title: Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-98/95)

text:
24. 6 . 95             1 NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/7
Beroep, op 24 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                  gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                       Wagner, Kirchberg.
                                   land
                          ( Zaak C-96/95 )                                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                             ( 95/C 159/13 )                              — te verklaren dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                                de gestelde termijnen alle maatregelen te nemen die
                                                                                nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/666/EEG (*)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      van de Raad van 21 december 1989 betreffende de
op 24 maart 1995 beroep ingesteld tçgen Bondsrepubliek                          openbaarmakingsplicht voor bijkantoren en Richtlijn
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                           89/667/EEG ( 2 ) van de Raad van 21 december 1989
pen, vertegenwoordigd door P. Van Nuffel, lid van de                            betreffende eenpersoonsvennootschappen met beperkte
juridische dienst van de Commissie, en H. Kreppel , rechter                     aansprakelijkheid, de krachtens het EG-Verdrag op hem
bij het Amtsgericht, in het kader van de uitwisseling met                       rustende verplichtingen niet is nagekomen;
nationale ambtenaren ter beschikking gesteld van de juridi
sche dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende                  — subsidiair te verklaren dat het Koninkrijk België, door
te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                          niet overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 8 9/666/
                                                                                EEG en artikel 8 van Richtlijn 89/667/EEG de tekst van
                                                                                de nationale bepalingen tot omzetting van de Richtlijnen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                               89/666/EEG en 89/667/EEG aan de Commissie mee te
                                                                                delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
a ) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar                        verplichtingen niet is nagekomen;
       verplichtingen krachtens het EG-Verdrag niet is nage
       komen, door niet binnen de gestelde termijn de wette              — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
       lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen
       die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn                  Middelen en voornaamste argumenten
       90/365/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende
       het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die             De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
       hun beroepswerkzaamheid hebben beëindigd (*) en                    die in zaak C-79/95 ; de in de beide richtlijnen gestelde
       Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990                  termijn is op 1 januari 1992 verstreken .
       betreffende het verblijfsrecht (2 ) en, subsidiair, door de
       Commissie niet onverwijld in kennis te stellen van de              f 1 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 36 .
       getroffen maatregelen;                                             ( 2 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 40 .
b ) verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 30 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                                land
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op 30 juni                                        ( Zaak C-101/95 )
 1992 verstreken .                                                                                ( 95/C 159/15 )
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 (•) PB nr . L 180 van 13 . 7 . 1990 , blz . 28 .
 ( 2 ) PB nr . L 180 van 13 . 7. 1990 , blz . 26 .
                                                                          op 30 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door Dr. K. -D. Borchardt, lid van de
                                                                          juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,
                                                                          Kirchberg.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                  1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                           verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn
                                                                                91 /628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake
                           ( Zaak C-98/95 )                                      de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot
                              ( 95/C 159/14 )                                    wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/
                                                                                EEG 0 ) niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde
                                                                                termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      vast te stellen die noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn
 op 27 maart 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België                       te voldoen;
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 genwoordigd door A. Caeiro, als gemachtigde, domicilie                   2 , verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Beroep, op 12 augustus 1996 ingesteld door EFIM - Ente partecipazioni e finanziamento industria manifatturiera, in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-127/96)

text:
Nr. C 318/ 16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 10 . 96
     1643 def.) geheel of, subsidiair, gedeeltelijk ( op de in het       Dienaangaande beklemtoont verzoekster, dat de maat
     onderhavige beroep aangevoerde punten ) nietig te ver              regelen die dateren uit de periode waarin verzoekster ten
     klaren;                                                             behoeve van de „ sector defensie " produceerde, onder de
                                                                         afwijking bedoeld in artikel 223 , lid 1 , onder b ), van het
                                                                        Verdrag vallen. Voorts kunnen de interventies die na
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                         1987 hebben plaatsgevonden, worden verklaard door
                                                                        overwegingen verband houdend met de „ groepspoli
                                                                        tiek " van de controlerende onderneming.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — Onjuiste toepassing van artikel 92 , lid 3 , onder a ) en c ),
Verzoekster in de onderhavige zaak is een staalgieterij ,               van het Verdrag.
behorend tot de EFIM groep . Tot 1 986 waren haar aandelen
in het bezit van twee bedrijven die deel uitmaken van sector            De Commissie heeft deze bepaling geschonden, doordat
defensie . In de bestreden beschikking heeft de Commissie               zij zich geen juist oordeel heeft gevormd van verzoek
verklaard, dat beweerde steunmaatregelen van de staat ten               sters sanerings- en herstructureringswerkzaamheden en
gunste van de verzoekende onderneming onverenigbaar                     niet in aanmerking heeft genomen, dat verzoeksters
waren met de gemeenschappelijke markt, alsmede dat die                  bedrijf in een uiterst benadeelde regio van groot belang
steunmaatregelen onwettig waren, daar zij niet eerst over              is .
eenkomstig artikel 93 , lid 3 van het EG-Verdrag ter kennis
van de Commissie waren gebracht. De Commissie heeft
voorts de terugvordering van de betrokken steun gelast.
Verzoekster voert de volgende middelen aan:
                                                                    Beroep, op 12 augustus 1996 ingesteld door EFIM — Ente
— Schending van de procedureregels en schending van het             partecipazioni e finanziamento industria manifatturiera,
    recht van verweer.     .                                        in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
    Volgens verzoekster was er in de inleidende mededeling                                 ( Zaak T-127/96)
    van de Commissie enkel sprake van de door de EFIM                                         ( 96/C 318/31 )
    ontvangen financiering ten bedrage van 52 miljard lire
    en door de Staat gewaarborgde leningen ten bedrage van                               (Procestaai: Italiaans)
    10 miljard lire, zonder dat werd verwezen naar andere
    overmakingen van geld, noch naar de data waarop deze
    zouden hebben plaatsgevonden. Verweerster heeft in             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    bedoelde mededeling derhalve rechtstreeks noch zijde          schappen is op 12 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
    lings verwezen naar een groot aantal van de in de              Commissie van de Europese Gemeenschappen door EFIM
    beschikking bestreden steunmaatregelen.                        — Ente partecipazioni e finanziamento industria manifat
                                                                   turiera, in liquidatie, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd
                                                                   door A. Tizzano en G. M. Roberti , advocaten te Napels,
— Schending van het beginsel van rechtszekerheid en van            domicilie gekozen hebbende te Brussel bij het kantoor
    het vertrouwensbeginsel en niet-inachtneming van de            Tizzano, Grote Zavel 36 .
    verjaringstermijn van vijf jaar.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    In haar beschikking bestrijdt de Commissie steunmaat
    regelen uit de periode 1985—1992 . Daarmee stelt zij de        — de beschikking van de Commissie van 29 mei 1995
    onwettigheid aan de orde van handelingen en betrekkin              betreffende bepaalde overheidsmaatregelen van Italië
    gen die zich jaren geleden hebben voorgedaan. Volgens               ten gunste van Breda Fucine Meridionali SpA ( COM(96 )
    verzoekster had de Commissie haar juridische beoorde
                                                                        1643 def.) geheel of, subsidiair, gedeeltelijk ( op de in het
    ling niet moeten baseren op handelingen en betrekkin               onderhavige beroep aangevoerde punten ) nietig te ver
    gen die zo ver in het verleden liggen. Ook op het gebied            klaren;
    van staatssteun moet een nauwkeurige verjaringstermijn
    in acht worden genomen, die, evenals op andere
    gebieden ( artikel 43 van 's Hofs Statuut en Verordening       — de Commissie in de kosten te verwijzen .
    ( EEG ) nr. 2988/74 ), vijf jaar dient te bedragen .
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
— Schending van artikel 92, lid 1 , van het Verdrag, doordat
    de Commissie de betrokken maatregelen niet als steun           De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
    heeft aangemerkt.                                              in zaak T-126/96 , Breda Fucine Meridionali ( 1 ).
                                                                   (') Zie bladzijde 15 van dit Publikatieblad .
    De Commissie heeft volledig verzuimd, de betrokken
   maatregelen te beoordelen aan de hand van de situatie
    op het moment waarop zij hebben plaatsgevonden.


title: Zaak T-100/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — Rajani/BHIM — Artoz-Papier (ATOZ) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ATOZ — Ouder internationaal woordmerk ARTOZ — Geen verplichting om bewijs van normaal gebruik te leveren — Aanvang van termijn van vijf jaar — Datum van inschrijving van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 — Motiveringsplicht — Artikelen 73 en 79 van verordening nr. 40/94 en artikel 6 EVRM )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — Rajani/BHIM — Artoz-Papier (ATOZ)
   (Zaak T-100/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ATOZ - Ouder internationaal woordmerk ARTOZ - Geen verplichting om bewijs van normaal gebruik te leveren - Aanvang van termijn van vijf jaar - Datum van inschrijving van ouder merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 - Motiveringsplicht - Artikelen 73 en 79 van verordening nr. 40/94 en artikel 6 EVRM’)
   (2009/C 19/45)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Deepak Rajani (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Dustmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Schneider en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Artoz-Papier AG (Lenzburg, Zwitserland)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 januari 2006 (zaak R 1126/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Artoz-Papier AG en Deepak Rajani
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deepak Rajani wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-446/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 24 juli 2017 — Woonhaven Antwerpen tegen Khalid Berkani, Asmae Hajji

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 24 juli 2017 — Woonhaven Antwerpen tegen Khalid Berkani, Asmae Hajji
   (Zaak C-446/17)
   (2017/C 318/16)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Vredegerecht te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Woonhaven Antwerpen

      Verweerders: Khalid Berkani, Asmae Hajji

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een door de Vlaamse Regering erkende sociale huisvestingsmaatschappij die een sociale woning verhuurt aan een consument tegen een huurprijs die enerzijds afhankelijk is van de door deze maatschappij zelf bepaalde marktwaarde en anderzijds van het inkomen en de gezinssamenstelling van de huurder te beschouwen als een onderneming in de zin van het Europees recht?

               2)

               Is de verhouding tussen een erkende sociale huisvestingsmaatschappij en een consument wanneer die consument een sociale woning huurt van die sociale huisvestingsmaatschappij en dan met name artikel 11 van de type huurovereenkomst die deel uitmaakt van deze verhouding een overeenkomst in de betekenis die aan deze term toekomt volgens richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten?

               3)

               Valt de overeenkomst of de reglementaire relatie waarbij een erkende sociale huisvestingsmaatschappij een sociale woning verhuurt aan een consument onder de werking van de richtlijn 93/13/EEG […] en is een erkende sociale huisvestingsmaatschappij die een sociale woning verhuurt aan een consument tegen een huurprijs die enerzijds afhankelijk is van de door deze maatschappij zelf bepaalde marktwaarde en anderzijds van het inkomen en de gezinssamenstelling van de huurder bij deze verhuring te beschouwen als een verkoper in de zin van de richtlijn?

      (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.


title: Zaak T-209/11: Beroep ingesteld op 5 april 2011 — MB System/Commissie

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/28

         Beroep ingesteld op 5 april 2011 — MB System/Commissie
   (Zaak T-209/11)
   2011/C 186/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: MB System GmbH & Co. KG (Nordhausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Brüggen, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie C(2010) 8289 def. van 14 december 2010 betreffende de steunmaatregel nr. C 38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland ten gunste van de Biria-groep nietig verklaren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster het volgende middel aan:
   Onjuiste beoordeling van de feiten

               —

               Onjuiste beoordeling van de feiten bij de kwalificatie als onderneming in moeilijkheden;

               —

               Niet-toepassing van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun 1999 bij de kwalificatie als onderneming in moeilijkheden en het onderzoek van de waarde van de „harde patronaatsverklaring” („Harte Patronatserklärung”);

               —

               Ontoereikende motivering voor het afwijken van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun 1999 bij de kwalificatie als onderneming in moeilijkheden en het onderzoek van de waarde van de „harde patronaatsverklaring”;

               —

               Onjuiste beoordeling bij de vaststelling van de terug te vorderen steun op grond van een niet-uitgevoerde beoordeling van de „harde patronaatsverklaring” bij de vaststelling van de terug te vorderen steun.


title: Zaak C-162/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — International Mail Spain SL/Administración del Estado, Correos (Richtlijn 97/67/EG — Gemeenschappelijke regels voor ontwikkeling van interne markt voor postdiensten — Liberalisering van postdiensten — Mogelijkheid om grensoverschrijdende post voor zover nodig voor de handhaving van de universele dienst aan leverancier van universele postdienst voor te behouden)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — International Mail Spain SL/Administración del Estado, Correos
   (Zaak C-162/06) (1)

   (Richtlijn 97/67/EG - Gemeenschappelijke regels voor ontwikkeling van interne markt voor postdiensten - Liberalisering van postdiensten - Mogelijkheid om grensoverschrijdende post „voor zover nodig voor de handhaving van de universele dienst’ aan leverancier van universele postdienst voor te behouden)
   (2008/C 8/06)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Supremo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: International Mail Spain SL

      Verwerende partij: Administración del Estado, Correos
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, in de versie die gold vóór de bij richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 ingevoerde wijziging (PB L 15, blz. 14) — Aan de leveranciers van de universele dienst voorbehouden postdiensten — Grensoverschrijdend postverkeer — Beoordelingscriteria — Enkele inaanmerkingneming van de aantasting van het financiële evenwicht van de leverancier van de universele dienst
   Dictum
   Artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten op grond hiervan de grensoverschrijdende post slechts aan de leverancier van de universele postdienst mogen voorbehouden voor zover zij aantonen:

               —

               dat deze universele dienst zonder dit voorbehoud niet kan worden gewaarborgd, dan wel

               —

               dat dit voorbehoud noodzakelijk is omdat deze dienst anders niet onder economisch aanvaardbare omstandigheden kan worden verricht.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak T-315/10: Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — Groupe Partouche/Commissie

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/25

         Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — Groupe Partouche/Commissie
   (Zaak T-315/10)
   ()
   2010/C 274/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupe Partouche SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-J. Sebag, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie om geen bezwaar te maken;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2010) 3333 van de Commissie van 21 mei 2010 waarbij een voorgenomen concentratie waarbij Française des Jeux en Groupe Lucien Barrière de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over de onderneming Newco, die belast is met het ontwerp en de exploitatie van een pokerwebsite in Frankrijk, verenigbaar met de interne markt en de Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte wordt verklaard.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie het onderzoek van de betrokken concentratie had moeten terugwijzen naar de Franse Republiek, gelet op het feit dat haar concurrentiepositie op de betrokken markt in Frankrijk merkbaar kan worden aangetast.


title: Zaak C-88/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen / Koninkrijk Spanje (Artikelen 28 EG en 30 EG — Vrij verkeer van goederen — Richtlijn 2001/83/EG — Producten op basis van geneeskrachtige planten — Producten ingedeeld als geneesmiddelen — Producten in andere lidstaten rechtmatig vervaardigd of in handel gebracht als voedingssupplementen of dieetproducten — Begrip geneesmiddel — Vergunning voor in handel brengen — Belemmering — Rechtvaardiging — Volksgezondheid — Bescherming van consument — Evenredigheid — Beschikking nr. 3052/95/EG — Procedure voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van beginsel van vrije verkeer van goederen binnen Gemeenschap)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen / Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-88/07) (1)

   (Artikelen 28 EG en 30 EG - Vrij verkeer van goederen - Richtlijn 2001/83/EG - Producten op basis van geneeskrachtige planten - Producten ingedeeld als geneesmiddelen - Producten in andere lidstaten rechtmatig vervaardigd of in handel gebracht als voedingssupplementen of dieetproducten - Begrip „geneesmiddel” - Vergunning voor in handel brengen - Belemmering - Rechtvaardiging - Volksgezondheid - Bescherming van consument - Evenredigheid - Beschikking nr. 3052/95/EG - Procedure voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van beginsel van vrije verkeer van goederen binnen Gemeenschap)
   2009/C 102/04
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 28 EG en 30 EG — Schending van de artikelen 1 en 4 van beschikking nr. 3052/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap (PB L 321, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is,

                           —

                           door producten op basis van geneeskrachtige planten die in een andere lidstaat rechtmatig zijn vervaardigd en/of in de handel gebracht, uit de handel te nemen op grond van een administratieve praktijk die erin bestaat om elk product dat geneeskrachtige planten bevat die noch worden vermeld in de bijlage bij het ministerieel besluit van 3 oktober 1973 houdende inrichting van het bijzondere register van preparaten op basis van geneeskrachtige plantensoorten (Orden Ministerial por la que se establece el registro especial para preparados a base de especies vegetales medicinales), zoals gewijzigd, noch in de bijlage bij besluit SCO/190/2004 van het ministerie van Volksgezondheid en Consumentenzaken van 28 januari 2004 tot vaststelling van de lijst van planten waarvan de verkoop aan het publiek wegens de giftigheid ervan is verboden of beperkt (Orden SCO/190/2004 por la que se establece la lista de plantas cuya venta al público queda prohibida o restringida por razón de su toxicidad), anders dan een preparaat dat uitsluitend bestaat uit een of meer geneeskrachtige planten of uit hele delen, stukken of poeder ervan, uit de handel te nemen omdat dit product wordt beschouwd als een geneesmiddel dat in de handel wordt gebracht zonder de voorgeschreven vergunning voor het in de handel brengen, en

                           —

                           door die maatregel niet aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen mee te delen,

                     de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG alsmede de artikelen 1 en 4 van beschikking nr. 3052/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 november 2003 in zaak C-283/01 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Shield Mark BV tegen Joost Kist h.o.d.n. Memex ("Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 2 — Tekens die merk kunnen vormen — Tekens die vatbaar zĳn voor grafische voorstelling — Klanken — Notenschrift — Omschrĳving in woorden — Onomatopee")

text:
C 21/4                    NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                24.1.2004
                      ARREST VAN HET HOF                                            waarvan de vorm de relatieve waarde aangeeft, en eventueel
                                                                                alteraties.
                            (Zesde kamer)
                                                                             (1) PB C 275 van 29.9.2001.
                       van 27 november 2003
in zaak C-283/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
landen om een prejudiciële beslissing): Shield Mark BV
               tegen Joost Kist h.o.d.n. Memex (1)                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
(„Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn
89/104/EEG — Artikel 2 — Tekens die merk kunnen
                                                                                van 27 november 2003
vormen — Tekens die vatbaar zijn voor grafische voorstelling
— Klanken — Notenschrift — Omschrijving in woorden —
                                                                             in zaak C-429/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                             Onomatopee”)
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                            (2004/C 21/07)                                   („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 90/219/
                                                                             EEG — Genetisch gemodificeerde organismen — Ingeperkt
                         (Procestaal: Nederlands)                                                          gebruik”)
                                                                                (2004/C 21/08)
In zaak C-283/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                                  (Procestaal: Frans)
krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,
in het aldaar aanhangige geding tussen Shield Mark BV en                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Joost Kist h.o.d.n. Memex, om een prejudiciële beslissing over                                         dentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 2 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG)
van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing
van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft             In zaak C-429/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                   pen (gemachtigde: G. zur Hausen, bijgestaan door M. van
waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                             der Woude en V. Landes) domicilie gekozen hebbende te
J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en                     Luxemburg, tegen Franse Republiek (gemachtigden: oorspron-
F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-                kelijk G. de Bergues en D. Colas, vervolgens G. de Bergues
Jarabo Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op              en C. Isidoro), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
27 november 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                       betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
luidt als volgt:                                                             Franse Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die
                                                                             op haar rusten krachtens richtlijn 90/219/EEG van de Raad
1)    Artikel 2 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad             van 23 april 1990 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch
      van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                 gemodificeerde micro-organismen (PB L 117, blz. 1), zoals
      merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat              gewijzigd bij richtlijn 94/51/EG van de Commissie van 7 no-
      klanken als merk dienen te worden aangemerkt wanneer zij               vember 1994 betreffende aanpassing aan de technische voor-
      geschikt zijn om de waren of diensten van een onderneming van          uitgang van richtlijn 90/219 (PB L 297, blz. 29), en artikel 249
      die van een andere onderneming te onderscheiden en vatbaar             EG, door de artikelen 14, sub a en b, 15, leden 1 en 2, 16, lid
      zijn voor grafische voorstelling.                                      1, en 19, leden 2 tot en met 4, van die richtlijn juist noch
                                                                             volledig om te zetten, en door de richtlijn niet om te zetten
2)    Artikel 2 van richtlijn 89/104 moet aldus worden uitgelegd             ten aanzien van bepaalde onder het Ministerie van Defensie
      dat een teken dat als zodanig niet visueel waarneembaar is, een        ressorterende vormen van ingeperkt gebruik, heeft het Hof
      merk kan vormen op voorwaarde dat het vatbaar is voor                  (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend
      grafische voorstelling, inzonderheid door middel van figuren,          voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann,
      lijnen of lettertekens, en die voorstelling duidelijk, nauwkeurig,     J.-P. Puissochet, F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters;
      als zodanig volledig, gemakkelijk toegankelijk, begrijpelijk,          advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 27 novem-
      duurzaam en objectief is.                                              ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                             volgt:
      Wat een klank betreft, wordt niet aan deze voorwaarden voldaan
      wanneer het teken grafisch wordt voorgesteld door middel van           1)     Door de artikelen 14, sub a en b, eerste alinea, derde volzin, en
      een omschrijving in woorden, zoals de vermelding dat het teken                19, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 90/219/EEG van de
      bestaat in de noten die een bekend muziekstuk vormen of in het                Raad van 23 april 1990 inzake het ingeperkte gebruik van
      geluid van een dier, of slechts door middel van een onomatopee                genetisch gemodificeerde micro-organismen, zoals gewijzigd bij
      zonder nadere precisering dan wel door een opeenvolging van                   richtlijn 94/51/EG van de Commissie van 7 november 1994
      muzieknoten zonder nadere precisering. Daarentegen wordt wel                  betreffende aanpassing aan de technische vooruitgang van
      aan deze voorwaarden voldaan wanneer het teken wordt                          richtlijn 90/219, juist noch volledig om te zetten en door de
      voorgesteld door middel van een in maten verdeelde notenbalk                  bepalingen daarvan niet om te zetten ten aanzien van bepaalde
      met daarop onder meer een sleutel, muzieknoten en rusten                      onder het Ministerie van Defensie ressorterende vormen van


title: Zaak T-19/15: Arrest van het Gerecht van 1 februari 2017 — Gómez Echevarría/EUIPO — M and M Direct (wax by Yuli’s) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk wax by Yuli’s — Ouder Uniewoordmerk MADWAX en ouder nationaal beeldmerk wax — Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 — Omvang van het onderzoek door de kamer van beroep — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Rechten van de verdediging — Artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten — Rechtsmisbruik — Kosten voor vertegenwoordiging voor het EUIPO — Artikel 85, lid 1, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/21

         Arrest van het Gerecht van 1 februari 2017 — Gómez Echevarría/EUIPO — M and M Direct (wax by Yuli’s)
   (Zaak T-19/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk wax by Yuli’s - Ouder Uniewoordmerk MADWAX en ouder nationaal beeldmerk wax - Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 - Omvang van het onderzoek door de kamer van beroep - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Rechten van de verdediging - Artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten - Rechtsmisbruik - Kosten voor vertegenwoordiging voor het EUIPO - Artikel 85, lid 1, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 078/28)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Yuleidy Caridad Gómez Echevarría (Benalmádena, Spanje) (vertegenwoordiger: E. López-Chicheri y Selma, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: M and M Direct Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 6 november 2014 (zaak R 951/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen M and M Direct en Gómez Echevarría

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Yuleidy Caridad Gómez Echevarría wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak C-362/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 28 juni 2013 — Maurizio Fiamingo/Rete Ferroviaria Italiana SpA

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 28 juni 2013 — Maurizio Fiamingo/Rete Ferroviaria Italiana SpA
   (Zaak C-362/13)
   2013/C 260/52
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maurizio Fiamingo

      Verwerende partij: Rete Ferroviaria Italiana SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de clausules van de raamovereenkomst inzake arbeid voor bepaalde tijd waaraan richtlijn 1999/70/EG (1) uitvoering heeft gegeven, van toepassing op de scheepvaartsector, en heeft inzonderheid clausule 2, punt 1, ook betrekking op werknemers die voor bepaalde tijd zijn aangesteld op veerboten die dagelijkse verbindingen verzorgen?

               2)

               Verzet de raamovereenkomst waaraan richtlijn 1999/70/EG uitvoering heeft gegeven, met name clausule 3, punt 1, zich tegen een nationale regeling (artikel 332 Codice della navigazione) die de „duur” van een overeenkomst bepaalt en niet het „einde”, en is de bepaling van een duur van de overeenkomst met een termijn waarvan zeker is dat hij zal intreden („maximaal 78 dagen”) maar niet zeker wanneer, verenigbaar met deze richtlijn?

               3)

               Verzet de raamovereenkomst waaraan richtlijn 1999/70/EG uitvoering heeft gegeven, met name clausule 3, punt 1, zich tegen een nationale regeling (artikelen 325, 326 en 332 van de Codice della navigazione) waarin als objectieve redenen voor de overeenkomst voor bepaalde tijd enkel de vaart of vaarten worden genoemd, waardoor het voorwerp van de overeenkomst (prestatie) in wezen overeenkomt met de oorzaak (grond voor de sluiting voor bepaalde tijd)?

               4)

               Verzet de raamovereenkomst waaraan de richtlijn uitvoering heeft gegeven zich tegen een nationale regeling (in casu de voorschriften van de Codice della navigazione) die uitsluit dat een reeks opeenvolgende overeenkomsten (die misbruik in de zin van clausule 5 opleveren) wordt omgezet in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd (maatregel die in artikel 326 van de Codice della navigazione enkel is voorzien voor het geval de werknemer ononderbroken in dienst is voor een periode langer dan een jaar en voor het geval waarin tussen de beëindiging van een overeenkomst en de sluiting van de volgende overeenkomst niet meer dan 60 dagen verlopen)?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak T-146/00: Beroep, op 30 mei 2000 ingesteld door S. Ruf en M. Stier tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 233/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door J. Hotzel-Wagen-                  Beroep, op 30 mei 2000 ingesteld door S. Ruf en M. Stier
knecht tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                pen                                                  (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-145/00)
                                                                                (Zaak T-146/00)
                         (2000/C 233/59)
                                                                                (2000/C 233/60)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door J. Hotzel-Wagen-
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
knecht, wonende te Alfaz del Pi, Alicante (Spanje), vertegen-           schappen is op 30 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
woordigd door de heer Becker van het advocatenkantoor
                                                                        harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Stöcker, Begrich, Bömkes, Becker und Steffen te Herne (BRD).
                                                                        modellen) ingesteld door S. Ruf, te Ettingen (BRD), en M. Stier,
                                                                        te Pfinztal (BRD), vertegenwoordigd door A. Gaul van Spitz,
                                                                        Klinger & Partner, advocaten te München (BRD).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van              Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      25 mei 1999 alsmede het besluit op de klacht van
      18 februari 2000 genomen besluit;
                                                                        —     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
—     de Commissie ertoe te veroordelen verzoekster ook na                    Bureau van 28 maart 2000 te vernietigen;
      1 juni 1999 onverkort weduwepensoen te betalen;
                                                                        —     het bureau te bevelen, 15 april 1996 als indieningsdatum
—     de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                  toe te kennen aan gemeenschapsmerkaanvraag
                                                                              nr. 227306;
Middelen en voornaamste argumenten                                      —     verweerder te veroordelen in de kosten.
Verzoekster is weduwe van een voormalige ambtenaar van de
EGKS. Zij ontving weduwepensioen ten belope van 35 % van                Middelen en voornaamste argumenten
het laatste basissalaris van haar in 1955 overleden echtgenoot.
Bij het bestreden besluit werd het weduwepensioen verminderd
tot 25 % van het basissalaris. De Commissie baseert dat besluit
op artikel 81 bis van het Ambtenarenstatuut. Dat artikel is             Betrokken merk:               beeldmerk „DAKOTA” — aan-
aan het Statuut toegevoegd bij artikel 9 van verordening                                              vraagnr. 227306
nr. 2799/85 van de Raad van 27 september 1985 (1).
                                                                        Waar of dienst:               waren van klasse 25 (kledingstuk-
                                                                                ken)
Verzoekster betoogt, dat die verordening niet kan worden
toegepast op pensioenaanspraken die vóór 27 september 1985
zijn ontstaan. Bovendien geniet het aanvankelijke besluit               Bij de kamer van beroep       afwijzing door de onderzoeker
over verzoeksters pensioen bescherming als verkregen recht              bestreden beslissing:         van verzoek om herstel in de
(Bestandsschutz).                                                                                vorige toestand
                                                                        Middelen:                     — onjuiste toepassing van de
                                                                                artikelen 78 en 27 van veror-
(1) Verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2799/85 van de Raad
    van 27 september 1985 tot wijziging van het Statuut van de
                                                                                dening (EG) nr. 40/94
    ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling                                          — schending van de instruc-
    welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze                                         tieplicht door het bureau
    Gemeenschappen (PB L 265, blz. 1).


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 8 mei 2001 in zaak T-95/01 R, Gérard Coget en anderen tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Ambtenaren — Intern vergelĳkend onderzoek — Ontvankelĳkheid)

text:
C 259/12               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.9.2001
door D. López Garrido, advocaat, domicilie gekozen hebbende                  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-                             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
den: F. Anton en G. Ramos Ruano) en Europees Parlement
(gemachtigden: M. Gómez Leal en F. de Wachter), betreffende                                      van 8 mei 2001
een verzoek om nietigverklaring van de wenken voor sollicitan-
ten en van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve van                 in zaak T-95/01 R, Gérard Coget en anderen tegen
Spaanstalige administrateurs (EUR/A/159/2000 en PE/90/A,                      Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
bekendgemaakt in PB C 162 A van 10 juni 2000), heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,           (Kort geding — Ambtenaren — Intern vergelijkend onder-
kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:                               zoek — Ontvankelijkheid)
H. Jung, op 2 mei 2001 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                                (2001/C 259/21)
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen, de op het kort
      geding gevallen kosten daaronder begrepen.
                                                                         In zaak T-95/01 R, Gérard Coget, ambtenaar van de Reken-
                                                                         kamer van de Europese Gemeenschappen, wonende te Hettan-
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                              ge-Grande (Frankrijk), Pierre Hugé, ambtenaar van de Reken-
                                                                         kamer van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxem-
                                                                         burg, Emmanuel Gabolde, ambtenaar van de Rekenkamer
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                         A. Soulier, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               ging van het besluit van de Rekenkamer van 22 februari 2001,
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  waarbij per 1 juli 2001 is voorzien in de post van secretaris-
                                                                         generaal, heeft de president van het Gerecht op 8 mei 2001
                                                                         een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         van 21 mei 2001
                                                                         1)   Het verzoek in kort geding wordt niet-ontvankelijk verklaard.
in zaak T-52/01 R, Jürgen Schaefer tegen Commissie van
                 de Europese Gemeenschappen                              2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Overplaatsing
— Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisend-
                                heid)
                          (2001/C 259/20)
                                                                         Beroep, op 12 juni 2001 ingesteld door J. Riedemann,
                                                                         curator van ZEMAG GmbH, tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Zaak T-133/01)
In zaak T-52/01 R, Jürgen Schaefer, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Commis-                                  (2001/C 259/22)
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall
en E. Gippini-Fournier), betreffende een beroep, strekkende
tot, in de eerste plaats, opschorting van de tenuitvoerlegging                                    (Procestaal: Duits)
van het besluit van de Commissie van 12 februari 2001
houdende overplaatsing van verzoeker naar Brussel en, in de
tweede plaats, schorsing van iedere procedure bestemd om de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
door die overplaatsing ontstane vacature te bezetten, heeft de           schappen is op 12 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
president van het Gerecht op 21 mei 2001 een beschikking                 van de Europese Gemeenschappen door J. Riedemann, curator
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                              van ZEMAG GmbH, te Zeitz (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                         door U. Vahlhaus, advocaat.
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage nietig te
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 verklaren de beschikking van de Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen van 28 maart 2001 (beschikking
                                                                         K (2001) 1028) betreffende staatssteun die Duitsland heeft


title: Zaak T-80/08: Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — CureVac/BHIM — Qiagen (RNAiFect)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/34

         Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — CureVac/BHIM — Qiagen (RNAiFect)
   (Zaak T-80/08)
   (2008/C 107/57)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: CureVac GmbH (Tübingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. von Stosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Qiagen GmbH (Hilden, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 11 december 2007 in beroepsprocedure R 1219/2006-1 inzake oppositie nr. B 771 495 te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 304 813 af te wijzen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Qiagen GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „RNAiFect” voor waren van de klassen 1, 5 en 9 (aanvraagnr. 3 304 813)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „RNActive” voor waren van de klassen 1 en 5 (gemeenschapsmerk nr. 2 953 768), waarbij de oppositie is gericht tegen de inschrijving voor bepaalde waren van de klassen 1 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat doordat de waren dezelfde zijn en de merken overeenstemmen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-389/11: Beroep ingesteld op 18 juli 2011 — Guccio Gucci/BHIM — Chang Qing Qing (GUDDY)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/34

         Beroep ingesteld op 18 juli 2011 — Guccio Gucci/BHIM — Chang Qing Qing (GUDDY)
   (Zaak T-389/11)
   2011/C 282/67
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Guccio Gucci SpA (Florence, Italië) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Chang Qing Qing (Florence, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 april 2011 in zaak R 143/2010-1 vernietigen voor zover de oppositie werd afgewezen voor de overige waren van de klassen 9 en 14; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GUDDY” voor verschillende waren van de klassen 9, 14, 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6799531

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk (nr. 121988) „GUCCI” voor waren van de klassen 9, 14, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep heeft nagelaten (i) de overgelegde documenten nauwkeurig te onderzoeken om tot de passende conclusie te komen wat het groter onderscheidend vermogen van het merk „GUCCI” en de fonetische vergelijking van de merken betreft, en bijgevolg blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij (ii) de uitlegging en de toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkverordening.


title: Zaak C-89/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 21 februari 2014 — A2A SpA/Agenzia delle Entrate

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 21 februari 2014 — A2A SpA/Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-89/14)
   2014/C 142/28
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A2A SpA

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), en de artikelen 9, 11 en 13 van verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van deze verordening (2), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die met betrekking tot de terugvordering van staatssteun naar aanleiding van een beschikking van de Commissie die op 7 juni 2002 is betekend, bepaalt dat de rente wordt berekend op basis van de bepalingen van hoofdstuk V van verordening nr. 794/2004 (met name de artikelen 9 en 11), en dus met toepassing van samengestelde rente?

      (1)  PB L 83, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 140, blz. 1).


title: Zaak C-423/05: Beroep, op  29 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/14

         Beroep, op 29 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-423/05)
   (2006/C 48/27)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 november 2005 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Caeiros en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat:

                           —

                           de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens of het milieu en het onbeheerd achterlaten, het ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen wordt verboden;

                           —

                           iedere houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die handelingen voor verwijdering of nuttige toepassing verricht dan wel zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1);

                           —

                           de inrichtingen of de ondernemingen die verwijderingshandelingen verrichten, daartoe een vergunning van de bevoegde instantie hebben;

                           —

                           met betrekking tot de stortplaatsen waarvoor een vergunning is verleend of die in nationaal recht reeds in gebruik zijn op het tijdstip van de omzetting van richtlijn 99/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (2), dat wil zeggen op 16 juli 2001, de exploitant van de stortplaats vóór 16 juli 2002 de bevoegde autoriteit een door hem opgesteld aanpassingsplan ter goedkeuring voorlegt met de gegevens betreffende de vergunningsvoorwaarden alsmede de corrigerende maatregelen die hij nodig acht, en na de presentatie van het aanpassingsplan de bevoegde autoriteit definitief beslist of de exploitatie al dan niet mag worden voortgezet, waarbij zij stortplaatsen waarvoor niet een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk sluit, dan wel toestemming voor de noodzakelijke werkzaamheden verleent en een overgangsperiode voor de uitvoering van het plan vaststelt, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4, 8 en 9 van de reeds aangehaalde richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG, (3) en artikel 14, sub a, b en c, van richtlijn 99/31/EG.

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat de Franse Republiek, door de exploitatie van zeer vele onwettige en ongecontroleerde stortplaatsen in Frankrijk te gedogen en door na te laten alle nodige maatregelen te nemen om ervoor de zorgen dat de verwijdering van de afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu, de verplichtingen als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG, niet is nagekomen. De Franse autoriteiten betwisten niet deze niet-nakomingen, maar wel het door de Commissie aangegeven aantal onwettige stortplaatsen en stellen dat de invloed van deze stortplaatsen op het milieu klein is, daar enkel groenafval, puin en groot afval wordt gestort op de stortplaatsen zonder vergunning.
   De door de Franse autoriteiten verstrekte informatie volstaat niet om te beoordelen of het vergunningenstelsel aan de vereisten van artikel 9 van richtlijn 75/442/EEG voldoet: stortplaatsen met een oppervlakte kleiner dan 100 m2 en een hoogte lager dan 2 m, evenals de handelingen voor nuttige toepassing van aldaar gestorte afvalstoffen zijn niet aan een vergunning onderworpen. De interpretatie van de Franse autoriteiten, dat enkel de stortplaatsen die door de gemeenten zonder vergunning worden geëxploiteerd onwettig zijn, is onjuist, aangezien ook een particulier een stortplaats zonder vergunning kan exploiteren.
   Gelet op de haar meegedeelde informatie kan de Commissie alleen aannemen dat de inrichtingen of de ondernemingen die verwijderingshandelingen verrichten zonder aan een vergunning te zijn onderworpen, in strijd met de bepalingen van artikel 14 van richtlijn 99/31/EG niet vóór 16 juli 2002 een door hen opgesteld aanpassingsplan voor elke onwettige of ongecontroleerde stortplaats aan de bevoegde autoriteit ter goedkeuring hebben voorgelegd. Een stortplaats die niet in overeenstemming kan worden gebracht met de vereisten van de aangehaalde richtlijn, moet onmiddellijk worden gesloten. De exploitatie van onwettige stortplaatsen zonder aanpassingsplan en zonder vergunning vormt een schending van artikel 14 van richtlijn 99/31/EG.

      (1)  PB L 194, van 25.07.1975, blz. 39.

      (2)  PB L 182, van 16.07.1999, blz. 1.

      (3)  PB L 78, van 26.03.1991, blz. 32.


title: Zaak C-3/06 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 februari 2007 — Groupe Danone/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Mededeling inzake medewerking)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 februari 2007 — Groupe Danone/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-3/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten - Mededeling inzake medewerking)
   (2007/C 82/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Groupe Danone (vertegenwoordigers: A. Winckler en S. Sorinas Jimeno, avocats)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet en W. Wils, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 25 oktober 2005, Groupe Danone/Commissie (T-38/02), waarbij het Gerecht het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/569/EG van de Commissie van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (PB L 200, blz. 1) gedeeltelijk heeft verworpen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Groupe Danone wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak C-136/09: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 18 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — Organismos Sillogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon/Divani Akropolis Anonimi Xenodocheiaki kai Touristiki etaireia (Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering — Auteursrecht en naburige rechten in de informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 3 — Begrip „mededeling aan het publiek” — Werken verspreid via televisietoestellen in hotelkamers)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/14

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 18 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — Organismos Sillogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon/Divani Akropolis Anonimi Xenodocheiaki kai Touristiki etaireia
   (Zaak C-136/09) (1)

   (Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering - Auteursrecht en naburige rechten in de informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 3 - Begrip „mededeling aan het publiek” - Werken verspreid via televisietoestellen in hotelkamers)
   2010/C 179/23
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Areios Pagos

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Organismos Sillogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon

      Verwerende partij: Divani Akropolis Anonimi Xenodocheiaki kai Touristiki etaireia,

      in aanwezigheid van: Xenodocheiako Epimelitirio tis Ellados

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Areios Pagos — Uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Begrip „mededeling aan het publiek” — Werken verspreid via televisietoestellen die in hotelkamers zijn geïnstalleerd en die zijn verbonden met de centrale antenne van het hotel, zonder andere tussenkomst van het hotel voor de ontvangst van het signaal door de gasten

      Dictum

   De hotelhouder die televisietoestellen installeert in de kamers van zijn hotel en deze toestellen verbindt met de centrale antenne van het hotel, verricht door dit loutere feit een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Gevoegde zaken T-225/07 en T-364/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 2009 — Thomson Sales Europe/Commissie ( Douane-unie — Invoer van in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen — Kwijtschelding van invoerrechten — Klaarblijkelijke nalatigheid — Geen navordering van invoerrechten — Beroep tot nietigverklaring — Bezwarende handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/58

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 2009 — Thomson Sales Europe/Commissie
   (Gevoegde zaken T-225/07 en T-364/07) (1)

   („Douane-unie - Invoer van in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen - Kwijtschelding van invoerrechten - Klaarblijkelijke nalatigheid - Geen navordering van invoerrechten - Beroep tot nietigverklaring - Bezwarende handeling - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 267/101
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomson Sales Europe (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Goguel en F. Foucault, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: in zaak T-225/07, X. Lewis, H. van Vliet en S. Schønberg, en, in zaak T-364/07, X. Lewis en M. Patakia, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-225/07, beroep tot nietigverklaring van beschikking REM nr. 03/05 van de Commissie van 7 mei 2007, waarbij aan de Franse autoriteiten is meegedeeld dat de kwijtschelding van invoerrechten op in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen bedoeld in hun aanvraag van 14 september 2005 niet gerechtvaardigd was, en, in zaak T-364/07, beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 20 juli 2007, waarbij niet wordt bevestigd dat het recht bestaat dat wordt afgezien van navordering van invoerrechten op die toestellen

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Thomson Sales Europe wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-170/09: Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/30

         Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-170/09)
   2009/C 153/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Peere en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 december 2007 verstreken. Op de datum van de instelling van dit beroep had de verwerende partij evenwel nog niet alle maatregelen getroffen om de richtlijn om te zetten of had zij deze althans nog niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 309, blz. 15.


title: Zaak T-341/10: Beroep ingesteld op 20 augustus 2010 — F91 Diddeléng e.a./Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/32

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2010 — F91 Diddeléng e.a./Commissie
   (Zaak T-341/10)
   ()
   2010/C 301/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: F91 Diddeléng (Dudelange, Luxemburg), Julien Bonnetaud (Yutz, Frankrijk), Thomas Gruszczynski (Amnéville, Frankrijk), Rainer Hauck (Maxdorf, Duitsland), Stéphane Martine (Esch-sur-Alzette, Luxemburg), Grégory Molnar (Moyeuvre-Grande, Frankrijk) en Yann Thibout (Algrange, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Misson, C. Delrée en G. Ernes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het litigieuze besluit van de Europese Commissie van 3 juni 2010 nietig verklaren;

               —

               de met de artikelen 45 en 101 VWEU strijdige reglementen nietig verklaren, en

               —

               elke nuttige sanctie opleggen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers (de voetbalclub van Dudelange en niet-Luxemburgse spelers die werkzaam zijn bij die club) verzoeken om nietigverklaring van het bij brief van 21 juni 2010 meegedeelde besluit van de Commissie van 3 juni 2010 waarbij de Commissie verzoekers ervan in kennis heeft gesteld dat geen gevolg wordt gegeven aan hun op de artikelen 45 en 101 VWEU gebaseerde klacht tegen de Fédération Luxembourgeoise de Football (FLF) met betrekking tot het reglement van de FLF, op grond waarvan verzoekers niet aan bepaalde voetbalwedstrijden mogen deelnemen indien op het wedstrijdformulier meer buitenlandse spelers staan dan een in het reglement van de FLF vastgelegd aantal.
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoekers twee middelen aan:

               —

               schending van artikel 45 VWEU, doordat de thans in het reglement van de FLF opgenomen verplichting om op het officiële wedstrijdformulier zeven spelers te vermelden van wie de eerste spelerskaart in Luxemburg is uitgereikt, alsook het verbod om op dat wedstrijdformulier meer dan vier spelers te vermelden die tijdens het voetbalseizoen van club zijn veranderd, een rechtstreekse discriminatie inhouden waardoor burgers van lidstaten wordt verhinderd een economische activiteit op Luxemburgs grondgebied uit te oefenen. Verzoekers stellen voorts dat, indien het reglement van de FLF geen rechtstreekse maar een indirecte discriminatie zou zijn, de door de FLF aangevoerde doelstelling, namelijk dat zij tot doel heeft voetbal als amateursport te bevorderen, niet plausibel is en dus niet kan worden aangemerkt als legitiem. De beperkingen staan bijgevolg niet in verhouding tot de aangevoerde doelstelling, en

               —

               schending van artikel 101 VWEU, aangezien de FLF moet worden beschouwd als een ondernemersvereniging die het mededingingsrecht en meer in het bijzonder artikel 101 VWEU schendt, nu de beperkingen met betrekking tot het aantal buitenlandse spelers economische gevolgen hebben voor beroepssporters en afbreuk doen aan de vrijheid van mededinging van Luxemburgse voetbalclubs.


title: Zaak T-220/09: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2011 — Ergo Versicherungsgruppe/BHIM — Société de développement et de recherche industrielle (ERGO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ERGO — Ouder gemeenschapswoordmerk URGO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/47

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2011 — Ergo Versicherungsgruppe/BHIM — Société de développement et de recherche industrielle (ERGO)
   (Zaak T-220/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ERGO - Ouder gemeenschapswoordmerk URGO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 269/103
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ergo Versicherungsgruppe AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. W. Renck, T. Dolde, J. Pause, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Société de développement et de recherche industrielle (Chenôve, Frankrijk) (vertegenwoordiger: K. Dröge, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 maart 2009 (zaak R 515/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen la Société de développement et de recherche industrielle en Ergo Versicherungsgruppe AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ergo Versicherungsgruppe AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak T-416/17: Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (fino)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/53

         Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (fino)
   (Zaak T-416/17)
   (2017/C 277/77)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Papouis Dairies LTD (Nicosia, Cyprus)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk in kleur met het woordelement „fino” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 180 791

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 in zaak R 2759/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-393/02: Beroep op 27 december 2002 ingesteld door Henkel KGaA tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/34                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          8.3.2003
Ten slotte beroept verzoekster zich op een schending van                    Middelen en voornaamste argumenten
de fundamentele beginselen van rechtszekerheid, behoorlijk
bestuur en goede trouw. Zij stelt dat zij de Commissie
vaak om opheldering heeft gevraagd, maar nooit de nodige                    Betrokken       gemeen-      driedimensionaal merk in de
aanwijzingen heeft gekregen om met resultaten te kunnen                     schapsmerk:                  vorm van een op zijn kop staande
komen die voor de Commissie en de Raad aanvaardbaar                                                      transparant-witte fles — aan-
konden zijn.                                                                                vraagnr. 1162395
                                                                            Waren of diensten:           waren van de klassen 3 en 20
( 1) Verordening (EG) nr. 1756/2002 van de Raad van 23 september                                         (onder meer zepen, bleekmid-
     2002 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad                                             delen en andere wasmiddelen,
     betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding wat betreft de                                    poets- en polijstmiddelen en hou-
     intrekking van de vergunning voor een toevoegingsmiddel en tot                                      ders van plastic voor vloeibare,
     wijziging van verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie                                       geleiachtige en pasteuze mid-
     (Voor de EER relevante tekst) (PB L 265, blz. 1).                                                   delen)
( 2) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970
     betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270,
     blz. 1).                                                               Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de
( 3) Verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie van 16 no-             roep aangevochten be-        onderzoeker
     vember 1999 houdende binding van de vergunning voor bepaalde           slissing:
     toevoegingsmiddelen van de groep coccidiostatica en andere
     geneeskrachtige stoffen in diervoeders aan personen die verant-        Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
     woordelijk zijn voor het in het verkeer brengen ervan (Voor de         roep:
     EER relevante tekst) (PB L 296, blz. 3).
                                                                            Middelen:                    —      het merk wordt gekarakteri-
                                                                                seerd door een groot aantal
                                                                                kenmerken en heeft onder-
                                                                                scheidend vermogen;
                                                                                —      de kamer van beroep is voor-
                                                                                bijgegaan aan de karak-
                                                                                teristieke geometrie van het
Beroep op 27 december 2002 ingesteld door Henkel                                                                merk;
KGaA tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
       interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                                    —      het merk heeft in verschillen-
                                                                                de lidstaten bescherming
                                                                                verkregen.
                           (Zaak T-393/02)
                             (2003/C 55/86)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                            Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Arnaldo
                                                                            Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                              schappen
schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Henkel KGaA, te Düsseldorf                                           (Zaak T-394/02)
(Duitsland), vertegenwoordigd door C. Osterrieth, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (2003/C 55/87)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                (Procestaal: Frans)
—       te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
        beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
        interne markt van 3 oktober 2002 in beroepsprocedure                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
        R 313/2001-4 over gemeenschapsmerkaanvraag                          schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen
        nr. 1162395;                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arnaldo
                                                                            Lucaccioni, wonende te St-Leonards-on-Sea (Verenigd Konink-
—       het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te             rijk), vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia en
        verwijzen in de kosten.                                             Karine Delvolvé, advocaten.


title: Zaak C-153/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 27 maart 2017 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Volkswagen Financial Services (UK) Ltd

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 27 maart 2017 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Volkswagen Financial Services (UK) Ltd
   (Zaak C-153/17)
   (2017/C 178/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Verwerende partij: Volkswagen Financial Services (UK) Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de belastingplichtige, wanneer aan leasetransacties (die bestaan in vrijgestelde financieringen en belastbare beschikbaarstelling van voertuigen) toegeschreven overheadkosten enkel zijn opgenomen in de prijs van de vrijgestelde verstrekking door de belastingplichtige van financieringen, een bedrag aan op die kosten rustende voorbelasting aftrekken?

               2)

               Wat is de juiste uitlegging van punt 31 van het arrest van 8 juni 2000, Midland Bank (C-98/98, EU:C:2000:300), meer in het bijzonder van de overweging dat overheadkosten „deel uit[maken] van de algemene kosten van de belastingplichtige en […] als zodanig bestanddelen [zijn] van de prijs van de producten van een onderneming”?
               In het bijzonder:

                           a)

                           Moet deze passage aldus worden uitgelegd dat een lidstaat steeds een bedrag aan voorbelasting aan iedere handeling moet toeschrijven bij iedere bijzondere methode krachtens artikel 173, lid 2, onder c), van de richtlijn (1)?

                           b)

                           Is dat zelfs het geval onder feitelijke omstandigheden waarbij de overheadkosten niet worden opgenomen in de prijs van de belastbare handelingen van de onderneming?

               3)

               Impliceert het feit dat de overheadkosten, althans tot op zekere hoogte, zijn gebruikt voor het belastbare ter beschikking stellen van voertuigen

                           a)

                           dat een bedrag aan op die kosten rustende voorbelasting aftrekbaar moet zijn?

                           b)

                           Is dat zelfs het geval onder feitelijke omstandigheden waarbij overheadkosten niet worden opgenomen in de prijs van het belastbare ter beschikking stellen van voertuigen?

               4)

               Kan het in beginsel toelaatbaar zijn dat het belastbare ter beschikking stellen van voertuigen (of de waarde ervan) buiten beschouwing wordt gelaten om te komen tot een bijzondere methode krachtens artikel 173, lid 2, onder c), van de richtlijn?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak C-182/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2014 door Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 4 februari 2014 in de zaken T-604/11 en T-292/12, Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/3

         Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2014 door Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 4 februari 2014 in de zaken T-604/11 en T-292/12, Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-182/14 P)
   2014/C 223/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug (vertegenwoordigers: A. Nordemann, M. C. Maier, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van 4 februari 2014 vernietigen, voor zover het betrekking heeft op zaak T-292/12,

               —

               indien nodig, de zaak naar het Gerecht terugverwijzen,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante één middel aan: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk.
   Inzonderheid stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door:

               1)

               bij een globale beoordeling geen rekening te houden met, of zelfs geen melding te maken van, het feit dat het oudere merk, MAGNET 4, het cijfer „4” bevat;

               2)

               in de punten 22 en 25 van zijn arrest het element MAGNET als het dominerende bestanddeel van het oudere merk MAGNET 4 te beschouwen;

               3)

               in punt 25 verschillende normen toe te passen op de beoordeling van de fonetische en visuele overeenstemming van de tekens MAGNET 4 en MAGNEXT;

               4)

               in punt 35 bij een globale beoordeling van het verwarringsgevaar geen rekening te houden met de onderlinge samenhang van de relevante factoren, in het bijzonder het zwakke onderscheidend vermogen van het oudere merk, MAGNET 4, het gebrek aan begripsmatige overeenstemming van de tekens MAGNET 4 en MAGNEXT, en de geringe mate van fonetische en visuele overeenstemming van de tekens;

               5)

               in punt 35 geen inhoudelijke gronden aan te voeren inzake het bestaan van gevaar voor verwarring tussen de tekens MAGNET 4 en MAGNEXT

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak C-337/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Stuttgart — Duitsland) — Ibrahim Altun/Stadt Böblingen (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Verblijfsrecht van kind van Turks werknemer — Werknemer behorend tot legale arbeidsmarkt — Onvrijwillige werkloosheid — Toepasselijkheid van overeenkomst op Turkse vluchtelingen — Voorwaarden voor verlies van verkregen rechten)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Stuttgart — Duitsland) — Ibrahim Altun/Stadt Böblingen
   (Zaak C-337/07) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Verblijfsrecht van kind van Turks werknemer - Werknemer behorend tot legale arbeidsmarkt - Onvrijwillige werkloosheid - Toepasselijkheid van overeenkomst op Turkse vluchtelingen - Voorwaarden voor verlies van verkregen rechten)
   (2009/C 44/24)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Stuttgart
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ibrahim Altun

      Verwerende partij: Stadt Böblingen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Stuttgart — Uitlegging van artikel 7, eerste alinea, van beslissing 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije — Verblijfsrecht van een Turkse onderdaan die het nationale grondgebied is binnengekomen in het kader van gezinshereniging — Strafrechtelijke veroordeling — Invloed op het verblijfsrecht — Toepasselijkheid op Turkse vluchtelingen — Asiel verleend aan de vader op basis van valse verklaringen — Intrekking van het verleende asiel als voorwaarde voor weigering van het afgeleide verblijfsrecht — Afgeleid verblijfsrecht geconditioneerd door deelneming aan de legale arbeidsmarkt van een lidstaat gedurende een periode van drie jaar waarin de vader met de minderjarige in gezinsverband samen woonde
   Dictum

               1)

               Artikel 7, eerste alinea, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, dat is vastgesteld door de bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije ingestelde Associatieraad, moet aldus worden uitgelegd dat het kind van een Turks werknemer aanspraak kan maken op de in die bepaling bedoelde rechten, wanneer die werknemer in de periode van drie jaar waarin het kind bij hem woonde, tweeënhalf jaar een beroepsactiviteit heeft uitgeoefend en vervolgens zes maanden werkloos is geweest.

               2)

               De omstandigheid dat een Turks werknemer het recht van verblijf in een lidstaat en daarmee het recht van toegang tot de legale arbeidsmarkt van die staat heeft verkregen als politiek vluchteling, belet niet dat een lid van zijn gezin aanspraak kan maken op de rechten die worden verleend door artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80.

               3)

               Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een Turks werknemer de status van politiek vluchteling heeft verkregen op basis van onjuiste verklaringen, aan de rechten die een lid van zijn gezin aan die bepaling ontleent, niet kan worden afgedaan indien het gezinslid op het tijdstip van de intrekking van de verblijfsvergunning van de werknemer voldoet aan de in die bepaling gestelde voorwaarden.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-547/10: Beroep ingesteld op 29 november 2010 — Omya/BHIM — Alpha Calcit (CALCIMATT)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/51

         Beroep ingesteld op 29 november 2010 — Omya/BHIM — Alpha Calcit (CALCIMATT)
   (Zaak T-547/10)
   ()
   2011/C 30/91
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Omya AG (Oftringen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: F. Kuschmirek, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbH (Keulen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 september 2010 in zaak R 1370/2009-1 vernietigen en verweerder gelasten, gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 200 654 voor „CALCIMATT” in te schrijven voor alle opgegeven waren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair, de behandeling van de zaak schorsen tot de definitieve beslissing inzake de doorhaling van oppositiemerk „CALCILAN” (EU 003513488) door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CALCIMATT” voor waren van de klassen 1 en 2

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbH

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijvingen voor de woordmerken „CALCIPLAST”, „CALCILIT” en „CALCICELL” voor waren van de klassen 1 en 19, gemeenschapswoordmerken „Calcilit” en „CALCILAN” voor waren van de klassen 1 en 19, en nationale woordmerken „CALCICELL” en „CALCIPLAST” voor waren van klasse 1

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de aanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar de conflicterende merken niet kunnen worden geacht dermate overeen te stemmen dat ze verward kunnen worden voor de betrokken waren

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).