title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 februari 2002 in zaak C-328/00 (verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing): Maria Weber en Martin Weber tegen Freistaat Bayern ("Gemeenschappelĳk landbouwbeleid — Steunregeling voor oliehoudende zaden — Geldigheid van verordening (EEG) nr. 525/93")

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/27
Venanzio & C. Sas en Istituto nazionale per l’assicurazione                douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
contro gli infortuni sul lavoro (INAIL), om een prejudiciële               (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september 1996
beslissing over de uitlegging van de artikelen 85, 86 en 90 EG-            (PB L 238, blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld
Verdrag (thans artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG), heeft het                 als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de kamerpre-
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr,                   sident, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans (rapporteur),
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola,                       7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters;                 als volgt:
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 22 januari 2002 een arrest gewezen
                                                                           Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur
                                                                           en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verorde-
Het begrip onderneming in de zin van de artikelen 85 en 86 EG-             ning (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september
Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG) doelt niet op een orgaan          1996, moet aldus worden uitgelegd, dat een inktcartridge zonder
als het Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul    geïntegreerde printkop die is samengesteld uit een kunststofbehuizing,
lavoro (INAIL), dat bij wet is belast met het beheer van een               schuimstof, een metaalzeef, dichtingen, een zegelfolie, een etiket, inkt
verzekeringsregeling tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten.            en verpakkingsmateriaal, en die, zowel wat de inktcartridge als wat
                                                                           de inkt betreft, enkel kan worden gebruikt in een printer met de
                                                                           kenmerken van de inkt jet printers van het merk Epson Stylus Color,
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           moet worden ingedeeld onder de postonderverdeling 32 159 080 van
                                                                           de gecombineerde nomenclatuur.
                                                                           (1) PB C 259 van 9.9.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)
                       van 7 februari 2002                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-276/00 (verzoek van het Hessische Finanz-                                                 (Tweede kamer)
gericht, Kassel om een prejudiciële beslissing): Turbon
International GmbH tegen Oberfinanzdirektion Ko-
                               blenz (1)                                                          van 7 februari 2002
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-                    in zaak C-328/00 (verzoek van het Bayerische Verwal-
ling in gecombineerde nomenclatuur van inktcartridges die                  tungsgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing):
geschikt zijn voor printers van het merk Epson Stylus Color                 Maria Weber en Martin Weber tegen Freistaat Bayern (1)
— Inkt (post 3215) — Delen en toebehoren voor machines
                   van post 8 471 (post 8 473)”                            („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Steunregeling voor
                                                                           oliehoudende zaden — Geldigheid van verordening (EEG)
                           (2002/C 84/43)                                                              nr. 525/93”)
                          (Procestaal: Duits)                                                         (2002/C 84/44)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (Procestaal: Duits)
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-276/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Hessische Finanzgericht te
Kassel (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
Turbon International GmbH, als rechtsopvolgster onder al-                  In zaak C-328/00, betreffende een verzoek aan het Hof
gemene titel van Kores Nordic Deutschland GmbH, en Ober-                   krachtens artikel 234 EG van het Bayerische Verwaltungs-
finanzdirektion Koblenz, om een prejudiciële beslissing over               gericht Regensburg (Duitsland), in het aldaar aanhangige
de uitlegging van de posten 3 215 en 8 473 van de gecombi-                 geding tussen Maria Weber, Martin Weber en Freistaat Bayern,
neerde nomenclatuur, in bijlage I bij verordening (EEG)                    om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van verorde-
nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot                ning (EEG) nr. 525/93 van de Commissie van 8 maart 1993
de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk              tot vaststelling van de definitieve regionale referentiebedragen
 ---pagebreak--- C 84/28                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
voor de producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en                    91/692, binnen de bij die bepalingen gestelde termijn aan de
zonnebloemzaad voor het verkoopseizoen 1992/1993 (PB                       Commissie toe te zenden, de krachtens deze richtlijnen op
L 56, blz. 18), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als             haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
volgt: N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur)              (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;                 L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
griffier: R. Grass, op 7 februari 2002 een arrest gewezen                  generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 11 de-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        cember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening          1)    Door na te laten om voor de periode 1995 tot en met 1997
(EEG) nr. 525/93 van de Commissie van 8 maart 1993 tot                           het verslag als bedoeld in artikel 18 van richtlijn 75/439/EEG
vaststelling van de definitieve regionale referentiebedragen voor de             van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van
producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en zonnebloemzaad                   afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van
voor het verkoopseizoen 1992/1993.                                               de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en
                                                                                rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde
                                                                                richtlijnen op milieugebied, binnen de bij de genoemde bepaling
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                      gestelde termijn aan de Commissie toe te zenden, is de
                                                                                Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                      van 11 december 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-376/00: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                                (Tweede kamer)
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 75/439/EEG en
75/442/EEG — Nationale verslagen betreffende toepassing                                            van 17 januari 2002
                — Niet toezending aan Commissie”)
                                                                           in zaak C-394/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2002/C 84/45)                                                      schappen tegen Ierland (1)
                        (Procestaal: Italiaans)                            (Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (2002/C 84/46)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-376/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en R. Amorosi) tegen Italiaan-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
se Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fio-                                        dentie van het Hof)
rilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door na te laten om voor de periode 1995 tot en
met 1997 de verslagen als bedoeld in artikel 18 van richtlijn
75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de                          In zaak C-394/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194, blz. 23), zoals                pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Ierland (gemachtigde:
gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 decem-               D. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen
ber 1991 tot standaardisering en rationalisering van de                    dat Ierland door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op                   bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
milieugebied (PB L 377, blz. 48), en in artikel 12 van richtlijn           aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997, L 10,


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 juli 1995 in zaak T-545/93: H. Kschwendt tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Kindertoelage - Schooltoelage - Kosten van geneeskundige hulp - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde)

text:
28 . 10 . 95            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 286/9
Brièt en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op 13 juli           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                               van 13 juli 1995
volgt:
                                                                         in zaak T-l 76/94: K tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( 1 )
1 . Verwerpt de beroepen.                                                (Ambtenaren — Europees verdrag tot bescherming van de
                                                                         rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Klacht
2 . Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en in die van de                         — Recht op eerbiediging van privé-leven)
     Raad.                                                                                ( 95/C 286/22 )
2 . Verwijst de Commissie in baar eigen kosten .                                                 (Procestaai: Frans)
(!) PB nr . C 91 van 1.4 . 1993 , PB nr . C 124 van 6 . 5 . 1993enPBnr . In zaak T-l 76/94 , K, ambtenaar van de Commissie van de
     C 159 van 11.6 . 1993 .                                             Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen
                                                                         woordigd door J .-N. Louis, advocaat te Brussel , domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                                                                         Sari ., Rue Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en D.
                                                                         Waelbroeck ), betreffende, enerzijds , nietigverklaring van
                                                                         het stilzwijgend genomen besluit van de Commissie tot
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                afwijzing van een schadevordering van verzoeker en van het
                                                                         uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van diens klacht, en
                          van 13 juli 1995                               anderzijds , een verzoek om schadevergoeding, heeft het
in zaak T-545/93 : H. Kschwendt tegen Commissie van de                   Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Bianca
                  Europese Gemeenschappen ( 1 )                          relli , president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
(Ambtenaren — Kindertoelage — Schooltoelage — Kosten                     griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 13 juli 1995
van geneeskundige hulp — Terugvordering van het                          een arrest gewezen waarven het dictum luidt als volgt:
                     onverschuldigd betaalde)
                            ( 95/C 286/21 )                              1 . Verwerpt bet beroep .
                                                                         2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
                        (Procestaai: Frans)                                   dragen .
In zaak T-545/93 , H. Kschwendt, ambtenaar van de                        (') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari ., Rue Glesener 1 ,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
machtigden : A. M. Alves Vieira en B. Wagenbaur ), betref                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
fende nietigverklaring van de besluiten van de Commissie                                       van 13 september 1995
van 3 februari 1993 , 29 maart 1993 en 21 juni 1993
houdende vaststelling dat verzoeker voor zijn dochter geen               in de gevoegde zaken T-244/93 en T-486/93 : TWD
recht heeft op bepaalde uitkeringen, en bevel tot terugbeta             Textilwerke Deggendorf GmbH tegen Commissie van de
ling van het onverschuldigd betaalde, heeft het Gerecht
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli ,                (Staatssteun — Beschikkingen van de Commissie waarbij
president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechter; griffier : H.          uitbetaling van bepaalde steun wordt opgeschort totdat
Jung, op 13 juli 1995 een arrest gewezen waarvan het                              eerdere ongeoorloofde steun is terugbetaald)
dictum luidt als volgt:                                                                             ( 95/C 286/23 )
 1 . Verleent akte van de gedeeltelijke afstand van de                                            (Procestaai: Duits)
      conclusies van bet verzoekschrift binnen de perken
     gepreciseerd in rechtsoverweging 25 van dit arrest.                 In de gevoegde zaken T-244/93 en T-486/93 , TWD Textil
                                                                         werke Deggendorf GmbH gevestigd te Deggendorf ( Duits
2 . Verwerpt het beroep.
                                                                         land ), vertegenwoordigd door W. Forstner, L. Radtke en
                                                                         K.-H . Schupp, advocaten te Deggendorf, bijgestaan door M.
                                                                         Schweitzer, hoogleraar aan de universiteit Passau , domicilie
3 . Verstaat dat verzoeker alle kosten zal dragen .                      gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Stein , Bayerische
                                                                         Landesbank International SA, Boulevard Royal 7-9,
(') PB nr . C 313 van 19 . 11 . 1993 .
                                                                         ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtig
                                                                         den: F. Roder en B. Kloke ) tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A. Abate , B.
                                                                         Jansen, B. Langeheine, C. M. Happe en M. Hilf), betreffende


title: Zaak T-193/16: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2017 — NG/Europese Raad („Beroep tot nietigverklaring — Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016 — Persmededeling — Begrip ‚internationale overeenkomst’ — Identificatie van degene die de handeling heeft verricht — Strekking van de handeling — Zitting van de Europese Raad — Bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Europese Unie in het gebouw van de Raad van de Europese Unie — Hoedanigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten van de Unie tijdens een ontmoeting met de vertegenwoordiger van een derde land — Artikel 263, eerste alinea, VWEU — Onbevoegdheid”)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/31

         Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2017 — NG/Europese Raad
   (Zaak T-193/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016 - Persmededeling - Begrip ‚internationale overeenkomst’ - Identificatie van degene die de handeling heeft verricht - Strekking van de handeling - Zitting van de Europese Raad - Bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Europese Unie in het gebouw van de Raad van de Europese Unie - Hoedanigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten van de Unie tijdens een ontmoeting met de vertegenwoordiger van een derde land - Artikel 263, eerste alinea, VWEU - Onbevoegdheid”))
   (2017/C 121/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NG (vertegenwoordigers: B. Burns, solicitor, P. O’Shea en I. Whelan, barristers)

      Verwerende partij: Europese Raad (vertegenwoordigers: K. Pleśniak, Á. de Elera San Miguel Hurtado en S. Boelaert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van een overeenkomst, de „Verklaring EU Turkije, 18 maart 2016”, die naar verluidt zou zijn gesloten tussen de Europese Raad en de Republiek Turkije op 18 maart 2016

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen, wegens onbevoegdheid van het Gerecht om het te behandelen.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op de verzoeken tot interventie die zijn ingediend door NQ, NR, NS, NT, NU en NV, alsmede door Amnesty International, het Koninkrijk België, de Helleense Republiek en de Europese Commissie.

               3)

               NG en de Europese Raad zullen hun eigen kosten dragen.

               4)

               NQ, NR, NS, NT, NU en NV, Amnesty International, alsmede het Koninkrijk België, de Helleense Republiek en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Verzoeken van het Hof van Cassatie van België van 4 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen August De Vriendt, René Van Looveren, Julien Grare, Karel Boeykens, Frans Serneels, Fredy Parotte, Camille Delbrouck, Henri Props en Rijksdienst voor pensioenen/Office national des pensions (Zaken C-377/96, C-378/96, C-379/96, C-380/96, C-381/96, C-382/96, C-383/96 en C-384/96)

text:
Nr. C 40/ 10            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8 . 2 . 97
B. Leloup , S. Leloup en Sari Sofrage, het Hof van Justitie van        Delbrouck ( C-383/96 ), Henri Props ( C-384/96 ) en Rijks
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                dienst voor pensioenen/Office national des pensions, het
beslissing over de navolgende vragen :                                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                       om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
A. Moeten de artikelen 59 en 60 van het Verdrag aldus
     worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan dat een           1 . Moet artikel 7 van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad (')
     Lid-Staat een in een andere Lid-Staat gevestigde onder                aldus worden uitgelegd dat, krachtens dit artikel , de
     neming die tijdelijk werkzaamheden verricht in de eerste               Lid-Staten bevoegd blijven om de vermoede leeftijd
     Staat, verplicht:                                                      waarop mannen respectievelijk vrouwen geacht worden
     1 . een lasthebber of aangestelde aan te wijzen, die de                in verband met de aanspraak van werknemers op een
          individuele rekeningen moet bijhouden van de                      rustpensioen door ouderdom arbeidsongeschikt te zijn,
          werknemers die aldaar diensten verrichten ;                       gedifferentieerd vast te stellen naar gelang van het
                                                                            geslacht en hierbij aansluitend ook een gedifferentieerde
     2 . het toezicht krachtens de wettelijke regeling van die              berekening te maken van de pensioenen , zoals in dit
          Staat betreffende het bijhouden van sociale docu                 arrest omschreven ?
          menten niet te obstrueren;
                                                                       2 . Moet dit artikel aldus worden uitgelegd dat het eraan in
     3 . het toezicht krachtens de wettelijke regeling van die              de weg staat dat mannen en vrouwen, die geacht worden
          Staat betreffende de sociale inspectie niet te obstrue           respectievelijk op 65 en 60 jaar door ouderdom arbeids
          ren ;
                                                                            ongeschikt te zijn en ook vanaf die leeftijden hun rechten
     4 . voor elke werknemer een individuele rekening op te                 op sociale-zekerheidsuitkeringen verliezen zoals voor
          maken;                                                            werkloosheid , een onvoorwaardelijk recht op pensioen
                                                                            kunnen doen gelden vanaf hun zestig jaar, waarbij het
     5 . een speciaal persoonsregister bij te houden;                       bedrag van hun pensioen anders wordt berekend naar
                                                                            gelang het een man of een vrouw betreft ?
     6 . een arbeidsreglement vast te stellen;
     7. de sociale documenten ( personeelsregister en indi            3 . Moet inzonderheid het begrip „ pensioengerechtigde
          viduele rekening) te bewaren in de Belgische woning               leeftijd " ( in het Frans : ,, l'age de la retraite "; in het
          van een natuurlijk persoon die deze documenten                    Engels : „ pensionable age ") gebruikt in artikel 7 van
          houdt als lasthebber of aangestelde ;                             Richtlijn 79/7/EEG aldus worden begrepen dat het slaat
                                                                            op de leeftijd waarop een werknemer geacht wordt,
     8 . voor elke werknemer een individuele fiche af te                    volgens de nationale maatstaven , door ouderdom
          geven ,                                                            arbeidsongeschikt te zijn, en geniet van een vervangings
                                                                            inkomen dat andere uitkeringen van sociale zekerheid
     terwijl deze onderneming voor dezelfde werknemers en                    die als vervangingsinkomen worden omschreven, uit
     voor dezelfde periode van activiteit reeds zo niet aan                  sluit ?
     dezelfde, dan toch aan naar hun doel vergelijkbare
     verplichtingen onderworpen is in de Staat waar zij is                   Kan dit begrip aldus worden uitgelegd dat het de twee
     gevestigd ?                                                             hiervoren gegeven definities kan omvatten ?
 B. Kunnen de artikelen 59 en 60 van het EG-Verdrag                     (') PB nr . L 6 van 10 . 1 . 1979 , blz . 24 .
      artikel 3 , eerste alinea , van het Belgisch BW betreffende
      de Belgische wetten van politie en veiligheid buiten
      werking stellen ?
                                                                        Hogere voorziening, op 28 november 1996 ingesteld door
 Verzoeken van het Hof van Cassatie van België van                      Société Louis Dreyfus et Cie tegen het arrest, op 24 septem
 4 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de                   ber 1996 in zaak T-485 /93 tussen Société Louis Dreyfus et
 gedingen tussen August De Vriendt, René Van Looveren ,                 Cie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Julien Grare, Karei Boeykens, Frans Serneels , Fredy Parotte,          gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Camille Delbrouck, Henri Props en Rijksdienst voor pen                               Gemeenschappen ( Derde Kamer )
                sioenen/Office national des pensions                                            ( Zaak C-386/96 P)
 ( Zaken C-377/96 , C-378/96 , C-379/96 , C-380/96, C-381 /                                          ( 97 IC 40/21 )
             96, C-382/96 , C-383/96 en C-384/96 )
                             ( 97/C 40/20 )                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 28 november 1996 hogere voorziening ingesteld door
 Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikkingen van             Société Louis Dreyfus et Cie , vertegenwoordigd door
 4 november 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 R. Saint-Esteben, domicilie gekozen hebbende te Luxem
 Justitie op 27 november 1996 , in de gedingen tussen August             burg ten kantore van A. May, Grand-Rue 31 , tegen het
 De Vriendt ( C-377/96 ), René Van Looveren ( C-378/96 ),                arrest, op 24 september 1996 in zaak T-485 /93 tussen
 Julien Grare ( C-379/96 ), Karei Boeykens ( C-380/96 ), Frans           Société Louis Dreyfus et Cie en Commissie van de Europese
  Serneels ( C-381 /96 ), Fredy Parotte ( C-382/96 ), Camille            Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 april 1997 in zaak C-90/95 P: H. De Compte tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Besluit houdende erkenning van beroepsziekte - Intrekking van administratieve handeling - Gewettigd vertrouwen - Redelijke termijn - Hogere voorziening)

text:
Nr. C 199/2               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 6 . 97
       biedt, voorzover deze laatste productievormen zouden                    met moratoire interessen op de voet van 8% 's jaars
       kunnen bevorderen die niet stroken met de commu                        met ingang van 24 januari 1991 tot de dag van daad
       nautaire regelgeving.                                                   werkelijke betaling.
( 1 ) PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 .
                                                                          5 . Verwijst het Europees Parlement in alle kosten van de
                                                                               twee procedures.
                                                                          (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
                    ARREST VAN HET HOF
                              ( Zesde Kamer)
                          van 17 april 1997
in zaak C-90/95 P: H. De Compte tegen Europees                                               ARREST VAN HET HOF
                                Parlement (')
                                                                                ( Eerste Kamer )
 (Ambtenaren — Besluit houdende erkenning van beroeps
ziekte — Intrekking van administratieve handeling —                                               van 17 april 1997
 Gewettigd vertrouwen — Redelijke termijn — Hogere                        in zaak C- 13 8/95 P: Campo Ebro Industrial SA, Levantina
                                 voorziening)                             Agricola Industrial SA ( LAISA ) en Cerestar Ibérica SA
                               ( 97/C 199/02 )                            tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen ( l )
                          (Procestaai: Frans)                             (Hogere voorziening — Suiker — Toetreding van Konink
                                                                          rijk Spanje — Aanpassing van suikerprijs — Isoglucose
                                                                                productie)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                     ( 97/C 199/03 )
In zaak C-90/95 P, H. De Compte ( advocaten : aanvanke                                          (Procestaai: Engels)
 lijk E. Boigelot, later F. Pasetti Bombardella ), betreffende
 hogere voorziening tegen het arrest, op 26 januari 1995
 door het Gerecht van eerste aanleg gewezen in de ge                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
voegde zaken T-90/91 en T-62/92, De Compte/Parlement                                       de Jurisprudentie van het Hof)
 (JurAmbt. 1995 , blz. II-l ), en strekkende tot vernietiging
van dit arrest, behoudens voorzover het Parlement wordt
 veroordeeld om aan verzoeker bij wege van vergoeding                     In zaak C-138/95 P, Campo Ebro Industrial SA, Levantina
 van de morele schade een bedrag van 200 000 Bfr. te beta                Agricola Industrial SA ( LAISA ) en Cerestrar Ibérica SA
 len, andere partij bij de procedure : Europees Parlement                 ( advocaat: P. Glazener ), betreffende hogere voorziening te
 (gemachtigde: F. Vainker, bijgestaan door D. Waelbroeck ),               gen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
 heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G. F.             Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer ) van 21 februari
 Mancini , kamerpresident, J. L. Murray, C. N. Kakouris,                   1995 ( zaak T-472/93 , Campo Ebro e.a./Raad, Jurispr.
 P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur), rechters;                 1995 , blz. 11-421 ) en strekkende tot gedeeltelijke vernieti
 advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: R. Grass, op                   ging van dit arrest, andere partij bij de procedure : Raad
 17 april 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                van de Europese Unie ( gemachtigde: A. Brautigam ), onder
 als volgt:                                                               steund door Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (gemachtigden : J. L. Iglesias Buhigues en J. Macdonald
 1 . Vernietigt het arrest, op 26 januari 1995 door het Ge               Flett), heeft het Hof ( Eerste Kamer), samengesteld als
       recht van eerste aanleg gewezen in de gevoegde zaken               volgt: L. Sevón, kamerpresident ( rapporteur ), D. A. O. Ed
       T-90/91 en T-62/92, De Compte/Parlement, behoudens                 ward, en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : A. La
       voorzover het Europees Parlement daarbij is veroor                Pergola; griffier: R. Grass, op 17 april 1997 een arrest ge
       deeld om aan requirant ter vergoeding van de morele                wezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       schade een bedrag van 200 000 Bfr. te betalen.
                                                                           1 . Wijst de hogere voorziening af.
 2 . In zaak T-90/91 , verklaart nietig het besluit van
       18 april 1991 .
                                                                          2 . Verwijst requiranten in de kosten. Verstaat dat interve
                                                                                niënte haar eigen kosten zal dragen.
 3 . In zaak T-62/92, verklaart nietig het besluit van 20 ja
       nuari 1992 .
                                                                           (') PB nr. C 189 van 22 . 7. 1995 .
 4. Veroordeelt het Europees Parlement om aan requirant
       een bedrag te betalen van 9 147 091 Bfr., vermeerderd


title: Zaak C-174/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/12

         Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-174/07)
   (2007/C 140/20)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en M. Afonso)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door bij artikel 2, lid 44, van wet nr. 350 van 24 december 2003 (begrotingswet 2004) de werking van de in de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289 van 27 december 2002 (begrotingswet 2003) voorziene belastingkwijtschelding uit te breiden tot het jaar 2002 en door uitdrukkelijk en in algemene zin af te zien van onderzoek naar de in het belastingtijdvak 2002 verrichte belastbare handelingen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, sub a, c, en d, en de artikelen 193 tot en met 273 van titel XI van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — waardoor de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag) per 1 januari 2007 zijn ingetrokken en vervangen — juncto artikel 10 EG-Verdrag;

               —

               de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De Commissie wijst op de door de gemeenschapswetgever aan de lidstaten opgelegde dubbele plicht om niet alleen alle nationale wettelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van de Zesde BTW-richtlijn, maar ook om alle bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te waarborgen dat de belastingplichtigen voor de btw hun verplichtingen uit deze richtlijn naleven, voorop de verplichting om de belasting over de in een bepaald tijdvak verrichte belastbare handelingen te betalen. De harmonisering van de belasting over de toegevoegde waarde door de gemeenschapswetgever zou van zin en praktische werking zijn ontbloot, wanneer de nationale belastingdiensten niet tot effectief onderzoek en toezicht zouden zijn verplicht teneinde, zoals in de veertiende overweging van de considerans van de Zesde richtlijn vermeld, de „gelijkheid van de belastingheffing in alle lidstaten” te waarborgen.

               2.

               De met de artikelen 8 en 9 van de Italiaanse wet nr. 289/2002 ingevoerde bepalingen gaan de grenzen van de door de gemeenschapswetgever aan de lidstaten toegekende discretionaire bevoegdheid ver te boven. In plaats van deze bevoegdheid te gebruiken voor effectievere controles heeft de Italiaanse staat bij deze wet in algemene zin afgezien van inning van de belasting, zonder enig onderscheid te maken en met uitsluiting bij voorbaat van enig onderzoek en enige controle met betrekking tot belasting over de toegevoegde waarde. Daarmee heeft hij artikel 22 van de Zesde richtlijn en bijgevolg ook de algemene plicht op grond van artikel 2, alle belastbare handelingen aan de belasting over de toegevoegde waarde te onderwerpen, rechtstreeks geschonden. De Italiaanse wetgever heeft voor alle btw-belastingplichtigen die zijn onderworpen aan zijn fiscale soevereiniteit, de mogelijkheid geschapen om eventuele belastingcontroles voor meerdere belastingtijdvakken volledig uit te sluiten. Deze aanzienlijke begunstiging kan door de belastingplichtige worden verkregen door betaling van een forfaitair bedrag dat niets meer van doen heeft met de belasting over de toegevoegde waarde die over de prijs van de door de belastingplichtige in het betreffende belastingtijdvak verrichte leveringen of diensten verschuldigd zou zijn geweest.

               3.

               Deze radicale „ontkoppeling” van de volgens de normale btw-voorschriften berekende schuld en het voor het verkrijgen van „definitieve kwijtschelding” te betalen bedrag blijkt met name duidelijk wanneer een belastingplichtige überhaupt geen belastingaangifte heeft gedaan. De belastingplichtige kan zijn situatie regulariseren door voor elk belastingjaar 1 500 EUR, als het een natuurlijke persoon betreft, of 3 000 EUR, als het een onderneming betreft, te betalen. Ook in het geval van indiening van een aanvullende aangifte ter verkrijging van „definitieve kwijtschelding” is geen sprake van enig verband met de belastinggrondslag van de verrichte (en niet-aangegeven) handelingen. Het bedrag dat de belastingplichtige verschuldigd is die van de regeling gebruik wil maken, wordt namelijk berekend als percentage (2 %) van de btw die over de in het betrokken belastingtijdvak verrichte leveringen of diensten verschuldigd zou zijn geweest (of van de ten onrechte in aftrek gebrachte btw over aankopen in hetzelfde belastingtijdvak).

               4.

               Deze algemene afstand bij voorbaat van iedere controle kan het goede functioneren van het gemeenschappelijke btw-stelsel ernstig verstoren. Met name wordt daardoor afbreuk gedaan aan het beginsel van fiscale neutraliteit, dat verbiedt dat deelnemers aan het economisch verkeer die dezelfde handelingen verrichten, verschillend worden behandeld. Elke uitzondering op de regel dat de btw op effectieve wijze moet worden geheven en geïnd, zou namelijk leiden tot aanzienlijk nadeel voor zowel Italiaanse ondernemingen als ondernemingen uit andere lidstaten, waarvoor de normale btw-voorschriften gelden, en bovendien tot een ernstige aantasting van het beginsel van een „gezonde mededinging” binnen de gemeenschappelijke markt, dat in de vierde overweging van de considerans van de Zesde richtlijn wordt genoemd.

      (1)  PB L 347, blz. 1.

      (2)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-118/17: Beroep ingesteld op 24 februari 2017 — Institute for Direct Democracy in Europe/Parlement

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/45

         Beroep ingesteld op 24 februari 2017 — Institute for Direct Democracy in Europe/Parlement
   (Zaak T-118/17)
   (2017/C 121/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Institute for Direct Democracy in Europe (Brussel, België) (vertegenwoordigers: E. Plasschaert en E. Montens, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van het besluit van het Europees Parlement van 15 december 2016, voor zover daarbij i) de betaling van de subsidie voor 2017, met inbegrip van de betaling van de voorfinanciering, wordt opgeschort, ii) het bedrag aan voorfinanciering van de subsidie voor 2017 wordt beperkt tot 33 % van het maximale subsidiebedrag en iii) de betaling van het bedrag aan voorfinanciering afhankelijk wordt gemaakt van het indienen van een afroepgarantie en bijgevolg artikel I.4.1 van subsidieverleningsbesluit FINS-2017-28, dat is bijgevoegd bij dit besluit, en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij zes middelen aan.
   a)   Het besluit tot opschorting van de subsidie voor 2017, met inbegrip van het bedrag aan voorfinanciering, voor IDDE

               1.

               Eerste middel: het besluit schendt het beginsel van behoorlijk bestuur en is in strijd met de rechten van de verdediging van IDDE. In het bijzonder was het besluit niet genomen door een eerlijke en onpartijdige instantie en was IDDE niet behoorlijk gehoord, noch was IDDE een afdoende mogelijkheid geboden om te reageren op de beschuldigingen aan zijn adres en deze aan te vechten.

               2.

               Tweede middel: het besluit schendt artikel 208, lid 1, eerste volzin van de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement, artikel 8, onder a), van het besluit van het Bureau van het Europees Parlement en artikel II.13.2 van het subsidieverleningsbesluit. In het bijzonder kan de betaling van de subsidie voor 2017 niet worden opgeschort op grond van niet-geverifieerde beschuldigingen die geen verband houden met het genoemde besluit en kennelijk alleen relevant zijn voor het subsidieverleningsbesluit van 2015. Bovendien kan de betaling van de subsidie voor 2017 alleen worden opgeschort omwille van controles die in deze zaak reeds zijn uitgevoerd en afgesloten zonder dat enige van de gestelde verdenkingen en aantijgingen definitief zijn bevestigd. De opschorting moet dientengevolge worden beëindigd. Ten slotte volstaan de gestelde verdenkingen en aannames niet voor enige opschorting van de betaling.

               3.

               Derde middel: het besluit schendt het evenredigheidsbeginsel. In het bijzonder is de strekking van de genomen maatregel, namelijk het opschorten van de betaling van de subsidie voor 2017, met inbegrip van de voorfinanciering ervan, volstrekt niet in verhouding tot de gestelde verdenkingen en onregelmatigheden, zelfs als deze zouden worden bevestigd.

         b)   Het besluit om de voorfinanciering te beperken tot 33 % van het maximale subsidiebedrag en om de betaling van de voorfinanciering afhankelijk te maken van het indienen van een afroepgarantie van de bank

               1.

               Eerste middel: het besluit schendt het beginsel van behoorlijk bestuur en schendt de rechten van de verdediging van IDDE.

               2.

               Tweede middel: het besluit schendt het motiveringsvereiste, de rechten van de verdediging en artikel 6 van het besluit van het Bureau van het Europees Parlement, artikel 134 van het Financieel Reglement en artikel 206 van de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement.

               3.

               Derde middel: het besluit schendt het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel. IDDE is nadeliger behandeld dan andere stichtingen en partijen die zich in een objectief gelijke situatie bevinden.


title: Zaak T-195/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 11 mei 2011 — Cahier e.a./Raad en Commissie ( „Kort geding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Verzoek om voorlopige maatregelen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Geen spoedeisendheid” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/26

         Beschikking van de president van het Gerecht van 11 mei 2011 — Cahier e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-195/11 R)
   (Kort geding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Verzoek om voorlopige maatregelen - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 186/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Jean-Marie Cahier (Montchaude, Frankrijk) en de 28 andere verzoekers waarvan de namen in bijlage bij de beschikking worden vermeld (vertegenwoordiger: C.-É. Gudin, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: É. Sitbon Bercain en P. Mahnič Bruni, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi, B. Schima en M. Vollkommer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen en om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 28 van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 179, blz. 1), zoals gehandhaafd bij artikel 128, lid 3, van verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de verordeningen nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en nr. 1493/1999 (PB L 148, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-190/00: Beroep, op 21 juli 2000 ingesteld door Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 285/16               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.10.2000
—     De Commissie heeft de feiten niet nauwgezet onderzocht,           Middelen en voornaamste argumenten
      nu zij tot de conclusie komt dat de gestelde capaciteitsver-
      laging op het vlak van de mededinging gevolgen zou
      hebben die zouden opwegen tegen de nadelige gevolgen              Verzoeksters zijn import- exportondernemingen met hoofd-
      van de staatssteun. De gestelde „capaciteitsverlaging”,           kantoor in de Gemeenschap. Hun moederonderneming is
      zoals omschreven in de bestreden beschikking, zal geen            Invest-Import AG, met hoofdkantoor in Belgrado. Bij de
      gevolgen hebben voor het concurrentievermogen van                 bestreden verordening zijn verzoeksters op een lijst van
      Delon, en zal integendeel tot een de facto capaciteitsstij-       ondernemingen geplaatst die „worden geacht het eigendom te
      ging leiden;                                                      zijn van, of onder zeggenschap te staan van de regering van de
                                                                        Federale Republiek Joegoslavië of de regering van de Republiek
                                                                        Servië” [artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 1294/1999
—     De betrokken steunmaatregel ging niet gepaard met                 van de Raad (1)]. Ingevolge artikel 3, punt 1, van de verordening
      werkelijke capaciteitsverlagingen als bedoeld in de               heeft zulks tot gevolg, dat verzoeksters’ rekeningen in Duits-
      steuncode voor de sector synthetische vezels (1) en in            land en Frankrijk geblokkeerd zijn.
      artikel 87 EG.
                                                                        Verzoeksters voeren in de eerste plaats aan, dat de bestreden
                                                                        verordening in strijd is met verordening nr. 1294/1999. De
(1) PB 1996, C 94, blz. 11.                                             Commissie heeft gedwaald ten aanzien van het recht, waar zij
                                                                        verzoeksters op een lijn heeft geplaatst met vennootschappen
                                                                        en organisaties die via hun moedervennootschap door de
                                                                        regering worden gecontroleerd of eigendom van de collectivi-
                                                                        teit zijn. Verzoeksters’ moedervennootschap is integendeel
                                                                        particulier eigendom van de werknemers van de onderneming.
                                                                        Overeenkomstig artikel 241 EG stellen verzoeksters beroep in
                                                                        tot nietigverklaring van verordening nr. 1294/1999, in de
                                                                        versie van verordening nr. 723/2000, op grond dat daarbij
Beroep, op 18 juli 2000 ingesteld door „Invest” Import                  hun moedervennootschap ten onrechte behandeld wordt als
und Export GmbH en Invest Commerce tegen Commissie                      een vennootschap die „eigendom van de collectiviteit” is.
              van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Verder stellen verzoeksters nog de schending van hun rechten
                         (Zaak T-189/00)                                van verdediging alsmede schending van het evenredigheids-
                                                                        beginsel. Ten slotte zijn zij van mening, dat de bestreden
                                                                        verordening onvoldoende is gemotiveerd.
                         (2000/C 285/29)
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 1294/1999 van de Raad van 15 juni 1999
                                                                             inzake de bevriezing van middelen en een verbod op investeringen
                         (Procestaal: Duits)                                 ten aanzien van de Federale Republiek Joegoslavië, PB L 153,
                                                                             blz. 63, in de versie van verordening (EG) nr. 723/2000 van de
                                                                             Raad van 6 april 2000, PB L 86, blz. 1.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 juli 2000 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door „Invest” Import und
Export GmbH, gevestigd te Neuss (BRD), en Invest Commerce,
gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door R. Wägenbaur,
kantoor Graf von Westphalen Fritze & Modest, te Brussel.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 21 juli 2000 ingesteld door Regione Siciliana
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     verordening (EG) nr. 1147/2000 van de Commissie van
      29 mei 2000 tot wijziging van bijlage II bij verordening                                     (Zaak T-190/00)
      (EG) nr. 1294/1999 van de Raad inzake de bevriezing
      van middelen en een verbod op investeringen ten aanzien
                                                                                (2000/C 285/30)
      van de Federale Republiek Joegoslavië, nietig te verklaren
      voor zover zij bijlage II bij verordening 1294/1999
      aldus wijzigt, dat onder het opschrift Frankrijk tweede
      verzoekster en onder het opschrift Duitsland eerste                                         (Procestaal: Italiaans)
      verzoekster worden vermeld,
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                            schappen is op 21 juli 2000 beroep tegen Commissie van de
 ---pagebreak--- 7.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 285/17
Europese Gemeenschappen ingesteld door Regione Siciliana,            Beroep, op 25 juli 2000 ingesteld door W. F. Edlinger
vertegenwoordigd door F. Quadri, advocaat, domicilie gekozen            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
hebbende te Luxemburg bij de Italiaanse ambassade, Rue
Marie-Adelaïde 5.
                                                                                (Zaak T-191/00)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                              (2000/C 285/31)
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      de Europese Gemeenschappen van 22 december 1999;                                          (Procestaal: Duits)
—     de Commissie in de kosten het geding te verwijzen.             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 25 juli 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen ingesteld door W. F. Edlinger,
                                                                     wonende te Wenen, vertegenwoordigd door F. Fritsch, ad-
                                                                     vocaat te Wenen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoekers beroep strekt ertoe:
Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie
van 22 december 1999 betreffende de regeling voor het                —     vast te stellen, dat de Commissie van de Europese
verlenen van staatssteun voor de productie, verwerking en                  Gemeenschappen op onregelmatige wijze heeft nagelaten
afzet van in bijlage I bij het EG-Verdrag vermelde producten,              naar aanleiding van zijn aanmaningen van 6 april en
voor zover bij die beschikking de bij artikel 6 van wet nr. 68             22 mei 2000 maatregelen te nemen om de onrechtmatige
van de Regione Siciliana van 27 september 1995 ingevoerde                  maatregelen tegen Oostenrijk op te heffen.
steun voor landbouw- en visserijbedrijven onverenigbaar met
de gemeenschappelijke markt is verklaard en Italië is gelast, die
steun niet ten uitvoer te leggen en de steunregeling af te           Middelen en voornaamste argumenten
schaffen.
                                                                     Verzoeker is Oostenrijks staatsburger. Hij verklaart dat op
Bovengenoemde wet neemt de regeling van regionale wet                9 maart 2000 bij zijn aankomst op de luchthaven te Brussel
nr. 32 van 23 mei 1991 betreffende interventie in de land-           een taxichauffeur heeft geweigerd hem naar het stadscentrum
bouwsector nagenoeg over. Artikel 48 van die wet voorzag             te brengen. Dit zou te maken hebben met de maatregelen die
voor de jaren 1991, 1992 en 1993 in het verlenen van                 het Portugees voorzitterschap namens 14 lidstaten in een
rentesubsidie aan kredietinstellingen en -bedrijven voor de          verklaring van 31 januari 2000 ter kennis van de Oostenrijkse
bedrijfskredieten van maximaal een jaar verleend aan op Sicilië      regering heeft gebracht. Verzoeker stelt, dat deze maatregelen
gevestigde en aldaar werkzame marktdeelnemers die ten                in strijd zijn met het gemeenschapsrecht. De Commissie was
minste 70 % van hun omzet behalen uit de verkoop van                 als hoedster van de Verdragen verplicht stappen te ondernemen
citrusvruchten, groenten en fruit buiten het grondgebied van         om deze maatregelen te doen opheffen. Door dit achterwege
de regio. Die maatregel was bij de Commissie aangemeld en            te laten, heeft zij in strijd met het recht gehandeld.
deze had daar geen bezwaar tegen gemaakt.
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster
vooral misbruik van bevoegdheid, schending van artikel 88,
lid 1, EG, schending van artikel 253 EG wegens het ontbreken
van motivering alsmede schending van het vertrouwensbegin-
sel en van het rechtszekerheidsbeginsel. Zij wijst er in dit         Beroep, op 26 juli 2000 ingesteld door N. Antas de Cam-
verband op, dat artikel 6 van de wet van 1995 in wezen                                pos tegen Europees Parlement
overeenkomt met artikel 48 van de wet van 1991. Volgens
verzoekster mag de Commissie, wanneer zij een algemene
steunregeling heeft goedgekeurd, de steunmaatregelen niet                                      (Zaak T-194/00)
meer aan een afzonderlijk onderzoek onderwerpen. Bij de
uiteenzetting van de redenen waarom het omstreden artikel 6                                    (2000/C 285/32)
als een nieuwe steunregeling moet worden aangemerkt, zou de
Commissie volledig zijn voorbijgegaan aan de reële draagwijdte
van de regeling door beoordelingen te verrichten die verschillen
van en in tegenspraak zijn met die welke zij bij de goedkeuring                              (Procestaal: Portugees)
van de steun had verricht.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 26 juli 2000 beroep tegen Europees Parlement
                                                                     ingesteld door N. Antas de Campos, wonende te Lissabon,
                                                                     vertegenwoordigd door C. B. Moniz, advocaat te Lissabon.


title: Zaak C-336/03: Verzoek van het High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division van 21 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen easycar (UK) Ltd en Office of Fair Trading

text:
C 226/12                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          20.9.2003
A)    Moet artikel 3, sub a, juncto artikel 4, lid 1, van richtlijn       Omvat de term „overeenkomsten betreffende het verrichten
      89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-                  van diensten voor vervoer” in artikel 3, lid 2, van richtlijn
      fende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronder-            97/7/EG (1) betreffende de bescherming van de consument bij
      wijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten                    op afstand gesloten overeenkomsten, autoverhuurovereenkom-
      minste drie jaar (1) worden afgesloten, aldus worden uit-           sten?
      gelegd dat het de ontvangende lidstaat de mogelijkheid
      biedt van een beperkte erkenning van de beroepskwalifi-
      caties van een aanvrager die in het bezit is van het (in Italië
      uitgereikte) diploma van ingenieur waterbouw („ingegnere
                                                                          (1) Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      civile idraulico”), en dit beroep wenst uit te oefenen in een
                                                                              20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij
      andere lidstaat waarvan de wettelijke regeling als geregle-             op afstand gesloten overeenkomsten — Verklaring van de Raad en
      menteerd beroep dat van ingenieur weg- en waterbouw                     van het Parlement ad artikel 6, lid 1 — Verklaring van de
      („ingeniero de Caminos, Canales y Puertos”) erkent? Hierbij             Commissie ad artikel 3, lid 1, eerste streepje (PB L 144 van
      moet ervan worden uitgegaan dat laatstgenoemd beroep in                 4.6.1997, blz. 19).
      de ontvangende lidstaat activiteiten omvat die niet altijd
      overeenkomen met het diploma van de aanvrager en dat
      de door hem aangetoonde opleiding geen vakgebieden
      omvat die wezenlijk verschillen van die welke in het
      algemeen voor het behalen van het diploma van ingenieur
      weg- en waterbouw in de ontvangende lidstaat vereist zijn.          Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
B)   Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is:                                            Duitsland
     strookt het met de artikelen 39 EG en 43 EG, dat het recht
     van de aanvragers die hun eigen beroep als zelfstandige of                                    (Zaak C-339/03)
     in loondienst wensen uit te oefenen in een andere lidstaat
     dan die waar zij de beroepskwalificatie hebben verworven,                                     (2003/C 226/22)
     in dier voege wordt beperkt dat die ontvangende staat in
     zijn nationaal recht de beperkte erkenning van de                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
     beroepskwalificaties kan uitsluiten, indien die in beginsel          1 augustus 2003 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland inge-
     met artikel 4 van richtlijn 89/48/EEG overeenkomende                 steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver-
     beslissing betekent, dat onevenredige bijkomende eisen               tegenwoordigd door J.-C. Schieferer en M. Van Beek, leden van
     voor de uitoefening van het eigen beroep worden gesteld?             haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg.
     Onder beperkte erkenning wordt in casu verstaan, dat de
     aanvrager wordt toegestaan zijn activiteit als ingenieur             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     enkel uit te oefenen in de desbetreffende sector (water-             dat het den Hove behage:
     bouw) van het algemenere beroep van ingenieur weg- en
     waterbouw, dat in de ontvangende staat gereglementeerd               1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland door niet
     is, zonder dat hem de bijkomende eisen van artikel 4,                     de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     lid 1, sub b, van richtlijn 89/48/EEG worden gesteld.                     stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                                                                               1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende
                                                                               het houden van wilde dieren in dierentuinen (1) (met name
                                                                               de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig
(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.                                            zijn voor de volledige uitvoering van de richtlijn in de
                                                                               deelstaten, behalve de deelstaten Bremen, Hamburg,
                                                                               Hessen, Baden-Württemberg en Niedersachsen), of althans
                                                                               door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen,
                                                                               de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen;
Verzoek van het High Court of Justice (England & Wales),
Chancery Division van 21 juli 2003 om een prejudiciële                    2.   de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
beslissing in het geding tussen easycar (UK) Ltd en Office                     de procedure.
                            of Fair Trading
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                           (Zaak C-336/03)
                                                                          De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                           (2003/C 226/21)                                9 april 2002 zonder dat alle Duitse deelstaten de nodige
                                                                          bepalingen hebben vastgesteld.
Het High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division
heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 30 juli 2003, in het geding tussen
Easycar (UK) Ltd en Office of Fair Trading, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                            (1) PB L 94, blz. 24.
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-58/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 10 februari 2015 — Firma Theodor Pfister/Landkreis Main-Spessart

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 10 februari 2015 — Firma Theodor Pfister/Landkreis Main-Spessart
   (Zaak C-58/15)
   (2015/C 171/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Firma Theodor Pfister

      Verwerende partij: Landkreis Main-Spessart

      Prejudiciële vraag

               —

               Kunnen op grond van artikel 27, lid 3, tweede zin, van verordening (EG) nr. 882/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 voor de overgangsperiode van het jaar 2007 kostendekkende vleeshygiënevergoedingen worden geheven krachtens het oude recht (richtlijn 85/73/EEG in de versie van richtlijn 96/43/EG)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (PB L 165, blz. 1, met rectificatie in PB L 191, blz. 1).


title: Zaak T-260/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Arktouros/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 1655/2000 — Intrekking van de toegekende financiële bijstand voor een ecologisch project — Beschikking tot beëindiging van het project en tot terugvordering van de als voorschot betaalde bedragen — Verstrijken van de beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Arktouros/Commissie
   (Zaak T-260/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 1655/2000 - Intrekking van de toegekende financiële bijstand voor een ecologisch project - Beschikking tot beëindiging van het project en tot terugvordering van de als voorschot betaalde bedragen - Verstrijken van de beroepstermijn - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 171/63)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Etairia Prostasias kai Diacheirisis Fysikou Perivallontos kai Agrias Zoïs „Arktouros” (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Konstantinidis, gemachtigde)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking C(2006) 3181 def. van de Commissie van 6 juli 2006 tot beëindiging van een project betreffende instandhoudingsmaatregelen in het Nationaal Park van Noord-Pindos (Griekenland) (Ellas — LIFE03/NAT/GR/000089) en tot terugvordering van het voorschot dat aan verzoekster was betaald als communautaire financiële steun krachtens beschikking C(2003) 2919 def. van de Commissie van 14 september 2003
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Etairia Prostasias kai Diacheirisis Fysikou Perivallontos kai Agrias Zoïs Arktouros zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak C-197/01: Beroep, op 9 mei 2001 ingesteld door het Koninkrĳk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 227/8               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.8.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                                het kader van Verordening 2187/93 (2) een
                                                                                schikkingsvoorstel is gedaan, geen verjaring in aan-
                                                                                merking is genomen;
—   Schending van artikel 288 EG, van het vertrouwensbegin-
    sel en het motiveringsbeginsel, alsmede onjuiste uitleg                 —     dat de Commissie in ná 1993 gevoerde
    van het causaliteitsvereiste, doordat het Gerecht heeft                       schikkingsonderhandelingen met SLOM-producen-
    geoordeeld dat de door Van den Berg na 13 mei 1986                            ten die aanvankelijk niet binnen de termen vielen
    geleden schade niet aan de Gemeenschap dient te worden                        van Verordening 2187/93, maar ten aanzien van
    toegeschreven: Het Gerecht heeft de strekking van het                         wie de aansprakelijkheid later alsnog werd erkend,
    vertrouwensbeginsel miskend en dit jegens Van den Berg                        ook geen beroep op verjaring heeft gedaan wanneer
    manifest onjuist toegepast. Het gaat erom dat Van den                         de betreffende SLOM-producent figureerde op de
    Berg, waar deze welbewust in 1985-1986 de nodige                              bewuste lijst, en zulks ongeacht of de betrokken
    stappen heeft genomen om — had hij over een „normaal”                         producent al dan niet tussentijds een beroep ex
    quotum beschikt — zijn bedrijf met behoud van het                             artikel 215 EG-Verdrag bij het Gerecht had inge-
    quotum te verplaatsen, het gerechtvaardigd vertrouwen                         diend;
    had dat hij niet vanwege het enkele feit dat hij een SLOM-              —     dat de Commissie in de zaak T-179/96, Antonissen,
    producent was anders zou worden behandeld dan de                              het aanvankelijk gedane beroep op verjaring bij
    vergelijkbare „normale” producent. Van den Berg mocht                         dupliek heeft ingetrokken, nadat zij met de brief van
    er voorts ten tijde van zijn bedrijfsverplaatsing op vertrou-                 31 maart 1989 was geconfronteerd.
    wen dat hij nadien, in 1989, niet met terugwerkende
    kracht anders zou worden behandeld dan „normale”                  —     Schending van het gelijkheidsbeginsel, het rechtszeker-
    producenten.                                                            heidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het motive-
                                                                            ringsbeginsel doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat
                                                                            de vordering van Van den Berg volledig is verjaard: Het
    Voorts heeft het Gerecht de werkelijke strekking van het                Gerecht gaat voorbij aan (i) de discrepantie tussen de
    arrest Herbrink op ernstige wijze miskend. Waar met een                 tekst van de Mededeling van 5 augustus 1992 en de tekst
    doorbreking van het uitgangspunt van de grondgebon-                     van artikel 43 van het Statuut en (ii) de uitleg en
    denheid van het melkquotasysteem een vertrekkende                       toepassing die door de Commissie in de praktijk aan die
    pachter zijn quotum moet kunnen meenemen naar zijn                      Mededeling is gegeven in de verhouding tot de SLOM-
    nieuwe bedrijf, dient een SLOM-pachter zijn melkquotum                  producenten namens wie de brief van 31 maart 1989 is
    op dezelfde voet naar een nieuw bedrijf te kunnen                       verzonden.
    meenemen.
                                                                      (1) PB 1997, C 199, blz. 37.
—   Schending van het gelijkheidsbeginsel, het rechtszeker-           (2) PB 1993, L 196, blz. 6.
    heidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het motiverin-
    gsbeginsel, doordat het Gerecht voor de beoordeling van
    het verjaringsvraagstuk essentiële feiten heeft genegeerd,
    dan wel manifest verkeerd in het arrest heeft weergegeven,
    alsmede doordat het Gerecht verzuimd heeft vast te
    stellen dat de Commissie afstand heeft gedaan van de
    mogelijkheid zich jegens bepaalde SLOM-producenten —
    onder wie Van den Berg — op verjaring te beroepen:
    namens de SLOM-producenten is duidelijk gemaakt dat               Beroep, op 9 mei 2001 ingesteld door het Koninkrijk
    de instellingen geen beroep op verjaring toekwam, omdat           der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
    het er bij de Instellingen geen misverstand over heeft                                   Gemeenschappen
    kunnen bestaan dat de zaak Mulder II bedoeld was als
    proefprocedure voor de totale groep SLOM-producenten.
    Er kan geen enkele twijfel over bestaan dat de Mededeling                                  (Zaak C-197/01)
    van 5 augustus 1992 bewust ruimer is geformuleerd dan
    de tekst van artikel 43 van het Statuut; blijkens de                                       (2001/C 227/12)
    bewoordingen van de Mededeling is zonneklaar dat de
    Gemeenschap zichzelf het recht heeft ontnomen om zich
    te beroepen op verjaring over perioden vóór 5 augustus          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    1992 jegens iedere melkproducent die zich vóór die              op 9 mei 2001 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
    datum tot een van de Instellingen had gewend, ongeacht            Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
    wanneer zulks had plaatsgevonden.                                 den, vertegenwoordigd door H.G. van Sevenster en C.A.H.M.
                                                                      ten Dam, als gemachtigden.
    Het Gerecht heeft verzuimd enige vaststaande feiten te            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
    vermelden in het arrest a quo, en met name
                                                                      1.    Verordening (EG) nr. 396/2001 (1) van de Commissie van
                                                                            27 februari 2001 tot verlenging van de toepassing van de
    —     dat ten aanzien van alle SLOM-producenten die op                  vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de
          de lijst van 31 maart 1989 figureerden, aan wie in                landen en gebieden overzee, van producten van de
 ---pagebreak--- 11.8.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 227/9
      sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO, voor de          Verzoek van het Supremo Tribunal Amministrativo,
      periode 1 maart 2001 tot en met 30 juni 2001 nietig te         2.a Secção, van 4 april 2001 om een prejudiciële beslissing
      verklaren.                                                     in het geding tussen Fazenda Pública en Antero & C.a Ld.a
2.    De Commissie te veroordelen in de kosten van de
      procedure.
Middelen en voornaamst argumenten
                                                                                (Zaak C-203/01)
Nederland verwijst naar het in de zaak  C-452/00 (2)  ingediende
verzoekschrift.
(1) PB L 58 van 28.2.2001, blz. 13.
(2) PB C 45 van 10.2.2001, blz. 12.
                                                                                (2001/C 227/14)
                                                                     Het Supremo Tribunal Amministrativo, 2.a Secção, heeft bij
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per               beschikking van 4 april 2001, ingekomen ter griffie van het
il Lazio van 24 januari 2001 om een prejudiciële beslissing          Hof van Justitie op 17 mei 2001, in het geding tussen Fazenda
in het geding tussen C.I.F. — Consorzio Industrie Fiam-              Pública en Antero & C.a Ld.a, het Hof van Justitie van de
miferi en Autorità Garante della Concorrenza e del                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                             Mercato                                 beslissing over de navolgende vragen:
                        (Zaak C-198/01)
                                                                     1.    Wat is de betekenis of de draagwijdte van het begrip prise
                         (2001/C 227/13)                                   en compte (boeking) in artikel 2, lid 1, van verordening
                                                                           (EEG) nr. 1697/79 (1) van de Raad van 24 juli 1979?
Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio heeft bij
beschikking van 24 januari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 mei 2001, in het geding tussen C.I.F.
— Consorzio Industrie Fiammiferi en Autorità Garante della           2.    Was ingevolge artikel 2, lid 2, sub c, van die verordening
Concorrenza e del Mercato, het Hof van Justitie van de                     de administratieve handeling waardoor het door de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       bevoegde autoriteiten aan rechten bij invoer of bij uitvoer
beslissing over de navolgende vragen:                                      te heffen bedrag naar behoren wordt vastgesteld, de
                                                                           boeking, dan wel de vaststelling, berekening of becijfering
1)    „Wanneer een afspraak tussen ondernemingen de com-                   van de rechten door de douaneautoriteiten?
      munautaire handel ongunstig beïnvloedt, en die afspraak
      is opgelegd of wordt bevorderd door een nationale
      wettelijke maatregel die de gevolgen daarvan wettigt of
      versterkt, in het bijzonder wat betreft de vaststelling van    3.    Was op 19 april 1988 de boeking een noodzakelijke
      de prijzen en de verdeling van de markt, is dan de tot               formaliteit voor de geldigheid van de vaststelling van de
      bescherming van de mededinging aangestelde Autorità                  rechten dan wel een formaliteit waardoor de heffing
      krachtens artikel 81 EG-Verdrag verplicht of bevoegd                 vaststaat of opeisbaar wordt?
      bedoelde regeling in ieder geval buiten toepassing te
      laten, en het mededingingbeperkende gedrag van de
      ondernemingen te bestraffen of althans voor de toekomst
                                                                     4.    Werd een op 19 april 1988 naar behoren aan de
      te verbieden, en wat zijn daarvan de juridische gevolgen?”
                                                                           schuldenaar medegedeelde vaststelling (berekening of
2)    „Kan een nationale regeling, die de bevoegdheid tot                  becijfering) van douanerechten bij invoer ten behoeve
      vaststelling van de verkoopprijs van een product aan de              van een navordering, ook wanneer die heffing niet was
      minister toevertrouwt en daarnaast de bevoegdheid tot                geboekt, een liquide en opeisbare douaneschuld?
      verdeling van de productie onder de ondernemingen
      toevertrouwt aan een verplicht consortium van producen-
      ten, voor de toepassing van artikel 81, lid 1, van het
      Verdrag worden beschouwd als een regeling die nog              5.    Werd de termijn van drie jaar voor de navordering,
      ruimte voor mededinging openlaat die door autonome                   wanneer beroep in rechte is ingesteld tegen de beschik-
      gedragingen van de ondernemingen kan worden verhin-                  king van de douaneautoriteiten waarbij het verzoek om
      derd, beperkt of vervalst?”                                          kwijtschelding van de navordering is afgewezen, welk
                                                                           beroep vanaf 1988 tot en met 15 november 1995 bij de
                                                                           Portugese rechterlijke instanties aanhangig was, door dat
                                                                           beroep in rechte geschorst?


title: Zaak C-97/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Palermo (Italië) op 28 februari 2011 — Amia Spa, in liquidazione/Provincia Regionale di Palermo

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Palermo (Italië) op 28 februari 2011 — Amia Spa, in liquidazione/Provincia Regionale di Palermo
   (Zaak C-97/11)
   2011/C 238/02
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Palermo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Amia Spa, in liquidazione

      Verwerende partij: Provincia Regionale di Palermo

      Prejudiciële vraag

   Moeten, gelet op het arrest in zaak C-172/08 (1), de bepalingen van artikel 3, punten 26 en 31, van Legge nr. 549 van 28 december 1995 buiten toepassing worden gelaten wegens strijd met artikel 10 van richtlijn 1999/31/EG (2) en wegens strijd met de artikelen 1, 2 en 3, van richtlijn 2000/35/EG (3)?

      (1)  Arrest van het Hof van 25 februari 2010, Pontina Ambiente Srl (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).

      (2)  PB L 348, blz. 1.

      (3)  PB L 200, blz. 35.


title: Zaak C-99/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Lyon — Frankrijk) — Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux (CNB), Conseil des barreaux européens (CCBE), Ordre des avocats du barreau de Luxembourg [Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 77/249/EEG — Artikel 4 — Uitoefening van het beroep van advocaat — Decoder om in te loggen op het réseau privé virtuel des avocats (RPVA; virtueel privénetwerk van de advocaten) — „RPVA”-decoder — Weigering van bezorging aan een advocaat die bij een balie van een andere lidstaat is ingeschreven — Discriminerende maatregel]

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Lyon — Frankrijk) — Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux (CNB), Conseil des barreaux européens (CCBE), Ordre des avocats du barreau de Luxembourg
   (Zaak C-99/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 77/249/EEG - Artikel 4 - Uitoefening van het beroep van advocaat - Decoder om in te loggen op het réseau privé virtuel des avocats (RPVA; virtueel privénetwerk van de advocaten) - „RPVA”-decoder - Weigering van bezorging aan een advocaat die bij een balie van een andere lidstaat is ingeschreven - Discriminerende maatregel])
   (2017/C 239/16)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Lyon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jean-Philippe Lahorgue

      Verwerende partijen: Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux (CNB), Conseil des barreaux européens (CCBE), Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

      In tegenwoordigheid van: Ministère public

      Dictum

   De weigering van de bevoegde autoriteiten van een lidstaat om aan een naar behoren bij een balie van een andere lidstaat ingeschreven advocaat een decoder te bezorgen om in te loggen op het réseau privé virtuel des avocats (virtueel privénetwerk van de advocaten), op de enkele grond dat die advocaat niet is ingeschreven bij een balie van de eerste lidstaat, waar hij zijn beroep wenst uit te oefenen in het kader van het vrij verrichten van diensten, vormt in gevallen waarin samenwerking met een andere advocaat niet bij wet is voorgeschreven, een beperking op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 4 van richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten, gelezen in het licht van artikel 56 VWEU en artikel 57, derde alinea, VWEU. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of een dergelijke weigering, gelet op de context waarin zij zich voordoet, daadwerkelijk beantwoordt aan de doelstellingen van consumentenbescherming en een goede rechtsbedeling, waarin zij haar rechtvaardiging zou kunnen vinden, en of de aldus opgelegde beperkingen niet onevenredig zijn aan die doelstellingen.

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.


title: Zaak T-282/09: Beroep ingesteld op 17 juli 2009 — Fédération Internationale des Logis/BHIM (Weergave van groen vierkant)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/40

         Beroep ingesteld op 17 juli 2009 — Fédération Internationale des Logis/BHIM (Weergave van groen vierkant)
   (Zaak T-282/09)
   2009/C 220/84
   Taal waarin het verzoekschrift is ingediend: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération Internationale des Logis (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Brisset, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 22 april 2009 in zaak R 1511/2008-1 vernietigen en de inschrijving van het aangevraagde merk toestaan;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat groen vierkant weergeeft, voor waren en diensten van de klassen 3, 18, 24, 43 en 44 — aanvraag nr. 6 468 789

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag tot inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de weergave van een vierkant met bolstaande zijden in een bijzondere en specifieke groene kleur onderscheidend vermogen heeft met betrekking tot de waren en diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd, voor zover die aspecten het merk een bijzonder uiterlijk verlenen voor die waren en diensten


title: Zaak F-95/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 17 december 2015 — Seigneur/ECB (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Leden van het personeelscomité — Bezoldiging — Salaris — Extra salarisverhoging — Voorwaarde om in aanmerking te komen)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/92

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 17 december 2015 — Seigneur/ECB
   (Zaak F-95/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de ECB - Leden van het personeelscomité - Bezoldiging - Salaris - Extra salarisverhoging - Voorwaarde om in aanmerking te komen))
   (2016/C 048/104)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Olivier Seigneur (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: E. Carlini, D. Camilleri Podestà en M. López Torres, gemachtigden, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de directie van de ECB om verzoeker in het kader van de procedure voor de jaarlijkse herziening van de salarissen en bonussen voor 2014 geen extra salarisverhoging te geven

      Dictum

               1)

               Het besluit van de directie van de Europese Centrale Bank van 25 februari 2014 om Seigneur voor 2014 geen extra salarisverhoging te geven wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Centrale Bank draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Seigneur.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014, blz. 63.


title: Hogere voorziening, op 7 mei 1996 ingesteld door C. Williams tegen het arrest, op 7 maart 1996 in zaak T-146/94 tussen C. Williams en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) (Zaak C-156/96 P)

text:
Nr. C 180/26        pNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 6 . 96
Hogere voorziening, op 7 mei 1996 ingesteld door C.                     1 . Moeten de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag aldus worden
Williams tegen het arrest, op 7 maart 1996 in zaak                          uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een regeling
T-146/94 tussen C. Williams en de Rekenkamer van de                         waarbij de vergoeding van de vergoedbare kosten van
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                        geneeskundige verzorging afhankelijk wordt gesteld van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vijfde                       toestemming van een orgaan van sociale zekerheid van
                               kamer)                                       de verzekerde, indien de geneeskundige verzorging in
                                                                            een andere Lid-Staat dan de woonstaat van de verze
                      ( Zaak C- 1 5 6/96 P)
                                                                            kerde wordt verstrekt ?
                             96/C 180/59 )
                                                                       2 . Is het voor het antwoord op de vorige vraag van belang,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  indien de regeling tot doel heeft een evenwichtige en in
op 7 mei 1 996 hogere voorziening ingesteld door C.                         een bepaald gebied voor eenieder toegankelijke genees
Williams, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat,                      kundige verzorging en ziekenhuisbehandeling te hand
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     haven ?
L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen
het arrest, op 7 maart 1996 in zaak T-146/94 tussen C.
Williams en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschap
pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
                                                                                Doorhaling van zaak C-327/93 ( 1 )
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                                                 ( 96/C 180/61 )
1 , de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
     verklaren;                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 maart 1 996
2 , en bijgevolg:                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-327/93
                                                                       ( verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
     a ) het bestreden arrest volledig te vernietigen;                 Division, om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen
                                                                       Secretary of State for the National Héritage, ex parte:
     b ) de zaak zelf af te doen en het aanvankelijke beroep           1 . Continental Télévision BVio, 2 . Continental Télévision
         toe te wijzen door nietig te verklaren het bij                pic en 3 . M. R. Garner.
         deurwaardersexploot van 24 januari 1994 bete
         kende besluit van dezelfde datum en, voor zoveel              (M PB nr . C 211 van 5 . 8 . 1993 .
         nodig, het op 23 januari 1994 stilzwijgend genomen
         besluit tot afwijzing van de door requirant op
         23 september 1993 krachtens artikel 90, lid 2, van
         het Statuut ingediende klacht;
    c ) de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                                Doorhaling van zaak C- 1 20/94 H
         in de kosten van beide instanties te verwijzen.                                        ( 96/C 180/62 )
Middelen en voornaamste argumenten                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
Schending van het Gemeenschapsrecht. Requirant herhaalt                de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/94 :
de middelen en argumenten die hij voor het Gerecht van                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
eerste aanleg heeft aangevoerd ( 1 ).                                  leense Republiek.
(!) PB nr. C 146 van 28 . 5 . 1994 , blz . 12 .                        (M PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994 .
Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de
                                                                                Doorhaling van zaak C-145/94 ( 1 )
Luxembourg van 25 april 1996 om een prejudiciële beslis
                                                                                ( 96/C 180/63 )
sing in het geding tussen R. Kohll en Union des Caisses de
                               Maladie
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                        ( Zaak C-158/96 )
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 1996
                           ( 96/C 180/60 )                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-145/94
                                                                       (verzoek van de Juzgado de lo Penal n0 2 de Lleida om een
De Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg                      prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen J. A. Alonso
heeft bij arrest van 25 april 1996 , ingekomen ter griffie van         Rubio .
het Hof van Justitie op 9 mei 1996 , in het geding tussen R.
Kohll en Union des Caisses de Maladie, het Hof van Justitie            (M PB nr. C 202 van 23 . 7 . 1994 .
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Gevoegde zaken F-14/05 en F-20/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — Albert-Bousquet e.a. en Johansson e.a./Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — Albert-Bousquet e.a. en Johansson e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken F-14/05 en F-20/05) (1)

   2009/C 193/62

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de gevoegde zaken gelast.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005, blz. 31, en C 171 van 9.7.2005, blz. 27.