title: Zaak F-134/11: Beroep ingesteld op 15 december 2011 — ZZ en ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/23

         Beroep ingesteld op 15 december 2011 — ZZ en ZZ/Commissie
   (Zaak F-134/11)
   2012/C 65/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers’ verzoek om bijstand uit hoofde van artikel 24 van het Statuut na de intrekking van een door hen aangenomen voorstel voor overdracht en na het verstrijken van een redelijke termijn om gebruik te maken van de mogelijkheid om hun pensioenrechten over te dragen

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van 9 maart 2011 tot afwijzing van verzoekers’ verzoek om bijstand opdat zij over alle relevante elementen beschikken om eventueel te beslissen hun pensioenrechten over te dragen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van 500 EUR per maand vertraging bij het doen van een naar behoren geformuleerd voorstel voor de overdracht van verzoekers’ pensioenrechten, vanaf de dag waarop het PMO heeft besloten om het door verzoekers en de pensioenfondsen aanvaarde aanbod in te trekken, dat wil zeggen 25 januari voor de eerste en 5 februari voor de tweede verzoeker, of althans vanaf de afwijzing van hun verzoek om bijstand op 9 maart 2011;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-573/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Liège — België) — Belgische Staat/Oxycure Belgium NV (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 98, lid 2 — Bijlage III, punten 3 en 4 — Beginsel van fiscale neutraliteit — Medische zuurstofbehandeling — Verlaagd btw-tarief — Zuurstofflessen — Normaal btw-tarief — Zuurstofconcentratoren)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Liège — België) — Belgische Staat/Oxycure Belgium NV
   (Zaak C-573/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 98, lid 2 - Bijlage III, punten 3 en 4 - Beginsel van fiscale neutraliteit - Medische zuurstofbehandeling - Verlaagd btw-tarief - Zuurstofflessen - Normaal btw-tarief - Zuurstofconcentratoren))
   (2017/C 144/12)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat

      Verwerende partij: Oxycure Belgium NV

      Dictum

   Artikel 98, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en de punten 3 en 4 van bijlage III bij deze richtlijn, gelezen in het licht van het beginsel van fiscale neutraliteit, staan niet in de weg aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, die bepaalt dat het normale tarief in de belasting over de toegevoegde waarde van toepassing is op de levering of de verhuur van zuurstofconcentratoren, terwijl volgens die regeling een verlaagd tarief in de belasting over de toegevoegde waarde geldt voor de levering van zuurstofflessen.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-141/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Södertörns Tingsrätt (Zweden) op 21 maart 2011 — Torsten Hörnfeldt/Posten Meddelande AB

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Södertörns Tingsrätt (Zweden) op 21 maart 2011 — Torsten Hörnfeldt/Posten Meddelande AB
   (Zaak C-141/11)
   2011/C 152/29
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Södertörns Tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Torsten Hörnfeldt

      Verwerende partij: Posten Meddelande AB

      Prejudiciële vragen

   Het tingsrätt verzoekt het Hof de volgende vragen over de uitlegging van het algemene rechtsbeginsel inzake verbod van discriminatie op grond van leeftijd en van artikel 6 van richtlijn 2000/78 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) te beantwoorden:

               1)

               Kan een nationale regel die als de 67-jaarregel leidt tot een rechtstreeks verschil in behandeling op grond van leeftijd, ook gerechtvaardigd zijn wanneer uit de context waarin de regel is ontstaan of uit andere inlichtingen niet duidelijk blijkt wat strekking en doel van de regel zijn?

               2)

               Gaat een nationale bepaling inzake pensioen als de 67-jaarregel die zonder uitzondering geldt en geen rekening houdt met factoren als het pensioen dat een belanghebbende uiteindelijk ontvangt, verder dan wat geschikt en noodzakelijk is om het beoogde doel te bereiken?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


               11.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/20

         Aanwijzing van de rechter die de president van het Ambtenarengerecht als rechter in kort geding vervangt
   2009/C 270/08
   Op 7 oktober 2009 heeft het Ambtenarengerecht, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 103, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, besloten dat gedurende de periode van 1 oktober 2009 tot en met 30 september 2010 rechter S. GERVASONI, president van de Eerste kamer, de president van het Ambtenarengerecht in geval van afwezigheid of verhindering als rechter in kort geding zal vervangen.


title: Zaak T-69/15: Beroep ingesteld op 12 februari 2015 — NK Rosneft e.a./Raad

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/15

         Beroep ingesteld op 12 februari 2015 — NK Rosneft e.a./Raad
   (Zaak T-69/15)
   (2015/C 228/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: NK Rosneft OAO (Moskou, Rusland); RN-Shelf-Arctic OOO (Moskou); RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO (Yuzhniy Sakhalin, Rusland); RN-Exploration OOO (Moskou), en Tagulskoe OOO (Krasnoyarsk, Rusland) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van besluit 2014/872/GBVB van de Raad van 4 december 2014 („tweede wijzigingsbesluit”) tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren en besluit 2014/659/GBVB tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB (1), nietig verklaren;

               —

               artikel 1, leden 3 tot en met 8, van verordening (EU) nr. 1290/2014 van de Raad van 4 december 2014 („tweede wijzigingsverordening”) tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, en tot wijziging van verordening (EU) nr. 960/2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 (2), nietig verklaren;

               —

               verder of subsidiair, besluit 2014/872/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 1290/2014 van de Raad nietig verklaren voor zover zij op de verzoekende partijen van toepassing zijn, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen negen middelen aan. Met deze middelen stellen verzoekende partijen dat de Raad niet bevoegd was om de tweede wijzigingsmaatregelen vast te stellen, of dat hij, wanneer hij toch bevoegd zou zijn geweest, deze maatregelen niet rechtsgeldig kon vaststellen.

               1.

               Eerste middel: de tweede wijzigingsmaatregelen zijn niet voldoende gemotiveerd om de rechtmatigheid ervan te kunnen toetsen, en zij maken inbreuk op de rechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming van de verzoekende partijen.

               2.

               Tweede middel: het doel van de tweede wijzigingsmaatregelen is geen legitiem doel van het GBVB.

               3.

               Derde middel: de tweede wijzigingsmaatregelen zijn in strijd met de internationaalrechtelijke verplichtingen van de Unie op grond van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Rusland en/of de Algemene overeenkomst inzake handel en tarieven.

               4.

               Vierde middel: uit de tweede wijzigingsverordening blijkt geen rationele samenhang tussen de doelen van het besluit en de middelen om deze te bereiken.

               5.

               Vijfde middel: de tweede wijzigingsverordening geeft op wezenlijke punten niet naar behoren uitvoering aan de bepalingen van het besluit.

               6.

               Zesde middel: de tweede wijzigingsmaatregelen zijn in strijd met het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van willekeur.

               7.

               Zevende middel: de tweede wijzigingsmaatregelen staan niet in verhouding tot het doel van het besluit, zodat zij inbreuk maken op de wetgevingsbevoegdheden van de Unie en een onevenredige beperking vormen van de fundamentele rechten van verzoekende partijen.

               8.

               Achtste middel: de tweede wijzigingsmaatregelen houden een misbruik van bevoegdheden in.

               9.

               Negende middel: de tweede wijzigingsmaatregelen maken inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel door de onduidelijkheid van sleutelbegrippen.

      (1)  PB L 349, 5.12.2014, blz. 58.

      (2)  PB L 349, 5.12.2014, blz. 20.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 11 december 1997 in zaak C-190/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijnen 93/72/EEG en 93/101/EG)

text:
20.2.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 55/7
van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB         J.-P. Puissochet en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
L 206 van 22.7.1992, blz. 7), de krachtens het EG-Verdrag          N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 11 december 1997 een
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft           arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
mann (rapporteur), kamerpresident, M. Wathelet, J. C.              1. Door niet binnen de gestelde termijnen alle nodige
Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet en L. Sevón, rech-                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
ters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op            stellen om te voldoen aan:
11 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                        Ð Richtlijn 93/27/EEG van de Commissie van 1 sep-
                                                                             tember 1993 tot negentiende aanpassing aan de
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                     vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                EEG van de Raad betreffende de aanpassing van
     zijn voor het volgen van Richtlijn 92/43/EEG van de                     de wettelijke en bestuusrechtelijke bepalingen
     Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van                       inzake de indeling, de verpakking en het kenmer-
     de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, is                  ken van gevaarlijke stoffen, en
     de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 23
     van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet             Ð Richtlijn 93/101/EG van de Commissie van
     nagekomen.                                                              11 november 1993 tot twintigste aanpassing aan
                                                                             de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/
                                                                             548/EEG,
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
     kosten.
                                                                        is het Koninkrijk BelgieÈ de krachtens artikel 2, lid 1,
                                                                        van deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                        niet nagekomen.
                                                                   2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
                                                                   (1) PB C 199 van 28.6.1997.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Vijfde Kamer)
                    van 11 december 1997
in zaak C-190/97: Commissie van de Europese Gemeen-                                  ARREST VAN HET HOF
             schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
                                                                                (Zesde Kamer)
(Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijnen 93/72/
                                                                                van 16 december 1997
                     EEG en 93/101/EG)
                                                                   in zaak C-316/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                         (98/C 55/11)
                                                                               schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                      (Procestaal: Frans)                          (Niet-nakoming Ð Richtlijnen 93/53/EEG, 93/54/EEG,
                                                                   93/113/EG en 93/114/EG Ð Niet-omzetting binnen de
                                                                                gestelde termijnen)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                              (98/C 55/12)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-190/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: G. zur Hausen tegen Koninkrijk
BelgieÈ (gemachtigde: J. Devadder) betreffende een verzoek          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet alle                      de Jurisprudentie van het Hof)
nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/72/EEG van de               In zaak C-316/96, Commissie van de Europese Gemeen-
Commissie van 1 september 1993 tot negentiende aanpas-             schappen (gemachtigde: P. Ziotti) tegen Italiaanse Repu-
sing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/          bliek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door O. Fiu-
548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de               mara), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de             Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termij-
indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke           nen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in wer-
stoffen (PB L 258 van 16.10.1993, blz. 29), en Richtlijn           king te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan de
93/101/EG van de Commissie van 11 november 1993 tot                Richtlijnen 93/53/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot
twintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek           vaststelling van minimale communautaire maatregelen
van Richtlijn 67/548/EEG (PB L 13 van 15.1.1994, blz. 1),          voor de bestrijding van bepaalde visziekten (PB L 175 van
de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtin-         19.7.1993, blz. 23), 93/54/EEG van de Raad van 24 juni
gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer),               1993 houdende wijziging van Richtlijn 91/67/EEG inzake
samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamer-            veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel
president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,             brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurproducten


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 19 februari 2004 in zaak T-19/03, Spyridoula Konstantopoulou tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot mondeling examen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/63

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 19 februari 2004
   in zaak T-19/03, Spyridoula Konstantopoulou tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot mondeling examen)
   (2004/C 106/128)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-19/03, Spyridoula Konstantopoulou, wonende te Ionnina (Griekenland), vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat, tegen Hof van Justitie van de Europese gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss), betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek Hof van justitie van de Europese Gemeenschappen/LA/14 van 23 oktober 2002 waarbij verzoekster niet is toegelaten tot het mondeling examen van het vergelijkend onderzoek, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tilii, kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: I Natsinas, op 19 februari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 28 van 5.4.03


title: Zaak T-727/15: Beroep ingesteld op 14 december 2015 — Justice & Environment/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/41

         Beroep ingesteld op 14 december 2015 — Justice & Environment/Commissie
   (Zaak T-727/15)
   (2016/C 059/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Justice & Environment, z.s. (Brno, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: S. Podskalská, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie, directoraat-generaal Milieu, van 19 augustus 2015, onder referte Ref GestDem nr. 2015/4284, waarbij een verzoek om toegang tot documenten is geweigerd en het besluit van de secretaris-generaal namens de Europese Commissie, van 15 oktober 2015, onder referte Ares(2015)4311297, waarbij een confirmatief verzoek werd afgewezen, nietig verklaren, en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij aan dat de bestreden besluiten onrechtmatig zijn, omdat zij in strijd zijn met i) artikel 15 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (oud-artikel 255 VEG); ii) artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1); iii) artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 (2), en iv) het Verdrag inzake toegang tot informatie, inspraak voor de bevolking en mogelijkheid van verhaal in milieuzaken van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (Verdrag van Aarhus) juncto besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (3).

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (3)  PB L 124, blz. 1.


               23.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/72

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door het Koninkrijk Noorwegen op 1 september 2004
   (Zaak E-7/04)
   (2004/C 319/14)
   Op 1 september 2004 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door het Koninkrijk Noorwegen, vertegenwoordigd door Ketil Bøe Moen, assistent-advocaat, Kantoor van de procureur-generaal (burgerlijke zaken), en Ingeborg Djupvik, Adviseur, Ministerie van Buitenlandse Zaken, optredend als gemachtigden, c/o de procureur-generaal (burgerlijke zaken), Oslo.
   Verzoeker eist dat het Hof:

               1.

               overgaat tot de nietigverklaring van Besluit 148/04/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 30 juni 2004, en

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verwijst in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Besluit 148/04/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 30 juni 2004 (het „Besluit”) betreft milieubelastingmaatregelen in Noorwegen.

               —

               In het Besluit stelde de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onder meer vast dat vier Noorse belastingmaatregelen staatssteun vormen in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.

               —

               In het Besluit gelastte de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de terugvordering van de steun in de vorm van twee van deze belastingmaatregelen, op basis van de veronderstelling dat de vermeende steunregelingen vanaf 1 januari 2002 nieuwe steun vormden.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst geschonden.

               —

               De betrokken belastingmaatregelen vormen geen nieuwe steun.

               —

               Er bestaat geen rechtsgrondslag voor de terugvordering van de vermeende steun van de begunstigden.


title: Zaak T-47/10: Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — Akzo Nobel e.a./Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/54

         Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — Akzo Nobel e.a./Commissie
   (Zaak T-47/10)
   2010/C 100/80
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Akzo Nobel NV (Amsterdam, Nederland), Akzo Nobel Chemicals GmbH (Düren, Duitsland), Akzo Nobel Chemicals BV (Amersfoort, Nederland), Akcros Chemicals Ltd (Stratford-upon-Avon, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Swaak en Marc van der Woude, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1, leden 1 en 2, van de bestreden beschikking; en/of

               —

               verlaging van de bij artikel 2, leden 1 en 2, van de bestreden beschikking opgelegde geldboeten; en/of

               —

               vaststelling dat Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV niet aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de inbreuken vóór 1993, dat Akzo Nobel NV niet individueel en ook niet tezamen met andere ondernemingen van de Elementis-groep aansprakelijk kan worden gesteld voor de inbreuk in de periode 1987-1998;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking C(2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009 (zaak COMP/38589 — warmtestabilisatoren), voor zover de Commissie verzoeksters aansprakelijk heeft gesteld voor een inbreuk op artikel 81 EG (thans artikel 101 VWEU) en op artikel 53 EER-Overeenkomst door heimelijke afspraken te maken over prijsstelling, toewijzing van markten door middel van verkoopquota, toewijzing van klanten en uitwisseling van gevoelige informatie, met name over klanten, productie en verkoopvolumes in de sector tinstabilisatoren. Subsidiair vorderen verzoeksters een aanzienlijke verlaging van de aan hen opgelegde geldboete.
   Verzoeksters stellen dat de Commissie verschillende fouten, rechtens en feitelijk, heeft gemaakt door hen voor de inbreuken aansprakelijk te stellen, en baseren hun vorderingen op drie middelen.
   Met het eerste middel betogen verzoeksters dat de Commissie de beginselen van administratieve zorgvuldigheid en redelijke termijn alsmede de rechten van verdediging heeft geschonden bij haar onderzoek naar de gestelde inbreuken met betrekking tot de sectoren tinstabilisatoren en ESBO/esters. De vertraging bij het onderzoek van de Commissie is geen schorsing in de zin van artikel 25, lid 6, van verordening nr. 1/2003 (1). Bovendien stellen verzoeksters dat de Commissie hun rechten van verdediging heeft geschonden door hun geen inzage in alle ontlastende en belastende documenten in hun dossier te geven.
   Met het tweede middel stellen verzoeksters dat de Commissie het bestaan van de inbreuken en hun aansprakelijkheid voor de gehele duur daarvan niet heeft aangetoond. Subsidiair betogen verzoeksters dat de Commissie voor een deel van de gestelde periode het bestaan van de inbreuk niet heeft bewezen, wat tot de berekening van een lagere geldboete had moeten leiden. De Commissie heeft de in artikel 25 van verordening nr. 1/2003 voorgeschreven verjaringstermijn van tien jaar geschonden en kan verzoeksters wegens verjaring geen enkele geldboete meer opleggen.
   Verzoeksters’ derde middel is subsidiair van aard en alleen relevant indien het Gerecht van oordeel is dat de Commissie niet wegens verjaring wordt belet tegen verzoeksters op te treden en/of dat de in het eerste middel geformuleerde inbreuken niet dienen te leiden tot de nietigverklaring van de gehele beschikking. Ten eerste heeft de Commissie Pure Chemicals Ltd en Akzo Nobel NV ten onrechte aansprakelijk gesteld voor het gedrag van Akcros Joint Venture, omdat laatstgenoemde alleen voor haar eigen mededingingsverstorende gedrag aansprakelijk is. Ten tweede kan de Commissie met betrekking tot de periode vóór de Joint Venture wegens verjaring niet meer tegen Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV optreden. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie de aansprakelijkheid van verzoeksters en de (ondernemingen van) de Elementis-groep voor de periode van de Joint Venture afzonderlijk had moeten bepalen. Voorts heeft de Commissie bij de berekening van de geldboeten de omzet van de Joint Venture ten onrechte tweemaal geteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 17 maart 2005 in zaak T-192/98: Comité van de katoen- en aanverwante vezels verwerkende nijverheden van de Europese Unie (Eurocoton) tegen Raad van de Europese Unie (Dumping — Verwerping door Raad van voorstel voor verordening van Commissie tot instelling van definitief antidumpingrecht — Ontbreken van voor goedkeuring van verordening vereiste gewone meerderheid — Motiveringsplicht)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/22

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 17 maart 2005
   in zaak T-192/98: Comité van de katoen- en aanverwante vezels verwerkende nijverheden van de Europese Unie (Eurocoton) tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Dumping - Verwerping door Raad van voorstel voor verordening van Commissie tot instelling van definitief antidumpingrecht - Ontbreken van voor goedkeuring van verordening vereiste gewone meerderheid - Motiveringsplicht)
   (2005/C 132/40)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-192/98, Comité van de katoen- en aanverwante vezels verwerkende nijverheden van de Europese Unie (Eurocoton), gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door C. Stanbrook, QC, en A. Dashwood, barrister, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde: S. Marquardt, bijgestaan door G. M. Berrisch, advocaat), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: aanvankelijk M. Ewing, vervolgens K. Manji) betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 5 oktober 1998 houdende verwerping van het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte weefsels van katoen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, India, Indonesië en Pakistan, tot definitieve inning van het voorlopige recht ingesteld bij verordening (EG) nr. 773/98 van de Commissie van 7 april 1998 (PB L 111, blz. 19), en tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van Turkije, ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 21 september 1998 [document COM (1998) 540 def.], heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Lindh, P. Mengozzi, I. Wiszniewska-Białecka en V. Vadapalas, rechters; griffier: H. Jung, op 17 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het besluit van de Raad van 5 oktober 1998 houdende verwerping van het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte weefsels van katoen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, India, Indonesië en Pakistan, tot definitieve inning van het voorlopige recht ingesteld bij verordening (EG) nr. 773/98 (PB L 111, blz. 19), en tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van Turkije, ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 21 september 1998 [document COM (1998) 540 def.], wordt nietig verklaard.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 160 van 5.06.1999.


title: Zaak C-422/04: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 7 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ISIS Multimedia Net GmbH & Co. KG en Bundesrepublik Deutschland

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/13

         Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 7 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ISIS Multimedia Net GmbH & Co. KG en Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-422/04)
   (2004/C 284/25)
   Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 7 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 oktober 2004, in het geding tussen ISIS Multimedia Net GmbH & Co. KG en Bundesrepublik Deutschland, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 11, lid 1, van richtlijn 97/13/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten (hierna: „richtlijn machtigingen en vergunningen”), aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat voor vergunningen een vergoeding wordt geheven die aldus wordt berekend dat de algemene beheerskosten van een nationale regelgevende instantie over een periode van dertig jaar vooraf in rekening worden gebracht?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Moeten artikel 10 EG en artikel 11 van de richtlijn machtigingen en vergunningen aldus worden uitgelegd, dat een aanslag waarbij vergoedingen als bedoeld in de eerste vraag zijn vastgesteld en die niet is aangevochten hoewel dit naar nationaal recht mogelijk is, nietig moet worden verklaard indien nietigverklaring naar nationaal recht mogelijk is, maar niet verplicht?

      (1)  PB L 117, blz. 15.


title: Zaak T-377/00: Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door Philip Morris International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.3.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 79/23
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door Philip
                                                                        Morris International Inc. tegen Commissie van de Euro-
Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht, hield                                    pese Gemeenschappen
zich bezig met de verwerking van voorgekookte en niet-
voorgekookte bruine rijst tot diverse producten op basis
                                                                                (Zaak T-377/00)
van geslepen rijst. Tijdens de periode van 1 juli 1997 tot
31 december 1998 importeerde zij in België bruine rijst die zij
had gekocht van een verwante onderneming uit de Verenigde                                        (2001/C 79/41)
Staten, Uncle Ben’s Inc., in het kader van een communautaire
douaneregeling die bekend is onder de benaming Cumulatief
Invorderingssysteem (CIS).                                                                      (Procestaal: Engels)
Met het onderhavige beroep vordert verzoekster de nietigver-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
klaring van de tot de directeur-generaal van de Belgische               schappen is op 19 december 2000 beroep ingesteld tegen
douane gerichte beschikking, die is neergelegd in de brief              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Philip
van het directoraat-generaal begroting („DG Begroting”) van             Morris International Inc., vennootschap naar het recht van
29 september 2000 (document nr. BUDG/B/03/D(00)/38549)                  Delaware (USA), vertegenwoordigd door E. Morgan de Rivery
(bestreden beschikking).                                                en J. Derenne, van het kantoor Liedekerke Siméon Wessing
                                                                        Houthoff, Brussel.
Bij de bestreden beschikking is aan de Belgische douane de
definitieve standpuntbepaling van de Commissie meegedeeld
betreffende de vaststelling en invordering van het definitieve          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
bedrag van de door verzoekster in het kader van het CIS
verschuldigde douanerechten. Deze beschikking, die uitdrukke-           —      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
lijk gebaseerd is op de conclusies van rapport nr. 98.6.073 van                waarbij tegen verzoekster op 3 november 2000 een
het Europees Bureau voor Fraudebestrijding („OLAF”), bepaalt                   procedure is ingeleid voor de New York District Court,
met name:                                                                      door commissaris Schreyer meegedeeld in perscommuni-
                                                                               qué IP/00/1255 van 6 november 2000;
—     dat de door verzoekster in het kader van het CIS
      gedeclareerde invoerprijzen, die door de Belgische douane         —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
      waren aanvaard, worden verworpen,
—     dat de Belgische douane de CIS invoerprijzen van verzoek-         Middelen en voornaamste argumenten
      ster, en de door verzoekster in het kader van het
      CIS verschuldigde definitieve rechten, overeenkomstig de
      gedetailleerde berekeningen van het OLAF-rapport moet             Verzoekster houdt zich via haar dochterondernemingen en
      vaststellen, en                                                   filialen bezig met de verkoop van tabaksproducten buiten de
                                                                        Verenigde Staten. Volgens verzoekster heeft de Europese
—     dat de Belgische douane het volledige bedrag van de               Gemeenschap in de Verenigde Staten een procedure tegen
      CIS invoerrechten, die overeenkomstig de gedetailleerde           verzoekster ingeleid, onder meer om in de vorm van schadever-
      berekeningen van het OLAF-rapport door verzoekster                goeding douanerechten en BTW over beweerdelijk gesmokkel-
      moeten worden betaald, maar die door de Belgische                 de tabaksproducten in te vorderen. Verzoekster komt op tegen
      douane aan verzoekster zijn terugbetaald, moet invor-             het in voormeld perscommuniqué meegedeelde besluit van de
      deren.                                                            Commissie, een rechterlijke procedure aanhangig te maken.
Verzoekster voert drie middelen aan tot nietigverklaring van
                                                                        Verzoekster betoogt dat de Europese Gemeenschap (vertegen-
de beschikking. Zij stelt, dat de Commissie:
                                                                        woordigd door de Commissie) niet bevoegd is voor een
—     een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de              rechterlijke instantie van de Verenigde Staten een procedure
      toepassing van de CIS-verordening (1);                            aanhangig te maken, en dat zij de grenzen van de haar bij
                                                                        het EG-Verdrag verleende bevoegdheden heeft overschreden.
—     heeft gehandeld in strijd met fundamentele rechtsbegin-           Alleen de lidstaten zijn bevoegd onbetaalde invoerrechten en
      selen die deel uitmaken van de communautaire rechts-              belastingen in te vorderen.
      orde, zoals het recht van verweer en het recht niet aan
      een willekeurige behandeling te worden onderworpen; en
                                                                        Subsidiair betoogt verzoekster, dat zo de Europese Gemeen-
—     heeft gehandeld in strijd met een wezenlijk procedure-            schap al bevoegd was de procedure aanhangig te maken, de
      voorschrift voortvloeiend uit verordening nr. 2185/96 en          Gemeenschap wezenlijke procedurevoorschriften van 280 EG
      verordening nr. 1073/00 met betrekking tot het OLAF-              heeft geschonden, geen financieel en wettig belang heeft bij
      rapport dat de grondslag vormt van de beschikking.                aanhangigmaking van de procedure en niet bevoegd is deze
                                                                        namens de lidstaten aanhangig te maken.
(1) Verordening (EG) nr. 703/97 van de Commissie van 18 april
    1997 houdende invoering, voor een proefperiode van 1 juli 1997
    tot en met 30 juni 1998, van een cumulatief invorderingssysteem
                                                                        Voorts betoogt verzoekster, dat de bestreden beschikking in
    voor de vaststelling van bepaalde invoerrechten in de sector rijst  strijd is met algemene beginselen van gemeenschapsrecht en
    en houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1503/96 (PB          misbruik van bevoegdheid oplevert.
    L 104, blz. 12).


title: Zaak C-16/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, Veli Tum, Mehmet Dari/Secretary of State for the Home Department (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol — Standstill-clausule — Draagwijdte — Wetgeving van lidstaat die na inwerkingtreding van aanvullend protocol nieuwe beperkingen heeft ingevoerd voor toelating tot zijn grondgebied van Turkse staatsburgers voor uitoefening van vrijheid van vestiging)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, Veli Tum, Mehmet Dari/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-16/05) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol - Standstill-clausule - Draagwijdte - Wetgeving van lidstaat die na inwerkingtreding van aanvullend protocol nieuwe beperkingen heeft ingevoerd voor toelating tot zijn grondgebied van Turkse staatsburgers voor uitoefening van vrijheid van vestiging)
   (2007/C 269/09)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   House of Lords
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, Veli Tum, Mehmet Dari

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — House of Lords — Uitlegging van artikel 41, lid 1, van het op 23 november 1970 ondertekende Aanvullend Protocol dat is gehecht aan de Overeenkomst waarbij een Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (PB 1972, L 293, blz. 4) — Mogelijkheid voor een lidstaat om nieuwe beperkingen te stellen aan toelating van Turkse staatsburgers die op grondgebied daarvan als zelfstandige een bedrijf willen oprichten
   Dictum
   Artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol, op 23 november 1970 te Brussel ondertekend en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, moet aldus worden uitgelegd dat het vanaf de inwerkingtreding van dit protocol de betrokken lidstaat de invoering verbiedt van nieuwe beperkingen van de uitoefening van de vrijheid van vestiging, waaronder die betreffende de materiële en/of procedurele voorwaarden inzake de eerste toelating op het grondgebied van deze staat van Turkse staatsburgers die voornemens zijn er een beroepsactiviteit als zelfstandige uit te oefenen.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak F-78/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 november 2014 — de Loecker/EDEO (Openbare dienst — Personeel van EDEO — Tijdelijk functionaris — Hoofd van een delegatie in een derde land — Voortijdige beëindiging van de functie van hoofd van een delegatie — Overplaatsing naar het hoofdkantoor van EDEO — Rechten van de verdediging — Dienstbelang — Motivering)

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 november 2014 — de Loecker/EDEO
   (Zaak F-78/13) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EDEO - Tijdelijk functionaris - Hoofd van een delegatie in een derde land - Voortijdige beëindiging van de functie van hoofd van een delegatie - Overplaatsing naar het hoofdkantoor van EDEO - Rechten van de verdediging - Dienstbelang - Motivering))
   (2015/C 007/53)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Stéphane de Loecker (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-N. Louis, A. Coolen en É. Marchal, advocaten, vervolgens J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker van de delegatie in Burundi over te plaatsen naar het hoofdkantoor van EDEO te Brussel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Loecker zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Dienst voor extern optreden.

      (1)  PB C 291 van 5.10.2013, blz. 7.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 juni 2005 in zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C. Sas tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk Limoncello della Costiera Amalfitana shaker — Ouder nationaal woordmerk LIMONCHELO — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 juni 2005
   in zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C. Sas tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk Limoncello della Costiera Amalfitana shaker - Ouder nationaal woordmerk LIMONCHELO - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 205/35)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C. Sas, gevestigd te Vietri sul Mare (Italië), vertegenwoordigd door F. Sciaudone, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: M. Capostagno), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Limiñana y Botella, SL, gevestigd te Monforte del Cid (Spanje), betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2003 (zaak R 933/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen Limiñana y Botella, SL en Shaker di L. Laudato & C. Sas, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, J. Azizi en E. Cremona, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 15 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 24 oktober 2003 (zaak R 933/2002-2) wordt vernietigd en herzien in die zin dat het door verzoekster bij het BHIM ingestelde beroep gegrond is en de oppositie derhalve moet worden afgewezen.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-206/05: Beroep, op 27 mei 2005 ingesteld door Jean-Marc Colombani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/35

         Beroep, op 27 mei 2005 ingesteld door Jean-Marc Colombani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-206/05)
   (2005/C 193/59)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.-M. Colombani, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van de Commissie van 7 maart 2005 en de daaruit voor de bezoldiging van verzoeker voortvloeiende maatregelen nietig te verklaren;

               —

               elke maatregel vast te stellen die nodig is voor de bescherming van de rechten en belangen van verzoeker, met name wat betreft de voor levensonderhoud noodzakelijke minimumbezoldiging die hem moet worden toegekend;

               —

               verweerster te veroordelen tot het betalen van schadevergoeding ten bedrage van 10 002 euro;

               —

               Verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar bij de Commissie, was tot 31 augustus 2004 met verlof om redenen van persoonlijke aard. Nadat hij had verzocht om herplaatsing na afloop van zijn verlof, werd hij bij besluit van 28 september 2004 herplaatst bij het directoraat-generaal Buitenlandse betrekkingen. Er werd echter geen specifieke standplaats aangegeven; het betrokken besluit bepaalde dat de precieze standplaats hem later zou worden meegedeeld.
   Bij schrijven van 7 maart 2005 heeft de administratie verzoeker meegedeeld dat hij sinds 5 oktober 2004 onregelmatig afwezig was en dat jegens hem passende maatregelen zouden worden genomen. Hij heeft zijn salaris van de maand april niet ontvangen en op zijn salarisafrekening was aangegeven dat hij de Commissie het bedrag van de sinds oktober 2004 ontvangen salarissen schuldig was.
   Met zijn beroep richt verzoeker zich tegen het schrijven van 7 maart 2005 alsmede tegen de daaruit voortvloeiende maatregelen. Hij beroept zich op schending van het recht op verweer op grond dat hij niet in staat zou zijn gesteld zijn belangen voorafgaand aan de vaststelling van de bestreden besluiten te behartigen. Hij beroept zich ook op schending van de motiveringsplicht alsmede op een kennelijk onjuiste beoordeling. Meer in het bijzonder stelt hij dat hij nooit is ingelicht over zijn plaatsing bij de eenheid RELEX/C.1. Ook bestrijdt hij de bewering als zou hij niet zijn ingegaan op een aanbod voor een arbeidsplaats.
   Verzoeker beroept zich voorts op schending van artikel 40 van het Statuut, dat hem naar zijn mening de mogelijkheid biedt een eerste aanbod voor een arbeidsplaats te weigeren. Ook voert hij schending van artikel 60 van het Statuut aan op grond dat zijn beweerde afwezigheid niet naar behoren is vastgesteld en niet, in eerste instantie, op zijn jaarlijks verlof in mindering is gebracht. Verzoeker is ook van mening dat de bijlagen VIII en IX bij het Statuut, welke hem betaling van het minimum voor levensonderhoud verzekeren, zijn geschonden. Tot slot beroept hij zich op schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van de zorgplicht.
   Naast de nietigverklaring van de bestreden handelingen vordert verzoeker vergoeding van de materiële en morele schade die hij stelt te hebben geleden.


title: Zaak F-28/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 9 september 2015 — De Loecker/EDEO (Openbare dienst — Personeel van EDEO — Tijdelijk functionaris — Hoofd van een delegatie in een derde land — Verbreking van de vertrouwensrelatie — Overplaatsing naar het hoofdkantoor van EDEO — Voortijdige beëindiging van de aanstellingsovereenkomst — Opzegtermijn — Motivering van het besluit — Artikel 26 van het Statuut — Rechten van de verdediging — Recht om te worden gehoord)

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/38

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 9 september 2015 — De Loecker/EDEO
   (Zaak F-28/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EDEO - Tijdelijk functionaris - Hoofd van een delegatie in een derde land - Verbreking van de vertrouwensrelatie - Overplaatsing naar het hoofdkantoor van EDEO - Voortijdige beëindiging van de aanstellingsovereenkomst - Opzegtermijn - Motivering van het besluit - Artikel 26 van het Statuut - Rechten van de verdediging - Recht om te worden gehoord))
   (2015/C 346/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Stéphane De Loecker (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-N. Louis en D. de Abreu Caldas, advocaten, vervolgens J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie houdende beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris, weigering om hem te horen wegens feiten van psychisch geweld, afwijzing van zijn verzoek om een extern onderzoeker aan te wijzen en registratie van zijn klacht als verzoek

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Loecker draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in alle kosten van de Europese Dienst voor extern optreden.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014, blz. 44.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 februari 2000 in zaak T-82/98: F. Jacobs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Bevordering — Ontbreken van beoordelingsrapport — Onregelmatigheid van bevorderingsprocedure")

text:
29.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 122/31
Nederlanden en advocaat te Brussel, en L. Parret, advocaat te            2) Verwijst de Commissie in de kosten.
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 tegen Europees                 (1) PB C 234 van 25.7.98.
Parlement (gemachtigden: M. Peter, J. Sant’Anna, F. Herbert en
D. Arts), betreffende de terugbetaling van de op de bezoldiging
van verzoekers ingehouden gemeenschapsbelasting (zaken
T-223/97 en T-17/98), en, subsidiair, betreffende schadever-
goeding wegens dubbele belastingheffing (zaak T-17/98), heeft
het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld
als volgt: A. Potocki, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H.              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Meij, rechters; griffier: G. Hertzig, administrateur, op 23 februa-
ri 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                van 22 februari 2000
1) Verwerpt de beroepen tot nietigverklaring in de gevoegde zaken
                                                                         in zaak T-138/98: Armement Coopératif artisanal vendéen
     T-223/97 en T-17/98.
                                                                         (ACAV) e.a. tegen Raad van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
2) Verwerpt het beroep tot schadevergoeding in zaak T-17/98.
3) Verstaat dat elke partij haar eigen kosten draagt.                    („Visserij — Verordening (EG) nr. 1239/98 — Verbod op
                                                                         drijfnetten — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid”)
(1) PB C 318 van 18.10.97 en C 94 van 28.3.98.
                                                                                (2000/C 122/43)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-138/98, Armement Coopératif artisanal vendéen
                                                                         (ACAV), gevestigd te Sables-d’Olonne (Frankrijk), en Arme-
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         ment Alain André et ACAV, Armement Thierry Arnaud
                                                                         en ACAV, Armement Alain Augereau, Armement Jean-Luc
                       van 24 februari 2000                              Bernard en Angélique Bernard, Armement Pascal Burgaud,
                                                                         Armement José Burgaud en ACAV, Armement Bruno Chiron
in zaak T-82/98: F. Jacobs tegen Commissie van de                        en Jean Noury, Fabien Gaillard, Armement Bruno Girard,
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Armement Bruno Girard en ACAV, Armement Denis Croisard,
                                                                         Fabrice Croisard, Armement Islais SARL, Armement Marc
(„Ambtenaren — Bevordering — Ontbreken van beoorde-                      Jolivet, Armement Yannick Orsonneau en ACAV, Armenent
lingsrapport — Onregelmatigheid van bevorderingsprocedu-                 Christian Rafin en ACAV, Armement Éric Rivalin en ACAV,
                                 re”)                                    Armement Éric Taraud en ACAV, Armement Fernand Voisin
                                                                         en Alain Voisin, Patrick Voisin, Yeu pêcheries SA, Armement
                                                                         Bernard Zereg, gevestigd te île d’Yeu (Frankrijk), vertegenwoor-
                          (2000/C 122/42)                                digd door L. Funck-Brentano en S. Ponsot, advocaten te Parijs,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         J. Neuen, place du Théâtre 1, ondersteund door Franse Repu-
                          (Procestaal: Frans)                            bliek (gemachtigden: J.-F. Dobelle, C. Vasak en K. Rispal-Bel-
                                                                         langer en C. Chavance), door Commune de l’île-d’Yeu, verte-
In zaak T-82/98, F. Jacobs, ambtenaar van de Commissie                   genwoordigd door R. Houssin, advocaat te Nantes, domicilie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Walshoutem                    gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Neuen,
(België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, F. Parmentier,              1 place du Théâtre, door Ierland (gemachtigden: M. A. Buckley
advocaten te Brussel en F. Giuffrida, advocaat te Turijn,                en A. Collins) en door Thomas Kennedy, John Graham, John
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij fiduciaire                   Flannery, Michael Hennessy en Padraig Ó Mathuna, wonende
Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen Commissie van de                   te Dingle (Ierland), Vincent Browne, Michael Murphy, John
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser                O’Donnel, wonende te Tralee (Ierland), Donal O’Neill, John
en F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een verzoek tot nietig-          D. Sullivan, Niel Minihane, Kieran O’Driscoll, Peter Carleton,
verklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker                 Donal Healy, wonende te Castletownbere (Ierland), Gerard
niet tot de rang B 4 te bevorderen in het kader van de                   Minihane, wonende te Skibbereen (Ierland), vertegenwoordigd
bevorderingsronde 1997, heeft het Gerecht van eerste aanleg              door D. O’Donnell, SC, J. Devlin, barrister, G. Casey, solicitor,
(Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre-            en P. Mc Dermott, barrister, North Main Street, Bandon,
sident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio            County Cork (Ierland), tegen Raad van de Europese Unie
González, administrateur, op 24 februari 2000 een arrest                (gemachtigden: J. Carbery en L. Railas, ondersteund door
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              Royaume d’Espagne, (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta en
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
1) Verklaart het besluit van de Commissie om verzoeker niet tot de       tigden: G. Berscheid en T. van Rijn), betreffende een verzoek
     rang B 4 te bevorderen in het kader van de bevorderingsronde        tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1239/98 van de
     1997 nietig.                                                        Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van verordening (EG)


title: Zaak C-598/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Suceava (Roemenië) op 22 november 2013 — Casa Județeană de Pensii Botoșani/Polixeni Guletsou

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Suceava (Roemenië) op 22 november 2013 — Casa Județeană de Pensii Botoșani/Polixeni Guletsou
   (Zaak C-598/13)
   2014/C 24/21
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Suceava

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Casa Județeană de Pensii Botoșani

      Verwerende partij: Polixeni Guletsou

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van artikel 7, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat een bilaterale overeenkomst die twee lidstaten hebben gesloten vóór de datum van inwerkingtreding van de verordening, op grond waarvan de verplichting inzake socialezekerheidsuitkeringen van een Staat jegens de burgers van de andere Staat die de status van politieke vluchtelingen hadden op het grondgebied van de eerste Staat en zijn teruggekeerd op het grondgebied van de tweede Staat, vervalt in ruil voor betaling door de eerste Staat van een forfaitair bedrag voor de betaling van de pensioenen en de dekking van het tijdvak tijdens welke in de eerste lidstaat premies sociale zekerheid zijn gestort, binnen de werkingssfeer ervan valt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak C-21/05: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van  15 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/23

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 15 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-21/05) (1)

   (2006/C 165/44)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 april 2000 in zaak C-443/97: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Coördinatie van structurele instrumenten — Interne richtsnoeren van de Commissie — Netto financiële correcties")

text:
C 192/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.7.2000
tegen de op 29 juni 1995 door het Gerecht van eerste aanleg                verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid)                 (PB L 193, blz. 20), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
in zaken T-31/91 (Jurispr. blz. II-1821) en T-32/91 (Jurispr.              als volgt: P. J. G. Kapteyn (rapporteur), waarnemend voor de
blz. II-1825) gewezen arresten tussen Solvay en de Commissie,              president van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm,
en strekkende tot vernietiging van deze arresten, heeft het Hof            rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: D. Louter-
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón (rapporteur),            man-Hubeau, hoofdadministrateur, op 6 april 2000 een arrest
president van de Eerste kamer, waarnemend voor de president                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Vijfde kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; grif-            1) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
fier: L. Hewlett, administrateur, op 6 april 2000 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                2) Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
1) Wijst de hogere voorzieningen af.                                       3) Verstaat dat de Italiaanse Republiek en de Portugese Republiek
                                                                                hun eigen kosten zullen dragen.
2) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     kosten.
                                                                           (1) PB C 72 van 7.3.1998.
(1) PB C 286 van 28.10.1995.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 6 april 2000
                         van 6 april 2000
                                                                           in zaak C-256/98: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-443/97: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                                 schappen tegen Franse Republiek (1)
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhou-
(„Coördinatie van structurele instrumenten — Interne richt-                    ding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna”)
  snoeren van de Commissie — Netto financiële correcties”)
                                                                                (2000/C 192/04)
                          (2000/C 192/03)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-256/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-443/97, Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door                 pen (gemachtigden: P. Stancanelli en O. Couvert-Castéra) tegen
R. Silva de Lapuerta, abogado del Estado, als gemachtigde,                 Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-                 R. Nadal), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
sade, Boulevard E. Servais 4-6, ondersteund door Italiaanse                stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door G. De                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
Bellis) en Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en              te voldoen aan richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei
J. Viegas Ribeiro) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en
schappen (gemachtigden: M. Dı́az-Llanos en P. Oliver), betref-             de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), aangezien zij heeft
fende een beroep tot nietigverklaring van de interne richtsnoe-            verzuimd de nodige bepalingen vast te stellen ter voldoening
ren van de Commissie van 15 oktober 1997 betreffende de                    aan artikel 6 daarvan, de krachtens deze richtlijn en artikel 189,
netto financiële correcties in het kader van artikel 24 van                derde alinea, EG-Verdrag (thans artikel 249, derde alinea, EG)
verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december                  op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verorde-               Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
ning (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van               kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rap-
de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen                porteur), J.-P. Puissochet en P. Jann, rechters; advocaat-gene-
enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese            raal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstru-               ministrateur, op 6 april 2000 een arrest gewezen waarvan het
menten anderzijds (PB L 374, blz. 1), zoals gewijzigd bij                  dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-186/17: Beroep ingesteld op 23 maart 2017 — Unipreus/EUIPO — Wallapop (wallapop)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/34

         Beroep ingesteld op 23 maart 2017 — Unipreus/EUIPO — Wallapop (wallapop)
   (Zaak T-186/17)
   (2017/C 161/49)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Unipreus, SL (Lleida, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Rivadulla Oliva, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Wallapop, SL (Barcelona, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „wallapop” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 268 941

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2017 in de zaken R 2350/2015-5 en R 2530/2015-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing in die zin wijzigen dat de inschrijving van het Uniemerk „wallapop” (nr. 13 268 941) wordt geweigerd voor de volgende diensten van klasse 35: „Onlinehandelsdiensten, te weten exploitatie van onlinemarktplaatsen voor kopers en verkopers van goederen en diensten; Onlinehandel waarbij verkopers producten of diensten kunnen plaatsen om aan te bieden voor de verkoop en waarbij het kopen of bieden geschiedt via internet ter vergemakkelijking van de verkoop van goederen en diensten door derden via een netwerk; Verschaffing van evaluatieve feedback en beoordelingen ten aanzien van de goederen en diensten van verkopers, de waarde en prijzen van de goederen en diensten van verkopers en de prestaties van kopers en verkopers, de levering, en daarmee verband houdende handelservaringen in het algemeen; Het verschaffen van een doorzoekbare onlinereclamegids met de goederen en diensten van onlineverkopers; Verschaffing van een doorzoekbare onlinedatabase met beoordelingen voor kopers en verkopers; Marktonderzoek; Onderzoeksdiensten, verschaffing van rapporten, advisering en raadgeving inzake marktgedrag; Het verschaffen van commerciële informatie in verband met producten en/of diensten, beoordeling en classificering van dit soort producten en diensten, alsmede van de kopers en verkopers van dit soort producten en/of diensten; Opzoeken, verzamelen, systematiseren, verwerken en verstrekken van commerciële informatie voor derden”;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 207/2009. In het bijzonder wordt betoogd dat de kamer van beroep deze bepaling onjuist heeft uitgelegd met betrekking tot de litigieuze diensten waarop de merken WALA en WALLAPOP betrekking hebben, gelet op de uitleggingscriteria die voortvloeien uit het arrest van 29 september 1998, zaak C-39/97, Canon Kabushiki Kaisha/Metro-Goldwyn Mayer (EU:C:1998:342).


title: Doorhaling van zaak C-472/04

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/12

         Doorhaling van zaak C-472/04 (1)

   (2005/C 330/27)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-472/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak T-227/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 december 2008 — RSA Security Ireland/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk douanetarief — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Persoon die niet individueel is geraakt — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/46

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 december 2008 — RSA Security Ireland/Commissie
   (Zaak T-227/06) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk douanetarief - Indeling in gecombineerde nomenclatuur - Persoon die niet individueel is geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   (2009/C 44/80)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: RSA Security Ireland Ltd (Shannon, Ierland) (vertegenwoordigers: B. Conway, barrister, en S. Daly, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en J. Hottiaux, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 888/2006 van de Commissie van 16 juni 2006 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 165, blz. 6)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               RSA Security Ireland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Zaak T-175/13: Beroep ingesteld op 25 maart 2013 — Omega/BHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA)

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/28

         Beroep ingesteld op 25 maart 2013 — Omega/BHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA)
   (Zaak T-175/13)
   2013/C 147/51
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Omega SA (Biel/Bienne, Zwitserland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Omega Engineering, Inc. (Stamford, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2013 in de zaken R 2055/2011-1 en R 2186/2011-1 vernietigen en de bescherming van het aangevraagde merk toestaan voor alle aangevraagde waren;

               —

               het BHIM en Omega Engineering, Inc. verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving, waarin de Europese Unie wordt aangewezen, van het beeldmerk met het woordelement „Ω OMEGA” voor waren van klasse 9 — internationale inschrijving nr. 997 036 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Omega Engineering, Inc.

      Oppositiemerk of -teken: nationale en communautaire woordmerken „OMEGA” voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 11, 16, 35, 38, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke weigering van de aangevraagde bescherming

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van verzoeksters beroep en ruimere gedeeltelijke weigering van de aangevraagde bescherming

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-579/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — P, S/Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen (Prejudiciële verwijzing — Status van langdurig ingezeten derdelanders — Richtlijn 2003/109/EG — Artikelen 5, lid 2, en 11, lid 1 — Nationale wettelijke regeling die aan derdelanders die de status van langdurig ingezetene hebben verworven, op straffe van een geldboete een inburgeringplicht oplegt, waarvoor een examen moet worden behaald)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — P, S/Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen
   (Zaak C-579/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Status van langdurig ingezeten derdelanders - Richtlijn 2003/109/EG - Artikelen 5, lid 2, en 11, lid 1 - Nationale wettelijke regeling die aan derdelanders die de status van langdurig ingezetene hebben verworven, op straffe van een geldboete een inburgeringplicht oplegt, waarvoor een examen moet worden behaald))
   (2015/C 236/13)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: P, S

      Verwerende partijen: Commissie Sociale Zekerheid Breda, College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amstelveen

      Dictum

   Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, en in het bijzonder de artikelen 5, lid 2, en 11, lid 1, ervan, verzet zich niet tegen een nationale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij aan derdelanders die reeds de status van langdurig ingezetene hebben verworven, de verplichting wordt opgelegd om, op straffe van een geldboete, een inburgeringsexamen te behalen, mits de wijze waarop daaraan uitvoering wordt gegeven de verwezenlijking van de met deze richtlijn nagestreefde doelen niet in gevaar kan brengen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. Hierbij doet niet ter zake of de status van langdurig ingezetene was verkregen voordat de verplichting om een inburgeringsexamen te behalen werd opgelegd dan wel nadien.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak F-93/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 — D’Agostino/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Artikel 3 bis RAP — Niet-verlenging van overeenkomst — Zorgplicht — Dienstbelang — Volledig en uitvoerig onderzoek binnen alle diensten naar mogelijkheden van ambt dat overeenkomt met in overeenkomst opgenomen taken)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 — D’Agostino/Commissie
   (Zaak F-93/12) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractant - Artikel 3 bis RAP - Niet-verlenging van overeenkomst - Zorgplicht - Dienstbelang - Volledig en uitvoerig onderzoek binnen alle diensten naar mogelijkheden van ambt dat overeenkomt met in overeenkomst opgenomen taken)
   2013/C 352/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi D’Agostino (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst van arbeidscontractant niet te verlengen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 1 december 2011 om de overeenkomst van D’Agostino niet te verlengen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in één derde van de kosten van D’Agostino.

               4)

               D’Agostino zal twee derde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012, blz. 23.


title: Zaak T-218/14: Beroep ingesteld op 8 april 2014 — Mabrouk/Raad

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/29

         Beroep ingesteld op 8 april 2014 — Mabrouk/Raad
   (Zaak T-218/14)
   2014/C 194/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Marouen Ben Ali Bel Ben Mohamed Mabrouk (Carthago, Tunesië) (vertegenwoordigers: J. Farthouat, J. Mignard, N. Boulay, advocaten, en S. Crosby, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2014/49/GBVB van de Raad van 30 januari 2014 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 38) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 81/2014 van de Raad van 30 januari 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 101/2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 28, p. 2 ) nietig verklaren voor zover deze maatregelen, die de bevriezing van tegoeden in de Europese Unie betreffen, van toepassing zijn op verzoeker, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: door de bestreden handelingen vast te stellen, ondersteunt verweerder een strafrechtelijk onderzoek in Tunesië en neemt hij dus binnen een strafrechtelijke context een rechterlijke hoedanigheid aan, terwijl de rechtsgrondslag waarop verweerder zich heeft gebaseerd, namelijk artikel 29 VEU en artikel 215, lid 2, VWEU, verweerder niet de bevoegdheid verleent om op die manier op te treden.

               2.

               Tweede middel: de bestreden handelingen zijn vastgesteld om de gerechtelijke autoriteiten in Tunesië bij te staan en niet om de redenen die ter ondersteuning van de gekozen rechtsgrondslag zijn vermeld. Dit levert schending op van de rechtsgrondslag.

               3.

               Derde middel: (a) kennelijke beoordelingsfout voor zover verweerder stelt dat er een verband bestaat tussen verzoekers tegoeden in de EU en het voorwerp van het gerechtelijk onderzoek in Tunesië, (b) kennelijke beoordelingsfout voor zover verweerder stelt dat het dispositief van de bestreden handelingen rechtvaardigt dat verzoekers naam wordt gehandhaafd op de lijst van personen van wie de vermogensbestanddelen moeten worden bevroren, en (c) kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die verweerder ter rechtvaardiging van de bestreden handelingen aanvoert.

               4.

               Vierde middel: schending van verzoekers rechten van verdediging en grondrechten, namelijk: het vermoeden van onschuld, het recht op inzage van het bewijsmateriaal waarop verweerder zich ten aanzien van verzoeker baseert, het recht om te worden gehoord, het recht op equality of arms, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, het evenredigheidsbeginsel en het eigendomsrecht.

               5.

               Vijfde middel: gebrekkige motivering.


title: Zaak T-317/07: Beroep ingesteld op 27 augustus 2007 — Commissie/B2Test

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/50

         Beroep ingesteld op 27 augustus 2007 — Commissie/B2Test
   (Zaak T-317/07)
   (2007/C 269/90)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Escobar Guerrero, gemachtigde, en E. Bouttier, advocaat)

      Verwerende partij: B2Test (Gardanne, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               de vennootschap B2Test te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 50 110,72 EUR, wat overeenkomt met een hoofdsom van 43 437,94 EUR en van 6 672,78 EUR aan vertragingsrente verschuldigd op 23 december 2004;

               —

               de vennootschap B2Test te veroordelen tot betaling van 8,03 EUR vertragingsrente per dag, tegen dezelfde rentevoet, te berekenen vanaf 24 december 2004 tot volledige voldoening;

               —

               de vennootschap B2Test te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep op basis van een arbitragebeding vordert verzoekster de veroordeling van verweerster tot terugbetaling van het bedrag van het door de Gemeenschap betaalde voorschot, vermeerderd met vertragingsrente, wegens niet-uitvoering van de overeenkomst nr. BRST-CT-98-5452, gesloten in het kader van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, met inbegrip van demonstratie, op het vlak van de industrie- en de materiaaltechnologie (1994-1998) (1), betreffende het project „Research and development of a new safety flooring based on recycled plastic and rubber materials for an environmental and economical added value”.
   Krachtens de overeenkomst diende verweerster periodiek de daarin vermelde wetenschappelijke en financiële documenten voor te leggen aan de Commissie. Volgens verzoekster heeft verweerster slechts een deel van de krachtens de overeenkomst vereiste documenten overgelegd, met bijna drie jaar vertraging tegenover de voorziene termijnen. Het eindverslag van het project is nooit ingediend. Verzoekster stelt derhalve dat verweerster haar contractuele verplichtingen heeft geschonden en gehouden is de Commissie het betaalde voorschot terug te betalen.

      (1)  PB 1994, L 222, blz. 19.


title: Zaak C-125/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.)/Deutsches Patent- und Markenamt (Intellectuele en industriële eigendom — Octrooien — Verordening (EEG) nr. 1768/92 — Artikel 13 — Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen — Mogelijkheid om dat certificaat af te geven wanneer periode die is verstreken tussen datum van aanvraag voor basisoctrooi en datum van eerste vergunning voor in handel brengen in Unie minder dan vijf jaar bedraagt — Verordening (EG) nr. 1901/2006 — Artikel 36 — Verlenging van duur van aanvullend beschermingscertificaat)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.)/Deutsches Patent- und Markenamt
   (Zaak C-125/10) (1)

   (Intellectuele en industriële eigendom - Octrooien - Verordening (EEG) nr. 1768/92 - Artikel 13 - Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen - Mogelijkheid om dat certificaat af te geven wanneer periode die is verstreken tussen datum van aanvraag voor basisoctrooi en datum van eerste vergunning voor in handel brengen in Unie minder dan vijf jaar bedraagt - Verordening (EG) nr. 1901/2006 - Artikel 36 - Verlenging van duur van aanvullend beschermingscertificaat)
   2012/C 32/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.)

      Verwerende partij: Deutsches Patent- und Markenamt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundespatentgericht — Uitlegging van artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Mogelijkheid om een dergelijk certificaat af te geven wanneer de periode tussen de datum van de aanvraag voor het basisoctrooi en de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Gemeenschap minder dan vijf jaar bedraagt

      Dictum

   Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006, gelezen in samenhang met artikel 36 van verordening nr. 1901/2006, moet aldus worden uitgelegd dat voor geneesmiddelen een aanvullend beschermingscertificaat kan worden afgegeven wanneer de periode die is verstreken tussen de datum van de aanvraag voor het basisoctrooi en de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Europese Unie minder dan vijf jaar bedraagt. In dat geval gaat de in verordening nr. 1901/2006 vastgestelde termijn van de pediatrische verlenging in vanaf de datum die wordt berekend door van de vervaldatum van het octrooi het verschil tussen vijf jaar en de duur van de periode tussen de indiening van de octrooiaanvraag en de verkrijging van de eerste vergunning voor het in de handel brengen af te trekken.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-269/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Rautaruukki/BHIM (RAUTARUUKKI) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RAUTARUUKKI — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Bewijsaanbiedingen)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Rautaruukki/BHIM (RAUTARUUKKI)
   (Zaak T-269/06) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RAUTARUUKKI - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 - Bewijsaanbiedingen)
   (2009/C 6/44)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Rautaruukki Oy (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: P. Hagman, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Laitinen, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 juli 2006 (zaak R 48/2006-4) inzake de inschrijving van het woordteken RAUTARUUKKI als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rautaruukki Oyj wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.