title: Zaak C-242/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2007 door Koninkrijk België tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 15 maart 2007 in zaak T-5/07, België/Commissie

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/14

         Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2007 door Koninkrijk België tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 15 maart 2007 in zaak T-5/07, België/Commissie
   (Zaak C-242/07 P)
   (2007/C 170/25)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck, gemachtigde, J.-P. Buyle en C. Steyaert, avocats)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking te vernietigen;

               —

               vast te stellen dat het door rekwirant tegen de Europese Commissie ingestelde beroep tot nietigverklaring (T-5/07) ontvankelijk is en bijgevolg de door rekwirant in zijn verzoekschrift tot nietigverklaring geformuleerde vorderingen toe te wijzen, en in voorkomend geval de zaak voor een uitspraak ten gronde naar het Gerecht te verwijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant baseert zijn hogere voorziening op vier middelen.
   Met het eerste middel stelt rekwirant dat de bestreden beschikking gebrekkig is gemotiveerd voor zover het Gerecht daarin, in strijd met artikel 111 van zijn Reglement voor de procesvoering, de rechtspraak aanhaalt inzake toeval of verschoonbare dwaling, zonder aan te geven waarom de door rekwirant aangevoerde omstandigheden geen dergelijk toeval of dergelijke verschoonbare dwaling opleveren.
   Met zijn tweede middel betoogt rekwirant vervolgens dat het Gerecht met zijn oordeel dat vraagstukken in verband met het functioneren van de diensten van rekwirant op zich de begane dwaling niet verschoonbaar konden maken, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de voorwaarden voor het bestaan van een verschoonbare dwaling. Uit de communautaire rechtspraak met betrekking tot de verschoonbare dwaling blijkt namelijk dat er sprake moet zijn van uitzonderlijke omstandigheden, zonder beperking wat betreft de context daarvan.
   Volgens rekwirants derde middel heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting of althans niet voldaan aan zijn motiveringsplicht door niet een van zijn argumenten te onderzoeken, namelijk dat inzake de buitensporige procedurele vereisten die voor hem zouden gelden wanneer zijn beroep niet-ontvankelijk werd verklaard, hoewel hij in casu een grote zorgvuldigheid aan de dag heeft gelegd en met name ruim voor het verstrijken van de beroepstermijn per telefax het verzoekschrift heeft toegezonden.
   Met zijn vierde middel stelt rekwirant ten slotte dat het in strijd is met het evenredigheidsbeginsel om een verzoekschrift wegens laattijdigheid af te wijzen wanneer het tevoren op tijd per telefax aan de griffie is meegedeeld. De inachtneming van dit beginsel gebiedt aldus dat een binnen de door het EG-Verdrag gestelde beroepstermijn per telefax bij de griffie neergelegd verzoekschrift niet niet-ontvankelijk wordt verklaard, ook al is het ondertekende originele verzoekschrift meer dan 10 dagen later ter griffie binnengekomen, mits dit wordt neergelegd binnen 10 dagen volgend op de uiterste datum waarop het verzoekschrift per telefax mag worden neergelegd.


title: Zaak T-410/06: Arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 — Foshan City Nanhai Golden Step Industrial/Raad ( Dumping — Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam — Berekening van aangenomen normale waarde — Uitvoerprijs — Rechten van verdediging — Schade — Motiveringsplicht )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/39

         Arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 — Foshan City Nanhai Golden Step Industrial/Raad
   (Zaak T-410/06) (1)

   („Dumping - Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam - Berekening van aangenomen normale waarde - Uitvoerprijs - Rechten van verdediging - Schade - Motiveringsplicht”)
   2010/C 113/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Foshan City Nanhai Golden Step Industrial Co., Ltd (Lishui, China) (vertegenwoordigers: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC, en K. Beal, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Scharf, gemachtigden) en Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Vlaemminck, G. Zonnekeyn en S. Verhulst, vervolgens P. Vlaemminck en A. Hubert, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1), voor zover deze verordening verzoekster betreft

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Foshan City Nanhai Golden Step Industrial Co., Ltd draagt haar eigen kosten, alsook de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3.

               De Europese Commissie en de Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 december 1998 in zaak C-236/97 (verzoek van het Østre Landsret om een prejudicële beslissing): Skatteministeriet tegen Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan (Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Recht geheven bij overdracht van niet op beurs genoteerde aandelen)

text:
C 48/6                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
gesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresi-      Schintgen en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal:
dent, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O.              S. Alber; griffer: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
Edward en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A.             17 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op               luidt als volgt:
17 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                   Artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn 69/335/EEG van
                                                                   de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastin-
Bij onderzoek van de prejudicieÈle vragen is niet gebleken         gen op het bijeenbrengen van kapitaal, moet aldus worden
van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen              uitgelegd, dat bij de overdracht van aandelen een recht
aantasten van bijlage VI, deel D, punt 4, bij Verordening          kan worden geheven, ongeacht of de vennootschap die
(EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref-             deze aandelen heeft uitgegeven, op een beurs is genoteerd,
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op          en of de overdracht van aandelen geschiedt op de beurs
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,           dan wel rechtstreeks tussen de vervreemder en de verkrij-
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij-           ger.
zigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83,
aangepast bij bijlage I, deel VIII, van de Akte betreffende
de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en            (1) PB C 252 van 16.8.1997.
de Portuguese Republiek en de aanpassing van de Verdra-
gen, en vervolgens gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 1248/92 van de Raad.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 17 december 1998
                                                                   in zaak C-244/97 (verzoek van het Belgische Hof van Cas-
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                   satie om een prejudicieÈle beslissing): Rijksdienst voor Pen-
                         (Zesde Kamer)                                              sioenen tegen G. Lustig (1)
                    van 17 december 1998                           (Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð Ouderdomsuitkeringen
                                                                   Ð Artikelen 45 en 49 Ð Berekening van de uitkeringen
in zaak C-236/97 (verzoek van het éstre Landsret om een            wanneer de betrokkene niet gelijktijdig voldoet aan alle
prejudiceÈle beslissing): Skatteministeriet tegen Aktiesel-        voorwaarden gesteld bij alle wetgevingen krachtens welke
            skabet Forsikringsselskabet Codan (1)                     tijdvakken van verzekering of van wonen zijn vervuld)
(Richtlijn 69/335/EEG Ð Indirecte belastingen op bijeen-                                  (1999/C 48/12)
brengen van kapitaal Ð Recht geheven bij overdracht van
             niet op beurs genoteerde aandelen)
                        (1999/C 48/11)                                               (Procestaal: Nederlands)
                      (Procestaal: Deens)
                                                                   In zaak C-244/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Belgi-
                                                                   sche Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tus-
                                                                   sen Rijksdienst voor Pensioenen en G. Lustig, betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de
                de Jurisprudentie van het Hof)                     artikelen 45 en 49 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
                                                                   de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
                                                                   de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan-
In zaak C-236/97, betreffende een verzoek aan het Hof              digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het éstre             Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
Landsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding              bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB L 230 van
tussen Skatteministeriet en Aktieselskabet Forsikringssel-         22.8.1984, blz. 6), en zoals gewijzigd bij Verordening
skabet Codan, om een prejudicieÈle beslissing over de uit-         (EEG) nr. 1248/92 (PB L 136 van 19.5.1992, blz. 7), en
legging van artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn             bij Verordening (EG) nr. 3096/95 (PB L 335 van
69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de             30.12.1995, blz. 10), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal            gesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G.
(PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), heeft het Hof (Zesde            Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm en R. Schintgen
Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-           (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly;
president, J. L. Murray, H. Ragnemalm (rapporteur), R.             griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 17 december


title: Zaak C-75/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Ordinario di Verona — Italië) — Livio Menini, Maria Antonia Rampanelli/Banco Popolare — Società Cooperativa [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de consument — Alternatieve beslechting van consumentengeschillen (ADR) — Richtlijn 2008/52/EG — Richtlijn 2013/11/EU — Artikel 3, lid 2 — Verzet van de consument in het kader van een door een kredietinstelling ingeleide procedure tot verkrijging van een betalingsbevel — Recht op toegang tot de rechter — Nationale wetgeving die het gebruik van een bemiddelingsprocedure verplicht stelt — Verplichte bijstand van een advocaat — Voorwaarde voor de ontvankelijkheid van de vordering in rechte]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Ordinario di Verona — Italië) — Livio Menini, Maria Antonia Rampanelli/Banco Popolare — Società Cooperativa
   (Zaak C-75/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Alternatieve beslechting van consumentengeschillen (ADR) - Richtlijn 2008/52/EG - Richtlijn 2013/11/EU - Artikel 3, lid 2 - Verzet van de consument in het kader van een door een kredietinstelling ingeleide procedure tot verkrijging van een betalingsbevel - Recht op toegang tot de rechter - Nationale wetgeving die het gebruik van een bemiddelingsprocedure verplicht stelt - Verplichte bijstand van een advocaat - Voorwaarde voor de ontvankelijkheid van de vordering in rechte])
   (2017/C 277/19)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Ordinario di Verona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Livio Menini, Maria Antonia Rampanelli

      Verwerende partij: Banco Popolare — Società Cooperativa

      Dictum

   Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2006/2004 en richtlijn 2009/22/EG (richtlijn ADR consumenten), moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die met betrekking tot geschillen die onder artikel 2, lid 1, van deze richtlijn vallen, het volgen van een procedure van bemiddeling/mediation oplegt als voorwaarde voor de ontvankelijkheid van de vordering in rechte met betrekking tot die geschillen, voor zover die verplichting partijen niet belet hun recht van toegang tot de rechter uit te oefenen.
   Daarentegen moet de voornoemde richtlijn aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die erin voorziet dat de consument in het kader van een dergelijke bemiddeling/mediation moet worden bijgestaan door een advocaat en hij zich enkel uit de bemiddelingsprocedure kan terugtrekken indien hij aantoont dat daarvoor een geldige reden bestaat.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak T-195/13: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — dm-drogerie markt/BHIM — V-Contact Kereskedelmi és Szolgáltató (CAMEA) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositiemerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CAMEA — Ouder internationaal woordmerk BALEA — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/31

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — dm-drogerie markt/BHIM — V-Contact Kereskedelmi és Szolgáltató (CAMEA)
   (Zaak T-195/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositiemerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CAMEA - Ouder internationaal woordmerk BALEA - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 065/43)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Beinert, O. Bludovsky en T. Strack, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Németh, P. Geroulakos en V. Melgar, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: V-Contact Kereskedelmi és Szolgáltató Kft (Szada, Hongarije) (vertegenwoordiger: A. Krajnyák, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 januari 2013 (zaak R 452/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen dm-drogerie markt GmbH & Co. KG en V-Contact Kereskedelmi és Szolgáltató Kft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               dm-drogerie markt GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  27 oktober 2005  in zaak C-175/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Beschikking 2003/102/EG — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Steun voor behoud van olijfgaarden op kleinere eilanden in Egeïsche Zee — Begrotingsjaren 1999-2001)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 27 oktober 2005
   in zaak C-175/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Beschikking 2003/102/EG - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Steun voor behoud van olijfgaarden op kleinere eilanden in Egeïsche Zee - Begrotingsjaren 1999-2001)
   (2005/C 330/03)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-175/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 10 april 2003, Helleense Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos en S. Charitaki) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Condou-Durande, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Beschikking 2003/102/EG van de Commissie van 14 februari 2003 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, wordt nietig verklaard voorzover daarin voor de Helleense Republiek een forfaitaire correctie van 25 % wordt toegepast voor de begrotingsjaren 1999-2001 (sector openbare opslag) voor een bedrag van 9 926 005,21 EUR.

               2.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak T-693/14: Beroep ingesteld op 24 september 2014 — Hamr Sport/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/36

         Beroep ingesteld op 24 september 2014 — Hamr Sport/Commissie
   (Zaak T-693/14)
   (2015/C 007/40)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Hamr Sport a.s. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: T. Capoušek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               ongeldigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 juni 2014 (S.A.33575 — Sportfaciliteiten zonder winstoogmerk);

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit van de Europese Commissie; en

               —

               terugverwijzing van de zaak naar de Europese Commissie voor nader onderzoek en vaststelling van maatregelen om de beschreven situatie te verhelpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

               1.

               Het bestreden besluit is onjuist omdat verweerster in de procedure die aan dat besluit vooraf is gegaan niet naar behoren is ingegaan op alle bewijsmateriaal en verklaringen van verzoekster, inzonderheid met betrekking tot de vraag of het bewijs voor onrechtmatige staatssteun was geleverd.

               2.

               Verweerster kan haar conclusie in het bestreden besluit niet onderbouwen met de uitzondering in artikel 107, lid 3, sub c, VWEU, aangezien niet is voldaan aan de voorwaarden en vereisten voor de toepassing ervan.

               3.

               Door haar rechtspersoonlijkheid (als handelsvennootschap) heeft verzoekster niet het recht om deel te nemen aan een procedure voor de toekenning van subsidie door het ministerie van Onderwijs, Jeugdzaken en Sport, ook al is zij in feite actief op dezelfde markt als haar concurrenten en steunt zij dezelfde doelgroep — de ontvangers (die ook identiek zijn in termen van het algemeen/openbaar belang).


title: Zaak T-417/17: Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Cyprus/EUIPO — Papouis Dairies (fino Cyprus Halloumi Cheese)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/54

         Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Cyprus/EUIPO — Papouis Dairies (fino Cyprus Halloumi Cheese)
   (Zaak T-417/17)
   (2017/C 277/78)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Papouis Dairies LTD (Nicosia, Cyprus)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk in kleur met de woordelementen „fino Cyprus Halloumi Cheese” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 180 791

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 in zaak R 2650/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-167/09 P: Arrest van het Gerecht van 6 maart 2012 — Commissie/Liotti ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2006 — Algemene uitvoeringsbepalingen — Samenhangende en onderling afgestemde toepassing van beoordelingsnormen” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/23

         Arrest van het Gerecht van 6 maart 2012 — Commissie/Liotti
   (Zaak T-167/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2006 - Algemene uitvoeringsbepalingen - Samenhangende en onderling afgestemde toepassing van beoordelingsnormen)
   2012/C 118/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Amerigo Liotti (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 17 februari 2009, Liotti/Commissie (F-38/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en de kosten die Liotti in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak C-304/04: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 13 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jacob Meijer B.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/29

         Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 13 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jacob Meijer B.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem
   (Zaak C-304/04)
   (2004/C 228/60)
   Het Gerechtshof te Amsterdam heeft, bij vonnis van 13 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli 2004, in het geding tussen Jacob Meijer B.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is Verordening (EG) nr. 2086/97 (1) van de Commissie van 4 november 1997 tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief geldig, voorzover volgens die verordening post 8543 89 79 van de gecombineerde nomenclatuur de sub 2.3. omschreven geluidskaarten omvat?

      (1)  PB L 312, van 14 november 1997, blz. 1.


title: Zaak T-350/15: Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2016 — Perry Ellis International Group/EUIPO — CG (p) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat kan worden opgevat als een letter p — Ouder Uniebeeldmerk P PROTECTIVE en oudere nationale beeldmerken P — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/14

         Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2016 — Perry Ellis International Group/EUIPO — CG (p)
   (Zaak T-350/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat kan worden opgevat als een letter p - Ouder Uniebeeldmerk P PROTECTIVE en oudere nationale beeldmerken P - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 428/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perry Ellis International Group Holdings Ltd (Nassau, Bahamas) (vertegenwoordigers: O. Günzel, V. Ahmann en C. Tenkhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Stoyanova-Valchanova, M. Fischer en D. Gája, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: CG Verwaltungsgesellschaft mbH (Gevelsberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Körber en T.-E. Vlah, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2015 (zaak R 2441/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen CG Verwaltungsgesellschaft en Perry Ellis International Group Holdings

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Perry Ellis International Group Holdings Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak C-29/05 P: Hogere voorziening, op 28 januari 2005 (fax: 25 januari 2005) ingesteld door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-164/02, Kaul GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bayer AG)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/11

         Hogere voorziening, op 28 januari 2005 (fax: 25 januari 2005) ingesteld door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-164/02, Kaul GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bayer AG)
   (Zaak C-29/05 P)
   (2005/C 82/23)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2005 (fax: 25 januari 2005) hogere voorziening ingesteld door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), vertegenwoordigd door A. von Mühlendahl, ondervoorzitter van het Bureau, en G. Schneider, lid van de afdeling rechtsgedingen inzake industriële eigendom, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-164/02, Kaul GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen). Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bayer AG.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het bestreden arrest te vernietigen;

               2.

               de zaak voor afdoening van de andere middelen terug te wijzen naar het Gerecht;

               3.

               de andere partijen te verwijzen in de kosten van de procedure van hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) en de regels 16, lid 3, en 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1) geschonden door de kamer van beroep van het Bureau op grond van het beginsel van functionele continuïteit ertoe te verplichten, een nieuwe uiteenzetting van de feiten en nieuwe bewijsmiddelen in een oppositieprocedure ook dan in aanmerking te nemen, wanneer de partij deze feiten of bewijsmiddelen niet binnen de door de oppositieafdeling gestelde termijn aan de oppositieafdeling heeft overgelegd. De door het Gerecht uit het beginsel van functionele continuïteit afgeleide verplichting om in het kader van inter partes procedures voor het eerst voor de kamer van beroep overgelegd materiaal te onderzoeken, vindt geen steun in de bepalingen van de verordening of van de uitvoeringsverordening.

               2.

               Het Gerecht heeft artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 geschonden door de kamer van beroep ertoe te verplichten, ook rekening te houden met nieuwe feiten en nieuwe bewijsmiddelen wanneer de daarvoor geldende termijnen voor de procedure voor de oppositieafdeling „vervaltermijnen” zijn en de opposant niet binnen de door de oppositieafdeling gestelde termijn het betrokken feit heeft aangedragen of de betrokken bewijsmiddelen heeft overgelegd.

               3.

               Het Gerecht heeft tevens artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 geschonden door toepassing van deze bepaling in de beroepsprocedure alleen dan toe te staan, wanneer nieuwe elementen of nieuwe bewijsmiddelen na afloop van de termijn voor motivering van het beroep worden overgelegd.


title: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 19 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma T. Port GmbH & Co. tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Zaak C-182/95)

text:
Nr. C 208/12          I NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12 . 8 . 95
Verzoek van Rechtbank van Koophandel te Nijvel van 2 juni                  Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 19 mei 1995
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma T.
     Biogen Inc. en Smithkline Beecham Biologicals SA                        Port GmbH &c Co. tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas
                         ( Zaak C-l 8 1/95 )                                                          ( Zaak C-l 82/95 )
                            ( 95/C 208/22 )                                                              ( 95/C 208/23 )
                                                                           Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van
De Rechtbank van Koophandel te Nijvel heeft bij beschik                   19 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
king van 2 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van               op 12 juni 1995 , in het geding tussen Firma T. Port GmbH
Justitie op 12 juni 1995 , in het geding tussen Biogen Inc . en            & Co . tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van
Smithkline Beecham Biologicals SA, het Hof van Justitie van                Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           1 . Moet artikel 234 , eerste alinea , van het EG-Verdrag
                                                                                aldus worden uitgelegd, dat de artikelen I, II en III van de
1 . Ingeval de houder van het basisoctrooi een andere                             GATT in de Bondsrepubliek Duitsland voorgaan op de
     persoon is dan de houder van de vergunning voor het in                       artikelen 18 , 19 juncto artikel 17 van Verordening
     de handel brengen van het betrokken geneesmiddel, is                         ( EEG ) nr . 404/93 (')?
     deze laatste dan verplicht de octrooihouder die erom
     verzoekt of, in voorkomend geval , verschillende octrooi             2 . a ) Is de op Verordening ( EEG ) nr . 404/93 gebaseerde
     houders die erom verzoeken, het in artikel 8 , lid 1 ,                           Verordening ( EG ) nr. 478/95 (2 ) geldig ?
     onder b ), van Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 van de
     Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een                       b ) Zo ja , dient artikel 234 , eerste alinea , van het
     aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmidde                             EG-Verdrag aldus te worden uitgelegd , dat arti
     len ('), bedoelde „ afschrift " van genoemde vergunning                          kel XIII van de GATT voorgaat op deze verorde
     te geven ?                                                                       ning ?
                                                                           3 . Indien de vragen 1 en 2.b ) bevestigend worden beant
2 . Staat Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 eraan in de weg,                        woord : kan een burger van de Gemeenschap zich tijdens
     dat wanneer een en hetzelfde produkt wordt gedekt                            een procedure voor een rechterlijke instantie van een
     door verscheidene basisoctrooien die aan verschillende                       Lid-Staat van de Gemeenschap beroepen op de voorrang
     houders toebehoren , aan elke basisoctrooihouder een                         van de genoemde GATT-bepalingen ?
     aanvullend beschermingscertificaat wordt toegekend ?
                                                                           4. Onder welke voorwaarden kan een rechterlijke instantie
                                                                                van een Lid-Staat voorlopige rechtsbescherming verle
3 . Kan, gelet op de bewoordingen van Verordening ( EEG )                         nen door de uitvaardiging van een voorlopige maatregel ,
     nr . 1 768/92 , de houder van de vergunning voor het in de                   wanneer zij twijfelt aan de toepasselijkheid van het
     handel brengen van een geneesmiddel, een basisoctrooi                       afgeleide gemeenschapsrecht dat aan de juridische
     houder of zijn rechtverkrijgende het in artikel 8 , lid 1 ,                  beoordeling ten grondslag ligt ?
     onder b ), van de verordening bedoelde afschrift van de
     vergunning voor het in de handel brengen weigeren en                   (') PB nr . L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
     hem aldus de mogelijkheid ontzeggen om zijn aanvraag                   ( 2 ) PB nr . L 49 van 4 . 3 . 1995 , blz . 13 .
     voor een aanvullend beschermingscertificaat te vervol
     ledigen ?
 4 . Kan de administratieve en/of regeringsautoriteit die de
      betrokken vergunning voor het in de handel brengen                   Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
      heeft verleend of die bewaarder van een origineel of                  van 24 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
      afschrift van de bedoelde vergunning is, weigeren een                 tussen Affish BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en
      afschrift aan de houder van het betrokken basisoctrooi                                                    Vlees
      of van betrokken basisoctrooien of zijn rechtverkrij
      gende af te geven, of kan zij willekeurig of onder                                               ( Zaak C-183/95 )
      bepaalde voorwaarden beslissen over de wenselijkheid                                                 ( 95/C 208/24 )
      dat afschrift af te geven of mee te delen met het oog op
      het gebruik ervan tot staving van een aanvraag voor een               Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
      aanvullend beschermingscertificaat in het kader van de                uitspraak van 24 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het
      bepalingen van Verordening ( EEG ) nr . 1768/92 ?                     Hof van Justitie op 12 juni 1995 , in het geding tussen Affish
                                                                             BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees , het Hof
                                                                            van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij
 (') PB nr . L 182 van 2 . 7 . 1992 , blz . 1 .                             wijze van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de
                                                                            volgende vraag:
                                                                             Is Beschikking 95/ 119/EG van de Commissie van 7 april
                                                                             1995 , gelet op het bij deze uitspraak overwogene, geldig,


title: Zaak C-683/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho da Covilhã (Portugal) op 23 december 2013 — Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, e.a./Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho da Covilhã (Portugal) op 23 december 2013 — Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, e.a./Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)
   (Zaak C-683/13)
   2014/C 52/57
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Trabalho da Covilhã

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, Domingos Sequeira de Almeida, Luis Mesquita Soares Moutinho, Rui Teixeira Soares de Almeida, André de Carvalho e Sousa

      Verwerende partij: Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

      Prejudiciële vragen

               a)

               Dient artikel 2 van richtlijn 95/46/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat de arbeidstijdsregistratie — te weten de registratie voor elke werknemer van het begin- en einduur van de arbeidstijd alsook de onderbrekingen of pauzes die er geen deel van uitmaken — onder het begrip „persoonsgegevens” valt?

               b)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: is de Portugese Staat krachtens artikel 17, lid 1, van richtlijn 95/46/EG verplicht om passende technische en organisatorische maatregelen vast te stellen om persoonsgegevens te beveiligen tegen toevallige of onrechtmatige vernietiging, toevallig verlies, vervalsing, niet-toegelaten verspreiding of toegang, met name wanneer de verwerking gepaard gaat met doorzending van gegevens via een netwerk?

               c)

               Indien ook de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: wanneer de lidstaat geen enkele maatregel neemt overeenkomstig artikel 17, lid 1, van richtlijn 95/46/EG en de voor de verwerking van voornoemde gegevens verantwoordelijke werkgever een systeem van beperkte toegang tot deze gegevens invoert waarbij de nationale overheid die bevoegd is voor de controle van de arbeidsvoorwaarden, niet automatisch toegang krijgt tot deze gegevens, dient het beginsel van voorrang van het Unierecht dan aldus te worden uitgelegd dat de lidstaat deze werkgever niet kan bestraffen voor een dergelijke handelswijze?

               d)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, zonder dat is aangetoond of wordt gesteld dat de informatie uit het register in casu niet is vervalst, is het vereiste van onmiddellijke beschikbaarheid van een register dat alle bij de arbeidsverhouding betrokken partijen algemeen toegang geeft tot de gegevens, evenredig?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 1).


title: Zaak T-802/14: Arrest van het Gerecht van 21 januari 2016 — Laboratorios Ern/BHIM — michelle menard (Lenah.C) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Lenah.C — Ouder nationaal woordmerk LEMA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/16

         Arrest van het Gerecht van 21 januari 2016 — Laboratorios Ern/BHIM — michelle menard (Lenah.C)
   (Zaak T-802/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Lenah.C - Ouder nationaal woordmerk LEMA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 090/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa Rodriguez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: michelle menard GmbH — Berlin cosmetics (Berlijn, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 september 2014 (zaak R 2260/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Ern, SA en michelle menard GmbH — Berlin cosmetics

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laboratorios Ern, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-464/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Mons (België) op 24 september 2010 — Belgische Staat/Pierre Henfling, Raphaël Davin en Koenraad Tanghe (in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van SA Tiercé Franco-Belge)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Mons (België) op 24 september 2010 — Belgische Staat/Pierre Henfling, Raphaël Davin en Koenraad Tanghe (in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van SA Tiercé Franco-Belge)
   (Zaak C-464/10)
   ()
   2010/C 346/49
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d'appel de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat

      Verwerende partijen: Pierre Henfling, Raphaël Davin en Koenraad Tanghe (in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van SA Tiercé Franco-Belge)

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 6, lid 4, en 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat diensten verricht door een commissionair, die handelt op eigen naam, maar voor rekening van een opdrachtgever die de in voornoemd artikel 13, B, sub f, bedoelde diensten organiseert, van de belasting worden vrijgesteld?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-504/09: Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Völkl/BHIM — Marker Völkl (VÖLKL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk VÖLKL — Ouder internationaal woordmerk VÖLKL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 en regel 22, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Bevoegdheid van de kamer van beroep bij beroep dat beperkt is tot gedeelte van waren of diensten waarop inschrijvingsaanvraag betrekking heeft — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Aanvraag tot herziening van beslissing van kamer van beroep — Artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/22

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Völkl/BHIM — Marker Völkl (VÖLKL)
   (Zaak T-504/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk VÖLKL - Ouder internationaal woordmerk VÖLKL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 en regel 22, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Bevoegdheid van de kamer van beroep bij beroep dat beperkt is tot gedeelte van waren of diensten waarop inschrijvingsaanvraag betrekking heeft - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Aanvraag tot herziening van beslissing van kamer van beroep - Artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 32/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Völkl GmbH & Co. KG (Erding, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Raßmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Marker Völkl International GmbH (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Bauer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2009 (zaak R 1387/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Marker Völkl International GmbH en Völkl GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 september 2009 (zaak R 1387/2008-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van Völkl GmbH & Co. KG.

               4)

               Marker Völkl International GmbH draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak F-60/09 DEP: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 december 2013 — Birkhoff/Commissie (Openbare dienst — Procedure — Begroting van kosten — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/34

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 december 2013 — Birkhoff/Commissie
      (Zaak F-60/09 DEP)
      (Openbare dienst - Procedure - Begroting van kosten - Afdoening zonder beslissing)
      (2014/C 71/67)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Gerhard Birkhoff (Isny, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Inzillo, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

         Dictum

                  1)

                  Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om begroting van kosten in zaak F-60/09 DEP, Birkhoff/Commissie.

                  2)

                  Elke partij zal de eigen kosten van de onderhavige procedure tot begroting van kosten dragen.


title: Zaak T-377/14: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2016 — Ezz/Raad

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/20

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2016 — Ezz/Raad
   (Zaak T-377/14) (1)

   (2016/C 165/25)
   Procestaal: Frans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak T-298/14: Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Erbslöh Aluminium/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/47

         Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Erbslöh Aluminium/Commissie
   (Zaak T-298/14)
   2014/C 223/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erbslöh Aluminium GmbH (Velbert, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU tegen de Bondsrepubliek Duitsland wegens steun voor hernieuwbare elektriciteit en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN), nietig te verklaren voor zover dit de bovengrens van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen betreft;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: Geen voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de in het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene bovengrens aan de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt. Zij stelt in dat verband dat grootverbruikers van stroom door de regeling niet worden bevoordeeld. De bijzondere vereffeningsregeling is eerder een vereffening voor buitengewone lasten, die verzoekster en vergelijkbare ondernemingen in het kader van de bevordering van hernieuwbare elektriciteit bijzonder treffen en die tot doel heeft om het concurrentievermogen van grootverbruikers van stroom, die aanvankelijk aanzienlijk door de EEG-heffing werden belast, te herstellen.

               2.

               Tweede middel: Geen staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster betoogt daarnaast dat de bijzondere vereffeningsregeling geen „door de staat of met staatsmiddelen bekostigde” maatregel is. Zij voert in dat verband aan dat de EEG-heffing zelf geen staatsmiddel is, zodat het afzien van die middelen door middel van de bijzondere vereffeningsregeling ook geen met staatsmiddelen bekostigde maatregel kan vormen.

                           —

                           De EEG-heffing wordt niet door de staat of door een door de staat benoemde of opgerichte openbare of private instelling opgelegd, geadministreerd of zelfs maar verdeeld. De EEG-heffing kan direct door de transmissiesysteembeheerder worden opgelegd, op grond van een civielrechtelijke aanspraak die hij daarop heeft. De EEG-heffing komt de staatsbegroting niet ten goede, zodat de bijzondere vereffeningsregeling op generlei wijze direct of indirect leidt tot verminderde inkomsten van de staat.

                           —

                           De EEG-middelen staan ook niet tot de beschikking van overheidsinstanties. Bovendien is er geen openbaar toezicht op de EEG-middelen, zoals door het Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (BAFA, federale dienst voor economie en exportcontrole) of de Bundesnetzagentur (federaal agentschap voor netwerken).


title: Zaak T-139/04: Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door Kelvin William Stephens tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/7

         Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door Kelvin William Stephens tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-139/04)
   (2004/C 168/13)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kelvin William Stephens, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 14 april 2003, voorzover daarbij:

                           —

                           verzoeker bij zijn aanwerving niet in de rang A 6, salaristrap 3, is ingedeeld;

                           —

                           verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door zijn bevorderingen tot de rang A 5 en A 4 op een eerdere datum te doen ingaan;

                           —

                           de datum van inwerkingtreding van het herindelingsbesluit met betrekking tot de geldelijke gevolgen daarvan is bepaald op 5 oktober 1995;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 15 januari 2004 houdende afwijzing van zijn klacht R/521/03, dat hem op 30 januari 2004 is overhandigd;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een voorlopig op 125 000 euro bepaalde vergoeding voor het onwaarschijnlijke geval dat zij verzoekers loopbaan in de rang niet kan herstellen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in het onderhavige geding, die bij zijn aanwerving in oktober 1985 in de rang A 7, salaristrap 3, was ingedeeld, komt op tegen het besluit van het TABG om deze indeling niet te herzien door hem in de rang A 6, salaristrap 1, en niet in de rang A 6, salaristrap 3, in te delen, om zijn loopbaan niet te herstellen en om het besluit betreffende zijn herindeling te doen ingaan op 5 oktober 1995.
   Tot staving van zijn stellingen voert hij dezelfde middelen aan als de verzoeker in zaak T-125/04, Rousseaux/Commissie.


title: Zaak C-220/03: Beroep, op 21 mei 2003 ingesteld door Europese Centrale Bank tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 200/10              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                              23.8.2003
Beroep, op 21 mei 2003 ingesteld door Europese Centrale                      b)    33 255,23 euro, meer bepaald de omzetbelasting die
             Bank tegen Bondsrepubliek Duitsland                                   begrepen is in de overige kosten voor het huurpand
                                                                                in de Kaiserstraße 29 (Eurotower);
                         (Zaak C-220/03)                                     c)    1 115 675,75 euro, meer bepaald de omzetbelasting
                                                                                die begrepen is in de huurprijs van het huurpand in
                                                                                de Neue Mainzer Straße/Junghofstraße (Eurotheum);
                         (2003/C 200/15)                                     d)    1 892 434,00 euro, meer bepaald de omzetbelasting
                                                                                die begrepen is in de kosten van de ontwerp- en
                                                                                bouwwerkzaamheden bij het opknappen van het
                                                                                huurpand in de Neue Mainzer Straße/Junghofstraße
                                                                                (Eurotheum).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 mei 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duits-
land door Europese Centrale Bank, vertegenwoordigd door                3.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland in beginsel
C. Zilioli, hoofd van de afdeling Institutioneel recht van de                eveneens verplicht is de ECB de volgende omzetbelasting
Europese Centrale Bank, M. Benisch, senior legal counsel van                 terug te betalen:
de afdeling Institutioneel recht van de Europese Centrale Bank,
bijgestaan door H.-G. Kamann en M. Selmeyr, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                               a)    de omzetbelasting die begrepen is in de overige
                                                                                kosten voor het huurpand in de Kaiserstraße 29
                                                                                (Eurotower), voorzover deze nog niet in punt 2,
                                                                                sub b, zijn opgenomen,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                             b)    de omzetbelasting die is begrepen in de overige
                                                                                kosten voor het huurpand in de Neue Mainzer
                                                                                Straße/Junghofstraße (Eurotheum).
1.    vast te stellen dat artikel 8, lid 1, van de overeenkomst
      tussen de regering van de Bondsrepubliek Duitsland en de
      Europese Centrale Bank inzake de zetel van de Europese           4.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
      Centrale Bank (1), in samenhang met de artikelen 3, lid 2,
      en 23, lid 1, van het Protocol betreffende de voorrechten
      en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen aldus
      moet worden uitgelegd, dat de Bondsrepubliek Duitsland
      verplicht is tot teruggave aan de Europese Centrale Bank
      (hierna: „ECB”) van alle omzetbelasting die begrepen is in
      de prijs van de goederen en andere diensten die de ECB
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
      voor haar officieel gebruik heeft gekocht of gebruikt,
      telkens wanneer de verschuldigde belasting meer dan
      50 DEM bedraagt en daadwerkelijk door de ECB is
      betaald. Deze teruggaveplicht geldt voor de omzetbelas-          Volgens de ECB heeft de Bondsrepubliek Duitsland artikel 8,
      ting die afzonderlijk aan de ECB in rekening is gebracht,        lid 1, van de overeenkomst inzake de zetel van de ECB, juncto
      alsook voor alle overige belasting waarvan kan worden            de artikelen 3, lid 2, en 23, lid 1, van het Protocol betreffende
      aangetoond, of vanuit economisch oogpunt redelijkerwijs          de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeen-
      kan worden aangenomen, dat zij begrepen is in de door            schappen, van 8 april 1965 (2)geschonden. Volgens deze voor-
      de ECB betaalde prijzen.                                         schriften is de ECB vrijgesteld van alle omzetbelasting over
                                                                       goederen en diensten die de ECB voor haar officieel gebruik
                                                                       koopt.
2.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland overeen-
      komstig artikel 8, lid 1, van de overeenkomst tussen de          Ondanks deze direct in het gemeenschapsrecht opgenomen
      regering van de Bondsrepubliek Duitsland en de Europese          vrijstelling van omzetbelasting, kan worden aangetoond dat de
      Centrale Bank inzake de zetel van de Europese Centrale           ECB in Duitsland indirect omzetbelasting moet betalen op de
      Bank, in samenhang met de artikelen 3, lid 2, en 23,             huur van gebouwen die zij officieel gebruikt, alsook op de
      lid 1, van het Protocol betreffende de voorrechten en            diensten die hiermee verband houden, zoals verbouwings- of
      immuniteiten van de Europese Gemeenschappen verplicht            schoonmaakdiensten, enzovoort. Tot op heden weigert de
      is de volgende omzetbelasting aan de ECB terug te                Duitse belastingsadministratie de teruggave van deze indirecte
      betalen:                                                         (omzet)belasting, waarvan de heffing is bewezen.
                                                                       (1) BGBl. 1998 II, blz. 2744.
                                                                       (2) PB 1967, 152, blz. 13, in de versie van het Verdrag van Amsterdam
      a)   7 678 347,62 euro, meer bepaald de omzetbelasting               van 2 oktober 1997, PB C 340, blz. 1.
           die begrepen is in de huurprijs van het huurpand in
           de Kaiserstraße 29 (Eurotower);


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2003 in zaak T-22/01, Petros Efthymiou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Vergoeding van kosten van dienstreizen — Vleigtuigreis in business class)

text:
6.9.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 213/29
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                           kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: D.
                                                                       Christensen, administrateur, op 8 juli 2003 een arrest gewezen
3)     Verwijst Daesang Corp. en Sewon Europe GmbH in hun eigen        waarvan het dictum luidt als volgt:
       kosten en hoofdelijk in twee derde van de kosten van de
       Commissie. De Commissie zal een derde van haar eigen kosten     1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het strekt
       dragen.                                                                tot nietigverklaring van beschikking COMP/EGKS.1336 van
                                                                              14 september 2000.
( 1) PB C 316 van 4.11.2000.                                           2)     Verklaart het beroep ontvankelijk maar ongegrond voorzover
                                                                              het strekt tot nietigverklaring van beschikking COMP/M.2045
                                                                              van 5 september 2000.
                                                                       3)     Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen dragen
                                                                              alsmede de kosten die de Commissie, Salzgitter en Mannesmann
                                                                              zijn opgekomen.
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            (1 ) PB C 61, van 24 februari 2001.
                           van 8 juli 2003
in zaak T-374/00, Verband der freien Rohrwerke eV en
andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                               pen ( 1)                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 9 juli 2003
(Controle op concentraties — Concentratie die ten dele
onder EGKS-Verdrag en ten dele onder EG-Verdrag valt —
Goedkeuringsbeschikking gegeven op grond van artikel 66,               in zaak T-22/01, Petros Efthymiou tegen Commissie van
lid 2, KS — Beschikking houdende vaststelling van verenig-                              de Europese Gemeenschappen ( 1)
baarheid met gemeenschappelijke markt, gegeven op grond
van artikel 6, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 4064/           (Ambtenaren — Vergoeding van kosten van dienstreizen —
89 — Voorwaarden voor ontvankelijkheid volgens EGKS-                                       Vleigtuigreis in business class)
Verdrag en volgens EG-Verdrag — Verband tussen in
EGKS-Verdrag en in EG-Verdrag neergelegde regeling inzake                                           (2003/C 213/56)
controle op concentraties — Motiveringsplicht — Onjuiste
                            beoordeling)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (2003/C 213/55)
                                                                       In zaak T-22/01, Petros Efthymiou, ambtenaar van de Commis-
                          (Procestaal: Duits)                          sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg
                                                                       (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door
                                                                       J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
                                                                       te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
In zaak T-374/00, Verband der freien Rohrwerke eV, gevestigd           schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en H. Tserepa-
te Düsseldorf (Duitsland), Eisen- und Metallwerke Ferndorf             Lacombe), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds,
GmbH, gevestigd te Kreuztal-Ferndorf (Duitsland), Rudolf               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 24 maart
Flender GmbH & Co. KG, gevestigd te Siegen (Duitsland),                2000 houdende drie „rectificaties” van afrekeningen van de
vertegenwoordigd door H. Hellmann, advocaat, tegen Com-                kosten van dienstreizen waarbij verzoeker teveel ontvangen
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   bedragen in rekening worden gebracht, en anderzijds, veroor-
W. Mölls en W. Wils), ondersteund door Mannesmann AG,                  deling van de Commissie om verzoeker de bedragen uit te
gevestigd te Düsseldorf, vertegenwoordigd door K. Moosecker            betalen die als teveel ontvangen bedragen op zijn bezoldiging
en P. Niggemann, advocaten, en door Salzgitter AG, gevestigd           waren ingehouden, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-
te Salzgitter (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Sedemund           steld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en
en T. Lübbig, advocaten, betreffende een beroep tot nietigver-         M. Vilaras, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
klaring van beschikking COMP/M.2045 van 5 september 2000               9 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
en beschikking COMP/EGKS.1336 van 14 september 2000                    volgt:
waarbij de Commissie het verwerven door Salzgitter van de
controle over Mannesmannröhren-Werke heeft goedgekeurd                 1)     Verklaart het besluit van de Commissie van 24 maart 2000
op grond van, respectievelijk, artikel 6, lid 1, sub b, van                   houdende drie „rectificaties” van afrekeningen van de kosten van
verordening (EEG) nr. 4064/89 en artikel 66, lid 2, KS, heeft                 dienstreizen waarbij verzoeker teveel ontvangen bedragen in
het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,               rekening worden gebracht, nietig voorzover verzoeker daarbij
 ---pagebreak--- C 213/30                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               6.9.2003
       voor de dienstreis naar Den Haag van 12 tot en met                    P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Plingers,
       18 september 1999 een voor de vliegtuigreis teveel ontvangen          administrateur, op 25 juni 2003 een arrest gewezen waarvan
       bedrag van 1 921 BEF in plaats van 1 291 BEF in rekening              het dictum luidt als volgt:
       wordt gebracht.
                                                                             1)     Verwerpt het beroep.
2)     Veroordeelt verweerster tot terugbetaling aan verzoeker van een
       bedrag van 15,62 euro, te vermeerderen met verwijlinteresten
       vanaf 26 juni 2000 op de voet van het door de Europese                2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
       Centrale Bank voor de voornaamste herfinancieringverrichtingen
       vastgestelde tarief tijdens de betrokken periode vermeerderd met
       twee procentpunten.
                                                                             (1 ) PB C 150, van 19 mei 2001.
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.
4)     Verstaat dat verweerster haar eigen kosten alsmede een zesde
       van de kosten van verzoeker zal dragen.
( 1) PB C 79, van 10 maart 2001.
                                                                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 juli 2003
                                                                             in zaak T-122/01: Best Buy Concepts Inc. tegen Bureau
                                                                             voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             („Gemeenschapsmerk — Beeldmerk met woordteken „best
                            van 25 juni 2003                                 buy” — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend ver-
                                                                             mogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94”)
in zaak T-72/01, Norman Pyres tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 213/58)
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-
                  toelating tot mondeling examen)                                                       (Procestaal: Duits)
                            (2003/C 213/57)
                                                                             In zaak T-122/01, Best Buy Concepts Inc., gevestigd te
                             (Procestaal: Frans)                             Eden Prairie, Minnesota (Verenigde Staten van Amerika),
                                                                             vertegenwoordigd door S. Rojahn, advocaat, tegen Bureau voor
                                                                             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                             modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), betreffende een
                                                                             beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep
In zaak T-72/01, Norman Pyres, voormalig tijdelijk functiona-                van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
ris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2001 (zaak
wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vander-                R 44/2000-3) inzake een aanvraag om inschrijving van een
sanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese                beeldmerk met het woordteken „best buy” als gemeenschaps-
Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een                    merk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het                   volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en
besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/TA/99                     A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,
houdende weigering om verzoeker toe te laten tot het monde-                  op 3 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
ling examen en tot alle latere verrichtingen en handelingen van              als volgt:
dat vergelijkend onderzoek, en anderzijds, vergoeding van de
schade die verzoeker zou hebben geleden, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,            1)     Verwerpt het beroep.


title: Zaak C- 385/04: Beroep, op 7 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/25

         Beroep, op 7 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
   (Zaak C- 385/04)
   (2004/C 262/46)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 september 2004 beroep ingesteld tegen het Verenigd Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Wouter Wils, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003 verstreken.

      (1)  PB L 110 van 20 april 2001, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juli 2004 in zaak C-65/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Artikelen 12 EG, 149 EG en 150 EG — In andere lidstaat behaald middelbareschooldiploma — Toegang tot hoger onderwijs)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 1 juli 2004
   in zaak C-65/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 12 EG, 149 EG en 150 EG - In andere lidstaat behaald middelbareschooldiploma - Toegang tot hoger onderwijs)
   (2004/C 217/08)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-65/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om te waarborgen dat de houders van in andere lidstaten behaalde middelbareschooldiploma's onder dezelfde voorwaarden als de houders van het certificat d'enseignement secondaire supérieur (CESS) toegang kunnen hebben tot het door de Franse Gemeenschap van België georganiseerde hoger onderwijs, de krachtens de artikelen 12 EG, 149 EG en 150 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, wijst het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 1 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om te waarborgen dat de houders van in andere lidstaten behaalde middelbareschooldiploma's onder dezelfde voorwaarden als de houders van het certificat d'enseignement secondaire supérieur (CESS) toegang kunnen hebben tot het door de Franse Gemeenschap van België georganiseerde hoger onderwijs, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 12 EG, junctis de artikelen 149 EG en 150 EG, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.


title: Zaak T-134/14: Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Duitsland/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/40

         Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-134/14)
   2014/C 142/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden, en T. Lübbig, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende de steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, C (2013) 4424 final, krachtens artikel 264 VWEU nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) en van artikel 108, lid 2, VWEU
               Met dit middel voert verzoekster aan dat verweerster de formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid, zonder te voldoen aan haar bijzondere zorgvuldigheidsplicht tot volledig onderzoek van de feiten. Zou de Commissie de feiten zorgvuldig hebben onderzocht, dan had er geen aanleiding bestaan om de formele onderzoeksprocedure in te leiden.

               2.

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten
               In het kader van haar tweede middel voert verzoekster aan dat de Commissie de feitelijke achtergrond, te weten de wijze waarop het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (Duitse wet tot toekenning van prioriteit aan hernieuwbare energie) functioneert, in het bijzonder de uit die wet voortvloeiende financiële stromen, onjuist heeft beoordeeld. Voorts heeft de Commissie de rol „van de Staat” als wetgever en als orgaan dat verantwoordelijk is voor de toezichthoudende instanties onjuist beoordeeld en daaruit ten onrechte afgeleid dat sprake was van controle.

               3.

               Derde middel: geen begunstiging van energie-intensieve ondernemingen door de bijzondere verrekeningsregeling
               Verzoekster voert aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat zij — in strijd met de rechtspraak van het Gerecht, heeft aangenomen dat er sprake was van begunstiging van energie-intensieve ondernemingen.

               4.

               Vierde middel: geen begunstiging met staatsmiddelen
               Met dit middel wordt aangevoerd, dat de Commissie ook blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU voor zover zij ervan uit is gegaan dat overheidsinstanties zeggenschap hadden over het vermogen van de verschillende particuliere ondernemingen die deelnamen aan de regeling waarin is voorzien bij het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste uitlegging en toepassing van de artikelen 30 VWEU en 110 VWEU
               Verzoekster voert in het kader van het vijfde middel aan dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op het beginsel van een regelmatige administratieve procedure en op het vertrouwensbeginsel doordat zij het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien toetst aan de artikelen 30 VWEU en 110 VWEU, hoewel haar reeds meer dan tien jaar bekend is hoe deze wet functioneert. Voorts heeft de Commissie de artikelen 30 VWEU en 110 VWEU ten onrechte toegepast, aangezien geen sprake is van een heffing in de zin van deze bepalingen en evenmin van een discriminerende situatie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-238/14: Beroep ingesteld op 13 mei 2014 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/10

         Beroep ingesteld op 13 mei 2014 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-238/14)
   2014/C 235/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Enegren en D. Martin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door aan de werknemers in de amusementssector toegestane afwijkingen van de maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd te handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens clausule 5 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (1);

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Door aan de werknemers in de amusementssector toegestane afwijkingen van de maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd te handhaven, heeft Luxemburg artikel 5 van de raamovereenkomst geschonden.
   De Commissie is van mening dat het Luxemburgse recht voor die categorie werknemers niet voorziet in een objectieve reden op grond waarvan misbruik van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd kan worden voorkomen, hetgeen in strijd is met clausule 5, lid 1, sub a, van de bijlage bij de betrokken raamovereenkomst.

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 12 november 1998 in zaak C-194/98, Generalstaatsanwaltschaft tegen E. Pörschke (verzoek van het Oberlandesgericht Köln om een prejudiciële beslissing) (Verzoek om uitlegging van op grond van artikel 8 van Richtlijn 93/89/EEG tussen sommige lidstaten gesloten verdrag - Onbevoegdheid van Hof)

text:
C 71/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.3.1999
                 ARREST VAN HET HOF                                     verwezen in de kosten van het geding, daaronder
                                                                        begrepen die betreffende de interventie van NSK Ltd,
                     van 19 januari 1999                                NSK Bearings Europe Ltd, NSK-RHP France SA,
in zaak C-245/95 P-INT: NSK Ltd e.a. tegen Commissie                    NSK-RHP UK Ltd, NSK-RHP Deutschland GmbH,
          van de Europese Gemeenschappen e.a. (1)                       NSK-RHP Italia SpA, NSK-RHP Nederland BV, NSK-
                                                                        RHP European Distribution Centre BV en NSK-RHP
(Hogere voorziening Ð Dumping Ð Kogellagers van oor-                    Iberica SA.
              sprong uit Japan Ð Interpretatie)
                       (1999/C 71/02)
                                                                   2. De Commissie wordt verwezen in de kosten van de
                                                                        onderhavige instantie.
                     (Procestaal: Engels)
                                                                   3. De minuut van het onderhavige arrest wordt aan de
                                                                        minuut van het geïnterpreteerde arrest gehecht. In
                                                                        margine van de minuut van laatstgenoemd arrest
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          wordt aantekening gedaan van het onderhavige arrest.
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (1) PB C 229 van 2.9.1995 en PB C 94 van 28.3.1998.
In zaak C-245/95 P-INT, NSK Ltd, vennootschap naar
Japans recht, gevestigd te Tokio (Japan), en acht van haar
Europese dochtermaatschappijen, NSK Bearings Europe
Ltd, vennootschap naar Engels recht, gevestigd te Londen,
NSK-RHP France SA, vennootschap naar Frans recht,
gevestigd te Guyancourt (Frankrijk), NSK-RHP UK Ltd,
vennootschap naar Engels recht, gevestigd te Ruddington
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(Verenigd Koninkrijk), NSK-RHP Deutschland GmbH,
vennootschap naar Duits recht, gevestigd te Ratingen                                       (Vierde Kamer)
(Duitsland), NSK-RHP Italia SpA, vennootschap naar Ita-
liaans recht, gevestigd te Milaan (ItalieÈ), NSK-RHP Neder-                            van 12 november 1998
land BV, vennootschap naar Nederlands recht, gevestigd te
Amstelveen (Nederland), NSK-RHP European Distribution              in zaak C-194/98, Generalstaatsanwaltschaft tegen E.
Centre BV, vennootschap naar Nederlands recht, gevestigd           Pörschke (verzoek van het Oberlandesgericht Köln om een
te Amstelveen (Nederland), en NSK-RHP Iberica SA, ven-                                prejudicieÈle beslissing) (1)
nootschap naar Spaans recht, gevestigd te Barcelona
                                                                   (Verzoek om uitlegging van op grond van artikel 8 van
(Spanje), alle vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC,
                                                                   Richtlijn 93/89/EEG tussen sommige lidstaten gesloten
geïnstrueerd door R. Griffith, Solicitor, Aldersgate Street
                                                                                verdrag Ð Onbevoegdheid van Hof)
200, UK Ð London EC1A 4JJ, betreffende een verzoek tot
interpretatie van punt 2 van het dictum van het arrest van                                 (1999/C 71/03)
10 februari 1998, Commissie/NTN en Koyo Seiko
(C-245/95 P, Jurispr. blz. I-401), andere partijen bij de pro-
cedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge-
machtigden: E. White en N. Khan), NTN Corporation,                                       (Procestaal: Duits)
vennootschap naar Japans recht, gevestigd te Osaka (Ja-
pan), Koyo Seiko Co. Ltd, vennootschap naar Japans
recht, gevestigd te Osaka (Japan), Raad van de Europese
Unie, en Federation of European Bearing Manufacturers'             In zaak C-194/98, betreffende een verzoek aan het Hof
Associations, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland),          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez             landesgericht Köln (Duitsland), in het aldaar aanhangig
Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet,           geding tussen Generalstaatsanwaltschaft en E. Pörschke,
G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini,             om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,               artikel 8, lid 1, van het tussen de regeringen van het
D. A. O. Edward, H. Ragnemalm (rapporteur), L. Sevón               Koninkrijk BelgieÈ, het Koninkrijk Denemarken, de Bonds-
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; grif-      republiek Duitsland, het Groothertogdom Luxemburg en
fier: R. Grass, op 19 januari 1999 een arrest gewezen              het Koninkrijk der Nederlanden gesloten Verdrag van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het
                                                                   gebruik van bepaalde wegen door zware vrachtwagens
                                                                   (Bundesgesetzblatt 1994, II, blz. 1768), heeft het Hof
                                                                   (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn
1. Punt 2 van het dictum van het arrest van het Hof van            (rapporteur), kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragne-
     10 februari 1998, Commissie/NTN en Koyo Seiko                 malm, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-
     (C-245/95 P), wordt aldus geïnterpreteerd, dat de             mer; griffier: R. Grass, op 12 november 1998 een beschik-
     Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt                king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 13.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 71/3
Het Hof is kennelijk onbevoegd de door het Oberlandes-             Hogere voorziening, op 11 december 1998 ingesteld door
gericht Köln bij beschikking van 8 mei 1998 gestelde               E. Branco, Lda, tegen het arrest, op 15 september 1998 in
vraag te beantwoorden.                                             zaak T-142/97 tussen E. Branco, Lda en Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde Kamer)
                                                                                (Zaak C-453/98 P)
                                                                                (1999/C 71/05)
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                        (Eerste Kamer)                             is op 11 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                   E. Branco, Lda, vertegenwoordigd door B. Belchior, advo-
                    van 19 november 1998                           caat te Villa Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te
in zaak C-149/98 P, A.-M. Toller tegen Commissie van de            Luxemburg bij J. Schroeder, advocaat aldaar, rue Heine 6,
                Europese Gemeenschappen (1)                        tegen het arrest, op 15 september 1998 in zaak T-142/97
                                                                   tussen E. Branco, Lda en Commissie van de Europese
(Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voor-           Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                            ziening)                               aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer).
                        (1999/C 71/04)
                                                                   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   Ð het bestreden arrest geheel te vernietigen;
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   Ð het in eerste aanleg gevorderde volledig toe te wijzen;
In zaak C-149/98 P, A.-M. Toller, voormalig ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door B. Lombart
en E. Boigelot, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo-            Middelen en voornaamste argumenten
caat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, betreffende hogere
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)               Ð Niet-inachtneming en schending van artikel 5, lid 4,
van 19 februari 1998, Toller/Commissie (T-142/96,                      van Verordening (EEG) nr. 2950/83 (1): de punten 47
JurAmbt. blz. II-179), en strekkende tot nietigverklaring              en 49 van het bestreden arrest berusten op een onjuiste
van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie              beoordeling door het Gerecht. Het is feitelijk onjuist
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                  om te stellen, dat de InspeccËaÄo Geral de FinancËas de
J. Currall, juridische adviseur, en C. Berardis-Kayser, lid            dossiers van rekwirante heeft gecontroleerd op verzoek
van haar juridische dienst, als gemachtigden, bijgestaan               van het Dafse, dat zij ten tijde van de feiten bevoegd
door D. Waelbroeck, heeft het Hof (Eerste Kamer), samen-               was, acties van het ESF aan controles te onderwerpen,
gesteld als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de                 en dat ¹onregelmatighedenº aan het licht zijn geko-
president van de Eerste Kamer, L. Sevón (rapporteur) en                men die niet eerder door het Dafse waren vastgesteld.
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
Colomer; griffier: R. Grass, op 19 november 1998 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   Ð Schending van het vertrouwensbeginsel en van het
                                                                       beginsel van rechtszekerheid. Rekwirante bestrijdt het
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                              arrest van het Gerecht, voorzover daarin wordt vast-
                                                                       gesteld dat de termijn van twee jaar (tussen 12 januari
                                                                       1995 en 16 december 1996) een redelijke termijn is
2. Het verzoek van A.-M. Toller tot verlening van koste-               voor de totstandkoming van de bestreden handeling.
     loze rechtsbijstand wordt afgewezen.                              De omstandigheid dat het Gerecht zich in zaak
                                                                       T-85/94 (2) niet heeft uitgesproken over de wettigheid
                                                                       van de vermindering van de bijstand, maar enkel over
3. A.-M. Toller wordt in de kosten verwezen.                           het gebrek aan motivering, belet niet dat het gewettigd
                                                                       vertrouwen van rekwirante is ontstaan en versterkt.
                                                                       Aangezien de aanvraag om betaling van het saldo door
(1) PB C 184 van 13.6.1998.
                                                                       het Dafse was bevestigd en de daarmee strijdige
                                                                       beschikking van de Commissie nietigverklaard, kon er
                                                                       bij verzoekster alleen maar het gewettigd vertrouwen