title: Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 472/09/COL, της 25ης Νοεμβρίου 2009 , για τροποποίηση, για εβδομηκοστή πέμπτη φορά, των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, με την εισαγωγή ενός νέου κεφαλαίου σχετικά με την αποκατάσταση της βιωσιμότητας και την αξιολόγηση των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων

text:
               10.11.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 292/12

         ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ
   αριθ. 472/09/COL
   της 25ης Νοεμβρίου 2009
   για τροποποίηση, για εβδομηκοστή πέμπτη φορά, των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, με την εισαγωγή ενός νέου κεφαλαίου σχετικά με την αποκατάσταση της βιωσιμότητας και την αξιολόγηση των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων
   Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ (1),
   ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2), και ιδίως τα άρθρα 61 έως 63 και το πρωτόκολλο 26,
   ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου (3), και ιδίως το άρθρο 24 και το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   Εκτιμωντασ τα ακολουθα:
   Το άρθρο 24 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου προβλέπει ότι η Αρχή θέτει σε εφαρμογή τις διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις,
   Το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου προβλέπει ότι η Αρχή εκδίδει ανακοινώσεις και κατευθυντήριες γραμμές για θέματα σχετικά με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, εφόσον η συμφωνία αυτή ή η συμφωνία περί Εποπτείας και Δικαστηρίου το προβλέπει ρητά ή εφόσον η Αρχή το κρίνει αναγκαίο,
   Η Αρχή υιοθέτησε τους διαδικαστικούς και ουσιαστικούς κανόνες στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων στις 19 Ιανουαρίου 1994 (4),
   Στις 14 Αυγούστου 2009, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (καλούμενη εφεξής «Επιτροπή των ΕΚ») εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την αποκατάσταση της βιωσιμότητας και την αξιολόγηση των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων (5),
   Η εν λόγω ανακοίνωση παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,
   Η ενιαία εφαρμογή των κανόνων του ΕΟΧ σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει να εξασφαλίζεται σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,
   Σύμφωνα με το σημείο ΙΙ του κεφαλαίου «ΓΕΝΙΚΑ», που βρίσκεται στο τέλος του παραρτήματος ΧV της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Αρχή εκδίδει, κατόπιν διαβουλεύσεων με την Επιτροπή, πράξεις αντίστοιχες με εκείνες που εκδίδει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
   Η Αρχή έχει προβεί σε διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ ζήτησε τη γνώμη των κρατών της ΕΖΕΣ, με σχετική επιστολή της 20ής Οκτωβρίου 2009 (αριθ. περιστατικού 534132, 534133 και 534134),
   ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
   Άρθρο 1
   Οι κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις τροποποιούνται με την εισαγωγή ενός νέου κεφαλαίου σχετικά με την αποκατάσταση της βιωσιμότητας και την αξιολόγηση των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Το νέο κεφάλαιο περιλαμβάνεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
   Άρθρο 2
   Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό.

      Βρυξέλλες, 25 Νοεμβρίου 2009.

            Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

         Per SANDERUD

            Πρόεδρος

         Kurt JÄGER

            Μέλος του Σώματος

      (1)  Καλούμενη εφεξής «η Αρχή».

      (2)  Καλούμενη εφεξής «η συμφωνία για τον ΕΟΧ».

      (3)  Καλούμενη εφεξής «η συμφωνία περί Εποπτείας και Δικαστηρίου».

      (4)  Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, που εγκρίθηκε και εκδόθηκε από την Αρχή στις 19 Ιανουαρίου 1994, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (καλούμενη εφεξής ΕΕ) L 231 της 3.9.1994, σ. 1 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994, σ. 1. Στη συνέχεια αναφέρονται ως «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις». Η επικαιροποιημένη έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις δημοσιεύεται στο διαδικτυακό τόπο της Εποπτεύουσας Αρχής: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

      (5)  ΕΕ C 195 της 19.8.2009, σ. 9.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕ Α ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΚΡΙΣΗΣ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΠΕΡΙ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
          (1)

      1.   Εισαγωγή

                  1.

                  Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και η ορθή λειτουργία της χρηματοπιστωτικής αγοράς αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκαμψη από την παρούσα χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση (2). Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ (καλούμενη εφεξής «η Αρχή») επισημαίνει ότι, λόγω του συστημικού χαρακτήρα της κρίσης και της διασυνδεσιμότητας που χαρακτηρίζει το χρηματοπιστωτικό τομέα, έχει αναληφθεί σε κοινοτικό επίπεδο σειρά πρωτοβουλιών για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τη διαφύλαξη της εσωτερικής αγοράς και την εξασφάλιση της χορήγησης πιστώσεων προς την οικονομία (3).

                  2.

                  Η Αρχή συμφωνεί ότι οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να συμπληρωθούν με ενέργειες στο επίπεδο των μεμονωμένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για να τους παρασχεθεί η δυνατότητα να αντισταθούν στην παρούσα κρίση και να αποκαταστήσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά τους χωρίς να εξαρτώνται από την κρατική στήριξη για να εκπληρώσουν τη δανειοδοτική αποστολή τους σε υγιέστερη βάση. Σε κοινοτικό επίπεδο, η Επιτροπή εξετάζει ήδη μια σειρά υποθέσεων κρατικών ενισχύσεων, μετά από παρεμβάσεις των κρατών μελών για να αποφευχθούν προβλήματα ρευστότητας, φερεγγυότητας ή χορήγησης πιστώσεων. Η Αρχή εξέδωσε σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες, σε τρεις διαδοχικά κεφάλαια των γενικών της κατευθύνσεων για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση κρατικών ενισχύσεων υπέρ των τραπεζών (4). Στα κεφάλαια αυτά αναγνωρίζεται ότι η σοβαρότητα της κρίσης δικαιολογεί τη χορήγηση ενισχύσεων που μπορεί να θεωρηθούν συμβατές βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και παρέχεται ένα πλαίσιο για τη συνεπή λήψη από τα κράτη της ΕΖΕΣ μέτρων κρατικών εγγυήσεων, ανακεφαλαιοποίησης και αρωγής για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία. Πρωταρχική επιδίωξη των κανόνων αυτών είναι να εξασφαλιστεί ότι τα μέτρα διάσωσης θα μπορέσουν να επιτύχουν απόλυτα τους στόχους της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και διατήρησης των πιστωτικών ροών, εξασφαλίζοντας συγχρόνως ισότιμους κανόνες ανταγωνισμού μεταξύ των τραπεζών (5) που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη του ΕΟΧ, καθώς και μεταξύ των τραπεζών που λαμβάνουν δημόσια στήριξη και εκείνων που δεν επωφελούνται από τέτοια μέτρα, αποφεύγοντας επιζήμιους ανταγωνισμούς επιχορηγήσεων, περιορίζοντας τον ηθικό κίνδυνο και εξασφαλίζοντας την ανταγωνιστικότητα και την αποτελεσματικότητα των τραπεζών στον ΕΟΧ, τόσο στον ΕΟΧ όσο και στις διεθνείς αγορές.

                  3.

                  Οι κανόνες κρατικών ενισχύσεων αποτελούν ένα εργαλείο που εξασφαλίζει τη συνεκτικότητα των μέτρων που θεσπίζουν τα κράτη της ΕΖΕΣ που έχουν αποφασίσει να αναλάβουν ενέργειες. Ωστόσο, η απόφαση για το κατά πόσο πρέπει να χρησιμοποιηθούν δημόσιοι πόροι, παραδείγματος χάρη για την προστασία των τραπεζών από απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, εξακολουθεί να αποτελεί ευθύνη των κρατών ΕΖΕΣ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την παρούσα κρίση χωρίς σημαντικές προσαρμογές ή συμπληρωματικές ενισχύεις. Σε άλλες περιπτώσεις, είναι ενδεχομένως απαραίτητη η κρατική ενίσχυση με τη μορφή εγγυήσεων, ανακεφαλαιοποίησης ή αρωγής για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία.

                  4.

                  Όταν ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα λάβει κρατική ενίσχυση, το κράτος ΕΖΕΣ οφείλει να υποβάλει σχέδιο βιωσιμότητας ή σχέδιο ριζικότερης αναδιάρθρωσης, για να επιβεβαιωθεί ή να αποκατασταθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των μεμονωμένων τραπεζών χωρίς εξάρτηση από κρατική στήριξη. Έχουν ήδη καθοριστεί κριτήρια για να προσδιοριστούν οι όροι υπό τους οποίους οι τράπεζες πρέπει ενδεχομένως να υποβληθούν σε ριζικότερη αναδιάρθρωση, και όταν απαιτούνται μέτρα να αντιμετωπιστούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που προκαλούνται από την ενίσχυση (6). Στο παρόν κεφάλαιο δεν τροποποιούνται τα κριτήρια αυτά. Τα συμπληρώνει, για να αυξηθεί η προβλεψιμότητά τους και να εξασφαλιστεί μια συνεκτική προσέγγιση, εξηγώντας πώς η Επιτροπή θα αξιολογεί, τη συμβατότητα των ενισχύσεων αναδιάρθρωσης (7) που χορηγήθηκαν από κράτη ΕΖΕΣ σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις παρούσες συνθήκες συστημικής κρίσης, βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

                  5.

                  Οι κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα, οι κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης και οι κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων συνοψίζουν τις βασικές αρχές που έχουν διατυπωθεί στις κατευθυντήριες γραμμές για τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων (8). Βάσει των αρχών αυτών, η πρώτη και σημαντικότερη απαίτηση είναι η αναδιάρθρωση να οδηγεί στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας της επιχείρησης πιο μακροπρόθεσμα και χωρίς την ενίσχυση του κράτους. Επίσης απαιτούν η ενίσχυση αναδιάρθρωσης να συνοδεύεται, στο μέτρο του δυνατού, από κατάλληλα μέτρα καταμερισμού των βαρών και μέτρα για την ελαχιστοποίηση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, τα οποία σε πιο μακροπρόθεσμο πλαίσιο θα οδηγούσαν στην ουσιαστική εξασθένιση της διάρθρωσης και της λειτουργίας της σχετικής αγοράς.

                  6.

                  Η ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς και η ανάπτυξη των τραπεζών σε όλο τον ΕΟΧ πρέπει να αποτελέσουν το κυριότερο μέλημα κατά την εφαρμογή των αρχών αυτών, και θα πρέπει να αποφευχθεί ο κατακερματισμός και η στεγανοποίηση των αγορών. Οι τράπεζες στον ΕΟΧ οφείλουν να διεκδικήσουν τη σημαντική θέση που τους εξασφαλίζει στον παγκόσμιο στίβο η ενιαία χρηματοπιστωτική αγορά στον ΕΟΧ, μόλις ξεπεραστεί η παρούσα κρίση. Η Αρχή επιβεβαιώνει και πάλι την ανάγκη πρόβλεψης και διαχείρισης των αλλαγών με κοινωνικά υπεύθυνο τρόπο και υπογραμμίζει την ανάγκη συμμόρφωσης με τις εθνικές νομοθετικές διατάξεις εφαρμογής των κοινοτικών οδηγιών σχετικά με την ισχύουσα υπό αυτές τις περιστάσεις ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση με αυτούς.

                  7.

                  Στο παρόν κεφάλαιο διευκρινίζεται ο τρόπος με τον οποίο η Αρχή θα εξετάζει τις ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση τραπεζών στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης, συνεκτιμώντας ότι είναι απαραίτητο να προσαρμοστεί η πρακτική που εφαρμοζόταν στο παρελθόν λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και την παγκόσμια κλίμακα της κρίσης, τον συστημικό ρόλο του τραπεζικού τομέα για το σύνολο της οικονομίας, και τις πιθανές συστημικές συνέπειες που προκύπτουν λόγω του αριθμού των τραπεζών που πρέπει να υποστούν αναδιάρθρωση μέσα στην ίδια περίοδο.

                              —

                              Το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να περιλαμβάνει εμπεριστατωμένη διάγνωση των προβλημάτων της τράπεζας. Για να σχεδιαστούν διατηρήσιμες στρατηγικές για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας, οι τράπεζες θα πρέπει να εφαρμόσουν «προσομοίωση ακραίων καταστάσεων» στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Το πρώτο αυτό βήμα για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας θα πρέπει να στηρίζεται σε κοινές παραμέτρους, διαμορφωμένες όσο το δυνατό περισσότερο βάσει των κατάλληλων μεθοδολογιών που έχουν συμφωνηθεί σε επίπεδο ΕΟΧ. Οι τράπεζες θα πρέπει επίσης, κατά περίπτωση, να προβούν σε γνωστοποίηση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων τους (9).

                              —

                              Λαμβάνοντας υπόψη τον πρωταρχικό στόχο της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και τις δυσοίωνες οικονομικές προοπτικές σε όλο τον ΕΟΧ, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη διαμόρφωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης και ιδίως στην εξασφάλιση ενός επαρκώς ευέλικτου και ρεαλιστικού χρονοδιαγράμματος για τα απαραίτητα μέτρα εφαρμογής. Όταν δεν είναι δυνατή η άμεση εφαρμογή των μέτρων αναδιάρθρωσης λόγω συνθηκών της αγοράς, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο ενδιάμεσων διασφαλίσεων σε επίπεδο συμπεριφοράς των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

                              —

                              Η Αρχή θα εφαρμόζει τη βασική αρχή του κατάλληλου καταμερισμού των επιβαρύνσεων μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ και των δικαιούχων τραπεζών, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική κατάσταση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Όταν δεν είναι αμέσως δυνατός ο ουσιαστικός καταμερισμός των επιβαρύνσεων, λόγω των συνθηκών της αγοράς κατά το χρόνο της διάσωσης, το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο της εφαρμογής του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

                              —

                              Τα μέτρα για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού από την τράπεζα που διασώζεται στο ίδιο κράτος ΕΖΕΣ ή σε άλλα κράτη του ΕΟΧ θα πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπο που να περιορίζονται τυχόν μειονεκτήματα που προκαλούνται σε άλλες τράπεζες λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη το γεγονός ότι ο συστημικός χαρακτήρας της παρούσας κρίσης κατέστησε απαραίτητη μια πολύ εκτεταμένη κρατική παρέμβαση στον τομέα.

                              —

                              Θα πρέπει να διατηρηθεί η δυνατότητα παροχής συμπληρωματικής ενίσχυσης κατά τη διάρκεια της περιόδου αναδιάρθρωσης εάν αυτό δικαιολογείται για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Τυχόν συμπληρωματική ενίσχυση θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο απαραίτητο ποσό για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας.

                  8.

                  Το τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου αφορά περιπτώσεις στις οποίες το κράτος ΕΖΕΣ έχει υποχρέωση να υποβάλει σχέδιο αναδιάρθρωσης (10). Οι αρχές στις οποίες στηρίζεται το τμήμα 2 ισχύουν κατ’ αναλογία σε περιπτώσεις στις οποίες το κράτος ΕΖΕΣ δεν έχει τυπική υποχρέωση να κοινοποιήσει σχέδιο αναδιάρθρωσης, αλλά είναι εντούτοις υποχρεωμένο να αποδείξει τη βιωσιμότητα (11) της δικαιούχου τράπεζας. Στη δεύτερη περίπτωση, και εκτός εάν υπάρχουν αμφιβολίες, η Αρχή θα ζητά κανονικά λιγότερο αναλυτικές πληροφορίες (12). Σε περίπτωση αμφιβολιών, η Αρχή θα ζητά ιδίως αποδεικτικά στοιχεία με προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων, σύμφωνα με το σημείο 13, καθώς και την πιστοποίηση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων από την αρμόδια εθνική αρχή. Τα τμήματα 3, 4 και 5 εφαρμόζονται σε περιπτώσεις στις οποίες το κράτος ΕΖΕΣ έχει την υποχρέωση να υποβάλει σχέδιο αναδιάρθρωσης. Το τμήμα 6 καλύπτει το προσωρινό πεδίο εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου και αφορά τόσο τα κράτη ΕΖΕΣ που είναι υποχρεωμένα να κοινοποιήσουν σχέδιο αναδιάρθρωσης για τους δικαιούχους ενίσχυσης όσο και τα κράτη ΕΖΕΣ που πρέπει μόνο να αποδείξουν τη βιωσιμότητά των δικαιούχων ενίσχυσης.

            2.   Αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας

                  9.

                  Όταν, βάσει προηγούμενων κατευθυντηρίων οδηγιών ή αποφάσεων της Αρχής, ένα κράτος ΕΖΕΣ έχει υποχρέωση υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης (13), το σχέδιο αυτό πρέπει να είναι πλήρες, αναλυτικό και στηρίζεται σε μια συνεκτική προσέγγιση. Θα πρέπει να αποδεικνύει με ποιο τρόπο η τράπεζα θα αποκαταστήσει το συντομότερο δυνατό τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της χωρίς κρατική ενίσχυση (14). Η κοινοποίηση κάθε σχεδίου αναδιάρθρωσης πρέπει να περιλαμβάνει σύγκριση με εναλλακτικές επιλογές, όπως διάσπασης ή απορρόφησης από άλλη τράπεζα, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στην Αρχή να εκτιμήσει (15) κατά πόσο υπάρχουν περισσότερο προσανατολισμένες στις ανάγκες της αγοράς, λιγότερο δαπανηρές ή λιγότερο στρεβλωτικές λύσεις που επιτυγχάνουν τον στόχο της διατήρησης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Στην περίπτωση που δεν μπορεί να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα της τράπεζας, το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να εκθέτει πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί η κανονική λύση και εκκαθάριση της τράπεζας.

                  10.

                  Στο σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει επίσης να εκτίθενται οι λόγοι για τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η τράπεζα και οι αδυναμίες της ίδιας της τράπεζας και να εξηγείται πώς τα προτεινόμενα μέτρα αναδιάρθρωσης θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά προβλήματα της τράπεζας.

                  11.

                  Στο σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να παρέχονται πληροφορίες για το επιχειρηματικό μοντέλο του δικαιούχου, και ιδίως σχετικά με την οργανωτική του διάρθρωση, τη χρηματοδότηση (αποδεικνύοντας τη βιωσιμότητα της βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης χρηματοδοτικής διάρθρωσης (16)), την εταιρική διακυβέρνηση (αποδεικνύοντας την αποφυγή σύγκρουσης συμφερόντων καθώς και τις απαραίτητες αλλαγές της διοίκησης (17)), τη διαχείριση κινδύνου (και ιδίως γνωστοποίηση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων και σύσταση συνετών προβλέψεων για αναμενόμενα μη αποδοτικά περιουσιακά στοιχεία), και τη διαχείριση ενεργητικού-παθητικού, τη δημιουργία ταμειακών ροών (που πρέπει να φθάσουν σε επαρκή επίπεδα χωρίς κρατική στήριξη), υποχρεώσεις εκτός ισολογισμού (αποδεικνύοντας τη βιωσιμότητά τους και την εξυγίανσή τους όταν το άνοιγμα της τράπεζας είναι σημαντικό (18)), τη μόχλευση, την παρούσα και τη μελλοντική κεφαλαιακή επάρκεια σύμφωνα με τις ισχύουσες ρυθμίσεις προληπτικής εποπτείας (βάσει συνετής αποτίμησης και σύστασης επαρκών προβλέψεων), και το χαρακτήρα κινήτρου της διάρθρωσης των αντισταθμιστικών πληρωμών (19) (αποδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο προωθούν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του δικαιούχου).

                  12.

                  Η βιωσιμότητα για κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και κέντρο κερδοφορίας πρέπει να αναλύεται με την απαιτούμενη αναλυτική κατανομή. Η αποκατάσταση της βιωσιμότητας της τράπεζας θα πρέπει κυρίως να αποτελεί απόρροια εσωτερικών μέτρων. Μπορεί να στηρίζεται σε εξωτερικούς παράγοντες όπως οι αυξομειώσεις των τιμών και της ζήτησης, τους οποίους η επιχείρηση δεν μπορεί να επηρεάσει σημαντικά, αλλά μόνο εάν οι παραδοχές που έχουν γίνει σχετικά με την αγορά είναι ευρέως αποδεκτές. Η αναδιάρθρωση συνεπάγεται την παύση δραστηριοτήτων οι οποίες θα παρέμεναν διαρθρωτικά ζημιογόνες σε μεσοπρόθεσμη βάση.

                  13.

                  Η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα επιτυγχάνεται όταν μια τράπεζα είναι σε θέση να καλύπτει όλα της τα έξοδα, περιλαμβανομένων των αποσβέσεων και των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων και να εξασφαλίζει επαρκή απόδοση των κεφαλαίων, λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ κινδύνου της τράπεζας. Η τράπεζα μετά την αναδιάρθρωσή της πρέπει να είναι σε θέση να ανταγωνίζεται αυτοδύναμα στην αγορά για την άντληση κεφαλαίων σύμφωνα με τις σχετικές κανονιστικές απαιτήσεις. Τα αναμενόμενα αποτελέσματα της σχεδιαζόμενης αναδιάρθρωσης πρέπει να αποδειχθούν με ένα βασικό σενάριο καθώς και με σενάρια προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων. Για το λόγο αυτό, τα σχέδια αναδιάρθρωσης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, την παρούσα κατάσταση και τις μελλοντικές προοπτικές των χρηματοπιστωτικών αγορών, παρουσιάζοντας τις παραδοχές βάσει του βασικού σεναρίου και του δυσμενέστερου σεναρίου. Η προσομοίωση ακραίων καταστάσεων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ένα φάσμα σεναρίων, όπως συνδυασμού ακραίων γεγονότων και μιας παρατεταμένης παγκόσμιας ύφεσης. Οι παραδοχές θα πρέπει να συγκρίνονται με κατάλληλα κριτήρια αναφοράς για το σύνολο του κλάδου, κατάλληλα προσαρμοσμένα ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα νέα στοιχεία της παρούσας κρίσης στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Το σχέδιο πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση των πιθανών αναγκών που προκύπτουν από την προσομοίωση ακραίων καταστάσεων. Η προσομοίωση ακραίων καταστάσεων πρέπει, στο βαθμό του δυνατού, να στηρίζεται σε κοινές παραμέτρους που έχουν συμφωνηθεί σε κοινοτικό επίπεδο (όπως μεθοδολογία που έχει αναπτυχθεί από την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας) και που έχουν, κατά περίπτωση, προσαρμοστεί σύμφωνα με τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στις επιμέρους χώρες και στις τράπεζες.

                  14.

                  Στην παρούσα κρίση οι κυβερνήσεις έχουν προβεί σε ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών βάσει όρων που έχουν πρωτίστως επιλεγεί για την επίτευξη χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και όχι τόσο για την επίτευξη απόδοσης που θα είχε θεωρηθεί αποδεκτή για ένα ιδιώτη επενδυτή. Η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα απαιτεί συνεπώς ότι κάθε κρατική ενίσχυση που λαμβάνεται είτε εξοφλείται μετά την πάροδο ορισμένου χρόνου, όπως προβλέπεται κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης, είτε αμείβεται σύμφωνα με τους κανονικούς όρους της αγοράς, εξασφαλίζοντας έτσι ότι παύει να υφίσταται οποιαδήποτε μορφή συμπληρωματικής κρατικής ενίσχυσης. Δεδομένου ότι η συμφωνία για τον ΕΟΧ δεν λαμβάνει θέση όσον αφορά την ιδιοκτησία των περιουσιακών στοιχείων, οι κανόνες κρατικών ενισχύσεων ισχύουν ανεξάρτητα από το αν η τράπεζα είναι ιδιωτικής ή δημόσιας ιδιοκτησίας.

                  15.

                  Ενώ η περίοδος της αναδιάρθρωσης πρέπει να είναι όσο το δυνατό συντομότερη ώστε να αποκατασταθεί γρήγορα η βιωσιμότητα, η Αρχή θα λαμβάνει υπόψη τις παρούσες συνθήκες κρίσης και μπορεί συνεπώς να επιτρέπει την ολοκλήρωση ορισμένων διαρθρωτικών μέτρων εντός μεγαλύτερου χρονικού ορίζοντα από ό,τι συνήθως, ιδίως για να αποφευχθεί η κατάρρευση των αγορών λόγω αναγκαστικών πωλήσεων (20). Ωστόσο, η αναδιάρθρωση πρέπει να εφαρμόζεται όσο το δυνατό ταχύτερα και να μη διαρκεί περισσότερο από πέντε έτη (21) για να είναι αποτελεσματική και να επιτρέπει την αξιόπιστη αποκατάσταση της βιωσιμότητας της αναδιαρθρωμένης τράπεζας.

                  16.

                  Αν καταστεί αναγκαία η χορήγηση περαιτέρω ενίσχυσης που δεν είχε αρχικά προβλεφθεί στο κοινοποιηθέν σχέδιο αναδιάρθρωσης κατά τη διάρκεια της περιόδου αναδιάρθρωσης για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας, η ενίσχυση αυτή πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μεμονωμένης ex ante κοινοποίησης και κάθε περαιτέρω ενίσχυση αυτού του είδους θα λαμβάνεται υπόψη στην τελική απόφαση της Αρχής.

         Βιωσιμότητα μέσω της πώλησης τραπεζών

                  17.

                  Η πώληση μιας προβληματικής τράπεζας σε άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας, εάν ο αγοραστής είναι βιώσιμος και ικανός να απορροφήσει τη μεταβίβαση της προβληματικής τράπεζας, και μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της αγοράς. Μπορεί επίσης να συμβάλει στην εξυγίανση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Για τον σκοπό αυτό, ο αγοραστής θα πρέπει να αποδείξει ότι η νέα ενοποιημένη οντότητα θα είναι βιώσιμη. Στην περίπτωση πώλησης, πρέπει επίσης να τηρηθούν οι απαιτήσεις βιωσιμότητας, ίδιας συνεισφοράς και περιορισμού των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.

                  18.

                  Πρέπει εν γένει να εξασφαλίζεται μια διαφανής, αντικειμενική, άνευ όρων και διακρίσεων ανταγωνιστική διαδικασία πώλησης, έτσι ώστε να προσφέρονται ίσες ευκαιρίες σε όλους τους δυνητικούς προσφέροντες (22).

                  19.

                  Επιπλέον, με την επιφύλαξη του συστήματος ελέγχου των συγκεντρώσεων που μπορεί να ισχύει, και αναγνωρίζοντας ότι η πώληση μιας προβληματικής τράπεζας σε έναν ανταγωνιστή μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας αλλά και να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εξυγίανση του χρηματοπιστωτικού τομέα, στις περιπτώσεις που θα οδηγούσε prima facie σε σημαντική παρεμπόδιση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, η εν λόγω πώληση δεν θα πρέπει να επιτρέπεται εκτός εάν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού αντιμετωπίζονται με κατάλληλα διορθωτικά μέτρα που συνοδεύουν την ενίσχυση.

                  20.

                  Η πώληση μιας τράπεζας μπορεί επίσης να περιλαμβάνει κρατική ενίσχυση προς τον αγοραστή και/ή την πωλούμενη δραστηριότητα (23). Εάν η πώληση οργανώνεται μέσω ανοικτού και άνευ όρων διαγωνισμού και τα περιουσιακά στοιχεία περιέρχονται στην υψηλότερη προσφορά, η τιμή πώλησης θεωρείται ότι είναι η αγοραία τιμή και μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ενίσχυσης προς τον αγοραστή (24). Μια αρνητική τιμή πώλησης (ή οικονομική στήριξη για την αντιστάθμιση μιας τέτοιας αρνητικής τιμής) θα μπορούσε κατ’ εξαίρεση να γίνει αποδεκτή ως μη περιλαμβάνουσα κρατική ενίσχυση εάν ο πωλητής θα έπρεπε να υποβληθεί σε υψηλότερες δαπάνες σε περίπτωση εκκαθάρισης (25). Για τον υπολογισμό του κόστους εκκαθάρισης σε τέτοιες συνθήκες, η Αρχή θα λαμβάνει υπόψη μόνο τις υποχρεώσεις εκείνες που θα είχαν αναληφθεί από επενδυτή της οικονομίας της αγοράς (26). Αυτές αποκλείουν υποχρεώσεις που προέρχονται από κρατική ενίσχυση (27).

                  21.

                  Θα πρέπει πάντοτε να εξετάζεται το ενδεχόμενο μιας κανονικής λύσης και εκκαθάρισης ή θέσης σε πλειστηριασμό μιας προβληματικής τράπεζας, όταν η τράπεζα δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσει με αξιόπιστο τρόπο τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να ενθαρρύνουν την έξοδο των μη βιώσιμων φορέων της αγοράς, επιτρέποντας συγχρόνως την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξόδου σε κατάλληλα χρονικά πλαίσια που διασφαλίζουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Οι κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα προβλέπουν μια διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας θα πρέπει να ολοκληρώνεται η κανονική λύση και εκκαθάριση (28). Η απόκτηση των «υγιών» στοιχείων ενεργητικού και υποχρεώσεων μιας τράπεζας που αντιμετωπίζει δυσχέρειες θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει μια εναλλακτική επιλογή για μια υγιή τράπεζα ως ένας οικονομικά αποδοτικός τρόπος για την επέκταση των καταθέσεων και τη δημιουργία σχέσεων με αξιόπιστους δανειολήπτες. Επιπλέον, η δημιουργία μιας αυτόνομης «καλής τράπεζας» από έναν συνδυασμό «υγιών» περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων μιας υφιστάμενης τράπεζας μπορεί επίσης να αποτελεί αποδεκτό τρόπο αποκατάστασης της βιωσιμότητας, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω νέα οντότητα δεν είναι σε θέση να στρεβλώσει αδικαιολόγητα τον ανταγωνισμό.

            3.   Ίδια συνεισφορά από τον δικαιούχο (καταμερισμός επιβαρύνσεων)

                  22.

                  Για να περιοριστούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να αντιμετωπιστεί ο ηθικός κίνδυνος, η ενίσχυση θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο ποσό και ο δικαιούχος της ενίσχυσης θα πρέπει να συνεισφέρει ο ίδιος στις δαπάνες αναδιάρθρωσης. Η εταιρεία και οι κάτοχοι του κεφαλαίου θα πρέπει να συμβάλλουν όσο το δυνατό περισσότερο στην αναδιάρθρωση με δικούς τους πόρους. Αυτό είναι απαραίτητο για να εξασφαλιστεί ότι οι τράπεζες που διασώζονται φέρουν επαρκές μερίδιο της ευθύνης για τις συνέπειες της παρελθούσας συμπεριφοράς τους και να δημιουργηθούν τα κατάλληλα κίνητρα για τη μελλοντική συμπεριφορά τους.

         Περιορισμός του κόστους αναδιάρθρωσης

                  23.

                  Η ενίσχυση αναδιάρθρωσης πρέπει να περιορίζεται στην κάλυψη του κόστους που είναι απαραίτητο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να χορηγούνται σε μια επιχείρηση δημόσιοι πόροι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και οι οποίες δεν συνδέονται με τη διαδικασία αναδιάρθρωσης. Παραδείγματος χάρη, η αγορά μετοχών σε άλλες επιχειρήσεις ή οι νέες επενδύσεις δεν μπορούν να χρηματοδοτούνται από την κρατική ενίσχυση, εκτός εάν αυτό είναι απαραίτητο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας της επιχείρησης (29).

         Περιορισμός του ποσού της ενίσχυσης, σημαντική ίδια συμμετοχή

                  24.

                  Για τον περιορισμό του ποσού της ενίσχυσης στο ελάχιστο απαραίτητο, οι τράπεζες θα πρέπει πρώτα να χρησιμοποιούν ιδίους πόρους για τη χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης. Η χρηματοδότηση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει, για παράδειγμα, την πώληση περιουσιακών στοιχείων. Η κρατική στήριξη πρέπει να χορηγείται υπό όρους που συνεπάγονται κατάλληλο καταμερισμό του κόστους (30). Τούτο σημαίνει ότι το κόστος που συνδέεται με την αναδιάρθρωση δεν βαρύνει μόνο το κράτος αλλά και όσους έχουν επενδύσει στην τράπεζα, με την απορρόφηση των ζημιών με το διαθέσιμο κεφάλαιο και την καταβολή κατάλληλου τιμήματος για τις κρατικές παρεμβάσεις (31). Ωστόσο, η Αρχή θεωρεί ότι δεν είναι πρόσφορο να καθορίζονται ex ante όρια σχετικά με τον καταμερισμό του κόστους στο πλαίσιο της παρούσας συστημικής κρίσης, λαμβάνοντας υπόψη τον στόχο της διευκόλυνσης στην πρόσβαση στα ιδιωτικά κεφάλαια και την επάνοδο στις κανονικές συνθήκες της αγοράς.

                  25.

                  Κάθε παρέκκλιση από τον κατάλληλο ex ante καταμερισμό των επιβαρύνσεων που ενδέχεται να έχει επιτραπεί κατ’ εξαίρεση κατά τη φάση διάσωσης για λόγους διατήρησης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας θα πρέπει να αντισταθμιστεί με περαιτέρω συνεισφορά σε μεταγενέστερο στάδιο της αναδιάρθρωσης, παραδείγματος χάρη με τη μορφή ρητρών ανάκτησης ή/και ριζικότερης αναδιάρθρωσης όπως με πρόσθετα μέτρα για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού (32).

                  26.

                  Οι τράπεζες πρέπει να είναι σε θέση να αμείβουν το κεφάλαιο, όπως με τη μορφή μερισμάτων ή τοκομεριδίων επί τρεχόντων δανείων μειωμένης εξασφάλισης, από τα κέρδη που αποκομίζουν από τις δραστηριότητές τους. Ωστόσο, οι τράπεζες δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τις κρατικές ενισχύσεις για την αμοιβή των ιδίων κεφαλαίων τους (ίδια κεφάλαια και δάνεια μειωμένης εξασφάλισης) όταν οι δραστηριότητες αυτές δεν παράγουν επαρκή κέρδη. Συνεπώς, υπό συνθήκες αναδιάρθρωσης, η απορρόφηση ζημιών κατά τη διακριτική ευχέρεια της δικαιούχου τράπεζας (για παράδειγμα με την ελευθέρωση αποθεματικών ή τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων) προκειμένου να εγγυηθεί την καταβολή μερισμάτων και τοκομεριδίων επί τρεχόντων δανείων μειωμένης εξασφάλισης, δεν συμβιβάζεται καταρχήν με το στόχο του καταμερισμού των βαρών (33). Για το σκοπό αυτό ενδέχεται να απαιτείται εξισορρόπηση με την εξασφάλιση της ικανότητας αναχρηματοδότησης της τράπεζας και κινήτρων εξόδου (34). Για να προωθηθεί η αναχρηματοδότηση από μέρους της δικαιούχου τράπεζας, η Αρχή ενδέχεται να κρίνει ευνοϊκά την καταβολή τοκομεριδίων επί νεοεκδοθέντων υβριδικών κεφαλαιακών μέσων με υψηλότερη προτεραιότητα έναντι των τρεχόντων δανείων μειωμένης εξασφάλισης. Σε κάθε περίπτωση, κανονικά δεν θα πρέπει να επιτρέπεται στις τράπεζες να αγοράζουν τις δικές τους μετοχές κατά τη διάρκεια της φάσης αναδιάρθρωσης.

                  27.

                  Θα πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει η δυνατότητα χορήγησης συμπληρωματικής ενίσχυσης κατά τη διάρκεια της περιόδου αναδιάρθρωσης εάν αυτό δικαιολογείται για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Τυχόν συμπληρωματική ενίσχυση θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο απαραίτητο ποσό για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας.

            4.   Περιορισμός των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και εξασφάλιση ενός ανταγωνιστικού τραπεζικού τομέα

         Είδη στρεβλώσεων

                  28.

                  Μολονότι η κρατική ενίσχυση μπορεί να στηρίξει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε περιόδους συστημικής κρίσης, με ευρύτερα θετικά δευτερογενή αποτελέσματα, μπορεί επίσης να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού με διαφόρους τρόπους. Όταν οι τράπεζες ανταγωνίζονται μεταξύ τους με βάση την αξία των προϊόντων και των υπηρεσιών τους, εκείνες που συσσωρεύουν υπερβολικούς κινδύνους ή/και στηρίζονται σε μη βιώσιμα επιχειρηματικά μοντέλα τελικά χάνουν μερίδια αγοράς και, ενδεχομένως, αναγκάζονται να αποχωρήσουν από την αγορά, ενώ οι αποτελεσματικότεροι ανταγωνιστές αναπτύσσονται ή εισέρχονται στις αγορές αυτές. Οι κρατικές ενισχύσεις παρατείνουν παρελθούσες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που έχουν δημιουργηθεί λόγω της ανάληψης υπερβολικών κινδύνων και της εφαρμογής μη βιώσιμων επιχειρηματικών μοντέλων με την τεχνητή στήριξη της αγοραίας ισχύος των δικαιούχων. Με αυτόν τον τρόπο ενδέχεται να προκαλούν ηθικό κίνδυνο για τους δικαιούχους, εξασθενίζοντας συγχρόνως τα κίνητρα των επιχειρήσεων που δεν λαμβάνουν ενισχύσεις σε επίπεδο ανταγωνισμού, επενδύσεων και καινοτομίας. Τέλος, οι κρατικές ενισχύσεις μπορεί να υπονομεύσουν την ενιαία αγορά μετατοπίζοντας ένα αδικαιολόγητο μερίδιο του βάρους της διαρθρωτικής προσαρμογής και των επακόλουθων κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων σε άλλα κράτη ΕΖΕΣ, με ταυτόχρονη δημιουργία φραγμών εισόδου και διάβρωση των κινήτρων για την ανάπτυξη διασυνοριακών δραστηριοτήτων.

                  29.

                  Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα παραμένει ο πρωταρχικός στόχος των ενισχύσεων προς τον χρηματοπιστωτικό τομέα σε μια περίοδο συστημικής κρίσης, αλλά η διασφάλιση της συστημικής σταθερότητας βραχυπρόθεσμα δεν θα πρέπει να προκαλεί μακροπρόθεσμες ζημίες όσον αφορά τους ισότιμους όρους ανταγωνισμού και τις ανταγωνιστικές αγορές. Σε αυτό το πλαίσιο, τα μέτρα για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού που προκαλούν οι κρατικές ενίσχυσες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, μεταξύ άλλων για τους ακόλουθους λόγους. Πρώτον, οι τράπεζες σε ολόκληρο τον ΕΟΧ επλήγησαν από την κρίση σε πολύ διαφορετικούς βαθμούς και οι κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση τραπεζών που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες μπορεί να αποβούν επιζήμιες για τη θέση τραπεζών που έχουν παραμείνει κατά βάση υγιείς, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Σε μια κατάσταση χρηματοπιστωτικής, οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, οι διαφορές μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ σε επίπεδο πόρων που διατίθενται για κρατικές παρεμβάσεις καθίστανται ακόμη εντονότερες, και ζημιώνουν τους ισότιμους όρους ανταγωνισμού στην ενιαία αγορά. Δεύτερον, οι εθνικές παρεμβάσεις στην παρούσα κρίση αναπόφευκτα τείνουν να εστιάζονται περισσότερο στις εθνικές αγορές και συνεπώς ενέχουν σοβαρούς κινδύνους να οδηγήσουν σε περιχαράκωση των εθνικών συνόρων και σε κατακερματισμό της ενιαίας αγοράς. Η παρουσία των δικαιούχων ενισχύσεων στην αγορά θα πρέπει να εκτιμηθεί με γνώμονα την εξασφάλιση αποτελεσματικού ανταγωνισμού και την αποφυγή της αύξησης της αγοραίας ισχύος, της δημιουργίας φραγμών εισόδου και της σύστασης αντικινήτρων για την ανάπτυξη διασυνοριακών δραστηριοτήτων, που θα ήταν εις βάρος των συμφερόντων των επιχειρήσεων και των καταναλωτών στον ΕΟΧ. Τρίτον, η παρούσα κλίμακα των κρατικών παρεμβάσεων που απαιτούνται για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και τα πιθανά εμπόδια για τον κανονικό καταμερισμό των επιβαρύνσεων οδηγούν αναπόφευκτα σε ακόμη μεγαλύτερο ηθικό κίνδυνο που θα πρέπει να διορθωθεί κατάλληλα ώστε να αποφευχθούν τα στρεβλά κίνητρα και η επανεμφάνιση στο μέλλον συμπεριφορών που ενέχουν υπερβολικούς κινδύνους, καθώς και για να προετοιμαστεί το έδαφος για την ταχεία επάνοδο σε κανονικές συνθήκες αγοράς χωρίς κρατική στήριξη.

         Εφαρμογή αποτελεσματικών και πρόσφορων μέτρων για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού

                  30.

                  Τα μέτρα για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού θα πρέπει να είναι κατάλληλα προσαρμοσμένα για την αντιμετώπιση των στρεβλώσεων που εντοπίζονται σε αγορές στις οποίες δραστηριοποιείται η δικαιούχος τράπεζα αφού αποκατασταθεί η βιωσιμότητά της μετά την αναδιάρθρωση, τηρώντας παράλληλα μια κοινή πολιτική και κοινές αρχές. Η Αρχή λαμβάνει ως σημείο εκκίνησης για την αξιολόγηση της ανάγκης θέσπισης τέτοιων μέτρων, το μέγεθος, την κλίμακα και την έκταση των δραστηριοτήτων τις οποίες αναμένεται να ασκήσει η οικεία τράπεζα μετά την εφαρμογή ενός αξιόπιστου σχεδίου αναδιάρθρωσης, όπως προβλέπεται στο τμήμα 2. Ανάλογα με τη φύση της στρέβλωσης του ανταγωνισμού, μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη βοήθεια μέσων που αφορούν τις υποχρεώσεις ή/και τα περιουσιακά στοιχεία (35). Η φύση και η μορφή των μέτρων αυτών θα εξαρτηθεί από δύο κριτήρια: πρώτον, από το ύψους της ενίσχυσης και τους όρους και της συνθήκες υπό τις οποίες χορηγήθηκε και, δεύτερον, από τα χαρακτηριστικά της αγοράς ή των αγορών στις οποίες θα δραστηριοποιηθεί η δικαιούχος τράπεζα.

                  31.

                  Όσον αφορά το πρώτο κριτήριο, τα μέτρα που περιορίζουν τις στρεβλώσεις ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό, ανάλογα με το ύψος της ενίσχυσης, καθώς και τον βαθμό καταμερισμού των επιβαρύνσεων και το ύψος της τιμολόγησης. Σε αυτό το πλαίσιο, το ύψος της κρατικής ενίσχυσης θα αξιολογηθεί τόσο σε απόλυτους όρους (ύψος του κεφαλαίου που λήφθηκε, στοιχείο ενίσχυσης των εγγυήσεων και μέτρων αρωγής για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία) όσο και σε σχέση με τα σταθμισμένα ως προς τον κίνδυνο περιουσιακά στοιχεία της τράπεζας. Η Αρχή θα εκτιμά το συνολικό ποσό της ενίσχυσης που χορηγήθηκε στον δικαιούχο περιλαμβανομένης τυχόν ενίσχυσης διάσωσης. Στο ίδιο πνεύμα, η Αρχή θα λαμβάνει υπόψη το βαθμό της ίδιας συνεισφοράς του δικαιούχου και καταμερισμού των επιβαρύνσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου αναδιάρθρωσης. Σε γενικές γραμμές, όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός καταμερισμού των επιβαρύνσεων και μεγαλύτερη η ίδια συμμετοχή, τόσο πιο περιορισμένες είναι οι αρνητικές συνέπειες που προκύπτουν από τον ηθικό κίνδυνο. Συνεπώς, μειώνεται η ανάγκη λήψης περαιτέρω μέτρων (36).

                  32.

                  Όσον αφορά το δεύτερο κριτήριο, η Αρχή θα αναλύει τα πιθανά αποτελέσματα της ενίσχυσης στις αγορές στις οποίες δραστηριοποιείται η δικαιούχος τράπεζα μετά την αναδιάρθρωση. Πρώτα απ’ όλα, θα εξετάζονται το μέγεθος και η σχετική σπουδαιότητα της τράπεζας στην αγορά ή τις αγορές της, όταν αποκατασταθεί η βιωσιμότητά της. Εάν η αναδιαρθρωμένη τράπεζα έχει περιορισμένη εναπομένουσα παρουσία στην αγορά, είναι λιγότερο πιθανό να απαιτούνται πρόσθετοι περιορισμοί με τη μορφή εκποιήσεων δραστηριοτήτων ή δεσμεύσεων σε επίπεδο συμπεριφοράς. Ο σχεδιασμός των μέτρων θα προσαρμόζεται στα χαρακτηριστικά της αγοράς (37) έτσι ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Σε ορισμένους τομείς, οι εκποιήσεις δραστηριοτήτων ενδέχεται να προκαλέσουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα και ενδέχεται να μην είναι απαραίτητες για την επίτευξη των επιθυμητών αποτελεσμάτων, οπότε μπορεί να θεωρηθεί προτιμότερος ο περιορισμός της οργανικής ανάπτυξης έναντι των εκποιήσεων. Σε άλλους τομείς, ιδίως εκείνους που αφορούν εθνικές αγορές με πολύ υψηλούς φραγμούς εισόδου, μπορεί να απαιτούνται εκποιήσεις δραστηριοτήτων για να καταστεί δυνατή η είσοδος ή η επέκταση ανταγωνιστών. Τα μέτρα που περιορίζουν τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού δεν πρέπει να αποτελούν απειλή για τις προοπτικές αποκατάστασης της βιωσιμότητας της τράπεζας.

                  33.

                  Τέλος, η Αρχή θα εξετάζει προσεκτικά τους πιθανούς κινδύνους υπονόμευσης της εσωτερικής αγοράς από τα μέτρα αναδιάρθρωσης και θα αντιμετωπίζει θετικά τα μέτρα που συμβάλλουν ώστε οι εθνικές αγορές να παραμείνουν ανοικτές και διεκδικήσιμες. Ενώ η ενίσχυση αποσκοπεί στη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και της ροής πιστώσεων στην πραγματική οικονομία του κράτους ΕΖΕΣ που χορηγεί την ενίσχυση, όταν η ενίσχυση αυτή παρέχεται επίσης υπό την προϋπόθεση ότι η δικαιούχος τράπεζα θα τηρεί ορισμένους στόχους δανειοδότησης σε άλλα κράτη ΕΖΕΣ εκτός από εκείνο που χορηγεί την ενίσχυση, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως μια πρόσθετη θετική συνέπεια της ενίσχυσης. Αυτό συμβαίνει ιδίως όταν οι στόχοι δανειοδότησης είναι σημαντικοί σε σχέση με ένα αξιόπιστο αντιπαράδειγμα, όταν η επίτευξη των στόχων αυτών υπόκειται σε επαρκή έλεγχο (παραδείγματος χάρη, μέσω της συνεργασίας μεταξύ των εποπτικών αρχών της χώρας καταγωγής και της χώρας υποδοχής), όταν τραπεζικό σύστημα της χώρας υποδοχής κυριαρχείται από τράπεζες των οποίων η έδρα βρίσκεται στην αλλοδαπή και αυτές οι δεσμεύσεις δανειοδότησης έχουν συντονιστεί σε κοινοτικό επίπεδο (παραδείγματος χάρη, στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων ενίσχυσης της ρευστότητας).

         Καθορισμός του κατάλληλου τιμήματος για την κρατική ενίσχυση

                  34.

                  Η κατάλληλη αμοιβή κάθε κρατικής παρέμβασης γενικώς είναι ένας από τους σημαντικότερους τρόπους περιορισμού των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι περιορίζει το ύψος της ενίσχυσης. Όταν η τιμή εισόδου έχει οριστεί σε επίπεδο σημαντικά χαμηλότερο από την αγοραία τιμή για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, θα πρέπει να διασφαλιστεί η επανεξέταση των όρων της χρηματοπιστωτικής στήριξης στο σχέδιο αναδιάρθρωσης (38), έτσι ώστε να περιοριστεί το στρεβλωτικό αποτέλεσμα της επιχορήγησης.

         Διαρθρωτικά μέσα — εκποίηση και περιορισμός επιχειρηματικών δραστηριοτήτων

                  35.

                  Με βάση την αξιολόγησή τους σύμφωνα με τα κριτήρια του παρόντος τμήματος, οι τράπεζες που λαμβάνουν κρατικές ενισχύσεις πρέπει ενδεχομένως να εκχωρήσουν θυγατρικές ή υποκαταστήματα, χαρτοφυλάκια πελατών ή επιχειρηματικές μονάδες, ή να λάβουν άλλα ανάλογα μέτρα (39), συμπεριλαμβανομένων των μέτρων στην εγχώρια αγορά λιανικής του δικαιούχου της ενίσχυσης. Για να μπορούν τα μέτρα αυτά να τονώσουν τον ανταγωνισμό και να συμβάλουν στην προώθηση της εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να διευκολύνουν την είσοδο ανταγωνιστών και την ανάπτυξη διασυνοριακών δραστηριοτήτων (40). Σύμφωνα με την υποχρέωση αποκατάστασης της βιωσιμότητας, η Αρχή θα λαμβάνει θετική θέση όσον αφορά ανάλογα διαρθρωτικά μέτρα, εάν θεσπίζονται χωρίς διακρίσεις μεταξύ των επιχειρήσεων στα διάφορα κράτη ΕΖΕΣ, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη διατήρηση μιας εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

                  36.

                  Ενδεχομένως να απαιτείται επίσης να τεθεί κάποιο όριο στην επέκταση της τράπεζας σε σχέση με ορισμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες ή γεωγραφικές περιοχές, παραδείγματος χάρη μέσω διορθωτικών μέτρων προσανατολισμένων στην αγορά, όπως ειδικές κεφαλαιακές απαιτήσεις, όταν ο ανταγωνισμός στην αγορά θα εξασθένιζε με άμεσους περιορισμούς επέκτασης ή για τη μείωση του ηθικού κινδύνου. Συγχρόνως, η Αρχή θα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην ανάγκη αποφυγής της περιχαράκωσης εντός των εθνικών συνόρων και κατακερματισμού της ενιαίας αγοράς.

                  37.

                  Όταν η εξεύρεση αγοραστή των θυγατρικών ή άλλων δραστηριοτήτων ή περιουσιακών στοιχείων φαίνεται αντικειμενικά δύσκολη, η Αρχή θα παρατείνει τη χρονική περίοδο για την εφαρμογή των μέτρων αυτών, εάν παρέχεται ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα περιορισμού των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων (περιλαμβανομένης της απόσχισης επιχειρηματικών δραστηριοτήτων). Ωστόσο, η χρονική περίοδος για την εφαρμογή των μέτρων αυτών δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα πέντε έτη.

                  38.

                  Κατά την εκτίμηση της έκτασης των διαρθρωτικών μέτρων που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού σε μια δεδομένη υπόθεση, και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την αρχή της ίσης μεταχείρισης, η Αρχή θα λαμβάνει υπόψη τα μέτρα που προβλέπονται σε υποθέσεις που αφορούν τις ίδιες αγορές ή τμήματα αγορών κατά την ίδια χρονική περίοδο.

         Αποφυγή της χρήσης κρατικών ενισχύσεων για τη χρηματοδότηση αντιανταγωνιστικών συμπεριφορών

                  39.

                  Οι κρατικές ενισχύσεις δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εις βάρος των ανταγωνιστών που δεν τυγχάνουν παρόμοιας κρατικής στήριξης (41).

                  40.

                  Με την επιφύλαξη του σημείου 41, οι τράπεζες δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τις κρατικές ενισχύσεις για την εξαγορά ανταγωνιζόμενων επιχειρήσεων (42). Ο όρος αυτός θα πρέπει να εφαρμόζεται επί τρία τουλάχιστον έτη και μπορεί να εξακολουθήσει να ισχύει μέχρι την ολοκλήρωση της περιόδου αναδιάρθρωσης ανάλογα με την έκταση, το μέγεθος και τη διάρκεια της ενίσχυσης.

                  41.

                  Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μετά από κοινοποίηση, η Αρχή μπορεί να επιτρέψει εξαγορές εφόσον εντάσσονται στο πλαίσιο της διαδικασίας εξυγίανσης που απαιτείται για την αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας ή για την εξασφάλιση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Η διαδικασία εξαγοράς πρέπει να τηρεί την αρχή της παροχής ίσων ευκαιριών σε όλους τους δυνητικούς αγοραστές και το αποτέλεσμα πρέπει να εξασφαλίζει συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στις σχετικές αγορές.

                  42.

                  Όταν η επιβολή εκποιήσεων ή/και η απαγόρευση εξαγορών δεν θεωρούνται πρόσφορες, η Αρχή δύναται να δεχτεί την επιβολή από το κράτος ΕΖΕΣ μηχανισμού ανάκτησης, παραδείγματος χάρη με τη μορφή εισφοράς επί των αποδεκτών της ενίσχυσης. Με αυτόν τον τρόπο θα καθίσταται δυνατή η ανάκτηση μέρους της ενίσχυσης από την τράπεζα μετά την αποκατάσταση της βιωσιμότητάς της.

                  43.

                  Όταν στις τράπεζες που λαμβάνουν κρατική στήριξη επιβάλλονται ορισμένες υποχρεώσεις όσον αφορά τη χορήγηση δανείων προς την πραγματική οικονομία, οι πιστώσεις που χορηγούνται από τις τράπεζες αυτές πρέπει να ανταποκρίνονται στους εμπορικούς όρους της αγοράς (43).

                  44.

                  Οι κρατικές ενισχύσεις δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την προσφορά όρων (παραδείγματος χάρη όσον αφορά επιτόκια ή εξασφαλίσεις), τους οποίους δεν θα ήταν σε θέση να προσφέρουν οι ανταγωνιστές που δεν λαμβάνουν κρατική ενίσχυση. Ωστόσο, σε περιπτώσεις που οι περιορισμοί στη συμπεριφορά τιμολόγησης μπορεί να μην κρίνονται πρόσφοροι, παραδείγματος χάρη επειδή ενδέχεται να οδηγήσουν σε μείωση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, τα κράτη ΕΖΕΣ μπορούν να προτείνουν άλλα πιο ενδεδειγμένα μέτρα για να διασφαλιστεί ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός, όπως μέτρα που διευκολύνουν την είσοδο άλλων φορέων. Στο ίδιο πνεύμα, οι τράπεζες δεν πρέπει να επικαλούνται την κρατική στήριξη ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα κατά την εμπορική προώθηση των χρηματοπιστωτικών προσφορών τους (44). Οι περιορισμοί αυτοί θα πρέπει να διατηρούνται ανάλογα με την έκταση, το μέγεθος και τη διάρκεια της ενίσχυσης επί μια περίοδο που κυμαίνεται μεταξύ τριών ετών και της συνολικής διάρκειας της περιόδου αναδιάρθρωσης. Θα χρησιμεύουν επίσης ως σαφές κίνητρο για την όσο το δυνατό ταχύτερη εξόφληση της οφειλής προς το κράτος.

                  45.

                  Η Αρχή θα εξετάζει επίσης το βαθμό ανοίγματος της αγοράς και της ικανότητας του τομέα να αντιμετωπίζει πτωχεύσεις τραπεζών. Στη συνολική αξιολόγησή της η Αρχή μπορεί να εξετάζει τις πιθανές δεσμεύσεις του δικαιούχου ή δεσμεύσεις των κρατών ΕΖΕΣ σχετικά με τη θέσπιση μέτρων (45) που θα προωθούσαν πιο εύρωστες και ανταγωνιστικές αγορές, παραδείγματος χάρη με τη διευκόλυνση της εισόδου και της εξόδου. Οι πρωτοβουλίες αυτές θα μπορούσαν, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να συνοδεύουν άλλα διαρθρωτικά μέτρα ή δεσμεύσεις συμπεριφοράς που θα έπρεπε κανονικά να απαιτηθούν από τον δικαιούχο της ενίσχυσης. Η δέσμευση κράτους ΕΖΕΣ να θεσπίσει μηχανισμούς για την αντιμετώπιση των δυσχερειών τραπεζών σε πρώιμα στάδια μπορεί να αντιμετωπιστεί θετικά από την Αρχή, ως στοιχείο για την προώθηση των εύρωστων και ανταγωνιστικών αγορών.

            5.   Παρακολούθηση και διαδικαστικά θέματα

                  46.

                  Για να εξακριβωθεί ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης εφαρμόζεται ορθά, η Αρχή ζητά την υποβολή λεπτομερών τακτικών εκθέσεων. Η πρώτη έκθεση θα πρέπει κανονικά να υποβληθεί στην Αρχή εντός έξι μηνών μετά την έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

                  47.

                  Μετά την κοινοποίηση του σχεδίου αναδιάρθρωσης, η Αρχή πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσο το σχέδιο μπορεί να αποκαταστήσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και να περιορίσει κατάλληλα τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Εάν υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμμόρφωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης προς τις σχετικές απαιτήσεις, η Αρχή πρέπει να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας και να παράσχει σε τρίτα μέρη τη δυνατότητα να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με το μέτρο, εξασφαλίζοντας έτσι μια διαφανή και συνεκτική προσέγγιση, τηρώντας παράλληλα τους κανόνες εμπιστευτικότητας που ισχύουν για τις διαδικασίες κρατικών ενισχύσεων.

                  48.

                  Ωστόσο, η Αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας εφόσον το σχέδιο αναδιάρθρωσης είναι πλήρες και τα προτεινόμενα μέτρα δεν δημιουργούν περαιτέρω αμφιβολίες στην Αρχή σχετικά με τη συμβατότητα τους κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 4 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου. Αυτό μπορεί ιδίως να συμβαίνει όταν ένα κράτος ΕΖΕΣ έχει κοινοποιήσει στην Αρχή ενίσχυση που συνοδεύεται από σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο πληροί όλους τους όρους που τίθενται στο παρόν κεφάλαιο, προκειμένου να εξασφαλιστεί ασφάλεια δικαίου όσον αφορά την απαραίτητη συνέχεια που θα δοθεί. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η Αρχή θα μπορούσε να εκδώσει τελική απόφαση στην οποία να βεβαιώνεται ότι τόσο η ενίσχυση διάσωσης όσο και η ενίσχυση αναδιάρθρωσης είναι συμβατές με το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

            6.   Προσωρινός χαρακτήρας της ανακοίνωσης

                  49.

                  Το παρόν κεφάλαιο αιτιολογείται λόγω της τρέχουσας πρωτοφανούς χρηματοπιστωτικής κρίσης και, κατά συνέπεια, θα πρέπει να εφαρμοστεί μόνο για περιορισμένη περίοδο. Η Αρχή θα εφαρμόζει το παρόν κεφάλαιο όταν εξετάζει περιπτώσεις ενισχύσεων αναδιάρθρωσης που κοινοποιούνται στην Αρχή έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2010. Όσον αφορά τις μη κοινοποιούμενες ενισχύσεις, θα ισχύουν οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τους εφαρμοστέους κανόνες για την αξιολόγηση παράνομων κρατικών ενισχύσεων. Η Αρχή θα εφαρμόζει τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου κατά την εκτίμηση της συμβατότητας των μη κοινοποιούμενων ενισχύσεων που χορηγήθηκαν έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2010.

                  50.

                  Έχοντας υπόψη ότι το παρόν κεφάλαιο βασίζεται στο άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Αρχή δύναται να αναθεωρήσει το περιεχόμενο και τη διάρκειά της, με βάση την εξέλιξη των συνθηκών της αγοράς, την πείρα που αποκτάται κατά την εξέταση υποθέσεων και το πρωταρχικό συμφέρον της διατήρησης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

         (1)  Το παρόν κεφάλαιο αντιστοιχεί στην ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (καλούμενης εφεξής «η Επιτροπή») περί της αποκατάστασης της βιωσιμότητας και αξιολόγησης των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων (ΕΕ C 195 της 19.8.2009, σ. 9).

         (2)  Στο σημείο 1 της ανακοίνωσης που αναφέρεται στην ανωτέρω παραπομπή 1, η Επιτροπή αναφερόταν σε σχετική δέσμευση την οποία ανέλαβε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στις συνόδους που πραγματοποίησε στις 20 Μαρτίου 2009 και στις 18 και 19 Ιουνίου 2009.

         (3)  Στην ανακοίνωσή της προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 4ης Μαρτίου 2009 για την «Υλοποίηση της ευρωπαϊκής ανάκαμψης» COM(2009) 114 τελικό, η Επιτροπή εξήγγειλε πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για την αντιμετώπιση των γενικότερων αδυναμιών του κανονιστικού πλαισίου που ισχύει για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ασκούν δραστηριότητες στην Κοινότητα.

         (4)  Βλέπε τα κεφάλαια των γενικών κατευθύνσεων για την εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στα μέτρα που λήφθηκαν για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς (εφεξής «οι κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα»), σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών στο πλαίσιο της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής κρίσης (εφεξής «οι κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης») και για την αντιμετώπιση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων στον τραπεζικό τομέα, στον ΕΟΧ (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων»).

         (5)  Η εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου περιορίζεται στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα όπως αναφέρονται στις κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα. Οι κατευθύνσεις που διατυπώνονται στο παρόν κεφάλαιο αναφέρονται στις τράπεζες για την οικονομία του κειμένου. Ωστόσο, εφόσον απαιτείται, ισχύουν κατ’ αναλογία και για άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

         (6)  Τα κριτήρια και οι ειδικές περιστάσεις που συνεπάγονται υποχρέωση υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης έχουν αναλυθεί στις κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα, στις κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης και στις κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων. Αναφέρονται ιδίως, αλλά όχι αποκλειστικά, σε περιπτώσεις που προβληματικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν από το κράτος, ή όταν η τράπεζα που επωφελείται από μέτρα αρωγής για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία έχει ήδη λάβει κρατική ενίσχυση με οποιαδήποτε μορφή που συμβάλλει στην κάλυψη ή την αποφυγή ζημιών (εκτός της συμμετοχής σε καθεστώς εγγυήσεων) η οποία υπερβαίνει συνολικά το 2 % των συνολικών, σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο, περιουσιακών στοιχείων της τράπεζας. Ο βαθμός της αναδιάρθρωσης θα εξαρτηθεί από τη σοβαρότητα των προβλημάτων κάθε τράπεζας. Αντίθετα, σύμφωνα με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές (ιδίως το σημείο 40 των κατευθυντήριων γραμμών περί ανακεφαλαιοποίησης και το παράρτημα V των κατευθυντήριων γραμμών περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων), όταν χορηγείται ένα περιορισμένο ποσό ενίσχυσης σε τράπεζες που είναι ουσιαστικά υγιείς, τα κράτη ΕΖΕΣ πρέπει να υποβάλλουν έκθεση στην Αρχή σχετικά με τη χρήση των κρατικών πόρων που θα περιλαμβάνουν όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για να αξιολογηθεί η βιωσιμότητα της τράπεζας, η χρήση των ληφθέντων κεφαλαίων και η πορεία απεξάρτησης από την κρατική στήριξη. Η ανάλυση βιωσιμότητας πρέπει να καταδεικνύει το προφίλ κινδύνου και τη μελλοντική κεφαλαιακή επάρκεια αυτών των τραπεζών και να αξιολογεί τα επιχειρηματικά σχέδιά τους.

         (7)  Δηλαδή, ενισχύσεις που εγκρίθηκαν προσωρινά από την Αρχή ως ενισχύσεις διάσωσης βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών για τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων, ή ενισχύσεις που εγκρίθηκαν προσωρινά βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθώς κάθε νέα ενίσχυση αναδιάρθρωσης που μπορεί να κοινοποιηθεί βάσει των σχετικών κανόνων. Συνεπώς, το παρόν κεφάλαιο θα εφαρμόζεται αντί των κατευθυντηρίων γραμμών για τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων, για την αξιολόγηση ενισχύσεων αναδιάρθρωσης σε τράπεζες υπό τις παρούσες συνθήκες συστημικής κρίσης.

         (8)  Σε κοινοτικό επίπεδο, η Επιτροπή έχει κατά το παρελθόν εκδώσει ορισμένες αποφάσεις όσον αφορά ενισχύσεις αναδιάρθρωσης (συμβατών βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ) σε προβληματικές τράπεζες, βάσει μιας εκτεταμένης διαδικασίας αναδιάρθρωσης που επέτρεψε τους δικαιούχους να αποκαταστήσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά τους χωρίς η ενίσχυση να προκαλεί αδικαιολόγητες ζημίες σε ανταγωνιστές. Μεταξύ των συνηθέστερων στρατηγικών αναδιάρθρωσης ήταν ο αναπροσανατολισμός των επιχειρηματικών μοντέλων, η παύση ή η εκποίηση ορισμένων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, θυγατρικών ή κλάδων, μεταβολές στη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων, η πώληση ως επιχείρηση εν λειτουργία ή η κατάτμηση και πώληση διαφόρων τμημάτων της επιχείρησης σε βιώσιμους ανταγωνιστές. Βλέπε για παράδειγμα την απόφαση 98/490/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 1998, σχετικά με ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γαλλία στον όμιλο Crédit Lyonnais (ΕΕ L 221 της 8.8.1998, σ. 28), την απόφαση 2005/345/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με την ενίσχυση αναδιάρθρωσης που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ της Bankgesellschaft Berlin AG (ΕΕ L 116 της 4.5.2005, σ. 1), την απόφαση 2009/341/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 9/08 (ex NN 8/08, CP 244/07) που χορήγησε η Γερμανία στη Sachsen LB (ΕΕ L 104 της 24.4.2009, σ. 34) και τον πίνακα αποτελεσμάτων για τις κρατικές ενισχύσεις του φθινοπώρου 2006, COM(2006) 761 τελικό, σ. 28 (http://ec.europa.eu/comm/competition/state_aid/studies_reports/2006_autumn_en.pdf), με ειδική έρευνα για τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης.

         (9)  Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων.

         (10)  Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα, τις κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης και τις κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων. Βλέπε σημείο 4 του παρόντος κεφαλαίου.

         (11)  Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα, οι κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης και οι κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων, όταν χορηγείται περιορισμένο ποσό ενίσχυσης σε κατά βάση υγιείς τράπεζες, τα κράτη ΕΖΕΣ πρέπει να υποβάλουν ανάλυση βιωσιμότητας στην Αρχή.

         (12)  Σύμφωνα ιδίως με το σημείο 40 των κατευθυντήριων γραμμών περί ανακεφαλαιοποίησης και το παράρτημα V των κατευθυντήριων γραμμών περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων.

         (13)  Όπως εξηγείται στο σημείο 8 του παρόντος κεφαλαίου, όταν στο τμήμα 2 γίνεται μνεία σε σχέδιο αναδιάρθρωσης, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι αρχές που εκτίθενται στο τμήμα 2 και στις αναλύσεις βιωσιμότητας.

         (14)  Ενδεικτικό υπόδειγμα σχεδίου αναδιάρθρωσης παρουσιάζεται στο παράρτημα.

         (15)  Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, η Αρχή θα ζητά τη γνώμη εξωτερικού συμβούλου για την εξέταση των κοινοποιούμενων σχεδίων αναδιάρθρωσης, προκειμένου να εκτιμήσει τη βιωσιμότητα, τον καταμερισμό των επιβαρύνσεων και την ελαχιστοποίηση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Μπορεί επίσης να ζητήσει την πιστοποίηση διαφόρων στοιχείων από εποπτικές αρχές.

         (16)  Βλέπε για παράδειγμα, την απόφαση της Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2008 στην υπόθεση NN 1/08 Northern Rock (ΕΕ C 135 της 3.6.2008, σ. 21), και την απόφαση 2009/341/ΕΚ στην υπόθεση C 9/08 SachsenLB.

         (17)  Βλέπε απόφαση 2009/341/ΕΚ στην υπόθεση C 9/2008 Sachsen LB.

         (18)  Εκτός από δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις. Βλέπε απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση C 10/08 IKB (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί).

         (19)  Σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη σύσταση 2009/384/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009 σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (ΕΕ L 120 της 15.5.2009, σ. 22).

         (20)  Δηλαδή πώληση μεγάλων ποσοτήτων περιουσιακών στοιχείων σε τρέχουσες χαμηλές αγοραίες τιμές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω μείωση των τιμών.

         (21)  Σύμφωνα με την Επιτροπή, η πρακτική της ήταν να δέχεται δύο έως τρία έτη ως διάρκεια ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης.

         (22)  Βλέπε επίσης σημείο 20.

         (23)  Βλέπε υποσημείωση 17.

         (24)  Η απουσία διαγωνισμού δεν σημαίνει αυτομάτως την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης υπέρ του αγοραστή.

         (25)  Τούτο θα οδηγούσε κανονικά σε ενίσχυση προς την πωλούμενη οικονομική δραστηριότητα.

         (26)  Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92 Hytasa, Συλλογή 1994 σ. .I-4103, σκέψη 22.

         (27)  Βλέπε υπόθεση C-334/99 Gröditzer Stahlwerke, Συλλογή 2003 σ. I-1139, σκέψεις 134 κ.ε. και απόφαση 2008/719/ΕΚ της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 2008 για την κρατική ενίσχυση C 56/2006 (ex NN 77/06), υποβληθείσα από την Αυστρία για την ιδιωτικοποίηση της Bank Burgenland (ΕΕ L 239 της 6.9.2008, σ. 32).

         (28)  Βλέπε σημεία 43 έως 50 των κατευθυντήριων γραμμών στον τραπεζικό τομέα. Για να καταστεί δυνατή αυτή η ομαλή έξοδος, μπορεί να θεωρηθεί συμβατή μια ενδεχόμενη ενίσχυση εκκαθάρισης, όταν παραδείγματος χάρη απαιτείται για την προσωρινή ανακεφαλαιοποίηση μιας ενδιάμεσης τράπεζας ή ενός ενδιάμεσου φορέα ή για την ικανοποίηση απαιτήσεων ορισμένων κατηγοριών πιστωτών εάν αυτό δικαιολογείται για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Για παραδείγματα τέτοιου είδους ενισχύσεων και των όρων υπό τους οποίους οι εν λόγω ενισχύσεις θεωρήθηκαν συμβατές, βλέπε την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Οκτωβρίου2008 στην υπόθεση NN 41/08 Ηνωμένο Βασίλειο, ενίσχυση διάσωσης υπέρ της Bradford & Bingley (ΕΕ L 290 της 13.11.2008, σ. 2), και την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση NN 39/08 Δανία, ενίσχυση υπέρ της εκκαθάρισης της Roskilde Bank (ΕΕ C 12 της 17.1.2009, σ. 3).

         (29)  Βλέπε υπόθεση T-17/03 Schmitz-Gotha, Συλλογή 2006 σ. II-1139.

         (30)  Όπως έχει ήδη αναλυθεί σε προηγούμενες κατευθυντήριες γραμμές και ιδίως στις κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων, βλέπε σημεία 21 και επόμενα.

         (31)  Η Επιτροπή έχει παράσχει λεπτομερείς κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την αποτίμηση των κρατικών εγγυήσεων, των ανακεφαλαιοποιήσεων και των μέτρων αρωγής για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, στις κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα, στις κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης και στις κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων, αντιστοίχως. Στο βαθμό που καταβάλλεται αυτό το τίμημα, αποδυναμώνεται από χρηματοοικονομική άποψη η θέση των μετόχων της τράπεζας.

         (32)  Κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων, σημεία 24 και 25. Βλέπε επίσης το τμήμα 4 του παρόντος κεφαλαίου.

         (33)  Βλέπε απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, στην υπόθεση N 615/08 Bayern LB (ΕΕ C 80 της 3.4.2009, σ. 4). Ωστόσο, αυτό δεν εμποδίζει την τράπεζα να πραγματοποιεί πληρωμές τοκομεριδίων όταν υπάρχει σχετική δεσμευτική νομική υποχρέωση.

         (34)  Βλέπε κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων, σημείο 31, και την εξειδικευμένη προσέγγιση όσον αφορά τους περιορισμούς διανομής μερισμάτων στις κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης, σημεία 33, 34 και 45, που δείχνουν ότι μολονότι οι προσωρινοί περιορισμοί στη διανομή μερισμάτων ή τοκομεριδίων μπορεί να συμβάλουν στη διατήρηση του κεφαλαίου εντός της τράπεζας και να αυξήσουν τα διαθέσιμα κεφάλαια ασφαλείας βελτιώνοντας έτσι τη φερεγγυότητα της τράπεζας, μπορεί επίσης να παρεμποδίσουν την πρόσβαση της τράπεζας σε ιδιωτικές πηγές χρηματοδότησης, ή έστω να αυξήσουν το κόστος της νέας μελλοντικής χρηματοδότησης.

         (35)  Βλέπε σημείο 21.

         (36)  Εάν η Αρχή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές στον τραπεζικό τομέα, τις κατευθυντήριες γραμμές περί ανακεφαλαιοποίησης και τις κατευθυντήριες γραμμές περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων, έχει κατ’ εξαίρεση δεχθεί ενίσχυση που αποκλίνει από τις αρχές που προβλέπονται στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, η πρόσθετη στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκύπτει θα απαιτήσει συμπληρωματικές διαρθρωτικές διασφαλίσεις ή διασφαλίσεις σε επίπεδο συμπεριφοράς· βλέπε σημείο 58 των κατευθυντήριων γραμμών περί απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων.

         (37)  Ειδικότερα, θα λαμβάνονται υπόψη τα επίπεδα συγκέντρωσης, οι περιορισμοί σε επίπεδο παραγωγικής ικανότητας, το επίπεδο της κερδοφορίας, καθώς και οι φραγμοί εισόδου και επέκτασης.

         (38)  Παραδείγματος χάρη, ενθαρρύνοντας την πρόωρη εξόφληση της κρατικής ενίσχυσης.

         (39)  Βλέπε για παράδειγμα την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση C 10/08 IKB, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί, καθώς και την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Μαΐου 2009 στην υπόθεση N 244/09: Εισφορά κεφαλαίου στην Commerzbank (ΕΕ C 147 της 27.6.2009, σ. 4).

         (40)  Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι μειώσεις ισολογισμού που οφείλονται σε διαγραφές περιουσιακών στοιχείων, που εν μέρει αντισταθμίζονται με κρατικές ενισχύσεις, δεν μειώνουν την πραγματική ισχύ της τράπεζας στην αγορά και, συνεπώς, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη όταν αξιολογείται η ανάγκη θέσπισης διαρθρωτικών μέτρων.

         (41)  Βλέπε για παράδειγμα την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση NN 49/08, NN 50/08 και NN 45/08 Εγγυήσεις προς την Dexia (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί), σημείο 73, την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση N 574/2008 Εγγυήσεις προς την Fortis Bank (ΕΕ C 38 της 17.2.2009, σ. 2), σημείο 58, και την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Δεκεμβρίου 2008 στην υπόθεση NN 42/08, NN 46/08 και NN 53/A/08 Ενίσχυση αναδιάρθρωσης προς την Fortis Bank και την Fortis Bank Luxembοurg (ΕΕ C 80 της 3.4.2009, σ. 7) παράγραφος 94. Παραδείγματος χάρη, μπορεί, σε ορισμένες περιστάσεις, να απαγορευθεί σε μια τράπεζα να προτείνει τα υψηλότερα επιτόκια που προσφέρονται στην αγορά σε καταθέτες λιανικής.

         (42)  Υπενθυμίζεται ότι οι δαπάνες αναδιάρθρωσης πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο απαραίτητο ποσό για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας. Βλέπε σημείο 23.

         (43)  Οι πιστώσεις που χορηγούνται με βάση μη εμπορικούς όρους ενδέχεται να συνιστούν κρατική ενίσχυση και μπορεί να επιτραπούν από την Αρχή, κατόπιν κοινοποιήσεως, εάν είναι συμβατές με την εφαρμογή της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, παραδείγματος χάρη βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών — Προσωρινό πλαίσιο μέτρων κρατικών ενισχύσεων για τη στήριξη της πρόσβασης σε χρηματοδότηση στην τρέχουσα χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση.

         (44)  Απόφαση της Επιτροπής της 12ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση N 528/08 ING, (ΕΕ C 328 της 23.12.2008, σ. 10) σημείο 35.

         (45)  Βλέπε για παράδειγμα την απόφαση 2005/418/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2004, σχετικά με τα μέτρα ενισχύσεων που εφαρμόστηκαν από τη Γαλλία υπέρ της Alstom (ΕΕ L 150 της 10.6.2005, σ. 24), σημείο 204.

         ΣΥΝΗΜΜΕΝΟ

            ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ

            ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ
             (1)

         1.   Πληροφορίες σχετικά με το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα (περιγραφή της διάρθρωσης του κ.λπ.)
         (Σημείωση: μπορούν να χορηγηθούν πληροφορίες που έχουν ήδη υποβληθεί παλαιότερα, αλλά πρέπει να ενσωματωθούν στο παρόν έγγραφο και ενδεχομένως να επικαιροποιηθούν)
         2.   Περιγραφή της αγοράς και μερίδια αγοράς
         2.1.   Περιγραφή των κυριότερων σχετικών αγορών προϊόντων (τουλάχιστον διάκριση μεταξύ αγορών λιανικής, χονδρικής, αγορών κεφαλαίου κ.λπ.)
         2.2.   Υπολογισμοί των μεριδίων αγοράς (π.χ. εθνικών και σε κλίμακα ΕΟΧ, αναλόγως της γεωγραφικής έκτασης των σχετικών αγορών)
         3.   Ανάλυση των λόγων για τους οποίους το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα περιήλθε σε δυσχέρειες (εσωτερικοί παράγοντες)
         4.   Περιγραφή της κρατικής παρέμβασης και εκτίμηση της κρατικής ενίσχυσης
         4.1.   Πληροφορίες για το εάν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή οι θυγατρικές του έχουν ήδη λάβει στο παρελθόν ενίσχυση διάσωσης ή αναδιάρθρωσης.
         4.2.   Πληροφορίες σχετικά με τη μορφή και το ύψος της κρατικής στήριξης ή του οικονομικού πλεονεκτήματος που συνδέεται με τη στήριξη. Στις πληροφορίες πρέπει να περιλαμβάνονται όλες οι κρατικές ενισχύσεις που λήφθηκαν είτε μεμονωμένα είτε στο πλαίσιο καθεστώτος κατά τη διάρκεια της περιόδου αναδιάρθρωσης
         (Σημείωση: πρέπει να αιτιολογηθούν όλες οι ενισχύσεις στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης όπως προσδιορίζεται στη συνέχεια).
         4.3.   Αξιολόγηση της κρατικής στήριξης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων και ποσοτικός προσδιορισμός του ύψους της ενίσχυσης.
         5.   Αποκατάσταση βιωσιμότητας
         5.1.   Παρουσίαση των διαφόρων παραδοχών της αγοράς
         5.1.1.   Αρχική κατάσταση στις βασικές αγορές προϊόντων
         5.1.2.   Αναμενόμενη εξέλιξη της αγοράς στις βασικές αγορές προϊόντων
         5.2.   Παρουσίαση του σεναρίου χωρίς τη λήψη του μέτρου
         5.2.1.   Απαιτούμενη προσαρμογή στο αρχικό επιχειρηματικό σχέδιο
         5.2.2.   Παρελθόντες, παρόντες και μελλοντικοί συντελεστές κεφαλαιακής επάρκειας (κεφαλαιακά μέσα tier 1, tier 2)
         5.3.   Παρουσίαση της προτεινόμενης μελλοντικής στρατηγικής για το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και του τρόπου με τον οποίο η στρατηγική αυτή θα οδηγήσει στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας
         5.3.1.   Σημείο εκκίνησης και συνολικό πλαίσιο
         5.3.2.   Επιμέρους πλαίσια ανά επιχειρηματική δραστηριότητα του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος
         5.3.3.   Προσαρμογή στις μεταβολές του κανονιστικού περιβάλλοντος (βελτίωση της διαχείρισης κινδύνου, μεγαλύτερες κεφαλαιακές εφεδρείες κ.λπ.)
         5.3.4.   Επιβεβαίωση όσον αφορά την πλήρη γνωστοποίηση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων
         5.3.5.   Κατά περίπτωση, μεταβολή της ιδιοκτησιακής διάρθρωσης
         5.4.   Περιγραφή και επισκόπηση των διαφόρων προγραμματιζόμενων μέτρων για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας, κόστος και επιπτώσεις των μέτρων αυτών στα αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμό
         5.4.1.   Μέτρα σε επίπεδο ομίλου
         5.4.2.   Μέτρα ανά επιχειρηματική δραστηριότητα
         5.4.3.   Επίπτωση κάθε μέτρου στα αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμό
         5.5.   Περιγραφή των αποτελεσμάτων των διαφόρων μέτρων για τον περιορισμό των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού (βλέπε σημείο 7) όσον αφορά το κόστος τους και τις επιπτώσεις τους στα αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμό
         5.5.1.   Μέτρα σε επίπεδο ομίλου
         5.5.2.   Μέτρα στους τομείς των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων
         5.5.3.   Επίπτωση κάθε μέτρου στα αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμό
         5.6.   Σύγκριση με εναλλακτικές επιλογές και συνοπτική συγκριτική αξιολόγηση των οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο καθώς και σε επίπεδο ΕΟΧ (η ανάλυση αυτή απαιτείται κυρίως όταν η τράπεζα ενδέχεται να μην πληροί τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας σε περίπτωση μη χορήγησης της ενίσχυσης).
         5.6.1.   Εναλλακτικές επιλογές: κανονική λύση και εκκαθάριση, διάσπαση, ή απορρόφηση από άλλη τράπεζα και αντίστοιχες συνέπειες
         5.6.2.   Γενικές οικονομικές συνέπειες
         5.7.   Χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των διαφόρων μέτρων και καταληκτική προθεσμία για την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης στο σύνολό του (μνεία τυχόν ζητημάτων εμπιστευτικότητας)
         5.8.   Περιγραφή του προγράμματος εξόφλησης της κρατικής ενίσχυσης
         5.8.1.   Βασικές παραδοχές της στρατηγικής εξόδου
         5.8.2.   Περιγραφή των κινήτρων εξόδου του κράτους
         5.8.3.   Στρατηγική εξόδου ή προγραμματισμός εξόφλησης μέχρι την πλήρη εξόφληση/έξοδο
         5.9.   Αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμοί για την τελευταία τριετία και την επόμενη πενταετία περιλαμβανομένων των κυριότερων χρηματοοικονομικών δεικτών και ανάλυσης ευαισθησίας με βάση το ευνοϊκότερο/δυσμενέστερο σενάριο
         5.9.1.   Βασικό σενάριο
         5.9.1.1.   Αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμός σε επίπεδο ομίλου
         5.9.1.2.   Κυριότεροι χρηματοοικονομικοί δείκτες σε επίπεδο ομίλου [απόδοση κεφαλαίου σταθμισμένου κινδύνου (RAROC) ως μέτρο αναφοράς για τα εσωτερικά κριτήρια αποδοτικότητας προσαρμοσμένης βάσει του κινδύνου, δείκτης κόστους εσόδων (CIR), δείκτης αποδοτικότητας των μετοχών (ROE) κ.λπ.]
         5.9.1.3.   Αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμός ανά μονάδα επιχειρηματικής δραστηριότητας
         5.9.1.4.   Κυριότεροι χρηματοοικονομικοί δείκτες ανά μονάδα επιχειρηματικής δραστηριότητας [απόδοση κεφαλαίου σταθμισμένου κινδύνου (RAROC) ως μέτρο αναφοράς για τα εσωτερικά κριτήρια αποδοτικότητας προσαρμοσμένης βάσει του κινδύνου, δείκτης κόστους εσόδων (CIR), δείκτης αποδοτικότητας των μετοχών (ROE) κ.λπ.]
         5.9.2.   Πλέον ευνοϊκό σενάριο
         5.9.2.1.   Βασικές παραδοχές
         5.9.2.2.   Αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμός σε επίπεδο ομίλου
         5.9.2.3.   Κυριότεροι χρηματοοικονομικοί δείκτες σε επίπεδο ομίλου (απόδοση κεφαλαίου σταθμισμένου κινδύνου (RAROC) ως μέτρο αναφοράς για τα εσωτερικά κριτήρια αποδοτικότητας προσαρμοσμένης βάσει του κινδύνου, δείκτης κόστους εσόδων (CIR), δείκτης αποδοτικότητας των μετοχών (ROE) κ.λπ.)
         5.9.3.   Πλέον δυσμενές σενάριο — Εάν έχει πραγματοποιηθεί ή/και πιστοποιηθεί από τις εθνικές εποπτικές αρχές προσομοίωση ακραίων καταστάσεων, θα πρέπει να παρασχεθούν στοιχεία σχετικά με τις μεθοδολογίες, τις παραμέτρους και τα αποτελέσματα της εν λόγω προσομοίωσης (2).
         5.9.3.1.   Βασικές παραδοχές
         5.9.3.2.   Αποτελέσματα χρήσεως/ισολογισμός σε επίπεδο ομίλου
         5.9.3.3.   Κυριότεροι χρηματοοικονομικοί δείκτες σε επίπεδο ομίλου [απόδοση κεφαλαίου σταθμισμένου κινδύνου (RAROC) ως μέτρο αναφοράς για τα εσωτερικά κριτήρια αποδοτικότητας προσαρμοσμένης βάσει του κινδύνου, δείκτης κόστους εσόδων (CIR), δείκτης αποδοτικότητας των μετοχών (ROE) κ.λπ.]
         6.   Καταμερισμός βαρών — συνεισφορά στην αναδιάρθρωση του ίδιου του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος και άλλων μετόχων (λογιστική και οικονομική αξία συμμετοχών)
         6.1.   Περιορισμός του κόστους αναδιάρθρωσης στο απαραίτητο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας
         6.2.   Περιορισμός του ύψους της ενίσχυσης (περιλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με ενδεχόμενες διατάξεις περιορισμού των μερισμάτων και των πληρωμών τόκων για δάνεια μειωμένης εξασφάλισης)
         6.3.   Διάταξη περί σημαντικής ίδιας συνεισφοράς (περιλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με το μέγεθος της συνεισφοράς από μετόχους ή πιστωτές που έχουν μειωμένη εξασφάλιση)
         7.   Μέτρα για τον περιορισμό της στρέβλωσης του ανταγωνισμού
         7.1.   Αιτιολόγηση της έκτασης των μέτρων λαμβανομένου υπόψη του μεγέθους και των αποτελεσμάτων της κρατικής ενίσχυσης.
         7.2.   Διαρθρωτικά μέτρα, περιλαμβανομένων προτάσεων σχετικά με το χρονοδιάγραμμα και τις προθεσμίες εκποίησης περιουσιακών στοιχείων ή θυγατρικών/υποκαταστημάτων ή άλλων διορθωτικών μέτρων
         7.3.   Δεσμεύσεις σε επίπεδο συμπεριφοράς του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, περιλαμβανομένης δέσμευσης για την αποφυγή προσφυγής σε τεχνικές μαζικού μάρκετινγκ με τη χρησιμοποίηση της κρατικής ενίσχυσης ως ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.
         8.   Έλεγχος (διορισμός επιμελητή)

            (1)  Οι πληροφορίες που απαιτούνται για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας μπορεί να περιλαμβάνουν εσωτερικά στοιχεία και εκθέσεις των τραπεζών καθώς και εκθέσεις που συντάσσονται από ή για τις αρχές των κρατών ΕΖΕΣ, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών αρχών.

            (2)  Η προσομοίωση ακραίων καταστάσεων πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να βασίζεται σε κοινές παραμέτρους, όπως εκείνες που έχουν συμφωνηθεί σε κοινοτικό επίπεδο (όπως μεθοδολογία που έχει αναπτυχθεί από την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας) και που έχουν κατά περίπτωση προσαρμοστεί σύμφωνα με τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στις επιμέρους χώρες και στις τράπεζες. Εφόσον απαιτείται, θα πρέπει ενδεχομένως να εξεταστεί το ενδεχόμενο αντίστροφων προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων ή άλλα ισοδύναμα σενάρια ελέγχου.


title: 2011/566/ΕΕ: Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 10ης Μαΐου 2011 , σχετικά με την απαλλαγή όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009#Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 10ης Μαΐου 2011 , που περιέχει τις παρατηρήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της απόφασής του σχετικά με την απαλλαγή όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009

text:
               27.9.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 250/125

         ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ
   της 10ης Μαΐου 2011
   σχετικά με την απαλλαγή όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009
   (2011/566/ΕΕ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,

               —

               έχοντας υπόψη τους οριστικούς ετήσιους λογαριασμούς του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τους ετήσιους λογαριασμούς του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009, συνοδευόμενη από τις απαντήσεις του Κέντρου (1),

               —

               έχοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 2011 (05892/2011 — C7-0052/2011),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 276 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 319 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               —

               έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2), και ιδίως το άρθρο 185,

               —

               έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2965/94 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1994, για τη δημιουργία Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3), και ιδίως το άρθρο 14,

               —

               έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 2002, για τη θέσπιση δημοσιονομικού κανονισμού πλαισίου για τους κοινοτικούς οργανισμούς του άρθρου 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, ο οποίος θεσπίζει το δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (4), και ιδίως το άρθρο 94,

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 77 και το παράρτημα VI του Κανονισμού του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού (A7-0119/2011),

               1.

               χορηγεί απαλλαγή στη διευθύντρια του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Κέντρου για το οικονομικό έτος 2009·

               2.

               εκθέτει τις παρατηρήσεις του στο ψήφισμα που ακολουθεί·

               3.

               αναθέτει στον πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση και το ψήφισμα που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής, στη διευθύντρια του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο Ελεγκτικό Συνέδριο και να μεριμνήσει για τη δημοσίευσή τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά L).

            Ο Πρόεδρος

         Jerzy BUZEK

            Ο Γενικός Γραμματέας

         Klaus WELLE

      (1)  ΕΕ C 338 της 14.12.2010, σ. 119.

      (2)  ΕΕ L 248 της 16.9.2002, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 314 της 7.12.1994, σ. 1.

      (4)  ΕΕ L 357 της 31.12.2002, σ. 72.

      ΨΉΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ
      της 10ης Μαΐου 2011
      που περιέχει τις παρατηρήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της απόφασής του σχετικά με την απαλλαγή όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009
      ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,

                  —

                  έχοντας υπόψη τους οριστικούς ετήσιους λογαριασμούς του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009,

                  —

                  έχοντας υπόψη την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τους ετήσιους λογαριασμούς του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009, συνοδευόμενη από τις απαντήσεις του Κέντρου (1),

                  —

                  έχοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 2011 (05892/2011 — C7-0052/2011),

                  —

                  έχοντας υπόψη το άρθρο 276 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 319 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

                  —

                  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2), και ιδίως το άρθρο 185,

                  —

                  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2965/94 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1994, για τη δημιουργία Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3), και ιδίως το άρθρο 14,

                  —

                  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 2002, για τη θέσπιση δημοσιονομικού κανονισμού πλαισίου για τους κοινοτικούς οργανισμούς του άρθρου 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, ο οποίος θεσπίζει το δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (4), και ιδίως το άρθρο 94,

                  —

                  έχοντας υπόψη το άρθρο 77 και το παράρτημα VI του Κανονισμού του,

                  —

                  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού (A7-0119/2011),

                  Α.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο αναφέρει ότι έλαβε εύλογη διαβεβαίωση ότι οι ετήσιοι λογαριασμοί για το οικονομικό έτος 2009 είναι αξιόπιστοι και οι υποκείμενες πράξεις νόμιμες και κανονικές,

                  Β.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 5 Μαΐου 2010, το Κοινοβούλιο χορήγησε απαλλαγή στη διευθύντρια του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Κέντρου για το οικονομικό έτος 2008 (5), στο δε συνοδευτικό ψήφισμα της απόφασης περί απαλλαγής, μεταξύ άλλων:

                              —

                              επισημαίνει την παρατήρηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην έκθεσή του για το 2006 ότι το συσσωρευμένο δημοσιονομικό πλεόνασμα για το 2006 ανήλθε σε 16 900 000 ευρώ και ότι, το 2007, το Κέντρο θα επιστρέψει 9 300 000 ευρώ στους πελάτες του και ότι το 2008 το πλεόνασμα ανήλθε σε 26 700 000 ευρώ· συμμερίζεται την άποψη του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι μια τέτοιου είδους συσσώρευση πλεονασμάτων υπονοεί ότι η μέθοδος τιμολόγησης των μεταφράσεών του δεν είναι αρκετά ακριβής,

                              —

                              ζητεί από την Επιτροπή και το Κέντρο να προσπαθήσουν να επιλύσουν γρήγορα τη διαφορά τους σχετικά με τις εισφορές για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των υπαλλήλων,

                  Γ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο προϋπολογισμός του Κέντρου για το 2009 ανήλθε στα 62 630 000 ευρώ, ήτοι παρουσίασε αύξηση 4,48 % σε σχέση με το οικονομικό έτος 2008,

         Επιδόσεις

                  1.

                  χαιρετίζει το σχέδιο του Κέντρου να διενεργήσει ενδιάμεση επανεξέταση της στρατηγικής του για το 2008-2012· καλεί ωστόσο το Κέντρο να αναπτύξει περαιτέρω την αξιολόγηση των επιδόσεών του βελτιώνοντας τη σχέση μεταξύ των στρατηγικών του δράσεων και των δράσεων που προβλέπονται στο πρόγραμμα εργασίας του και αναθεωρώντας τους δείκτες για την παρακολούθηση των επιδόσεών του προκειμένου να συμμορφωθεί με τα κριτήρια SMARΤ·

                  2.

                  σημειώνει ότι το 2009 το Κέντρο αύξησε τις υπηρεσίες του (σε επίπεδο μεταφρασθεισών σελίδων) προς τα όργανα της ΕΕ κατά 41 % σε σχέση με το 2008·

                  3.

                  συγχαίρει το Κέντρο για την υποβολή, σε πίνακα που επισυνάπτεται στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το 2009, σύγκρισης των δραστηριοτήτων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2008 και του 2009, προκειμένου να μπορέσει η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή να αξιολογήσει αποτελεσματικότερα την εξέλιξη των επιδόσεων του Κέντρου από το ένα έτος στο άλλο·

         Οικονομική διαχείριση

                  4.

                  καλεί το Κέντρο να εφαρμόζει συστηματικά το άρθρο 8 παράγραφος 2 του δημοσιονομικού κανονισμού του το οποίο ορίζει ότι «οι πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων καλύπτουν το συνολικό κόστος των νομικών δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια του εκάστοτε οικονομικού έτους»·

         Δημοσιονομικό πλεόνασμα αντίθετο προς τον κανονισμό για τη δημιουργία του Κέντρου

                  5.

                  ζητεί από το Κέντρο να λάβει πιο αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της σταθερής αύξησης του πλεονάσματός του· σημειώνει εν προκειμένω ότι από πολλών ετών το Κέντρο έχει ένα συσσωρευμένο δημοσιονομικό πλεόνασμα αντίθετο προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2965/94, πλεόνασμα το οποίο, το 2009, ανήλθε σε 24 000 000 ευρώ, ενώ ανερχόταν σε 26 700 000 ευρώ το 2008, σε 16 900 000 ευρώ το 2006, σε 10 500 000 ευρώ το 2005 και σε 3 500 000 ευρώ το 2004· επισημαίνει ότι το πλεόνασμα αυτό οφείλεται κυρίως σε μη ακριβείς προβλέψεις ως προς τις αιτήσεις για μετάφραση που λαμβάνει από τους πελάτες του·

                  6.

                  χαιρετίζει, ωστόσο, την πρωτοβουλία του Κέντρου να επιστρέψει 11 000 000 ευρώ στους πελάτες του το 2009· σημειώνει ότι το 2007, το Κέντρο είχε ήδη επιστρέψει 9 300 000 ευρώ στους πελάτες του·

         Εισφορές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς της Επιτροπής

                  7.

                  επισημαίνει ότι στις 12 Φεβρουαρίου 2010 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε προδήλως απαράδεκτη την προσφυγή της Επιτροπής (T-456/07) (6) που ζητούσε από το Κέντρο να καταβάλει εισφορά που αντιστοιχούσε στο μερίδιο χρηματοδότησης του κοινοτικού συνταξιοδοτικού συστήματος για τα οικονομικά έτη 1998 έως 2005·

                  8.

                  συγχαίρει το Κέντρο διότι κατέβαλε προσπάθειες για την επίτευξη φιλικού διακανονισμού όσον αφορά αυτή τη διαφορά με την Επιτροπή, χρησιμοποιώντας ένα μέρος του δημοσιονομικού του πλεονάσματος (18 300 000 ευρώ) για να πληρώσει τις εργοδοτικές εισφορές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς της Επιτροπής·

         Λογιστικό σύστημα

                  9.

                  παροτρύνει το Κέντρο να μεριμνήσει ώστε να εξασφαλίσει τη χρήση του κατάλληλου λογιστικού συστήματος επικύρωσης από τον υπόλογο· υπενθυμίζει ότι η έλλειψη λογιστικού συστήματος επικύρωσης έχει ως αποτέλεσμα να επωμίζεται το Κέντρο την ευθύνη του υπολόγου του για τη δήλωση της ετήσιας έκθεσης δραστηριοτήτων του Κέντρου·

                  10.

                  καλεί το Κέντρο να ενημερώσει την αρμόδια για την απαλλαγή αρχή για τα μέτρα που θα εφαρμόσει για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος λογιστικής ABAC· υπενθυμίζει στο Κέντρο ότι, δεδομένου ότι δεν διαθέτει τις αναγκαίες ειδικές γνώσεις για τη συντήρηση του SI2, η συνέχεια των οικονομικών πράξεών του διατρέχει σοβαρό κίνδυνο μέχρις ότου το ABAC καταστεί λειτουργικό·

         Ανθρώπινο δυναμικό

                  11.

                  καλεί το Κέντρο να συμπεριλάβει στοιχεία για τα ευαίσθητα καθήκοντα στις περιγραφές καθηκόντων και να διασφαλίσει ότι προσδιορίζονται όλοι οι έλεγχοι που έχουν θεσπιστεί για τον περιορισμό των προβλημάτων·

                  12.

                  παροτρύνει το Κέντρο να επικαιροποιήσει τους κανόνες εκτέλεσης για την επιμόρφωση και να ορίσει νέο χρονοδιάγραμμα προς τον σκοπό αυτό· υποστηρίζει τα μέτρα που έχει λάβει το Κέντρο προκειμένου να παρακολουθεί αποτελεσματικά την ποιότητα των μαθημάτων επιμόρφωσης·

         Εσωτερικός λογιστικός έλεγχος

                  13.

                  σημειώνει ότι το Κέντρο υπέβαλε στην αρμόδια για την απαλλαγή αρχή έκθεση της διευθύντριάς του όπου συνοψίζει το περιεχόμενο της σύστασης της Υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου (ΥΕΕ), σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 5 του δημοσιονομικού κανονισμού πλαίσιο· ζητεί, ωστόσο, από τη διευθύντρια του Κέντρου να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία για το περιεχόμενο των συστάσεων που έγιναν από την ΥΕΕ·

                  14.

                  σημειώνει ότι η ΥΕΕ διενήργησε λογιστικό έλεγχο για την παρακολούθηση και τα συστατικά στοιχεία της αξιοπιστίας του Κέντρου το 2009· παροτρύνει το Κέντρο να ενισχύσει περαιτέρω το εσωτερικό σύστημα ελέγχου του, το σύστημα παρακολούθησής του και τη διαδικασία αξιοπιστίας·

                  15.

                  καλεί επίσης το Κέντρο να δημοσιεύσει συνολική έγγραφη διαδικασία όπου θα καθορίζονται οι ρόλοι, το χρονοδιάγραμμα και οι ροές εργασίας για την έκδοση, επικύρωση και λογιστική καταχώριση των ενταλμάτων είσπραξης για μεταφράσεις που έχουν παραδοθεί στους πελάτες·

                  16.

                  παραπέμπει, όσον αφορά τις περαιτέρω παρατηρήσεις οριζόντιου χαρακτήρα που συνοδεύουν την απόφασή του περί απαλλαγής, στο ψήφισμά του της 10ης Μαΐου 2011 (7) σχετικά με τις επιδόσεις, τη δημοσιονομική διαχείριση και τον έλεγχο των οργανισμών.

         (1)  ΕΕ C 338 της 14.12.2010, σ. 119.

         (2)  ΕΕ L 248 της 16.9.2002, σ. 1.

         (3)  ΕΕ L 314 της 7.12.1994, σ. 1.

         (4)  ΕΕ L 357 της 31.12.2002, σ. 72.

         (5)  ΕΕ L 252 της 25.9.2010, σ. 119.

         (6)  Συλλογή Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου 2010, σ. II-00183.

         (7)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0163 (βλέπε σελίδα 269 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας).