title: Breithiúnas na Cúirte (Mór-Dhlísheomra) 2022 Bealtaine 3.#CityRail a.s. v Správa železnic, státní organizace.#Tarchur chun réamhrialú — Airteagal 267 CFAE — An coincheap “cúirt nó binse” — Critéir struchtúracha agus fheidhmiúla — Cúraimí breithiúnacha agus riaracháin a fheidhmiú — Treoir 2012/34/AE – Airteagail 55 agus 56 — Comhlacht rialála náisiúnta aonair um fhaireachán ar an earnáil iarnróid — Udarás maoirseachta earnála atá neamhspléach — Cumhacht chun ghníomhú ar a thionscnamh féin — Cumhacht chun pionóis a fhorchur — Cinntí atá faoi réir athbhreithniú breithiúnach — Do-ghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú.#Cás C-453/20.

text:
Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Mór-Dhlísheomra)
3 Bealtaine 2022 (*)
(Tarchur chun réamhrialú — Airteagal 267 CFAE — An coincheap “cúirt nó binse” — Critéir struchtúracha agus fheidhmiúla — Cúraimí breithiúnacha agus riaracháin a fheidhmiú — Treoir 2012/34/AE – Airteagail 55 agus 56 — Comhlacht rialála náisiúnta aonair um fhaireachán ar an earnáil iarnróid — Udarás maoirseachta earnála atá neamhspléach — Cumhacht chun ghníomhú ar a thionscnamh féin — Cumhacht chun pionóis a fhorchur — Cinntí atá faoi réir athbhreithniú breithiúnach — Do-ghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú)
I gCás C‑453/20,
IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ón Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře (an Oifig Rochtana um Bonneagar Iompair, Poblacht na Seice), trí bhreith an 23 Meán Fómhair 2020, a fuarthas ag an gCúirt Bhreithiúnais an 23 Meán Fómhair 2020, sna himeachtaí idir

CityRail, a.s.

agus

Správa železnic, státní organizace,
tríú páirtí:

ČD Cargo a.s.,

tugann AN CHÚIRT (an Mór-Dhlísheomra),
comhdhéanta de K. Lenaerts, Uachtarán, L. Bay Larsen, Leas-Uachtarán, A. Arabadjiev, A. Prechal, K. Jürimäe, S. Rodin, Uachtaráin Dlísheomra,  M. Ilešič, J.-C. Bonichot (Rapóirtéir), T. von Danwitz, M. Safjan, D. Gratsias, M.L. Arastey Sahún, M. Gavalec, Z. Csehi agus O. Spineanu-Matei, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: M. Campos Sánchez-Bordona,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
agus tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha i scríbhinn arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–        Cityrail, a.s., ag J. Hruška,
–        Správa železnic, státní organizace, ag J. Svoboda,
–        ČD Cargo, a.s., ag T. Tóth agus Z. Škvařil,
–        Rialtas na Seice, ag M. Smolek agus J. Vláčil, i gcáil Gníomhairí,
–        Rialtas na Spáinne, ag L. Aguilera Ruiz, i gcáil Gníomhaire,
–        Rialtas na hÍsiltíre, i dtús báire ag M. K. Bulterman agus M. Noort, i gcáil Gníomhairí, agus ansin ag M. K. Bulterman, i gcáil Gníomhaire,
–        an Coimisiún Eorpach, i dtús báire ag J. Hradil agus C. Vrignon, i gcáil Gníomhairí, agus ansin ag J. Hradil, i gcáil Gníomhaire,
tar éis éisteacht le Tuairim  an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 16 Nollaig 2021,
an Breithiúnas seo a leanas

Breithiúnas

1        Baineann an iarraidh seo ar réamhrialú le léirmhíniú Airteagal 288 CFAE agus Airteagail 3, 27 agus 31 de Threoir 2012/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Samhain 2012 lena mbunaítear limistéar Eorpach aonair iarnróid (IO 2012 L 343, lch. 32), arna leasú le Treoir (AE) 2016/2370 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Nollaig 2016 (IO 2016 L 352, lch. 1) (“Treoir 2012/34”), agus Iarscríbhinní I, II agus IV a ghabhann léi.

2        Rinneadh an iarraidh in imeachtaí idir an gnóthas iarnróid CityRail, a.s. agus Správa železnic, státní organizace (“Správa železnic”), ar bainisteoir bonneagair iarnróid i bPoblacht na Seice é, maidir leis na coinníollacha arna leagan amach ag Správa železnic chun rochtain a fháil ar an ngréasán agus ar shaoráidí áirithe lena mbaineann.
 An dlí lena mbaineann

 Dlí an Aontais Eorpaigh

3        Foráiltear mar seo a leanas in aithris 76 de Threoir 2012/34:
“Éilítear comhlacht rialála a chur ar bun atá freagrach as faireachán a dhéanamh ar chur i bhfeidhm rialacha na Treorach seo agus as gníomhú mar chomhlacht achomhairc, d’fhonn an bonneagar iarnróid a bhainistiú go héifeachtúil agus úsáid chóir agus neamh-idirdhealaitheach a bhaint as, gan dochar don fhéidearthacht go ndéanfar athbhreithniú  breithiúnach. Ba cheart  an comhlacht rialála sin  a chumhachtú chun pionóis a fhorchur ina iarrataí ar fhaisnéis agus ina chinntí.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

4        Seo foclaíocht Airteagal 3 den Treoir sin, dar teideal “Sainmhínithe”:
“Chun críocha na Treorach seo:
(1)      ciallaíonn “gnóthas iarnróid” aon ghnóthas príobháideach nó poiblí atá ceadúnaithe i gcomhréir leis an Treoir seo a sholáthraíonn seirbhísí iompair earraí agus/nó paisinéirí d’iarnród mar phríomhghníomhaíocht [...]
(2)      ciallaíonn “bainisteoir bonneagair” aon eintiteas nó gnóthas atá freagrach as bonneagar iarnróid ar ghréasán a oibriú, a chothabháil agus a athnuachan agus as páirt a ghlacadh i bhforbairt an bhonneagair sin [...]
[...]
(3)      ciallaíonn “bonneagar iarnróid” na gnéithe go léir a liostaítear in Iarscríbhinn I;
[...]
(11)      ciallaíonn “saoráid seirbhíse” an tsaoráid, lena n‑áirítear an talamh, na foirgnimh agus an trealamh a shocrófar  go sonrach, go hiomlán nó go páirteach, ionas gur féidir  ceann amháin nó níos mó de na seirbhísí dá dtagraítear i míreanna 2, 3 agus 4 d’Iarscríbhinn II a sholáthar;
[...]
(19) ciallaíonn “iarratasóir” aon ghnóthas iarnróid [...] a bhfuil cúiseanna tráchtála nó seirbhíse poiblí aige chun toilleadh  bonneagair a fháil;
[...]
(26) ciallaíonn “ráiteas gréasáin” ráiteas ina mionsonraítear na rialacha ginearálta, na spriocanna ama, na nósanna imeachta agus na critéir maidir le scéimeanna um muirir a ghearradh agus scéimeanna leithdháilte toillte, lena n‑áirítear gach faisnéis eile is gá chun iarratais ar thoilleadh bonneagair a thionscnamh;
[...]”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

5        Foráiltear in Airteagal 55(1) den Treoir sin, dar teideal “Comhlacht rialála”:
“Cuirfidh gach Ballstát comhlacht rialála aonair don earnáil iarnróid ar bun. Gan dochar do mhír 2, beidh an comhlacht sin  ina údarás féinrialaitheach atá leithleach agus neamhspleách go dlíthiúil ar  gach eintiteas poiblí nó príobháideach eile, ó thaobh eagrúcháin, feidhmiúcháin, ordlathais agus cinnteoireachta de. Ina theannta sin, beidh an comhlacht sin  neamhspléach ar  gach bainisteoir bonneagair, gach comhlacht a ghearrann muirir, gach comhlacht a dhéanann leithdháileadh agus gach iarratasóir, ó thaobh a eagraithe, a chinntí maoinithe, a struchtúir dhlíthiúil agus a chinnteoireachta de. Thairis sin, beidh sé neamhspleách ó thaobh feidhmiúcháin de ar  gach údarás inniúil a bhfuil baint aige le conradh seirbhíse poiblí a bhronnadh.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

6        Foráiltear le hAirteagal 56 den Treoir sin, dar teideal “Cúraimí an chomhlachta rialála”:
“1.      Gan dochar d’Airteagal 46(6), féadfaidh an t‑iarratasóir achomharc a dhéanamh os comhair an chomhlachta rialála, trí chaingean a thionscnamh i gcoinne na gcinntí arna nglacadh ag an mbainisteoir bonneagair go háirithe, má mheasann sé nó sí gur chaith an gnóthas iarnróid nó, de réir mar a bheidh, an t‑oibreoir saoráide seirbhíse i gceist leis nó léi go míchothrom, go ndearna sé idirdhealú ina leith, nó go ndearna sé aon dochar eile dó:
(a)      an ráiteas gréasáin ina leaganacha sealadacha agus deireanacha;
[...]
(j)      na ceanglais a leagtar amach in Airteagal 2(13) agus in Airteagail 7, 7a, 7b, 7c agus 7d, lena n‑áirítear iad siúd a bhaineann le coimhlint leasa, a chomhlíonadh.
2.      Gan dochar do chumhachtaí na n‑údarás iomaíochta náisiúnta [...], beidh sé de chumhacht ag an gcomhlacht rialála faireachán a dhéanamh ar staid na hiomaíochta i margaí na seirbhísí iarnróid, lena n‑áirítear go háirithe i margadh na seirbhísí iompair ardluais do phaisinéirí, gníomhaíochtaí na mbainisteoirí bonneagair dá dtagraítear i mír 1(a) go (j). Fíoróidh an comhlacht rialála, go háirithe, go gcomhlíontar mír 1(a) go (j) ar a thionscnamh féin d’fhonn aon idirdhealú in aghaidh iarratasóirí a chosc. Fíoróidh sé, go háirithe, an bhfuil clásail idirdhealaitheacha sa ráiteas gréasáin nó an gcruthaíonn sé cumhachtaí lánroghnacha don bhainisteoir bonneagair a d’fhéadfaí a úsáid chun idirdhealú a dhéanamh i gcoinne iarratasóirí.
[...]
6.      Áiritheoidh an comhlacht rialála go bhfuil na muirir arna socrú ag an mbainisteoir bonneagair i gcomhréir le Roinn 2 de Chaibidil IV agus go bhfuil siad neamh-idirdhealaitheach. Ní cheadófar idirbheartaíocht idir iarratasóirí agus bainisteoir bonneagair maidir le leibhéal na muirear bonneagair ach amháin má dhéantar iad faoi choimirce an chomhlachta rialála. Déanfaidh an comhlacht rialála idirghabháil láithreach bonn más dócha go sárófar forálacha na Caibidle seo leis an idirbheartaíocht.
[...]
8.      Beidh sé de chumhacht ag an gcomhlacht rialála faisnéis ábhartha a iarraidh ar an mbainisteoir bonneagair, ar na hiarratasóirí agus ar aon tríú páirtí sa Bhallstát lena mbaineann.
[...] Beidh an comhlacht rialála in ann pionóis iomchuí a fhorchur, lena n‑áirítear fíneálacha, chun na hiarrataí sin a fhorfheidhmiú. [...]
9.      Déanfaidh an comhlacht rialála gach gearán a scrúdú agus, de réir mar is iomchuí, iarrfaidh sé an fhaisnéis ábhartha agus tionscnóidh sé comhairliúcháin leis na páirtithe ábhartha go léir, laistigh de mhí amháin ón ngearán a fháil. Déanfaidh sé cinneadh maidir leis na gearáin go léir agus glacfaidh sé na bearta go léir is gá chun an cás a leigheas agus cuirfidh sé a chinneadh réasúnaithe in iúl do na páirtithe lena mbaineann [...] Gan dochar do chumhachtaí na n‑údarás iomaíochta náisiúnta [...], déanfaidh an comhlacht [athbhreithnithe], na bearta iomchuí a ghlacadh ar a thionscnamh féin, i gcás inarb iomchuí, chun aon idirdhealú i gcoinne iarratasóirí, saobhadh margaidh agus forbairtí neamh-inmhianaithe eile sna margaí sin a chur ina gceart, go háirithe ag féachaint do mhír 1 (a) go (j).
Beidh cinneadh an chomhlachta rialála ina cheangal ar na páirtithe go léir a chumhdaítear leis an gcinneadh sin, agus ní bheidh sé faoi réir aon athbhreithniú ag comhlacht riaracháin eile. Féadfaidh an comhlacht rialála pionóis iomchuí a fhorchur, lena n‑áirítear fíneálacha, chun na hiarrataí sin a fhorfheidhmiú.
[...]
10.      Áiritheoidh na Ballstáit go mbeidh na cinntí a dhéanfaidh an comhlacht rialála faoi réir athbhreithniú breithiúnach. Ní fhéadfaidh éifeacht fionraíochta a bheith ag an athbhreithniú  sin ar chinneadh an chomhlachta rialála  ach amháin i gcás ina bhféadfaí damáistí do-leigheasta nó damáistí ar léir go bhfuil siad iomarcach a dhéanamh don achomharcóir mar thoradh láithreach  ar chinneadh an chomhlachta rialála. Tá an fhoráil seo gan dochar don  dlínse a dheonaítear leis an dlí bunreachtúil, i gcás inarb infheidhme,  don chúirt a thugtar an cás os a comhair.
[...]”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
 Dlí Phoblacht na Seice

7        De réir Airteagal 2(15), den zákon č. 2/1969 Sb., o zřízení ministerstev a jiných ústředních orgánů státní správy [České republiky]  (Gníomh Uimh. 2/1969 maidir le heagrú na n-aireachtaí agus údarás eile lárnach de riarachán Stát [Phoblacht na Seice]):
“Is iad seo a leanas lárúdaráis riaracháin an Stáit i bPoblacht na Seice: [...] 15. l’Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře [(an Oifig Rochtana um Bonneagar Iompair)]”.

8        Ba leis an zákon č. 320/2016 Sb., o Úřadu pro přístup k dopravní infrastruktuře (Gníomh  Uimh. 320/2016 maidir leis an Oifig um Rochtain ar Bhonneagar Iompair, “an Gníomh maidir leis an Oifig”) a cuireadh an Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře (Oifig Rochtana um Bonneagar Iompair, Poblacht na Seice, “an Oifig”) ar bun.

9        De réir Airteagal 3(2) den Ghníomh maidir leis an Oifig, “i bhfeidhmiú a cumhachtaí, beidh an Oifig neamhspleách, gníomhóidh sí go neamhchlaonta agus ní bheidh sí ach faoi réir na ndlíthe agus na rialacha eile dlí”.

10      Foráiltear in Airteagal 4 den Ghníomh sin do na coinníollacha maidir le hUachtarán na hOifige a cheapadh, i bhfoirm téarma oifige sé bliana atá in‑athnuaite, mar aon le córas neamhréireachta agus na coinníollacha faoina bhféadfar é a chur as oifig.

11      Áirítear na forálacha éagsúla is infheidhme maidir le hoifigigh na hOifige, atá ceaptha chun a neamhchlaontacht a áirithiú le  hAirteagail 71 go 75, 77, 80, 81 agus 85 den zákon č. 234/2014 Sb., o státní službě (Gníomh Uimh. 234/2014 maidir leis an Státseirbhís). De réir Airteagal 11(5) den Ghníomh sin, níl na hoifigigh sin faoi réir na bhforálacha reachtúla arna nglacadh ag an leas-aire a bhfuil an Státseirbhís mar chúram aige.

12      Glacann an Oifig cinntí atá ina gceangal faoin zákon č. 266/1994 Sb., o dráhách (Gníomh  Uimh. 266/1994 maidir le hiarnróid agus iompar cábla, an “Gníomh maidir le hIarnróid”) agus faoi na rialacha ginearálta a eascraíonn ón zákon č. 500/2004 Sb., správní řád (Gníomh  Uimh. 500/2004 maidir leis an gCód Nós Imeachta Riaracháin, an “Cód Nós Imeachta Riaracháin”).

13      Foráiltear le hAirteagal 67(1) den Chód Nós Imeachta Riaracháin:
“Trí chinneadh, déanann an t‑údarás riaracháin, i gcás faoi leith, cearta nó oibleagáidí an duine ainmnithe a fhorchur, a mhodhnú nó a aistarraingt  nó, i gcás faoi leith, dearbhaíonn sé go bhfuil, nó nach bhfuil, cearta nó oibleagáidí ag an duine sin nó, i gcás faoi leith, cinneann sé ceisteanna nós imeachta, sna cásanna dá bhforáiltear le dlí.”

14      Faoi Airteagal 73(2) den Chód sin, “beidh an cinneadh críochnaitheach  de cheangal ar na páirtithe agus ar na húdaráis riaracháin go léir”.

15      Rialaítear le hAirteagail 152 agus 153 den Chód sin an nós imeachta chun gearáin i gcoinne chinntí na hOifige a thaisceadh os comhair Uachtarán na hOifige.

16      Mar is léir ón  bhfreagra ón Oifig ar iarraidh  ar fhaisnéis a chuir an Chúirt chuici, de bhun Airteagal 23c, 23d, 34d, 34e, 34f, 34g agus 58 den Ghníomh maidir le hIarnróid, tá an Oifig inniúil maidir leis na nithe seo a leanas:
–        dréachtphlean a fhaomhadh chun úsáid na  rianta náisiúnta agus réigiúnacha agus línte brainse a bhfuil rochtain ag an bpobal orthu a theorannú (Airteagal 23c);
–        cinneadh a dhéanamh  maidir le conradh a thabhairt i gcrích chun seirbhísí a sholáthar (Airteagal 23d);
–        cinneadh a dhéanamh  maidir le bagairtí ar chothromaíocht eacnamaíoch an iompair d’iarnród arna oibriú ar bhonn conradh seirbhíse poiblí (Airteagal 34d);
–        cinneadh a dhéanamh maidir le comhréireacht an dearbhaithe maidir le hiarnróid leis an nGníomh (Airteagal 34e);
–        cinneadh a dhéanamh maidir le comhréireacht an phróisis leithdháilte toillte  (lena n‑áirítear creat‑chomhaontuithe) leis an nGníomh (Airteagal 34f);
–        scrúdú a dhéanamh ar chomhréireacht conartha maidir le hoibriú na seirbhíse iarnróid leis an nGníomh (Airteagal 34g), agus
–        easnaimh i bhfaireachán Stáit a réiteach (Airteagal 58).

17      Sa chás ina dtabharfaidh sí cinneadh faoi Airteagail 34e, 34f agus 34g den Ghníomh maidir le hIarnróid, féadfaidh an Oifig cinneadh a dhéanamh ar iarratas nó ar a tionscnamh féin. Sna cásanna dá dtagraítear i míreanna 23c, 23d agus 34d den Ghníomh sin, áfach, ní fhéadfaidh sí  cinneadh a thabhairt ach amháin má iarrtar a leithéid. Sna himeachtaí dá dtagraítear in Airteagal 58 den Ghníomh sin, ní ghníomhóidh an Oifig ach ar a tionscnamh féin. Thairis sin, féadfar gach imeacht ex officio a thionscnamh ar bhonn gearáin faoi Airteagal 42 den Chód Nós Imeachta Riaracháin.

18      Féadfar na cinntí a dhéanfaidh an Oifig a chur faoi réir athbhreithniú breithiúnach. Is léir ó na rialacha maidir le leithroinnt inniúlachtaí atá, inter alia, i gCuid 5, dar teideal “Nós imeachta i gcásanna arna gcinneadh ag údarás eile”, den zákon č. 99/1963 Sb. občanský soudní řád (Gníomh  Uimh. 99/1963 maidir leis an gCód Nós Imeachta Sibhialta, “an Cód Nós Imeachta Sibhialta”) agus in Airteagal 46 den zákon č. 150/2002 Sb., soudní řád správní (Gníomh Uimh. 150/2002, maidir le Cód Nós Imeachta Ceartais Riaracháin,  “Cód Ceartais Riaracháin”, nach mór cásanna a thagann faoin dlí príobháideach, de réir a gcineál, a thabhairt os comhair na gcúirteanna sibhialta, agus déanfaidh na cúirteanna riaracháin cinneadh ar chásanna i réimse an dlí phoiblí.

19      Foráiltear le hAirteagal 250c(2) den Chód Nós Imeachta Sibhialta go gceadaíonn na cúirteanna sibhialta don Oifig “a barúlacha maidir leis an iarratas a thabhairt  i scríbhinn”.

20      Go háirithe in imeachtaí as a dtiocfaidh cinneadh de bhun Airteagal 34e(1) den Ghníomh maidir le Iarnróid, cuirfidh an Oifig i bhfeidhm, i dteannta leis an gCód Nós Imeachta Riaracháin, an zákon č. 250/2016 Sb., o odpovědnosti za přestupky a řízení o nich (Gníomh  Uimh. 250/2016 maidir le dliteanas i leith sáruithe agus na nósanna imeachta lena mbaineann). Faoi Airteagal 78(1) den Ghníomh sin, “beidh sé de cheangal ar an [Oifig] imeachtaí a thionscnamh i dtaobh gach sárú a aimseoidh sí agus gníomhóidh sí i gcomhréir le nós imeachta ar a tionscnamh féin”.
 An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh i gcomhair réamhrialú

21      Is comhlacht poiblí é Správa železnic a bunaíodh le dlí. Ina cháil mar bhainisteoir bonneagair agus mar oibreoir saoráide seirbhíse, tá an comhlacht sin freagrach as gréasán iarnróid a bhainistiú agus as saoráidí seirbhíse lena mbaineann i bPoblacht na Seice.

22      Rinne Správa železnic ráiteas gréasáin, de réir bhrí Airteagal 3(26) de Threoir 2012/34, a dhréachtú agus a fhoilsiú,  ina leagtar amach, inter alia, na coinníollacha lena rialaítear rochtain ar shaoráidí áirithe ón 1 Aibreán 2020 ar aghaidh.

23      Rinne an gnóthas iarnróid CityRail na coinníollacha sin a chonspóid, ar bhonn Airteagal 34e den Ghníomh maidir le hIarnróid, os comhair na hOifige, ina cáil mar chomhlacht rialála náisiúnta don earnáil iarnróid, ar an bhforas go dtagann siad salach ar na rialacha dá bhforáiltear le Treoir 2012/34.

24      Tá amhras ar an Oifig an bhfuil na coinníollacha sin i gcomhréir le Treoir 2012/34 agus an bhfuil an dlí náisiúnta atá infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí i gcomhréir leis an Treoir sin.

25      Go háirithe, ar an gcéad dul síos, tá amhras ar an Oifig faoi na háiteanna luchtaithe agus díluchtaithe, lena n‑áirítear rianta cóngaracha, a aicmiú mar shaoráidí seirbhíse de réir bhrí Airteagal 3(11) de Threoir 2012/34. Dar leis an Oifig, seachas sin, ba cheart na háiteanna sin a mheas mar bhonneagar iarnróid de réir bhrí Airteagal 3(3) den Treoir sin. Ar an dara dul síos, is deimhin leis an Oifig go bhféadfadh an Treoir sin cosc  a chur ar bhainisteoir bonneagair nó ar oibreoir saoráidí seirbhíse ó mhéid na muirear a bhaineann le húsáid bonneagair iarnróid nó saoráidí seirbhíse a athrú in am ar bith. Ar an tríú dul síos, éiríonn an cheist an bhféadfaidh gnóthais iarnróid brath ar fhorálacha Threoir 2012/34 i gcoinne Správa železnic. Ar an gceathrú dul síos, fiafraíonn  an Oifig an féidir na coinníollacha rochtana atá sa ráiteas gréasáin arna dhréachtú ag Správa železnic a aicmiú mar ráiteas idirdhealaitheach a mhéid a thagann siad salach ar cheanglais na Treorach sin.

26      Sna himthosca sin, chinn an Oifig bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais i gcomhair réamhrialú:
“(1)      An bhfuil an áit luchtaithe agus díluchtaithe le haghaidh iompar earraí, lena n‑áirítear na rianta lena mbaineann, cuimsithe sa bhonneagar iarnróid de réir bhrí Airteagal 3(3) de Threoir 2012/34?
(2)      An bhfuil sé i gcomhréir le Treoir 2012/34 gur féidir leis an mbainisteoir bonneagair na praghsanna le húsáid a bhaint as bonneagar iarnróid nó saoráidí seirbhíse a choigeartú in am ar bith chun dochair na n‑iompróirí?
(3)      An bhfuil Treoir 2012/34 ina ceangal, de bhun Airteagal 288 [CFAE], ar Správa železnic?
(4)      An féidir na rialacha a chuimsítear sa ráiteas gréasáin a mheas mar idirdhealaitheach má thagann siad salach ar reachtaíocht an Aontais nach mór do Správa železnic a chomhlíonadh?”
 Inghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú

27      Ina hiarraidh ar réamhrialú agus ina freagraí ar an iarraidh ar fhaisnéis a chuir an Chúirt Bhreithiúnais chuici an 26 Deireadh Fómhair 2020, leagann an Oifig amach na cúiseanna a measann sí a bheith ina “cúirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE.

28      Chuige sin, braitheann sí ar bhreithiúnas an 22 Samhain 2012, Westbahn Management (C‑136/11, EU:C:2012:740) óna dtugtar le tuiscint, dar léi, nach mór an comhlacht rialála d’earnáil iarnróid na hOstaire, an Schienen-Control Kommission (Coimisiún Rialála Iarnróid, an Ostair), a aicmiú mar “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí na forála sin. Ós toradh díreach ar Airteagal 55 de Threoir 2012/34 é go bhfuil na comhlachtaí rialála neamhspleách, ceanglaítear ar an gCúirt Bhreithiúnais neamhspleáchas na hOifige a aithint i bhfianaise phrionsabail chomhionannais na mBallstát agus phrionsabal an neamh-idirdhealaithe.

29      Ina theannta sin, tugann an Oifig chun cuimhne go dtugtar le tuiscint ó chásdlí na Cúirte, arna léiriú go háirithe le breithiúnas an 22 Samhain 2012, Westbahn Management (C‑136/11, EU:C:2012:740), lena fhionnadh an bhfuil comhlacht ina “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, nach mór roinnt tosca a chur san áireamh, amhail ar bunaíodh an comhlacht le dlí, an bhfuil sé buan, an bhfuil a dhlínse éigeantach, an bhfuil a nós imeachta sáraitheach, an gcuireann an comhlacht sin  riail dlí i bhfeidhm agus an bhfuil sé neamhspleách.

30      I bhfianaise na gcritéar sin, tugann an Oifig dá haire gur bhunaigh an reachtas náisiúnta mar lárúdarás riaracháin í. Dar léi, tugtar le tuiscint chomh maith ón nGníomh maidir leis an Oifig go bhfuil an Oifig neamhspleách agus i bhfeidhmiú a cúraimí, go ngníomhaíonn sí go neamhchlaonta agus nach bhfuil sí ach faoi réir gníomhartha nó rialacha eile dlí. Go háirithe, níl a cuid gníomhartha á rialú ag údaráis eile a thagann faoi réir an fheidhmeannais.

31      Áitíonn sí go ndéantar neamhspleáchas Uachtarán na hOifige a ráthú chomh maith. Go háirithe, foráiltear le Gníomh na hOifige nach bhféadfaidh an Rialtas Uachtarán na hOifige a chur as oifig ach amháin ar choinníollacha áirithe sonracha a liostaítear sa Ghníomh sin agus go bhfuil an ceart aige achomharc a dhéanamh i gcoinne cinntí lena gcuirtear é as oifig.

32      Ós rud é go leagtar síos le dlí na forais chun Uachtarán na hOifige a chur as oifig, maíonn an Oifig nach bhfuil a dhála inchomparáide le dála Uachtarán Úřad průmyslového vlastnictví (Oifig Maoine Intleachtúla, Poblacht na Seice) ar thug an Chúirt Bhreithiúnais a neamhspleáchas faoi cheist ina hOrdú an 14 Samhain 2013, MF 7 (C‑49/13, EU:C:2013:767). Ina theannta sin, murab ionann agus gníomhairí an chomhlachta sin, níl gníomhairí na hOifige faoi réir na bhforálacha reachtúla arna nglacadh ag Leas-Aire na Státseirbhíse.

33      Maidir le seoladh na n‑imeachtaí os comhair na hOifige, sonraíonn sí  go bhfuil na himeachtaí sin á rialú ag an Cód Nós Imeachta Riaracháin, rud a ráthóidh go  n-urramófar an prionsabal audi alteram partem.

34      Agus cinneadh á thabhairt aici faoi Airteagail 34e, 34f agus 34g den Ghníomh maidir le hIarnróid, sonraíonn sí go dtugann an Oifig é ar iarratas nó ar a tionscnamh féin. Sna cásanna dá dtagraítear in Airteagail 23c, 23d agus 34d den Ghníomh maidir le hIarnróid, áfach, ní fhéadfar imeachtaí a thionscnamh ach amháin ar iarratas.

35      Ina theannta sin, sonraíonn sí go bhfuil sé de chumhacht ag an Oifig, ar a tionscnamh féin, sáruithe ar na rialacha ábhartha a imscrúdú agus imeachtaí a thabhairt ina leith i gcomhthéacs nós imeachta speisialta, lena gcuirtear ar a cumas fíneálacha a fhorchur. D’fhéadfadh mírialtachtaí a aimsítear le linn imeachtaí riaracháin a bheith ina gcúis le himeachtaí um shárú.

36      Dar léi, ní mór leas an phobail a chur san áireamh sna cinntí arna nglacadh ag an Oifig, a bheidh ina gceangal.

37      Foráiltear leis an  gCód Nós Imeachta Riaracháin go bhféadfar na cinntí sin a athbhreithniú i gcomhthéacs nós imeachta gearáin. Nuair a thíolactar gearán dá leithéid, is faoi Uachtarán na hOifige atá sé, dar léi, cinneadh a dhéanamh ina leith.

38      Sonraíonn sí go bhféadfar cinntí na hOifige i gcomhréir le hAirteagal 56(10) de Threoir 2012/34  a chur faoi réir athbhreithniú breithiúnach. De réir chineál na n‑imeachtaí atá os a comhair, tugtar an chaingean os comhair na gcúirteanna riaracháin nó os comhair na gcúirteanna sibhialta.

39      Maidir leis an nós imeachta chun athbhreithniú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht an ráitis gréasáin atá i gceist sna príomhimeachtaí, cuimsítear an ráiteas sin  mar chuid de “d[h]earbhú maidir le hiarnróid”, tugann an Oifig dá haire gurb é an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 34 den Ghníomh maidir le hIarnróid atá i gceist. D’fhéadfaí é a thionscnamh ar a tionscnamh féin nó, faoi mar atá sa chás seo, ar iarratas ó pháirtí. Féadfar achomharc a dhéanamh in aghaidh an chinnidh os comhair na gcúirteanna sibhialta náisiúnta a dtagann a gcinntí in ionad chinntí na hOifige, i gcomhréir leis na rialacha nós imeachta sibhialta, murab ionann agus cinntí na gcúirteanna riaracháin. Ina theannta sin, má aimsíonn an Oifig mírialtachtaí le linn a scrúdaithe, féadfaidh sí tús a chur le himeachtaí um shárú.

40      Ina mbarúlacha i scríbhinn, áitíonn Rialtais na Seice agus na Spáinne agus an Coimisiún Eorpach nach “cúirt [ná] binse” í an Oifig, de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, ag a bhfuil an chumhacht chun ceist a tharchur chuig an gCúirt i gcomhair réamhrialú. Go háirithe, maíonn siad, ar an gcéad dul síos, nach bhfuil an Oifig inchomparáide leis an gCoimisiún um Rialú Iarnróid na hOstaire, rud a fhágann nach féidir na breithnithe atá leagtha amach ag an gCúirt maidir leis an gcomhlacht sin i mbreithiúnas an 22 Samhain 2012, Westbahn Management (C‑136/11, EU:C:2012:740) a thrasuí i gcás na hOifige agus, ar an dara dul síos, go mbíonn cúraimí riaracháin á bhfeidhmiú ag an Oifig.

41       De réir cásdlí comhsheasmhach, lena mheasúnú an bhfuil an comhlacht a rinne an tarchur atá i dtrácht ina “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, ceist a thagann faoi dhlí an Aontais amháin, cuireann an Chúirt Bhreithiúnais roinnt tosca san áireamh, amhail ar bunaíodh an comhlacht le dlí, an bhfuil sé buan, an bhfuil a dhlínse éigeantach, an bhfuil a nós imeachta sáraitheach, an gcuireann an comhlacht sin riail dlí i bhfeidhm agus an bhfuil sé neamhspleách (féach, chuige sin, breithiúnais an 30 Meitheamh 1966, Vassen‑Göbbels, 61/65, EU:C:1966:39, lch. 395 agus an 29 Márta 2022, Getin Noble Bank,  C‑132/20, EU:C:2022:235  mír 66 agus an cásdlí dá dtagraítear).

42      Is léir chomh maith ó chásdlí comhsheasmhach na Cúirte nach bhfuil sé de chumhacht ag cúirteanna náisiúnta imeachtaí a thabhairt os comhair na Cúirte ach amháin má tá cás ar feitheamh os a gcomhair agus má iarrtar orthu breith a thabhairt in imeachtaí a raibh sé i gceist leo breith de chineál breithiúnach a thabhairt (ordú an 26 Samhain 1999, ANAS, C‑192/98, EU:C:1999:589, mír 21, agus breithiúnais an 31 Eanáir 2013, Belov, C‑394/11, EU:C:2013:48, mír 39, agus an 6 Deireadh Fómhair 2021, W.Ż. (An Dlísheomra um Rialú Urghnách agus Gnóthaí Poiblí den Chúirt Uachtarach —  Ceapachán), C‑487/19, EU:C:2021:798, mír 84 agus an cásdlí dá dtagraítear).

43      Uime sin, ní mór a chinneadh an bhfuil an comhlacht i dteideal cás a thabhairt os comhair na Cúirte de réir critéir struchtúracha agus fheidhmiúla. Chuige sin, féadfar comhlacht náisiúnta a aicmiú mar “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, i gcás ina bhfuil cúraimí breithiúnacha á bhfeidhmiú aige, cé nach féidir an t‑aicmiú sin a aithint agus cúraimí eile, go háirithe cúraimí riaracháin, á bhfeidhmiú (ordú an 26 Samhain 1999, ANAS, C‑192/98, EU:C:1999:589, mír 22, agus breithiúnas an 31 Eanáir 2013, Belov, C‑394/11, EU:C:2013:48, mír 40).

44      Tugtar le tuiscint uaidh sin gur gá cineál sonrach na gcúraimí éagsúla arna gcur leis an dlí ar chomhlacht náisiúnta, a bhíonn á bhfeidhmiú aige i gcomhthéacs dlí ar leith ina n‑iarrtar air cás a thabhairt os comhair na Cúirte Breithiúnais, a fhíorú lena fhionnadh an gcaithfear é a aicmiú mar “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE (ordú an 26 Samhain 1999, ANAS, C‑192/98, EU:C:1999:589, mír 23, agus breithiúnas an 31 Eanáir 2013, Belov, C‑394/11, EU:C:2013:48, mír 41).

45      Tá tábhacht ar leith ag baint leis an bhfíorú sin i gcás údarás riaracháin a bhfuil a neamhspleáchas ina  iarmhairt dhíreach ar na ceanglais a eascraíonn as dlí an Aontais lena dtugtar cumhachtaí rialála earnála agus faireacháin margaidh dóibh. Bíodh is gur dócha gur féidir leis na húdaráis sin na critéir a liostaítear i mír 41 den bhreithiúnas seo a eascraíonn ó bhreithiúnas an 30 Meitheamh 1966 ,  Vaassen-Göbbels (61/65, EU:C:1966:39) a chomhlíonadh, is de chineál riaracháin go bunúsach earnáil a ghrinnscrúdú agus faireachán a dhéanamh ar na margaí (féach, mutatis mutandis, breithiúnas an 12 Samhain 1998, Victoria Film, C‑134/97, EU:C:1998:535, mír 15), a mhéid atá baint aige le hinniúlachtaí a fheidhmiú nach luíonn leo a thugtar do na cúirteanna.

46      Dá réir sin, ní féidir leis an Oifig a áitiú, sa chás go gcomhlíonann sí na critéir sin, go háirithe critéir a bhaineann le neamhspleáchas, nach mór í a aicmiú mar “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE. Go deimhin, dá ndéanfaí an fhoráil sin a léirmhíniú sa chaoi sin, dhéanfaí sárú ar chásdlí na Cúirte dá dtagraítear i míreanna 42 go 44 den bhreithiúnas seo, ar dá réir fiú mura bhfuil aon amhras ach gur bunaíodh an comhlacht le dlí, go bhfuil sé buan, go bhfuil a dhlínse éigeantach, go bhfuil a nós imeachta sáraitheach, go gcuireann sé riail dlí i bhfeidhm agus an bhfuil sé neamhspleách, nach féidir le comhlacht náisiúnta ceist a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais i gcomhair réamhrialú ach amháin má tá cúraimí breithiúnacha á bhfeidhmiú aige mar chuid de chás os a chomhair.

47      Ina dhiaidh sin féin, i mbreithiúnas an 22 Samhain 2012, Westbahn Management (C‑136/11, EU:C:2012:740), a bhfuil an Oifig ag brath air, níor scrúdaigh an Chúirt  ach na critéir a d’eascair as breithiúnas an 30 Meitheamh 1966, Vaassen‑Göbbels (61/65, EU:C:1966:39) agus ceist tarchurtha os a comhair ag comhlacht rialála iarnróid na hOstaire, agus mar sin mhainnigh sí scrúdú a dhéanamh ar fheidhmigh an comhlacht sin feidhmeanna breithiúnacha i gcomhthéacs an nós imeachta ina ndearnadh an iarraidh sin.

48      I ndáil leis sin, is tásca iad an chumhacht chun tús a chur le himeachtaí ar a tionscamh féin (féach, chuige sin, breithiúnas an 31 Eanáir 2013, Belov C‑394/11, EU:C:2013:48, mír 47, agus Ordú an 14 Samhain 2013, MF.7, C‑49/13, EU:C:2013:767, mír 18) agus an chumhacht chun pionóis a fhorchur, ar a tionscnamh féin chomh maith, in ábhair a thagann faoina inniúlacht (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Meán Fómhair 2020, Anesco agus páirtithe eile, C‑462/19, EU:C:2020:715, mír 44) nach bhfuil feidhmeanna breithiúnacha ach feidhmeanna riaracháin á bhfeidhmiú ag an gcomhlacht atá i gceist.

49      Ina theannta sin, ní bhaineann tábhacht chinntitheach leis an gceist i dtaobh arbh é páirtí leasmhar a rinne na himeachtaí as ar eascair iarraidh ar réamhrialú a thionscnamh. Go deimhin, ní hionann gur féidir le comhlacht imeachtaí áirithe a thionscnamh arna iarraidh sin, cé gur féidir leis an gcomhlacht sin, ar chaoi ar bith, an inniúlacht lena mbaineann a fheidhmiú as a stuaim féin, agus cineál riaracháin na hinniúlachta sin a thabhairt faoi cheist.

50      Is ábhartha a ról agus a áit sa dlíchóras náisiúnta chomh maith agus cineál feidhmeanna comhlachta á mheasúnú.

51      Dá bhrí sin, rinne an Chúirt gníomhaíocht de chuid comhlachtaí nach bhfuil de chúram orthu dlíthiúlacht cinnidh a athbhreithniú, ach seasamh a ghlacadh, den chéad uair, ar ghearán ó dhuine aonair, agus a bhfuil a gcinntí faoi réir athbhreithniú breithiúnach a aicmiú mar “de chineál riaracháin” (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Samhain 1998, Victoria Film, C‑134/97, EU:C:1998:535, míreanna 16 agus 18; orduithe an 24 Márta 2011, Bengtsson, C‑344/09, EU:C:2011:174, míreanna 22 agus 23; an 14 Samhain 2013, MF 7, C‑49/13, EU:C:2013:767, míreanna 19 agus 21, chomh maith le breithiúnas an 16 Meán Fómhair 2020, Anesco agus páirtithe eile,  C‑462/19, EU:C:2020:715, mír 49).

52      Thairis sin, thug an Chúirt chun cuimhne arís agus arís eile nach féidir leis an gcoincheap “cúirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, i ngeall ar a chineál, tagairt a dhéanamh ach d’údarás a bhfuil stádas tríú páirtí aige i ndáil leis an údarás sin a ghlac an cinneadh lena mbaineann ar ábhar é do na himeachtaí (breithiúnais an 30 Márta 1993, Corbiau, C‑24/92, EU:C:1993:118, mír 15; an 30 Bealtaine 2002, Schmid, C‑516/99, EU:C:2002:313, mír 36, agus an 16 Meán Fómhair 2020, Anesco agus páirtithe eile, C‑462/19, EU:C:2020:715, mír 37).

53      Sa chás seo, is gá ar dtús scrúdú a dhéanamh, go bunúsach, ar chineál agus ar fheidhm comhlachta rialála, amhail an Oifig, sa chóras bainistíochta agus rialála ar ghníomhaíochtaí iarnróid a bunaíodh le Treoir 2012/34. Go deimhin, foráiltear le hAirteagail 55 agus 56 den Treoir sin go mbeidh, i ngach Ballstát, comhlachtaí náisiúnta rialála don earnáil iarnróid, bunaítear prionsabail a n‑eagrúchán leo agus cinntear leo na cumhachtaí nach mór a bheith acu.

54      I ndáil leis sin, is léir ó Airteagal 55(1) den Treoir sin gur údarás neamhspleách go dlíthiúil ar  aon eintiteas poiblí nó príobháideach eile  é an comhlacht rialála ó thaobh eagrúcháin, feidhmiúcháin, ordlathais agus cinnteoireachta de.

55      Maidir le cumhachtaí an chomhlachta sin, tugtar le tuiscint ó Airteagal 56(1), (2), (6) agus (9) de Threoir 2012/34 go dtugann sé breithiúnas ní hamháin ar achomharc ach is féidir leis gníomhú ar a thionscnamh féin chomh maith.

56      Maidir leis an méid deireanach sin, ní mór dó “faireachán a dhéanamh ar staid iomaíochta mhargaí na seirbhísí iarnróid” agus, sa chomhthéacs sin, faireachán a dhéanamh ar na cinntí a dhéanann oibreoirí san earnáil iarnróid, go háirithe i bhfianaise na ngnéithe éagsúla a liostaítear in Airteagal 56(1) de Threoir 2012/34. Ina theannta sin, áirithíonn an comhlacht sin, inter alia, go bhfuil muirir bhonneagair neamh-idirdhealaitheach agus déanann sé idirghabháil sa chaibidlíocht idir “iarratasóirí”, de réir bhrí Airteagal 3(19) den Treoir sin, eadhon, inter alia, gnóthais iarnróid, agus bainisteoir bonneagair maidir le leibhéal na muirear sin chun a áirithiú go gcomhlíonfar na rialacha is infheidhme. Ar deireadh, déanann sé, ar a thionscnamh féin, bearta iomchuí chun aon idirdhealú i gcoinne iarratasóirí, saobhadh margaidh agus forbairtí neamh-inmhianaithe eile sna margaí sin a chur ina cheart.

57      Dá bhrí sin, níl cumhacht an chomhlachta rialála chun faireachán a dhéanamh ar chur i bhfeidhm na rialacha a leagtar síos leis an Treoir sin faoi réir gearán nó achomharc a thaisceadh agus, dá bhrí sin, is féidir í a fheidhmiú ar a tionscnamh féin (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, LatRailNet agus Latvijas dzelzceļš, C‑144/20, EU:C:2021:717, mír 37).

58      Thairis sin, chun críocha a ghníomhaíochtaí faireacháin, ní mór cumhachtaí imscrúdaitheacha a bheith ag an gcomhlacht rialála, i gcomhréir le hAirteagal 56(8) de Threoir 2012/34, chun an fhaisnéis go léir is gá a fháil. Féadfaidh sé na hiarrataí sin a fhorfheidhmiú trí phionóis iomchuí a fhorchur.

59      Ar an gcaoi chéanna, faoin dara fomhír d’Airteagal 56(9) den Treoir sin, féadfaidh an comhlacht sin na cinntí a ghlacann sé a fhorfheidhmiú trí phionóis iomchuí, lena n‑áirítear fíneálacha, a fhorchur.

60      Dá bhrí sin, tugtar le tuiscint ó Airteagail 55 agus 56 de Threoir 2012/34, arna léamh i bhfianaise aithris 76 di, go gceanglaítear, le bainistiú éifeachtúil agus úsáid chothrom agus neamh-idirdhealaitheach an bhonneagair iarnróid, dá bhforáiltear leis an Treoir sin, údarás a bhunú atá freagrach as faireachán a dhéanamh, ar a thionscnamh féin, ar chur i bhfeidhm na rialacha a leagtar síos san earnáil iarnróid ag oibreoirí san earnáil sin agus as gníomhú mar chomhlacht athbhreithnithe.

61      Fágann an carnadh feidhmeanna sin, i gcás ina ndéanfar achomharc os comhair comhlacht rialála arna bhunú de bhun Airteagal 55 de Threoir 2012/34, go bhfuil an fíoras sin gan dochar d’inniúlacht an chomhlachta sin bearta iomchuí a dhéanamh, más gá ar a thionscnamh féin, chun aon sárú ar an reachtaíocht is infheidhme a leigheas agus chun a chinntí a fhorfheidhmiú trí phionóis a fhorchur, má mheasann sé gur gá sin, ar tásca iad sin lena ndeimhnítear cineál riaracháin a fheidhmeanna.

62      Thairis sin, foráiltear le hAirteagal 56(10) de Threoir 2012/34 go n‑áiritheoidh na Ballstáit go bhfuil cinntí arna nglacadh ag an gcomhlacht rialála faoi réir athbhreithniú breithiúnach, ar tásc é, mar a tugadh le fios i mír 51 den bhreithiúnas seo, maidir le cineál riaracháin na gcinntí sin (féach, chuige sin, ordú an 14 Samhain 2013, MF 7, C‑49/13, EU:C:2013:767, mír 19).

63      Is i bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo nach mór scrúdú a dhéanamh ina dhiaidh sin, d’ainneoin cineál riaracháin comhlachta rialála, amhail an Oifig, an gá an comhlacht sin a mheas mar “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, i gcomhthéacs sonrach a fheidhmeanna sna príomhimeachtaí.

64      I ndáil leis sin, is léir ón gcomhad a cuireadh faoi bhráid na Cúirte agus, go háirithe, ó na freagraí a chuir an Oifig ar fáil ar iarraidh na Cúirte ar fhaisnéis, a thagraíonn don Ghníomh maidir le Iarnróid agus don Chód Nós Imeachta Riaracháin, i bhfeidhmiú a cumhachtaí, cé is moite de na nósanna imeachta dá bhforáiltear in Airteagail 23c, 23d agus 34d den Ghníomh maidir le hIarnróid, nach féidir a chur i bhfeidhm ach amháin “ar iarratas”, go nglacfaidh an Oifig cinneadh “ar iarratas” an iarratasóra as a thionscnamh féin. Dá bhrí sin, foráiltear go sainráite in Airteagal 34(1) den Ghníomh maidir le hIarnróid gur féidir tús a chur leis an nós imeachta lena mbaineann sé ar a thionscnamh féin nó “ar iarratas” iarratasóra.

65      Tá na príomhimeachtaí, a thionscain an t‑iarratasóir, CityRail, ar bhonn Airteagal 34e(1), dírithe ar athbhreithniú a fháil i dtaobh an bhfuil ráiteas gréasáin atá mar chuid de “d[h]earbhú maidir le hiarnróid” i gcomhréir leis an nGníomh  sin. Rinneadh Airteagal 56(1)(a) de Threoir 2012/34 a thrasuí leis an bhforáil sin, dar leis an Oifig. Is i gcomhthéacs na n‑imeachtaí sin a iarrtar ar an Oifig cinneadh a thabhairt ar na coinníollacha le haghaidh rochtain ar shaoráidí áirithe arna n‑oibriú ag Správa železnic atá sa ráiteas gréasáin atá i gceist sna príomhimeachtaí.

66      De réir na faisnéise arna soláthar ag an Oifig, de bhun Airteagal 78(1) de Ghníomh Uimh. 250/2016 maidir le dliteanas i leith sáruithe agus na nósanna imeachta lena mbaineann, tabharfaidh  an Oifig, ar a tionscnamh féin, imeachtaí i leith neamhrialtachtaí a aimsíonn sí le linn nós imeachta riaracháin, amhail an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 34e den Ghníomh maidir le hIarnróid. I gcás inarb iomchuí, cuirfidh sé tús le himeachtaí ar leith um shárú.

67      Ina dhiaidh sin féin, mar atá luaite i  míreanna 48 agus 49 den bhreithiúnas seo,  is  tásca fíor-ábhartha iad go bhfuil  an Oifig féin údaraithe chun na himeachtaí  ina ndearnadh an iarraidh ar réamhrialú seo a thionscnamh agus go bhfuil sé de chumhacht aici mírialtachtaí a aimsiú ar a tionscnamh féin le linn na n-imeachtaí sin mar thaca leis an gcinneadh nach bhfuil cúraimí breithiúnacha ach cúraimí riaracháin á bhfeidhmiú ag an gcomhlacht sin sna príomhimeachtaí.

68      Ina theannta sin, is léir freisin ón bhfaisnéis a sholáthair an Oifig go bhféadfar cinntí an chomhlachta sin a chur faoi réir athbhreithniú breithiúnach. Sa chás, i gcomhréir leis na rialacha maidir le leithroinnt na dlínse a leagtar síos sna cóid nós imeachta sibhialta agus ceartais riaracháin, ina bhfuil dlínse ag na cúirteanna riaracháin chun caingean i gcoinne chinneadh na hOifige a éisteacht agus a chinneadh, tá stádas cosantóra ag an Oifig. Ina theannta sin, is léir ó Airteagal 250c(2) den Chód Nós Imeachta Sibhialta go bhfuil an ceart  ag an Oifig, os comhair na gcúirteanna sibhialta, a bhfuil dlínse acu, inter alia, dar leis an Oifig, chun caingne i gcoinne cinntí a glacadh i gcomhthéacs an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 34 den Ghníomh maidir le hIarnróid a éisteacht agus a chinneadh, chun barúlacha a thaisceadh, gan bheith ina páirtí sna himeachtaí.

69      Mar sin féin, is léiriú í rannpháirtíocht den sórt sin ag an Oifig in imeachtaí achomhairc a bhaineann lena cinneadh féin nach bhfuil stádas tríú páirtí ag an Oifig maidir leis na leasanna atá i gceist, de réir bhrí mhír 52 den bhreithiúnas seo, nuair a ghlacann sí an cinneadh sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 9 Deireadh Fómhair 2014, TDC, C‑222/13, EU:C:2014:2265, mír 37, agus an cásdlí dá dtagraítear, chomh maith leis an 24 Bealtaine 2016, MT Højgaard agus Züblin, C‑396/14, EU:C:2016:347, mír 25).

70      Tá an anailís a dhéantar thuas gan dochar don fhíoras go bhféadfar, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 43 den bhreithiúnas seo, comhlacht atá i mbun feidhmeanna de chineál idir riaracháin agus bhreithiúnach agus a chomhlíonann na critéir struchtúracha dá dtagraítear i mír 41 den bhreithiúnas seo a mheas mar “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE i gcás ina bhfuil na feidhmeanna de chineál breithiúnach a chomhlíonann sé scartha go hoibiachtúil agus go docht óna fheidhmeanna de chineál riaracháin. Is é sin an cás go háirithe nuair is féidir imeachtaí áirithe a thionscnamh os comhair an chomhlachta sin ar achomharc amháin agus ní ex officio agus i gcás nach féidir leis an gcomhlacht sin a bheith ina chosantóir i gcomhthéacs athbhreithniú breithiúnach ar na cinntí a dhéanfaidh sé ag deireadh na n‑imeachtaí sin.

71      Ní mór a mheas, mar sin féin, i bhfianaise na bpointí a leagtar amach i míreanna 64 go 69 den bhreithiúnas seo, i gcomhthéacs na díospóide sna príomhimeachtaí, go bhfuil  an Oifig i mbun feidhmeanna nach bhfuil de chineál breithiúnach, ach de chineál riaracháin. Ní féidir a mheas, dá bhrí sin, go bhfuil sí ina  “c[h]úirt nó binse” de réir bhrí Airteagal 267 CFAE, agus dá thoradh sin níl an iarraidh ar réamhrialú atá déanta aici inghlactha.
 Costais

72      Ós rud é, sa mhéid is go mbaineann siad leis na príomhpháirtithe sa phríomhchaingean, go bhfuil na himeachtaí os comhair na Cúirte Breithiúnais mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Mór-Dhlísheomra) mar seo a leanas:

Tá an tarchur chun réamhrialú ón Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře (An Oifig um Rochtain ar Bhonneagar Iompair, Poblacht na Seice) do-ghlactha.

Sínithe:

*      Teanga an cháis: An tSeicis.


title: Breithiúnas na Cúirte (Mór-Dhlísheomra) 2022 Bealtaine 17.#SPV Project 1503 Srl agus Dobank SpA v YB.#Tarchur chun réamhrialú — Treoir 93/13/CEE — Téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra — Prionsabal na coibhéise — Prionsabal na héifeachtachta — Nósanna imeachta maidir le hordú íocaíochta agus astuithe tríú páirtí — Res judicata lena gcumhdaítear go hintuigthe bailíocht théarmaí infhorfheidhmithe — Cumhacht na cúirte forfheidhmithe chun scrúdú a dhéanamh uaithi féin an bhfuil téarma conarthach éagórach.#Cás C-693/19.

text:
Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Mór-Dhlísheomra)
17 Bealtaine 2022 (*)
(Tarchur chun réamhrialú — Treoir 93/13/CEE — Téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra — Prionsabal na coibhéise — Prionsabal na héifeachtachta — Nósanna imeachta maidir le hordú íocaíochta agus astuithe tríú páirtí — Res judicata lena gcumhdaítear go hintuigthe bailíocht théarmaí infhorfheidhmithe — Cumhacht na cúirte forfheidhmithe chun scrúdú a dhéanamh uaithi féin an bhfuil téarma conarthach éagórach)
I gCásanna Uamtha C-693/19 agus C-831/19,
IARRATAÍ ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ó Tribunale di Milano (Cúirt Dúiche  Milano, an Iodáil), trí bhreitheanna an 10 Lúnasa 2019 agus an 31 Deireadh Fómhair 2019, a fuarthas ag an gCúirt Bhreithiúnais an 13 Meán Fómhair 2019 agus an 14 Samhain 2019, sna himeachtaí idir

SPV Project 1503 Srl,

Dobank SpA

v

YB (C-693/19),

agus

Banco di Desio e della Brianza SpA,

Banca di Credito Cooperativo di Carugate e Inzago sc,

Intesa Sanpaolo SpA,

Banca Popolare di Sondrio s.c.p.a,

Cerved Credit Management SpA

v

YX,

ZW (C-831/19),

tugann AN CHÚIRT BHREITHIÚNAIS (an Mór-Dhlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán, A. Arabadjiev, K. Jürimäe, C. Lycourgos, E. Regan, S. Rodin (Rapóirtéir) agus I. Jarukaitis, Uachtaráin Dlísheomra, M. Ilešič, J.-C. Bonichot, M. Safjan, F. Biltgen, P.G. Xuereb, N. Piçarra, L.S. Rossi agus A. Kumin, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: E. Tanchev,
Cláraitheoir: R. Schiano, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn agus i ndiaidh éisteacht an 27 Aibreán 2021,
agus tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–        Banco di Desio e della Brianza, ag F.L. Monti, S. Sironi agus P. Vitiello, avvocati,
–        ZW, ag S.M. Zigni agus M. Buzzini, avvocati,
–        Rialtas na hIodáile, ag G. Palmieri, i gcáil Gníomhaire, le cúnamh ó A. Grumetto, avvocato dello Stato,
–        Rialtas na Gearmáine, ag U. Kühne, J. Möller agus M. Hellmann, i gcáil Gníomhairí,
–        Rialtas na Spáinne, ag S. Centeno Huerta, J. Ruiz Sánchez agus J. Rodríguez de la Rúa Puig, agus ag M.J. Ruiz Sánchez, i gcáil Gníomhairí,
–        Rialtas na hUngáire, ag M. Z Fehér agus K. Szíjjártó, i gcáil Gníomhairí,
–        an Coimisiún Eorpach, ag G. Gattinara agus N. Ruiz García, i gcáil Gníomhairí,
tar éis éisteacht le tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 15 Iúil 2021,
an Breithiúnas seo a leanas:

Breithiúnas

1        Baineann na hiarrataí ar réamhrialú le léirmhíniú ar Airteagail 6 agus 7 de Threoir 93/13/CEE ón gComhairle an 5 Aibreán 1993 maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra (IO 1993 L 95, lch. 29) agus le léirmhíniú ar Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (“an Chairt”).

2        Rinneadh na hiarrataí seo in imeachtaí idir, ar thaobh amháin, SPV Project 1503 Srl (“SPV”) agus Dobank SpA, ionadaí de chuid Unicredit SpA, agus YB agus, ar an taobh eile, Banco di Desio e della Brianza SpA (“BDB”) agus institiúidí creidmheasa eile agus YX agus ZW, maidir le nósanna imeachta forfheidhmithe atá bunaithe ar ionstraimí infhorfheidhmithe a bhfuil res judicata faighte acu.
 An dlí lena mbaineann

 Dlí an Aontais Eorpaigh

3        Sonraítear sa cheathrú haithris is fiche de Threoir 93/13 nach mór do  “chúirteanna nó údaráis riaracháin na mBallstát modhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha a bheith ar fáil dóibh chun cosc a chur ar chur i bhfeidhm téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra”.
[...][Aistriúchán neamhoifigiúil]

4        Foráiltear le hAirteagal 2(b) den Treoir sin:
“Chun críoch na Treorach seo, tá feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:
[...]ciallaíonn “Tomhaltóir”: aon duine nádúrtha atá ag gníomhú, i gconarthaí a chumhdaítear leis an Treoir seo, chun críoch atá lasmuigh de thrádáil, gnó nó gairm an duine sin;
[...][Aistriúchán neamhoifigiúil]

5        Foráiltear le hAirteagal 6(1) den Treoir sin:
“Déanfaidh na Ballstáit foráil nach mbeidh téarmaí éagóracha a úsáidtear i gconradh arna chur i gcrích le tomhaltóir ag díoltóir nó ag soláthróir ina gceangal ar an tomhaltóir, amhail dá bhforáiltear faoina ndlí náisiúnta, agus go leanfaidh an conradh de bheith ina cheangal ar na páirtithe de réir na dtéarmaí sin, más féidir leis leanúint de bheith ann gan na téarmaí éagóracha.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

6        De réir Airteagal 7(1) den Treoir chéanna:
“Áiritheoidh na Ballstáit, ar mhaithe le leas na dtomhaltóirí agus na n-iomaitheoirí, gurb ann do mhodhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha chun bac a chur ar úsáid leanúnach a bhaint as téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra arna dtabhairt i gcrích ag díoltóirí nó soláthróirí.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
 Dlí na hIodáile

7        Decreto legislativo n. 206, recante Codice del consumo a norma dell’articolo 7 della legge 29 luglio 2003, n. 229 (Foraithne Reachtach Uimh. 206 maidir leis an gCód Tomhaltóra de bhun Airteagal 7 de Dhlí Uimh. 229 an 29 Iúil 2003), an 6 Meán Fómhair 2005 (gnáth fhorlíonadh de chuid GURI Uimh. 235, an 8 Deireadh Fómhair 2005), lenar trasuíodh Treoir 93/13, foráiltear in Airteagal 33(1) agus (2):
“1.      I gconradh idir tomhaltóir agus díoltóir nó soláthróir, measfar gur téarmaí éagóracha iad téarmaí lena gcruthaítear, d’ainneoin meon macánta, éagothroime shuntasach sna cearta agus sna hoibleagáidí faoin gconradh chun aimhleasa an tomhaltóra.
2.      Is téarmaí éagóracha iad mura bhforáiltear cruthúnas dá mhalairt, arb é is cuspóir nó is éifeacht dóibh:
[...]
f)      forchur ar an tomhaltóir, i gcás neamh-fheidhmíochta nó i gcás moille ar chomhlíonadh, suim airgid iomarcach follasach a íoc mar chúiteamh, téarma pionóis nó a choibhéis;
[...]”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

8        Foráiltear le hAirteagal 36(1) agus (3) den fhoraithne reachtach sin:
“1.      Tá na téarmaí a mheastar a bheith éagórach de bhun Airteagail 33 agus 34 ar neamhní, agus leanfaidh an chuid eile den chonradh de bheith bailí.
[...]
3.      Níl feidhm ag neamhniú ach amháin maidir le leas an tomhaltóra agus féadfaidh an chúirt é a ardú.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

9        Foráiltear le hAirteagal 633, sa leagan is infheidhme sna príomhimeachtaí, den Codice di procedura civile (“Cód an Nós Imeachta Sibhialta”) maidir leis na coinníollacha le haghaidh inghlacthachta:
“Ar iarraidh ó aon chreidiúnaí de shuim shonraithe airgid nó de chainníocht shonraithe earraí idirmhalartacha, nó ó fhaighteoir soláthair shonraigh maoine sochorraithe, eiseoidh an chúirt inniúil ordú íocaíochta nó loghadh:
1)      Má tá fianaise i scríbhinn mar thaca leis an gceart a éilítear;
[...]”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

10      Foráiltear le hAirteagal 640 den chód sin mar a leanas:
“Déanfaidh an chúirt, má mheasann sí nach bhfuil údar leordhóthanach leis an iarraidh, a ordú don chlárlann an t-iarratasóir a chur ar an eolas dá réir sin, agus iarrfaidh sé air an fhianaise a sholáthar.
Mura bhfreagraíonn an t-iarratasóir don iarraidh sin, mura dtarraingeoidh sé siar a iarratas nó mura féidir an t-iarratas a dheonú, diúltóidh an chúirt don iarraidh le cinneadh réasúnaithe.
Tá an cinneadh sin gan dochar don fhéidearthacht an iarraidh a athdhearbhú, lena n-áirítear faoin ngnáthnós imeachta.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

11      Foráiltear le hAirteagal 641 den chód sin, má dheonaítear an iarraidh, go bhfuil an chúirt chun ordú a thabhairt don pháirtí eile an tsuim airgid a íoc agus a chur in iúl dó gur féidir agóid a thaisceadh laistigh de 40 lá.

12      In Airteagal 647 de Chód an Nós Imeachta Sibhialta, sa leagan is infheidhme sna príomhimeachtaí, dar teideal “Infhorfheidhmitheacht ar easpa agóide nó táimhe ar thaobh an pháirtí fhreasúraigh”, luaitear an méid seo a leanas:
“Mura dtaisctear aon agóid laistigh den teorainn ama forordaithe, nó mura bhfuil imeachtaí dlí curtha isteach ag an bpáirtí freasúrach, dearbhóidh [an chúirt] a d’eisigh an t-ordú é a bheith infhorfheidhmithe, ar iarraidh, fiú ó bhéal, ón iarratasóir. [...]
I gcás ina ndearbhófar go bhfuil an t-ordú infhorfheidhmithe de bhun an Airteagail seo, ní fhéadfar an agóid a thaisceadh ná leanúint leis a thuilleadh, gan dochar d’fhorálacha Airteagal 650, agus scaoilfear aon urrús a cuireadh ar fáil.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

13      De réir Airteagal 650 den chód sin, a bhaineann leis an agóid dhéanach
“Féadfaidh an cosantóir agóid a thaisceadh fiú tar éis don teorainn ama arna socrú san ordú dul in éag má chruthaíonn sé nach raibh a fhios aige in am mar gheall ar neamhrialtachtaí san fhógra, de bharr cúinsí neamh-intuartha nó de bharr force majeure.
[...]
Ní fhéadfar aon agóid a thaisceadh tar éis dhul in éag thréimhse 10 lá ón gcéad ghníomh cur chun feidhme.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

14      Foráiltear le hAirteagal 2909 den Codice civile (Cód Sibhialta) maidir le res judicata:
“Beidh éifeacht iomlán ag na cinntí sa bhreithiúnas a bhfuil feidhm res judicata aige amhail idir na páirtithe, a n-oidhrí nó a gcomharbaí i dteideal.”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]

15      Luann an chúirt a rinne an tarchur, de réir chásdlí tromlaigh an Corte suprema di cassazione (an Chúirt Freaschuir Uachtarach, an Iodáil), go bhfuil feidhm res judicata á bhaint amach le hordú chun suim airgid a íoc nach raibh ina ábhar agóide, ní hamháin i ndáil leis an éileamh a bhfuil aisghabháil á lorg ina leith amháin, ach freisin maidir leis an ionstraim ar a bhfuiltear ag brath mar bhonn don éileamh sin, lena ndéanfar aon rialú ina dhiaidh sin ar na forais ar an údar leis an iarraidh a bhfuiltear ag brath air a eisiamh. Mar thoradh ar an gcásdlí sin, cuireadh i bhfeidhm prionsabal an “res judicata intuigthe” ar ordú neamhagóideach, ar dá réir a mheastar gur réitigh an chúirt a rinne an cinneadh i leith na ceiste ar leith na réamhcheisteanna eile go léir.
 An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh i gcomhair réamhrialú

 Cás C-693/19

16      Thug SPV agus creidiúnaithe eile nós imeachta forfheidhmithe os comhair na cúirte a rinne an tarchur chun fiacha a d'eascair as conarthaí airgeadais arna dtabhairt i gcrích le YB a ghnóthú. Tá an nós imeachta seo bunaithe ar ordú íocaíochta atá críochnaitheach anois, toisc nach bhfuil freasúra déanta ag YB ina choinne.

17      Foráladh leis na conarthaí airgeadais atá i gceist, i gcás moill a bheith ar fhéichiúnaí a chuid oibleagáidí a chomhlíonadh, go gcuirfí téarma pionóis agus ús mainneachtana i bhfeidhm.

18      Ag an éisteacht, d’ordaigh an chúirt forfheidhmithe, ag cur san áireamh go bhféadfadh an téarma a bhaineann le ríomh an úis mhainneachtana a bheith éagórach, do SPV na conarthaí ar ar a mbonn a eisíodh an t-ordú íocaíochta a sholáthar agus d’iarr an chúirt ar YB teacht i láthair ag an gcéad éisteacht eile agus a chur in iúl go bhfuil sé ar intinn aige a éagóraí atá  an téarma sin a phlé.

19      Ag an éisteacht ina dhiaidh sin, dúirt YB gur mhian leis brath ar a éagóraí a bhfuil an téarma sin. Dá bhrí sin, ar bhonn bhreithiúnas an 9 Samhain 2010, VB Pénzügyi Lízing (C-137/08, EU:C:2010:659), mheas an chúirt forfheidhmithe go raibh sí in ann measúnú a dhéanamh ar a éagóraí atá an téarma céanna sin a d’fhéadfadh a bheith ann agus shocraigh sí éisteacht nua. Ina phléadálacha, mhaígh SPV go dtoirmisctear leis an res judicata a ghabhann leis an ordú aon rialú ar théarmaí na gconarthaí ar ar a mbonn a eisíodh an t-ordú sin.

20      Luann an chúirt a rinne an tarchur, i gcás ina mbeidh ionstraim infhorfheidhmithe faighte ag creidiúnaí, go bhféadfaidh sé éilimh a fhéichiúnaí féin i gcoinne tríú páirtithe a chur faoi réir nós imeachta astuithe. Luaitear go gceanglaítear ar an gcúirt forfheidhmithe a áirithiú go mbeidh ionstraim infhorfheidhmithe ann a bheidh bailí le linn thréimhse na nósanna imeachta forfheidhmithe ar fad. Dá bhrí sin, bheadh cumhacht na cúirte sin teoranta don rialú ar an ionstraim infhorfheidhmithe a bheith ann agus ní féidir léi, dá bhrí sin, “ábhar bunúsach” a chuimsiú. Déanfar rialú den sórt sin a eisiamh freisin i gcás ina gcuirfeadh an féichiúnaí agóid i gcoinne an fhorfheidhmithe.

21      Fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, agus tagairt á déanamh aici do chásdlí na Cúirte Breithiúnais maidir le dualgais na cúirte náisiúnta i réimse chosaint na dtomhaltóirí agus an chásdlí a bhaineann leis an bhféidearthacht res judicata a chur ar leataobh in imthosca áirithe, ar a éagóraí atá an téarma a d’fhéadfadh a bheith ann a bhaineann le hús mainneachtana agus an téarma pionóis sna conarthaí atá i gceist sna príomhimeachtaí sa díospóid atá ar feitheamh os a comhair.

22      Luann an chúirt sin a rinne an tarchur, sa mhéid sin nár thug an chúirt a d’eisigh an t-ordú íocaíochta atá i gceist rialú ar a éagóraí atá na téarmaí thuasluaite a d’fhéadfadh a bheith ann agus, mar gheall ar easpa agóide ó YB, go raibh feidhm res judicata faighte ag an ordú. Dá bhrí sin, agus prionsabal an “res judicata intuigthe” á chur i bhfeidhm, meastar gur scrúdaigh an chúirt sin na téarmaí go léir sna conarthaí airgeadais atá i gceist sna príomhimeachtaí, lena n-áirítear an dá théarma atá i gceist, agus go gcumhdaítear iad leis an bhfoirm sin res judicata.

23      Dá bhrí sin, ní féidir leis an gcúirt forfheidhmithe measúnú a dhéanamh ar a éagóraí atá  na téarmaí conarthacha, ní hamháin toisc nach ndéanann sí rialú ar ábhar an ordaithe íocaíochta a eisíodh ar bhonn an ordaithe sin, ach toisc go bhfuil res judicata faighte ag an ordú sin freisin, i gcás nár thaisc an féichiúnaí agóid ina choinne. De réir na cúirte a rinne an tarchur, mura ndéantar rialú sainráite ar a éagóraí atá na téarmaí sna himeachtaí, ní leor an chosaint agus is cosaint neamhiomlán atá ann don tomhaltóir.

24      Sna himthosca sin, chinn Tribunale di Milano bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais i gcomhair réamhrialú:
“An dtoirmisctear le hAirteagail 6 agus 7 de Threoir 93/13/CEE agus Airteagal 47 den [Chairt], agus faoi cén coinníollacha, reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht a bhfuil cur síos déanta uirthi lena gcuirtear cosc ar an gcúirt forfheidhmithe rialú bunúsach a dhéanamh ar an ionstraim infhorfheidhmithe a bhfuil feidhm res judicata aici agus lena gcuirtear cosc ar an gcúirt chéanna, i gcás ina dtugtar le fios go bhfuil sé ar intinn ag an tomhaltóir brath ar a éagóraí atá an téarma atá sa chonradh ar ar a bhonn a fuarthas an ionstraim infhorfheidhmithe, ó éifeachtaí an res judicata intuigthe a chur ar leataobh?”
 Cás C-831/19

25      In 2005, thug BDB conarthaí ráthaíochta i gcrích le YX agus ZW chun fiacha cuideachta a ráthú.

26      Tá nós imeachta athshealbhaithe tionscanta ag BDB os comhair na cúirte a rinne an tarchur i gcoinne na maoine faoi úinéireacht YX agus ZW. Tá an nós imeachta seo, ina ndearna creidiúnaithe eile idirghabháil, bunaithe ar orduithe íocaíochta a d'eisigh cúirt i bhfabhar BDB agus na creidiúnaithe eile seo i gcoinne cuideachta amháin, an príomhfhéichiúnaí, agus ceithre ráthóir, lena n-áirítear YX agus ZW, in 2012 agus 2013. Toisc nár cuireadh agóid i gcoinne na n-orduithe, tá res judicata faighte acu.

27      Le linn na nósanna imeachta athshealbhaithe, bhraith ZW ar a stádas mar thomhaltóir chun a bheith in ann brath ar a éagóraí atá na téarmaí a d’fhéadfadh a bheith ann atá sna conarthaí ráthaíochta ar eisíodh na horduithe íocaíochta ar a mbonn.

28      Áitíonn BDB, cosúil leis na hinstitiúidí creidmheasa eile a bhfuil baint acu leis an nós imeachta athshealbhaithe, nach féidir le ZW brath ar an stádas sin mar gheall ar a stádas mar scairshealbhóir sa phríomhchuideachta is féichiúnaí agus an nasc pósta le YX, ionadaí dlíthiúil na cuideachta sin. Áitíonn siad freisin, beag beann ar an stádas sin a aithint, nach féidir leis an gcúirt forfheidhmithe rialú a dhéanamh ar ionstraim infhorfheidhmithe atá ceart agus críochnaitheach go foirmiúil, amhail ordú íocaíochta neamhagóideach.

29      Measann an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil stádas tomhaltóra ag ZW, sa díospóid os a comhair, ar an bhforas nár cruthaíodh, ar an dáta a thug sé na conarthaí ráthaíochta arna n-eisiúint i gcrích sna príomhimeachtaí, ar an gcéad dul síos, a scair uile i scairchaipiteal na cuideachta is féichiúnaí, arb ionann é agus 22 %, ar an dara dul síos, nach raibh sé cruthaithe go bhfuair sé díbhinní i ndáil leis na scaireanna a bhí á sealbhú agus, ar an tríú dul síos, go raibh sé bunaithe, ó 1976 i leith, bhí caidreamh fostaíochta ar thuarastal aige le cuideachta eile agus mar sin, ag an am a cuireadh na conarthaí ráthaíochta i gcrích, ní raibh aon fheidhm orgánach aige sa phríomhfhéichiúnaí.

30      Maidir leis an gceart atá ag tomhaltóir brath ar a éagóraí atá  téarmaí conarthacha ar eisíodh ordú íocaíochta ar a bhonn, leagann an chúirt sin amach na rialacha náisiúnta a bhaineann le nósanna imeachta forfheidhmithe agus maíonn sí, i gcás athshealbhú, go ndéanann an creidiúnaí, ar bhonn ionstraim infhorfheidhmithe, an ceart in rem ar mhaoin dhochorraithe ar leis an bhféichiúnaí í a chur faoi réir forfheidhmithe. Luaitear ann, i gcur i bhfeidhm na gcumhachtaí a fhéadfaidh an chúirt forfheidhmithe a fheidhmiú le linn an nós imeachta astaithe a chur i gcrích, nach ndéanfaidh an breitheamh sin rialú, mar is léir ó mhír 20 den bhreithiúnas seo, ar “ábhar bunúsach” na hionstraime infhorfheidhmithe.

31      Luaitear ann freisin, faoin dlí náisiúnta, nach gá aon fhoirm ar leith chun agóid i gcoinne an fhorfheidhmithe a thaisceadh agus go bhféadfar í a dhéanamh ó bhéal fiú ag an éisteacht os comhair na cúirte forfheidhmithe nó trí fhreagra a thaisceadh, ag an éisteacht sin.

32      Fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, ag tagairt do chásdlí na Cúirte Breithiúnais lena sainítear uathriail nós imeachta na mBallstát d’fhonn éifeachtacht iomlán dhlí substainteach an Aontais a áirithiú, maidir le dualgais na cúirte náisiúnta i réimse na cosanta tomhaltóirí agus an chásdlí a bhaineann leis an bhféidearthacht res judicata a chur ar leataobh i gcúinsí áirithe, maidir leis a éagóraí a d’fhéadfadh a bheith ann, sa díospóid a bhí ar feitheamh os a comhair, na téarmaí sna conarthaí ráthaíochta a bhí i gceist sna príomhimeachtaí a tugadh chun críche idir ZW agus BDB chomh maith le idir ZW agus creidiúnaithe eile, ar eisíodh na horduithe íocaíochta ar a mbonn.

33      I ndáil leis sin, deir an chúirt a rinne an tarchur nach féidir brath ar an gcéim sin, de réir na gcreidiúnaithe, in éagmais agóid a bheith déanta ag ZW, go bhfuil na téarmaí sin éagórach soiléir freisin ó bhreithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2009, Asturcom Telecomunicaciones (C-40/08, EU:C:2009:615).

34      Léiríonn an chúirt a rinne an tarchur, áfach, gur léirigh ZW, murab ionann agus an tomhaltóir sa chás a raibh breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2009 mar thoradh air, Asturcom Telecomunicaciones (C-40/08, EU:C:2009:615), sa díospóid sna príomhimeachtaí, go raibh sé ar intinn aige cineál éagórach téarmaí áirithe a dhearbhú agus ar an gcaoi sin deireadh a chur leis an easpa gnímh a léiríodh go dtí go mbunófar an res judicata intuigthe lena gclúdaítear na hionstraimí infhorfheidhmithe.

35      Measann an chúirt sin freisin, ar an dáta ar eisíodh na horduithe íocaíochta a bhí i gceist sna príomhimeachtaí, nár leag an Chúirt síos na coinníollacha faoinar féidir an ráthóir a bheidh ag agairt duine dhlítheanaigh a aicmiú mar thomhaltóir, ar na coinníollacha sin a leagan síos ina dhiaidh sin, le horduithe an 19 Samhain 2015, Tarcău (C-74/15, EU:C:2015:772), agus an 14 Meán Fómhair 2016, Dumitraș (C-534/15, EU:C:2016:700). Dá bhrí sin, measann an chúirt sin nach raibh ZW in ann a chinneadh, agus láneolas aige ar na fíorais, arbh iomchuí brath, i gcomhthéacs agóide ar na horduithe, ar a éagóraí atá na téarmaí sna conarthaí le díoltóirí nó le soláthraithe, toisc nach raibh sé ar an eolas faoina stádas féin mar thomhaltóir.

36      Dá bhrí sin, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an bhfuil an easpa cinnteachta maidir leis an bhféidearthacht ráthóir a aicmiú mar thomhaltóir ar an dáta a fógraíodh na hionstraimí infhorfheidhmithe atá i gceist, rud a d’fhágfadh go mbeadh sé dodhéanta nó ródheacair na cearta a thugtar do thomhaltóirí leis an reachtaíocht náisiúnta lenar trasuíodh Treoir 93/13 a fheidhmiú.

37      Luaitear ann freisin, de bhua phrionsabail an dlí nós imeachta náisiúnta, in éagmais agóide a bheith déanta ag an tomhaltóir, go gcumhdaítear le res judicata orduithe íocaíochta cineál neamhéagórach théarmaí an chonartha ráthaíochta, fiú amháin in éagmais aon scrúdaithe fhollasaigh ag an gcúirt a d’eisigh an t-ordú sin, ar a éagóraí atá na téarmaí sin. Is é an toradh atá air sin, ar an gcéad dul síos, nach féidir cineál éagórach na dtéarmaí conarthacha le linn na bpríomhimeachtaí a dhearbhú agus, ar an dara dul síos, neamh-inghlacthacht na hagóide i gcoinne an fhorfheidhmithe i gcás ina bhfuil sí bunaithe ar fhorais ar cheart a bheith ardaithe ag an bpáirtí nuair a dréachtaíodh an ionstraim infhorfheidhmithe.

38      I ndáil leis sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire i mír 49 de bhreithiúnas an 26 Eanáir 2017, Banco Primus (C-421/14, EU:C:2017:60), gur chinn an Chúirt nach dtoirmisctear le Treoir 93/13 riail náisiúnta lena gcuirtear cosc ar an gcúirt náisiúnta athbhreithniú a dhéanamh uaithi féin ar a éagóraí atá na téarmaí conarthacha le díoltóir nó le soláthróir, i gcás inar cinneadh cheana féin dlíthiúlacht na dtéarmaí conarthacha go léir i bhfianaise na Treorach sin le cinneadh a bhfuil res judicata aige. Cuireann sé in iúl gur mheas an Chúirt freisin, sa bhreithiúnas sin, i gcás nach ndearnadh rialú ar a éagóraí atá na téarmaí conarthacha le linn rialú breithiúnach a rinneadh roimhe sin ar an gconradh atá i gceist le cinneadh ag a bhfuil res judicata, nó i gcás nach raibh ach cuid acu faoi réir rialú den sórt sin, ceanglaítear ar an gcúirt náisiúnta, mar sin féin, measúnú a dhéanamh ar a éagóraí atá na téarmaí a d’fhéadfadh a bheith ann atá i gceist.

39      Measann an chúirt a rinne an tarchur freisin go bhféadfar, leis an mbreithiúnas sin, na coinníollacha a leagan síos faoina bhféadfar res judicata sainráite a agairt chun an chúirt náisiúnta a chosc ó rialú a dhéanamh ar a éagóraí atá na téarmaí conarthacha. Os a choinne sin, measann sí nach bhfuil an deis fós ag an gCúirt Bhreithiúnais rialú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht an phrionsabail “res judicata intuigthe” le hAirteagail 6 agus 7 de Threoir 93/13 agus le hAirteagal 47 den Chairt.

40      Sna himthosca sin, chinn Tribunale di Milano bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais i gcomhair réamhrialú:
“1)      An dtoirmisctear le hAirteagail 6 agus 7 de Threoir 93/13/CEE agus Airteagal 47 den [Chairt], agus faoi cén coinníollacha, reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht a bhfuil cur síos déanta uirthi lena gcuirtear cosc ar an gcúirt forfheidhmithe rialú bunúsach a dhéanamh ar an ionstraim infhorfheidhmithe a bhfuil feidhm res judicata aici, nuair is tomhaltóir í atá díreach tar éis teacht ar an eolas faoina stádas mar thomhaltóir (an ceart dearfach a bhí ann roimhe sin tar éis dó an fheasacht sin a chur as an áireamh) a iarrann go ndéanfaí an rialú sin?
2)      An dtoirmisctear le hAirteagail 6 agus 7 de Threoir 93/13/CEE agus Airteagal 47 den [Chairt], agus faoi cén coinníollacha, reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht a bhfuil cur síos déanta uirthi, mar gheall ar an res judicata intuigthe a fuarthas i ndáil le heaspa éagóir an téarma chonarthaigh, lena gcuirtear cosc ar an gcúirt forfheidhmithe, rialú a dhéanamh ar agóid i gcoinne an fhorfheidhmithe arna déanamh ag an tomhaltóir, ón éagóir sin a aimsiú; agus an féidir bonn cirt a bheith leis an gcosc sin freisin i gcás, i bhfianaise an chirt dhearfaigh a bhí i bhfeidhm tráth go mbunófar an res judicata, nach raibh gá measúnú a dhéanamh ar a éagóraí atá an téarma toisc nárbh fhéidir an ráthóir a aicmiú mar thomhaltóir ansin?”

41      Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte Breithiúnais an 23 Feabhra 2021, rinneadh Cásanna C-693/19 agus C-831/19 a uamadh le haghaidh an nós imeachta ó bhéal agus an bhreithiúnais.
 Inghlacthacht iarratais ar réamhrialú i gcás C-831/19

42      Áitíonn BDB go bhfuil an iarraidh ar réamhrialú neamh-inghlactha ar an bhforas nach tomhaltóir é ZW agus, dá bhrí sin, nach bhfuil Treoir 93/13 infheidhme maidir leis.

43      I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de bhua cásdlí socair, sa nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 267 CFAE, atá bunaithe ar dheighilt shoiléir feidhmeanna idir na cúirteanna náisiúnta agus an Chúirt, nach bhfuil dlínse ach ag an gcúirt náisiúnta amháin rialú agus measúnú a dhéanamh ar na fíricí sa díospóid sna príomhimeachtaí agus an dlí náisiúnta a léirmhíniú agus a chur i bhfeidhm. Ar an gcaoi chéanna, is faoin gcúirt náisiúnta amháin atá sé, ar tugadh an díospóid os a comhair agus nach mór di freagracht a ghlacadh as an gcinneadh breithiúnach atá le déanamh, measúnú a dhéanamh, i bhfianaise imthosca sonracha an cháis, ar an ngá atá leis agus ábharthacht na gceisteanna a chuireann sí faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais. Dá bhrí sin, nuair a bhaineann na ceisteanna a cuireadh isteach le léirmhíniú dhlí an Aontais, tá an Chúirt faoi cheangal, i bprionsabal, rialú a dhéanamh (breithiúnas an 14 Meitheamh 2012, Banco Español de Crédito, C-618/10, EU:C:2012:349, mír 76 agus an cásdlí a luaitear).

44      Ní féidir leis an gCúirt Breithiúnais diúltú do rialú a dhéanamh ar iarraidh ar réamhrialú arna déanamh ag cúirt náisiúnta ach amháin má dhealraíonn sé go follasach nach bhfuil baint ar bith ag an léirmhíniú arna n-iarraidh ar dhlí an Aontais Eorpaigh le fíricí iarbhír nó le cuspóir na díospóide sna príomhimeachtaí, más fadhb de chineál hipitéiseach í nó mura bhfuil an fhaisnéis fhíorasach agus dhlíthiúil is gá ag an gCúirt Bhreithiúnais chun freagra úsáideach a thabhairt ar na ceisteanna a cuireadh uirthi (breithiúnas an 14 Meitheamh 2012, Banco Español de Crédito, C-618/10, EU:C:2012:349, mír 77 agus an cásdlí a luaitear).

45      Ní hamhlaidh atá sa chás seo.

46      Is léir ón ordú tarchuir agus ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte Breithiúnais nach mór, murab ionann agus a céile YX, ZW a aicmiú mar thomhaltóir, ós rud é, ar an dáta ar tugadh na conarthaí ráthaíochta i gcrích le BDB agus leis na creidiúnaithe eile, go raibh ZW ag gníomhú chun críocha atá lasmuigh dá thrádáil nó dá trádáil, dá ghnó nó dá gnó, dá ghairm nó dá gairm agus nach raibh aon nasc feidhmiúil aige leis an gcuideachta lena mbaineann, an príomhfhéichiúnaí. De réir na cúirte a rinne an tarchur, bhí ZW, ó 1976 i leith, nasctha le cuideachta eile trí chaidreamh fostaíochta agus nach raibh aon fheidhm bainistíochta aige laistigh den chuideachta atá i gceist. Thug an chúirt a rinne an tarchur dá haire, chuige sin, go bhfuair ZW, i bhfianaise na ndoiciméad arna dtabhairt ar aird ag ZW le linn an nós imeachta forfheidhmithe, scairshealbhán 22 % i scairchaipiteal an phríomhfhéichiúnaí an 31 Eanáir 2013, cé go raibh na conarthaí ráthaíochta idir ZW agus na creidiúnaithe go léir curtha i gcrích roimh an dáta sin, agus go ndearnadh an t-ordú íocaíochta a fuair BDB sula bhfuair ZW na scaireanna sin.

47      Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta dá aire i mír 51 dá Thuairim, is léir ó bhreithiúnas an 30 Bealtaine 2013, Asbeek Brusse agus de Man Garabito (C-488/11, EU:2013:341, mír 29), go bhfuil feidhm ag Treoir 93/13 maidir le “haon chonradh” idir tomhaltóir agus díoltóir nó soláthróir, ós rud é go sainítear tomhaltóir in Airteagal 2(b) den Treoir sin mar aon duine nádúrtha atá ag gníomhú, i gconarthaí a chumhdaítear leis an Treoir sin, chun críocha atá lasmuigh dá thrádáil nó dá trádáil, dá ghnó nó dá gnó, dá ghairm nó dá gairm.

48      Dá bhrí sin, ós rud é nár chuir ZW an conradh ráthaíochta i gcrích le linn a trádála, a gnó, nó a gairme, ní mór an conradh sin a mheas mar chonradh idir díoltóir nó soláthróir agus tomhaltóir agus, dá bhrí sin, go dtagann sé faoi raon feidhme Threoir 93/13.

49      Dá bhrí sin, ní mór a mheas go bhfuil an iarraidh ar réamhrialú inghlactha.
  Na ceisteanna arna dtarchur chun réamhrialú

50      Lena ceisteanna dá dtagraítear i gCás C-693/19 agus i gCás C-831/19, ceisteanna ar cheart iad a scrúdú le chéile, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcaithfear Airteagal 6(1) agus Airteagal 7(1) de Threoir 93/13 a léirmhíniú ar chaoi a gciallaíonn go dtoirmisctear reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás nach raibh ordú íocaíochta arna eisiúint ag cúirt arna iarraidh sin ag creidiúnaí ina ábhar agóide arna thaisceadh ag an bhféichiúnaí, ní fhéadfaidh an chúirt forfheidhmithe, ar an bhforas go bhfuil sé intuigthe go gclúdaítear le res judicata bailíocht na dtéarmaí seo, lena n-eisiatar aon rialú ar bhailíocht na dtéarmaí, scrúdú a dhéanamh ina dhiaidh sin ar a éagóraí atá na téarmaí conarthacha ar a raibh an t-ordú sin bunaithe. I gCás C-831/19, fiafraítear freisin an raibh aon tionchar, ar an dáta a tháinig an t-ordú chun a bheith críochnaitheach, nach raibh an féichiúnaí ar an eolas go bhféadfaí é a aicmiú mar “thomhaltóir” de réir bhrí na Treorach sin i ndáil leis sin.

51      De réir chásdlí socair na Cúirte Breithiúnais, tá an córas cosanta arna chur chun feidhme le Treoir 93/13 bunaithe ar an dtuiscint go bhfuil an tomhaltóir i riocht níos ísle i leith an díoltóra nó an tsoláthróra  maidir le cumhacht margála agus leibhéal eolais (féach, go háirithe, breithiúnas an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C-421/14, EU:C:2017:60, mír 40 agus an cásdlí a luaitear).

52      I ndáil leis an seasamh níos laige sin, foráiltear le hAirteagal 6(1) den Treoir sin nach bhfuil téarmaí éagóracha ceangailteach ar na tomhaltóirí. Is foráil shainordaitheach í a bhfuil sé mar aidhm aici  cothromaíocht éifeachtach a chur in ionad na cothromaíochta foirmiúla a bhunaítear leis an gconradh idir cearta agus oibleagáidí na bpáirtithe conarthacha chun comhionannas a athbhunú eatarthu (féach, go háirithe, breithiúnais an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C-154/15, C-307/15 agus C-308/15, EU:C:2016:980, míreanna 53 agus 55, agus an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C-421/14, EU:C:2017:60, mír 41).

53      I ndáil leis sin, is léir ó chásdlí socair na Cúirte Breithiúnais go gceanglaítear ar an gcúirt náisiúnta measúnú a dhéanamh uaithi féin ar a éagóraí atá an téarma conarthach, a thagann faoi raon feidhme Threoir 93/13 agus, ar an dóigh sin, chun an éagothroime idir an tomhaltóir agus an díoltóir nó an soláthróir a chúiteamh, ar choinníoll go bhfuil na gnéithe dlíthiúla agus fíorasacha is gá chun na críche sin aici (breithiúnais an 14 Márta 2013, Aziz, C-415/11, EU:C:2013:164, mír 46 agus an cásdlí a luaitear; an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C-154/15, C-307/15 agus C-308/15, EU:C:2016:980, mír 58, agus an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C-421/14, EU:C:2017:60, mír 43).

54      Thairis sin, ceanglaítear le Treoir 93/13 ar na Ballstáit, mar is léir ó Airteagal 7(1), arna léamh in éineacht leis an gceathrú haithris is fiche di, foráil a dhéanamh maidir le modhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha chun bac a chur ar úsáid na dtéarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra arna dtabhairt i gcrích ag díoltóirí nó soláthróirí (breithiúnas an 26 Meitheamh 2019, Addiko Bank, C-407/18, EU:C:2019:537, mír 44 agus an cásdlí a luaitear).

55      Cé go bhfuil sé leagtha síos cheana féin ag an gCúirt Bhreithiúnais, agus ceanglais Airteagail 6(1) agus 7(1) de Threoir 93/13 á gcur san áireamh aici, an bealach nach mór don chúirt náisiúnta a áirithiú go gcosnófar na cearta atá ag tomhaltóirí faoin Treoir sin, is é fírinne an scéil fós, i bprionsabal, nach ndéantar le dlí an Aontais na nósanna imeachta is infheidhme maidir le rialú a dhéanamh ar a éagóraí atá an téarma conarthach a chomhchuibhiú, agus go dtagann na nósanna imeachta sin, faoi réir dhlíchóras náisiúnta na mBallstát dá bhrí sin, de bhun phrionsabal an neamhspleáchais nós imeachta na mBallstát sin, ar choinníoll, áfach, nach bhfuil siad níos lú fabhair leo siúd lena rialaítear cásanna comhchosúla atá faoi réir an dlí náisiúnta (prionsabal na coibhéise) agus nach bhfágann siad feidhmiú na gceart a thugtar le dlí an Aontais dodhéanta sa chleachtas nó ródheacair  (prionsabal na héifeachtachta) (féach, go háirithe, breithiúnas an 26 Meitheamh 2019, Addiko Bank, C-407/18, EU:C:2019:537, míreanna 45 agus 46 agus an cásdlí a luaitear).

56      Sna himthosca sin, ba cheart cinneadh a dhéanamh an gceanglaítear, leis na forálacha sin, ar an gcúirt forfheidhmithe rialú a dhéanamh ar a éagóraí atá na téarmaí conarthacha a d’fhéadfadh a bheith ann d’ainneoin na rialacha nós imeachta náisiúnta lena gcuirtear chun feidhme an prionsabal res judicata maidir le cinneadh breithiúnach nach léiríonn go sainráite aon rialú ar an bpointe sin.

57      I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara an tábhacht, i ndlíchóras an Aontais agus sna dlíchórais náisiúnta, a bhaineann leis an bprionsabal res judicata. Bhí deis ag an gCúirt Bhreithiúnais cheana féin a shoiléiriú, chun cobhsaíocht an dlí agus an chaidrimh dhlíthiúil agus dea-riarachán an cheartais a áirithiú freisin, ní mór go bhféadfar cinntí cúirte a tháinig chun bheith críochnaitheach tar éis gach leighis atá ar fáil a bheith éilithe nó tar éis dhul in éag na dteorainneacha ama chun na leigheasanna sin a fheidhmiú a bheith faoi cheist a thuilleadh (féach, go háirithe, breithiúnais an 6 Deireadh Fómhair 2009, Asturcom Telecomunicaciones, C-40/08, EU:C:2009:615, míreanna 35 agus 36, agus an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C-421/14, EU:C:2017:60, mír 46).

58      Dá bhrí sin, d’aithin an Chúirt nach cosaint iomlán í cosaint tomhaltóirí. Rinne an Chúirt measúnú, go háirithe, nach gceanglaítear le dlí an Aontais ar chúirt náisiúnta gan rialacha nós imeachta náisiúnta lena dtugtar res judicata do chinneadh a chur i bhfeidhm, fiú i gcás ina ndéanfadh sé sárú ar fhoráil a leigheas, de chineál ar bith, i dTreoir 93/13 (féach, go háirithe, breithiúnais an 6 Deireadh Fómhair 2009, Asturcom Telecomunicaciones, C-40/08, EU:C:2009:615, mír 37, agus an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C-154/15, C-307/15 agus C-308/15, EU:C:2016:980, mír 68) faoi réir, áfach, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 55 den bhreithiúnas seo, i gcomhréir le comhlíonadh phrionsabail na coibhéise agus na héifeachtachta.

59      Maidir le prionsabal na coibhéise, ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfuil aon fhaisnéis os comhair na Cúirte Breithiúnais a thabharfadh amhras maidir le comhlíonadh an phrionsabail sin le reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí. Dealraíonn sé, mar a léiríonn Rialtas na hIodáile, nach gceadaítear leis an dlí náisiúnta don chúirt forfheidhmithe rialú a dhéanamh ar ordú íocaíochta a bhfuil res judicata aige, fiú i gcás sárú a d’fhéadfadh a bheith ann ar rialacha náisiúnta maidir leis an mbeartas poiblí.

60      Maidir le prionsabal na héifeachtachta, chinn an Chúirt nach mór anailís a dhéanamh ar gach cás ina n-eascraíonn an cheist an bhfágann foráil náisiúnta nós imeachta chur i bhfeidhm dhlí an Aontais dodhéanta nó ródheacair lena n-áirítear ionad na forála sin sa nós imeachta ina iomláine, maidir leis an chaoi a stiúradh na himeachtaí agus na gnéithe sonracha a bhaineann leo, agus, i gcás inarb iomchuí, na prionsabail atá mar bhonn ag an gcóras dlí náisiúnta, amhail cearta na cosanta a chosaint, prionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus stiúradh cuí na n-imeachtaí (breithiúnas an 22 Aibreán, Profi Credit Slovakia, C-485/19, EU:C:2021:313, mír 53). Rinne an Chúirt measúnú, áfach, nach féidir le hurramú phrionsabal na héifeachtachta dul chomh fada le caillteanas iomlán an tomhaltóra lena mbaineann a chúiteamh (breithiúnas an 1 Deireadh Fómhair 2015, ERSTE Bank Hungary, C-32/14, EU:C:2015:637, mír 62).

61      Thairis sin, shoiléirigh an Chúirt Bhreithiúnais go bhfuil ceanglas maidir le cosaint éifeachtach bhreithiúnach i gceist leis an oibleagáid atá ar na Ballstáit éifeachtacht na gceart atá ag daoine aonair faoi dhlí an Aontais a áirithiú, go háirithe do na cearta a eascraíonn as Treoir 93/13, a athdhearbhaítear in Airteagal 7(1) den Treoir sin agus a chumhdaítear freisin in Airteagal 47 den Chairt, a bhfuil feidhm aige, inter alia, maidir le sainiú na rialacha mionsonraithe nós imeachta a bhaineann le caingne os comhair na gcúirteanna  atá bunaithe ar na cearta sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Meitheamh 2021 BNP Paribas Personal Finance, C-776/19 go C-782/19, EU:C:2021:470, mír 29 agus an cásdlí a luaitear).

62      I ndáil leis sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais, in éagmais rialú éifeachtach ar a éagóraí atá nó nach bhfuil na téarmaí conarthacha lena mbaineann, nach féidir urramú na gceart a thugtar le Treoir 93/13 a ráthú (breithiúnas an 4 Meitheamh 2020, Kancelaria Medius, C-495/19, EU:C:2020:431, mír 35 agus an cásdlí a luaitear).

63      Dá réir sin, ní féidir leis na coinníollacha a leagtar síos sa dlí náisiúnta, dá dtagraítear in Airteagal 6(1) de Threoir 93/13, difear a dhéanamh do shubstaint an chirt a fhaigheann tomhaltóirí ón bhforáil sin, arna léiriú i gcásdlí na Cúirte Breithiúnais dá dtagraítear, go háirithe, i mír 53 den bhreithiúnas seo, gan a bheith faoi cheangal ag téarma a mheastar a bheith éagórach (breithiúnais an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C-154/15, C-307/15 agus C-308/15, EU:C:2016:980, mír 71, agus an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C-421/14, EU:C:2017:60, mír 51).

64      Sna cásanna sna príomhimeachtaí, foráiltear leis an reachtaíocht náisiúnta, in imeachtaí maidir le horduithe íocaíochta nach bhfuil freasúra déanta ina gcoinne a fhorfheidhmiú, nach bhféadfaidh an chúirt forfheidhmithe rialú a dhéanamh ar shubstaint an ordaithe íocaíochta nó rialaithe, uaithi féin nó arna iarraidh sin ag an tomhaltóir, ar a éagóraí atá na téarmaí conarthacha atá mar bhonn leis an ordú sin, mar gheall ar res judicata intuigthe a fuarthas leis an ordú sin.

65      Mar sin féin, is dócha go mbainfidh reachtaíocht náisiúnta faoina meastar go ndearnadh scrúdú uaithi féin ar a éagóraí atá téarmaí conarthacha agus go bhfuil sé res judicata fiú amháin in éagmais aon ráitis maidir leis na cúiseanna chuige sin i gcinneadh amhail cinneadh lena bhforchuirtear ordú íocaíochta an bonn den oibleagáid atá ar an gcúirt náisiúnta scrúdú a dhéanamh uaithi féin ar a éagóraí atá téarmaí conarthacha a d’fhéadfadh a bheith ann, agus aird á tabhairt ar nádúr agus ar thábhacht an leasa phoiblí is bunús leis an gcosaint a thugtar do thomhaltóirí le Treoir 93/13.

66      Dá bhrí sin, ceanglaítear leis an gceanglas maidir le cosaint dlí éifeachtach go mbeadh an chúirt forfheidhmithe in ann measúnú a dhéanamh, lena n-áirítear den chéad uair, ar a éagóraí atá  téarmaí conarthacha a d’fhéadfadh a bheith ann a bhí mar bhonn d’ordú íocaíochta arna eisiúint ag cúirt arna iarraidh sin do chreidiúnaí agus nár thaisc an féichiúnaí agóid ina choinne.

67      Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta dá aire i míreanna 56 agus 57 dá Thuairim, níl an easpa eolais a bhí ag an bhféichiúnaí ar a stádas mar thomhaltóir, de réir bhrí Threoir 93/13 tráth ar tháinig an cinneadh breithiúnach níos luaithe sin chun bheith críochnaitheach ábhartha, ós rud é, mar a thugtar faoi deara i mír 53 den bhreithiúnas seo, go bhfuil oibleagáid ar an gcúirt náisiúnta measúnú a dhéanamh uaithi féin ar a éagóraí atá  téarma conarthach a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin.

68      I bhfianaise an mhéid thuas, is é an freagra ar na ceisteanna a chuirtear i gCás C-693/19 agus i gCás C-831/19, ná nach mór Airteagal 6(1) agus Airteagal 7(1) de Threoir 93/13 a léirmhíniú ar chaoi a gciallaíonn go dtoirmisctear reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás nach raibh ordú íocaíochta arna eisiúint ag cúirt arna iarraidh sin ag creidiúnaí ina ábhar agóide arna thaisceadh ag an bhféichiúnaí, ní fhéadfaidh an chúirt forfheidhmithe, ar an bhforas go bhfuil sé intuigthe go gclúdaítear le res judicata bailíocht na dtéarmaí seo, lena n-eisiatar aon rialú ar bhailíocht na dtéarmaí, rialú a dhéanamh ina dhiaidh sin ar a éagóraí atá  téarmaí conarthacha ar a raibh an t-ordú sin bunaithe. Níl sé ábhartha, i ndáil leis sin, tráth a tháinig an t-ordú chun bheith críochnaitheach, nach raibh an féichiúnaí ar an eolas go bhféadfaí é a aicmiú mar “thomhaltóir” de réir bhrí na Treorach sin.
 Costais

69      Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte náisiúnta, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt Bhreithiúnais (an Mór-Dhlísheomra) mar seo a leanas:

Ní mór Airteagal 6(1) agus Airteagal 7(1) de Threoir 93/13 ón gComhairle an 5 Aibreán 1993, maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra, a léirmhíniú ar chaoi a gciallaíonn go dtoirmisctear reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás nach raibh ordú íocaíochta arna eisiúint ag cúirt arna iarraidh sin ag creidiúnaí ina ábhar agóide arna thaisceadh ag an bhféichiúnaí, ní fhéadfaidh an chúirt forfheidhmithe, ar an bhforas go bhfuil sé intuigthe go gclúdaítear le res judicata bailíocht na dtéarmaí seo, lena n-eisiatar aon rialú ar bhailíocht na dtéarmaí, rialú a dhéanamh ina dhiaidh sin ar a éagóraí atá téarmaí conarthacha ar a raibh an t-ordú sin bunaithe. Níl sé ábhartha, i ndáil leis sin, tráth a tháinig an t-ordú chun bheith críochnaitheach, nach raibh an féichiúnaí ar an eolas go bhféadfaí é a aicmiú mar “thomhaltóir” de réir bhrí na Treorach sin.

Sínithe

*      Teanga an cháis: an Iodáilis.