title: Zaak T-324/10: Beroep ingesteld op 11 augustus 2010 — Van Parys/Commissie

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/26

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2010 — Van Parys/Commissie
   (Zaak T-324/10)
   ()
   2010/C 274/41
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Léon Van Parys NV (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: P. Vlaemminck en A. Hubert, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 6 mei 2010 in dossier REC 07/07, waarbij het terzake van een specifiek geval gerechtvaardigd wordt geacht over te gaan tot boeking achteraf van de rechten bij invoer, alsook tot kwijtschelding van die rechten bij een schuldenaar, doch niet bij een andere schuldenaar;

               —

               Verwijzing van verweerster in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster en haar douaneagent zouden in de periode van 22 juni 1998 tot 8 november 1999 valse Spaanse AGRIM-certificaten hebben voorgelegd aan de douaneautoriteiten te Antwerpen voor de invoer van bananen uit Ecuador. Als gevolg hiervan zou ten onrechte aanspraak zijn gemaakt op de toepassing van het preferentieel tarief.
   Alle vermeende valse Spaanse certificaten die aanleiding hebben gegeven tot de navordering werden door verzoekster bekomen via haar Portugese tussenpersoon, met wie verzoekster haar Italiaanse dochtervennootschap al jaren handelde voor de aankoop van Spaanse en Portugese licenties, in diens hoedanigheid van fiscaal vertegenwoordiger.
   De Belgische Administratie der Douane en Accijnzen diende een verzoek tot niet-navordering en/of kwijtschelding van de nagevorderde douanerechten in bij de Europese Commissie. Aangaande de invoeren in 1999 nam de Europese Commissie een negatieve beslissing, waartegen verzoekster het huidige beroep tot nietigverklaring heeft ingesteld.
   Verzoekster beroept zich op 6 middelen ter vernietiging van de bovenvermelde beslissing.
   Ten eerste voert verzoekster een schending aan van artikel 239 van het Communautair Douanewetboek, de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1442/93 en Verordening (EEG) nr. 2362/98, en de erkende handelsgebruiken zoals beschreven door de Wereldhandelsorganisatie. De Commissie zou deze bepalingen, die het aankopen van het gebruik van invoerlicenties via de door verzoekster gehanteerde handelsmethode toestonden, schenden om ten onrechte te besluiten tot nalatigheid in hoofde van verzoekster.
   Ten tweede voert verzoekster een schending aan van artikel 239 van het Communautair Douanewetboek en van het proportionaliteitsbeginsel. De Commissie besluit dat de vastgestelde vervalsingen van Spaanse invoercertificaten verder gaan dan het normale handelsrisico en moeten beschouwd worden als een bijzondere situatie. Verzoekster bestrijdt echter dat zij niet zou gehandeld hebben als een zorgvuldig handelaar en dat dus de voorwaarden van artikel 239 van het Communautair Douanewetboek niet zouden vervuld zijn.
   Ten derde zou de Commissie artikel 239 van het Communautair Douanewetboek, artikel 211 van het EG-verdrag, het beginsel van het gewettigd vertrouwen en het algemene rechtsbeginsel Patere legem quam ispe fecisti schenden. Verzoekster voert aan dat de Commissie voor verzoekster strengere zorgvuldigheidsnormen vooropstelt dan door de reglementering werd vereist en wat in de sector gebruikelijk was, terwijl de Commissie en de Spaanse autoriteiten hun eigen wettelijke verplichtingen niet nakwamen.
   Ten vierde voert verzoekster een schending aan van artikel 239 van het Communautair Douanewetboek en het gelijkheidsbeginsel, doordat de Commissie ten onrechte de invoeren in 1998 anders behandelt heeft dan de invoeren in 1999.
   Ten vijfde voert verzoekster een schending aan van artikel 220, lid 2, onder b) van het Communautair Douanewetboek. Volgens verzoekster kan het gebrek van vergissing van de Spaanse douaneautoriteiten in de zin van artikel 220, lid 2, onder b) niet zonder meer vastgesteld worden.
   Ten zesde voert verzoekster een schending aan van de wezenlijke vormvereisten en in het bijzonder van de rechten van verdediging van verzoekster.


title: Beroep, op 16 maart 1998 ingesteld door ALZ NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-49/98)

text:
2.5.98                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 137/21
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoekster wijst erop, dat ingevolge deze interpretatie
                                                                      van artikel 17 van het verkiezingsreglement, op lijst nr. 5
Ð Verordening (EG) nr. 2494/97 van de Commissie van                   alleen Brusselse kandidaten zijn verkozen, en dat de kandi-
     12 december 1997 betreffende de afgifte van invoercer-           date met het grootste aantal naamstemmen is uitgesloten.
     tificaten voor rijst van GN-code 1006 van oorsprong              Een dergelijk resultaat is volgens haar paradoxaal en juri-
     uit de landen en gebieden overzee, in het kader van de           disch onaanvaardbaar. Deze uitslag is duidelijk in strijd
     bij Verordening (EG) nr. 2352/97 vastgestelde speci-             met het fundamentele beginsel van elke democratische ver-
     fieke maatregelen (1) nietig te verklaren;                       kiezing, dat in beginsel de kandidaat met het grootste aan-
                                                                      tal stemmen is verkozen.
Ð de Commissie te veroordelen in de kosten van dit
     geding.                                                          Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan, dat de
                                                                      bestreden besluiten nietig moeten worden verklaard:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Ð wegens schending van de artikelen 6, 17 en 18 van het
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                                                                           verkiezingsreglement;
die in zaak T-32/98 (2).
                                                                      Ð subsidiair, wegens onverenigbaarheid van dit besluit
(1) PB L 343 van 13.12.1997, blz. 17.
(2) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.                             met de bepalingen van bijlage II bij het Ambtenaren-
                                                                           statuut;
                                                                           en
                                                                      Ð wegens schending van het beginsel dat alle lidstaten
Beroep, op 9 maart 1998 ingesteld door M. P. Sabbatucci                    gemeen hebben inzake verkiezingsrecht, dat de eerste
                   tegen Europees Parlement                                verkozene op de lijst met het grootste aantal stemmen,
                        (Zaak T-42/98)                                     steeds verkozen is.
                         (98/C 137/44)
                                                                      Verzoekster stelt met name, dat de interpretatie die het
                     (Procestaal: Italiaans)                          kiesbureau geeft aan artikel 17, lid 5, onder b), in strijd is
                                                                      met het criterium van de proportionele verdeling der zetels
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     zoals neergelegd in artikel 17, leden 1 en 2, van het regle-
Gemeenschappen is op 9 maart 1998 beroep ingesteld                    ment. Voorzover zou worden vastgesteld, dat de enige
tegen Europees Parlement door M. P. Sabbatucci, vertegen-             mogelijke uitlegging van artikel 17 van het verkiezingsre-
woordigd door A. Dal Ferro en A. Cevese, advocaten te                 glement die is waarvan in de bestreden besluiten is uitge-
Vicenza, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij Mor-               gaan, voert verzoekster bovendien aan, dat deze bepaling
resi Law Office, NervieÈrslaan 67.                                    en die van artikel 6, vierde alinea, in strijd zijn met
                                                                      bijlage II bij het Ambtenarenstatuut. In die bijlage wordt
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   namelijk nergens gewag gemaakt van de verplichting om
                                                                      in geval van een centraal personeelscomiteÂ de vertegen-
Ð nietig te verklaren de mededeling van 27 januari 1998               woordiging te verzekeren van het personeel van een
     van het kiesbureau en het antwoord van het kiesbu-               bepaalde standplaats; volgens verzoekster zou een derge-
     reau van 17 februari 1998, voorzover daarbij is vastge-          lijke vertegenwoordiging, indien het verkiezingsreglement
     steld dat verzoekster niet verkozen is voor het perso-           daarin voorziet, aldus moeten worden georganiseerd, dat
     neelscomiteÂ;                                                    niet wordt afgeweken van de beslissing van het kiezers-
                                                                      korps.
Ð verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is ambtenaar van de categorie B bij het Euro-
pees Parlement, en komt op tegen de vaststelling door ver-            Beroep, op 13 maart 1998 ingesteld door Acerinox SA
weerder, dat zij niet verkozen is voor het personeelscomiteÂ.             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Zij stond als kandidaat op lijst nr. 5 bij de tweede ronde                                   (Zaak T-48/98)
van de verkiezingen in januari 1998, en heeft het grootste
aantal stemmen gekregen van alle kandidaten op die lijst.                                      (98/C 137/45)
Volgens de door het kiesbureau meegedeelde gegevens met
betrekking tot de toewijzing van de zetels op grond van de                                 (Procestaal: Engels)
naamstemmen, was niet voldaan aan onder meer de voor-
waarde betreffende de samenstelling van het kiescollege in            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
artikel 17, lid 5, onder b), van het verkiezingsreglement             Gemeenschappen is op 13 maart 1998 beroep ingesteld
van het Parlement, betreffende de vereiste aanwezigheid               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
van een bepaald aantal ambtenaren met standplaats te                  Acerinox SA, vertegenwoordigd door A. Vandencasteele
Brussel. Op die grond is in verzoeksters plaats de niet-ver-          en D. Waelbroeck, advocaten, domicilie gekozen hebbende
kozen vertegenwoordiger van Brussel aangeduid die op                  te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, rue Mathias
lijst nr. 5 het grootste aantal stemmen had behaald.                  Hardt 8-10.


title: Zaak T-570/08 RENV: Arrest van het Gerecht van 12 november 2013 — Deutsche Post/Commissie ( „Staatssteun — Postdienst — Besluit houdende bevel tot informatieverstrekking — Passende termijn — Motiveringsplicht — Relevantie van gevraagde informatie” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/11

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2013 — Deutsche Post/Commissie
   (Zaak T-570/08 RENV) (1)

   (Staatssteun - Postdienst - Besluit houdende bevel tot informatieverstrekking - Passende termijn - Motiveringsplicht - Relevantie van gevraagde informatie)
   2013/C 377/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Sedemund, T. Lübbig en M. Klasse, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 oktober 2008 houdende bevel tot informatieverstrekking in de procedure inzake staatssteun ten behoeve van Deutsche Post AG [C-36/2007 (ex NN 25/2007)]

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Post AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 5 maart 1998 in de gevoegde zaken C-199/94 P en C-200/94 P REV: Compañia Internacional de Pesca y Derivados SA (Inpesca) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Herziening van arrest - Nieuw en beslissend feit - Niet-ontvankelijkheid)

text:
2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 137/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                2. Verwijst Inpesca in de kosten van het geding.
                       (Tweede Kamer)
                                                                    3. Verstaat dat Pevasa haar eigen kosten zal dragen.
                      van 5 maart 1998
                                                                    (1) PB C 333 van 9.12.1995.
in de gevoegde zaken C-199/94 P en C-200/94 P REV:
CompanÄia Internacional de Pesca y Derivados SA
(Inpesca) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          schappen (1)
(Herziening van arrest Ð Nieuw en beslissend feit Ð
                    Niet-ontvankelijkheid)                                            ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 5 maart 1998
                         (98/C 137/01)
                                                                    in zaak C-160/96 (verzoek van het Sozialgericht Karlsruhe
                                                                    om een prejudicieÈle beslissing): M. Molenaar, B. Fath-
                     (Procestaal: Spaans)
                                                                    Molenaar tegen Allgemeine Ortskrankenkasse Baden-
                                                                                Württemberg (1)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      (Vrij verkeer van werknemers Ð Prestaties bestemd ter
                de Jurisprudentie van het Hof)                               dekking van risico van hulpbehoevendheid)
                                                                                (98/C 137/02)
In zaak C-199/94 P en C-200/94 P REV, CompanÄia Inter-
nacional de Pesca y Derivados SA (Inpesca), vennootschap                                  (Procestaal: Duits)
naar Spaans recht, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegen-
woordigd door M. I. Angulo Fuertes, advocaat bij de balie            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
van Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                               de Jurisprudentie van het Hof)
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias
Hardt 8-10, betreffende een verzoek tot herziening van de           In zaak C-160/96, betreffende een verzoek aan het Hof
beschikking van het Hof van Justitie van 26 oktober 1995,           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Sozial-
Pevasa en Inpesca/Commissie (C-199/94 P en C-200/94 P,              gericht Karlsruhe (Duitsland), in het aldaar aanhangig
Jurispr. blz. I-3709), andere partijen bij de procedure:            geding tussen M. Molenaar, B. Fath-Molenaar en Allge-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-                meine Ortskrankenkasse Baden-Württemberg, betreffende
den: F. Santaolalla Gadea en J. L. Iglesias Buhigues), en           een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 6
Pesqueria Vasco-MontanÄesa SA (Pevasa), vennootschap                en artikel 48, lid 2, van het EG-Verdrag, heeft het Hof,
naar Spaans recht, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegen-          samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
woordigd door M. I. Angulo Fuertes, advocaat bij de balie           C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schint-
van Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                gen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias             Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
Hardt 8-10, heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld              J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón
als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. F. Mancini              en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: G. Cos-
(rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: S.          mas; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 maart
Alber; griffier: R. Grass, op 5 maart 1998 een arrest gewe-         1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                             volgt:
                                                                    Aritkel 6 en artikel 48, lid 2, van het EG-Verdrag verzet-
1. Verklaart het verzoek tot herziening niet-ontvankelijk.          ten zich er niet tegen dat een lidstaat op zijn grondgebied


title: Zaak C-437/99: Beroep, op 16 november 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
22.1.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 20/17
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-        Ingevolge artikel 249 EG (ex 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te             een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust      resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde        lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde uitvoeringster-
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 3 september       mijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn is verstreken,
1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-         heeft Ierland de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de
gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen         conclusies van de Commissie genoemde richtlijnen nog steeds
naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.         niet vastgesteld.
                                                                      (1) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17.
(1) PB L 236, 18.9.96, blz. 36.                                       (2) Inzake de certificering van dieren en dierlijke producten, PB L 13
                                                                          van 16.1.1997, blz. 18.
                                                                      (3) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 35.
Beroep, op 16 november 1999 ingesteld door Commissie
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    Verzoek van de Juzgado de lo Social Único de Algeciras
                                                                      van 10 november 1999 om een prejudiciële beslissing in
                                                                      het geding tussen L. Jiménez Melgar en Ayuntamiento de
                          (Zaak C-437/99)                                                          los Barrios
                           (2000/C 20/34)                                                       (Zaak C-438/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                       (2000/C 20/35)
op 16 november 1999 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               De Juzgado de lo Social Único de Algeciras heeft bij beschik-
digd door haar juridisch adviseur P. Oliver en door K. Fitch, bij     king van 10 november 1999, ingekomen ter griffie van het
de juridische dienst van de Commissie gedetacheerde nationale         Hof van Justitie op 17 november 1999, in het geding tussen
ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te            L. Jiménez Melgar en Ayuntamiento de los Barrios, het Hof
Luxemburg, bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische          van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                     een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      1. Is artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG (1) voldoende duide-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           lijk, precies en onvoorwaardelijk om rechtstreekse werking
                                                                           te kunnen hebben?
— vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn    2. Verplicht artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG, waar het
     voor het volgen van                                                   bepaalt: „De lidstaten nemen de nodige maatregelen om
                                                                           ontslag van werkneemsters (...) [tijdens de zwangerschap,
     — richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995                  na de bevalling en tijdens de lactatie] te verbieden geduren-
         tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie          de de periode vanaf het begin van hun zwangerschap tot
         van de officiële controles op het gebied van diervoe-             het einde van het (...) zwangerschapsverlof, behalve in
         ding (1),                                                         uitzonderingsgevallen die geen verband houden met hun
                                                                           toestand (...)”, de lidstaten specifiek en uitdrukkelijk te
     — richtlijn 96/93/EG van de Raad van 17 december                      bepalen in welke gevallen een zwangere werkneemster
         1996 (2) houdende vaststelling van de voorschriften               mag worden ontslagen, door in de nationale wetgeving,
         voor de afgifte van de door de veterinaire wetgeving              naast de algemene regeling inzake beëindiging van arbeids-
         vereiste certificering,                                           overeenkomsten, een andere bijzondere en beperktere
                                                                           uitzonderingsregeling op te nemen voor het geval een
     — richtlijn 97/61/EG van de Raad van 20 oktober 1997                  werkneemster zwanger is, bevallen is of zich in de periode
         houdende wijziging van de bijlage van richtlijn                   van lactatie bevindt?
         91/492/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoor-
         schriften voor de productie en het in de handel brengen      3. Welke gevolgen heeft artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG,
         van levende tweekleppige weekdieren (3),                          wanneer een werkgever weigert een arbeidsovereenkomst
                                                                           voor bepaalde duur met een zwangere vrouw onder
     en/of door die bepalingen niet aan de Commissie mee te                dezelfde voorwaarden als de vorige arbeidsovereenkom-
     delen, de krachtens die richtlijnen op hem rustende                   sten te hernieuwen? Is artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG
     verplichtingen niet is nagekomen;                                     van invloed op de bescherming van de zwangere werk-
                                                                           neemster in geval van tijdelijke arbeidsovereenkomsten en,
— Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.                      zo ja, hoe, volgens welke parameters en in welke mate?


title: Zaak T-133/09: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2012 — I Marchi Italiani en Basile/BHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk B. Antonio Basile 1952 — Ouder nationaal woordmerk BASILE — Relatieve weigeringsgrond — Rechtsverwerking wegens gedogen — Artikel 53, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/14

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2012 — I Marchi Italiani en Basile/BHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952)
   (Zaak T-133/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk B. Antonio Basile 1952 - Ouder nationaal woordmerk BASILE - Relatieve weigeringsgrond - Rechtsverwerking wegens gedogen - Artikel 53, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, van verordening nr. 207/2009))
   2012/C 243/25
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: I Marchi Italiani Srl (Napels, Italië) en Antonio Basile (Giugliano in Campania) (vertegenwoordigers: G. Militerni, L. Militerni en F. Gimmelli, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sempio, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Osra SA (Rovereta, San Marino) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, R. Cartella en G. Petrocchi, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 januari 2009 (zaak R 502/2008-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Osra SA en I Marchi Italiani Srl

      Dictum

               1)

               In zaak T-133/09 wordt de naam van tweede verzoeker, Antonio Basile, geschrapt van de lijst van verzoekende partijen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               I Marchi Italiani Srl wordt verwezen in de kosten, behalve in die welke betrekking hebben op de afstand van instantie.

               4)

               Basile draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-178/11: Beroep ingesteld op 14 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Malta

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/12

         Beroep ingesteld op 14 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Malta
   (Zaak C-178/11)
   2011/C 179/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro, K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta

      Conclusies

               —

               vast te stellen dat Malta, door geen geluidsbelastingkaarten op te stellen voor de door Malta overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2002/49/EG (1) in haar verslag aangewezen belangrijkste wegen en agglomeratie, door deze niet beschikbaar te stellen aan het publiek en onder het publiek te verspreiden en door de informatie van deze geluidsbelastingkaarten niet aan de Commissie te sturen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge de artikelen 7, lid 1, eerste alinea, 9, lid 1, en 10, lid 2, van richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, en

               —

               de Republiek Malta te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens het in 2006 overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede alinea, van de richtlijn door Malta overgelegde verslag vallen 1 agglomeratie en 43 belangrijke wegen op het grondgebied van Malta binnen de werkingssfeer van de richtlijn. Bijgevolg hadden uiterlijk op 30 juni 2007 geluidsbelastingkaarten voor deze agglomeratie en de betrokken belangrijke wegen moeten worden opgesteld, aan het publiek beschikbaar worden gesteld en onder het publiek verspreid. Bovendien hadden de informatie van deze geluidsbelastingkaarten en samenvattingen van de lokale actieplannen uiterlijk op 30 december 2007 aan de Commissie moeten worden gestuurd.
   Vaststaat dat Malta, door interne moeilijkheden verband houdend met nationale aanbestedingsprocedures, tot op heden haar verplichtingen niet is nagekomen, met name de verplichting tot het opstellen van geluidsbelastingkaarten voor de betrokken agglomeratie en de betrokken belangrijke wegen, het aan het publiek beschikbaar stellen en onder het publiek verspreiden van de geluidsbelastingkaarten en het meedelen aan de Commissie van de betrokken informatie.

      (1)  Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai — Verklaring van de Commissie in het Bemiddelingscomité over de richtlijn inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (PB L 189, blz. 12).


title: Verzoek van het Tribunale di Brescia - Derde Civiele Kamer - van 16 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Società Palazzo Piacentini Srl en Amministrazione Finanziaria dello Stato (Zaak C-182/97)

text:
12 . 7 . 97             NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 212/15
               — ten aanzien van de bevoegde instantie van                  1 . Nu vaststaat dat de heffing op de verlening van over
                   de lidstaat waar de tweede werkzaamheid                       heidsvergunningen voor de inschrijving in het onderne
                   wordt verricht ?                                              mingenregister onwettig is wegens strijd met Richtlijn
               — ten aanzien van degene die gebruik maakt                        69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
                   van de prestaties van de werknemer die een                    de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapi
                   werkzaamheid in twee lidstaten uitoefent ?                    taal (*), is het dan in overeenstemming met het
                                                                                Gemeenschapsrecht om op de vordering tot terugbeta
           2 . Zo ja, tot wanneer ?                                              ling de vervaltermijn van drie jaar van artikel 13 van
                                                                                presidentieel decreet nr. 641 /72 toe te passen, of leidt
       b) Heeft formulier E 101 terugwerkende kracht voor                        de toepassing van deze bepaling in wezen tot het bui
           zover de periodes waarop het betrekking heeft, op                     ten toepassing laten van de richtlijn, in aanmerking
           het ogenblik van afgifte of overlegging ervan zijn                    genomen dat „ zolang een richtlijn niet naar behoren in
           verstreken ?                                                          nationaal recht is omgezet, particulieren niet in staat
                                                                                zijn, de precieze omvang van hun rechten te kennen "?
(') PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
( 2 ) PB nr. L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 .
                                                                            2 . Nu een specifieke bepaling in wetsdecreet nr. 331/93
                                                                                ten aanzien van de verjaringstermijn voor terugbeta
                                                                                ling van het onverschuldigd betaalde ontbreekt, is
                                                                                artikel 2934 juncto 2946 van de Codice Civile van
                                                                                toepassing, gelet op het onverschuldigd karakter
                                                                                ( artikel 2033 Codice Civile ) van bedoelde betaling ?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 7 mei
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      A. J. van der Kooy en Staatssecretaris van Financiën                  3 . Afgezien van de vorige twee vragen, moet hoe dan ook
                                                                                de termijn, hetzij de vervaltermijn van artikel 13 van
                          ( Zaak C-181/97 )                                      presidentieel decreet nr. 641/72, hetzij de verjaringster
                             ( 97/C 212/25 )                                     mijn van artikel 2946 van de Codice Civile, aanvangen
                                                                                op de datum van de betaling, dan wel, gelet op voren
                                                                                genoemd beginsel dat „zolang een richtlijn niet naar
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van                           behoren in nationaal recht is omgezet, particulieren
7 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                       niet in staat zijn, de precieze omvang van hun rechten
op 9 mei 1997, in het geding tussen A. J. van der Kooy en                        te kennen ", vangt deze termijn aan op de datum van
Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de                      publicatie van wetsdecreet nr. 331 /93 in de Gazzetta
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                             Ufficiale della Repubblica Italiana ?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                            (') PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
Dient artikel 7, lid 1 , aanhef en onder a ), van de zesde
richtlijn, met betrekking tot de invoer van een schip van
herkomst uit het vrije verkeer van de Nederlandse Antil
len, met name in het licht van het bepaalde bij de
artikelen 132, lid 1 , en 227 van het EG-Verdrag, aldus te
worden uitgelegd dat het binnenbrengen van zodanig schip                    Beroep, op 9 mei 1997 ingesteld door Commissie
in Nederland is aan te merken als het binnenkomen in de
                                                                            van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Gemeenschap van een goed dat niet voldoet aan de voor                                                     Duitsland
waarden van de artikelen 9 en 10 van het EG-Verdrag ?
                                                                                ( Zaak C-184/97)
                                                                                ( 97/C 212/27)
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van het Tribunale di Brescia — Derde Civiele                        is op 9 mei 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
Kamer — van 16 november 1996 om een prejudiciële                            ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
beslissing in het geding tussen Società Palazzo Piacentini                  pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur
         Srl en Amministrazione Finanziaria dello Stato                     Hausen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                            Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                          ( Zaak C-182/97)                                  Wagner, Kirchberg.
                             ( 97/C 212/26 )
                                                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Het Tribunale di Brescia — Derde Civiele Kamer — heeft
bij beschikking van 16 november 1996, ingekomen ter                         1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
griffie van het Hof van Justitie op 12 mei 1997, in het                          niet overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 76/464/
geding tussen Societa Palazzo Piacentini Sri en Ammini                          EEG ( ! ) van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
strazione Finanziaria dello Stato, het Hof van Justitie van                      verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                                stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen
diciele beslissing over de navolgende vragen:                                    schap worden geloosd, programma 's met kwaliteits


title: Zaak C-224/00: Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
26.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/15
akte verlenen Finland evenwel niet het recht, verder van de bij             tie voldaan door een Turks onderdaan die op een
die richtlijnen vastgestelde regels af te wijken dan in die bijlage         door het consulaat-generaal afgegeven visum met de
is gespecificeerd.                                                          aantekening „enkel geldig voor opleidingsdoeleinden”
                                                                            met toestemming van de bevoegde vreemdelingendienst
                                                                            het land is binnengekomen en daarna in het bezit is
Finland heeft zijn accijnswetgeving gewijzigd bij wege van een              geweest van een verblijfsvergunning die beperkt was tot
nieuwe accijnswet (wet nr. 1469 van 29 december 1994) om                    de werkzaamheid in het kader van de opleiding bij een
een deel van richtlijn 94/74/EEG (3) van de Raad in nationale               bepaalde werkgever, indien deze onderdaan in de periode
wetgeving om te zetten. De regeling inzake de belasting over                van 1 oktober 1992 tot 5 mei 1997 in het kader van een
brandstoffen is gewijzigd bij de wet betreffende de accijns op              leerbetrekking bij die werkgever werkzaam is geweest en
vloeibare brandstoffen (wet nr. 1472 van 29 december 1994).                 hiervoor een maandelijkse beloning („Ausbildungsvergü-
Deze wet heeft de richtlijnen 92/81/EEG en 92/82/EEG ten                    tung”) heeft ontvangen?
dele in nationale wetgeving omgezet. Het gebruik van stookolie
in motorvoertuigen is noch bij die gelegenheid noch later              2)   Wordt aan de voorwaarden van artikel 7, tweede alinea,
formeel verboden. Met betrekking tot stookolie is bij wettelijke            van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije
noch bij bestuursrechtelijke bepalingen een fiscale controle                betreffende de ontwikkeling van de Associatie voldaan
ingesteld. Er bestaat evenwel een fiscale controle op stookolie             door een Turks onderdaan die het biologische kind is van
in het stadium van de distributie. Er bestaat geen enkele                   Turkse ouders die voorheen in het gastland als werknemer
controle op het niveau van de distributie van lichte stookolie              zijn geweest indien hij als meerderjarige door Duitse
voor verwarming, met uitzondering van enkele controles door                 onderdanen is geadopteerd met de gevolgen van een
de verkeerspolitie, die niet als afdoende controle op het gebruik           adoptie van een minderjarige en door die adoptie de
kunnen worden aangemerkt.                                                   familierechtelijke betrekking tussen hemzelf en zijn bio-
                                                                            logische ouders heeft opgehouden te bestaan? Volstaat
                                                                            het in dit verband, dat hij tijdens de legale arbeid van zijn
Lichte stookolie is in Finland vooral verkrijgbaar in de
                                                                            ouders en aan het begin van zijn opleiding het kind van
tankstations in schaars bevolkte gebieden, waar hij zonder
                                                                            Turkse werknemers was?
enige fiscale controle kan worden verkocht. Zolang Finland dit
niet controleert en die tussenhandel niet verbiedt, kan dit land       3)   Voldoet een Turks onderdaan aan de voorwaarden van
niet worden geacht de richtlijnen 92/81/EG en 92/82/EG                      artikel 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van de
volledig in zijn nationaal recht te hebben omgezet. Verder zij              Associatieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling
erop gewezen, dat aan Finland niet de minste vrijstelling van               van de Associatie, indien hij acht jaar na zijn vertrek uit
in genoemde richtlijnen geëiste fiscale controles is verleend.              het gastland met zijn ouders, die dat land destijds definitief
                                                                            verlieten, het gastland opnieuw (zonder zijn ouders) is
                                                                            binnengekomen teneinde er een opleiding te gaan volgen?
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.
(2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 19.                                  4)   Voldoet een Turks onderdaan aan de voorwaarden van
(3) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46.                                       artikel 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van de
                                                                            Associatieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling
                                                                            van de Associatie, indien hij het laatste afsluitende examen
                                                                            niet in het gastland heeft afgelegd, maar in zijn land van
                                                                            herkomst voor een daarheen gereisde examencommissie
                                                                            van het gastland?
                                                                       5)   Is het met artikel 6 of artikel 7, tweede alinea, van besluit
                                                                            nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije verenigbaar,
Verzoek van het Verwaltungsgericht Karlsruhe van                            dat indien uitzetting heeft plaatsgevonden, op grond van
22 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                  de blokkerende werking („Sperrwirkung”) van § 8, lid 2,
tussen B. Kurz geb. Yüce en Land Baden-Württemberg                          van het Ausländergesetz de afgifte van een verblijfsver-
                                                                            gunning moet worden geweigerd zolang niet positief is
                                                                            beslist op een verzoek om de gevolgen van de uitzetting
                        (Zaak C-188/00)                                     in de tijd te beperken?
                        (2000/C 247/18)
Het Verwaltungsgericht Karlsruhe heeft bij beschikking van
22 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
op 22 mei 2000, in het geding tussen B. Kurz geb. Yüce en                Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                                    (Zaak C-224/00)
de navolgende vragen:
                                                                                (2000/C 247/19)
1)    Wordt aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1, tweede of
      derde streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de Associa-          op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
 ---pagebreak--- C 247/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.8.2000
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Beroep, op 8 juni 2000 ingesteld door Commissie van de
woordigd door C. O’Reilly, lid van haar juridische dienst, en             Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
G. Bisogni, ter beschikking van haar juridische dienst gesteld
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                                         (Zaak C-229/00)
Wagner, Kirchberg.
                                                                                (2000/C 247/20)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een
                                                                       op 8 juni 2000 beroep tegen Republiek Finland ingesteld door
      wetgeving (artikel 207 van de wegcode) te handhaven die
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      in een verschillende en niet-evenredige behandeling van
                                                                       digd door I. Koskinen en H. Støvlbæk, leden van haar juridische
      overtreders voorziet naargelang van de plaats van inschrij-
                                                                       dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
      ving van hun voertuig, de krachtens artikel 12 EG-
                                                                       C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
      Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
      komen;
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.               dat het den Hove behage:
                                                                       1)   vast te stellen dat de Republiek Finland niet de wettelijke
Middelen en voornaamste argumenten                                          en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die
                                                                            nodig zijn voor het volgen van richtlijn 89/105/EEG (1),
                                                                            van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
Artikel 207 van de wegcode bepaalt, dat wanneer met een in                  doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de
het buitenland ingeschreven voertuig een overtreding van de                 prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
wegcode wordt begaan, de overtreder — rechtstreeks aan de                   en de opneming daarvan in de nationale stelsels van
politieagent die de overtreding vaststelt en zonder mogelijkheid            gezondheidszorg, en inzonderheid artikel 6 van de richt-
van beroep bij de Prefetto van de plaats van de overtreding —               lijn niet heeft uitgevoerd, door de procedure voor de
een boete moet betalen die gelijk is aan het minimumbedrag                  besluiten tot vaststelling van individuele terugbetalings-
dat voor elke overtreding is vastgesteld, dan wel een borgsom               categorieën niet toe te passen, en haar verplichtingen niet
moet betalen of een document overleggen waarin een derde                    is nagekomen door de afwijzende besluiten niet met
zich borg stelt, beide voor een bedrag dat gelijk is aan de helft           afdoende, onpartijdige en identificeerbare redenen te
van de maximumboete die voor de overtreding is bepaald.                     omkleden;
Voor het geval dat de borgsom niet wordt betaald of bedoeld
document niet wordt overgelegd, voorziet de betrokken bepa-
ling in de intrekking van het rijbewijs. De mogelijkheid van           2)   Finland in de kosten van de procedure te verwijzen.
beroep bij de Prefetto is niet uitdrukkelijk verleend.
Artikel 202 van de wegcode bepaalt daarentegen dat voor                Middelen en voornaamste argumenten
overtredingen begaan met een in Italië ingeschreven voertuig,
de overtreder de mogelijkheid heeft binnen een termijn van
zestig dagen een bedrag te betalen dat gelijk is aan het               De Finse autoriteiten zijn van mening, dat Finland het recht
minimumbedrag dat voor elke overtreding is vastgesteld. De             heeft in zijn nationale wettelijke regeling af te wijken van de in
overtreder mag het verschuldigde bedrag betalen op het                 de communautaire regeling voorgeschreven doorzichtigheids-
politiekantoor van de politieagent die de overtreding vaststelt,       plicht. Zij voeren daartoe aan, dat het uit 1964 daterende
dan wel door middel van een giro- of bankoverschrijving. Ten           besluit van de regeringsraad betreffende de Finse ziektekosten-
slotte heeft hij het recht binnen een termijn van zestig dagen         verzekering volgens het Verdrag van Maastricht onder het
vanaf de kennisgeving van de overtreding beroep in te stellen          subsidiariteitsbeginsel valt. Die stelling is ongegrond, zoals
bij de Prefetto.                                                       in het met redenen omkleed advies van de Commissie is
                                                                       uiteengezet.
De Commissie is van mening, dat de betrokken wetgeving een
discriminatie inhoudt naargelang van de plaats van inschrijving
van het voertuig en de facto dezelfde gevolgen heeft als een           Artikel 1 van richtlijn 89/105/EEG bepaalt, dat lidstaten erop
discriminatie op grond van nationaliteit. Bijgevolg is de              toezien dat de nationale wettelijke of bestuursrechtelijke
Italiaanse Republiek de krachtens artikel 6 EG-Verdrag (thans,         maatregelen ter zake van de controle van de prijzen van
na wijziging, artikel 12 EG) op haar rustende verplichtingen           geneesmiddelen voor menselijk gebruik of ter zake van de
niet nagekomen.                                                        beperking van het gamma geneesmiddelen dat valt onder
                                                                       hun nationale stelsels van volksgezondheid, voldoen aan de
                                                                       bepalingen van de richtlijn. Dit betekent, dat de nationale
                                                                       wetgever geen met de richtlijn strijdige regels kan vaststellen, in
                                                                       het bijzonder met betrekking tot het doorzichtigheidsvereiste.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 3 december 1998 in zaak C-247/97 (verzoek van het Belgische Hof van Cassatie om een prejudiciële beslissing): Marcel Schoonbroodt, Marc Schoonbroodt, Transports A. M. Schoonbroodt SPRL tegen Belgische staat (Artikel 177 van het EG-Verdrag - Bevoegdheid van het Hof - Nationale wettelijke regeling die Gemeenschapsbepalingen overneemt - Douanevrijstellingen - Brandstof aan boord van motorvoertuigen te land - Begrip "normale reservoirs")

text:
23.1.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 20/13
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,          tot de Europese Unie (PB L 1 van 1.1.1995, blz. 1), heeft
J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, L. Sevón (rap-              het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: D. A. O.
porteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N.           Edward (rapporteur), waarnemend voor de kamerpresi-
Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op          dent, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-gene-
3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              raal: G. Cosmas; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
luidt als volgt:                                                   op 3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
                                                                   tum luidt als volgt:
1. Een nationale regeling houdende een verbod om op
     een eiland als Lñsù enige andere honingbijensoort te          Artikel 99 van de Akte betreffende de toetredingsvoor-
     houden dan die van de ondersoort Apis mellifera mel-          waarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Fin-
     lifera (bruine Lñsù-bij), vormt een maatregel van             land en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de
     gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de         Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, zoals
     zin van artikel 30 van het EG-Verdrag.                        gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de
                                                                   Raad van 1 januari 1995 houdende aanpassing van de
                                                                   documenten betreffende de toetreding van nieuwe lidstaten
2. Een nationale regeling houdende een verbod om op                tot de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd, dat
     een eiland als Lñsù enige andere honingbijensoort te          het de Republiek Finland niet toestond gedurende een peri-
     houden dan die van de ondersoort Apis mellifera mel-          ode van drie jaar vanaf de toetreding tot de Gemeenschap
     lifera (bruine Lñsù-bij), moet krachtens artikel 36 van       op 1 januari 1995 douanerechten te heffen over de invoer
     het EG-Verdrag als gerechtvaardigd op grond van de            van producten die reeds in een andere lidstaat in het vrije
     bescherming van de gezondheid en het leven van die-           verkeer waren gebracht.
     ren worden aangemerkt.
                                                                   (1) PB C 252 van 16.8.1997.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste Kamer)
                        (Eerste Kamer)
                                                                                van 3 december 1998
                     van 3 december 1998
                                                                   in zaak C-247/97 (verzoek van het Belgische Hof van Cas-
in zaak C-233/97 (verzoek van de Uudenmaan läänin-                 satie om een prejudicieÈle beslissing): Marcel Schoon-
oikeus om een prejudicieÈle beslissing): in een aldaar door        broodt, Marc Schoonbroodt, Transports A. M. Schoon-
              KappAhl Oy ingeleide procedure (1)                               broodt SPRL tegen Belgische staat (1)
(Vrij verkeer van goederen Ð Producten in vrij verkeer Ð           (Artikel 177 van het EG-Verdrag Ð Bevoegdheid van het
Akte van toetreding van Republiek Oostenrijk, Republiek            Hof Ð Nationale wettelijke regeling die Gemeenschaps-
Finland en Koninkrijk Zweden Ð Afwijkingsbepalingen                bepalingen overneemt Ð Douanevrijstellingen Ð Brand-
                         Ð Artikel 99)                             stof aan boord van motorvoertuigen te land Ð Begrip
                                                                                ¹normale reservoirsº)
                        (1999/C 20/20)
                                                                                (1999/C 20/21)
                       (Procestaal: Fins)
                                                                                (Procestaal: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-233/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Uuden-             In zaak C-247/97, betreffende een verzoek aan het Hof
maan lääninoikeus (Finland), in een aldaar door KappAhl            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Belgi-
Oy ingeleide procedure, betreffende een prejudicieÈle beslis-      sche Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tus-
sing over de uitlegging van artikel 99 van de Akte betref-         sen Marcel Schoonbroodt, Marc Schoonbroodt, Trans-
fende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oos-             ports A. M. Schoonbroodt SPRL en Belgische staat, om
tenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden             een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese               artikel 112 van Verordening (EEG) nr. 918/83 van de
Unie is gegrond (PB C 241 van 29.8.1994, blz. 21), zoals           Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een
gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de                communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB
Raad van 1 januari 1995 houdende aanpassing van de                 L 105 van 23.4.1983, blz. 1), zoals gewijzigd bij Verorde-
documenten betreffende de toetreding van nieuwe lidstaten          ning (EEG) nr. 1315/88 van de Raad van 3 mei 1988 tot
 ---pagebreak--- C 20/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.1.1999
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2658/87 met betrek-            Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland), in het aldaar aan-
king tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het               hangig geding tussen U. Clees en Hauptzollamt Wuppertal,
gemeenschappelijk douanetarief en Verordening (EEG)                betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
nr. 918/83 betreffende de instelling van een communau-             van tariefpost 9705 van de gecombineerde nomenclatuur
taire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 123 van           in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
17.5.1988, blz. 2), heeft het Hof (Eerste Kamer), samen-           Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en sta-
gesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,           tistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief
D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:          (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1), heeft het Hof (Vierde
F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op      Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-
3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              president, H. Ragnemalm en K. M. Ioannou (rapporteur),
luidt als volgt:                                                   rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R. Grass, op
                                                                   3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                   luidt als volgt:
Artikel 112, lid 2, onder c), van Verordening (EEG)
nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de
instelling van een communautaire regeling inzake dou-
anevrijstellingen, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)           Tariefpost 9705 van de gecombineerde nomenclatuur in
nr. 1315/88 van de Raad van 3 mei 1988 tot wijziging van           bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad
Verordening (EEG) nr. 2658/87 met betrekking tot de                van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistiek-
tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk         nomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,
douanetarief en Verordening (EEG) nr. 918/83 betreffende           moet aldus worden uitgelegd, dat motorvoertuigen
de instelling van een communautaire regeling inzake dou-
anevrijstellingen, moet worden uitgelegd als volgt:
                                                                   Ð in hun originele staat, zonder ingrijpende wijzigingen
De definitie die bedoeld artikel geeft van het begrip ¹nor-
                                                                        aan het chassis, de stuurinrichting of het remsysteem,
male reservoirsº strekt zich niet uit tot reservoirs die zijn
                                                                        de motor, enz,
aangebracht in of aan containers met een koelsysteem, die
zijn bestemd voor wegvervoer over lange afstand, wanneer
die reservoirs door een dealer van de constructeur of door
een carrosseriebouwer blijvend zijn aangebracht om
bepaalde economische doelstellingen te bereiken.                   Ð minstens 30 jaar oud, en
(1) PB C 252 van 16.8.1997.
                                                                   Ð van een model of type dat niet meer in productie is,
                                                                   worden vermoed een historisch of etnografisch belang te
                   ARREST VAN HET HOF                              hebben.
                        (Vierde Kamer)
                     van 3 december 1998
                                                                   Een motorvoertuig dat aan deze voorwaarden voldoet, is
in zaak C-259/97 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-
                                                                   echter niet van historisch of etnografisch belang, wanneer
dorf om een prejudicieÈle beslissing): U. Clees tegen Haupt-
                                                                   de bevoegde autoriteit aantoont dat het niet een kenmer-
                     zollamt Wuppertal (1)
                                                                   kende stap in de ontwikkeling van de menselijke verwor-
(Gemeenschappelijk douanetarief Ð Verzamelingen en                 venheden kan documenteren of een fase van deze ontwik-
voorwerpen voor verzamelingen, met een historisch of               kelingen kan belichten.
             etnologisch belang Ð Oude auto's)
                        (1999/C 20/22)
                                                                   Bovendien moet zijn voldaan aan de in de rechtspraak van
                      (Procestaal: Duits)                          het Hof vastgestelde criteria betreffende de geschiktheid
                                                                   van een voertuig om in een verzameling te worden opge-
                                                                   nomen.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     (1) PB C 295 van 27.9.1997.
In zaak C-259/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het


title: Zaak T-312/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 oktober 2008 — Di Bucci/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Ambtenaren — Bevordering — Toekenning van gratificatiepunten )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 oktober 2008 — Di Bucci/Commissie
   (Zaak T-312/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Ambtenaren - Bevordering - Toekenning van gratificatiepunten’)
   (2008/C 313/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Vittorio Di Bucci (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. van der Woude en V. Landes, vervolgens M. van der Woude, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Tserepa-Lacombe en V. Joris, vervolgens V. Joris en G. Berscheid, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van:

               —

               het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst van de Commissie om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 1 gratificatiepunt van het directoraat-generaal toe te kennen, welk besluit op 2 juli 2003 is meegedeeld en is bevestigd bij een op 16 december 2003 bekendgemaakt besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag;

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 geen bijzonder gratificatiepunt toe te kennen voor extra werkzaamheden in het belang van de instelling, dat op 16 december 2003 via het Sysper 2-systeem is bekendgemaakt;

               —

               de volgende besluiten: het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 in totaal 20 punten toe te kennen; de lijst van verdienstelijke ambtenaren van de rang A 5 in het jaar 2003, welke is bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 69-2003 van 13 november 2003; de lijst van ambtenaren die in 2003 tot de rang A 4 zijn bevorderd, welke is bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 73-2003 van 27 november 2003; in elk geval, het besluit om verzoekers naam niet op die lijsten op te nemen;

               —

               voor zover nodig, het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 15 juni 2004 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker op 12 februari 2004 heeft ingediend;

               —

               het op 16 april 2007 bekendgemaakte besluit van het TABG van 11 april 2007 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 voor een totaal van 2 gratificatiepunten en een totaal aantal punten van 21, 1 extra gratificatiepunt toe te kennen;

         en tot non-existent verklaring van alle gedurende de bevorderingsronde 2003 genomen besluiten die in het kader van dit beroep worden betwist en in 2007 niet zijn vervangen, en met name de lijst van verdienstelijke ambtenaren van de rang A 5 in het jaar 2003, welke is bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 69-2003 van 13 november 2003 en de lijst van ambtenaren die in 2003 tot de rang A 4 zijn bevorderd, welke is bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 73-2003 van 27 november 2003 alsmede tot verkrijging van een schadevergoeding van 5 000 EUR.
   Dictum

               1)

               De besluiten van de Commissie om het totale aantal bevorderingspunten van verzoeker op 21 punten vast te stellen en om hem niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2003 tot de rang A 4 zijn bevorderd, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-108/99: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, Divisional Court, van 2 september 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Commissioners of Customs and Excise en Cantor Fitzgerald International

text:
C 188/8                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         3.7.1999
5. De in de bestreden beschikking gekozen oplossing is                   Verzoek van het Tribunal administratif de Pau (Eerste
     gebaseerd op criteria die volstrekt irrelevant zijn en is in        kamer) van 23 maart 1999 om een prejudiciële beslissing
     strijd met het beginsel van de sociale samenhang en                 in het geding tussen Association basco-béarnaise des
     solidariteit tussen de lidstaten. Ook is zij in strijd met het      opticiens indépendants en Préfet des Pyrénées-
     non-discriminatiebeginsel, aangezien de vermindering van            Atlantiques, in aanwezigheid van Mutuelle „Adour Mutua-
     de reeds aan Italië toegewezen bedragen hoger is dan die            lité” en Mutualité française Union des Pyrénées-
     welke ten aanzien van alle andere lidstaten is toegepast.                                       Atlantiques
6. Verzoekster stelt bovendien dat de handelwijze van de
     Commissie tegenstrijdig is en een uiting van misbruik                                        (Zaak C-109/99)
     van bevoegdheid. Bovendien stelt zij dat de bestreden
     beschikking in strijd is met artikel 2 van verordening                                       (1999/C 188/18)
     nr. 1866/90 (4) zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening
     nr. 2745/94 (5).                                                    Het Tribunal administratif de Pau (Eerste kamer) heeft bij
                                                                         beschikking van 23 maart 1999, ingekomen ter griffie van het
(1) Verordening (EEG) van de Raad van 19 december 1988 (PB L 374,        Hof van Justitie op 29 maart 1999, in het geding tussen
    31.12.1988, blz. 1).                                                 Association basco-béarnaise des opticiens indépendants en
(2) Verordening (EEG) van de Raad van 20 juli 1993 (PB L 193,            Préfet des Pyrénées-Atlantiques, in aanwezigheid van Mutuelle
    31.7.1993, blz. 20).                                                 „Adour Mutualité” en Mutualité française Union des Pyrénées-
(3) Verordening (EEG) van de Raad van 24 juni 1988 (PB L 185,            Atlantiques, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
    15.7.1988, blz. 9).                                                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
(4) Verordening (EEG) van de Commissie, van 2 juli 1990 (PB L 170,
    3.7.1990, blz. 36).                                                  navolgende vragen:
(5) Verordening (EG) van de Commissie, van 10 november 1994 (PB
    L 290, 11.11.1994, blz. 4).                                          1) Moet artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 73/239/EEG (1)
                                                                              aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen de
                                                                              bepalingen van de artikelen L.123-1 en L.123-2 van de
                                                                              Franse Code de la mutualité, op grond waarvan de
                                                                              ziekenfondsen, die uitsluitend het verzekeringsbedrijf uit-
                                                                              oefenen, onderling ziekenfondsorganen kunnen oprichten
                                                                              die over rechtspersoonlijkheid en juridische autonomie
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                       beschikken en die handelsactiviteiten op het gebied van de
Queen’s Bench Division, Divisional Court, van 2 septem-                       optiek verrichten?
ber 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Commissioners of Customs and Excise en Cantor                     2) Indien het Franse recht niet verenigbaar is met de bepalin-
                     Fitzgerald International                                 gen van de richtlijn, is het verbod op een handelsactiviteit,
                                                                              dat is opgelegd aan ziekenfondsorganen die zijn opgericht
                         (Zaak C-108/99)                                      door ziekenfondsen welke zich uitsluitend met het verze-
                                                                              keringsbedrijf bezighouden, dan algemeen en absoluut, of
                         (1999/C 188/17)                                      mogen de bevoegde overheden van de lidstaat bepalen
                                                                              onder welke voorwaarden en op welke gebieden een
                                                                              handelsactiviteit mag worden verricht?
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division, Divisional Court, heeft bij beschikking van 2 septem-
ber 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              (1) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en
30 maart 1999, in het geding tussen Commissioners of                         bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
Customs and Excise en Cantor Fitzgerald International, het                   directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverze-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                     keringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3).
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Is ingevolge het arrest van 15 december 1993, Lubbock
Fine (1), krachtens artikel 13 B, sub b, van de Zesde BTW-
richtlijn (2), van BTW vrijgesteld een handeling door een
persoon die geen enkel recht heeft op een onroerend goed,
wanneer die persoon de overdracht van een huurovereenkomst
voor dat onroerend goed aanvaardt van een huurder, en de                 Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 19 januari
huurder die persoon een bedrag betaalt in ruil voor de                   1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
overname van het huurcontract voor het betrokken onroerend                    Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH
goed?
                                                                                (Zaak C-112/99)
(1) zaak C-63/92, Jurispr. 1993, blz. I-6665.
(2) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
    de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-                                (1999/C 188/19)
    belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
    toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, 13.6.77,           Het Landgericht Düsseldorf — 4. Zivilkammer — heeft bij
    blz. 1).
                                                                         beschikking van 19 januari 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 1 april 1999, in het geding tussen
                                                                         Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH, het Hof


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 1999 in zaak C-281/97 (verzoek van het Arbeitsgericht München om een prejudiciële beslissing): A. Krüger tegen Kreiskrankenhaus Ebersberg ("Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Kerstgratificatie - Toekenningsvoorwaarden")

text:
C 352/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            4.12.1999
1) De Bondsrepubliek Duitsland is de krachtens de artikelen 3,             kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur), presi-
     lid 2, eerste alinea, derde streepje, en tweede alinea, en 5 van      dent van de Tweede kamer, waarnemend voor de president
     richtlijn 90/313 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen       van de Zesde kamer, J. L. Murray en H. Ragnemalm, rechters;
                                                                           advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
     — door zolang een administratieve procedure duurt geen toe-           ministrateur, op 9 september 1999 een arrest gewezen waar-
          gang te verlenen tot informatie die de overheidsinstanties in    van het dictum luidt als volgt:
          het kader van deze procedure hebben verkregen,
                                                                           Artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn
     — door in het Umweltinformationsgesetz geen bepaling op te            vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) moet aldus worden
          nemen volgens welke milieu-informatie gedeeltelijk wordt         uitgelegd, dat de omstandigheid dat werknemers die in de regel
          verstrekt wanneer zij kan worden gescheiden van informatie       minder dan vijftien uur per week werken, daarvoor een normale
          over zaken waarmee de in artikel 3, lid 2, van richtlijn         bezoldiging van maximaal een fractie van het referentiemaandloon
          90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de                 ontvangen en uit dien hoofde zijn vrijgesteld van de verplichte
          vrije toegang tot milieu-informatie, bedoelde belangen zijn      sociale verzekering, door een collectieve arbeidsovereenkomst die van
          gemoeid, en                                                      toepassing is ongeacht het geslacht van de werknemer, maar die in
                                                                           feite een aanzienlijk hoger percentage vrouwen dan mannen treft, van
     — door de betaling van een vergoeding niet te beperken tot de         de daarin voorziene bijzondere jaarlijkse uitkering worden uitgesloten,
          gevallen waarin daadwerkelijk informatie is verstrekt.           een indirecte discriminatie op grond van geslacht vormt.
2) Het beroep wordt verworpen voor het overige.
                                                                           (1) PB C 295 van 27.9.1997.
3) De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 252 van 16.8.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                      ARREST VAN HET HOF                                                          van 9 september 1999
                            (Zesde kamer)                                  in zaak C-347/97 (verzoek van het Bayerische Verwal-
                                                                           tungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): A. Fey-
                                                                                rer tegen Landkreis Rottal-Inn (1)
                       van 9 september 1999
                                                                           (Richtlijn 85/73/EEG — Retributies voor keuringen en
in zaak C-281/97 (verzoek van het Arbeitsgericht Mün-                       sanitaire controles van vers vlees — Rechtstreekse werking)
chen om een prejudiciële beslissing): A. Krüger tegen
                  Kreiskrankenhaus Ebersberg (1)                                                     (1999/C 352/08)
(„Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Kerstgra-
              tificatie — Toekenningsvoorwaarden”)                                                    (Procestaal: Duits)
                           (1999/C 352/07)                                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Duits)                             In zaak C-347/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland), in het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- aldaar aanhangig geding tussen A. Feyrer en Landkreis Rottal-
                           dentie van het Hof)                             Inn, in tegenwoordigheid van: Landesanwaltschaft Bayern als
                                                                           Vertreter des öffentlichen Interesses, om een prejudiciële
In zaak C-281/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 3, en van de
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Arbeitsgericht           punten 1 en 4, sub b, van hoofdstuk I van de bijlage bij
München (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen                 richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake
A. Krüger en Kreiskrankenhaus Ebersberg, betreffende een                   de financiering van de keuringen en sanitaire controles van
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 119                 vers vlees en van vlees van pluimvee (PB L 32, blz. 14),
EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen                 zoals gewijzigd bij richtlijn 93/118/EG van de Raad van
door de artikelen 136 EG-143 EG) en van richtlijn 76/207/EEG               22 december 1993 (PB L 340, blz. 15), heeft het Hof (Tweede
van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerleg-              kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch, kamerpresident,
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                G. F. Mancini en R. Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de               generaal: P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de                ministrateur, op 9 september 1999 een arrest gewezen waar-
arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Zesde                van het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-364-10: Beroep ingesteld op 2 september 2010 — Duravit e.a./Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/59

      Beroep ingesteld op 2 september 2010 — Duravit e.a./Commissie
      (Zaak T-364-10)
      ()
      (2010/C 288/108)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partijen: Duravit AG (Hornberg, Duitsland), Duravit SA (Bischwiller, Frankrijk) en Duravit BeLux BVBA (Overijse, België) (vertegenwoordigers: R. Bechtold, U. Soltész en C. von Köckritz, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de artikelen 1, lid 1, 2 en 3 van beschikking C(2010) 4185 def. van de Europese Commissie van 23 juni 2010 in zaak COMP/39092 — Badkameruitrustingen overeenkomstig artikel 263, lid 4, VWEU nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

                  —

                  subsidiair, de in artikel 2, punt 9, van de beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

                  —

                  overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2010) 4185 def. van de Commissie van 23 juni 2010 in zaak COMP/39092 — Badkameruitrustingen. Bij de bestreden beschikking werden aan verzoeksters en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst. Verzoeksters hebben volgens de Commissie deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector van de badkameruitrustingen in België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland en Oostenrijk.
      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters negen middelen aan.
      Als eerste middel wordt verweerster verweten dat zij onvoldoende bewijsmiddelen heeft bijgebracht om te bewijzen dat verzoeksters aan prijscoördinatie of aan andere mededingingsverstorende gedragingen hebben deelgenomen. In de procedure voor de Commissie heeft de Commissie niet voldaan aan haar bewijslast en aan de vereisten voor het bewijs van een inbreuk op artikel 101 VWEU en heeft zij aan verzoeksters te verregaande stel- en bewijsplichten opgelegd.
      Als tweede middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie hen wegens de deelneming aan vermeende „kartelbijeenkomsten” van een Duitse koepelorganisatie voor diverse producten verantwoordelijk heeft gehouden voor de globale inbreuk met betrekking tot de betrokken producten, zonder bewijs van hun deelneming aan afspraken betreffende de betrokken producten. Dienaangaande betogen verzoeksters dat de Commissie het overleg in de Duitse overkoepelende organisatie ten onrechte en overhaast als een restrictie met mededingingsbeperkende strekking heeft aangemerkt, zonder rekening te houden met de concrete economische en juridische context ervan.
      Voorts stellen verzoeksters als derde middel dat de Commissie geen inbreuken op het mededingingsrecht op de Duitse markt voor keramisch sanitair heeft bewezen. Verzoeksters stellen dienaangaande dat de Commissie op basis van een onjuiste rechtsopvatting het overleg in een Duitse brancheorganisatie voor keramisch sanitair als prijscoördinatie en als restrictie met mededingingsbeperkende strekking heeft aangemerkt, en dat zij door het trekken van ontoelaatbare belastende conclusies uit kennelijk irrelevante bewijsmiddelen inbreuk heeft gemaakt op verzoeksters’ recht op een eerlijke en onpartijdig gevoerde procedure.
      Als vierde middel betogen verzoeksters dat zij niet hebben deelgenomen aan prijscoördinatie in Frankrijk of België. Volgens verzoeksters heeft de Commissie het overleg in de Belgische en de Franse brancheorganisaties voor keramisch sanitair ten onrechte als prijscoördinatie aangemerkt, de duur van de vermeende inbreuken onjuist beoordeeld en bijgevolg artikel 101 VWEU onjuist toegepast.
      Verzoeksters voeren in het kader van het vijfde middel aan dat de Commissie de gebeurtenissen op de markt voor kranen, voor douchewanden, en voor keramisch sanitair ten onrechte als één enkele voortdurende inbreuk heeft aangemerkt en bijgevolg artikel 101 VWEU onjuist heeft toegepast. Verzoeksters stellen in dat verband dat niet is voldaan aan de in de rechtspraak geformuleerde criteria voor het bestaan van één enkele voortdurende inbreuk.
      Als zesde middel stellen verzoeksters dat de Commissie door de te lange duur van de procedure en door de vervanging van alle binnen de Commissie bij het besluitvormingsproces betrokken personen na de hoorzitting hun rechten van verdediging en hun recht op deelname aan een hoorzitting overeenkomstig de artikelen 12 en 14 van verordening (EG) nr. 773/2004 (1) op voor de beslissing relevante wijze heeft geschonden.
      In het kader van het zevende middel betogen verzoeksters dat de Commissie zich bij de berekening van de geldboeten ten onrechte heeft gebaseerd op haar richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2), aangezien deze richtsnoeren sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon nietig zijn wegens schending van artikel 290, lid 1, VWEU en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
      Als achtste middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie de geldboeten onjuist heeft berekend, aangezien zij bij de vaststelling van het uitgangsbedrag geen rekening heeft gehouden met de geringe zwaarte van de vermeende deelneming van verzoeksters aan de inbreuk, maar de zwaarte van de inbreuk voor alle betrokken ondernemingen op uniforme wijze heeft beoordeeld. Volgens verzoeksters wordt daarmee inbreuk gemaakt op het beginsel van de persoonlijke aansprakelijkheid.
      Ten slotte wordt in het kader van het negende middel gesteld dat de hoogte van de opgelegde geldboete het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel schendt, aangezien verzoeksters niet hebben deelgenomen aan de zwaarste inbreuken op het mededingingsrecht.

         (1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB L 123, blz. 18).

         (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).