title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 mei 2002 in zaak T-306/01 R, Abdirisak Aden en andere tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Kort geding — Gemeenschappelĳk buitenlands en veiligheidsbeleid — Sancties tegen Taliban van Afghanistan — Bevriezing van tegoeden — Spoedeisendheid")

text:
C 191/26               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.8.2002
gestelde schending van de artikelen 81 en 82 EG door de                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
General Council of the Bar of England and Wales, heeft het                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier:                                        van 7 mei 2002
H. Jung, op 27 mei 2002 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                in zaak T-306/01 R, Abdirisak Aden en andere tegen Raad
                                                                           van de Europese Unie en Commissie van de Europese
1)    Het beroep wordt verworpen.                                                                 Gemeenschappen
2)    Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten, in het onderhavi-     („Kort geding — Gemeenschappelijk buitenlands en veilig-
      ge geding en in de korte gedingen T-18/01 R en T-18/                 heidsbeleid — Sancties tegen Taliban van Afghanistan —
      01 R III, alsmede in de kosten van de Commissie in het                       Bevriezing van tegoeden — Spoedeisendheid”)
      onderhavige geding en in het kort geding T-18/01 R.
                                                                                (2002/C 191/46)
(1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                                        (Procestaal: Zweeds)
                                                                           In zaak T-306/01 R, Abdirisak Aden, woonachtig te Spånga
                                                                           (Zweden), Abdulaziz Ali, woonachtig te Järfälla (Zweden),
                                                                           Ahmed Yusuf, woonachtig te Spånga, Al Barakaat International
                                                                           Foundation, gevestigd te Spånga, vertegenwoordigd door L. Sil-
                                                                           bersky en T. Olsson, advocaten, tegen Raad van de Europese
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                 Unie (gemachtigden: M. Vitsentzatos en I. Rådestad) en Com-
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                           A. Van Solinge en J. Enegren), betreffende een verzoek om
                      van 19 februari 2002                                 opschorting van de tenuitvoerlegging, hangende de uitspraak
                                                                           in de hoofdzaak, van verordening (EG) nr. 467/2001 van de
                                                                           Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de
in zaak T-302/01 R, G. Birkhoff tegen Commissie van de                     uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan,
                  Europese Gemeenschappen                                  tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van
                                                                           de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten
                                                                           aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking van
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Kindertoelage
                                                                           verordening (EG) nr. 337/2000 (PB L 67, blz. 1), en verorde-
— Opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid
                              — Geen)                                      ning (EG) nr. 2199/2001 van de Commissie van 12 november
                                                                           2001 houdende de vierde wijziging van verordening nr. 467/
                                                                           2001 (PB L 295, blz. 16), voorzover deze verzoekers raken,
                         (2002/C 191/45)                                   heeft de president van het Gerecht op 7 mei 2002 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                           2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-302/01 R, G. Birkhoff, gewezen ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Weitnau (Duitsland), vertegenwoordigd door V. Salvatore,
advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: J. Currall en A. Dal Ferro), betreffende een
                                                                           Beroep, op 9 mei 2002 ingesteld door Villiger Söhne
verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de
                                                                                GmbH tegen Raad van de Europese Unie
beschikking van de Commissie van 26 september 2001
houdende afwijzing van verzoekers klacht, alsmede van het
besluit van 4 juli 2001 waarbij de Commissie de betaling aan                                       (Zaak T-154/02)
verzoeker heeft opgeschort van de kindertoelage ten behoeve
van zijn dochter, heeft de president van het Gerecht op                                            (2002/C 191/47)
19 februari 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                                                (Procestaal: Duits)
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 9 mei 2002 beroep ingesteld tegen Raad van
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                   de Europese Unie door Villiger Söhne GmbH, gevestigd te
                                                                           Waldshut-Tiengen (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                           B. Wägenbaur, Rechtsanwalt.


title: Zaak C-1/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 2 januari 2008 — Athesia Druck Srl/Ministero delle Finanze, Agenzia delle Entrate

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 2 januari 2008 — Athesia Druck Srl/Ministero delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-1/08)
   (2008/C 64/40)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Athesia Druck Srl

      Verwerende partij: Ministero delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   Prejudiciële vraag
   „Wat is voor btw-doeleinden de plaats van een dienst op het gebied van reclame in de zin van artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1) van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, wanneer deze dienst door een in een lidstaat van de Europese Gemeenschap gevestigde onderneming wordt verricht ten behoeve van een klant die buiten de Gemeenschap is gevestigd, maar een fiscale vertegenwoordiger heeft op het grondgebied van een lidstaat? Gaat het meer bepaald om de plaats van vestiging van het doelpubliek van de reclame, om de plaats van vestiging van de onderneming die in Italië als fiscale vertegenwoordiger van de niet-communautaire onderneming optreedt, om de plaats van vestiging van de niet-communautaire onderneming die om de reclamedienst verzoekt, of om de plaats van vestiging van de klant van de niet-communautaire onderneming?”

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-287/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 juni 2012 door Ryanair Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 maart 2012 in zaak T-123/09, Ryanair Ltd/Europese Commissie

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/11

         Hogere voorziening ingesteld op 7 juni 2012 door Ryanair Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 maart 2012 in zaak T-123/09, Ryanair Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-287/12 P)
   2012/C 303/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ryanair Ltd (vertegenwoordigers: E. Vahida, I.-G. Metaxas-Maragkidis, lawyers)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Italiaanse Republiek, Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het op 29 maart 2012 aan rekwirante betekende arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 maart 2012 in zaak T-123/09, Ryanair Ltd/Europese Commissie, te vernietigen;

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 12 november 2008 inzake steunmaatregel C 26/2008 (lening van 300 miljoen EUR aan Alitalia SpA) overeenkomstig de artikelen 263 en 264 VWEU gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover zij niet de terugvordering van de steun bij de rechtsopvolger(s) van Alitalia gelast en zij Italië een aanvullende termijn voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking verleent;

               —

               de beschikking van 12 november 2008 inzake steunmaatregel N 510/2008 (verkoop van activa van Alitalia SpA) overeenkomstig de artikelen 263 en 264 VWEU in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Ryanair;

         subsidiair,

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe behandeling;

               —

               de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het bestreden arrest om de volgende redenen moet worden vernietigd:

               Met betrekking tot de beschikking van de Commissie van 12 november 2008 inzake steunmaatregel N 510/2008 (verkoop van activa van Alitalia Spa):

                           1)

                           Schending van het recht en de procedure inzake ontvankelijkheid. Het Gerecht heeft geweigerd om de vordering waarmee Ryanair de gegrondheid van de beschikking van de Commissie betwistte, in te willigen, en heeft het voorwerp van Ryanairs beroep geherdefinieerd en dit beroep uitgelegd als louter strekkende tot veiligstelling van haar procedurele rechten.

                           2)

                           Schending van de artikelen 4 en 7 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1). De verplichtingen en toezichtmechanismen die aan de maatregel, zoals aanvankelijk aangemeld, werden verbonden, vormen wijzigingen en voorwaarden van het type dat overeenkomstig artikel 7 van verordening (EG) nr. 659/1999 aan beschikkingen wordt aangebracht of opgelegd. Rekwirante stelt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat zij de verplichtingen en toezichtmechanismen ten onrechte als verbintenissen heeft aangemerkt.

                           3)

                           Schending van artikel 10 van verordening (EG) nr. 659/1999, aangezien het Gerecht heeft geweigerd de Commissie sancties op te leggen wegens het feit dat zij niet alle relevante kenmerken van de maatregelen in hun context heeft onderzocht.

                           4)

                           Schending van artikel 10 van verordening (EG) nr. 659/1999. Het Gerecht heeft vastgesteld dat de Commissie de alternatieven voor de door Italië aangemelde verkoop van de activa van Alitalia niet hoefde te onderzoeken. Door niet na te gaan of een particuliere investeerder een andere oplossing zou hebben gekozen, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

                           5)

                           Ook op andere punten heeft het Gerecht het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie niet toegepast.

                           6)

                           De Commissie heeft de verplichting tot terugbetaling aan de verkeerde partij opgelegd. Rekwirante is van mening dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door voorbij te gaan aan de economische continuïteit tussen Alitalia en CAI.

               Met betrekking tot de beschikking van de Commissie van 12 november 2008 inzake steunmaatregel C 26/2008 (lening van 300 miljoen EUR aan Alitalia SpA): gebrekkige motivering wat de vaststelling van de niet-ontvankelijkheid betreft

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF van 14 november 1995 in zaak C-484/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Conseil d'État van Luxemburg): P. Svensson, L. Gustavsson tegen Ministre du Logement et de l'Urbanisme (Vrij verkeer van kapitaal - Vrij verrichten van diensten - Rentesubsidie op bouwleningen - Lening aangegaan bij kredietinstelling die niet is erkend in Lid-Staat die subsidie verleent)

text:
3 . 2 . 96              NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 31 / 1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                       een procedure ter gezamenlijke voldoening van bun
                      van 9 november 1995                                    schuldeisers kan worden ingeleid.
in zaak C-479/93 ( verzoek van de Pretura circondariale di
Vicenza om een prejudiciële beslissing): A. Francovich tegen          2 . Bij onderzoek van voornoemde richtlijn, voor zover zij
                     Italiaanse Republiek (')                                enkel de werknemers beschermt die gebonden zijn aan
(Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol                    werkgevers tegen wie met betrekking tot hun vermogen
ventie van de werkgever — Richtlijn 80/987/EEG —                             een procedure ter gezamenlijke voldoening van hun
 Werkingssfeer — Werknemers van werkgever tegen wie niet                    schuldeisers kan worden ingeleid, is niet gebleken van
procedure tergezamenlijke voldoening van schuldeisers kan                   feiten of omstandigheden die de geldigheid van de
                          worden ingeleid)                                   richtlijn, gelet op het beginsel van gelijke behandeling,
                                                                             kunnen aantasten .
                           ( 96/C 31 /01 )
                                                                      ( 1 ) PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                       (Procestaai: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                   Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-479/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                     ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura                                      van 14 november 1995
circondariale di Vicenza ( Italië ) in het aldaar aanhangig
geding tussen A. Francovich en Italiaanse Republiek, om een           in zaak C-484/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van de
prejudiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid           Conseil d'Etat van Luxemburg): P. Svensson, L. Gustavsson
van artikel 2 van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van                       tegen Ministre du Logement et de l'Urbanisme (*)
20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van              (Vrij verkeer van kapitaal — Vrij verrichten van diensten —
de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de            Rentesubsidie op bouwleningen — Lening aangegaan bij
werknemers bij insolventie van de werkgever ( PB 1980 ,               kredietinstelling die niet is erkend in Lid-Staat die subsidie
L 283 , blz . 23 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.                                      verleent)
Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris, J.-P. Pouis                                        ( 96/C 31 /02 )
sochet en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A.
Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn,
                                                                                (Procestaai: Frans)
C. Gulmann ( rapporteur ), P. Jann en H. Ragnemalm,
rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: D. Louter
man-Hubeau, hoofdadministrateur, op 9-november 1995                   (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    Jurisprudentie van het Hof)
1 . Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober                   In zaak C-484/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
     1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Conseil
     wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van             d'Etat van Luxemburg, in het aldaar aanhangig geding
     de werknemers bij insolventie van de werkgever moet              tussen P. Svensson, L. Gustavsson en Ministre du Logement
     aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op alle         et de l'Urbanisme om een prejudiciële beslissing over de
     werknemers, met uitzondering van de in de bijlage                uitlegging van de artikelen 67 en 71 van het EG-Verdrag,
     genoemde categorieën, tegen wier werkgevers volgens              heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez
     hun nationale recht met betrekking tot hun vermogen              Iglesias, president, D. A. O. Edward en G. Hirsch, kamer
 ---pagebreak--- Nr . C 31 /2           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       3 . 2 . 96
presidenten , G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.                een onderneming in de zin van de artikelen 85 e.v. van het
Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L.                 EG-Verdrag.
Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters,
advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: D. Louterman              (') PB nr. C 304 van 29 . 10 . 1994 .
Hubeau, hoofdadministrateur, op 14 november 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
De artikelen 59 en 67 van het EG-Verdrag staan eraan in de
weg, dat een Lid-Staat de toekenning van een sociale steun                               ARREST VAN HET HOF
voor huisvesting, inzonderheid een rentesubsidie, afhanke
lijk stelt van de voorwaarde dat de leningen voor de                                       van 22 november 1995
financiering van de houw, de aankoop ofde verbetering van             in zaak C-443/93 (verzoek van de Elegktiko Synedrio om
de gesubsidieerde woning zijn aangegaan bij een in die                een prejudiciële beslissing ): Ioannis Vougioukas tegen
Lid-Staat erkende kredietinstelling, waarvoor vereist is dat                     Idryma Koinonikon Asfalisseon (IKA) ( ] )
die instelling aldaar is gevestigd.                                   (Uitlegging en geldigheid van artikel 4, lid 4, van Verorde
                                                                      ning (EEG) nr. 1408/71 en uitlegging van artikelen 48 en 51
(') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .                                  van het Verdrag — Bijzondere regelingen voor ambtenaren
                                                                      — Door Griekse arts in Duits ziekenhuis verrichte werk
                                                                                zaamheden)
                                                                                96/C 31 /04 )
                   ARREST VAN HET HOF                                                        (Procestaai: Grieks)
                     van 16 november 1995
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
in zaak C-244/94 ( verzoek van de Franse Conseil d'État om                              Jurisprudentie van het Hof)
een prejudiciële beslissing): Fédération française des sociétés
d'assurance e. a. tegen Ministère de l'Agriculture et de la           In zaak C-443/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                              Pêche ( 1 )                             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Elegktiko
(Artikelen 85 e.v. van het EG-Verdrag — Begrip onderne               Synedrio ( Griekenland ), in het aldaar aanhangig geding
ming — Orgaan belast met beheer van facultatief aanvul               tussen Ioannis Vougioukas en Idryma Koinonikon Asfalis
               lend stelsel van sociale zekerheid)                    seon ( IKA ), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                           ( 96/C 31 /03 )                            en geldigheid van artikel 4, lid 4, van Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                      toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op werkne
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
                                                                      binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij Verordening
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de           ( EEG ) nr . 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 gewijzigde
                  Jurisprudentie van het Hof)                         en aangevulde versie ( PB 1983 , L 230, blz . 6 ), heeft het Hof,
                                                                      samengesteld als volgt: G. C. Rodrίguez Iglesias, president,
In zaak C-244/94, betreffende een verzoek aan het Hof                  C. N. Kakouris, D. A. O. Edward en G. Hirsch, kamerpre
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Franse                sidenten, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida,
Conseil d'État, in het aldaar aanhangig geding tussen                 P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann ( rapporteur ), P. Jann, H. Rag
Fédération française des sociétés d'assurance, Société Pater          nemalm en L. Sevón, rechters : advocaat-generaal : D. Ruiz
nelle-Vie, Union des assurances de Paris-Vie, Caisse d'assu          Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
rance et de prévoyance mutuelle des agriculteurs en Minis             22 november 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
tère de l'Agriculture et de la Pêche , om een prejudiciële             luidt als volgt:
 beslissing over de uitlegging van de artikelen 85 e.v. van het
 EG-Verdrag, heeft het Hof samengesteld als volgt: G. C.                1 . De term „ ambtenaren " in artikel 4, lid 4, van Verorde
 Rodrίguez Iglesias, president, C. N. Kakouris en D. A. O.                  ning (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
 Edward, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho                    betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsrege
 de Almeida ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,                   lingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;                  gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat
 advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H.-A . Rühl ,                    sen, in de bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de
 hoofdadministrateur, op 16 november 1995 een arrest                        Raad van 2 juni 1 983 gewijzigde en aangevulde versie,
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                omvat niet enkel de ambtenaren die onder afwijking van
                                                                            artikel 48, lid 4, van het Verdrag vallen zoals dit is
 Een orgaan zonder winstoogmerk, dat is belast met het                      uitgelegd door het Hof, maar alle ambtenaren in
 beheer van een als aanvulling van een verplicht basisstelsel               overheidsdienst en de met hen gelijkgestelden.
 bedoeld stelsel van ouderdomsverzekering, dat bij wet als
 facultatief stelsel is ingevoerd en, met inachtneming van de           2 . Voor de kwalificatie bijzonder in de zin van artikel 4,
 door de daartoe bevoegde autoriteiten vastgestelde bepalin                lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 volstaat het,
 gen, met name inzake aansluitingsvoorwaarden, bijdragen                    dat de betrokken nationale sociale zekerheidsregeling
 en uitkeringen, werkt volgens het kapitalisatiebeginsel, is                verschilt van de algemene sociale zekerheidsregeling die


title: Zaak C-677/13: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 11 december 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek [Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 1999/31/EG — Artikelen 6, onder a), 8, 9, onder a)-c), 11, lid 1, en 12 — Richtlijn 2008/98/EG — Artikelen 13, 23 en 36, lid 1 — Afvalbeheer — Afvalstortplaats — Ontbreken van een geldige stortvergunning — Misstanden bij de exploitatie van de stortplaats]

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/15

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 11 december 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-677/13) (1)

   ([Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 1999/31/EG - Artikelen 6, onder a), 8, 9, onder a)-c), 11, lid 1, en 12 - Richtlijn 2008/98/EG - Artikelen 13, 23 en 36, lid 1 - Afvalbeheer - Afvalstortplaats - Ontbreken van een geldige stortvergunning - Misstanden bij de exploitatie van de stortplaats])
   (2015/C 046/20)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Wat de afvalstortplaats van Kiato betreft:

                           —

                           door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om het afval op de betrokken stortplaats zonder gevaar voor de menselijke gezondheid of milieuschade te beheren, en om het achterlaten, storten of onbeheerd laten van afval op de desbetreffende stortplaats te verbieden, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 13 en 36, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen;

                           —

                           door deze stortplaats te laten werken zonder geldige stortvergunning, verleend met inachtneming van de voorwaarden voor afgifte en inhoud ervan, en, bijgevolg, zonder dat de houder van het afval of de exploitant van de stortplaats vóór of bij de levering kan aantonen dat het betrokken afval op de stortplaats kan worden aanvaard overeenkomstig de vergunningsvoorwaarden, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 8, 9, onder a)-c), en 11, lid 1, onder a), van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, alsmede krachtens artikel 23 van richtlijn 2008/98, en

                           —

                           door er niet voor te zorgen dat tijdens de fase van exploitatie van een stortplaats de exploitant het in bijlage III bij de richtlijn gespecificeerde toezicht- en controleprogramma uitvoert, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12, onder a, van deze richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 2 oktober 2003 in zaak C-232/01 (verzoek van de Politierechtbank te Mechelen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Hans Van Lent ("Vrĳ verkeer van werknemers — Leasing van voertuigen — Verplichting tot inschrĳving van voertuig in lidstaat waar werknemer woont")

text:
C 275/14                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
2)    Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en         tweede Staat gevestigde leasemaatschappij en de werknemer ter
      artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de            beschikking is gesteld door zijn werkgever, die eveneens in deze tweede
      Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van            Staat is gevestigd.
      werknemers binnen de Gemeenschap, moeten aldus worden
      uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toekenning van een           (1) PB C 227 van 11.8.2001.
      bijzondere anciënniteitstoelage volgens voorwaarden zoals die
      waarin § 50a van het Gehaltsgesetz 1956 (salariswet 1956),
      zoals gewijzigd in 1997, voorziet, welke toelage volgens de
      uitlegging van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) in zijn
      arrest van 24 juni 1998 een premie voor trouwe dienst is.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
3)    Een schending van het gemeenschapsrecht zoals die welke, in de
      omstandigheden van het hoofdgeding, voortvloeit uit het arrest                             van 30 september 2003
      van het Verwaltungsgerichtshof van 24 juni 1998, is niet een
      zo kennelijke schending dat een lidstaat op grond van het             in zaak C-239/01: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-
      gemeenschapsrecht aansprakelijk kan worden gehouden voor                      missie van de Europese Gemeenschappen (1)
      een beslissing van een van zijn in laatste aanleg rechtsprekende
      rechterlijke instanties.                                              („Landbouw — EOGFL — Gedeeltelijke nietigverklaring
                                                                            van verordening (EG) nr. 690/2001 — Bijzondere markton-
                                                                            dersteuningsmaatregelen in rundvleessector — Uitvoerings-
(1) PB C 212 van 28.7.2001.                                                 verordening van Commissie die voorziet in verplichte medefi-
                                                                                nanciering door lidstaten”)
                                                                                (2003/C 275/23)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      ARREST VAN HET HOF                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                            (Vijfde kamer)
                         van 2 oktober 2003                                 In zaak C-239/01, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:
                                                                            W.-D. Plessing, bijgestaan door J. Sedemund), ondersteund
                                                                            door Koninkrijk Denemarken (gemachtigden: J. Molde en
in zaak C-232/01 (verzoek van de Politierechtbank te                        J. Bering Liisberg), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Mechelen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                          Hans Van Lent (1)                                 tigden: D. Booß en M. Niejahr), betreffende een beroep tot
                                                                            nietigverklaring van artikel 5, lid 5, van verordening (EG)
(„Vrij verkeer van werknemers — Leasing van voertuigen —                    nr. 690/2001 van de Commissie van 3 april 2001 betreffende
Verplichting tot inschrijving van voertuig in lidstaat waar                 bijzondere marktondersteuningsmaatregelen in de rundvlees-
                         werknemer woont”)                                  sector (PB L 95, blz. 8), voorzover deze bepaling iedere
                                                                            betrokken lidstaat verplicht om 30 % van de kosten van de in
                           (2003/C 275/22)                                  deze verordening bedoelde aankoop van vlees op zich te
                                                                            nemen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
                                                                            Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen
                        (Procestaal: Nederlands)                            en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,
                                                                            D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris,
                                                                            F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, rechters; advocaat-
In zaak C-232/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,
krachtens artikel 234 EG van de Politierechtbank te Mechelen                op 30 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
(België), in de aldaar dienende strafzaak tegen Hans Van Lent,              luidt als volgt:
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 39
EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                   1)    Verklaart artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 690/2001
M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, P. Jann, S. von                     van de Commissie van 3 april 2001 betreffende bijzondere
Bahr (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:                       marktondersteuningsmaatregelen in de rundvleessector nietig,
P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 2 ok-                   voorzover deze bepaling iedere betrokken lidstaat verplicht om
tober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                        30 % van de kosten van de in deze verordening bedoelde
volgt:                                                                            aankoop van vlees te financieren.
                                                                            2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
Artikel 39 EG verzet zich tegen een regeling van een eerste lidstaat,             kosten.
zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde, volgens welke het een
in deze Staat wonende werknemer verboden is op het grondgebied              (1) PB C 245 van 1.9.2001.
daarvan een in een aan de eerste lidstaat grenzende tweede lidstaat
ingeschreven voertuig te gebruiken dat toebehoort aan een in deze


title: Gevoegde zaken T-208/11 en T-508/11: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — LTTE/Raad [ „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Toepasselijkheid van verordening (EG) nr. 2580/2001 op situaties van gewapend conflict — Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om als bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB te worden aangemerkt — Feitelijke grondslag van beslissingen tot bevriezing van tegoeden — Verwijzing naar terroristische daden — Noodzaak van een beslissing van een bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931” ]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/28

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — LTTE/Raad
   (Gevoegde zaken T-208/11 en T-508/11) (1)

   ([„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Toepasselijkheid van verordening (EG) nr. 2580/2001 op situaties van gewapend conflict - Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om als bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB te worden aangemerkt - Feitelijke grondslag van beslissingen tot bevriezing van tegoeden - Verwijzing naar terroristische daden - Noodzaak van een beslissing van een bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931”])
   2014/C 421/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) (Herning, Denemarken) (vertegenwoordigers: V. Koppe, A. M. van Eik en T. Buruma, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en E. Finnegan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: in zaak T-208/11 aanvankelijk M. Bulterman, N. Noort en C. Schillemans, vervolgens, alsook in zaak T-508/11, C. Wissels, M. Bulterman en J. Langer, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer, H. Walker en S. Brighouse, vervolgens S. Behzadi-Spencer, H. Walker en E. Jenkinson, gemachtigden, bijgestaan door M. Gray, barrister) (alleen interveniënt in zaak T-208/11) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en S. Boelaert, vervolgens F. Castillo de la Torre en É. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Aanvankelijk, in zaak T-208/11, een verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad van 31 januari 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 (PB L 28, blz. 14), en, in zaak T-508/11, een verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 687/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 610/2010 en nr. 83/2011 (PB L 188, blz. 2), voor zover deze handelingen op verzoekster betrekking hebben

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordeningen (EU) van de Raad nr. 83/2011 van 31 januari 2011, nr. 687/2011 van 18 juli 2011, nr. 1375/2011 van 22 december 2011, nr. 542/2012 van 25 juni 2012, nr. 1169/2012 van 10 december 2012, nr. 714/2013 van 25 juli 2013, nr. 125/2014 van 10 februari 2014 en nr. 790/2014 van 22 juli 2014, tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 610/2010, nr. 83/2011, nr. 687/2011, nr. 1375/2011, nr. 542/2012, nr. 1169/2012, nr. 714/2013 en nr. 125/2014, worden nietig verklaard voor zover deze handelingen betrekking hebben op de Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).

               2)

               De gevolgen van uitvoeringsverordening nr. 790/2014 worden voor drie maanden, te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest, in stand gelaten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt in zijn eigen kosten en in de kosten van LTTE verwezen.

               4)

               Het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Zaak C-279/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 mei 2016 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 maart 2016 in zaak T-675/14, Spanje/Commissie

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/18

         Hogere voorziening ingesteld op 19 mei 2016 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 maart 2016 in zaak T-675/14, Spanje/Commissie
   (Zaak C-279/16 P)
   (2016/C 279/25)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. J. García-Valdecasas Dorrego, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Republiek Letland

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening toewijzen en het arrest van het Gerecht vernietigen;

               —

               in het nieuw te wijzen arrest uitvoeringsbesluit 2014/458/EU van de Commissie van 9 juli 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (1) nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op de door het Koninkrijk Spanje verrichte uitgaven ten bedrage van 2 713 208,07 EUR

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                  Onjuiste rechtsopvatting wegens ontoereikende motivering van het bestreden arrest aangezien het Gerecht zich niet heeft uitgelaten over de gebrekkige motivering van het uitvoeringsbesluit van de Commissie, terwijl het daarop betrekking hebbende middel voldoende duidelijk en nauwkeurig was geformuleerd om een oordeel te kunnen vellen.

               2.

                  Onjuiste rechtsopvatting over de omvang van de motiveringsplicht aangezien de overwegingen van het Gerecht zich niet verdragen met de duidelijkheid en ondubbelzinnigheid die de motivering van het besluit van de Commissie moeten kenmerken om te voldoen aan de eisen van artikel 296 VWEU. De motivering van de handeling was ondubbelzinnig noch duidelijk, waardoor de lidstaat geen verweer kon voeren.

               3.

                  Kennelijk verkeerde voorstelling van de feiten aangezien het Gerecht de feiten kennelijk verkeerd heeft voorgesteld door in punt 55 van het bestreden arrest te oordelen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft aangetoond dat de verplichtingen waaraan niet was voldaan, voor een aantal boerderijen niet golden. In de eerste plaats is dit oordeel in strijd met de aard van de randvoorwaarden omdat slechts bepaalde boerderijen een risico kunnen inhouden en alleen voor die boerderijen de specifieke eisen gelden waaraan niet was voldaan. In de tweede plaats heeft het Koninkrijk Spanje de Commissie concrete gegevens verstrekt waaruit blijkt dat de specifieke verplichtingen niet golden voor bepaalde boerderijen.

               4.

                  Onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 en wat het evenredigheidsbeginsel betreft waar het gaat om de toepassing van een forfaitaire correctie en de weigering om de door het Koninkrijk Spanje voorgestelde correctie toe te passen

                           4.1

                           Onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 31, lid 2, omdat volgens deze bepaling cruciaal is dat rekening wordt gehouden met de financiële schade. De omvang daarvan is door het Koninkrijk Spanje nauwkeurig bepaald, zodat het niet nodig was om gebruik te maken van een forfaitaire financiële correctie, welke methode alleen moet worden toegepast wanneer geen andere, geschiktere methode kan worden toegepast.

                           4.2

                           Onjuiste rechtsopvatting bij de rechterlijke toetsing van het evenredigheidsbeginsel omdat de door de Commissie gehanteerde methode heeft geleid tot een forfaitaire correctie die 530 % hoger is dan de door het Koninkrijk Spanje gemaakte berekening. Bij de berekening van het Koninkrijk Spanje is rekening gehouden met reële gegevens betreffende sancties die werden opgelegd in de jaren nadat de met de randvoorwaarden samenhangende gevolgen waren aangepakt. Het bedrag van de forfaitaire correctie is volstrekt buitensporig en de betaalorganen hoeven geen overgewaardeerde correcties voor hun rekening te nemen.

               5.

                  Onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 en wat het evenredigheidsbeginsel betreft aangezien is geoordeeld dat het mogelijk was om een forfaitaire financiële correctie te combineren met een eenmalige financiële correctie voor een en hetzelfde begrotingsonderdeel voor 2008, aangezien volgens document AGRI-2005-64043-ES er geen correcties mogen worden toegepast op bedragen die reeds om dezelfde redenen zijn gecorrigeerd. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie is het combineren van correcties slechts mogelijk als het risico voor het fonds niet kan worden gedekt met uitsluitend specifieke correcties. Verder is sprake van onevenredigheid en onredelijkheid omdat indien alleen de forfaitaire financiële correctie was toegepast, het te onttrekken bedrag lager zou zijn geweest dan het bedrag dat het resultaat is van de combinatie van de twee financiële correcties.

      (1)  PB L 205, blz. 62.


title: Zaak C-547/12 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 november 2013 — Helleense Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — EOGFL — Afdeling „Garantie” — Goedkeuring van rekeningen van betaalorganen van bepaalde lidstaten betreffende door Fonds gefinancierde uitgaven — Bij Helleense Republiek naar aanleiding van niet-tijdige terugvordering terug te vorderen bedragen — Verkeerde opvatting van bewijsmiddelen)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/15

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 november 2013 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-547/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - EOGFL - Afdeling „Garantie” - Goedkeuring van rekeningen van betaalorganen van bepaalde lidstaten betreffende door Fonds gefinancierde uitgaven - Bij Helleense Republiek naar aanleiding van niet-tijdige terugvordering terug te vorderen bedragen - Verkeerde opvatting van bewijsmiddelen)
   2014/C 9/22
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en S. Papaïoannou, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 oktober 2012, Griekenland/Commissie (T-158/09), houdende gedeeltelijke verwerping van een beroep tot nietigverklaring van beschikking (2009) 810 definitief van de Commissie van 13 februari 2005 betreffende de financiële consequenties die, in het kader van de goedkeuring van de rekeningen met betrekking tot uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven, moeten worden verbonden aan bepaalde door marktdeelnemers begane onregelmatigheden

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak F-7/08: Beroep ingesteld op 14 januari 2008 — Schönberger/Parlement

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/69

         Beroep ingesteld op 14 januari 2008 — Schönberger/Parlement
   (Zaak F-7/08)
   (2008/C 64/114)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Peter Schönberger (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: O. Mader, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het Parlement om verzoeker in het kader van zijn beoordeling over 2003 geen derde meritepunt toe te kennen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 15 januari 2007 om verzoeker in het kader van zijn beoordeling over 2003 geen derde meritepunt toe te kennen alsmede van het besluit van de verwerende partij van 16 oktober 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit van 15 januari 2007;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-565/14 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 september 2016 — Romonta GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 — Besluit 2011/278/EU — Door de Bondsrepubliek Duitsland ingediende nationale uitvoeringsmaatregelen — Weigering van opname van bepaalde installaties op de lijsten van installaties die kosteloos toegewezen emissierechten ontvangen — Hardheidsclausule — Uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/7

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 september 2016 — Romonta GmbH/Europese Commissie
      (Zaak C-565/14 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten - Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 - Besluit 2011/278/EU - Door de Bondsrepubliek Duitsland ingediende nationale uitvoeringsmaatregelen - Weigering van opname van bepaalde installaties op de lijsten van installaties die kosteloos toegewezen emissierechten ontvangen - Hardheidsclausule - Uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie))
      (2016/C 454/15)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Romonta GmbH (vertegenwoordigers: I. Zenke en M.-Y. Vollmer, Rechtsanwälte)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, C. Hermes en K. Herrmann, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Romonta GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak T-462/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — JTEKT/BHIM (IFS) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk IFS — Absolute weigeringsgronden — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — JTEKT/BHIM (IFS)
   (Zaak T-462/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk IFS - Absolute weigeringsgronden - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 32/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: JTEKT Corp., voorheen Toyoda Koki Kabushiki Kaisha (Aichi-ken, Japan) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Wachinger en M. Zöbisch, vervolgens M. De Zorti, M. Koch en T. Grimm, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 september 2005 (zaak R 1157/2004-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken IFS als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 september 2005 (zaak R 1157/2004-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van JTEKT Corp.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-428/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  6 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 89/391/EEG — Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk — Niet-mededeling van uitvoeringsmaatregelen — Onjuiste of onvolledige omzetting — Artikelen 2, lid 1, 7, lid 3, 8, lid 2, 11, lid 2, sub c en d, 13, lid 2, sub b, en 18)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-428/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/391/EEG - Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk - Niet-mededeling van uitvoeringsmaatregelen - Onjuiste of onvolledige omzetting - Artikelen 2, lid 1, 7, lid 3, 8, lid 2, 11, lid 2, sub c en d, 13, lid 2, sub b, en 18)
   (2006/C 143/24)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en H. Kreppel, gemachtigden)

      Verweerster: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Onvolledige en onjuiste omzetting van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door, in strijd met de vereisten van artikel 18, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, niet binnen de gestelde termijn het Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz (Oostenrijkse wet inzake onderwijzers in de Länder) te hebben vastgesteld en door de artikelen 2, lid 1 — voor leraren aan openbare scholen voor verplicht onderwijs in Tirol –, 7, lid 3, 8, lid 2, 11, lid 2, sub c en d, en 13, lid 2, sub b, van diezelfde richtlijn niet of onvolledig te hebben omgezet, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten ingevolge voornoemde bepalingen van deze richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in haar eigen kosten en in vijf zesde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak C-536/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Marija Omejc/Republika Slovenija (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Communautaire steunregelingen — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem — Verordening (EG) nr. 796/2004 — Verhinderen van uitvoering van controle ter plaatse — Begrip — Landbouwer die niet op bedrijf woont — Vertegenwoordiger van landbouwer — Begrip)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/7

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Marija Omejc/Republika Slovenija
   (Zaak C-536/09) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Communautaire steunregelingen - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem - Verordening (EG) nr. 796/2004 - Verhinderen van uitvoering van controle ter plaatse - Begrip - Landbouwer die niet op bedrijf woont - Vertegenwoordiger van landbouwer - Begrip)
   2011/C 232/11
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Upravno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marija Omejc

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upravno sodišče Republike Slovenije — Uitlegging van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18) — Begrip verhinderen van de controle ter plaatse — Begrip vertegenwoordigen van de landbouwer wanneer de landbouwer niet op het bedrijf woont

      Dictum

               1)

               De uitdrukking „de uitvoering van een controle ter plaatse verhindert” in artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, vormt een autonoom unierechtelijk begrip dat in alle lidstaten uniform moet worden uitgelegd in die zin dat het niet alleen betrekking heeft op opzettelijke gedragingen, maar ook op elk aan de nalatigheid van de landbouwer of zijn vertegenwoordiger toe te schrijven handelen of nalaten waardoor de controle ter plaatse niet volledig kon worden uitgevoerd, wanneer deze landbouwer of zijn vertegenwoordiger niet alles heeft gedaan wat redelijkerwijs van hem kon worden verlangd om te waarborgen dat deze controle volledig wordt uitgevoerd.

               2)

               De afwijzing van de betrokken steunaanvragen op grond van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 796/2004 is niet afhankelijk van de voorwaarde dat de landbouwer of zijn vertegenwoordiger naar behoren is ingelicht over het gedeelte van de controle ter plaatse waarvoor zijn medewerking is vereist.

               3)

               Het begrip „vertegenwoordiger” in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 796/2004 vormt een autonoom unierechtelijk begrip dat in alle lidstaten uniform moet worden uitgelegd in die zin dat het in het kader van de controles ter plaatse iedere handelingsbekwame meerderjarige persoon omvat die op het landbouwbedrijf woont en aan wie ten minste een deel van het beheer van dit bedrijf is toevertrouwd, voor zover de landbouwer duidelijk te kennen heeft gegeven dat hij deze persoon wenste te machtigen om hem te vertegenwoordigen, en zich er dus toe heeft verbonden in te staan voor elk handelen of nalaten van die persoon.

               4)

               Artikel 23, lid 2, van verordening nr. 796/2004 moet aldus worden uitgelegd dat de landbouwer die niet op zijn bedrijf woont, niet verplicht is om een vertegenwoordiger die in de regel te allen tijde op dit bedrijf aanwezig is, aan te wijzen.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak C-241/01: Verzoek van de Conseil d'État, afdeling geschillen, van 28 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen National Farmers' Union en Secrétariat général du gouvernement

text:
1.9.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 245/7
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Verzoek van de Conseil d’État, afdeling geschillen, van
                                                                      28 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
1.    Vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland door           tussen National Farmers’ Union en Secrétariat général du
      toepassing van § 4, lid 1, nr. 2, sub b, van het Mineralöl-                                gouvernement
      steuergesetz inbreuk heeft gemaakt op haar verplichtin-
      gen die voortvloeien uit artikel 2, lid 2, van richtlijn                                  (Zaak C-241/01)
      92/81/EEG van de Raad (1) van 19 oktober 1992 betref-
      fende de harmonisatie van de structuur van de accijns op
      minerale oliën, omdat zij niet alle minerale oliën die voor                               (2001/C 245/13)
      gebruik als brandstof waren bestemd, aan de accijns heeft
      onderworpen;                                                    De Conseil d’État, afdeling geschillen, heeft bij beschikking van
                                                                      28 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      22 juni 2001, in het geding tussen National Farmers’ Union en
2.    De Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
                                                                      Secrétariat général du gouvernement, het Hof van Justitie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vragen:
Middelen en voornaamste argumenten                                    1)    Kan een lidstaat, gezien het normatieve karakter van de
                                                                            beschikkingen nr. 98/692/EG van de Commissie van
                                                                            25 november 1998 (1) en nr. 99/514/EG (2) van de
Het beroep richt zich tegen de regeling van § 4, lid 1, nr. 2,              Commissie van 23 juli 1999, en ondanks het verstrijken
sub b, van het (Duitse) Mineralölsteuergesetz, in het bijzonder             van de termijn om daartegen beroep in te stellen, zich
tegen de bij beschikking van de Bondsminister van financiën                 met succes beroepen op substantiële wijzigingen in de
van 2 februari 1998 (III A 1 — V 0355 — 10/97) gegeven                      omstandigheden feitelijk of rechtens, die zijn ingetreden
uitlegging ervan. Ingevolge die beschikking moet onder „ver-                na het verstrijken van de termijnen voor het instellen van
stoken” enkel worden verstaan de bewuste benutting van de                   beroep tegen die beschikkingen, wanneer die wijzigingen
verwarmingswaarde van een stof, dat wil zeggen de gehele of                 de geldigheid ervan kunnen aantasten?
gedeeltelijke verbranding van minerale olie voor de productie
van warmte, die geheel of gedeeltelijk op een andere stof wordt       2)    Waren, op de datum van de door de Franse autoriteiten
overgedragen. Die andere stof, waarop de warmte wordt                       genomen besluiten, de voornoemde beschikkingen van
overgedragen, moet daarbij de eigenschap van een nieuwe                     de Commissie geldig, gelet op het in artikel 174 van het
energiedrager of warmtedrager krijgen. De concrete inzet van                Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
de nieuwe warmtedrager als verwarmingsmiddel rechtvaardigt                  vermelde voorzorgsbeginsel?
dan de conclusie dat de ter productie van deze warmtedrager
gebruikte minerale olie is verstookt. Er is echter geen sprake
                                                                      3)    Ontleent een lidstaat aan de bepalingen van artikel 30 (ex
van „verstoken” wanneer de stof die de verbrandingsenergie
                                                                            artikel 36) van het Verdrag tot oprichting van de Europese
opneemt zelf is blootgesteld aan de warmte ter vervaardiging
                                                                            Gemeenschap de bevoegdheid om de invoer van land-
van een product en daarbij zijn stoffelijke aard verloren gaat.
                                                                            bouwproducten en levende dieren te verbieden, aangezien
Hetzelfde geldt, wanneer de vlam rechtstreeks in contact komt
                                                                            de richtlijnen 89/662/EEG (3) en 90/425/EEG (4) niet
met de te be- of verwerken of te vernietigen stof. Verder moet
                                                                            kunnen worden geacht de harmonisatie van de nodige
niet worden uitgegaan van „verstoken”, bij het met de minerale
                                                                            maatregelen ter bereiking van het in dat artikel genoemde
olie brandend houden van een waak- of lokvlam die ertoe
                                                                            specifieke doel — de bescherming van de gezondheid en
dient om schadelijke stookgassen te verbranden, of wanneer
                                                                            het leven van personen — tot stand te brengen?
de minerale olie met te vernietigen stookgassen in een
brandkamer wordt vermengd en volledig wordt verbrand.
                                                                      (1) Beschikking 98/692/EG van de Commissie van 25 november
                                                                          1998 tot wijziging van beschikking 98/256/EG met betrekking
Volgens de Commissie maakt dit inbreuk op de in het                       tot bepaalde spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene
verzoekschrift genoemde bepaling. Het daar gebruikte begrip               spongiforme encefalopathie (PB L 328 van 4.12.1998, blz. 28).
„gebruik als brandstof” moet zelfstandig gemeenschapsrechte-          (2) Beschikking 1999/514/EG van de Commissie van 23 juli 1999
                                                                          houdende vaststelling van de datum waarop mag worden begon-
lijk worden uitgelegd. De bewoordingen, het doel en de                    nen met de verzending, in het kader van de „Date-Based Export
structuur van de richtlijn pleiten ervoor om het begrip                   Scheme”, van van runderen verkregen producten uit het Verenigd
„verstoken” ruim uit te leggen en elk gebruik van de minerale             Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid 5, van beschikking
olie als brandstof daaronder te verstaan. In het bijzonder lijkt          98/256/EG van de Raad (PB L 195 van 28.7.1999, blz. 42).
niet van belang, of de geproduceerde warmte indirect, via een         (3) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake
warmtedrager voor de verwarming van een object wordt                      veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer
                                                                          in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
benut, dan wel direct, om een chemisch respectievelijk in-                (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13).
dustrieel proces te starten of in gang te houden.                     (4) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
                                                                          veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire
                                                                          handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het
                                                                          vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.                                     L 224 van 18.8.1990, blz. 29).


title: Zaak T-263/16: Beroep ingesteld op 25 mei 2016 — Magnetrol International/Commissie

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/32

         Beroep ingesteld op 25 mei 2016 — Magnetrol International/Commissie
   (Zaak T-263/16)
   (2016/C 279/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Magnetrol International (Zele, Nederland) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit nietig verklaren;

               —

               de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit in ieder geval nietig verklaren, voor zover bij deze artikelen a) terugvordering wordt vereist van andere entiteiten dan die welke een „overwinstruling”, zoals gedefinieerd in het besluit, hebben gekregen en b) terugvordering wordt vereist van een bedrag dat gelijk is aan het bedrag dat begunstigde aan belasting heeft bespaard, zonder dat België in de gelegenheid wordt gesteld om rekening te houden met een reële bijstelling naar boven door een andere belastingdienst, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover bij het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, wordt gesteld dat sprake is van een steunregeling.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107 VWEU en van de motiveringsplicht, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit de bedoelde regeling als een selectieve maatregel kwalificeert.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107 VWEU en van de motiveringsplicht, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit stelt dat de bedoelde regeling een voordeel tot gevolg heeft.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 107 VWEU, schending van gewettigd vertrouwen, kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover België bij het bestreden besluit wordt gelast de steun terug te vorderen.


title: Zaak C-89/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2008 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — Uitgebreid) van 12 december 2007 in gevoegde zaken T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 en T-69/06, Ierland e.a./Commissie

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/12

         Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2008 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — Uitgebreid) van 12 december 2007 in gevoegde zaken T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 en T-69/06, Ierland e.a./Commissie
   (Zaak C-89/08 P)
   (2008/C 116/22)
   Procestalen: Frans, Engels en Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en N. Khan, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Ierland, Franse Republiek, Italiaanse Republiek, Eurallumina SpA, Aughinish Alumina Ltd
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 12 december 2007 in de gevoegde zaken T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 en T-69/06, Ierland e.a./Commissie, aan de Commissie betekend op 17 december 2007, te vernietigen;

               —

               de zaken naar het Gerecht terug te verwijzen voor een nieuw onderzoek;

               —

               de beslissing omtrent de kosten van de beide instanties aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening zes middelen aan, die zijn gebaseerd op onbevoegdheid van het Gerecht en procedurele onregelmatigheden die de belangen van de Commissie hebben geschaad (eerste twee middelen), en schending van het gemeenschapsrecht op het gebied van staatssteun (derde tot en met zesde middel).
   Met haar eerste middel, dat bestaat uit twee onderdelen, verwijt rekwirante het Gerecht dat het inbreuk heeft gemaakt op het lijdelijkheidsbeginsel en ultra petita heeft beslist, omdat geen van de verzoeksters in eerste aanleg een middel inzake schending van artikel 1, sub b, punt v, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 88 EG (1) had aangevoerd. Bovendien is het door het Gerecht ambtshalve aangevoerde middel niet een middel betreffende een motiveringsgebrek, dat de rechter ambtshalve kan opwerpen, maar een middel ten gronde, dat niet is gebaseerd op feitelijke gegevens in het dossier.
   Met haar tweede middel beroept rekwirante zich op schending door het Gerecht van de algemene beginselen van hoor en wederhoor en van eerbiediging van de rechten van de verdediging, omdat deze rechterlijke instantie ambtshalve een middel heeft aangevoerd dat in de loop van de procedure in eerste aanleg nooit is besproken of zelfs aan de orde is gesteld.
   Met haar derde middel, dat bestaat uit drie onderdelen, stelt rekwirante dat het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 230 EG en 253 EG juncto artikel 88 EG en de regels betreffende het verloop van de procedure op het gebied van staatssteun.
   Dienaangaande stelt zij in de eerste plaats dat de kwalificatie van de litigieuze maatregelen als „nieuwe” steun niet meer aan de orde kan worden gesteld in een beroep tegen de eindbeschikking van de Commissie, aangezien de lidstaten en de andere belanghebbenden op dit punt het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure hadden kunnen aanvechten. Aangezien dat besluit niet is aangevochten, is het definitief geworden en vormt de eindbeschikking op dit punt dus een louter bevestigende handeling, waartegen geen beroep kan worden ingesteld.
   Rekwirante stelt in de tweede plaats dat de rechtmatigheid van een handeling moet worden beoordeeld aan de hand van de feiten en de rechtstoestand op de datum waarop de handeling is vastgesteld. In het onderhavige geval deed evenwel geen enkel gegeven in het dossier vermoeden dat de litigieuze nationale maatregelen geen steun vormden op het moment waarop zij werden ingevoerd.
   In de derde plaats stelt rekwirante tot slot dat het in ieder geval aan de lidstaat en in voorkomend geval aan de derde belanghebbenden — en niet aan de Commissie — staat om het bewijs te leveren dat een steunmaatregel bestaande steun is. Bij gebreke van dergelijk bewijs kan de Commissie niet worden verplicht om dienaangaande een motivering te verstrekken.
   Met haar vierde middel stelt rekwirante dat inbreuk is gemaakt op artikel 253 EG juncto de artikelen 87, lid 1, EG en 88, lid 1, EG, voor zover het Gerecht een motiveringsgebrek heeft vastgesteld met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 1, sub b-v, van verordening nr. 659/1999, terwijl dit artikel alleen van toepassing kan zijn op maatregelen die bij de inwerkingtreding ervan geen steun vormen, en de Commissie in de in eerste aanleg aangevochten beschikking heeft aangetoond dat de betrokken maatregelen, sinds zij zijn ingevoerd, altijd steun hebben gevormd. Bovendien had geen van de partijen melding gemaakt van een ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt waardoor maatregelen die bij de inwerkingtreding ervan geen steun vormden, vervolgens steun zijn geworden.
   Met haar vijfde middel beroept rekwirante zich op schending van dezelfde bepalingen, alsmede van artikel 1, sub b-v, van verordening nr. 659/1999, omdat het Gerecht de Commissie wegens door de Raad en door de Commissie gedane uitspraken een specifieke motiveringsplicht heeft opgelegd met betrekking tot de toepassing van dit laatste artikel. Rekwirante had evenwel eenduidig aangetoond dat dergelijke uitspraken volgens vaste rechtspraak van het Hof geen enkele invloed kunnen hebben op de beoordeling van nationale maatregelen in het licht van de communautaire staatssteunregels, aangezien de begrippen steun en bestaande steun zuiver objectieve begrippen zijn.
   Met haar zesde middel stelt rekwirante tot slot dat het Gerecht de artikelen 88, leden 1 en 2, en 253 EG, alsmede de artikelen 4, lid 4, en 6, lid 1, van verordening nr. 659/1999 heeft geschonden door de beschikking van de Commissie in haar geheel nietig te verklaren, met inbegrip van het gedeelte van deze beschikking inzake de uitbreiding van de formele onderzoeksprocedure tot de periode na 31 december 2003. Het Gerecht heeft op geen enkele wijze uitgelegd, hoe het beweerde motiveringsgebrek met betrekking tot de toepassing van artikel 1, sub b-v, van verordening nr. 659/1999 de geldigheid van dit gedeelte van de beschikking kon aantasten. Bovendien heeft het Gerecht geen rekening gehouden met het beginsel dat wanneer een lidstaat geen gegevens verstrekt die doen vermoeden dat de betrokken maatregelen bestaande steun vormen, de Commissie deze maatregelen in het procedurele kader waarin artikel 88, leden 2 en 3, EG voorziet, moet behandelen als nieuwe steun.

      (1)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak T-34/04 :Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/68

         Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-34/04)
   (2004/C 106/139)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Plus Warenhandelsgesellschaft mbH, te Mülheim an der Ruhr (Duitsland), vertegenwoordigd door B. Piepenbrink, advocaat.
   Andere partij voor de kamer van beroep: J. Bälz en F. Hiller, te Stuttgart (Duitsland).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 november 2003 (zaak R 620/2002-2) te vernietigen en te besluiten tot schrapping van het aangevraagde merk „Turkish Power” (nr. 1 873 561);

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvragers van het gemeenschapsmerk:

               J. Bälz en F. Hiller

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „Turkish Power” voor waren van de klassen 3, 25, 28, 32, 33 en 34 (onder meer tabak, artikelen voor rokers, lucifers) – aanvraagnr. 1 873 561

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster (voorheen Tengelmann Warenhandelsgesellschaft)

               Oppositiemerk of -teken:

               Duits woordmerk „POWER” voor waren van klasse 34 (onder meer tabak, artikelen voor rokers; lucifers)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van verzoeksters beroep

               Middelen:

                           —

                           de kamer van beroep heeft artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 verkeerd toegepast;

                           —

                           het oppositiemerk bezit niet alleen van huis uit een normaal onderscheidend vermogen, maar dit is door een omvangrijk gebruik als merk nog versterkt;

                           —

                           op grond van de overeenstemming tussen de conflicterende merken wat de kenmerkende bestanddelen ervan betreft, bestaat er verwarringsgevaar.


Avis juridique important

|

E1994P0006

Beroep, ingesteld op 13 juni 1994 door Reinhard Helmers tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en het Koninkrijk Zweden (Zaak E-6/94)

Publicatieblad Nr. C 051 van 02/03/1995 blz. 0005 - 0005

Beroep, ingesteld op 13 juni 1994 door Reinhard Helmers tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en het Koninkrijk Zweden (Zaak E-6/94) (95/C 51/06)Op 13 juni 1994 werd door Reinhard Helmers, ingezetene van Lund, Zweden, beroep ingesteld bij het EVA-Hof tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en het Koninkrijk Zweden.Verzoeker eist dat het Hof:1. Het Koninkrijk Zweden gelast:a) een einde te maken aan de tegen de verzoeker gerichte discriminatie,b) verzoeker zijn positie aan de universiteit van Lund terug te geven,c) verzoeker volledig schadeloos te stellen overeenkomstig de collectieve arbeidsovereenkomst,d) de benodigde bijdragen voor de sociale zekerheid en het pensioen te betalen ene) rente te betalen overeenkomstig de toepasselijke Zweedse wet;2. Verklaart dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA inbreuk heeft gemaakt op artikel 37, tweede en derde alinea, van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door niet binnen twee maanden na de indiening ervan een besluit te nemen over zijn klacht;3. De beschikking van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 20 juli 1994 om de zaak van verzoeker tegen het Koninkrijk Zweden inzake ongerechtvaardigde discriminatie te sluiten omdat deze kwestie buiten de taak van de Toezichthoudende Autoriteit zou vallen, nietig te verklaren overeenkomstig artikel 36, vierde alinea, van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie.


title: Zaak T-383/14: Beschikking van het Gerecht van 1 december 2016 — Europower/Commissie („Overheidsopdrachten voor werken — Aanbestedingsprocedure — Bouw van een trigeneratiecentrale met een gasturbine en het daarmee samenhangende onderhoud — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Intrekking van de bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/33

         Beschikking van het Gerecht van 1 december 2016 — Europower/Commissie
   (Zaak T-383/14) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor werken - Aanbestedingsprocedure - Bouw van een trigeneratiecentrale met een gasturbine en het daarmee samenhangende onderhoud - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Intrekking van de bestreden handeling - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 022/45)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europower SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: G. Cocco en L. Salomoni, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Cappelletti, F. Moro en L. Di Paolo, vervolgens L. Di Paolo en F. Moro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: CPL Concordia Soc. coop. (Concordia Sulla Secchia, Italië) (vertegenwoordiger: A. Penta, advocaat)

      Voorwerp

   Ten eerste een verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van 3 april 2014 waarbij de Commissie de offerte van verzoekster in het kader van aanbesteding JRC IPR 2013 C04 0031 OC voor de bouw van een trigeneratiecentrale met een gasturbine en het onderhoud ervan (PB 2013/S 137-237146) op het terrein van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (GCO) te Ispra (Italië) heeft afgewezen, van het besluit waarbij de Commissie de opdracht aan CPL Concordia heeft gegund, van iedere daarmee samenhangende handeling die daaraan vooraf ging of daarop volgde, waaronder begrepen het eventuele besluit waarbij het contract werd goedgekeurd, en ook van het contract zelf, alsook het besluit van de Commissie waarbij het verzoek van verzoekster om inzage in de aanbestedingsstukken werd afgewezen, en ten tweede een verzoek op grond van artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De vorderingen van CPL Concordia Soc. coop. tot afwijzing van het verzoek om afdoening zonder beslissing worden kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van Europower SpA dragen, waaronder de kosten die verband houden met de procedure in kort geding.

               4)

               CPL Concordia zal haar eigen kosten dragen die verband houden met deze procedure en met de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak C-41/08: Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/17

         Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-41/08)
   (2008/C 92/32)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12 van deze richtlijn en artikel 54 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond;

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 tot wijziging van richtlijn 86/378/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3 van deze richtlijn en artikel 54 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond;

               —

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken.

      (1)  PB L 225, blz. 40.

      (2)  PB 1997, L 46, blz. 20.