title: Zaak T-286/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 maart 2011 in zaak F-21/10, Marcuccio/Commissie

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/35

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 maart 2011 in zaak F-21/10, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-286/11 P)
   2011/C 232/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig te vernietigen en, bovendien, primair:

               —

               alle in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot vergoeding aan haar van de kosten die zij heeft gemaakt in het kader van de in eerste aanleg en in hogere voorziening bestreden beslissing, dan wel, subsidiair,

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak ten gronde over alle hierboven genoemde vorderingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van motivering van de „vordering tot schadevergoeding”

                           —

                           De rekwirerende partij beroept zich in dit opzicht op het ontbreken van een onderzoek, de verkeerde opvatting van de feiten alsmede de onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van de regels voor de niet-contractuele aansprakelijkheidstelling van de instellingen van de Europese Unie, van het begrip motiveringsplicht waaraan alle instellingen en de rechter van de Europese Unie moeten voldoen en van het begrip onrechtmatige gedraging van een instelling van de Europese Unie.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan de onwettigheid van de beslissingen van de rechter in eerste aanleg „over de gerechtskosten”

                           —

                           De rekwirerende partij betoogt in dit opzicht dat de veroordeling van een procespartij tot vergoeding aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de door hem gemaakte kosten krachtens artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering, alleen kan worden gebaseerd op feiten die nauw verband houden met de betrokken zaak, en niet op vermeende gedragingen van die partij in andere zaken.


title: Zaak T-126/12: Arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 — Interroll/BHIM (Inspired by efficiency) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Inspired by efficiency — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/76

         Arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 — Interroll/BHIM (Inspired by efficiency)
   (Zaak T-126/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Inspired by efficiency - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/169
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Interroll Holding AG (Sant'Antonino, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Böhm en N. Ehlers, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2012 (zaak R 1280/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Inspired by efficiency als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Interroll Holding AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 157 van 2.6.2012.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 juli 2005 in zaak T-371/03, Vincenzo Le Voci tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot mondeling examen — Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Onregelmatigheid in verloop van proeven die resultaat kan vervalsen — Beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie — Beginsel van behoorlijk bestuur)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/15

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 juli 2005
   in zaak T-371/03, Vincenzo Le Voci tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot mondeling examen - Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek - Onregelmatigheid in verloop van proeven die resultaat kan vervalsen - Beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie - Beginsel van behoorlijk bestuur)
   (2005/C 229/30)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-371/03, Vincenzo Le Voci, ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. van der Wal en E. Oude Elferink, advocaten, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Sims en F. Anton), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van intern vergelijkend onderzoek Raad/A/270 of, subsidiair, van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om verzoeker niet toe te laten tot het mondeling examen daarvan, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili en O. Czúcz, rechters; griffier: C. Kristensen, administrateur, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 21, van 24.1.2004.


title: Zaak C-442/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 26 augustus 2011 — Novartis AG/Actavis UK Ltd

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 26 augustus 2011 — Novartis AG/Actavis UK Ltd
   (Zaak C-442/11)
   2011/C 311/44
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Novartis AG

      Verwerende partij: Actavis UK Ltd

      Prejudiciële vraag

   Wanneer voor een product als omschreven in verordening (EG) nr. 469/2009 (1) een aanvullend beschermingscertificaat is afgegeven voor een werkzame stof, wordt dan op de rechten die dat certificaat volgens artikel 5 van de verordening met betrekking tot het voorwerp als omschreven in artikel 4 van de verordening verleent, inbreuk gemaakt

               i)

               door een geneesmiddel dat die werkzame stof (in het onderhavige geval valsartan) in combinatie met een of meer andere werkzame stoffen (in het onderhavige geval hydrochloorthiazide) bevat, of

               ii)

               alleen door een geneesmiddel dat die werkzame stof (in het onderhavige geval valsartan) als enige werkzame stof bevat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak F-70/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2012 — Parikka/EDEO

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2012 — Parikka/EDEO
   (Zaak F-70/12) (1)

   2013/C 38/66
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012, blz. 29.


               29.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/31

         Verzoek van het Fürstlicher Oberster Gerichtshof, Liechtenstein, van 9 juli 2015 om een advies van het EVA-Hof, in de zaak Rainer Armbruster tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG
   (Zaak E-16/15)
   (2016/C 357/11)
   Bij schrijven van 9 juli 2015 van het Fürstlicher Oberster Gerichtshof, Liechtenstein (Hooggerechtshof van Liechtenstein), is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 9 juli 2015, om een advies in de zaak Rainer Armbruster tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Moet artikel 36, lid 2, van Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering aldus worden uitgelegd dat de verplichting om de gegevens te verstrekken die zijn bedoeld in die bepaling en in bijlage III, onder A, a.11 en a.12, en onder B, b.2, voor unit-linked levensverzekeringen ook moet worden nageleefd wanneer een persoon in het kader van een transactie een unit-linked levensverzekering verwerft van een andere persoon, met de instemming van de verzekeraar via de overdracht van de polis („tweedehands polissen”)?

         Ingeval het Hof de eerste vraag bevestigend zou beantwoorden, wordt de volgende aanvullende vraag gesteld:

               2.

               Moet artikel 36, lid 2, van Richtlijn 2002/83/EG betreffende levensverzekering aldus worden uitgelegd dat er in het geval van een overdracht van een unit-linked levensverzekeringspolis, alleen algemene informatie moet worden verstrekt aan de nieuwe verzekeringnemer of moet de verzekeraar de nieuwe verzekeringnemer ook de informatie verstrekken die specifiek betrekking heeft op het door hem te verwerven verzekeringsproduct, met name wat betreft de eventuele verschillen tussen het risicoprofiel van de huidige verzekeringnemer en dat van de verwerver?

               3.

               Zijn de bepalingen betreffende de verplichtingen van de verzekeraar uit hoofde van bijlage III, onder B, b.2 van Richtlijn 2002/83/EG betreffende levensverzekering ook daadwerkelijk omgezet in nationaal recht wanneer in de nationale wetgeving en met name bijlage 4, II.2, van het Versicherungsaufsichtsgesetz (wet inzake verzekeringstoezicht) wordt bepaald dat er, in het geval van unit-linked verzekeringspolissen, tijdens de looptijd van een verzekeringspolis alleen informatie over de onderliggende units en de aard van de daarin opgenomen activa moet worden verstrekt wanneer de gewijzigde informatie het gevolg is van een „wijziging van de wetgeving” en dus niet wanneer er sprake is „van aanhangsels bij de overeenkomst” (bijlage III, onder B, b.2 van Richtlijn 2002/83/EG)?


title: Zaak T-249/13: Beroep ingesteld op 2 mei 2013 — MHCS/BHIM — Ambra (DORATO)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/39

         Beroep ingesteld op 2 mei 2013 — MHCS/BHIM — Ambra (DORATO)
   (Zaak T-249/13)
   2013/C 207/65
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MHCS (Epernay, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Boutron, N. Moya Fernández en L.-E. Balleydier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ambra S.A. (Warschau, Polen)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep en de bijlagen ontvankelijk verklaren;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep vernietigen;

               —

               het BHIM en interveniënte verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat afbeelding van flessenhalsetiket en woordelement „DORATO” bevat voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 131 228

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerken die afbeelding van flessenhalsetiket bevatten voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-394/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Komisia za zashtita ot diskriminatsia — Bulgarije) — Valeri Hariev Belov/CHEZ Elektro Balgaria AD e.a. (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Begrip „nationale rechterlijke instantie” — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Komisia za zashtita ot diskriminatsia — Bulgarije) — Valeri Hariev Belov/CHEZ Elektro Balgaria AD e.a.
   (Zaak C-394/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Begrip „nationale rechterlijke instantie” - Onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 86/06
   Procestaal: bulgaars

      Verwijzende rechter

   Komisia za zashtita ot diskriminatsia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valeri Hariev Belov

      Verwerende partijen: CHEZ Elektro Balgaria AD, Lidia Georgieva Dimitrova, Roselina Dimitrova Kostova, Kremena Stoyanova Stoyanova, CHEZ Razpredelenie Balgaria AD, Ivan Kovarzhchik, Atanas Antonov Dandarov, Irzhi Postolka, Vladimir Marek, Darzhavna Komisia po energiyno i vodno regulirane

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Komisia za zashtita ot diskriminatsia — Uitlegging van de artikelen 2, lid 1, sub a en b, 3, lid 1, sub h, en 8, lid 1, van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180, blz. 22) en van artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede van punt 29 van de considerans en de artikelen 1 en 13, lid 1, van richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten en houdende intrekking van richtlijn 93/76/EEG van de Raad (PB L 114, blz. 64), en van artikel 3, lid 5, van richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten (PB L 176, blz. 37) alsook van artikel 3, lid 7, van richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB L 211, blz. 55) — Bestuurlijke praktijk die het elektriciteitsdistributiebedrijf de vrijheid laat in Roma-wijken elektriciteitsmeters op elektriciteitspalen in de straat te installeren op een hoogte buiten het bereik van de gebruikers waardoor de verbruikers in die wijken niet de mogelijkheid hebben hun meterstand te bekijken, terwijl elektriciteitsmeters buiten de Roma-wijken op een toegankelijke hoogte worden geïnstalleerd — Recht of belang van de eindgebruiker van elektriciteit om de stand van de elektriciteitsmeter regelmatig af te lezen — Bewijslast op het gebied van discriminatie

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om de door de Komisia za zashtita ot diskriminatsia in haar verwijzingsbeslissing van 19 juli 2011 gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 298 van 08.10.2011.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2001 in de gevoegde zaken C-279/99, C-293/99, C-296/99, C-330/99 en C-336/99 (verzoeken van de Commissione tributaria di primo grado di Trento om een prejudiciële beslissing): Petrolvilla & Bortolotti SpA e.a. tegen Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento, Hôtel Bellavista di Litterini Valter e Nadia Snc e.a. tegen Ufficio Imposte Dirette di Tione di Trento en Centro di Servizio delle Imposte Dirette e Indirette di Trento, Tumedei SpA tegen Centro di Servizio delle Imposte Dirette e Indirette di Trento ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Antwoord dat duidelĳk valt af te leiden uit de rechtspraak")

text:
C 200/36                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                   pen van een belasting zoals de belasting op het nettovermogen van de
                                                                            ondemerningen, zelfs al wordt die geheven over het gedeelte van het
                                                                            nettovermogen dat bestaat uit het jaarlijks in de balans vermelde
                            (Eerste kamer)                                  vennootschappelijk kapitaal.
                          van 15 maart 2001
                                                                            (1) PB C 333 van 20.11.1999 (C-279/99, C-296/99, C-336/99); PB
                                                                                C 314 van 30.10.1999 (C-293/99); PB C 352 van 04.12.1999
                                                                                (C-330/99).
in de gevoegde zaken C-279/99, C-293/99, C-296/99,
C-330/99 en C-336/99 (verzoeken van de Commissione
tributaria di primo grado di Trento om een prejudiciële
beslissing): Petrolvilla & Bortolotti SpA e.a. tegen Direzio-
ne delle Entrate per la Provincia di Trento, Hôtel Bellavista
di Litterini Valter e Nadia Snc e.a. tegen Ufficio Imposte
Dirette di Tione di Trento en Centro di Servizio delle
Imposte Dirette e Indirette di Trento, Tumedei SpA tegen
Centro di Servizio delle Imposte Dirette e Indirette di                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                                Trento (1)
                                                                                (Zesde kamer)
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Antwoord dat duidelijk valt af te leiden uit de recht-                                             van 5 april 2001
                                spraak”)
                                                                            in zaak C-518/99 (verzoek van het Hof van Beroep te
                           (2001/C 200/65)                                  Brussel om een prejudiciële beslissing): Richard Gaillard
                                                                                tegen Alaya Chekili (1)
                          (Procestaal: Italiaans)                           („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                            — Executieverdrag — Artikel 16, punt 1 — Exclusieve
                                                                            bevoegdheid ten aanzien van zakelijke rechten op onroerende
                                                                            goederen — Toepassingsgebied — Vordering tot ontbinding
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  van verkoop van onroerend goed en tot betaling van schade-
                           dentie van het Hof)                                                          vergoeding”)
In de gevoegde zaken C-279/99, C-293/99, C-296/99,                                                    (2001/C 200/66)
C-330/99 en C-336/99, betreffende verzoeken aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Commissione tributaria di
primo grado di Trento (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen                                      (Procestaal: Frans)
tussen Petrolvilla & Bortolotti SpA en Direzione delle Entrate
per la Provincia di Trento (C-279/99), tussen Energy Service
Srl en Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(C-293/99), tussen Pavarini Components SpA en Direzione                                               dentie van het Hof)
delle Entrate per la Provincia di Trento (C-296/99), tussen
Hôtel Bellavista di Litterini Valter e Nadia Snc, Cattoni Hôtel
Plaza di Cattoni Gian Carlo e C. Snc, Villa Luti Srl en Ufficio             In zaak C-518/99, betreffende een verzoek aan het Hof
Imposte Dirette di Tione di Trento, Centro di Servizio delle                krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
Imposte Dirette e Indirette di Trento (C-330/99),en tussen                  uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
Tumedei SpA en Centro di Servizio delle Imposte Dirette e                   27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
Indirette di Trento (C-336/99), om een prejudiciële beslissing              en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
over de uitlegging van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van                 handelszaken, van het Hof van Beroep te Brussel (België), in
17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het                    het aldaar aanhangige geding tussen Richard Gaillard en Alaya
bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd             Chekili, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985                       artikel 16, punt 1, van het verdrag van 27 september 1968,
(PB L 156, blz. 23), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld             reeds aangehaald (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij
als volgt M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en              het verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:           Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
R. Grass, op 15 maart 2001 een beschikking gegeven waarvan                  van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1 en —
het dictum luidt als volgt:                                                 gewijzigde tekst — blz. 77), en bij het verdrag van 25 oktober
                                                                            1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB
                                                                            L 388, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende               volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet,
de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals           R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-
gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985,            generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 5 april 2001 een
verzet zich niet tegen de heffing ten laste van de kapitaalvennootschap-    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-345/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 13 juni 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/91/EG — Energieprestatie van gebouwen — Artikelen 7, leden 1 en 2, 9, 10 en 15, lid 1 — Onjuiste uitvoering — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn — Richtlijn 2010/31/EU — Artikel 29)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/38

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 13 juni 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-345/12) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/91/EG - Energieprestatie van gebouwen - Artikelen 7, leden 1 en 2, 9, 10 en 15, lid 1 - Onjuiste uitvoering - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn - Richtlijn 2010/31/EU - Artikel 29)
   2013/C 225/64
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Montaguti en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door A. De Stefano, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de artikelen 7, leden 1 en 2, 10 en 15, lid 1, van richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 1, blz. 65), gelezen in samenhang met artikel 29 van richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 153, blz. 13)

      Dictum

               1)

               Door niet de verplichting op te leggen om bij de verkoop of huur van een gebouw een energieprestatiecertificaat af te geven overeenkomstig de artikelen 7 en 10 van richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen en door de Europese Commissie niet vooraf in kennis te stellen van de maatregelen ter uitvoering van artikel 9 van richtlijn 2002/91, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 7, leden 1 en 2, 10 en 15, lid 1, van die richtlijn, gelezen in samenhang met artikel 29 van richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012


title: Zaak C-439/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — SC DRA SPEED SRL/Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău (Prejudiciële verwijzing — Geen omschrijving van feitelijk kader — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/17

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — SC DRA SPEED SRL/Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău
   (Zaak C-439/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geen omschrijving van feitelijk kader - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 63/32
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC DRA SPEED SRL

      Verwerende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Bacău Secția Comercială, Contencios Administrativ și Fiscal — Inschrijving van tweedehands voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren ingeschreven — Milieubelasting die op motorvoertuigen wordt geheven bij hun eerste inschrijving in een lidstaat — Verenigbaarheid van de nationale wettelijke regeling met artikel 110 VWEU — Discriminatie ten opzichte van tweedehands motorvoertuigen die reeds op het grondgebied van bedoelde lidstaat zijn ingeschreven en niet aan die belasting worden onderworpen bij een latere verkoop en nieuwe inschrijving

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat door de Curtea de Apel Bacău bij beslissing van 1 september 2010 is ingediend, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-664/16: Beroep ingesteld op 14 september 2016 — PJ/EUIPO — Erdmann & Rossi (Erdmann & Rossi)

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/22

         Beroep ingesteld op 14 september 2016 — PJ/EUIPO — Erdmann & Rossi (Erdmann & Rossi)
   (Zaak T-664/16)
   (2017/C 070/31)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PJ (vertegenwoordiger: B. Schürmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Erdmann & Rossi GmbH (Berlijn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Erdmann & Rossi” — Uniemerk nr. 10 310 481

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juli 2016 in zaak R 1670/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de procedurekosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in de nietigheidsprocedure voor de kamer van beroep en voor de nietigheidsafdeling.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 52, 56, 63, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de regels 50, 55, 94 van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 12 van verordening nr. 216/96;

               —

               schending van artikel 6 EVRM;

               —

               schending van de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.


title: Zaak C-172/06: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 13 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/24

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 13 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-172/06) (1)

   (2007/C 199/39)

      Procestaal: Spaans

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak T-249/11: Arrest van het Gerecht van 14 mei 2013 — Sanco/BHIM — Marsalman (Afbeelding van een kip) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat kip weergeeft — Ouder nationaal beeldmerk dat kip weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/8

         Arrest van het Gerecht van 14 mei 2013 — Sanco/BHIM — Marsalman (Afbeelding van een kip)
   (Zaak T-249/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat kip weergeeft - Ouder nationaal beeldmerk dat kip weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 178/14
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sanco, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Segura Roda, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Marsalman, SL (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2011 (zaak R 1073/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Sanco, SA en Marsalman, SL

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 17 februari 2011 (zaak R 1073/2010-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak T-392/10: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EURO AUTOMATIC CASH — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/23

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH)
   (Zaak T-392/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EURO AUTOMATIC CASH - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 204/41
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Euro-Information — Européenne de traitement de l’information (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2010 (zaak R 892/2010-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken EURO AUTOMATIC CASH als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Euro-Information — Européenne de traitement de l’information wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-700/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — LEK Farmacevtska Družba d.d./Republika Slovenija (Prejudiciële verwijzing — Gecombineerde nomenclatuur — Indeling van goederen — Voedingssupplementen die onder tariefpost 2106 vallen — Werkzame stof als hoofdbestanddeel — Eventuele indeling onder hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur — Aanbiedingswijze en in de handel brengen van producten als geneesmiddel)

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — LEK Farmacevtska Družba d.d./Republika Slovenija
   (Zaak C-700/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gecombineerde nomenclatuur - Indeling van goederen - Voedingssupplementen die onder tariefpost 2106 vallen - Werkzame stof als hoofdbestanddeel - Eventuele indeling onder hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur - Aanbiedingswijze en in de handel brengen van producten als geneesmiddel))
   (2017/C 046/12)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LEK Farmacevtska Družba d.d.

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Dictum

               1)

               Post 3004 van de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011, moet aldus worden uitgelegd dat producten die onder het begrip „geneesmiddel” vallen in de zin van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/62/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011, niet automatisch onder deze post vallen.

               2)

               De gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1006/2011, moet aldus worden uitgelegd dat producten, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die algemene gezondheidsvoordelen opleveren en waarvan het hoofdbestanddeel een werkzame stof is die aanwezig is in voedingssupplementen die onder GN-post 2106 zijn ingedeeld, onder deze post vallen ook al worden zij door hun fabrikant als geneesmiddelen voorgesteld en als zodanig in de handel gebracht en verkocht.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


               27.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 88/18

         Verzoek van 29 oktober 2013 om een advies van het EVA-Hof door het Staatsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein, in de zaak van Casino Admiral AG tegen Wolfgang Egger
   (Zaak E-24/13)
   2014/C 88/15
   Bij brief van 6 november 2013, ingekomen ter griffie van het Hof op 8 november 2013, heeft het Staatsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein het EVA-Hof om een advies verzocht in de zaak Casino Admiral AG tegen Wolfgang Egger, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Welke algemene vereisten zijn neergelegd in het EER-recht en het Europees recht (met name de artikelen 43 en 49 EG en de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting) betreffende de procedure voor gunning van casinoconcessies?

               2.

               Is het krachtens het EER-recht of het Europees recht verplicht dat een autoriteit die een concessie wil gunnen op het ogenblik dat zij haar aankondiging publiceert, meedeelt hoe zij voornemens is de in de akte en de regelgeving vastgestelde vereisten aan te vullen en nader te specificeren?

               3.

               Bestaat er in het kader van de betrokken aanbestedingsprocedure met name een algemene verplichting om vooraf mee te delen welk het relatieve gewicht zal zijn van de verschillende criteria voor de gunning van de concessie? Zo ja, welke vereisten worden er door het EER-recht en het Europees recht opgelegd met betrekking tot de inhoud van de informatie die in deze voorafgaande mededeling moet worden opgenomen?

               4.

               Is er in het onderhavige geval voldaan aan de vereisten van het EER-recht en het Europees recht?

               5.

               Indien het EVA-Hof van oordeel is dat de aanbestedingsprocedure niet in overeenstemming is met de vereisten van het EER-recht en het Europees recht:

                           a)

                           zijn er volgens het EER-recht en het Europees recht specifieke juridische gevolgen verbonden aan dergelijke procedurefouten?

                           b)

                           kunnen dergelijke procedurefouten worden rechtgezet? Zo ja, onder welke voorwaarden?

                           c)

                           is in het onderhavige geval voldaan aan de voorwaarden om de gehele aanbestedings- en concessiegunningsprocedure te annuleren?


title: Zaak T-25/14: Beschikking van het Gerecht van 4 mei 2015 — Spanje/Commissie

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/41

         Beschikking van het Gerecht van 4 mei 2015 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-25/14) (1)

   (2015/C 213/67)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak C-429/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Halle — Duitsland) — Günter Fuß/Stadt Halle (Saale) (Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijnen 93/104/EG en 2003/88/EG — Organisatie van arbeidstijd — In overheidssector tewerkgestelde brandweermannen — Artikel 6, sub b, van richtlijn 2003/88/EG — Maximale wekelijkse arbeidstijd — Overschrijding — Vergoeding van schade wegens schending van Unierecht — Voorwaarden waarvan recht op schadevergoeding afhankelijk is gesteld — Procedureregels — Verplichting om vooraf verzoek in te dienen bij werkgever — Vorm en omvang van schadevergoeding — Extra vrije tijd of schadeloosstelling — Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Halle — Duitsland) — Günter Fuß/Stadt Halle (Saale)
   (Zaak C-429/09) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijnen 93/104/EG en 2003/88/EG - Organisatie van arbeidstijd - In overheidssector tewerkgestelde brandweermannen - Artikel 6, sub b, van richtlijn 2003/88/EG - Maximale wekelijkse arbeidstijd - Overschrijding - Vergoeding van schade wegens schending van Unierecht - Voorwaarden waarvan recht op schadevergoeding afhankelijk is gesteld - Procedureregels - Verplichting om vooraf verzoek in te dienen bij werkgever - Vorm en omvang van schadevergoeding - Extra vrije tijd of schadeloosstelling - Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)
   2011/C 30/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Halle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Günter Fuß

      Verwerende partij: Stadt Halle

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Halle — Uitlegging van artikel 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 (PB L 307, blz. 18) en 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9) en met name van de artikelen 6, sub b, 16, sub b, en 19, tweede alinea, van richtlijn 2003/88/EG — Nationale regeling die, in strijd met de genoemde richtlijnen, voorziet in een arbeidstijd van meer dan 48 uur per week voor ambtenaren die in parate dienst van beroepsbrandweer werken — Recht op compensatie in vorm van vrije tijd of van financiële vergoeding voor ambtenaar die meer dan maximumarbeidstijd heeft gewerkt

      Dictum

               1)

               Een werknemer als Fuß in het hoofdgeding, die als brandweerman, die in een interventieteam binnen de overheidssector is tewerkgesteld, een gemiddelde wekelijkse arbeidstijd heeft vervuld die de arbeidstijd waarin is voorzien in artikel 6, sub b, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, overschrijdt, kan zich beroepen op het Unierecht om de autoriteiten van de betrokken lidstaat aansprakelijk te stellen teneinde vergoeding te verkrijgen van de schade die is geleden als gevolg van de schending van die bepaling.

               2)

               Het Unierecht verzet zich tegen een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is

                           —

                           die voor het recht van een werknemer in de overheidssector om vergoeding te verkrijgen van de schade die is geleden doordat de autoriteiten van de betrokken lidstaat een regel van Unierecht, in casu artikel 6, sub b, van richtlijn 2003/88, hebben geschonden, een aan het schuldbegrip ontleende voorwaarde stelt die verder gaat dan de voldoende gekwalificeerde schending van dit recht, en

                           —

                           die voor het recht van een werknemer in de overheidssector om vergoeding te verkrijgen van de schade die is geleden doordat de autoriteiten van de betrokken lidstaat artikel 6, sub b, van richtlijn 2003/88 hebben geschonden, als voorwaarde stelt dat vooraf een verzoek bij zijn werkgever is ingediend teneinde de eerbiediging van die bepaling te bewerkstelligen.

               3)

               De ten laste van de autoriteiten van de lidstaten komende vergoeding van de schade die zij door schendingen van het Unierecht hebben toegebracht aan particulieren, moet in een passende verhouding staan tot de geleden schade. Bij het ontbreken van bepalingen van Unierecht op dat gebied, staat het aan het nationale recht van de betrokken lidstaat om, met eerbiediging van het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel, enerzijds, vast te stellen of de schade die een werknemer als Fuß in het hoofdgeding heeft geleden door schending van een regel van Unierecht, dient te worden vergoed in de vorm van de toekenning van extra vrije tijd of in de vorm van een financiële vergoeding, en, anderzijds, de regels inzake de wijze van berekening van die vergoeding te bepalen. De in de artikelen 16 tot en met 19 van richtlijn 2003/88 voorziene referentieperioden zijn in dit verband irrelevant.

               4)

               De antwoorden op de gestelde vragen zijn identiek, ongeacht of de feiten in het hoofdgeding vallen onder de bepalingen van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000, dan wel onder die van richtlijn 2003/88.

      (1)  PB C 24 van 30.01.2010.


title: Zaak C-359/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas (Litouwen) op 23 juli 2014 — ERGO Insurance SE, optredend via haar Litouwse filiaal ERGO Insurance SE/If P&C Insurance AS, optredend via haar filiaal If P&C Insurance AS

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas (Litouwen) op 23 juli 2014 — ERGO Insurance SE, optredend via haar Litouwse filiaal ERGO Insurance SE/If P&C Insurance AS, optredend via haar filiaal If P&C Insurance AS
   (Zaak C-359/14)
   2014/C 329/11
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus miesto apylinkės teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ERGO Insurance SE, optredend via haar Litouwse filiaal ERGO Insurance SE

      Verwerende partij: If P&C Insurance AS, optredend via haar filiaal If P&C Insurance AS

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (1), waarin is bepaald dat „[i]ndien het toepasselijke recht niet overeenkomstig lid 1 of lid 2 kan worden vastgesteld, [...] de overeenkomst [wordt] beheerst door het recht van het land waarmee zij het nauwst verbonden is”, aldus worden uitgelegd dat het Duitse recht moet worden toegepast in omstandigheden als die van hoofdgeding?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet het beginsel dat is neergelegd in artikel 4 van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome II) (2) dan aldus worden uitgelegd dat het op het geschil tussen de verzekeraar van de vrachtwagen en de verzekeraar van de trailer toepasselijke recht, in omstandigheden als die van het hoofdgeding moet worden bepaald overeenkomstig het recht van het land waar de door het verkeersongeval veroorzaakte schade is ingetreden?

      (1)  PB L 177, blz. 6.

      (2)  PB L 199, blz. 40.


title: Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-283/97)

text:
27 . 9 . 97               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 295/21
Middelen en voornaamste argumenten                                         Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door Commissie van
                                                                              de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Ingevolge artikel 189 , derde alinea, van het EG-Verdrag                                              ( Zaak C-285 /97 )
zijn de lidstaten waarvoor een richtlijn is bestemd, ver                                                ( 97/C 295/34 )
plicht hun wetgeving binnen de gestelde termijnen aan te
passen . De bij artikel 10 van Richtlijn 92/73/EEG gestelde
termijn is op 31 december 1993 verstreken en Frankrijk
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
heeft de nodige maatregelen nog steeds niet vastgesteld .
                                                                           is op 1 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Portugese
                                                                           Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
(') PB L 297 van 13 . 10 . 1992, blz . 8 .                                 schappen , vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid
( 2 ) PB 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369 .                                 van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
H PB L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 13 .
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                           Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door Commissie van                    — te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet de
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                           ( Zaak C-283/97 )                                      stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
                                                                                lijn 94/51 /EG (') van de Commissie van 7 november
                              ( 97/C 295/33 )                                     1994 betreffende aanpassing aan de technische voor
                                                                                uitgang van Richtlijn 90/219/EEG ( 2 ) van de Raad
                                                                                inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodifi
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           ceerde micro-organismen, niet heeft voldaan aan de
is op 1 augustus 19 97 beroep tegen Koninkrijk België                             verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189,
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                             derde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 2 van
pen, vertegenwoordigd door F. Castillo de la Torre, lid van                       Richtlijn 94/5 1 /EG;
haar juridische dienst, en O. Couvert-Castera , bij die
dienst gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtig
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                           — subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek,
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                    door de Commissie niet onverwijld van de maatregelen
                                                                                in kennis te stellen, de krachtens voornoemde bepalin
                                                                                gen op haar rustende verplichtingen niet is nageko
De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
                                                                                men ;
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/
       73/EEG van de Raad (') van 22 september 1992 tot                    Middelen en voornaamste argumenten
       uitbreiding van het toepassingsgebied van de Richtlij
       nen 65/65/EEG ( 2 ) en 75/319/EEG ( 3 ) betreffende de
       aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke                 De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
       bepalingen inzake geneesmiddelen en tot vaststelling                die in zaak C-282/97 ( 3 ); de termijn voor omzetting van de
       van aanvullende bepalingen voor homeopathische                      richtlijn verstreek op 30 april 1995 .
       geneesmiddelen, de krachtens het EG-Verdrag en die
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko            (') PB L 297 van 18 . 11 . 1994 , blz . 29 .
       men ;
                                                                           ( 2 ) PB L 117 van 8 . 5 . 1990, blz . 1 .
                                                                           (') Zie bladzijde 20 van dit Publicatieblad .
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                    Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door Commissie van
die in zaak C-282/97 (4 ).                                                    de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                ( Zaak C-286/97)
(')   PB L 297 van 13 . 10 . 1992 , blz . 8 .
(-)   PB 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369 .                                                               ( 97/C 295/35 )
(■')  PB L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 13 .
(4)   Zie bladzijde 20 van dit Publicatieblad .
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           is op 1 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Portugese


title: Zaak T-574/11: Beroep ingesteld op 31 oktober 2011 — Unipol Banca/BHIM — Union Investment Privatfonds (unicard)

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/23

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2011 — Unipol Banca/BHIM — Union Investment Privatfonds (unicard)
   (Zaak T-574/11)
   2012/C 6/42
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Unipol Banca SpA (Bologna, Italië) (vertegenwoordigers: P. Costa en P. Creta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Union Investment Privatfonds GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 juli 2011, die in zaak R 0597/2010-2 is vastgesteld op het beroep dat op 14 april 2010 is ingesteld door Union Investment Privatfonds GmbH, vernietigen, en derhalve

               —

               het verzoek om inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 005240080 dat op 18 juli 2006 met betrekking tot het teken unicard is ingediend, onder meer voor diensten van klasse 36 in de zin van de Overeenkomst van Nice, inwilligen,

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „unicard” (verzoek om inschrijving nr. 5.240.080), voor diensten van klasse 36

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Union Investment Privatfonds GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duitse woordmerken „UNIFONDS” (nr. 991.995), „UNIGLOBAL” (nr. 991.996) en „UniGarant” (nr. 30 138 306,5), voor diensten van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: Afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: Vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van het verzoek om inschrijving van het merk in kwestie

      Aangevoerde middelen: Onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 8, lid 1, van verordening 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-372/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 april 2008 — Dimos Kerateas/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 april 2008 — Dimos Kerateas/Commissie
   (Zaak T-372/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Termijnen - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 171/69)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Dimos Kerateas (Griekenland) (vertegenwoordigers: A. Papakonstantinou en M. Chaïntarlis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Steiblytė, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking C (2004) 5611 van de Commissie van 22 december 2004 betreffende de toekenning van een financiële bijdrage van het Cohesiefonds voor de uitvoering van het project voor het beheer van afvalstoffen in de regio Attica (Griekenland).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dimos Kerateas wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-484/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 3 november 2014 — Tobias Mc Fadden/Sony Music Entertainment Germany GmbH

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 3 november 2014 — Tobias Mc Fadden/Sony Music Entertainment Germany GmbH
   (Zaak C-484/14)
   (2015/C 046/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht München I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tobias Mc Fadden

      Verwerende partij: Sony Music Entertainment Germany GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

                  Eerste vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, junctis de artikelen 2, sub a, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) (1) en 1, punt 2, van richtlijn 98/34/EG in de redactie van richtlijn 98/48/EG (2) aldus te worden uitgelegd dat de zinsnede „gewoonlijk tegen vergoeding” betekent dat de nationale rechter moet vaststellen

                           a.

                           of de concreet betrokken persoon, die zich beroept op de hoedanigheid van dienstverlener, de concrete dienst gewoonlijk tegen vergoeding levert,

                           b.

                           of er überhaupt aanbieders op de markt zijn die de betrokken dienst of vergelijkbare diensten tegen vergoeding leveren, of

                           c.

                           het merendeel van de betrokken of vergelijkbare diensten tegen vergoeding wordt geleverd?

               2)

                  Tweede vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) aldus te worden uitgelegd dat „het verschaffen van toegang tot een communicatienetwerk” impliceert dat in de zin van de richtlijn uitsluitend relevant is dat het resultaat intreedt, te weten dat toegang tot een communicatienetwerk (bijvoorbeeld het internet) wordt verschaft?

               3)

                  Derde vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, juncto artikel 2, sub b, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) aldus te worden uitgelegd dat het voor het „leveren” van een dienst in de zin van laatstgenoemde bepaling voldoende is dat de dienst van de informatiemaatschappij feitelijk wordt geleverd, in het concrete geval dus een open WLAN beschikbaar wordt gesteld, of moet er daarnaast bijvoorbeeld ook sprake zijn van het „promoten” van de betrokken dienst?

               4)

                  Vierde vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) aldus te worden uitgelegd dat de uitdrukking „niet aansprakelijk [...] voor de doorgegeven informatie” impliceert dat tegen de toegangsprovider in beginsel of althans met betrekking tot een eerste vastgestelde auteursrechtinbreuk geen vorderingen tot staking, schadevergoeding of vergoeding van de aanmaningskosten en de gerechtelijke kosten kunnen worden ingesteld door een benadeelde partij?

               5)

                  Vijfde vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, juncto artikel 12, lid 3, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) aldus te worden uitgelegd dat de lidstaten de nationale rechter niet mogen toestaan, in een bodemprocedure aan een toegangsprovider te gelasten derden in de toekomst niet meer de mogelijkheid te bieden om via een concrete internetaansluiting een bepaald auteursrechtelijk beschermd werk op internetsites voor file-sharing langs elektronische weg toegankelijk te maken?

               6)

                  Zesde vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) aldus te worden uitgelegd dat in de omstandigheden van het hoofdgeding de regeling van artikel 14, lid 1, sub b, van die richtlijn van overeenkomstige toepassing is op een stakingsvordering?

               7)

                  Zevende vraag:
               Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, juncto artikel 2, sub b, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) aldus te worden uitgelegd dat de aan een dienstverlener te stellen eisen uitsluitend inhouden dat het moet gaan om een natuurlijke of rechtspersoon die een dienst van de informatiemaatschappij levert?

               8)

                  Achtste vraag:
               Indien de zevende vraag ontkennend wordt beantwoord, welke bijkomende eisen dienen aan een dienstverlener te worden gesteld in het kader van de uitlegging van artikel 2, sub b, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”)?

               9)

                  Negende vraag:

                           a)

                           Dient artikel 12, lid 1, eerste zinsnede, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn elektronische handel”) gelet op de bestaande grondrechtelijke bescherming van de intellectuele eigendom als onderdeel van het eigendomsrecht (artikel 17, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie), en op de regelingen van de volgende richtlijnen betreffende de bescherming van de intellectuele eigendom, met name van het auteursrecht:

                                       —

                                       richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, en

                                       —

                                       richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten,

                                 alsmede op de informatievrijheid en het Uniegrondrecht van de vrijheid van ondernemerschap (artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)
                           aldus te worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een beslissing van de nationale rechter in een bodemprocedure waarbij de toegangsprovider, onder veroordeling in de kosten, wordt gelast derden in de toekomst niet meer de mogelijkheid te bieden om via een concrete internetaansluiting een bepaald auteursrechtelijk beschermd werk of delen daarvan via een internetsite voor file-sharing langs elektronische weg toegankelijk te maken, en het aan de toegangsprovider wordt overgelaten te bepalen welke specifieke technische maatregelen hij neemt om hieraan te voldoen?

                           b)

                           Is dat ook dan het geval indien de toegangsprovider feitelijk alleen maar gevolg kan geven aan het gerechtelijke verbod indien hij de internetaansluiting blokkeert of van een paswoord voorziet of alle via die aansluiting lopende communicatie controleert om na te gaan of het concrete auteursrechtelijk beschermde werk opnieuw op illegale wijze wordt doorgegeven, wanneer dit al van meet af aan vaststaat en niet pas blijkt in het kader van de procedure van gedwongen tenuitvoerlegging of de sanctieprocedure?

      (1)  PB L 178, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 217, blz. 18).


title: Zaak T-191/16: Beroep ingesteld op 25 april 2016 – Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Europese Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/33

         Beroep ingesteld op 25 april 2016 – Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Europese Commissie
   (Zaak T-191/16)
   (2016/C 251/39)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: E. Dzannini, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het beroep toewijzen;

               —

               de bestreden handeling, te weten besluit C(2016) 1080 van de Europese Commissie van 16 februari 2016 tot terugvordering van 109 415,20 EUR, vermeerderd met rente, bij LITO HOSPITAL FOR WOMEN AE, nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat de aan het project gewijde arbeidsuren van verzoekers personeel overeenkomen met hetgeen is uiteengezet in het deel van het verzoekschrift dat de feiten betreft;

               —

               rekening houden met verzoekers argumenten indien zou worden geoordeeld dat de in de memorie van 5 november 2009 genoemde bedragen moeten worden terugbetaald;

               —

               de bestreden handeling voorts nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op het derde gedeelte, dat niet is uitgekeerd;

               —

               de eventueel terug te betalen bedragen verrekenen met het genoemde nooit uitgekeerde derde gedeelte, dat sinds tien jaar is opgeschort;

               —

               het onderhavige beroep aanmerken als een feit dat de verjaring van het recht op uitkering van het derde gedeelte onderbreekt, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Commissie heeft een rechtsvoorschrift geschonden en zij kan in casu geen voor beroep vatbare handeling vaststellen in de zin van artikel 263 VWEU.

               2.

               Tweede middel: de Europese Commissie heeft verzuimd om rekening te houden met de overgelegde bewijzen.

               3.

               Derde middel: de Europese Commissie heeft verzuimd om rekening te houden met feiten die zich gedurende de procedure hebben voorgedaan.

               4.

               Vierde middel: schending van het beginsel van gerechtvaardigd vertrouwen.

               5.

               Vijfde middel: de contractsbepaling volgens welke het bewijs van de verrichte arbeid met slechts één bewijsmiddel kan worden geleverd, vormt misbruik.

               6.

               Zesde middel: verjaring van de door de Commissie gevorderde schuld.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 april 2001 in zaak C-123/00 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Christina Bellamy en English Shop Wholesale SA (Vrĳ verkeer van goederen — Maatregelen van gelĳke werking — In de handel brengen van brood — Reclame voor levensmiddelen)

text:
14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 200/7
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Tweede kamer)                                                              (Derde kamer)
                           van 5 april 2001                                                           van 5 april 2001
in zaak C-100/00: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                       in zaak C-123/00 (verzoek van de Rechtbank van eerste
                                                                           aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak
                                                                           tegen Christina Bellamy en English Shop Wholesale SA (1)
(„Niet-nakoming — Niet-betwiste niet-nakoming — Richt-
lijn 73/23/EEG — Elektrische warmwatertoestellen — Niet
                  in de richtlijn voorziene eisen”)                        (Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke
                                                                           werking — In de handel brengen van brood — Reclame voor
                                                                                levensmiddelen)
                           (2001/C 200/11)
                                                                                (2001/C 200/12)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-100/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                              dentie van het Hof)
pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en G. Bisogni) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
G. Aiello), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                 In zaak C-123/00, betreffende een verzoek aan het Hof
stellen, dat de Italiaanse Republiek de krachtens het gemeen-              krachtens artikel 234 EG van de Rechtbank van eerste aanleg
schapsrecht op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen              te Brussel (België), in de aldaar dienende strafzaak tegen
door voor elektrische warmwatervoorraadtoestellen veilig-                  Christina Bellamy en English Shop Wholesale SA, civielrechte-
heidsvoorschriften vast te stellen die niet worden voorgeschre-            lijk aansprakelijke partij, om een prejudiciële beslissing over
ven door richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari                   de uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG, heeft het
1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke                Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann
voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd            (rapporteur), kamerpresident, F. Macken en J. N. Cunha
voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (PB L 77,                    Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
blz. 29), en daarmee het vermoeden van conformiteit met de                 lomer; griffier: R. Grass, op 5 april 2001 een arrest gewezen
veiligheidsvoorschriften te onthouden aan producten die zijn               waarvan het dictum luidt als volgt:
vervaardigd overeenkomstig de EN 60335-2-21-norm, heeft
het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                1)    Een wettelijke regeling van een lidstaat, waarbij de verkoop
kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur),                        wordt verboden van brood en andere bakkerijproducten waarvan
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op                het zoutgehalte ten opzichte van de droge stof hoger is dan de
5 april 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                     bovengrens van 2 %, en die wordt toegepast op producten die
volgt:                                                                           in een andere lidstaat rechtmatig zijn bereid en in de handel
                                                                                gebracht, is te beschouwen als een maatregel van gelijke werking
1)    Door voor elektrische warwatervoorraadtoestellen veiligheids-              als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG.
      voorschriften vast te stellen die niet worden voorgeschreven door
      richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973                       Een dergelijke regeling kan de handel tussen lidstaten belemme-
      betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voor-               ren en kan niet worden geacht overeenkomstig artikel 30 EG te
      schriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor           zijn gerechtvaardigd uit hoofde van bescherming van de
      gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen, en daarmee het                   volksgezondheid.
      vermoeden van conformiteit met de veiligheidsvoorschriften te
      onthouden aan producten die zijn vervaardigd overeenkomstig          2)    Artikel 28 EG verzet zich niet tegen een nationale regeling die
      de EN 60335-2-21-norm, is de Italiaanse Republiek de                       verbiedt te doen geloven dat een merkproduct bijzondere
      krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtin-              kenmerken bezit, hoewel alle soortgelijke levensmiddelen dezelf-
      gen niet nagekomen.                                                        de kenmerken bezitten.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 149 van 27.5.2000.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak C-345/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — J. A. van Delft, J. C. Ramaer, J. M. van Willigen, J. F. van der Nat, C. M. Janssen, O. Fokkens/College van zorgverzekeringen (Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Titel III, hoofdstuk 1 — Artikelen 28, 28 bis en 33 — Verordening (EEG) nr. 574/72 — Artikel 29 — Vrij verkeer van personen — Artikelen 21 VWEU en 45 VWEU — Prestaties krachtens ziektekostenverzekering — Rechthebbenden op ouderdomspensioen of rente wegens arbeidsongeschiktheid — Woonplaats in andere lidstaat dan staat die pensioen of rente verschuldigd is — Verstrekkingen in woonstaat ten laste van uitkerende staat — Ontbreken van inschrijving in woonstaat — Verplichting tot betaling van bijdragen in uitkerende staat — Wijziging van nationale wetgeving van uitkerende staat — Voortzetting van ziektekostenverzekering — Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/17

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — J. A. van Delft, J. C. Ramaer, J. M. van Willigen, J. F. van der Nat, C. M. Janssen, O. Fokkens/College van zorgverzekeringen
   (Zaak C-345/09) (1)

   (Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Titel III, hoofdstuk 1 - Artikelen 28, 28 bis en 33 - Verordening (EEG) nr. 574/72 - Artikel 29 - Vrij verkeer van personen - Artikelen 21 VWEU en 45 VWEU - Prestaties krachtens ziektekostenverzekering - Rechthebbenden op ouderdomspensioen of rente wegens arbeidsongeschiktheid - Woonplaats in andere lidstaat dan staat die pensioen of rente verschuldigd is - Verstrekkingen in woonstaat ten laste van uitkerende staat - Ontbreken van inschrijving in woonstaat - Verplichting tot betaling van bijdragen in uitkerende staat - Wijziging van nationale wetgeving van uitkerende staat - Voortzetting van ziektekostenverzekering - Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)
   2010/C 346/28
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: J. A. van Delft, J. C. Ramaer, J. M. van Willigen, J. F. van der Nat, C. M. Janssen, O. Fokkens

      Verwerende partij: College van zorgverzekeringen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Centrale Raad van Beroep — Uitlegging van het EG-Verdrag, de artikelen 28, 28 bis en 33, en bijlage VI, letter R, sub 1 a, en b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), en artikel 29 van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 74, blz. 1) — Rechthebbenden op pensioen of rente — Verplichting tot inschrijving bij College voor zorgverzekeringen in Nederland — Bijdrageplicht

      Dictum

               1)

               De artikelen 28, 28 bis en 33 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, juncto artikel 29 van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 311/2007 van de Commissie van 19 maart 2007, moeten aldus worden uitgelegd dat daarmee niet onverenigbaar is een wettelijke regeling van een lidstaat zoals aan de orde in de hoofdgedingen, op grond waarvan een rechthebbende op pensioen of rente verschuldigd krachtens de wetgeving van die staat, die woont in een andere lidstaat, waar hij krachtens voormelde artikelen 28 en 28 bis recht heeft op verlening van verstrekkingen bij ziekte door het bevoegde orgaan van die lidstaat, in de vorm van een inhouding op dat pensioen of die rente een bijdrage uit hoofde van die verstrekkingen moet betalen, ook al is hij niet ingeschreven bij het bevoegde orgaan van zijn woonstaat.

               2)

               Artikel 21 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat als aan de orde in de hoofdgedingen, op grond waarvan een rechthebbende op pensioen of rente verschuldigd krachtens de wetgeving van die staat, die woont in een andere lidstaat, waar hij krachtens de artikelen 28 en 28 bis van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1992/2006, recht heeft op verlening van verstrekkingen bij ziekte door het bevoegde orgaan van die laatste lidstaat, in de vorm van een inhouding op dat pensioen of die rente een bijdrage uit hoofde van die verstrekkingen moet betalen, ook al is hij niet ingeschreven bij het bevoegde orgaan van zijn woonstaat.
               Artikel 21 VWEU moet daarentegen aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een dergelijke nationale wettelijke regeling voor zover deze — hetgeen de verwijzende rechterlijke instantie moet uitmaken — een ongerechtvaardigd verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen teweegbrengt of inhoudt voor wat betreft het behoud van de globale dekking tegen ziektekosten die ingezetenen en niet-ingezetenen hadden in het kader van vóór de inwerkingtreding van die wettelijke regeling gesloten verzekeringsovereenkomsten.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-136/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2015 door Mohammad Makhlouf tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 januari 2015 in zaak T-509/11, Makhlouf/Raad

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/14

         Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2015 door Mohammad Makhlouf tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 januari 2015 in zaak T-509/11, Makhlouf/Raad
   (Zaak C-136/15 P)
   (2015/C 311/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Mohammad Makhlouf (vertegenwoordiger: G. Karouni, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de besluiten en verordeningen van de Raad van de Europese Unie waarop het onderhavige beroep ziet, nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op rekwirant, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten die rekwirant heeft gemaakt zowel voor de hogere voorziening als in de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant één enkel middel aan: onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht bij de toepassing van de regels met betrekking tot de op de Raad rustende verplichting.
   Meer in het bijzonder verwijt rekwirant het Gerecht zich te hebben verlaten op een onvolledige en niet-uitgewerkte motivering van de Raad, waardoor het niet de specifieke en concrete redenen kon vaststellen waarom rekwirant op de lijst was geplaatst. Hierdoor was rekwirant niet in staat zich adequaat te verdedigen, aangezien hem niet bekend was dat hem het onderdrukken van betogers, het verstrekken van steun aan het regime of zelfs het plukken van voordeel van het regime werd verweten.
   Daarnaast heeft het Gerecht de aard van zijn motiveringsplicht kennelijk gewijzigd door te proberen het tekortschieten van de Raad te verhelpen door ten onrechte en voor het eerst in zijn arrest aan te voeren dat rekwirant „voordeel trekt van het door het regime gevoerde beleid”.
   Door het ontbreken van een duidelijke en nauwkeurige vermelding in de motivering van de Raad van het feit waarvan hij wordt beschuldigd en dat resulteerde in een beperkende maatregel, is aldus ernstig afbreuk gedaan aan de uitoefening van de rechten van verdediging van rekwirant.


title: Zaak T-100/14: Beroep ingesteld op 12 februari 2014 — Tecalan/BHIM — Ensinger (TECALAN)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/51

         Beroep ingesteld op 12 februari 2014 — Tecalan/BHIM — Ensinger (TECALAN)
   (Zaak T-100/14)
   2014/C 112/66
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tecalan GmbH (Grünberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Holthaus, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ensinger GmbH (Nufringen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 december 2013 in zaak R 2308/2012-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk TECALAN voor waren van klasse 17 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 203 285)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ensinger GmbH

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk TECADUR voor waren van klasse 17

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-180/10: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2012 — Nickel Institute/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Indeling, verpakking en kenmerken van bepaalde nikkelcarbonaatverbindingen als gevaarlijke stoffen — Richtlijnen 2008/58/EG en 2009/2/EG — Dertigste en eenendertigste aanpassingen aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG — Gedeeltelijke weigering van toegang — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/24

      Beschikking van het Gerecht van 6 september 2012 — Nickel Institute/Commissie
      (Zaak T-180/10) (1)

      (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Indeling, verpakking en kenmerken van bepaalde nikkelcarbonaatverbindingen als gevaarlijke stoffen - Richtlijnen 2008/58/EG en 2009/2/EG - Dertigste en eenendertigste aanpassingen aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG - Gedeeltelijke weigering van toegang - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
      (2012/C 331/45)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Nickel Institute (Toronto, Canada) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Nordlander, advocaat, en H. Pearson, solicitor, vervolgens K. Nordlander)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: J. Heliskoski en M. Pere, gemachtigden) en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, K. Petkovska, C. Meyer-Seitz en S. Johannesson, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Europese Commissie van 8 februari 2010 [SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824] waarbij zij heeft geweigerd Nickel Institute volledige toegang te verschaffen tot bepaalde interne documenten, inzonderheid tot adviezen van de juridische dienst van de Commissie opgesteld in het kader van twee opeenvolgende procedures die hebben geleid tot de indeling, onder meer, van bepaalde nikkelcarbonaatverbindingen in bijlage I bij richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 196, blz. 1)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de helft van de kosten van Nickel Institute.

                  3)

                  Nickel Institute draagt de helft van zijn eigen kosten.

                  4)

                  De Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Doorhaling van zaak C-308/02

text:
C 21/30               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                   24.1.2004
              Doorhaling van zaak C-308/02 (1)                                    Doorhaling van zaak C-461/02 (1)
                        (2004/C 21/58)                                                      (2004/C 21/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-308/           2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-461/
02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Groothertogdom Luxemburg.                                           Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 247 van 12.10.2002.                                        (1) PB C 44 van 22.2.2003.
              Doorhaling van zaak C-342/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/03 (1)
                        (2004/C 21/59)
                                                                                (2004/C 21/62)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september               De president van het Hof van Justitie van de Europese
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-342/02:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse               2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/03:
Republiek.                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                    Republiek.
(1) PB C 261 van 26.10.2002.
                                                                    (1) PB C 70 van 22.3.2003.
              Doorhaling van zaak C-370/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-190/03 (1)
                        (2004/C 21/60)
                                                                                (2004/C 21/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-370/           De president van het Hof van Justitie van de Europese
02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Koninkrijk België.                                                  2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-190/
                                                                    03: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
(1) PB C 305 van 7.12.2002.
                                                                    (1) PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak T-408/10: Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Roca Sanitario/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/55

         Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Roca Sanitario/Commissie
   (Zaak T-408/10)
   ()
   2010/C 301/88
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roca Sanitario, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Folguera Crespo en M. Merola, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1, 2 en 4 van de beschikking van de Europese Commissie van 23 juni 2010 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover zij Roca Sanitario betreft;

               —

               subsidiair, de aan Roca Sanitario opgelegde geldboete overeenkomstig het betoog in het verzoekschrift verlagen, voor zover het Gerecht dit opportuun acht in het licht van de uiteengezette gronden en de andere gronden waarmee het rekening zou houden;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het Gerecht uitspraak doet betreffende andere, door Roca France of Laufen Austria ingestelde beroepen en daarbij de geldboete verlaagt die bij de beschikking van de Europese Commissie van 23 juni 2010 is opgelegd wegens door die ondernemingen, voor wie Roca Sanitario hoofdelijk aansprakelijk is, gemaakte inbreuken, vaststellen dat Roca Sanitario aanspraak kan maken op een even grote verlaging van het bedrag van de geldboete waarvoor zij solidair aansprakelijk is, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten die Roca Sanitario heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als in de zaken T-364/10, Duravit e.a./Commissie en T-368/10, Rubinetteria Cisal/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in voormelde zaken zijn aangevoerd.
   Verzoekster voert inzonderheid aan dat er sprake is van een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling van haar hoofdelijke aansprakelijkheid voor de inbreuken die Roca France en Laufen Austria zouden hebben gemaakt, waarbij het maximumbedrag voor de geldboete uit hoofde van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1) ruimschoots is overschreden.
   Zij voert tevens aan dat in de besteden beschikking bij de vaststelling van de aansprakelijkheid en de berekening van de geldboete ongemotiveerd wordt voorbijgegaan aan het overvloedig aangebrachte bewijs ter weerlegging van het vermoeden dat verzoekster een beslissende invloed uitoefende op Roca France en Laufen Austria.
   Volgens verzoekster is de bestreden beschikking in strijd met de rechten van de verdediging, aangezien haar aansprakelijkheid werd gebaseerd op feiten en subjectieve beoordelingen die niet waren opgenomen in de mededeling van de punten van bezwaar en met betrekking waartoe zij niet in staat is gesteld haar standpunt kenbaar te maken.

      (1)  PB L 1, blz. 1.


title: Zaak T-151/05: Beroep, op 14 april 2005 ingesteld door Nederlandse Vakbond Varkenshouders e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/24

         Beroep, op 14 april 2005 ingesteld door Nederlandse Vakbond Varkenshouders e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-151/05)
   (2005/C 171/40)
   procestaal Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 april 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Nederlandse Vakbond Varkenshouders, gevestigd te Lunteren (Nederland); Marius Schep, wonende te Lopik (Nederland) en de Nederlandse Bond van Handelaren in Vee, gevestigd te 's-Gravenhage (Nederland), vertegenwoordigd door mr. Johannes Kneppelhout en mr. Monique Charlotte van der Kaden.
   Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               verweerder te veroordelen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers vragen de nietigverklaring van de Beschikking van de Commissie van 21 December 2004 waarbij een concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard (Zaak nr. IV/M.3605 — SOVION/HMG).
   Verzoekers voeren aan dat de Commissie artikels 2, 6 en 8 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (1) (de „EG-concentratieverordening”) heeft geschonden. Volgens verzoekers heeft de Commissie ten onrechte besloten dat de voorgestelde concentratie geen aanleiding geeft tot problemen voor de mededinging op de markt voor de koop van levende varkens en zeugen voor de slacht en dat er geen dominante positie op de relevante markt ontstaat. De verzoekers voeren hierbij aan dat de Commissie in bepaalde overwegingen van de bestreden beschikking een verkeerde definitie heeft toegepast van de relevante productmarkt doordat zij de markt voor zeugen bij de markt voor varkens betrekt. Verder heeft de Commissie volgens verzoekers de geografische markt onjuist gedefinieerd.
   Verzoekers voeren eveneens een schending van het motiveringsbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel aan. Volgens verzoekers heeft de Commissie verzoekers onvoldoende de gelegenheid gegeven hun standpunt toe te lichten en de door hen geleverde informatie buiten beschouwing gelaten.

      (1)  PB L 24, blz. 1