title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 mei 1997 in zaak T-561/93 (92): Tiercé Ladbroke SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten)

text:
12 . 7 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 212/27
     van 27 juni 1995 houdende afwijzing van de klacht                           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     van 6 april 1995 en, anderzijds, het advies van de                                 VAN EERSTE AANLEG
     invaliditeitscommissie van 13 september 1994.                                           van 15 mei 1997
                                                                        in zaak T-175/96, G. Berthu tegen Commissie van de
2 . Verklaart het beroep ongegrond voor het overige.                                  Europese Gemeenschappen ( J )
                                                                    (Économisch en monetair beleid — Voorstel van Commis
                                                                    sie — Beroep tot nietigverklaring — Vervanging van in
3 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra          artikel 109 EG-Verdrag gebruikte naam „ ecu " door
     gen .                                                                    „ euro " — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
                                                                                ( 97/C 212/53
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                    In zaak T-175/96 , G. Berthu, lid van het Europees Parle
                                                                    ment van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor
                                                                    digd door A. Varault, advocaat te Parijs, tegen Commissie
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wöl
                    VAN EERSTE AANLEG                               ker), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                         van 12 mei 1997
                                                                    „ besluit " van de Commissie, vervat in het op 16 oktober
                                                                    1996 bij de Raad ingediende voorstel „ over enkele bepa
      in zaak T-561/93 ( 92): Tiercé Ladbroke SA tegen              lingen betreffende de invoering van de euro" [COM(96 )
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( l )               499 def.], heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld
                                                                    als volgt: C. W. Bellamy, president, A. Kalogeropoulos en
                     (Begroting van kosten)                         J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 15 mei 1997 een
                           ( 97/C 212/52
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    1 . Verklaart het beroep kennelijk niet-ontvankelijk.
                       (Procestaai: Engels)
                                                                    2 . Verwijst verzoeker in de kosten.
In zaak T-561/93 ( 92 ), Tiercé Ladbroke SA, gevestigd te
Brussel, vertegenwoordigd door J. Lever, QC, C. Vajda,              (') PB nr. C 9 van 11 . 1 . 1997.
barrister bij de balie van Engeland en Wales, en S. Kon,
solicitor te Londen, domicilie gekozen hebbende te Lu
xemburg ten kantore van Winandy en Err, advocaten
aldaar, avenue Gaston Diderich 60, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. E. Gonza
lez Diaz en R. Lyal ), ondersteund door Pari mutuel unifié          Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door Starway SA
beige, gevestigd te Brussel, en Société coopérative auxili                         tegen Raad van de Europese Unie
aire PMU beige, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd
door T. Delahaye, advocaat bij het Belgische Hof van Cas                                      ( Zaak T-80/97)
satie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan                                           ( 97/C 212/54 )
tore van C. Turk, advocaat aldaar, avenue Guilllaume
 13 B, betreffende een verzoek om begroting van de kosten
                                                                                (Procestaai: Frans)
die verzoekster aan interveniënten dient te vergoeden inge
volge de doorhalingsbeschikking die de president van de
uitgebreide Tweede Kamer van het Gerecht op 6 oktober               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 1995 in zaak T-561/93 heeft gegeven, heeft het Gerecht             Gemeenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld
(Tweede Kamer), samengesteld als volgt: C. W. Bellamy,              tegen Raad van de Europese Unie door Starway SA, geves
president, A. Kalogeropoulos en J. Azizi, rechters; griffier:       tigd te Luynes ( Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F.
H. Jung, op 12 mei 1997 een beschikking gegeven waar               Bellis en Ph. De Baere, advocaten te Parijs, domicilie geko
van het dictum luidt als volgt:                                     zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Fr. Brausch,
                                                                    advocaat aldaar, rue Goethe 11 .
Het totale bedrag van de kosten die verzoekster aan                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
interveniënten dient te vergoeden, wordt bepaald op
 170 000 Bfr.
                                                                    — artikel 2 van Verordening ( EG ) nr. 71/97 van de Raad
                                                                          nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op
 (') PB nr. C 334 van 9 . 12. 1993 .                                      verzoekster,
                                                                    — de Raad te verwijzen in de kosten.


title: Beroep, op 24 februari 1995 ingesteld door R. Lassek tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-67/95)

text:
13.5.95             [_NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 119/25   '
     2, omdat de beschikking van 23 september 1993 ,                 bank Financière Glarus Aktiengesellschaft, gevestigd te Jona
         waarbij werd besloten de procedure te sluiten ten           (Zwitserland), vertegenwoordigd door C. Canenbley en M.
         aanzien van twaalf Duitse en zes Spaanse onderne           Esser-Wellié, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen
         mingen, absoluut niet is gemotiveerd.                       hebbende te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt,
                                                                     advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62.
IV. Verzoekster stelt subsidiair, dat de aan haar opgelegde
     geldboete moet worden verlaagd wegens schending van             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 waar het gaat         — nietig te verklaren de op 3 februari 1995 aan verzoekster
     om
                                                                         betekende Beschikking 94/815/EG van de Commissie
                                                                         van 30 november 1994 inzake een procedure op grond
     1 , de vaststelling van de duur en de zwaarte van de                van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/33.126 en
         inbreuk, en
                                                                         33.322 — Cement), voor zover betrekking hebbend op
     2, de berekening van het bedrag van de geldboete.                   verzoekster;
                                                                         subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete tot
(M PB nr. L 343 van 30 . 12 . 1994, blz. 1 .                             een door het Gerecht passend geacht bedrag te verla
                                                                         gen;
                                                                     — de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 24 februari 1995 ingesteld door R. Lassek tegen            I. Verzoekster voert de volgende formele grieven aan:
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                                     1 . De Commissie heeft wezenlijke procedurevoor
                                                                              schriften geschonden, doordat zij verzoekster tij
                        (Zaak T-67/95 )                                       dens de administratieve procedure geen toegang
                          ( 95/C 119/48                                       heeft verschaft tot het volledige dossier en haar na de
                                                                              vaststelling van de beschikking helemaal geen inzage
                      (Procestaai: Duits)                                     meer heeft verleend van het dossier, en doordat zij
                                                                              haar beschikking heeft gebaseerd op documenten
                                                                              die niet aan verzoekster bekend waren. Bovendien
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 24 februari 1995 beroep ingesteld tegen                        heeft zij nagelaten, in een vreemde taal gestelde
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                        bewijsmiddelen te vertalen.
Gemeenschappen door R. Lassek te Grefrath-Mülhausen                       2. De Commissie heeft de in het Gemeenschapsrecht
( Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door                            aan de bewijsvoering gestelde eisen miskend en
M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie gekozen                         feitelijke vaststellingen ten aanzien van afzonder
hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar,                      lijke gedragingen en ten aanzien van tijdvakken
Rue des Bains 14a .                                                           gedaan, waaraan geen, althans onvoldoende, bewij
                                                                              zen ten grondslag lagen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage verweer
ders te veroordelen, voor de periode van vijf melkprijsjaren              3 . De Commissie heeft haar beschikking ontoereikend
vanaf 1 april 1988 een vergoeding te betalen aan verzoeker                    en tegenstrijdig gemotiveerd en deze bovendien
ten bedrage van 46 412,01 DM met rente ad 8 % vanaf 1 juli                    gebaseerd op ongefundeerde en onbegrijpelijke
1985 .                                                                        vaststellingen.
                                                                          4. De Commissie heeft de geldboete op onjuiste wijze
Middelen en voornaamste argumenten                                            vastgesteld, daar zij ten onrechte is uitgegaan van
                                                                              een zeer zware inbreuk, een veel te lange duur van de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                           vermeende inbreuk heeft aangenomen en bij de
met die in zaak T-20/94 .                                                     bepaling van het bedrag van de boete is uitgegaan
                                                                            i van een onjuiste omzet en referentieperiode.
                                                                              Hierdoor heeft de Commissie het beginsel van
                                                                              „equality of arms " alsmede het beginsel van hoor en
                                                                              wederhoor en het „fair trial "-beginsel geschon
Beroep, op 25 februari 1995 ingesteld door Holderbank                         den.
Financière Glarus Aktiengesellschaft tegen Commissie van             II. Verzoekster voert de volgende materiële grieven aan:
               de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-68/95 )                                  1 , a ) Verzoekster bestrijdt de verwijten van de Com
                                                                                missie met betrekking tot de European Task
                          ( 95/C 119/49 )                                          Force en de onverenigbaarheid ervan met arti
                                                                                kel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag. Zij betwist in
                      (Procestaai: Duits)                                          het bijzonder de bewering van de Commissie,
                                                                                dat de European Task Force tot en met de dag
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                          van vandaag actief is. Volgens verzoekster heeft
schappen is op 25 februari 1995 beroep ingesteld tegen                             de European Task Force haar activiteiten juist
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Holder                              eind mei 1987 gestaakt.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 23 februari 1995 in zaak C-349/93: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Steunmaatregelen van Staten - Beschikking van Commissie waarbij terugvordering wordt gelast - Niet-uitvoering)

text:
Nr . C 87/2            NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8 . 4 . 95
begrip „ produkten van oorsprong " en de methoden van                   niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
administratieve samenwerking, heeft het Hof (Vijfde                     EEG-Verdrag en met name krachtens Beschikking 90/
Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi                 224/EEG van de Commissie van 24 mei 1989 inzake
dent, J. C. Moitinho de Almeida en D. A. O. Edward                      steunverlening door de Italiaanse Regering aan Aluminia en
(rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz;                Comsal, twee staatsondernemingen in de aluminiumindus
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 23 februari             trie ( 2 ), heeft het Hof (Zesde Kamer ), samengesteld als volgt:
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                    F. A. Schockweiler (rapporteur ), kamerpresident, G. F.
volgt:                                                                  Mancini, C. N. Kakouris, J. L. Murray en G. Hirsch,
                                                                        rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass,
Van overlegging van de documenten, bedoeld in titel II van              op 23 februari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de Europese                   luidt als volgt:
Economische Gemeenschap en de Republiek Oostenrijk,
zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1598/88 van de                1 . Door de in 1987 ten onrechte aan de tot de groep EFIM
Raad van 24 mei 1988 inzake de toepassing van Besluit                          behorende vennootschappen Aluminia en Comsal toe
nr. 1 /88 van het Gemengd Comité EEG-Oostenrijk tot                           gekende steun niet terug te vorderen, is de Italiaanse
wijziging van Protocol nr. 3 betreffende de definitie van het                  Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar
begrip „produkten van oorsprong " en de methoden van                          rusten krachtens het EEG-Verdrag en met name krach
administratieve samenwerking, kan worden afgezien, wan                        tens Beschikking 90/224/EEG van de Commissie van
neer de oorsprong van de goederen met zekerheid is komen                       24 mei 1989 inzake steunverlening door de Italiaanse
vast te staan aan de hand van objectieve bewijzen die niet                     Regering aan Aluminia en Comsal, twee staatsonderne
door de belanghebbenden kunnen zijn gemanipuleerd of                           mingen in de aluminiumindustrie.
vervalst, en vaststaat dat zowel de importeur als de
exporteur zich de nodige moeite heeft gegeven om in het                 2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten
bezit van de in het Protocol bedoelde documenten te komen,                     van de procedure.
en deze personen in de onmogelijkheid verkeren die
certificaten te verkrijgen om redenen waarop zijzelf geen               (!) PB nr. C 231 van 27. 8 . 1993 .
invloed hebben, zoals met name het bestaan van mededin                 ( 2 ) PB nr. L 118 van 9 . 5 . 1990 , blz. 42 .
gingsbeperkende gedragingen van andere betrokken par
tijen, die in strijd zijn met zowel het doel als de bepalingen
van de Overeenkomst.
(M PB nr. C 215 van 10 . 8 . 1993 .
(2 ) PB nr . L 300 van 31 . 12 . 1972 , blz. 1 .                                             ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 23 februari 1995
                                                                        in de gevoegde zaken C-358/93 en C-416/93 (verzoek van
                                                                        de Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia Nacional om
                                                                        een prejudiciële beslissing): A. Bordessa en V. Mari
                                                                                Mellado, C. Barbero Maestre ( a )
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                        (Richtlijn 88/361/EEG — Nationale vergunning voor
                          ( Zesde Kamer)
                                                                                uitvoer van bankbiljetten)
                      van 23 februari 1995                                                           ( 95/C 87/04 )
in zaak C-349/93 : Commissie van de Europese Gemeen
             schappen tegen Italiaanse Republiek ( ! )                                           (Procestaai: Spaans)
(Steunmaatregelen van Staten — Beschikking van Commis
sie waarbij terugvordering wordt gelast — Niet-uit                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                               voering)                                 de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste
                            ( 95/C 87/03 )                                                               aanleg)
                      (Procestaai: Italiaans)                           In gevoegde zaken C-358/93 en C-416/93 , betreffende een
                                                                        verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 van het EEG
                                                                        Verdrag van de Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Nacional, in de aldaar aanhangige strafzaken tegen A.
de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste             Bordessa (zaak C-358/93 ) en V. Mari Mellado, C. Barbero
                                aanleg)                                 Maestre (zaak C-416/93 ), om een prejudiciële beslissing
                                                                        over de uitlegging van de artikelen 30 en 59 van het Verdrag,
In zaak C-349/93 , Commissie van de Europese Gemeen                    alsmede van de artikelen 1 en 4 van Richtlijn 88/361/EEG
schappen (gemachtigden: A. Abate en V. Di Bucci) tegen                  van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van
Italiaanse Republiek (gemachtigde : L. Ferrari Bravo ), be             artikel 67 van het Verdrag (2 ), heeft het Hof, samengesteld
treffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse              als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, F. A. Schock
Republiek, door de in 1987 ten onrechte aan de tot de groep             weiler en P. J. G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresidenten,
EFIM behorende vennootschappen Aluminia en Comsal                       G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida
toegekende steun niet terug te vorderen, de verplichtingen              en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;


title: Doorhaling van zaak T-285/97

text:
10.10.98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 312/21
Ð vast te stellen dat de schade van verzoeksters in cau-           aldus artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming
     saal verband staat met die fouten;                            van de rechten van de mens geschonden.
Ð vast te stellen dat de Unie deze schade moet vergoe-             Wegens dit onrechtmatig handelen is het voor Groupe
     den;                                                          Perry onmogelijk, nog langer samen te werken met de
                                                                   Commissie, die haar enige clieÈnt was, terwijl zij evenmin
Ð akte te verlenen aan Groupe Perry, dat zij deze schade           nieuwe clieÈnten kan aantrekken, gezien de negatieve publi-
     begroot op 10 000 000 Ecu;                                    citeit over haar in de internationale pers. Zij is derhalve
                                                                   geruïneerd en vordert terzake van materieÈle en immaterieÈle
                                                                   schade een bedrag van 10 000 000 ECU.
Ð akte te verlenen aan Isibiris, dat zij deze schade
     begroot op 500 000 Ecu;
                                                                   Isibiris vordert een bedrag van 500 000 ECU terzake van
                                                                   immaterieÈle schade en een verklaring voor recht, dat zij
Ð de Unie in de kosten te verwijzen.
                                                                   het door de Commissie gevorderde bedrag van 540 000
                                                                   ECU niet behoeft terug te betalen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters eisen vergoeding van de schade die zij zouden
hebben geleden als gevolg van maatregelen die de Com-
missie jegens hen heeft genomen wegens pretense onregel-
matigheden bij de uitvoering van contracten in het kader                         Doorhaling van zaak T-285/97 (1)
van humanitaire hulpprogramma's van de Europese Unie
voor BosnieÈ en de Grote Meren in Afrika. De Commissie                                     (98/C 312/49)
heeft betaalbare facturen niet voldaan, heeft haar diensten
verboden contracten met hen te sluiten, heeft werknemers                                (Procestaal: Engels)
van Groupe Perry ingezet bij andere ondernemingen en
heeft van Isibiris terugbetaling van een groot bedrag
geeÈist.                                                           De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Verzoeksters stellen, dat de Commissie zich heeft geba-            beschikking van 7 juli 1998 de doorhaling in het register
seerd op een onderzoeksrapport van het antifraudeteam              gelast van zaak T-285/97: Kuljetusliike R. Pynnönen Oy
(Uclaf). Zij heeft hen evenwel nimmer terzake gehoord of           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
inzage in dit rapport gegeven en is in deze zaak als rechter
en partij opgetreden. Huns inziens heeft de Commissie              (1) PB C 7 van 10.1.1998.


title: Beroep, op 20 augustus 1997 ingesteld door Koninkrijk der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-301/97)

text:
C 318/8             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18 . 10 . 97
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                    Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
1 . de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren en het           1 . Verordening ( EG ) nr. 1036/97 van de Raad van 2 juni
    arrest van het Gerecht in zaak T-504/93 te vernietigen;                 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten
                                                                           aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit de
2 . nietig te verklaren het besluit neergelegd in de brief                 landen en gebieden overzee nietig te verklaren;
    van de Commissie van 24 juni 1993 , en
                                                                    2 . de Raad te veroordelen in de kosten van de procedure .
3 . de Commissie te verwijzen in de kosten van Tiercé
    Ladbroke, zowel in de procedure voor het Gerecht als            Middelen en voornaamste argumenten
    in die voor het Hof.
                                                                    — Schending van het rechtszekerheidsbeginsel: De Raad
Middelen en voornaamste argumenten                                         heeft nagelaten te bepalen wat de situatie rechtens is
                                                                           na uitputting van het tariefcontingent van artikel 1
Schending van het Gemeenschapsrecht                                        van Verordening ( EG ) nr. 1036/97. Particulieren weten
                                                                           niet wat hun rechten en verplichtingen zijn na uitput
                                                                           ting van het contingent.
— voorzover het Gerecht van eerste aanleg de relevante
    productmarkt onjuist heeft omschreven. Het Gerecht
    aanvaardde de zienswijze van de Commissie en ging               — Schending van artikel 7, lid 5 , van de „ overeenkomst
    uit van een onjuiste „ vergelijking " tussen de primaire               inzake vrijwaringsmaatregelen " ( ! ), alsmede van
    markt voor weddenschappen en de secundaire markt,                      artikel 228 , lid 7, van het EG-Verdrag: Artikel 7, lid 5 ,
    zonder zich af te vragen of Franse beelden en geluid                   van de overeenkomst is van toepassing in de verhou
    substitueerbaar zijn vanuit het oogpunt van vraag en                   ding tussen de Gemeenschap en de LGO die terzake
    aanbod;                                                                van de overeenkomst tot oprichting van de WTO in
                                                                           eenzelfde positie verkeren als derde landen. Het
                                                                           Koninkrijk der Nederlanden heeft het Verdrag tot
— voorzover het        Gerecht van       eerste  aanleg  heeft             oprichting van de Wereldhandelsorganisatie met zijn
    gedwaald ten aanzien van het recht wat de strekking                    bijlagen goedgekeurd voor de Nederlandse Antillen en
    betreft van het besluit van de sociétés des courses om                 Aruba bij rijkswet van 21 december 1994 .
    aan PMU, via PMI, het recht te verlenen Franse beel
    den en geluid in de handel te brengen in één lidstaat
    buiten Frankrijk, namelijk Duitsland, en de weigering           — Schending van artikel 109, lid 1 , van Besluit 91 /482/
    om een soortgelijk recht te verlenen in een andere lid                EEG van de Raad betreffende de associatie van de lan
    staat buiten Frankrijk, namelijk België. Bovendien was                 den en gebieden overzee met de Europese Economische
    deze weigering ingegeven door de bedoeling van de                      Gemeenschap ( 2 ) — verder: LGO-besluit ( zie zaak
    Ladbroke-groep om de mededinging te beperken,                          C-110/97 ( PB C 181 van 14 . 6 . 1997, blz. 1 )).
    zowel ten aanzien van de Belgische PMU als in het
    algemeen . Of een dergelijke handelwijze is te beschou         — Schending van artikel 109, lid 2, van het LGO-besluit
    wen als discriminatoir, arbitrair of als een comparti                 ( zie zaak C-110/97 ).
    mentering van de gemeenschappelijke markt, is van
    minder belang dan de vaststelling dat een dergelijke
    handelwijze niet objectief kan worden gerechtvaar              — Misbruik van bevoegdheid : Nu het de Commissie niet
    digd .                                                                 gelukt is de door haar voorgestane wijziging van het
                                                                           LGO-besluit door de Raad aanvaard te krijgen, pro
                                                                           beert zij één van de belangrijkste doelstellingen van de
                                                                           door haar voorgestelde herziening van het LGO
                                                                           besluit, namelijk het beëindigen van de invoer van rijst
                                                                           van oorsprong uit de LGO of althans een substantiële
                                                                           vermindering daarvan, te bereiken met andere, niet
Beroep, op 20 augustus 1997 ingesteld door Koninkrijk                      toelaatbare, middelen .
    der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie
                     ( Zaak C-301 /97 )                             — Schending van bijlage IV van het LGO-besluit ( zie
                        ( 97/C 318/ 14 )                                   zaak C-110/97 ).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             — Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag ( zie
                                                                           zaak C-110/97).
is op 20 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Raad van
de Europese Unie door Koninkrijk der Nederlanden, verte
genwoordigd door Mr J. S. van den Oosterkamp en Mr                  (') Zie bijlage IA bij de Overeenkomst tot oprichting van de
Drs M. A. Fierstra, beiden assistent juridisch adviseur van               Wereldhandelsorganisatie .
                                                                    ( 2 ) PB L 263 van 19 . 9 . 1991 , blz . 1 .
het Ministerie van Buitenlandse Zaken, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Neder
landse ambassade, 5 , rue C. M. Spoo .


title: Zaak C-10/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2017 door Polo Club tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 10 november 2016 in zaak T-67/15, Polo Club/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/2

         Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2017 door Polo Club tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 10 november 2016 in zaak T-67/15, Polo Club/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-10/17 P)
   (2017/C 231/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Polo Club (vertegenwoordiger: D. Masson, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Lifestyle Equities CV
   Bij beschikking van 1 juni 2017 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 juni 1999 in zaak C-33/97 (verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt om een prejudiciële beslissing): Colim NV tegen Bigg's Continent Noord NV ("Harmonisatie van wetgevingen - Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften - Richtlijn 83/189/EEG - Etikettering en presentatie van producten - Bescherming van consument - Taal")

text:
C 204/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         17.7.1999
3) In een lidstaat met een federale structuur moet de schade die aan       2. Aan de rechtstreekse werking van een richtlijn waarvan de
     particulieren is toegebracht door nationale maatregelen die in             uitvoeringstermijn is verstreken, wordt niet afgedaan door de
     strijd met het gemeenschapsrecht zijn vastgesteld, niet noodzake-          kennisgeving die een lidstaat overeenkomstig artikel 100 A,
     lijkerwijze, ter nakoming van zijn gemeenschapsrechtelijke ver-            lid 4, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95, leden 4 tot
     plichtingen, door de bondsstaat worden vergoed.                            en met 9, EG) heeft gedaan met het oog op de bevestiging van
                                                                                nationale bepalingen die van deze richtlijn afwijken. Dit geldt
                                                                                ook indien de Commissie op deze kennisgeving niet heeft
                                                                                gereageerd.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                           (1) PB C 318 van 18.10.1997.
                      ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                           van 1 juni 1999                                                            (Vijfde kamer)
in zaak C-319/97 (verzoek van het Landskrona tingsrätt                                               van 3 juni 1999
om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen A. Kor-
                                  tas (1)                                  in zaak C-33/97 (verzoek van de Rechtbank van Koophan-
                                                                           del te Hasselt om een prejudiciële beslissing): Colim NV
                                                                                tegen Bigg’s Continent Noord NV (1)
(Artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag (thans, na wijziging, ar-
tikel 95, leden 4 tot en met 9, EG) — Richtlijn 94/36/EG
inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden                     („Harmonisatie van wetgevingen — Informatieprocedure op
gebruikt — Kennisgeving van daarvan afwijkende nationale                   gebied van normen en technische voorschriften — Richtlijn
bepalingen — Geen bevestiging door Commissie — Gevolg)                     83/189/EEG — Etikettering en presentatie van producten
                                                                                — Bescherming van consument — Taal”)
                           (1999/C 204/34)
                                                                                (1999/C 204/35)
                          (Procestaal: Zweeds)                                                    (Procestaal: Nederlands)
                                                                           In zaak C-33/97, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tens artikel 177 EG-Verdrag van de Rechtbank van Koophandel
                           dentie van het Hof)                             te Hasselt (België), in het aldaar aanhangig geding tussen Colim
                                                                           NV en Bigg’s Continent Noord NV, betreffende een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van richtlijn 83/189/EEG van de
In zaak C-319/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landskrona
                                                                           op het gebied van normen en technische voorschriften (PB
tingsrätt (Zweden), in de aldaar dienende strafzaak tegen
                                                                           L 109, blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de
A. Kortas, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                           Raad van 22 maart 1988 (PB L 81, blz. 75), en van de op de
van artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           etikettering van producten toepasselijke beginselen, heeft het
artikel 95, leden 4 tot en met 9, EG), alsook van richtlijn
                                                                           Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
94/36/EG van het Europees Parlement en van de Raad van
                                                                           kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
30 juni 1994 inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen
                                                                           D. A. O. Edward (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-
worden gebruikt (PB L 237, blz. 13), heeft het Hof, samenge-
                                                                           generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
steld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kap-
                                                                           3 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
teyn, G. Hirsch en P. Jann (rapporteur), kamerpresidenten,
                                                                           volgt:
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,
H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
A. Saggio; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 1 juni          1) De verplichting om de vermeldingen die op het etiket moeten
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     voorkomen, het garantiebewijs en de gebruiksaanwijzing van
                                                                                producten ten minste te stellen in de taal of de talen van het
                                                                                gebied waar die producten op de markt worden gebracht, vormt
1. Een richtlijn kan rechtstreekse werking hebben, ook al is de                 geen „technisch voorschrift” in de zin van richtlijn 83/189/EEG
     rechtsgrondslag ervan artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na                  van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatiepro-
     wijziging, artikel 95 EG) en ook al kunnen de lidstaten volgens            cedure op het gebied van normen en technische voorschriften,
     artikel 100 A, lid 4, verzoeken, van de richtlijn afwijkende               zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad van
     bepalingen te mogen toepassen.                                             22 maart 1988.
 ---pagebreak--- 17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/19
2) Bij gebreke van volledige harmonisatie van de taalvereisten voor        De keuze van een lid van het bedienende personeel van een consulaire
     de vermeldingen op ingevoerde producten, kunnen de lidstaten          post, overeenkomstig artikel 16, lid 2, eerste zin, van verordening
     nationale maatregelen vaststellen volgens welke die vermeldingen      (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
     moeten worden gesteld in de taal van het gebied waar deze             toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
     producten worden verkocht, of in een andere, voor de consumenten      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
     uit dat gebied gemakkelijk te begrijpen taal, op voorwaarde dat       Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verorde-
     die nationale maatregelen zonder onderscheid op alle nationale        ning (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, voor de
     en ingevoerde producten van toepassing zijn en evenredig zijn         toepassing van de sociale wetgeving van de lidstaat welke zendstaat
     aan het daarmee nagestreefde doel van consumentenbescherming.         is en waarvan hij onderdaan is, heeft niet tot gevolg, dat zijn
     Deze nationale maatregelen moeten met name beperkt zijn tot           echtgenoot geen aanspraak meer kan maken op een sociaalzekerheids-
     de vermeldingen die de lidstaat dwingend voorschrijft en waarvoor     voordeel dat deze laatste, onafhankelijk van de sociale verzekering van
     het gebruik van andere middelen dan vertaling geen passende           zijn echtgenoot, ontleent aan de wetgeving van de lidstaat waar hij
     informatie van de consumenten kan verzekeren.                         woont.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.                                                 (1) PB C 228 van 26 juli 1997.
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Vierde kamer)
                          van 3 juni 1999                                                             van 3 juni 1999
in zaak C-211/97 (verzoek van het Landessozialgericht                      in zaak C-417/97: Commissie van de Europese Gemeen-
Niedersachsen om een prejudiciële beslissing): P. Gómez                          schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
           Rivero tegen Bundesanstalt für Arbeit (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Effecten — Beleggingsdiensten —
(Sociale zekerheid — Artikel 16, lid 2, eerste zin, van veror-                    Richtlijn 93/22/EEG — Gedeeltelijke uitvoering”)
    dening (EEG) nr. 1408/71 — Keuzerecht — Gevolgen)
                                                                                (1999/C 204/37)
                          (1999/C 204/36)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-417/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-211/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      pen (gemachtigde: C. Tufvesson) tegen Groothertogdom
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landessozial-            Luxemburg (gemachtigde: N. Schmit), betreffende een verzoek
gericht Niedersachsen (Duitsland), in het aldaar aanhangig                 aan het Hof om vast te stellen, dat het Groothertogdom
geding tussen P. Gómez Rivero en Bundesanstalt für Arbeit,                Luxemburg, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke
in aanwezigheid van: Bondsrepubliek Duitsland, om een                      en bestuursrechtelijke bepalingen, waaronder eventuele sanc-
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 16, lid 2,          ties, in werking te doen treden die nodig zijn voor het
eerste zin, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad                  volgen van richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993
van 14 juli 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-            betreffende het verrichten van diensten op het gebied van
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op                 beleggingen in effecten (PB L 141, blz. 27), de krachtens
hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,               artikel 31 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97              is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1),                   volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray (rappor-
heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,             teur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;
president van de Eerste kamer, waarnemend voor president van               griffier: R. Grass, op 3 juni 1999 een arrest gewezen waarvan
de Vijfde kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward (rapporteur),                 het dictum luidt als volgt:
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G.
Jacobs; griffier: R. Grass, op 3 juni 1999 een arrest gewezen              1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             telijke bepalingen, waaronder eventuele sancties, in werking te


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 juni 1999 in zaak C-412/97 (verzoek van de Pretura Circondariale di Bologna om een prejudiciële beslissing): ED Srl tegen Italo Fenocchio ("Vrij verkeer van goederen - Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Nationale bepaling op grond waarvan het verboden is een betalingsbevel uit te vaardigen dat buiten het nationale grondgebied moet worden betekend - Verenigbaarheid")

text:
C 246/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.8.1999
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                                          van 29 juni 1999
                           van 22 juni 1999
                                                                           in zaak C-206/97: Koninkrijk Zweden tegen Raad van de
                                                                           Europese Unie, ondersteund door Commissie van de
in zaak C-412/97 (verzoek van de Pretura Circondariale                                       Europese Gemeenschappen (1)
di Bologna om een prejudiciële beslissing): ED Srl tegen
                          Italo Fenocchio (1)
                                                                           („Toetreding van het Koninkrijk Zweden — Visserij —
                                                                           Vaststelling totaal toegestane vangsthoeveelheden voor be-
(„Vrij verkeer van goederen — Vrij verrichten van diensten                                paalde visbestanden — Kabeljauw”)
— Vrij verkeer van kapitaal — Nationale bepaling op grond
waarvan het verboden is een betalingsbevel uit te vaardigen
dat buiten het nationale grondgebied moet worden betekend                                            (1999/C 246/07)
                        — Verenigbaarheid”)
                           (1999/C 246/06)
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             In zaak C-206/97, Koninkrijk Zweden (gemachtige: L. Nord-
                                                                           ling) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: R. Ban-
                                                                           dilla, E. Karlsson en L. Railas), ondersteund door Commissie
In zaak C-412/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Tufves-
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Pretura                   son en T. van Rijn), betreffende een beroep, strekkende tot
Circondariale di Bologna (Italië), in het aldaar aanhangig geding          nietigverklaring van verordening (EG) nr. 390/97 van de Raad
tussen ED Srl en Italo Fenocchio, betreffende een prejudiciële             van 20 december 1996 inzake de vaststelling van de voor
beslissing over de uitlegging van de artikelen 34 en 59                    1997 geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 29 EG en 49 EG)                 visbestanden of groepen visbestanden, alsmede bepaalde bij de
alsmede van artikel 56 EG (ex artikel 73 B) ter beoordeling van            visserij in acht te nemen voorschriften (PB 1997, L 66, blz. 1),
de verenigbaarheid met deze bepalingen van een nationaal                   voorzover zij betrekking heeft op de verdeling van kabeljauw
voorschrift op grond waarvan het verboden is een betalings-                in de zone III b, c en d, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
bevel uit te vaardigen dat buiten het nationale grondgebied                G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn (rappor-
moet worden betekend, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-               teur), J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, P. Jann (rappor-        J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
teur), D. A. O. Edward, L. Sevón en M. Wathelet, rechters;                D. A. O. Edward, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; ad-
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier; L. Hewlett, ad-                    vocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-
ministrateur, op 22 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het               griffier, op 29 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                    dictum luidt als volgt:
1) Artikel 34 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 29 EG)
     verzet zich niet tegen een nationale wettelijke regeling op grond     1) Verwerpt het beroep.
     waarvan de procedure van het betalingsbevel uitgesloten is in
     gevallen waarin de betekening aan de debiteur in een andere           2) Verwijst het Koninkrijk Zweden in de kosten.
     lidstaat van de Gemeenschap dient plaats te vinden.
2) Een nationale bepaling van procesrecht, zoals die waarom het in         3) Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
     het hoofdgeding gaat, vormt geen beperking van het vrije                   haar eigen kosten zal dragen.
     betalingsverkeer.
                                                                           (1) PB C 212 van 12.7.1997.
(1) PB C 41 van 7.2.1998.


title: Zaak T-8/11: Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Bank Kargoshaei e.a./Raad

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/24

         Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Bank Kargoshaei e.a./Raad
   (Zaak T-8/11)
   2011/C 72/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Bank Kargoshaei, Bank Melli Iran Investment Company, Bank Melli Iran Printing and Publishing Company, Cement Investment & Development Co., Mazandaran Cement Company, Melli Agrochemical Company, Shomal Cement Co., (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: L. Defalque en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Punt 5 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (1) en punt 5 van afdeling B van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (2) nietig verklaren en ook het in de brief van de Raad van 28 oktober 2010 vervatte besluit nietig verklaren;

               —

               artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (3) en artikel 16, lid 2, sub a, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad onwettig en niet-toepasselijk op verzoekster verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van verzoeksters voor onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters’ middelen komen overeen met die van verzoekster in zaak T-7/11, Bank Melli Iran/Raad.

      (1)  PB L 281, blz. 81.

      (2)  PB L 281, blz. 1.

      (3)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


               22.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/16

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door DB Schenker op 19 oktober 2011
   (Zaak E-14/11)
   2011/C 374/11
   Op 19 oktober 2011 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS (gezamenlijk „DB Schenker”), vertegenwoordigd door Jon Midthjell, advokat, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, 0151 Oslo, Noorwegen.
   De verzoekers vragen het EVA-Hof:

               1.

               Het bestreden besluit nietig te verklaren voor zover het geen inzage verleent in controledocumenten in zaak nr. 34250 (Posten Norge/Privpak);

               2.

               De verweerder en eventuele interveniënten te verwijzen in de kosten.

      Feiten en argumenten:

               —

               De verzoekers, Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS maken deel uit van DB Schenker, een internationale vrachtvervoerdienst en logistieke dienstverlener, eigendom van Deutsche Bahn AG. Schenker North AB leidt de activiteiten van de groep te land, over zee en per spoor in Noorwegen, Zweden en Denemarken, met dochterondernemingen Schenker Privpak AS en Schenker Privpak AB (gezamenlijk „DB Schenker” genoemd);

               —

               Op 14 juli 2010 heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit gegeven in zaak nr. 34250 (Posten Norge/Privpak), waarbij werd vastgesteld dat Posten Norge misbruik had gemaakt van zijn dominante positie op de Noorse „business-to-consumer”-markt voor de verzending van pakketten in 2000-2006. De verzoekers vragen een schadevergoeding van Posten Norge voor de verliezen die zij door de overtreding hebben geleden. Op 3 augustus 2010 hebben de verzoekers verzocht om inzage in de documenten ingevolge de toepassing van de regels over toegang tot documenten die de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 27 juni 2008 heeft vastgelegd;

               —

               Bij brief van 16 augustus 2011 heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geweigerd de verzoekers inzage te verlenen in de documenten die werden verzameld tijdens een controle ter plaatse bij Posten Norge tussen 21 en 24 juni 2004. De verzoekers stellen op basis van artikel 36 TAH beroep in tegen deze weigering.

         De verzoekers voeren aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de rechten van DB Schenker om toegang te krijgen tot documenten uit hoofde van artikel 2, lid 1, van de regels over toegang tot documenten heeft geschonden,

               —

               door de onterechte toepassing van de uitzondering die is vastgesteld in artikel 4, lid 1, onder b), van de regels over toegang tot documenten, inzake de persoonlijke levenssfeer en de persoonlijke integriteit,

               —

               door de onterechte toepassing van de uitzonderingen die zijn vastgesteld in artikel 4, lid 2, van de regels over toegang tot documenten, inzake commerciële belangen, inspecties en onderzoeken, en een hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt, en

               —

               het recht heeft geschonden dat is vastgesteld in artikel 4, lid 6, van de regels over toegang tot documenten inzake gedeeltelijke toegang tot documenten.


title: Zaak T-500/09: Arrest van het Gerecht van 22 september 2011 — Italië/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Steun voor verwerking van citrusvruchten — Doeltreffendheid van controles — Evenredigheid )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/17

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2011 — Italië/Commissie
   (Zaak T-500/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Steun voor verwerking van citrusvruchten - Doeltreffendheid van controles - Evenredigheid)
   2011/C 319/33
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: L. Ventrella en G. Palmieri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: P. Rossi, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2009/721/EG van de Commissie van 24 september 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, (ELFPO) hebben verricht, voor zover daarbij bepaalde door Italië verrichte uitgaven aan communautaire financiering zijn onttrokken (PB L 257, blz. 28)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-136/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Sanabel Relief Agency/Raad

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/30

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Sanabel Relief Agency/Raad
   (Zaak T-136/06)
   (2006/C 165/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Sanabel Relief Agency Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van verordening (EG) nr. 881/2002 van 27 mei 2002 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 561/2003 van 27 maart 2003 van de Raad en bij verordening (EG) nr. 246/2006 van 10 februari 2006 van de Commissie, en verzoekers vermelding in bijlage I;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-135/06, Al-Faqih/Raad.


title: Zaak T-312/05: Beroep ingesteld op 9 augustus 2005 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/E. Alexiadou

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/22

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2005 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/E. Alexiadou
   (Zaak T-312/05)
   (2005/C 271/44)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): D. Triantafyllou, gemachtigde, D. Nikopoulos, advocaat]

      Verwerende partij(en): E. Alexiadou
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               verweerster te veroordelen om aan de Commissie een bedrag te betalen ad 26 068,11 euro, dat overeenkomt met het bedrag van 23 036,31 euro, verschuldigd als hoofdsom, en het bedrag van 3 031,80 euro, verschuldigd als moratoire interessen vanaf 1 maart 2003 tot 31 augustus 2005;

               —

               verweerster te veroordelen om aan de Commissie rente te betalen ten bedrage van 3,31 euro per dag, tot de volledige betaling van de schuld;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, sloot met verweerster, als lid van een consortium, overeenkomst nr. G1ST-CT-2002-50227-PLASAMALEATHER, betreffende een bijzonder programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling in verband met de behandeling met koud plasma voor waterdichte huiden.
   De overeenkomst bepaalde dat de Commissie financieel zou bijdragen aan de goede uitvoering van het betrokken project, voor een bedrag van niet meer dan 832 362 euro. In dit kader betaalde de Commissie verweerster, via de coördinatrice van het consortium, een voorschot van 23 036,31 euro.
   Onmiddellijk nadat zij dit bedrag had ontvangen, deelde verweerster echter aan de coördinatrice mee, dat zij de productie van lederen artikelen staakte, dat zij had besloten haar activiteiten te heroriënteren, dat zij de goede afloop van de activiteiten van het programma niet kon garanderen en dat zij het beter achtte het programma bij het begin te verlaten.
   Ondanks herhaaldelijke aanmaningen heeft verweerster het voorschot niet terugbetaald, ofschoon zij volgens de coördinatrice helemaal niet aan de onderzoeksactiviteit heeft deelgenomen en dus het voorschot niet voor dat doel heeft gebruikt.
   Met haar beroep vordert de Commissie betaling van het voormelde bedrag en de daarover verschuldigde interessen.


title: Zaak T-43/13: Beschikking van het Gerecht van 20 maart 2014 — Donnici/Parlement ( „Beroep tot schadevergoeding — Leden van Europees Parlement — Onderzoek van geloofsbrieven — Besluit van Parlement waarbij mandaat van Europees afgevaardigde ongeldig wordt verklaard — Nietigverklaring van besluit van Parlement bij arrest van Hof — Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/26

         Beschikking van het Gerecht van 20 maart 2014 — Donnici/Parlement
   (Zaak T-43/13) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Leden van Europees Parlement - Onderzoek van geloofsbrieven - Besluit van Parlement waarbij mandaat van Europees afgevaardigde ongeldig wordt verklaard - Nietigverklaring van besluit van Parlement bij arrest van Hof - Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond”))
   2014/C 159/35
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Beniamino Donnici (Castrolibero, Italië) (vertegenwoordigers: V. Vallefuoco en J.-M. Van Gyseghem, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van het besluit van het Parlement van 24 mei 2007 betreffende het onderzoek van zijn geloofsbrieven en dat nietig is verklaard bij arrest van het Hof van 30 april 2009, Italië en Donnici/Parlement (C-393/07 en C-9/08, Jurispr. blz. I-3679)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Beniamino Donnici wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak C-443/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 27 oktober 2006 — Erika Hollmann/Fazenda Pública

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 27 oktober 2006 — Erika Hollmann/Fazenda Pública
   (Zaak C-443/06)
   (2006/C 326/75)
   Procestaal: Portugees
   Verwijzende rechter
   Supremo tribunal administrativo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erika Hollmann

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Interveniënte: Ministério Público
   Prejudiciële vraag
   Is artikel 43, lid 2, CIRS, zoals vastgesteld bij decreto-lei nr. 442-A/88 van 30 november 1988 en gewijzigd bij wet nr. 109-B/2001 van 27 december 2001, dat vermogenswinst gerealiseerd door Portugese ingezetenen ten belope van 50 % van belasting vrijstelt, in strijd met de artikelen 12, 18, 39, 43 en 56 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, voor zover vermogenswinst die door een ingezetene van een andere lidstaat van de Europese Unie is gerealiseerd, van deze vrijstelling wordt uitgesloten?


title: Zaak C-146/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 april 2009 — Prof. Dr. Claus Scholl/Stadtwerke Aachen AG

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 april 2009 — Prof. Dr. Claus Scholl/Stadtwerke Aachen AG
   (Zaak C-146/09)
   2009/C 153/49
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Prof. Dr. Claus Scholl

      Verwerende partij: Stadtwerke Aachen AG

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 6, lid 3, derde streepje, derde geval, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat geen herroepingsrecht bestaat bij op afstand gesloten overeenkomsten inzake de levering van stroom en gas via leidingen?

      (1)  PB L 144, blz. 19.


title: Zaak C-286/06: Beroep ingesteld op 29 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/23

         Beroep ingesteld op 29 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-286/06)
   (2006/C 212/39)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (1), meer in het bijzonder krachtens artikel 3 daarvan, omdat het weigert in Italië behaalde beroepskwalificaties van ingenieur te erkennen, en de toelating van ingenieurs met in een andere lidstaat verkregen beroepskwalificaties tot de proeven voor interne bevordering in het openbare ambt afhankelijk stelt van de academische erkenning van deze kwalificaties;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft een groot aantal klachten ontvangen betreffende de afwijzing, door de Spaanse bevoegde instanties, van verzoeken om erkenning van in Italië behaalde beroepskwalificaties van ingenieur, met het oog op de uitoefening in Spanje van het beroep van wegen- en waterbouwkundig ingenieur.
   Conform artikel 3 van richtlijn 89/48/EEG moeten de Spaanse bevoegde instanties toegang verlenen tot een gereglementeerd beroep en toestemming geven voor de uitoefening daarvan aan elke onderdaan van een lidstaat, in het bezit van het diploma dat vereist is om dat beroep in een andere lidstaat uit te oefenen. Uit de door de Commissie aangevoerde feiten blijkt het volgende:

               (1)

               het beroep van wegen- en waterbouwkundig ingenieur is in Spanje een „gereglementeerd beroep”;

               (2)

               de aanvragers zijn onderdanen van een lidstaat;

               (3)

               het diploma dat in Italië is voorgeschreven om tot het ingenieursberoep te worden toegelaten, is het „Diploma de Laurea in Ingegneria Civile”, samen met de „Abilitazione all'esercizio della professione di ingegnere”. De aanvragers zijn in het bezit van beide diploma's, zodat zij het beroep van ingenieur in Italië kunnen uitoefenen; en

               (4)

               het „geheel van diploma's”, bestaande uit de „Laurea in Ingegneria Civile” en de „Abilitazione all'esercizio della professione di ingegnere”, voldoet aan alle voorwaarden van de definitie van „diploma” in artikel 1, sub a, van de richtlijn.

         De Spaanse instanties waren bijgevolg verplicht om de aanvragers toegang te verlenen tot het beroep van wegen- en waterbouwkundig ingenieur. Door deze toegang te weigeren is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 3 van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
   Uit de door de Commissie aangevoerde feiten blijkt verder dat de Spaanse instanties de deelname aan de proeven voor interne bevordering in het openbaar ambt, waarvoor men in het bezit van een ingenieursdiploma moet zijn, wanneer het in het buitenland afgegeven diploma's betreft, afhankelijk stellen van de „homologatie” daarvan, dit wil zeggen dat deze diploma's als academisch gelijkwaardig met een Spaans diploma moeten worden erkend. Deze voorwaarde bemoeilijkt de interne bevordering van, en dus de uitoefening van het ingenieursberoep door onderdanen van een lidstaat met een beroepstitel als voorgeschreven in een andere lidstaat; deze voorwaarde is ook in strijd met artikel 3 van de richtlijn.

      (1)  PB 1989 L 19, blz. 16.


title: Zaak C-74/12: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 4 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Revere — Italië) — Strafzaak tegen Abd Aziz Tam (Prejudiciële verwijzing — Geen omschrijving van hoofdgeding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/8

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 4 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Revere — Italië) — Strafzaak tegen Abd Aziz Tam
   (Zaak C-74/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geen omschrijving van hoofdgeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 303/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di Pace di Revere

      Partij in de strafzaak

   Abd Aziz Tam

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Giudice di Pace di Revere — Uitlegging van de artikelen 2, 4, 6, 7, 8, 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98), en van artikel 4, lid 3, VEU — Nationale wettelijke regeling waarbij een geldboete wordt opgelegd aan de vreemdeling die het nationale grondgebied illegaal is binnengekomen of daar illegaal verblijft — Toelaatbaarheid van het strafrechtelijke feit van illegaal verblijf — Mogelijkheid om de geldboete om te zetten in onmiddellijke uitwijzing voor een periode van ten minste vijf jaar of in een vrijheidsstraf („permanenza domiciliare”) — Verplichtingen van de lidstaten gedurende de omzettingstermijn voor een richtlijn

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat door de Giudice di Pace di Revere (Italië) bij beslissing van 26 januari 2012 is ingediend, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 118 van 21.04.2012.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 25 juni 1998 in zaak C-203/96 (verzoek van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële beslissing): Chemische Afvalstoffen Dusseldorp BV e.a. tegen minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (Overbrenging van afvalstoffen bestemd voor nuttige toepassing - Beginselen van zelfverzorging en nabijheid)

text:
5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/5
2. a) Onder opslag van stoffen in de zin van punt R 13             tussen Chemische Afvalstoffen Dusseldorp BV e.a. en
         van bijlage II B bij Richtlijn 75/442/EEG van de          minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
         Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen,           Milieubeheer, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
         zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG, is niet         ging van de artikelen 34, 86, 90 en 130 T van het EG-Ver-
         alleen te verstaan opslag bij het bedrijf waarbij de      drag, van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
         overige in die bijlage genoemde handelingen zullen        1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194 van 25.7.1975,
         plaatsvinden, maar ook opslag in afwachting van           blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG (PB L 78
         vervoer naar zo'n bedrijf, ongeacht of dat bedrijf        van 26.3.1991, blz. 32), alsmede van Verordening (EEG)
         binnen of buiten de Gemeenschap is gelegen.               nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende
                                                                   toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen
                                                                   binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 30
                                                                   van 6.2.1993, blz. 1), heeft het Hof (Zesde Kamer),
     b) De in artikel 11, lid 1, van Verordening (EEG)             samengesteld als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur),
         nr. 259/93 genoemde gegevens vormen het bewijs-           kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L.
         materiaal dat de bevoegde autoriteit, ingeval een         Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: F. G.
         kennisgeving ontbreekt, minimaal kan verlangen            Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
         om te kunnen vaststellen dat de ¹groene afvalstof-        25 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
         fenº voor nuttige toepassing zijn bestemd.                als volgt:
3. Verordening (EEG) nr. 259/93 moet aldus worden uit-
     gelegd, dat de lidstaat van bestemming niet eenzijdig         1. Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
     tot terugzending van de afvalstoffen naar de lidstaat              betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn
     van verzending mag overgaan, zonder voorafgaande                   91/156/EEG, en Verordening (EEG) nr. 259/93 van de
     kennisgeving aan deze staat; de lidstaat van verzending            Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en con-
     mag zich niet tegen de terugzending verzetten, wan-                trole op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar
     neer de lidstaat van bestemming een naar behoren                   en uit de Europese Gemeenschap, moeten aldus wor-
     gemotiveerd verzoek daartoe indient.                               den uitgelegd, dat de beginselen van zelfverzorging en
                                                                        nabijheid niet van toepassing zijn op de overbrenging
                                                                        van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen.
(1) PB C 233 van 10.8.1996.                                             Artikel 130 T van het EG-Verdrag staat de lidstaten
                                                                        niet toe, die beginselen mede op dergelijke afvalstoffen
                                                                        toe te passen wanneer zij een belemmering voor de uit-
                                                                        voer blijken te vormen, welke noch door een dwin-
                                                                        gende maatregel verband houdend met de milieube-
                                                                        scherming, noch door een van de in artikel 36 van het
                                                                        Verdrag bedoelde afwijkingen wordt gerechtvaardigd.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)
                                                                   2. Artikel 90 juncto artikel 86 van het EG-Verdrag verzet
                       van 25 juni 1998                                 zich tegen een regeling als het meerjarenplan, op grond
                                                                        waarvan een lidstaat ondernemingen verplicht hun
in zaak C-203/96 (verzoek van de Nederlandse Raad van                   voor nuttige toepassing bestemd afval, zoals oliefilters,
State om een prejudicieÈle beslissing): Chemische Afval-                af te staan aan een nationale onderneming waaraan hij
stoffen Dusseldorp BV e.a. tegen minister van Volkshuis-                het uitsluitend recht heeft verleend om gevaarlijke
      vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (1)                 afvalstoffen te verbranden, tenzij de verwerking van
                                                                        hun afvalstoffen in een andere lidstaat op hoogwaardi-
(Overbrenging van afvalstoffen bestemd voor nuttige toe-                gere wijze plaatsvindt dan door die onderneming, wan-
   passing Ð Beginselen van zelfverzorging en nabijheid)                neer deze regeling, zonder objectieve reden en zonder
                                                                        dat dit noodzakelijk is ter vervulling van een taak van
                         (98/C 278/08)                                  algemeen belang, tot gevolg heeft, dat de nationale
                                                                        onderneming wordt begunstigd en haar machtspositie
                                                                        sterker wordt.
                   (Procestaal: Nederlands)
                                                                   (1) PB C 247 van 24.8.1996.
In zaak C-203/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-
landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding


title: Zaak C-503/08: Beschikking van de president van het Hof van 26 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/31

         Beschikking van de president van het Hof van 26 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-503/08) (1)

   2009/C 220/62

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Zaak C-204/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Flachglas Torgau GmbH/Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Verdrag van Aarhus — Richtlijn 2003/4/EG — Toegang tot milieu-informatie — Organen of instellingen die in wetgevende hoedanigheid optreden — Vertrouwelijk karakter van handelingen van overheidsinstanties — Vereiste dat vertrouwelijkheid bij wet is voorzien)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Flachglas Torgau GmbH/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-204/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/4/EG - Toegang tot milieu-informatie - Organen of instellingen die in wetgevende hoedanigheid optreden - Vertrouwelijk karakter van handelingen van overheidsinstanties - Vereiste dat vertrouwelijkheid bij wet is voorzien)
   2012/C 98/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Flachglas Torgau GmbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 2, punt 2, tweede volzin, en van artikel 4, lid 2, eerste volzin, sub a, van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26) — Nationale regeling waarbij hoogste federale autoriteiten worden vrijgesteld van informatieplicht voor zover zij wetgevend optreden en waarbij in het algemeen wordt bepaald dat verzoek om informatie moet worden geweigerd voor zover openbaarmaking van informatie afbreuk doet aan vertrouwelijke karakter van handelingen — Grenzen aan bevoegdheid van lidstaten om in wetgevende hoedanigheid optredende organen uit te sluiten van begrip „overheidsinstantie” in zin van richtlijn 2003/4/EG — Voorwaarden voor toepassing van afwijking in verband met vertrouwelijke karakter van handelingen

      Dictum

               1)

               Artikel 2, punt 2, tweede alinea, eerste volzin, van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat van de mogelijkheid die deze bepaling de lidstaten biedt om „instellingen of organen die optreden in een […] wetgevende hoedanigheid” niet als overheidsinstanties aan te merken, ook gebruik kan worden gemaakt voor ministeries voor zover deze een rol spelen in de wetgevingsprocedure, onder meer door wetsontwerpen of adviezen over te leggen, en dat voor gebruikmaking van deze mogelijkheid niet is vereist dat de voorwaarden van artikel 2, punt 2, tweede alinea, tweede volzin, van deze richtlijn vervuld zijn.

               2)

               Artikel 2, punt 2, tweede alinea, eerste volzin, van richtlijn 2003/4 moet aldus worden uitgelegd dat van de mogelijkheid die deze bepaling de lidstaten biedt om instellingen of organen die in een wetgevende hoedanigheid optreden, niet als overheidsinstanties aan te merken, geen gebruik meer kan worden gemaakt wanneer de betrokken wetgevingsprocedure is beëindigd.

               3)

               Artikel 4, lid 2, eerste alinea, sub a, van richtlijn 2003/4 moet aldus worden uitgelegd dat de daarin neergelegde voorwaarde dat de vertrouwelijkheid van handelingen van overheidsinstanties bij wet is voorzien, als vervuld kan worden beschouwd indien het nationale recht van de betrokken lidstaat een bepaling bevat die in het algemeen preciseert dat het vertrouwelijke karakter van handelingen van overheidsinstanties een reden vormt om toegang te weigeren tot milieu-informatie waarover deze instanties beschikken, voor zover het nationale recht het begrip „handeling” duidelijk definieert, hetgeen de nationale rechter dient te verifiëren.

      (1)  PB C 193 van 15.08.2009.


title: Zaak T-354/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2009 — TF1/Commissie ( Staatssteun — Financiering van France Télévisions door omroepbijdrage — Voortdurend onderzoek van bestaande steunregelingen — Voorstel voor dienstige maatregelen — Door de Commissie aanvaarde toezeggingen van lidstaat — Beschikking houdende onverenigbaarverklaring van de steun met de gemeenschappelijke markt — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aard van bestreden handeling — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Arrest Altmark )

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2009 — TF1/Commissie
   (Zaak T-354/05) (1)

   („Staatssteun - Financiering van France Télévisions door omroepbijdrage - Voortdurend onderzoek van bestaande steunregelingen - Voorstel voor dienstige maatregelen - Door de Commissie aanvaarde toezeggingen van lidstaat - Beschikking houdende onverenigbaarverklaring van de steun met de gemeenschappelijke markt - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aard van bestreden handeling - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Arrest Altmark”)
   2009/C 113/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Télévision française 1 SA (TF1) (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Hordies en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Giolito, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, gemachtigden); en France Télévisions S.A. (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Gunther en D. Tayar, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 1166 def. van de Commissie van 20 april 2005 betreffende de steun verleend aan France Télévisions [steun E 10/2005 (ex C 60/1999) — Frankrijk, omroepbijdrage]

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Télévision française 1 SA (TF1) wordt verwezen in de eigen kosten en in die van de Commissie en van France Télévisions S.A.

               3)

               De Franse Republiek zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 315 van 10.12.2005.


title: Zaak C-376/04: Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/23

         Beroep, op 2 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-376/04)
   (2004/C 262/40)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 september 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 oktober 2003 verstreken.

      (1)  PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.


title: Zaak T-357/02 RENV: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2011 — Freistaat Sachsen/Commissie ( „Staatssteun — Steun toegekend door autoriteiten van deelstaat Saksen — Steun voor begeleiding, deelname aan beurzen, samenwerking en bevordering van vormgeving — Beschikking waarbij steunregeling deels verenigbaar en deels onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Steunregeling voor kleine en middelgrote ondernemingen — Niet-uitoefening van beoordelingsbevoegdheid — Motiveringsplicht” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/40

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2011 — Freistaat Sachsen/Commissie
   (Zaak T-357/02 RENV) (1)

   (Staatssteun - Steun toegekend door autoriteiten van deelstaat Saksen - Steun voor begeleiding, deelname aan beurzen, samenwerking en bevordering van vormgeving - Beschikking waarbij steunregeling deels verenigbaar en deels onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Steunregeling voor kleine en middelgrote ondernemingen - Niet-uitoefening van beoordelingsbevoegdheid - Motiveringsplicht)
   2011/C 269/86
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Freistaat Sachsen (Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lübbig, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Gross, V. Kreuschitz en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het artikel 2, tweede alinea, en de artikelen 3 en 4 van beschikking 2003/226/EG van de Commissie van 24 september 2002 betreffende een voorgenomen steunregeling van Duitsland „Richtsnoeren ter stimulering van kleine en middelgrote ondernemingen — Verbetering van de capaciteit van ondernemers in Saksen” — Deelprogramma’s 1 (begeleiding), 4 (deelname aan beurzen), 5 (samenwerking) en 7 (bevordering van vormgeving) (PB 2003, L 91, blz. 13).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Freistaat Sachsen (Duitsland) zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure zowel voor het Gerecht als voor het Hof heeft gemaakt.

      (1)  PB C 31 van 8.2.2003.


title: Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-406/97)

text:
7.2.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 41/11
3. Indien de tweede vraag bevestigend moet worden                 Verzoek van het Oberste Gerichtshof, Oostenrijk, van
     beantwoord:                                                  22 oktober 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                  geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler
                                                                  Landesregierung en 1. A. Sparber, 2. Firma Atelier Delta
     Is artikel 522 juncto artikel 526, lid 4, van Verorde-       Entwurf- und Planungsgesellschaft mbH in liquidatie,
     ning (EEG) nr. 2454/93, in de versie van artikel 1,                  3. H.-E. Junkersdorf en 4. M.-M. Junkersdorf
     sub 16 en 18, van Verordening (EEG) nr. 3254/94 van
     de Commissie van 19 december 1994 dan ook op dou-                                  (Zaak C-407/97)
     aneaangiften vóór 7 januari 1995 van toepassing?                                     (98/C 41/21)
                                                                  Het Oberste Gerichtshof, Oostenrijk, heeft bij beschikking
                                                                  van 22 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                  van Justitie op 5 december 1997, in het geding tussen Lan-
Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie               desgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung en
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom               1. A. Sparber, 2. Firma Atelier Delta Entwurf- und Pla-
                          Luxemburg                               nungsgesellschaft mbH in liquidatie, 3. H.-E. Junkersdorf
                       (Zaak C-406/97)                            en 4. M.-M. Junkersdorf, het Hof van Justitie van de
                                                                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                         (98/C 41/20)                             beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Moet artikel 70 van de Akte betreffende de toetredings-
is op 4 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-            voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek
togdom Luxemburg door Commissie van de Europese                   Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Nolin, lid               de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond
van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie            (TA) (1), dat bepaalt dat de Republiek Oostenrijk in afwij-
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,            king van de verplichtingen op grond van de verdragen
Centre Wagner, Kirchberg.                                         waarop de Europese Unie is gegrond, haar bestaande wet-
                                                                  geving inzake tweede woningen gedurende vijf jaar na de
                                                                  toetreding (1 januari 1995) mag handhaven, aldus worden
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  uitgelegd, dat de overgangsbepalingen van § 40, leden 2
                                                                  en 5, van het op 1 oktober 1996 in werking getreden Tiro-
Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,               ler Grundverkehrsgesetz 1996 (Landesgesetzblatt für Tirol
     door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-       nr. 61/1996) onder het begrip ¹bestaande wetgevingº val-
     gelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te vol-       len, of moeten deze bepalingen als nieuwe wetgeving wor-
     doen aan Richtlijn 93/7/EEG van de Raad van                  den aangemerkt, wanneer de bepalingen van eerdere ver-
     15 maart 1993 betreffende de teruggave van cultuur-          sies van het Tiroler Grundverkehrsgesetz ingevolge uitspra-
     goederen die op onrechtmatige wijze buiten het grond-        ken van het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof op het
     gebied van een lidstaat zijn gebracht (1), of door deze      onderhavige geval niet konden worden toegepast?
     bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
     krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen      (1) PB C 241 van 29.8.1994, blz. 1.
     niet is nagekomen;
Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
     wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag
zijn de lidstaten verplicht, de maatregelen vast te stellen                             (Zaak C-409/97)
die noodzakelijk zijn om de richtlijnen die voor hen                                      (98/C 41/22)
bestemd zijn, voor het verstrijken van de hun daartoe
gestelde termijn uit te voeren. In casu is deze termijn ver-
streken op 15 december 1993, zonder dat het Groother-
togdom Luxemburg de noodzakelijke bepalingen heeft                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vastgesteld.                                                      is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-
                                                                  togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
(1) PB L 74 van 27.3.1993, blz. 74.                               Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius,
                                                                  lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
                                                                  gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                  Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-683/13: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Brammer/BHIM — Office Ernest T. Freylinger (EUROMARKER) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EUROMARKER — Ouder gemeenschapswoordmerk EURIMARK — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/32

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Brammer/BHIM — Office Ernest T. Freylinger (EUROMARKER)
   (Zaak T-683/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EUROMARKER - Ouder gemeenschapswoordmerk EURIMARK - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 098/42)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brammer GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: R. Kornfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Schneider en H. Kunz, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Office Ernest T. Freylinger SA (Strassen, Luxemburg)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2013 (zaak R 1653/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Office Ernest T. Freylinger SA en Brammer GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 oktober 2013 (zaak R 1653/2012-1) wordt deels vernietigd, voor zover daarbij is vastgesteld dat er gevaar voor verwarring bestond met betrekking tot de diensten van klasse 38, „verschaffen van toegang tot servers met databanken om de beschikbaarheid van en de voorschriften voor gemeenschapsmerken en -modellen te onderzoeken”, die door het aangevraagde merk worden aangeduid.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Brammer GmbH en het BHIM dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.