title: Zaak C-409/05: Beroep, op  21 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/16

         Beroep, op 21 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-409/05)
   (2006/C 10/31)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 november 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur D. Triantafyllou en door G. Wilms, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door te weigeren de eigen middelen te berekenen en te betalen die niet zijn geïnd ter gelegenheid van de invoer van militair materiaal met vrijstelling van douanerechten en door te weigeren de vertragingsrente te betalen die uit de niet-overmaking van die eigen middelen aan de Commissie voortvloeit, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG) nr. 1552/89 (1) tot 31 mei 2000, respectievelijk verordening (EG) nr. 1150/2000 (2) vanaf die datum;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten:

               —

               Verweerster heeft niet aangetoond dat de betaling van douanerechten tegen verlaagd tarief (of nultarief) de verdediging van het land ernstig zou schaden in de zin van artikel 296.

               —

               Het militair geheim ontslaat niet van de principiële verplichting de overeenkomstige douanerechten te berekenen en te betalen.

               —

               Verweerster kan zich niet op het gewettigd vertrouwen beroepen wegens het laattijdig inleiden van de procedure.

               —

               De niet-nakoming van de financiële verplichtingen jegens de Gemeenschap benadeelt op ongeoorloofde wijze de andere lidstaten.

      (1)  PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1

      (2)  PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1.


title: Zaak T-308/00: Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door Salzgitter AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 335/48              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.11.2000
Het bestreden besluit wees die aanvraag af, op grond dat               Middelen en voornaamste argumenten
artikel 80, vierde alinea, van het Statuut niet van toepassing
was, aangezien die bepaling enkel het overlijden van de                In artikel 1 van de bestreden beschikking stelt de Commissie
echtgenoot van de ambtenaar betreft, en de pensioenregeling            vast, dat de toepassing van bepaalde belastingregelingen van
van de ambtenaren geen wezenpensioen toekent wanneer de                het vroegere Duitse Zonenrandfördergesetz („ZRFG”), namelijk
man met wie de ambtenaar samenwoont, overlijdt.                        bijzondere afschrijvingen en belastingvrije reserves, waarvan
                                                                       verzoekster in het verleden gebruik heeft gemaakt, onverenig-
In haar beroepschrift voert verzoekster aan, dat de staat van          baar zijn met de gemeenschappelijke markt.
erkend kind en wees, haar dochter recht op wezenpensioen
moet geven onder dezelfde voorwaarden als wanneer dit wordt            Met haar beroep komt verzoekster ertegen op:
toegekend aan wezen die uit gehuwde ouders zijn geboren.
                                                                       —     dat de Commissie de belastingmaatregelen waarvan ver-
Zij merkt op, dat uit artikel 8 van het Europees Verdrag tot                 zoekster gebruik heeft gemaakt, als hulp in de zin van
bescherming van de rechten van de mens en het beginsel van                   artikel 4, sub c, KS heeft aangemerkt en niet als algemene
de eenheid van de burgerlijke staat van personen volgt, dat de               belastingregelingen (die hooguit overeenkomstig ar-
Commissie de burgerlijke staat van het kind op alle punten                   tikel 67 KS dienden te worden behandeld);
moet eerbiedigen, en met name de eraan verbonden rechtsge-
volgen moet erkennen.                                                  —     dat de Commissie heeft nagelaten de omstreden belasting-
                                                                             maatregelen — wanneer het om hulp ging — overeen-
                                                                             komstig artikel 95 KS achteraf goed te keuren;
Bovendien zou de Commissie het beginsel van gelijke behande-
ling en het non-discriminatiebeginsel hebben geschonden.
                                                                       —     dat de Commissie de bijzondere afschrijvingen voor
                                                                             investeringsgoederen in verzoeksters bedrijfstakken die
                                                                             niets te maken hadden met de productie van EGKS-
                                                                             goederen, volgens artikel 4, sub c, KS en niet volgens het
                                                                             EG-Verdrag heeft beoordeeld;
                                                                       —     dat de Commissie eraan is voorbijgegaan, dat de bijzon-
                                                                             dere afschrijvingen voor milieu-investeringen op grond
Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door Salzgit-                         van § 3 ZRFG tot 31 december 1990 aan dezelfde
ter AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          voorwaarden waren verbonden en dezelfde financiële
                               pen                                           gevolgen hadden als de bijzondere afschrijvingen voor
                                                                             milieu-investeringen op grond van § 7d Einkommen-
                                                                             steuergesetz, een algemene belastingregeling die voor het
                        (Zaak T-308/00)
                                                                             gehele Duitse grondgebied geldt;
                        (2000/C 335/92)                                —     dat de Commissie heeft nagelaten, in een verdragsconfor-
                                                                             me vorm aan te geven om welke redenen zij heeft
                                                                             gemeend de na 1 januari 1991 verrichte bijzondere
                        (Procestaal: Duits)                                  afschrijvingen voor milieu-investeringen niet te kunnen
                                                                             goedkeuren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              —     dat de Commissie voor het bepalen van het bedrag van
schappen is op 21 september 2000 beroep tegen Commissie                      de door haar veroordeelde steun met het oog op de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Salzgit-                       berekening van de rente niet is uitgegaan van de feitelijke
ter AG, gevestigd te Salzgitter (Duitsland), vertegenwoordigd                liquiditeits- en rentesituatie van de onderneming, maar
door J. Sedemund van het advocatenkantoor Freshfields                        zich heeft gebaseerd op een door haar zonder inaanmer-
Bruckhaus Deringer te Berlijn.                                               kingneming van de concrete situatie van de onderneming
                                                                             abstract vastgestelde rentevoet;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     dat de Commissie het algemene beginsel van rechtszeker-
—     nietig te verklaren beschikking C (2000) 1963 def. van                 heid heeft geschonden door haar beschikking ook van
      de Commissie van 28 juni 2000 betreffende staatssteun                  toepassing te verklaren op bijzondere afschrijvingen uit
      die Duitsland heeft verleend aan Salzgitter AG, Preussag               een periode waarvoor volgens artikel 15 van verordening
      Stahl AG en de dochtermaatschappijen van de ijzer- en                  (EG) nr. 659/1999 (1) van de Raad (termijn van tien jaar)
      staaltak van het concern, thans Salzgitter AG — Stahl                  terugvordering niet meer mogelijk is.
      und Technologie (SAG);
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
—     de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen;               tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
                                                                           artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
—     de Commissie krachtens artikel 23 van ’s Hofs Statuut-
      EGKS te verplichten, verzoekster inzage te geven in alle
      processtukken.


title: Verzoek van de 1º Juízo Civil da Comarca de Lisboa van 29 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Banco de Fomento e Exterior SA en A.M. Martins Pechim, M.L. Barros Raposo Pechim, Confecções Têxteis de Vouzela Ld.ª (CTV) (Zaak C-66/97)

text:
5 . 4 . 97              1 NL [               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 108/ 15
     ling van overgangsrecht inhoudt, de lidstaten voor het             Beroep, op 14 februari 1997 ingesteld door Commissie
     overige vrij te dier zake regelingen te geven, of brengen          van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
     het Gemeenschapsrecht in het algemeen dan wel doel                                                  bliek
     en strekking van de Richtlijn in het bijzonder mee dat                                      ( Zaak C-64/97)
     zij dienaangaande niet volkomen vrij zijn, maar zich
      aan bepaalde beperkingen — en zo ja, welke — heb                                             ( 97/C 108/28 )
      ben te houden ?
b ) Indien iemand zonder toestemming van de merkhouder                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     gebruik maakt van diens uitsluitend voor bepaalde wa              is op 14 februari 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse
     ren ingeschreven merk teneinde aan het publiek aan te              Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
     kondigen dat hij ( a ) reparatie- en onderhoudswerk               schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van
     zaamheden verricht met betrekking tot de waren die                 haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
     door dan wel met toestemming van de merkhouder on                 hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
     der dat merk in het verkeer zijn gebracht, dan wel ( b )           Wagner, Kirchberg.
      specialist respectievelijk gespecialiseerd is met betrek
      king tot zulke waren, is dan in het systeem van                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      artikel 5 van de richtlijn sprake van:
      i)    gebruik van het merk voor dezelfde waren als die            1 . vast te stellen en te verklaren dat de Italiaanse Repu
            waarvoor het is ingeschreven, als bedoeld in lid 1               bliek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke be
            van artikel 5 , onder a );                                       palingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om zich
                                                                             te voegen naar Richtlijn 93/95/EEG van de Raad van
      ii ) gebruik van dat merk voor diensten dat heeft te                   29 oktober 1993 tot wijziging van Richtlijn 89/686/
            gelden als gebruik van het merk in de zin van lid 1              EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevin
            van artikel 5 , onder a ), dan wel als gebruik van               gen der lidstaten betreffende persoonlijke bescher
            het merk als bedoeld in lid 1 van artikel 5 ,                    mingsmiddelen ('), niet heeft voldaan aan de krachtens
            onder b ), aangenomen dat gezegd kan worden dat                  het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;
            soortgelijkheid bestaat tussen deze diensten en de
            waren waarvoor het merk is ingeschreven;
                                                                        2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
      iii ) gebruik van het merk als bedoeld in artikel 5 , lid 3 ;
            of
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      iv ) gebruik van het merk als bedoeld in artikel 5 ,
            lid 5 ?
                                                                        Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen
                                                                        verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
c ) Maakt het voor de beantwoording van vraag b ) ver                  voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de
      schil of het gaat om aankondiging ( a ) dan wel om aan           lidstaten de voor de omzetting van richtlijnen gestelde ter
      kondiging ( b ) ?                                                 mijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op 29 januari
                                                                        1994 verstreken, zonder dat de Italiaanse Republiek de be
d ) Maakt het, mede gezien het bepaalde in artikel 7 van                palingen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn om uitvoe
      de richtlijn, voor de vraag of de merkhouder zich tegen           ring te geven aan de in de conclusies van de Commissie ge
      gebruik van zijn uitsluitend voor bepaalde waren inge            noemde richtlijn.
      schreven merk kan verzetten, verschil of sprake is van
      gebruik als bedoeld in vraag b ) onder i ), ii ), iii ) dan
                                                                        (') PB nr. L 276 van 9 . 11 . 1993 , blz. 11 .
      wel iv )?
e ) Kan de merkhouder, aangenomen dat in beide of in
      één van de in de aanhef van vraag b ) omschreven ge
      vallen, sprake is van gebruik van zijn merk in de zin
      van artikel 5 , lid 1 , hetzij onder a ), hetzij onder b ),
      zich enkel tegen dat gebruik verzetten, wanneer degeen            Verzoek van de 1 ? Jufzo Civil da Comarca de Lisboa van
      die aldus van het merk gebruikmaakt, daarmee de in               29 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het ge
      druk wekt dat zijn onderneming behoort tot de organi             ding tussen Banco de Fomento e Exterior SA en A.M.
      satie van de merkhouder, of kan hij zich ook tegen dat            Martins Pechim, M.L. Barros Raposo Pechim, Confec§öes
      gebruik verzetten, indien de gerede kans bestaat dat                              Têxteis de Vouzela Ld.? ( CTV)
      door de wijze waarop het merk voor deze aankondi                                           ( Zaak C-66/97)
      gingen wordt gebruikt, bij het publiek de indruk wordt
      gewekt dat het merk daarbij in belangrijke mate wordt                                         ( 97/C 108/29 )
      gebezigd teneinde reclame te maken voor de eigen on
      derneming als zodanig door het wekken van een be
      paalde kwaliteitssuggestie ?                                      De 1 ? Juizo Civil da Comarca de Lisboa heeft bij beschik
                                                                        king van 29 januari 1997, ingekomen ter griffie van het
(') PB nr. L 40 van 11 . 2 . 1989 , blz. 1 .                            Hof van Justitie op 17 februari 1997, in het geding tussen
                                                                        Banco de Fomento e Exterior SA en A.M. Martins Pechim,
                                                                        M.L. Barros Raposo Pechim, Confeccöes Têxteis de
 ---pagebreak--- Nr. C 108/ 16        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5 . 4 . 97
Vouzela Ld.? ( CTV), het Hof van Justitie van de Europese               meen beperkt zijn, maar waar wegens de bijzondere
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                  flora van het eiland en het grote aandeel onbebouwd
over de navolgende vragen:                                              land en extensief geëxploiteerde gebieden de bijenteelt
                                                                        een van de weinige mogelijkheden van nijverheid is ?
1.  Moet de Banco de Fomento e Exterior worden be
    schouwd als een „ onderneming " en inzonderheid als
    een „ openbaar bedrijf", met name in de zin van de              2 . Indien een lidstaat een dergelijk verbod mag instellen,
    artikelen 90 en 92 van het EG-Verdrag ?                             wordt het Hof verzocht, de voorwaarden daarvoor in
                                                                        het algemeen te beschrijven, en wel in concreto:
2.  Kunnen de voorrechten die de Banco de Fomento e
    Exterior vergeleken met haar concurrenten geniet,                   a ) Mag een lidstaat het in punt 1 omschreven verbod
    worden aangemerkt als „ staatssteun " in de zin van                     instellen, omdat dit uitsluitend betrekking heeft op
    artikel 92 van het EG-Verdrag ?                                         een eiland als hiervóór beschreven, derhalve omdat
                                                                            de geografische werking van het verbod beperkt is ?
3 . Moeten die voorrechten worden beschouwd als beper
    kingen van het vrij verrichten van diensten binnen de               b ) Mag een lidstaat het in punt 1 omschreven verbod
    Gemeenschap in de zin van artikel 59 van het EG-Ver                    instellen, indien dit wordt ingegeven door de wens
    drag ?                                                                  het bijenras Apis mellifera mellifera tegen uitroei
                                                                            ing te beschermen, hetgeen volgens de lidstaat kan
4. Hebben de genoemde artikelen 59, 90, lid 1 , en 92,                      worden bewerkstelligd door alle andere bijeensoor
    lid 2 , van het EG-Verdrag rechtstreekse werking en                     ten van het betrokken eiland te weren ?
    kunnen zij door verweerders in de onderhavige proce
    dure worden ingeroepen ?                                                In de aan de prejudiciële verwijzing ten grondslag
                                                                            liggende strafzaak heeft verdachte gesteld dat
5 . Zijn de bepalingen van het EG-Verdrag dwingend en
    zetten zij ermee strijdige bepalingen van nationaal                     — er in het geheel geen bijensoort Apis mellifera
    recht opzij ?                                                                mellifera bestaat en de thans op Lasso voorko
                                                                                mende bijeen een vermenging van verschillende
                                                                                bijenrassen zijn,
                                                                            — de op Laeso voorkomende bruine bijen niet
                                                                                uniek zijn maar op veel plaatsen ter wereld
Verzoek van Kriminalretten i Frederikshavn van 14 februari                       voorkomen, en
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
             Openbaar Ministerie en D. Bluhme                               — deze bijeen niet met uitroeiing worden be
                                                                                dreigd.
                       ( Zaak C-67/97)
                         ( 97/C 108/30 )                                    Het Hof wordt daarom verzocht bij de beantwoor
                                                                            ding mee te delen, of het volstaat dat de betrokken
Kriminalretten i Frederikshavn heeft bij beschikking van                    lidstaat het nuttig of noodzakelijk acht om het be
14 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                     trokken verbod in te stellen in het kader van de be
Justitie op 17 februari 1997, in het geding tussen Open                    scherming van de betrokken bijenpopulatie, dan
baar Ministerie en D. Bluhme, het Hof van Justitie van de                   wel of tevens vereist is, dat dit bijenras bestaat, en/
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        of uniek is, en/of met uitroeiing wordt bedreigd in
beslissing over de navolgende vragen:                                       dien het invoerverbod niet geldt of niet kan wor
                                                                            den gehandhaafd .
                                I
                                                                        c ) Indien noch het onder a ), noch het onder b ) be
Uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag.                               schrevene het instellen van een dergelijk verbod
                                                                            rechtvaardigt, kan dit dan wel het geval zijn bij
                                                                            een combinatie van beide ?
1 . Kan artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uit
    gelegd, dat een lidstaat onder bepaalde voorwaarden
    een verbod mag instellen tot het houden — en der                                              II
    halve de invoer — van alle andere bijen dan die van de
    soort Apis mellifera mellifera ( bruine Lassobij ) op c.q.
    naar een bepaald eiland van het betrokken land, bij            Richtlijn 91/174/EEG van de Raad van 25 maart 1991 in
    voorbeeld een eiland van 1 14 km2, voor de helft be            zake zoötechnische en geneaologische voorschriften voor
    staande uit voor het toerisme of de landbouw in ge             de handel in rasdieren en tot wijziging van de Richtlijnen
    bruik zijnde dorpen en havenplaatsjes, en voor de helft         77/504/EEG en 90/425/EEG (>)
    uit onbebouwd land, dat wil zeggen aanplantingen,
    heide, weiland, moerasland en strand- en duingebieden
    in eigenlijke zin, en dat op 1 januari 1997 een bevol          1 . In welke gevallen is een bij een rasdier in de zin waar
    king van 2 365 personen telt, waar de mogelijkheden                 in deze term - in artikel 2 van de richtlijn wordt ge
    tot het verwerven van bestaansmiddelen over het alge               bruikt ? Is bijvoorbeeld een gele bij een rasdier ?


title: Zaak F-35/13: Beroep ingesteld op 16 april 2013 — ZZ/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/58

         Beroep ingesteld op 16 april 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-35/13)
   2013/C 207/98
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten te berekenen krachtens de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren de besluiten van 28 september en 4 oktober 2012 om de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding heeft verworven in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-4/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 2 januari 2013 — Agentur für Arbeit Krefeld — Familienkasse/Susanne Fassbender-Firman

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 2 januari 2013 — Agentur für Arbeit Krefeld — Familienkasse/Susanne Fassbender-Firman
   (Zaak C-4/13)
   2013/C 101/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agentur für Arbeit Krefeld — Familienkasse

      Verwerende partij: Susanne Fassbender-Firman

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 76, lid 2, van verordening nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat, wanneer in de woonstaat van de gezinsleden geen verzoek tot uitkering is ingediend, het bevoegde orgaan van de werkstaat over een discretionaire bevoegdheid beschikt om artikel 76, lid 1, van verordening nr. 1408/71 al dan niet toe te passen?

               2)

               Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, op grond van welke discretionaire overwegingen kan het voor de gezinsbijslagen bevoegde orgaan van de werkstaat artikel 76, lid 1, van verordening nr. 1408/71 toepassen alsof in de woonstaat van de gezinsleden uitkeringen zijn toegekend?

               3)

               Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, in hoeverre is het discretionaire besluit van het bevoegde orgaan aan rechterlijk toezicht onderworpen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB L 28, blz. 1).


title: Zaak C-418/08: Beroep ingesteld op 22 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/26

         Beroep ingesteld op 22 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-418/08)
   (2008/C 301/40)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en A.A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak C-528/09: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 25 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/31

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 25 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-528/09) (1)

   ()
   2011/C 30/50
   Procestaal: Ests
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak C-541/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Wuppertal (Duitsland) op 16 oktober 2015 — Mircea Florian Freitag

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Wuppertal (Duitsland) op 16 oktober 2015 — Mircea Florian Freitag
   (Zaak C-541/15)
   (2016/C 048/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Wuppertal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mircea Florian Freitag

      Overige partijen: Angela Freitag, Vica Pavel, Stadt Wuppertal, Oberbürgermeister der Stadt Wuppertal

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 18 VWEU en 21 VWEU aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van een lidstaat verplicht zijn om de naamsverandering van een van hun onderdanen te erkennen als deze persoon tegelijk onderdaan is van een andere lidstaat en in die lidstaat zijn oorspronkelijke, bij zijn geboorte gekregen familienaam (opnieuw) heeft verworven door een naamsverandering die niet gepaard gaat met een wijziging van zijn familierechtelijke status, ofschoon de betrokkene deze naam niet tijdens een gewoon verblijf in de andere lidstaat heeft verworven en deze naam hem op zijn verzoek is verleend?


title: Zaak T-531/14: Arrest van het Gerecht van 3 mei 2017 — Sotiropoulou e.a./Raad („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Economisch en monetair beleid — Aan een lidstaat gerichte besluiten om een buitensporigtekortsituatie te verhelpen — Verlaging en intrekking van pensioenrechten in Griekenland — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/25

         Arrest van het Gerecht van 3 mei 2017 — Sotiropoulou e.a./Raad
   (Zaak T-531/14) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Economisch en monetair beleid - Aan een lidstaat gerichte besluiten om een buitensporigtekortsituatie te verhelpen - Verlaging en intrekking van pensioenrechten in Griekenland - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”))
   (2017/C 213/32)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Leïmonia Sotiropoulou (Patras, Griekenland) en 63 andere verzoekers wier namen in de bijlage bij het arrest staan (vertegenwoordiger: K. Chrysogonos, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. de Gregorio Merino, E. Chatziioakeimidou en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stelling te hebben geleden als gevolg van de vaststelling van de besluiten van de Raad die tot de Helleense Republiek zijn gericht ter activering van het in artikel 126 VWEU bedoelde mechanisme

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Leïmonia Sotiropoulou en de andere verzoekers wier namen in de bijlage staan worden verwezen in de kosten.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak T-460/13: Beroep ingesteld op 28 augustus 2013 — Ranbaxy Laboratories en Ranbaxy (VK)/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/43

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2013 — Ranbaxy Laboratories en Ranbaxy (VK)/Commissie
   (Zaak T-460/13)
   2013/C 325/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ranbaxy Laboratories Ltd (Haryana, India) en Ranbaxy (UK) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Vidal, A. Penny, solicitors, en B. Kennelly, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 4, van het besluit van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck (citalopram) inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst nietig te verklaren voor zover het betrekking heeft op verzoeksters;

               —

               artikel 2, lid 4, van het besluit van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck (citalopram) nietig te verklaren voor zover het verzoeksters boetes oplegt of, subsidiair, het bedrag van de boetes te verminderen, en

               —

               verweerster te verwijzen in verzoeksters' kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerster heeft ten onrechte vastgesteld dat de door verzoeksters gesloten schikking kon worden aangemerkt als een inbreuk „naar strekking” op artikel 101, lid 1, VWEU. Als zodanig voeren verzoeksters aan dat verweerster blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of de feiten onjuist heeft beoordeeld.

               2.

               Tweede middel: verweerster heeft ten onrechte vastgesteld dat de partijen bij de schikking ten minste potentiële concurrenten waren. Als zodanig voeren verzoeksters aan dat verweerster blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of de feiten onjuist heeft beoordeeld.

               3.

               Derde middel: verweerster heeft de schikking onjuist uitgelegd door vast te stellen dat zij meer bescherming bood dan die welke kon worden genoten door het werkwijzeoctrooi te handhaven. Als zodanig voeren verzoeksters aan dat verweerster blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of de feiten onjuist heeft beoordeeld.

               4.

               Vierde middel: verweerster heeft de aan verzoeksters opgelegde boete verkeerd berekend en de boete als zodanig is ongerechtvaardigd en overdreven.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 juni 2003 in zaak C-315/01 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële beslissing): Gesellschaft für Abfallentsorgungs-Technik GmbH (GAT) tegen Österreichische Autobahnen und Schnellstraßen AG (ÖSAG) ("Overheidsopdrachten — Richtlĳn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten — Bevoegdheid van voor beroepsprocedures verantwoordelĳke instantie om ambtshalve eender welke schending te onderzoeken — Richtlĳn 93/36/EEG — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen — Geschiktheidscriteria — Gunningscriteria")

text:
2.8.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 184/9
Artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de            nistrateur, op 26 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetge-              dictum luidt als volgt:
vingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,
moet aldus worden uitgelegd dat niet als verhuur van onroerende             1)    De Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
goederen in de zin van die bepaling is te beschouwen, het door de                 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
eigenaar van een bedrijfsruimte aan de eigenaar van een sigaretten-               lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
automaat verleende recht om deze automaat voor een periode van twee               van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,
jaar in zijn etablissement te installeren, te exploiteren en te onder-            moet aldus worden uitgelegd, dat een marktdeelnemer die
houden op een door de eigenaar van de bedrijfsruimte aangeduide                   schuldvorderingen koopt en daarbij het debiteurenrisico op zich
plaats, waarvoor hij als tegenprestatie een percentage ontvangt van de            neemt en die zijn klanten in ruil daarvoor een vergoeding
bruto-opbrengst van de verkoop van sigaretten en andere tabakspro-                aanrekent, een economische activiteit uitoefent in de zin van de
ducten in zijn etablissement, zonder dat de eigenaar van de automaat              artikelen 2 en 4 van die richtlijn, zodat hij belastingplichtige is
andere rechten dan de in de overeenkomst tussen partijen vastgelegde              en dus recht heeft op aftrek overeenkomstig artikel 17 van die
bezits- of controlerechten worden verleend.                                       richtlijn.
                                                                            2)    Een economische activiteit waarbij een marktdeelnemer schuld-
(1) PB C 289 van 13.10.2001.                                                      vorderingen koopt en daarbij het debiteurenrisico op zich neemt
                                                                                en die zijn klanten in ruil daarvoor een vergoeding aanrekent, is
                                                                                „invordering van schuldvorderingen” in de zin van artikel 13, B,
                                                                                sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn, en is derhalve uitgesloten
                                                                                van de bij die bepaling ingevoerde vrijstelling.
                                                                            (1) PB C 56 van 2.3.2002.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                          van 26 juni 2003
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-305/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
een prejudiciële beslissing): Finanzamt Groß-Gerau tegen                                                (Zesde kamer)
             MKG-Kraftfahrzeuge-Factory GmbH (1)
                                                                                van 19 juni 2003
(„Belasting over de toegevoegde waarde — Zesde richtlijn
77/388/EEG — Werkingssfeer — Factoring — Factoring-                         in zaak C-315/01 (verzoek van het Bundesvergabeamt om
maatschappij die schuldvorderingen koopt en debiteurenrisico                een prejudiciële beslissing): Gesellschaft für Abfallentsor-
                           op zich neemt”)                                  gungs-Technik GmbH (GAT) tegen Österreichische Auto-
                                                                                bahnen und Schnellstraßen AG (ÖSAG) (1)
                           (2003/C 184/16)
                                                                            („Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Beroeps-
                                                                            procedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten —
                           (Procestaal: Duits)                              Bevoegdheid van voor beroepsprocedures verantwoordelijke
                                                                            instantie om ambtshalve eender welke schending te onder-
                                                                            zoeken — Richtlijn 93/36/EEG — Procedures voor plaatsen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     van overheidsopdrachten voor leveringen — Geschiktheidscri-
                         prudentie van het Hof)                                                 teria — Gunningscriteria”)
                                                                                (2003/C 184/17)
In zaak C-305/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in
het aldaar aanhangig geding tussen Finanzamt Groß-Gerau en                                             (Procestaal: Duits)
MKG-Kraftfahrzeuge-Factory GmbH, om een prejudiciële beslis-
sing over de uitlegging van een aantal bepalingen van de Zesde              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betref-                                          prudentie van het Hof)
fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1),
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:                        In zaak C-315/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur),                tens artikel 234 EG van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk), in
C. Gulmann, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;                   het aldaar aanhangig geding tussen Gesellschaft für Abfallent-
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, hoofdadmi-           sorgungs-Technik GmbH (GAT) en Österreichische Autobahnen
 ---pagebreak--- C 184/10               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               2.8.2003
und Schnellstraßen AG (ÖSAG), om een prejudiciële beslissing                                    ARREST VAN HET HOF
over de uitlegging van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van
21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van                                        (Vijfde kamer)
de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsop-
drachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB
L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de
Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de                                              van 12 juni 2003
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
dienstverlening (PB L 209, blz. 1), alsmede van richtlijn 93/36/
EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie                 in zaak C-316/01 (verzoek van de Unabhängige Verwal-
van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten                 tungssenat Wien om een prejudiciële beslissing): Eva
voor leveringen (PB L 199, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),            Glawischnig tegen Bundesminister für soziale Sicherheit
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,                                          und Generationen (1)
R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
R. Grass, op 19 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het
                                                                            („Vrije toegang tot informatie — Milieu-informatie — Richt-
dictum luidt als volgt:
                                                                            lijn 90/313/EEG — Inbreuken op regels inzake etikettering
                                                                            van met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde
                                                                                levensmiddelen”)
1)    Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
      houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
      bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures                                   (2003/C 184/18)
      inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en
      voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/
      50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de                                              (Procestaal: Duits)
      coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
      opdrachten voor dienstverlening, verzet zich er niet tegen dat in
      het kader van een door een inschrijver met het oog op de latere       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
      verkrijging van schadevergoeding ingediend verzoek tot vaststel-                              prudentie van het Hof)
      ling van de onrechtmatigheid van het besluit tot gunning van
      een overheidsopdracht de voor de beroepsprocedure verantwoorde-
      lijke instantie ambtshalve de onrechtmatigheid van een ander
      dan het door de inschrijver bestreden besluit van de aanbeste-
      dende dienst in aanmerking neemt. Wél verzet deze richtlijn zich      In zaak C-316/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
      ertegen dat deze instantie het verzoek van de inschrijver afwijst     tens artikel 234 EG van de Unabhängige Verwaltungssenat
      op grond dat de aanbestedingsprocedure wegens de ambtshalve           Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Eva
      in aanmerking genomen onrechtmatigheid hoe dan ook onrecht-           Glawischnig en Bundesminister für soziale Sicherheit und
      matig was en de eventuele schade van de inschrijver dus ook           Generationen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
      onafhankelijk van de door hem aangevoerde onrechtmatigheid            van artikel 2, sub a, van richtlijn 90/313/EEG van de Raad van
      zou zijn ontstaan.                                                    7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie (PB
                                                                            L 158, blz. 56), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
                                                                            volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward (rappor-
                                                                            teur), A. La Pergola, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-
2)    Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betref-              generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,
      fende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van          op 12 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      overheidsopdrachten voor leveringen, verzet zich ertegen dat de       als volgt:
      aanbestedende dienst in een aanbestedingsprocedure voor een
      overheidsopdracht voor leveringen het aantal referenties over
      producten die de inschrijvers aan andere klanten hebben aange-        Artikel 2, sub a, van richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni
      boden, niet in aanmerking neemt als criterium voor de beoorde-        1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie, moet aldus worden
      ling van de geschiktheid van de inschrijvers om de betrokken          uitgelegd dat de naam van de producent en de productaanduiding van
      opdracht uit te voeren, maar als criterium voor de gunning van        levensmiddelen die onderworpen zijn geweest aan bestuurlijke controle
      de opdracht.                                                          om de inachtneming na te gaan van verordening (EG) nr. 1139/98
                                                                            van de Raad van 26 mei 1998 betreffende de verplichte opneming in
                                                                            de etikettering van bepaalde met genetisch gemodificeerde organismen
                                                                            geproduceerde levensmiddelen van andere gegevens dan die waarin
3)    Richtlijn 93/36 verzet zich ertegen dat in het kader van een          richtlijn 79/112/EEG voorziet, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
      overheidsopdracht voor leveringen het vereiste dat de aanbeste-       nr. 49/2000 van de Commissie van 10 januari 2000, het aantal ten
      dende dienst de aangeboden producten binnen een straal van            vervolge op die controle opgelegde administratieve sancties alsook de
      300 km rond diens plaats van vestiging kan bezichtigen, als           producten en producenten waarop die sancties betrekking hebben, geen
      criterium voor de gunning van die opdracht dient.                     milieu-informatie in de zin van die bepaling zijn.
(1) PB C 317 van 10.11.2001.                                                (1) PB C 303 van 27.10.2001.


title: Verzoeken van de Pretura circondariale di Roma (Sezione distaccata di Tivoli) van 21 februari en 15 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen M. Modesti en L. Hassan (Zaken C-191/96 en C-196/96)

text:
Nr . C 247/4          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 8 . 96
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door Commissie van                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                            Luxemburg                                1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, voor zover zij
                       ( Zaak C- 179/96 )                                  door een regeling of administratieve praktijk aan com
                          ( 96/C 247/05 )                                  munautaire werknemers of zelfstandigen en hun gezins
                                                                           leden, op grond van hun nationaliteit, enerzijds de
                                                                           hoedanigheid van kinderrijk gezin met het oog op de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 toekenning van uitkeringen ten gunste van leden van
op 24 mei 1996 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                       grote gezinnen en anderzijds het recht op gezinstoelagen
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                      ontzegt, de krachtens het Gemeenschapsrecht, inzon
pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis als gemachtigde,                  derheid de artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                    artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 ( a ), arti
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                         kel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1251 /70 ( 2 ), artikel 7
                                                                           van Richtlijn 75/34/EEG ( 3 ) en artikel 3 van Verordening
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          ( EEG ) nr . 1408/71 ( 4 ), op haar rustende verplichtingen
                                                                           niet is nagekomen;
1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
     krachtens artikel 59 van het EG-Verdrag op hem                  2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
     rustende verplichtingen niet is nagekomen door de eis te
     stellen, dat gevolmachtigden hun statutaire zetel (voor
     rechtspersonen ) of hun woon- en verblijfplaats ( voor          Middelen en voornaamste argumenten
     natuurlijke personen) in Luxemburg hebben, alsmede
     dat directeuren, gevolmachtigde agenten, inspecteurs,           Artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 , waarbij
     tussenpersonen en makelaars evenals alle andere perso          artikel 48 van het Verdrag is uitgevoerd, bepaalt dat
     nen die op assurantiegebied werkzaam zijn, woonplaats           communautaire werknemers dezelfde sociale en fiscale
     hebben in Luxemburg;                                            voordelen als nationale werknemers genieten . Volgens vaste
                                                                     rechtspraak van het Hof kan die bepaling niet beperkend
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij             worden uitgelegd . De Commissie is van mening, dat zowel
     zen .                                                           de erkenning van de hoedanigheid van kinderrijk gezin als
                                                                     de toekenning van uitkeringen en gezinstoelagen die vooral
Middelen en voornaamste argumenten                                   aan grote gezinnen ten goede komen, sociale voordelen in de
                                                                     zin van dat artikel zijn . Bovendien kunnen overwegingen in
De beperking op het vrij verrichten van assurantiediensten,          verband met het demografisch beleid geen discriminerende
die de gelaakte regeling in het leven roept wegens het feit dat      maatregelen ten nadele van in Griekenland wonende en
de dienstverrichter in een andere Lid-Staat is gevestigd dan         werkende Gemeenschapsonderdanen rechtvaardigen .
die waar de dienst wordt aangeboden, is klaarblijkelijk in
strijd met artikel 59 van het EG-Verdrag, aangezien zij het          (>)  PB  nr.  L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .
onderdanen van Lid-Staten die in een ander land van de               (2)  PB  nr . L 142 van 30 . 6 . 1970, blz . 24 .
Gemeenschap dan Luxemburg zijn gevestigd , onmogelijk                ( ;) PB  nr . L 14 van 20 . 1 . 1975 , blz . 10 .
maakt om aldaar leidinggevende of bemiddelende functies              (4 ) PB  nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 1 .
door middel van dienstverrichting uit te oefenen .
Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de               Verzoeken van de Pretura circondariale di Roma ( Sezione
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 distaccata di Tivoli ) van 21 februari en 15 mei 1996 om een
                                                                     prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen M. Modesti en
                       ( Zaak C-185/96 )                                                             L. Hassan
                          ( 96/C 247/06 )                                             ( Zaken C-191 /96 en C-196/96 )
                                                                                ( 96/C 247/07 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 juni 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                De Pretura circondariale di Roma ( Sezione distaccata di
genwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische                 Tivoli ) heeft bij beschikkingen van 21 februari en 15 mei
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.               1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 en
Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,           10 juni 1996 , in de strafzaken tegen M. Modesti en L.
Centre Wagner, Kirchberg.                                            Hassan, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
 ---pagebreak--- 24 . 8 . 96           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 247/5
pen prejudiciële vragen gesteld die identiek zijn aan die in                   systeem voor de beëindiging van de melkproduktie
zaak C-101/96 ( M.                                                             voorzien in Verordening ( EEG) nr. 1637/91 van de
                                                                               Raad ( ! ), zodanig uit te werken dat enerzijds voor de
(M PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 , blz . 3 .                                   niet-prioritaire producenten de korting van hun referen
                                                                               tiehoeveelheid tijdens de achtste periode niet ongedaan
                                                                               wordt gemaakt, maar dat hun referentiehoeveelheid nog
                                                                               verder wordt gekort, en dat anderzijds de verdeling van
                                                                               de vrijgekomen referentiehoeveelheden aan de produ
Beroep, op 10 juni 1996 ingesteld door Bondsrepubliek                          centen plaatsvindt afhankelijk van de bij hun koper
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen                              geregistreerde bedrijfsbeëindigingen, de verplichtingen
                              schappen                                         niet is nagekomen die op haar rusten krachtens Veror
                        ( Zaak C-195/96 )                                      dening ( EEG ) nr. 1637/91 tot vaststelling van een
                                                                               vergoeding met betrekking tot de verlaging van de in
                           ( 96/C 247/08 )                                     artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 ( 2 )
                                                                               bedoelde referentiehoeveelheden en van een vergoeding
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     voor de definitieve beëindiging van de melkproduktie en
op 10 juni 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de                        krachtens het non-discriminatiebeginsel neergelegd in
Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits                             artikel 40, lid 3 , van het Verdrag;
land, vertegenwoordigd door E. Röder en B. Kloke,
respectievelijk Ministerialrat en Oberregierungsrat bij het               2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
Bondsministerie van Economische zaken, D-53107 Bonn .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         Middelen en voornaamste argumenten
1 . de beschikking van de Commissie van 13 maart 1996                     Het beroep komt op tegen het besluit van 6 april 1992
     betreffende steun van de Vrijstaat Beieren aan de ijzer             betreffende de verdeling van de ingevolge decreet nr . 91-835
     en staalonderneming Neue Maxhütte Stahlwerke                         van 30 augustus 1991 vrijgekomen referentiehoeveelheden,
     GmbH, Sulzbach-Rosenberg — C(96 ) 1203 def. nietig                   gepubliceerd in de Journal officiel de la République fran
     te verklaren;                                                        <;aise van 3 mei 1992 , blz . 6123 .
2 . verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                          ( De discriminerende verdeling van de zich in de nationale
Middelen en voornaamste argumenten                                        reserve bevindende hoeveelheden )
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften ( motive                    Het non-discriminatiebeginsel ( artikel 40, lid 3 , van het
    ringsverplichting ingevolge artikel 15 van het EGKS                  EG-Verdrag ) verzet zich tegen een verdeling van referentie
    Verdrag).                                                             hoeveelheden aan de individuele producenten naar gelang
                                                                          van de omvang van de hoeveelheden afkomstig van andere
— Verkeerde toepassing van de artikelen 4 , onder c ), en 83              producenten die aan dezelfde koper hebben geleverd . Dit
    van het EGKS-Verdrag.                                                 geldt zowel voor de verdeling van hoeveelheden die door
                                                                          bedrijfsbeëindiging zijn vrijgekomen, als voor de verdeling
De voornaamste argumenten zijn identiek aan die in zaak                   van hoeveelheden die ter beschikking zijn gekomen door een
C-399/95 ( M.                                                             lineaire korting. De door de Franse autoriteiten ter zake
                                                                          aangevoerde argumenten, verband houdend met de nood
P ) PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 , blz . 5 .                            zaak van een decentraal beheer, kunnen een afwijking van
                                                                          dit beginsel niet rechtvaardigen .
                                                                          De Commissie bestrijdt eveneens het gestelde omtrent
                                                                          handhaving van het evenwicht tussen regio's en onderne
Beroep, op 11 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                   mingen . Door het verband dat in de Franse regeling wordt
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                        gelegd tussen de hoogte van de toekenning van referentie
                        ( Zaak C-198/96 )                                 hoeveelheden in een melkproduktiegebied en het aantal
                                                                          bedrijfsbeëindigingen in hetzelfde gebied, wordt geenszins
                           ( 96/C 247/09 )                                het regionale evenwicht bevorderd, maar worden de meest
                                                                          efficiënte gebieden bestraft .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 juni 1996 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                     ( Schending van artikel 2 , lid 4 , onder a ), van Verordening
genwoordigd door X. Lewis als gemachtigde, domicilie                      ( EEG ) nr. 1637/91 )
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg .                                                Het besluit van 6 april 1992 respecteert niet de verplichting
                                                                          van de Lid-Staten om de korting van de referentiehoeveel
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         heden tijdens de achtste periode ( voor Frankrijk 2,15% )
                                                                          weer ongedaan te maken. Wanneer Onilait de referentie
1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door de verdeling            hoeveelheden volgens artikel 4 van dit besluit herberekent
     van de vrijkomende referentiehoeveelheden onder het                  uitgaande van de hoeveelheden per 30 maart 1992 , verme


title: Zaak C-308/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) op 14 juli 2006 — The Queen on the application of the International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The International Salvage Union/Secretary of State for Transport

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) op 14 juli 2006 — The Queen on the application of the International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The International Salvage Union/Secretary of State for Transport
   (Zaak C-308/06)
   (2006/C 261/17)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice, Queen's Bench Division, Administrative Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen on the application of the International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The International Salvage Union

      Verwerende partij: Secretary of State for Transport
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is artikel 5, lid 2, van richtlijn 2005/35/EEG (1), wat de door de internationale scheepvaart gebruikte zeestraten, de exclusieve economische of daaraan gelijkwaardige zone van een lidstaat en de volle zee betreft, ongeldig voor zover het de uitzonderingen van bijlage I, voorschrift 11, sub b, en bijlage II, voorschrift 6, sub b, bij het MARPOL-verdrag 73/78 beperkt tot de eigenaars, kapiteins en bemanning?

               2.

               Wat de territoriale zee van een lidstaat betreft:

                           a)

                           is artikel 4 van de richtlijn ongeldig voor zover het verlangt dat de lidstaten ernstige nalatigheid als criterium voor de aansprakelijkheid voor lozing van verontreinigende stoffen behandelen, en/of

                           b)

                           is artikel 5, lid 1, van de richtlijn ongeldig voor zover het de toepassing van de uitzonderingen van bijlage I, voorschrift 11, sub b, en bijlage II, voorschrift 6, sub b, bij het MARPOL-verdrag 73/78 uitsluit?

               3.

               Schendt artikel 4 van de richtlijn, krachtens hetwelk de lidstaten nationale wetgeving moeten vaststellen die mede ernstige nalatigheid als aansprakelijkheidscriterium kwalificeert en lozingen in de territoriale zee strafbaar stelt, het door het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee erkende recht van onschuldige doorvaart, en, zo ja, is artikel 4 ongeldig in dit opzicht?

               4.

               Schendt het gebruik van de uitdrukking „ernstige nalatigheid” in artikel 4 van de richtlijn het rechtszekerheidsbeginsel, en, zo ja, is artikel 4 ongeldig in dat opzicht?

      (1)  Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken, PB L 255, blz. 11.


title: Zaak C-452/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 16 augustus 2016 — Openbaar Ministerie tegen Krzysztof Marek Poltorak

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 16 augustus 2016 — Openbaar Ministerie tegen Krzysztof Marek Poltorak
   (Zaak C-452/16)
   (2016/C 383/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Krzysztof Marek Poltorak

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormen de uitdrukkingen „rechterlijke autoriteit” zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) en „rechterlijke beslissing” zoals bedoeld in artikel 1, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ autonome begrippen van Unierecht?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt: aan de hand van welke criteria kan worden vastgesteld of een autoriteit van de uitvaardigende lidstaat een dergelijke „rechterlijke autoriteit” is en het door haar uitgevaardigde EAB bijgevolg een dergelijke „rechterlijke beslissing” is?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt: valt the Swedish National Police Board onder het begrip „rechterlijke autoriteit” zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en is het door deze autoriteit uitgevaardigde EAB bijgevolg een „rechterlijke beslissing” zoals bedoeld in artikel 1, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ?

               4)

               Indien het antwoord op vraag 1) ontkennend luidt: is de aanduiding van een nationale politieautoriteit zoals the Swedish National Police Board als uitvaardigende rechterlijke autoriteit in overeenstemming met het Unierecht?

      (1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002 L 190, blz. 1).


title: Zaak T-339/07: Beroep ingesteld op 11 september 2007 — Juwel Aquarium/BHIM — Potschak — Bavaria Aquaristik (Panorama)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/57

         Beroep ingesteld op 11 september 2007 — Juwel Aquarium/BHIM — Potschak — Bavaria Aquaristik (Panorama)
   (Zaak T-339/07)
   (2007/C 269/103)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Juwel Aquarium GmbH & Co. KG (Rotenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Jestaedt en G. Rother, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Christian Potschak — Bavaria Aquaristik
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juni 2007 (zaak R 214/2006-1) te vernietigen;

               —

               de door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep ingestelde vordering tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk „Panorama” (nr. 2 771 087) af te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „Panorama” voor waren van de klassen 11, 16 en 20 (gemeenschapsmerk nr. 2 771 087)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Christian Potschak — Bavaria Aquaristik

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c), van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het gemeenschapsmerk „Panorama” niet zuiver beschrijvend is. Bovendien is de aanduiding „Panorama” niet gebruikelijk en dus geen loutere soortnaam geworden overeenkomstig artikel 7, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 40/94.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-23/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 oktober 2010 — Cerafogli/Europese Centrale Bank (ECB) (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Aanstelling van een interim-functionaris — Kennisgeving van vacature — Bezwarend besluit — Pensionering wegens invaliditeit — Procesbelang)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/60

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 oktober 2010 — Cerafogli/Europese Centrale Bank (ECB)
   (Zaak F-23/09) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de ECB - Aanstelling van een interim-functionaris - Kennisgeving van vacature - Bezwarend besluit - Pensionering wegens invaliditeit - Procesbelang)
   2011/C 30/113
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: F. Feyerbacher en N. Urban, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van de directie van de bank tot aanstelling van een interim-adviseur bij de afdeling OVS en tot nietigverklaring van de kennisgeving van vacature ECB/074/08 alsmede van alle op basis daarvan genomen besluiten. Vordering tot veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële en de immateriële schade die verzoekster heeft geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 129 van 06.06.2009, blz. 21.


title: Arrest van het Hof van 16 december 2015 in zaak E-13/15 — Abuelo Insua Juan Bautista tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung (Coördinatie van de socialezekerheidsstelsels — Artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 — Bindende kracht van de medische bevindingen van orgaan van de woon- of verblijfplaats — Recht om deze bevindingen aan te vechten — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               5.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 2/4

         ARREST VAN HET HOF
   van 16 december 2015
   in zaak E-13/15
   Abuelo Insua Juan Bautista tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung
   (Coördinatie van de socialezekerheidsstelsels — Artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 — Bindende kracht van de medische bevindingen van orgaan van de woon- of verblijfplaats — Recht om deze bevindingen aan te vechten — Beginsel van gelijke behandeling)
   (2017/C 2/04)
   In zaak E-13/15, Abuelo Insua Juan Bautista tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door het Fürstliches Obergericht (Hof van beroep van het vorstendom) met betrekking tot de uitlegging van artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 16 december 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 staat er niet aan in de weg dat een rechthebbende op of aanvrager van prestaties de bevindingen van een orgaan van de woon- of verblijfplaats aanvecht op grond van de genoemde bepaling in een administratieve procedure voor een debiteurorgaan.


title: Zaak C-232/03: Beroep, op 28 mei 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
2.8.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 184/21
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
In het algemeen kunnen bepalingen van een internationaal               Het Finse recht beperkt de mogelijkheid van een permanent in
verdrag slechts effect blijven sorteren na het verstrijken van de      Finland verblijvend persoon om gebruik te maken van een in
geldigheidsduur van dat verdrag, indien de verdragsluitende            het buitenland geregistreerd voertuig. Het vereist dat de Finse
staten daartoe besluiten.                                              voertuigbelasting wordt betaald alvorens het voertuig kan
                                                                       worden gebruikt. De voertuigbelasting wordt geheven op voer-
                                                                       tuigen die, al zij het maar in geringe mate, in Finland aan het
Er is vóór het verstrijken van het EGKS-Verdrag geen gemeen-           verkeer deelnemen, behalve wanneer bij wet een uitdrukkelijke
schappelijk standpunt ingenomen door de verdragsluitende               uitzondering is gemaakt.
partijen bij dat Verdrag om de geldigheid daarvan te verlengen
en om een algemene overgangsregeling in te voeren ter verze-
kering van de verlenging van de geldigheidsduur van de                 Naar Fins recht moet de voertuigbelasting worden betaald vóór
bepalingen van het Verdrag. De verdragsluitende staten hebben          het voertuig in Finland mag worden gebruikt. Wanneer een
het EGKS-Verdrag laten verstrijken en enkel op sommige                 voertuig zonder dat de belasting is betaald, wordt gebruikt in
gebieden de overgang van EGKS-voorschriften naar het EG-               gevallen waarin belasting verschuldigd is, heffen de autoriteiten
stelsel geregeld. Inzonderheid is geen gemeenschappelijke maat-        de belasting.
regel getroffen op het gebied van de mededinging in de zin
van het EGKS-Verdrag. Voor de vooronderzoeken die bij het
                                                                       De Finse regeling staat in strijd met artikel 39 EG in de weg
verstrijken van het EGKS-Verdrag nog gaande waren, kan
                                                                       aan de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers,
derhalve geen beroep worden gedaan op de „niet-terugwer-
                                                                       aangezien in Finland wonende werknemers voor hun werk in
kende kracht van het verstrijken”, aangezien zulks zou neer-
                                                                       Finland geen gebruik kunnen maken van in een andere lidstaat
komen op verlenging van de geldigheidsduur van de verdrags-
                                                                       ingeschreven bedrijfsvoertuigen, wanneer over die voertuigen in
bepalingen, ofschoon vóór het verstrijken van het Verdrag geen
                                                                       Finland geen belasting is betaald. In Finland wonende werk-
recht, geen verplichting en geen rechtssituatie is ontstaan.
                                                                       nemers kunnen naar Fins recht geen werk aanvaarden in een
                                                                       naburige lidstaat van de Europese Unie wanneer het gebruik
Volgens verzoekster kunnen de EGKS-voorschriften slechts               van een bedrijfsvoertuig in beide landen deel uitmaakt van het
opgaan in de EG-voorschriften door handelingen die de                  werk.
uitdrukking vormen van de gemeenschappelijke wil van de
verdragsluitende staten.
                                                                       In een andere lidstaat werkzame ondernemingen kunnen ook
                                                                       geen in Finland wonende werknemers aanwerven, omdat zij
                                                                       geen in een andere lidstaat ingeschreven voertuig kunnen
                                                                       gebruiken in Finland, wanneer over die auto in Finland geen
                                                                       belasting is betaald. Deze praktijk discrimineert vooral in
                                                                       Finland wonende grensarbeiders, die geen bedrijfsvoertuig
                                                                       kunnen gebruiken voor de dagelijkse verplaatsing tussen hun
                                                                       woonplaats en hun werk. Het gebruik van een bedrijfsvoertuig
Beroep, op 28 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                 vormt volgens de voorschriften vaak een deel van het loon.
    Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                    Een lidstaat schendt de samenwerkingplicht van artikel 10 EG,
                                                                       wanneer zijn optreden het vrije verkeer aldus belemmert dat in
                         (Zaak C-232/03)                               een lidstaat wonende werknemers hun beroep niet kunnen
                                                                       uitoefenen in een andere lidstaat.
                         (2003/C 184/37)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 mei 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Finland
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door D. Martin en I. Koskinen, domicilie gekozen              Verzoek van de Audiencia Nacional van 16 april 2003, om
hebbende te Luxemburg.                                                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Contse,
                                                                       S.A., Vivisol SRL, en Oxigen Salud, S.A. en INSALUD
                                                                                (actueel INGESA)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:
                                                                                (Zaak C-234/03)
1)    vast te stellen dat de Republiek Finland de verplichtingen
      niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de                                         (2003/C 184/38)
      artikelen 10 EG en 39 EG, doordat zij grensarbeiders
      belet gebruik te maken van bepaalde door hun werkgevers
      geboden voordelen, om de enkele reden dat die grens-             De Audiencia Nacional heeft bij beschikking van 16 april
      arbeiders wonen in de Republiek Finland, het land waar           2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      de voertuigen van hun werkgevers worden binnenge-                2 juni 2003, in het geding tussen Contse, S.A., Vivisol SRL
      bracht;                                                          en Oxigen Salud, S.A. en INSALUD (actueel INGESA), het Hof
                                                                       van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.                  prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-45/10: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — GEA Group/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markten van de hittestabilisatoren ESBO/esters — Beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG en op artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Vaststelling van de prijzen, verdeling van de markten en uitwisseling van gevoelige handelsinformatie — Geldboeten — Toerekening van de inbreuk — Vermoeden dat op het kapitaalbezit is gebaseerd — Duur en bewijs van de inbreuk — Verjaring — Duur van de administratieve procedure — Redelijke termijn — Rechten van de verdediging”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/30

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — GEA Group/Commissie
   (Zaak T-45/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markten van de hittestabilisatoren ESBO/esters - Beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG en op artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Vaststelling van de prijzen, verdeling van de markten en uitwisseling van gevoelige handelsinformatie - Geldboeten - Toerekening van de inbreuk - Vermoeden dat op het kapitaalbezit is gebaseerd - Duur en bewijs van de inbreuk - Verjaring - Duur van de administratieve procedure - Redelijke termijn - Rechten van de verdediging”))
   (2015/C 302/38)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GEA Group AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Kallmayer, I. du Mont, G. Schiffers en R. Van der Hout, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door W. Berg, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren), of, subsidiair, een verzoek tot verlaging van het bedrag van de opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GEA Group AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-23/09: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2010 — CNOP en CCG/Commissie ( Mededinging — Administratieve procedure — Beschikking waarbij inspectie wordt gelast — Artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Adressaat geen rechtspersoon — Motiveringsplicht — Begrippen onderneming en ondernemersvereniging )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/40

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2010 — CNOP en CCG/Commissie
   (Zaak T-23/09) (1)

   (Mededinging - Administratieve procedure - Beschikking waarbij inspectie wordt gelast - Artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Adressaat geen rechtspersoon - Motiveringsplicht - Begrippen onderneming en ondernemersvereniging)
   2010/C 346/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) (Parijs, Frankrijk) en Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) (Parijs) (vertegenwoordigers: aanvankelijk Y. R. Guillou, H. Speyart van Woerden, T. Verstraeten en C. van Sasse van Ysselt, vervolgens Y. R.Guillou, L. Defalque en C. Robert, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 6494 van de Commissie van 29 oktober 2008 in zaak COMP/39510, waarbij de Ordre national des pharmaciens (ONP), de CNOP en de CCG wordt gelast, zich te onderwerpen aan een inspectie krachtens artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) en de Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-251/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 februari 2011 — Europese Commissie/Republiek Cyprus (Overheidsopdrachten voor leveringen en werken — Sectoren water en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie — Richtlijn 93/38/EEG — Aankondiging van opdracht — Toekenningscriteria — Gelijke behandeling van inschrijvers — Beginsel van doorzichtigheid — Richtlijn 92/13/EEG — Beroepsprocedure — Verplichting om besluit waarbij inschrijver wordt uitgesloten, met redenen te omkleden)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 februari 2011 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-251/09) (1)

   (Overheidsopdrachten voor leveringen en werken - Sectoren water en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie - Richtlijn 93/38/EEG - Aankondiging van opdracht - Toekenningscriteria - Gelijke behandeling van inschrijvers - Beginsel van doorzichtigheid - Richtlijn 92/13/EEG - Beroepsprocedure - Verplichting om besluit waarbij inschrijver wordt uitgesloten, met redenen te omkleden)
   2011/C 103/04
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Zadra, gemachtigde, I. Chatzigiannis en M. Patakia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: K. Likourgos en A. Pantazi-Lamprou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 4, lid 2, en 31, lid 1, van richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199, blz. 84) — Schending van artikel 1, lid 1, van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14) — Verplichting om een besluit waarbij een inschrijver wordt uitgesloten, met redenen te omkleden — Verplichting ervoor te zorgen dat tegen besluiten van de aanbestedende diensten doeltreffend en zo snel mogelijk beroep kan worden ingesteld — Beginselen van gelijke behandeling en doorzichtigheid

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 26.09.2009.


title: Zaak T-583/13: Beroep ingesteld op 8 november 2013 — Shire Pharmaceutical Contracts/Commissie

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/19

         Beroep ingesteld op 8 november 2013 — Shire Pharmaceutical Contracts/Commissie
   (Zaak T-583/13)
   2013/C 377/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shire Pharmaceutical Contracts (Hampshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon, Barrister, M. Utges Manley en M. Vickers, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het in de brief van de Europese Commissie van 2 september 2013 vervatte besluit, bevestigd bij brief van 18 oktober 2013, waarbij wordt geweigerd om een beloning toe te passen voor een vrijwillig plan voor pediatrisch onderzoek op basis van artikel 37 van verordening (EG) nr. 1901/2006 (1) nietig te verklaren; en

               —

               verweerster te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: in het bestreden besluit wordt blijk gegeven van fundamenteel onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging van verordening (EG) nr. 1901/2006.

               2)

               Tweede middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB L 378, blz. 1).


title: Zaak C-108/12: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Vâlcea — Roemenië) — SC Volksbank România SA/Ionuț-Florin Zglimbea, Liana-Ramona Zglimbea

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/9

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Vâlcea — Roemenië) — SC Volksbank România SA/Ionuț-Florin Zglimbea, Liana-Ramona Zglimbea
   (Zaak C-108/12) (1)

   2013/C 377/19
   Procestaal: Roemeens
   De president van de Vierde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 maart 1999 in zaak C-119/97 P: Union française de l'express (Ufex), DHL International en Service CRIE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en May Courier (Hogere voorziening - Mededinging - Verwerping van een beroep tot nietigverklaring - Taak van de Commissie krachtens de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag - Beoordeling van communautair belang)

text:
C 136/2                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            15.5.1999
                    ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                        van 2 maart 1999
                                                                                van 4 maart 1999
in zaak C-179/97: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
              de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         in zaak C-119/97 P: Union française de l’express (Ufex),
                                                                         DHL International en Service CRIE tegen Commissie van
                                                                              de Europese Gemeenschappen en May Courier (1)
(Visserij — Instandhouding van de rijkdommen van de zee
— Inspectie van visserijvaartuigen — Door de Visserijor-
ganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische                (Hogere voorziening — Mededinging — Verwerping van een
Oceaan vastgestelde regeling inzake gezamenlijke internatio-             beroep tot nietigverklaring — Taak van de Commissie
                          nale inspectie)                                krachtens de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag —
                                                                                Beoordeling van communautair belang)
                         (1999/C 136/02)                                                           (1999/C 136/03)
                        (Procestaal: Spaans)                                                       (Procestaal: Frans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-                            dentie van het Hof)
                      prundentie van het Hof)
                                                                         In zaak C-119/97 P, Union française de l’express (Ufex),
                                                                         voorheen Syndicat français de l’express international (SFEI),
In zaak C-179/97, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de            ondernemersvereniging naar Frans recht, gevestigd te Roissy-
Lapuerta) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 en-France (Frankrijk), DHL International, vennootschap naar
(gemachtigden: T. van Rijn en B. Vilá Costa), betreffende een           Frans recht, gevestigd te Roissy-en-France, Service CRIE, ven-
verzoek om nietigverklaring van Verordening (EG) nr. 494/97              nootschap naar Frans recht, gevestigd te Parijs, vertegenwoor-
van de Commissie van 18 maart 1997 houdende wijziging                    digd door E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, en J.
van Verordening (EEG) nr. 2868/88 tot vaststelling van nadere            Derenne, advocaat te Brussel en te Parijs, domicilie gekozen
bepalingen voor de uitvoering van de door de Visserijorganisa-           hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat
tie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan               aldaar, val Sainte-Croix 7, betreffende hogere voorziening
vastgestelde regeling inzake gezamenlijke internationale in-             tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde
spectie (PB L 77 van 19.3.1997, blz. 5) voorzover daarbij in             kamer) van 15 januari 1997, SFEI e.a./Commissie (T-77/95,
Verordening (EEG) nr. 2868/88 van de Commissie (PB L 257                 Jurispr. Blz. II-1), strekkende tot vernietiging van dat arrest,
van 17.9.1988, blz. 20) een artikel 4 bis, lid 6, wordt                  andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
ingevoegd, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Ro-               Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en F. Mascardi,
drı́guez Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puissochet en        bijgestaan door J.-Y. Art) en May Courier, vennootschap naar
P. Jann (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann, J.L. Mur-            Frans recht, gevestigd te Parijs, heeft het Hof (Vijfde kamer),
ray, D.A.O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet en              samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J.C.
R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:           Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D.A.O. Edward en M.
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 2 maart 1999                Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 4 maart 1999 een arrest
                                                                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Verwerpt het beroep.                                                  1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                              15 januari 1997, SFEI e.a./Commissie (T-77/95).
2. Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                         2. Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.
                                                                         3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                         (1) PB C 142 van 10.5.1997.