Avis juridique important

|

32001D0248

2001/248/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για τη σύναψη της συμφωνίας-πλαίσιο περί εμπορίου και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Κορέας, αφετέρου

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 090 της 30/03/2001 σ. 0045 - 0045

Απόφαση του Συμβουλίουτης 19ης Μαρτίου 2001για τη σύναψη της συμφωνίας-πλαίσιο περί εμπορίου και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Κορέας, αφετέρου(2001/248/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2, το άρθρο 71, το άρθρο 80 παράγραφος 2, το άρθρο 133 και το άρθρο 308, σε συνδυασμό με τη δεύτερη πρόταση του πρώτου εδαφίου του άρθρου 300 παράγραφος 2 και το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 300 παράγραφος 3,την πρόταση της Επιτροπής(1),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),Μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,Εκτιμώντας ότι η συμφωνία που αναφέρεται στην παρούσα απόφαση θα πρέπει να εγκριθεί,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Η συμφωνία-πλαίσιο για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός, και της Δημοκρατίας της Κορέας, αφετέρου, εγκρίνεται εξ ονόματος της Κοινότητας.Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.Άρθρο 21. Η Επιτροπή επικουρούμενη από τους αντιπροσώπους των κρατών μελών, εκπροσωπεί την Κοινότητα στη Μεικτή Επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 19 παράγραφος 3 της συμφωνίας-πλαισίου.2. Η θέση της Κοινότητας στην Μεικτή Επιτροπή, όταν προβαίνει σε συστάσεις, καθορίζεται από το Συμβούλιο προτάσει της Επιτροπής, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.Άρθρο 3Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στη γνωστοποίηση που προβλέπει το άρθρο 21 της συμφωνίας.Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Βρυξέλλες, 19 Μαρτίου 2001.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςA. Lindh(1) ΕΕ C 188 της 28.6.1996, σ. 11.(2) ΕΕ C 104 της 14.4.1999, σ. 59.


title: 2005/223/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουαρίου 2005, για την τροποποίηση της απόφασης 94/140/ΕΚ περί συστάσεως συμβουλευτικής επιτροπής για το συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης

text:
               17.3.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 71/67

      ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 25ης Φεβρουαρίου 2005
   για την τροποποίηση της απόφασης 94/140/ΕΚ περί συστάσεως συμβουλευτικής επιτροπής για το συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης
   (2005/223/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Με την απόφαση 94/140/ΕΚ (1) η Επιτροπή συνέστησε μια συμβουλευτική επιτροπή για το συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης (εφεξής «η επιτροπή»), επιφορτισμένη να τη συμβουλεύει για κάθε ζήτημα σχετικό με την πρόληψη και την καταστολή των περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών, καθώς και για κάθε θέμα συνεργασίας των κρατών μελών μεταξύ τους και με την Επιτροπή στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης.

               (2)

               Ο κοινοτικός μηχανισμός προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας εξελίχθηκε και ενισχύθηκε σημαντικά από το χρόνο σύστασης της επιτροπής, ιδίως με τη θέσπιση νέων νομοθετικών διατάξεων και οργανωτικών αλλαγών στους κόλπους της Επιτροπής.

               (3)

               Στο πλαίσιο αυτό θεσπίστηκαν, με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου (2), μια γενική κανονιστική ρύθμιση που ορίζει την έννοια της παρατυπίας και προβλέπει μέτρα και διοικητικές κυρώσεις στον τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και, με τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (3), μια ειδική ρύθμιση που εφαρμόζεται σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων των Κοινοτήτων και αφορά τους επιτόπιους ελέγχους και διοικητικές έρευνες που διεξάγει η Επιτροπή.

               (4)

               Το άρθρο 280, που προστέθηκε στη συνθήκη ΕΚ με τη συνθήκη του Άμστερνταμ, δημιούργησε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της απάτης. Το νέο κείμενο, συγκεκριμένα, προβλέπει από κοινού αρμοδιότητα της Επιτροπής και των κρατών μελών και τακτική συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών και της Επιτροπής για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων.

               (5)

               Με την απόφαση 1999/352/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής (4) δημιουργήθηκε, στους κόλπους της τελευταίας, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), επιφορτισμένη με την πραγματοποίηση διοικητικών ερευνών για υποθέσεις απάτης· οι αρμοδιότητές της εκτείνονται σε όλες εκείνες τις δραστηριότητες που συνδέονται με τη διαφύλαξη των κοινοτικών συμφερόντων έναντι παράτυπων συμπεριφορών οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε διοικητικές ή ποινικές διώξεις.

               (6)

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), και ο κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 του Συμβουλίου (6) καθόρισαν το νομικό πλαίσιο των δραστηριοτήτων της OLAF, η οποία επιφορτίστηκε ιδιαίτερα με την εξασφάλιση της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών και της Επιτροπής για το συντονισμό των ενεργειών που αποσκοπούν στην προστασία των κοινοτικών οικονομικών συμφερόντων έναντι της απάτης.

               (7)

               Στον τομέα της προστασίας του ευρώ από την παραχάραξη και την κιβδηλεία, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1338/2001 του Συμβουλίου (7) ρυθμίζει την οργάνωση κοινής και τακτικής συνεργασίας μεταξύ ιδίως των εθνικών αρχών και της Επιτροπής, η οποία αναλαμβάνει να εξασφαλίζει, μέσω διαβουλεύσεων στο πλαίσιο κατάλληλης συμβουλευτικής επιτροπής, τη συνολική προστασία του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος. Με την απόφαση 2001/923/ΕΚ του Συμβουλίου (8) ανατέθηκε στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να διαχειρίζεται και να εφαρμόζει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, ένα κοινοτικό πρόγραμμα δράσης σε θέματα ανταλλαγών, συνδρομής και κατάρτισης για την προστασία του ευρώ έναντι της παραχάραξης και κιβδηλείας (πρόγραμμα «Pericles»).

               (8)

               Ενόψει των νέων αυτών προσανατολισμών του κοινοτικού μηχανισμού, και λαμβάνοντας υπόψη τον οριζόντιο χαρακτήρα της επιτροπής, θα πρέπει να προσαρμοστούν οι συμβουλευτικές αρμοδιότητες της τελευταίας, καθώς και η εκπροσώπηση στους κόλπους της των κρατών μελών, των οποίων οι αντιπρόσωποι θα πρέπει να επικουρούνται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Για να υπάρχει περισσότερη ευελιξία κατά τη διεξαγωγή των εργασιών της επιτροπής, θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί η δυνατότητα σύστασης ομάδων εργασίας που θα ασχολούνται με επιμέρους τομείς.

               (9)

               Η απόφαση 94/140/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

         ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
   Άρθρο 1
   Η απόφαση 94/140/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1)

               Στο άρθρο 2, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «1.   Η Επιτροπή μπορεί να συμβουλεύεται την επιτροπή σχετικά με κάθε θέμα που αφορά την πρόληψη και την καταστολή της απάτης και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας που θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας, καθώς και σχετικά με κάθε θέμα συνεργασίας των κρατών μελών μεταξύ τους και με την Επιτροπή, για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, προκειμένου να οργανώνεται αποτελεσματικότερα η στενή και τακτική συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης.
               Η Επιτροπή μπορεί να συμβουλεύεται την επιτροπή σχετικά με κάθε θέμα που αφορά τις δραστηριότητες που συνδέονται με τη διαφύλαξη των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και την προστασία του ευρώ, χαρτονομισμάτων και κερμάτων, κατά της παραχάραξης και κιβδηλείας.
               Η Επιτροπή μπορεί επίσης να συμβουλεύεται την επιτροπή σχετικά με κάθε θέμα που αφορά τη νομική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, μεταξύ άλλων όσον αφορά την αστυνομική και δικαστική διάσταση των δραστηριοτήτων σχεδιασμού και συνεργασίας σε θέματα καταπολέμησης της απάτης.»

               2)

               Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «1.   Η επιτροπή περιλαμβάνει δύο αντιπροσώπους από κάθε κράτος μέλος, οι οποίοι μπορούν να επικουρούνται από δύο αντιπροσώπους των αρμόδιων εθνικών υπηρεσιών.»

                           β)

                           η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «3.   Σε συμφωνία με την Επιτροπή, η επιτροπή μπορεί να συστήσει ομάδες εργασίας για τη διευκόλυνση των εργασιών της σε επιμέρους τομείς των αρμοδιοτήτων της. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την γραμματειακή υποστήριξη των ομάδων αυτών.»

               3)

               Στο άρθρο 6, η αναφορά στο άρθρο 214 της συνθήκης αντικαθίσταται από την αναφορά στο άρθρο 287 της συνθήκης.

         Άρθρο 2
   Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Βρυξέλλες, 25 Φεβρουαρίου 2005.

            Για την Επιτροπή

         Siim KALLAS

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 61 της 4.3.1994, σ. 27.

      (2)  ΕΕ L 312 της 23.12.1995, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 292 της 15.11.1996, σ. 2.

      (4)  ΕΕ L 136 της 31.5.1999, σ. 20.

      (5)  ΕΕ L 136 της 31.5.1999, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 136 της 31.5.1999, σ. 8.

      (7)  ΕΕ L 181 της 4.7.2001, σ. 6.

      (8)  ΕΕ L 339 της 21.12.2001, σ. 50.


Avis juridique important

|

32002D1009(01)

Απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2002 για το διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της συμβουλευτικής επιτροπής επαγγελματικής κατάρτισης

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 243 της 09/10/2002 σ. 0001 - 0003

Απόφαση του Συμβουλίουτης 30ής Σεπτεμβρίου 2002για το διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της συμβουλευτικής επιτροπής επαγγελματικής κατάρτισης(2002/C 243/01)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,την απόφαση του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1963, περί θεσπίσεως του καταστατικού της συμβουλευτικής επιτροπής επαγγελματικής κατάρτισης(1),τον κατάλογο υποψηφιοτήτων που υπέβαλαν στο Συμβούλιο οι κυβερνήσεις των κρατών μελών,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Είναι σκόπιμο να ληφθεί υπόψη κυρίως η τέταρτη γενική αρχή που περιλαμβάνεται στην απόφαση περί θεσπίσεως των γενικών αρχών εφαρμογής μιας κοινής πολιτικής στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης, η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 2 Απριλίου 1963.(2) Με απόφασή του της 5ης Ιουνίου 2000(2), το Συμβούλιο διόρισε τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής επαγγελματικής κατάρτισης για το διάστημα από 5 Ιουνίου 2000 μέχρι 4 Ιουνίου 2002.(3) Πρέπει να διοριστούν τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της εν λόγω επιτροπής για διάστημα δύο ετών,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Διορίζονται τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επαγγελματικής Κατάρτισης για την περίοδο από 30 Σεπτεμβρίου 2002 έως 29 Σεπτεμβρίου 2004:I. ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>II. ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>III. ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Άρθρο 2Το Συμβούλιο θα προβεί αργότερα στο διορισμό μελών που δεν έχουν ακόμη ορισθεί από τη Σουηδία.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται προς ενημέρωση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Βρυξέλλες, 30 Σεπτεμβρίου 2002.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςB. Bendtsen(1) ΕΕ 190 της 30.12.1963, σ. 3090/63, όπως τροποποίηθηκε από την απόφαση της 9ης Απριλίου 1968 (ΕΕ L 91 της 12.4.1968, σ. 26).(2) ΕΕ C 165 της 15.6.2000, σ. 1.


title: 2005/356/EK: Απόφαση του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Πριγκιπάτου της Ανδόρας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με τα θεσπιζόμενα στην οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις

text:
               4.5.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 114/9

      ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 22ας Δεκεμβρίου 2004
   σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Πριγκιπάτου της Ανδόρας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με τα θεσπιζόμενα στην οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις
   (2005/356/ΕΚ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 94 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, το άρθρο 300 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 300 παράγραφος 4,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 16 Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να διαπραγματευτεί με το Πριγκιπάτο της Ανδόρας συμφωνία για να διασφαλισθεί η θέσπιση από το κράτος αυτό μέτρων ισοδύναμων με τα μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται στο πλαίσιο της Κοινότητας, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις.

               (2)

               Το κείμενο της συμφωνίας που προκύπτει από τις διαπραγματεύσεις αυτές είναι σύμφωνο προς τις οδηγίες διαπραγμάτευσης του Συμβουλίου. Το κείμενο αυτό συνοδεύεται από κοινή δήλωση προθέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και του Πριγκιπάτου της Ανδόρας, αφετέρου, του οποίου το κείμενο επισυνάπτεται στην απόφαση 2004/828/ΕΚ του Συμβουλίου (2).

               (3)

               Η εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου (3) εξαρτάται από την εφαρμογή, από το Πριγκιπάτο της Ανδόρας, μέτρων ισοδύναμων με τα θεσπιζόμενα στην οδηγία αυτή, βάσει συμφωνίας που σύναψε το Πριγκιπάτο της Ανδόρας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

               (4)

               Σύμφωνα με την απόφαση 2004/828/ΕΚ, και με την επιφύλαξη της έκδοσης, σε μεταγενέστερο στάδιο, απόφασης σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας, η συμφωνία υπεγράφη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τη 15η Νοεμβρίου 2004.

               (5)

               Είναι αναγκαίο να εγκριθεί η συμφωνία.

               (6)

               Είναι αναγκαίο να προβλεφθεί απλή και ταχεία διαδικασία για τις τυχόν προσαρμογές των παραρτημάτων Ι και ΙΙ της συμφωνίας,

         ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
   Άρθρο 1
   Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Πριγκιπάτου της Ανδόρας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με τα θεσπιζόμενα στην οδηγία 2003/48/ΕΚ, για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις.
   Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση (4).
   Άρθρο 2
   Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει, εξ ονόματος της Κοινότητας, τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων της συμφωνίας που απαιτούνται προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα παραρτήματα αυτά αντιστοιχούν στα στοιχεία τα σχετικά με τις αρμόδιες αρχές, όπως προκύπτουν από τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5 στοιχείο α) της οδηγίας 2003/48/ΕΚ, καθώς και στα στοιχεία του παραρτήματος της οδηγίας αυτής.
   Άρθρο 3
   Ο πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 της συμφωνίας (5).
   Άρθρο 4
   Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 2004.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         C. VEERMAN

      (1)  Γνώμη της 17ης Νοεμβρίου 2004 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  ΕΕ L 359 της 4.12.2004, σ. 32.

      (3)  ΕΕ L 157 της 26.6.2003, σ. 38· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/66/ΕΚ (ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 35).

      (4)  ΕΕ L 359 της 4.12.2004, σ. 33.

      (5)  Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη γενική γραμματεία του Συμβουλίου.


title: Απόφαση του Συμβουλίου, της  9ης Μαρτίου 2006 , για το διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της συμβουλευτικής επιτροπής για την κατάρτιση στον τομέα της αρχιτεκτονικής

text:
               21.3.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 68/6

      ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Μαρτίου 2006
   για το διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της συμβουλευτικής επιτροπής για την κατάρτιση στον τομέα της αρχιτεκτονικής
   (2006/C 68/03)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   την απόφαση αριθ. 85/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για τη δημιουργία συμβουλευτικής επιτροπής για την κατάρτιση στον τομέα της αρχιτεκτονικής, και ιδίως τα άρθρα 3 και 4 (1),
   την πράξη προσχώρησης του 2003, και ιδίως το άρθρο 52 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας:
   ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης αυτής, η εν λόγω επιτροπή αποτελείται από τρεις εμπειρογνώμονες ανά κράτος μέλος και ένα αναπληρωματικό μέλος για κάθε έναν από τους εμπειρογνώμονες αυτούς· ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4 της ίδιας απόφασης, η θητεία των εμπειρογνωμόνων και των αναπληρωματικών μελών είναι τριετούς διάρκειας·
   ότι, με τις αποφάσεις του της 23ης Οκτωβρίου 2001 (2) και της 1ης Μαρτίου 2002 (3), το Συμβούλιο διόρισε τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της εν λόγω επιτροπής για την περίοδο έως 22 Οκτωβρίου 2004·
   ότι οι κυβερνήσεις των είκοσι δύο κρατών μελών όρισαν τους υποψηφίους, με σκοπό το διορισμό, την αντικατάσταση ή την ανανέωση της θητείας των τακτικών ή αναπληρωματικών αυτών μελών,
   ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
   Άρθρο μόνο
   Διορίζονται τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής για την κατάρτιση στον τομέα της αρχιτεκτονικής για περίοδο τριών ετών από την ημερομηνία της παρούσας απόφασης:
   Α.   Εμπειρογνώμονες ασκούντες το επάγγελμα

               Χώρες

               Τακτικά μέλη

               Αναπληρωματικά μέλη

               Βέλγιο

               κ. Jos LEYSSENS

               κ. Michel DE KEYSER

               Τσεχική Δημοκρατία

               κ. Petr BÍLEK

               κ. Michal KOHOUT

               Γερμανία

               κ. Ralf NIEBERGALL

               κ. Wolfagang SCHNEIDER

               Εσθονία

               κ. Tõnu LAIGU

               κ. Veljo KAASIK

               Ελλάδα

               κ. Διονύσιος ΔΙΓΕΝΗΣ

               κ. Σωτήρης ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

               Ισπανία

               κ. Jordi QUEROL i PIERA

               Ιρλανδία

               κ. John E. O'REILLY

               κ. Eoin O'COFAIGH

               Ιταλία

               κ. Leopoldo FREYRIE

               κ. Pierluigi MISSIO

               Κύπρος

               κ. Βάσος ΧΡΗΣΤΟΥ

               κ. Σωκράτης ΣΤΡΑΤΗΣ

               Λεττονία

               κ. Sergejs ŅIKIFOROVS

               κα Dace KALVĀNE

               Λιθουανία

               κ. Kęstutis PEMPĖ

               κ. Linas TULEIKIS

               Ουγγαρία

               κ. Ferenc MAKOVÉNYI

               κ. Sandor PÁLFI

               Μάλτα

               κ. David PACE

               κ. David FELICE

               Κάτω Χώρες

               κα S.D. NIEUWENDIJK

               κ. R. van der SLUYS

               Αυστρία

               κ. Alexander RUNSER

               κ. Johannes Simon STEINER

               Πολωνία

               κ. Tomasz TACZEWSKI

               κ. Stanislaw DEŃKO

               Σλοβενία

               κ. Viktor PUST

               κ. Vladimir KRAJCAR

               Σλοβακία

               κ. Branislav SOMORA

               κα Mária LICHVÁROVÁ

               Φινλανδία

               κ. Veikko VASKO

               κ. Pekka SALMINEN

               Σουηδία

               κ. Anders BODIN

               κα Katarina NILSSON

               Ηνωμένο Βασίλειο

               κ. R. C. SHRIMPLIN

               κ. Ken TAYLOR

         B.   Εμπειρογνώμονες από τα πανεπιστημιακά εκπαιδευτικά ιδρύματα ή από ιδρύματα ισοδυνάμου επιπέδου στον τομέα της αρχιτεκτονικής

               Χώρες

               Τακτικά μέλη

               Αναπληρωματικά μέλη

               Βέλγιο

               κ. Yvon CLOSSEN

               κ. Johan RUTGEERTS

               Τσεχική Δημοκρατία

               κ. Ladislav LÁBUS

               κ. Alois NOVÝ

               Γερμανία

               κ. H. BÜHLER

               κ. Rudolf SCHÄFER

               Εσθονία

               κ. Jüri SOOLEP

               κ. Andres ALVER

               Ελλάδα

               κ. Κωνσταντίνος-Βίκτωρ ΣΠΥΡΙΔΩΝΙΔΗΣ

               Ιρλανδία

               κ. James HORAN

               κ. Loughlin KEALY

               Ιταλία

               κ. Mario DOCCI

               κ. Piero ALBISINNI

               Κύπρος

               κ. Χρήστος ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ

               κ. Μάριος ΦΩΚΑΣ

               Λεττονία

               κ. Jānis KRASTIŅŠ

               κ. Jānis BRIŅĶIS

               Λιθουανία

               κ. Gintaras ČAIKAUSKAS

               κ. Juozas PALAIMA

               Ουγγαρία

               κ. Balázs BALOGH

               κ. Bálint BACHMANN

               Μάλτα

               κ. Joseph FALZON

               κ. Dennis DE LUCCA

               Κάτω Χώρες

               κ. L. VAN DUIN

               κ. Aart OXENAAR

               Αυστρία

               κ. Christian KÜHN

               κ. Wolf D. PRIX

               Πολωνία

               κ. Stefan WRONA

               κ. Andrzej KADŁUCZKA

               Σλοβενία

               κ. Peter GABRIJELČIČ

               κ. Tadeja ZUPANČIČ STROJAN

               Σλοβακία

               κ. Julián KEPPL

               κα Ľubica VITKOVÁ

               Φινλανδία

               κ. Juhani KATAINEN

               κ. Simo PAAVILAINEN

               Σουηδία

               κ. Finn WERNE

               κ. Hasse ERNEFELDT

               Ηνωμένο Βασίλειο

               κ. James A. LOW

               κ. Lawrence JOHNSTON

         Γ.   Εμπειρογνώμονες των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους

               Χώρες

               Τακτικά μέλη

               Αναπληρωματικά μέλη

               Βέλγιο

               κ. Olivier REMACLE

               κ. Benjamin HOUET

               Τσεχική Δημοκρατία

               κα Zuzana BĚHOUNKOVÁ

               κα Lenka RUDÁ

               Γερμανία

               κα Vera STAHL

               κ. Michael ELZER

               Εσθονία

               κ. Priit ENOK

               κ. Martin LEPP

               Ελλάδα

               κ. Νικόλαος ΚΑΤΣΙΜΠΙΝΗΣ

               κα Μαργαρίτα ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ

               Ιρλανδία

               κ. Michael McCARTHY

               κα Nancy CALLAGHAN

               Ιταλία

               Dott.ssa Teresa CUOMO

               Κύπρος

               κα Λίλια ΠΑΠΑΔΟΥΡΗ

               κα Αντρούλα ΦΛΩΡΙΔΟΥ

               Λεττονία

               κ. Dainis OZOLIŅŠ

               κα Gunta ARĀJA

               Λιθουανία

               κ. Gintautas TIŠKUS

               κ. Gediminas BUDREIKA

               Ουγγαρία

               κα Mária BÁNÓNÉ NYÉKHELYI

               κα Zsuzsanna SZABÓ

               Μάλτα

               κ. Raymond FARRUGIA

               κ. Carmel MIFSUD BORG

               Κάτω Χώρες

               κ. M. VAN HECK

               Πορτογαλία

               κ. Antόnio Vasco MASSAPINA

               κ. Fernando Rocha PINTO

               Αυστρία

               κ. Wolfgang LENTSCH

               κα Evelyn NOWOTNY

               Πολωνία

               κ. Kazimierz Andrzej KOBYLECKI

               κα Monika MAJEWSKA

               Σλοβενία

               κα Pavli KOC

               κ. Saša GALONJA

               Σλοβακία

               κ. Milan MARHAVÝ

               κα Viktória KOSÁROVÁ

               Φινλανδία

               κα Anita LEHIKOINEN

               Σουηδία

               κα Nina KOWALEWSKA

               κα Karin DAHL BERGENDORFF

               Ηνωμένο Βασίλειο

               κ. Jon LEVETT

               κ. David PETHERICK

      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 9 Μαρτίου 2006.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. PRÖLL

      (1)  ΕΕ L 223 της 21.8.1985, σ. 26.

      (2)  ΕΕ C 320 της 15.11.2001, σ. 2.

      (3)  ΕΕ C 72 της 21.3.2002, σ. 1.


Avis juridique important

|

31999D0735

1999/735/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 1999, για το διορισμό ενός μέλους της Επιτροπής των Περιφερειών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 296 της 17/11/1999 σ. 0022 - 0022

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης 8ης Νοεμβρίου 1999για το διορισμό ενός μέλους της Επιτροπής των Περιφερειών(1999/735/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 263,την απόφαση του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1998(1), για το διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της Επιτροπής των Περιφερειών,Εκτιμώντας ότι μετά την παραίτηση του κ. Antonio La Forgia έμεινε κενή η αντίστοιχη θέση τακτικού μέλους της Επιτροπής των Περιφεριών, η οποία περιήλθε εις γνώση του Συμβουλίου στις 25 Μαΐου 1999,Έχοντας υπόψη πρόταση της ιταλικής κυβέρνησης,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο μόνοΟι κ. Vasco Errani διορίζεται τακτικό μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών, εις αντικατάσταση του κ. Antonio La Forgia για το υπόλοιπο της θητείας του προκατόχου του, δηλαδή μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2002.Βρυξέλλες, 8 Νοεμβρίου 1999.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςS. NIINISTÖ(1) ΕΕ L 28 της 4.2.1998, σ. 19.


title: 2002/262/: Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 262/02/COL της  18ης Δεκεμβρίου 2002  σχετικά με την τριακοστή πέμπτη τροποποίηση των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων με την προσθήκη νέων κατευθυντήριων γραμμών σχετικα με τη μέθοδο ανάλυσης των κρατικών ενισχύσεων που σχετίζονται με λανθάνον κόστος

text:
               10.5.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 123/1

      ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ

   αριθ. 262/02/COL
   της 18ης Δεκεμβρίου 2002
   σχετικά με την τριακοστή πέμπτη τροποποίηση των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων με την προσθήκη νέων κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη μέθοδο ανάλυσης των κρατικών ενισχύσεων που σχετίζονται με λανθάνον κόστος
   Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (1), και ιδίως τα άρθρα 61 και 63,
   τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ σχετικά με την ίδρυση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου (2), και ιδίως το άρθρο 24 και το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου 3,
   Εκτιμώντας ότι:
   βάσει του άρθρου 24 της συμφωνίας περί εποπτείας και Δικαστηρίου, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θέτει σε εφαρμογή τις διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις·
   σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συμφωνίας περί εποπτείας και Δικαστηρίου η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα πρέπει να εκδίδει ανακοινώσεις και κατευθυντήριες γραμμές για θέματα που αφορούν τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, εάν αυτό προβλέπεται ρητά από τη συμφωνία αυτή ή από τη συμφωνία περί εποπτείας και Δικαστηρίου ή εάν το κρίνει απαραίτητο η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ·
   Υπενθυμίζοντας τους ουσιώδεις και διαδικαστικούς κανόνες στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (3) τους οποίους εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 19 Ιανουαρίου 1994 (4)·
   στις 26 Ιουλίου 2001, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τη μέθοδο ανάλυσης των κρατικών ενισχύσεων που σχετίζονται με λανθάνον κόστος στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας (5)·
   η ανακοίνωση αυτή παρουσιάζει ενδιαφέρον και για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο·
   πρέπει να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων ΕΟΧ για τις κρατικές ενισχύσεις σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο·
   σύμφωνα με το σημείο ΙΙ υπό την επικεφαλίδα «ΓΕΝΙΚΑ» στο τέλος του παραρτήματος XV της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ εκδίδει, κατόπιν διαβουλεύσεων με την Επιτροπή, πράξεις αντίστοιχες εκείνων που εκδίδονται από την Επιτροπή της ΕΚ, ούτως ώστε να διατηρούνται ίσοι όροι ανταγωνισμού·
   Αφού συμβουλεύθηκε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή·
   Υπενθυμίζοντας ότι η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ προέβη σε διαβουλεύσεις με τα κράτη της ΕΖΕΣ στο πλαίσιο πολυμερούς σύσκεψης επί του θέματος αυτού, στις 19 Οκτωβρίου 2001,
   ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

               1.

               Οι κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις τροποποιούνται με την προσθήκη ενός νέου κεφαλαίου 21 «Μέθοδος ανάλυσης των κρατικών ενισχύσεων που σχετίζονται με λανθάνον κόστος» (stranded cost) Το νέο κεφάλαιο περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι της παρούσας απόφασης.

               2.

               Τα κράτη ΕΖΕΣ θα ενημερωθούν με επιστολή στην οποία θα περιληφθεί αντίγραφο της απόφασης και του παραρτήματος Ι. Τα κράτη της ΕΖΕΣ καλούνται να δώσουν τη συγκατάθεσή τους για το προτεινόμενο κατάλληλο μέτρο [υποχρέωση πληροφόρησης στο σημείο 21.4, σημείο (5) στοιχείο γ)] όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι, εντός 20 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης της επιστολής προς αυτά.

               3.

               Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα ενημερωθεί, σύμφωνα με το στοιχείο (δ) του πρωτοκόλλου 27 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, με την αποστολή αντιγράφου της παρούσας απόφασης, περιλαμβανομένου του παραρτήματος I.

               4.

               Η απόφαση, περιλαμβανομένου του παραρτήματος Ι, θα δημοσιευθεί στο τμήμα ΕΟΧ και στο Συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αφού προηγουμένως τα κράτη της ΕΖΕΣ γνωστοποιήσουν ότι συμφωνούν με τα κατάλληλα μέτρα.

               5.

               Το αυθεντικό κείμενο της απόφασης είναι στην αγγλική γλώσσα.

      Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 2002.

            Για τηv Επoπτεύoυσα Αρχή της ΕΖΕΣ

         Einar M. BULL

            Πρόεδρος

         Hannes HAFSTEIN

            Μέλος του Σώματος

      (1)  Στο εξής: συμφωνία για τον ΕΟΧ.

      (2)  Στο εξής: συμφωνία περί εποπτείας και Δικαστηρίου.

      (3)  Στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις.

      (4)  Αρχικά δημοσιεύτηκαν στην EE L 231 της 3.9.1994, Συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32.

      (5)  Η ανακοίνωση διατίθεται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής:
   http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/legislation/stranded_costs/en.pdf

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         «21.   ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΛΑΝΘΑΝΟΝ ΚΟΣΤΟΣ (STRANDED COST)
         21.1.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ

                     (1)

                     Η οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (1) (εφεξής “οδηγία” ή “οδηγία 96/92/ΕΚ”) θέσπισε τις αρχές βάσει των οποίων θα πραγματοποιηθεί το άνοιγμα στον ανταγωνισμό του ευρωπαϊκού τομέα ηλεκτρικής ενέργειας.

                     (2)

                     Η προαναφερθείσα οδηγία ενσωματώθηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με απόφαση της Μεικτής επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 168/1999 (2).

                     (3)

                     Η προοδευτική μετάβαση από μια κατάσταση ιδιαίτερα περιορισμένου ανταγωνισμού σε συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού σε επίπεδο ΕΟΧ πρέπει να γίνει με όρους που να είναι αποδεκτοί από οικονομική άποψη, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της βιομηχανίας ηλεκτρικής ενέργειας. Το κείμενο της οδηγίας αντικατοπτρίζει ήδη σε μεγάλο βαθμό την απαίτηση αυτή.

                     (4)

                     Για την αντιμετώπιση ορισμένων πολύ ειδικών καταστάσεων, το άρθρο 24 της οδηγίας επιτρέπει στα κράτη της ΕΖΕΣ να καθυστερήσουν προσωρινά την εφαρμογή ορισμένων διατάξεών της. Οι μηχανισμοί για τις κρατικές ενισχύσεις που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν στις επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας να προσαρμοσθούν στην εισαγωγή του ανταγωνισμού υπό ευνοϊκούς όρους δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των παρεκκλίσεων που προβλέπει το άρθρο 24.

                     (5)

                     Σκοπός των κατευθυντήριων γραμμών είναι να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο η Εποπτεύουσα Αρχή προτίθεται να εφαρμόσει, στο πλαίσιο της οδηγίας 96/92/ΕΚ, τους σχετικούς με αυτές τις κρατικές ενισχύσεις κανόνες της συμφωνίας για τον ΕΟΧ. Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές δεν επηρεάζουν τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις που απορρέουν από άλλα συναφή πλαίσια, κατευθυντήριες γραμμές και ανακοινώσεις. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα συνεχίσει ιδίως να εγκρίνει περιφερειακές ενισχύσεις και ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος βάσει των ισχυουσών κατευθυντήριων γραμμών. Παρομοίως, ενισχύσεις που δεν μπορούσαν να εγκριθούν βάσει του άρθρου 61 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, θα μπορούν, στις περιπτώσεις που κρίνεται σκόπιμο, να εξετάζονται βάσει του άρθρου 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

               21.2.   ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ

                     (1)

                     Το άρθρο 24 της οδηγίας 96/92/ΕΚ, όπως προσαρμόσθηκε με το άρθρο 1 παράγραφος (i) της απόφασης 168/1999 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ της 26ης Νοεμβρίου 1999, ορίζει ότι η Εποπτεύουσα Αρχή δύναται να εγκρίνει μεταβατικά μέτρα προσωρινής παρέκκλισης από την οδηγία (3):
                     “Τα κράτη της ΕΖΕΣ, στα οποία οι υποχρεώσεις που αναλήφθηκαν ή οι εγγυήσεις λειτουργίας που χορηγήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της απόφασης αριθ. 168/1999 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ της 26ης Νοεμβρίου 1999 είναι δυνατόν να μην μπορούν να τηρηθούν λόγω των διατάξεων της εν λόγω απόφασης, μπορούν να ζητήσουν να τύχουν μεταβατικού καθεστώτος δυνάμει του άρθρου 24 παράγραφοι 1) και 2). Οι αιτήσεις μεταβατικού καθεστώτος πρέπει να κοινοποιηθούν στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ το αργότερο έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος της απόφασης αριθ. 168/1999 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ της 26ης Νοεμβρίου 1999”.

                     (2)

                     Λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα κατάσταση, η Εποπτεύουσα Αρχή θεωρεί ότι οι αποφάσεις που λαμβάνει δυνάμει του άρθρου 24 μπορούν να δημιουργούν μεταβατικό καθεστώς μόνον εφόσον διαπιστώθηκε προηγουμένως ότι τα μέτρα που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη της ΕΖΕΣ δυνάμει του άρθρου εκείνου είναι ασυμβίβαστα με τις διατάξεις της οδηγίας που περιλαμβάνονται στα κεφάλαια IV, V, VI και VII. Βάσει του άρθρου 24 της οδηγίας, μόνον η Εποπτεύουσα Αρχή δύναται να εγκρίνει παρεκκλίσεις από τις εν λόγω διατάξεις.

                     (3)

                     Ως εκ τούτου, ένα σύστημα καταβολής εισφορών που εισάγεται σε ένα κράτος της ΕΖΕΣ στο πλαίσιο ενός ταμείου αντιστάθμισης του κόστους υποχρεώσεων ή εγγυήσεων που ενδέχεται να μην τηρηθούν εξαιτίας της εφαρμογής της απόφασης αριθ. 168/1999 δεν συνιστά μέτρο που θα μπορούσε να ωφεληθεί από μια απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής με την οποία χορηγείται μεταβατικό καθεστώς δυνάμει του άρθρου 24 της οδηγίας 96/92/ΕΚ· ένα τέτοιο μέτρο δεν απαιτεί παρέκκλιση από τα σχετικά κεφάλαια της οδηγίας. Δύναται, εντούτοις, να συνιστά κρατική ενίσχυση καλυπτόμενη από το άρθρο 61 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και το πρωτόκολλο 3 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.

                     (4)

                     Σκοπός των κατευθυντήριων γραμμών είναι να παρουσιασθεί ο τρόπος με τον οποίο η Εποπτεύουσα Αρχή προτίθεται να εφαρμόσει τους κανόνες της συμφωνίας για τον ΕΟΧ όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για την αντιστάθμιση του κόστους αναληφθεισών υποχρεώσεων ή εγγυήσεων που ενδέχεται να μην μπορούν να τηρηθούν λόγω της εφαρμογής της απόφασης 168/1999. Συγκεκριμένα, οι κατευθυντήριες γραμμές δεν ισχύουν για μέτρα που δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

               21.3.   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΛΕΞΙΜΟΥ ΛΑΝΘΑΝΟΝΤΟΣ ΚΟΣΤΟΥΣ

                     (1)

                     Οι εν λόγω υποχρεώσεις ή εγγυήσεις λειτουργίας είναι συνήθως γνωστές ως “λανθάνον κόστος” (stranded costs) και στην πράξη μπορούν να λάβουν διάφορες μορφές: μακροπρόθεσμες συμβάσεις αγοράς, επενδύσεις που πραγματοποιούνται με έμμεση ή άμεση εγγύηση απορρόφησης της παραγωγής, επενδύσεις εκτός συνήθους δραστηριότητας, κ.λπ. Για να αναγνωριστούν ως λανθάνον κόστος από την Εποπτεύουσα Αρχή, αυτές οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις πρέπει να πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια:

                                 α)

                                 Οι “υποχρεώσεις και εγγυήσεις λειτουργίας” που μπορούν να αποτελέσουν πηγή λανθάνοντος κόστους πρέπει να είναι προγενέστερες της 27ης Νοεμβρίου 1999, ημερομηνία έναρξης ισχύος της απόφασης 168/1999.

                                 β)

                                 Η πραγματικότητα και η ισχύς των υποχρεώσεων και εγγυήσεων θα τεκμηριώνονται βάσει των νομικών και συμβατικών διατάξεων από τις οποίες απορρέουν, καθώς και από το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονταν κατά το χρόνο της ανάληψής τους.

                                 γ)

                                 Οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις λειτουργίας πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να ενδέχεται να μην μπορούν να τηρηθούν λόγω των διατάξεων της οδηγίας 96/92/ΕΚ. Κατά συνέπεια, για να συνιστά λανθάνον κόστος, μια υποχρέωση ή εγγύηση πρέπει να μην είναι πλέον οικονομικά βιώσιμη λόγω των συνεπειών της οδηγίας και να επηρεάζει αισθητά την ανταγωνιστικότητα της ενδιαφερόμενης επιχείρησης. Αυτό πρέπει ιδίως να αναγκάσει την επιχείρηση να προβεί σε κατάλληλες λογιστικές εγγραφές (π.χ. σχηματισμός προβλέψεων) προκειμένου να λάβει υπόψη τις προβλέψιμες επιπτώσεις αυτών των εγγυήσεων ή υποχρεώσεων.
                                 Όταν ιδίως από τις εν λόγω υποχρεώσεις ή εγγυήσεις προκύπτει ότι, ελλείψει ενισχύσεων ή μεταβατικών μέτρων, μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο η βιωσιμότητα των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων, θεωρείται ότι αυτές οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις πληρούν τις προϋποθέσεις της προηγούμενης παραγράφου.
                                 Οι επιπτώσεις των εν λόγω υποχρεώσεων ή εγγυήσεων στην ανταγωνιστικότητα ή στη βιωσιμότητα των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων θα αξιολογούνται σε ενοποιημένο επίπεδο. Για να μπορεί να θεωρηθεί ότι οι εν λόγω υποχρεώσεις και εγγυήσεις αποτελούν λανθάνον κόστος, πρέπει να είναι δυνατή η εξακρίβωση σχέσης αιτίας-αιτιατού μεταξύ της θέσης σε ισχύ της απόφασης 168/1999/ΕΚ και των δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να εκπληρώσουν ή να εξασφαλίσουν την τήρηση αυτών των υποχρεώσεων ή εγγυήσεων. Για να προσδιορίσει τη σχέση αιτίας-αιτιατού, η Εποπτεύουσα Αρχή θα λαμβάνει ιδίως υπόψη τις μειώσεις των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας ή τις απώλειες μεριδίων αγοράς των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων. Οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις που δεν θα μπορούσαν να τηρηθούν, ανεξάρτητα από την θέση σε ισχύ της απόφασης 168/1999, δεν συνιστούν λανθάνον κόστος.

                                 δ)

                                 Οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις πρέπει να είναι ανέκκλητες. Εάν μια επιχείρηση έχει τη δυνατότητα να υπαναχωρήσει, έναντι τιμήματος, από αυτές τις υποχρεώσεις ή εγγυήσεις ή να τις τροποποιήσει, η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του επιλέξιμου λανθάνοντος κόστους.

                                 ε)

                                 Δεν συνιστούν καταρχήν λανθάνον κόστος οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις που συνδέουν επιχειρήσεις που ανήκουν στον ίδιο όμιλο.

                                 στ)

                                 Το λανθάνον κόστος είναι οικονομικό κόστος που πρέπει να αντιστοιχεί σε ποσά που έχουν πραγματικά επενδυθεί, καταβληθεί ή είναι καταβλητέα δυνάμει υποχρεώσεων ή εγγυήσεων από τις οποίες απορρέουν: συνεπώς δεν γίνονται καταρχήν δεκτές κατ' αποκοπή εκτιμήσεις, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι αντικατοπτρίζουν την οικονομική πραγματικότητα.

                                 ζ)

                                 Το λανθάνον κόστος υπολογίζεται εκτός εισοδημάτων, κερδών ή υπεραξιών σχετιζομένων με τις υποχρεώσεις ή εγγυήσεις από τις οποίες απορρέει.

                                 η)

                                 Το λανθάνον κόστος πρέπει να εκτιμάται καθαρό από κάθε ενίσχυση καταβληθείσα ή καταβλητέα για τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία αφορά. Ειδικότερα, όταν υποχρέωση ή εγγύηση λειτουργίας αντιστοιχεί σε επένδυση που αποτέλεσε αντικείμενο κρατικής ενίσχυσης, η αξία της ενίσχυσης πρέπει να αφαιρείται από το ποσό του ενδεχόμενου λανθάνοντος κόστους που απορρέει από τη σχετική υποχρέωση ή εγγύηση.

                                 θ)

                                 Όταν το λανθάνον κόστος απορρέει από υποχρεώσεις ή εγγυήσεις των οποίων η τήρηση καθίσταται δυσχερής λόγω της απόφασης 168/1999/ΕΚ, κατά τον υπολογισμό του επιλέξιμου λανθάνοντος κόστους λαμβάνεται υπόψη η πραγματική εξέλιξη των οικονομικών και ανταγωνιστικών συνθηκών στις εθνικές αγορές και στην κοινή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Ειδικότερα, όταν υποχρεώσεις ή εγγυήσεις ενδέχεται να αποτελέσουν λανθάνον κόστος λόγω της προβλεπόμενης μείωσης των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, ο υπολογισμός του λανθάνοντος κόστους πρέπει να βασίζεται στην πραγματική εξέλιξη των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας.

                                 ι)

                                 Οι δαπάνες που έχουν αποσβεστεί πριν τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών της απόφασης 168/1999/ΕΚ δεν μπορούν να αποτελέσουν λανθάνον κόστος. Ωστόσο, οι προβλέψεις ή οι μειώσεις αξίας που καταχωρούνται στον ισολογισμό των ενδιαφερομένων εταιρειών ειδικά για να ληφθούν υπόψη προβλέψιμες επιπτώσεις της απόφασης μπορούν να αντιστοιχούν σε λανθάνον κόστος.

                                 ια)

                                 Το επιλέξιμο λανθάνον κόστος δεν θα υπερβαίνει το ελάχιστο αναγκαίο ποσό που επιτρέπει στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να συνεχίσουν να εκπληρώνουν ή να εξασφαλίζουν την τήρηση των υποχρεώσεων ή εγγυήσεων που τίθενται υπό αμφισβήτηση από την απόφαση 168/1999/ΕΚ (4). Κατά συνέπεια, το λανθάνον κόστος πρέπει να υπολογίζεται βάσει της πλέον οικονομικής (ελλείψει ενισχύσεων) λύσης από την άποψη των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων. Αυτό μπορεί ιδίως να συνεπάγεται, στις περιπτώσεις στις οποίες δεν αντιβαίνει στις αρχές που διέπουν τις εν λόγω υποχρεώσεις ή εγγυήσεις, την υπαναχώρηση από αναληφθείσες υποχρεώσεις ή εγγυήσεις που δημιουργούν λανθάνοντα κόστη ή και την εκχώρηση του συνόλου ή μέρους των στοιχείων ενεργητικού που αποτελούν πηγή λανθάνοντος κόστους.

                                 ιβ)

                                 Το κόστος που θα υποστούν ορισμένες επιχειρήσεις μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 26 της οδηγίας (δηλαδή μετά τις 26 Νοεμβρίου 2006) δεν μπορεί κατ’ αρχήν να αποτελέσει επιλέξιμο λανθάνον κόστος κατά την έννοια της παρούσας μεθόδου (5). Ωστόσο, εάν αυτό φαίνεται αναγκαίο, η Εποπτεύουσα Αρχή θα μπορεί, σε εύθετο χρόνο, να λάβει υπόψη αυτές τις υποχρεώσεις ή εγγυήσεις και να τις θεωρήσει, κατά περίπτωση, επιλέξιμο λανθάνον κόστος στο πλαίσιο της επόμενης φάσης του ανοίγματος της κοινής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

                                 ιγ)

                                 Για τα κράτη μέλη που ανοίγουν την αγορά τους ταχύτερα από ό,τι απαιτεί η απόφαση της Μεικτής Επιτροπής ΕΟΧ αριθ. 168/1999, η Εποπτεύουσα Αρχή θα μπορεί να λαμβάνει υπόψη ως επιλέξιμο λανθάνον κόστος βάσει της παρούσας μεθόδου το κόστος που θα υποστούν ορισμένες επιχειρήσεις μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 26 της οδηγίας, εφόσον το κόστος αυτό απορρέει από υποχρεώσεις ή εγγυήσεις που πληρούν τα κριτήρια των στοιχείων α) έως ιβ) ανωτέρω στο τμήμα 21.3 και αφορά χρονική περίοδο που δεν εκτείνεται πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2010.

               21.4.   ΛΑΝΘΑΝΟΝ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ

                     (1)

                     Η γενική αρχή που διατυπώνεται στο άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ είναι εκείνη της απαγόρευσης των κρατικών ενισχύσεων. Ωστόσο, οι παράγραφοι 2 και 3 του εν λόγω άρθρου προβλέπουν ορισμένες παρεκκλίσεις από το γενικό αυτόν κανόνα. Εξάλλου, δυνάμει του άρθρου 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, οι επιχειρήσεις που είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος ή έχουν χαρακτήρα δημοσιονομικού μονοπωλίου υπόκεινται στους κανόνες της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, και ιδίως στους κανόνες του ανταγωνισμού, εφόσον η εφαρμογή των κανόνων αυτών δεν εμποδίζει, νομικά ή πραγματικά, την εκπλήρωση της ειδικής αποστολής που τους έχει ανατεθεί. Εν πάση περιπτώσει, η ανάπτυξη των εμπορικών ανταλλαγών δεν πρέπει να επηρεάζεται σε βαθμό που αντίκειται στο συμφέρον των συμβαλλομένων μερών.

                     (2)

                     Οι κρατικές ενισχύσεις που αντιστοιχούν σε επιλέξιμα λανθάνοντα κόστη όπως αυτά ορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αποσκοπούν να διευκολύνουν τη μετάβαση των επιχειρήσεων ηλεκτρισμού σε μια ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Η Εποπτεύουσα Αρχή μπορεί να λάβει ευνοϊκή θέση για τις ενισχύσεις αυτές εάν η στρέβλωση του ανταγωνισμού αντισταθμίζεται από τη συνεισφορά τους στην υλοποίηση ενός κοινού στόχου που οι δυνάμεις της αγοράς δεν θα μπορούσαν από μόνες τους να επιτύχουν. Πράγματι, η στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκύπτει από ενισχύσεις που αποσκοπούν να διευκολύνουν τη μετάβαση των επιχειρήσεων ηλεκτρισμού από μια σχετικά κλειστή αγορά σε μια εν μέρει απελευθερωμένη αγορά μπορεί να μην αντιβαίνει στο κοινό συμφέρον εάν η διάρκεια και οι επιπτώσεις της είναι περιορισμένες, δεδομένου ότι η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας αποβαίνει προς το γενικό συμφέρον της αγοράς του ΕΟΧ και συμβάλλει στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς. Επιπλέον, η Εποπτεύουσα Αρχή θεωρεί ότι οι ενισχύσεις που καταβάλλονται για λανθάνοντα κόστη επιτρέπουν στις επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας να μειώσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με πάγιες υποχρεώσεις ή επενδύσεις τους, παρέχοντάς τους έτσι κίνητρα για να διατηρήσουν το επίπεδο των μακροπρόθεσμων επενδύσεών τους. Τέλος, η μη αντιστάθμιση του λανθάνοντος κόστους συνεπάγεται μεγαλύτερο κίνδυνο να μετακυλίσουν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις στους πελάτες που εξαρτώνται από αυτές το σύνολο του κόστους των μη βιώσιμων οικονομικά υποχρεώσεων ή εγγυήσεών τους.

                     (3)

                     Ενισχύσεις για την αντιστάθμιση του λανθάνοντος κόστους στον τομέα της βιομηχανίας ηλεκτρικής ενέργειας μπορούν να δικαιολογούνται επίσης σε σχέση με άλλους ελευθερωμένους τομείς από το γεγονός ότι η ελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας δεν συνοδεύθηκε από ταχύτερη τεχνολογική πρόοδο ή αυξημένη ζήτηση και από το γεγονός ότι είναι σχεδόν αδύνατο να διανοηθεί κανείς ότι θα ήταν υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, της ασφάλειας του εφοδιασμού και της ομαλής λειτουργίας των οικονομιών των κρατών της ΕΖΕΣ, να περιμένει μέχρι να αντιμετωπίσουν οι επιχειρήσεις ηλεκτρισμού δυσχέρειες για να τους χορηγήσει κρατική υποστήριξη.

                     (4)

                     Στο πλαίσιο αυτό, η Εποπτεύουσα Αρχή θεωρεί ότι οι ενισχύσεις που αποσκοπούν να αντισταθμίσουν στοιχεία λανθάνοντος κόστους μπορούν καταρχήν να υπαχθούν στην παρέκκλιση του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ εάν διευκολύνουν την ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων χωρίς να στρεβλώνουν τους όρους των ανταλλαγών σε βαθμό που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον.

                     (5)

                     Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που απορρέουν από τις κατευθυντήριες γραμμές της Εποπτεύουσας Αρχής σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του ΕΟΧ για τις κρατικές ενισχύσεις, περιλαμβανομένων των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (6), η Εποπτεύουσα Αρχή δύναται, κατ’ αρχήν, να δεχθεί ως συμβιβάσιμες με το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ενισχύσεις που αποβλέπουν στην αντιστάθμιση επιλέξιμου λανθάνοντος κόστους που πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:

                                 α)

                                 Η ενίσχυση πρέπει να χρησιμοποιείται για την αντιστάθμιση στοιχείων λανθάνοντος κόστους που έχουν σαφώς προσδιοριστεί και καταλογιστεί μεμονωμένα. Η ενίσχυση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβεί το ποσό του επιλέξιμου λανθάνοντος κόστους.

                                 β)

                                 Ο μηχανισμός καταβολής της ενίσχυσης πρέπει να επιτρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική εξέλιξη του ανταγωνισμού. Η εξέλιξη αυτή θα μπορεί να προσδιορίζεται βάσει ποσοτικών κυρίως παραγόντων (τιμές, μερίδια αγοράς, άλλα κατάλληλα μεγέθη που επισημαίνονται από το κράτος της ΕΖΕΣ). Εφόσον η εξέλιξη των όρων του ανταγωνισμού επηρεάζει άμεσα το ποσό του επιλέξιμου λανθάνοντος κόστους, το ποσό της καταβληθείσας ενίσχυσης εξαρτάται κατ’ ανάγκη από τη διαμόρφωση συνθηκών πραγματικού ανταγωνισμού και ο υπολογισμός των καταβαλλόμενων ενισχύσεων πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εξέλιξη κατάλληλων παραγόντων που επιτρέπουν τον προσδιορισμό του επιτευχθέντος βαθμού ανταγωνισμού.

                                 γ)

                                 Το κράτος της ΕΖΕΣ αναλαμβάνει να υποβάλλει στην Εποπτεύουσα Αρχή ετήσια έκθεση που αποσκοπεί ιδίως να περιγράψει την εξέλιξη του ανταγωνισμού στην εθνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, επισημαίνοντας ιδίως τις παρατηρηθείσες μεταβολές στους σχετικούς ποσοτικοποιήσιμους παράγοντες. Η ετήσια έκθεση θα αναφέρει λεπτομερώς τον τρόπο υπολογισμού του λανθάνοντος κόστους που λαμβάνεται υπόψη για κάθε έτος και θα προσδιορίζει τα ποσά των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν.

                                 δ)

                                 Ο φθίνων χαρακτήρας των ενισχύσεων που προορίζονται για την αντιστάθμιση λανθάνοντος κόστους θα λαμβάνεται υπόψη ως θετικό στοιχείο κατά την αξιολόγηση της ενίσχυσης από την Εποπτεύουσα Αρχή. Στην πράξη θα βοηθά την ενδιαφερόμενη επιχείρηση να επισπεύσει την προπαρασκευή για την ελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

                                 ε)

                                 Το ανώτατο ποσό των ενισχύσεων που μπορούν να καταβληθούν σε μια επιχείρηση για την αντιστάθμιση λανθάνοντος κόστους πρέπει να προσδιορίζεται εκ των προτέρων. Το ποσό αυτό πρέπει να λαμβάνει υπόψη κάθε ενδεχόμενη βελτίωση της παραγωγικότητας της επιχείρησης.
                                 Ομοίως, ο λεπτομερής τρόπος υπολογισμού και χρηματοδότησης των ενισχύσεων που προορίζονται να αντισταθμίσουν στοιχεία λανθάνοντος κόστους, καθώς και η ανώτατη διάρκεια καταβολής των ενισχύσεων αυτών πρέπει να καθορίζονται επακριβώς εκ των προτέρων. Στην κοινοποίηση των ενισχύσεων θα διευκρινίζεται ιδίως ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του λανθάνοντος κόστους η εξέλιξη των διαφόρων παραγόντων που αναφέρονται στο στοιχείο β).

                                 στ)

                                 Το κράτος της ΕΖΕΣ αναλαμβάνει εκ των προτέρων να μην καταβάλει καμία ενίσχυση διάσωσης και αναδιάρθρωσης στις επιχειρήσεις που λαμβάνουν ενισχύσεις για την αντιστάθμιση λανθάνοντος κόστους, προκειμένου να αποφευχθεί η σώρευση ενισχύσεων. Η Εποπτεύουσα Αρχή είναι της άποψης ότι η καταβολή αντιστάθμισης για λανθάνον κόστος συνδεόμενο με επενδύσεις σε περιουσιακά στοιχεία που δεν προσφέρουν καμία προοπτική μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας δεν διευκολύνει τη μετάβαση της βιομηχανίας ηλεκτρικής ενέργειας σε μια ελευθερωμένη αγορά και, ως εκ τούτου, δεν δύναται να υπαχθεί σε παρέκκλιση βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

                     (6)

                     Ωστόσο, η Εποπτεύουσα Αρχή εκφράζει εντονότατες επιφυλάξεις όσον αφορά τις ενισχύσεις για την αντιστάθμιση λανθάνοντος κόστους που δεν πληρούν τα ανωτέρω κριτήρια ή ενδέχεται να δημιουργήσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού σε βαθμό που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον για τους ακόλουθους λόγους:

                                 α)

                                 Η ενίσχυση δεν συνδέεται με επιλέξιμο λανθάνον κόστος σύμφωνα με τον ορισμό που δίνεται ανωτέρω, ή δεν συνδέεται με σαφώς προσδιορισμένο και καταλογισμένο στοιχείο λανθάνοντος κόστους, ή υπερβαίνει το ποσό του επιλέξιμου λανθάνοντος κόστους.

                                 β)

                                 Η ενίσχυση αποσκοπεί να διατηρήσει το σύνολο ή μέρος των προ της έναρξης ισχύος της απόφασης 168/1999/ΕΚ εσόδων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη μόνο το επιλέξιμο λανθάνον κόστος που θα μπορούσε να προκύψει από την καθιέρωση του ανταγωνισμού.

                                 γ)

                                 Το ποσό της ενίσχυσης δεν μπορεί να προσαρμοστεί κατά τρόπο ώστε να λαμβάνει επακριβώς υπόψη τις διαφορές μεταξύ των υποθέσεων σχετικά με την οικονομική κατάσταση και την αγορά που είχαν ληφθεί αρχικά υπόψη για την εκτίμηση του λανθάνοντος κόστους, αφενός, και της πραγματικής τους εξέλιξης, αφετέρου.

               21.5.   ΤΡΟΠΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΟΥΝ ΛΑΝΘΑΝΟΝΤΑ ΚΟΣΤΗ

                     (1)

                     Τα κράτη της ΕΖΕΣ μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τους πλέον κατάλληλους τρόπους χρηματοδότησης των ενισχύσεων που προορίζονται να αντισταθμίσουν λανθάνοντα κόστη. Ωστόσο, προτού εγκρίνει τις ενισχύσεις, η Εποπτεύουσα Αρχή θα εξετάζει εάν ο μηχανισμός χρηματοδότησής τους έχει αποτελέσματα αντίθετα προς τους στόχους της οδηγίας 96/92/ΕΚ ή προς το συμφέρον των συμβαλλομένων μερών. Τα συμφέροντα των συμβαλλομένων μερών περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την προστασία των καταναλωτών, την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών και των υπηρεσιών και τον ανταγωνισμό.

                     (2)

                     Οι μηχανισμοί χρηματοδότησης δεν πρέπει να αποθαρρύνουν την είσοδο σε ορισμένες εθνικές ή περιφερειακές αγορές επιχειρήσεων που δεν είναι παρούσες στις αγορές αυτές ή άλλων νέων φορέων. Ειδικότερα, οι ενισχύσεις που προορίζονται να αντισταθμίσουν λανθάνον κόστος δεν μπορούν να χρηματοδοτούνται με εισφορές στην υπό διαμετακόμιση μεταξύ κρατών μελών του ΕΟΧ ηλεκτρική ενέργεια ή με εισφορές συνδεόμενες με την απόσταση μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή.

                     (3)

                     Η Εποπτεύουσα Αρχή θα μεριμνά επίσης ώστε οι μηχανισμοί χρηματοδότησης των ενισχύσεων που προορίζονται να αντισταθμίσουν λανθάνον κόστος να οδηγούν στη δίκαιη μεταχείριση των επιλέξιμων και των μη επιλέξιμων καταναλωτών. Για το σκοπό αυτό, η ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο στοιχείο γ) στο τμήμα 21.4 θα διευκρινίζει την μεταξύ επιλέξιμων και μη επιλέξιμων καταναλωτών κατανομή των πηγών χρηματοδότησης που προορίζονται να αντισταθμίσουν λανθάνοντα κόστη. Όταν μη επιλέξιμοι καταναλωτές συμμετέχουν στη χρηματοδότηση λανθάνοντος κόστους άμεσα μέσω τιμολογίων αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, αυτό θα πρέπει να αναφέρεται ρητά. Η συμμετοχή καθεμιάς από τις δύο κατηγορίες καταναλωτών (επιλέξιμοι ή μη επιλέξιμοι) δεν πρέπει να υπερβαίνει την αναλογία του προς αντιστάθμιση λανθάνοντος κόστους που αντιστοιχεί στο μερίδιο αγοράς αυτών των καταναλωτών.

                     (4)

                     Όταν ιδιωτικές επιχειρήσεις αντλούν κεφάλαια προκειμένου να χρηματοδοτήσουν μηχανισμούς ενισχύσεων για την αντιστάθμιση στοιχείων λανθάνοντος κόστους, η διαχείριση των κεφαλαίων θα πρέπει να διαχωρίζεται σαφώς από τη διαχείριση των κανονικών πόρων αυτών των επιχειρήσεων. Οι τοποθετήσεις των εν λόγω κεφαλαίων δεν πρέπει να ευνοούν τις επιχειρήσεις που τα διαχειρίζονται.

               21.6.   ΑΛΛΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

                     (1)

                     Κατά την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων που προορίζονται να αντισταθμίσουν στοιχεία λανθάνοντος κόστους, η Εποπτεύουσα Αρχή λαμβάνει ιδίως υπόψη το μέγεθος και το επίπεδο διασύνδεσης του σχετικού δικτύου, καθώς και τη διάρθρωση της ηλεκτροβιομηχανίας. Μια ενίσχυση σε μικρό δίκτυο με περιορισμένη διασύνδεση με τον υπόλοιπο ΕΟΧ θα δημιουργήσει κατά πάσα πιθανότητα λιγότερο σημαντικές στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό.

                     (2)

                     Η παρούσα μέθοδος για το λανθάνον κόστος δεν προδικάζει την εφαρμογή, στις περιοχές που καλύπτονται από το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, των κατευθυντήριων γραμμών για τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα (7). Δυνάμει του άρθρου 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, όταν η εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις που σχετίζονται με λανθάνον κόστος εμποδίζει, νομικά ή πραγματικά, την εκπλήρωση των ειδικών αποστολών που έχουν ανατεθεί στις επιχειρήσεις που είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος ή έχουν χαρακτήρα δημοσιονομικού μονοπωλίου, η παρέκκλιση από τους κανόνες αυτούς θα είναι δυνατή, εφόσον οι συναλλαγές δεν επηρεάζονται σε βαθμό που αντίκειται στο συμφέρον των συμβαλλομένων μερών.

                     (3)

                     Οι κανόνες που απορρέουν από την παρούσα μέθοδο για τις κρατικές ενισχύσεις που προορίζονται να αντισταθμίσουν στοιχεία λανθάνοντος κόστους κατά την έννοια της απόφασης 168/1999/ΕΚ δεν προδικάζουν το καθεστώς ιδιωτικής ή κρατικής ιδιοκτησίας των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων.

         (1)  ΕΕ L 27 της 30.1.1997, σ. 20.

         (2)  ΕΕ L 61 της 1.3.2001, σ. 23, και Συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 11, της 1.3.2001, σ. 221.

         (3)  Το άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 168/1999 ορίζει ότι: “Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 27 Νοεμβρίου 1999, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας”.

         (4)  Στην περίπτωση μακροπρόθεσμης σύμβασης αγοραπωλησίας, το λανθάνον κόστος θα υπολογίζεται, συνεπώς, σε σύγκριση με τους όρους υπό τους οποίους η επιχείρηση θα μπορούσε, κανονικά, να πωλήσει ή να αγοράσει το υπόψη προϊόν σε μια ελευθερωμένη αγορά.

         (5)  Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι επενδύσεις που δεν μπορούν να ανακτηθούν ή δεν είναι οικονομικά βιώσιμες ως αποτέλεσμα της ελευθέρωσης της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας δύνανται να συνιστούν λανθάνον κόστος κατά την έννοια της παρούσας μεθόδου, ακόμη και σε περιπτώσεις που, κατ’ αρχήν, προβλέπεται να συνεχισθούν και μετά το 2006. Επιπλέον, οι υποχρεώσεις ή εγγυήσεις που πρέπει απαρεγκλίτως να συνεχίσουν να πληρούνται μετά τις 26 Νοεμβρίου 2006, διότι η μη εκπλήρωσή τους ενδέχεται να δημιουργήσει μεγάλους κινδύνους όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, τη δημόσια ασφάλεια, την κοινωνική προστασία των εργαζομένων ή την ασφάλεια του δικτύου ηλεκτροδότησης, δύνανται με την κατάλληλη αιτιολόγηση να συνιστούν επιλέξιμο λανθάνον κόστος βάσει της παρούσας μεθόδου.

         (6)  ΕΕ L 237 της 6.9.2001, σ. 16.

         (7)  ΕΕ L 111 της 29.4.1999 και Συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 18. Βλ., στο πλαίσιο αυτό, κεφάλαιο 25 των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις.»


Avis juridique important

|

31987D0255

87/255/ΕΟΚ: Απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1987 για τη σύναψη συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών σχετικά με την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών, για την αλιεία στα ανοικτά των Σεϋχελλών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 119 της 07/05/1987 σ. 0024 - 0024

***** ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 28ης Απριλίου 1987  για τη σύναψη συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών σχετικά με την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών, για την αλιεία στα ανοικτά των Σεϋχελλών  (87/255/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, και ιδίως το άρθρο 167 παράγραφος 3,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  Εκτιμώντας:  ότι η συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας σχετικά με την αλιεία στα ανοικτά των Σεϋχελλών, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 23 Μαΐου 1985 (2), καταγγέλθηκε από τη Δημοκρατία των Σεϋχελλών κατά τη λήξη της πρώτης της τριετούς περιόδου εφαρμογής·  ότι, βάσει του άρθρου 13 της συμφωνίας, η Κοινότητα και τη Δημοκρατία των Σεϋχελλών πραγματοποίησαν διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό των αναγκαίων τροποποιήσεων της συμφωνίας·  ότι οι εν λόγω διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε νέα συμφωνία που μονογραφήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1986, με την οποία οι αλιείς της διευρυμένης Κοινότητας διατηρούν τις δυνατότητές τους να αλιεύουν στα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των Σεϋχελλών·  ότι, για να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων των σκαφών της διευρυμένης Κοινότητας, τα δύο μέρη μονόγραψαν επίσης ανταλλαγή επιστολών που προβλέπει την προσωρινή εφαρμογή της νέας συμφωνίας από τις 18 Ιανουαρίου 1987 · ότι είναι λοιπόν απαραίτητο να εγκριθεί αυτή η ανταλλαγή επιστολών το συντομότερο δυνατό, αναμένοντας τη σύναψη της συμφωνίας βάσει του άρθρου 43 της συνθήκης,  ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:  Άρθρο 1  Η συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών σχετικά με την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών για την αλιεία στα ανοικτά των Σεϋχελλών, εγκρίνεται εξ ονόματος της Κοινότητας.  Τα κείμενα της συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών και της συμφωνίας επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση.  Άρθρο 2  Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών δεσμεύοντας την Κοινότητα.  Λουξεμβούργο, 28 Απριλίου 1987.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  P. DE KEERSMAEKER  (1) ΕΕ αριθ. C 81 της 28. 3. 1987, σ. 7.  (2) ΕΕ αριθ. L 149 της 8. 6. 1985, σ. 1.