title: Breithiúnas na Cúirte (Mór-Dhlísheomra) 2022 Márta 1.#An Coimisiún Eorpach v Comhairle an Aontais Eorpaigh.#Caingean le haghaidh neamhniú – Cinneadh (AE) 2020/470 – Síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta i ndáil le comhléiriúcháin chlosamhairc mar a fhoráiltear in Airteagal 5 den Phrótacal maidir le Comhar Cultúrtha a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré den pháirt eile – Bunús dlí don nós imeachta – Airteagal 218(7) CFAE – Nós imeachta agus socrú vótála is infheidhme.#Cás C-275/20.

text:
       BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Mór-Dhlísheomra)
   1 Márta 2022 (
         *1
      ) (
         i
      )
   (Caingean le haghaidh neamhniú – Cinneadh (AE) 2020/470 – Síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta i ndáil le comhléiriúcháin chlosamhairc mar a fhoráiltear in Airteagal 5 den Phrótacal maidir le Comhar Cultúrtha a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré den pháirt eile – Bunús dlí don nós imeachta – Airteagal 218(7) CFAE – Nós imeachta agus socrú vótála is infheidhme)
   I gCás C-275/20,
   caingean le haghaidh neamhniú de bhun Airteagal 263 CFAE, a taisceadh an 23 Meitheamh 2020,

      An Coimisiún Eorpach, arna ionadú ag J.-F. Brakeland, M. Afonso agus D. Schaffrin, i gcáil Gníomhairí,
   iarratasóir,
   agus

      Comhairle an Aontais Eorpaigh, arna hionadú ag P. Plaza García agus B. Driessen, i gcáil Gníomhairí,
   cosantóir,
   arna thacú ag:

      Poblacht na Fraince, arna hionadú ag J.-L. Carré, T. Stehelin, E. de Moustier agus A. Daniel, i gcáil Gníomhairí,

      Ríocht na hÍsiltíre, arna hionadú ag M. K. Bulterman, C. S. Schillemans agus J. Langer, i gcáil Gníomhairí,
   idiragraithe,
   AN CHÚIRT (an Mór-Dhlísheomra),
   agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán, L. Bay Larsen, Leas-Uachtarán, A. Arabadjiev, A. Prechal, K. Jürimäe, C. Lycourgos, E. Regan, I. Jarukaitis (Rapóirtéir), I. Ziemele agus J. Passer, Uachtaráin ar Dhlísheomraí, M. Ilešič, T. von Danwitz, F. Biltgen, P. G. Xuereb agus N. Wahl, Breithiúna,
   Abhcóide Ginearálta: J. Richard de la Tour,
   Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
   ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
   tar éis éisteacht le tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 28 Deireadh Fómhair 2021,
   an Breithiúnas seo a leanas:

      Breithiúnas

            1

            Lena iarratas, iarann an Coimisiún Eorpach go ndéanfar neamhniú ar Chinneadh (AE) 2020/470 ón gComhairle, an 25 Márta 2020 maidir le síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta i ndáil le comhléiriúcháin chlosamhairc mar a fhoráiltear in Airteagal 5 den Phrótacal maidir le Comhar Cultúrtha a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile (IO 2020 L 101, lch. 1, “an cinneadh atá faoi chonspóid”).

      An dlí lena mbaineann

         An Prótacal maidir le Comhar Cultúrtha

            2

            Leis an bPrótacal maidir le Comhar Cultúrtha (IO 2011 L 127, lch. 1418) (“an Prótacal”), a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile (IO 2011 L 127, lch. 6) (“an Comhaontú”), foráiltear, ina Airteagal 5, dar teideal “Comhléiriúcháin chlosamhairc,” do theidlíocht le haghaidh comhléiriúcháin chlosamhairc, chun tairbhe a bhaint as na scéimeanna faoi seach chun ábhar cultúrtha réigiúnach nó áitiúil a chur chun cinn (“an teidlíocht lena mbaineann”). Is mar seo a leanas atá foclaíocht an Airteagail sin:
            “[...]
            3.   Éascóidh na páirtithe, i gcomhréir lena reachtaíocht faoi seach, comhléiriúcháin idir léiritheoirí de pháirt [an Aontais Eorpaigh] agus na Cóiré, go háirithe tríd an [teidlíocht lena mbaineann] a dheonú do chomhléiriúcháin.
            [...]
            8.

                     (a)

                     Bunófar [an teidlíocht lena mbaineann] go ceann tréimhse 3 bliana tar éis chur chun feidhme an Phrótacail seo. De réir chomhairle na nGrúpaí Comhairleacha Baile, sé mhí roimh dhul in éag na teorann ama sin, déanfaidh an Coiste “Comhar Cultúrtha” comhairliúcháin d’fhonn measúnú a dhéanamh ar thorthaí chur chun feidhme na teidlíochta sin ó thaobh éagsúlacht chultúrtha agus comhar comhthairbheach maidir leis na comhléiriúcháin a fheabhsú.

                     (b)

                     Déanfar an teidlíocht thuasluaite a athnuachan go ceann fad 3 bliana agus, dá éis sin, déanfar an teidlíocht sin a athnuachan go huathoibríoch go ceann tréimhsí leantacha eile den fhad céanna, ach amháin má chuireann Páirtí deireadh leis an teidlíocht trí fhógra i scríbhinn a thabhairt ar a laghad trí mhí sula rachaidh an tréimhse thosaigh nó aon tréimhse dá héis sin in éag. Sé mhí roimh dhul in éag gach tréimhse tar éis na tréimhse tosaigh, déanfaidh an Coiste “Comhar Cultúrtha” measúnú comhchosúil leis an gceann a dhéantar cur síos air i bhfomhír (a).

               [...]”
            [aistriúchán neamhoifigiúil]

         Cinneadh 2011/265/AE

            3

            Foráiltear mar a leanas le haithris 6 de Chinneadh 2011/265/AE ón gComhairle, an 16 Meán Fómhair 2010, maidir le síniú, thar ceann an Aontais Eorpaigh, agus cur i bhfeidhm sealadach an Chomhaontaithe Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile (IO 2011 L 127, lch. 1):
            “I gcomhréir le hAirteagal 218(7), [CFAE], féadfaidh Comhairle [an Aontais Eorpaigh] a údarú don Choimisiún formheas a thabhairt ar leasuithe teoranta áirithe ar an gComhaontú. Is iomchuí an Coimisiún a údarú chun dul in éag [na teidlíochta lena mbaineann] a fhógairt, mura gcinneann an Coimisiún síneadh a chur le hinfheidhmeacht na teidlíochta sin agus go ndéanann an Chomhairle é sin a fhormheas i gcomhréir le nós imeachta speisialta, agus nádúr íogair na gné sin den Chomhaontú á chur san áireamh mar aon leis an bhfíoras go bhfuil an Comhaontú le tabhairt i gcrích ag an Aontas agus a Bhallstáit. [...]”
            [aistriúchán neamhoifigiúil]

            4

            Foráiltear mar a leanas in Airteagal 4(1) den Chinneadh sin:
            “Tabharfaidh an Coimisiún fógra do [Phoblacht na] Cóiré má bhíonn sé i gceist ag an Aontas gan síneadh a chur le tréimhse [na teidlíochta lena mbaineann] de réir an nós imeachta a leagtar amach in Airteagal 5(8) [den Phrótacal], ach amháin má aontaíonn an Chomhairle, ar thogra ón gCoimisiún, ceithre mhí roimh dheireadh thréimhse na teidlíochta sin, leanúint ar aghaidh leis an teidlíocht. Sa chás deireanach sin, beidh an fhoráil sin infheidhme arís ag deireadh thréimhse athnuaite na teidlíochta. Chun críocha sonrach cinnidh maidir le síneadh a chur leis an tréimhse cur i bhfeidhm, is d'aon toil a ghníomhóidh an Chomhairle.”
            [aistriúchán neamhoifigiúil]

         Cinneadh Cur Chun Feidhme 2014/226/AE

            5

            Leis an gCinneadh Cur Chun Feidhme Uimh. 2014/226/AE ón gComhairle, an 14 Aibreán 2014, maidir le síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta chun comhléiriúcháin chlosamhairc de bhun Airteagal 5 den Phrótacal maidir le Comhar Cultúrtha a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile (IO 2014 L 124, lch. 25), cuireadh síneadh 3 bliana le tréimhse na teidlíochta lena mbaineann, ón 1 Iúil 2014 go dtí an 30 Meitheamh 2017.

         Cinneadh (AE) 2015/2169

            6

            Le Cinneadh (AE) 2015/2169 ón gComhairle, an 1 Deireadh Fómhair 2015, maidir le cur i gcrích an Chomhaontaithe Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile, (IO 2015 L 307, lch. 2), formheasadh an Comhaontú sin thar ceann an Aontais. Tá an fhoclaíocht chéanna ag aithris 6 den Chinneadh sin agus aithris 6 de Chinneadh 2011/265. Ar an gcaoi chéanna, tá foclaíocht Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 i dtéarmaí atá comhchosúil le téarmaí Airteagal 4(1) de Chinneadh 2011/265.

         Cinneadh (AE) 2017/1107

            7

            Le Cinneadh (AE) 2017/1107 ón gComhairle, an 8 Meitheamh 2017, maidir le síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta chun comhléiriúcháin chlosamhairc de bhun Airteagal 5 den Phrótacal maidir le Comhar Cultúrtha a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt amháin, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile (IO 2017 L 160, lch. 33), cuireadh síneadh 3 bliana le tréimhse na teidlíochta lena mbaineann, ón 1 Iúil 2017 go dtí an 30 Meitheamh 2020.

      An cinneadh atá faoi chonspóid

            8

            Foráiltear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, a glacadh ar bhonn Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, go gcuirfear síneadh 3 bliana le tréimhse na teidlíochta lena mbaineann, ón 1 Iúil 2020 go dtí an 30 Meitheamh 2023.

      Ráiteas faoi na saghsanna ordaithe atá á lorg ag na páirtithe agus na himeachtaí atá os comhair na Cúirte

            9

            Iarann an Coimisiún ar an gCúirt an cinneadh atá faoi chonspóid a neamhniú agus a ordú don Chomhairle na costais a íoc.

            10

            Áitíonn an Chomhairle gur cheart an chaingean a dhiúltú agus a ordú don Choimisiún na costais a íoc. Mar rogha air sin, más gá an cinneadh atá faoi chonspóid a neamhniú, iarrann sí ar an gCúirt a éifeachtaí a choinneáil go dtí go leigheasfar é ar bhonn na bhforas arna gcinneadh leis an neamhniú.

            11

            Le cinntí ó Uachtarán na Cúirte an 7 Nollaig 2020, ceadaíodh do Phoblacht na Fraince agus do Ríocht na hÍsiltíre idirghabháil a dhéanamh mar thaca leis na horduithe atá á lorg ag an gComhairle.

      Maidir leis an gcaingean

         Argóintí na bpáirtithe

            12

            Mar thaca lena chaingean le haghaidh neamhniú, tógann an Coimisiún pléadáil dlí aonair, lena líomhnaítear go bhfuil úsáid Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 mar bhunús dlí don chinneadh atá faoi chonspóid ar neamhréir leis na Conarthaí agus le cásdlí na Cúirte Breithiúnais.

            13

            I gcomhthéacs na pléadála dlí aonair sin, maíonn an Coimisiún, tríd an mbunús dlí sin a úsáid, lena gceanglaítear ar an gComhairle gníomhú d’aon toil agus lena n-eisiatar rannpháirtíocht Pharlaimint na hEorpa, seachas Airteagal 218(6)(a)(v) CFAE a choinneáil mar bhunús dlí nós imeachta, lena bhforáiltear, i gcomhar le hAirteagal 218(8), an chéad fhomhír, de CFAE, do vótáil trí thromlach cáilithe sa Chomhairle, tar éis toiliú a fháil ón bParlaimint, mar a mhol sé, gur athraigh an Chomhairle an socrú vótala is infheidhme agus go ndearna sí neamhaird ar shainchumas na Parlaiminte maidir le síneadh a chur leis an tréimhse a bhfuil cuid de chomhaontú idirnáisiúnta i bhfeidhm.

            14

            Measann an Coimisiún gur “bunús dlí tánaisteach” atá in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, a mbeadh sárú á dhéanamh lena úsáid ar phrionsabal na tabhartha cumhachtaí a leagtar síos in Airteagal 13(2) CAE agus ar phrionsabal na cothromaíochta institiúidí.

            15

            Thairis sin, dar leis an institiúid sin, tá sé neamhréireach a chur de cheangal ar an gComhairle gníomhú d’aon toil chun an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan cé gur thrí thromlach cáilithe a cinneadh an teidlíocht sin a bhunú, le glacadh Chinneadh 2011/265, agus nuair a ghlac an tAontas leis, de bhun an dlí idirnáisiúnta, go ndéanfaí athnuachan uirthi, i bprionsabal, go huathoibríoch. Bheadh cur i bhfeidhm riail inmheánach níos déine agus an ceanglas atá ar an gComhairle glacadh le hathnuachan na teidlíochta sin ag teacht salach ar chuspóir na hathnuachana uathoibríche a chomhaontaigh páirtithe an Chomhaontaithe, agus, dá bhrí sin, bheadh sé contrártha leis an gcásdlí maidir le tosaíocht comhaontuithe idirnáisiúnta ar dhlí tánaisteach an Aontais.

            16

            Sa fhreagra, cuireann an Coimisiún in iúl, mar fhreagra ar argóint na Comhairle nach bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid bunaithe ar “bhunús dlí tánaisteach,” ach ar Airteagal 218(7) CFAE, go bhfuil sé ar aon intinn le tuairim na Comhairle gurb í aidhm an chinnidh sin ná chun Comhaontú a leasú, de réir bhrí na forála sin, a mhéid a chuirtear síneadh léi le cur i bhfeidhm forála atá sa Phrótacal. Bíodh sin mar atá, measann sé nach bhféadfaí Airteagal 3(1) den Chinneadh 2015/2169 a thuiscint mar chás ina gcuirfí Airteagal 218(7) CFAE i bhfeidhm, ós rud é nach bhforáiltear leis an gComhaontú sin, trí fhoráil a dhéanamh d’athnuachan uathoibríoch ar an teidlíocht lena mbaineann go ceann tréimhsí leantacha den fhad céanna, d’aon chéim nós imeachta faoi leith le haghaidh athnuachan na teidlíochta sin, ionas nach mbeadh gá don Chomhairle údarú a thabhairt don Choimisiún an athnuachan sin a fhormheas.

            17

            Thairis sin, dar leis, tá na coinníollacha nós imeachta a ngabhann údarú líomhnaithe an Choimisiúin leo ar neamhréir le hAirteagal 218 CFAE agus bheadh sé mídhleathach úsáid a bhaint as “bunús dlí tánaisteach” lena n-éilítear vótáil d’aon toil sa Chomhairle.

            18

            Ina theannta sin, maíonn sé maidir le hAirteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 nach dtugtar údarú leis an Airteagal sin chun formheas a thabhairt thar ceann an Aontais ar leasuithe ar an gComhaontú, de réir bhrí Airteagal 218(7) CFAE, ach léireoidh sé, go simplí, cumhacht an Choimisiúin, i gcás ina ndéantar cinneadh i gcoinne athnuachan na teidlíochta lena mbaineann, chun ionadaíocht sheachtrach an Aontais a áirithiú, i gcomhréir le hAirteagal 17 CAE, ach fós é a bheith de chumhacht ag an gComhairle, áfach, cinneadh a dhéanamh maidir leis an athnuachan sin. Mar sin, níor aistríodh an chumhacht cinnteoireachta iarbhír, de réir coinníollacha sonracha, chuig an gCoimisiún.

            19

            Cuireann an Chomhairle, le tacaíocht ó Phoblacht na Fraince agus ó Ríocht na hÍsiltíre, i gcoinne argóint an Choimisiúin, agus í ag áitiú go príomhúil go bhfuil an nós imeachta a cuireadh i bhfeidhm chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh ar bhonn Airteagail 218(7) CFAE, mar a léirítear go han-soiléir sa tagairt shainráite don fhoráil sin in aithris 6 de Chinneadh 2015/2169, agus go bhfuil an nós imeachta sin ag luí leis an bhforáil sin den Chonradh FAE.

            20

            Áitíonn an Chomhairle go gcomhlíontar na coinníollacha maidir le hinfheidhmeacht Airteagal 218(7) CFAE, ós rud é, ar thaobh amháin, gurb ionann athnuachan na teidlíochta lena mbaineann agus leasú ar chuid shonrach agus neamhspleách den Chomhaontú a dhéantar trí nós imeachta simplithe a bhunaítear in Airteagal 5(8) den Phrótacal. Go háirithe, bheadh an Coimisiún údaraithe, ina cháil mar idirbheartaí, an teidlíocht lena mbaineann a leasú trí í a scriosadh ar dhul in éag na tréimhse reatha 3 bliana agus fógra a thabhairt do Phoblacht na Cóiré faoin gcinneadh sin. Ar an taobh eile, cuirtear coinníollacha bailí ag gabháil leis an údarú sin arna thabhairt don Choimisiún leis an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169.

            21

            Maidir leis an gceanglas chun vóta d’aon toil a bheith sa Chomhairle, áitíonn an Chomhairle gurb é atá i gceist le hathnuachan na teidlíochta lena mbaineann ná maolú ar an riail ghinearálta go gcuirtear deireadh leis an teidlíocht sin mura ndéantar cinneadh dá mhalairt, rud lena dtabharfaí údar le coinníollacha níos déine a chur i bhfeidhm.

            22

            Mar rogha air sin, áitíonn an Chomhairle, i gcás ina gcinneann an Chúirt nach raibh sé indéanta foráil do vóta d’aon toil den sórt sin i measc na gcoinníollacha dá dtagraítear in Airteagal 218(7) CFAE, gurb í an oibleagáid chun gníomhú d’aon toil amháin nach mbeadh bailí. Mar sin féin, ós rud é gur glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid d’aon toil, caithfidh go raibh tromlach cáilithe sa Chomhairle ina leith agus, dá bhrí sin, ní mór a mheas, dar léi, gur glacadh leis go bailí.

            23

            San athfhreagra, cuireann an Chomhairle i gcoinne argóint an Choimisiúin, go háirithe, go bhféadfadh an tAontas an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan gan dul i muinín nós imeachta inmheánach nuair atá sé beartaithe ag an gCoimisiún an teidlíocht sin a athnuachan, cé go mbeadh gá le nós imeachta cinnteoireachta chun deireadh a chur léi. Dar léi, ní fhéadfaí, de bharr nádúr uathoibríoch athnuachan na teidlíochta lena mbaineann maidir le gach ceann de na páirtithe sa Chomhaontú, bac a chur ar gach cineál nós imeachta cinnteoireachta inmheánacha, ós rud é, agus tréimhse na teidlíochta sin teoranta do thrí bliana, nach mór cinneadh a dhéanamh gach 3 bliana de réir na nósanna imeachta cinnteoireachta inmheánacha iomchuí. Mura gcomhlíonfaí na nósanna imeachta cinnteoireachta sin, dhéanfaí dochar do neamhspleáchas dhlíchóras an Aontais agus don chothromaíocht institiúideach arna mbunú ag údair na gConarthaí.

            24

            Áitíonn an Chomhairle gur bunús dlí iomchuí é Airteagal 218(7) CFAE don nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169. Cuireann sí in iúl, go háirithe, go mbunaítear le hAirteagal 5(8) den Phrótacal, nós imeachta simplithe chun an Prótacal sin a leasú trí fhoráil a dhéanamh do thoiliú intuigthe chun an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan agus d’fhógra roimh ré chun deireadh a chur leis an teidlíocht sin.

            25

            Áitíonn Poblacht na Fraince go gcuireann an cinneadh atá faoi chonspóid nós imeachta atá bunaithe ar Airteagal 218(7) CFAE chun feidhme agus, mar sin, go bhfuil sé mícheart go maíonn an Coimisiún gur bhunaigh an Chomhairle an cinneadh sin ar bhunús dlí nach bhforáiltear dó sa Chonradh FAE. Ar an gcéad dul síos, measann sí gurb ionann na rialacha mionsonraithe chun an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan agus cás ina gcuirtear an fhoráil sin den Chonradh FAE i bhfeidhm. Dar léi, ar thaobh amháin, le hathnuachan na teidlíochta lena mbaineann, cuirtear síneadh ama le cur i bhfeidhm na bhforálacha a bhaineann leis an teidlíocht sin, atá mar chomhpháirteanna sonracha agus neamhspleácha den Phrótacal, agus, go contrártha, mura ndéantar athnuachan ar an teidlíocht thuasluaite, baintear, go bunúsach, éifeacht dlí na bhforálacha sin díobh. Sa tslí sin, bheadh athnuachan na teidlíochta lena mbaineann comhionann le leasú ar an bPrótacal sin.

            26

            Ar an taobh eile, i gcás go bhfanann na páirtithe ina dtost, tagann athnuachan uathoibríoch den teidlíocht lena mbaineann, dar leis an mBallstát sin, laistigh den chatagóir d’fhorálacha lena ndéantar maolú ar an nós imeachta athbhreithniúcháin ar dhlí ginearálta na gcomhaontaithe idirnáisiúnta, arb ionann í agus simpliú den nós imeachta sin.

            27

            Sa dara háit, measann Poblacht na Fraince go bhfuil an sásra dá bhforáiltear in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, Airteagal 218(7) CFAE ag déanamh cur chun feidhme ceart, a mhéid a bhforáiltear leis nach mór don Chomhairle formheas a thabhairt ar chinneadh an Choimisiúin gan deireadh na teidlíochta lena mbaineann a fhógairt. Cuireann sí in iúl, maidir leis sin, go dtugtar, le hAirteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, fíorchumhacht cinnteoireachta don Choimisiún maidir leis an rogha atá le déanamh gach 3 bliana, agus coinníollacha sonracha á gcur ag gabháil leis an údarú sin, de réir bhrí Airteagal 218(7) CFAE. Bheadh an srian sin dlisteanach dá mba rud é gur maolú ar Airteagal 218(5), (6) agus (9) CFAE í an fhoráil dheireanach sin, agus gur cuid de na gníomhartha lena sainmhínítear beartais an Aontais agus lena gceaptar a ghníomhaíochtaí seachtracha í athnuachan na teidlíochta lena mbaineann. Ní bheadh ann le dul i muinín vóta d’aon toil ach bealach chun formheas a fheidhmiú, ag an gComhairle, maidir le cinneadh an Choimisiúin gan cur i gcoinne athnuachan na teidlíochta sin agus cé acu má tá an cleachtas sin dleathach nó nach bhfuil ní bheadh aon tionchar aige ar bhailíocht an cheanglais a éilítear le formheas den chineál sin.

            28

            Sa tríú háit agus ar deireadh, dearbhaíonn Poblacht na Fraince nach bhféadfaí, i gcás ar bith, ag féachaint don phrionsabal de neamhspleáchas dhlíchóras an Aontais, an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan in éagmais gníomh de chuid an Aontais lena bhforálfaí go sonrach di, sin beag beann ar an bhfíoras nach bhfuil athnuachan shainráite mar sin riachtanach sa dlíchóras idirnáisiúnta.

            29

            Dhearbhaigh Ríocht na hÍsiltíre a haontú iomlán le seasamh na Comhairle agus leis na hargóintí uile a cuireadh chun cinn mar thaca leis.

         Breithniú na Cúirte

            30

            Is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid gur glacadh é de bhun Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, ina bhforáiltear, go háirithe, amhail Airteagal 4(1) de Chinneadh 2011/265, go dtabharfaidh an Coimisiún fógra do Phoblacht na Cóiré má bhíonn sé i gceist ag an Aontas gan síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta lena mbaineann, ach amháin má aontaíonn an Chomhairle d’aon toil, ar thogra ón gCoimisiún, ceithre mhí roimh dheireadh thréimhse na teidlíochta sin, leanúint ar aghaidh leis an teidlíocht.

            31

            Mar thaca leis an bpléadáil dlí aonair, maíonn an Coimisiún gur úsáid an Chomhairle “bunús dlí tánaisteach” go mídhleathach tríd an gcinneadh atá faoi chonspóid a bhunú ar Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169.

            32

            Chuige sin, ba cheart a mheabhrú go leagtar síos na rialacha maidir leis an mbealach ina dtagann institiúidí an Aontais ar a gcinntí sna Conarthaí agus ní féidir leis na Ballstáit ná na hinstitiúidí féin iad a dhiúscairt. Is faoi na Conarthaí amháin, dá bhrí sin, a d'fhéadfaí, i gcásanna áirithe, institiúid a údarú chun nós imeachta cinnteoireachta arna bhunú fúthu a leasú. Mar sin, chun a aithint gur féidir le hinstitiúid bunúis dlí thánaistigh a bhunú, bíodh sin chun na rialacha mionsonraithe maidir le glacadh gnímh a neartú nó a éascú, is ionann sin agus cumhacht reachtach a bhronnadh uirthi, a théann thar an chumhacht dá bhforáiltear sna Conarthaí. D’fhágfadh sé sin chomh maith go bhféadfadh sí dochar a dhéanamh do phrionsabal na cothromaíochta institiúidí, a chiallaíonn nach mór do gach institiúid a cumhacht a fheidhmiú agus aird chuí á tabhairt ar chumhachtaí na n-institiúidí eile. (féach, chuige sin, Breithiúnas an 6 Bealtaine 2008, an Pharlaimint v an Chomhairle, C-133/06, EU:C:2008:257, míreanna 54 go 57, agus Breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2016, an Pharlaimint v an Chomhairle, C-14/15 agus C-116/15, EU:C:2016:715, mír 47).

            33

            Sa chás seo, is léir ó aithris 6 de Chinneadh 2015/2169 gurb é Airteagal 218(7), CFAE bunús dlí an nós imeachta cinnteoireachta dá bhforáiltear in Airteagal 3(1) den Chinneadh sin, agus an aithris sin ag cur in iúl, go bhféadfadh an Chomhairle, i gcomhréir leis an bhforáil sin den Chonradh FAE, an Coimisiún a údarú chun leasuithe teoranta áirithe ar an gComhaontú a fhormheas agus go bhfuil sé iomchuí an Coimisiún a údarú chun dul in éag na teidlíochta lena mbaineann a fhógairt, mura gcinneann sé síneadh a chur leis an teidlíocht sin agus go bhformheasann an Chomhairle é sin i gcomhréir le nós imeachta speisialta, agus nádúr íogair na gné sin den Chomhaontú á chur san áireamh mar aon leis an bhfíoras go bhfuil an Comhaontú le tabhairt i gcrích ag an Aontas agus a Bhallstáit.

            34

            Dá bhrí sin, ní mór an phléadáil dlí aonair a d’ardaigh an Coimisiún a dhiúltú más rud é go dtagann an nós imeachta a bhunaítear in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, arna chur chun feidhme leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, faoi raon feidhme Airteagal 218(7), CFAE agus go bhfuil sé i gcomhréir le hAirteagal 218 CFAE, a mhéid a n-éilítear léi, le haghaidh athnuachan na teidlíochta lena mbaineann, vóta d’aon toil sa Chomhairle.

            35

            Foráiltear le hAirteagal 218(7), CFAE go bhféadfadh an Chomhairle, de mhaolú ar mhíreanna (5), (6) agus (9) den Airteagal sin, agus Comhaontú á thabhairt i gcrích, a údarú don idirbheartaí formheas a thabhairt thar ceann an Aontais ar leasuithe ar an gComhaontú, nuair a fhorálfar ann go nglacfar na leasuithe sin trí nós imeachta simplithe nó trí chomhlacht arna bhunú leis an gComhaontú sin. Foráiltear leis, thairis sin, go bhféadfaidh an Chomhairle coinníollacha sonracha a chur ag gabháil leis an údarú sin.

            36

            Dá bhrí sin, is iomchuí a scrúdú, ar an gcéad dul síos, an údaraítear don Choimisiún le hAirteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, formheas a thabhairt thar ceann an Aontais ar leasú ar an bPrótacal, agus an bhforáiltear leis an bPrótacal go nglacfar le leasú mar sin trí nós imeachta simplithe nó trí chomhlacht arna bhunú leis an gComhaontú nó leis an bPrótacal sin.

            37

            Ar an gcéad dul síos, maidir leis an gceist an údaraíonn an Chomhairle don Choimisiúin, le hAirteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, formheas a thabhairt thar ceann an Aontais ar leasú ar an bPrótacal, is iomchuí a thabhairt faoi deara gur léir ó Airteagal 5(8)(a) agus (b) den Phrótacal nach mór do na páirtithe sa Chomhaontú agus, ag teacht as sin, sa Phrótacal, a mheas gach 3 bliana, tar éis mheasúnú an Choiste “Comhar Cultúrtha” arna mbunú de bhun Airteagal 3(1) den Phrótacal sin, an bhfuil sé ar intinn acu an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan ar feadh tréimhse eile 3 bliana nó nach bhfuil.

            38

            Foráiltear le hAirteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 maidir leis sin do nós imeachta inmheánach den Aontas lena dtabharfaí cumhacht don Choimisiún deireadh a chur leis an teidlíocht lena mbaineann ag deireadh gach tréimhse 3 bliana nó, má mheasann sé gur chóir an teidlíocht sin a athnuachan, togra chuige sin a chur faoi bhráid na Comhairle roimh dhul in éag gach tréimhse. Mar sin féin, mar a chur an tAbhcóide Ginearálta in iúl i mír 60 dá Thuairim, mura ndéantar an teidlíocht sin a athnuachan, is ionann sin agus deireadh a chur le teidlíocht a tugadh isteach leis an bPrótacal agus a dhéantar athnuachan uirthi go hintuigthe agus go huathoibríoch gach 3 bliana i bprionsabal, agus mar sin ní mór foirceannadh den sórt sin a thuiscint mar leasú ar an bPrótacal sin.

            39

            Dá bhrí sin, cé nach féidir a mheas go bhfuiltear ag iarraidh an Prótacal a leasú leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, a bhfuil sé mar chuspóir aige an teidlíocht lena mbaineann a athnuachan go ceann tréimhse 3 bliana, is leis an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, is infheidhme maidir le cinneadh den sórt sin a ghlacadh, a údaraítear don Choimisiún measúnú a dhéanamh gach 3 bliana maidir le hathnuachan nó dul in éag na teidlíochta sin a fhógairt, chun cinneadh a dhéanamh maidir leis an dul in éag sin é féin, nó chun dul i muinín na Comhairle d’fhonn an teidlíochta thuasluaite a athnuachan. Ar an gcaoi sin, údaraítear don Choimisiún leis an nós imeachta sin cinntí a ghlacadh maidir leis an bPrótacal sin a leasú.

            40

            Dá bhrí sin, is iomchuí a mheas gurb ionann Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, arna chur chun feidhme leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, agus údarú a thug an Chomhairle don Choimisiún, tráth ar tugadh an Comhaontú agus, ag teacht as sin, an Prótacal a ghabhann leis i gcrích, chun “leasuithe ar an gComhaontú” a fhormheas, thar ceann an Aontais, de réir bhrí Airteagal 218(7), CFAE.

            41

            Ar an dara dul síos, maidir leis an gceist an bhforáiltear leis an bPrótacal go nglacfar le leasuithe air trí nós imeachta simplithe nó trí chomhlacht arna bhunú leis an gComhaontú nó leis an bPrótacal, mar a éilítear le hAirteagal 218(7), CFAE, is iomchuí a thabhairt faoi deara nach dtugtar de chumhacht don Choiste “Comhar Cultúrtha” le hAirteagal 5(8)(a) agus (b) den Phrótacal leasuithe a dhéanamh ar an bPrótacal, agus nach dtugtar de chúram dó ach measúnuithe a dhéanamh ar thorthaí chur chun feidhme na teidlíochta lena mbaineann, mar a luaitear i mír 37 den Bhreithiúnas seo. Ar an taobh eile, foráiltear leis an bhforáil dheireanach sin do nós imeachta simplithe sa mhéid gur leor, mar a chur an tAbhcóide Ginearálta in iúl i mír 67 dá Thuairim, chun deireadh a chur leis an teidlíocht sin, do pháirtí amháin sa Chomhaontú deireadh a chur léi trí fhógra i scríbhinn a thabhairt trí mhí roimh dhul in éag na tréimhse tosaigh nó aon tréimhse ina dhiaidh sin, agus in éagmais sin, déantar an teidlíocht sin a athnuachan go huathoibríoch.

            42

            Is iomchuí, thairis sin, a chur in iúl go bhféadfaí a mheas gurb ionann na rialacha dá bhforáiltear in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 agus cur i bhfeidhm na féidearthachta, dá bhforáiltear in Airteagal 218(7) CFAE, don Chomhairle chun coinníollacha sonracha a chur ag gabháil leis an údarú arna dheonú don Choimisiún, ós rud é go gceanglaítear leis an bhforáil sin de Chinneadh 2015/2169 ar an gCoimisiún, má mheasann sé gurb iomchuí gan deireadh a chur leis an teidlíocht lena mbaineann ach é a athnuachan ar feadh tréimhse 3 bliana, togra a chur faoi bhráid na Comhairle ina leith sin ceithre mhí roimh dhul in éag na tréimhse reatha.

            43

            Eascraíonn sé as sin, go contrártha le seasamh an Choimisiúin, go dtagann an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169, arna chur chun feidhme leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, faoi raon feidhme Airteagal 218(7), CFAE, sa tslí nár ghá an cinneadh sin a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 218(6)(a), CFAE.

            44

            Sa dara háit, maidir le cé acu atá nó nach bhfuil an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 i gcomhréir le hAirteagal 218 CFAE, a mhéid a éilítear leis, le haghaidh athnuachan na teidlíochta lena mbaineann, vóta d’aon toil sa Chomhairle, is iomchuí a thabhairt faoi deara nach leagtar síos aon socrú vótála le hAirteagal 218(7) CFAE maidir le glacadh cinntí ag an gComhairle, a bhfuil inniúlacht coinnithe aici ina leith, i gcomhthéacs an údaraithe a thug sí don Choimisiún ar bhonn na forála sin.

            45

            Sna himthosca sin, is trí thagairt d’Airteagal 218(8), CFAE nach mór an socrú vótála is infheidhme a chinneadh, i ngach cás aonair. I bhfianaise na húsáide, ar an gcéad dul síos, den fhrása “i gcaitheamh an nós imeachta,” sa chéad fhomhír den fhoráil sin agus, ar an dara dul síos, den téarma “áfach,” ag tús an dara fomhír den fhoráil sin, is iomchuí a mheas, mar riail ghinearálta, go ngníomhaíonn an Chomhairle trí thromlach cáilithe agus nach bhfuil sé ach sna cásanna a leagtar amach sa dara fomhír sin a ghníomhaíonn sí d’aon toil. Sna himthosca sin, ní mór an socrú vótála is infheidhme a chinneadh, i ngach cás aonair, de réir cé acu an mbaineann nó nach mbaineann sé leis na gcásanna deireanacha sin [féach, mutatis mutandis, Breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, an Coimisiún v an Chomhairle(Comhaontú leis an Airméin), C-180/20, EU:C:2021:658, mír 29].

            46

            Go háirithe, baineann an chéad chás, arb é an t-aon cheann atá ábhartha sa chás seo, agus ina gceanglaítear ar an gComhairle gníomhú d’aon toil leis an dara fomhír d’Airteagal 218(8), CFAE, le cás ina mbainfeadh an Comhaontú le réimse ina bhfuil gá le haontoilíocht chun gníomh de chuid an Aontais a ghlacadh, agus dá bharr sin, i gcás mar sin, cruthaítear nasc idir bunús dlí substainteach de chinneadh arna ghlacadh faoin Airteagal sin agus an socrú vótála is infheidhme maidir le glacadh an Chinnidh sin [féach, chuige sin, Breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2018, an Coimisiún v an Chomhairle(Comhaontú leis an gCasacstáin), C-244/17, EU:C:2018:662, mír 29].

            47

            Agus an nasc idir bunús dlí substainteach na gcinntí arna nglacadh i gcomhthéacs comhaontaithe agus an tsocraithe vótála is infheidhme maidir le glacadh na gcinntí sin áirithithe sa tslí sin, cuireann sé le caomhnú na siméadrachta idir na nósanna imeachta a bhaineann le gníomhaíocht inmheánach an Aontais agus na nósanna imeachta a bhaineann lena ghníomhaíocht sheachtrach, agus urraim á tabhairt don chothromaíocht institiúideach arna bhunú ag údair na gConarthaí [féach, chuige sin, Breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2018, an Coimisiún v an Chomhairle (Comhaontú leis an gCasacstáin), C-244/17, EU:C:2018:662, mír 30].

            48

            Ní mór an siméadracht sin a áirithiú freisin, nuair a ghlactar cinneadh maidir le Comhaontú a leasú mar a fhoráiltear in Airteagal 218(7), CFAE.

            49

            Ós rud é nach dtagann an teidlíocht lena mbaineann laistigh de réimse a bhfuil vóta d’aon toil ag teastáil sa Chomhairle ina leith chun gníomh de chuid an Aontais a ghlacadh, níl an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 3(1) de Chinneadh 2015/2169 contrártha leis an méid a áitíonn an Chomhairle, i gcomhréir le hAirteagal 218 CFAE, a mhéid a éilítear leis go mbeadh vóta den sórt sin d’aon toil. Is é an socrú vótála is infheidhme maidir le cinntí a ghlacadh amhail an cinneadh atá faoi chonspóid ná, dá bhrí sin, an socrú dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 218(8), CFAE, eadhon vótáil trí thromlach cáilithe sa Chomhairle.

            50

            Ós rud é go luaitear in aithris 6 de Chinneadh 2015/2169 go ndéanann an Chomhairle formheas ar shíneadh a chur leis an teidlíocht lena mbaineann i gcomhréir le nós imeachta speisialta, agus nádúr íogair na gné sin den Chomhaontú á chur san áireamh mar aon leis an bhfíoras go bhfuil an Comhaontú le tabhairt i gcrích ag an Aontas agus a Bhallstáit, is iomchuí a lua, ar dtús, nach dtabharfadh nádúr íogair an ábhair lena mbaineann údar le bunús dlí thánaistigh a ghlacadh lena mbunaítear nós imeachta speisialta (féach, chuige sin, Breithiúnas, an 6 Bealtaine 2008, anPharlaimint v an Chomhairle, C-133/06, EU:C:2008:257, mír 59). Sa dara háit, ní thabharfadh na réasúin sin údar don Chomhairle neamhaird a dhéanamh ar an dualgas chun cloí leis na socruithe vótála dá bhforáiltear in Airteagal 218 CFAE (féach, chuige sin, Breithiúnas an 28 Aibreán 2015, an Coimisiún v an Chomhairle, C-28/12, EU:C:2015:282, mír 55) agus, go háirithe, gan cloí leo sin i gcomhthéacs na gcoinníollacha sonracha gur féidir léi a chur ag gabháil leis an údarú arna dheonú don idirbheartaí de bhun Airteagal 218(7), CFAE.

            51

            I bhfianaise na nithe thuasluaite go léir, ní mór glacadh leis an bpléadáil dlí aonair a d’ardaigh an Coimisiún agus, dá bhrí sin, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní.

      Maidir le héifeachtaí an chinnidh atá faoi chonspóid a choinneáil

            52

            Iarrann an Chomhairle ar an gCúirt, i gcás ina neamhníonn sí an cinneadh atá faoi chonspóid, éifeachtaí an Chinnidh sin a choinneáil go dtí go leigheasfar é ar bhonn na bhforas arna gcinneadh leis an neamhniú.

            53

            Faoin dara mír d’Airteagal 264 CFAE, d’fhéadfadh an Chúirt, má mheasann sí go bhfuil gá leis, a chur in iúl cad iad na héifeachtaí de ghníomh atá neamhnithe ar chóir a mheas a bheith cinntitheach.

            54

            Maidir leis sin, is léir ó chásdlí na Cúirte go bhféadtar, i bhfianaise na bhforas maidir le deimhneacht dhlíthiúil, éifeachtaí gníomh den sórt sin a choinneáil go háirithe nuair a bheadh iarmhairtí tromchúiseacha diúltacha ann do na páirtithe lena mbaineann mar thoradh ar éifeachtaí láithreacha a neamhnithe [féach, mutatis mutandis, Breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, an Coimisiún v an Chomhairle (Comhaontú leis an Airméin), C-180/20, EU:C:2021:658, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear].

            55

            Sa chás seo, d’fhéadfadh neamhniú an cinnidh atá faoi chonspóid, gan a chuid éifeachtaí a choinneáil, amhras a chaitheamh ar thiomantas an Aontais maidir le síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta lena mbaineann go ceann tréimhse trí bliana, ón 1 Iúil 2020 go dtí an 30 Meitheamh 2023, agus cur isteach mar sin ar dhea-fheidhmiú an Chomhaontaithe [féach, mutatis mutandis, Breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, an Coimisiún v an Chomhairle (Comhaontú leis an Airméin), C-180/20, EU:C:2021:658, mír 63 agus an cásdlí dá dtagraítear].

            56

            Dá bhrí sin, is iomchuí, ar bhonn foras maidir le deimhneacht dhlíthiúil, éifeachtaí an Chinnidh atá faoi chonspóid, a n-ordaítear a neamhniú leis an mBreithiúnas seo, a choinneáil go dtí go leigheasfar é ar bhonn na bhforas arna gcinneadh leis an neamhniú.

      Costais

            57

            De réir théarmaí Airteagal 138(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, ní mór a ordú don pháirtí caillteach na costais a íoc, má chineann an Chúirt amhlaidh. Ós rud é go bhfuil iarratas déanta ag an gCoimisiún ar na costais agus nár éirigh leis an gComhairle, is iomchuí a ordú di na costais a íoc.

            58

            I gcomhréir le hAirteagal 140(1) de na Rialacha Nós Imeachta, iompróidh na Ballstáit a rinne idiragairt sna imeachtaí a gcostais féin. Is iomchuí, dá bhrí sin, a ordú do Phoblacht na Fraince agus do Ríocht na hÍsiltíre a gcostais féin a iompar.

            Ar na forais sin, dearbhaíonn agus rialaíonn an Chúirt (an Mór-Dhlísheomra) mar seo a leanas:

                        1.

                        Neamhnítear Cinneadh (AE) 2020/470 ón gComhairle an 25 Márta 2020 maidir le síneadh a chur le tréimhse na teidlíochta i ndáil le comhléiriúcháin chlosamhairc mar a fhoráiltear in Airteagal 5 den Phrótacal maidir le Comhar Cultúrtha a ghabhann leis an gComhaontú Saorthrádála idir an tAontas Eorpach agus a Bhallstáit, de pháirt, agus Poblacht na Cóiré, den pháirt eile.

                        2.

                        Coinneofar éifeachtaí Chinneadh 2020/470 go dtí go leigheasfar é ar bhonn na bhforas arna gcinneadh leis an neamhniú.

                        3.

                        Ordaítear do Chomhairle an Aontais Eorpaigh na costais a íoc.

                        4.

                        Iompróidh Poblacht na Fraince agus Ríocht na hÍsiltíre a gcostais féin.

                  Sínithe:

         (
         *1
      )	Teanga an cháis: an Béarla.
   (
         i
      )	Rinneadh leasuithe teanga (agus formáidithe) ar mhíreanna 13, 46, 49, 50, 53,55,tar éis dóibh a bheith foilsithe ar líne den chéad uair.


title: Breithiúnas na Cúirte (an Mór-Dhlísheomra) 8 Márta 2022.#NE agus Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld.#Tarchur chun réamhrialú – Saoirse chun seirbhísí a sholáthar – Oibrithe a phostú – Treoir 2014/67/AE – Airteagal 20 – Pionóis – Comhréireacht – Éifeacht dhíreach – Prionsabal fhorlámhas dhlí an Aontais Eorpaigh.#Cás C-205/20.

text:
       Breithiúnas na Cúirte (an Mór-Dhlísheomra)
   8 Márta 2022 (
         *1
      )
   (Tarchur chun réamhrialú – Saoirse chun seirbhísí a sholáthar – Oibrithe a phostú – Treoir 2014/67/AE – Airteagal 20 – Pionóis – Comhréireacht – Éifeacht dhíreach – Prionsabal fhorlámhas dhlí an Aontais Eorpaigh)
   I gCás C-205/20,
   IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ó Landesverwaltungsgericht Steiermark (Cúirt Réigiúnach Riaracháin, Steiermark, an Ostair), trí bhreith an 27 Aibreán 2020, a fuarthas ag an gCúirt an 8 Bealtaine 2020, sna himeachtaí idir

      NE

   agus

      Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld,

   Páirtí leasmhar:

      Finanzpolizei Team 91,

   tugann AN CHÚIRT (an Mór-Dhlísheomra),
   agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán, L. Bay Larsen (Rapóirtéir), Leas-Uachtarán, A. Prechal, E. Regan, S. Rodin, I. Jarukaitis, N. Jääskinen agus I. Ziemele, Uachtaráin Dlísheomra, J.‑C. Bonichot, T. von Danwitz, M. Safjan, N. Piçarra, L.S. Rossi, A. Kumin agus N. Wahl, Breithiúna,
   Abhcóide Ginearálta: M. Bobek,
   Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
   ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
   agus tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:

            –

            Rialtas na hOstaire, ag A. Posch, J. Schmoll agus C. Leeb, i gcáil Gníomhairí,

            –

            Rialtas na Seice, ag M. Smolek, J. Vláčil agus J. Pavliš, i gcáil Gníomhairí,

            –

            Rialtas na Polainne, ag B. Majczyna, i gcáil Gníomhaire,

            –

            an Coimisiún Eorpach, ag B. R. Killmann agus L. Malferrari, i gcáil Gníomhairí,

      tar éis éisteacht le tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 23 Meán Fómhair 2021,
   an Breithiúnas seo a leanas:

      Breithiúnas

            1

            Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léirmhíniú ar Airteagal 20 de Threoir 2014/67/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Bealtaine 2014 maidir le forghníomhú Threoir 96/71/CE maidir le hoibrithe a phostú faoi chuimsiú seirbhísí a sholáthar agus lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 1024/2012 maidir le comhar riaracháin trí chóras faisnéise an mhargaidh inmheánaigh (“Rialachán FMI”) (IO 2014 L 159, lch. 11).

            2

            Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir NE agus Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (údarás riaracháin cheantar Hartberg-Fürstenfeld, an Ostair) maidir leis an bhfíneáil a gearradh air mar gheall ar sháruithe éagsúla ar fhorálacha dhlí saothair na hOstaire.

      An dlí lena mbaineann

         Treoir 2014/67

            3

            Foráiltear le hAirteagal 20 de Threoir 2014/67:
            “Leagfaidh na Ballstáit síos rialacha maidir leis na pionóis is infheidhme i gcás sáruithe ar na forálacha náisiúnta arna nglacadh de bhun na Treorach seo agus déanfaidh siad gach beart is gá chun a áirithiú go gcuirfear na forálacha sin i bhfeidhm agus go gcomhlíonfar iad. Caithfidh na pionóis dá bhforáiltear a bheith éifeachtach, comhréireach agus athchomhairleach. Tabharfaidh na Ballstáit fógra don Choimisiún faoi na forálacha sin faoin 18 Meitheamh 2016 ar a dhéanaí. Tabharfaidh siad fógra don Choimisiún gan mhoill maidir le haon leasú a dhéanfar orthu ina dhiaidh sin.”
            [aistriúchán neamhoifigiúil]

         Dlí na hOstaire

            4

            Foráiltear le hAirteagal 52(1) agus (2) den Verwaltungsgerichtsverfahrensgesetz (an Dlí maidir leis an nós imeachta um dhlíthíocht riaracháin, BGBl I, 33/2013), sa leagan is infheidhme maidir leis na príomhimeachtaí, mar a leanas:
            “1.   In aon bhreithiúnas ón gcúirt riaracháin lena ndeimhnítear cinneadh lena bhforchuirtear pionós i leith cion riaracháin, socróidh an chúirt ranníocaíocht i leith na gcostas nach mór d’údar an chiona atá á chur faoi phionós a íoc.
            2.   Tá an ranníocaíocht seo socraithe, i gcúrsaí nós imeachta achomhairc, ag 20 % den phionós arna fhorchur, le híos-tairseach deich euro áfach; i gcás inar pianbhreith choimeádta é an pionós, is ionann lá amháin caillte saoirse, chun na costais a ríomh, agus luach 100 euro. [...]”

            5

            Sonraítear in Airteagal 26(1) den Lohn- und Sozialdumping-Bekämpfungsgesetz (an Dlí i gcoinne na pádhumpála agus na dumpála sóisialta, BGBl. I, 44/2016) (“LSD-BG”), sa leagan is infheidhme maidir leis na príomhimeachtaí:
            “Aon duine, mar fhostóir nó mar chuideachta soláthair foirne de réir bhrí Airteagal 19(1):

                     1.

                     nach ndéanann an dearbhú is gá, go háirithe maidir le hathruithe iardain ar na sonraí (dearbhú maidir le hathruithe) de shárú ar Airteagal 19, nó nach ndéanann é sin in am nó go hiomlán nó

               [...]

                     3.

                     nach gcuireann na doiciméid riachtanacha ar fáil de shárú ar Airteagal 21(1) nó (2), nó nach gcuireann ar fáil láithreach do na húdaráis chánach iad [...] i bhfoirm leictreonach,

               déanann sé cion riaracháin is féidir a phionósú le fíneáil a chinneann an t-údarás riaracháin dúiche ó 1000 go 10000 euro in aghaidh an oibrí lena mbaineann agus, má dhéantar an cion athuair, ó 2000 go 20000 euro.”

            6

            Foráiltear le hAirteagal 27(1), LSD-BG:
            “Aon duine a mhainníonn na doiciméid riachtanacha a thíolacadh, de shárú ar Airteagal 12(1)(3), déanann sé cion riaracháin is féidir a phionósú le fíneáil a chinneann an t-údarás riaracháin dúiche ó 500 go 5000 euro in aghaidh an oibrí lena mbaineann, agus, má dhéantar an cion athuair, ó 1000 go 10000 euro. [...]”

            7

            Foráiltear le hAirteagal 28 LSD-BG mar seo a leanas:
            “Aon duine mar

                     1.

                     fhostóir a mhainníonn doiciméid tuarastail a chur ar fáil de shárú ar Airteagal 22(1) nó (1a), [...]

               [...]
            déanann sé cion riaracháin is féidir a phionósú le fíneáil a chinneann an t-údarás riaracháin dúiche ó 1000 go 10000 euro in aghaidh an oibrí lena mbaineann agus, má dhéantar an cion athuair, ó 2000 go 20000 euro, agus, i gcás go bhfuil níos mó ná triúr oibrithe i gceist, ó 2000 go 20000 euro in aghaidh an oibrí lena mbaineann agus, má dhéantar an cion athuair, ó 4000 go 50000 euro.”

      An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh i gcomhair réamhrialú

            8

            Rinne CONVOI s. r. o., cuideachta atá bunaithe sa tSlóvaic, oibrithe fostaithe a phostú chuig Niedec Global Appliance Austria GmbH, atá bunaithe in Fürstenfeld (an Ostair).

            9

            Ar bhonn na dtorthaí a fuarthas le linn cigireacht a rinneadh an 24 Eanáir 2018, d’fhorchuir údarás riaracháin cheantar Hartberg‑Fürstenfeld, le cinneadh an 14 Meitheamh 2018, fíneáil 54000 euro ar NE, ina cháil mar ionadaí do CONVOI, mar gheall ar neamhchomhlíonadh na n-oibleagáidí éagsúla dá bhforáiltear ag LSD‑BG a bhaineann, go háirithe, le dearbhú maidir le postú don údarás inniúil náisiúnta agus maidir le doiciméid tuarastail a choinneáil.

            10

            Thug NE caingean i gcoinne an chinnidh sin os comhair na cúirte a rinne an tarchur, Landesverwaltungsgericht Steiermark (Cúirt Réigiúnach Riaracháin, Steiermark,, an Ostair).

            11

            Le cinneadh an 9 Deireadh Fómhair 2018, rinne an chúirt sin iarraidh ar réamhrialú a tharchur chuig an gCúirt a bhaineann le comhlíonadh dhlí an Aontais agus, go háirithe, le prionsabal chomhréireacht na bpionós amhail na cinn dá bhforáiltear sa reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí.

            12

            Ina hordú an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg‑Fürstenfeld (C‑645/18, nár foilsíodh, EU:C:2019:1108), chinn an Chúirt nach mór Airteagal 20 de Threoir 2014/67 a léirmhíniú sa chaoi is go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás neamhchomhlíonadh oibleagáidí i réimse dhlí an tsaothair a bhaineann le dearbhú fostaithe agus maidir le doiciméid tuarastail a choinneáil, go bhforchuirfear fíneálacha ar mhéid:

                     –

                     nach féidir a bheith níos lú ná méid réamhshainithe;

                     –

                     a fhorchuirtear go carnach i leith gach oibrí lena mbaineann agus gan uasteorainn, agus

                     –

                     a gcuirtear suas le 20 % dá méid leo mar ranníocaíocht le costais nós imeachta i gcás ina ndiúltaítear don achomharc arna thaisceadh i gcoinne an chinnidh lena bhforchuirtear iad.

            13

            Tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, tar éis an ordaithe sin, nár leasaigh an reachtas náisiúnta an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí agus, ag cur san áireamh go háirithe na breithnithe a leagtar amach i mbreithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2018, Link Logistik N&N (C‑384/17, EU:C:2018:810), chomh maith le difríochtaí a bheith ann idir cúirteanna na hOstaire maidir leis an mbealach ina bhfuil cásdlí na Cúirte sa réimse seo le cur i bhfeidhm, cuireann an chúirt amhras in iúl i dtaobh an féidir gan an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm, agus más féidir, a mhéid is féidir sin.

            14

            Go háirithe, measann an chúirt go bhféadfadh na hiarmhairtí a bheadh uirthi a tharraingt ón ordú sin tabhairt uirthi gan gnéithe den reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm lena gcuirtear cosc ar phionóis chomhréireacha a fhorchur, is é sin staonadh ó chóras na bpionós dá bhforáiltear sna rialacha céanna a chur i bhfeidhm ina iomláine.

            15

            Sa chomhthéacs sin, chinn Landesverwaltungsgericht Steiermark (Cúirt Réigiúnach Riaracháin, Steiermark) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt i gcomhair réamhrialú:

                     “(1)

                     An foráil den Treoir atá infheidhme go díreach é an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós a leagtar amach in Airteagal 20 de Threoir [2014/67], mar a léirmhínítear é in [orduithe an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑645/18, nár foilsíodh, EU:C:2019:1108), agus an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑140/19, C‑141/19 agus C‑492/19 go C‑494/19, nár foilsíodh, EU:C:2019:1103)]?

                     (2)

                     Sa chás go dtugtar freagra diúltach ar an gcéad cheist:
                     An gceadaítear agus an gceanglaítear le léirmhíniú ar dhlí na mBallstát atá i gcomhréir le dlí an Aontais, in éagmais forálacha nua arna nglacadh sa dlí náisiúnta, go ndéanfadh cúirteanna agus údaráis riaracháin na mBallstát na cionta faoin dlí náisiúnta is infheidhme sa chás seo a fhorlíonadh trí na critéir chomhréireachta arna leagan síos ag Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh sna horduithe [an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑645/18, nár foilsíodh, EU:C:2019:1108), agus an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑140/19, C‑141/19 agus C‑492/19 go C‑494/19, nár foilsíodh, EU:C:2019:1103)]?”

      Na ceisteanna arna dtarchur chun réamhrialú

         An chéad cheist

            16

            Leis an gcéad cheist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil éifeacht dhíreach ag Airteagal 20 de Threoir 2014/67, a mhéid a éilíonn sé go mbeidh na pionóis dá bhforáiltear ann comhréireach, agus an féidir, dá bhrí sin, le daoine aonair é a agairt os comhair na gcúirteanna náisiúnta i gcoinne Ballstát a rinne é a thrasuí go mícheart.

            17

            Is léir ó chásdlí socair na Cúirte go bhfuil daoine aonair, i ngach cás ina bhfuil forálacha treorach, ó thaobh a n-ábhair de, neamhchoinníollach agus sách beacht, i dteideal brath ar fhorálacha treorach os comhair na gcúirteanna náisiúnta i gcoinne an Stáit i gcás inar mhainnigh an Stát an treoir a thrasuí sa dlí náisiúnta in am, nó nuair atá sí trasuite go mícheart aige (breithiúnas an 6 Samhain 2018, Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften, C‑684/16, EU:C:2018:874, mír 63 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            18

            Shoiléirigh an Chúirt go bhfuil foráil de dhlí an Aontais, sa chéad áit, neamhchoinníollach i gcás ina leagtar amach oibleagáid léi nach bhfuil faoi réir aon choinníoll agus nach bhfuil, ina forghníomhú ná ina héifeachtaí, faoi réir idirghabháil aon ghnímh ó institiúidí an Aontais ná ó na Ballstáit agus, sa dara háit, atá sách beacht le bheith á hagairt ag dlíthí agus le bheith curtha i bhfeidhm ag an gcúirt nuair a leagtar amach oibleagáid léi i dtéarmaí gan athbhrí (breithiúnas an 14 Eanáir 2021, RTS infra v Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel, C‑387/19, EU:C:2021:13, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            19

            Rialaigh an Chúirt freisin, fiú má fhágann treoir corrlach breithmheasa leathan do na Ballstáit agus na rialacha mionsonraithe á nglacadh lena cur chun feidhme, go bhféadfaí a mheas gur de chineál neamhchoinníollach agus beacht í foráil na Treorach sin ós rud é go bhforchuirtear léi oibleagáid bheacht toraidh ar na Ballstáit, i dtéarmaí gan débhrí, agus nach bhfuil aon choinníoll ag gabháil léi maidir le cur i bhfeidhm na rialach a leagtar amach inti (breithiúnas an 14 Eanáir 2021, RTS infra v Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel, C‑387/19, EU:C:2021:13, mír 47 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            20

            Sa chás seo, is léir ón iarraidh ar réamhrialú go measann an chúirt a rinne an tarchur, i bhfianaise ordú an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑645/18, nár foilsíodh, EU:C:2019:1108), nár thrasuigh reachtas na hOstaire an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 i gceart, tríd an reachtaíocht náisiúnta is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí a ghlacadh.

            21

            Foráiltear leis an bhforáil sin go mbunóidh na Ballstáit rialacha maidir leis na pionóis is infheidhme i gcás sárú ar na forálacha náisiúnta arna nglacadh de bhun na Treorach sin agus sonraítear nach mór na pionóis dá bhforáiltear amhlaidh a bheith comhréireach, go háirithe.

            22

            Ní mór a thabhairt faoi deara, ar dtús, go bhfuil an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear san fhoráil sin gan choinníoll.

            23

            Go deimhin, ar an gcéad dul síos, leagtar amach an ceanglas sin i ndearbhthéarmaí i bhfoclaíocht Airteagal 20 de Threoir 2014/67.

            24

            Ar an dara dul síos, leis an toirmeasc ar phionóis dhíréireacha a ghlacadh, arb é iarmhairt an cheanglais sin é, ní éilítear aon ghníomh de chuid institiúidí an Aontais agus ní chuirtear ar chumas na mBallstát leis an bhforáil sin ar dhóigh ar bith raon feidhme an toirmisc sin a chur faoi choinníollacha ná a shrianadh (féach, de réir analaí, breithiúnas an 15 Aibreán 2008, Impact, C‑268/06, EU:C:2008:223, mír 62).

            25

            Níl an imthoisc nach mór Airteagal 20 den Treoir seo a thrasuí, de chineál lena dtugtar faoi amhras nádúr neamhchoinníollach an cheanglais maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear san Airteagal sin.

            26

            Ní mór a lua freisin, i ndáil leis sin, go mbeadh sé d’éifeacht ag léirmhíniú ar dá réir a bheadh an gá atá leis an gceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 den Treoir sin a thrasuí de chineál a bhainfeadh a nádúr neamhchoinníollach de, go gcuirfí cosc ar na daoine aonair lena mbaineann an toirmeasc ar phionóis dhíréireacha a fhorchuirtear leis an gceanglas sin a agairt, i gcás inarb iomchuí. Bheadh sé ar neamhréir leis an nádúr ceangailteach a dheonaítear le hAirteagal 288 CFAE don Treoir a chur as an áireamh go bhféadfaidh, i bprionsabal, na daoine lena mbaineann toirmeasc den sórt sin a agairt (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Meitheamh 2019, Craeynest e.a., C‑723/17, EU:C:2019:533, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            27

            Ar an dara dul síos, maidir leis an gceist an bhfuil Airteagal 20 de Threoir 2014/67 sách beacht, sa mhéid is go leagtar síos leis an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós, ní mór a thabhairt faoi deara, cé go bhfágann an fhoráil sin corrlach breithmheasa leathan do na Ballstáit chun na rialacha maidir leis na pionóis is infheidhme i gcás sárú ar na forálacha náisiúnta arna nglacadh de bhun na Treorach sin a shainiú, tá corrlach breithmheasa leathan den sórt sin teoranta leis an toirmeasc a leagtar amach ar mhodh ginearálta agus i dtéarmaí gan débhrí den fhoráil sin lena gcuirtear cosc ar phionóis dhíréireacha.

            28

            Mar sin, ní mór do na Ballstáit ceanglas comhréireachta pionós den sórt sin a chur chun feidhme, ar aon nós, de bhun Airteagal 20 den Treoir sin agus ní hionann ann féin, corrlach breithmheasa leathan a bheith acu, sa chomhthéacs sin, agus a chur as an áireamh go mbeidh athbhreithniú breithiúnach le déanamh lena fhíorú ar sháraigh an Ballstát lena mbaineann na teorainneacha a leagadh síos don chorrlach breithmheasa leathan sin nuair a thrasuigh sé an fhoráil sin (féach, de réir analaí, breithiúnais an 24 Deireadh Fómhair 1996, Kraaijeveld e.a., C‑72/95, EU:C:1996:404, mír 59, agus an 26 Meitheamh 2019, Craeynest e.a., C‑723/17, EU:C:2019:533, mír 45).

            29

            Is léir ó na breithnithe sin, i gcodarsnacht leis an méid a bhí i mír 56 de bhreithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2018, Link Logistik N&N (C‑384/17, EU:C:2018:810), go bhfuil an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 den Treoir sin neamhchoinníollach agus sách beacht chun gur féidir le duine aonair é a agairt agus gur féidir leis na húdaráis riaracháin agus na cúirteanna náisiúnta é a chur i bhfeidhm.

            30

            Go háirithe, i gcás ina sáraíonn Ballstát a chumhacht breithmheasa trí reachtaíocht náisiúnta a ghlacadh lena bhforáiltear do phionóis dhíréireacha i gcás sárú ar an reachtaíocht náisiúnta arna glacadh de bhun Threoir 2014/67, ní mór don duine lena mbaineann a bheith in ann an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós a leagtar amach in Airteagal 20 den Treoir sin a agairt go díreach i gcoinne reachtaíocht den sórt sin (féach, de réir analaí, breithiúnais an 28 Meitheamh 2007, JP Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust v The Association of Investment Trust Companies, C‑363/05, EU:C:2007:391, mír 61, agus an 28 Samhain 2013, MDDP, C‑319/12, EU:C:2013:778, mír 51).

            31

            Thairis sin, ba cheart a choinneáil i gcuimhne go bhfuil comhlíonadh phrionsabal na comhréireachta, ar prionsabal ginearálta dhlí an Aontais é, ina cheangal ar na Ballstáit agus an dlí sin á chur chun feidhme acu, lena n-áirítear, in éagmais chomhchuibhiú reachtaíocht an Aontais i réimse na bpionós is infheidhme (féach, chuige sin, breithiúnais an 26 Aibreán 2017, Farkas, C‑564/15, EU:C:2017:302, mír 59, agus an 27 Eanáir 2022, an Coimisiún v an Spáinn(Oibleagáid um thuairisciú i gcúrsaí cánach), C 788/19, EU:C:2022:55, mír 48]. Nuair a ghlacann na Ballstáit, i gcomhthéacs an chur chun feidhme sin, pionóis de chineál coiriúil go háirithe, ní mór dóibh Airteagal 49(3) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (“an Chairt”) a chomhlíonadh, ar dá réir nach bhféadfaidh déine na bpionós a bheith díréireach leis an gcion. Tá an prionsabal comhréireachta sin, nach ndéantar in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 ach trácht air, ina cheangal.

            32

            I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, is é freagra na chéad cheiste ná go bhfuil éifeacht dhíreach ag Airteagal 20 de Threoir 2014/67, a mhéid a cheanglaítear leis go mbeidh na pionóis dá bhforáiltear ann comhréireach, agus go bhféadfaidh daoine aonair, dá bhrí sin, é a agairt os comhair na gcúirteanna náisiúnta i gcoinne Ballstát a rinne é a thrasuí go mícheart.

         An dara ceist

            33

            Mar réamhphointe, ba chóir a thabhairt faoi deara, cé go gcuirtear an dara ceist go foirmiúil i gcás freagra diúltach ar an gcéad cheist, gur léir ón ordú tarchuir go bhfuil an chúirt a rinne an tarchur ag iarraidh a fháil amach, leis an dara ceist, go ginearálta, i gcás go mbeadh sé dodhéanta di an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí a léirmhíniú ar bhealach atá i gcomhréir leis an gceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67, an mbeadh sé de dhualgas ar an gcúirt an reachtaíocht sin ina hiomláine a fhágáil gan feidhm nó an bhféadfadh sí í a fhorlíonadh sa chaoi go ndéanfar pionóis chomhréireacha a fhorchur.

            34

            Ní foláir a mheas, dá bhrí sin, go bhfiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, lena dara ceist, go bunúsach, an gá prionsabal fhorlámhas dhlí an Aontais a léirmhíniú sa chaoi go gciallaíonn sé go leagtar oibleagáid leis ar údaráis náisiúnta gan reachtaíocht náisiúnta atá ar neamhréir leis an gceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 a chur i bhfeidhm nó an é go bhfágann sé nach ndéanfaidh na húdaráis náisiúnta sin cur i bhfeidhm na reachtaíochta sin a dhíbhe ach a mhéid is gá chun pionóis chomhréireacha a fhorchur.

            35

            Chuige sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, chun éifeachtacht fhorálacha uile dhlí Aontais a ráthú, go gceanglaítear le prionsabal an fhorlámhais, go háirithe, go ndéanfaidh cúirteanna náisiúnta léirmhíniú, a mhéid is féidir, ar a ndlí náisiúnta ar shlí atá i gcomhréir le dlí an Aontais (breithiúnas an 24 Meitheamh 2019, Popławski, C‑573/17, EU:C:2019:530, mír 57).

            36

            Tá teorainneacha áirithe leis an oibleagáid an dlí náisiúnta a léirmhíniú go comhsheasmhach, áfach, agus ní féidir léi, go háirithe, feidhmiú mar bhonn do léirmhíniú contra legem ar an dlí náisiúnta (breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2021, Sumal, C‑882/19, EU:C:2021:800, mír 72 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            37

            Ba cheart a chur in iúl freisin go bhforchuirtear le prionsabal an fhorlámhais ar an gcúirt náisiúnta atá freagrach, faoi chuimsiú a dlínse, as forálacha dhlí an Aontais a chur i bhfeidhm, mura féidir léi rialacha an dlí náisiúnta a léirmhíniú i gcomhréir le ceanglais dhlí an Aontais, lánéifeacht cheanglais an dlí sin sa díospóid atá os a comhair a áirithiú trí aon riail nó cleachtas náisiúnta a chur ar leataobh, más gá, ar a húdarás féin, fiú ina dhiaidh sin, atá ar neamhréir le foráil de chuid dhlí an Aontais a bhfuil éifeacht dhíreach aici, gan gá lena iarraidh go ndéanfar an riail nó an cleachtas náisiúnta sin a dhíothú trí phróiseas reachtach nó bunreachtúil eile, ná le fanacht ar an méid sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 24 Meitheamh 2019, Popławski, C‑573/17, EU:C:2019:530, míreanna 58 agus 61, agus an 21 Nollaig 2021, Euro Box Promotion e.a., C‑357/19, C‑379/19, C‑547/19, C‑811/19 agus C‑840/19, EU:C:2021:1034, mír 252).

            38

            Mar is léir ón scrúdú ar an gcéad cheist, tá an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 i gcomhréir leis na coinníollacha is gá chun éifeacht dhíreach a bheith acu.

            39

            Dá bhrí sin, i gcás ina ndéanfaidh duine aonair an ceanglas sin a agairt os comhair cúirt náisiúnta i gcoinne Ballstát a rinne é a thrasuí go mícheart, is faoin gcúirt sin a bheidh sé a áirithiú go bhfuil sé lánéifeachtach agus, mura féidir na rialacha náisiúnta a léirmhíniú i gcomhréir leis an gceanglas sin, gan forálacha náisiúnta atá ar neamhréir leis a chur i bhfeidhm, ar a húdarás féin.

            40

            Sa chás seo, is léir ó mhíreanna 32 go 41 d’ordú an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑645/18, nár foilsíodh, EU:C:2019:1108), cé go bhfuil reachtaíocht náisiúnta amhail an dlí atá i gceist sna príomhimeachtaí iomchuí chun na cuspóirí dlisteanacha atá á saothrú a bhaint amach, téann sé thar a bhfuil riachtanach chun na cuspóirí sin a bhaint amach mar gheall ar a saintréithe éagsúla, i dteannta a chéile, go háirithe gur féidir sraith fíneálacha gan teorainn a fhorchur nach féidir a bheith níos ísle ná méid réamhshainithe.

            41

            Tá sé tábhachtach a lua, áfach, nach gá go bhfuil tréithe den sórt sin, ar bhonn aonair, ar neamhréir leis an riachtanas sin. Mar sin, chinn an Chúirt, i mír 35 den ordú sin, nach ndealraítear go bhfuil rialacha lena bhforáiltear do phionóis airgid, a bhfuil a méid éagsúil de réir líon na n‑oibrithe lena mbaineann neamhchomhlíonadh oibleagáidí áirithe de chuid dhlí an tsaothair, díréireach iontu féin.

            42

            Chun lánéifeachtacht an cheanglais maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 a áirithiú, is faoin gcúirt náisiúnta, dá bhrí sin, a éistfidh achomharc i gcoinne pionós arna fhorchur ar bhonn an chórais náisiúnta is infheidhme i gcás sárú ar na forálacha náisiúnta arna nglacadh de bhun na Treorach sin atá sé, gan an chuid den reachtaíocht náisiúnta as a dtagann nádúr díréireach na bpionós a chur i bhfeidhm, ionas go bhforchuirfear pionóis chomhréireacha, atá fós éifeachtach agus athchomhairleach ag an am céanna.

            43

            Go deimhin, agus mar a luaitear i mír 40 den bhreithiúnas seo, cé gur chinn an Chúirt nach raibh nósanna imeachta áirithe chun méid na bhfíneálacha ó LSD-BG a shocrú ag luí le hAirteagal 20 de Threoir 2014/67, níor chaith sí amhras, áfach, ar an bprionsabal, dá bhforáiltear leis an bhforáil chéanna sin, ar dá réir ba cheart sáruithe ar na forálacha náisiúnta arna nglacadh de bhun na Treorach sin a chur faoi phionós, agus béim á cur aici, i mír 32 d’ordú an 19 Nollaig 2019, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (C‑645/18, nár foilsíodh, EU:C:2019:1108), go raibh an reachtaíocht náisiúnta i gceist iomchuí chun na cuspóirí arna saothrú leis an Treoir sin a bhaint amach.

            44

            Mar sin, i gcúinsí den sórt sin, d’fhonn a áirithiú go gcuirfear i bhfeidhm go hiomlán an ceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 den Treoir chéanna, is leor gan na forálacha náisiúnta a chur i bhfeidhm a mhéid a chuirtear bac leo ar phionóis chomhréireacha a fhorchur, chun a áirithiú go gcomhlíonann na pionóis a fhorchuirtear ar an duine lena mbaineann an ceanglas sin.

            45

            Tá sé tábhachtach freisin a shonrú, i bhfianaise na himní a chuir Rialtas na Seice agus Rialtas na Polainne in iúl, nach dtugtar prionsabail na deimhneachta dlíthiúla, dhlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós agus an chóir chomhionann faoi cheist trí léirmhíniú den sórt sin.

            46

            Ar an gcéad dul síos, maidir le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, éilíonn sé seo, go háirithe, go mbeidh rialacha soiléir agus beacht, ionas gur féidir le dlíthithe a bheith eolach ar a gcearta agus a n-oibleagáidí gan débhrí agus gníomhú dá réir (breithiúnas an 28 Márta 2017, Rosneft, C‑72/15, EU:C:2017:236, mír 161 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            47

            Tugtar le tuiscint leis an bprionsabal maidir le dlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós, atá cumhdaithe in Airteagal 49(1) den Chairt agus atá, de réir chásdlí na Cúirte, ina léiriú ar leith ar phrionsabal ginearálta na deimhneachta dlíthiúla, go háirithe, nach mór a shainmhíniú go soiléir sa dlí na cionta agus na pionóis ina leith (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Márta 2017, Rosneft, C‑72/15, EU:C:2017:236, mír 162 agus an cásdlí dá dtagraítear).

            48

            Ina theannta sin, cé go gcuirtear cosc le prionsabal neamh‑aisghníomhaíochta an dlí choiriúil, atá ina dhlúthchuid den phrionsabal maidir le dlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós, go sonrach ar bhreitheamh a bheith in ann, le linn imeachtaí coiriúla, na rialacha maidir le dliteanas coiriúil na ndaoine sin lena mbaineann na himeachtaí den sórt sin a ghéarú (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Nollaig 2017, M.A.S. v M.B., C‑42/17, EU:C:2017:936, mír 57 agus an cásdlí dá dtagraítear), ar an lámh eile, ní chuirtear cosc leis ar phionós níos éadroime a fhorchur ar an duine lena mbaineann.

            49

            Sa chás seo, is léir ón ordú tarchuir go leagtar síos leis an reachtaíocht náisiúnta maidir le pionóis atá i gceist sna príomhimeachtaí, i réimse dhlí an tsaothair, sáruithe a bhaineann le neamhchomhlíonadh na n‑oibleagáidí a bhaineann le dearbhú maidir le postú agus taifid tuarastail a choinneáil agus foráiltear leis do phionóis i leith sáruithe den sórt sin.

            50

            I gcomhthéacs den sórt sin, níl d’éifeacht ag comhlíonadh cheanglais na comhréireachta a leagtar amach in Airteagal 20 de Threoir 2014/67 ach go dtabharfar ar an gcúirt sin déine na bpionós a fhéadfar a fhorchur a mhaolú.

            51

            I gcás den sórt atá i gceist sna príomhimeachtaí, ina mbeidh an pionós a fhorchuirtear níos éadroime ná an pionós dá bhforáiltear leis an reachtaíocht náisiúnta is infheidhme, mar gheall ar neamhfheidhmiú páirteach na reachtaíochta sin ar bhonn an cheanglais sin, ní féidir an imthoisc sin a mheas mar ní atá ar neamhréir le prionsabail na deimhneachta dlíthiúla, dhlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós ná le neamh-aisghníomhaíocht an dlí choiriúil.

            52

            Ar aon chuma, cé go bhféadfar, chun comhlíonadh an cheanglais maidir le comhréireacht na bpionós is infheidhme i gcás sárú ar na forálacha náisiúnta arna nglacadh de bhun Threoir 2014/67 a áirithiú, a thabhairt ar údarás náisiúnta, nuair a fhorchuirtear pionós den chineál sin, gan gnéithe áirithe den reachtaíocht náisiúnta a bhaineann leis na pionóis sin a chur i bhfeidhm, fanfaidh an pionós arna ghlacadh amhlaidh fós i bhfeidhm sa reachtaíocht sin.

            53

            Dá bhrí sin, fiú ag glacadh leis go gcaithfidh go gcruthófar débhríocht éigin, nuair nach mór d’údarás náisiúnta gan cuid den reachtaíocht náisiúnta chéanna a chur i bhfeidhm, maidir leis na rialacha dlí is infheidhme maidir leis na sáruithe sin, ní dhéanann an méid sin difear do phrionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus dhlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós.

            54

            Ar an dara dul síos, mar is léir ó chásdlí socair na Cúirte, is prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é an comhionannas os comhair an dlí, a leagtar amach in Airteagal 20 den Chairt, lena n-éilítear nach gcaitear go héagsúil le cásanna inchomparáide agus nach gcaitear go cothrom le cásanna éagsúla, mura rud é go bhfuil údar oibiachtúil ag baint le hidirdhealú a dhéanamh [breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, Rialtas na Beilge (Ceart fanachta i gcás foréigean baile), C‑930/19, EU:C:2021:657, mír 57 agus an cásdlí dá dtagraítear].

            55

            Ní mór an ceanglas a bhaineann le hinchomparáideacht na gcásanna, chun a chinneadh an bhfuil sárú ar phrionsabal na córa comhionainne ann, a mheasúnú i bhfianaise na ngnéithe ar fad ar tréithe den staid sin iad [breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, Rialtas na Beilge (Ceart fanachta i gcás foréigean baile), C‑930/19, EU:C:2021:657, mír 58 agus an cásdlí dá dtagraítear].

            56

            Ós rud é go gcuirtear teorainn ar na pionóis nach mór do na húdaráis náisiúnta ar fad atá freagrach as an gceanglas sin a chur i bhfeidhm faoi chuimsiú a gcumhachtaí a urramú, leis an gceanglas comhréireachta dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67, agus cead ag na húdaráis sin pionóis éagsúla a fhorchur ag brath ar thromchúis an tsáraithe ar bhonn na reachtaíochta náisiúnta is infheidhme, ní féidir a mheas go sáraíonn ceanglas den sórt sin prionsabal na córa comhionainne.

            57

            Ag féachaint do na breithnithe go léir roimhe seo, ní mór a thabhairt mar fhreagra ar an dara ceist nach mór prionsabal fhorlámhas dhlí an Aontais a léirmhíniú mar ní a chiallaíonn go bhforchuirtear oibleagáid leis ar na húdaráis náisiúnta reachtaíocht náisiúnta, a bhfuil cuid di ar neamhréir leis an gceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67, a fhágáil gan feidhm, a mhéid is gá chun pionóis chomhréireacha a fhorchur, agus a mhéid sin amháin.

      Costais

            58

            Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na príomhpháirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte náisiúnta, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.

            Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt Bhreithiúnais (an Mór‑Dhlísheomra) mar seo a leanas:

                        1.

                        Tá éifeacht dhíreach ag Airteagal 20 de Threoir 2014/67/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Bealtaine 2014 maidir le forghníomhú Threoir 96/71/CE maidir le hoibrithe a phostú faoi chuimsiú seirbhísí a sholáthar agus lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 1024/2012 maidir le comhar riaracháin trí chóras faisnéise an mhargaidh inmheánaigh (“Rialachán FMI”), a mhéid a cheanglaítear leis na pionóis dá bhforáiltear ann a bheith comhréireach, agus, féadfaidh daoine aonair, dá bhrí sin, é a agairt os comhair na gcúirteanna náisiúnta i gcoinne Ballstát a rinne é a thrasuí go mícheart.

                        2.

                        Ní mór prionsabal fhorlámhas dhlí an Aontais a léirmhíniú mar ní a chiallaíonn go bhforchuirtear oibleagáid leis ar na húdaráis náisiúnta reachtaíocht náisiúnta, a bhfuil cuid di ar neamhréir leis an gceanglas maidir le comhréireacht na bpionós dá bhforáiltear in Airteagal 20 de Threoir 2014/67, a fhágáil gan feidhm a mhéid is gá chun pionóis chomhréireacha a fhorchur, agus a mhéid sin amháin.

                  Sínithe:

         (
         *1
      )	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.