title: Zaak T-52/00: Beroep, op 9 maart 2000 ingesteld door Coe Clerici Logistics SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 135/23
Verzoekster verzoekt de algehele of gedeeltelijke nietigverkla-       Beroep, op 9 maart 2000 ingesteld door Coe Clerici
ring van dit besluit op de volgende gronden:                          Logistics SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                                                                                (Zaak T-52/00)
— Wat artikel 2 van de beschikking betreft: de door British
    Steel met Vallourec, Dalmine en MRW aangegane leve-
    ringscontracten waren niet het resultaat van een met                                      (2000/C 135/42)
    artikel 81, lid 1, strijdige onwettige overeenkomst of
    onderlinge verstandhouding; zij zijn te verklaren uit de
    relevante commerciële context waarin zij zijn aangegaan.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— Wat artikel 1 betreft: er is onvoldoende bewijs voor een            schappen is op 9 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
    door British Steel met ingang van 1991 gemaakte inbreuk.          sie van de Europese Gemeenschappen door Coe Clerici Lo-
                                                                      gistics SpA, vertegenwoordigd door G. Conte, G. Michele
                                                                      Giacomini en E. Minozzi, advocaten te Genua.
— Hoe dan ook kan, gelet op de relevante commerciële
    context, de ernst en de omvang van het eventuele aandeel          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    van British Steel in de inbreuk slechts gering zijn geweest,
    zodat een belangrijk lagere boete passend was geweest. Zo         — de brief van 20 december 1999, D17482, van de Europese
    de inbreuk bewezen wordt geacht, dient de in verband                   Commissie, DG Mededinging, nietig te verklaren;
    daarmee opgelegde boete belangrijk te worden verlaagd.
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen.
— De Commissie heeft de duur van de inbreuk op grond van
    artikel 1, gebaseerd op een ernstige feitelijke fout. De door     Middelen en voornaamste argumenten
    de Japanse producenten uitgevoerde quotaregeling was
    door het Japanse ministerie van Internationale Handel en
    Industrie toegestaan tot 1991, en niet 1990, zoals in de          Verzoekster komt op tegen de terzijdelegging door verweerster
    beschikking staat. De Commissie zou dus volgens haar              van de klacht van verzoekster van 30 maart 1999, waarin deze
    eigen redenering geen inbreuk hebben mogen vaststellen            te kennen had gegeven, dat de havenautoriteiten van de haven
    vóór 1991. Zo de inbreuk bewezen wordt geacht, moet de          van Ancona en Ancona Merci SCpA haar beletten, met eigen
    in verband daarmee opgelegde boete in die zin worden              middelen kolen op kade 25 van die haven te ontladen. Kade 25
    verminderd dat zij overeenkomt met een kortere periode.           is de enige kade die verzoekster kan gebruiken, daar deze als
                                                                      enige is uitgerust met de voor het ontladen benodigde kranen.
                                                                      Die weigering is in strijd met artikel 86 EG juncto artikel 82
                                                                      EG.
— De Commissie heeft niet voldaan aan het wettelijke vereiste
    dat zij in de punten van bezwaar de belangrijkste factoren
    vermeldt zoals voorgeschreven in artikel 15, lid 2, van           Tot staving van haar stelling beroept verzoekster zich op
    verordening nr. 17, en daarmee inbreuk gemaakt op het             schending van haar recht van verweer, schending van het
    recht van verweer van British Steel. De boete moet daarom         beginsel van rechtszekerheid en misbruik van bevoegdheid,
    nietig worden verklaard.                                          wat het gedeelte van de brief betreft inzake de toepasselijkheid
                                                                      van verordening (EG) nr. 2842/98 van de Commissie van
                                                                      22 december 1998 betreffende het horen van belanghebben-
                                                                      den en derden in bepaalde procedures op grond van de
— De Commissie heeft in het geheel geen rekening gehouden             artikelen 85 en 86 van het Verdrag (1). Inzonderheid betoogt
    met de medewerking die British Steel haar heeft verleend en       verzoekster, dat Ancona Merci, concessiehouder voor de kade
    daardoor inbreuk gemaakt op de gewettigde verwachtingen           die verzoekster voor het ontladen van haar goederen wenst te
    van British Steel en op het beginsel van gelijke behandeling.     gebruiken, een onderneming is met een uitsluitend recht, die
    De boete moet daarom worden verlaagd.                             misbruik van haar machtspositie maakt door te beslissen, of
                                                                      een derde met eigen middelen op de betrokken kade mag
                                                                      ontladen, en tevens de enige of grootste concurrent op de
                                                                      markt voor deze activiteit is.
                                                                      Voorts vormt de bestreden brief een definitief besluit tot
                                                                      terzijdelegging van een aangifte in de zin van verordening
                                                                      nr. 17 van de Raad, genomen in strijd met de procedure van
                                                                      de artikelen 6, 7 en 8 van verordening nr. 2842/98.
 ---pagebreak--- C 135/24               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.5.2000
Verzoekster beroept zich ook op schending van de motive-                Ter onderbouwing van haar vordering voert zij aan:
ringsplicht en ontoereikende instructie, voor zover in de
bestreden brief als reden voor het ontbreken van misbruik van
                                                                        — Schending van het algemene beginsel van gelijke behande-
machtspositie door Ancona Merci wordt aangevoerd, dat
                                                                             ling, alsmede van artikel 30 van bijlage III van het Amb-
kade 25 geen wezenlijke infrastructuur in de zin van de
                                                                             tenarenstatuut, aangezien in het betrokken onderzoek voor
rechtspraak van het Hof van Justitie vormt.
                                                                             vijf nieuwe kandidaten een tweede reeks schriftelijke
                                                                             examens plaatsvond. Het vergelijkend onderzoek stond
                                                                             bovendien open voor alle tijdelijke personeelsleden, onge-
(1) PB L 354 van 30.12.1998, blz. 18.                                        acht of hun bezoldiging werd betaald uit de begrotingspost
                                                                             „onderzoek” of uit de begrotingspost „dagelijks beheer”.
                                                                             Volgens verzoekster mag een procedure tot vaste aanstel-
                                                                             ling niet op dezelfde wijze worden georganiseerd voor
                                                                             personeelsleden die onder verschillende begrotingsposten
                                                                             vallen.
                                                                        — Schending van artikel 5, 5de alinea van bijlage III van het
                                                                             Statuut en de beginselen van goed huisvaderschap, goed
Beroep, op 9 maart 2000 ingesteld door S. Angioli tegen                      beheer en behoorlijk bestuur, alsmede miskenning van het
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                             belang van de dienst. Verzoekster stelt op dit punt, dat de
                                                                             jury van het vergelijkend onderzoek een lager aantal
                          (Zaak T-53/00)                                     succesvolle kandidaten heeft gekozen dan er posten be-
                                                                             schikbaar zijn, en in casu heeft die jury geen acht geslagen
                                                                             op het doel dat een aanwervingsprocedure voor vaste
                         (2000/C 135/43)                                     aanstelling dient: de vaste aanstelling van personen om de
                                                                             instelling in staat te stellen zich van haar taken te kwijten.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Verzoekster stelt bovendien schending van de motiverings-
                                                                        plicht, alsmede een klaarblijkelijke beoordelingsfout.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door S. Angioli, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
L. Levi, advocaten te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de jury van intern
     vergelijkend onderzoek voor de vaste aanstelling van               Beroep, op 11 maart 2000 ingesteld door Federación de
     tijdelijke personeelsleden van de categorie COM/TA/2/98            Cofradı́as de Pescadores de Guipúzcoa, Federación de
     om verzoekster niet op de lijst van geschikte kandidaten te        Cofradı́as de Pescadores de Vizcaya, Federación de Cofra-
     plaatsen;                                                          dı́as de Pescadores de Cantabria en anderen tegen de Raad
                                                                                van de Europese Unie
— nietig te verklaren alle andere daaropvolgende handelingen
     van de jury van het vergelijkend onderzoek en van het tot                                      (Zaak T-54/00)
     aanstellen bevoegde gezag (AIPN);
— voor zover nodig nietig te verklaren het besluit van                                             (2000/C 135/44)
     1 december 1999 van het tot aanstelling bevoegd gezag
     tot afwijzing van de klacht van verzoekster, betekend op
     7 december 1999;
                                                                                (Procestaal: Spaans)
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 maart 2000 beroep ingesteld tegen de Raad
Middelen en voornaamste argumenten                                      van de Europese Unie door Federación de Cofradı́as de
                                                                        Pescadores de Guipúzcoa, Federación de Cofradı́as de Pescado-
                                                                        res de Vizcaya, Federación de Cofradı́as de Pescadores de
Verzoekster komt op tegen haar uitsluiting van de lijst van             Cantabria en anderen, vertegenwoordigd door R. Garcı́a-Gal-
geschikte kandidaten, opgesteld na het vergelijkend onderzoek           lardo en D. Domı́nguez Pérez, advocaten te Madrid en La
COM/TA/99 waaraan zij had deelgenomen.                                  Coruña, respectievelijk te Brussel, Square de Meeûs, nr. 19.


title: Gevoegde zaken C-213/11, C-214/11 en C-217/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku — Polen) — Fortuna Sp z o.o. (C-213/11), Grand sp. z o.o. (C-214/11), Forta sp. z o.o. (C-217/11)/Dyrektor Izby Celnej w Gdyni (Interne markt — Richtlijn 98/34/EG — Normen en technische voorschriften — Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften — Speelautomaten met geringe prijzen — Verbod van wijziging, verlenging en verlening van exploitatievergunningen — Begrip „technisch voorschrift“ )

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku — Polen) — Fortuna Sp z o.o. (C-213/11), Grand sp. z o.o. (C-214/11), Forta sp. z o.o. (C-217/11)/Dyrektor Izby Celnej w Gdyni
   (Gevoegde zaken C-213/11, C-214/11 en C-217/11) (1)

   (Interne markt - Richtlijn 98/34/EG - Normen en technische voorschriften - Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften - Speelautomaten met geringe prijzen - Verbod van wijziging, verlenging en verlening van exploitatievergunningen - Begrip „technisch voorschrift“)
   2012/C 295/19
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fortuna Sp z o.o. (C-213/11), Grand sp. z o.o. (C-214/11), Forta sp. z o.o. (C-217/11)

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku — Uitlegging van artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/96/EG van de Raad van 20 november (PB L 204, blz. 37) — Begrip „technisch voorschrift” — Nationale bepaling die de wijziging van een vergunning voor de exploitatie van speelautomaten met prijzen van geringe waarde, verbiedt met betrekking tot de standplaats van deze automaten

      Dictum

   Artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/96/EG van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat nationale bepalingen zoals die van de ustawa o grach hazardowich (kansspelenwet) van 19 november 2009, die tot gevolg kunnen hebben dat de exploitatie van automatenspelen met prijzen van geringe waarde buiten casino’s en speelzalen wordt beperkt en zelfs geleidelijk onmogelijk wordt gemaakt, „technische voorschriften” in de zin van die bepaling kunnen zijn, waarvan de ontwerpen krachtens artikel 8, lid 1, eerste alinea, van die richtlijn moeten worden meegedeeld, voor zover vaststaat dat de bedoelde bepalingen voorwaarden vormen die op significante wijze de aard of de verhandeling van het betrokken product kunnen beïnvloeden; het staat aan de verwijzende rechter dit na te gaan.

      (1)  PB C 219 van 23.7.2011.


title: Zaak C-365/99: Beroep, op 4 oktober 1999 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.12.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 366/15
      Ten slotte had de Commissie de aangemelde maatregelen           Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
      reeds op grond van artikel 87, lid 2, sub c, EG-Verdrag         van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
      moeten vrijgeven. In weerwil van het feit dat zij alle          het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
      relevante omstandigheden kende, gaat de Commissie aan           en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
      deze bepaling voorbij zonder ter zake enige motivering te       of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
      geven.                                                          van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
                                                                      verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin
— Met verkeerde toepassing van het recht worden steunele-             goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer
      menten in de privatiseringsprocedure aangenomen: Ten            (transitvervoer) uit een niet-lidstaat naar een ander niet-lidstaat,
      onrechte neemt de Commissie met een beroep op de                op verzoek van een in een derde staat gevestigde rechthebbende
      rechtspraak van het Hof (4) aan, dat bij de vergelijkende       die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautoriteiten
      berekening verkoop/liquidatie enkel diende te worden            van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
      uitgegaan van de door de accountants vastgestelde liqui-        lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
      datiewaarde. Naar Duits recht draagt de eigenaar evenwel
      zowel de liquidatiekosten alsook de kosten voor de reor-
      ganisatie van de standplaats, en in het concrete geval
      konden de leningen aan de onderneming niet uit de failliete
      boedel worden ingevorderd.
      De door de Commissie in de bestreden beschikking geuite
      kritiek op de privatiseringsprocedure is in strijd met het
      verbod van tegenstrijdig optreden, omdat de Commissie in
      vele gevallen geen bezwaar heeft gemaakt tegen vergelijk-
      bare privatiseringsprocedures. Overigens berusten de door
      de Commissie gestelde eisen niet op een realistische
      beoordeling van de ook in de privésector gebruikelijke          Beroep, op 4 oktober 1999 ingesteld door Portugese
      procedure voor de vervreemding van deelnemingen door            Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
      de inschakeling van investeringsbanken. De bondsregering                                    schappen
      is derhalve van mening, dat de privatisering als zodanig
      geen steun inhoudt. Dit wordt door de Commissie evenwel
      miskend. De beschikking is op dit punt bovendien ontoe-
      reikend gemotiveerd (schending van de artikelen 5, lid 2,                               (Zaak C-365/99)
      sub 4, vierde streepje, en 15 EGKS-Verdrag alsmede van
      artikel 253 EG-Verdrag).
                                                                                (1999/C 366/24)
( 1) PB C 320 van 13.12.1998, blz. 3.
( 2) PB L 198 van 30.7.1999, blz. 1.
( 3) PB L 128 van 21.5.1999, blz. 1.                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 4) Zaak C-278/92, Jurispr. 1994, I-4103.                            op 4 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
                                                                      vertegenwoordigd door L. Fernandes, directeur van de juri-
                                                                      dische dienst van het directoraat-generaal communautaire
                                                                      aangelegenheden van het ministerie van Buitenlandse zaken,
                                                                      en M. J. Abecassis, van het ministerie van Landbouw en
                                                                      Visserij, als gemachtigden, en door C. Aguiar en T. Ferreira de
                                                                      Lima, advocaten te Lissabon, en G. van der Wal, advocaat
                                                                      te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)                 Portugese ambassade, Allée Scheffer 33.
van 17 september 1999 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen SEIKO Kabushiki Kaisha en M. Ibrahim
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-362/99)
                                                                      a. het onderhavige beroep gegrond te verklaren;
                         (1999/C 366/23)
                                                                      b. beschikking 99/517/EG (1) nietig te verklaren voor zover
Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-               daarbij in artikel 4 van beschikking 98/653/EG (2) de
king van 17 september 1999, ingekomen ter griffie van het                  woorden 1 augustus 1999 worden vervangen door 1 fe-
Hof van Justitie op 30 september 1999, in het geding tussen                bruari 2000;
SEIKO Kabushiki Kaisha en M. Ibrahim, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                  c. de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 366/16                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       18.12.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoek van de Franse Conseil d’Etat van 28 juli 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in het geding tussen J. Griesmar
                                                                        en Minister van Economische zaken, Financiën en In-
Portugal bestrijdt de in beschikking 99/517 neergelegde verlen-         dustrie en Minister van Ambtenarenzaken, Staatshervor-
ging van de in artikel 4 van beschikking 98/653/EG vastgestel-                               ming en Decentralisatie
de uitvoerbeperking tot 1 februari 2000, op de volgende
gronden:
                                                                                (Zaak C-366/99)
— Gebrek aan feitelijke motivering of rechtvaardiging: de                                         (1999/C 366/25)
     Commissie was gehouden aan te tonen, dat verlenging van
     de termijn gerechtvaardigd was en dat de feiten een
     uitzondering op artikel 28 EG-Verdrag rechtvaardigden.             De Franse Conseil d’Etat heeft bij beschikking van 28 juli
     Gelet op het verslag van de inspectie tussen 14 en 18 juni         1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     1999, heeft de Commissie dit nagelaten.                            4 oktober 1999, in het geding tussen J. Griesmar en Minister
                                                                        van Economische zaken, Financiën en Industrie en Minister
                                                                        van Ambtenarenzaken, Staatshervorming en Decentralisatie,
— De beschikking is in strijd met de internationale dier-               het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     gezondheidscode van het Internationaal Bureau voor be-             zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     smettelijke veeziekten: de Commissie heeft die code in haar        vragen:
     beschikkingen 98/653 en 99/517 miskend. In strijd met
     artikel 3.2.13.8 is de uitvoer van vlees en vleesproducten
     vanuit Portugal tot 1 februari 2000 volledig verboden,             1) Zijn de krachtens het Franse pensioenstelsel voor ambtena-
     zulks terwijl Portugal, dat behoort tot de categorie landen             ren uitgekeerde pensioenen beloningen in de zin van
     met een lage BSE-incidentie, de in artikel 3.2.13.8 gestelde            artikel 119 EG-Verdrag (thans artikel 141 EG)?
     voorwaarden in acht heeft genomen.
                                                                             Zo ja, schendt artikel L. 12, sub b, van het wetboek inzake
                                                                             burgerlijke en militaire rustpensioenen het beginsel van
— Schending van procedurele voorschriften en van het                         gelijke beloning, gelet op het bepaalde in artikel 6, lid 3,
     beginsel van behoorlijk bestuur: het Permanent veterinair               van de als bijlage bij Protocol nr. 14 betreffende de sociale
     comité had geen toegang tot alle recente relevante gegevens             politiek gevoegde overeenkomst?
     (inzonderheid het „ontwerp”-verslag van de inspectie van
     het Voedsel- en Veterinair Bureau (FVO-DG XXIV) van                2) Ingeval artikel 119 EG-Verdrag niet van toepassing is, staan
     14-18 juni 1999 en het commentaar van Portugal) die                     de bepalingen van richtlijn 79/7/EEG van 19 december
     de Commissie ter beschikking waren gesteld en/of ter                    1978 (1) er dan aan in de weg, dat Frankrijk bepalingen als
     beschikking hadden moeten worden gesteld vóór de                      artikel L. 12, sub b, van het wetboek inzake burgerlijke en
     raadpleging van het Permanent veterinair comité en vóór               militair rustpensioenen handhaaft?
     de beschikking waarbij de termijn van artikel 4 van
     beschikking 98/653 is verlengd.
                                                                        (1) Betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van
                                                                            gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van
— Schending van het evenredigheidsbeginsel: de verlenging                   de sociale zekerheid (PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24).
     van de termijn van artikel 4 van beschikking 98/653 gaat
     verder dan gezien de feiten en het doel van beschikking
     98/653 passend en noodzakelijk is, gelet op de situatie in
     Portugal, de omvang van de uitvoer van rundvlees en
     vleesproducten vanuit dit land en het beleid van de
     Commissie en de Gemeenschap met betrekking tot het
     Verenigd Koninkrijk en Zwitserland.
                                                                        Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)
                                                                        van 1 september 1999 om een prejudiciële beslissing in
(1) beschikking 99/517/EG van de Commissie tot wijziging van
    beschikking 98/653/EG inzake spoedmaatregelen die noodzake-
                                                                        het geding tussen La Chemise Lacoste SA en Coalle Fa-93
    lijk zijn geworden wegens het voorkomen van boviene spongifor-
    me encefalopathie in Portugal — verlenging van 1.8.1999 tot                                   (Zaak C-368/99)
    1.2.2000 van de beperking op de uitvoer van producten verkregen
    van in Portugal geslachte runderen.
(2) beschikking 98/653/EG inzake spoedmaatregelen die noodzake-                                   (1999/C 366/26)
    lijk zijn geworden wegens het voorkomen van boviene spongifor-
    me encefalopathie in Portugal — verlenging van 1.8.1999 tot
    1.2.2000 van de beperking op de uitvoer van producten verkregen     Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-
    van in Portugal geslachte runderen.                                 king van 1 september 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                        van Justitie op 4 oktober 1999, in het geding tussen La
                                                                        Chemise Lacoste SA en Coalle Fa-93, het Hof van Justitie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-255/04: Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Monique Negenman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/43

         Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Monique Negenman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-255/04)
   (2004/C 228/98)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Monique Negenman, wonende te Roosendaal (Nederland), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 8 maart 2004 (officieel ter kennis gebracht op 11 maart 2004) houdende afwijzing van de klacht die verzoekster op 25 november 2003 had ingesteld tegen de administratieve besluiten van 23 oktober en 30 oktober 2003 waarbij de begin- en de einddatum van haar moederschapsverlof werden vastgesteld;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 10 000 euro, onder uitdrukkelijk voorbehoud van latere vermeerdering, vermindering of precisering;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster in de onderhavige zaak is van mening dat het TABG de begin- en de einddatum van haar moederschapsverlof verkeerd heeft berekend.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt zij dat het TABG artikel 58 van het Statuut (zoals geformuleerd vóór 1 mei 2004) en het vertrouwensbeginsel zoals dat onder meer uitdrukking komt in artikel 35 van het Statuut, heeft geschonden door voor de vaststelling van de begin- en de einddatum van haar moederschapsverlof uit te gaan de feitelijke datum van de bevalling, ofschoon artikel 58 van het Statuut bepaalt dat het moederschapsverlof ingaat zes weken vóór de datum die als vermoedelijke dag van de bevalling is aangegeven op een door de betrokken ambtenaar overgelegd attest.


title: Zaak T-292/05: Beroep, op 26 juli 2005 ingesteld door Maria Johansen tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/37

         Beroep, op 26 juli 2005 ingesteld door Maria Johansen tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-292/05)
   (2005/C 229/78)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2005 beroep ingesteld tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door Maria Johansen, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               primair, nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 21 april 2005 houdende afwijzing van haar klacht, samen met het door het TABG op 27 oktober 2004 vastgestelde aanstellingsbesluit voorzover zij daarbij in de rang en de salaristrap is ingedeeld met toepassing van, respectievelijk, artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut en artikel 32 van het huidige Statuut;

               —

               aan te geven welke gevolgen de nietigverklaring van de bestreden besluiten voor het TABG meebrengt, inzonderheid indeling van verzoekster in de rang A*10, salaristrap 4, met terugwerkende kracht tot 1 juni 2004, de datum van inwerkingtreding van het aanstellingsbesluit van 27 oktober 2004;

               —

               subsidiair, de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden door het feit dat zij niet vanaf 1 juni 2004, de datum van inwerkingtreding van het aanstellingsbesluit van 27 oktober 2004, in de rang A*10, salaristrap 4, is ingedeeld;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-58/05, Centeno Mediavilla e.a./Commissie (1).

      (1)  PB C 93, van 16.4.2005, blz. 38.


title: Zaak C-88/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door LG Electronics, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 december 2010 in zaak T-497/09, LG Electronics/BHIM (KOMPRESSOR PLUS)

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/8

         Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door LG Electronics, Inc tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 december 2010 in zaak T-497/09, LG Electronics/BHIM (KOMPRESSOR PLUS)
   (Zaak C-88/11 P)
   2011/C 120/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: LG Electronics Inc. (vertegenwoordiger: J. Blanchard, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               het arrest van de Tweede kamer van het Gerecht van 16 december 2010 vernietigen;

               —

               de beslissing van 23 september 2009 van de eerste kamer van beroep van het BHIM ten dele vernietigen voor zover daarbij het beroep van LG Electronics tegen de weigering van inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 007282924 van 5 februari 2009 wordt verworpen met betrekking tot „elektrische stofzuigers”;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1).
   In de eerste plaats heeft het Gerecht zich gebaseerd op nieuwe feiten die het BHIM voor het eerst voor het Gerecht en niet voor de kamer van beroep heeft aangedragen.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht feiten en bewijzen onjuist opgevat, zodat het ten onrechte heeft geconcludeerd dat stofzuigers kunnen worden gebruikt als compressoren.
   Ten slotte betoogt rekwirante dat, aangezien stofzuigers in geen geval een compressor bevatten en niet als compressor kunnen worden gebruikt, het merk „KOMPRESSOR PLUS” in geen geval kan worden beschouwd als een merk dat uitsluitend bestaat uit tekens of aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van soort, kwaliteit, hoeveelheid, bestemming, waarde, plaats van herkomst of tijdstip van vervaardiging van de waren of verrichting van de diensten, of andere kenmerken van dergelijke waren.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 februari 2003 in zaak T-83/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale Bank (Personeel van Europese Centrale Bank — Opproefstelling — Bezwarende handeling — Precontentieuze procedure — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 101/34                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        26.4.2003
Schoten (België), vertegenwoordigd door M. van Dam, ad-                   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                    RECHT VAN EERSTE AANLEG
(gemachtigden: H. van Vliet en W. Wils), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van beschikking SG (2001) D/                                        van 31 januari 2003
286098 van de Commissie van 9 februari 2001 tot afwijzing
van het door verzoekers ingediende verzoek om uitsluiting
                                                                          in zaak T-224/02 R: Miguel Forcat Icardo tegen Commissie
van het schip Arizona van het toepassingsgebied van verorde-
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
ning (EG) nr. 718/1999 van de Raad van 29 maart 1999
betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit van
de communautaire binnenvaartvloot met het oog op de                       (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Niet-ontvanke-
bevordering van het vervoer over de binnenwateren (PB L 90,                            lijkheid — Spoedeisendheid — Geen)
blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,                                        (2003/C 101/63)
rechters; griffier: H. Jung, op 13 december 2002 een beschik-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                  (Procestaal: Frans)
1)     Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.
2)     De Commissie wordt verwezen in de kosten.                          In zaak T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo, ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          J. Currall en H. Tserepa-Lacombe), betreffende, in wezen, een
                                                                          verzoek ertoe strekkende dat de Commissie haar verbintenis
                                                                          nakomt om verzoeker te detacheren bij de Voedsel- en
                                                                          Landbouworganisatie van de Verenigde Naties te Rome, en dat
                                                                          verzoekers beoordelingsrapport van 18 maart 2002 over de
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               periode 1999-2002 wordt opgeschort, heeft de president van
                                   LEG                                    het Gerecht op 31 januari 2003 een beschikking gegeven
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                        van 11 februari 2003
                                                                          1)   Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.
in zaak T-83/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale
                                 Bank (1)                                 2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(Personeel van Europese Centrale Bank — Opproefstelling
— Bezwarende handeling — Precontentieuze procedure —
                        Niet-ontvankelijkheid)
                           (2003/C 101/62)
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                            (Procestaal: Duits)                                                          LEG
                                                                                van 3 februari 2003
In zaak T-83/02, Jan Pflugradt, wonende te Frankfurt-am-
Main (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat,             in zaak T-253/02: Chafiq Ayadi tegen Raad van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese                   Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
Centrale Bank (gemachtigden: V. Saintot, T. Gilliams en                                             schappen (1)
B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
de brief van 28 februari 2002 waarbij de Europese Centrale                (Beroep tot nietigverklaring — Verordening van Raad —
Bank verzoeker heeft laten weten dat jegens hem een procedure             Beroep tegen Raad en Commissie — Gedeeltelijke niet-
van opproefstelling wordt geopend, heeft het Gerecht (Vijfde                                     ontvankelijkheid)
kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, president,
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                                (2003/C 101/64)
11 februari 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)     Het beroep is niet-ontvankelijk.
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                       In zaak T-253/02, Chafiq Ayadi, wonende te Dublin, vertegen-
                                                                          woordigd door A. Lyon, solicitor, en S. Cox, barrister, tegen
( 1) PB C 118 van 18.5.2002.                                              Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Vitsentzatos en
                                                                          M. Bishop) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (gemachtigden: M. Wilderspin en C. Brown), betreffende een


title: Zaak F-66/08: Beroep ingesteld op 25 juli 2008 — De Smedt e.a./Parlement

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/26

         Beroep ingesteld op 25 juli 2008 — De Smedt e.a./Parlement
   (Zaak F-66/08)
   (2008/C 247/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Emile De Smedt (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de individuele besluiten van het TABG houdende weigering om verzoekers de in artikel 56 bis van het Statuut bedoelde toeslagen voor ploegendienst toe te kennen overeenkomstig verordening nr. 1873/2006 van de Raad van 11 december 2006 tot wijziging van verordening nr. 300/76 tot vaststelling van de categorieën van begunstigden, de voorwaarden voor toekenning en de hoogte van de toeslagen, alsmede de in artikel 56 ter van het Statuut bedoelde toeslagen overeenkomstig verordening nr. 1945/2006 van de Raad van 11 december 2006 tot wijziging van verordening nr. 495/77 tot vaststelling van de categorieën van begunstigden, de voorwaarden voor toekenning en de hoogte van de toeslagen die kunnen worden toegekend aan ambtenaren die regelmatig wachtdiensten verrichten
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de individuele besluiten van het TABG houdende weigering om verzoekers de in artikel 56 bis van het Statuut bedoelde toeslagen voor ploegendienst toe te kennen overeenkomstig verordening nr. 1873/2006 van de Raad van 11 december 2006 tot wijziging van verordening nr. 300/76 tot vaststelling van de categorieën van begunstigden, de voorwaarden voor toekenning en de hoogte van de toeslagen;

               —

               nietigverklaring van de individuele besluiten van het TABG houdende weigering om verzoekers de in artikel 56 ter van het Statuut bedoelde toeslagen toe te kennen overeenkomstig verordening nr. 1945/2006 van de Raad van 11 december 2006 tot wijziging van verordening nr. 495/77 tot vaststelling van de categorieën van begunstigden, de voorwaarden voor toekenning en de hoogte van de toeslagen die kunnen worden toegekend aan ambtenaren die regelmatig wachtdiensten verrichten;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-546/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 31 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Aurubis Balgaria AD/Nachalnik na Mitnitsa Stolichna, voorheen Nachalnik na Mitnitsa Sofia (Douanewetboek — Douanerechten — Douaneschuld bij invoer — Moratoire interest — Periode van invordering van moratoire interest — Compensatierente)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 31 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Aurubis Balgaria AD/Nachalnik na Mitnitsa Stolichna, voorheen Nachalnik na Mitnitsa Sofia
   (Zaak C-546/09) (1)

   (Douanewetboek - Douanerechten - Douaneschuld bij invoer - Moratoire interest - Periode van invordering van moratoire interest - Compensatierente)
   2011/C 152/12
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aurubis Balgaria AD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnitsa Stolichna, voorheen Nachalnik na Mitnitsa Sofia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varhoven Administrativen Sad — Uitlegging van de artikelen 214, lid 3, 222, lid 1, sub a, en 232, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1) — Heffing van moratoire interest door de nationale autoriteiten over het bedrag van de aanvullende douaneschuld voor de periode volgend op de oorspronkelijke boeking van de douaneschuld — Heffing van compensatierente voor de periode tussen het tijdstip van de douaneaangifte en het tijdstip van de boeking achteraf van het verschuldigde bedrag — Mogelijkheid van verhoging bij de boeking achteraf van de douaneschuld, gelijk aan het bedrag van de moratoire interest vanaf het ontstaan van de douaneschuld tot het tijdstip van de boeking achteraf

      Dictum

               1)

               Artikel 232, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat de moratoire interest over het bedrag van de nog te innen douanerechten krachtens deze bepaling uitsluitend mag worden ingevorderd over de periode na het verstrijken van de termijn voor de betaling van dit bedrag.

               2)

               Aangezien verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 214/2007 van de Commissie van 28 februari 2007, dit niet regelt, moet artikel 214, lid 3, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, aldus worden uitgelegd dat de nationale autoriteiten de debiteur van de douaneschuld op basis van deze bepaling geen compensatierente mogen opleggen over de periode tussen het tijdstip van de oorspronkelijke douaneaangifte en het tijdstip van de boeking ervan achteraf.

               3)

               De algemene beginselen van het Unierecht, met name het legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen, verzetten zich ertegen dat de nationale autoriteiten op een douaneovertreding een sanctie stellen waarin de nationale wetgeving niet uitdrukkelijk voorziet.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-212/99: Beroep, op 4 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
7.8.1999                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/21
3. Moeten de voor die diensten verschuldigde rechten worden                 — C (1999) 544, waarbij de bijstand wordt ingetrokken
     berekend op basis van de werkelijke kosten van de                           die aan FLOREUROP — PRODUTOS FLORESTAIS
     verleende dienst?                                                           LDA is verleend bij beschikking nr. C (96) 2211 van
                                                                                13 september 1996 betreffende de toekenning van een
4. Vloeien die kosten voort uit de verrichting van de handeling                  bijdrage van de EOGFL, Afdeling Oriëntatie, krachtens
     en uit de instandhouding van de daarvoor noodzakelijke                      verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad voor
     dienstverlening?                                                            project nr. 94.PT.06.015, getiteld: „Demonstratiepro-
                                                                                ject voor de versnelling van de agrarische diversificatie
                                                                                in de bosbouwsector door de invoering van producties
5. Kan het criterium betreffende het economisch voordeel dat
                                                                                welke voor de pharmaceutische industrie bestemd zijn
     de betrokkene aan de handeling ontleent, worden gebruikt
                                                                                (tea tree oil)”;
     bij de berekening van het voor de uitvoering van de
     handeling verschuldigde bedrag?
(1) PB L 249, 3.10.1969, blz. 25. Speciale uitgave in het Portugees    — de Commissie te verwijzen in de kosten.
    09.01, blz. 22.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — Schending van de motiveringsplicht (artikel 253 EG).
                                                                       — Schending van de artikelen 23, lid 1, derde streepje, en 24
                                                                            van verordening (EEG) nr. 4253/88 (2), aangezien bij een
Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Portugese Repu-                       correcte uitlegging en toepassing van deze bepalingen op
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        de onderhavige projecten enkel de ondernemingen die de
                                                                            bijstand hebben ontvangen, verantwoordelijk dienen te
                                                                            zijn voor de terugbetaling van de ontvangen bedragen: de
                         (Zaak C-208/99)                                    onderhavige bijstand is rechtstreeks en uitsluitend door de
                                                                            Europese Commissie toegekend en gecontroleerd, zonder
                                                                            enige medewerking van de nationale beheers- en con-
                         (1999/C 226/34)                                    troleorganen. De nationale autoriteiten vergezellen de
                                                                            Commissie enkel bij de door haar georganiseerde verifica-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  ties; dit kan niet als een deelneming aan de controle
op 1 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de                      worden beschouwd. De lidstaat kan niet verantwoordelijk
Europese Gemeenschappen door de Portugese Republiek,                        zijn voor onregelmatigheden tijdens de uitvoering van
vertegenwoordigd door L. Fernandes, A. Seiça Neves en P.                    deze projecten en kan dus evenmin geadresseerde zijn van
Fragão, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                    de beschikkingen tot terugvordering van de onregelmatig
Luxemburg ter Portugese ambassade, allée Scheffer 33, Luxem-                uitgegeven bedragen.
burg.
                                                                       (1) PB L 374 van 31.12.1988, blz. 25.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       (2) PB L 394 van 31.12.1988, blz. 14.
— de navolgende beschikkingen nietig te verklaren, voorzover
     zij bestemd zijn voor de Portugese Republiek:
     — C (1999) 543, waarbij de bijstand wordt ingetrokken
          die aan Belgravia Lda is verleend bij beschikking
          nr. C(93)3403 van de Commissie van 26 november
          1993 betreffende de toekenning van een bijdrage van
          het EOGFL, Afdeling Oriëntatie, krachtens verordening        Beroep, op 4 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
          (EEG) nr. 4256/88 (1) van de Raad voor project nr. 93.         Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
          PT.06.023, getiteld: „Demonstratieproject voor de in-
          voering van de teelt van zeekool”;
                                                                                (Zaak C-212/99)
     — C (1999) 545, waarbij de bijstand wordt ingetrokken
          die aan Ordinal-Gestão de Investimentos Lda is ver-                                    (1999/C 226/35)
          leend bij beschikking nr. C (93) 1606 van de Commis-
          sie van 21 juni 1993 betreffende de toekenning van
          een bijdrage van het EOGFL, Afdeling Oriëntatie,             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
          krachtens verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad          op 4 juni 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
          voor project nr. 93.PT.06.002, getiteld: „Proef- en          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
          demonstratieproject betreffende de valorisatie van drie      woordigd door P.-J. Kuijper en E. Traversa, juridisch adviseurs,
          mediterrane planten (venkel, melisse en peterselie)          als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
          door de winning van etherische oliën voor de agro-           bij C. Gómez de la Cruz, Bâtiment Wagner, rue Alcide de
          voedingsmiddelensector”;                                     Gasperi.
 ---pagebreak--- C 226/22              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.8.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Vraag 2
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek met betrekking         Kan, voorzover de nationale administratieve douaneregeling
    tot de bij een aantal openbare universiteiten toegepaste         als enige maatregel van de nationale douaneautoriteiten (zoals
    administratieve en contractuele praktijken als gevolg waar-      gezegd automatisch) voorziet in inleiding van de termijnover-
    van de verkregen rechten van voormalige lectoren vreemde         schrijdingsprocedure met als enig doel de verkoop van de
    talen niet worden erkend, terwijl deze erkenning voor            goederen, die maatregel worden beschouwd als onevenredig,
    alle overige nationale werknemers gewaarborgd is, de             als schending van de rechten van de verdediging van de
    krachtens artikel 39 (ex artikel 48) van het Verdrag tot         belastingplichtigen en als een belemmering van het vrije
    oprichting van de Europese Gemeenschap op haar rustende          handelsverkeer, te meer daar het om een automatische maatre-
    verplichtingen niet is nagekomen;                                gel gaat, die onmiddellijk, dus vanaf de eerste dag na afloop
                                                                     van de wettelijke opslagtermijn, kan worden toegepast, zonder
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                 dat de importeur wordt gewaarschuwd of daarvan in kennis
                                                                     wordt gesteld?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Vraag 3
Uit de door de Italiaanse overheid verstrekte informatie blijkt
                                                                     Maakt de nationale administratieve douaneregeling, door de
dat geen einde is gemaakt aan de inbreuk op artikel 48 (thans,
                                                                     goederen in de bedoelde situaties zonder voorafgaande kennis-
na wijziging, art. 39 EG) die door de Commissie gedetailleerd
                                                                     geving onmiddellijk ten „verkoop” aan te bieden, inbreuk op
is beschreven in de aanvullende brief ex artikel 169 (thans
                                                                     artikel 6, lid 3, van het communautair douanewetboek?
226) van 9 juli 1998 en in het aanvullend met redenen
omkleed advies van 28 januari 1999.
                                                                     Vraag 4
Met betrekking tot zes van de negen in deze brief en dit
advies vermelde universiteiten heeft Italië de Commissie geen        Maakt de nationale administratieve douaneregeling, door in het
bewijsstukken verstrekt om aan te tonen dat de dienstjaren die       kader van de in de artikelen 638 e. v. van het douanereglement
„taalkundige medewerkers” als lector vreemde talen vóór de         bedoelde termijnoverschrijdingsprocedure niet te voorzien in
inwerkingtreding van wet nr. 236/1995 hebben vervuld, op             een verplichting tot kennisgeving, inbreuk op artikel 243 van
economisch gebied en voor de sociale zekerheid worden                het communautair douanewetboek?
erkend.
                                                                     Vraag 5
                                                                     Ingeval de in artikel 638 e. v. van het douanereglement
                                                                     bedoelde heffing wegens termijnoverschrijding wordt be-
                                                                     schouwd als een procedurele administratieve sanctie (zoals in
                                                                     de nationale rechtspraak), kan daarover dan BTW worden
Verzoek van 11 mei 1999 van het Tribunal Fiscal Aduanei-             geheven?
ro do Porto om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen J. T. de Andrade en Director da Alfândega de
                            Leixões                                 Vraag 6
                                                                     Uitgaande van de stelling in de vijfde vraag (dat die heffing het
                       (Zaak C-213/99)                               karakter heeft van een administratieve sanctie), kan dan het
                                                                     feit dat die heffing „ad-valorem” (objectief) van aard is, zonder
                       (1999/C 226/36)                               enige verwijzing naar de schuld van de betrokkene en de
                                                                     kosten die de douaneautoriteiten werkelijk hebben gemaakt
Het Tribunal Fiscal Aduaneiro do Porto heeft bij beschikking         voor het nemen van maatregelen in verband met de heffing en
van 11 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van               de opslag dan wel andere maatregelen, worden beschouwd als
Justitie op 4 juni 1999, in het geding tussen J. T. de Andrade       een schending van het evenredigheidsbeginsel?
en Director da Alfândaga de Leixões, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële              Vraag 7
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     Kan, in het tegenovergestelde geval, wanneer wordt aangeno-
                                                                     men dat de bedoelde heffing niet van sanctierechtelijke aard is,
Vraag 1                                                              maar eerder het verrichten van een dienst door de douaneau-
                                                                     toriteiten betreft, heffing van BTW gerechtvaardigd zijn?
Is de hiervoor beschreven nationale administratieve douanere-
geling, volgens welke goederen ten aanzien waarvan de
gestelde termijnen zijn overschreden, automatisch en zonder          (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                         1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
voorafgaande kennisgeving voorwerp worden van de termijn-                L 302 van 19 oktober 1992, blz. 1).
overschrijdingsprocedure (verkoop), verenigbaar met ar-
tikel 53 van het communautair douanewetboek (1), in het
bijzonder met het bepaalde in lid 1 van dat artikel?


title: Zaak C-392/99: Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
5.2.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 34/9
I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernández en M. Morales Isasi, advocaten           1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
te Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van G. Harles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt                  2) N wordt in de kosten verwezen.
8-10, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
schappen (Tweede kamer) van 15 september 1998, Infrisa/
Commissie (T-136/95, Jurispr. Blz. II-3301), en strekkende tot
vernietiging van die beschikking, andere partij bij de procedure:
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
J. Guerra Fernández), heeft het Hof (Eerste kamer), samenge-
steld als volgt: L. Sevón (rapporteur), kamerpresident, P. Jann
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; grif-
fier: R. Grass, op 14 oktober 1999 een beschikking gegeven                 Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
2) Industria del Frio Auxiliar Conservera SA (Infrisa) wordt in de                                  (Zaak C-392/99)
       kosten verwezen.
                                                                                (2000/C 34/17)
( 1)  PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                           13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door L. Ström en A. Caeiros, als gemachtigden,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, Luxemburg.
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Derde kamer)                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           a) vast te stellen dat de Portugese Republiek,
                        van 19 oktober 1999
                                                                                — door niet de bepalingen vast te stellen krachtens welke
in zaak C-21/99 P: N tegen Commissie van de Europese                               de bevoegde autoriteiten, alvorens vergunningen af te
                        Gemeenschappen (1)                                         geven aan ondernemingen die afgewerkte olie regenere-
                                                                                ren of als brandstof gebruiken, zich ervan kunnen
(„Hogere voorziening — Gewezen ambtenaren — Beoorde-                               vergewissen dat passende maatregelen zijn getroffen
    lingsrapport — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid”)                          ter bescherming van de gezondheid bij het gebruik van
                                                                                afgewerkte olie als brandstof, en dat bij de regeneratie
                            (2000/C 34/16)                                         of het gebruik als brandstof van afgewerkte olie gebruik
                                                                                wordt gemaakt van de beste bruikbare technologie, die
                           (Procestaal: Frans)                                     geen overmatige kosten met zich brengt;
                                                                                — door niet te bepalen dat de verbrandingsresten van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         afgewerkte olie moeten worden verwijderd overeen-
                          dentie van het Hof)                                      komstig het bepaalde in artikel 9 van richtlijn
                                                                                78/319/EEG (1) en, vanaf 27 juni 1995, overeenkom-
In zaak C-21/99 P, N, voormalig ambtenaar van de Commissie                         stig artikel 9 van richtlijn 75/442/EEG (2), dat ingevolge
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (Bel-                           de wijziging bij richtlijn 91/156/EEG (3) en krachtens
gië), vertegenwoordigd door G. Sakellaropoulos, advocaat te                        het bepaalde in richtlijn 91/689/EEG (4) in de plaats is
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                           getreden van artikel 9 van richtlijn 78/319/EEG;
tore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, betreffende
een hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht                     — door niet ervoor te zorgen, dat ondernemingen die
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                           afgewerkte olie regenereren of als brandstof gebruiken,
kamer) van 30 november 1998, N/Commissie (T-97/94, Jur-                            op gezette tijden worden gecontroleerd, en dat de
Ambt. blz. I-A-621 en blz. II-1879), en strekkende tot vernie-                     bevoegde instanties de ontwikkelingen van de tech-
tiging van die beschikking, alsook tot toewijzing van de in                        nologie en/of van het milieu volgen en aan de hand
eerste aanleg door rekwirant ingediende conclusies, andere                         daarvan zo nodig de aan een bedrijf verleende vergun-
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-                         ning wijzigen;
schappen (gemachtigden: M. G. Valsesia en F. Duvieusart-
Clotuche), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als                        — door de Commissie niet op de hoogte te stellen van
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann                       haar technische kennis alsmede van de ervaring en
(rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:                     de resultaten voortvloeiend uit de toepassing van
F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 oktober 1999 een beschik-                  krachtens richtlijn 75/439/EEG (5), zoals gewijzigd bij
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                   richtlijn 87/101/EEG (6), vastgestelde bepalingen,
 ---pagebreak--- C 34/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.2.2000
niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten                   gezinsleden, die onderdaan zijn van een derde land,
ingevolge de artikelen 6, lid 2, sub a, 8, lid 2, 13 en 17 van                wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie van
richtlijn 75/439/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG,               het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 februari
alsmede ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde               1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
alinea, EG-Verdrag;
                                                                         2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
b) de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                              is degene die met een als werknemer werkzame erkende
                                                                              vluchteling als diens levenspartner samenwoont en een
Middelen en voornaamste argumenten                                            gemeenschappelijk kind verzorgt en opvoedt, dan te
                                                                              beschouwen als een gezinslid in de zin van artikel 1, sub f.i,
Ingevolge het dwingend karakter van het bepaalde in de                        van verordening (EEG) nr. 1408/71?
artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea, EG-Verdrag
dienen de lidstaten binnen de daartoe gestelde termijn de                3. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
maatregelen te treffen welke noodzakelijk zijn om in de interne
rechtsorde uitvoering te geven aan richtlijnen die voor hen                   is verordening (EEG) nr. 1408/71 ook dan van toepassing,
bestemd zijn en stellen zij de Commissie onmiddellijk daarvan                 wanneer een vluchteling rechtstreeks vanuit een derde land
in kennis. In casu is die termijn, vastgesteld in artikel 2 van               een lidstaat is binnengekomen en binnen de Gemeenschap
richtlijn 87/101/EEG, op 1 januari 1990 verstreken zonder dat                 niet heeft gemigreerd?
Portugal de nodige maatregelen had getroffen.
                                                                         4. Indien de eerste en de derde vraag bevestigend worden
(1) Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van 20 maart 1978 betreffende            beantwoord,
    toxische en gevaarlijke afvalstoffen (PB L 84 van 31.3.1978,
    blz. 43).                                                                 doch de tweede vraag ontkennend, verzet het gemeen-
(2) Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
    afvalstoffen (PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39).
                                                                              schapsrecht zich dan tegen een nationale regeling volgens
(3) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot                    welke het recht op gezinsbijslag ook bij erkenning als
    wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L         vluchteling niet terugwerkt, doch slechts ingaat met de
    78 van 26.3.1991, blz. 32).                                               toekenning van een Aufenthaltserlaubnis (verblijfskaart)?
(4) Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991
    betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 377 van 31.12.1991,
    blz. 20).                                                            (1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
(5) Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
    verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194 van 25.7.1975,
    blz. 23).
(6) Richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986 tot
    wijziging van richtlijn 75/439/EEG inzake de verwijdering van
    afgewerkte olie (PB L 42 van 12.2.1987, blz. 43).
                                                                         Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 augustus 1999
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Akhtar
                                                                          Seyed Abbasy en Landeskreditbank Baden-Württemberg
Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 augustus 1999
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                               (Zaak C-425/99)
V. Pathminidevi en Landeskreditbank Baden-Württem-
                          berg-Förderbank                                                          (2000/C 34/19)
                          (Zaak C-407/99)                                Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 5 augustus
                                                                         1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                           (2000/C 34/18)                                3 november 1999, in het geding tussen Akhtar Seyed Abbasy
                                                                         en Landeskreditbank Baden-Württemberg, het Hof van Justitie
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 5 augustus             van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  le beslissing over de navolgende vragen:
25 oktober 1999, in het geding tussen V. Pathminidevi en
Landeskreditbank Baden-Württemberg-Förderbank, het Hof                   1) Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                       1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
                                                                              hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
1. Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                   plaatsen (1) van toepassing op vluchtelingen en hun gezins-
     1971 (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-                  leden die onderdaan van een derde staat zijn, wanneer zij
     heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede                  volgens het EG-Verdrag in de versie van het Verdrag
     op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                       betreffende de Europese Unie van 7 februari 1992 geen
     verplaatsen, van toepassing op vluchtelingen en hun                      recht op vrij verkeer hebben?


title: Zaak C-609/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Duravit AG, Duravit SA, Duravit BeLux BVBA/Europese Commissie, Raad van de Europese Unie [Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Onderlinge afstemming van de verkoopprijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 31 — Motiveringsplicht]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Duravit AG, Duravit SA, Duravit BeLux BVBA/Europese Commissie, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-609/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Onderlinge afstemming van de verkoopprijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 31 - Motiveringsplicht])
   (2017/C 104/03)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Duravit AG, Duravit SA, Duravit BeLux BVBA (vertegenwoordigers: U. Soltész en C. von Köckritz, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en L. Malferrari, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, Rechtsanwalt), Raad van de Europese Unie

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Duravit AG, Duravit SA en Duravit BeLux BVBA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-30/14: Beroep ingesteld op 13 januari 2014 — Laverana/BHIM (BIO — INGRÉDIENTS VÉGÉTAUX — PROPRE FABRICATION)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/22

         Beroep ingesteld op 13 januari 2014 — Laverana/BHIM (BIO — INGRÉDIENTS VÉGÉTAUX — PROPRE FABRICATION)
   (Zaak T-30/14)
   2014/C 85/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger en M. Zöbisch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 november 2013 in zaak R 1749/2013-4 vernietigen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 642 527 voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 en bekendmaking ervan toestaan;

               —

               subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 november 2013 in zaak R 1749/2013-4 vernietigen en de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Bureau;

               —

               meer subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 november 2013 in zaak R 1749/2013-4 vernietigen;

               —

               verwerende partij in de kosten van de procedure verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in zwart-wit, met de woordelementen „BIO — INGRÉDIENTS VÉGÉTAUX — PROPRE FABRICATION”, voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 642 527

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzen van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-234/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  24 mei 2006  door Il Ponte Finanziaria SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van  23 februari 2006  in zaak T-194/03, Il Ponte Finanziaria SpA/BHIM en Marine Entreprise Project Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/23

         Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2006 door Il Ponte Finanziaria SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006 in zaak T-194/03, Il Ponte Finanziaria SpA/BHIM en Marine Entreprise Project Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl
   (Zaak C-234/06 P)
   (2006/C 178/37)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Il Ponte Finanziaria SpA (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, A. Torrigiani Malaspina, M. Boletto, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Marine Entreprise Project Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi
   Conclusies

               1

               te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006 in zaak T-194/03 houdende verwerping van het door rekwirante ingestelde beroep en verwijzing van rekwirante in de kosten;

               2

               de voor het Gerecht van eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en derhalve:

                           a)

                           te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2003 in de procedure R 1015/2001-4 voorzover daarbij het door rekwirante ingestelde beroep is verworpen en het beeldmerk BAINBRIDGE (nummer 940007) als gemeenschapsmerk is ingeschreven voor waren van de klassen 18 en 25;

                           b)

                           het BHIM en interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en van de onderhavige procedure

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest de navolgende gebreken vertoont:

               1)

               Onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 doordat de conflicterende merken met elkaar kunnen worden verward:

                           —

                           het Gerecht zou ten onrechte hebben aangenomen dat er niet een minimum aan overeenstemming bestaat tussen het merk BAINBRIDGE van interveniënte en de familie van merken met het bestanddeel THE BRIDGE van rekwirante, terwijl laatstgenoemde zelf heeft erkend dat het oppositiemerk BAINBRIGDE „in aanzienlijke mate” fonetisch overeenstemt met een aantal van haar merken; deze overeenstemming wordt niet geneutraliseerd door de begripsmatige verschillen tussen conflicterende merken, daar het „postulaat” van het Gerecht dat de gemiddelde Italiaanse consument voldoende Engels kent om de betekenis van het woord „BRIGDE” te vatten, zeker onjuist is;

                           —

                           als de conflicterende merken dus toch een minimum aan overeenstemming vertonen, moet, gelet op het feit dat zij betrekking hebben op dezelfde waren en dat de merken van rekwirante een groot onderscheidend vermogen hebben, worden aangenomen dat zij kunnen worden verward.

               2)

               Onjuiste toepassing van artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 doordat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met woordmerk nr. 642952, THE BRIGDE, van rekwirante;

                           —

                           rekwirante heeft met betrekking tot het woordmerk THE BRIGDE voldoende bewijzen van gebruik aangedragen om het normaal en daadwerkelijk gebruik van het merk in de zin van regel 22, lid 2, van verordening nr. 2868/95 aannemelijk te maken;

                           —

                           het Gerecht heeft artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 onjuist toegepast door niet te onderzoeken of de door rekwirante ten bewijze van het gebruik van haar merk aangedragen documenten daartoe geschikt waren, maar zich te beperken tot de verklaring dat de kamer van beroep terecht geen rekening heeft gehouden met dat merk omdat rekwirante geen voortdurend gebruik van dat merk tijdens de vijf referentiejaren heeft aangetoond, een vereiste dat in de wet niet wordt gesteld.

               3)

               Onjuiste toepassing van de artikelen 15, lid 2, sub a, en 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 doordat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met beeldmerk nr. 370836, BRIGDE, van rekwirante;

                           —

                           de door rekwirante aangedragen bewijzen voor het daadwerkelijke gebruik van het merk THE BRIGDE hadden voldoende moeten worden geacht om het gebruik van het merk BRIDGE aan te tonen;

                           —

                           in elk geval moet het beeldmerk BRIGDE van rekwirante worden beschouwd als een „defensief” merk in de zin van de Italiaanse merkenwet, waarvoor derhalve geen bewijs van gebruik nodig is;

                           —

                           het Gerecht heeft zich ten onrechte geschaard achter de door het BHIM voor het eerst in zijn memorie van antwoord aangevoerde (en om die reden in elke geval niet-ontvankelijke) betoog dat het concept van het defensieve merk onverenigbaar is met het stelsel van bescherming van het gemeenschapsmerk. In werkelijkheid pleiten tal van argumenten voor de verenigbaarheid van het concept van het „defensieve” merk met het gemeenschapsstelsel.

               4)

               Onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 doordat het feit dat rekwirante houdster is verschillende merken die de term „bridge” als kern hebben (seriemerken) het gevaar van verwarring van deze groep merken met het merk BAINBRIGDE verhogen;

                           —

                           ofschoon het Gerecht erkent dat de omstandigheid dat rekwirante houdster is van een „familie” van merken met als kern het woord „Bridge” in beginsel relevant is voor de beoordeling van verwarringsgevaar, heeft het deze merken in casu niet in aanmerking genomen omdat zij slechts zijn ingeschreven, maar nog niet zijn gebruikt, terwijl het gebruik van die merken in feite losstaat van de omstandigheid dat zij „seriemerken” moeten worden beschouwd.


title: Zaak T-705/14: Beroep ingesteld op 26 september 2014 — Unichem Laboratories/Commissie

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/31

         Beroep ingesteld op 26 september 2014 — Unichem Laboratories/Commissie
   (Zaak T-705/14)
   (2014/C 448/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unichem Laboratories Ltd (Mumbai, India) (vertegenwoordigers: S. Mobley, H. Sheraton en K. Shaw, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 9 juli 2014 inzake een procedure op grond van de artikelen 101 en 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (zaak Comp/AT. 39.612 — perindopril (Servier)) in zijn geheel nietig verklaren, en in ieder geval de opgelegde boete, voor zover deze Unichem betreft, nietig verklaren en/of verlagen; en

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten van Unichem in verband met deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twaalf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Commissie niet bevoegd is jegens Unichem een besluit op grond van artikel 101, lid 1, VWEU te nemen.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de Commissie nalaat het juiste juridische criterium van de „objectieve noodzakelijkheid” toe te passen om vast te stellen of de schikkingsovereenkomst voor octrooien binnen het toepassingsbereik van artikel 101, lid 1, VWEU valt.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling schendt door niet de richtlijnen van de groepsvrijstellingsverordening inzake technologieoverdracht toe te passen op de schikkingsovereenkomst van Unichem.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Commissie dwaalt ten aanzien van het recht door de schikkingsovereenkomst aan te merken als een overtreding van artikel 101, lid 1, VWEU met een mededingingsbeperkende „strekking”.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat de Commissie het door haarzelf in het kader van artikel 101, lid 1, VWEU voorgestelde criterium van de mededingingsbeperkende „strekking” onjuist toepast op de specifieke situatie van Unichem.

               6.

               Zesde middel, inhoudend dat de Commissie dwaalt ten aanzien van het recht door tot de conclusie te komen dat de schikkingsovereenkomst concurrentieverstorende effecten met zich heeft gebracht.

               7.

               Zevende middel, inhoudend dat de Commissie inbreuk maakt op haar verplichting op grond van artikel 296 om te motiveren waarom zij van opvatting is dat Unichem rechtstreeks aansprakelijk kan worden gesteld voor een schending van artikel 101, lid 1, VWEU terwijl zij geen potentiële concurrent van Servier is.

               8.

               Achtste middel, subsidiair inhoudend dat de Commissie dwaalt ten aanzien van het recht door niet te onderkennen dat de schikkingsovereenkomst voldoet aan de vrijstellingscriteria op grond van artikel 101, lid 3, VWEU.

               9.

               Negende middel, inhoudend schending door de Commissie van het recht van verdediging, het beginsel van goed bestuur en haar verplichting om niet onderdrukkend op te treden om wettelijk beschermde, tegen Unichem te gebruiken documenten te verkrijgen.

               10.

               Tiende middel, inhoudend dat de Commissie bij het berekenen van de boete het algemene EU-beginsel van gelijke behandeling schendt door Unichem zonder objectieve rechtvaardigingsgrond anders te behandelen dan Servier.

               11.

               Elfde middel, inhoudend schending door de Commissie van het algemene Unierechtelijke evenredigheidsbeginsel, haar eigen boeterichtlijnen en haar bestaande vaste praktijk bij het opleggen van een boete aan Unichem.

               12.

               Twaalfde middel, inhoudend schending door de Commissie van haar verplichting op grond van artikel 296 VWEU om de boeteberekening en de beoordeling van de ernst van de beweerde overtreding van Unichem met redenen te omkleden.


title: Zaak T-373/10: Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Villeroy & Boch Austria/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/36

         Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Villeroy & Boch Austria/Commissie
   (Zaak T-373/10)
   ()
   2010/C 301/61
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Villeroy & Boch Austria GmbH (Mondsee, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: A. Reidlinger en S. Dethof, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, de in de bestreden beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete passend verlagen;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2010) 4185 def. van de Commissie van 23 juni 2010 in zaak COMP/39.092 — Badkameruitrustingen. Bij de bestreden beschikking werden aan verzoekster en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst. Verzoekster heeft volgens de Commissie deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector van de badkameruitrustingen in België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland en Oostenrijk.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.
   Met haar eerste middel beroept verzoekster zich op schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst door de vaststelling dat er sprake is van één enkele complexe en voortdurende inbreuk. Door deze ontoelaatbare globale beoordeling heeft verweerster inbreuk gemaakt op haar verplichting om de individuele handelwijze van elk van de adressaten van de beschikking juridisch te beoordelen en rekent zij haar ten onrechte niet toerekenbare handelingen van derden toe.
   Met haar tweede middel beroept verzoekster zich subsidiair op schending van de motiveringsplicht uit hoofde van artikel 296, tweede alinea, VWEU, wegens het ontbreken van een geïndividualiseerde motivering van de beschikking.
   Voorts stelt verzoekster als derde middel dat de bestreden beschikking nietig moet worden verklaard aangezien verzoekster niet heeft deelgenomen aan de verweten inbreuken op de in de beschikking aan de orde zijnde relevante geografische en productmarkten en niet is aangetoond dat zij inbreuk heeft gemaakt op de mededingingsregels.
   Als vierde middel betoogt verzoekster dat de geldboete ten onrechte hoofdelijk aan verzoekster en aan haar moedermaatschappij werd opgelegd. Een dergelijke hoofdelijke oplegging van een geldboete maakt inbreuk op het beginsel nulla poena sine lege van artikel 49, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en op het beginsel dat de straf in verhouding moet staan tot de schuld overeenkomstig artikel 49, lid 3 junctis artikel 48, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1).
   In het kader van het vijfde middel stelt verzoekster dat de geldboete onjuist is berekend. Dienaangaande betoogt zij dat verweerster in haar berekening rekening heeft gehouden met omzetten van verzoekster die a priori niet met de geuite bewaren in verband kunnen staan.
   In het kader van haar zesde middel voert verzoekster aan dat de te lange duur van de procedure en de omstandigheid dat daarmee geen rekening werd gehouden bij de berekening van de geldboete, schending oplevert van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   In het kader van het zevende middel wordt gesteld dat in het kader van de berekening van de geldboete de vermeende deelneming van verzoekster aan de feiten onjuist is beoordeeld. Verzoekster betoogt in dat verband dat zelfs indien overeenkomstig de opvatting van verweerster zou worden aangenomen dat inbreuk is gemaakt op artikel 101 VWEU, de geldboete te hoog en onevenredig zou zijn. Volgens verzoekster heeft verweerster inbreuk gemaakt op het in artikel 49, lid 3, juncto artikel 48, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel dat de straf in verhouding moet staan tot de schuld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-2/05: Verzoek van het Arbeidshof te Brussel, van 23 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst voor Sociale Zekerheid en N.V. Herbosch-Kiere

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/6

         Verzoek van het Arbeidshof te Brussel, van 23 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst voor Sociale Zekerheid en N.V. Herbosch-Kiere
   (Zaak C-2/05)
   (2005/C 82/14)
   Procestaal: Nederlands
   Het Arbeidshof te Brussel heeft, bij arrest van 23 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 januari 2005, in het geding tussen Rijksdienst voor Sociale Zekerheid en N.V. Herbosch-Kiere, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Mag een rechter van de ontvangststaat het bestaan van de organische band tussen de uitzendende onderneming en de gedetacheerde werknemer onderzoeken en/of beoordelen, gezien het begrip van artikel 14, lid 1, a) van de E.E.G.-verordening 1408/71 (1)„onderneming waaraan hij normaal is verbonden” vereist (overeenkomstig besluit nr. 128) dat er gedurende de detacheringsperiode een organische band blijft bestaan?
   Mag een rechter van een andere lidstaat dan diegene die het genoemde bewijs (E 101-formulier) heeft afgeleverd het genoemd bewijs naast zich neerleggen en/of nietig verklaren indien uit de feitelijke omstandigheden welke aan zijn beoordeling worden voorgelegd, komt vast te staan dat de organische band tussen de uitzendende onderneming en de uitgestuurde werknemer gedurende de detacheringsperiode niet aanwezig was?
   Is het bevoegd orgaan van de uitzendstaat gebonden door de beslissing van de rechter van de ontvangststaat die in de omstandigheden zoals hierboven aangeduid het genoemd bewijs (E l01-formulier) naast zich neerlegt en/of nietig verklaart?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).