201808030082050412018/C 294/343662018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180605252622Zaak C-366/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Madrid (Spanje) op 5 juni 2018 — José Manuel Ortiz Mesonero / UTE Luz Madrid Centro (bestaande uit de handelsvennootschappen SICE S.A., Urbalux S.A., ImesAPI S.A., Extralux S.A. en Citelum Ibérica S.A.)
 ---documentbreak--- C2942018NL2520120180605NL0034252262Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Madrid (Spanje) op 5 juni 2018 — José Manuel Ortiz Mesonero / UTE Luz Madrid Centro (bestaande uit de handelsvennootschappen SICE S.A., Urbalux S.A., ImesAPI S.A., Extralux S.A. en Citelum Ibérica S.A.)
   (Zaak C-366/18)2018/C 294/34Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: José Manuel Ortiz Mesonero

      Verwerende partij: UTE Luz Madrid Centro (bestaande uit de handelsvennootschappen SICE S.A., Urbalux S.A., ImesAPI S.A., Extralux S.A. en Citelum Ibérica S.A.)

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 8, 10 en 157 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 23 en artikel 33, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 en artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/54 (
         1
      ), alle gelezen in samenhang met richtlijn 2010/18 (
         2
      ) tot uitvoering van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, in de weg aan een nationale regel zoals artikel 37, lid 6, van het werknemersstatuut, die voor de uitoefening van het recht van de werknemer om beroeps- en gezinsleven te combineren teneinde de directe zorg op zich te nemen voor minderjarigen of gezinsleden te zijnen laste, vereist dat de werknemer daartoe in elk geval zijn gewone arbeidstijd verkort en dat zijn loon dus evenredig wordt verminderd?
   (
         1
      )	Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB 2006, L 204, blz. 23).
   (
         2
      )	Richtlijn 2010/18/EU van de Raad van 8 maart 2010 tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst en tot intrekking van richtlijn 96/34/EG (PB 2010, L 68, blz. 13).


201808030092050422018/C 294/203312018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180522151621Zaak C-331/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 22 mei 2018 — TE / Pohotovosť s.r.o.
 ---documentbreak--- C2942018NL1510120180522NL0020151162Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 22 mei 2018 — TE / Pohotovosť s.r.o.
   (Zaak C-331/18)2018/C 294/20Procestaal: Slowaaks
      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TE

      Verwerende partij: Pohotovosť s.r.o.

      Prejudiciële vragen

            1)

                        A.

                        Naar aanleiding van het arrest in zaak C-42/15 (
                              1
                           ) heeft de Slowaakse wetgever de woorden „van het kapitaal, de rente en de aanvullende kosten” met ingang van 1 mei 2018 geschrapt uit het punt van artikel 9 van de zákon č. 129/2010 Z. z. o spotrebiteľských úveroch a o iných úveroch a pôžičkách pre spotrebiteľov a o zmene a doplnení niektorých zákonov (wet nr. 129/2010 op het consumentenkrediet en andere kredieten en leningen aan consumenten en houdende wijziging van enkele wetten; hierna: „wet nr. 129/2010”), dat betrekking heeft op de kredietaflossingen als een van de elementen van de overeenkomst. Daardoor is zowel het bij wet nr. 129/2010 aan de consumenten verleende recht dat in de consumentenkredietovereenkomst aan de hand van om het even welk document — en niet alleen door middel van een aflossingstabel — wordt vermeld hoe de kredietaflossingen zijn opgesplitst in het voor de aflossing van het kapitaal bestemde deel en het voor betaling van rente en aanvullende kosten bestemde deel, als de sanctie voor schending van dit recht, opgeheven.

                        B.

                        Door de wetswijziging konden de rechterlijke instanties vanaf 1 mei 2018 in hun beslissingen weliswaar ten volle uitvoering geven aan het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, maar dat nam niet weg dat zij in gedingen betreffende consumentenovereenkomsten die vóór 1 mei 2018 waren gesloten, middels een Unieconforme uitlegging, in wezen, het door de wetgever beoogde resultaat moeten bereiken.

                        C.

                        In deze omstandigheden heeft de aan het Hof van Justitie van de Europese Unie voorgelegde vraag betrekking op de uitlegging van het Unierecht in het kader van de toepassing van de indirecte werking van richtlijnen. Gelet op het grote aantal uitspraken waarin rechters, in het verleden, hebben erkend dat consumenten op basis van wet nr. 129/2010 er recht op hebben dat wordt gespecifieerd hoe de aflossingen in het voor de aflossing van het kapitaal bestemde deel en het voor betaling van rente en aanvullende kosten bestemde deel zijn opgesplitst, rijst de volgende vraag:
                        Staat het rechtszekerheidsbeginsel, in een geding betreffende een vóór 1 mei 2018 afgesloten consumentenkredietovereenkomst, de rechter die toepassing geeft aan de indirecte werking van een richtlijn in de rechtsverhoudingen tussen particulieren (horizontale rechtsverhoudingen) om de volle werking van deze richtlijn te verzekeren en daarbij alle uitleggingsmethodes en het nationale recht in zijn geheel aanwendt, toe om een beslissing te geven die dezelfde gevolgen heeft als de wetswijziging die door de wetgever is vastgesteld om vanaf 1 mei 2018 uitvoering te geven aan het in zaak C-42/15 gewezen arrest?

      Mocht het Hof op de eerste vraag antwoorden dat het rechtszekerheidsbeginsel de rechter die toepassing geeft aan de indirecte werking van een richtlijn in de rechtsverhoudingen tussen particulieren (horizontale rechtsverhoudingen) om de volle werking van deze richtlijn te verzekeren, toestaat om een beslissing te geven die dezelfde gevolgen heeft als de wetswijziging die door de wetgever is vastgesteld om vanaf 1 mei 2018 uitvoering te geven aan het in zaak C-42/15 gewezen arrest, rijzen voorts de volgende vragen:

            2)

            Moeten het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-42/15, Home Credit Slovakia/Klára Bíróová, van 9 november 2016, en richtlijn 2008/48/EG (
                  2
               ) van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG (
                  3
               ) aldus worden uitgelegd dat het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft geoordeeld dat richtlijn 2008/48/EG in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling volgens welke kredietaflossingen, voor wat betreft het bedrag, het aantal en de frequentie van de kapitaalaflossingen in het kader van een consumentenkrediet, niet alleen aan de hand van een aflossingstabel moeten worden toegelicht, maar door alle middelen waarin de wet voorziet?

            3)

            Moet het voormelde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie voor wat betreft de rente en de aanvullende kosten, anders dan wat het kapitaal betreft, aldus worden uitgelegd dat het ook ziet op de vraag of een wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan consumenten het recht hebben dat in de consumentenkredietovereenkomst het bedrag, het aantal en de frequentie van de terugbetalingen van de rente en de aanvullende kosten worden vermeld, verder gaat dan de richtlijn verlangt. Ingeval het arrest tevens betrekking heeft op de rente en de aanvullende kosten, gaan wettelijke bepalingen inzake de modaliteiten bij de terugbetaling van de rente en de aanvullende kosten in een andere vorm dan een aflossingstabel, dan ook verder dan richtlijn 2008/48/EG, en met name artikel 10, lid 2, onder j), ervan, verlangt?

      (
         1
      )	Arrest van 9 november 2016, Home Credit Slovakia, (EU:C:2016:842).
   (
         2
      )	PB 2008, L 133, blz. 66.
   (
         3
      )	Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB 1987, L 42, blz. 48).


201808030182050462018/C 294/353672018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180604262721Zaak C-367/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunal Supremo (Spanje) op 4 juni 2018 — María Teresa Aragón Carrasco, María Eugenia Cotano Montero, María Gloria Ferratges Castellanos, Raquel García Ferratges, Elena Muñoz Mora, Ángela Navas Chillón, Mercedes Noriega Bosch, Susana Rizo Santaella, Desamparados Sánchez Ramos, Lucía Santana Ruiz en Luis Salas Fernández (als erfgenaam van Lucía Sánchez de la Peña)/ Administración del Estado
 ---documentbreak--- C2942018NL2610120180604NL0035261272Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunal Supremo (Spanje) op 4 juni 2018 — María Teresa Aragón Carrasco, María Eugenia Cotano Montero, María Gloria Ferratges Castellanos, Raquel García Ferratges, Elena Muñoz Mora, Ángela Navas Chillón, Mercedes Noriega Bosch, Susana Rizo Santaella, Desamparados Sánchez Ramos, Lucía Santana Ruiz en Luis Salas Fernández (als erfgenaam van Lucía Sánchez de la Peña)/ Administración del Estado
   (Zaak C-367/18)2018/C 294/35Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: María Teresa Aragón Carrasco, María Eugenia Cotano Montero, María Gloria Ferratges Castellanos, Raquel García Ferratges, Elena Muñoz Mora, Ángela Navas Chillón, Mercedes Noriega Bosch, Susana Rizo Santaella, Desamparados Sánchez Ramos, Lucía Santana Ruiz en Luis Salas Fernández (als erfgenaam van Lucía Sánchez de la Peña)

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70 (
                  1
               ), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de Spaanse nationale regeling die in artikel 12, lid 3, van de Texto refundido del Estatuto del Empleado Público (Real Decreto Legislativo 2/2015, de 30 de octubre) (geconsolideerde tekst van de wet houdende het basisstatuut van het overheidspersoneel, koninklijk wetsbesluit 2/2015 van 30 oktober 2015) voorziet in ontslag zonder reden en zonder vergoeding, maar die wel in een vergoeding voorziet in artikel 49, lid 1, onder c), van de Texto refundido del Estatuto de los Trabajadores (Real Decreto Legislativo 2/2015, de 23 de octubre) (geconsolideerde versie van de wet op het werknemersstatuut, koninklijk wetsbesluit 2/2015 van 23 oktober 2015) bij beëindiging van een arbeidsovereenkomst op grond van (een) wettelijk vastgestelde grond(en)?

            2)

            In geval van een ontkennend antwoord op de eerste vraag: valt een maatregel als vastgesteld door de Spaanse wetgever, die voorziet in de uitkering van een vergoeding van twaalf dagen salaris per gewerkt jaar aan de werknemer bij de afloop van een tijdelijke arbeidsovereenkomst, onder de werkingssfeer van clausule 5 van de raamovereenkomst, zelfs wanneer de tijdelijke aanstelling is beperkt tot slechts één overeenkomst?

            3)

            Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: is een wettelijke bepaling die tijdelijke werknemers bij de beëindiging van de overeenkomst een vergoeding van twaalf dagen salaris per gewerkt jaar toekent, maar tijdelijk personeel met een bijzondere of adviesfunctie, bij ontslag zonder reden, van deze vergoeding uitsluit, in strijd met clausule 5 van de raamovereenkomst[?]

      (
         1
      )	Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak T-54/17: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — CLF/Parlement [„Institutioneel recht — Europees Parlement — Besluit tot toekenning van een subsidie aan een politieke partij — Voorfinanciering die is vastgesteld op 33 % van het maximumbedrag van de toegekende subsidie — Verplichting om in het kader van de voorfinanciering een bankgarantie te stellen — Financieel reglement — Uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement — Verordening (EG) nr. 2004/2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau — Evenredigheid — Gelijke behandeling”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/29

      Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — CLF/Parlement
      (Zaak T-54/17) (1)

      ([„Institutioneel recht - Europees Parlement - Besluit tot toekenning van een subsidie aan een politieke partij - Voorfinanciering die is vastgesteld op 33 % van het maximumbedrag van de toegekende subsidie - Verplichting om in het kader van de voorfinanciering een bankgarantie te stellen - Financieel reglement - Uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement - Verordening (EG) nr. 2004/2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau - Evenredigheid - Gelijke behandeling”])
      (2018/C 301/38)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Coalition for Life and Family (CLF) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Richter, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Görlitz, S. Alves en C. Burgos, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit FINS-2017-16 van het Europees Parlement van 12 december 2016 betreffende de toekenning van een subsidie aan verzoekster, voor zover daarbij de voorfinanciering wordt beperkt tot 33 % van het maximumbedrag van de subsidie en de betaling ervan afhankelijk wordt gemaakt van het stellen van een bankgarantie.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Coalition for Life and Family (CLF) wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak C-544/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Marcandi Ltd, handelend onder de naam Madbid/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 2, lid 1, onder c) — Verstrekking van biedpunten waarmee kan worden meegedaan aan online veilingen — Diensten die onder bezwarende titel worden verricht — Voorbereidende handeling — Artikel 73 — Maatstaf van heffing)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/3

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Marcandi Ltd, handelend onder de naam Madbid/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
      (Zaak C-544/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2, lid 1, onder c) - Verstrekking van biedpunten waarmee kan worden meegedaan aan online veilingen - Diensten die onder bezwarende titel worden verricht - Voorbereidende handeling - Artikel 73 - Maatstaf van heffing))
      (2018/C 301/03)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      First-tier Tribunal (Tax Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Marcandi Ltd, handelend onder de naam Madbid

         Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

         Dictum

                  1)

                  Artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat bij de verstrekking van biedpunten als in het hoofdgeding, waarmee klanten van een ondernemer kunnen meedoen aan door de ondernemer georganiseerde veilingen, sprake is van een dienst onder bezwarende titel, met als tegenprestatie het in ruil voor die biedpunten betaalde bedrag.

                  2)

                  Artikel 73 van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als in het hoofdgeding, de tegenprestatie die de belastingplichtige ontvangt in ruil voor de leveringen van goederen aan gebruikers die een door hem georganiseerde veiling hebben gewonnen of die met gebruikmaking van de „Koop Nu”- of de „Verdiende Korting”-optie een aankoop hebben verricht, niet de waarde van de tijdens de veiling ingezette biedpunten omvat.

                  3)

                  De rechterlijke instanties van een lidstaat die bij de uitlegging van de relevante Unierechtelijke en nationaalrechtelijke bepalingen vaststellen dat een handeling voor de belasting over de toegevoegde waarde verschillend wordt behandeld in een andere lidstaat, hebben, afhankelijk van de vraag of hun beslissingen volgens het nationale recht al dan niet vatbaar zijn voor hoger beroep, de mogelijkheid of zelfs de verplichting om het Hof om een prejudiciële beslissing te verzoeken.

         (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


title: Zaak T-244/18 R: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2018 — Synergy Hellas/Commissie [„Kort geding — Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2000-2006) — Terugvordering van de betaalde bedragen — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/38

      Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2018 — Synergy Hellas/Commissie
      (Zaak T-244/18 R)
      ([„Kort geding - Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2000-2006) - Terugvordering van de betaalde bedragen - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
      (2018/C 301/51)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: d.d. Synergy Hellas Anonymi Emporiki Etaireia Parochis Ypiresion Pliroforikis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: K. Damis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Katsimerou en A. Kyratsou, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2018) 1115 final van de Commissie van 19 februari 2018 betreffende de terugvordering bij verzoekster van het bedrag van 76 282,08 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente.

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-416/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 juni 2018 door Mykola Yanovych Azarov tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 26 april 2018 in zaak T-190/16, Mykola Yanovych Azarov / Raad van de Europese Unie

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/19

      Hogere voorziening ingesteld op 26 juni 2018 door Mykola Yanovych Azarov tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 26 april 2018 in zaak T-190/16, Mykola Yanovych Azarov / Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-416/18 P)
      (2018/C 301/27)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirant: Mykola Yanovych Azarov (vertegenwoordigers: A. Egger en G. Lansky, Rechtsanwälte)

         Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  het arrest van het Gerecht van 26 april 2018 in zaak T-190/16 vernietigen;

                  —

                  de zaak zelf afdoen en het besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2018 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (1), alsmede de uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (2), nietig verklaren voor zover deze betrekking hebben op verzoeker, en de Raad verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof;

                  —

                  subsidiair bij het tweede streepje supra, de zaak ter afdoening terugverwijzen naar het Gerecht waarbij het Gerecht gebonden zal zijn aan de juridische beoordeling in het arrest van het Hof, en de beslissing over de kosten aanhouden.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirant voert de volgende middelen aan:

                  1.

                  Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad de grondrechten niet heeft geschonden. Het Gerecht heeft bij de beoordeling van de schending van het eigendomsrecht en de vrijheid van ondernemerschap blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Met name heeft het rechtens onjuist geoordeeld dat de maatregelen gepast en evenredig waren. Bovendien heeft het Gerecht procedurele onregelmatigheden begaan en procedurele rechten geschonden.

                  2.

                  Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad geen misbruik heeft gemaakt van zijn bevoegdheid. Ten eerste heeft het Gerecht geen op de verzoeker toegesneden concrete toetsing verricht. Ten tweede is het Gerecht er rechtens onjuist van uitgegaan dat het ontbreken van concrete bewijzen niet relevant is.

                  3.

                  Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad het recht op behoorlijk bestuur niet heeft geschonden. Ten eerste geven de overwegingen van het Gerecht over de onpartijdigheidsplicht van de Raad blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Ten tweede miskent het Gerecht de omvang van de motiveringsplicht.

                  4.

                  Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad geen „kennelijke beoordelingsfout” heeft gemaakt.

                  5.

                  Het Gerecht heeft door een zuiver politieke motivering te geven, het recht op een eerlijk proces geschonden.

         (1)  PB 2016, L 60, blz. 76.

         (2)  PB 2016, L 60, blz. 1.


title: Zaak C-162/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2018 door Wenger SA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 23 januari 2018 in zaak T-869/16, Wenger/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/2

      Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2018 door Wenger SA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 23 januari 2018 in zaak T-869/16, Wenger/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      (Zaak C-162/18 P)
      (2018/C 311/02)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Wenger SA (vertegenwoordiger: A. Sulovsky, Rechtsanwältin)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Swissgear Sàrl
      Bij beschikking van 5 juli 2018 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) beslist dat op de hogere voorziening niet hoeft te worden beslist.


title: Zaak T-134/18: Beschikking van het Gerecht van 11 juli 2018 — Monster Energy / EUIPO — Nordbrand Nordhausen (BALLER’S PUNCH)

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/27

      Beschikking van het Gerecht van 11 juli 2018 — Monster Energy / EUIPO — Nordbrand Nordhausen (BALLER’S PUNCH)
      (Zaak T-134/18) (1)

      (2018/C 319/35)
      Procestaal: Engels
      De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 142 van 23.4.2018.


title: Zaak C-553/16: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — „ТТL” ЕООD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Vennootschapsbelasting — Betalingen die een ingezeten vennootschap aan niet-ingezeten vennootschappen verricht voor de huur van ketelwagens — Verplichting tot inhouding van een bronbelasting over de binnenlandse inkomsten die aan een niet-ingezeten vennootschap worden uitgekeerd — Niet-nakoming — Verdragen ter voorkoming van dubbele belasting — Heffing van vertragingsrente bij de ingezeten vennootschap wegens niet-betaling van de bronbelasting — Rente verschuldigd vanaf het verstrijken van de wettelijke betalingstermijn tot de datum van overlegging van het bewijs van toepasselijkheid van het verdrag ter voorkoming van dubbele belasting — Niet-terugvorderbare rente)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/5

      Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — „ТТL” ЕООD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia
      (Zaak C-553/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Vennootschapsbelasting - Betalingen die een ingezeten vennootschap aan niet-ingezeten vennootschappen verricht voor de huur van ketelwagens - Verplichting tot inhouding van een bronbelasting over de binnenlandse inkomsten die aan een niet-ingezeten vennootschap worden uitgekeerd - Niet-nakoming - Verdragen ter voorkoming van dubbele belasting - Heffing van vertragingsrente bij de ingezeten vennootschap wegens niet-betaling van de bronbelasting - Rente verschuldigd vanaf het verstrijken van de wettelijke betalingstermijn tot de datum van overlegging van het bewijs van toepasselijkheid van het verdrag ter voorkoming van dubbele belasting - Niet-terugvorderbare rente))
      (2018/C 328/06)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Varhoven administrativen sad

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij:„ТТL” ЕООD

         Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia

         in tegenwoordigheid van: Varhovna administrativna prokuratura

         Dictum

      Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, volgens welke de betaling van inkomsten door een ingezeten vennootschap aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap in beginsel is onderworpen aan een bronbelasting, tenzij anders is bepaald in het tussen die twee lidstaten gesloten verdrag ter voorkoming van dubbele belasting, indien deze regeling bepaalt dat de ingezeten vennootschap die deze bronbelasting heft noch doorstort aan de belastingautoriteiten van eerstbedoelde lidstaat, niet-terugvorderbare vertragingsrente moet betalen voor de periode tussen het verstrijken van de termijn voor betaling van de inkomstenbelasting en de datum waarop de niet-ingezeten vennootschap bewijst dat is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van het verdrag ter voorkoming van dubbele belasting, ook wanneer overeenkomstig dat verdrag de niet-ingezeten vennootschap in eerstbedoelde lidstaat geen belasting verschuldigd is of het bedrag ervan lager is dan het bedrag dat normaal gesproken verschuldigd zou zijn overeenkomstig het belastingrecht van die lidstaat.

         (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak C-107/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — „Aviabaltika” UAB / „Ūkio bankas” AB, in liquidatie (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2002/47/EG — Afdwingbaarheid van financiëlezekerheidsovereenkomsten — Inleiding van een insolventieprocedure ten aanzien van de financiëlezekerheidsnemer — Ontstaan van een grond voor afdwinging van de zekerheid — Toevoeging van de als zekerheid verschafte financiële activa aan de insolvente boedel — Verplichting om de vorderingen eerst door afname van de als zekerheid verschafte financiële activa te voldoen)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/13

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — „Aviabaltika” UAB / „Ūkio bankas” AB, in liquidatie
      (Zaak C-107/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2002/47/EG - Afdwingbaarheid van financiëlezekerheidsovereenkomsten - Inleiding van een insolventieprocedure ten aanzien van de financiëlezekerheidsnemer - Ontstaan van een grond voor afdwinging van de zekerheid - Toevoeging van de als zekerheid verschafte financiële activa aan de insolvente boedel - Verplichting om de vorderingen eerst door afname van de als zekerheid verschafte financiële activa te voldoen))
      (2018/C 328/14)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij:„Aviabaltika” UAB

         Verwerende partij:„Ūkio bankas” AB, in liquidatie

         Dictum

                  1)

                  Artikel 4, lid 5, van richtlijn 2002/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2002 betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009, moet in die zin worden uitgelegd dat het de lidstaten verplicht een regeling vast te stellen op basis waarvan degene die op grond van een financiëlezekerheidsovereenkomst die leidt tot de vestiging van een zakelijk zekerheidsrecht, een zekerheid heeft genomen, zijn uit de niet-nakoming van de betrokken financiële verplichtingen voortvloeiende vordering op die zekerheid kan verhalen wanneer de grond voor afdwinging van de zekerheid is ontstaan nadat tegen de zekerheidsnemer een insolventieprocedure is geopend.

                  2)

                  Artikel 4, leden 1 en 5, van richtlijn 2002/47, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/44, moet in die zin worden uitgelegd dat het degene die op basis van een financiëlezekerheidsovereenkomst die leidt tot de vestiging van een zakelijk zekerheidsrecht, een zekerheid heeft genomen, er niet toe verplicht zijn vordering voortvloeiend uit de niet-nakoming van de financiële verplichtingen waarop die overeenkomst betrekking heeft, eerst op die zekerheid te verhalen.

         (1)  PB C 161 van 22.5.2017.


title: Arrest van het Hof van 30 mei 2018 in zaak E-6/17 — Fjarskipti hf. tegen Síminn hf. (Artikel 54 van de EER-overeenkomst — Misbruik van machtspositie — Margin-squeeze — Recht op schadevordering — Toepasselijkheid bepalingen EER-overeenkomst in nationale procedures — Belang van een eindbesluit van een mededingingsautoriteit)

text:
               20.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/19

      ARREST VAN HET HOF
      van 30 mei 2018
      in zaak E-6/17
      Fjarskipti hf. tegen Síminn hf.

         (Artikel 54 van de EER-overeenkomst — Misbruik van machtspositie — Margin-squeeze — Recht op schadevordering — Toepasselijkheid bepalingen EER-overeenkomst in nationale procedures — Belang van een eindbesluit van een mededingingsautoriteit)

      (2018/C 335/11)
      In zaak E-6/17, Fjarskipti hf. tegen Síminn hf. — VERZOEK aan het Hof, overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, door Héraðsdómur Reykjavíkur (rechtbank Reykjavik) betreffende de uitlegging van artikel 54 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur), en Martin Ospelt (ad hoc), rechters, op 30 mei 2018 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

                  1.

                  Een natuurlijke persoon of een rechtspersoon moet zich op artikel 54 van de EER-overeenkomst kunnen beroepen, omdat dit onderdeel is, of is geworden, van het nationale recht, zodat hij voor een nationale rechter schadevergoeding kan vorderen voor een schending van de in die bepaling vastgestelde verbodsbepalingen.

                  2.

                  Om een schadevordering voor schending van mededingingsregels te laten beoordelen door een rechterlijke instantie, is niet vereist dat een nationale mededingingsautoriteit eerst een eindbesluit vaststelt waarin tot schending van artikel 54 van de EER-overeenkomst wordt geconcludeerd. Wanneer een nationale mededingingsautoriteit dit soort besluit heeft vastgesteld, eist het EER-recht niet dat het besluit bindend is voor de nationale rechterlijke instanties in een vervolgvordering. Bij gebreke van EER-recht dat de procedures en de sancties voor schendingen van het mededingingsrecht beregelt, valt het binnen de procedurele autonomie van elke EER-Staat om nadere regels vast te stellen over de mate waarin belang moet worden gehecht aan een eindbesluit, met inachtneming van het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel.

                  3.

                  De omstandigheid dat een onderneming met een machtspositie verplicht is om afgiftediensten in te kopen tegen een hoger tarief dan dat waartegen zij haar eigen afgiftediensten verkoopt, staat niet in de weg aan de conclusie dat de eigen tariefpraktijk van de onderneming met een machtspositie in de vorm van marge-squeeze misbruik van een machtspositie vormt in de zin van artikel 54 van de EER-overeenkomst.

                  4.

                  Om tot op artikel 54 van de EER-overeenkomst inbreukmakende margin-squeeze te concluderen, is het voldoende dat de betrokken onderneming een machtspositie op de relevante wholesalemarkt heeft. Het is niet vereist dat de onderneming ook op de relevante retailmarkt een machtspositie heeft.


title: Arrest van het Hof van 30 mei 2018 in zaak E-9/17 — Edmund Falkenhahn AG tegen Finanzmarktaufsicht (Richtlijn 2009/110/EG — Instellingen voor elektronisch geld — Terugbetaling tegen nominale waarde — Beschermingsvereisten)

text:
               20.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/20

      ARREST VAN HET HOF
      van 30 mei 2018
      in zaak E-9/17
      Edmund Falkenhahn AG tegen Finanzmarktaufsicht

         (Richtlijn 2009/110/EG — Instellingen voor elektronisch geld — Terugbetaling tegen nominale waarde — Beschermingsvereisten)

      (2018/C 335/12)
      In zaak E-9/17, Edmund Falkenhahn AG tegen Finanzmarktaufsicht — VERZOEK aan het Hof, overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, door de Beschwerdekommission der Finanzmarktaufsicht (commissie van bezwaar van de Autoriteit toezicht financiële markten) betreffende de uitlegging van Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur), en Martin Ospelt (ad hoc), rechters, op 30 mei 2018 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

                  1.

                  Het is onbestaanbaar met artikel 11, leden 1 en 2, van Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG wanneer elektronisch geld bij het ontvangen van gelden op enig tijdstip een waarde heeft die van de nominale waarde verschilt, ook tijdens de periode tussen uitgifte en terugbetaling.

                  2.

                  In artikel 7, lid 2, eerste en tweede alinea, van Richtlijn 2009/110/EG, gelezen in samenhang met tabel 1 van punt 14 van bijlage I bij Richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen, wordt uitputtend omschreven welke activa veilige activa met een lage risicograad in de zin van artikel 7, lid 1, van Richtlijn 2009/110/EG zijn.


title: Zaak T-275/17: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Curto/Parlement („Openbare dienst — Geaccrediteerde parlementaire medewerkers — Artikel 24 van het Statuut — Verzoek om bijstand — Artikel 12 bis van het Statuut — Psychisch geweld — Adviescomité intimidatie en voorkoming ervan op het werk dat klachten behandelt van geaccrediteerde parlementaire medewerkers tegen leden van het Europees Parlement — Besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand — Beoordelingsfout — Omvang van de bijstandsplicht — Duur van de administratieve procedure — Redelijke termijn — Weigering van kennisgeving van de verslagen van het adviescomité”)

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/15

      Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Curto/Parlement
      (Zaak T-275/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Geaccrediteerde parlementaire medewerkers - Artikel 24 van het Statuut - Verzoek om bijstand - Artikel 12 bis van het Statuut - Psychisch geweld - Adviescomité intimidatie en voorkoming ervan op het werk dat klachten behandelt van geaccrediteerde parlementaire medewerkers tegen leden van het Europees Parlement - Besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand - Beoordelingsfout - Omvang van de bijstandsplicht - Duur van de administratieve procedure - Redelijke termijn - Weigering van kennisgeving van de verslagen van het adviescomité”))
      (2018/C 341/26)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Michela Curto (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: L. Levi en C. Bernard-Glanz, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou-Rousseau, E. Taneva en M. Rantala, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 30 juni 2016 waarbij het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van deze instelling het verzoek om bijstand heeft afgewezen dat verzoekster op 14 april 2014 had ingediend en, ten tweede, vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de niet-nakoming door dat gezag van de bijstandsplicht als bedoeld in artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, met name wegens de buitensporige duur van de procedure.

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van het Europees Parlement van 30 juni 2016 waarbij het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van deze instelling het op 14 april 2014 door Michela Curto ingediende verzoek om bijstand heeft afgewezen, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het Parlement wordt veroordeeld om aan Michela Curto, ter vergoeding van de geleden immateriële schade, een bedrag te betalen van 10 000 EUR vermeerderd met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van dit arrest, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) heeft vastgesteld voor de basisherfinancieringstransacties.

                  3)

                  Het Parlement wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak C-472/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 19 juli 2018 — ER / Agencia Estatal de la Administración Tributaria

text:
               15.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/7

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 19 juli 2018 — ER / Agencia Estatal de la Administración Tributaria
      (Zaak C-472/18)
      (2018/C 373/08)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Tribunal Superior de Justicia de Galicia

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: ER

         Verwerende partij: Agencia Estatal de la Administración Tributaria

         Prejudiciële vraag

      Staan clausule 4, leden 1 en 2, van de Europese raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 (1), en artikel 2, lid 1, onder b), en artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (2) in de weg aan een bepaling in een collectieve overeenkomst en aan een werkgeverspraktijk op grond waarvan, met het oog op het toekennen van toelagen en promotie, bij de berekening van de anciënniteit van een vrouwelijke deeltijdwerker van wie de werkdagen op jaarbasis verticaal zijn verdeeld, enkel rekening wordt gehouden met de tijd waarin werkzaamheden worden verricht?

         (1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9).

         (2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB 2006, L 204, blz. 23).


title: Zaak T-562/18: Beroep ingesteld op 21 september 2018 — YP / Commissie

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/57

      Beroep ingesteld op 21 september 2018 — YP / Commissie
      (Zaak T-562/18)
      (2018/C 399/73)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: YP (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
      te verklaren en vast te stellen,

                  —

                  het besluit van de Commissie van 18 september 2017 om haar de tuchtmaatregel van een berisping op te leggen wordt nietig verklaard;

                  —

                  de verwerende partij wordt verwezen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een middel aan, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout van de verwerende partij, doordat zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de verzoekende partij niet had voldaan aan haar verplichtingen voortvloeiende uit artikel 12 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie.


title: Zaak C-86/18: Beschikking van de president van het Hof van 21 augustus 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/31

      Beschikking van de president van het Hof van 21 augustus 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg
      (Zaak C-86/18) (1)

      (2018/C 399/41)
      Procestaal: Frans
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 161 van 7.5.2018.


title: Zaak C-136/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2018 door Robert Hansen tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 december 2017 in zaak T-304/16, bet365 Group/EUIPO

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/17

      Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2018 door Robert Hansen tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 december 2017 in zaak T-304/16, bet365 Group/EUIPO
      (Zaak C-136/18 P)
      (2018/C 399/24)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirant: Robert Hansen (vertegenwoordiger: M. Pütz-Poulalion, Rechtsanwalt)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      Bij beschikking van 6 september 2018 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-284/18: Beschikking van de president van het Hof van 9 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Equitalia centro SpA / Poste Italiane SpA

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/31

      Beschikking van de president van het Hof van 9 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Equitalia centro SpA / Poste Italiane SpA
      (Zaak C-284/18) (1)

      (2018/C 399/42)
      Procestaal: Italiaans
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 249 van 16.7.2018.


title: Zaak T-776/17: Beschikking van het Gerecht van 11 september 2018 — Medora Therapeutics/EUIPO — Biohealth Italia (LITHOREN)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/58

      Beschikking van het Gerecht van 11 september 2018 — Medora Therapeutics/EUIPO — Biohealth Italia (LITHOREN)
      (Zaak T-776/17) (1)

      (2018/C 399/74)
      Procestaal: Engels
      De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 63 van 19.2.2018.


title: Zaak C-425/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 28 juni 2018 — Consorzio Nazionale Servizi Società Cooperativa (CNS) / Gruppo Torinese Trasporti Gtt SpA

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/18

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 28 juni 2018 — Consorzio Nazionale Servizi Società Cooperativa (CNS) / Gruppo Torinese Trasporti Gtt SpA
      (Zaak C-425/18)
      (2018/C 399/25)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Consorzio Nazionale Servizi Società Cooperativa (CNS)

         Verwerende partij: Gruppo Torinese Trasporti Gtt SpA

         Prejudiciële vraag

      Staan artikel 53, lid 3, en artikel 54, lid 4, van richtlijn 2004/17/EG (1), in samenhang gelezen met artikel 45, lid 2, onder d), van richtlijn 2004/18/EG (2), in de weg aan een bepaling als artikel 38, lid 1, onder f), van decreto legislativo nr. 163/2006 (wetsbesluit nr. 163/2006) van de Italiaanse Republiek, zoals uitgelegd in de nationale rechtspraak, volgens welke de als schending van de mededingingsregels aangemerkte gedragingen die door de nationale mededingingsautoriteit zijn vastgesteld en bestraft bij een besluit dat in rechte is bevestigd, worden uitgesloten van de werkingssfeer van het begrip „ernstige fout” die een ondernemer „in de uitoefening van zijn beroep” heeft begaan, met als gevolg dat aanbestedende diensten a priori deze schendingen niet zelfstandig kunnen beoordelen met het oog op de eventuele, doch niet verplichte uitsluiting van deze ondernemer van een procedure voor de plaatsing van een overheidsopdracht?

         (1)  Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB 2004, L 134, blz. 1).

         (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).


title: Zaak T-604/16: Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — HD / Europees Parlement („Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Kostwinnerstoelage — Schooltoelage — Toelage voor een kind ten laste — Voorwaarden voor toekenning — Aftrek van een soortgelijke uitkering uit andere bron — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Besluiten om het recht op bepaalde toelagen te beëindigen — Onjuiste rechtsopvatting — Kennelijke beoordelingsfout”)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/32

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — HD / Europees Parlement
      (Zaak T-604/16) (1)

      ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Kostwinnerstoelage - Schooltoelage - Toelage voor een kind ten laste - Voorwaarden voor toekenning - Aftrek van een soortgelijke uitkering uit andere bron - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Besluiten om het recht op bepaalde toelagen te beëindigen - Onjuiste rechtsopvatting - Kennelijke beoordelingsfout”))
      (2018/C 399/43)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: HD (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Ecker en L. Deneys, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van ten eerste de besluiten van het Parlement van 21 september, 5 oktober, 27 november en 15 december 2015 tot terugvordering van de bedragen die verzoekster ten onrechte aan schooltoelage zou hebben ontvangen, ten tweede van de besluiten van het Parlement van 5, 13 en 23 oktober 2015 en van 5, 11 en 12 november 2015 tot terugvordering van de bedragen die zij ten onrechte aan schooltoelage en aan toelage voor een kind ten laste zou hebben ontvangen en beëindiging van haar recht op de kostwinnerstoelage en, ten derde en „voor zover nodig”, van het besluit van 21 april 2016 tot afwijzing van haar klacht

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  HD wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 326 van 05.09.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-34/16 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-371/18: Beschikking van het Gerecht van 11 september 2018 — Reiner Stemme Utility Air Systems / AESA

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/58

      Beschikking van het Gerecht van 11 september 2018 — Reiner Stemme Utility Air Systems / AESA
      (Zaak T-371/18) (1)

      (2018/C 399/75)
      Procestaal: Engels
      De president van de Zesde Kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 276 van 6.8.2016.


title: Zaak T-518/18: Beroep ingesteld op 31 augustus 2018 — YG / Commissie

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/41

      Beroep ingesteld op 31 augustus 2018 — YG / Commissie
      (Zaak T-518/18)
      (2018/C 399/56)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: YG (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  Om te beginnen het besluit van 13 november 2017 van verwerende partij waarbij verzoekende partij niet werd opgenomen op de lijst van bevorderde ambtenaren, nietig te verklaren;

                  —

                  Vervolgens het besluit van 17 mei 2018 van verweerster waarbij het bezwaar van verzoekende partij tegen het besluit van 13 november 2017 werd afgewezen, nietig te verklaren;

                  —

                  Verwerende partij te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Het eerste middel houdt in dat verwerende partij inbreuk heeft gemaakt op artikel 45 van het statuut van de ambtenaren van de Europese Unie. Het bestreden besluit was gebaseerd op een aantal kennelijke beoordelingsfouten, was onvoldoende gemotiveerd en er bleek niet uit dat de argumenten van de verzoekende partij in overeenstemming met het beginsel van gelijke behandeling waren onderzocht.

                  2.

                  Het tweede middel houdt in dat verwerende partij het door artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door haar gebrek aan zorgvuldigheid in de formulering en motivering van het bestreden besluit.


title: Zaak T-519/18: Beroep ingesteld op 3 september 2018 — Global Silicones Council en anderen/ ECHA

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/42

      Beroep ingesteld op 3 september 2018 — Global Silicones Council en anderen/ ECHA
      (Zaak T-519/18)
      (2018/C 399/57)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Global Silicones Council (Washington, D.C., Verenigde Staten van Amerika) en 6 anderen (vertegenwoordigers: R. Cana, F. Mattioli, G. David, advocaten, en D. Abrahams, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

         Conclusies

      De verzoekers verzoeken het Gerecht:

                  —

                  het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  het bestreden besluit (1) nietig te verklaren, voorzover het de stoffen octamethylcyclotetrasiloxaan („D4”), decamethylcyclopentasiloxaan („D5”) and dodecamethylcyclohexasiloxaan („D6”) alledrie opneemt in de kandidaatslijst van zeer zorgwekkende stoffen;

                  —

                  subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren voor een of meer opnames in de kandidaatslijst;

                  —

                  verweerder te verwijzen in de kosten, en

                  —

                  elke andere maatregel gelasten die rechtens noodzakelijk is.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers twee middelen aan.

                  1.

                  Het eerste middel houdt in dat verweerder blijk heeft gegeven van een kennelijke fout bij de beoordeling van de bioaccumulerende („B”) eigenschappen van D4, D5 and D6, en de toxische („T”) eigenschappen van D5 en D6, zijn bevoegdheden heeft overschreden en tevens artikel 59 van verordening 1907/2006 heeft geschonden:

                              —

                              door zich te baseren op de adviezen van het Comité lidstaten (MSC) en en het Comité risicobeoordeling (RAC) zonder zelf de beschikbare informatie te beoordelen en door aldus de fouten die de adviezen bevatten over te nemen;

                              —

                              door te concluderen dat D4, D5 and D6 voldoen aan de zPzB-criteria van bijlage XIII ook al werden de persistentie (P) en de bioaccumulatie (B) niet vastgesteld voor hetzelfde compartiment;

                              —

                              door de specifieke aard van D4, D5 en D6 (de „hybride” aard ervan) niet in overweging te nemen bij de toepassing van de criteria voor bioaccumulatie van bijlage XIII;

                              —

                              door conclusies te trekken omtrent de bioaccumulatie (B/vB) van D4 en D5 die niet ondersteund worden door het aangevoerde bewijsmateriaal;

                              —

                              door het nieuwe bewijsmateriaal omtrent bioaccumulatie (B/vB) waarover het beschikte na de adviezen van het MSC en het RAC, niet te evalueren voor D4 en D5;

                              —

                              door geen rekening te houden met alle relevante informatie bij het trekken van conclusies omtrent de bioaccumulatie (vB) van D6;

                              —

                              door de informatie over de eigen toxiciteit van D5 niet te onderzoeken en in de plaats daarvan D5 aan te merken als persistent, bioaccumulerend en/of toxisch (PBT) wegens de aanwezigheid van D4 als een onzuiverheid, en door D5 als PBT aan te merken zonder de door het MSC vastgestelde specifieke grenswaarde voor het D4-gehalte;

                              —

                              door de informatie over de toxiciteit van D6 zelf niet te onderzoeken en in de plaats daarvan D6 als PBT aan te merken wegens de aanwezigheid van D4 als onzuiverheid, en door D6 als PBT aan te merken zonder de door het MSC vastgestelde specifieke grenswaarde voor het D4-gehalte.

                  2.

                  Het tweede middel houdt in dat het bestreden besluit het beginsel van evenredigheid schendt aangezien de opneming op de kandidaatslijst de grenzen heeft overschreden van wat passend en noodzakelijk was om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, en aangezien deze opneming niet de minst belastende maatregel was die verweerder had kunnen nemen.

         (1)  Besluit gepubliceerd op 27 juni 2018 van het ECHA met als opschrift „Opneming van zeer zorgwekkende stoffen in de kandidaatslijst voor eventuele opneming in bijlage XIV”, voor zover het de drie stoffen octamethylcyclotetrasiloxaan („D4”), decamethylcyclopentasiloxaan („D5”) en dodecamethylcyclohexasiloxane („D6”) opneemt in de kandidaatslijst van zeer zorgwekkende stoffen op grond van artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1)


title: Zaak T-39/17: Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port de Brest) / Commissie („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten in verband met vooronderzoek naar staatssteunregelingen in de havensector in alle lidstaten — Weigering van toegang — Uitzondering wegens bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Begrip persoonlijke levenssfeer — Uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits — Toepassing van een algemeen vermoeden — Hoger openbaar belang”)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/33

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port de Brest) / Commissie
      (Zaak T-39/17) (1)

      ((„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten in verband met vooronderzoek naar staatssteunregelingen in de havensector in alle lidstaten - Weigering van toegang - Uitzondering wegens bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Begrip persoonlijke levenssfeer - Uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits - Toepassing van een algemeen vermoeden - Hoger openbaar belang”))
      (2018/C 399/45)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port de Brest) (Brest, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Vanden Eynde en E. Wauters, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Buchet, B. Stromsky, en C. Georgieva-Kecsmar, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2016) 7755 final van de Commissie, van 23 november 2016, waarin is geweigerd om verzoekster ten eerste volledige toegang te geven tot de vragenlijst gericht tot alle lidstaten en, ten tweede, toegang te geven tot de antwoorden van de lidstaten op de vragenlijst, waarnaar wordt verwezen in de brief van 8 juli 2016 aan de Franse Republiek in het kader van het staatssteunonderzoek SA.38398 (2016/C) (ex 2015/E) — Fiscaliteit van de havens in Frankrijk.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port de Brest) wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 104 van 03.04.2017.


title: Zaak T-524/18: Beroep ingesteld op 29 augustus 2018 — Billa/EUIPO — Boardriders IP Holdings (Billa)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/43

      Beroep ingesteld op 29 augustus 2018 — Billa/EUIPO — Boardriders IP Holdings (Billa)
      (Zaak T-524/18)
      (2018/C 399/58)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Billa AG (Wiener Neudorf, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: J. Rether, M. Kinkeldey, J. Rosenhäger, S. Brandstätter, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Boardriders IP Holdings LLC (Huntington Beach, Californië, Verenigde Staten)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Billa — inschrijvingsaanvraag nr. 11 592 623

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juni 2018 in zaak R 2235/2017-4

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  Schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 71 van verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad in samenhang met artikel 2, lid 2, onder i), en artikel 27, lid 2, van gedelegeerde verordening 2017/1430 van de Commissie.


title: Zaak C-475/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 20 juli 2018 — SATI — Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA/Azienda di Trasporti Molisana — A.T.M. SpA

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/22

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 20 juli 2018 — SATI — Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA/Azienda di Trasporti Molisana — A.T.M. SpA
      (Zaak C-475/18)
      (2018/C 399/30)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Consiglio di Stato

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: SATI — Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA

         Verwerende partij: Azienda di Trasporti Molisana — A.T.M. SpA

         Prejudiciële vraag

      Moet artikel 5, lid 4, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) van 23 oktober 2007 aldus worden uitgelegd dat de nationale wetgeving inhoudt dat onderhandse gunning van lokale diensten van openbaar vervoer verboden is en onderhandse gunning ook dan uitgesloten indien deze volgens de regelgeving van de Europese Unie is toegestaan, wanneer als algemene regel voor de gunning van genoemde diensten de openbare aanbesteding is voorgeschreven of alleen in geval van een specifiek verbod van onderhandse gunning dat ook die gevallen betreft waarin onderhandse gunning volgens de regelgeving van de Europese Unie is toegestaan?

         (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB 2007, L 315, blz. 1).


title: Zaak C-454/17 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2018 — Vincent Piessevaux / Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Openbare dienst — Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII — Pensioenrechten die in een nationale regeling zijn verworven — Verschil in behandeling tussen ambtenaren wier kapitaal dat de pensioenrechten vertegenwoordigt, vóór dan wel na de inwerkingtreding van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen is overgedragen aan de regeling van de Unie)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/10

      Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2018 — Vincent Piessevaux / Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-454/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Openbare dienst - Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII - Pensioenrechten die in een nationale regeling zijn verworven - Verschil in behandeling tussen ambtenaren wier kapitaal dat de pensioenrechten vertegenwoordigt, vóór dan wel na de inwerkingtreding van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen is overgedragen aan de regeling van de Unie))
      (2018/C 399/12)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirant: Vincent Piessevaux (vertegenwoordiger: L.Ponteville, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Vincent Piessevaux draagt zijn eigen kosten alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

         (1)  PB C 374 van 06.11.2017


title: Zaak C-547/17 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2018 — Basic Net SpA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (Hogere voorziening — Uniemerk — Beeldmerk dat drie verticale strepen afbeeldt — Bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/11

      Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2018 — Basic Net SpA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
      (Zaak C-547/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Uniemerk - Beeldmerk dat drie verticale strepen afbeeldt - Bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen))
      (2018/C 399/14)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirante: Basic Net SpA (vertegenwoordiger: D. Sindico, avvocato)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EIUPO) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Basic Net SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

         (1)  PB C 13 van 15.1.2018.


title: Zaak C-80/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Fundo de Garantia Automóvel / Alina Antónia Destapado Pão Mole Juliana, Cristiana Micaela Caetano Juliana (Prejudiciële verwijzing — Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Tweede richtlijn 84/5/EEG — Artikel 1, lid 4 — Verplichting om een verzekeringsovereenkomst te sluiten — Voertuig gestald op een privéterrein — Recht van het schadevergoedingsorgaan om zich te verhalen op de eigenaar van het niet-verzekerde voertuig)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/8

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Fundo de Garantia Automóvel / Alina Antónia Destapado Pão Mole Juliana, Cristiana Micaela Caetano Juliana
      (Zaak C-80/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Tweede richtlijn 84/5/EEG - Artikel 1, lid 4 - Verplichting om een verzekeringsovereenkomst te sluiten - Voertuig gestald op een privéterrein - Recht van het schadevergoedingsorgaan om zich te verhalen op de eigenaar van het niet-verzekerde voertuig))
      (2018/C 399/09)
      Procestaal: Portugees

         Verwijzende rechter

      Supremo Tribunal de Justiça

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Fundo de Garantia Automóvel

         Verwerende partijen: Alina Antónia Destapado Pão Mole Juliana, Cristiana Micaela Caetano Juliana

         Dictum

                  1)

                  Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het sluiten van een verzekeringsovereenkomst tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van een motorrijtuig aanleiding kan geven, verplicht is wanneer het voertuig in kwestie nog steeds in een lidstaat is ingeschreven en geschikt is voor de weg, maar de eigenaar, die niet voornemens is er nog mee te rijden, heeft beslist het op een privéterrein te stallen.

                  2)

                  Artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die erin voorziet dat het in die bepaling bedoelde orgaan het recht heeft om zich niet alleen te verhalen op degene of degenen die aansprakelijk is of zijn voor het ongeval, maar ook op degene die verplicht was een verzekering te sluiten tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe aanleiding kan worden gegeven door de deelneming aan het verkeer van het voertuig dat de door dit orgaan vergoede schade heeft veroorzaakt, maar die daarover geen overeenkomst heeft gesloten, zelfs al is die persoon niet wettelijk aansprakelijk voor het ongeval in het kader waarvan de schade is ontstaan.

         (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak C-448/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 9 juli 2018 — WA / Münchener Hypothekenbank eG

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/36

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 9 juli 2018 — WA / Münchener Hypothekenbank eG
      (Zaak C-448/18)
      (2018/C 408/48)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landgericht München I

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: WA

         Verwerende partij: Münchener Hypothekenbank eG
      De zaak is bij beschikking van het Hof van 6 september 2018 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-369/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Shajin Ahmed/Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Grenzen, asiel en immigratie — Vluchtelingenstatus of subsidiairebeschermingsstatus — Richtlijn 2011/95/EU — Artikel 17 — Uitsluiting van de subsidiairebeschermingsstatus — Gronden — Veroordeling voor een ernstig misdrijf — Bepaling van de ernst aan de hand van de naar nationaal recht op het misdrijf gestelde straf — Toelaatbaarheid — Vereiste dat een individuele beoordeling plaatsvindt)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/25

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Shajin Ahmed/Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
      (Zaak C-369/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Grenzen, asiel en immigratie - Vluchtelingenstatus of subsidiairebeschermingsstatus - Richtlijn 2011/95/EU - Artikel 17 - Uitsluiting van de subsidiairebeschermingsstatus - Gronden - Veroordeling voor een ernstig misdrijf - Bepaling van de ernst aan de hand van de naar nationaal recht op het misdrijf gestelde straf - Toelaatbaarheid - Vereiste dat een individuele beoordeling plaatsvindt))
      (2018/C 408/32)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Shajin Ahmed

         Verwerende partij: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

         Dictum

      Artikel 17, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan de persoon die aanspraak maakt op subsidiaire bescherming, uitsluitend op basis van de straf die overeenkomstig het recht van die lidstaat op een specifiek misdrijf is gesteld, wordt geacht „een ernstig misdrijf” te hebben gepleegd in de zin van deze bepaling, waardoor hij kan worden uitgesloten van die bescherming. Het bevoegde nationale bestuursorgaan dat, of de bevoegde nationale rechterlijke instantie die beslist op het verzoek om subsidiaire bescherming dient bij de beoordeling van de ernst van het desbetreffende misdrijf een volledig onderzoek naar alle omstandigheden van het specifieke geval uit te voeren.

         (1)  PB C 293 van 4.9.2017.


title: Zaak C-372/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Holland — Nederland) — Vision Research Europe BV / Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling van de goederen — Camera met een vluchtig geheugen, waardoor de opgenomen beelden worden gewist wanneer de camera wordt uitgezet of wanneer nieuwe beelden worden gemaakt — Gecombineerde nomenclatuur — Onderverdelingen 8525 80 19 en 8525 80 30 — Toelichtingen — Uitlegging — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 113/2014 — Uitlegging — Geldigheid]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/26

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Holland — Nederland) — Vision Research Europe BV / Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond
      (Zaak C-372/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Indeling van de goederen - Camera met een vluchtig geheugen, waardoor de opgenomen beelden worden gewist wanneer de camera wordt uitgezet of wanneer nieuwe beelden worden gemaakt - Gecombineerde nomenclatuur - Onderverdelingen 8525 80 19 en 8525 80 30 - Toelichtingen - Uitlegging - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 113/2014 - Uitlegging - Geldigheid])
      (2018/C 408/33)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Rechtbank Noord-Holland

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Vision Research Europe BV

         Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond

         Dictum

      Onderverdeling 8525 80 30 van de gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 1001/2013 van de Commissie van 4 oktober 2013, moet aldus worden uitgelegd dat een camera als die in het hoofdgeding, die het vermogen heeft om een groot aantal fotografische beelden per seconde op te nemen en ze te bewaren in zijn vluchtig intern geheugen, waaruit ze worden gewist wanneer de camera wordt uitgeschakeld, onder deze onderverdeling valt, en dat uitvoeringsverordening (EU) nr. 113/2014 van de Commissie van 4 februari 2014 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, voor zover zij naar analogie van toepassing is op producten met de kenmerken van deze camera, ongeldig is.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak C-99/17 P: Arrest van het Hof (Vierde Kamer) van 26 september 2018 — Infineon Technologies AG / Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese markt van smartcardchips — Netwerk van bilaterale contacten — Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Betwisting van de echtheid van de bewijzen — Mededingingsbeperking „naar strekking” — Eén enkele voortdurende inbreuk — Rechterlijke toetsing — Toetsingsbevoegdheid met volledige rechtsmacht — Omvang — Berekening van het bedrag van de geldboete)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/15

      Arrest van het Hof (Vierde Kamer) van 26 september 2018 — Infineon Technologies AG / Europese Commissie
      (Zaak C-99/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese markt van smartcardchips - Netwerk van bilaterale contacten - Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Betwisting van de echtheid van de bewijzen - Mededingingsbeperking „naar strekking” - Eén enkele voortdurende inbreuk - Rechterlijke toetsing - Toetsingsbevoegdheid met volledige rechtsmacht - Omvang - Berekening van het bedrag van de geldboete))
      (2018/C 408/17)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Infineon Technologies AG (vertegenwoordigers: M. Dreher, T. Lübbig et M. Klusmann, Rechtsanwälte)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, A. Dawes et J. Norris-Usher, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 december 2016, Infineon Technologies/Commissie (T-758/14, niet gepubliceerd, EU:T:2016:737), wordt vernietigd voor zover het Gerecht het subsidiaire verzoek van Infineon Technologies AG tot verlaging van de haar door de Europese Commissie opgelegde geldboete heeft afgewezen.

                  2)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

                  3)

                  De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor een uitspraak over het verzoek om verlaging van de aan Infineon Technologies AG opgelegde geldboete in het licht van het zesde middel.

                  4)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

         (1)  PB C 168 van 29.05.2017


title: Zaak C-109/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 5 de Cartagena — Spanje) — Bankia SA / Juan Carlos Marí Merino, Juan Pérez Gavilán, María Concepción Marí Merino (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten — Lening met hypothecaire zekerheid — Hypothecaire executieprocedure — Herwaardering van een onroerende zaak voorafgaand aan een openbare verkoop — Geldigheid van de executoriale titel — Artikel 11 — Passende en doeltreffende middelen tegen oneerlijke handelspraktijken — Verbod voor de nationale rechter om het bestaan van oneerlijke handelspraktijken te beoordelen — Onmogelijkheid om de hypothecaire executieprocedure te schorsen — Artikelen 2 en 10 — Gedragscode — Geen juridisch bindend karakter van deze code)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/16

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena — Spanje) — Bankia SA / Juan Carlos Marí Merino, Juan Pérez Gavilán, María Concepción Marí Merino
      (Zaak C-109/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten - Lening met hypothecaire zekerheid - Hypothecaire executieprocedure - Herwaardering van een onroerende zaak voorafgaand aan een openbare verkoop - Geldigheid van de executoriale titel - Artikel 11 - Passende en doeltreffende middelen tegen oneerlijke handelspraktijken - Verbod voor de nationale rechter om het bestaan van oneerlijke handelspraktijken te beoordelen - Onmogelijkheid om de hypothecaire executieprocedure te schorsen - Artikelen 2 en 10 - Gedragscode - Geen juridisch bindend karakter van deze code))
      (2018/C 408/18)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Bankia SA

         Verwerende partijen: Juan Carlos Marí Merino, Juan Pérez Gavilán, María Concepción Marí Merino

         Dictum

                  1)

                  Artikel 11 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die de rechter die kennisneemt van de hypothecaire executieprocedure verbiedt de geldigheid van de executoriale titel ambtshalve of op verzoek van een partij te toetsen uit het oogpunt van het bestaan van oneerlijke handelspraktijken en, in ieder geval, de rechter die bevoegd is voor de beslissing ten gronde over het bestaan van deze praktijken verbiedt voorlopige maatregelen te nemen, zoals de schorsing van de hypothecaire executieprocedure.

                  2)

                  Artikel 11 van richtlijn 2005/29 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling die een gedragscode als vermeld in artikel 10 van deze richtlijn geen juridisch bindend karakter verleent.

         (1)  PB C 161 van 22.5.2017.


title: Zaak C-466/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 17 juli 2018 — DS / Porsche Inter Auto GmbH & Co KG

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/36

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 17 juli 2018 — DS / Porsche Inter Auto GmbH & Co KG
      (Zaak C-466/18)
      (2018/C 408/49)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landesgericht Linz

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: DS

         Verwerende partij: Porsche Inter Auto GmbH & Co KG

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (1) aldus te worden uitgelegd dat een uitrusting van een voertuig, in de zin van artikel 1, lid 1, van verordening nr. 715/2007, niet is toegestaan wanneer de uitlaatgasrecirculatieklep, en dus een onderdeel dat van invloed kan zijn op de emissies, zo is ontworpen dat de recirculatieverhouding van het uitlaatgas, dat wil zeggen het aandeel van het uitlaatgas dat wordt teruggevoerd, derwijze wordt geregeld dat de klep slechts tussen 15 en 33 graden Celsius en alleen onder 1 000 meter hoogte een emissiearme werking waarborgt en de verhouding buiten dit temperatuurvenster per 10 graden Celsius en boven 1 000 meter hoogte per 250 meter lineair tot 0 wordt herleid, met als resultaat dat de NOx-uitstoot de grenswaarden van verordening nr. 715/2007 overschrijdt?

                  2)

                  Is het voor de beoordeling van de eerste vraag van belang of de in de eerste vraag bedoelde uitrusting van het voertuig noodzakelijk is om de motor tegen schade te beschermen?

                  3)

                  Is het voor de beoordeling van de tweede vraag verder van belang of het onderdeel van de motor dat tegen schade moet worden beschermd, de uitlaatgasrecirculatieklep is?

                  4)

                  Is het voor de beoordeling van de eerste vraag van belang of de in de eerste vraag bedoelde uitrusting van het voertuig reeds bij de bouw van het voertuig werd geïnstalleerd dan wel of de in de eerste vraag beschreven regeling van de uitlaatgasrecirculatieklep in het voertuig moet worden geïnstalleerd in de vorm van een herstelling in de zin van artikel 3, lid 2, van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (2)?

                  5)

                  Dient artikel 3, lid 6, van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen aldus te worden uitgelegd dat sprake is van een gebrek aan overeenstemming van niet geringe betekenis wanneer een koopovereenkomst over een voertuig werd gesloten op grond waarvan een voertuig moet worden geleverd dat aan de wettelijke (Unierechtelijke) bepalingen beantwoordt, en in het voertuig een omschakellogica is ingebouwd die derwijze is geregeld dat wanneer het voertuig in gebruik wordt genomen, het zich in een modus 1 bevindt en wanneer de software de testomgeving — dat wil zeggen de werking van het voertuig in het kader van de [New European Drive Cycle (NEDC)] — herkent, het voertuig in modus 1 (NEDC) blijft maar wanneer de software vaststelt dat het voertuig buiten de NEDC-toleranties (afwijkingen van het snelheidsprofiel van +/- 2 km/u respectievelijk +/- 1 seconde) wordt voortbewogen, het voertuig naar modus 0 (rijmodus) wordt omgeschakeld waarbij de uitlaatgasrecirculatieklep derwijze wordt geregeld dat de grenswaarden van verordening nr. 715/2007 niet meer kunnen worden nageleefd, waarbij deze regeling zodanig snel plaatsvindt dat het voertuig uiteindelijk haast uitsluitend in modus 0 wordt voortbewogen?

         (1)  PB L 171, 2007, blz. 1.

         (2)  PB L 171, 1999, blz. 12.


title: Zaak C-114/17 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2018 — Koninkrijk Spanje / Europese Commissie [Hogere voorziening — Staatssteun — Digitale televisie — Steun voor de uitrol van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden in de Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (autonome gemeenschap Castilië-La Mancha, Spanje) — Steun aan exploitanten van digitale terrestrische televisieplatforms — Besluit waarbij de steunmaatregelen gedeeltelijk onverenigbaar worden verklaard met de interne markt — Begrip „staatssteun” — Voordeel — Dienst van algemeen economisch belang — Omschrijving — Beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/17

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2018 — Koninkrijk Spanje / Europese Commissie
      (Zaak C-114/17 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Staatssteun - Digitale televisie - Steun voor de uitrol van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden in de Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (autonome gemeenschap Castilië-La Mancha, Spanje) - Steun aan exploitanten van digitale terrestrische televisieplatforms - Besluit waarbij de steunmaatregelen gedeeltelijk onverenigbaar worden verklaard met de interne markt - Begrip „staatssteun” - Voordeel - Dienst van algemeen economisch belang - Omschrijving - Beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten])
      (2018/C 408/19)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. J. García-Valdecasas Dorrego, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, B. Stromsky en P. Němečková, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 129 van 24.4.2017.


title: Zaak C-514/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2018 door de Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 7 juni 2018 in zaak T-72/17, Gabriele Schmid / (EUIPO)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/37

      Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2018 door de Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 7 juni 2018 in zaak T-72/17, Gabriele Schmid / (EUIPO)
      (Zaak C-514/18 P)
      (2018/C 408/50)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (vertegenwoordigers: I. Hödl, Rechtsanwältin, S. Schoeller, Rechtsanwalt)

         Andere partij in de procedure: Gabriele Schmid, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Conclusies

      Rekwirante verzoekt het Gerecht:

                  a)

                  het bestreden arrest van het Gerecht (Negende Kamer) van 7 juni 2018 in zaak T-72/17 te vernietigen voor zover het Gerecht het beroep met betrekking tot het primaire middel heeft toegewezen en de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2016 (zaak R 1768/2015-4) heeft vernietigd, en de zaak zelf af te doen; subsidiair

                  b)

                  het bestreden arrest van het Gerecht (Negende Kamer) van 7 juni 2018 in zaak T-72/17 te vernietigen voor zover het Gerecht het beroep met betrekking tot het primaire middel heeft toegewezen en de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2016 (zaak R 1768/2015-4) heeft vernietigd, en de zaak voor een nieuwe beslissing terug te verwijzen naar het Gerecht;

                  c)

                  verzoekster in eerste aanleg, Gabriele Schmid, te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante stelt hogere voorziening in tegen het arrest van het Gerecht (Negende Kamer) van 7 juni 2018 in zaak T-72/17, EU:T:2018:335, betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2016 (zaak R 1768/2015-4) inzake de procedure tot vervallenverklaring tussen Schmid en de Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark, omdat dit arrest artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 18, lid 1 van verordening 2017/1001) schendt.
      De hogere voorziening berust op twee middelen: schending van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 18, lid 1 van verordening 2017/1001), en van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 18, lid [2], van verordening 2017/1001).
      Rekwirantes eerste middel, bestaande uit vier onderdelen, is ontleend aan de onjuiste beoordeling van het gebruik van beschermde geografische aanduiding die als individueel merk overeenkomstig zijn wezenlijke functie is ingeschreven, de onjuiste rechtsopvatting betreffende het vereiste inzake de identiteit van de producent, de ontbrekende rechtspraak over de kwaliteitsfunctie van individuele merken als keurmerken die een beschermde geografische aanduiding bevatten, en het gebruik van het handelsmerk door de leden van de licentiehoudster.
      Rekwirantes tweede middel is ontleend aan de onjuiste toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 18, lid 2, van verordening 2017/1001), in het bijzonder aan de beoordeling van het Gerecht betreffende het legitieme gebruik van het Uniemerk door derden, namelijk de uit haar leden bestaande vereniging, en de toerekening van dat gebruik aan de merkhoudster.