title: Beroep, op 20 november 1997 ingesteld door M. T. Carrasco Benítez tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-294/97)

text:
C 26/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.1.98
Verzoeker betoogt, dat verweerster in de litigieuze selectie-      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
procedure geen gebruik heeft gemaakt van de haar bij
artikel 31, lid 2, gegeven beoordelingsbevoegdheid. Boven-
dien komt haar uitlegging van artikel 31 van het Statuut           Ð het besluit van de jury van intern vergelijkend onder-
erop neer, dat lid 2 van die bepaling nooit kan worden                 zoek COM/T/A/97 tot afwijzing van zijn sollicitatie
toegepast.                                                             nietig te verklaren;
                                                                   Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
De aangelegde criteria zijn niet alleen duidelijk stringenter
dan die welke zijn neergelegd in het Statuut en in de uit-
voeringsbepalingen daarvan, maar ook wordt daarmee een
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
ander doel beoogd dan de Gemeenschapswetgever voor
ogen stond, namelijk de mogelijkheid om ervaring die
voor de instelling van bijzonder belang is, bij de aanwer-
                                                                   Verzoeker is ambtenaar van categorie B en heeft een uni-
ving van een ambtenaar mee te wegen.
                                                                   versitair diploma. Hij komt op tegen de weigering van de
                                                                   jury van vergelijkend onderzoek COM/T/A/97 om hem toe
                                                                   te laten tot het examen van dat onderzoek, op grond dat
Ook stelt verzoeker dat hij gediscrimineerd en ongelijk            hij niet voldoet aan de in de aankondiging van het onder-
behandeld is, doordat het IndelingscomiteÂ heeft besloten          zoek gestelde voorwaarde, dat de sollicitanten bij de indie-
op hem de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen toe te             ning van hun sollicitatie in de rangen A 8 tot A 4 moeten
passen, die waren aangenomen op 7 februari 1996, terwijl           zijn ingedeeld.
op andere personen die voor hetzelfde vergelijkende onder-
zoek waren geslaagd de oude bepalingen waren toegepast,
die veel minder strikt waren.                                      Tot staving van zijn vordering voert verzoeker de volgende
                                                                   middelen aan:
Bovendien meent verzoeker, dat de administratie, gelet op
                                                                   Ð Schending van de artikelen 27 en 28 van het Ambtena-
de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek vastge-
                                                                       renstatuut, het beginsel van gelijke behandeling, en het
stelde eisen en de specifieke eisen van het werk waarvoor
                                                                       recht van ambtenaren om deel te nemen aan de proce-
hij is aangenomen, een beoordelingsfout heeft gemaakt
                                                                       dures voor de vorming van een reserve van adjunct-
door hem aan te stellen in de laagste rang.
                                                                       administrateurs/hoofdadministrateurs. De aanwer-
                                                                       vingsprocedure die met de publicatie van een aankon-
                                                                       diging van een intern vergelijkend onderzoek wordt
Ten slotte is het bestreden besluit onwettig doordat het in            ingeleid, kan slechts de aanwerving beogen van perso-
het geheel niet met redenen is omkleed. Op verzoekers                  nen die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatie-
klacht heeft het tot aanstelling bevoegde gezag immers                 vermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen
slechts gereageerd met een stilzwijgende afwijzing.                    voldoen, ongeacht hun statutaire toestand binnen de
                                                                       Gemeenschapsadministratie. Voorts bevat artikel 28
                                                                       van het Ambtenarenstatuut een limitatieve lijst van fei-
                                                                       ten die de aanwerving als ambtenaar uitsluiten. Een
                                                                       uitsluitingscriterium op basis van het statuut van de
                                                                       sollicitanten leidt bij gelijke of grotere bekwaamheid
                                                                       bovendien tot schending van het beginsel van gelijke
                                                                       behandeling.
Beroep, op 20 november 1997 ingesteld door M. T. Car-
rasco Benítez tegen de Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                              Ð Kennelijk verkeerde beoordeling en schending van
                       (Zaak T-294/97)                                 artikel 5 van het Ambtenarenstatuut, daar geen enkele
                                                                       bepaling van het Ambtenarenstatuut een instelling van
                         (98/C 26/15)                                  de Gemeenschap machtigt ambten voor een bepaalde
                                                                       groep ambtenaren te reserveren of de aanwerving in
                                                                       bepaalde ambten enkel mogelijk te maken voor tijde-
                      (Procestaal: Frans)                              lijke functionarissen die reeds het vacante ambt of een
                                                                       ambt van dezelfde rang uitoefenen, terwijl een sollici-
                                                                       tant wiens sollicitatie eventueel wordt afgewezen de
                                                                       daarvoor vereiste ervaring en diploma's heeft.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 20 november 1997 beroep inge-
steld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-              Ð Schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut,
pen door M. T. Carrasco Benítez, wonende te Londen, ver-               daar het bestreden besluit de motiveringsplicht mis-
tegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel                kent.
en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de
Cessange 30.


title: Gevoegde zaken C-129/13 en C-130/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 juli 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13)/Staatssecretaris van Financiën (Invordering van douaneschuld — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging — Recht om te worden gehoord — Adressaat van invorderingsbesluit die niet is gehoord door douaneautoriteiten voordat dat besluit werd genomen, maar in daaropvolgende bezwaarfase — Schending van rechten van verdediging — Vaststelling van rechtsgevolgen van schending van rechten van verdediging)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 juli 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13)/Staatssecretaris van Financiën
   (Gevoegde zaken C-129/13 en C-130/13) (1)

   ((Invordering van douaneschuld - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging - Recht om te worden gehoord - Adressaat van invorderingsbesluit die niet is gehoord door douaneautoriteiten voordat dat besluit werd genomen, maar in daaropvolgende bezwaarfase - Schending van rechten van verdediging - Vaststelling van rechtsgevolgen van schending van rechten van verdediging))
   2014/C 292/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13)

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               Op het beginsel van eerbiediging door de administratie van de rechten van de verdediging en het daaruit voortvloeiende recht van eenieder om te worden gehoord alvorens een besluit wordt genomen dat zijn belangen op nadelige wijze kan beïnvloeden, zoals die gelden in het kader van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000, kan door particulieren rechtstreeks een beroep worden gedaan voor de nationale rechter.

               2)

               Het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging en in het bijzonder het recht van eenieder om te worden gehoord voordat jegens hem een voor hem nadelige individuele maatregel wordt genomen, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer de adressaat van een in een procedure tot navordering van invoerrechten op grond van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, vastgestelde uitnodiging tot betaling niet voorafgaand aan de vaststelling van dat besluit is gehoord door de administratie, zijn rechten van de verdediging worden geschonden, ook al kan hij zijn standpunt kenbaar maken tijdens een latere administratieve bezwaarfase, indien de nationale regeling de adressaten van die uitnodigingen niet toestaat, wanneer zij niet vooraf worden gehoord, de opschorting van de uitvoering van die uitnodigingen tot de eventuele herziening ervan te verkrijgen. Dat is in ieder geval zo indien de nationale administratieve procedure tot uitvoering van artikel 244, tweede alinea, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, die opschorting beperkt wanneer er redenen zijn om aan de overeenstemming van de aangevochten beschikking met de douanewetgeving te twijfelen of indien de belanghebbende onherstelbare schade dreigt te lijden.

               3)

               De voorwaarden waaronder de eerbiediging van de rechten van de verdediging moet worden gewaarborgd, en de gevolgen van de schending van die rechten worden bepaald door het nationale recht, mits de in dat verband vastgestelde maatregelen dezelfde draagwijdte hebben als die voor particulieren in vergelijkbare nationaalrechtelijke situaties (gelijkwaardigheidsbeginsel) en de uitoefening van de door de rechtsorde van de Unie verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk wordt gemaakt (doeltreffendheidsbeginsel).
               De nationale rechter, die verplicht is om de volle werking van het Unierecht te waarborgen, kan bij de beoordeling van de gevolgen van een schending van de rechten van de verdediging, in het bijzonder van het recht om te worden gehoord, rekening ermee houden dat een dergelijke schending pas tot nietigverklaring van het na afloop van de betrokken administratieve procedure genomen besluit leidt, wanneer deze procedure zonder deze onregelmatigheid een andere afloop zou kunnen hebben gehad.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-249/05: Beroep, op 15 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/21

         Beroep, op 15 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
   (Zaak C-249/05)
   (2005/C 193/33)
   Procestaal: Fins
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 juni 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou en I. Koskinen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen die in Finland belastbare handelingen verrichten en die in een andere lidstaat of in een derde land zijn gevestigd, waarmee een overeenkomst betreffende de wederzijdse bijstand bestaat waarvan het toepassingsgebied overeenkomt met dat van richtlijn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen alsmede andere maatregelen (1), en van verordening (EG) nr. 1798/2003 van de Raad van 7 oktober 2003 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 218/92 (2), te verplichten om een fiscaal vertegenwoordiger aan te wijzen, niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 21 en 22 van de Zesde BTW-richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 (3) en de artikelen 28 EG en 49 EG;

               2.

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 21, lid 2, van de de Zesde BTW-richtlijn (77/388/EEG) kunnen de lidstaten een ondernemer die niet in het binnenland, maar in een andere lidstaat is gevestigd, niet verplichten om een fiscaal vertegenwoordiger aan te wijzen. De aanwijzing van een fiscaal vertegenwoordiger is in een dergelijk geval voor een niet in het binnenland gevestigde ondernemer altijd vrijwillig.
   Het Finse stelsel bepaalt dienaangaande als volgt: a) wanneer een ondernemer een niet in Finland gevestigde belastingplichtige is, dan wordt de belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd door degene voor wie de handeling is bestemd („omgekeerde belastingplicht”); b) wanneer de niet in Finland gevestigde ondernemer de mogelijkheid heeft om zich als belastingplichtige te laten registreren, dan moet hij in dat geval een fiscaal vertegenwoordiger in Finland aanwijzen.
   Het Finse stelsel is wat de aanwijzing van een fiscaal vertegenwoordiger betreft niet in overeenstemming met het gemeenschapsrecht. De dwingende verplichting om een fiscaal vertegenwoordiger aan te wijzen druist in tegen artikel 21, lid 2, van de Zesde BTW-richtlijn.
   Het Finse stelsel kan de niet in het binnenland gevestigde ondernemer de keuzevrijheid bieden om zich als belastingplichtige te laten registreren, maar Finland mag die keuze niet afhankelijk stellen van de voorwaarde dat is voldaan aan de dwingende verplichting om een fiscaal vertegenwoordiger aan te wijzen, wat in strijd is met de Zesde BTW-richtlijn en rechtstreeks in tegenspraak met de doelstelling van richtlijn 2000/65/EG (4), alsmede in tegenspraak met de in het Verdrag neergelegde beginselen van vrij verkeer van goederen en vrij verrichten van diensten.

      (1)  PB L 73, blz. 18.

      (2)  PB L 264, blz. 1.

      (3)  betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,blz 1).

      (4)  Richtlijn van de Raad van 17 oktober 2000 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de bepaling van degene die tot voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde gehouden is (PB L 269, blz. 14).


title: Zaak T-419/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — LATGA-A/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/42

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — LATGA-A/Commissie
   (Zaak T-419/08)
   (2008/C 313/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Lietuvos Autorių Teisių Gynimo Asociacijos Agentūra (LATGA-A) (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC); en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC). Zij komt met name op tegen de vaststelling van de Commissie in artikel 3 van de bestreden beschikking dat de territoriale afbakening van de tussen de auteursrechtenorganisaties gesloten overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging een door artikel 81 EG en artikel 53 EER verboden onderling afgestemde feitelijke gedraging is.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden aangevoerd, zijn dezelfde als die in zaak T-415/08, IMRO/Commissie.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-11/02 P: Europees Parlement tegen Patrick Reynolds (Hogere voorziening — Ambtenaren — Detachering bij politieke fractie van Parlement — Besluit tot beëindiging van detachering — Rechten van verdediging)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/19

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-11/02 P: Europees Parlement tegen Patrick Reynolds (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Detachering bij politieke fractie van Parlement - Besluit tot beëindiging van detachering - Rechten van verdediging)
   (2004/C 118/33)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-111/02 P, Europees Parlement (gemachtigden: H. von Hertzen en D. Moore), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 23 januari 2002, Reynolds/Parlement (T-237/00, Jurispr. blz. II-163), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure: Patrick Reynolds, ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Brussel (België), (advocaten: P. Legros en S. Rodrigues), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Vernietigt de punten 1, 2, 4 en 5 van het dictum van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 januari 2002, Reynolds/Parlement (T-237/00).

               2)

               Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.

               3)

               Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Zaak T-263/13: Arrest van het Gerecht van 1 oktober 2014 — Lausitzer Früchteverarbeitung/BHIM — Rivella International (holzmichel) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk holzmichel — Ouder internationale beeldmerken Michel en Michel POWER — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/45

      Arrest van het Gerecht van 1 oktober 2014 — Lausitzer Früchteverarbeitung/BHIM — Rivella International (holzmichel)
      (Zaak T-263/13) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk holzmichel - Ouder internationale beeldmerken Michel en Michel POWER - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2014/C 395/55)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Lausitzer Früchteverarbeitung GmbH (Sohland an der Spree, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Weiß, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Rivella International AG (Rothrist, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Spintig, S. Pietzcker en A. Coordes, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 februari 2013 (zaak R 1968/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Rivella International AG en Lausitzer Früchteverarbeitung GmbH

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Lausitzer Früchteverarbeitung GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-698/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie [„Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP-DESIS III) — Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure — Motiveringsplicht — Abnormaal lage offertes — Beginsel van vrije mededinging — Niet-contractuele aansprakelijkheid”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/38

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-698/14) (1)

   ([„Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP-DESIS III) - Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure - Motiveringsplicht - Abnormaal lage offertes - Beginsel van vrije mededinging - Niet-contractuele aansprakelijkheid”])
   (2016/C 402/42)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Christianos, I. Ampazis en M. Sfyri, vervolgens M. Sfyri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en S. Lejeune, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door E. Petritsi, E. Roussou en K. Adamantopoulos, vervolgens door E. Roussou en K. Adamantopoulos, advocaten)

      Voorwerp

   Enerzijds, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie om de door verzoeksters ingediende offertes voor kavels nrs. 1 en 3 van aanbestedingsprocedure DIGIT/R2/PO/2013/029 — ESP DESIS III, betreffende „Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen” (PB 2013/S 19-0380314), volgens het cascademechanisme te rangschikken op de vierde en derde plaats en om hun offerte voor kavel nr. 2 van die aanbestedingsprocedure uit te sluiten, en, anderzijds, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 5 oktober 1995 in zaak C-96/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di Genova): Centro Servizi Spediporto Srl tegen Spedizioni Marittima del Golfo Srl ("Wegvervoer - Tarieven - Overheidsregeling - Mededinging")

text:
 Nr. C 299/6          | NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   11 . 11 . 95
                     ARREST VAN HET HOF                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farma
                           ( Zesde kamer )                            ceutische specialiteiten.
                        van 5 oktober 1995
                                                                      (') PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
 in zaak C-440/93 ( verzoek van de High Court of Justice,
 Queen's Bench Division, Divisional Court om een prejudi
 ciële beslissing ): The Queen tegen Licensing Authority of the
Department of Health, Norgine Ltd, ex parte: Scotia
                      Pharmaceuticals Ltd (M
 („ Geneesmiddel — In handel brengen — Verkorte proce                                  ARREST VAN HET HOF
                                dure ")
                           ( 95/C 299/08 )
                                                                                ( Zesde kamer )
                                                                                van 5 oktober 1995
                                                                      in zaak C-96/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van
                        (Procestaai: Engels)                          het Tribunale di Genova): Centro Servizi Spediporto Sri
                                                                              tegen Spedizioni Marittima del Golfo Sri (')
(Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in          („ Wegvervoer — Tarieven — Overheidsregeling — Mede
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                                      dinging ")
                                                                                ( 95/C 299/09 )
In zaak C 440/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                     (Procestaai: Italiaans)
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de High Court of
Justice, Queen 's Bench Division, Divisional Court (Verenigd
Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding tussen The               (Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in
Queen en Licensing Authority of the Department of Health ,                            de Jurisprudentie van het Hof)
Norgine Ltd , ex parte : Scotia Pharmaceuticals Ltd, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 4,            In zaak C-96/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
tweede alinea , punt 8 , tweede alinea , sub a-ii , van Richtlijn    krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale di
65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de             Genova ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin         Centro Servizi Spediporto Sri tegen Spedizioni Marittima
gen inzake farmaceutische specialiteiten ( PB 1965 , blz . 369 ),    del Golfo Sri , betreffende een prejudiciële beslissing over de
zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/21 /EEG van de Raad van             uitlegging van de artikelen 3 , sub g, 5 , 30 , 85 , 86 en 90
22 december 1986 ( PB 1987, L 15 , blz . 36 ), heeft het Hof         EG-Verdrag, van Verordening ( EEG ) nr . 4055/86 van de
( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler,         Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het
kamerpresident, G. F. Mancini , C. N. Kakouris , J. L.               beginsel van het vrij verrichten van diensten op het
Murray ( rapporteur ) en G. Hirsch , rechters; advocaat             zeevervoer tussen de Lid-Staten onderling en tussen de
generaal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op        Lid-Staten en derde landen ( PB 1986 , L 378 , blz . 1 ), alsmede
5 oktober 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt          van Richtlijn 92/ 106/EEG van de Raad van 7 december
als volgt:                                                            1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voor
                                                                     schriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer
                                                                     van goederen tussen Lid-Staten ( PB 1992 , L 368 , blz 38 ),
Artikel 4, tweede alinea, punt 8, tweede alinea, sub a-ii, van       heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: F. A.
Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965                  Schockweiler ( rapporteur ), kamerpresident, G. F. Mancini ,
betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuusrech          J. L. Murray, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters ;
telijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten, zoals       advocaat-generaal : Ph . Léger; griffier: L. Hewlett, admini
gewijzigd bij Richtlijn 87/21 /EEG van de Raad van 22 de            strateur, op 5 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
cember 1 986 , moet aldus worden uitgelegd, dat een voor het         dictum luidt als volgt:
afgeven van een vergunning voor het in de handel brengen
van een farmaceutische specialiteit bevoegde nationale                1 . De artikelen 3 , sub g, 5, 85, 86 en 90 alsmede artikel 30
instantie een dergelijke vergunning niet kan verlenen wan                EG-Verdrag verzetten er zich niet tegen, dat een regeling
neer de bij de vergunningsaanvraag ingediende bescheiden                  van een Lid-Staat bepaalt, dat de tarieven voor goede
en gegevens geen gedetailleerde verwijzingen naar de gepu                renvervoer over de weg door de overheid worden
bliceerde wetenschappelijke literatuur bevatten, die zijn                 goedgekeurd en verbindend verklaard op basis van
verstrekt overeenkomstig elk van de eisen van Deel II en                  voorstellen van een comité, indien dit is samengesteld uit
Deel III van de bijlage bij Richtlijn 75/318/EEG van de                   een meerderheid van vertegenwoordigers van de over
Raad van 20 mei 1 975 betreffende de onderlinge aanpassing                heid naast een minderheid van vertegenwoordigers van
van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de analytische,               de belanghebbende marktdeelnemers, en in zijn voor
toxicologisch-farmacologische en klinische normen en                      stellen een aantal criteria van openbaar belang in acht
voorschriften betreffende proeven op farmaceutische spe                  moet nemen, en indien de overheid verder geen afstand
cialiteiten, en deze bescheiden geen deskundigenrapporten                 doet van haar prerogatieven, in die zin dat zij, alvorens
bevatten die voldoen aan elk van de eisen die worden gesteld              de voorstellen goed te keuren, rekening houdt met de
bij de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 75/31 9/EEG van de                  opmerkingen van andere openbare particuliere organi
Raad van 20 mei 1975 betreffende de aanpassing van de                     saties, ja zelfs de tarieven ambtshalve vaststelt.
 ---pagebreak--- 11 . 11 . 95          1 NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 299/7
2 . Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december                      2 . In het handelsverkeer met derde landen mogen de
     1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke                        Lid-Staten niet eenzijdig heffingen van gelijke werking
     voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd                      opleggen . Wanneer het verbod van heffingen van gelijke
     vervoer van goederen tussen Lid-Staten, is niet van                      werking voorkomt in bi- of multilaterale overeen
     toepassing op gecombineerd goederenvervoer tussen                        komsten die de Gemeenschap met een meer derde
     derde landen en Lid-Staten, en Verordening (EEG)                         landen heeft gesloten teneinde de handelsbelemmerin
     nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986                             gen op te heffen, of in verordeningen van de Raad
     houdende toepassing van het beginsel van het vrij                        houdende gemeenschappelijke marktordeningen voor
     verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de                      verschillende landbouwprodukten die het handelsver
     Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en derde                    keer met derde landen regelen, heeft dit verbod dezelfde
     landen , is niet van toepassing op vervoer over de weg van               draagwijdte als daaraan wordt toegekend in het kader
     uit het schip geloste goederen.                                          van het intracommunautaire handelsverkeer.
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .                                    (') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            ( Zesde kamer )
                                                                                ( Zesde kamer )
                        van 5 oktober 1995
                                                                                van 12 oktober 1995
in zaak C-125/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
van de giudice conciliatore di Milano ): Aprile Srl, in                  in zaak C-236/94 : Commissie van de Europese Gemeen
liquidatie, tegen Amministrazione delle Finanze dello                                 schappen tegen Koninkrijk België (')
                                 Stato (')                               („Niet-nakoming — Richtlijn 91/339/EEG — Niet-omzet
(„ Heffingen van gelijke werking — Verbod — Toepasse                                                   ting ")
        lijkheid op handelsverkeer met derde landen ")                                             ( 95/C 299/ 11 )
                             ( 95/C 299/ 10 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Italiaans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in
( Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in                            de Jurisprudentie van het Hof)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                         In zaak C-236/94, Commissie van de Europese Gemeen
In zaak C-125/94, betreffende een verzoek aan het Hof                    schappen ( gemachtigde : H. van Lier ) tegen Koninkrijk
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de giudice concilia                België ( gemachtigde : J. Devadder ), betreffende een verzoek
tore di Milano ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen         aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
Aprile Sri, in liquidatie, tegen Amministrazione delle                   door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
Finanze dello Stato, betreffende een prejudiciële beslissing             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en , subsidiair,
over de uitlegging van de artikelen 3 , sub a en h, 5 , 9, 11 , 12 ,     aan de Commissie mee te delen , die nodig zijn om te voldoen
13 , 16 en 189 EEG-Verdrag, alsmede van Richtlijn 83/                    aan Richtlijn 91 /339/EEG van de Raad van 18 juni 1991 tot
643/EEG van de Raad van 1 december 1983 ter vereenvou                   elfde wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de
diging van de fysieke controle en de administratieve                     onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte
formaliteiten bij het goederenvervoer tussen Lid-Staten ( PB             lijke bepalingen der Lid-Staten inzake de beperking van het
1983 , L 359 , blz . 8 ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/53/EEG        op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
van de Raad van 15 december 1986 ( PB 1987, L 24, blz. 33 ),             gevaarlijke stoffen en preparaten ( PB 1991 , L 186 , blz . 64 ),
heeft het Hof, samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler                de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
( rapporteur ), kamerpresident, C. N. Kakouris, J. L. Murray,            gen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde kamer ),
G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal :                 samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G.
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administra                Hirsch ( rapporteur ), G. F. Mancini, F. A. Schockweiler en
teur, op 5 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het                   P. J. G. Kapteyn , rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;
dictum luidt als volgt:                                                  griffier: R. Grass, op 12 oktober 1995 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
 1 . Onverminderd de toepassing van geldende bijzondere
     communautaire bepalingen die het handelsverkeer met                  1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
     bepaalde derde landen regelen, is Richtlijn 83/643/EEG                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     van de Raad van 1 december 1 98 1 ter vereenvoudiging                    zijn om te voldoen aan Richtlijn 91 /339/EEG van de
     van de fysieke controle en de administratieve formali                   Raad van 18 juni 1991 tot elfde wijziging van Richtlijn
     teiten bij het goederenvervoer tussen Lid-Staten, zoals                  76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van
     gewijzigd bij Richtlijn 87/53/EEG van de Raad van                        de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der
      1 5 december 1986, in het bijzonder artikel 5, lid 1 , sub a,           Lid-Staten inzake de beperking van het op de markt
     tweede streepje, van deze richtlijn, niet van toepassing                 brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke
     op douaneverrichtingen betreffende goederen die uit                      stoffen en preparaten , is het Koninkrijk België de
     derde landen, in het bijzonder EVA-landen, afkomstig                     krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
     zijn .                                                                   gen niet nagekomen .


title: Zaak C-502/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 maart 2015 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Fiscale bepalingen — Btw — Toepassing van een verlaagd tarief — Levering van digitale of elektronische boeken)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 maart 2015 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-502/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Fiscale bepalingen - Btw - Toepassing van een verlaagd tarief - Levering van digitale of elektronische boeken))
   (2015/C 138/10)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Soulay en F. Dintilhac, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij): Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Chatziioakeimidou en A. de Gregorio Merino, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: D. Holderer, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Jacobs en J.-C. Halleux, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door een tarief van belasting over de toegevoegde waarde van 3 % toe te passen op de levering van digitale of elektronische boeken, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 96 tot en met 99, 110 en 114 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het algemene stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88/EU van de Raad van 7 december 2010, gelezen in samenhang met de bijlagen II en III bij deze richtlijn en met uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad van 15 maart 2011 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van richtlijn 2006/112.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg draagt zijn eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk België en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-537/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova — Italië) — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra/Capitaneria di Porto di Genova (Zeevervoer — Richtlijn 1999/32/EG — Marpol 73/78 — Bijlage VI — Luchtverontreiniging door schepen — Passagiersschepen op geregelde diensten — Cruiseschepen — Maximumzwavelgehalte van scheepsbrandstoffen — Geldigheid)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova — Italië) — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra/Capitaneria di Porto di Genova
   (Zaak C-537/11) (1)

   (Zeevervoer - Richtlijn 1999/32/EG - Marpol 73/78 - Bijlage VI - Luchtverontreiniging door schepen - Passagiersschepen op geregelde diensten - Cruiseschepen - Maximumzwavelgehalte van scheepsbrandstoffen - Geldigheid)
   2014/C 93/04
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra

      Verwerende partij: Capitaneria di Porto di Genova

      In tegenwoordigheid van: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale civile di Genova — Geldigheid van artikel 4 bis van richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot wijziging van richtlijn 93/12/EEG (PB L 74, blz. 81), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33/EG (PB L 191, blz. 59) — Verenigbaarheid met het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen („MARPOL-Verdrag”) van de verplichting voor de lidstaten alle nodige maatregelen te nemen om het gebruik tegen te gaan van scheepsbrandstoffen met een zwavelgehalte van meer dan 1,5 % door passagiersschepen die een geregelde dienst onderhouden van of naar een haven in de Unie — Uitlegging van artikel 2 van die richtlijn — Begrip „geregelde dienst” — Toepasbaarheid van die maximumwaarde op cruiseschepen

      Dictum

               1)

               Een cruiseschip, zoals dit welk aan de orde is in het hoofdgeding, valt op basis van het criterium van „geregelde diensten” van artikel 2, punt 3g, van richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot wijziging van richtlijn 93/12/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2005, onder artikel 4 bis, lid 4, van deze richtlijn, indien dit schip cruises met of zonder tussenliggende aanloophavens verricht die in de haven van vertrek of in een andere haven eindigen, mits deze cruises worden georganiseerd met een bepaalde regelmaat, op precieze data en in beginsel ook met precieze vertrek- en aankomsturen en de geïnteresseerden vrij kunnen kiezen tussen de verschillende aangeboden cruises, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.

               2)

               De geldigheid van artikel 4 bis, lid 4, van richtlijn 1999/32, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33, kan niet worden getoetst aan het internationale rechtsbeginsel „pacta sunt servanda” en evenmin aan het in artikel 4, lid 3, eerste alinea, VWEU vastgestelde beginsel van loyale samenwerking op grond dat deze bepaling van die richtlijn schending kan opleveren van bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, ondertekend te Londen op 2 november 1973 en aangevuld bij het protocol van 17 februari 1978, en ertoe kan leiden dat de lidstaten die partij zijn bij het op 26 september 1997 te Londen ondertekende protocol tot wijziging van het Internationaal Verdrag van 1973 ter voorkoming van de verontreiniging door schepen, zoals dit verdrag bij het protocol van 1978 is gewijzigd, de verplichtingen die ten aanzien van de andere verdragsluitende partijen bij dit protocol op hen rusten, niet kunnen nakomen.

               3)

               Het staat niet aan het Hof van Justitie van de Europese Unie om zich uit te spreken over de vraag welke invloed voornoemde bijlage VI heeft op de draagwijdte van artikel 4 bis, lid 4, van richtlijn 1999/32, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak T-252/17: Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Robert Bosch/EUIPO (Simply. Connected.)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/45

         Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Robert Bosch/EUIPO (Simply. Connected.)
   (Zaak T-252/17)
   (2017/C 195/60)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Robert Bosch GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Völker en M. Pemsel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Simply. Connected” — aanvraag nr. 14 814 032

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 10 maart 2017 in zaak R 947/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 64 van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het HOF (Zesde kamer) van 14 april 2005 in zaak C-163/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 80/68/EEG — Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen — Artikelen 3, 4 en 5 — Richtlijn 91/689/EEG — Gevaarlijke afvalstoffen — Artikelen 2, lid 1, en 6, lid 1)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 14 april 2005
   in zaak C-163/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 80/68/EEG - Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen - Artikelen 3, 4 en 5 - Richtlijn 91/689/EEG - Gevaarlijke afvalstoffen - Artikelen 2, lid 1, en 6, lid 1)
   (2005/C 143/08)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-163/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 8 april 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. Konstantinidis) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: E. Skandalou), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door wat de regio Thriasion Pedion betreft:

                           —

                           niet alle maatregelen te nemen die nodig zijn ter verhindering van de lozing in het grondwater van stoffen genoemd in lijst I van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen, en ter beperking van de lozing in het grondwater van stoffen genoemd in lijst II van die richtlijn, om te voorkomen dat die stoffen dat water verontreinigen,

                           —

                           de verwijdering of de opslag met het oog op verwijdering van de stoffen genoemd in lijst I van vorengenoemde richtlijn, die tot indirecte lozing kunnen leiden, niet aan een voorafgaand onderzoek te onderwerpen,

                           —

                           de directe lozing van stoffen genoemd in lijst II van richtlijn 80/68, evenals de verwijdering of de opslag met het oog op verwijdering van die stoffen, die tot indirecte lozing kunnen leiden, niet aan een voorafgaand onderzoek te onderwerpen,

                     is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 3, 4 en 5 van richtlijn 80/68.

               2)

               Door niet alle maatregelen te nemen die nodig zijn voor het registreren en identificeren van de in de regio Thriasion Pedion gestorte gevaarlijke afvalstoffen, en door niet, hetzij afzonderlijk hetzij in het kader de algemene planning van het afvalstoffenbeheer, voor de regio Thriasion Pedion een plan voor het beheer van gevaarlijke afvalstoffen op te stellen, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 1, en 6, lid 1, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 07.06.2003.


title: Zaak C-150/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Duitsland) op 30 maart 2015 — Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten/N

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Duitsland) op 30 maart 2015 — Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten/N
   (Zaak C-150/15)
   (2015/C 236/31)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Sächsisches Oberverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten

      Verwerende partij: N

      Andere partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 9, lid 1, onder a), juncto artikel 10, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/95/EU (1) aldus worden uitgelegd

                           a)

                           dat een ernstige schending van de door artikel 10, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en artikel 9, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) gewaarborgde vrijheid van godsdienst en dus een daad van vervolging als bedoeld in artikel 9, lid 1, onder a), van de richtlijn dient te worden aangenomen, wanneer religieuze activiteiten of praktijken die worden voorgeschreven door en een centraal bestanddeel vormen van een geloof dat de verzoeker actief belijdt, dan wel gebaseerd zijn op de godsdienstige overtuiging van de verzoeker en voor diens religieuze identiteit van bijzonder belang zijn, in het betrokken land van herkomst onder strafbedreiging verboden zijn,
                           of:

                           b)

                           is vereist dat een verzoeker die een bepaald geloof actief belijdt, daarenboven aantoont dat de religieuze activiteiten of praktijken die door dat geloof als centraal bestanddeel worden voorgeschreven en in zijn land van herkomst een onder strafbedreiging verboden geloofsbeleving vormen, voor hem voor het behoud van zijn religieuze identiteit „van bijzonder belang” en in die zin „absoluut noodzakelijk” zijn?

               2)

               Moet artikel 9, lid 3, juncto artikel 2, onder d), van richtlijn 2011/95/EU aldus worden uitgelegd
               dat voor de vaststelling van een gegronde vrees voor vervolging en een reëel risico („real risk”) om door een van de in artikel 6 van richtlijn 2011/95/EU genoemde actoren te worden vervolgd of aan een onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing te worden onderworpen,
               met betrekking tot religieuze activiteiten of praktijken die worden voorgeschreven door en een centraal bestanddeel vormen van een geloof dat de verzoeker actief belijdt, dan wel gebaseerd zijn op de godsdienstige overtuiging van de verzoeker [Or. 3] en voor diens religieuze identiteit van bijzonder belang zijn, welke activiteiten of praktijken in het betrokken land van herkomst onder strafbedreiging verboden zijn,

                           a)

                           een waarderende vergelijking is vereist, waarbij het aantal aanhangers van verzoekers geloofsrichting die hun geloof in strijd met het verbod praktiseren, dient te worden vergeleken met het aantal daden van vervolging die in verzoekers land van herkomst daadwerkelijk wegens die geloofsbeleving hebben plaatsgevonden, en ook rekening moet worden gehouden met eventuele onzekerheden en onbekenden in de strafvervolgingspraktijk van de overheid,
                           of

                           b)

                           volstaat het dat kan worden aangetoond dat de bepalingen die onder strafbedreiging religieuze activiteiten of praktijken verbieden die worden voorgeschreven door en een centraal bestanddeel vormen van een geloof dat de verzoeker actief belijdt, dan wel gebaseerd zijn op de godsdienstige overtuiging van de verzoeker en voor diens religieuze identiteit van bijzonder belang zijn, in de strafvervolgingspraktijk van het land van herkomst daadwerkelijk toepassing vinden?

               3)

               Is een voorschrift van nationaal procesrecht op grond waarvan de feitenrechter is gebonden aan de juridische beoordeling van de rechter in „Revision” (in casu: § 144, lid 6, van de Verwaltungsgerichtsordnung [Duits wetboek van bestuursprocesrecht; hierna: „VwGO”]), verenigbaar met het beginsel van voorrang van het Unierecht wanneer de feitenrechter een norm van het Unierecht anders wenst uit te leggen dan de rechter in „Revision”, maar de door het nationale recht voorgeschreven binding aan het rechtsoordeel van de rechter in „Revision” er zelfs na het voeren van een prejudiciële procedure als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU aan in de weg staat dat hij het Unierecht aldus uitlegt?

      (1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, PB L 337, blz. 9.


title: Zaak C-202/14: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Nantes — Frankrijk) — Adiamix/Direction départementale des finances publiques de l’Orne [Prejudiciële verwijzing — Steunmaatregelen van de staten — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 1, sub b-v — Regeling van belastingvrijstellingen voor ondernemingen die een onderneming in moeilijkheden overnemen — Beschikking van de Commissie waarbij een steunregeling onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Terugvordering van de individuele steun die uit hoofde van een steunregeling is verleend — Beoordeling van de geldigheid van de beschikking van de Commissie — Begrippen „bestaande steun” en „nieuwe steun” ]

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/3

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Nantes — Frankrijk) — Adiamix/Direction départementale des finances publiques de l’Orne
   (Zaak C-202/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Steunmaatregelen van de staten - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, sub b-v - Regeling van belastingvrijstellingen voor ondernemingen die een onderneming in moeilijkheden overnemen - Beschikking van de Commissie waarbij een steunregeling onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Terugvordering van de individuele steun die uit hoofde van een steunregeling is verleend - Beoordeling van de geldigheid van de beschikking van de Commissie - Begrippen „bestaande steun” en „nieuwe steun”])
   (2015/C 056/04)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative d’appel de Nantes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Adiamix

      Verwerende partij: Direction départementale des finances publiques de l’Orne

      Dictum

   Het onderzoek van de gestelde vraag heeft niets aan het licht gebracht dat van invloed kan zijn op de geldigheid van beschikking 2004/343/EG van de Commissie van 16 december 2003 betreffende een steunmaatregel die ten uitvoer werd gelegd door Frankrijk voor de overname van ondernemingen in moeilijkheden.

      (1)  PB C 202 van 30.6.2014.


title: Zaak T-366/00: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2007 — Scott/Commissie ( Staatssteun — Verkoopprijs van terrein — Beschikking waarbij terugvordering van met gemeenschappelijke markt onverenigbare steun wordt gelast — Fouten in berekening van steun — Verplichtingen van Commissie ter zake van berekening van steun — Rechten van begunstigde van steun — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 13, lid 1 )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2007 — Scott/Commissie
   (Zaak T-366/00) (1)

   („Staatssteun - Verkoopprijs van terrein - Beschikking waarbij terugvordering van met gemeenschappelijke markt onverenigbare steun wordt gelast - Fouten in berekening van steun - Verplichtingen van Commissie ter zake van berekening van steun - Rechten van begunstigde van steun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 13, lid 1’)
   (2007/C 96/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Scott SA (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: Sir Jeremy Lever, QC, G. Peretz, J. Gardner, barristers, R. Griffith en M. Papadakis, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en J. Flett, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, S. Seam en F. Million, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2002/14/EG van de Commissie van 12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende staatssteun ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark (PB 2002, L 12, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Artikel 2 van beschikking 2002/14/EG van de Commissie van 12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende staatssteun ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op steun in de vorm van een voorkeursprijs voor het in artikel 1 van deze beschikking bedoelde terrein.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen en die van verzoekster betreffende de voor het Gerecht gevoerde procedures.

               3)

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen betreffende de voor het Gerecht gevoerde procedures.

      (1)  PB C 61 van 24.2.2001.


20150731025616762015/C 270/046492013CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL201506114411Zaak C-649/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de commerce de Versailles — Frankrijk) — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA e.a./Cosme Rogeau, in zijn hoedanigheid van curator van de secundaire insolventieprocedure van Nortel Networks SA en Cosme Rogeau, in zijn hoedanigheid van curator van de secundaire insolventieprocedure van Nortel Networks SA/Alan Robert Bloom e.a. [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikelen 2, onder g), 3, lid 2, en 27 — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Hoofdinsolventieprocedure — Secundaire insolventieprocedure — Bevoegdheidsconflict — Exclusieve of gedeelde bevoegdheid — Bepaling van het toepasselijke recht — Vaststelling van de goederen van de schuldenaar die onder de secundaire insolventieprocedure vallen — Lokalisatie van die goederen — Goederen die zich in een derde staat bevinden]
 ---documentbreak--- C2702015NL410120150611NL00044141Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de commerce de Versailles — Frankrijk) — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA e.a./Cosme Rogeau, in zijn hoedanigheid van curator van de secundaire insolventieprocedure van Nortel Networks SA en Cosme Rogeau, in zijn hoedanigheid van curator van de secundaire insolventieprocedure van Nortel Networks SA/Alan Robert Bloom e.a.
   (Zaak C-649/13) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikelen 2, onder g), 3, lid 2, en 27 — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Hoofdinsolventieprocedure — Secundaire insolventieprocedure — Bevoegdheidsconflict — Exclusieve of gedeelde bevoegdheid — Bepaling van het toepasselijke recht — Vaststelling van de goederen van de schuldenaar die onder de secundaire insolventieprocedure vallen — Lokalisatie van die goederen — Goederen die zich in een derde staat bevinden]”2015/C 270/04Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Tribunal de commerce de Versailles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Comité d’entreprise de Nortel Networks SA e.a., Cosme Rogeau, in zijn hoedanigheid van curator van de secundaire insolventieprocedure van Nortel Networks SA

      Verwerende partijen: Cosme Rogeau, in zijn hoedanigheid van curator van de secundaire insolventieprocedure van Nortel Networks SA, Alan Robert Bloom, Alan Michael Hudson, Stephen John Harris, Christopher John Wilkinson Hill

      Dictum

   De artikelen 3, lid 2, en 27 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moeten aldus worden uitgelegd dat de rechters van de lidstaat waar een secundaire insolventieprocedure is geopend, samen met de rechters van de lidstaat waar de hoofdprocedure is geopend, bevoegd zijn om vast te stellen ten aanzien van welke goederen van de schuldenaar de gevolgen van die secundaire procedure gelden.
   Overeenkomstig artikel 2, onder g), van verordening nr. 1346/2000 moet worden vastgesteld ten aanzien van welke goederen van de schuldenaar de gevolgen van een secundaire insolventieprocedure gelden.
   (
         1
      )	PB C 39 van 8.2.2014.


title: Doorhaling van zaak T-386/03

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/40

         Doorhaling van zaak T-386/03 (1)

   (2005/C 57/69)

      (Procestaal: Duits)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-386/03: Deutsche Telekom tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak C-609/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 december 2012 — Ehrmann AG/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 december 2012 — Ehrmann AG/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
   (Zaak C-609/12)
   2013/C 101/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ehrmann AG

      Verwerende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.

      Prejudiciële vraag

   Moesten de vermeldingsplichten in de zin van artikel 10, lid 2, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1) reeds in 2010 worden nageleefd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9), zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EU) nr. 116/2010 van de Commissie van 9 februari 2010 (PB L 37, blz. 16).


title: Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 1 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt Hamburg (Zaak C-15/96)

text:
  Nr . C 64/ 10            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2 . 3 . 96
  Verzoek om een prejudiciële beslissing bij arrest van de                         nationale rechter overigens vaststelt dat de betrokken
  Belgische Raad van State van 4 december 1995 , in het                            organisatie haar zetel op het grondgebied van deze
  geding tussen Bic Benelux SA en de Belgische Staat,                              Lid-Staat heeft en dat daadwerkelijk regie-, samenstel
        vertegenwoordigd door de Minister van Financiën                            lings- of montagewerkzaamheden voor het programma
                             ( Zaak C- 13/96 )                                     op dat grondgebied worden verricht ?
                                ( 96/C 64/21 )
                                                                              2 . Gesteld dat uitzendingen van een televisie-omroeporga
                                                                                nisatie die een vergunning heeft van een Lid-Staat, niet
  De Belgische Raad van State heeft bij arrest van 4 december                      moeten worden beschouwd als uitzendingen van een
  1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         televisie-omroeporganisatie die onder de bevoegdheid
  19 januari 1996 , in het geding tussen Bic Benelux SA en de                      van een Lid-Staat valt in de zin van deze richtlijn, kan een
 Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Minister van                            andere Lid-Staat dan de doorgifte van de uitzendingen
  Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                          op een grondgebied verbieden of beperken, en zo ja,
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing.                                 onder welke voorwaarden, in het bijzonder gelet op de
                                                                                artikelen 59 en volgende van het Verdrag ?
 De volgende prejudiciële vraag wordt door de Raad van
 State aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                       3 . Moet artikel 2 van diezelfde richtlijn aldus worden
 schappen gesteld :                                                                uitgelegd dat, indien een televisie-omroeporganisatie
                                                                                onder de bevoegdheid van een Lid-Staat valt, een andere
  „ Zijn de verplichting om op produkten die aan een taks zijn                     Lid-Staat zich niet tegen de doorgifte op zijn grondge
 onderworpen omdat zij milieubelastend worden geacht,                              bied van televisie-uitzendingen van die omroeporgani
 vóór uitslag voor de verkoop aan de consument een bepaald                         satie kan verzetten, zelfs wanneer de voorschriften van
 kenteken aan te brengen en de verplichting om op deze                             de" artikelen 4 en 5 van diezelfde richtlijn niet worden
 produkten een ander kenteken aan te brengen wanneer zij                           geëerbiedigd ?
 met vrijstelling van deze taks worden geleverd in het kader
 van diplomatieke vrijstellingen, „ technische specificaties " in             (M PB nr . L 298 van 17 . 10 . 1989 , blz . 23 .
 de zin van artikel 1 , punt 1 , van Richtlijn 83/189/EEG van de
 Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieproce
 dure op het gebied van normen en technische voorschrif
ten ('), gewijzigd bij Richtlijn 88/ 182/EEG van 22 maart
 1988 ( 2 ), of zijn zij „ technische voorschriften " in de zin van          Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 1 december
 artikel 1 , punt 5 , van deze richtlijn ?"                                   1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                             K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt
 (>) PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
                                                                                Hamburg
 ( 2 ) PB nr . L 81 van 26 . 3 . 1988 , blz . 95 .
                                                                                ( Zaak C-15/96 )
                                                                                ( 96/C 64/23 )
                                                                             Het Arbeitsgericht Hamburg — 3e Kamer — heeft bij
Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van                    beschikking van 1 december 1995 , ingekomen ter griffie van
 16 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in de                        het Hof van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding tussen
strafzaak tegen P. Denuit ( burgerlijke partij : Belgische Staat,            K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt
in de persoon van de Vice-Eerste Minister en Minister van                    Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
Verkeerswezen en Overheidsbedrijven en de Minister van                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                         Wetenschapsbeleid )                                 navolgende vragen :
                            ( Zaak C-14/96 )
                                                                             1 . Is er sprake van schending van artikel 48 van het
                               ( 96/C 64/22 )                                     EG-Verdrag en artikel 7, leden 1 en 4 , van Verordening
                                                                                ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad betreffende het vrije
De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij vonnis                        verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ('),
van 16 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                       wanneer een cao voor de openbare dienst enkel voorziet
Justitie op 19 januari 1996 , in de strafzaak tegen P. Denuit                     in overgang naar een hogere salarisgroep na acht jaar
( burgerlijke partij : Belgische Staat, in de persoon van de                      werkzaamheid in een bepaalde salarisgroep van de voor
Vice-Eerste Minister en Minister van Verkeerswezen en                             alle personeelsleden van de openbare dienst van de
Overheidsbedrijven en de Minister van Wetenschapsbeleid ),                        Bondsrepubliek Duitsland geldende cao ( Bundes-Ange
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                               stelltentarifvertrag — BAT), en een vergelijkbare werk
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                        zaamheid in de openbare dienst van een andere Lid-Staat
vragen :                                                                          van de Gemeenschap dus buiten beschouwing blijft ?
1 . Onder welke voorwaarden wordt een televisie-omroep                      2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord :
       organisatie geacht, onder de bevoegdheid van een
       Lid-Staat te vallen in de zin van artikel 2 , lid 1 , van                  Vereist artikel 48 juncto Verordening ( EEG ) nr. 1612/
       Richtlijn 89/552/EEG van de Raad ('). In hoeverre is de                    68 van de Raad betreffende het vrije verkeer van
       niet-Europese herkomst van een relatief groot deel van                     werknemers binnen de Gemeenschap, dat tijdvakken die
       de uitgezonden programma's van belang, indien de                           artsen in de openbare dienst van een andere Lid-Staat
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96          I NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 64/ 11
     van de Gemeenschap hebben vervuld, meetellen voor de                     vereist, dat een ouder zijn kind in diens eerste levensfase
     overgang naar een hogere salarisgroep overeenkomstig                     zelf opvoedt en ervan afziet voltijds te werken, wanneer
     het BAT,                                                                 de forfaitaire uitkering slechts wordt betaald indien het
     of
                                                                              inkomen bepaalde, van het aantal gezinsleden afhanke
                                                                              lijke, grenzen niet overschrijdt, en wanneer de uitkering
     staat het wegens de wilsautonomie van de cao-partijen                    weliswaar als een met de gezinspolitiek verband hou
     niet aan de rechter om daarover te beslissen, zodat hij de               dende sociale uitkering de opvoeding en het afzien van
     beslissing ter zake aan de cao-partijen moet overla                     een inkomen uit voltijds werk, alsmede andere kosten
     ten ?                                                                    voor verzorging en opvoeding moet compenseren, maar
                                                                              in de eerste plaats beoogt, als gedragsbeïnvloedende
(') PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                              norm de toewijding aan het kind te bevorderen ?
                                                                        2 . Zo ja : is de uitkering ten aanzien van de migrerende
                                                                              werknemer in de zin van artikel 73 van Verordening
                                                                              ( EEG ) nr. 1408/71 ook een gezinsbijslag wanneer hij
Verzoek van het Bundessozialgericht van 29 november                           niet zelf het kind opvoedt en derhalve recht heeft op de
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K.                   uitkering, maar wel zijn echtgenoot ?
        Mille-Wilsmann en Land Nordrhein-Westfalen
                        ( Zaak C-16/96 )                                3 . Gelden wettelijke regelingen die in een Lid-Staat ten
                           ( 96/C 64/24 )                                     gunste van een aldaar wonend onderdaan voorzien in
                                                                              een recht op uitkering voor een ouder die zijn kind in
Het Bundessozialgericht, 14de Senat, heeft bij beschikking                    diens eerste levensfase zelf opvoedt en ervan afziet
van 29 november 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof                      voltijds te werken, naar Gemeenschapsrecht — bij
van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding tussen K.                     voorbeeld artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG )
Mille-Wilsmann en Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van                       nr. 1612/68 ( 2 ) — ook voor de echtgenoot van een in
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                       deze staat in de zin van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                            werkende werknemer die met zijn echtgenoot in een
                                                                              andere Lid-Staat woont ( grensarbeider )?
1 . Is een door belastingen gefinancierde uitkering een
     gezinsbijslag in de zin van artikel 1 , onder u ) i ), van         (M PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
     Verordening ( EEG) nr . 1408/71 (^, wanneer daarvoor is            ( 2 ) PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               verzoekster niet tot de tweede ronde van de wedstrijd werd
                      van 16 januari 1996                               toegelaten, — ten tweede, het besluit van dit comité om aan
                                                                        elke nationale werkgroep de voorselectie van de kandida
in zaak T-108/94 : E. Candiotte tegen Raad van de Europese              turen van de op haar nationaal grondgebied gevestigde
                               Unie ( 1 )                               kunstenaars te delegeren, — ten derde, het besluit van dit
(Prijsvraag voor kunstenaars — Reglement voor prijsvraag                comité om het in de fase van de voorselectie door elke
— Wettigheid van selectieprocedure — Bevoegdheid van                    Lid-Staat aan te duiden aantal kunstenaars op drie te
                          selectiecomité)                               bepalen, — ten vierde, het besluit om zonder nader
                           ( 96/C 64/25 )                               onderzoek de lijst van de tot de tweede ronde van de
                                                                        wedstrijd toegelaten kunstenaars vast te stellen; ii ) ander
                                                                        zijds een vordering tot veroordeling van de Raad tot betaling
                       (Procestaai: Frans)                              van een symbolische schadevergoeding van één ecu, ter
                                                                        vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben
                                                                        geleden ten gevolge van de besluiten van het selectiecomité,
In zaak T- 108/94, E. Candiotte, zelfstandig kunstenares,               en met name van het besluit tot afwijzing van haar
wonende te Jambes ( België ), vertegenwoordigd door J.-N.               kandidatuur, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ), samenge
Louis, advocaat de Brussel, domicilie gekozen hebbende te               steld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, R. Garcia
Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen             Valdecasas en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op
Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : Y. Crétien en D.              16 januari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
Canga Fano ), betreffende i ) enerzijds een beroep tot                  luidt als volgt:
nietigverklaring van — ten eerste, het besluit van het
selectiecomité van de wedstrijd voor kunstenaars ( nr. 93/S
21-3373/FR ), namens de Raad vastgesteld en aan verzoek
ster meegedeeld bij brief van 14 januari 1994 , waarbij                  1 . Verwerpt het beroep.


title: Zaak T-168/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Arkema/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Monochloorazijnzuurmarkt — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Marktverdeling en vaststelling van prijzen — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging — Beginsel van persoonlijk karakter van straffen en sancties — Motiveringsplicht — Geldboeten — Evenredigheid — Zwaarte en duur van inbreuk — Afschrikkende werking — Concrete werking op markt — Verzachtende omstandigheden — Meeloper — Verzwarende omstandigheden — Recidive )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Arkema/Commissie
   (Zaak T-168/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Monochloorazijnzuurmarkt - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Marktverdeling en vaststelling van prijzen - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging - Beginsel van persoonlijk karakter van straffen en sancties - Motiveringsplicht - Geldboeten - Evenredigheid - Zwaarte en duur van inbreuk - Afschrikkende werking - Concrete werking op markt - Verzachtende omstandigheden - Meeloper - Verzwarende omstandigheden - Recidive”)
   2009/C 282/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Arkema SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Debroux, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bouquet en F. Amato en vervolgens A. Bouquet en X. Lewis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair een verzoek om nietigverklaring van artikel 1, sub d, artikel 2, sub c, en artikel 4, lid 9, van beschikking C (2004) 4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005 betreffende een procedure krachtens artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/37.773 — MCAA) en subsidiair een verzoek om herziening van artikel 2, sub c en d, van die beschikking

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Arkema SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005.


title: Zaak T-737/14: Beroep ingesteld op 24 oktober 2014 — Vnesheconombank/Raad

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/41

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2014 — Vnesheconombank/Raad
   (Zaak T-737/14)
   (2015/C 007/46)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank for Development and Foreign Economic Affairs (Vnesheconombank) (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 1 van besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, nietig verklaren voor zover dat betrekking heeft op verzoekster, alsmede verzoeksters naam verwijderen uit de bijlage bij dat besluit;

               —

               artikel 5 van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, nietig verklaren voor zover dat betrekking heeft op verzoekster, alsmede verzoeksters naam verwijderen uit bijlage III bij die verordening;

               —

               artikel 1 van het genoemde besluit, zoals vervangen bij besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, nietig verklaren voor zover dat betrekking heeft op verzoekster, alsmede verzoeksters naam verwijderen uit bijlage I bij het gewijzigde besluit;

               —

               artikel 5 van de genoemde verordening, zoals vervangen bij verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, nietig verklaren voor zover dat betrekking heeft op verzoekster, alsmede verzoeksters naam verwijderen uit bijlage III bij de gewijzigde verordening, en

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de genoemde bepalingen betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, voor zover die bepalingen betrekking hebben op verzoekster.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat de bestreden bepalingen wat verzoekster betreft geenszins onderbouwd zijn, hetgeen een beletsel vormt voor het voeren van een gedegen verweer.

               2.

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de aan de bestreden bepalingen ten grondslag liggende feiten aangezien geen feitelijke grondslag aanwezig is en geen sprake is van daadwerkelijk bewijs.

               3.

               Derde middel: schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming wat betreft de motivering van de bestreden bepalingen, het ontbreken van bewijs voor de aangevoerde argumenten, de rechten van de verdediging en het eigendomsrecht doordat niet is voldaan aan de motiveringseisen en de verplichting om daadwerkelijk bewijs te leveren, hetgeen gevolgen heeft voor de overige rechten. Er is met name sprake van schending van de rechten van de verdediging doordat de Raad ondanks het tijdige verzoek daartoe het dossier van de sanctieprocedure pas zeer laat ter beschikking heeft gesteld, ofschoon het om een kort en gemakkelijk aan te leggen dossier ging, waardoor verzoekster zich niet terdege heeft kunnen voorbereiden.

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid aangezien sprake is van objectieve, precieze en onderling overeenstemmende aanwijzingen die aannemelijk maken dat de Raad bij het vaststellen van de sancties andere doelen voor ogen had dan die welke zijn aangevoerd.

               5.

               Vijfde middel: schending van het eigendomsrecht doordat het eigendomsrecht ingrijpend is beperkt zonder dat sprake is van een echte rechtvaardigingsgrond en zonder dat het evenredigheidsbeginsel is toegepast.

               6.

               Zesde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel doordat verzoekster in haar concurrentiepositie op de verschillende markten is geschaad zonder dat daarvoor gronden aanwezig zijn.