title: Zaak T-458/10: Beroep ingesteld op 27 september 2010 — McBride/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/39

         Beroep ingesteld op 27 september 2010 — McBride/Commissie
   (Zaak T-458/10)
   ()
   2010/C 328/67
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Peter McBride (Downings, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Collins SC, N. Travers, Barrister en D. Barry, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de onder nummer C(2010) 4758 per brief aan Ierland meegedeelde beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen betreffende een nieuw vissersvaartuig, de Peadar Elaine II, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker, nietig werd verklaard bij arrest van het Gerecht van 13 juni 2006, Boyle e.a./Commissie (T-218/03–T-240/03, Jurispr. blz. II-1699);

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoeker krachtens artikel 263 VWEU om nietigverklaring van de onder nummer C(2010) 4758 per brief aan Ierland meegedeelde beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen betreffende een nieuw vissersvaartuig, de Peadar Elaine II, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker, nietig werd verklaard bij arrest van het Gerecht van 13 juni 2006, Boyle e.a./Commissie, (T-218/03–T-240/03, Jurispr. blz. II-1699).
   Tot staving voert verzoeker de volgende middelen aan:

               In de eerste plaats stelt verzoeker dat de Commissie zonder rechtsgrondslag heeft gehandeld. Artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413/EG van de Raad van 26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001 van de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (PB 1997, L 175, blz. 27), blijft de passende rechtsgrondslag voor de bestreden beschikking, zodat de Commissie voor de vaststelling van de beschikking op ad-hocbasis niet over een rechtsgrondslag beschikte.

               In de tweede plaats stelt verzoeker dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden. De bestreden beschikking had overeenkomstig beschikking 97/413 volgens de beheerscomitéprocedure moeten worden vastgesteld, zodat de Commissie, door te verkiezen de beschikking op ad-hocbasis vast te stellen, wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.

               In de derde plaats stelt verzoeker dat de Commissie, door artikel 4 van beschikking 97/413 onjuist uit te leggen, haar bevoegdheden heeft overschreden, met name door zich op irrelevante criteria te baseren en geen oog te hebben voor de definitie van „visserij-inspanning” in beschikking 97/413 en de communautaire visserijwetgeving ten tijde van verzoekers aanvraag voor veiligheidstonnage in december 2001.

               Volgens verzoeker bevat de bestreden beschikking bovendien een aantal kennelijke fouten bij de beoordeling van verzoekers aanvraag voor veiligheidstonnage. Met name zou de beslissing van de Commissie om verzoekers aanvraag af te wijzen wegens het gebruik van vervangingscapaciteit van een aantal kleinere vaartuigen voor de Peadar Elaine II, ongegrond zijn aangezien dit betekent dat de registratie van dit vaartuig de totale capaciteit van het polyvalente segment van de Ierse vloot niet heeft verhoogd.

               Ten slotte stelt verzoeker dat de Commissie zijn recht op behoorlijk bestuur heeft geschonden. De weigering van de Commissie om de merites van zijn aanvraag te beoordelen, levert een schending op van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met name van het recht om zijn aanvraag krachtens artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413 „billijk en binnen een redelijke termijn” behandeld te zien.


title: Zaak T-444/10: Arrest van het Gerecht van 21 februari 2013 — Esge/BHIM — De’Longhi Benelux (KMIX) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KMIX — Ouder gemeenschapswoordmerk BAMIX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/21

         Arrest van het Gerecht van 21 februari 2013 — Esge/BHIM — De’Longhi Benelux (KMIX)
   (Zaak T-444/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KMIX - Ouder gemeenschapswoordmerk BAMIX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 108/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Esge AG (Bussnang, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Klink, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: De’Longhi Benelux SA, voorheen Kenwood Appliances Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P. Strickland, solicitor, en L. St Ville, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 juli 2010 (zaak R 1249/2009-2) inzake een oppositieprocedure tussen Esge AG en Kenwood Appliances Luxembourg SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Esge AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak C-108/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 maart 2015 door Lella Khatziioannou tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-330/13, Lella Khatziioannou/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/5

         Hogere voorziening ingesteld op 4 maart 2015 door Lella Khatziioannou tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-330/13, Lella Khatziioannou/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak C-108/15 P)
   (2015/C 178/05)
   Procestaal: Grieks.

      Partijen

      Rekwirante: Lella Khatziioannou (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               vernietiging van het oordeel van het Gerecht tot aanvaarding van de exceptie van niet-ontvankelijkheid, met name het oordeel dat „een verklaring van de Eurogroep [...] niet [kan] worden beschouwd als een handeling die ertoe strekt rechtsgevolgen teweeg te brengen ten aanzien van derden” en dientengevolge jegens rekwirante en dat de Eurogroep met de bestreden verklaring „zeer in het algemeen een overzicht [heeft] gegeven van bepaalde maatregelen die op politiek vlak waren overeengekomen met de Republiek Cyprus”;

               —

               vernietiging van het bestreden arrest waarbij de waardevermindering van de deposito’s aan de Republiek Cyprus is toegerekend, zonder dat de Eurogroep, verweersters of deze laatste via de Eurogroep een enkele gedraging, handeling of besluit wordt verweten;

               —

               vernietiging van de verwijzing van rekwirante in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

               1.

               Het bestreden arrest is ontoereikend gemotiveerd en is gewezen op grond van een onjuiste uitlegging van de feiten en het recht met betrekking tot de instelling die daadwerkelijk het besluit over de waardevermindering van de deposito’s („bail in”) heeft vastgesteld.

               2.

               Het bestreden arrest is gewezen in strijd met de algemene rechtsbeginselen, aangezien het Gerecht het feit verkeerd heeft opgevat dat het litigieuze besluit van de Eurogroep, ongeacht de soort en de vorm die heeft aangenomen, in casu een handeling was waartegen bij beroep tot nietigverklaring kon worden opgekomen.

               3.

               Het bestreden arrest is gebrekkig doordat het Gerecht in zijn onderzoek is voorbijgegaan aan de rechtsbetrekking en feitelijke verhouding tussen de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en de Eurogroep, en aan het feit dat de handelingen van de Eurogroep, uit hoofde van het beginsel van Legal Causation en het criterium van de daadwerkelijk verantwoordelijke, handelingen van de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie vormden, die eveneens overeenkomstig het Verdrag en de protocollen van de Europese Unie en het secundaire en afgeleide recht hadden moeten optreden.
               Dientengevolge heeft het Gerecht de kern van de argumenten en het geschil van rekwirante niet onderzocht, zodat het beroep tot nietigverklaring ten onrechte is afgewezen.

               4.

               Na toewijzing van de hogere voorziening moet rekwirante niet worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure noch in die van de procedure in eerste aanleg.


title: Zaak C-194/03: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 29 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr. Georg Friedrich Baur junior als executeur-testamentair van de nalatenschap van Dr. Georg Friedrich Baur senior

text:
6.9.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 213/7
drie documenten, namelijk het rapport aan de Raadgevende              Verzoek van Arbeitsgericht Berlin van 30 april 2003 om
commissie voor aankopen en overeenkomsten (RCAO), het                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Irmtraud
gunstige advies van de RCAO en het in het Publikatieblad              Junk en advocaat Wolfgang Kühnel als curator van de
bekendgemaakte aankondiging van de opdracht.                          failliete boedel van de firma AWO Gemeinnützige Pfle-
                                                                                gegesellschaft Südwest mbH
                                                                                (Zaak C-188/03)
Met haar tweede middel stelt rekwirante dat de motivering van
het bestreden arrest een tegenstrijdigheid bevat, aangezien het                                (2003/C 213/12)
Gerecht de tussen de Raad en de opdrachtnemer gesloten
overeenkomst heeft gelijkgesteld met het gunningsbesluit
(punt 44), maar niettemin de brief van de Raad van 11 maart
2000 heeft onderzocht om na te gaan of het gunningsbesluit            Het Arbeitsgericht Berlin heeft bij beschikking van 30 april
afdoende was gemotiveerd (punten 56, 57 en 58). Subsidiair            2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 mei
verwijt rekwirante het Gerecht, dat het de in artikel 253 EG          2003, in het geding tussen Irmtraud Junk en advocaat
vervatte motiveringsverplichting heeft geschonden, voorzover          Wolfgang Kühnel als curator van de failliete boedel van de
het heeft geoordeeld dat de brief van de Raad van 11 maart            firma AWO Gemeinnützige Pflegegesellschaft Südwest mbH,
2000 — gelet op met name artikel 8, lid 1, van richtlijn 93/37        het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
— afdoende was gemotiveerd.                                           zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vragen:
                                                                      1.     Moet richtlijn 98/59/EG (1) van de Raad van 20 juli 1998
                                                                             betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de
Met haar derde middel stelt rekwirante dat het Gerecht de                    lidstaten inzake collectief ontslag, aldus worden uitgelegd
artikelen 18 en 30, leden 1 en 2, van richtlijn 93/37, de                    dat met het begrip „ontslag” in de zin van artikel 1, lid 1,
bepalingen van het bestek en het gelijkheids- en transparantie-              sub a, van de richtlijn de opzegging als eerste stap ter
beginsel heeft geschonden, voorzover het heeft geoordeeld dat                beëindiging van een arbeidsovereenkomst wordt bedoeld,
de kwalitatieve criteria hoofdzakelijk dienen om na te gaan of               of betekent „ontslag” de beëindiging van de arbeidsover-
elke inschrijver beschikt over de nodige bekwaamheden en                     eenkomst na het verstrijken van de opzeggingstermijn?
vaardigheden voor de uitvoering van de werken, en dat de
gunningscriteria, met name de kwalitatieve en kwantitatieve,          2.     Als met „ontslag” de opzegging wordt bedoeld, schrijft de
niet alle even zwaar wegen, hoewel dit niet blijkt uit het bestek.           richtlijn dan voor dat zowel de raadplegingsprocedure
                                                                             bedoeld in artikel 2 van de richtlijn als de kennisgevings-
                                                                             procedure bedoeld in de artikelen 3 en 4 van de richtlijn
                                                                             moeten zijn afgesloten vóór de opzeggingen worden
                                                                             aangezegd?
Met haar vierde middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het
haar betoog verkeerd heeft begrepen voorzover het heeft
geoordeeld dat zij het oneens was met de wijze waarop de              (1 ) PB L 225, blz. 16.
Raad in diens rapport aan de RCAO de drie criteria heeft
beoordeeld waarop de offerte van STRABAG beter scoorde
dan die van de opdrachtnemer, terwijl zij de Raad enkel
verweet dat hij tijdens de procedure voor het Gerecht een
andere mening heeft verkondigd dan in dat rapport.
                                                                      Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 29 april
                                                                      2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Tot staving van haar vordering tot schadevergoeding, stelt            Dr. Georg Friedrich Baur junior als executeur-testamen-
rekwirante dat de Raad bij de gunning van de opdracht                 tair van de nalatenschap van Dr. Georg Friedrich Baur
onrechtmatig heeft gehandeld, wat haar niet-contractuele                                             senior
aansprakelijkheid met zich brengt. Door deze onrechtmatige
gedraging heeft de vennootschap STRABAG belangrijke schade                                     (Zaak C-194/03)
geleden; zij heeft de winst gederfd die zij met de uitvoering
van de opdracht hoopte te maken, en haar commercieel imago
en goede naam zijn erdoor geschaad. Rekwirante begroot de                                      (2003/C 213/13)
totale schade op 3 803 214 euro, hetzij 10 % van de omzet
die zij uit de opdracht had kunnen halen.
                                                                      Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 29 april
                                                                      2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 mei
                                                                      2003, in het geding tussen Dr. Georg Friedrich Baur junior als
                                                                      executeur-testamentair van de nalatenschap van Dr. Georg
 ---pagebreak--- C 213/8               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         6.9.2003
Friedrich Baur senior, het Hof van Justitie van de Europese                   nodig waren voor het leveren van de specifieke referentie-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                   hoeveelheid, vóór 1 juli 1994 aan de verpachter heeft
de navolgende vragen:                                                         teruggegeven, de melkproductie heeft beëindigd en deze
                                                                              eerst vier maanden later, maar nog vóór 1 juli 1994, met
                                                                              andere — eigen en gepachte — productiemiddelen heeft
1.   Moet artikel 3 bis, lid 1, tweede zinsnede, sub b,                       hervat?
     van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad (1) van
     31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor
     de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening
                                                                       (1 ) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 13.
     (EEG) nr. 804/68 (2) bedoelde heffing in de sector melk           (2 ) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 13.
     en zuivelproducten, in de versie van verordening (EEG)            (3 ) PB L 150 van 15.6.1991, blz. 35.
     nr. 1639/91 van de Raad (3) van 13 juni 1991 tot
     wijziging van deze verordening, aldus worden uitgelegd
     dat het zich niet verzette tegen de toewijzing van
     een voorlopige specifieke referentiehoeveelheid aan een
     voorheen niet aan de handel deelnemend bedrijf, dat
     ingevolge omschakeling naar de productie van andere
     landbouwproducten, de aangevraagde referentiehoeveel-
     heid ten tijde van de aanvraag enkel dankzij speciaal
     daartoe gepachte productiemiddelen (voedergronden,
     koeien en andere productiemiddelen) kon produceren?               Hogere voorziening, op 12 mei 2003 ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                                                                       arrest, op 26 februari 2003 gewezen door het Gerecht
2.   Moet artikel 3 bis, lid 4, tweede alinea, tweede volzin, van      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart             (Tweede kamer) in de gevoegde zaken T-344/00 en T-345/
     1984 houdende algemene voorschriften voor de toepas-              00 (1), CEVA Santé animale SA en Pharmacia Entreprises
     sing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)             SA, ondersteund door Fédération européenne de la santé
     nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en                  animale (FEDESA), tegen Commissie van de Europese
     zuivelproducten, in de versie van verordening (EEG)                                       Gemeenschappen
     nr. 1639/91 van de Raad van 13 juni 1991 tot wijziging
     van deze verordening, aldus worden uitgelegd dat de
     definitief toegewezen specifieke referentiehoeveelheid                                    (Zaak C-198/03 P)
     naar de nationale reserve moest terugkeren, zelfs wanneer
     het voorheen niet aan de handel deelnemend bedrijf als
     bedoeld in de eerste vraag, de voorlopige specifieke                                       (2003/C 213/14)
     referentiehoeveelheid slechts dankzij speciaal daartoe
     gepachte productiemiddelen (voedergronden, koeien en
     andere productiemiddelen) had verkregen en kon leveren,
     en het deze gepachte productiemiddelen vóór 1 juli 1994
     aan de verpachter heeft teruggegeven?                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 12 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
3.   Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:              T. Christoforou en M. Shotter als gemachtigden, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 26 fe-
     Moet artikel 3 bis, lid 4, tweede alinea, van verordening         bruari 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
     (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984                    de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) in de gevoegde
     houdende algemene voorschriften voor de toepassing van            zaken T-344/00 en T-345/00, CEVA Santé animale SA
     de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68           en Pharmacia Entreprises SA, ondersteund door Fédération
     bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, in         européenne de la santé animale (FEDESA), tegen Commissie
     de versie van verordening (EEG) nr. 1639/91 van de Raad           van de Europese Gemeenschappen.
     van 13 juni 1991 tot wijziging van deze verordening,
     aldus worden uitgelegd dat de definitief toegewezen
     specifieke referentiehoeveelheid naar de nationale reserve
     moest terugkeren, zelfs wanneer het voorheen niet aan             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     de handel deelnemend bedrijf vóór 1 juli 1994 definitief
     afstand heeft gedaan van het gebruik van de productie-            —      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
     middelen die nodig waren voor het leveren van de                         kamer) van 26 februari 2000 in de gevoegde zaken
     specifieke referentiehoeveelheid?                                        T-344/00 en T-345/00 te vernietigen wat de veroordeling
                                                                              tot schadevergoeding betreft;
4.   Ingeval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                       —      uitspraak te doen over de schadevordering en deze
                                                                              volledig ongegrond te verklaren;
     Is er sprake van definitieve afstand als bedoeld in de
     derde vraag, wanneer het voorheen niet aan de handel
     deelnemend bedrijf de gepachte productiemiddelen die              —      verweersters te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-137/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Abdrabbah/Raad

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/30

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Abdrabbah/Raad
   (Zaak T-137/06)
   (2006/C 165/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Ghunia Abdrabbah ((Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van verordening (EG) nr. 881/2002 van 27 mei 2002 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 561/2003 van 27 maart 2003 van de Raad en bij verordening (EG) nr. 246/2006 van 10 februari 2006 van de Commissie, en verzoekers vermelding in bijlage I;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-135/06, Al-Faqih/Raad.


title: Zaak C-224/08: Beroep ingesteld op 23 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/29

         Beroep ingesteld op 23 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-224/08)
   (2008/C 171/46)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Huvelin, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de uitvoering van richtlijn 2006/100/EG is verstreken op de dag van toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie en dus op 1 januari 2007. Op het ogenblik van de instelling van het onderhavige beroep had de verwerende partij echter nog steeds niet de noodzakelijke maatregelen genomen voor de volledige uitvoering van de richtlijn, in het bijzonder met betrekking tot medische beroepen, advocaten en architecten.

      (1)  PB L 363, blz. 141.


title: Zaak C-548/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2009 door Bank Melli Iran tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 oktober 2009 in zaak T-390/08, Bank Melli Iran/Raad

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/10

         Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2009 door Bank Melli Iran tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 oktober 2009 in zaak T-390/08, Bank Melli Iran/Raad
   (Zaak C-548/09 P)
   2010/C 80/17
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Bank Melli Iran (vertegenwoordiger: L. Defalque, avocate)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Franse Republiek, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van 14 oktober 2009 van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-390/08, Bank Melli Iran/Raad, dat op 15 oktober 2009 aan rekwirante is betekend;

               —

               toewijzing van de conclusies die rekwirante voor het Gerecht heeft geformuleerd;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op drie primaire en drie subsidiaire middelen.
   Met haar eerste middel stelt zij dat het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de verplichting tot individuele betekening in artikel 15, lid 3, van verordening nr. 423/2007 (1) niet aan te merken als een wezenlijk vormvoorschrift waarvan de niet-naleving leidt tot nietigverklaring van de handeling. Dat namelijk het besluit tot bevriezing van de tegoeden door de Franse bankcommissie en niet door de Raad aan het filiaal van rekwirante in Parijs is meegedeeld, kan niet voldoen aan de in de verordening voorgeschreven mededelingsvereisten en levert schending van een regel van communautaire openbare orde op.
   Met haar tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de rechtsgrondslagen van verordening nr. 423/2007. Door te aanvaarden dat voornoemde verordening en het bestreden besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op de enkele grondslag van de artikelen 60 EG en 301 EG zijn vastgesteld, heeft het Gerecht de wezenlijke vormvoorschriften van het Verdrag geschonden. Aangezien deze verordening en dit besluit immers betrekking hadden op entiteiten die zich bezighouden met, rechtstreeks betrokken zijn bij, dan wel medewerking verlenen aan nucleaire proliferatie, gingen zij de werkingssfeer van de artikelen 60 EG en 301 EG te buiten en dienden zij ook te worden gebaseerd op artikel 308 EG dat eenparigheid van stemmen vereist.
   Met haar derde middel voert de Bank Melli Iran aan dat het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip rechten van verdediging en van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, voor zover het zich voldoende ingelicht achtte om zijn rechterlijke controle uit te oefenen zonder van de Raad vóór noch na de instelling van het beroep enig bewijs ter ondersteuning van de motivering van het bestreden besluit te hebben ontvangen.
   Subsidiair verwijt rekwirante het Gerecht in de eerste plaats dat het heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de feiten onjuist heeft beoordeeld, voor zover het van oordeel was dat de Raad op grond van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 423/2007 een zelfstandige beoordelingsbevoegdheid heeft, terwijl hij een door de vaststelling van restrictieve maatregelen door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties gebonden bevoegdheid heeft.
   Rekwirante merkt in de tweede plaats op dat het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot haar eigendomsrecht, voor zover het van oordeel was dat het belang van de door de litigieuze regeling nagestreefde doeleinden van handhaving van de internationale vrede en veiligheid een inperking rechtvaardigen van de grondrechten, waaronder het eigendomsrecht en het recht om een economische activiteit uit te oefenen.
   Ten slotte stelt rekwirante dat het Gerecht de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld door haar te plaatsen op de lijst van entiteiten waarvan de tegoeden moesten worden bevroren, omdat zij niet aan het Iraanse kernprogramma heeft bijgedragen en geen band heeft met entiteiten die daaraan hebben bijgedragen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 103, blz. 1).


title: Zaak T-12/03: Beroep, op 16 januari 2003 ingesteld door Itochu Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.3.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/41
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-          Jean-Pierre Koubi
meenschapsmerk:                                                        Verzoekster is een belangrijke handelsmaatschappij in Japan.
                                                                       Itochu Hellas, een plaatselijke dochteronderneming van Itochu
Betrokken          gemeen-     woordmerk „conforflex” voor be-         Europe en slechts indirect een dochteronderneming van ver-
schapsmerk:                    paalde waren van klasse 20 (slaap-      zoekster, sloot een distributieovereenkomst met Nintendo.
                               kamermeubelen)         —      aan-      Volgens verzoekster was de distributie en verkoop van spelcon-
                               vraagnr. 1171172                        soles nooit een van haar kernactiviteiten en hingen die
                                                                       activiteiten uitsluitend af van de plaatselijke dochteronder-
Oppositiemerken in de          nationale merken „flex” en „flex”       nemingen, die dienaangaande een grote onafhankelijkheid
oppositieprocedure:            voor bepaalde waren van klas-           hebben.
                               se 20 (onder meer bedden, ma-
                               trassen en hoofdkussens, bedden-
                               goed)                                   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat zij niet
                                                                       aansprakelijk kan worden gesteld voor een gestelde schending
Houder van oppositie-          Fabricas Lucia Antonio Betere S.A.      van artikel 81, lid 1, EG door Itochu Hellas, en dat zij derhalve
merken:                                                                niet de juiste adressaat van de bestreden beschikking is.
                                                                       Volgens verzoekster moet de Commissie bewijzen dat een
Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie              moederonderneming beslissende invloed heeft op haar doch-
ling:                                                                  teronderneming alvorens zij haar aansprakelijk kan stellen
                                                                       voor de handelingen van die dochter.
Beslissing kamer van be-       vernietiging van de beslissing van
roep:                          de oppositieafdeling en afwijzing
                               van de aanvraag tot inschrijving        Verzoekster stelt verder dat de geldboete moet worden inge-
                               van het gemeenschapsmerk                trokken of aanmerkelijk verlaagd. Zij stelt ontoereikende
Middelen:                      schending van het begrip verwar-        motivering en schending van het evenredigheidsbeginsel en
                               ringsgevaar                             het beginsel van gelijke behandeling. De Commissie heeft
                                                                       verzoekster op dezelfde wijze behandeld als andere onderne-
                                                                       mingen, en heeft haar nooit de gelegenheid gegeven om de
                                                                       cijfers waarop de Commissie zich baseerde te onderzoeken.
                                                                       De Commissie had de geldboete niet met het oog op afschrik-
Beroep, op 16 januari 2003 ingesteld door Itochu Cor-                  king mogen verhogen, aangezien Itochu Hellas de adressaat
poration tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       van de beschikking had moeten zijn. Verhoging van de
                            schappen                                   geldboete met het oog op afschrikking wegens verzoeksters
                                                                       omvang en middelen levert schending op van het evenredig-
                         (Zaak T-12/03)                                heidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.
                         (2003/C 55/97)                                Verder stelt verzoekster een kennelijke beoordelingsfout en
                                                                       schending van het evenredigheidsbeginsel nu de geldboete is
                        (Procestaal: Engels)                           verhoogd om rekening te houden met de duur van de gestelde
                                                                       inbreuk. De Commissie had op grond van de duur een kleinere
                                                                       procentuele verhoging moeten toepassen, aangezien de deel-
                                                                       name van Itochu Hellas slechts passief was.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 januari 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Itochu
                                                                       Verzoekster betoogt verder dat de Commissie artikel 253 EG
Corporation, gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd
                                                                       en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, nu zij heeft
door Gerwin Van Gerven en Thomas Franchoo, advocaten.
                                                                       geweigerd rekening te houden met verzachtende omstandighe-
                                                                       den, zoals de zeer beperkte en louter passieve rol van Itochu
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Hellas en het feit dat Itochu Hellas de restrictieve praktijken
                                                                       niet ten uitvoer legde. Bovendien heeft de Commissie het
—     de artikelen 1, 3 en 5 van beschikking C(2002)4072 def.          beginsel van gelijke behandeling geschonden nu zij voor andere
      van 30 oktober 2002 in de zaken COMP/35.587 PO                   adressaten verzachtende omstandigheden heeft aanvaard, maar
      Video games, COMP/35.706 Nintendo Distribution en                niet voor verzoekster.
      COMP/36.321 Omega-Nintendo nietig te verklaren voor-
      zover daarbij een schending van artikel 81, lid 1, EG wordt
      vastgesteld, verzoekster een geldboete wordt opgelegd en         Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 15, lid 2, van
      de beschikking tot verzoekster wordt gericht, of, subsi-         verordening nr. 17 ( 1), nu de Commissie een geldboete heeft
      diair, die geldboete aanmerkelijk te verlagen;                   opgelegd die groter is dan 10 % van de omzet van Itochu
                                                                       Hellas in het voorafgaande boekjaar, en schending van haar
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                          rechten van de verdediging voorzover de Commissie de
 ---pagebreak--- C 55/42                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                     8.3.2003
juridische beoordeling van de schending heeft veranderd                   Doorhaling van de gevoegde zaken T-100/02 en T-102/
zonder dat zij verzoekster de gelegenheid heeft gegeven om                                               02 (1)
daar tijdens de administratieve procedure op te antwoorden.
                                                                                (2003/C 55/100)
( 1) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste                                   (Procestaal: Engels)
     verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het
     EEG-Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 2 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          de gevoegde zaken T-100/02 en T-102/02: EVC International
                                                                          N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                Doorhaling van zaak T-96/01 ( 1)
                                                                          (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
                           (2003/C 55/98)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                                Doorhaling van zaak T-170/02 (1)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste                                       (2003/C 55/101)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 13 december 2002 de doorhaling in het register gelast van                                      (Procestaal: Frans)
zaak T-96/01: Rodolfos Maslias tegen Europees Parlement.
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.                                              De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 6 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-170/02: Maria Rosaria Ragazzini tegen Europees
                                                                          Parlement.
                                                                          (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/
                                 02 (1)
                           (2003/C 55/99)
                                                                                Doorhaling van zaak T-295/02 (1)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (2003/C 55/102)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 2 december 2002 de doorhaling in het register gelast van              De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/02: Ineos N.V. tegen                   aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                 van 13 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-295/02: Koninklijke BAM NBM N.V. tegen Commissie
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.                                              van de Europese Gemeenschappen.
                                                                          (1 ) PB C 289 van 23.11.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 18 december 1997 in zaak C-384/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Finanzgericht des Landes Brandenburg): Landboden-Agrardienste GmbH & Co. KG tegen Finanzamt Calau (BTW - Begrip dienst - Nationale vergoeding voor extensivering van aardappelproductie)

text:
C 55/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
aan Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992               het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke           7.9.1987, blz. 1), zoals gewijzigd in de bijlagen bij de Ver-
bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met        ordeningen (EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van
uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en hou-             21 september 1988 (PB L 298 van 31.10.1988, blz. 1),
dende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/           (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van 2 augustus 1989
EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB L 228 van              (PB L 282 van 21.10.1989, blz. 1) en (EEG) nr. 2472/90
11.8.1992, blz. 1), of, subsidiair, door de Commissie niet         van de Commissie van 31 juli 1990 (PB L 247 van
van deze bepalingen in kennis te stellen, heeft het Hof            10.9.1990, blz. 1), heeft het Hof (Eerste Kamer), samenge-
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                steld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O.
kamerpresident, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida             Edward (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-
(rapporteur), P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-        raal: C. O. Lenz; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
raal: A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op      op 18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dic-
18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             tum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                   Beeldverwerking, zoals die kan worden uitgevoerd met een
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en           eenheid van een automatische gegevensverwerkende
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig      machine die onder meer een analoog-digitaalomvormer,
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/49/EEG van de             een grafische processor met vergrote capaciteit en een digi-
     Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wette-           taal-analoogomvormer omvat, is niet te beschouwen als
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het       een ¹eigen functieº als bedoeld in aantekening 5 B, laatste
     directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de          alinea, van hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomencla-
     levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van          tuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen
     de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde                in bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
     richtlijn schadeverzekering), is het Koninkrijk Spanje        Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en sta-
     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-         tistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douaneta-
     tingen niet nagekomen.                                        rief, zoals gewijzigd in de bijlagen bij de Verordeningen
                                                                   (EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september
2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.              1988, (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van 2 augustus
                                                                   1989 en (EEG) nr. 2472/90 van de Commissie van 31 juli
                                                                   1990.
(1) PB C 16 van 20.1.1996.
                                                                   (1) PB C 31 van 3.2.1996.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Eerste Kamer)                                               ARREST VAN HET HOF
                    van 18 december 1997                                                   (Vijfde Kamer)
in zaak C-382/95 (verzoek het Bundesfinanzhof om een                                   van 18 december 1997
prejudicieÈle beslissing): Techex Computer + Grafik Ver-           in zaak C-384/95 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
        triebs GmbH tegen Hauptzollamt München (1)                 van het Finanzgericht des Landes Brandenburg): Land-
(Gemeenschappelijk douanetarief Ð Tariefposten Ð                   boden-Agrardienste GmbH & Co. KG tegen Finanzamt
Tariefindeling van voor beeldverwerking bestemd elektro-                                      Calau (1)
nisch onderdeel (¹Vista Boardº), dat kan dienen als ¹gra-          (BTW Ð Begrip dienst Ð Nationale vergoeding voor
phic cardº in computer Ð Indeling in de gecombineerde                         extensivering van aardappelproductie)
                        nomenclatuur)
                                                                                (98/C 55/18)
                         (98/C 55/17)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      (Procestaal: Duits)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                    de Jurisprudentie van het Hof)
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-384/95, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-382/95, betreffende een verzoek aan het Hof              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz-
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-           gericht des Landes Brandenburg (Duitsland), in het aldaar
finanzhof, in het aldaar aanhangige geding tussen Techex           aanhangig geding tussen Landboden-Agrardienste GmbH
Computer + Grafik Vertriebs GmbH en Hauptzollamt                   & Co. KG en Finanzamt Calau, om een prejudicieÈle beslis-
München om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging         sing over de uitlegging van de artikelen 6, lid 1, 11 A,
van de gecombineerde nomenclatuur van het gemeen-                  lid 1, onder a), en 12, lid 3, onder a), alsmede van
schappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I bij Veror-        bijlage H van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
dening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987              van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet-
met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en         gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeen-
 ---pagebreak--- 20.2.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 55/11
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde             1. Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977,                    gen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als                Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december
volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, M.                     1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet en               telijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; grif-             inzake voor de bouw bestemde producten, is het
fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 18 december                Koninkrijk BelgieÈ de krachtens deze richtlijn op hem
1997 en arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                    rustende verplichtingen niet nagekomen.
volgt:
                                                                  2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
De artikelen 6, lid 1, en 11 A, lid 1, onder a), van Zesde
Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                  (1) PB C 269 van 14.9.1996.
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta-
ten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
grondslag, moeten aldus worden uitgelegd, dat de in het
kader van een nationale vergoedingsregeling door een
landbouwproducent aangegane verbintenis om ten minste
20 % van de door hem geteelde aardappelen niet te oog-                               ARREST VAN HET HOF
sten, geen dienst is in de zin van Richtlijn 77/388/EEG.                                   (Vijfde Kamer)
Mitsdien is de daarvoor ontvangen vergoeding niet aan de
omzetbelasting onderworpen.                                                            van 18 december 1997
                                                                  in zaak C-284/96 (verzoek van het Tribunal de
(1) PB C 31 van 3.2.1996.                                         grande instance de Briey om een prejudicieÈle beslissing):
                                                                  D. Tabouillot tegen Directeur des services fiscaux de
                                                                                Meurthe-et-Moselle (1)
                                                                  (Artikel 95 van het Verdrag Ð DifferentieÈle belasting op
                                                                                motorvoertuigen)
                                                                                (98/C 55/20)
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Vijfde Kamer)
                    van 18 december 1997
                                                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-263/96: Commissie van de Europese Gemeen-                                de Jurisprudentie van het Hof)
            schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 89/106/EEG Ð Voor de                   In zaak C-284/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                 bouw bestemde producten)                         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
                         (98/C 55/19)                             nal de grande instance de Briey (Frankrijk), in het aldaar
                                                                  aanhangig geding tussen D. Tabouillot en Directeur des
                                                                  services fiscaux de Meurthe-et-Moselle, om een prejudi-
                                                                  cieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 95 van het
                   (Procestaal: Nederlands)
                                                                  EG-Verdrag, teneinde te kunnen beoordelen of het Franse
                                                                  belastingstelsel voor motorvoertuigen zich met die bepa-
                                                                  ling verdraagt, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld
In zaak C-263/96, Commissie van de Europese Gemeen-               als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet (rap-
schappen, (gemachtigde: H. van Lier) tegen Koninkrijk             porteur), J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en
BelgieÈ (gemachtigde: J. Devadder), betreffende een verzoek       J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de       griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen      18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/106/EEG             luidt als volgt:
van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onder-
linge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde             Een situatie als die welke het gevolg is van de invoer is
producten (PB L 40 van 11.2.1989, blz. 12), de krachtens          een lidstaat van een voertuig dat rechtstreeks uit een derde
deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-       land afkomstig is, valt niet binnen de werkingssfeer van
komen, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als             artikel 95 van het EG-Verdrag.
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de
Almeida, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en L. Sevón            (1) PB C 318 van 26.10.1996.
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; grif-
fier: R. Grass, op 18 december 1997 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-109/02: Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Bollore SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 131/24                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.6.2002
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende
      berekening van de door verzoeker vóór zijn indiensttre-
      ding verworven en overeenkomstig artikel 11, lid 1, van             Middelen en voornaamste argumenten
      bijlage VIII bij het Statuut naar de pensioenregeling van
      de Gemeenschappen overgedragen pensioenrechten;
                                                                          Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van
                                                                          artikel 45 van het Statuut, alsook van het beginsel van gelijke
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                             behandeling en de ontwikkeling van de loopbaan. Volgens
                                                                          verzoeker zijn bij de bevorderingsronde 2001 niet al zijn
                                                                          verdiensten in aanmerking genomen.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op
schending van de motiveringsplicht, schending van artikel 11,
lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut en de algemene uitvoerings-       Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Bollore SA tegen
bepalingen daarbij, alsmede schending van het beginsel van                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
gelijke behandeling. Volgens verzoeker had bij de berekening
moeten worden uitgegaan van de situatie op het moment
                                                                                (Zaak T-109/02)
waarop hij bij de Gemeenschappen in dienst trad als tijdelijk
functionaris, en niet van de situatie bij zijn vaste aanstelling,
negen jaar later.                                                                                (2002/C 131/46)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 11 april 2002 beroep tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen ingesteld door de vennootschap
Beroep, op 2 april 2002 ingesteld door Promodros Mavri-                   Bollore SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), vertegenwoordigd
 dis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       door R. Saint-Esteben en H. Calvet, advocaten, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.
                           (Zaak T-97/02)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (2002/C 131/45)                                 —     primair, de artikelen 1, 2 en 3 van de beschikking van de
                                                                                Commissie van 20 december 2001 (COMP/E-1/36212
                                                                                — Zelfkopiërend papier) betreffende een procedure op
                           (Procestaal: Frans)                                  grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst
                                                                                nietig te verklaren voorzover zij betrekking hebben op
                                                                                Bollore;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 —     subsidiair, de bij artikel 3 van die beschikking aan Bollore
schappen is op 2 april 2002 beroep ingesteld tegen de                           opgelegde geldboete aanzienlijk te verlagen;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Promo-
dros Mavridis, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
J.-N. Louis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen de
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem             beschikking waarbij de Commissie haar deelneming aan een
      bij de bevorderingsronde 2001 niet te bevorderen tot de             door artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-Overeen-
      rang A 5;                                                           komst verboden mededingingsregeling ten laste heeft gelegd.
 ---pagebreak--- 1.6.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 131/25
Zij verklaart allereerst dat zij nietigverklaring van deze beschik-      Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
king vordert op grond dat de Commissie, door haar in
die beschikking voor het eerst aansprakelijk te stellen voor
deelneming aan de betrokken mededingingsregeling, jegens                 —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
haar een grief heeft aangenomen die in de mededeling van de                    beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
punten van bezwaar niet was uiteengezet. Bollore is immers                     interne markt van 16 januari 2002 in beroepsprocedu-
slechts bij de procedure betrokken geraakt als 100 %-moeder-                   re R 538/2001-3;
vennootschap van Copigraph, de vennootschap die volgens de
Commissie aan de mededingingsregeling heeft deelgenomen.
Door verzoekster te veroordelen op basis van een grief die
haar in de mededeling van de punten van bezwaar niet was                 —     verweerder te verwijzen in de kosten.
betekend, heeft de Commissie verzoekster belet zich nuttig te
verdedigen, en daardoor heeft zij de rechten van de verdediging
en het beginsel van hoor en wederhoor geschonden.
Verzoekster stelt ook dat de Commissie artikel 81 EG en
artikel 53 van de EER-Overeenkomst heeft geschonden door                 Middelen en voornaamste argumenten
haar het mededingingverstorend gedrag van Copigraph toe te
rekenen. Bollore wijst erop dat volgens de recentste rechtspraak
het bezit van 100% van het kapitaal van een vennootschap op
zichzelf niet volstaat om de inbreuk van een dochtervennoot-             Betrokken        gemeen-      een driedimensionaal merk in de
schap aan de moedervennootschap toe te rekenen.                          schapsmerk:                   vorm van de weergave van een
                                                                                omgekeerde piramidepunt met
                                                                                een rechthoekig grondvlak met
                                                                                een afmeting van ca. 25 cm × 8 cm
Subsidiair komt verzoekster op tegen het bedrag van de                                                 met telkens afgeschuinde zijvlak-
geldboete die haar door de Commissie is opgelegd; zij vordert                                          ken in goudkleur — aanvraagnr.
een zeer aanzienlijke verlaging van de geldboete op grond dat                                          1408889
bij de oplegging ervan is voorbijgegaan aan artikel 15, lid 2,
van verordening nr. 17/62 en aan het evenredigheidsbeginsel.
                                                                         Waren of diensten:            waren van de klassen 16 en 30
                                                                                (onder andere chocolade, cho-
                                                                                coladeproducten; verpakking van
                                                                                karton in de vorm van een goud-
                                                                                staaf voor chocolade en chocola-
                                                                                deproducten)
                                                                         Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Axions S.A. en                    roep aangevochten be-         onderzoeker
Christian Belce tegen het Bureau voor harmonisatie                       slissing:
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                 len)
                                                                         Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
                                                                         roep:
                         (Zaak T-110/02)
                                                                         Middelen:                     schending van artikel 7, lid 1,
                         (2002/C 131/47)                                                               sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1); misbruik van be-
                                                                                voegdheid en schending van het
                          (Procestaal: Duits)                                                          gelijkheidsbeginsel
                                                                         (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
schappen is op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Axions S.A., te Genève (Zwitser-
land), en Christian Belce, wonende te Veyrier (Zwitserland),
beide vertegenwoordigd door C. M. Eckhartt.


               4.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/12

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door de Héraðsdómur Reykjavíkur van 22 mei 2015 in de zaak Ferskar kjötvörur ehf. tegen de IJslandse staat
   (Zaak E-17/15)
   (2016/C 199/08)
   Bij schrijven van 22 mei 2015 van de Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 16 juni 2015, om een advies in de zaak Ferskar kjötvörur ehf. tegen de IJslandse staat, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Houdt het toepassingsgebied van de EER-overeenkomst, zoals omschreven in artikel 8 daarvan, in dat een lidstaat bij de EER-overeenkomst beoordelingsvrijheid heeft met betrekking tot de vaststelling van voorschriften inzake de invoer van rauwe vleesproducten en dat die lidstaat in dit verband niet gebonden is door de bepalingen van de EER-overeenkomst en de daarop gebaseerde besluiten?

               2.

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend is, dan rijst de vraag of het verenigbaar is met Richtlijn 89/662/EEG van de Raad dat een lidstaat bij de EER-overeenkomst voorschriften vaststelt op grond waarvan een importeur van rauwe vleesproducten vóór de invoer van deze producten een speciale vergunning moet aanvragen en hij, met het oog daarop, een aangifte ten invoer moet verstrekken, en informatie over het land van oorsprong en productie, de aard van het product en de producent, alsook de vereiste certificaten, waaronder een certificaat waarin wordt bevestigd dat de producten bevroren zijn opgeslagen gedurende een bepaalde periode vóór inklaring.

               3.

               De nationale rechter vraagt ook een advies van het Hof over de vraag of de bepalingen van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad relevant zijn voor de beantwoording van de tweede vraag.

               4.

               In aansluiting op de tweede en derde vraag wordt verzocht om een antwoord op de vraag of het een technische handelsbelemmering vormt in de zin van artikel 18 van de EER-overeenkomst dat een EER-staat voorschriften vaststelt op grond waarvan de invoer van rauwe vleesproducten in die staat niet is toegestaan.

               5.

               Ook wordt een advies gevraagd over de vraag of het voor de beantwoording van de vierde vraag een rol speelt dat het krachtens de voorschriften van de EER-staat van bestemming is toegestaan te voorzien in uitzonderingen op het in die vraag bedoelde algemene verbod.

               6.

               Indien het antwoord op de vierde en/of vijfde vraag bevestigend is, wordt verzocht om een antwoord op de volgende vraag: in welke gevallen kan een dergelijk verbod op de invoer van rauwe vleesproducten, in voorkomend geval rekening houdend met de omstandigheden zoals beschreven in de vijfde vraag, gerechtvaardigd zijn vanuit het oogpunt van artikel 13 van de EER-overeenkomst? Ook wordt verzocht om een antwoord op de vraag welke eisen in dit verband moeten worden gesteld met betrekking tot het bewijs, met name in het licht van het voorzorgsbeginsel van het EER-recht.


title: Zaak F-104/14: Beroep ingesteld op 7 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/52

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-104/14)
   (2015/C 007/63)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/241/12 — GA

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/241/12 — GA om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van geslaagde kandidaten;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure.


title: Zaak T-117/01: Beroep, op 28 mei 2001 ingesteld door Marcos Roman Parra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 227/28                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Cocchi, wonende                Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
te Varano Borghi (Italië), en E. Hainz, wonende te Besozzo
(Italië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi,              —     nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van
advocaten.                                                                     overeenkomsten bevoegd gezag houdende annulering
                                                                               van de door de bekendmaking van de navolgende kennis-
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                             gevingen van vacature ingeleide aanwervingsprocedures:
                                                                               COM/R/5638/00 en COM/R/5639/00 (F. Bertolo),
—       nietig te verklaren de besluiten van het tot het aangaan               COM/R/5526/00          (L.     Bories),   COM/R/5645/00
        van overeenkomsten bevoegd gezag van onbekende                         (L.     Brovelli),   COM/R/5889/99          (P.    Chemin),
        datum houdende voorziening in de bij kennisgeving                      COM/R/5520/00 (L. Copes), COM/R/5646/00 (M. G. D’E-
        van vacature COM/R/5530/00 van 24 februari 2000                        lia), COM/R/5863/99 (E. Mondini) en COM/R/5521/00
        (M. Cocchi) respectievelijk COM/R/5500/00 van 24 fe-                   (H. Preissler);
        bruari 2000 (E. Hainz) vacant verklaarde ambten, en voor
        zoveel nodig, het stilzwijgend genomen besluit houdende          —     nietig te verklaren met betrekking tot P. Chemin respectie-
        afwijzing van de klachten van verzoekers;                              velijk E. Mondini de op 23 juni 2000 bekendgemaakte
                                                                               kennisgevingen van vacature COM/R/5734/00 (P. Che-
—       verweerster te veroordelen tot betaling van het voorlopig              min) en COM/R/5735/00 (E. Mondini) en de in het
        ex aequo et bono vastgestelde bedrag van één Euro ter                  kader van die nieuwe aanwervingsprocedures genomen
        vergoeding van de schade die zij als gevolg van dit besluit            besluiten nietig te verklaren;
        hebben geleden;
                                                                         —     verweerster te veroordelen tot betaling van het voorlopig
—       verweerster te verwijzen in de kosten.                                 en ex aequo et bono vastgestelde bedrag van één Euro ter
                                                                               vergoeding van de schade die zij als gevolg van de
                                                                               bestreden besluiten hebben geleden;
Middelen en voornaamste argumenten                                       —     verweerster te verwijzen in de kosten.
De in dit verzoekschrift aangevoerde middelen en argumenten
zijn nagenoeg dezelfde als die welke in zaak T-330/00 (1) zijn           Middelen en voornaamste argumenten
aangevoerd.
                                                                         In dit beroep worden de argumenten, feitelijk en rechtens,
                                                                         herhaald die sommige verzoekers in zaak T-331/00, Bories
( 1)  PB C 372, blz. 15.
                                                                         e.a./Commissie (1), hebben aangevoerd.
                                                                         (1) PB C 372, van 23.12.2000, blz. 16.
Beroep, op 29 mei 2001 ingesteld door F. Bertolo e.a.
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-115/01)                                Beroep, op 28 mei 2001 ingesteld door Marcos Roman
                                                                         Parra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (2001/C 227/54)
                                                                                (Zaak T-117/01)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (2001/C 227/55)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 mei 2001 beroep tegen Commissie van de                                          (Procestaal: Frans)
Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Bertolo, wonende
te Varese (Italië), L. Bories, wonende te Vallon Pont d’Arc
(Frankrijk), L. Brovelli, wonende te Angera (Italië), P. Chemin,         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
wonende te Gif sur Yvette (Frankrijk), L. Copes, wonende te              schappen is op 28 mei 2001 beroep ingesteld tegen de
Ispra (Italië), M. G. D’Elia, wonende te Taino (Italië), E. Mondini,     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Marcos
wonende te Gavirate (Italië) en H. Preissler, wonende te                 Roman Parra, wonende te Zaventem (België), vertegenwoor-
Siegsdorf (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Vandersan-               digd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen
den en L. Levi, advocaten.                                               hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 11.8.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 227/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             staatssteun zijn in de zin van dat artikel. Verzoekster is
                                                                              namelijk van mening, dat in casu, althans wat betreft de
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om                     aan FGV als tegenprestatie voor de dienst van zeevervoer
      verzoeker niet te bevorderen tot de rang A6 bij de                      betaalde bedragen, de steun niet de aard van selectief
      bevorderingsronde 2000;                                                 voordeel heeft dat het kenmerk van elke steunmaatregel
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 is.
                                                                        —     Onjuiste uitlegging van het begrip steun in de zin van
Middelen en voornaamste argumenten                                            voormeld artikel, voorzover de Commissie stelt, dat de
                                                                              voor de vouchers betaalde bedragen niet beantwoordden
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op de in                   aan een werkelijke behoefte van verzoekster, omdat ze
artikel 25 van het Statuut neergelegde motiveringsplicht,                     ten tijde van de vaststelling van de bestreden beschikking
alsmede schending van artikel 45 van het Statuut en van het                   nog niet waren gebruikt. Verzoekster wijst in dit verband
beginsel van gelijke behandeling en het recht op ontwikkeling                 erop, dat de vouchers niet binnen een bepaalde tijd
van de loopbaan. Verzoeker baseert zich onder meer op het                     behoeven te worden gebruikt en dat de aanschaf daarvan
ontbreken van een beoordelingsrapport.                                        een normale handelstransactie vormde.
                                                                        —     Schending van het eigendomsrecht als neergelegd in
                                                                              artikel 295 EG, voorzover de bestreden beschikking de
                                                                              contractpartij die de vervoersdienst verricht, verplicht alle
                                                                              ontvangen bedragen terug te betalen op grond dat de
                                                                              vouchers niet zijn gebruikt. Verzoekster betoogt, dat het
Beroep, op 31 mei 2001 ingesteld door Diputación Foral                       opleggen van deze verplichting de facto een beperking
de Bizkaia tegen Commissie van de Europese Gemeen-                            betekent van de bevoegdheid om overeenkomsten te
                            schappen                                          sluiten, die verder gaat dan hetgeen door de communau-
                                                                              taire regelgeving inzake staatssteun is toegestaan.
                         (Zaak T-118/01)
                                                                        —     Geen of onvoldoende motivering van de beschikking
                                                                              voorzover daarbij niet wordt aangetoond, dat de overeen-
                         (2001/C 227/56)                                      komst van 1995 de mededinging en het intracommunau-
                                                                              taire handelsverkeer werkelijk beïnvloedt.
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        —     Verkeerde uitlegging van artikel 87, lid 2, sub a, EG,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     voorzover de Commissie, na de vaststelling dat de
schappen is op 31 mei 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                   begunstigden van de steunmaatregel individuele gebrui-
van de Europese Gemeenschappen door Diputación Foral de                      kers met bijzondere noden zijn waardoor hij kan worden
Bizkaia, gevestigd te Bilbao (Spanje), vertegenwoordigd door                  beschouwd als een steunmaatregel van sociale aard,
Marta Morales Isasi en Ignacio Saenz-Cortabarria Fernández.                  zonder enig bewijs daarvoor aan te voeren verklaart,
                                                                              dat niet is voldaan aan de door het Verdrag gestelde
Vezoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            voorwaarde dat geen onderscheid naar de oorsprong van
                                                                              de producten wordt gemaakt.
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      29 november 2000 betreffende de door Spanje ten
      uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de scheep-
      vaartmaatschappij Ferries Golfo de Vizcaya (PB L 89 van           Indien het Gerecht evenals de bestreden beschikking mocht
      29.3.2001, blz. 28);                                              oordelen, dat de overeenkomst van 1995 op zich beschouwd
                                                                        een steunmaatregel ten gunste van FGV is in de zin van
—     nietig te verklaren artikel 2 van voornoemde beschikking          artikel 87, lid 1, EG, stelt verzoekster subsidiair, dat het een
      voorzover       daarbij      de     terugvordering       van      rechtmatige steunmaatregel (bestaande steunmaatregel) is, daar
      985 500 000 ESP, vermeerderd met de desbetreffende                het Koninkrijk Spanje geen inbreuk heeft gemaakt op de
      rente, wordt gelast;                                              verplichting van artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88,
                                                                        lid 3, EG). Waar het om een rechtmatige steunmaatregel gaat,
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           is volgens artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 van
                                                                        de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere
                                                                        bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verdrag, de terugvordering daarvan verboden, zodat artikel 2
                                                                        van de beschikking nietig is.
Verzoekster voert voor haar beroep de volgende middelen aan:
—     Schending van artikel 87, lid 1, EG doordat de Commissie
      van het begin af ten onrechte heeft aangenomen, dat alle
      bedragen die aan Ferries Golfo de Vizcaya (FGV) zijn
      uitbetaald krachtens de overeenkomst van 1995,


title: Zaak T-715/13: Beroep ingesteld op 24 december 2013 — Lidl Stiftung/BHIM — Horno del Espinar (Castello)

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/13

         Beroep ingesteld op 24 december 2013 — Lidl Stiftung/BHIM — Horno del Espinar (Castello)
   (Zaak T-715/13)
   2014/C 78/27
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter, M. Kefferpütz en A. Marx, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Horno del Espinar, SL (El Espinar, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 oktober 2013 in zaak R 2338/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „Castello” voor waren van de klassen 29, 30 en 31 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 819 941

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 4 199 907 voor waren en diensten van de klassen 30, 35 en 39 en Spaanse merken voor waren en diensten van de klassen 30, 35 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 75, 79 en 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-281/05: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 2 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Montex Holdings Ltd en Diesel SpA

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/7

         Verzoek van het Bundesgerichtshof van 2 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Montex Holdings Ltd en Diesel SpA
   (Zaak C-281/05)
   (2005/C 243/10)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesgerichtshof heeft bij beslissing van 2 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli 2005, in het geding tussen Montex Holdings Ltd en Diesel SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen inzake de uitlegging van artikel 5, leden 1 en 3, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht (1) der lidstaten en van de artikelen 28 EG tot en met 30 EG:

               a.

               Geeft het ingeschreven merk de houder het recht de doorvoer van goederen met het teken te verbieden?

               b.

               Zo ja: maakt het verschil dat het teken in het land van bestemming geen bescherming geniet?

               c.

               Is het — in geval van een bevestigend antwoord op vraag a en ongeacht het antwoord op vraag b — voor de beslissing van belang of de voor een lidstaat bestemde goederen afkomstig zijn uit een andere lidstaat, een geassocieerde staat of een derde staat? Is het daarbij relevant of de goederen in het land van oorsprong rechtmatig dan wel in strijd met een daar bestaand merkenrecht van de merkhouder zijn vervaardigd?

      (1)  PB L 40, blz. 1.


title: Zaak T-181/11: Beschikking van het Gerecht van 23 oktober 2012 — Chivas/BHIM — Glencairn Scotch Whisky (LIVE WITH CHIVALRY) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/22

         Beschikking van het Gerecht van 23 oktober 2012 — Chivas/BHIM — Glencairn Scotch Whisky (LIVE WITH CHIVALRY)
   (Zaak T-181/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 399/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chivas Holdings (IP) Ltd (Paisley, Renfrewshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Carboni, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd (Glasgow, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: K. Lumsdaine, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2011 (zaak R 1263/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd en Chivas Holdings (IP) Ltd

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak C-427/13: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Autorità per la Vigilanza sui Contratti pubblici di lavori, servizi e forniture — Italië) — Emmeci Srl/Cotral SpA (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Autorità per la Vigilanza sui Contratti pubblici di lavori, servizi e forniture — Artikel 267 VWEU — Begrip „nationale rechterlijke instantie”  — Onbevoegdheid van het Hof)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/28

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Autorità per la Vigilanza sui Contratti pubblici di lavori, servizi e forniture — Italië) — Emmeci Srl/Cotral SpA
   (Zaak C-427/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Autorità per la Vigilanza sui Contratti pubblici di lavori, servizi e forniture - Artikel 267 VWEU - Begrip „nationale rechterlijke instantie” - Onbevoegdheid van het Hof))
   2014/C 315/44
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Autorità per la Vigilanza sui Contratti pubblici di lavori, servizi e forniture

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emmeci Srl

      Verwerende partij: Cotral SpA

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door de Autorità per la Vigilanza sui Contratti pubblici di lavori, servizi e forniture (Italië) bij beslissing van 22 mei 2013 gestelde vragen (zaak C-427/13).

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Coopérative d'Élevage de la Vendée, de l'Anjou et du Poitou (CEVAP) en door Coopérative Agricole d'Éleveurs de Veaux du Bocage (CEVB) tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-24/97)

text:
26 . 4 . 97              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 131 / 19
Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Coopérative                       gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
d'Élevage de la Vendée, de l'Anjou et du Poitou (CEVAP)                     M. Pulch, wonende te Tervuren ( België ), vertegenwoordigd
en door Coopérative Agricole d'Éleveurs de Veaux du                         door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
         Bocage (CEVB ) tegen Raad van de Europese Unie                     hebbende te Luxemburg bij , Fiduciaire Myson Sari, rue de
                             ( Zaak T-24/97 )                               Cessange 30 .
                               ( 97/C 131 /45 )
                                                                            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                          (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                       — nietig te verklaren het indelingsbesluit van het tot aan
meenschappen is op 4 februari 1997 beroep ingesteld te                          stelling bevoegd gezag van 14 mei 1996 , houdende
gen Raad van de Europese Unie door Coopérative d'Ele                            aanstelling van verzoeker in de rang A 7, salaristrap 3 ,
vage de la Vendée, de l'Anjou et du Poitou ( CEVAP),                             met ingang van 1 oktober 1995 ;
gevestigd te St Laurent-sur-Sèvre ( Frankrijk ), en door
Coopérative Agricole d'Eleveurs de Veaux du Bocage
( CEVB ), gevestigd te Torchamp ( Frankrijk ), vertegenwoor                — voor recht te verklaren dat verzoeker, met ingang van
digd door F. Sarda, advocaat te Parijs, domicilie gekozen                        1 oktober 1995 , moet worden heringedeeld in de rang
hebbende te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt,                            A 6, salaristrap 3 , met alle financiële en andere gevol
advocaten aldaar, avenue Guillaume 62 .                                          gen van dien;
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                       — verweerster te verwijzen in alle kosten.
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
        de Raad van 18 november 1996, met alle rechtsgevol                 Middelen en voornaamste argumenten
        gen vandien;
— de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de ge                       Verzoeker, ambtenaar bij directoraat-generaal I, verzet
        rechtskosten van de onderhavige zaak .                              zich tegen zijn aanstelling in A 7. Deze aanspraak berust
                                                                            op het zogenaamd buitengewone karakter van zijn ver
Middelen en voornaamste argumenten                                          diensten, alsook op zijn beroepservaring als administrateur
                                                                            bij het Bondsministerie van Buitenlandse Zaken, waar zijn
Verzoeksters, Franse groeperingen van onafhankelijke pro                   functie overeenkwam met die van A 5 in het organigram
ducenten van kalfsvlees, komen op tegen Verordenig ( EG )                   van de Gemeenschap. Verzoeker verwijst naar twee nota 's
nr. 2222/96 van de Raad van 18 november 1996 tot wijzi                     van het vroegere hoofd van zijn eenheid en van de direc
 ging van Verordening (EEG ) nr. 805/68 houdende een ge                    teur van DG I, directoraat B, aan het beoordelingscomité,
 meenschappelijke ordening der markten in de sector rund                   waarin zijn aanstelling in A 6 werd aanbevolen.
 vlees ('), en met name tegen artikel 1 , lid 4, daarvan, voor
 zover daarbij de lidstaten de verplichting is opgelegd een                 Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op:
 premie uit te keren voor het vervroegd op de markt bren
 gen, nu de voorwaarden waaronder die premie wordt toe
 gekend en de berekeningswijze ervan hun ernstige schade                    — ontbreken van motivering in de zin van artikel 25 ,
 zouden hebben berokkend .
                                                                                lid 2, van het Statuut, voor zover verweerster geen en
                                                                                kel argument ten gronde aanvoert, dat de afwijzing
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                          van zijn verzoek om indeling in de rang A 6 zou heb
 in de zaken T- 14/97, Sofivo e.a./Raad, T- 15/97, Kermene                        ben kunnen rechtvaardigen;
 en Vals/Raad, en T-20/97, Sofivo e.a./Commissie (2 ).
  (') PB nr. L 296 van 21 . 11 . 1996 , blz . 50 .                           — schending van artikel 31 , lid 2, van het Statuut en van
  ( 2 ) PB nr. C 94 van 22 . 3 . 1997.                                            het algemeen besluit van de Commissie, waarbij deze
                                                                                de uit het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                                5 oktober 1995 ( zaak T-17/95 , Alexopoulou/Commis
                                                                                sie ( 1 )) voortvloeiende indelingscriteria in haar admini
                                                                                stratieve praktijk heeft willen invoeren;
  Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door M. Pulch tegen
            Commissie van de Europese Gemeenschappen                         — kennelijke beoordelingsfout en niet-inachtneming van
                                                                                de zorgplicht jegens verzoeker, doordat het tot aanstel
                               ( Zaak T-25/97)
                                                                                ling bevoegd gezag geen rekening heeft gehouden met
                                  97/C 131 /46 )                                   zijn beroepservaring en zijn bijzondere kundigheden .
                            (Procestaai: Frans)                              (') JurAmbt. 1995 , 11-683 .
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
   meenschappen is op 6 februari 1997 beroep ingesteld te