title: Zaak C-64/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Obvodní Soud pro Prahu 3 (3e arrondissementsrechtbank te Praag) op  6 februari 2006  — Český Telecom a.s. tegen Czech On Line a.s.

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Obvodní Soud pro Prahu 3 (3e arrondissementsrechtbank te Praag) op 6 februari 2006 — Český Telecom a.s. tegen Czech On Line a.s.
   (Zaak C-64/06)
   (2006/C 121/03)
   Procestaal: Tsjechisch
   Verwijzende rechter
   Obvodní Soud pro Prahu 3 (3e arrondissementsrechtbank te Praag)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Český Telecom a.s.

      Verweerster: Czech On Line a.s.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Was de nationale regelgevende instantie voor telecommunicatie (Tsjechisch bureau voor telecommunicatie) bevoegd om een telecommunicatieonderneming met een aanmerkelijke macht (machtspositie) op de telecommunicatiemarkt de verplichting op te leggen — in de vorm van een administratief besluit vastgesteld na 1 mei 2004, dat wil zeggen na de toetreding van de Tsjechische Republiek tot de Europese Gemeenschappen — om met een andere exploitant een interconnectieovereenkomst te sluiten?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:
               Kon de nationale regelgevende instantie uitsluitend aldus handelen onder de in artikel 8, lid 2, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad (toegangsrichtlijn) bepaalde voorwaarden, te weten op basis van een voorafgaande marktanalyse uitgevoerd in overeenstemming met artikel 16 van richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) en de in de artikelen 6 en 7 van kaderrichtlijn 2002/21/EG beschreven voorafgaande procedure,
               of kon zij (bijvoorbeeld op grond van punt 15 van de considerans, artikel 3, artikel 4, lid 1, artikel 5, leden 1, sub a, en 4, artikel 10, leden 1 en 2, van de toegangsrichtlijn) ook zonder een voorafgaande marktanalyse aldus handelen?

               3)

               Kan het feit dat het verzoek van een particuliere exploitant om een besluit betreffende de verplichte interconnectie van zijn netwerk met dat van een exploitant met een aanmerkelijke marktmacht (machtspositie) bij de nationale regelgevende instantie werd ingediend vóór 1 mei 2004, dat wil zeggen vóór de toetreding van de Tsjechische Republiek tot de Europese Gemeenschappen, en dat ook het beslissende gedeelte van de daarop volgende procedure voor deze instantie plaatsvond vóór deze datum, gevolgen hebben voor het antwoord op de tweede vraag?

               4)

               Kunnen de richtlijnen 2002/21/EG (kaderrichtlijn) en 2002/19/EG (toegangsrichtlijn) van het Europees Parlement en de Raad, voorzover de Tsjechische Republiek deze tijdens het cruciale tijdvak — van 1 mei 2004 tot en met 30 april 2005 — niet naar behoren heeft uitgevoerd, rechtstreeks worden toegepast, en

                           a)

                           zijn deze richtlijnen (of is één daarvan) bijgevolg onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig om (door een rechtbank) in de plaats van het nationale recht te worden toegepast?

                           b)

                           mag een exploitant met een aanmerkelijke macht (machtspositie) op de telecommunicatiemarkt er als gevolg van de onjuiste omzetting van de richtlijnen 2002/19/EG en 2002/21/EG (actief en subjectief rechtmatig) op vertrouwen dat deze rechtstreeks toepasselijk zijn, gelet op de vraag of deze richtlijnen (of één daarvan) hoe dan ook de belangen beschermen (beschermt) van de persoon die weigert een interconnectieovereenkomst (op het gebied van ADSL-diensten) te sluiten met andere nationale telecommunicatie-exploitanten (en die naar de mening van de nationale regelgevende instantie voor telecommunicatie, waarmee de rechtbank ook rekening moet houden, dan ook in strijd met de doelstellingen van het nieuwe regelgevingskader handelt)?

                           c)

                           Kan die exploitant zich bijgevolg beroepen op de rechtstreekse toepasselijkheid van richtlijnen die niet naar behoren zijn uitgevoerd (of van één daarvan), indien (ook wanneer aan de in de richtlijnen bepaalde voorwaarden is voldaan) in het besluitvormingsproces van de nationale regelgevende instantie voor telecommunicatie besluiten altijd worden vastgesteld ten aanzien van de concrete voorwaarden van interconnectie van de sites van de exploitanten, dat wil zeggen dat het erom gaat aan individuen concrete verplichtingen op te leggen?


title: Zaak C-690/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Efeteio Thrakis (Griekenland) op 27 december 2013 — Trapeza Eurobank Ergasias AE/Agrotiki Trapeza tis Ellados (ATE), Pavlos Sidiropoulos

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Efeteio Thrakis (Griekenland) op 27 december 2013 — Trapeza Eurobank Ergasias AE/Agrotiki Trapeza tis Ellados (ATE), Pavlos Sidiropoulos
   (Zaak C-690/13)
   2014/C 78/09
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Monomeles Efeteio Thrakis

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Trapeza Eurobank Ergasias AE

      Verwerende partijen: Agrotiki Trapeza tis Ellados (ATE), Pavlos Sidiropoulos

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Omvat de werkingssfeer van artikel 107, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de materiële en procedurele voorrechten die de artikelen 12 en 13, lid 1, van wet nr. 4332/1929 in samenhang met artikel 26, lid 1, van wet nr. 1914/1990 verlenen aan ATE A.E.?

                           b)

                           Is deze beperking eveneens van toepassing wanneer moet worden aangenomen dat de werkzaamheden van ATE A.E. in overeenstemming met haar statuten nog altijd „ten dienste staat van het algemeen belang”?

               2)

               Indien het antwoord op de vragen 1a en 1b bevestigend luidt, had Griekenland dan de procedure van artikel 108 lid 3, VWEU moeten volgen zodat de bewuste voorrechten in stand konden blijven?

               3)

               Is de verwijzende rechter gehouden in het onderhavige geval de artikelen 12 en 13, lid 1, van wet nr. 4332/1929 buiten toepassing te laten wegens mogelijke strijd met de artikelen 107, lid 1, en 108, lid 3, VWEU?


title: Zaak T-226/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2008 — Prana Haus/BHIM (PRANAHAUS) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PRANAHAUS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2008 — Prana Haus/BHIM (PRANAHAUS)
   (Zaak T-226/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PRANAHAUS - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 285/72)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Prana Haus GmbH (Fribourg-en-Brisgau, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Weberndörfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 april 2007 (zaak R 1611/2006-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PRANAHAUS als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Prana Haus GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 april 2000 in zaak C-465/98 (verzoek van het Oberlandesgericht Köln om een prejudiciële beslissing): Verein gegen Unwesen in Handel und Gewerbe Köln eV tegen Adolf Darbo AG (Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Richtlĳn 79/112/EEG — Aardbeienjam — Gevaar voor misleiding)

text:
10.6.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 163/5
2) De arbeidstijdverkorting die bij arbeid in drieploegendienst wordt                          ARREST VAN HET HOF
     verleend in vergelijking met de normale arbeidsduur bij arbeid
     overdag, of de tegenwaarde van die arbeidstijdverkorting, dient
     niet in aanmerking te worden genomen bij de berekening van de                                     (Eerste kamer)
     grondslag voor de vergelijking van de beloning in de zin van
     artikel 119 van het Verdrag en van richtlijn 75/117. Die
     arbeidstijdverkorting kan evenwel een objectieve reden vormen,                                  van 4 april 2000
     die niets van doen heeft met discriminatie op grond van geslacht
     en die een verschil in beloning kan rechtvaardigen. De werkgever
     moet aantonen, dat zulks daadwerkelijk het geval is.                  in zaak C-465/98 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                           Köln om een prejudiciële beslissing): Verein gegen Un-
                                                                           wesen in Handel und Gewerbe Köln eV tegen Adolf
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                                              Darbo AG (1)
                                                                           (Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Richtlijn
                                                                             79/112/EEG — Aardbeienjam — Gevaar voor misleiding)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              (2000/C 163/08)
                           van 4 april 2000
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-269/97: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)
     („Verordening (EG) nr. 820/97 — Rechtsgrondslag”)                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2000/C 163/07)
                                                                           In zaak C-465/98, betreffende ene verzoek aan het Hof
                           (Procestaal: Frans)                             krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Oberlandesgericht Köln (Duitsland), in het aldaar aanhan-
                                                                           gig geding tussen Verein gegen Unwesen in Handel und
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Gewerbe Köln eV en Adolf Darbo AG, om een prejudiciële
                           dentie van het Hof)                             beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 1, sub a-i, van
                                                                           richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978
                                                                           betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
In zaak C-269/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
pen (gemachtigden: P. van Nuffel en G. Berscheid), onder-
                                                                           bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor
steund door Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en
                                                                           gemaakte reclame (PB L 33, blz. 1), heeft het Hof (Eerste
E. Waldherr), tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                           kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,
J.-C. Piris, J. Carbery en M. Sims), betreffende een beroep tot
                                                                           P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad
                                                                           raal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 april
van 21 april 1997 tot vaststelling van een identificatie- en
                                                                           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van
rundvlees en rundvleesproducten (PB L 117, blz. 1), heeft het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,         Artikel 2, lid 1, sub a-i, van de richtlijn 79/112/EEG van de Raad
D. A. O. Edward en L. Sevón (rapporteur), kamerpresidenten,
                                                                           van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-           wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van
nemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;             levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de
griffier: R. Grass, op 4 april 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           daarvoor gemaakte reclame, verzet zich niet tegen het gebruik van de
het dictum luidt als volgt:                                                vermelding „zuiver natuurlijk” ter aanduiding van een aardbeienjam
                                                                           die het geleermiddel pectine bevat alsmede sporen of residuen van
1) Verwerpt het beroep.
                                                                           lood, cadmium en pesticiden in de volgende hoeveelheden:
2) Veroordeelt de Commissie van de Europese Gemeenschappen in              0,01 mg/kg lood, 0,008 mg/kg cadmium, 0,016 mg/kg procy-
     de kosten.                                                            midone en 0,005 mg/kg vinchlozolin.
3) Verstaat dat het Europees Parlement zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Zaak T-239/10: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2011 — Italië/Commissie ( EFRO — Verlaging van financiële bijstand — Intrekking van betwiste debetnota — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/21

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2011 — Italië/Commissie
   (Zaak T-239/10) (1)

   (EFRO - Verlaging van financiële bijstand - Intrekking van betwiste debetnota - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 331/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Prete en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van debetnota nr. 3241001630 van 26 februari 2010 met betrekking tot beschikking C(2009) 10350 van de Commissie van 22 december 2009 tot verlaging van de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), verleend overeenkomstig beschikking C(2000) 2349 van de Commissie van 8 augustus 2000 houdende goedkeuring van het operationele programma POR Puglia, voor de periode van 2000-2006, krachtens doelstelling nr. 1.

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak C-467/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/6

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-467/09 P)
   2010/C 37/09
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting bij de motivering van het bestreden arrest dat de zaak T–31/01 zonder voorwerp is geraakt.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat de afsluiting van een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) een uitdrukkelijke (tot de lidstaat gerichte) beschikking van de Commissie in die zin vergde.

               3.

               Verdraaiing van het besluit van 28 november 2000 waar het Gerecht van oordeel was dat dit besluit een einde maakte aan een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel die zou berusten op een in april 1994 ingeschreven klacht. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure voor bestaande steun diende te geschieden.

               4.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijslast en bewijswaardering niet in acht heeft genomen, in het bijzonder met betrekking tot het schriftelijk bewijs dat het besluit van 28 november 2000 vormt (geloofwaardigheid en bewijskracht ervan). Schending van het recht op een eerlijk proces.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijswaardering en bewijslast heeft geschonden in verband met de objectieve, relevante, overeenstemmende en afdoende aanwijzingen in de processtukken waaruit blijkt dat de Commissie vóór het besluit van 28 november 2000 de litigieuze belastingmaatregel had onderzocht en dit onderzoek had afgesloten. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure betreffende bestaande steun diende te geschieden.

               6.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Beroep, op 3 maart 1997 ingesteld door G. Martins tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-45/97)

text:
Nr. C 142/20           NL                Publikatiebiad van de Europese Gemeenschappen                                    10 . 5 . 97
Nyon ( Zwitserland ), door E. Zamproni, wonende te Belle           1 juni 1994, 1 januari 1995 en 1 juli 1995 in werking te
vue ( Zwitserland ), L. Geboers en D. Hollister, wonende te         doen treden, waardoor hun bezoldiging plots met ongeveer
New York, en M. Weygandt, wonende te Larchmont                      15% werd verminderd. Volgens artikel 13 van bijlage X
(USA ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure             bij het Statuut moet de aanpassingscoëfficiënt immers tus
en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb          sentijds worden aangepast wanneer de wijziging van de
bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de             kosten van levensonderhoud sinds de laatste aanpassing
Cessange 30.                                                        voor een bepaald land meer dan 5 % blijkt te bedragen . In
                                                                    het onderhavige geval is evenwel geen enkele aanpassings
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                 maatregel getroffen .
— nietig te verklaren de salarisafrekeningen van verzoe            Voorts beroepen verzoekers zich op het feit, dat de Raad
     kers over de maand mei 1996, omdat daarin voor het             in het onderhavige geval tijdig kennis had gekregen van de
     eerst toepassing is gemaakt van de Verordeningen ( Eu         voorstellen van de Commissie houdende aanpassing van
     ratom, EGKS, EG ) nrs. 577/96, 578/96 en 579/96 van            de bezoldigingen van de in derde landen tewerkgestelde
     de Raad van 25 maart 1996 houdende vaststelling van            ambtenaren met ingang van 1 januari 1994, 1 januari
     de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van respec         1995 en 1 juli 1995 , en om redenen die huns inziens van
     tievelijk 1 juli 1994, 1 januari 1995 en 1 juli 1995 van       politieke aard zijn, de omstreden verordeningen pas op
     toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren          25 maart 1996 heeft vastgesteld . Volgens verzoekers blijkt
     van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkge              uit deze vertraging, dat het met die verordeningen nage
     steld in derde landen;                                         streefde doel geenszins eiste, dat die verordeningen in wer
                                                                    king zouden treden op een datum die hun bekendmaking
— nietig te verklaren de salarisafrekeningen van verzoe            voorafging. Verzoekers stellen, dat zij in elk geval vóór de
     kers over de maand juni 1996 , omdat daarin met toe           datum van bekendmaking van de betrokken verordeningen
     passing van bovengenoemde verordeningen een inhou             geen kennis hebben gehad van de gestelde onregelmatig
     ding ter recuperatie van salaris is verricht;                  heid van de betaalde bezoldigingen en daarvan ook geen
                                                                    kennis konden hebben .
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                    Tenslotte voeren verzoekers aan, dat hun in strijd met
Middelen en voornaamste argumenten                                  artikel 12 van bijlage X bij het Statuut het recht is ontno
                                                                    men, te onderzoeken of het tot aanstelling bevoegd gezag
Verzoekers, ambtenaren met standplaats buiten het grond            moest worden verzocht hun bezoldiging geheel of gedeelte
gebied van de Gemeenschap, komen op tegen de wijze van              lijk uit te betalen in de valuta van het land van tewerkstel
 berekening van de aanpassingscoëfficiënt die met ingang             ling, op welke bezoldiging dan de aanpassingscoëfficiënt
 van bepaalde data op hun bezoldigingen van toepassing is,          van het land van tewerkstelling zou worden toegepast
 en tegen de inhoudingen die ter recuperatie van onver             vooraleer zij zou worden omgezet tegen de desbetreffende
 schuldigd betaalde bedragen zijn verricht.                         wisselkoers .
 Op 25 maart 1996 ging de Raad over tot goedkeuring van              (') PB nr. L 83 van 2 . 4 . 1996 , blz . 1 , 4 en 7.
 de Verordeningen ( Euratom, EGKS, EG ) nrs. 577/96, 578/
 96 en 579/96 houdende vaststelling van de aanpassings
 coëfficiënten die met ingang van respectievelijk 1 juli
 1994, 1 januari 1995 en 1 juli 1 995 van toepassing zijn op
 de bezoldigingen van de ambtenaren van de Europese Ge
 meenschappen die zijn tewerkgesteld in derde landen (').            Beroep, op 3 maart 1997 ingesteld door G. Martins tegen
 Met toepassing van deze verordening heeft de Commissie                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
 de salarisafrekeningen van haar in derde landen tewerkge
 stelde ambtenaren over de maand mei 1996 vastgesteld.                                          ( Zaak T-45/97 )
                                                                                ( 97/C 142/44 )
 Tot staving van hun beroep stellen verzoekers allereerst
 niet-inachtneming van de beginselen van rechtszekerheid,                                     (Procestaai: Frans)
 verworven rechten en niet-terugwerkende kracht van een
 verordeningsbepaling, alsmede schending van de motive
 ringsplicht. Zij merken dienaangaande op, dat hun instel           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 ling met toepassing van de destijds geldende verordeningen          meenschappen is op 3 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.
 de salarisafrekeningen betreffende de periode van zes
 maanden voorafgaand aan de vaststelling van de drie be             Martins, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
                                                                      Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
 streden verordeningen heeft vastgesteld en dat deze salaris
                                                                      te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange
 afrekeningen derhalve „ wettige handelingen " vormen die             30 .
 subjectieve rechten in het leven hebben geroepen. Welnu,
 het is vaste rechtsleer en rechtspraak, dat een wettige han
 deling die subjectieve rechten in het leven heeft geroepen,          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 niet kan worden ingetrokken .
                                                                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
 Verder zijn zij van mening, dat de Raad onrechtmatig                      22 november 1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing
 heeft beslist de bestreden verordeningen op respectievelijk               van zijn klacht;
 ---pagebreak--- 10 . 5 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 142/21
— voorzover nodig nietig te verklaren het stilzwijgend be             uit de betrekkingen tussen de Portugese Staat en de RTP.
     sluit van de Commissie tot afwijzing van zijn verzoek;            In de eerste plaats, de materie rond de concessie van de
                                                                       openbare televisiedienst aan de RTP en, inzonderheid, de
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                vergoedingen die de Portugese Staat uit dien hoofde jaar
                                                                       lijks aan de RTP betaalt; in dit verband bestrijdt SIC in de
                                                                       eerste plaats, dat bepaalde als vergoedingen betaalde be
Middelen en voornaamste argumenten                                     dragen kunnen worden aangemerkt als betaling voor een
                                                                       openbare dienst; in de tweede plaats bestrijdt SIC de crite
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    ria die als berekeningsgrondslag voor die vergoedingen
met die in zaak T-16/97 ( M.                                           worden gehanteerd en de bedragen daarvan; in de derde
                                                                       plaats, onder verwijzing naar de eerdere overwegingen, be
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                            strijdt zij de bedragen van de vergoedingen die de Portu
                                                                       gese overheid aan de RTP heeft betaald tussen 1992 en
                                                                       1996 . Voorts maakt SIC bezwaar tegen de diverse vormen
                                                                       waarin de Portugese overheid de RTP gedurende de laatste
                                                                       jaren rechtstreeks of indirect heeft gefinancierd, inzonder
                                                                       heid de vrijstelling, met instemming van Portugal Telecom,
                                                                       van de regeling inzake de betaling van bepaalde bedragen
Beroep, op 3 maart 1997 ingesteld door SIC — Sociedade                 aan de sociale zekerheid, de kapitaalverhoging en de ver
Independente de Comunicagao SA tegen Commissie van                     plichte leningen .
                 de Europese Gemeenschappen
                           (Zaak T-46/97)                              Tot staving van haar beroep beroept verzoekster zich op :
                            ( 97/C 142/45 )
                                                                       — schending van het beginsel dat de betrokkenen vooraf
                     (Procestaai: Portugees)                                moeten worden gehoord. De beschikkingen zijn gege
                                                                            ven zonder dat verzoekster in de gelegenheid werd ge
                                                                            steld zich uit te spreken over de inhoud ervan en over
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                       de belangrijkste documenten van de instructie, met
meenschappen is op 3 maart 1997 beroep ingesteld tegen                      name het door de Commissie ingestelde diepgaand on
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIC —                         derzoek en de opmerkingen en documenten van de
Sociedade Independente de Comunica^ao SA, gevestigd te                      Portugese staat.
Estrada da Outurela 119, Carnaxide, Linda-a-Velha, verte
genwoordigd door C. Botelho Moniz en A. Santos Reis,
advocaten ingeschreven bij de Portugese Orde van advoca               — schending van de motiveringsplicht neergelegd in
ten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.                         artikel 190 van het Verdrag en van de procedurevoor
May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                                        schriften inzake het preliminair stadium van de beoor
                                                                            delingen van de in het kader van artikel 93 , lid 2, van
                                                                            het Verdrag ingediende klachten .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       — schending van artikel 92, lid 1 , van het Verdrag, voor
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                       zover bepaalde door de Portugese Staat getroffen
     van 7 november 1996, referentie 56(96)D/9555 , geti                   maatregelen ten onrechte verenigbaar met deze bepa
     teld „ Auxflio Estatal NN 141 /95 — Financiamento                      ling zijn verklaard .
     dos canais püblicos de televisao ", aan verzoekster mee
     gedeeld per brief nr. 54333 van 20 december 1996;
                                                                       — gebrek aan motivering wegens schending van de ver
                                                                            plichting, het dossier gedetailleerd en onpartijdig te on
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                       derzoeken .
     getiteld „ Plainte de SIC tegen RTP ", aan verzoekster
     meegedeeld per brief van de Commissie nr. 54365 van
     20 december 1996 ;                                                Wat meer bepaald de litigieuze vergoedingen betreft, moet
                                                                       volgens verzoekster het volgende in aanmerking worden
                                                                       genomen :
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                       — de Commissie geeft niet aan, welk begrip openbare
Middelen en voornaamste argumenten                                          dienst zij heeft gehanteerd;
Verzoekster, dezelfde als in zaak T-231/95 , SlC/Commis               — de Commissie gaat niet over tot een analyse van de cri
sie ('), bestrijdt twee beschikkingen betreffende een aantal                teria ter bepaling van de vergoedingen die de Portugese
maatregelen van de Portugese regering ten gunste van de                     staat aan de RTP betaalt als tegenprestatie voor "de ver
openbare omroep RTP, vergunninghouder voor de open                         richting van een openbare dienst;
bare televisiedienst, die in die hoedanigheid de kanalen 1
en 2 van de Portugese televisie exploiteert.                           — inzonderheid geeft de Commissie geen antwoord op de
                                                                            argumenten die SIC uitdrukkelijk naar voren heeft ge
De bezwaren van SIC zijn hoofdzakelijk gericht tegen                        bracht met betrekking tot de niet-inachtneming van
twee belangrijke, afzonderlijke elementen die voortvloeien                  het criterium van de daadwerkelijke kosten;


title: Zaak C-669/15: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Versailles — Frankrijk) — Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS (Prejudiciële verwijzing — Ontbreken van juridisch kader — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/16

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Versailles — Frankrijk) — Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS
   (Zaak C-669/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ontbreken van juridisch kader - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof))
   (2016/C 343/25)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d'appel de Versailles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)

      Verwerende partijen: Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS

      Dictum

   Het door de cour d’appel de Versailles (hof van beroep Versailles, Frankrijk) bij beslissing van 8 december 2015 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak F-74/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 december 2010 — Gowitzke/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Artikel 27 van Statuut voor de personeelsleden van Europol — Artikel 4 van het beleid inzake de vaststelling van salarisschalen en salaristrappen van het personeel van Europol — Opwaardering van post naar hogere salarisschaal — Indeling in salaristrap)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/60

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 december 2010 — Gowitzke/Europol
   (Zaak F-74/09) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van Europol - Artikel 27 van Statuut voor de personeelsleden van Europol - Artikel 4 van het beleid inzake de vaststelling van salarisschalen en salaristrappen van het personeel van Europol - Opwaardering van post naar hogere salarisschaal - Indeling in salaristrap)
   2011/C 30/115
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Werner Siegfried Gowitzke (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: D. C. Coppens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van Europol van 5 juni 2009 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om zijn indeling te wijzigen in de salarisschaal 5, salaristrap 1

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 267 van 07.11.2009, blz. 85.


title: Zaak T-242/10: Beschikking van het Gerecht van 27 mei 2011 — Danzeisen/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Verordening nr. 271/2010 — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/16

         Beschikking van het Gerecht van 27 mei 2011 — Danzeisen/Commissie
   (Zaak T-242/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening nr. 271/2010 - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 219/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Werner Danzeisen (Eichstetten, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. von Rintelen, F.W. Bulst en M. Vollkommer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) nr. 271/2010 van de Commissie van 24 maart 2010 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 889/2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad, wat het logo voor biologische productie van de Europese Unie betreft (PB L 84, blz. 19)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 mei 1996 in zaak T-19/95: Adia interim SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overheidsopdracht voor dienstverlening - Uitzendkrachten - Inschrijving met rekenfout - Motivering van afwijzing - Geen verplichting voor aanbestedende dienst om inschrijver te contacteren)

text:
Nr. C 180/28           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 6 . 96
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               door E. Boigelot, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
                          van 8 mei 1996                                hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo
                                                                        caat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen Europees
in zaak T-19/95 : Adia interim SA tegen Commissie van de                Parlement ( gemachtigde : G. Garzon Clariana en M. Peter ),
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                          betreffende een beroep tot nietigverklaring van het krach
(Overheidsopdracht voor dienstverlening — Uitzendkrach                 tens artikel 50 van het Statuut van de ambtenaren van de
ten — Inschrijving met rekenfout — Motivering van                       Europese Gemeenschappen genomen besluit tot ontheffing
afwijzing — Geen verplichting voor aanbestedende dienst                 van verzoeksters ambt, heeft het Gerecht ( Derde kamer ),
                 om inschrijver te contacteren)                         samengesteld als volgt : C. P. Briët, president, B. Vesterdorf
                           ( 96/C 180/73 )                              en A. Potocki, rechters; griffier : H. Jung, op 14 mei 1996 een
                                                                        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor zover het
In zaak T-19/95 , Adia Interim SA, gevestigd te Brussel,                     ertoe strekt bevelen te doen geven aan het Europees
vertegenwoordigd door V. Thiry, advocaat te Luik , C.                        Parlement.
Jacobs, advocaat te Bremen, H. J. Priel? en K. Heinemann ,
advocaten te Keulen , domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                        2 . Verklaart nietig het bij brieven van de voorzitter van het
burg ten kantore van T. M. Gilliams, advocaat aldaar ,                       Parlement van 30 november 1 994 en 19 december 1 994
Grand-Rue 47, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                             aan verzoekster meegedeelde besluit houdende onthef
schappen ( gemachtigden : X. A. Yataganas en H. van Lier ),
                                                                             fing van haar ambt.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
van de Commissie, op 5 december 1994 aan verzoekster
meegedeeld, tot afwijzing van de offerte die zij naar                   3 . Verwijst het Parlement in de kosten.
aanleiding van aanvraag van aanbiedingen nr. 94/21 /IX.C.l
inzake terbeschikkingstelling van uitzendkrachten heeft
                                                                        (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
ingediend, en van het besluit van de Commissie, op
21 december 1994 aan verzoekster meegedeeld, om de
 betrokken opdracht te gunnen aan de vennootschappen
Ecco, Gregg en Manpower, heeft het Gerecht ( Vierde
kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P.
Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: B. Pastor, hoofd
administrateur, op 8 mei 1996 een arrest gewezen waarvan
 het dictum luidt als volgt :                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 mei 1996
 1 . Verwerpt het beroep .
                                                                        in zaak T-326/94: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
 2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         (Ambtenaar — Beoordelingsrapport — Schadevergoe
                                                                                ding)
 (') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                                ( 96/C 180/75 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               In zaak T-326/94, K. Dimitriadis, ambtenaar van het Hof
                          van 14 mei 1996
                                                                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen, gewezen
                                                                         ambtenaar van de Rekenkamer van de Europese Gemeen
 in zaak T-82/95 : C. Gómez de Enterria y Sanchez tegen                  schappen, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
                     Europees Parlement { ] )                            M. Papazissis, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen
 (Ambtenaren — Ontheffing van ambt — Artikel 50                          hebbende te Luxemburg bij verzoeker, boulevard Grande
 Ambtenarenstatuut — Verdediging van belangen van                        Duchesse Charlotte 4a, tegen Rekenkamer van de Europese
                      betrokken ambtenaar)                               Gemeenschappen ( gemachtigden : J. -M. Stenier, C. Komni
                             ( 96/C 180/74 )                             nos en P. Giusta ), betreffende een beroep tot nietigverkla
                                                                         ring van verzoekers beoordelingsrapport van 1 3 juli 1 994 en
                                                                         tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben
                         (Procestaai: Frans)                             geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als
                                                                         volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en J.
 In zaak T-82/95 , C. Gómez de Enterria y Sanchez, gewezen               Azizi , rechters ; griffier : H. Jung, op 15 mei 1996 een arrest
 ambtenaar van het Europees Parlement, vertegenwoordigd                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-195/01

text:
27.10.2001            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 303/15
              Doorhaling van zaak C-431/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-195/01 (1)
                       (2001/C 303/24)                                                   (2001/C 303/25)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-431/00:
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-195/01 (verzoek
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                  van het House of Lords om een prejudiciële beslissing):
Republiek.
                                                                  Scandecor Development AB en Panther & Scandecor Ltd tegen
                                                                  Scandecor Marketing AB en Scandecor Ltd.
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                  (1) PB C 200 van 14.7.2001.


title: Zaak C-237/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Bijstandsverlening aan landbouwbedrijven met betrekking tot jaar 2001 — Verordening (EEG) nr. 3508/92 — Tenuitvoerlegging in Griekenland van geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) — Geen aanbestedingsprocedure — Niet-ontvankelijkheid van beroep)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-237/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/50/EEG - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Bijstandsverlening aan landbouwbedrijven met betrekking tot jaar 2001 - Verordening (EEG) nr. 3508/92 - Tenuitvoerlegging in Griekenland van geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) - Geen aanbestedingsprocedure - Niet-ontvankelijkheid van beroep)
   (2007/C 297/06)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en X. Lewis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos en S. Charitaki, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3, lid 2, 7, 11, lid 1, en 15, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak C-240/16 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 1 februari 2017 — Vedran Vidmar e.a./Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beroep tot schadevergoeding — Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie — Toezeggingen betreffende een strategie voor justitiële hervorming — Invoering gevolgd door de schrapping van het ambt van gerechtsdeurwaarder — Schade geleden door personen die als gerechtsdeurwaarder zijn aangesteld — Geen onjuist toezicht op de verplichtingen van de Republiek Kroatië door de Europese Commissie — Verwerping van het beroep — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/3

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 1 februari 2017 — Vedran Vidmar e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-240/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beroep tot schadevergoeding - Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie - Toezeggingen betreffende een strategie voor justitiële hervorming - Invoering gevolgd door de schrapping van het ambt van gerechtsdeurwaarder - Schade geleden door personen die als gerechtsdeurwaarder zijn aangesteld - Geen onjuist toezicht op de verplichtingen van de Republiek Kroatië door de Europese Commissie - Verwerping van het beroep - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk))
   (2017/C 129/03)
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Rekwiranten: Vedran Vidmar, Saša Čaldarević, Irena Glogovšek, Gordana Grancarić, Martina Grgec, Ines Grubišić, Sunčica Horvat Peris, Zlatko Ilak, Mirjana Jelavić, Romuald Kantoci, Svjetlana Klobučar, Ivan Kobaš, Tihana Kušeta Šerić, Damir Lemaić, Željko Ljubičić, Gordana Mahovac, Martina Majcen, Višnja Merdžo, Tomislav Perić, Darko Radić, Damjan Saridžić (vertegenwoordiger: D. Graf, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Ječmenica en G. Wils, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Vedran Vidmar, Saša Čaldarević, Irena Glogovšek, Gordana Grancarić, Martina Grgec, Ines Grubišić, Sunčica Horvat Peris, Zlatko Ilak, Mirjana Jelavić, Romuald Kantoci, Svjetlana Klobučar, Ivan Kobaš, Tihana Kušeta Šerić, Damir Lemaić, Željko Ljubičić, Gordana Mahovac, Martina Majcen, Višnja Merdžo, Tomislav Perić, Darko Radić en Damjan Saridžić worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak C-350/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 september 2009 door het Centre de Promotion de l’Emploi par la Micro-Entreprise (CPEM) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 30 juni 2009 in zaak T-444/07, Centre de Promotion de l’Emploi par la Micro-Entreprise (CPEM)/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/11

         Hogere voorziening ingesteld op 2 september 2009 door het Centre de Promotion de l’Emploi par la Micro-Entreprise (CPEM) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 30 juni 2009 in zaak T-444/07, Centre de Promotion de l’Emploi par la Micro-Entreprise (CPEM)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-350/09 P)
   2009/C 312/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Centre de Promotion de l’Emploi par la Micro-Entreprise (CPEM) (vertegenwoordiger: C. Bonnefoi, avocate)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg vernietigen,

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde conclusies geheel of gedeeltelijk toewijzen,

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep tot vernietiging voert rekwirant dertien middelen aan die betrekking hebben op de verwerping door het Gerecht van zijn beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 4 oktober 2007, waarbij de bijstand van het Europees Sociaal Fonds die bij beschikking C(1999) 2645 van 17 augustus 1999 was verleend, is ingetrokken.
   Met zijn eerste middel betoogt rekwirant dat het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden doordat het de argumenten van partijen niet evenwichtig heeft behandeld. Door er enkel, herhaaldelijk, op te wijzen dat de Commissie de argumenten van het CPEM afwijst of weerlegt, verduidelijkt het Gerecht immers noch de argumenten van de Commissie, noch de wijze waarop deze de argumenten van rekwirante afwijzen of weerleggen, waardoor er bij de voorstelling van de onderdelen van het geschil en, bijgevolg bij de behandeling hiervan in het arrest onevenwichtigheid is ontstaan.
   Met zijn tweede middel stelt het CPEM dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het heeft geweigerd de „medeverantwoordelijkheid” van de Commissie te erkennen, aangezien deze op de hoogte was van de verweten feiten, maar tijdens haar periodieke controles van de verwezenlijking van het gesubsidieerde project geen enkele maatregel heeft genomen om de betalingen van de voorschotten en het saldo van de subsidie te blokkeren. De op het CPEM rustende verplichting om de toegekende financiële bijstand in zijn geheel terug te betalen, is dus ongegrond, gelet op de door het CPEM aangevoerde argumenten, die op zijn minst aantonen dat sprake is van een medeverantwoordelijkheid van de Commissie aan de ontstane schadelijke situatie.
   Met zijn derde middel betoogt rekwirant dat het Gerecht ten onrechte niet is ingegaan op zijn argumenten betreffende de keuze van de rechtsgrondslagen voor de controle, die onrechtmatig was, voor zover deze werd uitgeoefend op basis van een andere verordening dan die op basis waarvan hij officieel wordt uitgeoefend.
   Met zijn vierde middel stelt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het zijn conclusies strekkende tot het verkrijgen van een vergoeding van de schade geleden door de openbare aantasting van zijn imago, niet-ontvankelijk heeft verklaard. Het OLAF heeft immers informatie verstrekt aan de lokale pers, terwijl het CPEM de kennisgeving van de terugvorderingsbeschikking nog niet had ontvangen. In die omstandigheden vormt het openbaar maken van deze informatie een ernstige aantasting van het imago van een instelling met een taak van algemeen belang, die noch over geldelijke middelen, noch over clientèle beschikt, en uitsluitend wordt gefinancierd door publieke en particuliere kapitaalverschaffers.
   Met zijn vijfde middel betoogt hij dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, door het verzoek om symbolische schadevergoeding voor zijn personeel af te wijzen op grond van het ontbreken van een specifieke bevoegdheid daartoe van zijn advocaat, terwijl de door rekwirant naar voren gebrachte fouten met betrekking tot de bevoegdheden van de onderzoekers van OLAF en het personeel van de Commissie door deze rechterlijke instantie niet zijn onderzocht.
   Met zijn zesde middel verwijt rekwirant het Gerecht blijk te hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het het kader van de klacht en het onderzoek van het eerste middel heeft gereduceerd tot de vraag of de rechten van de verdediging zijn geëerbiedigd, terwijl hij uitdrukkelijk heeft gewezen op de fundamentele rechten van de verdediging en op algemene rechtsbeginselen.
   Met zijn zevende middel stelt rekwirant dat het Gerecht voorts blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het het kader van de eerbiediging van de rechten van de verdediging heeft gereduceerd tot de enkele vraag of de adressaten van een beschikking die hun belangen aanmerkelijk beïnvloedt, naar behoren hun standpunt kenbaar hebben kunnen maken. De eerbiediging van de rechten van de verdediging heeft evenwel een veel ruimere strekking. Bovendien valt in casu zeer te betwijfelen of de discussie tussen het OLAF en de Commissie „naar behoren” is gevoerd en alle onderdelen van de onderhavige zaak „zorgvuldig en onpartijdig” zijn onderzocht, en is ook het niet-meedelen door het OLAF van het voorwerp van de tegen het CPEM ingediende klachten zeer betwistbaar.
   Met zijn achtste middel verwijt rekwirant het Gerecht meer in het bijzonder dat het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting voor zover het van oordeel was dat het in kennis stellen van de pers van de inhoud van een bestuursrechtelijk besluit waarbij een sanctie wordt opgelegd, nog vóórdat dit besluit aan de betrokkene was meegedeeld, geen schending van de rechten van de verdediging oplevert.
   Met zijn negende middel verwijt het CPEM het Gerecht dat het ten onrechte zijn middel heeft afgewezen betreffende de schending, door de Commissie, in het kader van de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van de bestreden beschikking, van de rechten van de verdediging en van de beginselen van het vermoeden van onschuld, rechtszekerheid, evenwichtigheid en neutraliteit van de controles. De eerbiediging van deze algemene rechtbeginselen moet immers worden gewaarborgd, niet alleen in administratieve procedures die tot oplegging van sancties kunnen leiden, maar ook in het kader van vooronderzoeken.
   Met zijn tiende middel betoogt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het Franse begrip „instelling zonder winstoogmerk”, alsmede de betrekkingen die een dergelijke instelling mag en moet hebben met de verschillende lokale overheden, te miskennen. Daarmee heeft het Gerecht de uitgangsfout van de Commissie en het OLAF, die de betrekkingen tussen het CPEM en de lokale overheden, waaronder de stad Marseille, hebben aangemerkt als een ernstige onregelmatigheid, bevestigd.
   Met zijn elfde middel verwijt rekwirant het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting over de feiten door erop te wijzen dat CPEM het „Handboek voor initiatiefnemers” niet-inroepbaar achtte, en zijn argumenten op grond hiervan af te wijzen, terwijl CPEM in werkelijkheid het Handboek niet als niet-inroepbaar beschouwt, maar enkel bezwaar maakt tegen het bestaan van meerdere, verschillende versies, wat leidt tot rechtsonzekerheid en niet-eerbiediging van het recht van hoor en wederhoor.
   Met zijn twaalfde middel betoogt het CPEM dat het Gerecht het begrip „valorisatie” verkeerd heeft uitgelegd, door een juridisch onjuist argument van de Commissie over te nemen volgens hetwelk deze techniek van ten laste brengen van uitgaven toelaatbaar is binnen het „klassieke” kader van de onder het ESF vallende projecten, doch, op grond van artikel 6, lid 1, sub a, van verordening nr. 4255/88, (1) ontoelaatbaar binnen het kader van proefprojecten.
   Met zijn dertiende en laatste middel verwijt rekwirant het Gerecht ten slotte dat het het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden doordat het de bespreking heeft ontweken van het middel betreffende de niet-toepasselijkheid van verordening nr. 1605/2002 (2), waarop de beschikking van het OLAF en de Commissie is gebaseerd, terwijl ten tijde van de feiten het Financieel Reglement van 21 december 1977 (3) van kracht was. Bovendien verzoekt het CPEM, overeenkomstig artikel 47, lid 1, tweede en derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, om verificatie van de feiten door het horen van getuigen.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4255/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Sociaal Fonds (PB L 374, blz. 21).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (3)  Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen (PB L 356, blz. 1), in de versie van verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2779/98 van de Raad van 17 december 1998 tot wijziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977 (PB L 347, blz. 3).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 5 februari 1997 in zaak T-211/95: C. Petit-Laurent tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Voorwaarde tijdelijk functionaris te zijn bij verstrijken van termijn voor indienen van sollicitaties - Beginsel van gelijke behandeling - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Zorgplicht - Beroep tot schadevergoeding)

text:
Nr. C 131 / 12          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 4 . 97
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              schappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                       van 5 februari 1997                            M. A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen heb
                                                                      bende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat
in zaak T-207/95 : M. Ibarra Gil tegen Commissie van de               aldaar, rue de Nassau 21 , tegen Commissie van de Euro
                  Europese Gemeenschappen (')                         pese Gemeenschappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira ),
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Aankon                 betreffende enerzijds een beroep tot nietigverklaring van
diging van vergelijkend onderzoek — Voorwaarde tijdelijk              het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/
functionaris te zijn bij verstrijken van termijn voor indie          T/A/95 van 15 november 1994 om verzoekster niet tot het
nen van sollicitaties — Beginsel van bescherming van ge              schriftelijk examen van dat onderzoek toe te laten en van
wettigd vertrouwen — Beginsel van gelijke behandeling —               het besluit van de Commissie van 27 juli 1995 om ver
           Zorgplicht — Beroep tot schadevergoeding)                  zoekster niet toe te laten tot een ander intern vergelijkend
                                                                      onderzoek dan vergelijkend onderzoek COM/T/A/95 , en
                            ( 97/C 131 /29                            anderzijds een beroep tot vergoeding van de door verzoek
                                                                      ster geleden materiële en morele schade, heeft het Gerecht
                        (Procestaai: Frans)                           (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, ka
                                                                      merpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J.
In zaak T-207/95, M. Ibarra Gil, voormalig tijdelijk functi          Palacio Gonzalez, administrateur, op 5 februari 1997 een
onaris van de Commissie van de Europese Gemeenschap                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
pen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A .
Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te                1 . Verwerpt het beroep.
Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue
de Nassau, 21 , tegen Commissie van de Europese Gemeen               2 . Verstaat dat elke partij baar eigen kosten zal dragen.
schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira ), betreffende
enerzijds een beroep tot nietigverklaring van het besluit             (') PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .
van de jury van vergelijkend onderzoek COM/T/B/95 van
7 november 1994 om verzoekster niet tot het schriftelijk
examen van dat onderzoek toe te laten en van het besluit
van de Commissie van 27 juli 1995 om verzoekster niet
toe te laten tot een ander intern vergelijkend onderzoek
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
dan vergelijkend onderzoek COM/T/B/95 , en anderzijds
een beroep tot vergoeding van de door verzoekster geleden                                  van 27 februari 1997
materiële en morele schade, heeft het Gerecht (Vierde Ka             in zaak T- 1 06/95 : Fédération française des sociétés d'assu
mer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,            rances ( FFSA ) e.a. tegen Commissie van de Europese
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier : J. Palacio Gon                              Gemeenschappen (')
zalez, administrateur, op 5 februari 1997 een arrest gewe
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                               (Steunmaatregelen van staten — Openbaar bedrijf —
                                                                      Gecombineerde toepassing van de artikelen 92 en 90,
                                                                      lid 2, EG-Verdrag — Bijkomende kosten ten gevolge van
1 . Verwerpt bet beroep .
                                                                      bijzondere, aan openbaar bedrijf opgedragen taak —
                                                                                Concurrentiële activiteiten)
2 . Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                ( 97/C 131 /31 )
( 1 ) PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .                                                     (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-106/95 , Fédération fran?aise des sociétés d'assu
                                                                      rances (FFSA), te Parijs, Union des sociétés étrangères d'as
                                                                      surances (USEA ), te Parijs, Groupe des assurances mutuel
                                                                      les agricoles ( Groupama ), te Noisy-le-Grand ( Frankrijk ),
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Fédération nationale des syndicats d'agents généraux d'as
                       van 5 februari 1997                            surances ( FNSAGA ), te Parijs, Fédération frangaise des
                                                                      courtiers d'assurances et de réassurances ( FCA ), te Parijs,
in zaak T-2 11/95 : C. Petit-Laurent tegen Commissie van              Bureau international des producteurs d'assurances et de
                 de Europese Gemeenschappen ( 1 )                     réassurances ( BIPAR ), te Parijs, vertegenwoordigd door D.
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Aankon                 Voillemot en M.-P. Hutin, advocaten te Parijs, domicilie
diging van vergelijkend onderzoek — Voorwaarde tijdelijk              gekozen hebben te Luxemburg ten kantore van J. Loesch,
functionaris te zijn bij verstrijken van termijn voor indie          advocaat aldaar, rue Goethe 11 , tegen Commissie van de
nen van sollicitaties — Beginsel van gelijke behandeling —            Europese Gemeenschappen (gemachtigde : G. Rozet ), on
Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen —                   dersteund door Franse Republiek ( gemachtigden : C. de Sa
           Zorgplicht — Beroep tot schadevergoeding)                  lins en J.-M . Belorgey ) en La Poste, te Boulogne-Billan
                                                                      court ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door H. Lehman,
                              97/C 131 /30
                                                                      advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                      burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, grand-Rue
                        (Procestaai: Frans)                           31 , betreffende een beroep tot nietigverklaring van de be
                                                                      schikking van de Commissie van 8 februari 1995 , die ver
In zaak T-211/95 , C. Petit-Laurent, voormalig tijdelijk              zoeksters op 21 februari daaraanvolgend ter kennis is ge
functionaris van de Commissie van de Europese Gemeen                 bracht, betreffende een procedure inzake toepassing van


title: Zaak T-332/13: Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Christodoulou en Stavrinou/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/35

         Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Christodoulou en Stavrinou/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak T-332/13)
   2013/C 252/59
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Chrysanthi Christodoulou (Pafos, Cyprus) en Maria Stavrinou (Larnaka, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het besluit van de Eurogroep van 25 maart 2013 nietig te verklaren, dat definitief is geworden bij besluit [KDP (kanonistiki diokitiki praxi, regelgevingshandeling)] 104/2013 van de president van Central Bank of Cyprus, in zijn hoedanigheid van agent en/of vertegenwoordiger van het Europees Stelsel van centrale banken, van 29 maart 2013, waarbij is besloten tot de „verkoop van bepaalde producten” van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd en dat in wezen een gemeenschappelijk besluit van de Europese Centrale bank en de Europese Commissie is;

               —

               subsidiair, te verklaren dat het bovengenoemde besluit van de Eurogroep in wezen, ongeacht de vorm ervan, een besluit van de Europese Centrale Bank en/of een gezamenlijk met de Europese Commissie genomen besluit is;

               —

               de Europese Centrale Bank en/of de Europese Commissie in de kosten van deze procedure te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1)

               Met hun eerste middel stellen verzoeksters dat het bestreden besluit nietig is aangezien de door het Verdrag betreffende de Europese Unie aan de Europese Centrale Bank en aan de Europese Commissie toegekende bevoegdheden daarmee zijn overschreden, zodat het besluit een handeling ultra vires van de twee organen is.

               2)

               Met hun tweede middel stellen verzoeksters dat het bestreden besluit een schending vormt van het eigendomsrecht dat door artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en door artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wordt gewaarborgd, zoals bevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               3)

               Met hun derde middel stellen verzoeksters dat het bestreden besluit kennelijk ongegrond is, een rechtsgrondslag ontbeert en in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Met hun vierde middel stellen verzoeksters dat het bestreden besluit tevens in strijd is met de algemeen aanvaarde rechtsbeginselen die voortvloeien uit het recht van de Europese Unie en ook met het beginsel dat niemand zijn eigen nalatigheid kan inroepen om een voordeel te verkrijgen en/of onrechtmatig en/of onwettig optreden te rechtvaardigen.


title: Zaak C-461/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2009 door The Wellcome Foundation Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 september 2009 in zaak T-493/07: The Wellcome Foundation Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/4

         Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2009 door The Wellcome Foundation Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 september 2009 in zaak T-493/07: The Wellcome Foundation Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-461/09 P)
   2010/C 37/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: The Wellcome Foundation Ltd (vertegenwoordiger: R.Gilbey, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Serono Genetics Institute S.A.

      Conclusies

               —

               verklaring dat het Gerecht van eerste aanleg de wettelijke voorwaarden van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) en artikel 52, lid 1, sub a, van deze verordening heeft geschonden door de litigieuze beslissing van de kamer van beroep te bevestigen;

               —

               vernietiging van het bestreden arrest, waarbij de beslissing van de kamer van beroep is bevestigd voor zover daarbij is geweigerd om alle beslissingen van het BHIM en het Gerecht over de kosten te vernietigen, en verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat, gelet op de feiten van de zaak zoals deze uit de merkenregisters blijken en aan het BHIM zijn voorgelegd, het Gerecht zonder wettelijke grondslag heeft geoordeeld dat het relevante publiek een hoog aandachtsniveau heeft.
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht geweigerd rekening te houden met door rekwirante voorgelegd bewijs, dat had moeten worden aanvaard omdat het slechts een aanvulling vormde op reeds aan het BHIM voorgelegde argumenten en bewijs.
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht bij de beschrijving van de mate van overeenstemming tussen de waren, vage en incoherente terminologie heeft gebruikt, en het bestreden arrest dus niet nauwkeurig, accuraat en coherent heeft gemotiveerd.
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht, op basis van de hem voorgelegde feiten, onjuiste, onvolledige en gebrekkige wettelijke criteria toegepast voor zijn conclusie dat de kamer van beroep terecht had geoordeeld dat er weinig overeenstemming tussen de waren was.
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht, op basis van de hem voorgelegde feiten, niet het juiste criterium voor de algemene vergelijking van de tekens heeft toegepast voor zijn conclusie dat er weinig overeenstemming tussen de tekens was.
   Tot slot stelt rekwirante dat het Gerecht zijn conclusie over het verwarringsgevaar heeft gebaseerd op onjuiste, onvolledige of gebrekkige wettelijke criteria, aangezien het wettelijk onjuiste, onvolledige of gebrekkige criteria heeft gebruikt om het relevante publiek te definiëren en om de mate van overeenstemming tussen de waren respectievelijk tussen de tekens te beoordelen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-144/06 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 4 oktober 2007 — Henkel KGaA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub b — Weigering van inschrijving — Beeldmerk — Afbeelding van rood-wit rechthoekig tablet met blauwe ovale kern — Onderscheidend vermogen)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 4 oktober 2007 — Henkel KGaA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-144/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub b - Weigering van inschrijving - Beeldmerk - Afbeelding van rood-wit rechthoekig tablet met blauwe ovale kern - Onderscheidend vermogen)
   (2007/C 297/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Henkel KGaA (vertegenwoordiger: C. Osterrieth, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 17 januari 2006 in zaak T-398/04, Henkel/BHIM, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de weigering om een driedimensionaal merk in de vorm van een rood-wit rechthoekig tablet met een blauwe ovale kern in te schrijven voor detergentia — Driedimensionaal merk dat bestaat uit de vorm van de waar — Onderscheidend vermogen van het merk
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Henkel KGaA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak C-451/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Oostenrijk) op 6 november 2006 — Gabriele Walderdorff/Finanzamt Waldviertel

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Oostenrijk) op 6 november 2006 — Gabriele Walderdorff/Finanzamt Waldviertel
   (Zaak C-451/06)
   (2006/C 326/83)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gabriele Walderdorff

      Verwerende partij: Finanzamt Waldviertel
   Prejudiciële vragen
   Moet artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2006/69/EG van de Raad van 24 juli 2006 (2) (hierna: „Zesde richtlijn”), aldus worden uitgelegd dat de overdracht onder bezwarende titel van een visrecht, in de vorm van een 10-jarige pachtovereenkomst, gesloten

               1.

               door de eigenaar van het onroerend goed waarop zich het water waarvoor het recht werd verleend bevindt,

               2.

               door de houder van het visrecht in een in publiek domein gelegen water

         „verhuur en verpachting van onroerende goederen” vormt?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 221, blz. 9.


title: Zaak C-501/11 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juli 2013 — Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler NV, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH/Europese Commissie, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Markt van installatie en onderhoud van liften en roltrappen — Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor door haar dochteronderneming begane inbreuken op kartelrecht — Houdstermaatschappij — Intern nalevingsprogramma van onderneming ( „compliance-programma” ) — Grondrechten — Beginselen van rechtsstaat in kader van vaststelling van opgelegde geldboeten — Scheiding van machten, legaliteitsbeginsel, verbod van terugwerkende kracht, vertrouwensbeginsel en beginsel van schuldaansprakelijkheid — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 23, lid 2 — Geldigheid — Wettigheid van richtsnoeren van Commissie van 1998)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juli 2013 — Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler NV, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH/Europese Commissie, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-501/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Markt van installatie en onderhoud van liften en roltrappen - Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor door haar dochteronderneming begane inbreuken op kartelrecht - Houdstermaatschappij - Intern nalevingsprogramma van onderneming („compliance-programma”) - Grondrechten - Beginselen van rechtsstaat in kader van vaststelling van opgelegde geldboeten - Scheiding van machten, legaliteitsbeginsel, verbod van terugwerkende kracht, vertrouwensbeginsel en beginsel van schuldaansprakelijkheid - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 23, lid 2 - Geldigheid - Wettigheid van richtsnoeren van Commissie van 1998)
   2013/C 260/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler NV, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH (vertegenwoordigers: R. Bechtold en W. Bosch, Rechtsanwälte, J. Schwarze, Prozessbevollmächtigter)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, Rechtsanwalt), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Florindo Gijón en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011, Schindler Holding e.a./Commissie (T-138/07), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen), betreffende een kartel op de markt van de installatie en het onderhoud van liften en roltrappen in België, Duitsland, Luxemburg en Nederland, dat betrekking had op de manipulatie van aanbestedingen, de verdeling van de markten, de vaststelling van prijzen, de toewijzing van projecten en daarop betrekking hebbende contracten en de uitwisseling van informatie, alsook subsidiair tot verlaging van het bedrag van de aan rekwirantes opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler NV, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV en Schindler Deutschland Holding GmbH worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-215/13: Beroep ingesteld op 15 april 2013 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — Recticel (Lambda)

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/12

         Beroep ingesteld op 15 april 2013 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — Recticel (Lambda)
   (Zaak T-215/13)
   2013/C 178/23
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Recticel NV (Brussel, België)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               verweerders beslissing in zaak R 112/2012-5 te vernietigen, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: het onder nr. 2 960 789 ingeschreven rood-witte gemeenschapsbeeldmerk dat de Griekse letter lambda weergeeft

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 16 januari 2003 in zaak C-422/00 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London een prejudiciële beslissing): Capespan International plc tegen Commissioners of Customs & Excise ("Communautair douanewetboek — Groenten en fruit — Berekening van douanewaarde")

text:
22.2.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 44/7
                    ARREST VAN HET HOF                                       3)     Artikel 5 van verordening nr. 3223/94 moet aldus worden
                                                                                uitgelegd, dat een importeur die niet in staat is een definitieve
                                                                                douanewaarde aan te geven op het tijdstip van inklaring van
                           (Vijfde kamer)
                                                                                binnen de werkingssfeer van die verordening vallende groenten
                                                                                en fruit, zich alleen dan tot een voorlopige vermelding van
                       van 16 januari 2003                                          deze waarde kan beperken overeenkomstig artikel 254 van
                                                                                verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van
                                                                                2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter
in zaak C-422/00 (verzoek van het VAT and Duties                                    uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad
Tribunal, London een prejudiciële beslissing): Capespan                             tot vaststelling van het communautair douanewetboek, wanneer
International plc tegen Commissioners of Customs &                                  de waarde van de betrokken producten wordt bepaald volgens
                               Excise ( 1)                                          de methode van artikel 5, lid 1, sub b, van verordening
                                                                                nr. 3223/94.
(„Communautair douanewetboek — Groenten en fruit —
                Berekening van douanewaarde”)
                                                                             (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
                           (2003/C 44/12)
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Vijfde kamer)
In zaak C-422/00, betreffende een verzoek aan het Hof                                                  van 16 januari 2003
krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal,
Londen (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding                in zaak C-205/01: Commissie van de Europese Gemeen-
tussen Capespan International plc en Commissioners of                                schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
Customs & Excise, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 28 tot en met 36 van verordening
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 86/609/EEG — Bescherming
(EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot
                                                                             van dieren die voor experimentele of andere wetenschappelij-
vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302,
blz. 1), de artikelen 141 tot en met 181 bis van verordening                  ke doeleinden worden gebruikt — Onvolledige omzetting”)
(EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993
houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van                                           (2003/C 44/13)
verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1), en artikel 5
van verordening (EG) nr. 3223/94 van de Commissie van                                                 (Procestaal: Nederlands)
21 december 1994 houdende uitvoeringsbepalingen van de
invoerregeling voor groenten en fruit (PB L 337, blz. 66),
alsmede over de geldigheid van verordening (EG) nr. 1498/98
van de Commissie van 14 juli 1998 tot wijziging van                          In zaak C-205/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
verordening (EG) nr. 3223/94 (PB L 198, blz. 4), heeft het                   pen (gemachtigde: R. Wainwright, bijgestaan door J. Stuyck,
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet                      advocaat) tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde:
(rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmermans,                           H. G. Sevenster), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
D. A. O. Edward, P. Jann en S. von Bahr, rechters; advocaat-                 te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet alle
generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
16 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van de
als volgt:                                                                   artikelen 8, lid 2, 11, 18, lid 1, en 22, lid 1, van richtlijn 86/
                                                                             609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de
                                                                             onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
1)    De douanewaarde van de groenten en fruit die vallen binnen de          bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van
      werkingssfeer van verordening (EG) nr. 3223/94 van de                  dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke
      Commissie van 21 december 1994 houdende uitvoeringsbepa-               doeleinden worden gebruikt (PB L 358, blz. 1), of althans de
      lingen van de invoerregeling voor groenten en fruit, moet voor         Commissie niet van deze bepalingen in kennis te stellen, de
      de periode van 18 maart 1997 tot en met 17 juli 1998                   krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
      worden bepaald overeenkomstig de regels van artikel 5 van die          nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
      verordening voor de berekening van de invoerprijs.                     volgt: C. W. A. Timmermans, president van de Vierde kamer,
                                                                             waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
2)    Bij onderzoek van de derde vraag is niet gebleken van feiten of        D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en S. von
      omstandigheden die de geldigheid van verordening nr. 1498/             Bahr, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von
      98 van de Commissie van 14 juli 1998 tot wijziging van                 Holstein, adjunct-griffier, op 16 januari 2003 een arrest
      verordening (EG) nr. 3223/94 kunnen aantasten.                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt: