title: Zaak T-333/14: Beroep ingesteld op 13 mei 2014 — Helbrecht/BHIM — Lenci Calzature (SportEyes)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/29

         Beroep ingesteld op 13 mei 2014 — Helbrecht/BHIM — Lenci Calzature (SportEyes)
   (Zaak T-333/14)
   2014/C 235/39
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Helbrecht (Hilden, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. König, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lenci Calzature SpA (Turchetto-Montecarlo, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 februari 2014 in zaak R 830/2013-5 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Lenci Calzatura S.p.A., mocht deze partij interveniëren, verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SportEyes” voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 5 04  525

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Lenci Calzature SpA

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerken met de woordelementen „EYE SPORT EYE”, „EYE fashion EYE” en „EYE” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-56/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 februari 2011 — Raiffeisen-Waren-Zentrale Rhein-Main e.G./Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 februari 2011 — Raiffeisen-Waren-Zentrale Rhein-Main e.G./Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
   (Zaak C-56/11)
   2011/C 145/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raiffeisen-Waren-Zentrale Rhein-Main e.G.

      Verwerende partij: Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Geldt de in artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening nr. 2100/94 (1) en artikel 9, leden 2 en 3, van verordening nr. 1768/95 (2) geregelde informatieplicht van de loonwerker alleen wanneer de houder van het kwekersrecht zijn informatieverzoek aan de loonwerker richt vóór afloop van het verkoopseizoen waarop het verzoek betrekking heeft (bij verschillende jaren: van het laatste seizoen)?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is er sprake van een „tijdig” informatieverzoek, wanneer de houder van het kwekersrecht in zijn verzoek stelt over aanwijzingen te beschikken dat de loonwerker oogstmateriaal, die een in het verzoek bij naam genoemde landbouwer door aanplanting van teeltmateriaal van het beschermde ras heeft verkregen, met het doel van aanplanting heeft verwerkt of voornemens is te verwerken, of moet aan de loonwerker bovendien het bewijs van de gestelde aanwijzingen (bijvoorbeeld door toezending van een kopie van de aanplantverklaring van de landbouwer) worden geleverd?

               3)

               Kunnen de aanwijzingen aan de grondslag van de informatieplicht van de loonwerker volgen uit het feit dat de loonwerker als lasthebber van de houder van het kwekersrecht een vermeerderingsovereenkomst voor de productie van eetbaar zaad van het beschermde ras uitvoert, die de houder van het kwekersrecht heeft gesloten met een landbouwer die voor de vermeerdering zorgt, wanneer de landbouwer in het kader van de uitvoering van de vermeerderingsovereenkomst in feite de mogelijkheid heeft een deel van het teeltmateriaal te gebruiken voor aanplantingen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1768/95 van de Commissie van 24 juli 1995 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad inzake het communautaire kwekersrecht, van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers (PB L 173, blz. 14).


title: Zaak C-429/05: Verzoek van het Tribunal d'instance de Saintes van  16 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding Max Rampion en Marie-Jeanne Godard (echtgenote Rampion) tegen Franfinance SA en K par K SAS

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/22

         Verzoek van het Tribunal d'instance de Saintes van 16 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding Max Rampion en Marie-Jeanne Godard (echtgenote Rampion) tegen Franfinance SA en K par K SAS
   (Zaak C-429/05)
   (2006/C 36/45)
   Procestaal: Frans
   Het Tribunal d'instance de Saintes heeft bij vonnis van 16 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 december 2005, in het geding Max Rampion en Marie-Jeanne Godard (echtgenote Rampion) tegen Franfinance SA en K par K SAS, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moeten de artikelen 11 en 14 van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 (1) aldus worden uitgelegd dat zij toestaan dat de rechter de regels van onderlinge samenhang tussen de kredietovereenkomst en de overeenkomst tot levering van de met dit krediet gefinancierde goederen of diensten toepast wanneer de kredietovereenkomst het gefinancierde goed niet vermeldt of werd gesloten in de vorm van een doorlopend krediet zonder vermelding van het gefinancierde goed?

               2.

               Heeft richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 een doelstelling die verder gaat dan de bescherming van de consumenten en die de ordening van de markt omvat, zodat de rechter de bepalingen ervan ambtshalve kan toepassen?

      (1)  Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB L 42, blz. 48).


title: Zaak T-572/12: Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Nissan Jidosha/BHIM (CVTC)

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/19

         Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Nissan Jidosha/BHIM (CVTC)
   (Zaak T-572/12)
   2013/C 79/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nissan Jidosha KK (Yokohama-shi, Japan) (vertegenwoordigers: B. Brandreth, Barrister en D. Cañadas Arcas, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2012 in zaak R 2469/2011-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep en in de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „CVTC”, voor waren van de klassen 7, 9 en 12

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag om vernieuwing van de inschrijving van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 50 van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-355/15: Arrest van het Gerecht van 30 september 2016 — Alpex Pharma/EUIPO — Astex Pharmaceuticals (ASTEX) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ASTEX — Ouder Uniewoordmerk ALPEX — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/40

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2016 — Alpex Pharma/EUIPO — Astex Pharmaceuticals (ASTEX)
   (Zaak T-355/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk ASTEX - Ouder Uniewoordmerk ALPEX - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alpex Pharma SA (Mezzovico-Vira, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Bacchini, M. Mazzitelli en E. Rondinelli, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Astex Pharmaceuticals, Inc. (Pleasanton, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2015 (zaak R 593/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Alpex Pharma en Astex Pharmaceuticals

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alpex Pharma SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-660/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 december 2016 — Finanzamt Dachau/Achim Kollroß

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 december 2016 — Finanzamt Dachau/Achim Kollroß
   (Zaak C-660/16)
   (2017/C 086/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Dachau

      Verwerende partij: Achim Kollroß

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de vraag of een prestatie met zekerheid zal worden verricht, wat volgens het arrest van het Hof in de zaak FIRIN, C-107/13 (1) een voorwaarde is voor de aftrek van de voorbelasting op een vooruitbetaling, puur objectief worden beantwoord of op basis van het standpunt van de vooruitbetalende partij en van de voor haar waarneembare omstandigheden?

               2)

               Zijn de lidstaten bevoegd om de herziening van zowel de belasting als de aftrek afhankelijk te stellen van de terugbetaling van de vooruitbetaling, gelet op het feit dat het recht op aftrek volgens artikel 167 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2) op hetzelfde tijdstip ontstaat als dat waarop de belasting verschuldigd wordt, en gelet op de regelgevende bevoegdheden die aan de lidstaten toekomen krachtens artikel 185, lid 2, tweede alinea, en artikel 186 van die richtlijn?

               3)

               Moet de belastingdienst die bevoegd is voor de vooruitbetalende partij, haar de omzetbelasting teruggeven indien zij de vooruitbetaling niet van de ontvanger ervan kan terugkrijgen? Zo ja, dient dit in de procedure tot vaststelling van de belasting te geschieden of is dit ook mogelijk in een afzonderlijke procedure op billijkheidsgronden?

      (1)  ECLI:EU:C:2014:151.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-128/06: Beschikking van de president van het Hof van 8 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/38

         Beschikking van de president van het Hof van 8 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-128/06) (1)

   (2006/C 294/78)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


20150731062617132015/C 270/382792015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150526313111Zaak T-279/15: Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Pirelli Tyre/BHIM (Luchtbanden voor autowielen)
 ---documentbreak--- C2702015NL3110120150526NL0038311311Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Pirelli Tyre/BHIM (Luchtbanden voor autowielen)
   (Zaak T-279/15)2015/C 270/38Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: D. Caneva en G. Fucci, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken model: gemeenschapsmodel (Luchtbanden voor autowielen) — gemeenschapsmodel nr. 4 692-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 8 januari 2015 in zaak R 1285/2014-3

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

            —

            de bestreden beslissing te vernietigen;

            —

            het verzoek om herstel in de vorige toestand dat Pirelli Tyre SpA krachtens artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen heeft ingediend, toe te wijzen, en vast te stellen dat de betaling van de vernieuwingstaks voor het tweede tijdvak van vijf jaar regelmatig is verricht via girorekening nr. 000069 op naam van Bugnion SpA, en dat de aan het model verbonden rechten dus nog steeds gelden;

            —

            het BHIM te verwijzen in de door Pirelli Tyre SpA in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen.


title: Zaak C-223/04: Verzoek van het Tribunale di Gorizia van 7 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Bressan Aldo en Agenzia per le erogazioni in Agricoltura, enerzijds, en AGEA en Cospalat Friuli Venezia Giulia, anderzijds

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/19

         Verzoek van het Tribunale di Gorizia van 7 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Bressan Aldo en Agenzia per le erogazioni in Agricoltura, enerzijds, en AGEA en Cospalat Friuli Venezia Giulia, anderzijds
   (Zaak C-223/04)
   (2004/C 228/37)
   Het Tribunale di Gorizia heeft bij beschikking van 7 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 mei 2004, in het geding tussen Azienda Agricola Bressan Aldo en Agenzia per le erogazioni in Agricoltura, enerzijds en AGEA en Cospalat Friuli Venezia Giulia, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „daar de kwalificatie van het rechtskarakter van de extra heffingen op melk en zuivelproducten dient te geschieden volgens de regels van het gemeenschapsrecht waarbij deze heffingen zijn ingesteld en de basisregels betreffende de toepassing ervan zijn vastgelegd [met name verordening (EEG) nr. 856/84 van 31 maart 1984 en verordening 3950/92 van 28 december 1992], wordt de volgende vraag gesteld:

               —

               Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van 31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening (EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moeten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid hebben overschreden?”

      (1)  PB L 90 van 01.04.1984, blz. 10.

      (2)  PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.


title: Zaak C-428/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Unión General de Trabajadores de La Rioja UGT-RIOJA/Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Unión General de Trabajadores de La Rioja UGT-RIOJA/Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca
   (Zaak C-428/06)
   (2006/C 326/62)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unión General de Trabajadores de La Rioja (UGT-RIOJA)

      Verwerende partijen: Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 87, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat de door de Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya vastgestelde belastingmaatregelen, waarbij de artikelen 29, lid 1, sub a, 37 en 39 van de wet op de vennootschapsbelasting worden gewijzigd, als selectieve maatregelen in de zin van het begrip „staatssteun” in artikel 87, lid 1, EG, moeten worden aangemerkt, zodat zij overeenkomstig artikel 88, lid 3, EG bij de Commissie moeten worden aangemeld, omdat daarbij voor het grondgebied van de regionale autonome entiteit een lagere aanslagvoet wordt vastgesteld dan de basisaanslagvoet die krachtens de Spaanse nationale wettelijke regeling geldt, en wordt voorzien in een aantal gevallen van belastingaftrek die in de nationale belastingwetgeving niet bestaan?


title: Zaak C-151/12: Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/16

         Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-151/12)
   2012/C 174/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en B. Simon, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje met betrekking tot zijn intracommunautaire stroomgebieden de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, lid 8; artikel 7, lid 2; artikel 10, leden 1 en 2, van en bijlage V, punten 1.3 en 1.4, bij richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid; (1)

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat het Koninkrijk Spanje de in het petitum van het verzoekschrift genoemde bepalingen van richtlijn 2000/60/EG niet naar behoren in nationaal recht heeft omgezet, aangezien de Spaanse wettelijke regeling alleen van toepassing is op intercommunautaire stroomgebieden in Spanje. Derhalve zijn deze bepalingen niet in Spaans nationaal recht omgezet wat de intracommunautaire stroomgebieden (waarvan de wateren binnen een autonome regio stromen) betreft.

      (1)  PB L 327, blz. 1.


title: Zaak C-357/16: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Gelvora” UAB/Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba [Prejudiciële verwijzing — Oneerlijke handelspraktijken — Richtlijn 2005/29/EG — Werkingssfeer — Incassobedrijf — Consumentenkrediet — Cessie van schuldvordering — Aard van de juridische verhouding tussen het bedrijf en de debiteur — Artikel 2, onder c) — Begrip „product” — Invorderingsmaatregelen die parallel met het optreden van een gerechtsdeurwaarder worden toegepast]

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/6

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Gelvora” UAB/Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba
   (Zaak C-357/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Oneerlijke handelspraktijken - Richtlijn 2005/29/EG - Werkingssfeer - Incassobedrijf - Consumentenkrediet - Cessie van schuldvordering - Aard van de juridische verhouding tussen het bedrijf en de debiteur - Artikel 2, onder c) - Begrip „product” - Invorderingsmaatregelen die parallel met het optreden van een gerechtsdeurwaarder worden toegepast])
   (2017/C 300/08)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Gelvora” UAB

      Verwerende partij: Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat de juridische verhouding tussen een incassobedrijf en een schuldenaar die in gebreke is gebleven bij de nakoming van een consumentenkredietovereenkomst, waarbij de schuldvordering aan het incassobedrijf is gecedeerd, binnen de werkingssfeer ratione materiae van deze richtlijn valt. De praktijken die een dergelijk bedrijf toepast om haar schuldvordering in te vorderen, vallen onder het begrip „product” in de zin van artikel 2, onder c), van deze richtlijn. In dit verband doet de omstandigheid dat de schuld is bevestigd door een rechterlijke beslissing, en dat die beslissing aan een gerechtsdeurwaarder is verstrekt voor tenuitvoerlegging, niet ter zake.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak T-291/01: Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Dessauer Versorgungs- und Verkehrsgesellschaft mbH — DVV — Stadtwerke en vier andere ondernemingen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.2.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 44/19
Zij stelt dat verweerster, door de in artikel 3, sub a, van de          Middelen en voornaamste argumenten
beschikking genoemde voorwaarde op te leggen, artikel 81,
lid 3, EG verkeerd heeft toegepast, onder meer omdat deze
voorwaarde niet objectief noodzakelijk was, aangezien het               Verzoeker maakt bezwaar tegen de terugvordering van ge-
medegebruik van de inzamelings- en sorteerinstallaties geens-           meenschapssubsidies ten bedrage van EUR 464 329,22 die de
zins onmisbaar is voor de werkzaamheden van de concurren-               Commissie bij de bestreden debetnota heeft verlangd.
ten. Bovendien tast deze verplichting, die onevenredig is, het
specifieke voorwerp van het merk van verzoekster aan, en
                                                                        In het kader van het project LIFE (1) sloten verzoeker en de
verstoort zij de mededinging in haar nadeel.
                                                                        Gemeenschap een overeenkomst over het plan „Renaturierung
                                                                        „Brandenburgische Elbtalaue”: Vorbereitende Planungen und
Verzoekster stelt verder dat verweerster, door de in artikel 3,         Teilprojekt Gnevsdorfer Werder”. De Commissie verplichtte
sub a, genoemde voorwaarde op te leggen, artikel 86, lid 2, EG          zich tot deelname aan de werkelijke kosten voor 50 %, doch
verkeerd heeft toegepast, aangezien verzoekster met een dienst          niet voor meer dan ECU 1,5 miljoen. Het gesteunde project,
van algemeen belang is belast, en dat zij haar landelijke systeem       dat tot doel had om de verlegging van de dijk tussen de
niet meer onder economisch aanvaardbare voorwaarden kan                 gemeentes Lenzen en Wustrow voor te bereiden, werd in 1998
exploiteren of niet meer de nodige compensaties tussen                  beëindigd. Kort voor het einde van het project bleek dat het
rendabele en minder rendabele sectoren kan toepassen.                   niet mogelijk zou zijn om de dijk zover te verleggen als was
                                                                        gepland.
Verzoekster stelt verder dat verweerster, door de in artikel 3,
sub b, genoemde voorwaarde op te leggen, de artikelen 81,               In februari 2001 deelde de Commissie verzoeker mee dat hij
lid 3, EG en 86, lid 2, EG verkeerd heeft toegepast. Zij is ten         haars inziens bij de uitvoering van het project gedeeltelijk
slotte van mening dat verweerster, door haar de verbintenis             van de overeenkomst was afgeweken en dat zij, aangezien
van 25 september 1998 te doen aangaan (punt 72), het                    verzoeker de projectomvang had verkleind, daarom slechts de
fundamentele recht van vrije toegang tot de rechter heeft               activiteit in het verkleinde gebied kon medefinancieren. Bij de
geschonden.                                                             bestreden beschikking vorderde de Commissie van verzoeker
                                                                        de terugbetaling van EUR 464 329,33.
(1) PB C 100, blz. 4.
(2) Zaak T-151/01, Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland          Verzoeker stelt dat de Gemeenschap de omstreden terugvorde-
    AG/Commissie, PB 2001, C 289, blz. 26.                              ring niet via een beslissing van de Commissie mag laten
                                                                        verlopen; dat moet geschieden via de rechtsweg bij de nationale
                                                                        rechterlijke instanties. Bovendien heeft de Commissie de
                                                                        motiveringsplicht geschonden en inbreuk gemaakt op verzoe-
                                                                        kers rechten van de verdediging. Ten slotte heeft de Commissie
                                                                        het evenredigheidsbeginsel geschonden.
Beroep, op 28 november 2001 ingesteld door Land
Brandenburg tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     (1) Vgl. verordening (EEG) nr. 1973/92 van de Raad van 21 mei
                             schappen                                       1992 inzake de oprichting van een financieel instrument voor het
                                                                            milieu (LIFE) (PB L 206, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
                                                                            (EG) nr. 1404/96 van 15 juli 1996 (PB L 181, blz. 1).
                         (Zaak T-290/01)
                          (2002/C 44/36)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                        Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Dessauer
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Versorgungs- und Verkehrsgesellschaft mbH — DVV
schappen is op 28 november 2001 beroep ingesteld tegen                  — Stadtwerke en vier andere ondernemingen tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Land                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
Brandenburg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Schohe
en T. Masing, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                           (Zaak T-291/01)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                                 (2002/C 44/37)
—     het besluit in de aan verzoeker gerichte debetnota                                         (Procestaal: Duits)
      nr. 3240305411 van de Commissie van 13 september
      2001 betreffende project nr. LIFE94/D/A211/
      D/00029/BND, overeenkomst nr. B4-3200/94/730, nie-
      tig te verklaren;                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 30 november 2001 beroep tegen de Commissie
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Dessauer
 ---pagebreak--- C 44/20                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.2.2002
Versorgungs- und Verkehrsgesellschaft mbH — DVV —                      lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (1) had
Stadtwerke, Dessau (Duitsland), Neubrandenburger Stadtwerke            moeten inleiden. Op basis van een dergelijke procedure was de
GmbH, Neubrandenburg (Duitsland), Stadtwerke Schwäbisch                Commissie volgens verzoeksters vervolgens verplicht geweest
Hall GmbH, Schwäbisch Hall (Duitsland), Stadtwerke Tübingen            tegen de Bondsrepubliek Duitsland ten aanzien van deze
GmbH, Tübingen (Duitsland), en Stadtwerke Uelzen GmbH,                 steunverlening een negatieve beschikking te geven.
Uelzen (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Fouquet, ad-
vocaat.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
                                                                           tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
                                                                           artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—     vast te stellen dat het in strijd is met artikel 232 EG dat
      de Commissie niet binnen twee maanden nadat zij bij
      brief van 29 augustus 2001 de formele uitnodiging
      overeenkomstig artikel 232, tweede alinea, EG had ont-           Beroep, op 28 november 2001 ingesteld door Phillips-Van
      vangen, de op basis van de artikelen 87 en 88 EG                 Heusen Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie
      ingediende klachten heeft onderzocht en naar aanleiding          binnen de interne markt (merken, tekeningen en
      van dit onderzoek een beschikking heeft gegeven;                                             modellen)
—     de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen,                                    (Zaak T-292/01)
      met inbegrip van de kosten van verzoeksters, ook indien
      de Commissie nadat het beroep is ingesteld op enigerlei                                    (2002/C 44/38)
      wijze tot handelen overgaat en het Gerecht het beroep op
      die grond zonder voorwerp zou verklaren.
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                       Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Italiaans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 28 november 2001 beroep ingesteld tegen het
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
Verzoeksters zijn Duitse nutsbedrijven die zelf elektriciteit          door Phillips-Van Heusen Corporation, te New York (Verenigde
produceren. Als energieleveranciers staan zij sinds de invoering       Staten van Amerika), vertegenwoordigd door Fabrizio Jacobac-
van de mededinging op de stroommarkt voor de elektriciteits-           ci, advocaat. Andere partij voor de kamer van beroep: Pash
productie in de Bondsrepubliek Duitsland in het bijzonder in           Textilvertrieb und Einzelhandel GmbH, te München (Duits-
concurrentie tot de negentien bestaande kerncentrales.                 land).
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Volgens verzoeksters voeren de kernenergie-exploitanten in
hun handels- en fiscale balansen reserves op voor de kosten            —     te vernietigen de beslissing R 0740/2000-3 van de derde
van een toekomstige stillegging alsmede voor de verwijdering                 kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
van bestraalde splijtstofelementen en radioactief bedrijfsafval.             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
De kosten van verwijdering en stillegging worden aan de                      len) van 12 september 2001, die verzoekster op 28 sep-
omzetten uit de permanente elektriciteitsproductie toegere-                  tember 2001 is betekend;
kend. De handelsrechtelijke verplichting tot het aanleggen van
reserves heeft echter tegelijkertijd invloed op de belastinghef-       —     de door Pash ingestelde oppositie tegen de inschrijving
fing bij de kernenergie-exploitanten. Als gevolg van de Duitse               van de door Phillips-Van Heusen Corporation ingediende
belastingbepalingen hebben de kernenergie-exploitanten de                    aanvraag van BASS als gemeenschapsmerk (nr. 161331)
vrije beschikking over een aanzienlijk deel van de belasting die             voor de gehele klasse 25 definitief af te wijzen;
eigenlijk door de wetgeving inzake belastingaftrek wordt
nagevorderd.                                                           —     Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                             (merken, tekeningen en modellen) te gelasten, de inschrij-
                                                                             ving van het gemeenschapsmerk BASS met aan-
                                                                             vraagnr. 161331 toe te staan;
Verzoeksters stellen dat de belastingrechtelijke vrijstelling van
reserves voor kerncentrales een onwettige, niet aangemelde             —     Pash en het BHIM gezamenlijk of afzonderlijk te verwijzen
steunmaatregel van de Bondsrepubliek Duitsland is, die onvere-               in de kosten, vergoedingen en honoraria die verband
nigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Zij betogen dat                  houden met de onderhavige procedure, de oppositiepro-
de Commissie tegen de Bondsrepubliek Duitsland een formele                   cedure en de beroepsprocedure voor het Bureau voor
procedure op grond van de artikelen 10, lid 1, 13, lid 1, en 4,              harmonisatie binnen de interne markt.


title: Doorhaling van zaak C-33/00

text:
21.10.2000            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 302/23
               Doorhaling van zaak C-33/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-231/99 (1)
                       (2000/C 302/52)                                                       (2000/C 302/56)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-33/00: Commissie         doorhaling in het register gelast van zaak C-231/99: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 246 van 28.8.1999.
               Doorhaling van zaak C-34/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-495/99 (1)
                       (2000/C 302/53)                                                       (2000/C 302/57)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-34/00: Commissie         doorhaling in het register gelast van zaak C-495/99: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 63 van 4.3.2000.
              Doorhaling van zaak C-342/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-432/97 (1)
                       (2000/C 302/54)                                                       (2000/C 302/58)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie van
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 2000 de              de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juli
doorhaling in het register gelast van zaak C-342/99 (verzoek          2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslis-          C-432/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
sing): NEW YORKER S.H.K. Jeans GmbH tegen SIMPEX-                     tegen Bondsrepubliek Duitsland.
1000ST.
                                                                      (1) PB C 55 van 20.2.1998.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-271/99 (1)
              Doorhaling van zaak C-504/99 (1)
                                                                                (2000/C 302/59)
                        (2000/C 302/55)
                                                                      De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 2000 de              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
doorhaling in het register gelast van zaak C-504/99: Commissie        C-271/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               tegen Koninkrijk België.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak T-548/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Total/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van paraffinewas — Markt van slack wax — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijszetting en marktverdeling — Rechten van verdediging — Legaliteitsbeginsel van strafbare feiten en straffen — Vermoeden van onschuld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedragen — Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels die haar dochterondernemingen hebben gemaakt — Beslissende invloed van moedermaatschappij — Vermoeden in geval van deelneming van bijna 100 %” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/18

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Total/Commissie
   (Zaak T-548/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van paraffinewas - Markt van slack wax - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijszetting en marktverdeling - Rechten van verdediging - Legaliteitsbeginsel van strafbare feiten en straffen - Vermoeden van onschuld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedragen - Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels die haar dochterondernemingen hebben gemaakt - Beslissende invloed van moedermaatschappij - Vermoeden in geval van deelneming van bijna 100 %)
   2013/C 313/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Total SA (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: É. Morgan de Rivery en A. Noël-Baron, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, nietigverklaring van beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/39.181 — Kaarswas), en subsidiair, nietigverklaring of verlaging van de verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Total SA zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-312/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ráckevei Járásbíróság (Hongarije) op 1 juli 2014 — Banif Plus Bank Zrt./Márton Lantos en Mártonné Lantos

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ráckevei Járásbíróság (Hongarije) op 1 juli 2014 — Banif Plus Bank Zrt./Márton Lantos en Mártonné Lantos
   (Zaak C-312/14)
   2014/C 303/34
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Ráckevei Járásbíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banif Plus Bank Zrt.

      Verwerende partijen: Márton Lantos, Mártonné Lantos

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 4, lid 1, punten 2 (beleggingsdiensten en -activiteiten) en 17 (financieel instrument), van en bijlage I, deel C, punt 4 (valutatermijntransactie, afgeleide instrumenten), bij [richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (1)], aldus worden uitgelegd dat het aanbod aan de cliënt van een (wisselkoers)transactie die, in de juridische vorm van een lening in vreemde valuta, bestaat in een contante koop/verkoop op het tijdstip van de betaling en een koop/verkoop op termijn op het tijdstip van de terugbetaling door middel van de omzetting in forint van een geregistreerd bedrag in vreemde valuta, waardoor de lening van de cliënt wordt blootgesteld aan de gevolgen en de risico’s (wisselkoersrisico) van de kapitaalmarkt, een financieel instrument in de zin van die bepalingen vormt?

               2)

               Moeten artikel 4, lid 1, punt 6 (handelen voor eigen rekening), van en bijlage I, deel A, punt 3 (handelen voor eigen rekening), bij richtlijn 2004/39 aldus worden uitgelegd dat een tradingactiviteit voor eigen rekening met betrekking tot het in de eerste vraag beschreven financieel instrument een beleggingsdienst- of activiteit vormt?

               3)

               Moet de financiële instelling de geschiktheid nagaan zoals opgelegd in artikel 19, leden 4 en 5, van de richtlijn, rekening houdend met het feit dat de valutatermijntransactie — die een beleggingsdienst in verband met afgeleide financiële instrumenten vormt — is aangeboden als onderdeel van een ander financieel product (te weten een lening) en dat het afgeleide instrument op zich een complex financieel instrument vormt? Moet artikel 19, lid 9, van de richtlijn buiten toepassing worden gelaten op grond dat, aangezien de door de cliënt aangegane risico’s in verband met de lening en het financieel instrument wezenlijk verschillen, het onontbeerlijk is de geschiktheid te beoordelen voor zover de transactie een afgeleid instrument bevat?

               4)

               Leidt de omzeiling van artikel 19, leden 4 en 5, van de richtlijn tot de nietigverklaring van de tussen de bank en de cliënt gesloten lening?

      (1)  PB L 145, blz. 1


title: Zaak C-456/99 P: Hogere voorziening, op 30 november 1999 ingesteld door J tegen het arrest, op 28 september 1999 in zaak T-28/98 tussen J en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
19.2.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 47/17
2. de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.                  3) Courage Group Ltd (tegeneis), het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vragen:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       1. Moet artikel 81, lid 1, EG (ex artikel 85) aldus worden
Iedere lidstaat is verplicht, richtlijnen binnen de daartoe                uitgelegd, dat een partij bij een verboden overeenkomst
gestelde termijn in dwingende nationale voorschriften om te                inzake gebonden drankgelegenheden met een beroep op
zetten. In casu is de in artikel 25 van de richtlijn gestelde              dat artikel van de rechter schadevergoeding van de andere
termijn op 31 december 1997 verstreken, zonder dat Oosten-                 overeenkomstsluitende partij kan verkrijgen?
rijk
                                                                       2. Zo ja, kan de partij die schadevergoeding eist, dan worden
— de ingevolge artikel 9, lid 2, van de richtlijn voor de                  schadeloosgesteld voor de schade die zou kunnen ontstaan
     verlening van individuele vergunningen geldende termijn               omdat hij gebonden is aan de clausule in de overeenkomst
     voor bijzondere gevallen had beperkt tot vier maanden;                die krachtens artikel 81 verboden is?
                                                                       3. Is een regel van nationaal recht volgens welke rechterlijke
— de ingevolge artikel 9, lid 4, van de richtlijn bij de intrek-
                                                                           instanties het iemand niet mogen toestaan, zijn eigen
     king, wijziging of opschorting geldende maximumtermijn                onwettige handelingen als exceptie op te werpen en/of
     van twee maanden om te beslissen in nationaal recht
                                                                           zich daarop te beroepen als een noodzakelijke stap om
     had overgenomen;
                                                                           schadevergoeding te verkrijgen, verenigbaar met het
                                                                           gemeenschapsrecht?
— een passende beroepsprocedure overeenkomstig artikel 9,
     leden 4 en 6, had ingevoerd: het Verfassungsgerichtshof           4. Indien het antwoord op vraag 3 luidt, dat in bepaalde
     heeft de niet-uitvoering erkend (2) en weigert thans regel-           omstandigheden een dergelijke regel in strijd kan zijn met
     matig (3) onder verwijzing naar de — naar zijn oordeel                het gemeenschapsrecht, welke omstandigheden moet de
     rechtstreeks uit het gemeenschapsrecht af te leiden —                 nationale rechter dan in aanmerking nemen?
     omstandigheid dat het Verwaltungsgerichtshof kan worden
     aangezocht, bij hem aanhangig gemaakte beroepen tegen
     besluiten van de Telecom-Control-Kommission in behan-
     deling te nemen. Het Verwaltungsgerichtshof heeft echter
     nog geen uitspraak gedaan waarin dit zijn bevoegdheid
     bevestigt. Ook kan volgens de Commissie de bevoegdheid
     van het Verwaltungsgerichtshof, contra legem, enkel op            Hogere voorziening, op 30 november 1999 ingesteld
     grond van uitspraken van het Verfassungsgerichtshof, om           door J tegen het arrest, op 28 september 1999 in zaak
     redenen van rechtszekerheid niet voldoende worden                 T-28/98 tussen J en Commissie van de Europese Gemeen-
     geacht.                                                           schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
(1) PB 1997, L 117, blz. 15.
(2) In zijn vonnis B 1625/98 van 24.2.1999 betreffende een vergelijk-                        (Zaak C-456/99 P)
    bare bepaling van de richtlijn.
(3) Uitspraken van 11.3.1999 in de beroepsprocedures B 1637/98,                                (2000/C 47/27)
    B 2175/98, B. B 1768/98 en B 1884/98.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 november 1999 hogere voorziening ingesteld door J,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten
                                                                       te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                       Société de gestion fiduciaire S.à r.l, Rue Beck 2-4, tegen het
                                                                       arrest, op 28 september 1999 in zaak T-28/98 tussen J en
Verzoek van de Court of Appeal (England and Wales)                     Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
(Civil Division) van 4 augustus 1999 om een prejudiciële               het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
beslissing in het geding tussen Courage Ltd en B. Crehan               pen (Derde kamer).
(oorspronkelijke eis) en B. Crehan en 1) Courage Ltd, 2)
Inntrepreneur Estates (CPC) plc, 3) Courage Group Ltd                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                             (tegeneis)
                                                                       — het door het Gerecht van eerste aanleg van de EG op
                         (Zaak C-453/99)                                   28 september 1999 in zaak T-28/98 gewezen arrest
                                                                           te vernietigen;
                          (2000/C 47/26)                               — bijgevolg, de door verzoekster in eerste aanleg geformu-
                                                                           leerde vordering toe te wijzen en derhalve nietig te
De Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) heeft              verklaren het besluit van de Commissie van 6 januari 1997
bij beschikking van 4 augustus 1999, ingekomen ter griffie                 waarbij Brussel als verzoeksters plaats van aanwerving
van het Hof van Justitie op 30 november 1999, in het geding                is genomen;
tussen Courage Ltd en B. Crehan (oorspronkelijke eis) en B.
Crehan en 1) Courage Ltd, 2) Inntrepreneur Estates (CPC) plc,          — verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 47/18                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.2.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
Verkeerde kwalificatie van de in aanmerking genomen feiten             artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
die tot een schending van de rechtsregels, in dit geval                maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
artikel 7, lid 3, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut en de      gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
bepalingen ter uitvoering daarvan, heeft geleid.                       moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
                                                                       meedelen. Met betrekking tot de genoemde richtlijnen heeft de
                                                                       Helleense Republiek de Commissie niet binnen de gestelde
                                                                       termijnen mededeling gedaan van de getroffen omzettings-
                                                                       maatregelen.
                                                                       (1) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17.
                                                                       (2) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
                                                                       (3) PB L 351 van 23.12.1997, blz. 55.
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                bliek
                                                                       Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                          (Zaak C-457/99)                                                             bliek
                                                                                (Zaak C-458/99)
                           (2000/C 47/28)
                                                                                (2000/C 47/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
1 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               1 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
woordigd door M. Condou-Durande, lid van haar juridische               door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó-            woordigd door M. Condou-Durande, lid van haar juridische
mez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,         dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó-
Kirchberg.                                                             mez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                       Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de                 de bepaalde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te                lijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn
     nemen om te voldoen aan de richtlijnen                                 98/19/EG van de Commissie van 18 maart 1998 tot
                                                                            wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende
                                                                            toevoegingsmiddelen in de diervoeding (1), de krachtens
     — 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot                         het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
         vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van           gen niet is nagekomen;
         de officiële controles op het gebied van diervoeding (1),
                                                                       — de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
     — 95/69/EG van de Raad van 22 december 1995 hou-
         dende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen           Middelen en voornaamste argumenten
         voor de erkenning en de registratie van bedrijven en
         tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijzi-         Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
         ging van de richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG,                artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
         79/373/EEG en 82/471/EEG (2), en                              maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
                                                                       gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
     — 97/72/EG van de Commissie van 15 december 1997                  moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
         tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad            meedelen. De in casu gestelde termijn is op 31 maart 1998
         betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (3),        verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
                                                                       mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
                                                                       len voor de richtlijn.
     de krachtens het Verdrag en deze richtlijnen op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen.                        (1) PB L 96 van 28.3.1998, blz. 39.
2. De Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-345/14: Beroep ingesteld op 19 mei 2014 — Quanzhou Wouxun Electronics/BHIM — Locura Digital (WOUXUN)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/30

         Beroep ingesteld op 19 mei 2014 — Quanzhou Wouxun Electronics/BHIM — Locura Digital (WOUXUN)
   (Zaak T-345/14)
   2014/C 235/41
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Quanzhou Wouxun Electronics Co. Ltd (Quanzhou, China) (vertegenwoordigers: A. Sebastião en J. Pimenta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Locura Digital, SL (Granollers, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 februari 2014 in zaak R 407/2013-4 vernietigen;

               —

               het BHIM gelasten de inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 1 0 0 72  478„WOUXUN” in haar geheel te weigeren;

               —

               Locura Digital, SL verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Locura Digital, SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: Woordmerk WOUXUN voor waren en diensten van de klassen 9, 39 en 42 — Aanvraag voor gemeenschapsmerk nr. 1 0 0 72  478

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Woordmerken WOUXUN voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 38

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-43/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 maart 2008 — Maison de l'Europe Avignon Méditerranée/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Label Infopunt Europa — Uitlatingen van vertegenwoordiger van Commissie over verzoekster )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 maart 2008 — Maison de l'Europe Avignon Méditerranée/Commissie
   (Zaak T-43/03) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Label „Infopunt Europa’ - Uitlatingen van vertegenwoordiger van Commissie over verzoekster’)
   (2008/C 107/34)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Maison de l'Europe Avignon Méditerranée (Avignon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Martineau en N. Benoît, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J.-F. Pasquier, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de uitlatingen van de vertegenwoordiger van de Commissie te Marseille, tijdens de vergadering van 23 januari 2003
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               La Maison de l'Europe Avignon Méditerranée zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-472/04: Beroep, op 20 november 2004 ingesteld door Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/29

         Beroep, op 20 november 2004 ingesteld door Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-472/04)
   (2005/C 57/49)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 november 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vassilios Tsarnavas, wonende te Volos (Griekenland), vertegenwoordigd door Nicolas Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 23 december 2003, voorzover daarbij verzoekers naam niet is opgenomen op de lijst van de in het kader van bevorderingsronde 1999 voor bevordering voorgedragen ambtenaren, noch op de lijst van de ambtenaren die met het oog op bevordering naar de rang A4 als meest verdienstelijk waren beoordeeld in het kader van de bevorderingsrondes 1998 en 1999, en evenmin op de lijst van de in het kader van die bevorderingsrondes naar de rang A4 bevorderde ambtenaren;

               —

               nietig te verklaren alle daarmee verband houdende en/of daarop gebaseerde besluiten;

               —

               voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 5 augustus 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de onregelmatigheid aan van de procedure en de schending van de artikelen 25, lid 2, en 45 van het Statuut, en van de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur, alsmede kennelijk onjuiste beoordeling.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 30 januari 1997 in zaak C-178/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Rechtbank van Koophandel te Antwerpen): Wiljo NV tegen Belgische staat (Structurele sanering binnenvaart - Speciale bijdrage - Uitsluiting "gespecialiseerde vaartuigen" - Beschikking van Commissie houdende afwijzing van verzoek om ontheffing - Beschikking niet aangevochten op basis van artikel 173 van het Verdrag - Betwisting van geldigheid van beschikking voor nationale rechter)

text:
22 . 3 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 94/ 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                               nr. 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende de
                          (Vijfde Kamer)                             structurele sanering van de binnenvaart, wanneer de adres
                                                                     saat niet binnen de gestelde termijn tegen deze beschikking
                       van 30 anuari 1997                            beroep heeft ingesteld op basis van artikel 1 73, vierde ali
                                                                     nea, van het Verdrag.
in zaak C-178/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
de Rechtbank van Koophandel te Antwerpen ): Wiljo NV
                     tegen Belgische staat (')                       (') PB nr. C 189 van 22 . 7 . 1995 .
(Structurele sanering binnenvaart — Speciale bijdrage —
 Uitsluiting „gespecialiseerde vaartuigen " — Beschikking
van Commissie houdende afwijzing van verzoek om ont
heffing — Beschikking niet aangevochten op basis van
artikel 173 van het Verdrag — Betwisting van geldigheid
                                                                                ARREST VAN HET HOF
            van beschikking voor nationale rechter)
                                                                                (Vijfde Kamer )
                           ( 97/C 94/01 )
                                                                                van 30 januari 1997
                     (Procestaai: Nederlands)                        in zaak C-221 /95 ( verzoek van de Arbeidsrechtbank te
                                                                     Doornik om een prejudiciële beslissing ): Rijksinstituut
                                                                     voor de sociale verzekeringen voor zelfstandigen (RSVZ )
In zaak C-178/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                             tegen C. Hervein, Hervillier SA (')
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht
bank van Koophandel te Antwerpen ( België ), in het aldaar           (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel
aanhangige geding tussen Wiljo NV en Belgische staat, om             ling van toe te passen wetgeving — Werkzaamheden in
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van Verorde            loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst)
ning ( EEG ) nr. 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989                                         ( 97/C 94/02 )
betreffende de structurele sanering van de binnenvaart ( PB
nr. L 116 van 28 . 4 . 1989, blz. 25 ) en over de geldigheid
                                                                                (Procestaai: Frans)
van de beschikking van de Commissie van 6 mei 1993
houdende afwijzing van een verzoek om ontheffing van de
speciale bijdrage aan het sloopfonds, ingevoerd bij                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
artikel 8 , lid 1 , sub a ), van genoemde verordening, heeft                         de Jurisprudentie van het Hof)
het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gul
mann , waarnemend voor de kamerpresident ( rapporteur);
D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann en M. Wathelet,             In zaak C-221 /95 , betreffende een verzoek aan het Hof
rechters; advocaat-generaal : F.G. Jacobs; griffier: D. Lou         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arbeids
terman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 30 januari 1997               rechtbank te Doornik ( België ), in het aldaar aanhangige
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               geding tussen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen
                                                                     voor zelfstandigen ( RSVZ ) en C. Hervein, Hervillier SA,
                                                                     betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
De nationale rechter is gebonden aan een tot de eigenaar             van artikel 14 bis, lid 2 , van Verordening ( EEG ) nr. 1408/
van een schip gerichte beschikking van de Commissie, be             71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepas
palende dat dit schip geen gespecialiseerd vaartuig is in de         sing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en
zin van artikel 8, lid 3, sub c), van Verordening (EEG)              zelfstandigen , alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen


title: Zaak T-453/15: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Trinity Haircare/EUIPO — Advance Magazine Publishers (VOGUE) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk VOGUE — Absolute weigeringsgrond — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 52, lid 1, onder a) juncto artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/39

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Trinity Haircare/EUIPO — Advance Magazine Publishers (VOGUE)
   (Zaak T-453/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk VOGUE - Absolute weigeringsgrond - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen - Artikel 52, lid 1, onder a) juncto artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 392/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trinity Haircare AG (Herisau, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Kroher en K. Bach, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Lewis en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Ivison, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 mei 2015 (zaak R 2426/2014-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Advance Magazine Publishers en Trinity Haircare

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Trinity Haircare AG wordt verwezen in haar eigen kosten en die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)en van Advance Magazine Publishers, Inc.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak C-137/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Europese Gemeenschappen/Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Artikelen 207, lid 2, EG en 282 EG — Vertegenwoordiging van Europese Gemeenschappen voor nationale rechterlijke instanties — Aan Commissie verleende bevoegdheden — Delegatie van vertegenwoordigingsbevoegdheid aan andere gemeenschapsinstellingen — Voorwaarden)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Europese Gemeenschappen/Brussels Hoofdstedelijk Gewest
   (Zaak C-137/10) (1)

   (Artikelen 207, lid 2, EG en 282 EG - Vertegenwoordiging van Europese Gemeenschappen voor nationale rechterlijke instanties - Aan Commissie verleende bevoegdheden - Delegatie van vertegenwoordigingsbevoegdheid aan andere gemeenschapsinstellingen - Voorwaarden)
   2011/C 186/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Europese Gemeenschappen

      Verwerende partij: Brussels Hoofdstedelijk Gewest

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van de artikelen 282 en 207, lid 2, eerste alinea, EG — Voorwaarden voor de delegatie, door de Commissie, van de bevoegdheden van de Gemeenschap om in rechte op te treden, aan een andere instelling — Geldigheid van de lastgeving bij gebrek aan een nominatieve aanwijzing van de natuurlijke persoon die de gemachtigde instelling mag vertegenwoordigen — Bevoegdheid van de nationale rechterlijke instantie hierover uitspraak te doen — Twijfels over de geldigheid van de vertegenwoordiging in rechte van de Raad door zijn plaatsvervangend secretaris-generaal, die tot taak heeft het secretariaat-generaal te leiden — Inachtneming van het beginsel van de organisatorische autonomie van de instellingen

      Dictum

   De lastgeving waarbij de Europese Commissie haar bevoegdheid ex artikel 282 EG om de Europese Gemeenschappen voor een nationale rechterlijke instantie te vertegenwoordigen in een geding dat een andere instelling betrof, aan deze instelling heeft gedelegeerd, was rechtsgeldig verstrekt, ongeacht of in deze lastgeving al dan niet een natuurlijke persoon met naam was aangewezen om de gemachtigde instelling te vertegenwoordigen. In dergelijke gevallen kon zowel deze instelling als de natuurlijke persoon, zo er een was aangewezen, volmacht geven aan een advocaat om de Europese Gemeenschappen te vertegenwoordigen.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak C-672/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes
   (Zaak C-672/11)
   2012/C 89/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

      Verwerende partij: Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden […] aan begin of einde [te verlengen] met […] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

               2)

               In het bijzonder:

                           —

                           moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

                           —

                           indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden […] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

                           —

                           indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).


title: Zaak T-18/15: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Philip Morris/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten die zijn opgesteld in het kader van de werkzaamheden ter voorbereiding van de richtlijn betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten — Weigering van toegang — Uitzondering voor de bescherming van gerechtelijke procedures — Uitzondering voor de bescherming van het besluitvormingsproces — Rechten van de verdediging — Hoger openbaar belang”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/32

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Philip Morris/Commissie
   (Zaak T-18/15) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten die zijn opgesteld in het kader van de werkzaamheden ter voorbereiding van de richtlijn betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten - Weigering van toegang - Uitzondering voor de bescherming van gerechtelijke procedures - Uitzondering voor de bescherming van het besluitvormingsproces - Rechten van de verdediging - Hoger openbaar belang”])
   (2016/C 392/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Philip Morris Ltd (Richmond, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Nordlander en M. Abenhaïm, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit Ares(2014) 3694540 van de Commissie van 6 november 2014 tot weigering van toegang tot bepaalde documenten met betrekking tot de vaststelling van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (PB 2014, L 127, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Besluit Ares(2014) 3694540 van de Commissie van 6 november 2014 tot weigering van toegang tot bepaalde documenten met betrekking tot de vaststelling van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG, wordt nietig verklaard voor zover daarbij toegang is geweigerd tot de eerste drie zinnen van de derde alinea van document nr. 6.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak F-59/06: Beroep ingesteld op  8 mei 2006  — Kerstens/Commissie

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/34

         Beroep ingesteld op 8 mei 2006 — Kerstens/Commissie
   (Zaak F-59/06)
   (2006/C 165/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Petrus J. F. Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 11 juli 2005 houdende vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over het jaar 2004;

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van het TABG van 6 februari 2006 houdende afwijzing van verzoekers klacht nr. R/769/05;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, betwist de in zijn loopbaanontwikkelingsrapport vermelde punten voor verdiensten en de daarin vermelde beoordelingen voor het jaar 2004. Hij stelt schending van de beoordelingsregels en van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut, alsmede een kennelijke beoordelingsfout en schending van artikel 43 van het Statuut. Verzoeker behoudt zich ten slotte het recht voor een derde middel te formuleren, betreffende misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak C-156/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 1 april 2015 — SIA „Private Equity Insurance Group”/AS „Swedbank”

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 1 april 2015 — SIA „Private Equity Insurance Group”/AS „Swedbank”
   (Zaak C-156/15)
   (2015/C 198/32)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Private Equity Insurance Group”

      Verwerende partij: AS „Swedbank”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van artikel 4 van richtlijn 2002/47/EG (1) [van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2002 betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten] inzake de realisatie van een financiële zekerheid, rekening houdend met de overwegingen 1 en 4 van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat zij alleen van toepassing zijn op rekeningen die worden gebruikt voor de afwikkeling in effectenafwikkelingssystemen, dan wel aldus dat zij ook van toepassing zijn op om het even welke bij een bank geopende rekening, waaronder een rekening-courant die niet wordt gebruikt voor de afwikkeling van effectentransacties?

               2)

               Moeten de artikelen 3 en 8 van richtlijn 2002/47, rekening houdend met de overwegingen 3 en 5 van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de richtlijn tot doel heeft kredietinstellingen een bijzonder gunstige voorkeursbehandeling te garanderen ingeval van insolventie van hun klanten, in het bijzonder ten opzichte van andere schuldeisers van die klanten zoals werknemers met betrekking tot hun loonaanspraken, de Staat met betrekking tot zijn belastingaanslagen en geprivilegieerde zekerheidsnemers wier vorderingen gedekt zijn door zekerheden die door de inschrijving ervan in een register het vertrouwen van het maatschappelijke verkeer genieten?

               3)

               Moet artikel 1, lid 2, onder e), van richtlijn 2002/47 als een grondslag voor minimumharmonisatie dan wel voor volledige harmonisatie worden aangemerkt, dat wil zeggen, moet dat artikel aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten toestaat om de toepassing van deze bepaling uit te breiden tot personen die uitdrukkelijk zijn uitgesloten van de werkingssfeer van de richtlijn?

               4)

               Is artikel 1, lid 2, onder e), van richtlijn 2002/47 een rechtstreeks toepasselijke bepaling?

               5)

               Indien het doel en de werkingssfeer van richtlijn 2002/47 beperkter zijn dan het werkelijke doel en de werkelijke werkingssfeer van de nationale wet, waarvan de vaststelling formeel werd gerechtvaardigd door de verplichting tot omzetting van de richtlijn, kan dan gebruikgemaakt worden van de uitlegging van die richtlijn om een op het nationale recht gebaseerde financiëlezekerheidsclausule die leidt tot een zakelijk zekerheidsrecht als in het hoofdgeding, nietig te verklaren?

      (1)  PB L 168, blz. 43.


title: Zaak C-564/12: Beschikking van de president van het Hof van 25 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance d’Orléans — Frankrijk) — BNP Paribas Personal Finance SA, Facet SA/Guillaume Delmatti

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/9

         Beschikking van de president van het Hof van 25 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance d’Orléans — Frankrijk) — BNP Paribas Personal Finance SA, Facet SA/Guillaume Delmatti
   (Zaak C-564/12) (1)

   2013/C 377/21
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Zaak C-106/05: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 25 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen L.u.P. GmbH en Finanzamt Bochum-Mitte

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/11

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 25 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen L.u.P. GmbH en Finanzamt Bochum-Mitte
   (Zaak C-106/05)
   (2005/C 115/21)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 25 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 maart 2005, in het geding tussen L.u.P. GmbH en Finanzamt Bochum-Mitte, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is het op grond van artikel 13, A, lid 1, sub b, en lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1), toegestaan dat de belastingvrijstelling van de door huisartsen voorgeschreven medische laboratoriumonderzoeken ook van de in dat artikel vermelde voorwaarden afhankelijk wordt gesteld wanneer de door de artsen verstrekte medische verzorging hoe dan ook is vrijgesteld?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-62/08: Beroep ingesteld op 6 februari 2008 — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/40

         Beroep ingesteld op 6 februari 2008 — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni/Commissie
   (Zaak T-62/08)
   (2008/C 92/79)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA (Terni, Italië) (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino en G. Barone, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking onrechtmatig te verklaren en ze volledig nietig te verklaren omdat de omstreden maatregel daarin als overheidssteun is aangemerkt ofschoon het gaat om een rechtmatige voortzetting van een door de Italiaanse staat ten gunste van de vennootschap Terni (en de rechtverkrijgenden daarvan) getroffen maatregel ter vergoeding van de onteigening van de elektriciteitscentrales van deze vennootschap in 1962-1963;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voor zover daarin:

                           a)

                           wordt vastgesteld dat Italië onrechtmatig uitvoering heeft gegeven aan overheidssteun ten gunste van ThyssenKrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche en daarbij inbreuk heeft gemaakt op artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag;

                           b)

                           wordt vastgesteld dat van ThyssenKrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche bedragen moeten worden teruggevorderd; en dus

                           c)

                           Italië wordt gelast die bedragen, vermeerderd met interest, onverwijld terug te vorderen;

               —

               nog meer subsidiair, de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover daarbij Italië wordt gelast de steun, vermeerderd met interest, onverwijld terug te vorderen, omdat die terugvordering inbreuk zou maken op het algemene beginsel van gewettigd vertrouwen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking waartegen in de onderhavige zaak wordt opgekomen is dezelfde als die welke aan de orde is in zaak T-53/08, Italië/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in die zaak zijn aangevoerd. Naast schending van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag door verkeerde uitlegging van de verlenging van het compenserende tarief voor de vennootschappen die voorheen de vennootschap Terni vormden, stelt verzoekster subsidiair:

               —

               schending van artikel 88 van het EG-Verdrag door voorbij te gaan aan de omstandigheid dat de omstreden maatregel in feite nog niet ten uitvoer is gelegd, en dat er dus geen sprake is van niet-nakoming van de aanmeldingsplicht en er geen bedragen moeten worden terugbetaald;

               —

               schending van artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag en onrechtmatigheid — wegens schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen — van het in de bestreden beschikking gegeven bevel tot terugvordering.


title: Zaak C-334/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 juli 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 3 mei 2007 in zaak T-357/02, Freistaat Sachsen/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/6

         Hogere voorziening ingesteld op 18 juli 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 3 mei 2007 in zaak T-357/02, Freistaat Sachsen/Commissie
   (Zaak C-334/07 P)
   (2007/C 223/07)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: Kilian Gross, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Freistaat Sachsen
   Conclusies

               —

               volledige vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 in de procedure Freistaat Sachsen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-357/02);

               —

               afdoening van de zaak en ongegrondverklaring van het verzoekschrift;

               —

               verwijzing van verzoeker in eerste aanleg in de kosten van zowel de hogere voorziening als de procedure in eerste aanleg in zaak T-357/02.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie is het bestreden arrest in strijd met artikel 88, leden 2 en 3, EG, artikel 249, tweede alinea, EG, artikel 254, lid 2, tweede volzin, EG, de artikelen 3 en volgende van de procedureverordening, en artikel 10, lid 1, van de uitzonderingsverordening KMO's, daar het Gerecht miskent dat de rechtmatigheid van de bestreden beschikking (2003/226/EG) (1) uitsluitend moet worden getoetst aan de voorschriften van de uitzonderingsverordening KMO's [verordening (EG) nr. 70/2001] (2).
   De uitzonderingsverordening KMO's is vóór de vaststelling van de bestreden beschikking in werking getreden en was dus rechtstreeks toepasselijk. Zij vormde derhalve het enige geldige rechtskader. Het Gerecht van eerste aanleg oordeelt volgens de Commissie ten onrechte dat de uitzonderingsverordening KMO's niet van toepassing was, daar het er in strijd met het recht van uitgaat dat de toepassing van de uitzonderingsverordening KMO's in het geval van de bestreden beschikking terugwerkende kracht zou hebben.
   Subsidiair stelt de Commissie dat het bestreden arrest tevens in strijd is met artikel 2, lid 2, en artikel 4, lid 5, van de procedureverordening [verordening (EG) nr. 659/1999] (3), daar het Gerecht het toetsingscriterium en de eisen die aan de volledigheid van een aanmelding worden gesteld, miskent.

      (1)  PB L 91, blz. 13.

      (2)  PB L 10, blz. 33.

      (3)  PB L 83, blz. 1.