title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 23 januari 1997 in zaak C-171/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundesverwaltungsgericht): R. Tetik tegen Land Berlin, in aanwezigheid van de Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit van Associatieraad - Vrij verkeer van werknemers - Verlenging van verblijfsvergunning - Vrijwillige opzegging van arbeidsovereenkomst)

text:
  Nr. C 74/6           | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 3 . 97
                     ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                            ( Zesde Kamer)                                                       ( Zesde Kamer)
                         van 23 januari 1997                                                  van 23 januari 1997
  in zaak C-l 71/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                        in zaak C-l 8 1/95 (verzoek van de handelsrechtbank te
  van het Bundesverwaltungsgericht): R. Tetik tegen Land
  Berlin, in aanwezigheid van de Oberbundesanwalt beim                  Nijvel om een prejudiciële beslissing ): Biogen Inc. tegen
                    Bundesverwaltungsgericht ( 1 )                                  Smithkline Beecham Biologicals SA (')
  (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van Asso               (Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad — Aanvul
  ciatieraad — Vrij verkeer van werknemers — Verlenging                 lend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen —
  van verblijfsvergunning — Vrijwillige opzegging van                   Weigering van houder van vergunning voor in handel
                        arbeidsovereenkomst)                            brengen, daarvan afschrift te verstrekken aan aanvrager
                                                                                van certificaat)
                              ( 97/C 74/10 )
                                                                                ( 97/C 74/ 11 )
                          (Procestaai: Duits)
                                                                                (Procestaai: Frans)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)
 In zaak C-l 71/95, betreffende een verzoek aan het Hof                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 krachtens artikel 1 77 van het EG-Verdrag van het Bundes                              de Jurisprudentie van het Hof)
 verwaltungsgericht ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig
 geding tussen R. Tetik en Land Berlin, in aanwezigheid
 van de Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht,                In zaak C-l 8 1 /95, betreffende een verzoek aan het Hof
 om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de handels
 artikel 6 , lid 1 , derde streepje, van Besluit nr. 1 /80 van de      rechtbank te Nijvel ( België ), in het aldaar aanhangig ge
 Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ont              ding tussen Biogen Inc. en Smithkline Beecham Biologicals
 wikkeling van de associatie tussen de Europese Econo                 SA, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg
 mische Gemeenschap en Turkije, heeft het Hof ( Zesde                  ging van Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 van de Raad van
 Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre              18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend
 sident (rapporteur), J. L. Murray, C. N. Kakouris, P. J. G.           beschermingscertificaat voor geneesmiddelen ( PB nr. L 182
 Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal:                 van 2 . 7. 1992, blz. 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer), sa
M. B. Elmer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op             mengesteld als volgt: J. L. Murray, president van de Vierde
23 januari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                  Kamer, waarnemend voor de president van de Zesde Ka
 luidt als volgt:                                                      mer, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch ( rappor
                                                                       teur ) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : N.
Artikel 6, lid 1 , derde streepje, van Besluit nr. 1 /80 van de        Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ont               23 januari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                       luidt als volgt:
wikkeling van de associatie tussen de Europese Economi
sche Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden uitge
legd, dat een Turks werknemer die gedurende meer dan
vier jaar legaal op het grondgebied van een lidstaat heeft             1 . Wanneer een geneesmiddel door meerdere basisoc
gewerkt, vrijwillig besluit zijn arbeid op te geven om in de              trooien wordt beschermd, staat Verordening (EEG)
zelfde lidstaat nieuw werk te zoeken en er niet in slaagt                  nr. 1 768/92 van de Raad van 1 8 juni 1 992 betreffende
onmiddellijk een andere arbeidsverhouding aan te gaan,                     de invoering van een aanvullend beschermingscertifi
recht heeft gedurende een redelijke termijn in die lidstaat                caat voor geneesmiddelen, er niet aan in de weg dat
te verblijven om nieuwe arbeid in loondienst te zoeken,                    aan elke houder van een basisoctrooi een aanvullend
voor zover hij tot de legale arbeidsmarkt van de betrokken                 beschermingscertificaat wordt verleend.
lidstaat blijft behoren en, in voorkomend geval, de voor
schriften van de in die staat vigerende regeling naleeft, bij
voorbeeld door zich als werkzoekende in te schrijven en                2 . Verordening (EEG) nr. 1768/92 legt de houder van de
zich ter beschikking van het arbeidsbureau te stellen. Het                 vergunning voor het in de handel brengen niet de ver
staat aan de betrokken lidstaat en, bij gebreke van een re                plichting op om de octrooihouder een afschrift van die
geling dienaangaande, aan de aangezochte nationale rech                   vergunning als bedoeld in artikel 8, lid 1 , onder b),
ter om een dergelijke redelijke termijn te bepalen, die                    van die verordening te verstrekken.
evenwel toereikend moet zijn om de reële kansen van de
belanghebbende om nieuwe arbeid te vinden niet in gevaar
te brengen.                                                            3.  Wanneer de houder van het basisoctrooi en de houder
                                                                           van  de vergunning voor het in de handel brengen van
(') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                       het  product als geneesmiddel verschillende personen
                                                                           zijn en de octrooihouder niet in staat is overeenkom
                                                                           stig artikel 8, lid 1 , onder b), van de verordening een


title: Zaak T-51/06: Beroep ingesteld op  21 februari 2006  — Fardem Packaging/Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/18

         Beroep ingesteld op 21 februari 2006 — Fardem Packaging/Commissie
   (Zaak T-51/06)
   (2006/C 96/34)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Fardem Packaging B.V. (Edam, Nederland) [vertegenwoordigd door: F.J. Leeflang, advocaat]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               de tot Fardem gerichte beschikking geheel dan wel gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               de aan Fardem opgelegde boete te verminderen;

               —

               de Commissie in de kosten van deze procedure te veroordelen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking aan van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak nr. COMP/F/38.354 — industriële zakken), waarin verzoekster hoofdelijk aansprakelijk werd gehouden voor haar deelname aan een kartel en veroordeeld werd tot het betalen van een boete.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster een schending aan van artikel 81 EG, artikel 253 EG, artikel 23, lid 2, van Verordening 1/2003, evenals een schending van het zorgvuldigheidsbeginsel, het motiveringsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel.
   Verzoekster voert vooreerst aan dat de Commissie het verweer van verzoekster met betrekking tot haar beleid voor en vanaf 1997 heeft miskend. Verzoekster ontkent haar deelname aan het kartel niet, maar wijst erop dat zij voor 1997 volledig afhankelijk was van haar toenmalige moedermaatschappij. Na 1997, was zij echter onafhankelijk en zijn haar intenties geleidelijk doch wezenlijk veranderd.
   Verzoekster voert verder aan dat de Commissie uitgaat van een onjuiste waardering van de feiten met betrekking tot de deelname van verzoekster aan de groepen „Valveplast”, „Benelux” en „Teppema”, evenals met betrekking tot de deelname aan de groepen „België” en „Blokzakken”. Volgens verzoekster heeft de Commissie een aantal conclusies aangenomen die onzorgvuldig en ten aanzien van een aantal gedragingen onjuist zijn. Verzoekster merkt eveneens op dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met het feit dat de groepen „België” en „Blokzakken” voor 1997 beëindigd waren.
   Verder zou de Commissie een onjuiste waardering van de feiten hebben gemaakt met betrekking tot de geografische marktafbakening. Verzoekster wijst er in dit verband op dat zij geen omzet realiseert in Spanje en slechts een minimale omzet in Frankrijk.
   Verzoekster verwijt de Commissie eveneens dat zij de clementieregeling niet op verzoekster heeft toegepast en dat zij bepaalde feiten aangevoerd door verzoekster niet als verzachtende omstandigheid heeft aangemerkt.
   In verband met de bepaling van het basisbedrag van de boete, bestrijdt verzoekster dat de individuele marktaandelen zijn vastgesteld op basis van behaalde omzetten in plaats van tonnages, het toepassen van een gedifferentieerde behandeling in categorieën op basis van marktaandeel en het uitvoeren van deze differentiatie in categorieën evenals het koppelen van het basisbedrag van de boete aan elke vastgestelde categorie.
   Tenslotte voert verzoekster aan dat de Commissie ten onrechte heeft besloten dat verzoekster en Kendrion N.V. een economische eenheid vormen, waardoor Kendrion ten onrechte is beboet als gevolg van een inbreuk van verzoekster.


title: Zaak T-476/16: Beschikking van het Gerecht van 2 februari 2017 — Adama Agriculture en Adama France/Commissie

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/33

         Beschikking van het Gerecht van 2 februari 2017 — Adama Agriculture en Adama France/Commissie
   (Zaak T-476/16) (1)

   (2017/C 086/43)
   Procestaal: Engels
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-363/01 (verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Flughafen Hannover-Langenhagen GmbH tegen Deutsche Lufthansa AG ("Luchtverkeer — Toegang tot grondafhandelingsmarkt op luchthavens van Gemeenschap — Richtlĳn 96/67/EG — Artikel 16 — Vergoeding voor toegang tot luchthavenvoorzieningen — Voorwaarden")

text:
10.1.2004               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 7/13
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                               (Zesde kamer)
                      van 6 november 2003                                                           van 16 oktober 2003
                                                                             in zaak C-363/01 (verzoek van het Oberlandesgericht
in zaak C-358/01: Commissie van de Europese Gemeen-                          Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Flug-
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                           hafen Hannover-Langenhagen GmbH tegen Deutsche Luf-
                                                                                thansa AG (1)
(„Niet-nakoming — Artikel 28 EG — Verbod om in andere
lidstaten rechtmatig vervaardigde en in de handel gebrachte                  („Luchtverkeer — Toegang tot grondafhandelingsmarkt op
producten onder de benaming „limpiador con lejía”                            luchthavens van Gemeenschap — Richtlijn 96/67/EG —
(„schoonmaakmiddel met bleekwater”) in de handel te                          Artikel 16 — Vergoeding voor toegang tot luchthavenvoor-
brengen wanneer hun gehalte aan actief chloor minder dan                                        zieningen — Voorwaarden”)
                         35 g/l bedraagt”)
                                                                                (2004/C 7/21)
                            (2004/C 7/20)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-363/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Frankfurt
In zaak C-358/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     am Main (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
pen (gemachtigde: G. Valero Jordana), tegen Koninkrijk Spanje                Flughafen Hannover-Langenhagen GmbH en Deutsche Luf-
(gemachtigde: N. Díaz Abad), betreffende een beroep strekken-                thansa AG, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
de tot vaststelling dat het Koninkrijk Spanje, door te beletten              van artikel 16, lid 3, van richtlijn 96/67/EG van de Raad van
dat producten die in andere lidstaten rechtmatig zijn vervaar-               15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhan-
digd en in de handel gebracht, in Spanje onder de benaming                   delingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB
„limpiador con lejía” („schoonmaakmiddel met bleekwater”) of                 L 272, blz. 36), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
een soortgelijke benaming op de markt worden gebracht                        volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris,
wanneer hun gehalte aan actief chloor minder dan 35 gram                     N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
per liter bedraagt, de krachtens artikel 28 EG op hem rustende               advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),              ministrateur, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waar-                  het dictum luidt als volgt:
nemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La Pergola
en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
R. Grass, op 6 november 2003 een arrest gewezen waarvan                      Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende
het dictum luidt als volgt:                                                  de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de
                                                                             Gemeenschap, en met name artikel 16, lid 3, ervan, staat eraan in
                                                                             de weg dat een luchthavenbeheerder van verleners van grondafhan-
1)    Door te beletten dat producten die in andere lidstaten rechtmatig      delingsdiensten of van gebruikers die voor zelfafhandeling zorgen, een
      zijn vervaardigd en in de handel gebracht, in Spanje onder             vergoeding voor de toegang tot de grondafhandelingsmarkt verlangt
      de benaming „limpiador con lejía” („schoonmaakmiddel met               als tegenprestatie voor het verlenen van een kans op winst, naast een
      bleekwater”) of een soortgelijke benaming op de markt worden           vergoeding die deze dienstverlener of gebruiker moet betalen voor de
      gebracht wanneer hun gehalte aan actief chloor minder dan              terbeschikkingstelling van de luchthavenvoorzieningen. De lucht-
      35 g/l bedraagt, is het Koninkrijk Spanje de krachtens                 havenbeheerder mag daarentegen wel een vergoeding voor het gebruik
      artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.           van de luchthavenvoorzieningen verlangen, waarvan het bedrag, dat
                                                                             overeenkomstig de criteria van artikel 16, lid 3, van de richtlijn moet
                                                                             worden vastgesteld, rekening houdt met het winstoogmerk van deze
2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                             beheerder.
(1) PB C 303 van 27.10.2001.                                                 (1) PB C 3 van 5.1.2002.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart 2002 in zaak T-17/99: KE KELIT Kunststoffwerk GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Geldboete — Gelĳke behandeling — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Geen terugwerkende kracht")

text:
C 144/36               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.6.2002
2)    Verwijst verweerster in haar eigen kosten en in die van           2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
      verzoekster.
3)    Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen.    (1) PB C 86 van 27.3.1999.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 maart 2002
                                                                        in zaak T-23/99: LR AF 1998 A/S tegen Commissie van de
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                               Europese Gemeenschappen (1)
                       van 20 maart 2002                                („Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
                                                                        afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                        tikel 81 EG) — Voortgezette inbreuk — Boycot — Toegang
                                                                        tot dossier — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening
in zaak T-17/99: KE KELIT Kunststoffwerk GmbH tegen
                                                                        van geldboeten — Geen terugwerkende kracht — Gewettigd
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                vertrouwen”)
(„Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor                                                (2002/C 144/77)
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
tikel 81 EG) — Geldboete — Gelijke behandeling —
Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Geen terug-                                        (Procestaal: Engels)
                        werkende kracht”)
                         (2002/C 144/76)                                In zaak T-23/99, LR AF 1998 A/S, voorheen Løgstør Rør A/S,
                                                                        gevestigd te Løgstør (Denemarken), vertegenwoordigd door
                                                                        D. Waelbroeck en H. Peytz, advocaten, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                         (Procestaal: Duits)
                                                                        Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver en É. Gippini
                                                                        Fournier), betreffende, primair, een verzoek tot nietigverklaring
                                                                        van beschikking 1999/60/EG van de Commissie van 21 ok-
                                                                        tober 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van
                                                                        het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde
In zaak T-17/99, KE KELIT Kunststoffwerk GmbH, gevestigd                buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot
te Linz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Grassner en              vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
W. Löbl, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
(gemachtigden: W. Mölls en E. Gippini Fournier), betreffende,           R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking               ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake                  het dictum luidt als volgt:
een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
(IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen)
(PB 1999, L 24, blz. 1), en subsidiair, een verzoek tot                 1.    Verwerpt het beroep.
vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en             2.    Verwijst verzoekster in de kosten.
R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                             (1) PB C 86 van 27.3.1999.
1)    Verwerpt het beroep.


title: Zaak T-207/99: Beroep, op 15 september 1999 ingesteld door Asociación de Fruticultores del Jalón Medio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 333/34                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
andere voorschriften van de ERU inzake de verwerving van                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage nietig te
televisierechten op sportevenementen in het kader van Eurovi-            verklaren besluit C(1999) 1501 van de Commissie van de
sie en de contractuele toegang van derden tot deze uitzendin-            Europese Gemeenschappen van 18 juni 1999.
gen. Volgens verzoekster is haar klacht bij de Commissie
ingegeven door de handhaving van het standpunt van de ERU,
die haar de toegang ontzegt tot de betrokken televisierechten,           Middelen en voornaamste argumenten
met een beroep op statutaire criteria die in strijd zijn met
artikel 81, lid 1, EG, waarbij nog komt dat ERU niet langer              De verzoekende vereniging komt met het onderhavige beroep
over een ontheffing beschikt.                                            op tegen besluit C(1999) 1501 van de Commissie van 4 juni
                                                                         1999, houdende intrekking van de steun die de Commissie
                                                                         destijds heeft toegekend bij beschikking C(93) 3393 van
Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:                   26 november 1993, zoals gewijzigd bij beschikking C(96)
                                                                         1603 van 18 juli 1996, betreffende de toekenning van steun
— dat zij haar klacht niet heeft gebaseerd op de weigering               van de EOGFL, afdeling Oriëntatie, krachtens verordening
     van ERU om haar als lid toe te laten, doch wel op het feit          (EEG) nr. 4256/88 van de Raad, met betrekking tot project
     dat ERU met een beroep op mededingingsbeperkende                    nr. 93.ES.06.028, met als opschrift „Proefproject voor nieuwe
     statutaire criteria blijft weigeren haar televisierechten aan       technieken inzake de kwaliteitsverbetering en de aanpassing
     verzoekster te verkopen;                                            aan de marktomstandigheden van de fruitproductie van de
                                                                         regio Jalón Medio (Zaragoza, Aragón, Spanje)”.
— dat het Gerecht, anders dan de Commissie stelt, in voor-
     meld arrest uitspraak heeft gedaan over de toepasselijkheid         Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:
     van artikel 81, lid 1, van het Verdrag op de regels inzake
     toelating als lid van de ERU, en heeft vastgesteld dat zij de       — schending van de garanties die gelden in tegensprekelijke
     mededinging gedeeltelijk vervalsen ten opzichte van de                  procedures die tot de oplegging van een sanctie kunnen
     niet als lid toegelaten zuiver commerciële zenders;                     leiden. In dit verband stelt verzoekster, dat de bestreden
                                                                             beschikking niet vermeldt bij welke instantie beroep kan
— dat de Commissie, hoewel zij inderdaad niet verplicht is                   worden ingesteld, of het gaat om een rechterlijke instantie,
     zich uit te spreken over elk argument van de klacht, een                en binnen welke termijn zulks dient te geschieden, en
     beoordelingsfout heeft gemaakt die de nietigverklaring van              voorts dat de verwerende instelling zich niet heeft gehou-
     het besluit rechtvaardigt, door zich niet uit te spreken over           den aan het beginsel dat het onderzoek en de besluitvor-
     de discriminatie waarvan M6 het slachtoffer is doordat                  ming binnen een redelijke termijn afgerond dienen te zijn;
     CANAL+ tot de Wereldbeker 1998 deelnam aan het
     Eurovisie-systeem en lid was van de ERU hoewel zij nooit            — schending van de beginselen die ten grondslag liggen aan
     aan de toetredingsvoorwaarden heeft voldaan;                            het gemeenschappelijk landbouwbeleid, wat inzonderheid
                                                                             het onderzoek en de technische ontwikkeling op dit gebied
                                                                             betreffen alsmede de noodzakelijke verhoging van de
— dat de Commissie in de onderhavige zaak haar beslissings-
                                                                             productiviteit;
     bevoegdheid inzake mededinging niet heeft gebruikt om
     toe te zien op de naleving van de mededingingsregels op             — schending van de artikelen 15, lid 2, 23, lid 2, en 24
     de markt voor de televisierechten op sportevenementen,                  van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van
     maar enkel om de klacht te kunnen afwijzen.                             19 december 1988 betreffende de Structuurfondsen van
                                                                             de Gemeenschap. In dit verband stelt verzoekster, dat waar
                                                                             zulks in de beschikking tot goedkeuring van haar project
                                                                             niet uitdrukkelijk is verboden, ervan is uit te gaan dat de
                                                                             kosten betreffende het opstellen van het project en het
                                                                             verkrijgen van de bijstand kunnen worden toegerekend op
                                                                             het bedrag van de bijstand. Voorts stelt zij, dat geen
                                                                             enkele controle ter plaatse is geschied overeenkomstig het
Beroep, op 15 september 1999 ingesteld door Asociación                      bepaalde in artikel 23, lid 2. Ten slotte, en afgezien van het
de Fruticultores del Jalón Medio tegen Commissie van de                     feit dat verzoekster de beschuldiging van onregelmatighe-
                    Europese Gemeenschappen                                  den afwijst, begrijpt zij niet waarom de Commissie op het
                                                                             bedrag van de bijstand niet het beweerdelijk ongebruikte
                                                                             gedeelte in mindering brengt.
                          (Zaak T-207/99)
                                                                         — Miskenning van de strekking van verordening (EEG)
                                                                             nr. 4256/88 van de Raad van 19 december 1988 betreffen-
                          (1999/C 333/76)                                    de het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                             landbouw, voorzover de in de laatste overweging van de
                                                                             considerans daarvan geformuleerde vooruitzichten en de
                         (Procestaal: Spaans)                                in artikel 2, lid 2, daarvan overwogen acties zijn beperkt
                                                                             door de vaststelling van de strikte maatregel die hierin
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    bestaat dat de tevoren toegekende EOGFL-steun wordt
schappen is op 15 september 1999 beroep ingesteld tegen                      ingetrokken.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Asocia-
ción de Fruticultores del Jalón Medio, gevestigd te La Almunia         Eveneens beroept verzoekster zich op de ontoereikende mo-
de Doña Godina, vertegenwoordigd door D. J. Mirón Martı́nez            tivering van de bestreden beschikking.
en D. D. Esteban Arregui, advocaten te Zaragoza, Calle Bolo-
nia 4.


title: Zaak C-441/07 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 juni 2010 — Europese Commissie/Alrosa Company Ltd (Hogere voorziening — Machtspositie — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Wereldmarkt voor ruwe diamant — Individuele toezeggingen van onderneming om niet langer ruwe diamanten van andere onderneming te kopen — Beschikking waarbij individuele toezeggingen van onderneming verbindend worden verklaard en procedure wordt beëindigd)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 juni 2010 — Europese Commissie/Alrosa Company Ltd
   (Zaak C-441/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Machtspositie - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Wereldmarkt voor ruwe diamant - Individuele toezeggingen van onderneming om niet langer ruwe diamanten van andere onderneming te kopen - Beschikking waarbij individuele toezeggingen van onderneming verbindend worden verklaard en procedure wordt beëindigd)
   2010/C 234/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en R. Sauer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Alrosa Company Ltd (vertegenwoordigers: R. Subiotto, QC, K. Jones, solicitor-advocate, en S. Mobley, solicitor)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 11 juli 2007 in zaak T-170/06, Alrosa/Commissie, houdende nietigverklaring van beschikking 2006/520/EG van 22 februari 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 82 EG en artikel 54 EER (zaak COMP/B-2/38.381 — De Beers) waarbij, overeenkomstig artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (PB L 1, blz. 1), verbindend worden verklaard de toezeggingen van De Beers om vanaf het jaar 2009 niet langer ruwe diamanten bij Alrosa te kopen na een periode tussen 2006 en 2008 waarin haar aankoophoeveelheid geleidelijk zal worden afgebouwd, en de procedure wordt beëindigd.

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 11 juli 2007, Alrosa/Commissie (T-170/06), wordt vernietigd.

               2)

               Het door Alrosa Company Ltd bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingestelde beroep wordt verworpen.

               3)

               Alrosa Company Ltd wordt verwezen in de kosten van zowel de procedure in hogere voorziening als de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak T-723/14: Beroep ingesteld op 13 oktober 2014 — HX/Raad

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/28

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2014 — HX/Raad
   (Zaak T-723/14)
   (2014/C 462/41)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: HX (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: Stanislav Koev, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep in zijn geheel ontvankelijk en gegrond te verklaren, alsook alle daarin aangevoerde middelen gegrond te verklaren en te aanvaarden;

               —

               toe te staan dat het beroep volgens de versnelde procedure wordt behandeld;

               —

               besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 en uitvoeringsbesluit 2014/488/GBVB van 22 juli 2014 nietig te verklaren, voor zover verzoeker daarbij wordt opgenomen in de lijst in de bijlage bij voormeld besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië;

               —

               verordening (EG) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 en uitvoeringsverordening (EG) nr. 793/2014 van de Raad van 22 juli 2014 nietig te verklaren, voor zover verzoeker daarbij wordt opgenomen in de lijst in bijlage II bij voormelde verordening (EG) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië;

               —

               de Raad te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

               1.

               Ernstige schending van de rechten van verdediging en van het recht op een eerlijk proces

                           —

                           Verzoeker werd van de bestreden handelingen niet in kennis gesteld en er werden hem geen ernstig te nemen bewijzen of aanwijzingen voorgelegd die zijn opname zouden rechtvaardigen in de lijst van personen tegen wie sancties zijn genomen, hoewel de bewijslast op de Raad rust;

                           —

                           de tegen verzoeker ingebrachte beschuldigingen inzake de verantwoordelijkheid voor de „gewelddadige repressie tegen de burgerbevolking in Syrië” zijn onduidelijk en onvolledig en berusten op vermoedens.

               2.

               Schending van de motiveringsplicht

                           —

                           De bestreden handelingen bevatten slechts beweringen die niet voorzien zijn van een motivering.

               3.

               Schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming

                           —

                           De omkering van de bewijslast, waarmee verweerder zijn onjuiste en onrechtmatige handelingen kon dekken, was onrechtmatig.

               4.

               Beoordelingsfouten van de Raad ten aanzien van verschillende feiten

               5.

               Schending van het eigendomsrecht, alsook van het evenredigheidsbeginsel en van het beginsel van economische vrijheid

                           —

                           Op basis van de bestreden handelingen werd verzoeker onrechtmatig de mogelijkheid ontnomen op vreedzame wijze van zijn eigendom gebruik te maken.

               6.

               Schending van het recht op normale levensomstandigheden, aangezien de getroffen maatregelen inbreuk maken op het in artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie vervatte verbod onmenselijke en vernederende straffen op te leggen.

               7.

               Ernstige schending van het in de artikelen 8 en 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens neergelegde recht op bescherming van de goede naam, aangezien verzoekers opneming in de bestreden handelingen zijn aanzien in de maatschappij en bij zijn partners onrechtmatig heeft aangetast.


title: Zaak F-67/13: Beroep ingesteld op 8 juli 2013 ZZ/Europol

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/31

         Beroep ingesteld op 8 juli 2013 ZZ/Europol
   (Zaak F-67/13)
   2013/C 274/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de overeenkomst voor bepaalde tijd van de verzoekende partij niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij van 26 september en 7 december 2012 waarbij de verzoekende partij is meegedeeld dat haar op 31 maart 2013 aflopende overeenkomst voor bepaalde tijd niet zou worden verlengd alsmede van het besluit van 9 april 2013 tot afwijzing van de klacht van de verzoekende partij;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan de verzoekende partij van het verschil tussen het bedrag van de bezoldiging waarop zij aanspraak had kunnen maken indien zij bij haar in dienst was gebleven enerzijds, en het bedrag van de bezoldiging, honoraria, werkloosheidsuitkeringen of elke andere vervangende vergoeding die zij sinds 1 april 2013 in plaats van haar bezoldiging als tijdelijk functionaris daadwerkelijk heeft ontvangen anderzijds;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Zaak C-361/01 P: Hogere voorziening, op 24 september 2001 ingesteld door Chr. Kik tegen het arrest op 12 juli 2001 in de zaak T-120/99 tussen enerzĳds Chr. Kik, en anderzĳds Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Helleense Republiek, Koninkrĳk Spanje, Raad van de Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid)

text:
24.11.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 331/11
Hogere voorziening, op 24 september 2001 ingesteld                          worden gevoerd in een van de werktalen van het Bureau
door Chr. Kik tegen het arrest op 12 juli 2001 in de zaak                   is rekwirante van oordeel dat de Raad door het vaststellen
T-120/99 tussen enerzijds Chr. Kik, en anderzijds Bureau                    van die taalregeling zijn verplichting alle onderdanen van
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                          de Unie volkomen gelijk te behandelen heeft geschonden.
tekeningen en modellen) (BHIM), Helleense Republiek,                        Een bepaalde groep burgers van de Unie, te weten de
Koninkrijk Spanje, Raad van de Europese Unie, gewezen                       onderdanen van de lidstaten waarvan de taal niet behoort
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          tot de werktalen van het Bureau, zijn achtergesteld bij de
       Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid)                           onderdanen van de andere lidstaten doordat zij de
                                                                            procedures bij het Bureau niet in hun eigen taal kunnen
                        (Zaak C-361/01 P)                                   doorlopen, hetgeen voor hen substantiële meerkosten en
                                                                            een groter risico van onnauwkeurigheden met zich
                                                                            meebrengt.
                         (2001/C 331/17)
                                                                            Merkengemachtigden uit lidstaten waarvan de taal niet
                                                                            behoort tot de werktalen van het Bureau worden in de
                                                                            uitoefening van hun beroep op een wezenlijke concurren-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  tieachterstand geplaatst. Het is immers voor de aanvrager
op 24 september 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het                 van een gemeenschapsmerk goedkoper en dus aantrekke-
arrest, op 12 juli 2001 gewezen door het Gerecht van eerste                 lijker zich te laten bijstaan door een merkengemachtigde
aanleg (Vierde kamer — uitgebreid), in de zaak T-120/99,                    wiens moedertaal behoort tot de werktalen van het
tussen enerzijds Chr. Kik, vertegenwoordigd door E.H. Pijnac-               Bureau. De taalregeling vormt dan ook een significante
ker Hordijk en S.B. Noë, advocaten, en anderzijds Bureau voor               vervalsing van de mededinging op de gemeenschappelijke
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                 markt.
modellen) (BHIM), vertegenwoordigd door O. Montalto en
J. Miranda de Sousa als gemachtigden, bijgestaan door J. Bour-              Naar het oordeel van rekwirante kan de inbreuk op het
geois, advocaat, Helleense Republiek, vertegenwoordigd door                 discriminatieverbod niet worden gerechtvaardigd door
K. Samoni-Randou en S. Vodina als gemachtigden, Koninkrijk                  overwegingen van praktische opportuniteit, gezien het
Spanje, vertegenwoordigd door S. Ortiz Vaamonde als gemach-                 fundamentele karakter van het gelijkheidsbeginsel.
tigde, Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door
G. Houttuin en A. Lo Monaco als gemachtigden.                               Zelfs indien praktische en financiële overwegingen een
                                                                            afwijking van het gelijkheidsbeginsel zouden kunnen
                                                                            rechtvaardigen, dan geldt nog dat de taalregeling van
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                              Verordening nr. 40/94 niet proportioneel is. Immers, de
                                                                            Raad had voor alle procedures voor het Bureau één
—     het bestreden arrest (1) van het Gerecht van eerste aanleg            officiële taal kunnen aanwijzen, bijvoorbeeld Engels. Dit
      te vernietigen;                                                       zou een aanzienlijk minder discriminatoir en mededin-
                                                                            gingsvervalsend effect hebben gehad dan de huidige
—     de beslissing van de kamer van beroep van het Bureau                  taalregeling. Naar het oordeel van rekwirante bestaat er
      van 19 maart 1999 nietig te verklaren;                                geen redelijke rechtvaardiging voor de achterstelling
                                                                            van bijvoorbeeld het Nederlands, dat door meer dan
—     het Bureau te verwijzen in de kosten van rekwirante, met              20 miljoen burgers van de Unie wordt gesproken, bij het
      inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht              Spaans of Italiaans.
      van eerste aanleg.
                                                                            Tenslotte mag het feit dat de Raad Verordening nr. 40/94
                                                                            bij eenparigheid van stemmen heeft vastgesteld geen
                                                                            factor van betekenis vormen. De „rule of law” impliceert
Middelen en voornaamste argumenten                                          dat ook de gemeenschapswetgever aan het recht is
                                                                            gebonden.
—     Onjuiste uitleg van artikel 115 van Verordening
      nr. 40/94 (2): het gerecht miskent dat deze regeling ertoe            Subsidiair: Tenminste is de tweede volzin van het vierde
      leidt, dat alle aanvragen worden behandeld in een van de              lid onwettig. Deze volzin is ook in strijd met het principe
      werktalen van het Bureau.                                             dat ten grondslag ligt aan het eerste lid en de eerste volzin
                                                                            van het vierde lid, namelijk dat de taal waarin de aanvraag
—     Schending van het recht, in het bijzonder artikel 6 EG:               is gesteld de proceduretaal is. De tweede zin van het
      Zoals lidstaten op grond van deze verdragsbepaling                    vierde lid ontneemt, zoals blijkt uit de vaste praktijk
      gehouden zijn op taalgebied eigen onderdanen en onder-                van het Bureau, elke betekenis aan dit principe. De
      danen van andere lidstaten in door het gemeenschaps-                  verschillende bepalingen van artikel 115 zijn dan ook
      recht geregelde situaties volkomen gelijk te behandelen,              onderling strijdig.
      zo verplicht artikel 6 EG-Verdrag — naar het oordeel van
      rekwirante: a fortiori — de gemeenschapswetgever alle
      burgers van de Unie volkomen gelijk te behandelen. Nu           (1) Nog niet gepubliceerd.
                                                                      (2) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschaps-
      ingevolge de taalregeling van artikel 115 van Verordening           recht, PB 1994, L 11 van 14.01.1994, blz. 1.
      nr. 40/94 een in het Nederlands ingediende aanvraag
      nooit in het Nederlandse behandeld wordt en alle proce-
      dures inzake oppositie, vervallen- en nietigverklaring


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 september 2004 in zaak T-213/02, SNF SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2002/34/EG — Beperkingen in het gebruik van polyacrylamide in de samenstelling van cosmetische producten — Individueel geraakte persoon — Ontvankelijkheid)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/21

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 6 september 2004
   in zaak T-213/02, SNF SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2002/34/EG - Beperkingen in het gebruik van polyacrylamide in de samenstelling van cosmetische producten - Individueel geraakte persoon - Ontvankelijkheid)
   (2005/C 31/42)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-213/02, SNF SA, gevestigd te Saint-Étienne (Frankrijk), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: X. Lewis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van zesentwintigste richtlijn 2002/34/EG van de Commissie van 15 april 2002 tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de bijlagen II, III en VIII van richtlijn 76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, voorzover zij het gebruik van polyacrylamide in de samenstelling van cosmetische producten beperkt, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 6 september 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van verweerster dragen.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


20150731010616622015/C 270/212612015CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150601171711Zaak C-261/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Ieper (België) op 1 juni 2015 — Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV tegen Gregory Demey
 ---documentbreak--- C2702015NL1710120150601NL0021171171Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Ieper (België) op 1 juni 2015 — Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV tegen Gregory Demey
   (Zaak C-261/15)2015/C 270/21Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Vredegerecht te Ieper

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV

      Verweerder: Gregory Demey

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 6.2, in fine, en bijlage I van de verordening (EG) nr. 1371/2007 (
         1
      ) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer zich tegen de Belgische nationale strafbepalingen […], op grond waarvan een treinreiziger zonder vervoerbewijs — noch regularisatie ervan binnen de reglementair voorziene termijnen — een strafrechtelijke inbreuk begaat, welke elke contractuele band tussen de vervoersmaatschappij en de treinreiziger uitsluit, zodat dienvolgens ook de rechtsbeschermingsbepalingen terzake van Europees en nationaal Belgisch recht die geënt zijn op die (exclusieve) contractuele band met deze consument […], aan de treinreiziger ontzegd worden.
   (
         1
      )	PB L 315, blz. 14.


title: Zaak C-18/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 14 januari 2013 — „Max Pen” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i izpalnenie na proizvodstvoto” Sofia

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 14 januari 2013 — „Max Pen” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i izpalnenie na proizvodstvoto” Sofia
   (Zaak C-18/13)
   2013/C 79/17
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Max Pen” EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i izpalnenie na proizvodstvoto”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten feitelijke omstandigheden volgens het Unierecht voor de aftrek van belasting worden behandeld als verband houdend met „belastingfraude”, wanneer de op de factuur vermelde dienstverrichter of zijn onderaannemer niet beschikt over het personeel, de materiële middelen en de activa die noodzakelijk zijn om de dienst te verrichten, de kosten van de feitelijke verrichting van de dienst niet zijn gedocumenteerd en niet in zijn boekhouding zijn opgenomen, en documenten in de vorm van een overeenkomst en een proces-verbaal van ontvangst en overname, die vals zijn wat de hoedanigheid van uitreiker betreft van de personen die deze namens de dienstverrichter hebben ondertekend, zijn overgelegd als bewijs van de verschuldigde wederzijdse prestaties en de verrichting van de dienst, waarvoor een factuur met btw is opgesteld en het recht op vooraftrek is uitgeoefend?

               2)

               Omvat de uit het Unierecht en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie voortvloeiende verplichting van de rechter om het recht op aftrek in geval van belastingfraude te weigeren, ook de verplichting van de nationale rechter ambtshalve vast te stellen dat er in de omstandigheden van het hoofdgeding sprake is van belastingfraude, wanneer hij, rekening houdend met de verplichting van nationaal recht om de zaak ten gronde af te doen, het verbod om verzoekster minder gunstig te behandelen, de beginselen van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en rechtszekerheid alsmede de verplichting ambtshalve toepassing te geven aan de relevante wettelijke bepalingen, nieuwe feiten moet beoordelen die voor het eerst voor hem zijn aangevoerd, alsmede alle bewijs, waaronder bewijs dat betrekking heeft op schijntransacties, valse documenten en documenten met een onjuiste inhoud?

               3)

               Volgt — met betrekking tot de verplichting van de rechter om het recht op aftrek in geval van belastingfraude te weigeren — uit artikel 178, lid 1, sub a, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, dat, voor de uitoefening van het recht op aftrek, de dienst daadwerkelijk door de op de factuur vermelde dienstverrichter of zijn onderaannemer moet zijn verricht?

               4)

               Betekent het vereiste in artikel 242 van richtlijn 2006/112 om een boekhouding te voeren die voldoende gegevens bevat om de controle op het recht op aftrek mogelijk te maken, dat ook de overeenkomstige nationale wettelijke bepalingen inzake jaarrekeningen van de lidstaat, die voorzien in overeenstemming met de internationale standaarden voor jaarrekeningen van het Unierecht, moeten worden nageleefd, of ziet het enkel op het vereiste tot bewaring van de in deze richtlijn genoemde documenten voor de boekhouding inzake de btw, namelijk facturen, btw-aangiften en lijsten?
               Indien de tweede optie de juiste is, moet ook de volgende vraag worden beantwoord:
               Brengt het vereiste in artikel 226, lid 1, punt 6, van richtlijn 2006/112, dat bepaalt dat de facturen „de omvang en de aard van de verrichte diensten” moeten bevatten, mee dat in het geval van dienstverrichtingen de facturen of een in samenhang daarmee uitgereikt document gegevens moeten bevatten over de daadwerkelijke verrichting van de dienst, dit wil zeggen objectieve omstandigheden die kunnen worden gecontroleerd, zowel voor het bewijs dat de dienst daadwerkelijk is verricht, als voor het bewijs dat deze is verricht door de dienstverrichter die op de factuur staat vermeld?

               5)

               Moet artikel 242 van richtlijn 2006/112, volgens hetwelk een boekhouding moet worden gevoerd die voldoende gegevens bevat om de controle van het recht op aftrek mogelijk te maken, in samenhang met de artikelen 63 en 273 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale bepaling volgens welke een dienst als verricht wordt beschouwd op het tijdstip waarop de voorwaarden voor de erkenning van de hieruit voorvloeiende opbrengsten zijn vervuld volgens de toepasselijke wettelijke bepalingen inzake de jaarrekening, die voorzien in overeenstemming met de internationale standaarden voor jaarrekeningen van het Unierecht en met de beginselen inzake het boekhoudkundige bewijs van zakelijke transacties, de voorrang van de inhoud boven de vorm, alsmede de vergelijkbaarheid van opbrengsten en kosten?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-102/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — Gazdasági Versenyhivatal/Siemens Aktiengesellschaft Österreich [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Werkingssfeer ratione materiae — Vordering tot terugbetaling — Ongerechtvaardigde verrijking — Vordering die voortvloeit uit de ongerechtvaardigde terugbetaling van een geldboete wegens schending van het mededingingsrecht]

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — Gazdasági Versenyhivatal/Siemens Aktiengesellschaft Österreich
   (Zaak C-102/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Werkingssfeer ratione materiae - Vordering tot terugbetaling - Ongerechtvaardigde verrijking - Vordering die voortvloeit uit de ongerechtvaardigde terugbetaling van een geldboete wegens schending van het mededingingsrecht])
   (2016/C 350/07)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Ítélőtábla

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gazdasági Versenyhivatal

      Verwerende partij: Siemens Aktiengesellschaft Österreich

      Dictum

   Een vordering tot terugbetaling wegens ongerechtvaardigde verrijking, zoals aan de orde in het hoofdgeding, die voortvloeit uit de terugbetaling van een in een mededingingsprocedure opgelegde geldboete, vormt geen „burgerlijke en handelszaak” in de zin van artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak C-456/00: Beroep, op 18 december 2000 ingesteld door de Franse Republiek tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 45/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.2.2001
Beroep, op 6 december 2000 ingesteld door het Konink-                  De Franse Republiek concludeert dat het het Hof behage:
rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                       —    beschikking C(2000) 2754 def. van de Commissie van
                       (Zaak C-452/00)                                      20 september 2000 betreffende een steunmaatregel van
                                                                            Frankrijk in de wijnsector, nietig te verklaren;
                        (2001/C 45/23)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             —    de Commissie in de kosten te verwijzen.
op 6 december 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der
Nederlanden, vertegenwoordigd door J. van Bakel, medewerk-
ster van de Afdeling Europees Recht van het Ministerie van
Buitenlandse Zaken.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
1.    Verordening (EG) nr. 2081/2000 (1) van de Commissie
      van 29 september 2000 tot verlenging van de toepassing           —    De Commissie mocht de bestreden beschikking niet
      van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit              baseren op verordening nr. 1493/2000 (1) van de Com-
      de landen en gebieden overzee, van producten van de                   missie. De steunmaatregel is aangemeld in februari 1999,
      sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO, nietig te               toen verordening nr. 822/87 (2) van kracht was. Ofschoon
      verklaren.                                                            de beschikking van de Commissie is vastgesteld in
                                                                            september 2000, toen de op 21 juli 1999 in werking
2.    De Commissie te veroordelen in de kosten van de                       getreden verordening nr. 1493/1999 (3) van kracht was,
      procedure.                                                            was voor de lidstaten verordening nr. 822/87 verbindend
                                                                            tot augustus 2000, dus gedurende nagenoeg de gehele
                                                                            periode waarop het onderzoek van de steun door de
Middelen en voornaamste argumenten                                          Commissie betrekking heeft.
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die
in zaak C-180/00 (2). Artikel 109, lid 2, van het LGO-besluit is       —    (Subsidiair) Onverenigbaarheid van de bestreden beschik-
ook geschonden nu de getroffen vrijwaringsmaatregelen niet                  king met verordening nr. 1493/2000:
geschikt zijn, om de door de Commissie aanwezig geachte
moeilijkheden te verhelpen.
                                                                            —    De Commissie stelt ten onrechte, dat de Franse
(1) PB 2000, L 246 van 30.09.2000, blz. 64.                                      steunmaatregel onverenigbaar is wegens de ontoe-
(2) PB 2000, C 211 van 22.07.2000, blz. 10.                                      reikende vermindering van de opbrengst van wijn-
                                                                                stokken van de variëteit Ugni-blanc. Anders dan de
                                                                                Commissie       stelt,   wordt      in     verordening
                                                                                nr. 1493/1999 geen verband gelegd tussen de
                                                                                omschakeling van een perceel en een verplichting
                                                                                van de lidstaten om de opbrengst, en dus de
                                                                                productie, van niet-omgeschakelde percelen te ver-
                                                                                minderen.
Beroep, op 18 december 2000 ingesteld door de Franse
Republiek tegen de Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                                                                            —    Onjuiste rechtsopvatting: de eis van de Commissie,
                       (Zaak C-456/00)                                           dan „een herstructurering van 1 000 hectare gepaard
                                                                                gaat met de rooiing van een even grote oppervlakte”,
                                                                                voegt een voorwaarde toe voor de in artikel 11 van
                        (2001/C 45/24)                                           verordening nr. 1493/1999 voorziene omschake-
                                                                                ling van wijngaarden, aangezien in dat artikel niet is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       bepaald, dat de omschakeling van een perceel ge-
op 18 december 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie                          paard moet gaan met de rooiing van een even grote
van de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek,                         oppervlakte. De beperking van het gebruik van
vertegenwoordigd door G. de Bergues, onderdirecteur bij de                       herbeplantingsrechten op omgeschakelde percelen,
directie juridische zaken van het Ministerie van Buitenlandse                    zoals voorzien in verordening nr. 1227/2000 van
zaken, en L. Bernheim, secretaris Buitenlandse zaken bij dat                     de Commissie (4), met name artikel 13, kan niet
ministerie, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                      worden gelijkgesteld met de rooiing van niet-omge-
Luxemburg ter Franse ambassade, Boulevard Joseph II 8 B.                         schakelde percelen.
 ---pagebreak--- 10.2.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/13
      —      De Commissie verwijt de Franse autoriteiten ten                     heeft zij het begrip staatssteun miskend en is zij
             onrechte, dat zij geen rekening hebben gehouden                     vooruitgelopen op de beoordeling ten gronde van
             met het vermogen van de markt om de nieuwe                          het dossier, waardoor zij heeft gehandeld in strijd
             hoeveelheden landwijn die na de voorgenomen                         met de artikelen 87 en 295 EG. De SRIW heeft
             omschakeling van wijnstokrassen zullen worden                       gehandeld conform het criterium van de particuliere
             geproduceerd, op te slorpen.                                        investeerder. Evengoed als de particuliere partners
                                                                                (Beaulieugroep en de banken van de Verlipack-
(1) Verordening (EG) nr. 1493/2000 van de Commissie van 10 juli
                                                                                groep), heeft de SRIW, zoals ook het Waals Gewest
    2000 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de                  bij de beslissing over zijn kapitaalinbreng, gehandeld
    bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en               als een particulier investeerder bij het onderzoek van
    fruit (PB L 170 van 11.7.2000, blz. 1).                                      het dossier, en daarbij rekening gehouden met
(2) Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987                   informatie van de Heye-groep die wees op gunstige
    houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt                    toekomstperspectieven voor de Verlipack-groep. Het
    (PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1).                                             faillissement 22 maanden na de overheidstussen-
(3) Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999
    houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt                    komsten kan niet als bewijs a posteriori gelden, dat
    (PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1).                                            de SRIW in 1997 evenmin als het Waalse Gewest
(4) Verordening (EG) nr. 1227/2000 van de Commissie van 31 mei                   als particulier investeerder zou hebben gehandeld.
    2000 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verorde-             De Heye-groep is de werkelijke debiteur van de door
    ning (EG) nr. 1493/1999 (PB L 143 van 16.6.2000, blz. 1).                    de SRIW geleende fondsen. Het gebruik dat de
                                                                                Heye-groep tegen normale marktvoorwaarden heeft
                                                                                gemaakt van de door de SRIW te zijner beschikking
                                                                                gestelde fondsen kan door de Commissie niet wor-
                                                                                den getoetst in het kader van een onderzoek inzake
                                                                                staatssteun, en kan a fortiori niet worden aange-
Beroep, op 18 december 2000 ingesteld door Koninkrijk                            merkt als staatssteun op grond dat deze fondsen
België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                              aanvankelijk door de overheid ter beschikking zou-
                                pen                                              den zijn gesteld en dat de uiteindelijke begunstigde
                                                                                ervan niet de Heye-groep is.
                         (Zaak C-457/00)
                                                                             —   Waar de Commissie ervan uitgaat dat de volledige
                                                                                obligatielening van 27 maart 1997 van de Heye-
                          (2001/C 45/25)
                                                                                groep een steunmaatregel vormde, heeft zij het
                                                                                begrip steun miskend. Het beding inzake afstand
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       van schuldvordering was een minder groot risico
op 18 december 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                             dan de Commissie kon denken, nu in weerwil van
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,                           het faillissement van de drie exploitatiemaatschap-
vertegenwoordigd door A. Snoecx, adviseur bij het directoraat-                   pijen in januari 1999, dit beding geen beletsel kon
generaal juridische zaken van het ministerie van Buitenlandse                    vormen voor de terugbetaling van het bedrag van de
zaken, buitenlandse handel en internationale samenwerking,                       lening van de SRIW wegens de voortijdige opzegging
als gemachtigde, en door J. M. De Backer, G. Vandersanden en                     van deze overeenkomst door de SRIW, voordat aan
L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                     de voorwaarden voor de toepassing van het betwiste
Luxemburg ter Belgische ambassade, Rue des Girondins 4.                          beding inzake afstand van schuldvordering was
                                                                                voldaan.
Het Koninkrijk België concludeert dat het den Hove behage:
                                                                             —   Wat de lening van 28 maart 1997 betreft, heeft
—     nietig te verklaren beschikking C-40/99 van de Commis-                     de Commissie zich bepaald tot de automatische
      sie van 20 september 2000, getiteld „Staatssteun ten                       toepassing van haar referentierentevoet, zonder een
      gunste van Verlipack — België”;                                            onderzoek van de bijzondere voorwaarden van het
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                    concrete geval, hoewel de Belgische autoriteiten
                                                                                daarom hadden verzocht. Aldus heeft de Commissie
                                                                                afstand gedaan van de uitoefening van de discretio-
Middelen en voornaamste argumenten                                               naire bevoegdheid die artikel 87 EG haar toekent.
—     Schending van artikel 87 EG en artikel 295 EG:                         —   Bij haar onderzoek van de kapitaalinbreng in de
                                                                                Verlipack Holding II, heeft de Commissie tussen-
      —      Waar de Commissie ervan is uitgegaan, dat de lening                 komsten met een volkomen uiteenlopend rechtska-
             van 28 maart 1997 en de obligatielening van                         rakter op één lijn geplaatst, nu zij de twee leningen
             27 maart 1997 die door de regionale investerings-                   van SRIW aan Hermann Heye in de beschouwing
             maatschappij van Wallonië (Société Régionale                        heeft betrokken alsof het ging om directe kapitaalin-
             d’Investissement de Wallonie; hierna: „SRIW”), een                  breng ten gunste van Verlipack Holding II.
             naamloze vennootschap waarvan het kapitaal vol-
             ledig in handen is van het Waals Gewest, waren             —    Schending van de motiveringsplicht.
             toegekend aan Hermann Heye, steunmaatregelen
             waren doordat het Waals Gewest kapitaal had
             ingebracht ten behoeve van Verlipack Holding II,


title: Zaak C-331/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma (Italië) op 1 juni 2017 — Martina Sciotto/Fondazione Teatro dell’Opera di Roma

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma (Italië) op 1 juni 2017 — Martina Sciotto/Fondazione Teatro dell’Opera di Roma
   (Zaak C-331/17)
   (2017/C 309/32)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martina Sciotto

      Verwerende partij: Fondazione Teatro dell’Opera di Roma

      Prejudiciële vraag

   Is de nationale regeling (in het bijzonder artikel 3, lid 6, van wetsbesluit nr. 64 van 30 april 2010, na wijziging omgezet in wet nr. 100 van 29 juni 2010, voor zover daarin is bepaald: „In ieder geval zijn op operagezelschappen en orkesten de bepalingen van artikel 1, leden 1 en 2, van wetgevend besluit nr. 368 van 6 september 2001 niet van toepassing”) in strijd met clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, gesloten op 18 maart 1999, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999, betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (1)?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak T-319/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Grasso/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/35

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Grasso/Commissie
   (Zaak T-319/08)
   (2008/C 272/67)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Salvatore Grasso (Catania, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis, A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Zaak T-115/08: Beschikking van het Gerecht van 29 juni 2010 — Gourmet Burger Kitchen/BHIM (GOURMET BURGER KITCHEN)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/54

         Beschikking van het Gerecht van 29 juni 2010 — Gourmet Burger Kitchen/BHIM (GOURMET BURGER KITCHEN)
   (Zaak T-115/08) (1)

   ()
   2010/C 234/95
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak C-392/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 8 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/19/EG — Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 8 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-392/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/19/EG - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 158/11)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: R. Lyal, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/19/EG van de Raad van 17 februari 2005 tot wijziging van richtlijn 90/434/EEG betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 58, blz. 19)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/19/EG van de Raad van 17 februari 2005 tot wijziging van richtlijn 90/434/EEG betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak T-116/16: Beschikking van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Port autonome du Centre et de l’Ouest e.a./Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Vennootschapsbelasting — Door België ten gunste van de Belgische havens toegekende steun — Brief van de Commissie waarbij dienstige maatregelen worden voorgesteld — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/35

         Beschikking van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Port autonome du Centre et de l’Ouest e.a./Commissie
   (Zaak T-116/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Vennootschapsbelasting - Door België ten gunste van de Belgische havens toegekende steun - Brief van de Commissie waarbij dienstige maatregelen worden voorgesteld - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 014/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Port autonome du Centre et de l’Ouest SCRL (La Louvière, België), Port autonome de Namur (Namen, België), Port autonome de Charleroi (Charleroi, België), Port autonome de Liège (Luik, België), Waals Gewest (België) (vertegenwoordiger: J. Vanden Eynde, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Noë en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het vermeende besluit betreffende staatssteun SA.38393 (2015/E) — Fiscaliteit van de havens in België, dat is gevoegd bij de brief van de Commissie van 22 januari 2016 waarbij aan het Koninkrijk België dienstige maatregelen worden voorgesteld

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Port autonome du Centre et de l’Ouest SCRL, Port autonome de Namur, Port autonome de Charleroi, Port autonome de Liège en het Waals Gewest worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 175 van 17.5.2016.


title: Zaak T-59/10: Beroep ingesteld op 9 februari 2010 — Geemarc Telecom/BHIM — Audioline (AMPLIDECT)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/57

         Beroep ingesteld op 9 februari 2010 — Geemarc Telecom/BHIM — Audioline (AMPLIDECT)
   (Zaak T-59/10)
   2010/C 100/84
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Geemarc Telecom International Ltd (Wanchai, Hong Kong) (vertegenwoordiger: G. Farrington, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Audioline GmbH (Neuss, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 november 2009 in zaak R 913/2009- 2 vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in hun eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het woordmerk „AMPLIDECT” voor waren van klassen 9 en 16

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en bijgevolg nietigverklaring van het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, op grond dat de kamer van beroep: i) er geen rekening mee heeft gehouden dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep geen bewijzen heeft overgelegd van het ontbreken van onderscheidend vermogen van het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, en ii) er geen rekening mee heeft gehouden dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd een groter onderscheidend vermogen had verkregen door de omvang van het gebruik ervan. De kamer van beroep heeft zich niet beperkt tot het onderzoek van het bewijsmateriaal en de argumenten die partijen binnen de door kamer van beroep gestelde termijn hadden aangevoerd.


title: Zaak T-667/11: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — Veloss International en Attimedia/Parlement ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Verrichten van vertaaldiensten in het Grieks aan het Parlement — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Motiveringsplicht — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/29

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — Veloss International en Attimedia/Parlement
   (Zaak T-667/11) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Verrichten van vertaaldiensten in het Grieks aan het Parlement - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Motiveringsplicht - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2015/C 065/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Veloss International (Brussel, België) en Attimedia SA (Brussel) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: P. López-Carceller, L. Darie en P. Biström, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement om de offerte die verzoeksters hadden ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure EL/2011/EU inzake het verrichten van vertaaldiensten in het Grieks (PB 2011/S 56-090374) als tweede te plaatsen, waarvan kennis is gegeven aan verzoeksters bij schrijven van 18 oktober 2011, alsook van alle daarmee samenhangende besluiten van het Parlement, en anderzijds verzoek tot vergoeding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Parlement van 18 oktober 2011 om de offerte van Veloss International SA en Attimedia SA in het kader van de aanbestedingsprocedure EL/2011/EU inzake het verrichten van vertaaldiensten in het Grieks als tweede te plaatsen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Het Parlement wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 58 van 25.2.2012.


title: Zaak F-108/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 september 2014 — Loescher/Raad

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/69

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 september 2014 — Loescher/Raad
      (Zaak F-108/13) (1)

      (2014/C 395/85)
      Procestaal: Frans
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 24 van 25.1.2014, blz. 41.


title: Zaak C-257/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 24 mei 2012 — Sky Italia Srl/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, Commissione di Garanzia dell’attuazione della legge sullo sciopero nei servizi pubblici essenziali

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 24 mei 2012 — Sky Italia Srl/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, Commissione di Garanzia dell’attuazione della legge sullo sciopero nei servizi pubblici essenziali
   (Zaak C-257/12)
   2012/C 217/28
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sky Italia Srl

      Verwerende partijen: Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, Commissione di Garanzia dell’attuazione della legge sullo sciopero nei servizi pubblici essenziali

      Prejudiciële vraag

   Moeten de betrokken bepalingen van gemeenschapsrecht in deze sector, inzonderheid de bepalingen van richtlijn 2002/20/EG (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan genoemde nationale bepalingen, met name wet nr. 266/2005, mede gelet op de concrete toepassing ervan door de toezichthoudende autoriteit?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Zaak T-424/04: Beroep, op 15 oktober 2004 ingesteld door Angel Angelidis tegen Europees Parlement

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/25

         Beroep, op 15 oktober 2004 ingesteld door Angel Angelidis tegen Europees Parlement
   (Zaak T-424/04)
   (2004/C 314/59)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Angel Angelidis, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van het Parlement van 16 juli 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht, nietig te verklaren;

               —

               verzoekers beoordelingsrapport voor het jaar 2002 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een ex aequo et bono op 20 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van morele schade, zowel op grond van verschillende wezenlijke onregelmatigheden op verschillende niveaus bij de vaststelling van de beoordelingsrapporten als op grond van de aanzienlijke vertraging bij de definitieve vaststelling van deze rapporten;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De aangevoerde middelen zijn dezelfde als die in de eveneens door verzoeker ingeleide zaak T-416/03 (1).

      (1)  PB C 59, 06.03.2004, blz. 25.