title: Zaak C-303/04: Verzoek van het Tribunale di Voghera van 1 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen LIDL Italia Srl en Comune di Stradella

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/29

         Verzoek van het Tribunale di Voghera van 1 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen LIDL Italia Srl en Comune di Stradella
   (Zaak C-303/04)
   (2004/C 228/59)
   Het Tribunale di Voghera heeft bij beschikking van 1 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 juli 2004, in het geding tussen LIDL Italia Srl en Comune di Stradella, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               —

               Dient artikel 1 van richtlijn 83/189/EEG (inmiddels richtlijn 98/34/EG (1), in de thans geldende versie) inzake normen en technische voorschriften, aldus te worden uitgelegd dat het begrip „technisch voorschrift” in de zin van dit artikel 1 een nationale wettelijke bepaling als artikel 19 van wet nr. 93 van 23 maart 2001 omvat volgens welke het in Italië verboden is staafjes voor het reinigen van de oren (beter bekend als „wattenstaafjes”) in de handel te brengen die niet van biologisch afbreekbare materialen zijn gemaakt?

               —

               In geval van bevestigend antwoord op de eerste vraag, diende artikel 19 van wet nr. 93 van 23 maart 2001 op initiatief van de Italiaanse regering vooraf bij de Commissie te worden aangemeld overeenkomstig artikel 8 van richtlijn 83/189/EEG (thans richtlijn 98/34/EG), om toelating te verkrijgen voor de toepassing ervan in Italië in de zin van de artikelen 8 en 9 van deze richtlijn?

               —

               In geval van bevestigend antwoord op de tweede vraag en voor zover bovenbedoeld artikel 19 van wet nr. 93/2001 niet bij de Europese Commissie is aangemeld, bieden de beginselen en regels ter bescherming van het vrije verkeer van goederen in de zin van artikel 28 van het Verdrag, gelezen in samenhang met de bepalingen van richtlijn 83/189/EEG (thans richtlijn 98/34/EG), de Italiaanse rechter de mogelijkheid bovenbedoelde nationale bepaling, die onwettig moet worden geacht, buiten toepassing te laten, voorzover zij van toepassing is op producten uit een ander land van de Europese Unie?

      (1)  PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.


title: Zaak T-518/13: Beroep ingesteld op 23 september 2013 — Future Enterprises/BHIM — McDonald’s International Property (MACCOFFEE)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/19

         Beroep ingesteld op 23 september 2013 — Future Enterprises/BHIM — McDonald’s International Property (MACCOFFEE)
   (Zaak T-518/13)
   2013/C 352/36
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Future Enterprises Pte Ltd (Singapore, Singapore) (vertegenwoordigers: J. Olsen, B. Hitchens, R. Sharma en M. Henshall, Solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: McDonald’s International Property Co. Ltd (Wilmington, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 juni 2013 in zaak R 1178/2012-1, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „MACCOFFEE” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 — gemeenschapsmerk nr. 7307382

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub a en b, lid 2, sub c, en lid 5, van de gemeenschapsmerkenverordening

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak T-34/13: Beroep ingesteld op 23 januari 2013 — Meta Group/Europese Commissie

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/27

         Beroep ingesteld op 23 januari 2013 — Meta Group/Europese Commissie
   (Zaak T-34/13)
   2013/C 79/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Meta Group Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Bartolini, V. Colcelli en A. Formica, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht om nietigverklaring van:

               —

               nota nr. 1687862van DG Ondernemingen en industrie van 11 december 2012;

               —

               het financiëlecontroleverslag nr. S12.16817;

         en voor zover noodzakelijk:

               —

               de nota van DG Uitvoering van de begroting (Algemene begroting en EOF) van de Europese Commissie van 12 november 2012, betreffende „Betaling door verrekening van vorderingen van de Commissie”, waarbij de Commissie heeft meegedeeld dat de vordering van 69 061,80 EUR van META GROUP op de Commissie uit de overeenkomst Take-it-Up (nr. 245637) is verrekend met de corresponderende schuld die blijkt uit debetnota nr. 32412078833;

               —

               nota nr. 1380282 van DG Uitvoering van de begroting (Algemene begroting en EOF) van de Europese Commissie van 21 november 2012, betreffende verrekening van de vordering van 16 772,36 EUR van de Meta Group op de Commissie uit overeenkomst BCreative (nr. 245599) met de corresponderende schuld die blijkt uit debetnota nr. 32412078833;

               —

               nota nr. 1380323 van DG Uitvoering van de begroting (Algemene begroting en EOF) van de Europese Commissie van 21 november 2012, betreffende verrekening van de vordering van 16 772,36 EUR van de META Group op de Commissie uit overeenkomst BCreative met de corresponderende, even hoge schuld;

               —

               nota nr. 1387638 van DG Uitvoering van de begroting (Algemene begroting en EOF) van de Europese Commissie van 22 november 2012, betreffende de verrekening van de vordering van 220 518,25 EUR van META GROUP op de Commissie uit de overeenkomsten Take-it-Up (nr. 245637) en Ecolink+ (nr. 256224) met het bedrag van 209 108,92 EUR dat blijkt uit debetnota nr. 32412078833;

               —

               de dienst dientengevolge te veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 424 787,90 EUR, vermeerderd met vertragingsrente;

               —

               de dienst te veroordelen tot vergoeding van de gevolgschade die verzoekster heeft geleden.

         Kosten rechtens.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep heeft betrekking op de subsidieovereenkomsten die zijn gesloten tussen verzoekster en de Commissie in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (2007-2013) (KCI).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, schending van de bepaling in amendment 1 van de overeenkomst ECOLINK+ van 14 oktober 2011, schending van het vertrouwensbeginsel, schending van de beginselen van de bescherming van verworven rechten, rechtszekerheid en zorgvuldigheid.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de handelwijze van de Commissie schending oplevert van de verplichtingen uit de overeenkomst die zij jegens META op zich heeft genomen, in het bijzonder de aanvaarding van de wijze van berekening die door verzoekster is voorgesteld.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 11 van de subsidieovereenkomsten voor het KCI-programma (BCreative, Take-IT-Up, Ecolink+), schending van het redelijkheidsbeginsel en kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.

                           —

                           Daartoe voert de verzoekende vennootschap aan dat zij het bewijs heeft geleverd dat de vergoedingen voor de werkzaamheden van haar vennoten volledig in overeenstemming zijn met de marktvergoedingen en met de vergoedingen van zelfstandige quasi-werknemers („in house consultants”) en van werknemers die soortgelijke werkzaamheden verrichten. Volgens de nationale regelgeving kunnen deze minimumwaarden in geval van „uitzonderlijk groot belang, uitzonderlijke complexiteit of uitzonderlijk hoge moeilijkheidsgraad” van de gevraagde prestatie zelfs met 100 % worden verhoogd (zie artikel 6, lid 1, van ministerieel decreet nr. 169 van 2 september 2010). De contractvorm van de internationale deskundigen, die voor META Group werkzaam zijn op projectovereenkomsten voor de betrokken projecten, is overigens volkomen legaal.

               3)

               Derde middel: schending van het beginsel van evenredigheid van het bestuurlijke optreden en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, transparantie en tevoren bepaalde criteria.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de dienst uit een reeks beschikbare criteria voor de bepaling van de wijze van berekening van de vergoedingen, het voor een particulier gunstigste criterium had moeten toepassen. Toen eenmaal was vastgesteld dat op de Italiaanse en Europese markt voor dezelfde diensten zeer uiteenlopende tarieven in rekening worden gebracht, was het wenselijk geweest de voorkeur te geven aan de oplossing die voor verzoekster zo min mogelijk nadeel oplevert.

               4)

               Vierde middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, schending van de bepalingen in amendment 1 van de overeenkomst ECOLINK+ van 14 oktober 2011, en schending van het vertrouwensbeginsel, de beginselen van goede trouw, bescherming van verworven rechten, rechtszekerheid en zorgvuldigheid.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de verrekeningshandelingen onrechtmatig zijn aangezien de aangegeven vorderingen van META uit de voornoemde overeenkomsten veel lager zijn dan hetgeen daadwerkelijk verschuldigd is. Inzonderheid heeft de Commissie krachtens de bevindingen van het bestreden definitieve controleverslag voor de bepaling van de in aanmerking komende kosten voor werkzaamheden van de vennoten arbitrair een lagere uurvergoeding toegepast dan META had voorgesteld.

               5)

               Vijfde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en motiveringsgebrek.

                           —

                           Op dit punt voert verzoekster aan dat de verrekeningshandelingen elke motivering ontberen, ook met betrekking tot de gebruikte criteria en parameters voor de berekening. Aangezien META nog niet op de hoogte was van de definitieve bevindingen van het controleverslag toen de betrokken verrekeningsbesluiten werden betekend, had de Commissie uitdrukkelijk moeten vermelden welke beoordelingen ten grondslag liggen aan het besluit om een andere methode te gebruiken voor de berekening van de kosten dan in de overeenkomst was neergelegd.

               6)

               Zesde middel: kennelijk onjuiste berekening van de bedragen waarop verzoekster recht heeft.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de berekeningen van de Commissie met het oog op verrekening daarnaast klaarblijkelijk onjuist zijn. Ook als de flat rates van het programma Marie Curie worden toegepast, zijn de rekeningen namelijk niet sluitend.


title: Zaak T-625/14: Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2015 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Afbeelding van een bol) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een bol weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/47

         Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2015 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Afbeelding van een bol)
   (Zaak T-625/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een bol weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2015/C 311/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wm. Wrigley Jr. Company (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Brandstätter en C. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2014 (zaak R 168/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een bol weergeeft, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wm. Wrigley Jr. Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak C-406/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales) (Queen's Bench Division), Leeds District Registry (Verenigd Koninkrijk) op 18 september 2008 — Uniplex (UK) Ltd/NHS Business Services Authority

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales) (Queen's Bench Division), Leeds District Registry (Verenigd Koninkrijk) op 18 september 2008 — Uniplex (UK) Ltd/NHS Business Services Authority
   (Zaak C-406/08)
   (2008/C 301/36)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Queen's Bench Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Uniplex (UK) Ltd

      Verwerende partij: NHS Business Services Authority
   Prejudiciële vragen
   „Wanneer een marktdeelnemer in een nationale beroepsprocedure opkomt tegen de gunning van een raamovereenkomst door een aanbestedende dienst na een openbare aanbesteding waarop hij had ingeschreven en die zou verlopen in overeenstemming met richtlijn 2004/18/EG (1) (en de toepasselijke nationale omzettingsbepalingen), en in die beroepsprocedure een verklaring voor recht en schadevergoeding vordert wegens schending van de toepasselijke aanbestedingsregelingen tijdens de aanbestedingsprocedure en bij de gunning:

               a)

               moet dan een nationale bepaling als Regulation 47, lid 7, sub b, van de Public Contracts Regulations 2006, volgens welke een dergelijke beroep onverwijld moet worden ingesteld, maar in elk geval binnen drie maanden vanaf het tijdstip waarop de gronden hiervoor zich voor het eerst voordeden, tenzij de High Court van oordeel is dat er goede gronden zijn voor een verlenging van de termijn, in die zin worden uitgelegd in het licht van de artikelen 1 en 2 van richtlijn 89/665/EEG (2) en de toepassing van de communautaire rechtsbeginselen van gelijkwaardigheid, doeltreffendheid en effectieve rechtsbescherming en met inachtneming van elke ander relevant gemeenschapsrechtelijk beginsel, dat zij de inschrijver jegens de aanbestedende dienst een individueel en onvoorwaardelijk recht verleent, inhoudend dat de termijn voor de betwisting van een dergelijke aanbestedingsprocedure en gunning begint te lopen vanaf het tijdstip waarop de inschrijver wist of behoorde te weten dat de aanbestedingsprocedure en de gunning ervan in strijd was met het communautaire aanbestedingsrecht, dan wel vanaf de datum waarop de schending van de toepasselijke aanbestedingsregels heeft plaatsgevonden; en

               b)

               op welke wijze moet een nationale rechterlijke instantie in beide gevallen omgaan met (i) een bepaling volgens welke het beroep onverwijld moet worden ingesteld, en (ii) zijn bevoegdheid om de nationale termijn voor het instellen van beroep te verlengen?”

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).

      (2)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).


title: Zaak T-217/14: Beroep ingesteld op 9 april 2014 — Gmina Kosakowo/Commissie

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/26

         Beroep ingesteld op 9 april 2014 — Gmina Kosakowo/Commissie
   (Zaak T-217/14)
   2014/C 202/33
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Gmina Kosakowo (Kosakowo, Polska) (vertegenwoordiger: M. Leśny, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 11 februari 2014 in zaak SA.35388, waarbij Polen gelast wordt de onrechtmatig aan de luchthaven Gdynia-Kosakowo verstrekte staatssteun terug te vorderen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel:

                           —

                           Onjuiste vaststelling van de feiten die aan het bestreden besluit ten grondslag liggen.

               2.

               Tweede middel:

                           —

                           Schending van artikel 107, lid 1, VWEU door de ongegronde aanname dat de Gmina Kosakowo in strijd met deze bepaling overheidssteun heeft verstrekt, hoewel dit lichaam aandelen heeft genomen in de vennootschap Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. als verrekening van een transactie in het kader van een overeenkomst voor de pacht van land; voorts, onjuiste toepassing door de Europese Commissie van het criterium van de particuliere investeerder.

               3.

               Derde middel:

                           —

                           Schending van de volgende procesvoorschriften: artikel 107, lid 1, VWEU in samenhang met artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad vanwege onjuiste toepassing van het criterium van de particuliere investeerder; artikel 7, lid 5, in samenhang met artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad wegens onjuiste bepaling van het terug te vorderen steunbedrag, waarin ook de uitgaven voor veiligheid en infrastructuur zijn opgenomen; alsook artikel 296, tweede alinea, VWEU wegens ontoereikende motivering van het bestreden besluit, dat niet de wezenlijke gegevens bevat aan de hand waarvan de motivering kan worden bepaald.


title: Verzoek van het Arbeidshof te Brussel van 25 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst voor pensioenen en M. Cirotti (Zaak C-144/96)

text:
22 . 6 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/25
     van Richtlijn 77/388/EEG beroepen, wanneer het ver               Hoe moet onderverdeling 0904 20 van het gemeenschappe
     schil tussen de in het Gutschrift vermelde en de op grond         lijk douanetarief — gecombineerde nomenclatuur 1989 en
     van de aan belasting onderworpen omzet verschuldigde              1990 — worden uitgelegd ? Doelt het daar gebruikte begrip
     BTW van hem als belastingschuld wordt gevorderd ?                 „ fijngemaakt " alleen op produkten die even fijn zijn als
                                                                       gemalen produkten, of omvat het ook in stukken gesneden
(M PB 1977, L 145 , blz . 1 .                                          produkten, zoals produkten in stukken van 4 tot 8 mm ?
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                Verzoek van het Arbeidshof te Brussel van 25 april 1996 om
prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst
       München en Wacker Werke GmbH & Co . KG                                           voor pensioenen en M. Cirotti
                        ( Zaak C-142/96 )                                                      ( Zaak C-144/96 )
                           ( 96/C 180/55 )                                                        ( 96/C 180/57 )
Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking               Het Arbeidshof te Brussel heeft bij beschikking van 25 april
van 7 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van              1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Hauptzollamt          daaraanvolgend, in het geding tussen Rijksdienst voor
München en Wacker Werke GmbH & Co . KG, het Hof van                    pensioenen en M. Cirotti , het Hof van Justitie van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                    beslissing over de navolgende vraag:
1 . Moet artikel 13 , lid 2 , tweede alinea , tweede variant, van      Moeten de artikelen 46 en 51 van Verordening ( EEG )
     Verordening ( EEG ) nr . 2473/86 van de Raad van 24 juli          nr . 1408/71 ( ! ) aldus worden uitgelegd, dat zij van toepas
     1986 betreffende de regeling passieve verdeling (. . .) ( PB      sing zijn in geval van cumulatie van een krachtens de
     1986 , L 212 , blz . 1 ) aldus worden uitgelegd , dat een         wettelijke regeling van een Lid-Staat betaald invaliditeits
     methode voor de berekening van veredelingskosten                  pensioen met het deel van het ouderdomspensioen van een
     alleen dan redelijk is, wanneer de daarbij verkregen              werknemer, dat ingevolge de wettelijke regeling van een
     waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen ongeveer             andere Lid-Staat toekomt en wordt uitgekeerd aan de
     overeenkomt met de door de vergunninghouder voor                  echtgenoot die feitelijk gescheiden is van die werknemer,
     passieve veredeling betaalde koopprijs of de produktie           zelfs indien als gevolg van die toepassing de migrerende
     kosten ?                                                          werknemer zou worden bevoordeeld ten opzichte van de
                                                                       niet-migrerende werknemer, terwijl artikel 3 van genoemde
                                                                       verordening bepaalt, dat alle onderdanen van de Lid-Staten
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
                                                                       gelijk moeten worden behandeld ?
     kan dan bij de berekening van de veredelingskosten ( 1 .)
     worden uitgegaan van de door de veredelaar aan de
     vergunninghouder voor passieve veredeling betaalde                (>) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
     koopprijs voor de te verwerken produkten, inclusief de
     toeslagen, en geldt dit ook in het geval van een
     tariefanomalie waarbij het douanerecht op het niet
     veredelde produkt hoger is dan het recht op het
     veredelingsprodukt ?
                                                                       Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
                                                                       kamer van 1 1 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Icat Food Sri en Amministrazione delle
                                                                                Finanze
                                                                                ( Zaak C-155/96 )
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                                           ( 96/C 180/58 )
prejudiciële beslissing in het geding tussen Leonhard Knub
    ben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim
                                                                       Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer heeft bij
                         ( Zaak C-143/96 )                             beschikking van 1 1 april 1996 , ingekomen ter griffie van het
                            ( 96/C 180/56 )                            Hof van Justitie op 7 mei 1996 , in het geding tussen Icat
                                                                       Food Sri en Amministrazione delle Finanze , het Hof van
Het Bundesfinanzhof — VII . Senat — heeft bij beschikking              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
van 7 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van               prejudiciële beslissing over vragen die identiek zijn met die in
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Leonhard               de gevoegde zaken C-47/95 e.a . O
 Knubben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim,
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
 vraag :


title: Zaak C-436/99 P: Hogere voorziening, op 16 november 1999 ingesteld door K.L. Meyer tegen de beschikking, op 27 oktober 1999 in zaak T-106/99 tussen K.L. Meyer en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
5.2.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 34/13
     — artikel 6, leden 1 en 2, van richtlijn 86/280/EEG (10)          gekozen hebbende te Luxemburg bij H. Pakowski, ambas-
         van de Raad van 12 juni 1986 betreffende grenswaar-           sadeur van de Bondsrepubliek Duitsland, Avenue Emile Reuter
         den en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van             20-22, tegen de beschikking, op 27 oktober 1999 in zaak
         bepaalde onder lijst I van de bijlage van richtlijn           T-106/99 tussen K.L. Meyer en de Commissie van de Europese
         76/464/EEG vallende gevaarlijke stoffen, zoals laatste-       Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
         lijk gewijzigd bij richtlijn 90/415/EEG (11),                 van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
     zoals alle gewijzigd bij artikel 2, lid 1, van richtlijn          Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
     91/692/EEG (12), niet heeft voldaan aan de verplichtingen
     die op haar rusten krachtens de hiervoor opgesomde                — zijn vorderingen ontvankelijk en gegrond te verklaren;
     bepalingen alsmede de artikelen 10, eerste alinea, en 249,
     derde alinea, EG-Verdrag;                                         — vast te stellen dat het faxbericht van de Commissie van
                                                                           30 maart 1999 een voor beroep vatbare handeling is, die
b) de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                       overeenkomt met een regeling die erop is gericht zijn
                                                                           rechtspositie als particulier Europees investeerder in Frans-
                                                                           Polynesië aan te tasten;
Middelen en voornaamste argumenten                                     — de zaak ter afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht
                                                                           van eerste aanleg.
Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
EG-Verdrag dienen de lidstaten alle maatregelen te treffen
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit handelingen              Middelen en voornaamste argumenten
van de instellingen der Gemeenschap voortvloeiende verplich-
tingen te verzekeren, de Gemeenschap de vervulling van haar            Schending van het gemeenschapsrecht: de bestreden handeling
taak te vergemakkelijken en binnen de daartoe gestelde termijn         was de laatste handeling in een zoektocht naar communautaire
de met richtlijnen beoogde resultaten te bereiken. In casu is de       teksten en informatie over de communautaire financierings-
gestelde termijn op 30 september 1995 verstreken zonder dat            voorwaarden met betrekking tot de investeringen van re-
de Portugese Republiek de Commissie de verslagen betreffende           kwirant in een tropisch-fruitplantage in Frans-Polynesië. Het
de toepassing van de hiervoor opgesomde richtlijnen heeft              Gerecht weigert ten onrechte de weigering van de Commissie
doen toekomen.                                                         om deze documenten en informatie te verstrekken, als beschik-
                                                                       king aan te merken.
(1) PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23.
(2) PB L 54 van 25.2.1978, blz. 19.
(3) PB L 32 van 3.2.1983, blz. 28.
(4) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 1.
(5) PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43.
(6) PB L 81 van 27.3.1982, blz. 29.
(7) PB L 291 van 24.10.1983, blz. 1.                                   Verzoek van Högsta Domstolen van 11 november 1999
(8) PB L 74 van 17.3.1984, blz. 49.
(9) PB L 274 van 17.10.1984, blz. 11.                                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Riks-
(10) PB L 181 van 4.7.1986, blz. 16.                                               skatteverket en Soghra Gharehveran
(11) PB L 219 van 14.8.1990, blz. 49.
(12) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.                                                         (Zaak C-441/99)
                                                                                (2000/C 34/25)
                                                                       Högsta domstolen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       19 november 1999, in het geding tussen Riksskatteverket en
                                                                       Soghra Gharehveran, het Hof van Justitie van de Europese
Hogere voorziening, op 16 november 1999 ingesteld                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
door K.L. Meyer tegen de beschikking, op 27 oktober                    de navolgende vragen:
1999 in zaak T-106/99 tussen K.L. Meyer en Commissie
     van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)                      1. Moet de uitzondering die overeenkomstig artikel 1, lid 2,
                                                                           van richtlijn 80/987/EEG (1) van de Raad van 20 oktober
                                                                           1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
                        (Zaak C-436/99 P)                                  gevingen der lidstaten inzake de bescherming van de
                                                                           werknemers bij insolventie van de werkgever, voor Zweden
                          (2000/C 34/24)                                   geldt, aldus worden uitgelegd, dat zij, in overeenstemming
                                                                           met hetgeen tot 1 juli 1994 in de Zweedse rechtspraak
                                                                           werd aangenomen, van toepassing is op een werknemer
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 die zelf geen aandeel in de onderneming had, maar wiens
op 16 november 1999 hogere voorziening ingesteld door                      naaste verwant eigenaar was van een aanzienlijk aandeel
K.L. Meyer, vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis, domicilie               daarin?


title: Zaak T-318/13: Arrest van het Gerecht van 12 februari 2015 — Vita Phone/BHIM (LIFEDATA) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LIFEDATA — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikelen 7, lid 1, onder b), en 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen concrete beoordeling — Motiveringsplicht”]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/26

      Arrest van het Gerecht van 12 februari 2015 — Vita Phone/BHIM (LIFEDATA)
      (Zaak T-318/13) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LIFEDATA - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikelen 7, lid 1, onder b), en 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen concrete beoordeling - Motiveringsplicht”])
      (2015/C 107/34)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Vita Phone GmbH (Mannheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Ruess en A. Doepner-Thiele, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Marten en G. Schneider, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 maart 2013 (zaak R 1072/2012-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk LIFEDATA als gemeenschapsmerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Vita Phone GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Gevoegde zaken T-4/94, T-73/94, T-372/94, T-52/97, T-60/97, T-64/97 en T-144/97: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 juli 2009 — Wilman e.a./Raad en Commissie

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/21

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 juli 2009 — Wilman e.a./Raad en Commissie
   (Gevoegde zaken T-4/94, T-73/94, T-372/94, T-52/97, T-60/97, T-64/97 en T-144/97) (1)

   2009/C 233/40

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de gevoegde zaken gelast.

      (1)  PB C 43 van 12.2.1994.


title: Zaak C-240/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op  29 mei 2006  — Fortum Project Finance SA

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 29 mei 2006 — Fortum Project Finance SA
   (Zaak C-240/06)
   (2006/C 178/39)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partij in het hoofdgeding
   Fortum Project Finance SA
   Prejudiciële vraag
   Moeten artikel 56 EG en artikel 12, lid 1, sub c, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (1) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de heffing van overdrachtsbelasting, wanneer waardepapieren op de hiervoor beschreven wijze als inbreng worden overgedragen aan een naamloze vennootschap die als tegenprestatie enkel nieuw uitgegeven aandelen uitreikt?

      (1)  PB L 249, blz. 25.


title: Zaak C-189/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Eparchiako Dikastirio Lefkosias (Cyprus) op 16 april 2014 — Bogdan Chain/Atlanco LTD

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Eparchiako Dikastirio Lefkosias (Cyprus) op 16 april 2014 — Bogdan Chain/Atlanco LTD
   (Zaak C-189/14)
   2014/C 202/14
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Eparchiako Dikastirio Lefkosias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bogdan Chain

      Verwerende partij: Atlanco LTD

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het feit dat artikel 13, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 883/2004 (1) en artikel 14, lid 5, sub b, van toepassingsverordening nr. 987/2009 (2) betrekking hebben op „degene die in twee of meer lidstaten werkzaamheden in loondienst pleegt te verrichten”, aldus worden uitgelegd dat hieronder ook een persoon valt die uit hoofde van een arbeidsovereenkomst met één enkele, in een lidstaat van de Europese Unie gevestigde werkgever, arbeid verricht in twee andere lidstaten van de Unie, zelfs wanneer:

                           i.

                           de tweede lidstaat waar die persoon werkzaam zal zijn, op het tijdstip dat A1-formulier wordt aangevraagd nog niet is of kan worden vastgesteld, wegens de bijzondere aard van de arbeid, namelijk de tijdelijke tewerkstelling van werknemers voor korte tijdvakken in verschillende lidstaten van de Europese Unie,
                           of

                           ii.

                           de duur van de tewerkstelling in de eerste en/of de tweede lidstaat nog niet is of kan worden bepaald wegens de bijzondere aard van de arbeid, namelijk de tijdelijke tewerkstelling van werknemers voor korte tijdvakken in verschillende lidstaten van de Europese Unie?

               2)

               Indien het antwoord op de hierboven onder 1 gestelde vragen bevestigend luidt, kan artikel 14, lid 5, sub b, van verordening nr. 987/2009 met het oog op de toepassing van artikel 13, lid 1, sub b, van verordening nr. 883/2004, dan aldus worden uitgelegd dat met „degene die in twee of meer lidstaten werkzaamheden in loondienst pleegt te verrichten” ook wordt gedoeld op de situatie dat zich tussen twee projecten in verschillende lidstaten perioden voordoen waarin de werknemer geen werkzaamheden verricht, terwijl dezelfde arbeidsovereenkomst van kracht blijft?

               3)

               Indien het antwoord op de hierboven onder 1 gestelde vragen bevestigend luidt, sluit dan de omstandigheid dat de bevoegde lidstaat geen A1-formulier afgeeft, de toepassing van artikel 13, lid 1, sub b, van verordening nr. 883/2004 uit?

               4)

               Leggen de artikelen 16, lid 5, en/of 20, lid 1, of enig ander artikel van verordening nr. 987/2009 de lidstaat de verplichting op om uit eigen beweging op basis van de voorlopige vaststelling van de toepasselijke wetgeving door de lidstaat van woonplaats, een Α1-formulier af te geven zonder dat de betrokken werkgever in de bevoegde lidstaat daartoe een afzonderlijk verzoek hoeft in te dienen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 284, blz. 1).


title: Zaak T-637/16: Beroep ingesteld op 6 september 2016 — Wabco Europe/Commissie

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/48

         Beroep ingesteld op 6 september 2016 — Wabco Europe/Commissie
   (Zaak T-637/16)
   (2016/C 419/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wabco Europe (Brussel, België) (vertegenwoordigers: E. Righini en S. Völcker, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit (1), volledig of gedeeltelijk, nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat erin sprake is van onjuiste opvattingen omtrent het recht en de feiten doordat de gestelde staatssteunmaatregel is geïdentificeerd en deze als een steunregeling is gecategoriseerd;

               2.

               Tweede middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting omtrent het recht en de feiten door vast te stellen dat de maatregel een selectieve maatregel vormt overeenkomstig artikel 107 VWEU;

               3.

               Derde middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting omtrent het recht en de feiten door vast te stellen dat de maatregel aan verzoekende partij een voordeel verleent overeenkomstig artikel 107 VWEU;

               4.

               Vierde middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat de ontoereikende en tegenstrijdige motivering van de Commissie in strijd is met artikel 296 VWEU.

               5.

               Vijfde middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door na te laten alle elementen van de zaak zorgvuldig en onpartijdig te beoordelen.

               6.

               Zesde middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat de Commissie misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid door haar eigen zakelijkheidsbeginsel in te voeren door middel van een staatssteunbesluit.

      (1)  Besluit C(2015) 9837 final van de Commissie van 11 januari 2016 inzake staatssteunregeling SA.37667 betreffende vrijstelling van overwinst in België (hierna: „besluit”).


title: Zaak C-349/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 21 juli 2014 — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 21 juli 2014 — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej
   (Zaak C-349/14)
   2014/C 339/12
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministre délégué, chargé du budget

      Verwerende partij: Marlène Pazdziej

      Prejudiciële vraag

   Staan de bepalingen van de tweede alinea van artikel [13] van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie eraan in de weg staan dat de bezoldiging van een ambtenaar of ander personeelslid van de Europese Unie, lid van een fiscaal huishouden, op enigerlei wijze in aanmerking wordt genomen voor de berekening van de theoretische inkomsten van dat fiscale huishouden, wanneer de inaanmerkingneming van die bezoldiging gevolgen kan hebben voor het bedrag van de door dat fiscale huishouden verschuldigde belasting, of dienen verder consequenties te worden verbonden aan het arrest van het Hof van 14 oktober 1999 (zaak C-229/98) (1) in de gevallen waarin een dergelijke bezoldiging slechts in aanmerking wordt genomen om, voor de eventuele toepassing van een sociale maatregel die vrijstelling van een belasting, toepassing van een aftrek op de belastinggrondslag of, meer algemeen, vermindering van de belasting beoogt, na te gaan of de theoretische inkomsten van het fiscale huishouden lager zijn dan het maximum dat in het nationale recht voor de toekenning van het voordeel van die sociale maatregel — in voorkomend geval gedifferentieerd naargelang van de hoogte van de theoretische inkomsten — is bepaald?

      (1)  EU:C:1999:501.


title: Beroep, op 4 oktober 1995 ingesteld door G. Carraro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-183/95)

text:
9 . 12 . 95         I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 333/ 17
Beroep, op 4 oktober 1995 ingesteld door „ P" tegen                  een onterechte verbreking is van het gewettigd vertrouwen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                     dat deze bij voortduring bij haar heeft gewekt.
                       ( Zaak T-181/95 )
                          ( 95/C 333/32 )
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     Beroep, op 4 oktober 1995 ingesteld door G. Carraro tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
schappen is op 4 oktober 1995 beroep ingesteld tegen de                                     ( Zaak T-183/95 )
Commissie van de Europese Gemeenschappen door „ P ",                                           ( 95/C 333/33 )
vertegenwoordigd door M. Vicelli en J.-P. Spitzer, advoca
ten te Parijs, domicilie kiezende te Luxemburg ten kantore                                (Procestaai: Italiaans)
van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 30 .
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 schappen is op 4 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.
— nietig te verklaren het besluit van het afwikkelingsbu            Carraro, ambtenaar bij het Gemeenschappelijk Centrum
     reau van 10 februari 1995 ;                                     voor Onderzoek te Ispra, wonende te Varese, vertegenwoor
                                                                     digd door G. Marchesini, advocaat bij de Corte di Casssa
— nietig te verklaren het besluit van het afwikkelingsbu            zione van de Italiaanse Republiek, domicilie gekozen
    reau van 5 januari 1995 , zoals gepreciseerd en aangevuld        hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue
     bij brief van 30 juni 1995 ;                                    Matthias Hardt 8-10 .
— te verklaren dat verzoekster recht heeft op vergoeding
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
    van 100 % van haar ziektekosten, waaronder de kosten
    van haar opneming in een psychiatrisch ziekenhuis en             — nietig te verklaren de stilzwijgende afwijzing van zijn
     haar vervolgconsulten na ziekenhuisopneming tot 3 1 de             verzoek om bijstand, in strijd met artikel 24, eerste
    cember 1999;                                                         alinea, van het Statuut, hoewel aan alle voorwaarden
                                                                         daarvoor was voldaan;
— de Commissie te veroordelen met terugwerkende kracht
    alle ten laste van verzoekster gebleven bedragen te              — de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
     betalen;                                                            morele schade die verzoeker heeft geleden wegens de
                                                                         schriftelijke aantijgingen waarop de administratie nooit
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                officieel heeft gereageerd, welke schade wordt geraamd
                                                                         op 10 000 ecu, en van de kosten die verzoeker zal hebben
Middelen en voornaamste argumenten                                       te dragen om zich voor de nationale rechter burgerlijke
                                                                         partij te stellen, geraamd op 3 000 ecu;
Verzoekster is de weduwe van een Europees ambtenaar en is
sinds 1984 wegens een ernstige geestesziekte in een zieken          — de Commissie te verwijzen in de kosten van het
huis opgenomen . Zij komt op tegen twee besluiten, waarbij               geding.
respectievelijk de duur en de omvang zijn beperkt van de
vergoedingen die tot dan toe in het kader van haar opneming          Middelen en voornaamste argumenten
in een psychiatrisch ziekenhuis werden verleend .
                                                                     Verzoeker is ambtenaar van de Commissie bij de afdeling
Verzoekster is in de eerste plaats van mening, dat de                Infrastructuur Vestiging Ispra van het Gemeenschappelijk
admininistratieve procedure die tot de vaststelling van de           Centrum voor Onderzoek , en is als architect belast met de
bestreden besluiten heeft geleid, ernstige fouten vertoont.          herstructurering, het onderhoud en de verbouwing van de
Zij wijst er namelijk op, dat verweerster tevoren geen advies        gebouwen van het Centrum en met de supervisie van de
van de raadgevend arts van de instelling betreffende haar            werken die bij openbare aanbesteding zijn toegewezen . In
gezondheidstoestand heeft ingewonnen en kennelijk heeft              het kader van deze opdracht is verzoeker belast met de
verzuimd, haar in staat te stellen naar behoren haar                 controle van de uitvoering van de werken en met de kosten
argumenten kenbaar te maken. Door aldus te handelen heeft            die verband houden met een overeenkomst voor de her
verweerster de wezenlijke vormvoorschriften geschonden en            structurering van de westelijke vleugel van gebouw 20/A,
inbreuk gemaakt op de rechten van de verdediging van                 waarvoor de Commissie met een plaatselijke bouwonder
verzoekster .                                                        neming een overeenkomst heeft gesloten .
Verzoekster beroept zich tevens op schending van de                  Na bij de beëindiging van de werken te hebben onderzocht
toepasselijke Regeling, met het betoog dat het feit dat de           of deze volgens de regels waren uitgevoerd, of de aannemer
bestreden besluiten zijn gebaseerd op de Regeling inzake de          de afgesproken leveringen had verricht en of de in de loop
ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Euro               van de werkzaamheden verrichte betalingen correct waren,
pese Gemeenschappen, bijlage I, hoofdstuk XV, lid 3 , een            deelde verzoeker de administratie mee, dat sommige werken
onjuiste uitlegging van deze bepaling betekent. Zij stelt            niet waren uitgevoerd of minder omvangrijk waren dan
voorts, dat de handelwijze van de administratie jegens haar          voorzien, en dat er van was uit te gaan dat de reeds verrichte
 ---pagebreak--- Nr . C 333/ 18       NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 9 . 12 . 95
betalingen volstonden en dat de Commissie de onderneming             Deze overeenkomst is bekendgemaakt in de „ Mededelingen
niets meer verschuldigd was.                                         van de administratie ". Ten tijde van deze bekendmaking
                                                                     bepaalden de algemene uitvoeringsbaplingen niet, dat de
Daarop liet de raadsman van de onderneming aan de directie           termijn van zes maanden in acht moest worden genomen
van het Centrum een brief toekomen waarin bedenkingen                „ op straffe van verlies van recht ".
werden geformuleerd die voor verzoeker bijzonder beledi
gend waren . Tegelijkertijd werd verzoeker herhaaldelijk             Verzoeker heeft de aanvraag die aan het bestreden besluit
door onbekenden opgebeld, die bedreigingen uitten aan zijn           ten grondslag ligt, in de eerste plaats gebaseerd op de
adres en aan dat van zijn gezinsleden.                               omstandigheid dat hij de bij de algemene uitvoeringsbepa
                                                                     lingen vastgestelde termijn van zes maanden niet in acht had
Van mening dat deze feiten binnen het toepassingsgebied              kunnen nemen, omdat hij op het tijdstip dat de met het
van artikel 24, eerste alinea , van het Statuut vallen, verzocht     Italiaanse orgaan gesloten overeenkomst werd bekendge
verzoeker het tot aanstelling bevoegd gezag op 28 juni 1 994         maakt, met verlof om redenen van persoonlijke aard was, en
hem bijstand te verlenen in de zin van die bepaling. Het tot         in de tweede plaats dat hij vóór 15 maart 1994, de datum
aanstelling bevoegd gezag heeft aan dat verzoek geen gevolg          van de uitspraak van het arrest in zaak T-100/92 , La Pietra ,
gegeven .                                                            er niet van op de hoogte was gesteld dat bij deze termijn
                                                                     rekening kon worden gehouden met andere omstandighe
                                                                     den dan overmacht, ter verschoning van de te late indiening
                                                                     van een verzoek .
                                                                     Hij stelt allereerst, dat de Commissie de betrokken overeen
Beroep, op 8 oktober 1995 ingesteld door G. Sergio tegen             komst zowel via de Mededelingen van de administratie als
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                     via het Publikatieblad ter kennis van haar ambtenaren
                       ( Zaak T-l 85/95 )                            mocht brengen . Nu verweerster de eerste mogelijkheid heeft
                          ( 95/C 333/34 )                            gekozen, kan verzoeker niet worden geacht de aldus
                                                                     bekendgemaakte teksten te kennen , zodat de in de algemene
                                                                     uitvoeringsbepalingen gestelde termijn en dies a quo,
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     voortvloeiend uit de bekendmaking van de overeenkomst of
                                                                     de hervatting van zijn werkzaamheden na een verlof om
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            redenen van persoonlijke aard, hem enkel kunnen worden
schappen is op 8 oktober 1995 beroep ingesteld tegen                 tegengeworpen vanaf het tijdstip dat deze hem ter kennis
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.                     zijn gekomen. Bovendien staat blijkens het arrest in zaak
Sergio, wonende te Brussel ( België ), vertegenwoordigd door         T-70/91 , Moretto, thans vast, dat de overschrijding van de
M.-A. Lucas, advocaat te Luik .                                      termijn van zes maanden kan worden gerechtvaardigd door
                                                                     andere feiten dan overmacht, welke niet te wijten zijn aan
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   een fout van de betrokken ambtenaar .
— nietig de verklaren het besluit van de Commissie van               Verzoeker verklaart ten slotte, dat hij niet kan worden
     7 juli 1994 ;                                                   geacht het arrest in de zaak Moretto te hebben gekend, noch
                                                                     op de datum van uitspraak noch op de datum van publikatie
— te erkennen dat hij ingevolge artikel 11 , lid 2, van              in de Jurisprudentie, en dat de Commissie de plicht heeft,
     bijlage VIII van het Statuut, de mogelijkheid heeft, zijn       haar personeel op de hoogte te stellen van de consequenties
     pensioenrechten die hij in Italië heeft verworven van           van bepaalde arresten die voor de ambtenaren van de
     22 november 1961 tot en met 21 november 1964 uit                 Gemeenschap van bijzonder belang zijn .
     hoofde van zijn beroepswerkzaamheid bij het gemeen
     tebestuur van Cutro, te doen overschrijven;
— verweerster in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 6 oktober 1995 ingesteld door M. Mazzocchi
                                                                      Alemanni tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
Verzoeker is ambtenaar van de Commissie en komt op tegen                                              pen
de weigering gevolg te geven aan zijn verzoek om overschrij                                 ( Zaak T-186/95 )
ving van de pensioenrechten die hij vóór zijn aanstelling had
verworven in de uitoefening van bepaalde beroepswerk                                           ( 95/C 333/35 )
zaamheden in Italië .
                                                                                (Procestaai: Europees)
Krachtens artikel 11 , lid 2 , van bijlage VIII van het Statuut
heeft de Commissie verscheidene algemene uitvoeringsbe               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
palingen vastgesteld waarin voor de aanvraag van genoemde             schappen is op 6 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
overschrijving een termijn van zes maanden werd gesteld;              Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.
ten tijde van de sluiting van de overeenkomst met het                 Mazzocchi-Alemanni, wonende te Libreville ( Gabon ), ver
Italiaanse orgaan, op grond waarvan de overschrijving                 tegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domi
mogelijk werd, was verzoeker met verlof om redenen van                cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Sari Myson, Rue
 persoonlijke aard, zodat hij hiervan geen kennis kon nemen .         Glesener 1 .


title: Zaak T-3/12: Arrest van het Gerecht van 10 juli 2013 — Kreyenberg/BHIM — Commissie (MEMBER OF €e euro experts) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk MEMBER OF €e euro experts — Absolute weigeringsgrond — Emblemen van Unie en van haar activiteiten — Euro-symbool — Artikel 7, lid 1, sub i, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/9

         Arrest van het Gerecht van 10 juli 2013 — Kreyenberg/BHIM — Commissie (MEMBER OF €e euro experts)
   (Zaak T-3/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk MEMBER OF €e euro experts - Absolute weigeringsgrond - Emblemen van Unie en van haar activiteiten - Euro-symbool - Artikel 7, lid 1, sub i, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 245/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Heinrich Kreyenberg (Ratingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Europese Commissie

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 oktober 2011 (zaak R 1804/2010-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen de Europese Commissie en Heinrich Kreyenberg

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Heinrich Kreyenberg draagt zijn eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak T-453/10: Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/38

         Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development/Commissie
   (Zaak T-453/10)
   ()
   2010/C 328/65
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development (Belfast, Verenigd Koninkrijk), (vertegenwoordigers: K. Brown, Solicitor, en D. Wyatt QC, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Besluit 2010/399/EU (1) van de Commissie van 15 juli 2010 [kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4894] nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op de post inzake een forfaitaire correctie van 5 % van de uitgaven die tijdens het begrotingsjaar 2007 in Noord-Ierland zijn verricht, met welke correctie een bedrag van 18 600 258,71 EUR is gemoeid; en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met zijn verzoek vordert verzoeker krachtens artikel 263 VWEU gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2010/399/EU van de Commissie van 15 juli 2010 [kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4894] voor zover daarbij de post betreffende een forfaitaire correctie van 5 % van de uitgaven die tijdens het begrotingsjaar 2007 in Noord-Ierland zijn verricht, met welke correctie een bedrag van 18 600 258,71 EUR is gemoeid, van financiering door de Europese Unie is uitgesloten.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

               In de eerste plaats heeft de Commissie bij de vaststelling van haar besluit met betrekking tot de betwiste post blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, aangezien de door haar geïdentificeerde tekortkomingen bij de essentiële controles en de eventuele gevolgen daarvan voor de aangifte van subsidiabele hectaren tijdens het aanvraagjaar 2006, geen risico van 5 % voor het geheel van de relevante uitgaven in Noord-Ierland tijdens dat jaar konden meebrengen. Dergelijke te hoge aangiftes konden niet leiden tot een verhoging van de referentiebedragen, die zijn gebaseerd op de betalingen aan landbouwers tijdens de jaren 2000-2002, en konden dus enkel leiden tot een verhoging van het aantal in 2005 vastgestelde toeslagrechten, maar niet van de waarde ervan. Circa 78 % van het bedrag van de toeslagrechten dat moest worden toegewezen aan en verdeeld onder de in 2005 door de landbouwers aangegeven subsidiabele hectaren werd bepaald door de betalingen aan de betrokken landbouwers tijden de jaren 2000-2002 en zou niet worden beïnvloed door fouten die in 2005, en opnieuw in 2006, bij de vaststelling van het aantal subsidiabele hectaren werden gemaakt. Bovendien mag de toepassing van de bepalingen betreffende kortingen en uitsluitingen, of sancties niet indruisen tegen het beginsel van de aanpassing achteraf van de toeslagrechten en het beginsel dat geen geldboete moet worden betaald indien een landbouwer te veel subsidiabele hectaren en toeslagrechten aangeeft, maar de als subsidiabel aangemerkte oppervlakte volstaat om alle toeslagrechten waarop hij daadwerkelijk aanspraak kan maken, te activeren. De Commissie heeft de bepalingen waarin die beginselen zijn neergelegd onjuist uitgelegd en dientengevolge de bedragen die van de Noord-Ierse landbouwers moesten worden teruggevorderd wegens te hoge aangiftes tijdens het aanvraagjaar 2006, veel te hoog geraamd.

               Bovendien heeft de Commissie inbreuk gemaakt op het evenredigheidsbeginsel, aangezien zij het waarschijnlijke verlies heeft ingeschat op 5 % van het totaal van de verrichte uitgaven, ook al dient in gevallen waarin het onmogelijk is de verliezen voor de betrokken financieringsfondsen van de Europese Unie nauwkeurig vast te stellen, het onderliggende beginsel te worden toegepast, dat het correctiepercentage duidelijk moet relateren aan het waarschijnlijke verlies. Bij die beoordeling is de Commissie uitgegaan van twee onjuiste premissen. De eerste onjuiste premisse is dat het irrelevant is dat fouten bestaande in de overschatting van de subsidiabele oppervlakte in 2005 and 2006 geen negatieve gevolgen konden hebben voor circa 78 % van de totale aan de landbouwers toe te kennen toeslagrechten, en dat die fouten bijgevolg in zoverre geen gevaar voor de financiering konden vormen. Voorts is de tweede onjuiste premisse dat de Commissie de bedragen die van de Noord-Ierse landbouwers moesten worden teruggevorderd wegens te hoge aangiftes tijdens het aanvraagjaar 2006, veel te hoog heeft geraamd. Ten slotte, aangezien de toepassing door de Commissie van een forfaitaire korting met 5 % is gebaseerd op een veel te hoge raming van het daadwerkelijke waarschijnlijke verlies voor de financieringsfondsen van de Europese Unie, was in de omstandigheden van het onderhavige geval een forfaitaire korting met 5 % buitensporig en bijgevolg onevenredig.

      (1)  Besluit van de Commissie van 15 juli 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht [Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4894] (PB L 184, blz. 6).


title: Zaak T-435/09: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — GL2006 Europe/Commissie ( „Arbitragebeding — Overeenkomsten voor financiële bijstand die zijn gesloten in kader van vijfde en zesde kaderprogramma voor communautaire projecten voor onderzoek en technologische ontwikkeling en in kader van eTEN-programma — Projecten Highway, J WeB, Care Paths, Cocoon, Secure-Justice, Qualeg, Lensis, E-Pharm Up, Liric, Grace, Clinic en E2SP — Opzegging van overeenkomsten — Terugbetaling van uitgekeerde bedragen — Debetnota’s — Tegenvordering — Vertegenwoordiging van verzoekende partij” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/21

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — GL2006 Europe/Commissie
   (Zaak T-435/09) (1)

   (Arbitragebeding - Overeenkomsten voor financiële bijstand die zijn gesloten in kader van vijfde en zesde kaderprogramma voor communautaire projecten voor onderzoek en technologische ontwikkeling en in kader van eTEN-programma - Projecten Highway, J WeB, Care Paths, Cocoon, Secure-Justice, Qualeg, Lensis, E-Pharm Up, Liric, Grace, Clinic en E2SP - Opzegging van overeenkomsten - Terugbetaling van uitgekeerde bedragen - Debetnota’s - Tegenvordering - Vertegenwoordiging van verzoekende partij)
   2013/C 325/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GL2006 Europe Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Gardenal en E. Belinguier-Raiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Delaude en N. Bambara, vervolgens S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door R. Van der Hout, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds een door GL2006 Europe krachtens artikel 238 EG op basis van arbitragebedingen ingesteld beroep, waarbij zij opkomt tegen verificaties die OLAF in december 2008 in haar kantoren heeft uitgevoerd, tegen de in de brief van 10 juli 2009 vervatte beschikking waarbij de Commissie een einde heeft gemaakt aan verzoeksters deelname aan twee projecten voor onderzoek en technologische ontwikkeling, en tegen twaalf debetnota’s die de Commissie op 7 augustus 2009 heeft opgesteld en waarbij zij verzoekt om terugbetaling van de bedragen die zij verzoekster heeft uitgekeerd in het kader van haar deelname aan twaalf projecten voor onderzoek en ontwikkeling, en anderzijds een tegenvordering tot terugbetaling van die bedragen

      Dictum

               1.

               Op het beroep van GL2006 Europe Ltd hoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               GL2006 Europe wordt ertoe veroordeeld aan de Europese Commissie 2 258 456,31 EUR te betalen, vermeerderd met rente vanaf de in de debetnota’s van 7 augustus 2009 vermelde vervaldagen.

               3.

               GL2006 Europe wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Doorhaling van zaak C-474/98

text:
18.12.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 366/23
Beroep, op 28 oktober 1999 ingesteld door Commissie                                Doorhaling van zaak C-116/99 (1)
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                                tenrijk
                                                                                (1999/C 366/40)
                          (Zaak C-411/99)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 september
                          (1999/C 366/38)                            1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-116/99:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Republiek.
op 28 oktober 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
                                                                     (1) PB C 188 van 3.7.1999.
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/47/EG (1)
     van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober                          Doorhaling van zaak C-349/98 (1)
     1995 inzake het gebruik van normen voor het uitzenden
     van televisiesignalen, of deze bepalingen niet aan de
     Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar                             (1999/C 366/41)
     rustende verplichtingen niet is nagekomen,
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
2) de Republiek Oostenrijk in de kosten van de procedure te          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 september
     verwijzen.                                                      1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-349/98:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                     Republiek.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in
zaak C-386/99 (2); de in artikel 8 van de richtlijn bepaalde
termijn is sedert 23 augustus 1996 verstreken.
                                                                     (1) PB C 340 van 7.11.1998.
(1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 51.
(2) Zie blz. 20 van dit Publicatieblad.
                                                                                Doorhaling van zaak C-12/99 (1)
                Doorhaling van zaak C-474/98 (1)
                                                                                (1999/C 366/42)
                          (1999/C 366/39)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september                1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-12/99:
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-474/98          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
(verzoek van het Tribunal administratif de Lille om een              Republiek.
prejudiciële beslissing): Clinique Grégoire SA tegen Direction
régionale des impôts du Nord-Pas-de-Calais.
                                                                     (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.


title: Zaak T-370/16: Beroep ingesteld op 12 juli 2016 — Anheuser-Busch Inbev en Ampar/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/9

         Beroep ingesteld op 12 juli 2016 — Anheuser-Busch Inbev en Ampar/Commissie
   (Zaak T-370/16)
   (2016/C 371/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Anheuser-Busch Inbev (Brussel, België) en Ampar (Leuven, België) (vertegenwoordigers: A. von Bonin, O. Brouwer en A. Haelterman, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten, met inbegrip van die welke zijn opgekomen aan interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt voor zover zij de vermeende staatssteunmaatregel heeft vastgesteld en gekwalificeerd als een steunregeling in de zin van artikel 1, onder d), van verordening (EU) nr. 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 107 VWEU.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft een juridische fout gemaakt en artikel 107, lid 1, VWEU onjuist toegepast waar zij zich op het standpunt stelt dat het stelsel van overwinstaanpassingen staatssteun vormt.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt waar zij de concerns als begunstigden van de vermeende steun beschouwt en heeft het rechtmatigheidsbeginsel geschonden alsook artikel 16, lid 1, van verordening (EU) nr. 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft de beginselen van rechtszekerheid, bescherming van het gewettigd vertrouwen en behoorlijk bestuur geschonden.


title: Zaak C-482/06: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 20 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/38

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 20 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-482/06) (1)

   (2008/C 51/64)

      Procestaal: Portugees

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-258/14: Beschikking van het Gerecht van 12 januari 2015 — Luxemburg/Commissie

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/29

         Beschikking van het Gerecht van 12 januari 2015 — Luxemburg/Commissie
   (Zaak T-258/14) (1)

   (2015/C 081/37)
   Procestaal: Frans
   De president van de Vijfde kamer — uitgebreid heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Beroep, op 21 januari 1997 ingesteld door Sofivo e.a. tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-14/97)

text:
Nr. C 94/20            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 3 . 97
woordigd door G. Celona , advocaat te Milaan, domicilie               — verweerster in de kosten te verwijzen.
gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Margue, advocaat
aldaar, Rue Philippe II, 20 .                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      Tot staving van haar verzoek beroept verzoekster zich op
primair:                                                              schending van de artikelen 31 , lid 2, en 32 van het Ambte
                                                                      narenstatuut, alsook op een kennelijke beoordelingsfout.
— het beroep ontvankelijk te verklaren , daar het gericht
    is tegen een beschikking die verzoekster rechtstreeks en          Zij stelt in dit verband, dat zij sinds 1981 een uitzonderlij
    individueel bezwaart;                                             ke beroepservaring heeft verworven op het gebied van de
                                                                      diplomatie, de landbouwpolitiek en de milieupolitiek en
— beschikking C(96 ) 2780 van de Commissie van 8 okto                dat deze ervaring zowel door haar voormalige werkgevers
    ber 1996 (') nietig te verklaren;                                 als door haar huidige beoordelaar is erkend . Voorts acht
                                                                      zij bewezen , dat zij onmiddellijk inzetbaar is geweest en
— verweerster in alle kosten te verwijzen;                            haar eenheid in staat heeft gesteld, daadwerkelijke vooruit
                                                                      gang te boeken op het gebied van de landbouwpolitiek.
subsidiair :
                                                                      Verzoekster concludeert hieruit, dat de Commissie een be
— vast te stellen dat deze beschikking geen gevolgen heeft
    voor verzoeksters recht en dat er geen naheffing zal              oordelingsfout heeft gemaakt door enerzijds te overwegen
                                                                      dat noch haar ervaring, noch haar kwalificaties zo uitzon
    plaatsvinden;
                                                                      derlijk zijn dat zij haar aanstelling in een hogere rang
meer subsidiair :                                                     rechtvaardigen, en anderzijds door te menen, dat de be
                                                                      oogde functie niet de aanstelling van een bijzonder gekwa
                                                                      lificeerd kandidaat vereiste .
— ingeval bovengenoemde beschikking om enigerlei re
    den niet wordt nietig verklaard, de Commissie te ver
    oordelen tot vergoeding aan verzoekster van het volle
    bedrag dat deze aan naheffing, boete en bijkomende
     bedragen verschuldigd mocht zijn; hoe dan ook, de be
    streden beschikking nietig te verklaren voor zover deze
     betrekking heeft op de reeds betaalde factuur 7338F              Beroep, op 21 januari 1997 ingesteld door Sofivo e.a.
    en de interessen .                                                               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-14/97)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 94/43 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak T-10/97, Unifrigo Gadus Sri/Commissie van de                                    (Procestaai: Frans)
Europese Gemeenschappen .
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
(') Niet gepubliceerd.                                                meenschappen is op 21 januari 1997 beroep ingesteld te
                                                                      gen Raad van de Europese Unie door Sofivo, gevestigd te
                                                                      Condé-sur-Vire ( Frankrijk ), Sofivo Production, gevestigd te
                                                                      Brece, Sovinor, gevestigd te Condé-sur-Vire, Denkavit
                                                                      France, gevestigd te Montreuil-Bellay, Sobeval Viande, ge
                                                                      vestigd te Périgueux, Serval, gevestigd te Sainte-Eanne,
Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door A. Barnett                  Besnier Industrie, gevestigd te Bourgbarre, Sovida, geves
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    tigd te Chateaubriant, Sica Ouest Elevage, gevestigd te
                          ( Zaak T-12/97)                             Ploudaniel, Guinde, gevestigd te Montauban-de-Bretagne ,
                            ( 97/C 94/42 )                            Tarbouriech, gevestigd te Villeneuve-sur-Lot, Mamellor,
                                                                      gevestigd te Charnay-lès-Macon, Coopagri Bretagne, ge
                        (Procestaai: Frans)                           vestigd te Landerneau, en Collet et Compagnie, gevestigd
                                                                      te Chateaubourg, vertegenwoordigd door D. Kryvian, ad
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                 vocaat te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
meenschappen is op 20 januari 1997 beroep ingesteld te               burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.                  Goethe 11 .
Barnett, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door J.-N.
 Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel,             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson Sari , Rue de Cessange 30.
                                                                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                       de Raad, een Instelling van de Gemeenschap, althans
                                                                           wat artikel 1 , lid 4, daarvan betreft, welke bepaling
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling                  losstaat van de andere voorschriften ervan;
     bevoegde gezag waarbij verzoekster bij haar aanwer
     ving is aangesteld in rang A 7,                                  — de Raad te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 22 . 3 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 94/21
Middelen en voornaamste argumenten                                        tegen Raad van de Europese Unie door Kermene SA, ge
                                                                          vestigd te Saint-Jacut-du-Mene ( Frankrijk ), en Vals SA, ge
Verzoeksters, Franse vennootschappen die kalfsvlees pro                  vestigd te Champagne, vertegenwoordigd door D. Kryvian,
duceren, komen op tegen Verordening ( EG ) nr. 2222/96                    advocaat te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
van de Raad van 18 november 1996 tot wijziging van Ver                   burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
ordening ( EEG ) nr. 805/68 houdende een gemeenschappe                   Goethe 11 .
lijke ordening der markten in de sector rundvlees ('), en
met name tegen artikel 1 , lid 4, daarvan, voorzover daar                Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
bij is bepaald dat de lidstaten een premie voor het ver
vroegd op de markt brengen toekennen, op grond dat de                     — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
voorwaarden waaronder die premie wordt toegekend en                            18 november 1996 van de Raad, een Instelling van de
de berekeningswijze ervan hun ernstige schade toebrengen .                     Gemeenschap, althans wat artikel 1 , lid 4, daarvan be
Zij zetten in dit verband uiteen , dat in bedoeld artikel in                   treft, welke bepaling losstaat van de andere voorschrif
verband met de toepassing van de premie is voorzien in                         ten ervan ;
een uniforme verlaging van het gewicht van de geslachte
dieren in elk van de lidstaten met 15 % , uitgaand van een                — de Raad te verwijzen in de kosten .
referentiegewicht gebaseerd op de statistieken voor 1995 ;
voor verzoeksters heeft dit tot gevolg, dat, om in aanmer                Middelen en voornaamste argumenten
king te komen voor de premie, moet worden uitgegaan
van een referentiegewicht van 108 kg, welk gewicht abso                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
luut onverenigbaar is met een normale commercialisering                   met die in zaak T-14/97, Sofivo e.a . tegen Raad .
van de dieren, aangezien het gemiddelde slachtgewicht
vóór deze maatregel 127 kg bedraagt.
Verzoeksters voegen hieraan toe, dat de concurrerende
producenten in Nederland, het land met de op één na
grootste productie in Europa, dat bovendien 95 % van de                   Beroep, op 27 januari 1997 ingesteld door Atlantic
productie uitvoert, om in aanmerking te komen voor de                     Container Line AB en anderen tegen Commissie van de
premie een hoger referentiecijfer hebben, namelijk 138 kg                                   Europese Gemeenschappen
per geslacht kalf, zodat zij wat de Franse markt betreft in                                       ( Zaak T- 18/97)
een bijzonder gunstige concurrentiepositie komen te verke
                                                                                ( 97/C 94/45 )
ren . Om in Nederland in aanmerking te komen voor de
premie geldt een gemiddeld slachtgewicht ( minder dan                                          (Procestaai: Engels)
 138 kg) dat zeer dicht bij het op de Franse markt ge
vraagde gewicht ligt, zodat de in Nederland gevestigde                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
producenten kalveren kunnen fokken die voldoen aan de                     meenschappen is op 27 januari 1997 beroep ingesteld te
eisen van de Franse markt, en toch in aanmerking komen                    gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
voor de premie van 65 ecu per geslacht dier, wat volgens                  Atlantic Container Line AB en anderen, vertegenwoordigd
 verzoeksters, zowel wat de prijzen als wat de producten                  door J. Pheasant, N. Bromfield en S. Goodman, domicilie
 betreft, een volledige verstoring van het evenwicht teweeg              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch
 brengt. Bovendien is voor de tenuitvoerlegging van de                    en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
 maatregel een dermate korte termijn voorzien , dat de pro
 ductie, waarvoor vroeger een duur van 22 tot 24 weken                    Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
was geprogrammeerd, indien met het oog op de premie
 wordt uitgegaan van een referentiegewicht van 108 kg,                    — nietig te verklaren beschikking C(96 ) 3414 van de
 wordt teruggebracht tot een periode van 15 tot 17 weken .                      Commissie van 26 november          1996 betreffende de
 Tot staving van hun aanspraken beroepen de verzoekende                        Trans-Atlantic Conference Agreement;
 vennootschappen zich op schending van het beginsel van
 gelijkheid van behandeling, alsmede op het ontstaan van                  — de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoek
                                                                                sters .
 een situatie die op het vlak van de mededinging in strijd is
 met artikel 40, lid 3 , tweede alinea , van het Verdrag.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
 (>) PB nr. L 296 van 21 . 11 . 1996 , blz . 50 .
                                                                           Verzoeksters zijn 16 van de 17 lijnvaartmaatschappijen die
                                                                           partij zijn bij de Trans-Atlantic Conference Agreement,
                                                                           krachtens welke zij gemeenschappelijk de containerlijn
                                                                           vaart over de Atlantische Oceaan in westwaartse en oost
 Beroep, op 24 januari 1997 ingesteld door Kermene SA en                   waartse richting voor het vervoer van lading tussen punten
           Vals SA tegen Raad van de Europese Unie                         aan land en havens in Noord-Europa en de Verenigde Sta
                          ( Zaak T-15/97)                                  ten van Amerika verzorgen .
                            ( 97/C 94/44 )                                 Verzoeksters vorderen nietigverklaring van de beschikking
                        (Procestaai: Frans)                                van de Commissie, waarin zij verzoeksters boete-immuni
                                                                           teit die is verleend door de aanmelding van de Trans
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                     Atlantic Conference Agreement op 5 juli 1994, heeft inge
 meenschappen is op 24 januari 1997 beroep ingesteld                       trokken met betrekking tot de gezamenlijke uitoefening


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 11 augustus 1995 in zaak C-12/94 (verzoek van het Oberlandesgericht Hamm om een prejudiciële beslissing): Uelzena Milchwerke eG tegen Willi Antpöhler GmbH & Co. KG (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 570/88 van de Commissie - Steun voor room, boter en boterconcentraat - Voorwaarden voor steunverlening - Samenstelling van het produkt)

text:
23 . 9 . 95         [ NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 248/3
                  ARREST VAN HET HOF                                      eindverbruiker te worden gebakken, niet voor steun in
                        (Tweede Kamer)                                    aanmerking komt.
                    van 11 augustus 1995                            (')  PB  nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
in zaak C-12/94 (verzoek van het Oberlandesgericht Hamm             (2 ) PB  nr.  L 55 van 1 . 3 . 1988 , blz . 31 .
om een prejudiciële beslissing): Uelzena Milchwerke eG              (3)  PB  nr.  L 111 van 22 . 4 . 1989 , blz . 24 .
         tegen Willi Antpöhler GmbH & Co. KG f 1 )                  (4)  PB  nr . L 112 van 4 . 5 . 1991 , blz . 57.
(Verzoek om een prejudiciële beslissing — Artikel 4 van
 Verordening (EEG) nr. 570/88 van de Commissie — Steun
voor room, boter en boterconcentraat — Voorwaarden
   voor steunverlening — Samenstelling van het produkt)
                         ( 95/C 248/04 )
                                                                    Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                      (Procestaai: Duits)
                                                                                ( Zaak C-232/95 )
                                                                                ( 95/C 248/05 )
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
In zaak C-12/94 , betreffende een verzoek aan het Hof               door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Oberlan          genwoordigd door M. Contou-Durande, lid van haar
desgericht Hamm ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig              juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
geding tussen Uelzena Milchwerke eG en Willi Antpöhler              burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
GmbH & Co . KG, om een prejudiciële beslissing over de              Batiment Wagner, Kirchberg.
uitlegging van artikel 4 van Verordening ( EEG ) nr. 570/88
van de Commissie van 16 februari 1988 betreffende de
verkoop tegen verlaagde prijs van boter en de toekenning           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
van steun voor boter en boterconcentraat bestemd voor de
vervaardiging van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en              1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek :
andere voedingsmiddelen ( 2 ), zoals gewijzigd bij de Veror
deningen ( EEG) nr. 1048/89 van 21 april 1989 ( 3) en ( EEG)             — door geen programma 's met kwaliteitsnormen en
nr. 1157/91 van 3 mei 1991 ( 4 ), heeft het Hof (Tweede                       uitvoeringstermijnen op te stellen ter vermindering
Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamer                   van de verontreiniging van het Vegoritis-meer en van
president, G. F. Mancini ( rapporteur ) en G. Hirsch,                         de rivier de Soulos door stoffen van lijst II van
rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: H. von                   Richtlijn 76/464/EEG ( x ) betreffende de verontreini
Holstein, adjunct-griffier, op 11 augustus 1995 een arrest                    ging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
                                                                              worden geloosd,
1 . Artikel 4, punt 1 , formule A, onder a), van Verordening
     (EEG) nr. 570/88 van de Commissie van 16 februari                   — door de lozingen die worden verricht door de
     1988 betreffende de verkoop tegen verlaagde prijs van                    industrie en de inrichtingen in het betrokken gebied
     boter en de toekenning van steun voor boter en                           en die stoffen van lijst II kunnen bevatten, niet
     boterconcentraat bestemd voor de vervaardiging van                       afhankelijk te stellen van een voorafgaande vergun
     banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere voe                         ning waarin de emissienormen voor de lozing
    dingsmiddelen, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)                      worden vastgesteld, de verplichtingen niet is nage
    nr. 1157/91 van de Commissie van 3 mei 1991 , moet                        komen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag
    aldus worden uitgelegd, dat interventieboter, verwerkt                    en Richtlijn 76/464/EEG betreffende de verontreini
    in diepgevroren, bakklaar boterzandkoekdeeg in de                         ging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen
    vorm van biscuits, met een gemiddeld meelgehalte van                      die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
    46 % van het gewicht van de bestanddelen, en bestemd                      worden geloosd, in het bijzonder de artikelen 2 en 7
    om voor het eerst door de eindverbruiker te worden                        daarvan ;
    gebakken, niet voor steun in aanmerking komt. Het
    meelgehalte van dit deeg is voor de toepassing van deze        2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
     bepaling niet beslissend.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
2 . Artikel 4, punt 3, formule C, onder a) 1 , van Verorde
    ning (EEG) nr. 570/88, zoals gewijzigd bij de Verorde         Naar aanleiding van diverse klachten heeft de Commissie de
    ningen (EEG) nr. 1048/89 van 21 april 1989 en (EEG)            Griekse autoriteiten om inlichtingen gevraagd over de
    nr.   1157/91   van 3 mei 1991       moet aldus worden         waterkwaliteit van het Vegoritis-meer en van de rivier de
    uitgelegd, dat boter, verwerkt in diepgevroren, bakklaar       Soulos en over de eventuele oorzaken van de verontreiniging
    boterzandkoekdeeg in de vorm van biscuits, met een             van die wateren . Niet tevreden met het antwoord van de
    gemiddeld meelgehalte van 46 % van het gewicht van de          Griekse autoriteiten verzocht zij hun bij een met redenen
    bestanddelen en bestemd om voor het eerst door de              omkleed advies van 16 oktober 1992, binnen twee maanden