title: Zaak T-95/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Aventis Pharma/BHIM — Altana Pharma (PRAZOL)

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/32

         Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Aventis Pharma/BHIM — Altana Pharma (PRAZOL)
   (Zaak T-95/07)
   (2007/C 117/51)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Aventis Pharma SA (Antony, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Gilbey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Altana Pharma AG (Konstanz, Duitsland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 februari 2007 (zaak R 302/2005-4) en bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 26 januari 2005;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Altana Pharma AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PRAZOL ”voor waren van klasse 5 — aanvraag nr. 1 154 269

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „PREZAL ”voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: De kamer van beroep heeft de merken niet globaal vergeleken op basis van alle relevante factoren.


title: Zaak C-74/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Luciano Lavagnoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 23 november 2006 in zaak T-422/04, Lavagnoli/Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/2

         Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Luciano Lavagnoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 23 november 2006 in zaak T-422/04, Lavagnoli/Commissie
   (Zaak C-74/07 P)
   (2007/C 129/02)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Luciano Lavagnoli (vertegenwoordiger: F. Frabetti, avocat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 23 november 2006 in zaak T-422/04 te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en het beroep in zaak T-422/04 derhalve ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten en honoraria.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie middelen aan.
   Met het eerste middel stelt hij dat het Gerecht een verkeerde uitlegging heeft gegeven aan de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de Administratieve gids voor de beoordeling en de bevordering van ambtenaren, door in de punten 53 tot en met 75 van het bestreden arrest te oordelen dat die uitvoeringsbepalingen niet verlangen dat er een automatisch verband bestaat tussen de gratificatiepunten waarover de directoraten-generaal beschikken en de meritepunten, en dat eerstgenoemde punten in casu op de juiste wijze zijn toegekend.
   In het kader van het tweede middel stelt rekwirant dat het Gerecht een procedurefout heeft gemaakt door in de punten 59 en 67 van dat arrest zijn vorderingen tot organisatie van de procesgang af te wijzen, die erin bestonden de Commissie te gelasten, te tonen hoe de punten die aan de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren zijn toegewezen zich verhouden tot hun meritepunten en aan te geven welke methode is gebruikt voor de vergelijking van de verdiensten van de ambtenaren.
   Met zijn derde middel stelt rekwirant ten slotte dat het Gerecht in de punten 76 tot en met 100 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een verkeerde rechtsopvatting door geen rekening te houden met de beoordelings- en de bevorderingsprocedure zoals omschreven in de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 43 en 45 van het Ambtenarenstatuut en de voormelde Administratieve gids alsmede door een onjuiste uitlegging te geven aan artikel 90 van het Ambtenarenstatuut.


title: Zaak C-330/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 1 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie — Polen) — Piotr Zarski/Andrzej Stadnicki (Prejudiciële verwijzing — Bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties — Richtlijn 2011/7/EU — Handelshuurovereenkomsten voor onbepaalde tijd — Huurachterstand — Overeenkomsten die zijn gesloten vóór het verstrijken van de termijn voor omzetting van die richtlijn — Nationale regeling — Uitsluiting van die overeenkomsten van de temporele werkingssfeer van die richtlijn)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/11

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 1 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie — Polen) — Piotr Zarski/Andrzej Stadnicki
   (Zaak C-330/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties - Richtlijn 2011/7/EU - Handelshuurovereenkomsten voor onbepaalde tijd - Huurachterstand - Overeenkomsten die zijn gesloten vóór het verstrijken van de termijn voor omzetting van die richtlijn - Nationale regeling - Uitsluiting van die overeenkomsten van de temporele werkingssfeer van die richtlijn))
   (2017/C 249/15)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Warszawie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Piotr Zarski

      Verwerende partij: Andrzej Stadnicki

      Dictum

   Artikel 12, lid 4, van richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten betalingsachterstand bij de uitvoering van een vóór 16 maart 2013 gesloten overeenkomst van de werkingssfeer van die richtlijn kunnen uitsluiten, ook al doet die achterstand zich na deze datum voor.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak C-597/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 november 2015 door Diapharm GmbH & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2015 in zaak T-620/14, Diapharm GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/25

         Hogere voorziening ingesteld op 13 november 2015 door Diapharm GmbH & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2015 in zaak T-620/14, Diapharm GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-597/15 P)
   (2016/C 016/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Diapharm GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: M. Weidner, T. Guttau en N. Hußmann, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               mondelinge behandeling van de zaak;

               —

               nietigverklaring van de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2015 in zaak T-620/14;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar vordering voert rekwirante twee middelen aan:

               —

               Procedurefouten: het Gerecht heeft zijn beslissing gedeeltelijk ontoereikend gemotiveerd. Het Gerecht heeft de inhoud van het schrijven van de Commissie, waarmee haar vermeende stilzitten werd beëindigd, niet uitvoerig onderzocht en is op die manier tot een onjuiste beslissing gekomen.

               —

               Schending van het Unierecht: het Gerecht heeft ten onrechte geen rekening gehouden met de voorwaarden van artikel 265 VWEU, nu het stilzitten van de Commissie niet was beëindigd. Bovendien heeft het Gerecht verordening (EG) nr. 1924/2006 (1), meer bepaald de artikelen 17 en 28 ervan, onjuist beoordeeld. Openstaande en toegestane gezondheidsclaims kunnen niet op gelijke voet worden geplaatst. De uit de overgangsbepalingen voortvloeiende rechtsgevolgen zijn onvoldoende voorzienbaar. Ten slotte wordt verzoekster, anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, door het voortdurende stilzitten van de Commissie rechtstreeks en nadelig geraakt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen, PB L 404, blz. 9.


title: Zaak C-20/04: Beroep, op 23 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 59/20                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         6.3.2004
            —      in § 1, lid 1, § 3, lid 1, § 35 en § 37 van de         —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                   Musterbauordnung (systeembouwbesluit) geen
                   voldoende            duidelijke          arbeids-
                   beschermingsregels te hebben vastgesteld met
                   betrekking tot bovenlichtvoorzieningen, en             Middelen en voornaamste argumenten
            —      in § 3, lid 1, en § 20 Arbeitsstättenverordnung
                   (arbeidsplaatsbesluit) geen voldoende verbin-          De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 27 november
                   dende arbeidsbeschermingsregels te hebben              2002 verstreken.
                   vastgesteld met betrekking tot laadplatforms,
      b)    en door de Commissie niet in kennis te stellen van            (1) PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1.
            wijzigingen van de omstreden regelingen;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
      van de procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Beroep, op 23 januari 2004 ingesteld door Commissie van
                                                                            de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Ofschoon de termijn voor de implementering van de richtlijn
op 31 december 1992 is verstreken, heeft de Bondsrepubliek
Duitsland nog steeds niet de bepalingen vastgesteld die nodig                                      (Zaak C-20/04)
zijn om de verplichtingen na te komen die op haar rusten
krachtens artikel 3 juncto de punten 4.4, lid 3, eerste zin, 10.1,                                 (2004/C 59/34)
lid 1, 10.2 en 14.1 van bijlage I bij de richtlijn.
(1) PB L 393, blz. 1.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 23 januari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                          woordigd door W. Wils als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 21 januari 2004 ingesteld door Commissie van                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                          1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                            (Zaak C-17/04)                                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2002/50/EG
                            (2004/C 59/33)                                      van de Commissie van 6 juni 2002 tot aanpassing aan de
                                                                                technische vooruitgang van richtlijn 1999/36/EG van de
                                                                                Raad betreffende vervoerbare drukapparatuur (1), en, in
                                                                                elk geval, door deze bepalingen niet aan de Commissie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
op 21 januari 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                     verplichtingen niet is nagekomen;
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juridische                  2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen        De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 januari
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/80/EG              2003 verstreken.
      van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober
      2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde
      verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookin-            (1) PB L 149 van 7.6.2002, blz. 28.
      stallaties (1), althans door deze bepalingen niet aan de
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;


title: Zaak T-40/06: Beroep ingesteld op  9 februari 2006  — Trioplast Industrier tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/17

         Beroep ingesteld op 9 februari 2006 — Trioplast Industrier tegen Commissie
   (Zaak T-40/06)
   (2006/C 96/32)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekster: Trioplast Industrier AB (Smålandsstenar, Zweden) (vertegenwoordiger: Tommy Pettersson, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               gedeeltelijk nietig te verklaren artikel 1, sub g, van de beschikking voorzover het de periode betreft waarin verzoekster aansprakelijk voor de inbreuk werd geacht;

               —

               gedeeltelijk nietig te verklaren artikel 2, sub f, van de beschikking wat betreft de geldboete die hoofdelijk aan verzoekster is opgelegd, subsidiair de geldboete te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-26/06, Trioplast Wittenheim tegen Commissie.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 januari 2000 in de gevoegde zaken C-104/89 en C-37/90 (verzoeken om schadevergoeding en rente): J. M. Mulder, W. H. Brinkhoff, J. M. M. Muskens, T. Twĳnstra (C-104/89), en O. Heinemann (C-37/90), tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Extra heffing op melk — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Schadevergoeding en waardering van schade")

text:
C 102/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.4.2000
                   ARREST VAN HET HOF                                          c) Met ingang van deze laatste datum zijn over dit bedrag
                                                                                moratoire interessen verschuldigd ad 8 % per jaar tot
                                                                                aan de datum van feitelijke voldoening.
                          (Zesde kamer)
                                                                            2) a) De Raad en de Commissie worden hoofdelijk veroordeeld,
                                                                                aan Brinkhoff een schadevergoeding van 362 383 NLG
                      van 27 januari 2000                                          te betalen.
                                                                               b) Over dit bedrag dient rente te worden betaald met
in de gevoegde zaken C-104/89 en C-37/90 (verzoeken                                ingang van 5 mei 1984 tot aan de datum van uitspraak
om       schadevergoeding         en     rente):     J. M. Mulder,                 van het interlocutoir arrest op de voet van 1,85 % per
W. H. Brinkhoff, J. M. M. Muskens, T. Twijnstra (C-104/                            jaar.
89), en O. Heinemann (C-37/90), tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                             c) Met ingang van deze laatste datum zijn over dit bedrag
                            schappen (1)                                           moratoire interessen verschuldigd ad 8 % per jaar tot
                                                                                aan de datum van feitelijke voldoening.
(„Extra heffing op melk — Niet-contractuele aansprakelijk-
                                                                            3) a) De Raad en de Commissie worden hoofdelijk veroordeeld,
   heid — Schadevergoeding en waardering van schade”)
                                                                                aan Muskens een schadevergoeding van 324 914 NLG
                                                                                te betalen.
                         (2000/C 102/02)
                                                                               b) Over dit bedrag dient rente te worden betaald met
                                                                                ingang van 22 november 1984 tot aan de datum van
                                                                                uitspraak van het interlocutoir arrest op de voet van
                                                                                1,85 % per jaar.
                 (Procestalen: Nederlands en Duits)
                                                                               c) Met ingang van deze laatste datum zijn over dit bedrag
In de gevoegde zaken C-104/89 en C-37/90, J. M. Mulder,                            moratoire interessen verschuldigd ad 8 % per jaar tot
W. H. Brinkhoff, J. M. M. Muskens, T. Twijnstra, vertegen-                         aan de datum van feitelijke voldoening.
woordigd door H. J. Bronkhorst, advocaat te ’s-Gravenhage, en
E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, docmilie                    4) a) De Raad en de Commissie worden hoofdelijk veroordeeld,
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch,                           aan Twijnstra een schadevergoeding van 579 570 NLG
advocaat aldaar, Rue Goethe 11, en O. Heinemann, vertegen-                         te betalen.
woordigd door M. Düsing, advocaat te Münster, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Lambert,                         b) Over dit bedrag dient rente te worden betaald met
Dupong en Konsbruck, advocaten aldaar, Rue des Bains 14a,                          ingang van 10 april 1985 tot aan de datum van
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden in zaak                              uitspraak van het interlocutoire arrest op de voet van
C-104/89: A. Brautigam en G. Houttuin, en in zaak C-37/90:                         1,85 % per jaar.
A. Brautigam) en Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden in zaak C-104/89: T. van Rijn, en in zaak                    c) met ingang van deze laatste datum zijn over dit bedrag
C-37/90: D. Booß, bijgestaan door H.-J. Rabe), betreffende                         moratoire interessen verschuldigd ad 8 % per jaar tot
verzoeken om schadevergoeding krachtens de artikelen 178                           aan de datum van feitelijke voldoening.
en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artikelen 235 EG
en 288, tweede alinea, EG), heeft het Hof (Zesde kamer),
                                                                        — in zaak C-37/90:
samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, waarnemend voor de
president van de Zesde kamer, G. Hirsch (rapporteur) en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:             5) a) De Raad en de Commissie worden hoofdelijk veroordeeld,
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 27 januari 2000 een                            aan Heinemann een schadevergoeding van 17 411
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 DEM te betalen.
                                                                               b) Over dit bedrag dient rente te worden betaald met
— in zaak C-104/89:                                                                ingang van 20 november 1984 tot aan de datum van
                                                                                uitspraak van het interlocutoire arrest op de voet van
    1) a) De Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                      1,5 % per jaar.
            Europese Gemeenschappen worden hoofdelijk veroor-
            deeld, aan Mulder een schadevergoeding van 555 818                 c) Met ingang van deze laatste datum zijn over dit bedrag
            NLG te betalen.                                                        moratoire interessen verschuldigd ad 7 % per jaar tot
                                                                                aan de datum van feitelijke voldoening.
         b) Over dit bedrag dient rente te worden betaald met
            ingang van 1 oktober 1984 tot aan de datum van              — in de beide zaken:
            uitspraak van het interlocutoir arrest op de voet van
            1,85 % per jaar.                                                6) De beroepen worden voor het overige verworpen.
 ---pagebreak--- 8.4.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 102/3
     7) De Raad en de Commissie zullen hun eigen kosten en                 De exclusieve bevoegdheidsregel van artikel 16, punt 1, sub a, van
         hoofdelijk 90 % van de kosten van verzoekers dragen, met          het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
         uitzondering van de kosten van het door het Hof gelaste           bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke
         deskundigenonderzoek. Deze zullen voor 90 % hoofdelijk            en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
         worden gedragen door de Raad en de Commissie. Aangezien           inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
         10 % van deze kosten ten laste van verzoekers in de beide         Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het
         zaken gezamenlijk blijven, zullen zij door verzoekers in zaak     Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
         C-104/89 worden gedragen ten belope van 22 % ieder en             Republiek, en het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding
         door Heinemann ten belopen van 12 %.                              van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, die voor
                                                                           geschillen ten aanzien van huur en verhuur, pacht en verpachting van
                                                                           onroerende goederen geldt, is van toepassing op een schadevordering
(1) PB C 109 van 29.4.1989.                                                wegens onvoldoende onderhoud en beschadiging van een woning die
    PB C 71 van 21.3.1990.
                                                                           door een particulier was gehuurd om er enkele weken vakantie door te
                                                                           brengen, ook waneer die vordering niet rechtstreeks door de eigenaar
                                                                           van het onroerend goed is ingesteld, maar door een professionele
                                                                           reisorganisator die de betrokkene de woning heeft verhuurd en die
                                                                           ageert als gesubrogeerde in de rechten van de eigenaar van het
                                                                           onroerend goed.
                    ARREST VAN HET HOF                                     De bijkomende clausules betreffende de annuleringsverzekering en de
                                                                           garantie van de door de klant betaalde prijs, die in de algemene
                           (Zesde kamer)                                   voorwaarden van de tussen die organisator en de huurder gesloten
                                                                           overeenkomst zijn opgenomen, doen niet eraan af, dat het om de
                                                                           huur van een onroerend goed in de zin van die bepaling van het
                       van 27 januari 2000                                 Executieverdrag gaat.
in zaak C-8/98 (verzoek van het Landgericht Heilbronn
om een prejudiciële beslissing): Dansommer A/S tegen                       (1) PB C 72 van 7.3.1998.
                              A. Götz (1)
(„Executieverdrag — Artikel 16, punt 1 — Exclusieve
bevoegdheid ten aanzien van huur en verhuur, pacht en
  verpachting van onroerende goederen — Werkingssfeer”)
                          (2000/C 102/03)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 27 januari 2000
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           in zaak C-190/98 (verzoek van het Oberlandesgericht
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Linz om een prejudiciële beslissing): Volker Graf tegen
                          dentie van het Hof)                                             filzmoser Maschinenbau GmbH (1)
In zaak C-8/98, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens              (Vrij verkeer van werknemers — Ontslagvergoeding —
artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landgericht Heilbronn              Geweigerd wanneer werknemer arbeidsovereenkomst opzegt
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Dansommer               om in andere lidstaat werkzaamheden in loondienst te gaan
A/S en A. Götz, betreffende een prejudiciële beslissing over de                                          verrichten)
uitlegging van artikel 16, punt 1, sub a, van voornoemd
Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),                                             (2000/C 102/04)
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                            (Procestaal: Duits)
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), het
Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), en het Verdrag van
26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het Hof                                          dentie van het Hof)
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rappor-
teur), president van de Tweede kamer, waarnemend voor de                   In zaak C-190/98, betreffende een verzoek aan het Hof
president van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch,               krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. A. Rühl,          het Oberlandesgericht Linz (Oostenrijk), in het aldaar aanhan-
hoofdadministrateur, op 27 januari 2000 een arrest gewezen                 gig geding tussen Volker Graf en Filzmoser Maschinenbau
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        GmbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van


title: Zaak C-289/08: Beroep ingesteld op 1 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/33

         Beroep ingesteld op 1 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-289/08)
   (2008/C 223/52)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en A. Sipos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door geen extern noodplan op te stellen voor de maatregelen die moeten worden genomen buiten de inrichtingen die vallen onder artikel 9 van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1), de krachtens artikel 11, lid 1, sub c, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt dat het opstellen van externe noodplannen voor de maatregelen die moeten worden genomen buiten de inrichtingen die vallen onder artikel 9 van richtlijn 96/82/EG, een fundamenteel vereiste van deze richtlijn is. Het Groothertogdom Luxemburg is de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen, aangezien het dergelijke plannen niet heeft opgesteld voor acht op zijn grondgebied gevestigde operationele inrichtingen.

      (1)  PB 1997, L 10, blz. 13.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 2000 in zaak T-87 /98, International Potash Company tegen Raad van de Europese Unie (Antidumpingrechten — Combinatie van specifiek recht en variabel recht — Dumpingmarge — Evenredigheidsbeginsel — Motivering)

text:
9.12.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 355/21
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 oktober 2000
                    van 29 september 2000
                                                                         in zaak T-187 /98: P. J. Cubero Vermurie tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-87 /98, International Potash Company tegen
                 Raad van de Europese Unie (1)                           (Ambtenaren — Bevordering — Mobiliteit — Ontvanke-
                                                                                lijkheid)
(Antidumpingrechten — Combinatie van specifiek recht en
                                                                                (2000/C 355/47)
variabel recht — Dumpingmarge — Evenredigheidsbeginsel
                          — Motivering)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (2000/C 355/46)
                                                                         In zaak T-187/98, P. J. Cubero Vermurie, ambtenaar van de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                         Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brus-
                                                                         sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                         (Procestaal: Engels)                            van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2,
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                         tigden: C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart), betref-
In zaak T-87/98, International Potash Company, gevestigd te              fende, enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van het
Moskou (Rusland), vertegenwoordigd door J. F. Bellis en                  besluit van 6 april 1998 om verzoeker niet tot de rang A5 te
R. Luff, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te             bevorderen tijdens de bevorderingsronde 1998, en, anderzijds,
Luxemburg ten kantore van A. F. Brausch, advocaat aldaar,                een verzoek tot vergoeding van de materiële en morele schade
Rue Zithe 8, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:              die hij zou hebben geleden doordat hij niet is bevorderd, heeft
S. Marquardt, H.-J. Rabe en G. Berrisch), ondersteund door               het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;
V. Kreuschitz en N. Khan) en door European Potash Producers’             griffier: G. Herzig, administrateur, op 3 oktober 2000 een
Association (APEP), vertegenwoordigd door D. en D. Ehle,                 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ten kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, Rue Michel              1)    Verwerpt het beroep.
Welter 6, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
artikel 1 van verordening (EG) nr. 449/98 van de Raad van                2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
23 februari 1998 houdende wijziging van verordening (EEG)
nr. 3068/92 tot instelling van een definitief antidumpingrecht
                                                                         (1) PB C 20 van 23.1.1999.
op de invoer van kaliumchloride van oorsprong uit Oekraïne,
Rusland en Wit-Rusland (PB L 58, blz. 15), heeft het Gerecht
(Derde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: K. Le-
naerts, kamerpresident, J. Azizi, R. M. Moura Ramos, M. Jaeger
en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
ministrateur, op 29 september 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)    Verwerpt het beroep.                                                                      van 24 oktober 2000
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsook in die van de     in zaak T-178 /98, Fresh Marine Company SA tegen
      Raad en van de European Potash Producers’ Association.                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Voorlopige antidumpingrechten en compenserende rechten
3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten.                        — Gekweekte Atlantische zalm — Niet-contractuele aan-
                                                                                sprakelijkheid van Gemeenschap)
                                                                                (2000/C 355/48)
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                         In zaak T-178/98, Fresh Marine Company SA, gevestigd te
                                                                         Trondheim (Noorwegen), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis


title: Zaak C-378/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 22 juni 2017 — Minister for Justice and Equality, The Commissioner of the Garda Síochána/Workplace Relations Commission

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 22 juni 2017 — Minister for Justice and Equality, The Commissioner of the Garda Síochána/Workplace Relations Commission
   (Zaak C-378/17)
   (2017/C 283/36)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Minister for Justice and Equality, The Commissioner of the Garda Síochána

      Verwerende partij: Workplace Relations Commission

      Prejudiciële vraag

   Indien:

               a)

               een bij wet ingesteld nationaal overheidsorgaan beschikt over een algemene bevoegdheid die hem is toegedeeld voor onder andere handhaving van het Unierecht op een specifiek gebied;

               b)

               een dergelijk overheidsorgaan volgens het nationale recht in een beperkt aantal zaken waarin een doeltreffende voorziening slechts kan worden genomen door een nationale wettelijke regeling op basis van nationaal of Europees recht buiten toepassing te laten, niet bevoegd is, en

               c)

               bevoegde nationale rechterlijke instanties bevoegd zijn om passende beslissingen te nemen, waarbij een nationale wettelijke regeling buiten toepassing wordt gelaten, nodig om de conformiteit met de betrokken Unierechtelijke bepaling te waarborgen, zij bevoegd zijn om zaken te behandelen waarin een dergelijke maatregel nodig was, en zij bevoegd zijn om in dergelijke zaken alle door het Unierecht vereiste maatregelen te nemen en waarbij overeenkomstig de rechtspraak van het Hof is gebleken dat de maatregel van de rechterlijke instanties voldoet aan de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid,

         moet het betrokken overheidsorgaan dan niettemin worden geacht bevoegd te zijn om zich uit te spreken over een klacht wegens schending van het toepasselijke Unierecht door een nationale wettelijke regeling en om, indien die klacht gegrond wordt verklaard, die wettelijke regeling buiten toepassing te laten, niettegenstaande het feit dat het nationale recht de bevoegdheid voor alle zaken waarin de geldigheid van een wettelijke regeling om een of andere reden wordt betwist of waarin wordt verzocht om een wettelijke regeling buiten toepassing te laten, niet aan het betrokken overheidsorgaan toekent maar aan een krachtens de Ierse grondwet ingestelde rechterlijke instantie?


title: Zaak T-64/14: Beroep ingesteld op 29 januari 2014 — Good Luck Shipping/Raad

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/28

         Beroep ingesteld op 29 januari 2014 — Good Luck Shipping/Raad
   (Zaak T-64/14)
   2014/C 93/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Good Luck Shipping LLC (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC (Queen’s Counsel), M. Lester, Barrister en M. Taher, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 306, blz. 18) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 306, blz. 3) nietig verklaren;

               —

               besluit 2013/497/GBVB (1) van de Raad 10 oktober 2013 en verordening (EU) nr. 971/2013 (2) van de Raad 10 oktober 2013 („oktobermaatregelen”) niet-toepasselijk verklaren op grondslag van artikel 277 VWEU;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de oktobermaatregelen dienen niet-toepasselijk te worden verklaard voor zover zij betrekking hebben op verzoekster en zij hebben geen juiste rechtsgrondslag.

               2)

               Tweede middel: de Raad heeft verzoeksters gewettigde vertrouwen en de beginselen van onherroepelijkheid, rechtszekerheid, non bis in idem, res judicata en non-discriminatie geschonden.

               3)

               Derde middel: de Raad heeft zijn motiveringsplicht geschonden.

               4)

               Vierde middel: de Raad heeft verzoeksters recht van verweer geschonden.

               5)

               Vijfde middel: de Raad heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste opvatting door te oordelen dat aan een van de criteria voor plaatsing op de lijst was voldaan wat verzoekster betreft, en heeft geen bewijs overgelegd dat verzoeksters plaatsing op de lijst rechtvaardigt.

               6)

               Zesde middel: de bestreden maatregelen schenden verzoeksters grondrechten, daaronder begrepen het recht op eerbiediging van haar reputatie en eigendom.

               7)

               Zevende middel: de Raad heeft zijn bevoegdheden misbruikt door de bestreden maatregelen vast te stellen; dat de Raad zich specifiek op verzoekster richt zonder rekening te houden met een uitspraak van het Gerecht, vormt geen juist gebruik van zijn bevoegdheden.

      (1)  Besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013 L 272, blz. 46).

      (2)  Verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 272, blz. 1).


title: Zaak C-226/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 8 mei 2014 — Eurogate Distribution GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Stadt

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 8 mei 2014 — Eurogate Distribution GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
   (Zaak C-226/14)
   2014/C 303/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eurogate Distribution GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met richtlijn 77/388/EEG (1) om belasting over de toegevoegde waarde bij invoer te heffen over goederen die als niet-communautaire goederen wederuitgevoerd zijn, maar waarvoor overeenkomstig artikel 204 CDW (2) een douaneschuld is ontstaan wegens niet-nakoming van een verplichting, in casu: verzuim om tijdig te voldoen aan de verplichting om de uitslag van goederen uit een douane-entrepot uiterlijk op het tijdstip van hun uitslag op te nemen in de daartoe voorziene voorraadadministratie?
               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Gebiedt richtlijn 77/388/EEG in dergelijke gevallen dat over de goederen belasting over de toegevoegde waarde bij invoer wordt geheven of beschikken de lidstaten in dit opzicht over een speelruimte?
               en

               3)

               Is een entreposeur die een goed uit een derde land op grond van een dienstverleningsverhouding in een douane-entrepot opslaat zonder daarover te kunnen beschikken, schuldenaar van de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer die is ontstaan als gevolg van de niet-nakoming van zijn verplichting overeenkomstig artikel 10, lid 3, tweede alinea, van richtlijn 77/388/EEG juncto artikel 204, lid 1, CDW, ook wanneer het goed niet wordt gebruikt voor zijn belaste handelingen in de zin van artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 77/388/EEG?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-518/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 26 september 2013 — The Queen op verzoek van Eventech/The Parking Adjudicator

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 26 september 2013 — The Queen op verzoek van Eventech/The Parking Adjudicator
   (Zaak C-518/13)
   2013/C 367/43
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen op verzoek van Eventech Ltd

      Verwerende partij: The Parking Adjudicator

      Andere partijen bij de procedure: London Borough of Camden, Transport for London

      Prejudiciële vragen

               1)

               Worden „staatsmiddelen” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU ingezet in de omstandigheden van de onderhavige zaak als een busstrook op een openbare weg tijdens de uren dat de strook in bedrijf is, beschikbaar wordt gesteld aan Black Cabs maar niet aan minicabs?

               2)

                           a)

                           Wat is bij de vraag of de beschikbaarstelling van een busstrook op een openbare weg aan Black Cabs maar niet aan minicabs tijdens de uren dat de busstrook in bedrijf is, selectief is voor de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU, de relevante doelstelling aan de hand waarvan moet worden beoordeeld of Black Cabs en minicabs zich in een vergelijkbare juridische en feitelijke situatie bevinden?

                           b)

                           Als kan worden aangetoond dat de relevante doelstelling in de zin van vraag 2(a) ten minste deels bestaat in de totstandbrenging van een veilig en doeltreffend vervoerssysteem, en dat er veiligheids- en/of doeltreffendheidsoverwegingen zijn die rechtvaardigen dat Black Cabs over busstroken mogen rijden die niet in dezelfde mate op minicabs van toepassing zijn, is de maatregel dan niet selectief in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU?

                           c)

                           Is het bij de beantwoording van vraag 2(b) nodig om te overwegen of de lidstaat die zich op deze rechtvaardiging beroept, daarnaast heeft aangetoond dat de gunstigere behandeling van Black Cabs vergeleken met minicabs evenredig is en niet verder gaat dan wat noodzakelijk is?

               3)

               Kan het beschikbaar stellen van een busstrook op een openbare weg aan Black Cabs maar niet aan minicabs tijdens de uren dat de busstrook in bedrijf is, het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, indien de betrokken weg in het centrum van Londen ligt en er geen belemmeringen zijn voor burgers uit enige andere lidstaat om in Londen een Black Cab of minicab in eigendom te hebben of te besturen?


title: Zaak C-277/05: Verzoek van de Conseil d'État (Frankrijk), afdeling Geschillen, van 18 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société thermale d'Eugénie-Les-Bains en Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/7

         Verzoek van de Conseil d'État (Frankrijk), afdeling Geschillen, van 18 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société thermale d'Eugénie-Les-Bains en Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie
   (Zaak C-277/05)
   (2005/C 229/15)
   Procestaal: Frans
   De Conseil d'État (Frankrijk), afdeling Geschillen heeft bij beschikking van 18 mei 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juli 2005, in het geding tussen Société thermale d'Eugénie-Les-Bains en Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Dienen bedragen die als voorschot zijn betaald in het kader van verkoopovereenkomsten inzake aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen dienstverrichtingen, in gevallen waarin de koper gebruikmaakt van zijn recht van herroeping en de verkoper de bedragen behoudt, te worden beschouwd als vergoeding voor de reservering en als bedragen die als zodanig aan de belasting over de toegevoegde waarde zijn onderworpen, dan wel als ontbindingsvergoeding voor het herstel van de schade die is geleden wegens de niet-nakoming door de klant, zonder rechtstreeks verband met enige dienst die onder bezwarende titel is verricht, en als bedragen die als zodanig niet aan deze belasting zijn onderworpen?


title: Beroep, op 4 december 1996 ingesteld door Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Goupil tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-199/96)

text:
Nr. C 54/28         ' I NL I                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 2 . 97
samenhang met Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92 van de                     te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar,
Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geogra                   Rue de Nassau 21 .
fische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van land
bouwproducten en levensmiddelen ( 3 ) en Verordening ( EG )               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni 1996 betreffende
de registratie van de geografische aanduidingen en oor                   — nietig te verklaren het besluit om haar in te delen in de
sprongsbenamingen in het kader van de procedure van                           rang A 7, hetwelk haar ter kennis is gebracht bij nota van
artikel 17 van Verordening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de                       5 januari 1996 ;
Raad ( 4 ).
                                                                          — nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van haar
Dienaangaande betogen zij , dat Parmigiano Reggiano wel                      administratieve klacht, hetwelk haar ter kennis is
iswaar in de lijst van laatstgenoemde verordening is opge                    gebracht bij nota van 1 augustus 1996, welke zij heeft
nomen, maar dat daarentegen geen enkele benaming van                          ontvangen op 3 september 1996 ;
Duitse kaas is geregistreerd onder de naam „ Parmesan ";
volgens verzoeksters moet die benaming onwettig worden                    — voorzover nodig, nietig te verklaren aankondiging van
geacht indien zij wordt gebruikt voor kaas die is geprodu                    vergelijkend onderzoek COM/T/A/94, aangezien daarin
ceerd buiten de aan het toezicht van het Consorzio del                        wordt bepaald dat de tijdelijke functionarissen die als
formaggio Parmigiano Reggiano onderworpen beschermde                          ambtenaar worden aangeworven, onder bepaalde voor
zone . Anderzijds kan de in artikel 13 , lid 2 , van Verordening              waarden zullen worden ingedeeld in de rang waarin zij
( EEG ) nr. 2081/92 voorziene afwijking niet worden toege                    zich bevonden op het moment waarop de lijst van
past op het geval van de in de bestreden beschikking                          geschikte kandidaten werd opgesteld;
vermelde Duitse kaassoorten, aangezien de producten
waarvoor de beschermde benaming geldt, gedurende ten                      — verweerster te verwijzen in de kosten .
minste vijf jaar vóór de bekendmaking van Verordening
( EEG ) nr. 2081 /92 wettelijk in de handel moeten zijn                   Middelen en voornaamste argumenten
gebracht. Er bestaat een bilaterale overeenkomst tussen
Italië en Duitsland, op grond waarvan het fundamentele                    Verzoekster, ambtenaar in de rang A 7, zesde salaristrap,
vereiste van wettelijke verhandeling van de producten                     komt op tegen het uitdrukkelijk genomen besluit van de
bedoeld in artikel 13 , lid 2 , van Verordening ( EEG )                   Commissie , waarbij wordt geweigerd haar in de rang A 6 te
nr . 2081 /92 vervalt. Op basis van deze overeenkomst is                  benoemen .
Duitsland gehouden, enkele typische aanduidingen van
traditionele Italiaanse producten, waaronder Parmigiano                   Zij stelt schending van artikel 25 , tweede alinea, tweede
Reggiano, te erkennen en te beschermen .                                  volzin, van het Statuut, daar dit besluit volgens haar niet met
                                                                          redenen is omkleed . Verder is verzoekster van mening, dat
Verzoeksters betogen voorts, dat de Commissie de ingevolge                de Commissie zich schuldig heeft gemaakt aan een kenne
artikel 155 van het EG-Verdrag op haar rustende taken                     lijke beoordelingsfout, door zich op het standpunt te stellen,
heeft miskend . Verweerster heeft niet alleen nagelaten, te               dat haar academische kennis en beroepservaring niet zo
interveniëren om een met artikel 13 , lid 2 , van Verordening             uitzonderlijk waren dat artikel 3 1 , lid 2, van het Statuut kon
( EEG ) nr. 2081/92 strijdige gedraging van een Lidstaat te               worden toegepast, en stelt zij schending van de zorg
beletten, maar heeft die gedraging bovendien goedgekeurd ,                plicht.
door de aanduiding van een kaassoort, die verboden is
omdat zij is voorbehouden aan een product dat communau
taire bescherming geniet, als wettig te erkennen .
(')  PB nr . L 230 van  11 .  9. 1996 , blz.  12,
(2)  PB nr . L 268 van  14 .  9. 1992 , blz . 1.                          Beroep, op 4 december 1996 ingesteld door Laboratoires
(3)  PB nr.  L 208 van  24 .  7. 1992 , blz . 1.                          pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Goupil tegen
(4)  PB nr . L 148 van  21 .  6. 1996 , blz . 1.                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T- 199/96 )
                                                                                ( 97/C 54/47 )
Beroep, op 3 december 1996 ingesteld door C. Dalby tegen                                          (Procestaai: Frans)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-198/96 )                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                          schappen is op 4 december 1996 beroep ingesteld tegen
                             ( 97/C 54/46 )                               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Labo
                                                                          ratoires pharmaceutiques Bergaderm SA, gevestigd te Run
                        (Procestaai: Frans)                               gis ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J. Cariven, bewind
                                                                          voerder, benoemd bij vonnis van het Tribunal de commerce
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                 de Créteil van 5 oktober 1995 , en J.-J . Goupil , wonende te
schappen is op 3 december 1996 beroep ingesteld tegen                     Chevreuse ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-P. Spitzer,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                             advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
C. Dalby, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                        burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
M.-A. Lucas, advocaat te Luik , domicilie gekozen hebbende                Rue 31 .
 ---pagebreak---  22 . 2 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/29
 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                 en aangepaste excipiens . In casu heeft de Commissie
                                                                     gehandeld in strijd met het haar door de „ cosmetica "-
 — de Commissie te veroordelen, Laboratoires pharmaceu              richtlijn opgelegde dualistische stelsel, dat wil zeggen de
     tiques Bergaderm SA schadevergoeding ten bedrage van            verplichting tot voorafgaande raadpleging van het weten
      152 867 090 Ffr . en J.-J . Goupil persoonlijk schadever      schappelijk comité en een bevoegdheid verband houdende
     goeding ten bedrage van 161 309 995,33 Ffr. te beta            met het positieve advies van het comité voor de aanpas
     len;                                                            sing.
 — de Commissie te verwijzen in de kosten .                          Deze handelwijze van de Commissie was de rechtstreekse en
                                                                     doorslaggevende oorzaak van de aanzienlijke financiële
                                                                     schade die de onderneming en Goupil persoonlijk hebben
 Middelen en voornaamste argumenten                                  geleden, en die bestaat uit winstderving, onderzoeks- en
                                                                     reclamekosten, kosten van expertise en advisering, alsmede
 Verzoekers, Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA               kosten van ontslag van het personeel .
 en de président directeur général van deze onderneming, J.-J .
 Goupil, die 99,875 % van het kapitaal houdt, hebben een op
 de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap
 gebaseerde schadevordering ingesteld, zoals bedoeld in
 artikel 215 , tweede alinea, en artikel 178 van het EG
 Verdrag. Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA, die
 op 6 juli 1995 in staat van vereffening is gesteld en in           Beroep, op 9 december 1996 ingesteld door SA Smanor,
 oktober 1995 failliet is verklaard, was actief op de markt         Hubert Segaud en Monique Segaud tegen Commissie van de
van para-farmaceutische en cosmetische producten. Een van                             Europese Gemeenschappen
de drie productlijnen is Bergasol, een zonnebrandolie die                                   ( Zaak T-201 /96 )
onder andere natuurlijke essences van citrus bevat, die op                                     ( 97/C 54/48 )
hun beurt een chemische stof bevatten, een soort van
furocumarinen ( psoralenen ), te weten 5-MOP.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Op 10 juli 1995 stelde de Commissie Achttiende Richtlijn
95/34/EG tot aanpassing aan de vooruitgang van de                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
techniek van de bijlagen II, III, VI en VII van Richtlijn           schappen is op 9 december 1996 beroep tegen Commissie
76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpas            van de Europese Gemeenschappen ingesteld door SA
sing van de wetgevingen der Lidstaten inzake cosmetische            Smanor, te Saint Martin D'Ecublei ( Frankrijk ), Hubert
producten, vast. In de richtlijn beperkt de Commissie de            Segaud en Monique Segaud, beiden wonende te Saint
maximale concentratie furocumarinen ( psoralenen ) in zon          Martin D'Ecublei, vertegenwoordigd door L. Roques,
nebrandproducten tot 1 mg/kg.                                       advocaat ( Val de Marne ).
Volgens verzoekers heeft de Commissie door deze bestreden           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
aanpassing inbreuk gemaakt op de verplichting om haar
bronnen van wetenschappelijke informatie voortdurend bij            — het nalaten van de Commissie vast te stellen,
te werken, waartoe een contradictoir wetenschappelijk
debat in het leven moet worden geroepen en zelfs eventueel          — krachtens artikel 215 van het Verdrag vast te stellen, dat
uiteenlopende wetenschappelijke standpunten met elkaar                  de Commissie aansprakelijk is jegens SA Smanor, de
moeten worden vergeleken. De Commissie miskent het                      deelgenoten Segaud, de oprichters, directeuren, werkne
duidelijke onderscheid tussen de chemisch zuivere stof en               mers en grootaandeelhouders, en haar te veroordelen tot
het eindproduct, Bergasol, omdat de „ cosmetica"-richtlijn              vergoeding van hun schade ten bedrage van 4 562 884
het cosmetische eindproduct in zijn geheel beschouwt, en                ecu ,
heeft de fundamentele beginselen en rechten die voor
verzoekers uit de „ cosmetica"-richtlijn voortvloeien, ernstig
geschonden, in het bijzonder door misbruik van de door
                                                                    — de Commissie in de kosten te verwijzen .
deze richtlijn gecreëerde rechtsinstrumenten . De richtlijn
betreft in feite slechts verzoekers en het product Bergasol; de     Middelen en voornaamste argumenten
Commissie heeft zich bediend van het instrument van de
richtlijn, omdat deze een bindende normatieve kracht heeft          Bij arrest van 14 juli 1988 ( 1 ) heeft het Hof een prejudiciële
en niet rechtstreeks voor beroep door justitiabelen vatbaar         vraag van het Tribunal de commerce te L'Aigle beantwoord
is .                                                                over de artikelen 30 tot en met 36 van het Verdrag en over de
                                                                    artikelen 5 , 15 en 16 van Richtlijn 79/1 12/EEG van de Raad
Volgens verzoekers vormt de beperking van de concen                van 18 december 1978 . Die vraag was gerezen in een
tratie 5-MOP tot 1 mg/kg voor zonnebrandproducten een               „ procédure de redressement judicaire " tegen SA Smanor bij
onevenredige en met het oog op de nagestreefde doelstelling         genoemd gerecht.
ongepaste maatregel, omdat de bescherming van de mense
lijke gezondheid kan worden gewaarborgd door de samen              Verzoekers hebben de Commissie herhaaldelijk verzocht,
stelling zelf van het product Bergasol in zijn geheel, dat wil      erop toe te zien dat de Franse staat uitvoering aan het arrest
zeggen dankzij de verbinding van 5-MOP met zonnefilters             zou geven . Verzoekers menen, dat de Commissie de Franse


title: Zaak C-2/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Paul Abraham, Eugène Dehalleux, Jacqueline Starck, Robert Beaujean, Patrick Descamps e.a., Régine Lecomte, Jacques Deheneffe, Mirèse Mailleux, Léon Schreiber, Marie-Paule Cornesse, Claude Farnir, Pascale Bastiaens, Marc Kriescher, Isabelle Lemaire, Jean-Luc Kriescher, Mauro Altafoglia, Charles Franckaert, Fernande Pretto/Waals Gewest, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Nationale Maatschappij der luchtwegen-Belgocontrol, Belgische staat, Cargo Airlines Ltd (Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van projecten — Vliegveld met een start- en landingsbaan van meer dan 2100  meter)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Paul Abraham, Eugène Dehalleux, Jacqueline Starck, Robert Beaujean, Patrick Descamps e.a., Régine Lecomte, Jacques Deheneffe, Mirèse Mailleux, Léon Schreiber, Marie-Paule Cornesse, Claude Farnir, Pascale Bastiaens, Marc Kriescher, Isabelle Lemaire, Jean-Luc Kriescher, Mauro Altafoglia, Charles Franckaert, Fernande Pretto/Waals Gewest, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Nationale Maatschappij der luchtwegen-Belgocontrol, Belgische staat, Cargo Airlines Ltd
   (Zaak C-2/07) (1)

   (Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van projecten - Vliegveld met een start- en landingsbaan van meer dan 2 100 meter)
   (2008/C 107/08)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Hof van Cassatie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Paul Abraham, Eugène Dehalleux, Jacqueline Starck, Robert Beaujean, Patrick Descamps e.a., Régine Lecomte, Jacques Deheneffe, Mirèse Mailleux, Léon Schreiber, Marie-Paule Cornesse, Claude Farnir, Pascale Bastiaens, Marc Kriescher, Isabelle Lemaire, Jean-Luc Kriescher, Mauro Altafoglia, Charles Franckaert, Fernande Pretto

      Verwerende partijen: Waals Gewest, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset, TNT Express Worldwide (Euro Hub) SA, Nationale Maatschappij der luchtwegen-Belgocontrol, Belgische staat, Cargo Airlines Ltd,
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie — Uitlegging van de artikelen 1, 2 en 4 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Begrip „project dat aanzienlijke milieu-effecten kan hebben” — Luchthaven met een start- en landingsbaan van meer dan 2 100 meter — Infrastructuurwerken en herstructurering van een bestaande luchthaven zonder verlenging van de start- en landingsbaan — Noodzaak van een milieueffectonderzoek
   Dictum

               1)

               Indien een overeenkomst zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, geen project is in de zin van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, moet de verwijzende rechter op basis van de toepasselijke nationale regeling vaststellen of een dergelijke overeenkomst een vergunning in de zin van artikel 1, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG bevat. In dat verband moet worden onderzocht of deze vergunning is afgegeven in een procedure in verschillende fasen, die een basisbesluit en uitvoeringsbesluiten omvat, en of rekening moet worden gehouden met het cumulatieve effect van verschillende projecten, waarvan de milieueffecten in onderlinge samenhang moeten worden beoordeeld.

               2)

               De bepalingen van punt 12 van bijlage II, gelezen in samenhang met de bepalingen van punt 7 van bijlage I bij richtlijn 85/337/EEG, in hun oorspronkelijke versie, hebben eveneens betrekking op werkzaamheden tot wijziging van de infrastructuur van een bestaand vliegveld zonder dat de start- en landingsbaan wordt verlengd, voor zover deze gezien hun aard, omvang en kenmerken als een wijziging van het vliegveld zelf kunnen worden beschouwd. Dat is in het bijzonder het geval bij werkzaamheden die ertoe strekken de luchthavenactiviteit en het luchtverkeer op significante wijze uit te breiden. Het is aan de verwijzende rechter om na te gaan of de bevoegde instanties op de juiste wijze hebben bepaald of de werkzaamheden waarvan sprake in het hoofdgeding aan een milieueffectbeoordeling moesten worden onderworpen.

               3)

               De bevoegde instanties moeten rekening houden met de geplande uitbreiding van de activiteiten van een vliegveld, wanneer zij het milieueffect beoordelen van wijzigingen die aan de infrastructuur ervan worden aangebracht om deze toename van activiteiten op te vangen.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 juni 1999 in zaak C-346/97 (verzoek van Länsrätten i Dalarnas län om een prejudiciële beslissing): Braathens Sverige AB, voorheen Transwede Airways AB, tegen Riksskatteverket (Richtlijn 92/81/EEG - Harmonisatie van structuur van accijns op minerale oliën - Minerale oliën die worden geleverd voor gebruik als brandstof voor andere luchtvaart dan particuliere plezierluchtvaart - Vrijstelling van geharmoniseerde accijns)

text:
7.8.1999                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 226/3
2) Verwerpt het beroep voor het overige.                                        — het bedrag van 246 000 000 LIT, vermeerderd met 14,2 %
                                                                                rente vanaf 1 december 1986 tot de dag van betaling;
3) Verwijst het SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, ook wel
      genoemd SIVU du pays d’accueil de la Vallée du Lot, en                    — het bedrag van 49 200 000 LIT, vermeerderd met 14,2 %
      Hydro-Réalisations SARL hoofdelijk in de kosten.                             rente vanaf 1 maart 1988 tot de dag van betaling;
                                                                                — het bedrag van 110 800 000 LIT, vermeerderd met 14,2 %
( 1) PB C 199 van 28.6.1997.                                                       rente vanaf 1 juni 1988 tot de dag van betaling;
                                                                                — het bedrag van 49 200 000 LIT, vermeerderd met 14,2 %
                                                                                rente vanaf 1 augustus 1988 tot de dag van betaling;
                                                                                — het bedrag van 158 400 000 LIT, vermeerderd met 14,2 %
                                                                                rente vanaf 1 november 1986 tot de dag van betaling.
                                                                           2) Verwerpt het beroep voor het overige.
                      ARREST VAN HET HOF                                   3) Verwijst de gemeente Montorio al Vomano in de kosten.
                           (Derde kamer)                                   (1) PB C 357 van 22.11.1997.
                         van 10 juni 1999
in zaak C-334/97: Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen tegen Comune di Montorio al Vomano (1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Artikel 238 EG (ex artikel 181 — Arbitragebeding —
               Niet-uitvoering van twee contracten”)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (1999/C 226/04)
                                                                                van 10 juni 1999
                                                                           in zaak C-346/97 (verzoek van Länsrätten i Dalarnas län
                        (Procestaal: Italiaans)                            om een prejudiciële beslissing): Braathens Sverige AB,
                                                                           voorheen Transwede Airways AB, tegen Riksskattever-
                                                                                ket (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Richtlijn 92/81/EEG — Harmonisatie van structuur van
                                                                           accijns op minerale oliën — Minerale oliën die worden
                                                                           geleverd voor gebruik als brandstof voor andere luchtvaart
In zaak C-334/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   dan particuliere plezierluchtvaart — Vrijstelling van gehar-
pen (gemachtigde: P. Stancanelli, bijgestaan door A. Dal Ferro)                                    moniseerde accijns)
tegen Comune di Montorio al Vomano, in de persoon van haar
wettelijk vertegenwoordiger pro tempore, vertegenwoordigd
door P. Scarpantoni, advocaat te Teramo, betreffende een                                             (1999/C 226/05)
beroep krachtens artikel 238 EG (ex artikel 181), ertoe strek-
kende de terugbetaling te verkrijgen van de door de Commissie
aan verweerster voorgeschoten bedragen in het kader van twee                                        (Procestaal: Zweeds)
contracten betreffende een demonstratieproject op het gebied
van de exploitatie van alternatieve energiebronnen, en verweer-
ster te doen veroordelen tot het betalen van een schadevergoe-
ding aan de Commissie, heeft het Hof (Derde kamer), samenge-               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho                                    dentie van het Hof)
de Almeida en C. Gulmann (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 10 juni 1999 een             In zaak C-346/97, betreffende een verzoek aan het Hof
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van Länsrätten i
                                                                           Dalarnas län (Zweden), in het aldaar aanhangig geding tussen
1) Veroordeelt de gemeente Montorio al Vomano om krachtens de              Braathens Sverige AB, voorheen Transwede Airways AB,
      contracten nrs. WE 147-85 en HY 149-85 aan de Commissie              en Riksskatteverket, om een prejudiciële beslissing over de
      te betalen:                                                          uitlegging van artikel 8, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG van de
 ---pagebreak--- C 226/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             7.8.1999
Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van                   gewijzigd bij verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2799/85
de structuur van de accijns op minerale oliën (PB L 316,                   van de Raad van 27 september 1985 (PB L 265, blz. 1), met
blz. 12), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:            name artikel 27 van bijlage VIII bij dat Statuut, heeft het Hof
P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend voor                    (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
de kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur),                 L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
C. Gulmann, D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters; ad-                  generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
vocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, ad-                    administrateur, op 10 juni 1999 een arrest gewezen waarvan
ministrateur, op 10 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het               het dictum luidt als volgt:
dictum luidt als volgt:
                                                                           1) Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad
1. Artikel 8, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van                    van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de
     19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur               ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling
     van de accijns op minerale oliën, verzet zich tegen de heffing van         welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze
     een belasting op de binnenlandse commerciële luchtvaart, zoals             Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke
     die waarom het in het hoofdgeding gaat, welke wordt berekend               tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing
     op basis van gegevens betreffende het brandstofverbruik en                 zijn, zoals gewijzigd bij verordening (EGKS, EEG, Euratom)
     de emissie van koolwaterstof en stikstofmonoxide tijdens een               nr. 2799/85 van de Raad van 27 september 1985, en met
     gemiddelde vlucht van het gebruikte type luchtvaartuig.                    name artikel 27 van bijlage VIII bij dat Statuut, staat er niet
                                                                                aan in de weg, dat in een geding tussen ex-echtgenoten bepalingen
2. De in artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 92/81 bedoelde                  van nationaal recht als de §§ 1587 e.v. van het Bürgerliche
     verplichting om minerale oliën die worden geleverd voor gebruik            Gesetzbuch, die de verrekening van pensioenrechten tussen
     als brandstof voor andere luchtvaart dan particuliere plezierlucht-        gescheiden echtgenoten voorschrijven, worden toegepast.
     vaart, van de geharmoniseerde accijns vrij te stellen, kan door
     particulieren voor de nationale rechter worden ingeroepen tegen       2) Artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12 EG) staat
     een nationale regeling die onverenigbaar is met deze verplichting.         er niet aan in de weg, dat het recht van een lidstaat dat, met de
                                                                                nationaliteit van de echtgenoten als aanknoping, de gevolgen van
                                                                                de echtscheiding van een ambtenaar van de Gemeenschappen en
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                                    zijn ex-echtgenoot regelt, ertoe leidt, dat deze ambtenaar op
                                                                                grond van zijn nationaliteit zwaardere lasten te dragen krijgt dan
                                                                                een ambtenaar van een andere nationaliteit die in dezelfde situatie
                                                                                verkeert.
                                                                           (1) PB C 55 van 20 februari 1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                         van 10 juni 1999
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-430/97 (verzoek van het Amtsgericht Köln om
een prejudiciële beslissing): J. Johannes tegen H. Johan-                                            van 15 juni 1999
                                 nes (1)
                                                                           in zaak C-140/97 (verzoek van het Landesgericht Linz om
(Ambtenaren — Pensioenrechten — Verrekening van pen-                       een prejudiciële beslissing): W. Rechberger en R. Greindl,
            sioenrechten in echtscheidingsprocedure)                             H. Hofmeister e.a. tegen Republiek Oostenrijk (1)
                          (1999/C 226/06)                                  (Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbe-
                                                                           grip van vakantiepakketten en rondreispakketten — Tegen
                                                                           verlaagde prijs aan abonnees van dagblad aangeboden reis
                          (Procestaal: Duits)                                      — Omzetting — Aansprakelijkheid van lidstaat)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (1999/C 226/07)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-430/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Amtsgericht
Köln (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
J. Johannes en H. Johannes, om een prejudiciële beslissing over                                       dentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikel 12 EG) en van verordening (EEG, Euratom, EGKS)                     In zaak C-140/97, betreffende een verzoek aan het Hof
nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling               krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landesgericht
van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen-                  Linz (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
schappen en de regeling welke van toepassing is op de andere               W. Rechberger en R. Greindl, H. Hofmeister e.a. en Republiek
personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van                       Oostenrijk, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van                van artikel 7 van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van
de Commissie van toepassing zijn (PB L 56, blz. 1), zoals                  13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van


title: Zaak C-141/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie (Visserij — Verordening (EG) nr. 27/2005 — Verdeling van vangstquota over lidstaten — Toetredingsakte van Koninkrijk Spanje — Einde van overgangsperiode — Vereiste van relatieve stabiliteit — Non-discriminatiebeginsel — Nieuwe vangstmogelijkheden — Ontvankelijkheid)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-141/05) (1)

   (Visserij - Verordening (EG) nr. 27/2005 - Verdeling van vangstquota over lidstaten - Toetredingsakte van Koninkrijk Spanje - Einde van overgangsperiode - Vereiste van relatieve stabiliteit - Non-discriminatiebeginsel - Nieuwe vangstmogelijkheden - Ontvankelijkheid)
   (2007/C 315/09)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: E. Braquehais Conesa en M. A. Sampol Pucurull, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Florindo Gijón en A. De Gregorio Merino, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en T. van Rijn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 27/2005 van de Raad van 22 december 2004 tot vaststelling, voor 2005, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften (PB 2005, L 12, blz. 1), voor zover bij de toewijzing van nieuwe vangstmogelijkheden voor de Noordzee en de Oostzee ondanks het einde van de overgangsperiode geen rekening wordt gehouden met de belangen van Spanje — Discriminatie — Toepassing van artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak T-335/00: Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 4/8                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.1.2001
Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door A. Goldstein                  Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Sarah Tex
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Textil Groß- und Einzelhandel GmbH tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-335/00)
                                                                                (Zaak T-337/00)
                          (2001/C 4/12)
                                                                                (2001/C 4/13)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 7 november 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
                                                                        schappen is op 7 november 2000 beroep ingesteld tegen
stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, Solicitor,
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sarah Tex
van het kantoor Merriman White, te Londen.
                                                                        Textil Groß- und Einzelhandel GmbH, vertegenwoordigd door
                                                                        D. Ehle van Ehle & Schiller, advocaten te Keulen (Duitsland).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verweerster te veroordelen om aan verzoeker een schade-           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      vergoeding van EUR 1 000 000 te betalen;
                                                                        —    de beschikking van de Commissie van 29 juni 2000 (REM
—     vermeerderd met een jaarlijkse rente van 4,5 % vanaf de                32/99) nietig te verklaren;
      datum van de uitspraak tot de datum van betaling;
                                                                        —    verweerster in de kosten te verwijzen.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De bestreden beschikking strekt tot afwijzing van het verzoek
Verzoeker in de onderhavige zaak heeft rechten gestudeerd en            van de Bondsrepubliek Duitsland om invoerrechten ad
heeft in 1999 de Bar Vocational Course (stage als advocaat)             1 213 442 DEM ter zake van de invoer van textielproducten
voltooid, wat een voorwaarde is om te worden toegelaten tot             uit Bangladesh aan verzoekster kwijt te schelden. Deze rechten
de Bar of England and Wales (balie) en om als barrister het             zijn van haar nagevorderd, nadat de preferentiecertificaten
recht te mogen beoefenen.                                               door de bevoegde autoriteiten van Bangladesh waren inge-
                                                                        trokken.
Hij heeft krachtens artikel 3 van verordening nr. 17 van de
Raad een klacht ingediend inzake het in bepaalde omstandighe-           Verzoekster stelt, dat de Commissie haar rechten van de
den geldende vereiste, dat een barrister juridische diensten            verdediging heeft geschonden doordat bij de inzage van het
alleen mag verrichten wanneer hij is geïnstrueerd door iemand           dossier niet alle relevante stukken zijn voorgelegd. Voorts kan
die beroepshalve daartoe bevoegd is. Deze regel is volgens              haar geen klaarblijkelijke nalatigheid in de zin van artikel 239
hem een met artikel 85 (thans artikel 81) van het EG-Verdrag            van het douanewetboek worden verweten. Zij heeft gebruikelij-
strijdige mededingingsbeperking, nu consumenten van juri-               ke handelstransacties gesloten met de producenten en expor-
dische dienstverrichtingen aldus de toegang tot de markt voor           teurs in Bangladesh. Nergens was uit op te maken geweest, dat
juridische dienstverrichtingen wordt ontzegd.                           een deel van de goederen niet van oorsprong uit Bangladesh
                                                                        waren. Zij heeft bij de invoer te goeder trouw gehandeld.
Verzoeker stelt, dat vanuit een algemeen oogpunt, verweerster
niet-contractueel aansprakelijk is wegens misbruik van be-              Ten onrechte heeft de Commissie geen rekening gehouden
voegdheid, voor zover zij heeft geweigerd onmiddellijk alle             met de door de autoriteiten van Bangladesh gemaakte fouten
maatregelen te nemen die nodig zijn om te voorkomen dat de              bij het opstellen van de oorsprongscertificaten en de controle
Bar Council een onjuiste voorstelling geeft van de juridische           van de oorsprongsvoorwaarden. Ook de Commissie zelf heeft
status van als barristers bekend staande advocaten, om de               niet correct gehandeld door, onder meer, de naleving van de
markt af te schermen voor het verrichten van juridische                 oorsprongsvoorwaarden onvoldoende te controleren en de
diensten ten behoeve van advocaten die gerechtigd zijn tot              importeurs niet tijdig te waarschuwen.
beroepsuitoefening als barristers, voor zover aldus wordt
voorbijgegaan aan de gemeenschapsrechtelijke aard en gevol-
gen van de beroepskwalificatie en beroepstitel die de rechtsfa-         Volgens verzoekster brengen de beginselen van bescherming
culteiten in het Verenigd Koninkrijk moeten verlenen bij het            van de goede trouw, gelijke behandeling, evenredigheid en
beëindigen van de theoretische en praktische opleiding die              persoonlijke billijkheid eveneens mee, dat de nageheven rech-
toegang geeft tot het beroep van barrister.                             ten worden kwijtgescholden.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door B. Nau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-94/97)

text:
31 . 5 . 97            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 166/25
Beroep, op 7 april 1997 inge'steld door P. Salez tegen                   — voorzover nodig nietig te verklaren het expliciete be
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                              sluit van de Commissie van 27 december 1996 tot af
                           ( Zaak T-92/97)                                    wijzing van zijn klacht;
                             ( 97/C 166/51 )                             — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                        (Procestaai: Frans)                              Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    in zaak T-16/97 0 ).
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Sa                     (M PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
lez, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange
30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                       Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door B. Nau tegen Com
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                                               ( Zaak T-94/97)
     18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                            ( 97/C 166/53 )
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut;                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door B.
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                  Nau, wonende te Strombeek-Bever ( België ), vertegenwoor
                                                                         digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie geko
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue
                                                                         de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
met die in zaak T- 16/97 H.                                                    18 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
                                                                               toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.                                     Statuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het expliciete be
                                                                               sluit van de Commissie van 27 december 1996 tot af
                                                                               wijzing van haar klacht;
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door Minh-Hong Pham
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Middelen en voornaamste argumenten
                            (Zaak T-93/97)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                              ( 97/C 166/52 )                            in zaak T-16/97 ( 1 ).
                        (Procestaai: Frans)                               (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Minh
 Hong Pham, wonende te Brussel ( België ), vertegenwoor                 Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. L. Brichard te
 digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko                      gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue
 de Cessange 30 .                                                                                ( Zaak T-95/97)
                                                                                ( 97/C 166/54
 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                                                (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
      27 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe              meenschappen is op 7 april 1997 breroep ingesteld tegen
      passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta           Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. L.
      tuut;                                                               Brichard, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.