanties te verlenen
het publiek zijn mening kan geven.                                      vergunning.


Belangrijke juridische mededeling

|

E1998P0004

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo) bij beschikking van deze rechtbank van 14 mei 1998, om een advies in de zaak Blyth Software Ltd tegen AlphaBit AS (Zaak E-4/98)

Publicatieblad Nr. C 331 van 29/10/1998 blz. 0024 - 0025

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo) bij beschikking van deze rechtbank van 14 mei 1998, om een advies in de zaak Blyth Software Ltd tegen AlphaBit AS (Zaak E-4/98) (98/C 331/10)Bij beschikking van 14 mei 1998, ter griffie van het Hof ontvangen op 2 juni 1998, verzocht Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo), Noorwegen, om een advies in de zaak Blyth Software Ltd tegen AlphaBit AS betreffende de volgende vragen:1. Is een nationaal procedurevoorschrift dat een Noorse rechtbank machtigt op verzoek van een verweerder te beslissen dat een onderneming die in een andere EVA-staat dan Noorwegen is gevestigd (haar domicilie heeft) een zekerheid ter dekking van de kosten moet stellen wanneer zij een actie instelt tegen een onderneming die in Noorwegen is gevestigd (haar domicilie heeft), wanneer een dergelijke zekerheid niet kan worden geëist van rechtspersonen die in Noorwegen zijn gevestigd (hun domicilie hebben), als onverenigbaar met artikel 4 van de EER-Overeenkomst te beschouwen?2. Moet artikel 4 van de EER-Overeenkomst, als een dergelijke eis als uitgangsstelling niet verenigbaar is met de EER-Overeenkomst, niettemin in die zin worden uitgelegd dat de eis een zekerheid ter dekking van kosten te stellen gerechtvaardigd kan zijn, gelet op de nagestreefde doelstellingen en de objectieve beginselen die aan de wet ten grondslag