title: Zaak C-270/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 mei 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/24/EG — Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met aanbieden van elektronischecommunicatiediensten — Arrest van Hof tot vaststelling van niet-nakoming — Niet-uitvoering — Artikel 260 VWEU — Financiële sancties — Oplegging van forfaitaire som)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 mei 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-270/11) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/24/EG - Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met aanbieden van elektronischecommunicatiediensten - Arrest van Hof tot vaststelling van niet-nakoming - Niet-uitvoering - Artikel 260 VWEU - Financiële sancties - Oplegging van forfaitaire som)
   2013/C 225/09
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Tufvesson, D. Maidani en F. Coudert, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en C. Meyer-Seitz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Artikel 260 VWEU — Niet-uitvoering van het arrest van het Hof van 4 februari 2010 in zaak C-185/09, Commissie/Zweden — Verzoek om vaststelling van dwangsom

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Zweden is de krachtens artikel 260 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen doordat het heeft nagelaten om de maatregelen te nemen die nodig waren ter uitvoering van het arrest Commissie/Zweden (C-185/09) van 4 februari 2010 betreffende de niet-omzetting in nationaal recht van richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, en doordat het niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die noodzakelijk waren om aan deze richtlijn te voldoen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt gelast aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een forfaitaire som van 3 miljoen EUR te betalen.

               3)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-326/12 ( PB C 311 van 13.10.2012, blz. 8 )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/25

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-326/12
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 311 van 13 oktober 2012, blz. 8
      )
   2012/C 343/43
   De mededeling in het PB in zaak T-326/12, Al Toun en Al Toun Group/Raad, dient te worden gelezen als volgt:

      Beroep ingesteld op 19 juli 2012 — Salim Georges Al Toun en Al Toun Group/Raad
      (Zaak T-326/12)
      2012/C 343/43
      Procestaal: Bulgaars

         Partijen

         Verzoekende partij: Salim Georges Al Toun en Al Toun Group (vertegenwoordiger: Stanislav Koev, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  het onderhavige beroep in zijn geheel ontvankelijk en gegrond verklaren en alle middelen toewijzen;

                  —

                  het onderhavige beroep volgens de versnelde procedure behandelen;

                  —

                  vaststellen dat de bestreden handelingen gedeeltelijk nietig verklaard kunnen worden, aangezien het nietig te verklaren gedeelte van de handeling kan worden gescheiden van de handeling in haar geheel;

                  —

                  besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsverordening 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 nietig verklaren, voor zover Salim Georges Al Toun en Al Toun Group daarbij worden opgenomen op de lijst in de bijlage bij besluit 2011/782/GBVB;

                  —

                  verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad nietig verklaren, voor zover Salim Georges Al Toun en Al Toun Group daarbij worden opgenomen op de lijst in bijlage II bij verordening (EU) nr. 36/2012;

                  —

                  de Raad verwijzen in de kosten van verzoekers alsook in de rechten en honoraria in verband met hun vertegenwoordiging in rechte in het onderhavige geding.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers zes middelen aan.

                  1)

                  Wezenlijke schending van het recht van verdediging en van het recht op een eerlijk proces, aangezien verzoekers niet in kennis zijn gesteld van de bestreden handelingen, waarvan zij het bestaan in de media hebben vernomen, en hun geen steekhoudende bewijzen of aanwijzingen zijn getoond, die hun opname rechtvaardigen op de lijst van personen op wie maatregelen van toepassing zijn. De bewijslast ligt in dit verband bij de Raad, die het vaststellen van beperkende maatregelen moet rechtvaardigen.

                  2)

                  In het tweede middel wordt een schending van de motiveringsplicht aangevoerd. Door zich in de bestreden handelingen tot niet-gestaafde beweringen te beperken, heeft de Raad de motiveringsplicht geschonden, die op de instellingen van de Europese Unie rust krachtens artikel 6 van het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „mensenrechtenverdrag”), artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. In dit verband wordt gewezen op het gebruik van het onduidelijke begrip „deelname aan het regime”, waarvan de op de situatie in Syrië gebaseerde handelingen van de Raad geen wettelijke definitie geven. Voor zover een duidelijke en precieze motivering van de Raad ontbreekt, wordt het Gerecht belet de rechtmatigheid van de bestreden handelingen te toetsen.

                  3)

                  Schending van het recht op een doeltreffende bescherming in rechte, aangezien verzoekers wegens de schending van de motiveringsplicht geen toegang hadden tot een dergelijke bescherming die is verankerd in de artikelen 6 en 13 van het mensenrechtenverdrag, in artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

                  4)

                  De Raad heeft een beoordelingsfout gemaakt aangezien verzoeker Salim Al Toun ten onrechte als Venezolaanse staatsburger is geïdentificeerd, wat niet strookt met de feiten, en de Al Toun Group zich sinds zijn oprichting nooit met handel in aardolie of aardolieproducten heeft beziggehouden, zoals in de bestreden handelingen wordt beweerd.

                  5)

                  Schending van het eigendomsrecht dat is verankerd in artikel 1 van het aanvullend protocol bij het mensenrechtenverdrag en in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van het evenredigheidsbeginsel en van de economische vrijheid, aangezien de Raad verzoekers met uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB en met uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 onrechtmatig de mogelijkheid heeft ontnomen om ongestoord van hun eigendom gebruik te maken, wat hun bestaan en fysiek overleven in gevaar heeft gebracht.

                  6)

                  Ernstige schending van het recht op bescherming van het in de artikelen 8 en 10, lid 2, van het mensenrechtenverdrag verankerde recht op bescherming van de goede naam, aangezien de opname van verzoekers’ namen in de bestreden handelingen hun aanzien in de Syrische samenleving, in hun vriendenkring, in de religieuze gemeenschap en bij hun handelspartners onrechtmatig teniet heeft gedaan.


title: Zaak C-423/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Delphi Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Elektrische verbindingsstukken — Postonderverdeling 853669 — Contactdozen en contactstoppen (stekkers))

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Delphi Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf
   (Zaak C-423/10) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Elektrische verbindingsstukken - Postonderverdeling 8536 69 - Contactdozen en contactstoppen (stekkers))
   2011/C 204/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Delphi Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 (PB L 327, blz. 1), verordening (EG) nr. 1719/2005 van 27 oktober 2005 (PB L 286, blz. 1), en verordening (EG) nr. 1549/2006 van 17 oktober 2006 (PB L 301, blz. 1) — Elektrische verbindingsstukken die worden vastgeklemd aan het uiteinde van de stroomvoerende kabel en ingebouwd in een kunststofbehuizing teneinde twee kabels te verbinden — Indeling onder postonderverdeling 8536 69 van de gecombineerde nomenclatuur

      Dictum

   Postonderverdeling 8536 69 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals voor de jaren 2005, 2006 en 2007 gewijzigd bij de verordeningen (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004, (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, respectievelijk (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006, moet aldus worden uitgelegd dat elektrische verbindingsstukken als die in het hoofdgeding niet van voornoemde postonderverdeling zijn uitgesloten op de grond dat zij niet zorgen voor de isolatie van de kabel aan de verbindingsplaats of dat zij slechts een deel van de naderhand geproduceerde stekkers en contrastekkers vormen, aangezien daarmee elektrische meerwegverbindingen tussen bijvoorbeeld apparaten, kabels en printkaarten tot stand kunnen worden gebracht door de stekkers in de contrastekkers te steken zonder verdere montage.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak C-554/07: Beroep ingesteld op 11 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/36

         Beroep ingesteld op 11 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-554/07)
   (2008/C 51/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door artikel 13 van richtlijn 2006/112 (bijlage I bij de richtlijn daaronder begrepen) niet correct om te zetten in Iers recht en daardoor alle door de staat, de gemeenten en andere publiekrechtelijke lichamen verrichte economische activiteiten, met een aantal beperkte uitzonderingen, uit te sluiten van de werkingssfeer van de belasting, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 2, 9 en 13 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1);

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In Ierland worden de staat en de gemeenten enkel als belastingplichtigen aangemerkt indien de minister van Financiën een specifiek besluit daartoe heeft vastgesteld. Volgens de Commissie is deze situatie in meerdere opzichten in strijd met de regeling van artikel 13 van de btw-richtlijn. In de eerste plaats is geen regeling vastgesteld voor de belastingheffing ten aanzien van publiekrechtelijke lichamen wanneer deze niet als publiekrechtelijke autoriteiten handelen. In de tweede plaats is geen algemene regeling vastgesteld voor de belastingheffing ten aanzien van publiekrechtelijke lichamen wanneer deze als publiekrechtelijke autoriteiten handelen, maar economische activiteiten verrichten waarvan de vrijstelling tot een significante verstoring van de mededinging zou leiden. De belasting van publiekrechtelijke lichamen behoort volledig tot de discretionaire bevoegdheid van de minister van Financiën en de ter zake relevante bepalingen bevatten geen criteria voor zijn beslissingen. In de derde plaats is geen regeling vastgesteld voor de heffing van belasting op de in bijlage I bij de btw-richtlijn genoemde werkzaamheden.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Arrest van het Hof Zesde kamer van 25 maart 2004 in de gevoegde zaken C-480/00–C-482/00, C-484/00, C-489/00–C-491/00 en C-497/00–C-499/00 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): Azienda Agricola Ettore Ribaldi tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica e.a. (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten — Melk en zuivelproducten — Extra heffing op melk — Verordeningen (EEG) nrs. 3950/92 en 536/93 — Referentiehoeveelheden — Wijziging achteraf — Mededeling aan producenten)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/2

      ARREST VAN HET HOF

   Zesde kamer
   van 25 maart 2004
   in de gevoegde zaken C-480/00–C-482/00, C-484/00, C-489/00–C-491/00 en C-497/00–C-499/00 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): Azienda Agricola Ettore Ribaldi tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica e.a. (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Verordeningen (EEG) nrs. 3950/92 en 536/93 - Referentiehoeveelheden - Wijziging achteraf - Mededeling aan producenten)
   (2004/C 106/02)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-480/00–C-482/00, C-484/00, C-489/00–C-491/00 en C 497/00–C-499/00, betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Italië), in de gedingen tussen Azienda Agricola Ettore Ribaldi en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica, in tegenwoordigheid van: Caseificio Nazionale Novareze Soc. coop. arl (C-480/00), tussen Domenico Buttiglione e.a. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero delle Politiche Agricole e Forestali (C-481/00), tussen Azienda Agricola Ettore Raffa e.a. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica (C-482/00), tussen Carlo Balestreri en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica, in tegenwoordigheid van: Parmalat SpA (C-484/00), tussen Azienda Agricola „Corte delle Piacentine” e.a. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) (C-489/00), tussen Cesare e Michele Filippi ss en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica (C-490/00), tussen Cooperativa Produttori Latte Associati della Lessinia arl en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica (C-491/00), tussen Azienda Agricola Simone e Stefano Gonal di Gonzato en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica (C-497/00), tussen Azienda Agricola Gianluigi Cerati e Maria Ceriali ss en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica (C-498/00), en tussen Nicolò Musini, handelend voor Azienda Agricola Tenuta di Fassia, en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione Economica, in tegenwoordigheid van: Cooperativa Produttori Latte Soc. coop. arl (C-499/00), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van de artikelen 1, 2 en 4 van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405, blz. 1), en van de artikelen 3 en 4 van verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 57, blz. 12), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde Kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffiers: L. Hewlett en H. A. Rühl, hoofdadministrateurs, op 25 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 1 en 4 van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, alsook de artikelen 3 en 4 van verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat een lidstaat, na controles, de aan elke producent toegekende individuele referentiehoeveelheid corrigeert en bijgevolg, na herverdeling van de ongebruikte referentiehoeveelheden, de verschuldigde extra heffing herberekent na de uiterste datum voor betaling van deze heffing voor het betrokken melkseizoen.

               2)

               De verordeningen nrs. 3950/92 en 536/93 moeten aldus worden uitgelegd dat de aanvankelijke toekenning van individuele referentiehoeveelheden en elke latere wijziging van deze hoeveelheden door de bevoegde nationale autoriteiten aan de betrokken producenten moeten worden meegedeeld.
               Het rechtszekerheidsbeginsel eist dat deze mededeling van dien aard is dat de betrokken natuurlijke en rechtspersonen volledig worden geïnformeerd over de aanvankelijke toekenning van hun individuele referentiehoeveelheid en over elke latere wijziging daarvan. Het staat aan de nationale rechter om op basis van de feitelijke gegevens waarover hij beschikt, te bepalen of dit in de hoofdgedingen het geval is.

      (1)  PB C 108 van 7.4.2001.

      PB C 118 van 21.4.2001.

      PB C 134 van 3.5.2001.


title: Zaak C-567/08: Beroep ingesteld op 19 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/38

         Beroep ingesteld op 19 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-567/08)
   (2009/C 44/64)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en V. Peere, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/36/EG in nationaal recht is op 20 oktober 2007 verstreken. Op de datum van instelling van dit beroep had verweerder nog niet alle nodige maatregelen voor de omzetting van de richtlijn genomen of althans aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 255, blz. 22.


title: Zaak C-442/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 6 augustus 2013 — Sarah Nagy/Marcel Nagy

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 6 augustus 2013 — Sarah Nagy/Marcel Nagy
   (Zaak C-442/13)
   2013/C 325/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sarah Nagy

      Verwerende partij: Marcel Nagy

      Prejudiciële vragen

               1.

               Zijn twee zaken aanhangig „tussen dezelfde partijen” in de zin van artikel 12 van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen (1), wanneer in de ene zaak het kind voor het verleden en het heden alimentatie vordert van zijn vader, terwijl de vader in een andere zaak — een echtscheidingszaak — verzoekt dat zijn alimentatieverplichting ten opzichte van het kind en zijn uitkering aan de moeder wordt vastgesteld voor de periode na de echtscheiding?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, rijst de volgende vraag: Wanneer de onderhoudsgerechtigde in de ene zaak verzoekt om betaling van de lopende onderhoudsschuld en de onderhoudsplichtige in een andere zaak verzoekt om vaststelling van het alimentatiebedrag dat hij vanaf een bepaald tijdstip in de toekomst zal moeten uitkeren, hebben die verzoeken dan vanaf dat toekomstige tijdstip „hetzelfde onderwerp” en „dezelfde oorzaak” in de zin van artikel 12 van de verordening?

      (1)  PB 2009, L 7, blz. 1.


title: Zaak T-322/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 maart 2007 — Brinkmann/BHIM — Terra Networks (Terranus) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Terranus — Ouder communautair en nationaal beeldmerk terra — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijkheid van waren en overeenstemming van tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 maart 2007 — Brinkmann/BHIM — Terra Networks (Terranus)
   (Zaak T-322/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Terranus - Ouder communautair en nationaal beeldmerk terra - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijkheid van waren en overeenstemming van tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 95/79)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Carsten Brinkmann (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. van Bebber, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Eichenberg, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Terra Networks, SA (Pozuelo de Alarcón, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 juni 2005 (zaak R 1145/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen Terra Networks, SA en Carsten Brinkmann
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak C-333/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Lyon — Frankrijk) — Regie Networks/Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne (Staatssteun — Steunregeling ten behoeve van lokale radiozenders — Financiering middels parafiscale heffing op omroepreclame — Positieve beschikking van Commissie na inleidende fase van onderzoek als bedoeld in artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 3, EG) — Steun die verenigbaar met gemeenschappelijke markt kan zijn — Artikel 92, lid 3, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 3, EG) — Betwisting van rechtmatigheid van beschikking — Motiveringsplicht — Beoordeling van feiten — Verenigbaarheid van parafiscale heffing met EG-Verdrag)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/14

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Lyon — Frankrijk) — Regie Networks/Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne
   (Zaak C-333/07) (1)

   (Staatssteun - Steunregeling ten behoeve van lokale radiozenders - Financiering middels parafiscale heffing op omroepreclame - Positieve beschikking van Commissie na inleidende fase van onderzoek als bedoeld in artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 3, EG) - Steun die verenigbaar met gemeenschappelijke markt kan zijn - Artikel 92, lid 3, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 3, EG) - Betwisting van rechtmatigheid van beschikking - Motiveringsplicht - Beoordeling van feiten - Verenigbaarheid van parafiscale heffing met EG-Verdrag)
   (2009/C 44/22)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour administrative d'appel de Lyon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Regie Networks

      Verwerende partij: Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative d'appel de Lyon (Frankrijk) — Geldigheid van beschikking N 679/97 van de Commissie van 10 november 1997, waarbij de Commissie heeft besloten geen bezwaar te maken tegen de wijzigingen die bij decreet 92-1053 van 30 september 1992 (JORF nr. 228 van 1 oktober 1992) (SG(97) D/9265) zijn aangebracht in de regeling van steun voor de radio-omroep — Parafiscale heffing op via radio en televisie uitgezonden reclame bestemd voor het Franse grondgebied, waarvan de opbrengst bestemd is voor een fonds ter ondersteuning van de radio-omroep — Steunregeling waarvoor alleen Franse ondernemingen in aanmerking komen — Toepasbaarheid van de uitzondering bedoeld in artikel 87, lid 3, sub c, EG op deze regeling en op de heffing die daarvoor de bron van inkomsten is
   Dictum
   De beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 10 november 1997 om geen bezwaar te maken tegen de wijziging van een steunregeling ten behoeve van lokale radiozenders (staatssteun nr. N 679/97 — Frankrijk) is ongeldig.
   De gevolgen van de constatering van de ongeldigheid van genoemde beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 10 november 1997 dienen te worden opgeschort tot de vaststelling van een nieuwe beschikking van de Commissie krachtens artikel 88 EG. Deze gevolgen worden opgeschort gedurende een tijdvak van maximaal twee maanden na de datum van uitspraak van het onderhavige arrest indien de Commissie besluit deze nieuwe beschikking vast te stellen in het kader van artikel 88, lid 3, EG, en gedurende een bijkomend redelijk tijdvak indien de Commissie besluit de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden. Van deze beperking in de tijd ten aanzien van de werking van het onderhavige arrest zijn enkel uitgezonderd de ondernemingen die vóór de datum van uitspraak van dit arrest bij de rechter beroep hebben ingesteld dan wel een gelijkwaardig bezwaar hebben ingediend met betrekking tot de inning van de parafiscale heffing op via radio en televisie uitgezonden reclame, die is ingesteld bij artikel 1 van decreet nr. 97-1263 van 29 december 1997 tot instelling van een parafiscale heffing ten behoeve van een steunfonds voor de radio-omroep.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-671/13: Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2015 — PAN Europe en Confédération paysanne/Commissie

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/26

         Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2015 — PAN Europe en Confédération paysanne/Commissie
   (Zaak T-671/13) (1)

   (2015/C 228/35)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-413/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2006 tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 oktober 2006 in zaak F-53/06, Gualtieri/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/42

         Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2006 tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 oktober 2006 in zaak F-53/06, Gualtieri/Commissie
   (Zaak T-413/06 P)
   (2007/C 42/73)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Claudia Gualtieri (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Gualtieri en P. Gualtieri, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 oktober 2006 en vaststelling dat laatstgenoemde bevoegd is om het geding te beslechten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Deze hogere voorziening is ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 9 oktober 2006 in zaak F-53/06, waarbij dit Gerecht zich rationae personae onbevoegd heeft verklaard om uitspraak te doen in het geding tussen rekwirante, een gedetacheerd nationaal deskundige, en de Commissie.
   Tot staving van haar vorderingen stelt rekwirante dat de bestreden beschikking gebaseerd is op een onjuiste en oppervlakkige lezing van artikel 1, lid 2, van het besluit van de Commissie betreffende de regeling welke van toepassing is op gedetacheerde nationale deskundigen. Zij verwijst in dit opzicht naar de artikelen 7, sub a, f en g, 11, leden 1 en 3, 12, leden 1 en 2, 13, lid 1, 14 en 15 van dit besluit.
   Uit deze bepalingen zou voortvloeien dat de relatie van een nationaal deskundige met de oorspronkelijke dienst gedurende de gehele periode van detachering sluimerend is en dat de gedetacheerde nationale deskundige in die periode volledig is opgenomen in de organisatie van de Commissie, ten behoeve waarvan zij uitsluitend diensten hoeft te verrichten.
   Het lijdt dus geen twijfel dat geschillen betreffende deze exclusieve arbeidsverhouding tot de bevoegdheid van het Ambtenarengerecht behoren, daar de rechtspositie van gedetacheerde nationale deskundigen duidelijk gelijk is aan die van functionarissen.


title: Zaak T-315/14: Beschikking van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Hipp/BHIM — Nestlé Nutrition (Praebiotik) („Gemeenschapsmerk — Vordering tot vervallenverklaring — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/24

         Beschikking van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Hipp/BHIM — Nestlé Nutrition (Praebiotik)
   (Zaak T-315/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Vordering tot vervallenverklaring - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 429/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hipp & Co. (Sachseln, Zwitserland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, A. Wagner en S. Brandstätter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nestlé Nutrition GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Schulz en C. Onken, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 februari 2014 (zaken R 1171/2012-4 en R 1326/2012-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Nestlé Nutrition GmbH en Hipp & Co.

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Hipp & Co. en Nestlé Nutrition GmbH worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Beroep, op 23 september 1997 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-330/97)

text:
C 357/ 14            1 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 11 . 97
     vitamine C + Ca bruistabletten " en „Taxofit vitamine            Beroep, op 23 september 1997 ingesteld door Portugese
     C kauwtabletten ", die per tablet 1 000 mg respectieve                  Republiek tegen Commissie van de Europese
     lijk 500 mg vitamine C ( ascorbinezuur) bevatten,                                      Gemeenschappen
     opgemaakt voor de verkoop in het klein worden inge                                    (Zaak C-330/97)
     voerd, overeenkomstig de op de respectieve bijsluiters
     gegeven gebruiksaanwijzingen onder vermelding van                                        ( 97/C 357/26 )
     een bepaalde dosering onder meer „ ter verhoging van
     het weerstandsvermogen: bij verkoudheden en griepin
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     fecties, (...) bij allergische processen " respectievelijk
                                                                      is op 23 september 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
     „preventief in perioden met verhoogd besmettingsge
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Portugese Repu
     vaar " moeten worden gebruikt en waarvoor in de
                                                                      bliek, vertegenwoordigd door J. Mota de Campos, L. Fer
     Bondsrepubliek Duitsland een vergunning is verkregen
                                                                      nandes en M. Luisa Duarte, als gemachtigden, domicilie
     om ze als geneesmiddelen te verkopen, onder post
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
     3004 — geneesmiddelen, bestaande uit al dan niet ver            allée Scheffer 33 .
     mengde producten voor therapeutisch of profylactisch
     gebruik, (...) opgemaakt voor de verkoop in het klein
     — moeten worden ingedeeld ?                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      — nietig te verklaren beschikking C(97) 2130 def. van de
                                                                           Commissie van 9 juli 1997 betreffende de steunmaat
                                                                           regelen van Portugal ten gunste van de onderneming
                                                                           EPAC-Empresa para a Agro-alimenta^ao e Cereais SA;
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 15 juli                  Middelen en voornaamste argumenten
 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                      S. Ergat en Stadt Ulm
                                                                      — Schending van artikel 190 EG-Verdrag ( de beschikking
                         ( Zaak C-329/97)                                  berust op een tegenstrijdige en ontoereikende motive
                                                                          ring).
                            97/C 357/25 )
                                                                      — Schending van artikel 92, lid 1 , van het EG-Verdrag:
                                                                          de zekerheid van de Portugese overheid voor een bank
                                                                          lening van 30 miljard esc ., bestemd om het passief op
                                                                          korte termijn van EPAC om te zetten in een passief op
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van                    middellange termijn, vormt geen staatssteun aan
 15 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi               EPAC . Het stellen van een zekerheid voor een eenvou
tie op 22 september 1997, in het geding tussen S. Ergat en                dige maatregel tot herstructurering van het passief van
Stadt Ulm, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                   een overheidsbedrijf, impliceert generlei overdracht
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  van middelen van de staat aan die onderneming. Het
navolgende vraag:                                                         tarief van de rente over de tusssen EPAC en het inter
                                                                          nationale bankconsortium gesloten leningen vormt
                                                                          slechts de uitdrukking van de wil van de betrokken
                                                                          kredietinstellingen, een financiering mogelijk te maken
                                                                          die tot doel heeft, een passief op korte termijn, dat de
Voldoet een Turks onderdaan, die als gezinslid van een tot                solvabiliteit van EPAC en daarmee de terugbetaling
de legale arbeidsmarkt behorende Turkse werknemer op                      van de leningen van die banken bedreigt, om te zetten
grond van het bij binnenkomst geldende nationale vreem                   in een passief op lange termijn .
delingenrecht zonder verblijfsvergunning is binnengeko
men en nadien met onderbrekingen in het bezit van ver
blijfsvergunningen was, doch die de aanvraag om verlen                   Het kapitaal vari EPAC is volledig in handen van de
ging van zijn laatste verblijfsvergunning 26 dagen na het                 overheid . Het staat derhalve aan de staat, als enig aan
verlopen ervan heeft ingediend, aan de voorwaarden van                    deelhouder, ervoor te zorgen dat deze onderneming de
artikel 7, eerste alinea , van Besluit nr. 1/80 van de Associa           algemene belangen kan blijven behartigen waarvoor zij
tieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de                    werd opgericht, inzonderheid de aankoop van granen
Associatie, dat hij aldaar „ sedert ten minste drie jaar " ( eer         van de nationale landbouwproducenten en de voorzie
ste gedachtenstreepje ) respectievelijk „ sedert ten minste               ning van het land met een onmisbaar goed . In zijn
vijf jaar " ( tweede gedachtenstreepje ) „ legaal [moet]                  hoedanigheid van enig aandeelhouder en als beheerder
wonen ", indien de nationale autoriteiten de verlenging                   van het algemeen belang, heeft de Portugese staat het
hebben geweigerd ?                                                        recht alsmede de uitsluitende plicht, EPAC te steunen.
                                                                          Door EPAC te steunen via het stellen van een zeker
                                                                          heid, heeft de staat EPAC geen economisch of financi
                                                                          eel voordeel verschaft dat deze als particuliere inves
                                                                          teerder in de context van een markteconomie niet zou
                                                                          hebben verkregen.
 ---pagebreak--- 22 . 11 . 97           NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 357/ 15
     De staat heeft EPAC geen steun verleend. Zij heeft                 derheid voor EPAC, onherstelbare schade zou veroor
     enkel in zeer beperkte mate de gevolgen gecorrigeerd               zaken, valt niet in te zien, hoe concurrerende onderne
     van haar vroegere gedrag dat de onderneming zware                  mingen ingevolge de handhaving van de zekerheid tot
      schade heeft berokkend. Bij de oprichting van Silopor             de rechterlijke beslissing schade zouden ondervinden
     verschafte de Portugese regering deze onderneming                  die in voorkomend geval niet zou kunnen worden her
      onvoldoende kapitaal opdat zij EPAC de waarde van                 steld door een schadevordering tegen de Portugese
      de overgedragen goederen kon betalen. EPAC zou                    staat, zo mocht komen vast te staan dat deze de com
      slechts haar vorderingen op Silopor hoeven te innen               munautaire regelgeving inzake staatssteun heeft mis
      om de zekerheid van de staat niet meer nodig te heb              kend .
      ben en haar financiële evenwicht volledig te herstellen.
                                                                    — Het is de Portugese staat rechtens onmogelijk, de in de
— Schending van de artikelen 222 en 90 van het EG-Ver                  bestreden beschikking van de Commissie gelaste maat
     drag (willekeurige discriminatie tussen openbare en                regel te treffen.
     particuliere bedrijven ): al aangenomen dat de zeker
     heid staatssteun vormt in de zin van artikel 90, lid 1 ,
      biedt artikel 90, lid 2, de nodige rechtvaardiging. De        — Schending van het vertrouwensbeginsel: de redenen
     werkzaamheid van EPAC bestaat niet in de loutere                   voor het stellen van een zekerheid door de Portugese
     invoer en verhandeling van granen, welke activiteit                staat in het kader van de consolidatie van de schulden
     reeds relevant is in termen van algemeen economisch                van EPAC, die rechtstreeks verband hielden met haar
     belang, gezien de grote omvang van de importen van                 verantwoordelijkheid voor de situatie van Silopor,
     granen voor de bevoorrading van het land. Daarnaast                welke onderneming haar schulden aan EPAC niet kan
     is de onderneming ook actief op het gebied van de                  betalen, moeten voldoende worden geacht om bij
     voorziening met granen, meststoffen en phytofarma                 EPAC en de betrokken banken een gewettigd vertrou
     ceutica aan de Portugese akkerbouw ( i ), de aankoop               wen in de wettigheid van de zekerheid op te wekken .
     van granen bij de Portugese producenten, die meestal
     eigenaar zijn van kleine bedrijven en die aldus de
     moeilijkheden in verband met de afzet via de commer
     ciële kanalen overwinnen ( ii ), de verlening van dien
     sten aan de landbouwindustrie, zoals steun bij labora
     toriumonderzoek, technische bijstand aan de land
     bouwproductie, bemiddeling ter verzekering van de
     oogsten, vervoer, opslag en drogen van graan ( iii ).          Verzoek van het Arbeitsgericht Gelsenkirchen van
                                                                    29 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                    geding tussen S. Lewen en L. Denda in zijn hoedanigheid
                                                                       van eigenaar van de onderneming Denda Zahntechnik
— Schending van artikel 92, lid 1 , van het EG-Verdrag:
     de zekerheid leidt tot generlei verstoring van de mede                              ( Zaak C-333/97)
     dinging en van het intracommunautaire handelsver                                       ( 97/C 357/27 )
     keer. Er kan niet worden volstaan met louter statisti
     sche cijfers betreffende een handelsstroom tussen Por
     tugal en de overige lidstaten in de sector granen.
                                                                    Het Arbeitsgericht Gelsenkirchen, Derde Kamer, heeft bij
                                                                    beschikking van 29 augustus 1997, ingekomen ter griffie
                                                                    van het Hof van Justitie op 24 september 1997, in het
— Schending van artikel 92 , lid 3 , onder c ): de redenen          geding tussen S. Lewen en L. Denda, in zijn hoedanigheid
     die de Commissie aanvoert ten betoge dat op de recht          van eigenaar van de onderneming Denda Zahntechnik, het
     vaardigingsgronden van artikel 92, lid 3 , inzonderheid        Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
     onder c ), in casu geen beroep kan worden gedaan, zijn         zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     ontoereikend en in strijd met overwegingen waarmee             vragen :
     op grond van de rechtspraak van het Hof rekening
     kan worden gehouden . De Commissie weigert te
     erkennen, dat de zekerheid gerechtvaardigd is als drin
     gende maatregel, waarbij zij haar beoordeling baseert          1 . Valt een gratificatie die naar aanleiding van Kerstmis
     op ernstige dwalingen in feite en rechtens en de gron             voor tijdens het jaar van toekenning verrichte diensten
     den voor uitsluiting van de rechtvaardiging in de zin              wordt toegekend, ook dan onder het begrip „ belo
     van artikel 93 , lid 3 , onder c ), niet uitputtend heeft          ning " in de zin van artikel 199 van het EG-Verdrag
     onderzocht; zij toont geenszins aan, dat het gemeen               respectievelijk het begrip „ bezoldiging " in de zin van
     schappelijk belang op onaanvaardbare wijze wordt                   artikel 11 , punt 2, onder b ), van Richtlijn 92/85/
     geschaad.                                                          EEG ('), wanneer zij door de werkgever overwegend
                                                                        of uitsluitend als stimulans voor toekomstige diensten
                                                                        en/of bedrijfstrouw wordt toegekend ? Gaat het hoe
                                                                        dan ook om een beloning wanneer de werkgever niet
— Schending van het evenredigheidsbeginsel: terwijl                     vóór het begin van het jaar van toekenning heeft aan
     intrekking van de zekerheid onmiddellijke en, inzon               gekondigd, dat hij het daaropvolgende jaar ter gelegen


title: Zaak C-143/08: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/73/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/11

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-143/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/73/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 113/20
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en M. Kaduczak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Dowgielewicz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (PB L 241, blz. 26)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn, is de Republiek Polen de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-468/99: Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
C 34/20                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.2.2000
Gelet op deze omstandigheden is de Commissie van oordeel,                 fenylen (PCB’s/PCT’s) (1), althans deze bepalingen niet ter
dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan aan de krachtens           kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan
het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen.                    de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen;
                                                                     — het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
(2) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
(3) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex ar-
                                                                     tikel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatrege-
                                                                     len te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte
                                                                     richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die
Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Commissie                  omzettingstermijn is verstreken op 16 maart 1998, zonder dat
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                    het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die
                             ninkrijk                                nodig zijn voor de uitvoering van de in de conclusies van de
                                                                     Commissie vermelde richtlijn.
                         (Zaak C-468/99)
                                                                     (1) PB L 243 van 24.09.1996, blz. 31.
                          (2000/C 34/37)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
6 december 1999 beroep tegen Verenigd Koninkrijk ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                           Doorhaling van zaak C-90/99 (1)
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                                (2000/C 34/38)
Wagner, Kirchberg.
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 1999
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de          de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/99: Commis-
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn             bliek.
     96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende
     de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorter-       (1) PB C 160 van 5.6.1999.


title: Zaak C-506/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Gerd Schini/Land Berlin

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Gerd Schini/Land Berlin
   (Zaak C-506/12)
   2013/C 26/58
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gerd Schini

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG (1), aldus te worden uitgelegd dat het daarin vervatte algemene verbod van ongerechtvaardigde discriminatie op grond van leeftijd ook van toepassing is op nationale bepalingen betreffende de bezoldiging van deelstaatambtenaren?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Volgt uit de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht dat een nationale bepaling volgens welke de hoogte van het basissalaris van een ambtenaar bij het ontstaan van de ambtenarenbetrekking in grote mate afhankelijk is van diens leeftijd en daarna vooral stijgt naarmate van de duur van de ambtenarenbetrekking, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht eraan in de weg dat een dergelijke nationale bepaling volgens de wetgever wordt gerechtvaardigd door het doel, beroepservaring te belonen?

               4)

               Ingeval ook vraag 3 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de gediscrimineerden met terugwerkende kracht te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

               5)

               Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht in de weg aan een nationale maatregel die het recht op (na)betaling of schadevergoeding afhankelijk stelt van de omstandigheid dat de ambtenaar dit recht onverwijld geldend heeft gemaakt?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-175/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 92/100/EEG — Auteursrecht — Verhuur- en uitleenrecht — Uitsluitend openbaar uitleenrecht — Afwijking — Voorwaarde voor vergoeding — Vrijstelling — Draagwijdte)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/4

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-175/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/100/EEG - Auteursrecht - Verhuur- en uitleenrecht - Uitsluitend openbaar uitleenrecht - Afwijking - Voorwaarde voor vergoeding - Vrijstelling - Draagwijdte)
   (2007/C 42/06)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Shotter en W. Wils, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, gemachtigde, E. Regan SC, J. Gormley, Advisory Counsel)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: I. del Cuvillo Contreras, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 1 en 5 van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 346, blz. 6) — Afwijking van het uitsluitende openbare uitleenrecht — Draagwijdte
   Dictum

               1)

               Door alle categorieën openbare uitleeninstellingen in de zin van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, vrij te stellen van de verplichting om de auteurs een vergoeding te geven voor de door hen verrichte uitlening, is Ierland de krachtens de artikelen 1 en 5 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak C-681/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 december 2011 — Bundeswettbewerbsbehörde/Schenker und Co AG

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 december 2011 — Bundeswettbewerbsbehörde/Schenker und Co AG
   (Zaak C-681/11)
   2012/C 89/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundeswettbewerbsbehörde, Bundeskartellanwalt

      Verwerende partijen: Schenker und Co AG, ABX Logistics (Oostenrijk) GmbH, Logwin Invest Austria GmbH, Logwin Road + Rail Austria GmbH, Alpentrans Spedition und Transport GmbH, Kapeller Internationale Spedition GmbH, Johann Strauss GmbH, Wildenhofer Spedition und Transport GmbH, DHL Express (Oostenrijk) GmbH, G. Englmayer Spedition GmbH, Internationale Spedition Schneckenreither Gesellschaft mbH, Leopold Schöffl GmbH & Co KG, Express-Interfracht Internationale Spedition GmbH, Rail Cargo, A. Ferstl Speditionsgesellschaft mbH, Spedition, Lagerei und Beförderung von Gütern mit Kraftfahrzeugen Alois Herbst GmbH & Co KG, Johann Huber Spedition und Transportgesellschaft mbH, Keimelmayr Speditions- u. Transport GmbH, „Spedpack”-Speditions- und Verpackungsgessellschaft mbH, Thomas Spedition GmbH, Koch Spedition GmbH, Maximilian Schludermann als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Kubicargo Spedition GmbH, Kühne + Nagel GmbH, Lagermax Internationale Spedition Gesellschaft mbH, Morawa Transport GmbH, Johann Ogris Internationale Transport- und Speditions GmbH, Traussnig Spedition GmbH, Treu SpeditionsgesmbH, Spedition Anton Wagner GmbH, Gebrüder Weiss GmbH, Marehard u. Wuger Internat. Speditions- u. Logistik GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Mag aan een onderneming een geldboete worden opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU, indien zij heeft gedwaald ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag en deze dwaling haar niet valt te verwijten?
               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           1a)

                           Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming zich conform het advies van een juridisch adviseur met ervaring op het gebied van het mededingingsrecht heeft gedragen en de onjuistheid van dat advies noch evident was, noch door de onderneming had kunnen worden vastgesteld als zij de oplettendheid had betracht die in redelijkheid van haar kon worden verwacht?

                           1b)

                           Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming heeft vertrouwd op de juistheid van de beslissing van een nationale mededingingsautoriteit die het betrokken gedrag uitsluitend naar nationaal mededingingsrecht heeft beoordeeld en toelaatbaar heeft geacht?

               2)

               Zijn de nationale mededingingsautoriteiten bevoegd vast te stellen dat een onderneming heeft deelgenomen aan een met het mededingingsrecht van de Unie strijdig kartel, indien aan deze onderneming geen geldboete kan worden opgelegd omdat zij om toepassing van de clementieregeling heeft verzocht?


title: Zaak C-435/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — ACI Adam BV e.a./Stichting de Thuiskopie, Stichting Onderhandelingen Thuiskopie vergoeding (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 5, lid 2, sub b, en lid 5 — Reproductierecht — Uitzonderingen en beperkingen — Reproductie voor privégebruik — Geoorloofdheid van bron van kopie — Richtlijn 2004/48/EG — Werkingssfeer)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — ACI Adam BV e.a./Stichting de Thuiskopie, Stichting Onderhandelingen Thuiskopie vergoeding
   (Zaak C-435/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 5, lid 2, sub b, en lid 5 - Reproductierecht - Uitzonderingen en beperkingen - Reproductie voor privégebruik - Geoorloofdheid van bron van kopie - Richtlijn 2004/48/EG - Werkingssfeer))
   2014/C 175/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: ACI Adam BV, Alpha International BV, AVC Nederland BV, B.A.S. Computers & Componenten BV, Despec BV, Dexxon Data Media and Storage BV, Fuji Magnetics Nederland, Imation Europe BV, Maxell Benelux BV, Philips Consumer Electronics BV, Sony Benelux BV, Verbatim GmbH

      Verwerende partijen: Stichting de Thuiskopie, Stichting Onderhandelingen Thuiskopie vergoeding

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Nederland — Uitlegging van artikel 5, leden 2 en 5, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) en van artikel 14 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45) — Reproductierecht — Beperkingen en restricties — Handhaving van intellectuele eigendomsrechten — Gerechtskosten — Werkingssfeer

      Dictum

               1)

               Het Unierecht, en met name artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij juncto lid 5 van dat artikel, dient aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die geen onderscheid maakt tussen de situatie waarin de bron van een voor privégebruik vervaardigde reproductie geoorloofd is, en de situatie waarin deze bron ongeoorloofd is.

               2)

               Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, moet aldus worden uitgelegd dat deze niet van toepassing is op een procedure als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de betalingsplichtigen van de billijke compensatie bij de verwijzende rechter vorderen dat hij verklaringen voor recht geeft ten laste van de organisatie die is belast met de heffing van deze vergoeding en de verdeling daarvan onder de houders van auteursrechten, en die zich daartegen verweert.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Zaak C-159/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main op 2 april 2010 — Gerhard Fuchs/Land Hessen

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/24

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main op 2 april 2010 — Gerhard Fuchs/Land Hessen
      (Zaak C-159/10)
      (2010/C 161/34)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgericht Frankfurt am Main

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Gerhard Fuchs

         Verwerende partij: Land Hessen

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Ligt aan de bepalingen in het Hessisches Beamtengesetz (ambtenarenwet van het Land Hessen) inzake de voor ambtenaren principieel verplichte pensioenleeftijd, volgens unierechtelijke criteria een doelstelling van algemeen belang ten gronde?
                  In dat opzicht zijn met name de volgende specifieke vragen relevant:

                              Welke eisen moeten in het bijzonder uit het oogpunt van het unierecht aan een dergelijke doelstelling van algemeen belang worden gesteld? Welke aanvullende vraagstukken ter verheldering van de feiten moet de verwijzende rechter bijkomend behandelen?

                              Is het belang, begrotingsmiddelen en personeelskosten te besparen, in casu doordat nieuwe aanstellingen worden vermeden en daardoor de personeelsuitgaven dalen, een legitieme doelstelling in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG?

                              Kan de door een publiekrechtelijke werkgever nagestreefde doelstelling om een bepaalde planningszekerheid te hebben over het tijdstip waarop ambtenaren hun beroepsactiviteit definitief stopzetten, als een legitiem doel van algemeen belang worden erkend, ook indien elke publiekrechtelijke werkgever binnen de werkingssfeer van het Hessisches Beamtengesetz of het Beamtenstatusgesetz eigen voorstellen inzake personeelsplanning mag uitwerken en doorvoeren?

                              Kan het belang bij een „gunstige leeftijdsstratificatie” of een „gunstige leeftijdsstructuur” als een doelstelling van algemeen belang worden erkend, ook al bestaan in dat opzicht geen algemene standaarden of wettelijke regelingen inzake de juistheid van een leeftijdsstratificatie of een leeftijdsstructuur?

                              Kan het belang, promotiekansen voor bestaande, reeds aangeworven ambtenaren te creëren, als een legitiem doel van algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG worden beschouwd?

                              Wordt met een leeftijdsgrensregeling die beoogt individuele geschillen met oudere werknemers over de vraag of deze nog in staat zijn te werken, te vermijden, een legitiem doel van algemeen belang nagestreefd?

                              Moet voor een beroep op het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 een concept bestaan wat betreft het arbeidsmarktbeleid inzake arbeid in loondienst, dat de individuele publiekrechtelijke en/of privaatrechtelijke werkgever overstijgt? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe uniform en bindend moet dit concept dan zijn?

                              Kunnen individuele privaatrechtelijke of publiekrechtelijke werkgevers voor groepen van werknemers, in casu beperkt tot ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, via leeftijdsgrensregelingen die zo beperkt gelden, wel doelstellingen van algemeen belang nastreven?

                              Onder welke voorwaarden kan de doelstelling die publiekrechtelijke werkgevers kunnen nastreven, maar die niet bindend is, om wegens pensionering vrijgekomen betrekkingen via nieuwe aanstellingen te bezetten, eventueel nadat reeds aanwezige werknemers zijn bevorderd, worden geacht in het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 te zijn? Kan pas een beroep op het algemeen belang worden gedaan indien naast algemene beweringen dat de regeling deze doelstelling bevordert, ook statistische gegevens of andere bevindingen voorhanden zijn waaruit blijkt dat dit doel voldoende ernstig is en daadwerkelijk wordt gerealiseerd?

                  2)

                  Welke eisen moeten concreet worden gesteld om een leeftijdgrensregeling als die van het Hessisches Beamtengesetz als passend en geschikt te beschouwen?
                  Is nader onderzoek noodzakelijk om vast te stellen wat het — verwachte — aantal ambtenaren is dat vrijwillig in dienst blijft nadat de leeftijdsgrens is bereikt, in verhouding tot het aantal personen dat in elk geval op het ogenblik dat de leeftijdsgrens is bereikt, een volledige uitkering ontvangt en daarom hoe dan ook het dienstverband wil beëindigen? Zou het niet passend zijn, in dat opzicht aan vrijwillige pensionering, en niet aan verplichte pensionering, voorrang te verlenen, zolang regelingen waarbij de pensioenuitkering wordt verminderd indien deze vóór het bereiken van de normale pensioenleeftijd wordt opgeëist, ervoor zorgen dat onredelijke uitgaven voor de sociale begroting en de daarmee verbonden personeelskosten worden vermeden (vrijwilligheid in plaats van dwang als passendere en uiteindelijk nauwelijks minder geschikte regeling)?
                  Kan het passend en noodzakelijk worden geacht dat voor ambtenaren globaal na het bereiken van een bepaalde hogere leeftijd, zoals in casu de leeftijd van 65 jaar, een onweerlegbaar vermoeden bestaat dat zij arbeidsongeschikt zijn, op grond waarvan dus automatisch een einde komt aan hun tewerkstelling als ambtenaar?
                  Is het passend dat de verdere tewerkstelling als ambtenaar, die op zich in elk geval tot de leeftijd van 68 jaar mogelijk is, uitsluitend afhangt van de vraag of de publiekrechtelijke werkgever bijzondere belangen heeft, en indien dat niet het geval is, de beëindiging van de tewerkstelling als ambtenaar verplicht is, zonder dat de juridische mogelijkheid bestaat om een nieuwe benoeming als ambtenaar af te dwingen?
                  Leidt een leeftijdsgrensregeling die verplichte pensionering inhoudt en zich dus niet beperkt tot de krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 toegestane vaststelling van de voorwaarden voor een recht op een volledige uitkering, tot een onredelijke devaluatie van de belangen van oudere mensen in vergelijking met de principieel niet hoogwaardigere belangen van jongere mensen?
                  Voor zover de doelstelling, nieuwe aanstellingen en/of bevorderingen gemakkelijker te maken, als legitiem wordt beschouwd, rijst de vraag welke nadere eisen daadwerkelijk moeten worden gesteld om te bewijzen in hoeverre van deze mogelijkheden daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt, bij elke individuele publiekrechtelijke werkgever die zich op de leeftijdsgrensregeling beroept, of bij alle publiekrechtelijke werkgevers op wie de wettelijke regeling van toepassing is, al dan niet op de algemene arbeidsmarkt.
                  Is het gelet op de thans reeds waar te nemen tekorten op de arbeidsmarkt wegens demografische factoren en op de behoefte aan allerhande vaklieden die weldra zal ontstaan, dus ook bij de overheidsdienst van de federale staat en de Länder, passend en noodzakelijk om ambtenaren die in staat zijn om te werken en willen blijven werken, thans toch te verplichten het dienstverband te beëindigen, terwijl binnenkort een aanzienlijke behoefte aan personeel zal ontstaan dat de arbeidsmarkt nauwelijks zal kunnen dekken? Zijn in dat opzicht sectorale gegevens over de arbeidsmarkt noodzakelijk, die eventueel later nog moeten worden ingezameld?

                  3)

                  Welke eisen moeten worden gesteld om de Hessische en eventueel ook de federale leeftijdsgrensregelingen als coherent te beschouwen?
                  Kan de verhouding tussen § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz en § 50, lid 3, van deze wet consistent worden geacht wanneer de principieel mogelijke verdere tewerkstelling na het bereiken van de leeftijdsgrens uitsluitend afhangt van de vraag of dit in het belang van de publiekrechtelijke werkgever is?
                  Moet § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz richtlijnconform in voorkomend geval aldus worden uitgelegd dat om een onterechte discriminatie op grond van leeftijd te vermijden, verdere tewerkstelling steeds moet worden toegestaan wanneer redenen van dienstbelang daaraan niet in de weg staan? Welke eisen moeten in voorkomend geval worden gesteld om van dergelijke redenen te spreken? Moet in dat opzicht ervan worden uitgegaan dat in het belang van de dienst een verdere tewerkstelling reeds noodzakelijk is wanneer anders een niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van leeftijd zou ontstaan?
                  Hoe kan een dergelijke uitlegging van § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz niettegenstaande het feit dat de tewerkstelling als ambtenaar ondertussen is beëindigd, ten nutte worden gemaakt voor een voortzetting of een hervatting van de tewerkstelling van verzoeker als ambtenaar? Moet § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz in dat geval hoe dan ook tot de leeftijd van 68 jaar buiten toepassing blijven?
                  Is het passend en noodzakelijk dat enerzijds de vrijwillige pensionering vanaf de leeftijd van 60 respectievelijk 63 jaar via een blijvende vermindering van de pensioenuitkering wordt bemoeilijkt en anderzijds vrijwillige verdere tewerkstelling na de leeftijd van 65 jaar wordt uitgesloten indien de publiekrechtelijke werkgever niet uitzonderlijk een bijzonder belang bij de verdere tewerkstelling heeft?
                  Verliest de leeftijdsgrensregeling in § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz haar passende en noodzakelijke karakter omdat er gunstigere regelingen bestaan voor personen die wegens hun gevorderde leeftijd deeltijds werken en voor tijdelijke ambtenaren?
                  Wat betekenen voor de coherentie de verschillende regelingen in het ambtenaren-, arbeids- en socialezekerheidsrecht die de leeftijd waarop een volledige pensioenuitkering kan worden ontvangen, beogen te verhogen, en verbieden dat iemand wordt ontslagen omdat hij de gewone pensioenleeftijd heeft bereikt, en voorts bepalen dat wanneer precies die leeftijd is bereikt, verplicht een einde komt aan de tewerkstelling als ambtenaar?
                  Speelt het voor de coherentie een rol dat de geleidelijke verhoging van de leeftijdsgrenzen in de sociale zekerheid en het ambtenarenrecht van de federale staat en sommige Länder in de eerste plaats in het belang van de werknemers is, die de noodzaak om aan de strengere voorwaarden voor een volledige pensioenuitkering te voldoen, zo lang mogelijk willen uitstellen? Zijn deze vragen irrelevant omdat de leeftijdsgrenzen voor ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, nog niet zijn verhoogd, terwijl die verhoging voor werknemers in loondienst binnenkort in werking zal treden?


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 1999 in zaak C-299/98 P: CPL Imperial 2 SpA en Unifrigo Gadus Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Navordering van douanerechten — Verordening (EEG) nr. 1697/79 — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Hogere voorziening kennelĳk niet-ontvankelĳk en kennelĳk ongegrond")

text:
18.3.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 79/3
1. Vernietigt de punten 2 en 3 van het dictum van het arrest van                           BESCHIKKING VAN HET HOF
     het Gerecht van eerste aanleg van 19 februari 1998, DIR
     International Film e.a./Commissie (T-369/94 en T-85/95).
                                                                                (Vierde kamer)
2. Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.
3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                                van 9 december 1999
(1) PB C 184 van 13.6.1998.
                                                                           in zaak C-299/98 P: CPL Imperial 2 SpA en Unifrigo Gadus
                                                                           Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Hogere voorziening — Navordering van douanerechten
                                                                           — Verordening (EEG) nr. 1697/79 — Verordening (EEG)
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    nr. 2454/93 — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvanke-
                                                                                lijk en kennelijk ongegrond”)
                      van 26 november 1999
in zaak C-192/98 (verzoek van de Italiaanse Corte dei                                                 (2000/C 79/06)
Conti om een prejudiciële beslissing): procedure van
controle achteraf, ingeleid tegen Azienda nazionale auto-
                  noma delle strade (ANAS) (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(„Artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) — Begrip
rechterlijke instantie van een der lidstaten” — Richt-
lijn 92/50/EEG — „Procedures voor het plaatsen van over-
             heidsopdrachten voor dienstverlening”)                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2000/C 79/05)
                                                                           In Zaak C-299/98, CPL Imperial 2 SpA, gevestigd te Pescara
                        (Procestaal: Italiaans)                            (Italië), en Unifrigo Gadus Srl, gevestigd te Napels (Italië),
                                                                           vertegenwoordigd door G. Celona, advocaat te Milaan, domici-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Mar-
                          dentie van het Hof)                              gue, advocaat aldaar, rue Philippe II 20, betreffende hogere
                                                                           voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 9 juni
In Zaak C-192/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      1998, Unifrigo en CPL Imperial 2/Commissie (T-10/97 en
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                T-11/97, Jurispr. blz. II-2231), strekkende tot vernietiging van
de Italiaanse Corte dei Conti, in de aldaar tegen Azienda                  dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de
nazionale autonoma delle strade (ANAS) ingeleide procedure                 Europese Gemeenschappen (gemachtigde: P. Stancanelli), heeft
van controle achteraf, om een prejudiciële beslissing over de              het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Ed-
uitlegging van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni                 ward (rapporteur), kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn en
1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het                 H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; grif-
plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB                  fier: R. Grass, op 9 december 1999 een beschikking gegeven
L 209, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                     waarvan het dictum luidt als volgt:
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,
D. A. O. Edward (rapporteur), L. Sevón et R. Schintgen, kamer-
presidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,               1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en V. Skouris,
rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op
26 november 1999 een beschikking gegeven waarvan het                       2) CPL Imperial 2 SpA en Unifrigo Gadus Srl worden in de
dictum luidt als volgt:                                                         kosten verwezen.
Het Hof is niet bevoegd de door de Corte dei Conti in haar
verwijzingsbeschikking van 7 april 1998 gestelde vragen te beant-
woorden.                                                                   (1) PB C 299 van 26.9.1998.
(1) PB C 234 van 25.7.1998.


title: Zaak C-320/05 P: Beschikking van het Hof van 4 oktober 2007 — Fred Olsen, SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Staatssteun — Zeevervoer — Cabotage in zeevervoer — Bestaande steun — Nieuwe steun — Steunmaatregelen die verenigbaar met gemeenschappelijke markt kunnen worden verklaard — Dienst van algemeen economisch belang — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/28

         Beschikking van het Hof van 4 oktober 2007 — Fred Olsen, SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-320/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Zeevervoer - Cabotage in zeevervoer - Bestaande steun - Nieuwe steun - Steunmaatregelen die verenigbaar met gemeenschappelijke markt kunnen worden verklaard - Dienst van algemeen economisch belang - Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)
   (2008/C 51/46)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Fred Olsen, SA (vertegenwoordiger: R. Marín Correa, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra en R. Vidal Puig, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 15 juni 2005, Olsen/Commissie (T-17/02), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 25 juli 2001 inzake het dossier staatssteun NN 48/2001 — Spanje — Steunmaatregelen ten gunste van de scheepvaartonderneming Trasmediterránea (PB 2002, C 96, blz. 4)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Fred Olsen SA wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak T-168/11: Beschikking van het Gerecht van 15 december 2014 — AQ/Parlement ( „Beroep tot schadevergoeding — Vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift niet te behandelen — Verzoek tot instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/16

         Beschikking van het Gerecht van 15 december 2014 — AQ/Parlement
   (Zaak T-168/11) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift niet te behandelen - Verzoek tot instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 056/22)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: AQ (Żary, Polen) (vertegenwoordiger: P. K. Rosiak, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordiger: K. Zejdová, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift betreffende de instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens niet te behandelen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AQ wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van het Europees Parlement.

               3)

               Het bedrag van de rechtsbijstand ten laste van de kas van het Gerecht wordt vastgesteld op 1  653,36 EUR.

      (1)  PB C 250 van 18.8.2012.


title: Zaak F-66/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — Kyriazi/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Intern vergelijkend onderzoek dat vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt — Tijdelijk functionaris die vóór 1 mei 2006 op lijst van geschikte kandidaten is geplaatst — Indeling in rang — Artikelen 5, lid 4, en 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut — Secretariaatstoelage — Beroeps deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — Kyriazi/Commissie
   (Zaak F-66/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Intern vergelijkend onderzoek dat vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt - Tijdelijk functionaris die vóór 1 mei 2006 op lijst van geschikte kandidaten is geplaatst - Indeling in rang - Artikelen 5, lid 4, en 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut - Secretariaatstoelage - Beroeps deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 340/77
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Kalliopi Kyriazi (Klabbeek, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, vervolgens K. Herrmann en H. Krämer, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Arpio Santacruz en I. Šulce, gemachtigden, vervolgens M. Bauer, J. Monteiro en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van 12 september 2005 houdende aanstelling van verzoekster als ambtenaar op proef in rang C*1, salaristrap 2, en van elke daaropvolgende en/of daarmee verband houdende handeling, zoals het besluit om haar secretariaatstoelage in te trekken en haar deze, na haar aanstelling in vaste dienst, niet opnieuw toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kyriazi en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006, blz. 43.


title: Zaak C-324/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 5 juli 2010 — Gebr. Stolle GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 5 juli 2010 — Gebr. Stolle GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-324/10)
   ()
   2010/C 274/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gebr. Stolle GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wordt een „onregelmatige samenstelling” in de zin van productcode 0207 12 90 9990 gekenmerkt door de omstandigheid dat aan het hele geslachte dier in totaal maximaal 4 van de aldaar genoemde organen — in een of meer exemplaren — mogen worden toegevoegd?

               2)

               Voor het geval dat vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Vallen ook hele geslachte dieren waaraan meerdere exemplaren van een van de aldaar genoemde organen zijn toegevoegd, onder postonderverdeling 0207 12 10 (1)?

      (1)  PB L 322 van 1.12.1998, blz. 31.


title: Zaak F-35/15: Beroep ingesteld op 24 februari 2015 — ZZ/Commissie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/52

         Beroep ingesteld op 24 februari 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-35/15)
   (2015/C 146/73)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Huglo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om geen gevolg te geven aan verzoekers verzoek om bijstand toen naar hem een onderzoek werd ingesteld wegens misbruik van middelen uit de communautaire begroting

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 21 november 2014, ontvangen op 3 december 2014, tot afwijzing van de door verzoeker op 5 augustus 2014 ingediende klacht nr. R/865/14;

               —

               veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van het bedrag van 17  242,51 EUR, onder voorbehoud van aanpassing van dit bedrag;

               —

               veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van het bedrag van 3  000 EUR aan niet invorderbare kosten alsmede tot betaling van alle kosten, onder voorbehoud van aanpassing van dit bedrag.


title: Zaak T-791/14: Beschikking van het Gerecht van 27 april 2015 — Bensarsa/Commissie en ETGB

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/43

         Beschikking van het Gerecht van 27 april 2015 — Bensarsa/Commissie en ETGB
   (Zaak T-791/14) (1)

   (2015/C 205/59)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak C-69/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 16 februari 2015 — Nutrivet D.O.O.E.L./Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 16 februari 2015 — Nutrivet D.O.O.E.L./Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség
   (Zaak C-69/15)
   (2015/C 138/53)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nutrivet D.O.O.E.L.

      Verwerende partij: Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van een overbrenging van afvalstoffen die geschiedt „op een wijze die niet feitelijk is gespecificeerd in het in bijlage VII opgenomen document” in de zin van artikel 2, punt 35, onder g), iii), van verordening nr. 1013/2006 (1), wanneer de opdrachtgever van de overbrenging de vakjes met betrekking tot de importeur/ontvanger, de inrichting voor nuttige toepassing en de betrokken land(en)/sta(a)t(en) (respectievelijk de vakjes 2, 7 en 11 van het in bijlage VII bij de verordening opgenomen document) op onderling onverenigbare wijze invult, maar de desbetreffende informatie duidelijk vermeld staat op de internationale vrachtbrief en andere beschikbare documenten?

               2)

               Zo ja, mag het dan als redelijk worden beschouwd dat op grond daarvan een boete wordt opgelegd die even hoog is als de boete voor degene die niet voldoet aan de verplichting om het in bijlage VII bij verordening nr. 1013/2006 opgenomen document in te vullen?

               3)

               Is het om te kunnen spreken van illegale overbrenging van afvalstoffen in de zin van artikel 2, punt 35, onder g), iii), van verordening nr. 1013/2006 noodzakelijk dat degene die het in bijlage VII bij de verordening opgenomen document invult, de autoriteit opzettelijk misleidt?

               4)

               Is het om te kunnen spreken van illegale overbrenging van afvalstoffen die geschiedt „op een wijze die niet feitelijk is gespecificeerd in het in bijlage VII opgenomen document” in de zin van artikel 2, punt 35, onder g), iii), van verordening nr. 1013/2006, van belang dat de niet feitelijk gespecificeerde gegevens of inlichtingen relevant zijn voor de bescherming van het milieu? Zo ja, welke gegevens of inlichtingen van het in bijlage VII bij de verordening opgenomen document zijn relevant voor de bescherming van het milieu?

               5)

               Is sprake van een overbrenging van afvalstoffen die geschiedt „op een wijze die niet feitelijk is gespecificeerd in het in bijlage VII opgenomen document” in de zin van artikel 2, punt 35, onder g), iii), van verordening nr. 1013/2006, wanneer de autoriteit de procedure van artikel 24 van de verordening niet toepast, de betrokken autoriteiten niet in kennis stelt en geen terugname van de illegaal overgebrachte afvalstoffen beveelt?

               6)

               Wat moet worden verstaan onder rechtsmacht in de zin van artikel 18, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006 en hoe moeten worden nagegaan of daarvan sprake is?

               7)

               Wat moet worden verstaan onder de in bijlage I C, deel IV, punt 15, bij verordening nr. 1013/2006 opgenomen bewoordingen dat om als ontvanger te kunnen optreden, een handelaar of makelaar onder de rechtsmacht van het land van bestemming dient te vallen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (PB L 190, blz. 1).