title: Zaak T-141/01: Beroep, op 20 juni 2001 ingesteld door Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 289/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.10.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
                         van 27 juni 2001
                                                                                van 7 juni 2001
in de gevoegde zaken T-164/99, T-37/00 en T-38/00: Alain                 in zaak T-328/00: M. Costacurta tegen Commissie van de
       Leroy e.a. tegen Raad van de Europese Unie (1)                                     Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Ambtenaren — Tewerkstelling van verzoeker in derde land
(„Beschikking 1999/307/EG — Opneming van Schengen-
                                                                         in 1993 — Herplaatsing van betrokkene bij Publicatiebureau
secretariaat in secretariaat-generaal van Raad — Beroep tot
                                                                         in 1996 — Verlies van voordeel van bepalingen van bijlage X
                         nietigverklaring”)
                                                                         bij Statuut — Verzoek om hertewerkstelling in derde land,
                                                                         in 2000 ingediend op grond van bijlage X — Niet-ontvanke-
                          (2001/C 289/59)                                lijkheid van beroep tegen stilzwijgend gegeven antwoorden
                                                                                van Commissie)
                          (Procestaal: Frans)                                                      (2001/C 289/60)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In de gevoegde zaken T-164/99, T-37/00 en T-38/00, Alain
Leroy, voormalig employé van de Economische Unie van
België, Nederland en Luxemburg (Benelux), tewerkgesteld bij              In zaak T-328/00, M. Costacurta, ambtenaar van de Commissie
het Schengen-secretariaat en wonende te Grimbergen (België),             van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
Yannick Chevalier-Delanoue, ambtenaar van de Raad van de                 vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat, domicilie gekozen
Europese Unie, wonende te Brussel (België), Virginia Joaquim             hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Matos, wonende te Montijo (Portugal), vertegenwoordigd door              Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een
G. Vandersanden en L. Levi, avocats, domicilie gekozen                   verzoek om nietigverklaring van een beweerdelijk stilzwijgend
hebbende te Luxemburg, ondersteund door Union syndicale-                 genomen besluit tot afwijzing van het verzoek van 6 juni
Bruxelles, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door S. Par-           2000 om hertewerkstelling in een derde land, en van een
mesan, avocat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                  beweerdelijk stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
interveniënte in zaak T-164/99, tegen Raad van de Europese               verzoekers klacht van 24 oktober 2000, heeft het Gerecht
Unie (gemachtigden: M. Bauer, F. Anton en A. Bentley),                   (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
betreffende, in zaak T-164/99, een verzoek tot nietigverklaring          kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
van beschikking 1999/307/EG van de Raad van 1 mei 1999                   H. Jung, op 7 juni 2001 een beschikking gegeven waarvan het
tot vaststelling van de wijze waarop het Schengen-secretariaat           dictum luidt als volgt:
in het secretariaat-generaal van de Raad wordt opgenomen (PB
L 119, blz. 49), en, in de zaken T-37/00 en T-38/00, enerzijds,          1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
verzoeken tot nietigverklaring van beschikking 1999/307, van
verschillende besluiten van de Raad tot aanstelling van derden           2)    Verzoeker zal alle kosten dragen, daaronder begrepen die welke
in posten bij deze instelling en van de stilzwijgend genomen                   op het kort geding zijn gevallen.
besluiten van de Raad om verzoekers niet in een van deze
posten aan te stellen, en anderzijds, schadevorderingen, heeft
het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                      (1) PB C 372 van 23.12.2000.
A. W. H. Meij, president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 juni 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                         Beroep, op 20 juni 2001 ingesteld door Entorn, Societat
2)    Verwijst verzoeker in zaak T-164/99 in zijn eigen kosten en in     Limitada Enginyeria i Serveis tegen Commissie van de
      de door de Raad gemaakte kosten. Interveniënte zal haar eigen                         Europese Gemeenschappen
      kosten dragen.
                                                                                (Zaak T-141/01)
3)    In de zaken T-37/00 en T-38/00 zal elke partij de eigen
      kosten dragen.                                                                               (2001/C 289/61)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 21 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
 ---pagebreak--- 13.10.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/25
van de Europese Gemeenschappen door Entorn, Societat                  Beroep, op 2 juli 2001 ingesteld door D.L.D. Trading
Limitada Enginyeria i Serveis, gevestigd te Barcelona, vertegen-      Company Import-Export, spol. s.r.o., tegen Raad van de
woordigd door M. Belard-Kopke Marques-Pinto.                                                     Europese Unie
                                                                                (Zaak T-146/01)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2001/C 289/62)
—    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                                    (Procestaal: Duits)
     4 maart 1999 [C (1999) 534], waarbij de steun is
     ingetrokken die aan Entorn, Societat Limitada Enginyeria
     i Serveis is verleend krachtens beschikking C(93) 3394           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     van de Commissie van 26 november 1993 met betrekking             schappen is op 2 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Raad van
     tot toekenning van steun van het EOGFL — afdeling                de Europese Unie door D.L.D. Trading Company Import-
     oriëntatie,     overeenkomstig       verordening      (EEG)      Export, spol. s.r.o., gevestigd te Brno (Tsjechië), vertegenwoor-
     nr. 4256/88 van de Raad voor het project                         digd door J. Hintermayr, G. Minichmayr en P. Burgstaller,
     nr. 93.ES.06.030, getiteld „Demonstratieproject voor het         advocaten.
     kweken van de sumak met nieuwe teeltmethoden”;
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      1.    verweerder te veroordelen tot betaling binnen 14 dagen
                                                                            van 10 000 000 ATS aan haar raadslieden, en vast te
                                                                            stellen dat artikel 5, lid 8, van richtlijn 69/169/EEG
                                                                            inzake het reizigersverkeer in de geldende versie, alsmede
                                                                            verordening (EG) nr. 2744/98, in strijd zijn met het
Middelen en voornaamste argumenten                                          gemeenschapsrecht;
                                                                      2.    verweerder in elk geval te verwijzen in de kosten.
Verzoekster stelt in de eerste plaats, dat de Commissie een
ernstige beoordelingsfout heeft gemaakt, daar zij haar als
adressaat beschouwt van de bestreden beschikking waarbij              Middelen en voornaamste argumenten
de terugbetaling van 725 094 euro wordt gelast. Volgens
verzoekster heeft de Commissie vanaf het begin van de
uitvoering van het project aangenomen, dat de begunstigde             Verzoekster is gevestigd te Brno, Tsjechië, en exploiteert op
van de financiële bijstand van de Gemeenschap Entorn, Trading         twee plaatsen in Tsjechië „Duty Free-Shops”. Zij verkoopt daar
Limited, was, een vennootschap naar Iers recht waarmee                de facto uitsluitend goederen aan reizigers, die deze in hun
verzoekster, Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis,          persoonlijke bagage en voor eigen gebruik in Oostenrijk
geen enkele economische, juridische of financiële band heeft.         invoeren.
Aan die vennootschap heeft de Commissie het bedrag van
725 094 euro overgemaakt, dat zij thans terugvordert van
verzoekster die nooit iets van de Commissie heeft ontvangen.          Zij stelt dat verordening (EG) nr. 2744/98 van de Raad (1),
                                                                      respectievelijk artikel 5, lid 8, van richtlijn 69/169/EEG inzake
                                                                      het reizigersverkeer, in de versie van richtlijn 91/191/EEG van
                                                                      de Raad (2), in strijd zijn met het primaire gemeenschapsrecht
                                                                      en met algemene communautaire rechtsbeginselen, en onrecht-
Verzoekster stelt in de tweede plaats, dat de bestreden beschik-      matig zijn.
king een wezenlijk vormvoorschrift schendt, daar de voor de
vaststelling ervan vereiste formaliteiten niet in acht zijn
genomen. De Commissie heeft verzoekster namelijk niet de              Bij de verordening van de Raad inzake douanevrijstellingen, in
mogelijkheid geboden om zich vóór de afsluiting van de              de versie van verordening (EG) nr. 2744/98, wordt de niet-
administratieve procedure te verweren, zodat zij het fundamen-        commerciële invoer van goederen uit een derde land in de
tele beginsel van gemeenschapsrecht heeft geschonden, vol-            reisbagage, vrijgesteld van invoerrechten. Deze vrijstelling
gens hetwelk in elke procedure tegen een persoon, die kan             geldt echter slechts tot een bepaalde drempelwaarde. Op grond
resulteren in een voor hem bezwarende handeling, het recht            van een afwijkende regeling gold tot 31 december 1997 in
van verweer moet worden gerespecteerd. Dit beginsel is van            Oostenrijk een vrijstellingsbedrag van 75 ECU. Op 14 decem-
toepassing ook al is er geen bepaling waarin die procedure            ber 1998 stelde de Raad verordening (EG) nr. 2744/98
wordt geregeld.                                                       vast, op grond waarvan het vrijstellingsbedrag bij nationale
                                                                      maatregel kan worden beperkt; de verordening trad met
                                                                      terugwerkende kracht tot 1 januari 1998 in werking, waarmee
                                                                      de afwijking van het eenvormig stelsel van douanevrijstellingen
                                                                      werd verlengd tot in totaal 8 jaar.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 23 februari 1995 in zaak C-334/93 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Bonapharma Arzneimittel GmbH tegen Hauptzollamt Krefeld (Vrijhandelsovereenkomst EEG-Oostenrijk - Begrip produkt van oorsprong - Protocol nr. 3 - Methoden van administratieve samenwerking - Certificaat EUR 1)

text:
8 . 4 . 95            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 87/1
                                                               I
                                                         (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                               kapsalon in het bezit moeten zijn van een diploma, terwijl
                         (Vierde Kamer)                            het onderdanen van andere Lid-Staten is toegestaan een
                                                                   kapsalon te drijven zonder dat diploma en zonder de
                     van 16 februari 1995                          verplichting de bedrijfsvoering aan een gediplomeerde
in de gevoegde zaken C-29/94, C-30/94 , C-3 1/94, C-32/94 ,        technisch bedrijfsleider over te laten.
C-33/94, C-34/94 en C-35/94 ( verzoek van het Tribunal de
grande instance de Charleville-Mézières ( Frankrijk) om een        f 1 ) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1993 .
prejudiciële beslissing ): strafzaken tegen J.-L. Aubertin, B.     ( 2 ) PB nr . L 218 van 27 . 7. 1982 , blz . 24 .
Collignon, G. Creusot, I. Diblanc, G. Josse, J. Martin, C.
                          Normand (*)
       (Kappers — Richtlijn 82/489/EEG van de Raad)
                          ( 95/C 87/01
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                       (Procestaai: Frans)                                                    (Vijfde Kamer)
                                                                                van 23 februari 1995
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      in zaak C-334/93 ( verzoek van het Finanzgericht Düssel
de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste        dorf om een prejudiciële beslissing ): Bonapharma Arznei
                              aanleg)                                       mittel GmbH tegen Hauptzollamt Krefeld { l )
                                                                   (Vrijhandelsovereenkomst EEG-Oostenrijk — Begrip pro
In de gevoegde zaken C-29/94, C-30/94, C-31 /94, C-32/94,          dukt van oorsprong — Protocol nr. 3 — Methoden van
C-33/94, C-34/94 en C-35/94, betreffende een verzoek aan                 administratieve samenwerking — Certificaat EUR 1)
het Hof krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het                                        ( 95/C 87/02
Tribunal de grande instance de Charleville-Mézières ( Frank
rijk ) in de aldaar dienende strafzaken tegen J.-L. Aubertin,                              (Procestaai: Duits)
B. Collignon, G. Creusot, I. Diblanc, G. Josse, J. Martin, C.
Normand, een prejudiciële beslissing over de uitlegging van        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Richtlijn 82/489/EEG van de Raad van 19 juli 1982                  de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste
houdende maatregelen ter vergemakkelijking van de daad                                             aanleg)
werkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij
verrichten van diensten van kappers ( 2 ), heeft het Hof
                                                                   In zaak C-334/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
(Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
kamerpresident, C. N. Kakouris ( rapporteur ) en J. L.             krachtens artikel 117 van het EEG-Verdrag van het Finanz
Murray, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R.     gericht Düsseldorf ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig
Grass, op 16 februari 1995 een arrest gewezen waarvan het          geding tussen Bonapharma Arzneimittel GmbH en Haupt
dictum luidt als volgt:                                            zollamt Krefeld, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                   uitlegging van de Overeenkomst tussen de Europese Econo
                                                                   mische Gemeenschap en de Republiek Oostenrijk, onderte
Het Gemeenschapsrecht, met name Richtlijn 82/489/EEG               kend te Brussel op 22 juli 1972 en goedgekeurd bij
van de Raad van 19 juli 1982 houdende maatregelen ter              Verordening ( EEG) nr . 2836/72 van de Raad van 19 de
vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van            cember 1972 houdende sluiting van een Overeenkomst
het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten van        tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
kappers, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet            Republiek Oostenrijk en houdende vaststelling van bepalin
verzet tegen een nationale regeling volgens welke de               gen ter uitvoering daarvan (2 ), en met name van Protocol
onderdanen van die Lid-Staat voor het drijven van een              nr. 3 bij de Overeenkomst, betreffende de definitie van het
 ---pagebreak--- Nr . C 87/2            NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8 . 4 . 95
begrip „ produkten van oorsprong " en de methoden van                   niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
administratieve samenwerking, heeft het Hof (Vijfde                     EEG-Verdrag en met name krachtens Beschikking 90/
Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi                 224/EEG van de Commissie van 24 mei 1989 inzake
dent, J. C. Moitinho de Almeida en D. A. O. Edward                      steunverlening door de Italiaanse Regering aan Aluminia en
(rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz;                Comsal, twee staatsondernemingen in de aluminiumindus
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 23 februari             trie ( 2 ), heeft het Hof (Zesde Kamer ), samengesteld als volgt:
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                    F. A. Schockweiler (rapporteur ), kamerpresident, G. F.
volgt:                                                                  Mancini, C. N. Kakouris, J. L. Murray en G. Hirsch,
                                                                        rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass,
Van overlegging van de documenten, bedoeld in titel II van              op 23 februari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de Europese                   luidt als volgt:
Economische Gemeenschap en de Republiek Oostenrijk,
zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1598/88 van de                1 . Door de in 1987 ten onrechte aan de tot de groep EFIM
Raad van 24 mei 1988 inzake de toepassing van Besluit                          behorende vennootschappen Aluminia en Comsal toe
nr. 1 /88 van het Gemengd Comité EEG-Oostenrijk tot                           gekende steun niet terug te vorderen, is de Italiaanse
wijziging van Protocol nr. 3 betreffende de definitie van het                  Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar
begrip „produkten van oorsprong " en de methoden van                          rusten krachtens het EEG-Verdrag en met name krach
administratieve samenwerking, kan worden afgezien, wan                        tens Beschikking 90/224/EEG van de Commissie van
neer de oorsprong van de goederen met zekerheid is komen                       24 mei 1989 inzake steunverlening door de Italiaanse
vast te staan aan de hand van objectieve bewijzen die niet                     Regering aan Aluminia en Comsal, twee staatsonderne
door de belanghebbenden kunnen zijn gemanipuleerd of                           mingen in de aluminiumindustrie.
vervalst, en vaststaat dat zowel de importeur als de
exporteur zich de nodige moeite heeft gegeven om in het                 2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten
bezit van de in het Protocol bedoelde documenten te komen,                     van de procedure.
en deze personen in de onmogelijkheid verkeren die
certificaten te verkrijgen om redenen waarop zijzelf geen               (!) PB nr. C 231 van 27. 8 . 1993 .
invloed hebben, zoals met name het bestaan van mededin                 ( 2 ) PB nr. L 118 van 9 . 5 . 1990 , blz. 42 .
gingsbeperkende gedragingen van andere betrokken par
tijen, die in strijd zijn met zowel het doel als de bepalingen
van de Overeenkomst.
(M PB nr. C 215 van 10 . 8 . 1993 .
(2 ) PB nr . L 300 van 31 . 12 . 1972 , blz. 1 .                                             ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 23 februari 1995
                                                                        in de gevoegde zaken C-358/93 en C-416/93 (verzoek van
                                                                        de Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia Nacional om
                                                                        een prejudiciële beslissing): A. Bordessa en V. Mari
                                                                                Mellado, C. Barbero Maestre ( a )
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                        (Richtlijn 88/361/EEG — Nationale vergunning voor
                          ( Zesde Kamer)
                                                                                uitvoer van bankbiljetten)
                      van 23 februari 1995                                                           ( 95/C 87/04 )
in zaak C-349/93 : Commissie van de Europese Gemeen
             schappen tegen Italiaanse Republiek ( ! )                                           (Procestaai: Spaans)
(Steunmaatregelen van Staten — Beschikking van Commis
sie waarbij terugvordering wordt gelast — Niet-uit                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                               voering)                                 de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste
                            ( 95/C 87/03 )                                                               aanleg)
                      (Procestaai: Italiaans)                           In gevoegde zaken C-358/93 en C-416/93 , betreffende een
                                                                        verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 van het EEG
                                                                        Verdrag van de Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Nacional, in de aldaar aanhangige strafzaken tegen A.
de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste             Bordessa (zaak C-358/93 ) en V. Mari Mellado, C. Barbero
                                aanleg)                                 Maestre (zaak C-416/93 ), om een prejudiciële beslissing
                                                                        over de uitlegging van de artikelen 30 en 59 van het Verdrag,
In zaak C-349/93 , Commissie van de Europese Gemeen                    alsmede van de artikelen 1 en 4 van Richtlijn 88/361/EEG
schappen (gemachtigden: A. Abate en V. Di Bucci) tegen                  van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van
Italiaanse Republiek (gemachtigde : L. Ferrari Bravo ), be             artikel 67 van het Verdrag (2 ), heeft het Hof, samengesteld
treffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse              als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, F. A. Schock
Republiek, door de in 1987 ten onrechte aan de tot de groep             weiler en P. J. G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresidenten,
EFIM behorende vennootschappen Aluminia en Comsal                       G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida
toegekende steun niet terug te vorderen, de verplichtingen              en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;


title: Verzoek van het Bundessozialgericht van 13 mei 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Sehrer en Bundesknappschaft, interveniënte: Landesversicherungsanstalt für das Saarland (Zaak C-302/98)

text:
26.9.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/25
     het Gerecht heeft een vereiste toegevoegd dat niet            zin, dat de daar bedoelde rechtsgevolgen ook intreden in
     voorkomt in de exhaustieve lijst in voormelde verorde-        het geval de nationale wet geen aan deze verdragsbepaling
     ning;                                                         overeenkomstige bepaling bevat?
                                                                   (1) Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele
Ð schending van het beginsel ¹ad impossibilia nemo
                                                                       eigendom (WTO) (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 213).
     teneturº: beslissend voor het Gerecht was dat een
     bepaald bewijs ontbrak, terwijl het onmogelijk was dit
     bewijs te leveren;
Ð schending van artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
     nr. 1697/79 en van artikel 220 van Verordening (EEG)          Verzoek van het Bundessozialgericht van 13 mei 1998 om
     nr. 2913/92: het Gerecht zou deze bepalingen aldus            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen M. Sehrer
     hebben uitgelegd, dat er geen sprake is van een ¹ver-         en Bundesknappschaft, intervenieÈnte: Landesversicherungs-
     gissingº vanwege de douane wanneer de onverschul-                                 anstalt für das Saarland
     digde heffing overeenkomt met de aangifte van de
                                                                                (Zaak C-302/98)
     exporteur, zodat de douane is ¹misleidº;
                                                                                (98/C 299/39)
Ð schending van het vertrouwensbeginsel: het Gerecht
     verwijst ten onrechte naar het ¹handelsrisicoº dat            Het Bundessozialgericht Ð 8. Senat Ð heeft bij beschik-
     geldt voor elke ondernemer, die wordt geacht te weten         king van 13 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
     dat een herziening van de heffing door de douane              van Justitie op 3 augustus 1998, in het geding tussen M.
     mogelijk is;                                                  Sehrer en Bundesknappschaft, intervenieÈnte: Landesversi-
                                                                   cherungsanstalt für das Saarland, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
Ð schending van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag:
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
     waar het Gerecht het bestaan poneert van een ¹doua-
     nerisicoº, verdedigt het de noodzaak van een verkapte
     beperking van de intracommunautaire handel;                   Staan de artikelen 6 en 48 tot en met 51 van het Verdrag
                                                                   tot oprichting van de Europese Gemeenschap, alsook
                                                                   artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Ð schending van het beginsel ¹ne bis in idemº en van               Raad (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-
     artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1697/79 en                heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
     artikel 220 van Verordening (EEG) nr. 2913/92: het            op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
     Gerecht heeft de beschikking zelfs niet nietig verklaard      plaatsen, in de weg aan nationale regelingen krachtens
     wat het gedeelte betreft waarbij de navordering wordt         welke een op een collectieve overeenkomst berustend
     toegestaan voor een aanslag die door CPL Imperial 2           Frans aanvullend pensioen in zijn volle omvang zowel met
     SpA reeds is betaald.                                         bijdragen voor de Franse ziekteverzekering als met bijdra-
                                                                   gen voor de Duitse ziekteverzekering voor gepensioneerden
(1) PB L 197 van 3.8.1997, blz. 1.                                 wordt belast?
(2) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                                                                   (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te 's-Graven-
hage om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen          Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comu-
     Parfums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV               nidad Valenciana (kamer sociale zaken) van 10 juli 1998
                       (Zaak C-300/98)                             om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen SIMAP
                                                                   (Sindicato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) en Conselle-
                        (98/C 299/38)                               ria de Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana)
                                                                                (Zaak C-303/98)
De Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage heeft bij                                      (98/C 299/40)
vonnis van 25 juni 1998, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 29 juli 1998, in het geding tussen Par-
fums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV, het Hof              Het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valen-
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij           ciana (kamer sociale zaken) heeft bij beschikking van
wijze van prejudicieÈle beslissing uitspraak te doen over de       10 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
navolgende vraag:                                                  tie op 3 augustus 1998, in het geding tussen SIMAP (Sindi-
                                                                   cato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) en Conselleria de
                                                                   Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana, het
Moet artikel 50, lid 6, van de TRIP's-overeenkomst (1), zo         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
worden opgevat dat dit rechtstreekse werking heeft in die          zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende


title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 28 september 1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het Land Rheinland-Pfalz en Firma Alcan Deutschland GmbH, interveniënt: de Oberbundesanwalt bij het Bundesverwaltungsgericht (Zaak C-24/95)

text:
25 . 3 . 95          INL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 74/7
     is aangegeven. Zou de schade in het geval van oogstder         Verzoek van de Pretura Circondariale di Terni van 24 ja
     ving gelijk zijn aan de hoogte van het extra contingent,        nuari 1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
     dan zou er sprake zijn van overcompensatie, daar het op                                   tegen I. Rosi
     de markt brengen van bananen uit derde landen de                                       ( Zaak C-26/95 )
     importeurs een hogere winst oplevert dan het op de
                                                                                ( 95/C 74/11
     markt brengen van een zelfde hoeveelheid EG/ACS
     bananen.
(M PB nr. L 296 van 17. 11 . 1994 , blz. 33 .                        De Pretura Circondariale di Terni heeft bij beschikking van
                                                                     24 januari 1995 (ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                     Justitie op 6 februari 1995 ) in de strafzaak tegen I. Rosi, het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 28 septem              Moeten de begrippen „ afvalstoffen " en „ afvalstoffen die
ber 1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen         bestemd zijn voor nuttige toepassing" in de Richtlijnen
het Land Rheinland-Pfalz en Firma Alcan Deutschland                  91/156/EEG O en 91/689/EEG ( 2 ) en in Verordening ( EEG)
GmbH, interveniënt: de Oberbundesanwalt bij het Bundes              nr. 259/93 ( 3 ) verder worden uitgelegd in het licht van de
                       verwaltungsgericht                            eerdere arresten van het Hof terzake, en voorts, vallen onder
                        ( Zaak C-24/95 )                             deze twee begrippen alle residuen afkomstig van produktie
                           ( 95/C 74/10 )                            cycli of van het verbruik in het kader van een produktie
                                                                     proces of van een verbrandingsprocédé, en zo ja, moeten
                                                                     ook laatstbedoelde materialen worden geacht in het kader
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van               van de EEG-regeling onder de betrokken richtlijnen te
28 september 1994, ingekomen ter griffie van het Hof van             vallen ?
Justitie op 2 februari 1995 , in het geding tussen het land
Rheinland-Pfalz en Firma Alcan Deutschland GmbH, inter
veniënt: de Oberbundesanwalt bij het Bundesverwaltungs
                                                                     Meer in het bijzonder:
gericht, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
gende vragen:                                                        — is een proces dat zich ertoe beperkt de afvalstoffen inert,
                                                                         en aldus onschadelijk te maken, te rekenen tot de
 1 . Is de bevoegde autoriteit op grond van de verplichting,             activiteiten gericht op de terugwinning van residuen, dat
      het nationale recht aldus toe te passen „ dat de door het          als zodanig kan worden onttrokken aan de Gemeen
      Gemeenschapsrecht verlangde terugvordering niet prak              schapsregeling inzake afvalstoffen ?
      tisch onmogelijk wordt gemaakt en het belang van de
      Gemeenschap ten volle in aanmerking wordt genomen"
      krachtens een onaantastbare terugvorderingsbeschik            — kan het storten van afvalstoffen met het oog op het
      king van de Commissie verplicht de betrokken toeken               egaliseren of ophogen van terreinen worden beschouwd
      ningsbeschikking in te trekken, ook indien zij de naar             als een nuttige toepassing van afvalstoffen, zodat zij als
      nationaal recht ten behoeve van de rechtszekerheid                 residuen kunnen worden gekwalificeerd en als zodanig
      gestelde vervaltermijn heeft laten verstrijken ?                   niet onderworpen zijn aan de Gemeenschapsregeling
                                                                         inzake afvalstoffen ?
 2 . Zo ja, is de bevoegde autoriteit op grond van voor
      noemde verplichting ingevolge een onaantastbare terug         — kan het verbranden van afvalstoffen worden beschouwd
      vorderingsbeschikking van de Commissie verplicht de                als een nuttige toepassing ervan, op de enkele grond dat
      betrokken toekenningsbeschikking in te trekken, ook                de residuen hiefaari een economische waarde ontlenen,
      indien de bevoegde autoriteit voor de onwettigheid                 en aldus kunnen worden onttrokken aan de Gemeen
      daarvan in zodanige mate verantwoordelijk is, dat de               schapsregeling inzake afvalstoffen, en meer in het
      intrekking ten opzichte van de begunstigde een schen              bijzonder aan de regels inzake verbranding ?
      ding van de goede trouw vormt ?
                                                                      — kunnen afvalstoffen worden ingedeeld als voor terug
 3 . Indien de vragen 1 en 2 bevestigend moeten worden                   winning geschikte residuen zonder dat de kenmerken en
      beantwoord :
                                                                         de bestemming ervan worden vermeld, en kunnen zij
                                                                         aldus aan de Gemeenschapsregeling inzake afvalstoffen
      Is de bevoegde autoriteit op grond van voornoemde                  worden onttrokken ?
      verplichting ingevolge een onaantastbare terugvorde
      ringsbeschikking van de Commissie verplicht de terug
      betaling van de verleende steun te verlangen, ook indien        — worden afvalstoffen waarvan de kenmerken in geen
      dit naar nationaal recht wegens het ontbreken van                  enkel opzicht worden gewijzigd, door het enkele feit van
      verrijking in verband met de afwezigheid van kwade                  het vermalen niet aan de Gemeenschapsregeling inzake
      trouw bij de steunontvanger, uitgesloten is ?                       afvalstoffen onderworpen residuen, wanneer niet is


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 maart 1996 in zaak T-134/95, Dysan Magnetics Ltd en Review Magnetics (Macao) Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Bericht van inleiding van anti-dumpingprocedure - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 133/22           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          4 . 5 . 96
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               tot nietigverklaring van het bericht van inleiding van
                        van 28 maart 1996                               anti-dumpingprocedures met betrekking tot de invoer van
                                                                        bepaalde magneetschijven ( 3,5" microschijven ) van oor
in zaak T-40/95 : „V " tegen Commissie van de Europese                  sprong uit Canada , Indonesië , Macao en Thailand ( PB nr.
                       Gemeenschappen ( 1 )                             C 84 van 6 . 4 . 1 995 , blz . 4 ), heeft het Gerecht ( Derde Kamer
(Ambtenaren — Tuchtregeling — Tuchtrechtelijk ontslag                   — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C.P. Briët, president,
        — Motivering — Verzwarende omstandigheden)                      M. B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J.D. Cooke,
                            ( 96/C 133/50 )                             rechters; griffier: H. Jung, op 14 maart 1996 een beschik
                                                                        king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-40/95 , „V ", gewezen ambtenaar van de Commis                2.   Verzoeksters worden verwezen in de kosten .
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Aarlen
( België ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure
                                                                        (M PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
en A. Tornel , advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue
Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigde : A.M. Alves Vieira ), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
van 18 januari 1995 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is
ontslagen zonder vermindering of intrekking van zijn recht                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
op ouderdomspensioen, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ),                                    VAN EERSTE AANLEG
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia
Valdecasas en J. Azizi, rechters; griffier: L. Kintzelé-Prussen,                                van 11 maart 1996
referendaris, op 28 maart 1 996 een arrest gewezen waarvan              in zaak T-195/95 , Guérin automobiles tegen Commissie
het dictum luidt als volgt:                                                          van de Europese Gemeenschappen (^
                                                                        (Mededinging — Beroep wegens nalaten en beroep tot
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van                     schadevergoeding — Exceptie van niet-ontvankelijkheid)
       18 januari 1995 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is
       ontslagen.                                                                                ( 96/C 133/52 )
2 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen,                                            (Procestaai: Frans)
       daaronder begrepen die welke op de korte gedingen zijn
      gevallen.
                                                                        In zaak T-195/95 , Guérin automobiles, vennootschap naar
                                                                        Frans recht in liquidatie, gevestigd te Alençon ( Frankrijk ),
f 1 ) PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                        vertegenwoordigd door J. -C. Fourgoux, advocaat te Parijs
                                                                        en te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                        kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de
                                                                        Bourbon 4, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen ( gemachtigden : F. E. Gonzalez Dîaz en G. Char
                                                                        rier ), betreffende een verzoek tot vaststelling dat de Com
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                missie heeft nagelaten punten van bezwaar tegen Nissan
                     VAN EERSTE AANLEG                                  France SA mee te delen en, subsidiair, tot schadevergoeding,
                        van 14 maart 1996
                                                                        heeft het Gerecht ( Tweede Kamer — uitgebreid ), samenge
                                                                        steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, B. Vesterdorf,
in zaak T- 1 3 4/95 , Dysan Magnetics Ltd en Review Magne              C.W. Bellamy, A. Kalogeropoulos en A. Potocki , rechters;
tics (Macao ) Ltd tegen Commissie van de Europese                       griffier : H. Jung, op 1 1 maart 1 996 een beschikking gegeven
                        Gemeenschappen ( 1 )                            waarvan het dictum luidt als volgt:
 (Beroep tot nietigverklaring — Bericht van inleiding van
        anti-dumpingprocedure — Niet-ontvankelijkheid)                   1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, voor
                                                                             zover bet ertoe strekt een verzuim van de Commissie te
                             ( 96/C 133/51 )
                                                                             doen vaststellen.
                        (Procestaai: Engels)                            2 . Wat de conclusies tot schadevergoeding betreft, wordt
                                                                              de door verweerster opgeworpen exceptie van niet
 In zaak T-134/95 , Dysan Magnetics Ltd, gevestigd te                         ontvankelijkheid met de zaak ten gronde gevoegd.
 Reading (Verenigd Koninkrijk ), en Review Magnetics
 ( Macao ) Ltd, gevestigd te Macao, vertegenwoordigd door                3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 M. Clough en M. Brealey, barristers, geïnstrueerd door
 Rosenblatt, solicitors, domicilie gekozen hebbende te                   (M PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
 Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
 Grand-Rue 31 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
 schappen ( gemachtigde : N. Khan ), betreffende een beroep


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 september 2003 in zaak C-125/01 (verzoek van het Sozialgericht Leipzig om een prejudiciële beslissing): Peter Pflücke tegen Bundesanstalt für Arbeit ("Bescherming van werknemers — Insolventie van werkgever — Waarborg inzake betaling van loonaanspraken — Nationale bepaling die voorziet in vervaltermĳn van twee maanden voor verzoek om betaling en in mogelĳkheid tot heropening van deze termĳn")

text:
1.11.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/7
                     ARREST VAN HET HOF                                             heeft op het beheer van die afvalstoffen als zodanig in de zin
                                                                                van artikel 1, sub d, van de richtlijn en zij ten minste een niveau
                                                                                van milieubescherming oplevert dat gelijkwaardig is aan dat
                             (Zesde kamer)
                                                                                van de richtlijn, zulks ongeacht de datum waarop zij in werking
                                                                                is getreden.
                      van 11 september 2003
                                                                              (1) PB C 173 van 16.6.2001.
in zaak C-114/01 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus
om een prejudiciële beslissing): AvestaPolarit Chrome
                                  Oy (1)
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 75/442/                                               ARREST VAN HET HOF
EEG en 91/156/EEG — Begrip „afvalstof” — Productiere-
sidu — Mijn — Gebruik — Opslag — Artikel 2, lid 1, sub b
                                                                                (Vijfde kamer)
— Begrip „andere voorschriften” — Nationale wettelijke
regeling die niet onder richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/
                               EEG valt”)                                                           van 18 september 2003
                                                                              in zaak C-125/01 (verzoek van het Sozialgericht Leipzig
                            (2003/C 264/10)                                   om een prejudiciële beslissing): Peter Pflücke tegen Bun-
                                                                                desanstalt für Arbeit (1)
                             (Procestaal: Fins)
                                                                              („Bescherming van werknemers — Insolventie van werkge-
                                                                              ver — Waarborg inzake betaling van loonaanspraken —
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    Nationale bepaling die voorziet in vervaltermijn van twee
                            dentie van het Hof)                               maanden voor verzoek om betaling en in mogelijkheid tot
                                                                                heropening van deze termijn”)
                                                                                (2003/C 264/11)
In zaak C-114/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Korkein hallinto-oikeus                                                  (Procestaal: Duits)
(Finland), in een procedure ingeleid door AvestaPolarit Chrome
Oy, voorheen Outokumpu Chrome Oy, om een prejudiciële                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
beslissing over de uitlegging van de artikelen 1, sub a, en 2,                                           dentie van het Hof)
lid 1, sub b, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals
gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart
1991 (PB L 78, blz. 32), heeft het Hof (Zesde kamer),                         In zaak C-125/01, betreffende een verzoek aan het Hof
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpre-              krachtens artikel 234 EG van het Sozialgericht Leipzig (Duits-
sident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha                    land), in het aldaar aanhangige geding tussen Peter Pflücke en
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:               Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 11 september 2003 een                     de uitlegging van artikel 9 van richtlijn 80/987/EEG van de
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpas-
                                                                              sing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming
                                                                              van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283,
1)    In een situatie als die in de hoofdprocedure ontdoet de houder          blz. 23), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
      van ganggesteente en van na de ertsconcentratie resterend zand          volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
      die afkomstig zijn van de exploitatie van een mijn, zich van            D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann en A. Rosas, rechters;
      deze stoffen of is hij voornemens dan wel verplicht zulks te doen,      advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 18 septem-
      met als gevolg dat die stoffen moeten worden aangemerkt als             ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      afvalstoffen in de zin van richtlijn 75/442 van de Raad van             volgt:
      15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij
      richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991,                     1)    Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980
      tenzij de houder ze rechtmatig gebruikt voor de noodzakelijke                 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
      opvulling van de galerijen van die mijn en afdoende garanties                 lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolven-
      geeft voor de identificatie en het daadwerkelijke gebruik van de              tie van de werkgever, verzet zich er niet tegen dat een in het
      daartoe bestemde stoffen.                                                     nationale recht opgenomen vervaltermijn wordt toegepast voor
                                                                                de indiening door een werknemer van zijn aanvraag van een
2)    Voorzover een nationale wettelijke regeling niet een maatregel                insolventievergoeding volgens de in deze richtlijn opgenomen
      is tot toepassing van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij                   regels, op voorwaarde dat deze termijn niet ongunstiger is dan
      richtlijn 91/156, met name artikel 11 daarvan, moet zij                       die voor vergelijkbare vorderingen op basis van nationaal recht
      worden beschouwd als een „ander voorschrift” in de zin van                    (gelijkwaardigheidsbeginsel) en de uitoefening van de door de
      artikel 2, lid 1, sub b, van die richtlijn dat een in die bepaling            communautaire rechtsorde verleende rechten in de praktijk niet
      genoemde categorie afvalstoffen omvat, indien zij betrekking                  onmogelijk maakt (doeltreffendheidsbeginsel).
 ---pagebreak--- C 264/8                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                             1.11.2003
2)    Indien de nationale rechter vaststelt dat de nationale bepaling                              ARREST VAN HET HOF
      die in de vervaltermijn voorziet, niet strookt met de vereisten
      van het gemeenschapsrecht en daaraan bovendien geen conforme
      uitlegging kan worden gegeven, moet hij deze bepaling buiten                                       (Vijfde kamer)
      toepassing laten.
                                                                                van 18 september 2003
(1) PB C 161 van 2.6.2001.
                                                                              in zaak C-168/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                                                                              landen om een prejudiciële beslissing): Bosal Holding BV
                                                                                tegen Staatssecretaris van Financiën (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                     („Vrijheid van vestiging — Belastingen — Belasting op
                                                                              winst van vennootschappen — Beperkte aftrekbaarheid in
                     van 11 september 2003                                    lidstaat van kosten die verband houden met deelnemingen
                                                                              van moedermaatschappij in dochterondernemingen die in
in zaak C-155/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                        andere lidstaten zijn gevestigd — Samenhang van belasting-
hof om een prejudiciële beslissing): Cookies World                                                           stelsel”)
Vertriebsgesellschaft mbH iL tegen Finanzlandesdirektion
                             für Tirol (1)
                                                                                (2003/C 264/13)
(„Zesde BTW-richtlijn — Geleasde motorvoertuigen —
Belastbare handelingen — Eigen gebruik — Artikel 17,
leden 6 en 7 — Uitsluitingen waarin nationale wetgeving                                              (Procestaal: Nederlands)
    ten tijde van inwerkingtreding van richtlijn voorzag”)
                          (2003/C 264/12)
                          (Procestaal: Duits)                                 In zaak C-168/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    in het aldaar aanhangige geding tussen Bosal Holding BV en
                          dentie van het Hof)                                 Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële beslissing
                                                                              over de uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na
                                                                              wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48
In zaak C-155/01, betreffende een verzoek aan het Hof                         EG), alsmede van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                       1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Cookies                   moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschil-
World Vertriebsgesellschaft mbH iL en Finanzlandesdirektion                   lende lidstaten (PB L 225, blz. 6), heeft het Hof (Vijfde
für Tirol, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van              kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
onder meer de artikelen 5 en 6 van de Zesde richtlijn (77/                    C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann
388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                           en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-                   D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 18 september 2003
belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1),
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
thelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur),                     Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl,            de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en
hoofdadministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewe-                    dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, uitgelegd in het
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                       licht van artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG),
                                                                              verzet zich tegen een nationale bepaling op grond waarvan voor
De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                   de belasting op de winst van een in een lidstaat gevestigde
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake           moedermaatschappij de kosten welke verband houden met de deel-
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de              neming van deze maatschappij in het kapitaal van een in een
toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzet zich tegen een                 andere lidstaat gevestigde dochteronderneming slechts mogen worden
bepaling van een lidstaat volgens welke in andere lidstaten voor een          afgetrokken indien dergelijke kosten middellijk dienstbaar zijn aan
ontvanger in de eerste lidstaat verrichte diensten aan belasting over         het behalen van winst die in de lidstaat van vestiging van de
de toegevoegde waarde zijn onderworpen terwijl, zo de betrokken               moedermaatschappij belastbaar is.
diensten voor dezelfde ontvanger binnenslands waren verricht, deze
geen voorbelasting had kunnen aftrekken.
                                                                              (1) PB C 200 van 14.7.2001.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.


title: Zaak T-179/00: Beroep, op 3 juli 2000 ingesteld door A. Menarini Industrie Farmaceutiche Riunite Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 285/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   7.10.2000
b)    schending van artikel 13 van verordening (EEG)                    Volgens de Commissie blijkt uit het door het door haar van de
      nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betreffende               Nederlandse autoriteiten ontvangen dossier dat er geen sprake
      terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten,        is van manipulatie van de zijde van Cargill. Wel zou Cargill in
      laatstelijk gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1854/89,          dit geval onzorgvuldig hebben gehandeld.
      respectievelijk artikel 239 van verordening (EEG)
      nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot
      vaststelling van het communautair douanewetboek (hier-            Volgens Cargill is evenwel geen sprake van onzorgvuldigheid,
      na: „CDW”) en de artikelen 905 tot en met 909 van                 nu haar vergunning actieve veredeling tevens voorzag in de
      verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van                mogelijkheid van de toepassing van equivalentieverkeer.
      2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen
      ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de           Bovendien heeft Cargill zich vroeger reeds bij herhaling tot de
      Raad tot vaststelling van het communautair douanewet-             bevoegde Nederlandse instanties gewend om duidelijkheid te
      boek (hierna: „TCDW”) door een verkeerde toepassing               verkrijgen over de vraag of zij de desbetreffende regelingen
      van het recht;                                                    inzake actieve veredeling en equivalentie nu wel of niet juist
                                                                        had toegepast. Dat de nationale autoriteiten zich vergist
c)    schending van de motiveringsverplichting vervat in ar-            hebben, kan Cargill niet aangerekend worden, en is bovendien
      tikel 253 EG-Verdrag;                                             een bijzondere omstandigheid in de zin van artikel 13 van
                                                                        verordening nr. 1430/79 en artikel 239 CDW.
d)    schending van het proportionaliteitsbeginsel.
Cargill was aanvankelijk een maïsverwerkend bedrijf. Het
eindproduct was glucose. Ten gevolge van lage tarweprijzen
en door verbeterde verwerkingstechnieken is ook de verwer-
king van tarwe tot glucose inmiddels rendabel geworden. Na
de laatste fase van het productieproces worden dezelfde                 Beroep, op 3 juli 2000 ingesteld door A. Menarini In-
installaties zonder onderscheid voor de twee grondstoffen               dustrie Farmaceutiche Riunite Srl tegen Commissie van
gebruikt.                                                                               de Europese Gemeenschappen
Cargill voerde maïs in onder de regeling actieve veredeling, en                                 (Zaak T-179/00)
betaalde over de ingevoerde hoeveelheden geen invoerheffing.
Daarentegen was zij verplicht het veredelingsproduct zonder
restitutie uit te voeren binnen 6 maanden na invoer.                                            (2000/C 285/24)
De bevoegde Nederlandse instantie legde verzoekster een                                         (Procestaal: Engels)
douaneschuld op, stellende dat voor zover glucose werd
vervaardigd vanuit een gemengde goederenstroom bestaande
uit maïs en tarwe, het gebruik van tarwe daarin niet zou zijn           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
toegelaten op grond van de bepalingen ter zake van het                  schappen is op 3 juli 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
equivalentieverkeer (artikel 9 van verordening (EEG)                    van de Europese Gemeenschappen door A. Menarini Industrie
nr. 2228/91, artikel 569 TCDW en artikel 27, derde lid, van             Farmaceutiche Riunite Srl, vertegenwoordigd door D. Wael-
verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 no-               broeck en D. Brinckman van het kantoor Liedekerke Simeon
vember 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepa-                Wessing Houthoff, te Brussel.
lingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouw-
producten).                                                             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
De Commissie stelt in haar beschikking dat in onderhavig
                                                                              houdende afwijzing van haar verzoek om haar logo te
geval sprake is van een bijzondere situatie in de zin van
                                                                              mogen plaatsen in het blauwe vak van de verpakking van
artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 respectievelijk
                                                                              het geneesmiddel OPTRUMA;
artikel 239 CDW. De redenen die zij hiervoor aanvoert zijn
dat Cargill voldaan heeft aan alle regels van eerdergenoemde
douaneregeling inzake actieve veredeling. Het productieproces           —     subsidiair, krachtens artikel 241 EG de richtsnoeren van
in kwestie is bovendien in de Europese zetmeelindustrie voor                  de Commissie inzake vermeldingen op verpakkingen van
bedrijven die zowel maïs als tarwe als grondstof voor glucose                 geneesmiddelen voor menselijk gebruik waarvoor de
aanwenden, een gebruikelijk procédé.                                          Commissie een vergunning heeft afgegeven, nietig te
                                                                              verklaren voor zover deze richtsnoeren kunnen worden
                                                                              geacht een verbod in te houden op het gebruik van het
De Commissie merkt echter op dat een dergelijke bijzondere                    logo door de plaatselijke vertegenwoordiger dan wel een
situatie evenwel alleen aanleiding kan geven tot kwijtschelding               licentiehouder;
van invoerrechten indien de belanghebbende geen manipulatie
of klaarblijkelijke nalatigheid verweten kan worden.                    —     verweerder te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 7.10.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 285/13
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 11 juli 2000 ingesteld door M. Pannella tegen
                                                                                Europees Parlement
Verzoekster is licentiehouder en plaatselijk vertegenwoordiger
voor een geneesmiddel dat onder de benaming OPTRUMA in                                            (Zaak T-182/00)
de handel is gebracht. Voor dit product is een vergunning
afgegeven volgens de gecentraliseerde communautaire vergun-
ningenprocedure van verordening (EEG) nr. 2309/93 (1) van                                         (2000/C 285/25)
de Raad.
Het beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van                                    (Procestaal: Italiaans)
de Commissie tot afwijzing van het verzoek om het logo van
de onderneming te mogen gebruiken in het zogeheten „blauwe
vak” op de buitenste verpakking van het product.                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 11 juli 2000 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                          Parlement door M. Pannella, vertegenwoordigd door P. A. M.
Dit blauwe vak is bedoeld voor de specifieke informatie
                                                                          Ferrari, advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te
waarvan de lidstaten de vermelding op de verpakking mogen
                                                                          Luxemburg bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51.
voorschrijven krachtens artikel 5, lid 2, van richtlijn
92/27/EEG (2).
                                                                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
De nietigverklaring wordt gevorderd op de volgende gronden:
                                                                          —     het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
—     ontbreken van rechtsgrondslag voor de bestreden be-
      schikking in de toepasselijke gemeenschapsveror-
      deningen;                                                           —     besluit nr. 303663 van het college van quaestoren van
                                                                                17 april 2000 nietig te verklaren;
—     onwettige bemoeienis met verzoeksters eigendomsrecht,
      nu het logo een krachtens het Verdrag beschermd eigen-              —     het Parlement in de kosten te verwijzen.
      domsrecht uitmaakt;
—     schending van het discriminatieverbod;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     miskenning van de rechtmatige verwachtingen die de
      Commissie bij verzoekster heeft gewekt;                             Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van besluit
                                                                          nr. 303663 van het college van quaestoren van het Europees
—     ontbreken van motivering;                                           Parlement van 17 april 2000, waarbij het verzoek van verzoe-
                                                                          ker om zijn afwezigheid op de zitting van het Parlement
—     schending van het evenredigheidsbeginsel en van ver-                van januari 2000 als gerechtvaardigd te beschouwen, werd
      zoeksters recht om vrijelijk haar economische activiteiten          afgewezen. Dat verzoek werd ingediend overeenkomstig ar-
      te ontplooien;                                                      tikel 28, lid 2, van de regeling betreffende de kosten en
                                                                          vergoedingen van de leden. Het zou zijn gemotiveerd door het
—     miskenning van de termijn van 90 dagen als bedoeld in
                                                                          verlangen van verzoeker, de terechtzittingen van de tegen hem
      artikel 10, lid 3, van richtlijn 92/27/EEG.
                                                                          aanhangige strafprocessen bij te wonen.
Bovendien stelt verzoekster, dat de richtsnoeren inzake vermel-
dingen op verpakkingen, die de Commissie heeft gepubliceerd               Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op:
ter verduidelijking van de normen inzake etikettering, geen
rechtskracht hebben. Zouden deze richtsnoeren evenwel toch                —     onjuiste uitlegging van voornoemd artikel 28, lid 2, aan-
als verbindend worden beschouwd, dan voert verzoekster                          gezien de ratio van die bepaling zou zijn, het lid dat om
krachtens artikel 241 EG de onregelmatigheid daarvan aan, nu                    van zijn wil onafhankelijke redenen de zittingen van het
de Commissie niet bevoegd was om voorschriften vast te                          Parlement niet heeft kunnen bijwonen, niet te bestraffen.
stellen die ingaan tegen fundamentele eigendomsrechten.                         In concreto zou de categorie „ernstige redenen van
                                                                                familiale aard” zich uitstrekken tot alle situaties waarin
(1) Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot              men redelijkerwijs niet kan verlangen dat de betrokkene
    vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van             normaal zijn werkzaamheden verricht.
    vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor
    menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een       —     schending van zijn recht van verweer, dat aldus zou
    Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, PB 1993,
    L 214, blz. 1.                                                              moeten worden begrepen, dat de persoon tegen wie een
(2) Richtlijn 92/27/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende               proces aanhangig is, het recht heeft om persoonlijk
    de etikettering en de bijsluiter van geneesmiddelen voor menselijk          daaraan deel te nemen.
    gebruik, PB 1992, L 113, blz. 8.


title: Zaak T-173/01: Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door ASAHI VET SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/31
—     alle maatregelen te gelasten die het noodzakelijk acht;           Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door ASAHI VET SA
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      verwijzen in de kosten van het geding.                                                     (Zaak T-173/01)
                                                                                (2001/C 289/71)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster is een gemengde vennootschap naar Argentijns                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
recht, die is opgericht door een onderneming uit de Gemeen-             schappen is op 25 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
schap en een Argentijns reder, waaraan de Commissie bij                 van de Europese Gemeenschappen door ASAHI VET SA,
beschikking van 25 juli 1995 (1) steun heeft toegekend. In              gevestigd te Rubı́, Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door
1997 besliste de Commissie een procedure aan te vatten om               C. Bittner, advocaat.
de toegekende steun te verminderen, zonder vooraf de betaling
van het saldo van de steun bij formele beschikking op te
schorten (2). Op 19 maart 2001 stelde de Commissie een
beschikking vast waarbij zij het saldo van de steun introk,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
welke beschikking evenwel niet gold voor verzoekster (3).
                                                                        —     verordening (EG) nr. 937/2001 van de Commissie van
                                                                              11 mei 2001 (1) nietig te verklaren voorzover daarbij
Gelet op deze situatie, nodigde verzoekster op 18 mei 2001                    de voorlopige vergunning voor het toevoegingsmiddel
de Commissie formeel uit het bedrag van de achterstallige                     Bacillus cereus var. toyoi (ToyoCerin) voor mestkippen,
steun uit te keren, welke uitnodiging voldeed aan alle vereisten              legkippen, kalveren, mestrunderen, fokkonijnen en mest-
van de rechtspraak. De Commissie heeft niet binnen de termijn                 konijnen wordt beperkt tot 1 maart 2002;
van twee maanden als bedoeld in artikel 232 EG aan deze
uitnodiging gevolg gegeven.                                             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Volgens verzoekster was de Commissie verplicht te handelen,
nu zij de instantie is die bevoegd is om de betaling van de steun
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
te gelasten en de communautaire middelen ter beschikking van
de Argentijnse autoriteiten te stellen, die enkel de betaling
verrichtten. Waar de Commissie heeft nagelaten op die uitno-
diging in te gaan, is zij haar verplichtingen niet nagekomen.           Verzoekster is een dochteronderneming van de Japanse onder-
                                                                        neming ASAHI VET JAPAN Co. Ltd, die het toevoegingsmiddel
                                                                        in de diervoeding ToyoCerin heeft ontwikkeld, dat het als
                                                                        enige ter wereld produceert. Verzoekster produceert dat toe-
                                                                        voegingsmiddel in Spanje voor de Europese markt en verhan-
(1) Steun toegekend krachtens verordening (EEG) nr. 3447/93 van de
    Raad van 28 september 1993 betreffende de sluiting van de           delt het in Europa. In die hoedanigheid heeft zij overeenkom-
    Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en          stig de artikelen 3 e.v. van richtlijn 70/524/EEG (2) van de Raad
    de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied       een aanvraag ingediend voor een communautaire vergunning
    van de zeevisserij (PB L 318, blz. 1).                              voor het toevoegingsmiddel in de diervoeding ToyoCerin.
(2) Daarop besloten de twee adressaten van de steunbeschikking (de
    onderneming uit de Gemeenschap en de gemengde vennootschap)
    een beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid in te stellen
    waarbij zij vergoeding vorderden van de door de onrechtmatige       In 1991 vroeg verzoekster voor het eerst een communautaire
    handelwijze van de Commissie veroorzaakte schade (zaak T-           vergunning voor ToyoCerin aan voor alle categorieën dieren.
    44/01, Eduardo Vieira en Vieira Argentina/Commissie, PB C 134,      In 1994 kreeg zij een voorlopige vergunning voor ToyoCerin
    blz. 26).                                                           voor de categorieën mestvarkens, biggen en zeugen. Die
(3) Tegen deze beschikking werd beroep ingesteld door de adressaat      vergunning werd verschillende keren verlengd, tot april 1999.
    ervan, namelijk de onderneming uit de Gemeenschap, zaak T-          Voor andere dieren, zoals mestkippen, kalveren en mestkonij-
    126/01, Eduardo Vieira/Commissie, nog niet gepubliceerd.            nen, werd bij verordening (EG) nr. 1411/1999 (3) een voor-
                                                                        lopige vergunning verleend. Die voorlopige vergunning werd
                                                                        bij verordening (EG) nr. 2697/2000 (4) verlengd tot 20 februari
                                                                        2001. Daarna was het gebruik van ToyoCerin meer dan drie
                                                                        maanden niet toegestaan. Met de bestreden verordening werd
 ---pagebreak--- C 289/32                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
een voorlopige vergunning verleend voor een beperkte tijd,               Beroep, op 31 juli 2001 ingesteld door Ferriere Nord SpA
namelijk van 1 juni 2001 tot 1 maart 2002.                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-176/01)
Met het beroep wordt opgekomen tegen de verordening van
                                                                                (2001/C 289/72)
de Commissie, volgens welke de voorlopige vergunning voor
ToyoCerin slechts geldt tot 1 maart 2002. Verzoekster stelt,
dat de korte duur van de voorlopige vergunning, die volgt op                                   (Procestaal: Italiaans)
een periode zonder vergunning, tot gevolg heeft dat ToyoCerin,
ondanks de vergunning, thans niet kan worden afgezet op de
markt. De periode is zo kort, dat de vergunningsduur nauwe-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
lijks langer is dan de uitverkooptermijn die de producenten              schappen is op 31 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
van diervoeding nodig hebben. Derhalve kunnen verzoeksters               van de Europese Gemeenschappen door Ferriere Nord SpA,
afnemers het product in feite niet bij de productie gebruiken.           vertegenwoordigd door W. Viscardini en G. Donà, advocaten.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Volgens verzoekster schendt de bestreden regeling algemene
beginselen van gemeenschapsrecht en vormvoorschriften. In                —     krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren de beschik-
de eerste plaats voldoet de verordening niet aan de motiverings-               king van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
plicht, nu — hoewel de Commissie geen bedenkingen heeft bij                    pen C(2001) 1010 def. van 28 maart 2001, waarbij de
de verlenging van de voorlopige vergunning — daarin niet                       steunmaatregel van de autonome regio Friuli-Venezia
duidelijk is aangegeven waarom de vergunning slechts negen                     Giulia ten gunste van Ferriere Nord SpA (voor een bedrag
maanden geldig is. Voor twee andere micro-organismen van                       van LIT 1 650 000 000 ) voor milieu-investeringen in
het type Saccharomyces Cerevisiae is bij dezelfde verordening                  een nieuwe productie-eenheid voor wapeningsnetten on-
een voorlopige vergunning voor vier jaar verleend. De verorde-                 verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is ver-
ning schendt derhalve ook het gelijkheidsbeginsel, en levert                   klaard;
een kennelijke discriminatie op van verzoeksters product; deze
ongelijke behandeling is niet objectief gerechtvaardigd.
                                                                         —     verweerster krachtens de artikelen 235 en 288, tweede
                                                                               alinea, EG, te veroordelen tot vergoeding van de aan
                                                                               Ferriere Nord SpA opgekomen schade wegens de onregel-
                                                                               matigheid van beschikking C(2001) 1010 def. van
Verder stelt verzoekster, dat de verordening onevenredig is, en                28 maart 2001 en wegens de vertraging waarmee de ten
een maatregel die noch geëigend is voor de vergunning,                         onrechte aan verzoekster ontzegde steun uiteindelijk aan
noch voor een verbod van het toevoegingsmiddel ToyoCerin.                      Ferriere Nord SpA zal worden betaald;
Tenslotte is de verordening intern tegenstrijdig en schendt zij
het beginsel van behoorlijk bestuur.
                                                                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
(1) Verordening (EG) nr. 937/2001 van de Commissie van 11 mei            Middelen en voornaamste argumenten
    2001 inzake de verlening van een vergunning voor nieuwe
    toepassingen van toevoegingsmiddelen en een nieuw preparaat
    van een toevoegingsmiddel in de diervoeding, de verlenging van
    voorlopige vergunningen en de verlening van een vergunning           De bestreden beschikking betreft een installatie, waarvoor de
    voor tien jaar voor een toevoegingsmiddel in de diervoeding (PB      thans in geding zijnde regionale steun is gevraagd, waarmee het
    L 130, blz. 25).                                                     productieprocédé van koudwalsen/draadtrekken (verwerking
(2) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970                van walsdraad tot getrokken staaldraad) en het procédé van
    betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270,          richten van getrokken staaldraad en het op maat snijden van
    blz. 1), laatstelijk gewijzigd door verordening (EG) nr. 45/1999
    van de Commissie van 11 januari 1999 (PB L 6, blz. 3).               de staven kan worden vermeden. Het nieuwe productieprocédé
(3) Verordening (EG) nr. 1411/1999 van de Commissie van 29 juni          hield in dat walsdraad met specifieke technische kenmerken
    1999 tot verlening van een vergunning voor nieuwe toevoegings-       zou worden gebruikt, zodat dit product direct als staaldraad
    middelen en nieuwe toepassingen van toevoegingsmiddelen voor         kon worden gebruikt bij het vervaardigen van wapeningsnet-
    de diervoeding (PB L 164, blz. 56).                                  ten. Verzoekster beklemtoont dat deze steun is te beschouwen
(4) Verordening (EG) nr. 2697/2000 van de Commissie van 27 no-           als een toepassing van de algemene steunregeling zoals neerge-
    vember 2000 betreffende de voorlopige vergunningen voor              legd in regionale wet nr. 47 van 3 juni 1978 van de regio
    toevoegingsmiddelen in de diervoeding (PB L 319, blz. 1).            Friuli-Venezia Giulia, zoals gewijzigd bij regionale wet nr. 2
                                                                         van 20 januari 1992. Nadat een aantal wijzigingen waren
                                                                         aangebracht, besloot de Commissie geen bezwaar te maken in
                                                                         de zin van de artikelen 92 en 93 EG-Verdrag (thans artikel 87
                                                                         EG en artikel 88 EG), wat de wet van 1992 betreft.


title: Zaak T-351/00: Beroep, op 20 november 2000 ingesteld door H. Huygens tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.1.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 28/27
—     Met instemming van de advocaat of gemachtigde vinden                   —    de bevorderingsbesluiten zijn genomen zonder dat
      betekeningen door de griffie plaats per telefax of e-mail.                  enig beoordelingsrapport van verzoeker voorlag
                                                                                en zonder enig document dat het ontbreken van
—     Indien de advocaat of gemachtigde instemt met bete-                         beoordelingsrapporten had kunnen ondervangen;
      kening in deze vorm, is de domiciliekeuze te Luxemburg
      facultatief.                                                           —    verzoekers verdiensten verkeerd zijn beoordeeld; en
—     Ongeacht de woonplaats van de betrokken partij geldt                   —    de bevorderingsprocedure door een vormgebrek is
      een vaste en algemene termijn wegens afstand van tien                       aangetast doordat daarin is uitgegaan van beoorde-
      dagen.                                                                      lingen verricht volgens een puntensysteem dat niet
                                                                                in overeenstemming is met de Gids voor de beoorde-
                                                                                ling.
Er zullen nog praktische instructies met betrekking tot de
uitvoering van deze wijzigingen worden vastgesteld en ter
kennis van het publiek worden gebracht.
                                                                       Beroep, op 21 november 2000 ingesteld door J.-M. Le Pen
                                                                                tegen Europees Parlement
Beroep, op 20 november 2000 ingesteld door H. Huygens                                          (Zaak T-353/00)
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (2001/C 28/50)
                       (Zaak T-351/00)
                         (2001/C 28/49)                                                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        (Procestaal: Frans)                            schappen is op 21 november 2000 beroep tegen Europees
                                                                       Parlement ingesteld door J.-M. Le Pen, wonende te Saint Cloud
                                                                       (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Wagner, advocaat te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Nice.
schappen is op 20 november 2000 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door H. Huygens,
wonende te Olm (Luxemburg), vertegenwoordigd door S. Nys-              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
sens, advocaat te Brussel.
                                                                       —     de bestreden handeling nietig en non-existent te verklaren;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     verzoeker een bedrag van 50 000 FRF als vergoeding
                                                                             voor niet-terugvorderbare kosten toe te kennen;
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      de Europese Gemeenschappen om verzoeker bij de                   —     het Europees Parlement in alle kosten van het geding te
      bevorderingsronde 2000 niet tot de rang B 1 te bevor-
                                                                             verwijzen.
      deren;
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
      kosten van de procedure te verwijzen.
                                                                       Verzoeker, lid van het Europees Parlement, komt op tegen het
Middelen en voornaamste argumenten                                     besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van
                                                                       23 oktober 2000 waarbij overeenkomstig artikel 12, lid 2, van
                                                                       de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van
—     Schending van artikel 25 Ambtenarenstatuut en van de             de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel
      rechten van de verdediging doordat het bestreden besluit         van rechtstreekse algemene verkiezingen, akte is genomen
      niet met redenen is omkleed.                                     van de officiële kennisgeving door de Franse regering dat
                                                                       verzoekers mandaat als lid van het Europees Parlement is
—     Schending van de artikelen 26, 43 en 45 van het Statuut          komen te vervallen. Dit besluit volgt op een strafrechtelijke
      en van de beginselen van gelijke behandeling en goed             veroordeling van verzoeker voor de Franse rechterlijke instan-
      bestuur, voorzover:                                              ties.