title: Zaak C-195/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2000/13/EG — Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Artikelen 2, lid 1, onder a), i), en 3, lid 1, punt 2 — Etikettering die de koper kan misleiden ten aanzien van de samenstelling van levensmiddelen — Lijst van ingrediënten — Gebruik van de vermelding „framboos-vanille avontuur” en van afbeeldingen van frambozen en vanillebloesem op de verpakking van een vruchtenthee die deze ingrediënten niet bevat]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/16

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG
   (Zaak C-195/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2000/13/EG - Etikettering en presentatie van levensmiddelen - Artikelen 2, lid 1, onder a), i), en 3, lid 1, punt 2 - Etikettering die de koper kan misleiden ten aanzien van de samenstelling van levensmiddelen - Lijst van ingrediënten - Gebruik van de vermelding „framboos-vanille avontuur” en van afbeeldingen van frambozen en vanillebloesem op de verpakking van een vruchtenthee die deze ingrediënten niet bevat])
   (2015/C 236/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

      Verwerende partij: Teekanne GmbH & Co. KG

      Dictum

   De artikelen 2, lid 1, onder a), i), en 3, lid 1, punt 2, van richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 596/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de etikettering van een levensmiddel en de wijze waarop deze is uitgevoerd, middels het voorkomen, de beschrijving of een grafische voorstelling van een bepaald ingrediënt de indruk kunnen wekken dat dit levensmiddel dat ingrediënt bevat, terwijl het dit in werkelijkheid niet bevat, wat uitsluitend blijkt uit de lijst van ingrediënten die op de verpakking van dat levensmiddel staat.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak C-237/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Luxemburg) op 12 mei 2010 — Miguel Remy/Landsbanki Luxembourg SA, en liquidation

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Luxemburg) op 12 mei 2010 — Miguel Remy/Landsbanki Luxembourg SA, en liquidation
   (Zaak C-237/10)
   ()
   2010/C 209/30
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Miguel Remy

      Verwerende partij: Landsbanki Luxembourg SA, en liquidation

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 1, 2 en 3, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1), aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing zijn op een staking van activiteiten naar aanleiding van een faillietverklaring van de werkgever of van een gerechtelijke beslissing krachtens artikel 61, lid 1, sub a, en b, van de wet op de financiële sector van 5 april 1993, zoals gewijzigd, waarbij de ontbinding en de vereffening van de werkgever (een kredietinstelling) wordt gelast wegens insolvabiliteit, in aanmerking nemende dat naar nationaal recht bij een dergelijke staking de arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang eindigt?

               2.

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten de artikelen 1, 2 en 3, van richtlijn 98/59/EG aldus worden uitgelegd dat de curator of de vereffenaar moet worden gelijkgesteld met een werkgever die voornemens is over te gaan tot collectieve ontslagen en daartoe de in de artikelen 2 en 3 van deze richtlijn bedoelde handelingen kan verrichten en de ontslagen kan verlenen (zaak C-323/08, punten 39, 40 en 41) (2)?

      (1)  PB L 225, blz. 16.

      (2)  Arrest van 10 december 2009, Rodríguez Mayor e.a., nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak C-36/14: Beroep ingesteld op 24 januari 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/18

         Beroep ingesteld op 24 januari 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-36/14)
   2014/C 85/33
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en M. Patakia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen een onevenredige en met artikel 3, lid 2, van richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (1) strijdige maatregel toepast en daarbij de verplichtingen niet nakomt die op haar rusten krachtens artikel 3, leden 1 en 2, van deze richtlijn, (i) door een niet in de tijd beperkt ingrijpen van de overheid in de vorm van een verplichting voor de energiebedrijven om door de voorzitter van de regelgevende instantie voor energie goedgekeurde prijzen voor aardgasleveringen toe te passen, waarbij het nationale recht de nationale administratieve instanties niet verplicht om regelmatig een onderzoek te verrichten naar de noodzaak en de wijze van toepassing ervan in de gassector met inaanmerkingneming van de ontwikkeling van die sector en (ii) door de toepassing ervan op een onbegrensde groep van begunstigden zonder een onderscheid te maken tussen de afnemers en zonder een onderscheid te maken tussen entiteiten door afzonderlijke categorieën vast te stellen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in artikel 47 van de energiewet vastgestelde verplichting, op straffe van een geldboete, om de prijzen voor de levering van aardgas te doen goedkeuren door de voorzitter van de regelgevende instantie voor energie vormt, voor zover deze van toepassing is op alle energiebedrijven met betrekking tot leveringen aan andere afnemers dan huishoudelijke afnemers, een ingrijpen van de overheid in de vorm van gereguleerde prijzen dat niet in overeenstemming is met de vereisten van het evenredigheidsbeginsel en artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 2009/73/EG schendt.
   Het litigieuze ingrijpen van de overheid voldoet immers niet aan de door het Hof van Justitie in het arrest Federutility (C-265/08) vastgestelde criteria, daar het geldende nationale recht (energiewet van 10 april 1997) voorziet in een verplichte toepassing van gereguleerde prijzen op een wijze die verdergaat dan wat noodzakelijk is ter verwezenlijking van het algemeen economisch belang (bescherming tegen buitensporige gasprijzen). In het bijzonder is de verplichting om te verzoeken om goedkeuring van de prijzen voor aardgasleveringen niet in de tijd beperkt en is deze niet onderworpen aan enige controle van de op de gasmarkt heersende situatie die een dergelijk ingrijpen rechtvaardigt. Bovendien wordt deze op dezelfde wijze toegepast op alle energiebedrijven die niet uitdrukkelijk daarvan zijn vrijgesteld door de voorzitter van de regelgevende instantie voor energie, los van hun positie op de gasmarkt en zonder dat een onderscheid wordt gemaakt volgens de categorie van afnemers van de leveringen: industriële eindafnemers, grootafnemers en huishoudelijke afnemers worden op dezelfde wijze behandeld.

      (1)  PB L 211, blz. 94.


title: Zaak C-127/10: Beroep ingesteld op 10 maart 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/36

         Beroep ingesteld op 10 maart 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-127/10)
   2010/C 113/56
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Karanasou-Apostolopoulou en G. Zavvos)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/42 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van richtlijn 95/16/EG, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/42/EG in nationaal recht is op 29 juni 2008 verstreken.

      (1)  PB L 157 van 9.6.2006, blz. 24.


title: Zaak C-558/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 7 november 2011 — SIA „Kurcums Metal” /Valsts ieņēmumu dienests

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 7 november 2011 — SIA „Kurcums Metal”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-558/11)
   2012/C 13/16
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Kurcums Metal”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vallen kabels die bestaan uit polypropyleen en staaldraad als die welke in casu aan de orde zijn, onder onderverdeling 5607 49 11 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1)?

               2)

               Is het voor de indeling van kabels als die welke in casu aan de orde zijn, noodzakelijk om algemene regel 3 b voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur van verordening nr. 2658/87 toe te passen?

               3)

               Indien hybride kabels die bestaan uit polypropyleen en staaldraad, met een grootste afmeting der dwarsdoorsnede van meer dan 3 mm, als die welke in casu aan de orde zijn, niettemin onder onderverdeling 7312 90 98 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening nr. 2658/87 vallen, vallen deze kabels dan ook onder artikel 1 van verordening (EG) nr. 1601/2001 van de Raad van 2 augustus 2001 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels uit de Republiek Tsjechië, Rusland, Thailand en Turkije (2)?

               4)

               Vallen gegolfde beugels met afgeronde uiteinden die verbonden zijn door middel van een schroef, onder onderverdeling 7317 00 90 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening nr. 2658/87?

      (1)  PB L 256, blz. 1.

      (2)  PB L 211, blz. 1.


title: Zaak C-414/03: Beroep, op 2 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
15.11.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 275/39
Beroep, op 2 oktober 2003 ingesteld door Commissie                     Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                    de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                             Duitsland
                                                                                (Zaak C-416/03)
                         (Zaak C-414/03)
                         (2003/C 275/59)                                                       (2003/C 275/60)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
vertegenwoordigd door K. Wiedner, lid van haar juridische
                                                                       woordigd door M. Konstantinidi, lid van haar juridische dienst
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krach-        —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      tens richtlijn 92/50 (1) op haar rustende verplichtingen               nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      niet is nagekomen, doordat bij de gunning van een                      te stellen voor de omzetting van richtlijn 2001/18/EG (1)
      door de Landkreis Friesland gesloten overeenkomst tot                  van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart
      afvalverwerking de regels voor de bekendmaking van                     2001, inzake de doelbewuste introductie van genetisch
      artikel 8, gelezen in samenhang met de titels III tot en               gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking
      met VI, niet in acht zijn genomen;                                     van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, of in ieder geval
                                                                             door de betrokken bepalingen niet aan de Commissie
—     de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.                 mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Verweerster heeft weliswaar de verweten schending toegegeven
en verklaard, dat voor afvalverwerkingsopdrachten in de
toekomst een aanbesteding zal worden uitgeschreven overeen-            Middelen en voornaamste argumenten
komstig het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten,
maar geen stappen ondernomen om de nog tot 31 december
2004 lopende overeenkomst te beëindigen.                               De vastgestelde termijn om de richtlijn in nationaal recht om
                                                                       te zetten is verstreken sedert 17 oktober 2002.
Zij beweert ook helemaal niet, dat het naar Duits recht
onmogelijk is deze overeenkomst te beëindigen. Zij wijst er            (1) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.
enkel op dat een vroegtijdige beëindiging van de overeenkomst
tot schadevorderingen kan leiden. Het komt de doeltreffend-
heid van het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten
evenwel juist zeer ten goede wanneer de opdrachtgever ook
rekening moet houden met het feit dat hij in voorkomend
geval schadevergoeding zal moeten betalen.
Aan de verplichting om ook een einde te maken aan inbreuken            Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van
op het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten door                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
reeds gesloten overeenkomsten te beëindigen, wordt evenmin
afgedaan door artikel 2, lid 6, van richtlijn 89/665 (2), dat
betrekking heeft op beroepen tegen eventuele inbreuken                                         (Zaak C-417/03)
op het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten. Een
inbreuk op het gemeenschapsrecht kan pas als beëindigd                                         (2003/C 275/61)
worden beschouwd wanneer de lidstaat niet alleen heeft erkend
dat hij onrechtmatig heeft gehandeld, maar ook de inbreuk
volledig heeft beëindigd.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB L 209, blz. 1.                                                  op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
(2) PB L 395, blz. 33.                                                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door B. Stromsky, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                       zen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-83/15: Beschikking van het Gerecht van 16 juni 2016 — Swatch/EUIPO — L’atelier Wysiwyg (wysiwatch WhatYouSeeIsTheWatchYouGet)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/53

         Beschikking van het Gerecht van 16 juni 2016 — Swatch/EUIPO — L’atelier Wysiwyg (wysiwatch WhatYouSeeIsTheWatchYouGet)
   (Zaak T-83/15) (1)

   (2016/C 305/73)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak T-69/00: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  14 december 2005  — FIAMM en FIAMM Technologies tegen Raad en Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met regels van Wereldhandelsorganisatie (WTO) — Instelling door Verenigde Staten van Amerika van vergeldingsmaatregelen in vorm van aanvullend douanerecht op invoer uit Gemeenschap op grond van machtiging van WTO — Uitspraak van Orgaan voor Geschillenbeslechting van WTO — Rechtsgevolgen — Aansprakelijkheid van Gemeenschap zonder onrechtmatig gedrag van haar organen — Oorzakelijk verband — Abnormale en bijzondere schade )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2005 — FIAMM en FIAMM Technologies tegen Raad en Commissie
   (Zaak T-69/00) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met regels van Wereldhandelsorganisatie (WTO) - Instelling door Verenigde Staten van Amerika van vergeldingsmaatregelen in vorm van aanvullend douanerecht op invoer uit Gemeenschap op grond van machtiging van WTO - Uitspraak van Orgaan voor Geschillenbeslechting van WTO - Rechtsgevolgen - Aansprakelijkheid van Gemeenschap zonder onrechtmatig gedrag van haar organen - Oorzakelijk verband - Abnormale en bijzondere schade”)
   (2006/C 48/40)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeksters: Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio SpA (FIAMM) Montecchio Maggiore (Italië) en Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Technologies, Inc. (FIAMM Technologies), (East Haven, Delaware Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: I. Van Bael, A. Cevese en F. Di Gianni, advocaten)

      Verweerders: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Maganza, J. Huber, F. Ruggeri Laderchi en S. Marquardt, als gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Kuijper, L. Gussetti, V. di Bucci, C. Brown en E. Righini, en vervolgens P. Kuijper, L. Gussetti, V. Di Bucci en E. Righini, als gemachtigden)
   Intervenient ter ondersteuning van verweerders: Koninkrijk Spanje (vertegenwordiger: aanvankelijk R. Silva de Lapuerta, vervolgens E. Braquehais Conesa, als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot vergoeding van de schade die het gevolg zou zijn van de heffing door de Verenigde Staten van Amerika van een aanvullend douanerecht over de invoer van verzoeksters' stationaire accu's, waarvoor het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) machtiging heeft verleend naar aanleiding van de vaststelling dat de gemeenschapsregeling voor de invoer van bananen onverenigbaar is met de aan de Overeenkomst tot oprichting van de WTO gehechte akkoorden en memoranda
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad en de Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 135 van 13.5.2000.


title: Verzoek van de High Court of Justice in Northern Ireland, Queen's Bench Division (Crown Side) van 29 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Norbrook Laboratories Ltd en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food (Zaak C-29/96)

text:
Nr . C 95/8              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      30 . 3 . 96
      sche normen en voorschriften betreffende proeven op                   Verzoek van de High Court of Justice in Northern Ireland,
      farmaceutische specialiteiten, de krachtens het Verdrag               Queen's Bench Division ( Crown Side) van 29 november
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            Norbrook Laboratories Ltd en Ministry of Agriculture,
                                                                                Fisheries and Food
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
      procedure .                                                                                ( Zaak C-29/96 )
                                                                                ( 96/C 95/ 13 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            De High Court of Justice in Northern Ireland, Queen 's
                                                                            Bench Division ( Crown Side ) heeft bij beschikking van
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                     29 november 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
die in zaak C-18/96 ( 3 ).                                                  Justitie op 5 februari 1996 , in het geding tussen Norbrook
                                                                            Laboratories Ltd en Ministry of Agriculture, Fisheries and
(>) PB nr. L 270 van 26 . 9 . 1991 , blz . 32.
                                                                            Food, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
( 2 ) PB nr . L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 1 .                            pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
(') PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 , blz . 8 .                              gende vragen:
                                                                            1 . Moeten de Richtlijnen 81/851 /EEG van de Raad van
                                                                                28 september 1981 betreffende de onderlinge aanpas
                                                                                sing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake genees
                                                                                middelen voor diergeneeskundig gebruik ( ] ) en 81 /
                                                                                852/EEG van de Raad van 28 september 1981 inzake de
                                                                                analytische, toxicologisch-farmacologische en klinische
                                                                                normen en- voorschriften betreffende proeven op genees
Verzoek van het Länsrätt I (Jönköpings Län ) van 26 januari                     middelen voor diergeneeskundig gebruik ( 2 ) ( en in het
 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                       bijzonder de artikelen 5 , 8 , 9 , 11 , 29—31 , 35 , 40 en 41
           Danish Sugar AB en Statens Jordbruksverk •                           van Richtlijn 81 /851 /EEG en deel 1 van de bijlage bij
                           ( Zaak C-27/96 )                                     Richtlijn 81 /852/EEG, in de oorspronkelijke versies )
                              ( 96/C 95/ 12 )                                   aldus worden uitgelegd, dat zij de bevoegde instantie van
                                                                                een Lid-Staat onder de hiervoor omschreven omstandig
                                                                                heden toestaan :
Lansratt I (Jönköpings Lan ) heeft bij beschikking van
26 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                         a ) van een aanvrager van een vergunning voor het in de
Justitie op 30 januari 1996 , in het geding tussen Danish                            handel brengen van een geneesmiddel voor dierge
Sugar AB en Statens Jordbruksverk, het Hof van Justitie van                          neeskundig gebruik ( hierna : „ produkt ") te verlan
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                              gen, dat hij de bevoegde instantie op de hoogte stelt,
beslissing over de navolgende vragen:                                                of ervoor zorgt dat deze op de hoogte wordt gesteld,
                                                                                van de namen en adressen van alle producenten van
                                                                                een stof die hij wil kopen om deze bij de bereiding
 1 . Moet de Toetredingsakte van Oostenrijk, Finland en                              van het produkt te gebruiken als een van de
       Zweden ^), inzonderheid de artikelen 137, lid 2, 145 ,                        werkzame bestanddelen ( hierna : „ werkzame be
       lid 2 , en 149 , lid 1 , aldus worden uitgelegd, dat een                      standdeel "), en dat hij de bevoegde instantie details
       nationale maatregel als de Zweedse suikerwet, zoals                           verstrekt, of ervoor zorgt dat details worden ver
       gewijzigd, waarbij opslagbijdragen voor de normale                            strekt, over de locatie(s ) waar het werkzame
       overdrachtshoeveelheden suiker worden vastgesteld ,                           bestanddeel zal worden geproduceerd, en over de
       een ongeoorloofde overgangsmaatregel vormt ?                                  door de producent van het werkzame bestanddeel
                                                                                gebruikte bereidingswijze en controlemethoden;
2 . Zo nee, moet de gemeenschappelijke marktordening
       voor suiker, inzonderheid de artikelen 39 en 40 EG                      b ) van de aanvrager te verlangen ( ofwel door middel
       Verdrag, Verordening ( EEG ) nr . 1785/81 van de                              van specifieke, aan de vergunning verbonden voor
       Raad ( 2 ) en Verordening ( EG ) nr. 3300/94 van de                           waarden of door het weigeren van een vergunning
       Commissie ( 3 ) aldus worden uitgelegd, dat een nationale                     voor het in de handel brengen of anderszins ), dat hij
       maatregel als de Zweedse suikerwet, zoals gewijzigd,                          ofwel voldoet aan bovengenoemde vereisten, of dat
       waarbij opslagbijdragen voor de normale overdrachts                          hij het produkt enkel in de handel brengt wanneer bij
       hoeveelheden suiker worden vastgesteld, een ongeoor                          de bereiding ervan een werkzaam bestanddeel is
       loofd ingrijpen in de marktordening vormt ?                                   gebruikt dat bij specifieke derde partijen is aange
                                                                                kocht;
( l ) PB nr . C 241 van 29 . 8 . 1994 .                                         c ) dat de in artikel 8 van Richtlijn 81 /851 /EEG
( 2 ) PB nr . L 177 van 1 . 7 . 1981 , blz . 4 .                                     genoemde termijn voor de verlening van een vergun
( ? ) PB nr . L 341 van 30 . 12 . 1994, blz . 39 .                                   ning voor het in de handel brengen wordt opge
                                                                                schort, totdat de aanvrager ermee heeft ingestemd de
                                                                                in onderdeel a ) hierboven genoemde informatie te
                                                                                verstrekken ?
 ---pagebreak--- 30 . 3 . 96              1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 95/9
2 . Kan het voor de antwoorden op vraag la ) tot en met lc )              Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de la
      van belang zijn, dat een aanvrager redelijkerwijs niet in           Comunidad de Extremadura van 17 januari en 15 januari
      staat is een van de in vraag la ) genoemde gegevens te              1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
      verkrijgen, en zo ja , wat voor gevolg heeft dit voor de            A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad
      antwoorden op die vragen ?                                          Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la
                                                                          Seguridad Social en Tesorería General de la Seguridad
3 . a ) Indien de verzoeken om nadere informatie en de                    Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Segu
           andere in vraag 1 genoemde eisen of een daarvan op                               ridad Social en L. García Lázaro
           het eerste gezicht krachtens de Richtlijnen 81/                              ( Zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 )
           851/EEG en 81/852/EEG zijn toegestaan, moeten
           dergelijke verzoeken en eisen dan voldoen aan het                                           ( 96/C 95/ 14 )
           gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel ?
      b ) Indien het antwoord op a ) bevestigend luidt, moet              Het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad de
           dit beginsel in deze zaak dan door de nationale                Extremadura heeft bij beschikkingen van 17 januari en
           rechter of door het Hof worden toegepast ?                     15 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 7 februari daaraanvolgend, in de gedingen tussen
      c)    i ) Indien het door het Hof moet worden toegepast,            A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad
                  zijn genoemde verzoeken en eisen of een ervan           Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la
                  dan in strijd met het evenredigheidsbeginsel ?          Seguridad Social en Tesoreria General de la Seguridad
                                                                          Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Segu
           ii ) Indien het door de nationale rechter moet                 ridad Social en L. Garcia Lazaro, het Hof van Justitie van de
                  worden toegepast, aan de hand van welke                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                  criteria en overwegingen dient dan de evenredig        beslissing over de navolgende vraag:
                  heid van de verzoeken en eisen te worden
                  beoordeeld ?
                                                                          Moet de in artikel 47, lid 1 , onder e ), van Verordening
4 . Moeten de artikelen 30 tot en met 36 EG-Verdrag aldus                 ( EEG ) nr. 1408/71 ( ! ) — thans artikel 47, lid 1 , onder g ) —
      worden uitgelegd, dat zij ( een van de ) verzoeken en eisen         gebezigde zinsnede „ stelt deze premie of bijdrage uitsluitend
      als hierboven omschreven verbieden ?                                vast aan de hand van de tijdvakken van verzekering die
                                                                          krachtens de wetgeving van bedoelde Lid-Staat zijn ver
5 . a ) Moet artikel 40 van Richtlijn 81 /851 /EEG aldus                  vuld ", aldus worden verstaan, dat wordt verwezen naar :
           worden uitgelegd, dat het van toepassing is op de
           hierboven genoemde verzoeken en eisen ?                        1 . de theoretische maximum-, minimum- of gemiddelde
      b ) Zo ja, onder welke omstandigheden en aan de hand                      premiegrondslag die in de wettelijke regeling van een
           van welke criteria moeten de redenen voor dergelijke                 Staat is vastgesteld voor de berekening van de verschul
           verzoeken en eisen worden geacht niet te voldoen                     digde bijdragen aan de sociale zekerheid, dan wel
                                                                                naar
           aan artikel 40, en waren dergelijke verzoeken en
           eisen in de onderhavige zaak naar behoren met
           redenen omkleed ?                                              2 . het gemiddelde van de premies of bijdragen die de
                                                                                betrokkene werkelijk heeft betaald, ongeacht hetgeen
6 . a ) Dient een Lid-Staat volgens het Gemeenschapsrecht                        hij gedurende de in Spanje gewerkte tijdvakken had
           een onderneming schadeloos te stellen voor verliezen                  moeten betalen overeenkomstig de Spaanse wettelijke
           die zij heeft geleden als gevolg van verzoeken en eisen               regeling ?
           als hierboven omschreven, die
              i ) onverenigbaar zijn met de bepalingen van de             f 1 ) PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
                   Richtlijnen 81 /851 /EEG en/of 81 /852/EEG;
            ii ) in strijd zijn met het evenredigheidsbeginsel;
           iii ) worden verboden door de artikelen 30 tot en
                   met 36 EG-Verdag;
           iv ) onvoldoende met redenen zijn omkleed in de zin            Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
                   van artikel 40 van Richtlijn 81 /851 /EEG ?            distaccata di Tivoli — van 24 januari 1996 om een
                                                                          prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M. Paolan
       b ) Indien het antwoord op vraag 6 a ), onder i ) tot en                                              toni
           met iv ), of op een onderdeel daarvan, bevestigend
           luidt, onder welke omstandigheden ontstaat dan die                                        ( Zaak C-34/96 )
           aansprakelijkheid ?                                                                          ( 96/C 95/ 15 )
(') PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr . L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 16 .                        De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                          Tivoli — heeft bij beschikking van 24 januari 1996 ,
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 februari


title: Arrest van het Hof van 18 juni 2002 in zaak C-299/99 [verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: Koninklĳke Philips Electronics NV tegen Remington Consumer Products Ltd ("Aanpassing van wetgevingen — Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikelen 3, leden 1 en 3, 5, lid 1, en 6, lid 1, sub b — Tekens die een merk kunnen vormen — Tekens die uitsluitend bestaan in de vorm van de waar")

text:
10.8.2002               NL                           Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 191/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Jarabo Colomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-
                                                                                hoofd, op 18 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het
                                                                                dictum luidt als volgt:
                         van 18 juni 2002
in zaak C-299/99 [verzoek van de Court of Appeal
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële                          1)   Er bestaat geen categorie van merken die niet van inschrijving
beslissing]: Koninklijke Philips Electronics NV tegen Re-                            zijn uitgesloten op grond van artikel 3, lid 1, sub b tot en
              mington Consumer Products Ltd (1)                                      met d, en artikel 3, lid 3, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG)
                                                                                van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing
                                                                                van het merkenrecht der lidstaten, doch niettemin ingevolge
(„Aanpassing van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/                                artikel 3, lid 1, sub a, niet kunnen worden ingeschreven omdat
104/EEG — Artikelen 3, leden 1 en 3, 5, lid 1, en 6, lid 1,                          deze merken de waren van de merkhouder niet kunnen
sub b — Tekens die een merk kunnen vormen — Tekens die                               onderscheiden van die van andere ondernemingen.
         uitsluitend bestaan in de vorm van de waar”)
                          (2002/C 191/01)
                                                                                2)   De vorm van de waar waarvoor het teken wordt ingeschreven,
                                                                                hoeft geen grillig element, zoals een verfraaiing zonder functio-
                          (Procestaal: Engels)                                       neel doel, te bevatten om deze waar te kunnen onderscheiden in
                                                                                de zin van artikel 2 van richtlijn 89/104/EEG.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                3)   Grootschalig gebruik van een teken bestaande in de vorm van
                                                                                bepaalde waren, kan volstaan om dit teken onderscheidend
                                                                                vermogen te verlenen in de zin van artikel 3, lid 3, van
                                                                                richtlijn 89/104/EEG, wanneer een onderneming als enige
In zaak C-299/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                deze waren op de markt brengt en als gevolg van dit gebruik
krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &                           een aanmerkelijk deel van de betrokken kringen de vorm enkel
Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar                         met die onderneming associeert, met uitsluiting van iedere
aanhangig geding tussen Koninklijke Philips Electronics NV en                        andere onderneming, of meent dat waren met deze vorm van die
Remington Consumer Products Ltd, om een prejudiciële                                 onderneming afkomstig zijn. Wat evenwel de omstandigheden
beslissing over de uitlegging van de artikelen 3, leden 1 en 3,                      betreft waaronder de in die bepaling gestelde voorwaarde
5, lid 1, en 6, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG)                   is vervuld, dient de nationale rechter na te gaan of deze
van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing                           omstandigheden zijn vastgesteld op basis van concrete en
van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft                     betrouwbare gegevens, of de vermoedelijke perceptie van een
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,                          normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende
president, P. Jann, F. Macken (rapporteur), N. Colneric en                           gemiddelde consument van de betrokken categorie waren of
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                          diensten in aanmerking is genomen en of de betrokken
A. La Pergola, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en                            kringen de waar als afkomstig van een bepaalde onderneming
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-                           identificeren op basis van het gebruik van het teken als merk.
 ---pagebreak--- C 191/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           10.8.2002
4)    Artikel 3, lid 1, sub e, tweede streepje, van richtlijn 89/104/       blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1560/93 van
      EEG moet aldus worden uitgelegd dat een teken dat uitsluitend         de Raad van 14 juni 1993 (PB L 154, blz. 30), heeft het Hof
      bestaat in de vorm van een waar, op grond van deze bepaling           (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, president
      niet kan worden ingeschreven indien wordt aangetoond dat de           van de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de
      wezenlijke functionele kenmerken van die vorm uitsluitend aan         Zesde kamer, C. Gulmann en V. Skouris (rapporteur), rechters;
      de technische uitkomst zijn toe te schrijven. Bovendien kan het       advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
      bewijs dat er nog andere vormen bestaan waarmee dezelfde              administrateur, op 20 juni 2002 een arrest gewezen waarvan
      technische uitkomst kan worden verkregen, de in deze bepaling         het dictum luidt als volgt:
      vermelde grond voor weigering of nietigheid van de inschrijving
      niet opzij zetten.
                                                                            1)    Wanneer de lidstaten krachtens artikel 7, lid 1, eerste alinea,
                                                                                van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van
(1) PB C 299 van 16.10.1999.                                                      28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de
                                                                                sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij verordening
                                                                                (EEG) nr. 1560/93 van de Raad van 14 juni 1993, de
                                                                                wijze bepalen waarop, in geval van verkoop of verhuur van
                                                                                melkbedrijven, de daaraan toegewezen referentiehoeveelheden
                                                                                samen met deze bedrijven worden overgedragen, kunnen zij
                                                                                overeenkomstig voornoemde bepaling voorzien dat een gedeelte
                                                                                van deze referentiehoeveelheden niet samen met het bedrijf zal
                                                                                worden overgedragen aan de producent die het bedrijf overneemt,
                                                                                doch zal worden toegevoegd aan de nationale reserve door
                     ARREST VAN HET HOF                                           middel van een inhoudingsmaatregel („clawback”). Een dergelij-
                                                                                ke maatregel moet worden vastgesteld en toegepast:
                           (Zesde kamer)
                                                                                —     zonder de doelstellingen van het gemeenschappelijk land-
                                                                                bouwbeleid, in het bijzonder van de gemeenschappelijke
                          van 20 juni 2002                                              ordening der markten in de sector melk, in gevaar te
                                                                                brengen;
in zaak C-313/99 (verzoek van de High Court om een
prejudiciële beslissing): Gerard Mulligan, Tim O’Sullivan,                        —     op basis van objectieve criteria;
Tom Power, Hugh Duncan tegen Minister for Agriculture
            and Food, Ierland, Attorney General (1)
                                                                                —     in overeenstemming met de algemene beginselen van
                                                                                gemeenschapsrecht, zoals met name het rechtszekerheids-
(„Extra heffing in sector melk en zuivelproducten — Verorde-                            beginsel, het vertrouwensbeginsel, het evenredigheids-
ning (EEG) nr. 3950/92 — Overdracht van referentiehoe-                                  beginsel, het non-discriminatiebeginsel en het beginsel
veelheid in geval van verkoop of verhuur van bedrijf —                                  van eerbiediging van de fundamentele rechten.
Mogelijkheid voor lidstaat om gedeelte van referentiehoeveel-
  heid in te houden en aan nationale reserve toe te voegen”)
                                                                            2)    Het rechtszekerheidsbeginsel, als algemeen beginsel van gemeen-
                                                                                schapsrecht, verzet zich niet ertegen dat een lidstaat met het oog
                          (2002/C 191/02)                                         op de vaststelling van nationale maatregelen krachtens artikel 7,
                                                                                lid 1, van verordening (EEG) nr. 3950/92, een procedure kiest
                                                                                volgens welke een wetgevingsinstrument de bevoegde autoriteit,
                          (Procestaal: Engels)                                    zoals een minister, machtigt die maatregelen te nemen in de
                                                                                vorm van een beslissing. Met betrekking tot de bekendmaking
                                                                                van dergelijke maatregelen vereist voornoemd beginsel dat
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-        de door de betrokken maatregelen geraakte natuurlijke en
                          dentie van het Hof)                                     rechtspersonen daardoor worden geïnformeerd over de rechten
                                                                                en verplichtingen die voor hen uit die maatregelen voortvloeien.
                                                                                Het staat aan de nationale rechter om op basis van de feitelijke
                                                                                gegevens waarover hij beschikt, te bepalen of dit in het
                                                                                hoofdgeding het geval is.
In zaak C-313/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de High Court (Ierland), in
het aldaar aanhangig geding tussen Gerard Mulligan, Tim
O’Sullivan, Tom Power, Hugh Duncan en Minister for Agricul-                 (1) PB C 299 van 16.10.1999.
ture and Food, Ierland, Attorney General, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van verordening (EEG) nr. 3950/
92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een
extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405,


title: Zaak T-127/00: Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door M. Nevin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.6.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 176/31
— onwettigheid van verordening (EG) nr. 2553/97 van de                  De Commissie achtte het verzoek niet-ontvankelijk, daar
     Commissie van 17 december 1997 betreffende de afgifte              volgens artikel 27 van de verordening preferenties normaliter
     van invoercertificaten voor bepaalde producten van de              worden toegekend voor producten waarop antidumpingmaat-
     GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-                     regelen of antisubsidiemaatregelen van toepassing zijn.
     oorsprongscumulatie (3), ten gevolg waarvan ook artikel 2,
     lid 2, van de vrijwaringsmaatregel, waarin bepalingen van
     verordening nr. 2553/97 mutatis mutandis van toepassing            Verzoeksters stellen het volgende:
     worden verklaard, onwettig is.
(1) PB L 56 van 1.3.2000, blz. 39.                                      De bestreden beschikking is onrechtmatig wegens strijd met
(2) PB 1991, L 263, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij besluit           afgeleid gemeenschapsrecht. Verordening nr. 2820/98 bepaalt
    2000/168/EG.                                                        niet, dat het bestaan van antisubsidiemaatregelen het instellen
(3) PB L 349, blz. 26.                                                  van een onderzoek met het oog op intrekking van APS-
                                                                        voordelen verhindert. Er is wel in bepaald, dat APS-voordelen
                                                                        normaliter niet onverenigbaar zijn met antisubsidie- of anti-
                                                                        dumpingmaatregelen, maar ook dat die voordelen in duidelijke
                                                                        gevallen van subsidiëring of van andere oneerlijke handelsprak-
                                                                        tijken kunnen worden ingetrokken. Volgens de bestreden
                                                                        beschikking echter kunnen deze voordelen nimmer worden
Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door DuPont Teijin Films                ingetrokken indien antisubsidiemaatregelen van kracht zijn,
Luxembourg SA, Mitsubishi Polyester Film GmbH en                        zodat zij berust op een onjuiste uitleg van verordening
Toray Plastics Europe SA tegen Commissie van de Euro-                   nr. 2820/98. De interpretatie van verzoeksters is eveneens
                     pese Gemeenschappen                                in overeenstemming met de handelspolitiek, aangezien de
                                                                        Commissie hierbij de mogelijkheid heeft te onderzoeken, of
                        (Zaak T-113/00)                                 voordelen die zijn toegekend aan een handelspartner die de
                                                                        internationale verplichtingen of de WTO-regels bij voortduring
                                                                        of op duidelijke wijze overtreedt, niet behoren te worden
                        (2000/C 176/54)
                                                                        ingetrokken.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        De Commissie heeft de afwijzing van het verzoek van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               communautaire producenten niet naar behoren gemotiveerd.
schappen is op 2 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door DuPont Teijin Films
Luxembourg S.A. (Luxemburg), Mitsubishi Polyester Film                  (1) PB L 357 van 30 december 1998, blz. 1.
GmbH (Wiesbaden, Duitsland) en Toray Plastics Europe S.A.
Miribel Cedex, Frankrijk), vertegenwoordigd door I. S. For-
rester QC en J. Killick van White & Case LLP, advocaten te
Brussel.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— de bestreden beschikking nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te veroordelen;
                                                                        Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door M. Nevin tegen
— alle andere maatregelen te gelasten als het Gerecht juist                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
     acht.
                                                                                (Zaak T-127/00)
Middelen en voornaamste argumenten
De communautaire producenten hebben de Commissie op                                             (2000/C 176/55)
17 september 1998 verzocht om het algemeen preferen-
tiestelsel (APS) in te trekken voor polyethyleen terephthalaat
film (PET-film) uit India, omdat de aan de Indiase PET-
filmproducenten betaalde subsidies een duidelijk geval van                                      (Procestaal: Frans)
oneerlijke handelspraktijken opleverde in de zin van artikel 22
van verordening (EG) nr. 2820/98 van de Raad van 21 decem-
ber 1998 houdende toepassing, voor de periode van 1 januari             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
1999 tot en met 31 december 2001, van een meerjarenschema               schappen is op 11 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
van algemene tariefpreferenties (1). Het onderhavige beroep             Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Nevin, wonende
tegen de afwijzing van dit verzoek is ingesteld door de drie            te Tervuren (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-
grootste Pet-filmproducenten in Europa.                                 vocaat te Brussel.
 ---pagebreak--- C 176/32                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.6.2000
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       dien zouden zijn „ad interim”-overeenkomsten in strijd met de
                                                                        Gedragsregels voor de betrekkingen van de Commissie met
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 9 april          uitzendkrachten zijn gesloten. Hieruit volgt, dat die overeen-
     1999 houdende weigering om verzoeker de ontheemdings-              komsten als met de Commissie gesloten arbeidsovereenkom-
     toelage toe te kennen;                                             sten voor onbepaalde tijd moeten worden geherkwalificeerd.
— de Commissie ertoe te veroordelen verzoeker de ontheem-               Subsidiair stelt verzoeker, dat het in artikel 4 van bijlage VII
     dingstoelage te betalen vanaf 1 april 1999, vermeerderd            gehanteerde begrip beroepsbezigheden voor een internationale
     met moratoire interessen op de voet van 8 % per jaar;              organisatie geen rechtstreekse contractuele band met de Com-
                                                                        missie vereist.
— de Commissie in alle kosten van het geding te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker stelt in de eerste plaats schending van artikel 4 van
bijlage VII bij het Statuut. Hij voert aan, dat de werkzaamheden                      Doorhaling van zaak T-289/97 (1)
die hij ad interim bij de Commissie heeft verricht, als voor een
internationale organisatie verrichte beroepsbezigheden in de                                   (2000/C 176/56)
zin van artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut
moeten worden aangemerkt. Bijgevolg dienen de perioden van
werkzaamheid ad interim buiten beschouwing te blijven voor                                      (Procestaal: Frans)
de berekening van de periode waarin verzoeker vóór zijn
indiensttreding beroepsbezigheden heeft verricht in het land            Bij beschikking van 9 maart 2000 heeft B. Vesterdorf, alleen-
van zijn standplaats. Verzoeker had derhalve recht op de                sprekende rechter, de doorhaling in het register gelast van
ontheemdingstoelage.                                                    zaak T-289/97: P. Cain tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen.
Tot staving van zijn vorderingen voert hij onder mee aan, dat
hij tal van juridische banden heeft met de Commissie. Boven-            (1) PB C 26 van 24.1.1998.


title: Zaak C-69/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 februari 2012 door Noscira, SA tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 28 november 2011 in zaak T-307/11, Noscira, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/3

         Hogere voorziening ingesteld op 10 februari 2012 door Noscira, SA tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 28 november 2011 in zaak T-307/11, Noscira, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-69/12 P)
   2012/C 389/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Noscira, SA (vertegenwoordiger: A. Sirimarco, advocate)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Bij beschikking van 21 september 2012 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 november 2000 in zaak C-384/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België (Niet-nakoming — Telecommunicatie — Interconnectie van netwerken — Interoperabiliteit van diensten — Verstrekken van universele dienst)

text:
C 95/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            24.3.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                     3)    Wanneer een lidstaat verplicht is om voor de berekening van de
                                                                                beloning van docenten en assistenten met een arbeidscontract
                                                                                de tijdvakken van arbeid in aanmerking te nemen die zijn
                           (Vijfde kamer)                                        vervuld bij bepaalde instellingen van andere lidstaten die
                                                                                vergelijkbaar zijn met de in § 26, lid 2, Vertragsbediensteten-
                     van 30 november 2000                                        gesetz 1948 genoemde Oostenrijkse instellingen, die tijdvakken
                                                                                zonder tijdsbeperking in aanmerking moeten worden genomen.
in zaak C-195/98 (verzoek van het Oberster Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): Österreichischer Gewerk-                 (1) PB C 234 van 25.7.1998.
schaftsbund, Gewerkschaft öffentlicher Dienst tegen Re-
                       publik Österreich (1)
(Artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG] — Begrip
„rechterlijke instantie van lidstaat” — Vrij verkeer van
persoon — Gelijke behandeling — Bevordering op grond van
  anciënniteit — Loopbaan ten dele in buitenland vervuld)
                           (2001/C 95/02)                                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                van 30 november 2000
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-384/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk België (1)
In zaak C-195/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                (Niet-nakoming — Telecommunicatie — Interconnectie van
het Oberster Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige            netwerken — Interoperabiliteit van diensten — Verstrekken
geding tussen Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerk-                                        van universele dienst)
schaft öffentlicher Dienst tegen Republik Österreich, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 48                                        (2001/C 95/03)
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en 177 EG-
Verdrag (thans artikel 234 EG), alsmede van artikel 7 van
verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de                                          (Procestaal: Frans)
Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur),
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P. Jann                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier;                                   dentie van het Hof)
R. Grass, op 30 november een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                           In zaak C-384/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: B Doherty) tegen Koninkrijk België (gemach-
1)   In de uitoefening van de taken bedoeld in § 54, leden 2 tot en        tigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
     met 5, van het Arbeits- und Sozialgerichtsgesetz is het Oberster      te stellen, dat het Koninkrijk België, door artikel 5 van richtlijn
     Gerichtshof een rechterlijke instantie in de zin van artikel 177      97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni
     EG-Verdrag (thans artikel 234 EG).                                    1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat
                                                                           betreft de waarborging van de universele dienst en van de
2)   Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en         interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open
     artikel 7, leden 1 en 4, van verordening (EEG) nr. 1612/68            Network Provision (ONP) (PB L 199, blz. 32), in samenhang
     van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer         met bijlage I bij die richtlijn niet correct uit te voeren en door
     van werknemers binnen de Gemeenschap, staan in de weg aan             niet de maatregelen te treffen die nodig zijn voor de uitvoering
     een nationale bepaling, zoals § 26 Vertragsbedienstetengesetz         van artikel 5 van deze richtlijn in samenhang met de bijlagen I
     1948, betreffende de inaanmerkingneming van voorafgaande              en III bij de richtlijn, de krachtens deze bepalingen en het EG-
     tijdvakken van arbeid voor de vaststelling van de beloning van        Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
     docenten en assistenten met een arbeidscontract, wanneer de           heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
     voorwaarden voor inaanmerkingneming van in andere lidstaten           mann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Mac-
     vervulde tijdvakken strenger zijn dan die voor inaanmerking-          ken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass,
     neming van tijdvakken vervuld bij vergelijkbare instellingen van      op 30 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
     de betrokken lidstaat.                                                luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 24.3.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 95/3
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-      telecommunicatie (PB L 199, blz. 84), heeft het Hof (Zesde
      rechtelijke bepalingen in werking te doen treden om te voldoen       kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris (rapporteur), presi-
      aan de bepalingen van artikel 5 in samenhang met die van             dent van de Tweede kamer, waarnemend voor de president
      bijlagen I en III bij richtlijn 97/33/EG van het Europees            van de Zesde kamer, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters;
      Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie          advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, ad-
      op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de         ministrateur, op 7 december 2000 een arrest gewezen waarvan
      universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing       het dictum luidt als volgt:
      van de beginselen van Open Network Provision (ONP), is het
      Koninkrijk België de krachtens de richtlijn op hem rustende
      verplichtingen niet nagekomen.                                       1)    —     Een schriftelijke overeenkomst onder bezwarende titel
                                                                                waarbij een onderneming die door de wetgeving van een
2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                               lidstaat specifiek is belast met de exploitatie van een
                                                                                telecommunicatiedienst en waarvan het kapitaal volledig
                                                                                wordt gehouden door de overheidsinstanties van die
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                               lidstaat, de vervaardiging van gedrukte en elektronisch
                                                                                bruikbare telefoonabonneegidsen (telefoonboeken) alsmede
                                                                                de publicatie ervan met het oog op verspreiding onder het
                                                                                publiek overdraagt aan een particuliere onderneming, valt
                                                                                onder richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni
                                                                                1993 houdende coördinatie van de procedures voor
                                                                                het plaatsen van opdrachten in de sector water- en
                                                                                energievoorziening, vervoer en telecommunicatie;
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                —     hoewel een dergelijke overeenkomst onder richtlijn 93/38
                           (Zesde kamer)                                               valt, is zij bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht
                                                                                van de werkingssfeer ervan uitgesloten, met name omdat
                                                                                de tegenprestatie van de eerstgenoemde onderneming aan
                       van 7 december 2000                                             de laatstgenoemde inhoudt, dat de laatstgenoemde als
                                                                                beloning het recht verkrijgt om haar eigen prestatie te
in zaak C-324/98 (verzoek van het Bundesvergabeamt om                                  exploiteren.
een prejudiciële beslissing): Telaustria Verlags GmbH,
Telefonadress GmbH tegen Telekom Austria AG, voor-
              heen Post & Telekom Austria AG (1)                           2)    Ook al zijn dergelijke overeenkomsten bij de huidige stand van
                                                                                het gemeenschapsrecht van de werkingssfeer van richtlijn
                                                                                93/38 uitgesloten, moeten de aanbestedende diensten die deze
(Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn                            overeenkomsten sluiten, niettemin de fundamentele regels van
92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening                             het Verdrag in het algemeen en het verbod van discriminatie op
in de telecommunicatiesector — Richtlijn 93/38/EEG —                             grond van nationaliteit in het bijzonder in acht nemen, dat met
                Concessie voor openbare diensten)                                name een verplichting tot transparantie inhoudt, zodat de
                                                                                aanbestedende dienst kan vaststellen, of het wordt nageleefd.
                           (2001/C 95/04)
                                                                           3)    Deze op de aanbestedende dienst rustende verplichting tot
                          (Procestaal: Duits)                                    transparantie houdt in, dat aan elke potentiële inschrijver een
                                                                                passende mate van openbaarheid wordt gegarandeerd, zodat
                                                                                de dienstenmarkt voor mededinging wordt geopend en de
                                                                                aanbestedingsprocedures op onpartijdigheid kunnen worden
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       getoetst.
                          dentie van het Hof)
In zaak C-324/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      4)    De nationale rechter dient te beslissen, of die verplichting in het
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                      hoofdgeding in acht is genomen en of het daartoe overgelegde
het Bundesvergabeamt (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig                       bewijs overtuigend is.
geding tussen Telaustria Verlags GmbH, Telefonadress GmbH
en Telekom Austria AG, voorheen Post & Telekom Austria
AG, in tegenwoordigheid van: Herold Business Data AG, om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de richtlijnen
92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende                         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1)
en 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrach-
ten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en


title: Zaak T-5/09: Beroep ingesteld op 2 januari 2009 — Lind/Commissie

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/45

         Beroep ingesteld op 2 januari 2009 — Lind/Commissie
   (Zaak T-5/09)
   (2009/C 69/99)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Brigit Lind (Greve, Denemarken) (vertegenwoordiger: I. Anderson, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoekster individueel van het bedrag van 50 000 EUR of een ander bedrag dat het Hof juist en billijk acht, wegens de shock en het leed haar toegebracht door het lijden en de onterechte dood van haar broer als gevolg van de willekeurige en onrechtmatige weigering van de Commissie om de bepalingen inzake medisch toezicht van richtlijn 96/29 te doen toepassen op de voormalige werknemers die waren ingeschakeld in de radiologische noodsituatie te Thule;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan de nalatenschap van John Erling Nochen, zoals vertegenwoordigd door verzoekster, van het bedrag van 250 000 EUR of een ander bedrag dat het Hof juist en billijk acht, wegens diens pijn en lijden, met inbegrip van het besef van zijn naderend einde, vanaf 2006 tot zijn dood in 2008, als gevolg van de willekeurige en onrechtmatige weigering van de Commissie om de bepalingen inzake medisch toezicht van richtlijn 96/29 te doen toepassen op de voormalige werknemers die waren ingeschakeld in de radiologische noodsituatie te Thule, alsook een bedrag van 6 000 EUR aan begrafeniskosten;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van de proceskosten en andere kosten die aan verzoekster zijn opgekomen doordat zij het onderhavige beroep heeft ingesteld.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige zaak betreft een beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid als gevolg van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de dood van haar broer, die zou zijn veroorzaakt door de onrechtmatige weigering van de Commissie om zich te houden aan de in plenaire zitting aangenomen resolutie (1) van het Europees Parlement en om de toepassing door Denemarken te verzekeren van de bepalingen van richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (2) op de werknemers, met inbegrip van verzoeksters broer, die betrokken waren bij een nucleair ongeval te Thule, Groenland.

      (1)  Verslag van het Europees Parlement van 20 april 2007 over de gevolgen die het vliegtuigongeluk dat in 1968 heeft plaatsgevonden bij Thule heeft voor de volksgezondheid (Verzoekschrift 720/2002) [2006/2012(INI)].

      (2)  PB L 159, blz. 1.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 18 oktober 2001 in zaak T-196/01 R: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — EOGFL — Intrekking van financiële bĳstand — Spoedeisendheid — Geen)

text:
C 44/16                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.2.2002
1)     Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                              BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                van 22 oktober 2001
                                                                          in zaak T-141/01 R: Entorn, Societat Limitada Enginyeria
                                                                          i Serveis tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                                                                          (Procedure in kort geding — Fumus boni juris — Spoedei-
                                                                          sendheid — Intrekking van financiële bijstand van Gemeen-
                                                                                schap)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
                 RECHT VAN EERSTE AANLEG                                                            (2002/C 44/31)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                      van 12 september 2001
                                                                          In zaak T-141/01 R, Entorn, Societat Limitada Enginyeria i
in zaak T-139/01 R: Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit                     Serveis, gevestigd te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd
Europe Ltd. & Co tegen Commissie van de Europese                          door M. C. Belard-Kopke Marques-Pinto, advocaat, domicilie
                         Gemeenschappen                                   gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Visaggio en
                                                                          S. Pardo Quintillán), betreffende een verzoek om opschorting
(Procedure in kort geding — Gemeenschappelijke marktor-
                                                                          van de uitvoering van beschikking C (1999) 534 van de
dening voor bananen — Toekenning van invoercertificaten
                                                                          Commissie van 4 maart 1999 houdende intrekking van
— Toelaatbaarheid — Voorwaarden voor toekenning van
                                                                          financiële bijstand van de Gemeenschap, heeft de president
voorlopige maatregelen — Voorlopig karakter van gevraagde
                                                                          van het Gerecht op 22 oktober 2001 een beschikking gegeven
                            maatregelen)
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (2002/C 44/30)                                 1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                          2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                          (Procestaal: Engels)
In zaak T-139/01 R, Comafrica SpA, gevestigd te Genua                           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
(Italië), en Dole Fresh Fruit Europe Ltd. & Co, gevestigd te                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door B. O’Connor,
solicitor, en P. B. G. Martin, barrister, tegen Commissie van de                                van 18 oktober 2001
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en C. Van
der Hauwaert), betreffende een verzoek om opschorting van                 in zaak T-196/01 R: Aristoteleio Panepistimio Thessalo-
de uitvoering van verordening (EG) nr. 896/2001 van de                    nikis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepalingen
van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten aanzien van              (Procedure in kort geding — EOGFL — Intrekking van
de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap, en                     financiële bijstand — Spoedeisendheid — Geen)
verordening (EG) nr. 1121/2001 van de Commissie van 7 juni
2001 tot vaststelling van de aanpassingscoëfficiënten die                                           (2002/C 44/32)
moeten worden toegepast op de referentiehoeveelheid van elke
traditionele marktdeelnemer in het kader van de tariefcontin-
                                                                                (Procestaal: Grieks)
genten voor de invoer van bananen, heeft de president van
het Gerecht van eerste aanleg op 12 september 2001 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          In zaak T-196/01 R, Aristoteleio Panemistimio Thessalonikis,
                                                                          vertegenwoordigd door D. Nikopoulos, advocaat, tegen Com-
1)     Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.             missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                          M. Condou-Durande), betreffende een verzoek tot opschorting
                                                                          van de uitvoering van beschikking C (2001) 1284 van de
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 Commissie van 8 juni 2001 houdende intrekking van finan-
                                                                          ciële bijstand van de Gemeenschap, heeft de president het
                                                                          Gerecht op 18 oktober 2001 een beschikking gegeven waarvan
                                                                          het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 16.2.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 44/17
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                        Verzoekster stelt dat het verzoek tot terugbetaling alleen al
                                                                         moet worden ingewilligd omdat de Commissie niet binnen de
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 termijn van negen maanden van artikel 907 van de verordening
                                                                         tot uitvoering van het communautair douanewetboek een
                                                                         beschikking heeft gegeven. Verder is verzoekster het slachtoffer
                                                                         geweest van criminele handelingen in het kader van de
                                                                         georganiseerde misdaad en is de diefstal gepleegd onder
                                                                         „bijzondere omstandigheden” in de zin van artikel 239 van
                                                                         verordening nr. 2913/92.
Beroep, op 2 november 2001 ingesteld door Aslan-
trans AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         (1) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
                              schappen                                       1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
                                                                             van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
                                                                             van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).
                         (Zaak T-282/01)                                 (2) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                             1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
                                                                             L 302, blz. 1).
                           (2002/C 44/33)
                          (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 november 2001 beroep tegen de Commissie                 Beroep, op 13 november 2001 ingesteld door Organi-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Aslan-                     zación de Productores de Túnidos Congelados tegen
trans AG, Rickenbach bei Wil (Zwitserland), vertegenwoordigd                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
door J. Weigell, advocaat.
                                                                                (Zaak T-283/01)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 44/34)
—     de beschikking van de Commissie van 18 juli 2001
      houdende vaststelling dat de terugbetaling van de invoer-
      rechten door de Bondsrepubliek Duitsland aan verzoek-                                       (Procestaal: Spaans)
      ster niet gerechtvaardigd is (REM 19/00), nietig te verkla-
      ren en de Bondsrepubliek Duitsland krachtens artikel 908,
      lid 3, van verordening (EG) nr. 2454/93 (1) te machtigen
      verzoekster overeenkomstig haar verzoek van 28 mei                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      1998 de reeds betaalde rechten ter hoogte van                      schappen is op 13 november 2001 beroep ingesteld tegen
      DM 395 392,01 terug te betalen;                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organi-
                                                                         zación de Productores de Túnidos Congelados, gevestigd te
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.              Bermeo (Vizcaya, Spanje), vertegenwoordigd door R. Garcia-
                                                                         Gallardo en J. Guillén Carrau.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
Verzoekster heeft in mei 1997 bij een douanekantoor in
België 12 110 000 stuks sigaretten voor extern communautair
douanevervoer uitgeklaard voor transport van Antwerpen naar              —     nietig te verklaren de handeling waartegen het beroep is
Montenegro met een kantoor van bestemming in Oostenrijk.                       gericht, waarbij de Commissie van de Europese Gemeen-
Tijdens een stop op een parkeerplaats aan de autosnelweg                       schappen de hoeveelheden die in aanmerking komen
werd de vrachtwagen met lading gestolen; de chauffeur van de                   voor een compenserende vergoeding aan OPTUC heeft
wagen heeft onmiddellijk aangifte gedaan bij de politie.                       verminderd, te weten artikel 2, lid 2, van en de bijlage bij
                                                                               verordening (EG) nr. 1670/2001 van de Commissie van
                                                                               20 augustus 2001 betreffende de toekenning van de
Tussen partijen is in geschil of verweerster op grond van de                   compenserende vergoeding aan de producentenorgani-
feiten ingevolge artikel 239 van verordening (EEG)                             saties voor in de periode van 1 oktober tot en met
nr. 2913/92 (2) verplicht is de Bondsrepubliek Duitsland toe te                31 december 2000 aan de verwerkende industrie gelever-
staan de reeds betaalde invoerrechten terug te betalen.                        de tonijn (1);


title: Zaak T-481/08: Beroep ingesteld op 5 november 2008 — Alisei/Commissie

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/40

         Beroep ingesteld op 5 november 2008 — Alisei/Commissie
   (Zaak T-481/08)
   (2009/C 6/79)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alisei ONG (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone, S. Gobbato, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 9 augustus 2008 (ref. AIDCO/G2/ML V D (2008) — 8449 nietig verklaren;

               —

               de Commissie tot schadevergoeding veroordelen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een niet-gouvernementele organisatie op het gebied van internationale ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp, komt op tegen de beschikking van verweerster waarbij is bevestigd dat de in 2006 ingeleide procedure voor boekhoudkundige controle van een reeks met haar gesloten overeenkomsten en de daarmee verband houdende opschorting van de betalingen correct waren. De Commissie heeft tevens een eindverslag van Ernst & Young overgelegd waarbij verzoekster ervan in kennis is gesteld dat dat verslag een betrouwbare technische grondslag vormde voor de daaraan te verbinden gevolgen, inzonderheid voor de inleiding van een procedure voor de terugvordering van een totaalbedrag van 4 750 121 EUR.
   Tot staving van haar vorderingen beroept verzoekster zich op:

               —

               Schending van het beginsel van goed bestuur en van de zorgvuldigheidsplicht. Verzoekster is betrokken in een administratieve procedure van welbepaalde aard en met welbepaalde uitvoeringsmodaliteiten, maar heeft er nadien kennis van gekregen dat de procedure in werkelijkheid qua doel en tenuitvoerlegging geheel andere kenmerken had dan haar aanvankelijk was meegedeeld. Meer in het bijzonder verwijt verzoekster de Commissie dat zij aanvankelijk had besloten een boekhoudkundige controle via een audit te laten uitvoeren, maar nadien conclusies heeft aanvaard die afkomstig waren van een andere controlemethode, „afgestemde procedure” genoemd, waarvan verzoekster nooit in kennis was gesteld.

               —

               Schending van normen op het gebied van verjaring, daar in de bestreden beschikking de terugvordering wordt gelast van bedragen die wegens verjaring niet meer kunnen worden teruggevorderd.

         Verzoekster beroept zich voorts op schending van haar recht van verweer en schending van het evenredigheidsbeginsel.
   Tot slot vordert verzoekster veroordeling van de Commissie tot schadevergoeding.


title: Zaak T-48/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juli 2009 — Fusco/BHIM — Fusco International (FUSCOLLECTION)

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/21

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juli 2009 — Fusco/BHIM — Fusco International (FUSCOLLECTION)
   (Zaak T-48/08) (1)

   2009/C 233/42

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-11/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 8 januari 2010 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Marishipping and Transport BV

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 8 januari 2010 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Marishipping and Transport BV
   (Zaak C-11/10)
   2010/C 80/23
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: Marishipping and Transport BV

      Prejudiciële vraag

               1)

               Is de vrijstelling van douanerechten voor farmaceutische stoffen neergelegd in bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van de Raad, van 23 juli 1987, eerste deel, titel II, deel C, letter i, in samenhang met de in het derde deel (bijlagen), afdeling II, bijlage 3 opgenomen lijst van farmaceutische stoffen, beperkt tot de genoemde (chemische) stof in zuivere vorm?

               2)

               Indien aan de aangewezen farmaceutische stof andere stoffen mogen worden toegevoegd, welke beperkingen dienen dan daarbij te gelden?

      (1)  Verordening met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).


title: Zaak T-542/13: Beroep ingesteld op 2 oktober 2013 — Nederland/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/67

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2013 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-542/13)
   2013/C 344/123
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: J. Langer en M. Bulterman, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht tot:

               —

               de nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 18 juli 2013 met als kenmerk C(2013) 4474 final betreffende de niet-toepassing van een aantal bepalingen van het Besluit van 8 juni 2012 van het Koninkrijk der Nederlanden houdende vaststelling van nadere regels met betrekking tot de liberalisering van het internationaal personenvervoer per trein;

               —

               de veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat de Commissie het bestreden besluit ten onrechte heeft gebaseerd op artikel 61 van Richtlijn 2012/34/EU (1). Verzoekster voert aan dat indien de Commissie het niet eens is met de wijze waarop de Nederlandse wetgever de richtlijn implementeert, zij gebruik kan maken van artikel 258 VWEU.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een schending van het verdedigingsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het beginsel van loyale samenwerking door na afloop van de „EU Pilot” (2) op grond van artikel 61 van Richtlijn 2012/34/EU Nederlandse wetgeving buiten toepassing te verklaren. Verzoekster voert aan dat zij er gedurende het beantwoorden van de vragen van de Commissie in het kader van de „EU Pilot” er in redelijkheid vanuit kon gaan dat de gedeelde informatie door de Commissie uitsluitend gebruikt zou worden in het kader van (het voorkomen van) een inbreukprocedure.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een gebrekkige motivering en een onjuiste uitlegging van Richtlijn 2012/34/EU door aan te nemen dat de criteria voor „het bepalen van het hoofddoel van de dienst” in de zin van artikel 10, lid 3, van de richtlijn niet op voorhand mogen worden vastgesteld, en door aan te nemen dat het de toezichthoudende instantie dient te zijn die de criteria voor het „bepalen van het economisch evenwicht” in de zin van artikel 11, lid 2, opstelt.

      (1)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343, blz. 32).

      (2)  Zie de mededeling van de Commissie „Een Europa van resultaten — toepassing van het Gemeenschapsrecht” (COM(2007) 502 definitief).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2005 in zaak C-383/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/105/EG — In de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 24 februari 2005
   in zaak C-383/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/105/EG - In de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 106/17)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-383/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 6 september 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. Bordes) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen en G. Arestis (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 24 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/105/EG van de Raad van 22 december 1999 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.