title: Zaak T-366/13 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 augustus 2013 — Frankrijk/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Steun aan ondernemingen die belast zijn met openbaredienstverplichting die erin bestaat scheepvaartverbindingen tussen Corsica en Marseille te verzorgen — Compensaties voor dienst die aanvulling is op basisdienst en verstrekt wordt binnen piekperiodes tijdens toeristisch seizoen — Besluit waarbij die compensaties als met interne markt onverenigbare steun worden aangemerkt en terugvordering van begunstigden wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/7

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 augustus 2013 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-366/13 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Steun aan ondernemingen die belast zijn met openbaredienstverplichting die erin bestaat scheepvaartverbindingen tussen Corsica en Marseille te verzorgen - Compensaties voor dienst die aanvulling is op basisdienst en verstrekt wordt binnen piekperiodes tijdens toeristisch seizoen - Besluit waarbij die compensaties als met interne markt onverenigbare steun worden aangemerkt en terugvordering van begunstigden wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2013/C 298/11
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, N. Rouam, G. de Bergues en D. Colas, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Afonso en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2013) 1926 final van de Commissie van 2 mei 2013 betreffende steunmaatregel SA.22843 (2012/C) (ex 2012/NN), die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd ten gunste van de Société nationale Corse Méditerranée en de Compagnie méridionale de navigation

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-547/10 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 maart 2013 — Zwitserse Bondsstaat/Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland, Landkreis Waldshut (Hogere voorziening — Externe betrekkingen — Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer — Verordening (EEG) nr. 2408/92 — Toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes — Artikelen 8 en 9 — Werkingssfeer — Uitoefening van vervoersrechten — Beschikking 2004/12/EG — Duitse maatregelen met betrekking tot aanvliegen van luchthaven van Zürich — Motiveringsplicht — Non-discriminatie — Evenredigheid — Bewijslast)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 maart 2013 — Zwitserse Bondsstaat/Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland, Landkreis Waldshut
   (Zaak C-547/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Externe betrekkingen - Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer - Verordening (EEG) nr. 2408/92 - Toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes - Artikelen 8 en 9 - Werkingssfeer - Uitoefening van vervoersrechten - Beschikking 2004/12/EG - Duitse maatregelen met betrekking tot aanvliegen van luchthaven van Zürich - Motiveringsplicht - Non-discriminatie - Evenredigheid - Bewijslast)
   2013/C 123/02
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Zwitserse Bondsstaat (vertegenwoordiger: S. Hirsbrunner, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. van Rijn, K. Simonsson en K.-P. Wojcik, gemachtigden); Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, gemachtigde en T. Masing, Rechtsanwalt); Landkreis Waldshut (vertegenwoordiger: M. Núñez Müller, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2010, Zwitserland/Commissie (T-319/05), houdende verwerping van het door de Zwitserse Bondsstaat ingestelde beroep tot nietigverklaring van beschikking 2004/12/EG van de Commissie van 5 december 2003 inzake een procedure betreffende de toepassing van artikel 18, lid 2, eerste zin, van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, en van verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes (PB 1993, L 15, blz. 33) — Maatregelen door Duitsland vastgesteld met betrekking tot het aanvliegen van de luchthaven van Zürich — Onjuiste beoordeling van de toepasselijkheid van artikel 9, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2408/92 op de litigieuze maatregelen — Onjuiste opvatting van de omvang van de op de Commissie rustende motiveringsplicht — Verzuim rekening te houden met de rechten van de exploitanten van de luchthaven en van de omwonenden daarvan — Schending van het discriminatieverbod en van het evenredigheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Zwitserse Bondsstaat wordt behalve in zijn eigen kosten, ook verwezen in de kosten die voor de Commissie in eerste aanleg en in het kader van de hogere voorziening zijn opgekomen.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland en de Landkreis Waldshut dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Arrest van het Hof van 28 september 2012 in zaak E-18/11 — Irish Bank Resolution Corporation Ltd tegen Kaupthing Bank hf. (Artikel 34 van de TA- en Hof-Overeenkomst — Beroep tegen een besluit waarin om een advies wordt verzocht — Sanering en liquidatie van kredietinstellingen — Richtlijn 2001/24/EG — Conforme uitlegging)

text:
               31.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 29/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 september 2012
   in zaak E-18/11
   Irish Bank Resolution Corporation Ltd tegen Kaupthing Bank hf.
   (Artikel 34 van de TA- en Hof-Overeenkomst — Beroep tegen een besluit waarin om een advies wordt verzocht — Sanering en liquidatie van kredietinstellingen — Richtlijn 2001/24/EG — Conforme uitlegging)
   2013/C 29/07
   In zaak E-18/11, Irish Bank Resolution Corporation Ltd tegen Kaupthing Bank hf. — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) betreffende de uitlegging van artikel 14 van Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter (rechter-rapporteur), Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 28 september 2012 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               In geval van tegenstrijdigheden tussen verschillende taalversies dient de versie die het doel en de algemene opzet van de in de richtlijn opgenomen regels, alsook de algemene beginselen van het EER-recht weergeeft, geacht te worden de bedoeling van een EER-bepaling weer te geven;

               2.

               Artikel 14 van Richtlijn 2001/24/EG van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen sluit het bestaan uit van een nationale regel op grond waarvan, na de publicatie van een oproep tot het indienen van vorderingen ten aanzien van de bekende schuldeisers met woonplaats, gewone verblijfsplaats of statutaire zetel in een andere EER-Staat, niet-ingediende vorderingen kunnen worden geannuleerd zelfs indien deze schuldeisers daarvan niet individueel in kennis werden gesteld en de nationale wetgeving voorschrijft dat de vordering moet worden ingediend om erkend te kunnen worden;

               3.

               Hoewel in de EER-Overeenkomst niet is voorgeschreven dat een bepaling van een richtlijn die werd opgenomen in de EER-Overeenkomst rechtstreeks toepasselijk is en voorrang heeft boven een nationale regel waarmee de relevante EER-regel niet juist in nationaal recht is omgezet, is de nationale rechtbank verplicht het met de betrokken richtlijn beoogde resultaat zoveel mogelijk te verzekeren door middel van de conforme uitlegging van het nationale recht met de EER-bepaling.


title: Zaak T-466/13: Beschikking van het Gerecht van 5 februari 2014 — Hermann Trollius/ECHA

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/55

         Beschikking van het Gerecht van 5 februari 2014 — Hermann Trollius/ECHA
   (Zaak T-466/13) (1)

   2014/C 142/73
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak F-6/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 4 december 2008 — Blais/ECB (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Voorwaarden van artikel 17 van de arbeidsvoorwaarden van de ECB — Verwijzing van verzoekster in de kosten — Billijkheidsvoorwaarden — Artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 4 december 2008 — Blais/ECB
   (Zaak F-6/08) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de ECB - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Voorwaarden van artikel 17 van de arbeidsvoorwaarden van de ECB - Verwijzing van verzoekster in de kosten - Billijkheidsvoorwaarden - Artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering)
   (2009/C 19/73)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Jessica Blais (Frankfurt Am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Karthaus, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. Malfrère en F. Feyerbacher, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp
   Openbare dienst — Nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank van 15 augustus 2007 houdende weigering om verzoekster de ontheemdingstoelage toe te kennen omdat zij niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 17 van de arbeidsvoorwaarden van de ECB
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Blais draagt naast haar eigen kosten de helft van de kosten van de Europese Centrale Bank.

               3)

               De Europese Centrale Bank draagt de helft van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008, blz. 39.


title: Zaak T-189/16: Beroep ingesteld op 27 april 2016 – Migros-Genossenschafts-Bund/EUIPO – Luigi Lavazza (CReMESPRESSO)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/24

         Beroep ingesteld op 27 april 2016 – Migros-Genossenschafts-Bund/EUIPO – Luigi Lavazza (CReMESPRESSO)
   (Zaak T-189/16)
   (2016/C 232/32)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Migros-Genossenschafts-Bund (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Treis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Luigi Lavazza SpA (Turijn, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „CReMESPRESSO” – Uniemerk nr. 8 919 541

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 in zaak R 2823/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij het beroep van de gemeenschapsmerkhouder wordt toegewezen en de beslissing van het EUIPO van 24 oktober 2014 gedeeltelijk wordt vernietigd, namelijk voor „apparaten voor het bereiden van roomijs; machines voor het bereiden van roomijs; koffiemachines” van klasse 11 en „ijsverbrijzelmachines” van klasse 7;

               —

               verwijzing van verweerder en interveniënte in de kosten van dit beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-66/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 10 februari 2014 — Finanzamt Linz/Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 10 februari 2014 — Finanzamt Linz/Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz
   (Zaak C-66/14)
   2014/C 142/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Linz

      Betrokken overheidsinstantie: Bundesfinanzgericht, Außenstelle Linz

      Andere partijen in de procedure: IFN-Holding AG, IFN Beteiligungs GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 107 VWEU (voorheen artikel 87 EG) juncto artikel 108, lid 3, VWEU (voorheen artikel 88, lid 3, EG) in de weg aan een nationale maatregel volgens welke in het kader van de belastingheffing naar het groepsinkomen de goodwill bij aankoop van een binnenlandse deelneming wordt afgeschreven, waardoor de belastbare grondslag en de belastingdruk verlagen, terwijl een dergelijke afschrijving op de goodwill bij de aankoop van een deelneming in andere gevallen van de inkomsten- en vennootschapsbelasting niet is toegestaan?

               2)

               Staat artikel 49 VWEU (voorheen artikel 43 EG) juncto artikel 54 VWEU (voorheen artikel 48 EG) in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke in het kader van de belastingheffing naar het groepsinkomen de goodwill bij aankoop van een binnenlandse deelneming wordt afgeschreven, terwijl een dergelijke afschrijving op de goodwill bij de aankoop van een deelneming in een niet-ingezeten vennootschap (met name een vennootschap met zetel in een andere EU-lidstaat) niet is toegestaan?


title: Zaak C-22/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 17 januari 2011 — Finnair Oyj/Timy Lassooy

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 17 januari 2011 — Finnair Oyj/Timy Lassooy
   (Zaak C-22/11)
   2011/C 80/30
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finnair Oyj

      Verwerende partij: Timy Lassooy

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient verordening (EG) nr. 261/2004 (1) en in het bijzonder artikel 4 daarvan aldus te worden uitgelegd dat de toepassing daarvan beperkt is tot instapweigeringen die het gevolg zijn van overboekingen door luchtvaartmaatschappijen om commerciële redenen, of is de verordening ook van toepassing op instapweigeringen die voortvloeien uit andere redenen, zoals operationele redenen?

               2)

               Dient artikel 2, sub j, van de verordening aldus te worden uitgelegd dat de daarin bedoelde redelijke gronden uitsluitend factoren omvatten die betrekking hebben op de passagiers, of kunnen ook andere gronden instapweigering rechtvaardigen? Indien de verordening aldus moet worden opgevat dat een instapweigering eveneens kan worden gerechtvaardigd door andere gronden dan die welke verband houden met passagiers, moet de verordening dan zodanig worden uitgelegd dat ook een reorganisatie van een vlucht ten gevolge van de in de punten 14 en 15 van de considerans bedoelde buitengewone omstandigheden een instapweigering kan rechtvaardigen?

               3)

               Dient de verordening aldus te worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij zich niet alleen jegens de passagiers van de wegens buitengewone omstandigheden geannuleerde vlucht, maar ook jegens de passagiers van latere vluchten kan bevrijden van de aansprakelijkheid krachtens artikel 5, lid 3, van de verordening, wanneer zij getracht heeft om de negatieve gevolgen van de buitengewone omstandigheden — zoals een staking — te verdelen over een groep passagiers die groter is dan de groep passagiers van de geannuleerde latere vluchten, door de latere vluchten zo te reorganiseren dat voor geen enkele passagier de reis buitensporig vertraagd wordt? Anders gezegd, kan een luchtvaartmaatschappij zich ook op buitengewone omstandigheden beroepen jegens een passagier van een latere vlucht waarop de betrokken gebeurtenis geen directe invloed had? Maakt het enig verschil of de reisstatus en het recht op compensatie van de passagier worden beoordeeld in het licht van artikel 4 van de verordening, betreffende instapweigering, of in het licht van artikel 5, betreffende vluchtannulering?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91.


title: Zaak T-388/00: Beroep, op 30 december 2000 ingesteld door Institut für Lernsysteme tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
10.3.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 79/25
Middelen en voornaamste argumenten                                      Houder van het oppo-           verzoekster
                                                                        sitiemerk of -teken:
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-379/00.                                                   Oppositiemerk of -te-          in Duitsland ingeschreven beeld-
                                                                        ken:                           merk „ILS” voor „leermiddelen en
                                                                                onderwijsmateriaal (uitgezonderd
                                                                                toestellen) in gedrukte vorm; alle
                                                                                soorten gegevensdragers met pro-
                                                                                gramma’s voor onderwijsdoelein-
                                                                                den; ontwikkeling en exploitatie
                                                                                van schriftelijk onderwijs” (klas-
Beroep, op 30 december 2000 ingesteld door Institut für
                                                                                sen 9, 16 en 41)
Lernsysteme tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                        Beslissing van oppositie-      afwijzing van de oppositie
                                                                        afdeling:
                        (Zaak T-388/00)
                                                                        Beslissing kamer van be-       afwijzing van de oppositie
                         (2001/C 79/44)                                 roep:
                                                                        Middelen:                      — schending van wezenlijke
                        (Procestaal: Engels)                                                               vormvoorschriften zoals ar-
                                                                                tikel 43, lid 1, van de verorde-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                  ning van de Raad inzake het
schappen is op 30 december 2000 beroep tegen Bureau voor                                                   gemeenschapsmerk
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                            — onjuiste toepassing van het
modellen) ingesteld door Institut für Lernsysteme, te Hamburg,                                             beginsel, dat hoe dichter de
vertegenwoordigd door J. Schneider van het kantoor CMS                                                     goederen de diensten bij el-
Hasche Sigle Eschenlohr Peltzer Schäfer, te Stuttgart (Duits-                                              kaar liggen, hoe groter de af-
land).                                                                                stand tussen de merken be-
                                                                                hoort te zijn.
Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ELS
Educational Services, Inc., Culver City, Californië, Verenigde
Staten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beslissing nr. R 074/2000-3 van het Bureau van 18 ok-
      tober 2000 te vernietigen en de inschrijving van het
      gemeenschapsmerk 000131276 „ELS” te weigeren;                     Beroep, op 5 januari 2001 ingesteld door Renco S.p.a.
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak T-4/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 79/45)
Aanvrager van gemeen-          ELS Educational Services, Inc.
schapsmerk:
Betrokken merk:                woordmerk „ELS” — aanvraag-                                      (Procestaal: Frans)
                               nr. 131276 betreffende „studie-
                               boeken en drukwerken, te                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                               weten leerboeken voor leerlingen,        schappen is op 5 januari 2001 beroep tegen Raad van de
                               catalogussen, handboeken voor            Europese Unie ingesteld door de vennootschap Renco S.p.a.,
                               het onderwijs, gedrukt instructie-       gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door D. Philippe
                               materiaal en kaarten en boekjes          en F. Apruzzi, advocaten te Luxemburg en te Brussel.
                               voor leerlingen die Engels als
                               tweede taal willen leren” (klasse
                               16); „het verlenen van technische        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                               bijstand bij de oprichting en/of
                               exploitatie van taalscholen” (klas-      —     verweerder te veroordelen haar een vergoeding te betalen
                               se 35) en „diensten op het gebied              ten belope van 6 863 000 EUR, vermeerderd met com-
                               van onderwijs, te weten het geven              pensatoire interessen vanaf het schadebrengende feit —
                               van Engels taalonderwijs” (klas-               namelijk vanaf 14 april 2000 — en gerechtelijke interes-
                               se 41)                                         sen vanaf de uitspraak van het arrest, te weten:


title: Zaak T-340/09: Beroep ingesteld op 19 augustus 2009 — Evropaïki Dynamiki/Bureau voor publicaties van de Europese Unie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/73

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2009 — Evropaïki Dynamiki/Bureau voor publicaties van de Europese Unie
   (Zaak T-340/09)
   2009/C 267/133
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor publicaties van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van het besluit van het Publicatiebureau om de offertes die verzoekster had ingediend in het kader van openbare aanbesteding nr. 10017 „CORDIS” perceel B „Editorial and Publishing Services” en perceel C „Provision of New Digital Information Services” af te wijzen, en de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van openbare aanbesteding nr. 10017 „CORDIS” perceel E „Development and Maintenance of Core Services” voor de gunning van bovengenoemd leveringscontract te kiezen als derde contractant in het cascademechanisme (PB 208/S 242-321376, zoals gewijzigd bij PB 2009/S 40-057377), welk besluit aan verzoekster is meegedeeld bij brief van 9 juni 2009, en alle overige daarmee verband houdende besluiten van het Publicatiebureau, waaronder het besluit tot gunning van de desbetreffende opdrachten aan de gekozen inschrijvers;

               —

               veroordeling van het Publicatiebureau tot vergoeding van de door verzoekster in de aanbestedingsprocedure geleden schade van 7 215 405 EUR (5 291 935 EUR voor perceel B, 975 000 EUR voor perceel C en 948 470 EUR voor perceel E);

               —

               verwijzing van het Publicatiebureau in de kosten van de procedure en overige kosten in verband met dit beroep, zelfs als het beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van het besluit van het Publicatiebureau om: a) de offertes die verzoekster had ingediend in het kader van openbare aanbesteding nr. 10017 „CORDIS” perceel B „Editorial and Publishing Services” en perceel C „Provision of New Digital Information Services” af te wijzen, b) de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van openbare aanbesteding nr. 10017 „CORDIS” perceel E „Development and Maintenance of Core Services” voor de gunning van bovengenoemd leveringscontract te kiezen als derde contractant in het cascademechanisme (PB 208/S 242-321376, zoals gewijzigd bij PB 2009/S 40-057377).
   Verzoekster stelt in de eerste plaats met betrekking tot perceel B dat bij de behandeling van de inschrijvers is gediscrimineerd, daar een van de leden van het gekozen consortium niet voldeed aan de uitsluitingscriteria en dus had moeten worden geacht zijn contractuele verplichtingen tegenover de Commissie ernstig te hebben verzuimd. Bovendien stelt verzoekster dat de artikelen 93, lid 1, sub f, en 94 van het Financieel Reglement (1) en het beginsel van behoorlijk bestuur door de aanbestedende dienst zijn geschonden en dat de Commissie sancties had moeten opleggen zoals bepaald in artikel 96 van het Financieel Reglement en de artikelen 133a en 134a van de voorschriften tot uitvoering (2) daarvan.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de aanbestedende dienst heeft nagelaten, de relatieve merites van de gekozen inschrijver bekend te maken.
   Ten derde stelt verzoekster dat de Commissie bij de beoordeling van haar inschrijving diverse kennelijke fouten heeft gemaakt en in strijd heeft gehandeld met het beginsel van gelijke behandeling, door nieuwe gunningscriteria in te voeren, die niet waren gespecificeerd in de Tender Specifications („TS”). Verder betoogt verzoekster dat de aanbestedende dienst in strijd heeft gehandeld met artikel 148, leden 1 en 3, van de uitvoeringsvoorschriften, alsook met het beginsel van behoorlijk bestuur.
   Betreffende perceel C stelt verzoekster dat bij de behandeling van de inschrijvers is gediscrimineerd, daar een van de leden van het derde consortium in het cascademechanisme niet voldeed aan de uitsluitingscriteria en dus had moeten worden geacht zijn contractuele verplichtingen ernstig te hebben verzuimd. In de tweede plaats stelt verzoekster dat de aanbestedende dienst de relatieve merites van de gekozen inschrijver niet bekend heeft gemaakt, en in strijd heeft gehandeld met het beginsel van goed bestuur.
   Betreffende perceel E betoogt verzoekster dat een van de leden van het gekozen consortium niet voldeed aan de uitsluitingscriteria, omdat deze in ernstig verzuim bij de nakoming van een eerder contract had moeten worden verklaard, en dat een van de andere leden van hetzelfde consortium voor twee jaar had moeten worden uitgesloten van alle aanbestedingen daar deze schuldig was bevonden aan illegale activiteiten. Bovendien betoogt verzoekster dat een van de leden van het gekozen consortium gebruik maakt van aannemers uit landen die geen lid zijn van de WTO/GPA, (3) hetgeen in strijd is met de TS van de aanbesteding, met het beginsel van transparantie en het discriminatieverbod en met de artikelen 106 en 107 van het Financieel Reglement. Verzoekster betoogt dat aannemers uit landen die geen lid zijn van de WTO/GPA niet mogen worden toegelaten tot, noch deelnemen aan aanbestedingen van de Europese instellingen, direct noch indirect, noch ook als onderaannemer werk mogen verrichten dat valt onder het Financieel Reglement of richtlijn 2004/18/EG. (4)

   Ten slotte stelt verzoekster dat de aanbestedende dienst haar besluit niet heeft gemotiveerd, diverse kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, nieuwe gunningscriteria heeft ingevoerd die niet in de TS stonden en bij de beoordeling van verzoeksters offerte en die van een andere inschrijver in strijd heeft gehandeld met het beginsel van gelijke behandeling.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (EG, Euratom) nr. 478/2007 van de Commissie van 23 april 2007 (PB 2007, L 111, blz. 13).

      (3)  Multilateral Agreement on Government Procurement concluded within the World Trade Organization (multilaterale overeenkomst inzake overheidsopdrachten, gesloten binnen de Wereldhandelsorganisatie).

      (4)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 14).


title: Zaak F-97/14: Beroep ingesteld op 22 september 2014 — ZZ/EMA

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/50

         Beroep ingesteld op 22 september 2014 — ZZ/EMA
   (Zaak F-97/14)
   (2015/C 007/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van EMA tot bevestiging van het eerdere besluit, dat is nietig verklaard bij een arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken, om verzoekers overeenkomst niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit genomen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2013 in de gevoegde zaken F-135/11, F-51/12 en F-110/12;

               —

               veroordeling van EMA tot betaling van een bedrag van 1 50  000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               veroordeling van EMA tot betaling van een voorlopig bedrag van 1 EUR aan verzoeker ter vergoeding van zijn materiële schade;

               —

               verwijzing van EMA in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-50/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Saint-Gobain Gyproc Belgium/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor gipsplaten — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Geldboete — Zwaarte en duur van inbreuk — Verzachtende omstandigheden )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Saint-Gobain Gyproc Belgium/Commissie
   (Zaak T-50/03) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor gipsplaten - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Geldboete - Zwaarte en duur van inbreuk - Verzachtende omstandigheden’)
   (2008/C 209/67)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Saint-Gobain Gyproc Belgium NV, voorheen BPB Belgium NV, voorheen Gyproc Benelux NV (Beveren-Kallo, België) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, P. L'Ecluse en M. Favart, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en C. Ingen-Housz, vervolgens F. Castillo de la Torre en F. Arbault, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep op grond van de artikelen 229 EG en 230 EG strekkende tot verlaging van de geldboete die aan Gyproc is opgelegd bij beschikking 2005/471/EG van de Commissie van 27 november 2002 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] tegen BPB plc, Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Société Lafarge SA en Gyproc Benelux NV (Zaak COMP/E-1/37.152 — Gipsplaten) (PB 2005, L 166, blz. 8)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Saint-Gobain Gyproc Belgium NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak F-3/08: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2009 Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Weigering van een instelling om een besluit te vertalen — Beroep kennelijk rechtens ongegrond — Artikel 94 van Reglement voor de procesvoering)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/64

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2009 Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-3/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Weigering van een instelling om een besluit te vertalen - Beroep kennelijk rechtens ongegrond - Artikel 94 van Reglement voor de procesvoering)
   2009/C 282/122
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit om een nota niet in de door verzoeker gekozen taal te vertalen — Vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1.

               Het door Marcuccio ingestelde beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2.

               Marcuccio wordt verwezen in de kosten.

               3.

               Marcuccio wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 1 000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008, blz. 68.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 januari 2001 in zaak C-448/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlĳn 97/13/EG)

text:
C 150/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            19.5.2001
3)    De toepassing van een algemene vrijstelling van de belasting         —     de tijd die hij nodig heeft om zich te verplaatsen ten einde een
      over de toegevoegde waarde voor de terbeschikkingstelling                  voertuig over te nemen waarin een controleapparaat moet
      van ruimten en andere inrichtingen alsmede van bijkomende                  worden geïnstalleerd en gebruikt en dat zich elders bevindt dan
      voorzieningen of andere installaties voor de beoefening van                in zijn woonplaats of het exploitatiecentrum van de werkgever,
      sport of voor lichamelijke opvoeding, terwijl een dergelijke               zulks ongeacht of deze laatste dienaangaande instructies heeft
      algemene vrijstelling niet voorkomt in artikel 13 van de Zesde             gegeven dan wel de bestuurder kan kiezen, wanneer en hoe hij
      richtlijn (77/388), levert een gekwalificeerde schending van het           dat traject aflegt;
      gemeenschapsrecht op waarvoor de lidstaat aansprakelijk kan
      worden gehouden.                                                     —     de tijd die een bestuurder, voordat hij een aan deze verordening
                                                                                onderworpen voertuig overneemt, in het kader van een vervoer-
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                                       dienst die niet onder het toepassingsgebied van verordening
                                                                                nr. 3821/85 valt, aan het besturen van een voertuig besteedt.
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                       van 18 januari 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-297/99 (verzoek van de de Nottingham Ma-
gistrates’ Court om een prejudiciële beslissing): strafzaak                                            (Vijfde kamer)
tegen Skills Motor Coaches Ltd, B. J. Farmer, C. J. Burley
                          en B. Denman (1)
                                                                                van 18 januari 2001
(Voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer —
Registratiebladen van het controleapparaat — Verplichting                  in zaak C-448/99: Commissie van de Europese Gemeen-
om werktijden, werkonderbrekingen en rusttijden op te                            schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                               tekenen)
                          (2001/C 150/10)                                               (Niet-nakoming — Richtlijn 97/13/EG)
                                                                                (2001/C 150/11)
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (Procestaal: Frans)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-297/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
krachtens artikel 234 EG van de Nottingham Magistrates’                                               dentie van het Hof)
Court (Verenigd Koninkrijk), in de aldaar dienende strafzaak
tegen Skills Motor Coaches Ltd, B. J. Farmer, C. J. Burley en
B. Denman, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging               In zaak C-448/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
van artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad               pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Groothertogdom Luxem-
van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in                   burg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende een verzoek om
het wegvervoer (PB L 370, blz. 8), heeft het Hof (Vijfde                   vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón,           nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 8, lid 3, en 9, lid 2,
rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: D. Louterman-            van richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad
Hubeau, afdelingshoofd, op 18 januari 2001 een arrest                      van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op
                                                                           het gebied van telecommunicatiediensten (PB L 117, blz. 15),
                                                                           de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
Artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van               volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Ed-
20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer        ward, P. Jann en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-
moet aldus worden uitgelegd, dat de verplichting voor de bestuurder,       generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 18 januari 2001 een
alle andere werktijden te registreren, ook geldt voor:                     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 19.5.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 150/7
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te        1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen
      treffen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 8, lid 3,            tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7,
      en 9, lid 2, van richtlijn 97/13/EG van het Europees                       8, leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG
      Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een                     van het Europees Parlement en de Raad van 15 december
      gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en indi-                1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de
      viduele vergunningen op het gebied van telecommunicatiedien-               bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommu-
      sten, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens die                     nicatiesector in werking te doen treden, is de Franse Republiek
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.                   de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.
                                                                           2)    De Franse republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 34 van 5.02.2000.
                                                                           (1) PB C 192 van 8.7.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vierde kamer)
                                                                                van 25 januari 2001
                       van 18 januari 2001                                 in zaak C-429/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
in zaak C-151/00: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)                         („Niet-nakoming — BTW — Achtste richtlijn — Teruggaaf
                                                                           van in andere lidstaat betaalde BTW — Zesde richtlijn —
(„Niet-nakoming — Richtlijn 97/66/EG — Verwerking                          Plaats van dienst — Inzameling, sortering, vervoer en
van persoonsgegevens en bescherming van de persoonlijke                                      verwijdering van afvalstoffen”)
  levenssfeer in telecommunicatiesector — Niet-omzetting”)
                                                                                (2001/C 150/13)
                          (2001/C 150/12)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-429/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: H. Michard en E. Traversa) tegen Franse
                                                                           Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-Bellanger
In zaak C-151/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   en G. Mignot, vervolgens K. Rispal-Bellanger en S. Seam),
pen (gemachtigde: B. Mongin) tegen Franse Republiek (gemach-               betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
tigden: K. Rispal-Bellanger en A. Lercher), betreffende een                Republiek, door aan niet in het binnenland gevestigde belas-
verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek,            tingplichtigen teruggaaf van de belasting over de toegevoegde
door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen              waarde te weigeren wanneer die belastingplichtigen een deel
tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7, 8,         van hun werkzaamheid aan een in Frankrijk gevestigde belas-
leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG van            tingplichtige hebben uitbesteed, de verplichtingen niet is
het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997                     nagekomen die op haar rusten krachtens de Achtste richtlijn
betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de be-                   (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende
scherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommu-                 de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
nicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1) in werking te doen treden            omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting
en aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15                  over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland
van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                 gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11), in het
nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als                  bijzonder artikel 2 daarvan, heeft het Hof (Zesde kamer),
volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward (rappor-             samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skou-
teur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;               ris (rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
griffier: R. Grass, op 18 januari 2001 een arrest gewezen                  N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 januari
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 5 oktober 2000 in zaak C-182/97 (verzoek van het Tribunale di Brescia om een prejudiciële beslissing): Palazzo Piacentini Srl tegen Amministrazione finanziaria dello Stato ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Kennelĳk identieke vraag")

text:
C 79/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.3.2001
1)    Verwerpt de hogere voorziening.                                                       BESCHIKKING VAN HET HOF
2)    Verwijst J in de kosten.                                                                         (Derde kamer)
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                                                          van 5 oktober 2000
                                                                           in zaak C-182/97 (verzoek van het Tribunale di Brescia
                                                                           om een prejudiciële beslissing): Palazzo Piacentini Srl
                                                                                tegen Amministrazione finanziaria dello Stato (1)
                                                                           („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                                — Kennelijk identieke vraag”)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (2001/C 79/15)
                           (Derde kamer)
                        van 5 oktober 2000                                                           (Procestaal: Italiaans)
in zaak C-363/96 (verzoek van het Tribunale di Catania
                                                                           In zaak C-182/97, betreffende een verzoek aan het Hof
om een prejudiciële beslissing): ISFA SpA tegen Ministero
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                           delle Finanze (1)
                                                                           het Tribunale di Brescia (Italië), in het aldaar aanhangig geding
                                                                           tussen Palazzo Piacentini Srl en Amministrazione finanziaria
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering              dello Stato, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                  — Kennelijk identieke vraag”)                            van het gemeenschapsrecht inzake terugvordering van het
                                                                           onverschuldigd betaalde, heeft het Hof (Derde kamer), samen-
                                                                           gesteld als volgt: J.C. Moitinho de Almeida, kamerpresident,
                           (2001/C 79/14)                                  C. Gulmann en J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-
                                                                           generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 5 ok-
                                                                           tober 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                         (Procestaal: Italiaans)                           als volgt:
In zaak C-363/96, betreffende een verzoek aan het Hof                      1)    Het gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg, dat een
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                      lidstaat zich bij vorderingen tot terugbetaling van in strijd met
het Tribunale di Catania (Italië), in het aldaar aanhangig                       het gemeenschapsrecht geheven belastingen beroept op een
geding tussen ISFA SpA en Ministero delle Finanze, om een                        nationale vervaltermijn van drie jaar, die afwijkt van de gewone
prejudiciële beslissing over de uitlegging van het gemeen-                       regeling van rechtsvorderingen uit onverschuldigde betaling
schapsrecht inzake terugvordering van het onverschuldigd                         tussen particulieren, waarvoor een langere termijn geldt, wan-
betaalde, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:                   neer die vervaltermijn gelijkelijk van toepassing is op vorderingen
J.C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann en                          tot terugbetaling van die belastingen, welke op het gemeen-
J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:                      schapsrecht zijn gebaseerd, en op die welke op het nationale
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 5 oktober 2000                    recht zijn gebaseerd.
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           2)    In omstandigheden als die van het hoofdgeding staat het
                                                                                gemeenschapsrecht er niet aan in de weg, dat een lidstaat zich
In omstandigheden als die van de hoofdgedingen staat het gemeen-
                                                                                bij vorderingen tot terugbetaling van in strijd met een richtlijn
schapsrecht er niet aan in de weg, dat een lidstaat zich bij vorderingen
                                                                                geheven belastingen beroept op een nationale vervaltermijn die
tot terugbetaling van in strijd met een richtlijn geheven belastingen
                                                                                ingaat op de dag van betaling van de betrokken belastingen,
beroept op een nationale vervaltermijn die ingaat op de dag van
                                                                                ook al was de richtlijn op die dag nog niet correct in nationaal
betaling van de betrokken belastingen, ook al was de richtlijn op die
                                                                                recht omgezet.
dag nog niet correct in nationaal recht omgezet.
                                                                           (1) PB C 212 van 12.7.1997.
(1) PB C 9 van 11.1.1997.


title: Zaak C-69/99: Beroep, op 26 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk

text:
C 136/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.5.1999
3. Zo de eerste vraag ontkennend of de tweede vraag                   Middelen en voornaamste argumenten
    bevestigend wordt beantwoord:
    Moet artikel 203, lid 1, van het douanewetboek aldus              Artikel 4, lid 1, van de richtlijn legt twee verplichtingen op. De
    worden uitgelegd, dat er sprake is van een onttrekking aan        lidstaten moeten een lijst met de als bijzondere beschermings-
    de douanecontrole, wanneer de voor het vrije verkeer              zone aangewezen gebieden voorstellen en de Commissie
    aangegeven niet-communautaire goederen uit de voorziene           samen met die lijst de terzake dienende informatie over die
    opslag- of inspectieplaats worden weggebracht en vervoerd         gebieden verstrekken.
    naar een plaats buiten het territoriale bevoegdheidsgebied
    van het betrokken douanekantoor, ofschoon het doua-               De Commissie betoogt, dat Ierland voor 26 typen habitats van
    nekantoor een douane-inspectie heeft gelast?                      bijlage I en 20 typen habitats van bijlage II bij de richtlijn geen
                                                                      enkel gebied in Ierland heeft voorgesteld. Ierland heeft met
4. Zo de derde vraag ontkennend wordt beantwoord:
                                                                      name geen gebieden voorgesteld voor een aantal prioritaire
    Moet artikel 204, lid 1, van het douanewetboek aldus              typen habitats en voor een aantal op het Ierse grondgebied
    worden uitgelegd, dat de ongeoorloofde verwijdering van           veel voorkomende soorten.
    de goederen uit de opslagplaats „werkelijk geen invloed
    heeft gehad” op de reglementaire afwikkeling van de               De Commissie vestigt ook de aandacht op het feit, dat de
    tijdelijke opslag, indien de goederen na hun verwijdering         bevoegde Ierse instanties hebben meegedeeld dat zij voor een
    op verzoek aan een ander douanekantoor hadden kunnen              aantal typen habitats en soorten niet van plan zijn enig gebied
    worden getoond?                                                   voor te stellen. Volgens de Commissie handelt Ierland daarmee
5. Is het uitgesloten dat een douaneschuld bij invoer ontstaat:       in strijd met artikel 4, lid 1, van de richtlijn.
    a) overeenkomstig artikel 201, lid 1, onder a), juncto            Verder is de Commissie van oordeel, dat het door Ierland voor
         lid 2, van het douanewetboek, alleen door de aanvaar-        een aantal typen habitats en soorten definitief voorgestelde
         ding van de aangifte door het douanekantoor,                 aantal gebieden kennelijk ontoereikend is volgens de criteria
                                                                      van bijlage III en gelet op de door de richtlijn nagestreefde
    b) overeenkomstig artikel 203, lid 1, van dat wetboek, of
                                                                      instandhouding. Het natuurbelang van dergelijke habitats
    c) overeenkomstig artikel 204 van dat wetboek,                    vereist, dat een groter aantal gebieden wordt voorgesteld en
                                                                      dat de voorgestelde gebieden evenwichtiger over het nationale
         wanneer bij de door het douanekantoor aanvaarde              grondgebied worden verdeeld.
         douaneaangifte formeel niet te betwisten certificaten
         van oorsprong in de vorm van een formulier A
         zijn gevoegd en voor de onder de aangifte vallende           (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
         goederen een preferentieel douanetarief houdende vrij-
         stelling van rechten gold?
Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Commissie                  Beroep, op 26 februari 1999 ingesteld door Commissie
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
                                                                                ninkrijk
                          (Zaak C-67/99)
                                                                                (Zaak C-69/99)
                         (1999/C 136/12)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                     (1999/C 136/13)
op 25 februari 1999 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright en door          op 26 februari 1999 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,     ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la           vertegenwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R.
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.       Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat Ierland, dat door de Commissie niet de          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    volledige lijst van gebieden als bedoeld in artikel 4, lid 1,
    eerste alinea, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van            — vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
    21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke                maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan de
    habitats en de wilde flora en fauna (1), samen met de in               verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 3,
    artikel 4, lid 1, tweede alinea, van die richtlijn bedoelde            leden 1 en 2, en artikel 5 van Richtlijn 91/676/EEG van de
    informatie over elk gebied over te leggen, de krachtens die            Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
    richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-                 water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
    komen;                                                                 bronnen (1), die krachtens die richtlijn en het Verdrag tot
                                                                           oprichting van de Europese Gemeenschap op hem rustende
— Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.                      verplichtingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 15.5.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 136/9
— het Verenigd Koninkrijk in de kosten van de procedure te             Middelen en voornaamste argumenten
     verwijzen.
                                                                       De verschillen in belastingen wegens diensten aan passagiers
Middelen en voornaamste argumenten                                     en verzekeringen moeten worden getoetst aan het Gemeen-
                                                                       schapsrecht, met name het bepaalde in Verordening (EEG) nr.
Ingevolge artikel 3, lid 1, dienen de lidstaten volgens de criteria    2408/92 en het beginsel van het vrij verrichten van diensten,
van bijlage I vast te stellen, welke wateren door verontreiniging      zoals met name neergelegd in artikel 59 van het Verdrag. In
worden beïnvloed en welke wateren zouden kunnen worden                 het kader van de interne markt verzet de in artikel 59
beïnvloed indien de maatregelen overeenkomstig artikel 5               verankerde vrijheid zich ertegen, dat wettelijke bepalingen
achterwege blijven.                                                    worden toegepast ten gevolge waarvan de verrichting van
                                                                       diensten tussen lidstaten moeilijker is dan de verrichting van
                                                                       diensten binnen een lidstaat (arrest van 25 juli 1991, zaak
Alleen de oppervlaktewateren die zijn bestemd voor de
                                                                       C-288/89, Jurispr. 1991, blz. I-4007). Het is duidelijk, niet
productie van drinkwater zijn overeenkomstig artikel 3, lid 1,
                                                                       alleen op grond van de bewoordingen van Verordening (EEG)
vastgesteld, terwijl volgens de richtlijn ook de zoete oppervlak-
                                                                       nr. 2408/92, maar ook gelet op artikel 7 A van het EG-Verdrag
tewateren die niet bestemd zijn of gebruikt worden voor de
                                                                       en de uitdrukkelijke verwijzing aldaar naar artikel 84, dat de
productie van drinkwater en te hoge concentraties nitraten
                                                                       rechtsgrondslag van de bestreden verordening vormt, dat het
bevatten of zouden kunnen bevatten, moeten worden vastge-
                                                                       vrij verrichten van diensten op het gebied van het luchtvervoer
steld.
                                                                       binnen de Gemeenschap integrerend deel uitmaakt van die
                                                                       interne markt. Artikel 59 heeft voorrang boven nationaal
Verder zijn alleen de grondwaterbronnen overeenkomstig                 recht, behoudens dwingende redenen van openbaar belang,
artikel 3, lid 1, vastgesteld, terwijl volgens de richtlijn alle       die noodzakelijk en evenredig zijn ter bereiking van het
grondwateren waarvan het nitraatgehalte meer dan 50 mg/l               gestelde doel. Volgens de Commissie voldoen de door de
bedraagt of zou kunnen bedragen indien maatregelen overeen-            Portugese autoriteiten voor de bestreden maatregelen aange-
komstig artikel 5 achterwege blijven, moeten worden vastge-            voerde rechtvaardigingen aan geen van voormelde voor-
steld.                                                                 waarden.
(1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
                                                                       (1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 1.
Beroep, op 26 februari 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                bliek
                                                                       Verzoek van 17 februari 1999 van het Landesvergabeamt
                                                                       Tirol om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                           (Zaak C-70/99)                              Firma Ortner GmbH en Innsbrucker Kommunalbetriebe
                                                                                AG
                          (1999/C 136/14)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (Zaak C-72/99)
op 26 februari 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                           (1999/C 136/15)
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, en F. de
Sousa Fialho, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la            Het Landesvergabeamt Tirol heeft bij beschikking van 17 fe-
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.        bruari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       2 maart 1999, in het geding tussen Firma Ortner GmbH en
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Innsbrucker Kommunalbetriebe AG, het Hof van Justitie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
— vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan        beslissing over de navolgende vraag:
     aan de verplichtingen die krachtens artikel 3, lid 1, van
     Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad (1) op haar             A. Zijn de lidstaten bij de omzetting van Richtlijn 89/665/EEG
     rusten, door de in artikel 10 van Decreto Regulamentar nr.             van de Raad (1) ingevolge artikel 2, lid 6, van deze
     38/91 van 29 juli 1991 neergelegde bepaling te hand-                   richtlijn met betrekking tot het — aan de sluiting van de
     haven, dat vluchten vanuit Portugal naar andere lidstaten              overeenkomst voorafgaande — besluit van de aanbesteden-
     aan hogere belastingen onderworpen zijn dan binnenland-                de dienst om in een gunningsprocedure op basis van de
     se vluchten, en door de in Decreto-Lei nr. 102/91 van                  resultaten van deze procedure met een bepaalde inschrijver
     8 maart 1991, zoals uitgevoerd bij de achtereenvolgende                de overeenkomst te sluiten (het gunningsbesluit), in weer-
     uitvoeringsbesluiten, vervatte bepaling te handhaven, dat              wil van de mogelijkheid om de rechtsgevolgen van de
     vluchten vanuit Portugal naar ander lidstaten aan hogere               beroepsprocedure na de overeenkomst te beperken tot de
     belastingen onderworpen zijn dan sommige binnenlandse                  toekenning van schadevergoeding, in elk geval verplicht,
     vluchten.                                                              in een procedure te voorzien waarin de verzoeker nietigver-
                                                                            klaring van dit besluit kan vorderen, wanneer aan de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                         voorwaarden is voldaan?


title: Zaak C-532/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2010 door adp Gauselmann GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2010 in zaak T-106/09, adp Gauselmann GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Archer Maclean

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/2

         Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2010 door adp Gauselmann GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2010 in zaak T-106/09, adp Gauselmann GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Archer Maclean
   (Zaak C-532/10 P)
   2011/C 38/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: adp Gauselmann GmbH (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Archer Maclean

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2010 in zaak T-106/09 te vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2009 te vernietigen of subsidiair de zaak terug te wijzen naar het Gerecht;

               —

               verwerende partijen te verwijzen in de kosten van beide gedingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het arrest van het Gerecht niet in overeenstemming is met de rechtspraak betreffende de uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkenverordening. (1) Rekwirante voert de volgende argumenten aan:

               —

               Het Gerecht heeft de woorden „Archer Maclean's”, die een duidelijk secundaire of marginale plaats innemen in het aangevraagde merk in zijn geheel beschouwd, in die mate dat zij haast onleesbaar zijn, ten onrechte hetzelfde onderscheidende vermogen toegekend als het woord „MERCURY”, dat het onderscheidende en dominerende bestanddeel is, bij de beoordeling dat er geen gevaar voor verwarring met het conflicterende merk „MERKUR” bestaat.

               —

               In het arrest van het Gerecht zijn de twee merken onjuist beoordeeld, aangezien het woord „MERCURY”, dat het onderscheidende en dominerende bestanddeel van het aangevraagde merk is, niet alleen geen enkele betekenis heeft in de taal die wordt gesproken binnen de relevante markt (Duitsland), maar bovendien zowel auditief als visueel sterk overeenstemt met het conflicterende merk „MERKUR”.

               —

               Tot slot heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de zeer geringe verschillen tussen het woord „MERCURY”, dat het onderscheidende en dominerende bestanddeel van het aangevraagde merk is, en „MERKUR”, dat het symbool van het conflicterende merk is, voldoende zijn opdat het publiek de twee merken niet met elkaar verwart.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk
   PB L 78, blz. 1


title: Zaak T-220/14: Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Saremar/Commissie („Staatssteun — Zeevervoer — Compensatie voor de openbare dienst — Kapitaalverhoging — Besluit waarbij steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Liquidatie van verzoekster — Bekwaamheid om in rechte op te treden — Voortbestaan van procesbelang — Geen afdoening zonder beslissing — Begrip steun — Dienst van algemeen economisch belang — Criterium van de particuliere investeerder — Kennelijk onjuiste beoordeling — Onjuiste rechtsopvatting — Exceptie van onwettigheid — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Besluit 2011/21/EU — Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden — Kaderregeling van de Unie inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst — Arrest Altmark”)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/21

         Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Saremar/Commissie
   (Zaak T-220/14) (1)

   ((„Staatssteun - Zeevervoer - Compensatie voor de openbare dienst - Kapitaalverhoging - Besluit waarbij steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Liquidatie van verzoekster - Bekwaamheid om in rechte op te treden - Voortbestaan van procesbelang - Geen afdoening zonder beslissing - Begrip steun - Dienst van algemeen economisch belang - Criterium van de particuliere investeerder - Kennelijk onjuiste beoordeling - Onjuiste rechtsopvatting - Exceptie van onwettigheid - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Besluit 2011/21/EU - Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden - Kaderregeling van de Unie inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst - Arrest Altmark”))
   (2017/C 161/28)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Saremar — Sardegna Regionale Marittima SpA (Cagliari, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti, G. Bellitti en I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Conte, D. Grespan, en A. Bouchagiar, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Compagnia Italiana di Navigazione SpA (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Sciaudone, R. Sciaudone, D. Fioretti en A. Neri, vervolgens M. Merola, B. Carnevale en M. Toniolo, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2013) 9101 final van de Commissie van 22 januari 2014 inzake steunmaatregelen SA.32014 (2011/C), SA.32015 (2011/C) en SA.32016 (2011/C) die de Regione autonoma della Sardegna [autonome regio Sardinië] ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Saremar, voor zover bij dat besluit een compensatie voor de openbare dienst en een kapitaalverhoging als staatssteun zijn aangemerkt, die maatregelen onverenigbaar met de interne markt zijn verklaard en de terugvordering ervan is gelast

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Saremar — Sardegna Regionale Marittima SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie en Compagnia Italiana di Navigazione SpA.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Zaak T-400/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Zero Industry/BHIM — zero Germany (zerorh+) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk zerorh+ — Oudere nationale beeld- en woordmerken zero — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/56

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Zero Industry/BHIM — zero Germany (zerorh+)
   (Zaak T-400/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk zerorh+ - Oudere nationale beeld- en woordmerken zero - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 267/95
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zero Industry Srl (Mariano Comense, Italië) (vertegenwoordigers: M. Rapisardi en N. Colombo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: zero Germany GmbH & Co. KG, voorheen zero International Holding GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: W.-D. Kuntze, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 oktober 2006 (zaak R 958/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen zero Germany GmbH & Co. KG en Zero Industry Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Zero Industry Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak T-10/13: Beroep ingesteld op 9 januari 2013 — Bank of Industry and Mine/Raad

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/24

         Beroep ingesteld op 9 januari 2013 — Bank of Industry and Mine/Raad
   (Zaak T-10/13)
   2013/C 79/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank of Industry and Mine (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: E. Glaser en S. Perrotet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 1, sub 8, van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover daarbij artikel 20, sub c, van besluit 2010/413/GBVB is gewijzigd;

               —

               besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover bij dit besluit de onderneming BIM is geplaatst op de in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB bedoelde lijst van entiteiten waartegen maatregelen van bevriezing van tegoeden moeten worden vastgesteld;

               —

               uitvoeringsverordening nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover bij deze verordening de onderneming BIM is geplaatst op de in bijlage IX bij verordening nr. 267/2012 bedoelde lijst van entiteiten waartegen maatregelen van bevriezing van tegoeden moeten worden vastgesteld;

               —

               verklaren dat verordening nr. 267/2012, besluit 2010/413/GBVB, zoals gewijzigd bij de besluiten 2012/35/GBVB en 2012/635/GBVB, wat betreft de bepalingen ervan waarbij artikel 20, sub c, van besluit 2010/413/GBVB is ingevoerd en vervolgens gewijzigd en waarbij verzoekster op de in bijlage II bedoelde lijst is geplaatst, op BIM niet van toepassing zijn;

               —

               subsidiair, verklaren dat artikel 1, sub 8, van besluit 2012/635/GBVB van 15 oktober 2012, waar dit artikel 20, sub c, van besluit 2010/413/GBVB heeft gewijzigd, in geval dat het niet zou worden nietig verklaard, niet op BIM van toepassing is;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster tien middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-9/13, National Iranian Gas Company/Raad.


title: Zaak C-135/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 9 april 2009 — Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Léon L’Hoir, Nadine Dartois/Waalse Gewest

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 9 april 2009 — Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Léon L’Hoir, Nadine Dartois/Waalse Gewest
   (Zaak C-135/09)
   2009/C 153/42
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Léon L’Hoir, Nadine Dartois

      Verwerende partij: Waalse Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), aldus worden uitgelegd dat het van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluit een wettelijke regeling, zoals het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan, die louter bepaalt dat er „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond” voor de toekenning van stedenbouwkundige vergunningen, milieuvergunningen en globale vergunningen voor de handelingen en werken die zij opsomt, en die vergunningen waarvan wordt vastgesteld dat er daarvoor „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond”, „ratificeert”?

               2)

                           a)

                           Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (2) en richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken?

                           b)

                           Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

                           c)

                           Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).

      (4)  Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak C-510/04 P: Beroep, op 13 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/16

         Beroep, op 13 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-510/04 P)
   (2005/C 31/32)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 december 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Simonsson en W. Wils als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap (1), althans door deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 9 september 2003 verstreken.

      (1)  PB L 67 van 9.3.2002, blz. 31.


title: Zaak C-48/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/90/EG — Hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/18

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-48/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/90/EG - Hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. O'Reilly, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/90/EG van de Raad van 28 november 2002 tot omschrijving van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf (PB L 328, blz. 17)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/90/EG van de Raad van 28 november 2002 tot omschrijving van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf, heeft het Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak T-844/14: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – GRE/EUIPO (Mark1) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Mark1 — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/16

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – GRE/EUIPO (Mark1)
   (Zaak T-844/14) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Mark1 - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 232/21)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Memmler en S. Schulz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 oktober 2014 (zaak R 648/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Mark1 als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Verzoeken van de Juzgado de lo Social nr. 1 de Santiago de Compostela van 13 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen M. E. Fernández Balado en J. Paredes enerzijds en Instituto Nacional de Empleo en Instituto Nacional de la Seguridad Social anderzijds (Zaken C-102/95 en C-103/95)

text:
3 . 6 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 137/ 13
Verzoek van het Finanzgericht Bremen van 7 maart 1995                    1984 , in de versie van Real Decreto Ley 3/89 van
     om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 31 maart 1989 (thans artikel 215.3 van Real Decreto
             B. Kording en Senator für Finanzen                          Legislativo 1 / 1994 van 20 juni 1994 ) worden
                       ( Zaak C-100/95 )                                 beschouwd als een werkloosheidsuitkering in de zin van
                                                                         artikel 4, lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 ?
                          ( 95/C 137/26 )
                                                                     2 . Zo ja , moet artikel 67, lid 1 , van Verordening ( EEG )
Het Finanzgericht Bremen — 2e Senat — heeft bij beschik                 nr . 1408/71 ( in de thans geldende versie ) dan met
king van 7 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof                betrekking tot de daarin geregelde feitelijke situatie
van Justitie op 30 maart 1995 , in het geding tussen B.                  aldus worden uitgelegd, dat op grond van dit artikel
Kording en Senator für Finanzen, het Hof van Justitie van de             voor het verkrijgen van bijstand bij werkloosheid voor
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     personen ouder dan 52 jaar, als geregeld in artikel 215.3
beslissing over de navolgende vraag :                                    van het Real Decreto Legislativo 1/1994 van 20 juni
                                                                         1994 tot goedkeuring van de Texto Refundido de la Ley
                                                                         General de la Seguridad Social (geconsolideerde versie
„ Is er sprake van schending van artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn       van de algemene sociale-zekerheidswet) rekening moet
76/207/EEG van 9 februari 1976 (') of een andere gemeen                 worden gehouden met krachtens de wettelijke regeling
schapsrechtelijke bepaling in de zin van „ indirecte discrimi           van elke andere Lid-Staat vervulde tijdsvakken van
natie van vrouwen ",                                                     verzekering of van arbeid , voor zover met de desbetref
                                                                         fende bijdragen wordt voldaan aan alle voorwaarden,
indien volgens de nationale bepalingen ( artikel 38 , lid 1 ,            met uitzondering van de leeftijd , voor het recht op
punt 4a, en lid 2 , juncto artikel 36 , lid 3 , Steuerberatungs         pensioen in een andere Lid-Staat dan die van het
gesetz ) de als voorwaarde voor vrijstelling van het examen              bevoegde orgaan ?
voor belastingsadviseur vereiste activiteit van ten minste 15
jaar als hogere behandelingsambtenaar van de belasting              3 . Geldt dit ook indien de werknemer in Spanje geen of
dienst, bij werkzaamheden in deeltijd die minstens de helft              minder dan een jaar bijdragen heeft betaald , mits hij in
van de regelmatige arbeidstijd bedragen overeenkomstig                   een willekeurige Lid-Staat recht op pensioen heeft ?
wordt verlengd, en indien 110 van de 119 in deeltijd
werkzame hogere ambtenaren van de Bremer belasting
dienst vrouwen zijn ( 92,4% )?"                                      4 . Is het in strijd met de artikelen 48 , lid 2, en 51 van het
                                                                         EG-Verdrag, wanneer van migrerende werknemers voor
                                                                         het ontstaan van het recht op bijstand bij werkloosheid
(') PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 .                                      voor personen van boven de 52 jaar wordt vereist, dat zij
                                                                         aannemelijk maken dat zij voldoen aan alle voorwaar
                                                                         den, met uitzondering van de leeftijd , voor het recht op
                                                                         pensioen ten laste van het Spaanse stelsel van sociale
                                                                         zekerheid , terwijl degenen die dit recht in enige andere
                                                                         Lid-Staat aannemelijk maken, van deze bijstand worden
                                                                         uitgesloten ?
Verzoeken van de Juzgado de lo Social nr. 1 de Santiago de
Compostela van 13 maart 1995 om een prejudiciële
beslissing in de gedingen tussen M. E. Fernández Balado en
J. Paredes enerzijds en Instituto Nacional de Empleo en
    Instituto Nacional de la Seguridad Social anderzijds
               ( Zaken C-102/95 en C-103/95 )
                            95/C 137/27 )                            Verzoek van het Bundesgerichtshof van 6 maart 1995 om
                                                                     een prejudiciële beslissing in het geding tussen MSG,
                                                                        Mainschiffahrts-Genossenschaft e.G. en Les Gravières
De Juzgado de lo Social nr . 1 de Santiago de Compostela                                      Rhénanes SARL
heeft bij beschikkingen van 13 maart 1995 , ingekomen ter                                    ( Zaak C-106/95 )
griffie van het Hof van Justitie op 31 maart 1995 , in de                                       ( 95/C 137/28 )
gedingen tussen M.E. Fernandez Balado en J. Paredes
enerzijds en Instituto Nacional de Empleo en Instituto
Nacional de la Seguridad Social anderzijds, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een              Het Bundesgerichtshof — Ile Zivilsenat — heeft bij beschik
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                   king van 6 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                     van Justitie op 31 maart 1995 , in het geding tussen MSG,
                                                                     Mainschiffahrts-Genossenschaft e.G. en Les Gravières Rhé
1 . Moet de door verzoeker aangevraagde bijstand bij                 nanes SARL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
     werkloosheid voor personen ouder dan 52 jaar, die is            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
     geregeld in artikel 13.2 van wet 31 /84 van 2 augustus          navolgende vragen: