Avis juridique important

|

32000D0787

2000/787/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 2000, για την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που μονογραφήθηκε στο Πεκίνο στις 19 Μαΐου 2000 για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ τους για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, και για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ τους που μονογραφήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1995 για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που δεν καλύπτονται από τη διμερή συμφωνία ΣΠΙ και για την έγκριση της προσωρινής εφαρμογής της

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 314 της 14/12/2000 σ. 0013 - 0013

Απόφαση του Συμβουλίουτης 23ης Νοεμβρίου 2000για την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που μονογραφήθηκε στο Πεκίνο στις 19 Μαΐου 2000 για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ τους για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, και για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ τους που μονογραφήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1995 για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που δεν καλύπτονται από τη διμερή συμφωνία ΣΠΙ και για την έγκριση της προσωρινής εφαρμογής της(2000/787/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ειδικότερα το άρθρο 133, σε συνδυασμό με το άρθρο 300, παράγραφος 2 πρώτη πρόταση,την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η Επιτροπή έχει διαπραγματευτεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας συμφωνία για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.(2) Η συμφωνία μονογραφήθηκε στις 19 Μαΐου 2000.(3) Η συμφωνία πρέπει να υπογραφεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.(4) Είναι αναγκαίο να εφαρμοστεί αυτή η συμφωνία σε προσωρινή βάση μέχρις ότου ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες για την επίσημη σύναψή της, υπό την προϋπόθεση της αμοιβαιότητας,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Υπό την επιφύλαξη της σύναψής της η συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που μονογραφήθηκε στο Πεκίνο στις 19 Μαΐου 2000 για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ τους για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ τους που μονογραφήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1995 για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που δεν καλύπτονται από τη διμερή συμφωνία ΣΠΙ, όπως αμφότερες τροποποιήθηκαν τελευταία από τη συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών που μονογραφήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1999, υπογράφεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.Άρθρο 2Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία εξ ονόματος της Κοινότητας.Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.Άρθρο 3Η συμφωνία εφαρμόζεται σε προσωρινή βάση(1) μέχρις ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για τη σύναψή της, υπό την προϋπόθεση της αμοιβαιότητας.Βρυξέλλες, 23 Νοεμβρίου 2000.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςC. Tasca(1) Η ημερομηνία έναρξης της προσωρινής εφαρμογής αρχίζει στις 24 Νοεμβρίου 2000.


title: 2010/393/: Απόφαση της Επιτροπής, της 14ης Ιουλίου 2010 , για την περάτωση της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων σχετικά με τις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας και Μαλαισίας

text:
               15.7.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 180/28

         ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 14ης Ιουλίου 2010
   για την περάτωση της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων σχετικά με τις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας και Μαλαισίας
   (2010/393/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) (εφεξής ο «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 14,
   Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
   A.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

               (1)

               Στις 30 Ιουνίου 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή») έλαβε καταγγελία, σύμφωνα με την οποία οι εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας και Μαλαισίας αποτελούν αντικείμενο ζημιογόνων επιδοτήσεων (οι «ενδιαφερόμενες χώρες»).

               (2)

               Η καταγγελία υποβλήθηκε από το Ευρωπαϊκό Βιομηχανικό Ινστιτούτο Συνδετήρων (EIFI) εξ ονόματος των παραγωγών που αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος, στη συγκεκριμένη περίπτωση πάνω από το 25 % της συνολικής παραγωγής της Ένωσης, ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 και το άρθρο 10 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού.

               (3)

               Η καταγγελία περιείχε αποδεικτικά εκ πρώτης όψεως στοιχεία ως προς την ύπαρξη επιδοτήσεων και την εξ αυτών προκαλούμενη σημαντική ζημία, τα οποία κρίθηκαν επαρκή για να δικαιολογήσουν την έναρξη διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων.

               (4)

               Πριν από την έναρξη της διαδικασίας και σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή γνωστοποίησε στις κυβερνήσεις των ενδιαφερόμενων χωρών ότι είχε λάβει δεόντως τεκμηριωμένη καταγγελία σύμφωνα με την οποία οι επιδοτούμενες εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής των εν λόγω χωρών προκαλούσαν σημαντική ζημία στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης. Οι κυβερνήσεις των εν λόγω χωρών κλήθηκαν χωριστά σε διαβουλεύσεις με σκοπό να διευκρινιστεί η κατάσταση όσον αφορά το περιεχόμενο της καταγγελίας και να επιτευχθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση. Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη αμοιβαία αποδεκτής λύσης.

               (5)

               Η Επιτροπή, ύστερα από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, με ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
                   (2), κίνησε διαδικασία κατά των επιδοτήσεων σχετικά με τις εισαγωγές στην Ένωση ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής των εν λόγω χωρών, που επί του παρόντος υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 και 7318 15 70.

               (6)

               Την ίδια ημέρα η Επιτροπή κίνησε διαδικασία αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές στην Ένωση ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής των εν λόγω χωρών (3).

               (7)

               Η Επιτροπή έστειλε ερωτηματολόγια στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης και σε όλες τις γνωστές ενώσεις παραγωγών στην Ένωση, στους παραγωγούς-εξαγωγείς στις εν λόγω χώρες, σε όλες τις ενώσεις παραγωγών-εξαγωγέων, στους εισαγωγείς, σε όλες τις γνωστές ενώσεις εισαγωγέων και στις αρχές των ενδιαφερόμενων χωρών. Οι ενδιαφερόμενοι είχαν την ευκαιρία να υποβάλουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν ακρόαση εντός της προθεσμίας που οριζόταν στην ανακοίνωση.

         B.   ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

               (8)

               Με επιστολή της 1ης Απριλίου 2010 στην Επιτροπή το EIFI απέσυρε επισήμως την καταγγελία.

               (9)

               Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, η διαδικασία είναι δυνατόν να περατωθεί όταν αποσύρεται η καταγγελία, εκτός αν η περάτωση δεν είναι προς το συμφέρον της Ένωσης.

               (10)

               Η Επιτροπή έκρινε σκόπιμη την περάτωση της παρούσας διαδικασίας, δεδομένου ότι η έρευνα δεν έφερε στο φως στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η περάτωση αυτή δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά και τους παρασχέθηκε η ευκαιρία να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις που να υποδεικνύουν ότι η περάτωση αυτή δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης.

               (11)

               Η Επιτροπή, επομένως, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία κατά των επιδοτήσεων σχετικά με τις εισαγωγές στην ένωση ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής των εν λόγω χωρών πρέπει να περατωθεί,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
   Άρθρο 1
   Η διαδικασία κατά των επιδοτήσεων σχετικά με τις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας και Μαλαισίας, που επί του παρόντος υπάγονται στους ΣΟ κωδικούς 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 και 7318 15 70, περατώνεται με την παρούσα απόφαση.
   Άρθρο 2
   Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2010.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         José Manuel BARROSO

      (1)  ΕΕ L 188 της 18.7.2009, σ. 93.

      (2)  ΕΕ C 190 της 13.8.2009, σ. 32.

      (3)  ΕΕ C 190 της 13.8.2009, σ. 27.


title: Απόφαση (ΕΕ) 2015/120 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2014 , σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.27317 (C 25/09) (πρώην N 673/08) που προτίθεται να χορηγήσει η Ιταλία για εξοπλισμό ψηφιακής προβολής [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 7888]  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               30.1.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 25/37

         ΑΠΌΦΑΣΗ (ΕΕ) 2015/120 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 29ης Οκτωβρίου 2014
   σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.27317 (C 25/09) (πρώην N 673/08) που προτίθεται να χορηγήσει η Ιταλία για εξοπλισμό ψηφιακής προβολής

         [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 7888]

   (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
   Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),
   Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις (1), και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
   I.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

               (1)

               Στις 30 Δεκεμβρίου 2008 η Ιταλία κοινοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή της να θεσπίσει μέτρα παροχής φορολογικών κινήτρων για την υλοποίηση κινηματογραφικών επενδύσεων, τη διανομή κινηματογραφικών ταινιών και τον ψηφιακό κινηματογράφο. Οι ιταλικές αρχές υπέβαλαν συμπληρωματικές πληροφορίες στις 2 Απριλίου 2009 και στις 23 Ιουνίου 2009.

               (2)

               Με επιστολή της 22ας Ιουλίου 2009, η Επιτροπή ενημέρωσε την Ιταλία σχετικά με την απόφασή της να εγκρίνει τα μέτρα της Ιταλίας για την παροχή φορολογικών κινήτρων για κινηματογραφικές επενδύσεις και για τη διανομή κινηματογραφικών ταινιών. Παράλληλα, η Επιτροπή κοινοποίησε στην Ιταλία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με την προτεινόμενη έκπτωση φόρου για επενδύσεις σε εξοπλισμό ψηφιακής προβολής.

               (3)

               Η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
                   (2). Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

               (4)

               Στις 21 Οκτωβρίου 2009 πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη σχετικό σεμινάριο με τη μορφή εργαστηρίων, υπό τη συνδιοργάνωση του ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

               (5)

               Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις εκ μέρους των ενδιαφερόμενων μερών. Στη συνέχεια τις διαβίβασε στην Ιταλία, στην οποία δόθηκε η δυνατότητα να απαντήσει· οι παρατηρήσεις των ιταλικών αρχών παρελήφθησαν στις 19 Ιανουαρίου 2010. Ακολούθησε περαιτέρω ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωματικών επιστολών των ιταλικών αρχών που παρελήφθησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, στις 12 Απριλίου 2011, την 1η Ιουνίου 2011, την 1η Δεκεμβρίου 2011, στις 10 Μαΐου 2012, στις 14 Σεπτεμβρίου 2012, στις 23 Απριλίου 2013, στις 6 Δεκεμβρίου 2013, στις 18 Απριλίου 2014, στις 11 Ιουνίου 2014 και την 1η Αυγούστου 2014.

         ΙΙ.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

   1.   Το κοινοποιηθέν μέτρο

               (6)

               Η παροχή έκπτωσης φόρου σε φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών για την εγκατάσταση εξοπλισμού ψηφιακής προβολής εντασσόταν σε δέσμη φορολογικών μέτρων που θεσπίστηκαν από τις ιταλικές αρχές για τον τομέα του κινηματογράφου. Τα εν λόγω φορολογικά μέτρα αποσκοπούσαν στην τόνωση της δυναμικής της αγοράς προκειμένου να στηριχθεί η παραγωγή ιταλικών πολιτιστικών ταινιών σε ένα περιβάλλον που ευνοεί τον ανταγωνισμό και να προωθηθούν οι ταινίες αυτές στην Ιταλία και στην Ευρώπη.

               (7)

               Το καθεστώς έκπτωσης φόρου στον τομέα του ψηφιακού κινηματογράφου παρέχει έκπτωση φόρου της τάξης του 30 % για τις δαπάνες εγκατάστασης εξοπλισμού ψηφιακής προβολής. Η ετήσια έκπτωση φόρου ορίζεται κατ' ανώτατο όριο στο ποσό των 50 000 ευρώ ανά αίθουσα προβολής.

               (8)

               Επιλέξιμες εν προκειμένω μπορούν να θεωρηθούν οι ακόλουθες δαπάνες:

                           α)

                           η αγορά εξοπλισμού ψηφιακής προβολής και αναπαραγωγής·

                           β)

                           η αγορά εξοπλισμού και μηχανημάτων για τη λήψη ψηφιακών σημάτων μέσω συστημάτων επίγειας και/ή δορυφορικής μετάδοσης·

                           γ)

                           η αγορά μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης ή η ενοικίαση του εξοπλισμού, των συστημάτων και των μηχανημάτων που αναφέρονται στα ανωτέρω στοιχεία· οι σχετικές συμβάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν είτε υποχρέωση αγοράς των περιουσιακών στοιχείων κατά τη λήξη της μίσθωσης είτε διάταξη που να προβλέπει την πρόωρη άσκηση του δικαιώματος αυτού από τη χρήστρια εταιρεία·

                           δ)

                           δαπάνες για δραστηριότητες κατάρτισης του προσωπικού·

                           ε)

                           συναφείς και παρεπόμενες δαπάνες για την ανακαίνιση και την κατάλληλη προσαρμογή των θαλαμών προβολής, του εξοπλισμού και των αναλωσίμων καθώς και των βοηθητικών χώρων που χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν για την προβολή ταινιών 35 mm.

                     Οι δαπάνες που αναφέρονται στα δύο τελευταία στοιχεία δεν μπορούν να ανέρχονται σε ποσοστό άνω του 20 % των συνολικών δαπανών των στοιχείων α), β) και γ).

               (9)

               Σύμφωνα με την αρχική κοινοποίηση των ιταλικών αρχών, η ενίσχυση αυτή θα είναι άνευ όρων για τους κινηματογράφους με μία έως τέσσερις αίθουσες προβολής και για τα συγκροτήματα κινηματογραφικών αιθουσών με πέντε έως δέκα αίθουσες προβολής σε πόλεις με πληθυσμό έως 50 000 κατοίκους. Τα υπόλοιπα συγκροτήματα που διαθέτουν έως 24 αίθουσες θα πρέπει να προβάλλουν πολιτιστικές ταινίες κατά 50 % και να μετατρέψουν τουλάχιστον το 50 % των αιθουσών προβολής στο ψηφιακό σύστημα για να μπορέσουν να λάβουν την ενίσχυση.

               (10)

               Η έκπτωση φόρου ισχύει για τις κινηματογραφικές επιχειρήσεις που υπόκεινται σε φορολογία στην Ιταλία.

               (11)

               Οι νομικές βάσεις για το συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς είναι οι εξής:

                           α)

                           νόμος αριθ. 244, της 24ης Δεκεμβρίου 2007, περί του καθορισμού διατάξεων για την κατάρτιση του ετήσιου και του πολυετούς κρατικού προϋπολογισμού (legge 24.12.2007 n.244)·

                           β)

                           νομοθετικό διάταγμα αριθ. 91, της 8ης Αυγούστου 2013, το οποίο μετατράπηκε, μέσω τροπολογιών, στον νόμο αριθ. 112, της 7ης Οκτωβρίου 2013 (decreto legge 8.8.2013, n.91, convertito, con modificazioni, dalla legge 7 ottobre 2013, n.112)·

                           γ)

                           νέες εκτελεστικές διατάξεις σχετικά με τις εκπτώσεις φόρου που εκχωρούνται στους κινηματογράφους για την αγορά και εγκατάσταση εξοπλισμού και μηχανημάτων ψηφιακής προβολής (Nuove disposizioni applicative dei crediti d'imposta concessi alle imprese di esercizio cinematografico per l'introduzione e acquisizione di impianti e apparecchiature destinate alla proiezione digitale).

         2.   Οι επιφυλάξεις που διατύπωσε η Επιτροπή

               (12)

               Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή έκρινε ότι το μέτρο συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Δεδομένου ότι, με την παροχή φορολογικών κινήτρων, το ιταλικό κράτος παραιτούνταν από ορισμένα έσοδα, το συγκεκριμένο καθεστώς συνιστούσε κρατική ενίσχυση. Πράγματι, το εν λόγω καθεστώς παρείχε οικονομικό πλεονέκτημα σε ορισμένες επιχειρήσεις, εν προκειμένω σε φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών. Λαμβανομένου υπόψη του διεθνούς εμπορίου στον τομέα των κινηματογραφικών ταινιών, το εν λόγω επιλεκτικό πλεονέκτημα μπορεί να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές στο εσωτερικό της Ένωσης. Η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσον η ενίσχυση μπορούσε να θεωρηθεί συμβιβάσιμη.

               (13)

               Πρώτον, η Επιτροπή διατύπωσε επιφυλάξεις ως προς την αναγκαιότητα της προτεινόμενης έκπτωσης φόρου στον τομέα του ψηφιακού κινηματογράφου. Ειδικότερα, αμφισβήτησε το προτεινόμενο ανώτατο όριο της έκπτωσης φόρου (50 000 ευρώ ανά αίθουσα προβολής), διότι ένας φορολογικός συντελεστής της τάξης του 30 % αντιστοιχεί σε ανώτατο επιλέξιμο κόστος εγκατάστασης ύψους 166 667 ευρώ ανά αίθουσα προβολής (50 000 × 100/30 ευρώ). Το κόστος αυτό ήταν υψηλότερο από το εκτιμώμενο κόστος εξοπλισμού ψηφιακής προβολής που δήλωσαν οι ιταλικές αρχές και το οποίο ανερχόταν στο ποσό των 100 000 ευρώ. Η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το εάν η μέγιστη έκπτωση φόρου έπρεπε να είναι τόσο υψηλή και εάν το κόστος μετατροπής που δηλώθηκε αντιστοιχούσε στο πραγματικό απαιτούμενο κόστος. Επιπλέον, η Επιτροπή διατύπωσε επιφυλάξεις ως προς το κατά πόσον η εγκατάσταση εξοπλισμού προβολής τύπου 2K (3) συμβατού με τις προδιαγραφές DCI (4) ήταν απαραίτητη για την κυκλοφορία ιταλικών ή ευρωπαϊκών πολιτιστικών ταινιών.

               (14)

               Δεύτερον, η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με την αναλογικότητα του προτεινόμενου μέτρου ενίσχυσης. Η Επιτροπή επισήμανε ότι οι μεγαλύτεροι κινηματογράφοι είχαν πιθανότατα την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν εξοπλισμό ψηφιακής προβολής χωρίς τη χορήγηση δημόσιας στήριξης. Επιπλέον, η Επιτροπή επεσήμανε τη δυνατότητα των φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών να υιοθετήσουν εμπορικά μοντέλα μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία, όπως τα μοντέλα «Virtual Print Fee» («VPF») (τέλος εικονικής κόπιας) (5). Ως εκ τούτου, έθεσε το ερώτημα σχετικά με το κατά πόσον η δημόσια στήριξη της προτεινόμενης κλίμακας ανά αίθουσα προβολής θα μπορούσε να «παραγκωνίσει» ενδεχομένως εναλλακτικές επιλογές εμπορικών μοντέλων.

               (15)

               Τρίτον, η Επιτροπή διατύπωσε επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσον η προτεινόμενη έκπτωση φόρου συνιστά κατάλληλο μέτρο ενίσχυσης. Επισήμανε ότι ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός για το εν λόγω μέτρο (16,8 εκατ. ευρώ) αντιστοιχούσε σε κόστος εγκατάστασης ύψους 56 εκατ. ευρώ, ποσό που ήταν πολύ μικρότερο από το εκτιμώμενο κόστος μετατροπής (395,7 εκατ. ευρώ, λαμβανομένου υπόψη του ποσού των 100 000 ευρώ ανά αίθουσα προβολής). Πέραν της καταλληλότητας της διαθέσιμης χρηματοδότησης, η Επιτροπή εξέφρασε επίσης αμφιβολίες και ως προς το εάν το προτεινόμενο μέτρο ήταν επαρκώς στοχοθετημένο για την επίτευξη του στόχου της αύξησης της κυκλοφορίας πολιτιστικών ιταλικών και ευρωπαϊκών κινηματογραφικών ταινιών. Διατύπωσε επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσον οι ιταλικές αρχές θα ήταν σε θέση να διασφαλίσουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών που θα αποκτήσουν εξοπλισμό ψηφιακής προβολής θα καθιερώσουν εναλλακτικά εμπορικά μοντέλα, ώστε να προσφέρουν στο ιταλικό κοινό ευρύτερη επιλογή πολιτιστικών ταινιών. Δεδομένου ότι για τη χρήση της έκπτωσης φόρου ο δικαιούχος πρέπει να έχει αρκετές φορολογικές υποχρεώσεις και ότι το εν λόγω μέτρο συνεπάγεται επένδυση της τάξης του 70 % εκ μέρους του φορέα εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσον θα μπορούσαν να ωφεληθούν από την ενίσχυση οι κινηματογράφοι που την έχουν περισσότερο ανάγκη. Η Επιτροπή διατύπωσε επιπλέον την επιφύλαξη ότι η εφάπαξ ενίσχυση που προβλέπεται (στην κοινοποίηση εξαγγέλθηκε η εφαρμογή πιλοτικού μέτρου διάρκειας δύο ετών) δεν θα αποτελεί βιώσιμη λύση για την προβλεπόμενη συντομότερη διάρκεια ζωής και τις αυξημένες λειτουργικές δαπάνες που συνδέονται με την εγκατάσταση εξοπλισμού ψηφιακής προβολής.

               (16)

               Τέταρτον, η Επιτροπή έθεσε προβληματισμούς σχετικά με τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές επιπτώσεις της ενίσχυσης. Παρότι αναγνώρισε το γεγονός ότι η χρήση κρατικής ενίσχυσης για την υλοποίηση επενδύσεων όσον αφορά τη μετάβαση των κινηματογράφων στην ψηφιακή τεχνολογία θα μπορούσε να είναι προς το κοινό συμφέρον ενός κράτους μέλους, ζήτησε να διασφαλιστεί η τεχνολογική ουδετερότητα του μέτρου. Ειδικότερα, ζήτησε να ληφθούν διαβεβαιώσεις ότι οι φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών δεν θα παρακινηθούν να επενδύσουν σε ένα συγκεκριμένο ψηφιακό πρότυπο αντί σε ένα άλλο. Επιπροσθέτως, ζήτησε από τις ιταλικές αρχές να διασφαλίσουν εξίσου τη δυνατότητα προβολής ταινιών που κυκλοφορούν σε ανοιχτό ψηφιακό μορφότυπο με προδιαγραφές χαμηλότερες από εκείνες του ψηφιακού προτύπου του εξοπλισμού που τυγχάνει ενίσχυσης. Επιπλέον, επισήμανε ότι η χορήγηση ενίσχυσης για την εγκατάσταση εξοπλισμού ψηφιακής προβολής θα μπορούσε να αποφέρει έμμεσα οφέλη για τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών των ΗΠΑ (στην περίπτωση εξοπλισμού που πληροί τις προδιαγραφές DCI). Η αυξημένη ζήτηση που θα προκύψει λόγω του προτεινόμενου μέτρου ενίσχυσης ενδέχεται να έχει ως συνέπεια την άνοδο της τιμής της περιορισμένης προσφοράς εξοπλισμού προβολής. Λόγω της χορηγούμενης ενίσχυσης, θα μπορούσε να εξασφαλιστεί ταχύτερα η κρίσιμη μάζα ψηφιακών κινηματογραφικών αιθουσών στην Ιταλία, στοιχείο που ενδέχεται να επισπεύσει, με τη σειρά του, τη μεταστροφή προς την ψηφιακή διανομή και, εν συνεχεία, το κλείσιμο των κινηματογράφων που δεν θα έχουν κατορθώσει μέχρι τότε να προβούν σε εγκατάσταση ψηφιακού εξοπλισμού. Λαμβανομένων υπόψη όλων των προαναφερθέντων, η Επιτροπή διατύπωσε επιφυλάξεις όσον αφορά τη δυνατότητα αντιστάθμισης των δυνητικών στρεβλώσεων του ανταγωνισμού από τα κοινωνικά και πολιτιστικά πλεονεκτήματα της ενίσχυσης.

         3.   Τροποποιήσεις του προτεινόμενου μέτρου μετά την κίνηση της διαδικασίας

               (17)

               Μετά την κίνηση της διαδικασίας έρευνας από την Επιτροπή, το ιταλικό μέτρο έκπτωσης φόρου για τον ψηφιακό κινηματογράφο τέθηκε σε εφαρμογή εντός των ορίων de minimis (6). Με την επιφύλαξη της έγκρισης από την Επιτροπή, οι ιταλικές αρχές επιδιώκουν την πλήρη εφαρμογή του μέτρου πέραν των ορίων de minimis.

               (18)

               Οι ιταλικές αρχές εκτιμούν ότι ο προϋπολογισμός για το συγκεκριμένο μέτρο θα ανέλθει περίπου στα 7,5 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2014-2015.

               (19)

               Το χρονικό διάστημα που καλύπτεται από την παρούσα απόφαση διαρκεί έως την 31η Δεκεμβρίου 2022. Οι ιταλικές αρχές προβλέπουν ότι η έκπτωση φόρου θα εφαρμοστεί εντατικότερα κατά τα έτη 2014 και 2015.

               (20)

               Τα σχέδια εκτελεστικών κανονισμών που επιδιώκουν να θέσουν σε εφαρμογή οι ιταλικές αρχές (πέραν των ορίων de minimis) παρουσιάζουν σε πολλά σημαντικά σημεία διαφοροποιήσεις από την αρχική κοινοποίηση.

               (21)

               Πρώτον, η απαίτηση για την προβολή ορισμένου αριθμού ιταλικών και ευρωπαϊκών πολιτιστικών ταινιών από τους κινηματογράφους μεσαίου και μεγάλου μεγέθους, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της ενίσχυσης, έχει διαγραφεί από τους τροποποιημένους εκτελεστικούς κανονισμούς. Τα τελευταία έτη, οι ιταλικές αρχές αντιμετωπίζουν δυσκολίες όσον αφορά την παρακολούθηση της συμμόρφωσης προς την εν λόγω απαίτηση στην περίπτωση των κινηματογράφων μεσαίου και μεγάλου μεγέθους. Επιπλέον, αναφέρουν ότι η διαγραφή της απαίτησης αυτής είναι αναγκαία για την αποκατάσταση ισότιμων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των μεγαλύτερων κινηματογράφων που χρειάζονται ενίσχυση και των μεγάλων κινηματογραφικών δικτύων που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην ιταλική αγορά κινηματογράφου (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 37).

               (22)

               Δεύτερον, και σε συνάρτηση με το στοιχείο αυτό, στους τροποποιημένους εκτελεστικούς κανονισμούς θεσπίζεται όριο 60 αιθουσών προβολής. Οι φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών που είναι ιδιοκτήτες ή διαχειριστές μεγαλύτερου αριθμού αιθουσών προβολής αποκλείονται από τη χορήγηση της έκπτωσης φόρου. Οι ιταλικές αρχές θεωρούν ότι πρόκειται για εύλογη εναλλακτική λύση έναντι των απαιτήσεων προγραμματισμού που είχαν επιβληθεί αρχικά για να διασφαλιστούν η επίτευξη των στόχων του μέτρου και ο αποκλεισμός των παραγόντων της αγοράς, οι οποίοι, λόγω της ισχυρής θέσης τους στην αγορά, θα μπορούσαν κατά πάσα πιθανότητα να προχωρήσουν στη μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο χωρίς τη χορήγηση ενίσχυσης.

               (23)

               Τρίτον, οι τροποποιημένοι εκτελεστικοί κανονισμοί προϋποθέτουν την υποβολή δήλωσης εκ μέρους του δικαιούχου, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η αποφυγή υπεραντιστάθμισης ή αναπροσανατολισμού της ενίσχυσης, σε περίπτωση συνδυασμού της έκπτωσης φόρου με εμπορικά μοντέλα χρηματοδότησης (VPF).

               (24)

               Τέταρτον, οι τροποποιημένοι κανονισμοί παρέχουν τη δυνατότητα συνδυασμού ενισχύσεων με μέγιστη ένταση ενίσχυσης της τάξης του 75 % των συνολικών δαπανών. Για τους κινηματογράφους με μία ή δύο αίθουσες προβολής, η ανώτατη συνολική ένταση ενίσχυσης ανέρχεται στο 90 %.

               (25)

               Επιπλέον των προαναφερθεισών αλλαγών, από το 2012 και εξής έχει δοθεί στους δικαιούχους η δυνατότητα μεταβίβασης των πλεονεκτημάτων της εν λόγω έκπτωσης φόρου σε προμηθευτές ψηφιακού εξοπλισμού, τράπεζες, ενδιάμεσους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και ασφαλιστικούς οργανισμούς (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 56).

         III.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ

               (26)

               Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από 20 περίπου ενδιαφερόμενα μέρη που υπέβαλαν απαντήσεις στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης που πραγματοποιήθηκε το 2009 σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης. Απαντήσεις υπέβαλαν τα ακόλουθα ενδιαφερόμενα μέρη:

                           —

                           ευρωπαϊκές και ιταλικές επαγγελματικές ενώσεις εκπροσώπησης διανομέων και κινηματογραφικών αιθουσών, η γαλλική επιτροπή «Commission Supérieure Technique de l'Image et du Son» (ανώτατη τεχνική επιτροπή εικόνας και ήχου/CST) και το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ψηφιακού Κινηματογράφου (European Digital Cinema Forum/EDCF),

                           —

                           οι γαλλικές αρχές, κέντρα κινηματογράφου από τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και το ευρωπαϊκό δίκτυο περιφερειακών ταμείων για τον κινηματογράφο (Cine-Regio)· αρκετές παρατηρήσεις αφορούσαν επίσης τις δημοσιεύσεις της Ένωσης Ευρωπαϊκών Κέντρων Κινηματογράφου (EFAD) επί του θέματος (7),

                           —

                           διάφορες επιχειρήσεις, επαγγελματίες του τομέα του κινηματογράφου και ιδιώτες από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

                     Επιπλέον, τον Οκτώβριο του 2009 διοργανώθηκε στη Ρώμη σεμινάριο υπό μορφή εργαστηρίων σχετικά με το θέμα αυτό.

               (27)

               Όσον αφορά την αναγκαιότητα της ενίσχυσης, σε όλες τις παρατηρήσεις υπογραμμίστηκε η ανάγκη χορήγησης κρατικής ενίσχυσης για τη μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο, η οποία θεωρήθηκε αναπόφευκτη εξέλιξη. Τόσο οι γαλλικές αρχές όσο και το κέντρο κινηματογράφου του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Film Council) διευκρίνισαν ότι τα γενικά οφέλη του ψηφιακού κινηματογράφου συνοδεύονται από ασύμμετρη κατανομή των δαπανών που συνδέονται με τη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία (που πραγματοποιείται από τον φορέα εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών) και των άμεσων οικονομικών οφελών (για τον διανομέα). Αυτή η ασύμμετρη κατάσταση κατέστησε δυσχερή την ολοκλήρωση της έγκαιρης μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία χωρίς εξωτερική βοήθεια. Στο πλαίσιο αυτό, τα ενδιαφερόμενα μέρη επισήμαναν στις παρατηρήσεις τους τον σαφή κίνδυνο αποχώρησης πολλών μικρότερων, ανεξάρτητων και/ή απομακρυσμένων κινηματογραφικών αιθουσών της Ευρώπης από την αγορά εάν τα συστήματα ψηφιακής προβολής δεν καταστούν περισσότερο προσβάσιμα και οικονομικά προσιτά. Στη δήλωσή της τον Σεπτέμβριο του 2009, η EFAD ανέφερε ότι το 30 % των ευρωπαϊκών αιθουσών προβολής κινδύνευαν να κλείσουν. Τόσο οι γαλλικές αρχές όσο και το Ομοσπονδιακό Κέντρο Κινηματογράφου της Γερμανίας τόνισαν ότι η έλλειψη ενίσχυσης δεν θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις μόνο στην προβολή των ταινιών, αλλά θα έπληττε και τη διανομή τους. Η λύση της μεταβατικής περιόδου μακράς διάρκειας, με την παράλληλη κυκλοφορία αναλογικών και ψηφιακών αντιγράφων κινηματογραφικών ταινιών θα απέβαινε υπερβολικά δαπανηρή, ιδίως για τους μικρότερους διανομείς ταινιών. Εντέλει, η απουσία ενίσχυσης θα είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην κυκλοφορία ευρωπαϊκών ταινιών, στην πολιτισμική πολυμορφία και στην πρόσβαση των ευρωπαίων πολιτών στον πολιτισμό.

               (28)

               Σε όλες τις παρατηρήσεις τονίστηκε επίσης ότι οι λεγόμενες προδιαγραφές DCI είναι ευρέως αποδεκτές ως κοινό πρότυπο για τον ψηφιακό κινηματογράφο. Η προώθηση ενός παγκόσμιου προτύπου θεωρήθηκε θετικό στοιχείο και όχι μειονέκτημα για τους κινηματογράφους, διότι διαμορφώνει ισότιμους όρους ανταγωνισμού.

               (29)

               Όσον αφορά το κόστος εγκατάστασης εξοπλισμού ψηφιακής προβολής, το ποσό των 100 000 ευρώ ανά αίθουσα προβολής δεν κρίθηκε εν γένει ως υπερβολική εκτίμηση. Απεναντίας, αρκετά ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν στις παρατηρήσεις τους ότι οι δαπάνες θα μπορούσαν να είναι πολύ υψηλότερες, σε περίπτωση που απαιτούνται, για παράδειγμα, σημαντικές εργασίες στον θάλαμο προβολής, κάτι που θα μπορούσε να ισχύει ιδίως για τους μικρούς κινηματογράφους. Εντούτοις, σε ορισμένες παρατηρήσεις επισημάνθηκε μια πτωτική τάση στην τιμολόγηση του εξοπλισμού ψηφιακού κινηματογράφου.

               (30)

               Σε αρκετές παρατηρήσεις προβλήθηκε το επιχείρημα ότι, ακόμη και αν το κόστος μετατροπής ήταν πολύ υψηλότερο από το ποσό της διαθέσιμης κρατικής στήριξης (όπως φαίνεται ότι συνέβαινε στην περίπτωση της έκπτωσης φόρου στην Ιταλία), η κρατική ενίσχυση θα έπρεπε να εκληφθεί ως συμπληρωματική προς άλλες πηγές εσόδων, όπως είναι, για παράδειγμα, τα τέλη εικονικής κόπιας και τα ίδια κεφάλαια των φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών.

               (31)

               Όσον αφορά την αναλογικότητα της ενίσχυσης, ορισμένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη άσκησαν κριτική κατά της έκπτωσης φόρου, διότι θεώρησαν ότι οι κινηματογράφοι μεγαλύτερου μεγέθους έχουν περισσότερες πιθανότητες να ωφεληθούν από την ενίσχυση. Άλλα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι θα μπορούσε να διασφαλιστεί η καταλληλότητα της ενίσχυσης για μεγαλύτερους κινηματογράφους, ενδεχομένως βάσει υποχρεώσεων προγραμματισμού. Ωστόσο, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη συμμερίστηκαν την άποψη που διατυπώνεται στη δήλωση της EFAD και τόνισαν ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψει διαφορετική μεταχείριση, για παράδειγμα (στη συγκεκριμένη περίπτωση της έκπτωσης φόρου στην Ιταλία) λόγω του διαφορετικού επιπέδου φορολογικών υποχρεώσεων των ενδιαφερόμενων κινηματογράφων, αλλά και (γενικότερα) λόγω του ενδεχόμενου περιορισμού της πρόσβασης βάσει του προγραμματισμού, του μεγέθους και της γεωγραφικής θέσης των κινηματογραφικών αιθουσών. Η Διεθνής Ομοσπονδία Ενώσεων Διανομέων Κινηματογραφικών Ταινιών (International Federation of Film Distributors' Associations/FIAD) ισχυρίστηκε ότι ακόμη και μείζονες φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών μπορεί να μην θεωρούνται κερδοφόροι στην υφιστάμενη αγορά κινηματογράφου και εντός του ευρύτερου οικονομικού πλαισίου.

               (32)

               Αναφορικά με τη διαθεσιμότητα εμπορικών επιχειρηματικών μοντέλων για τη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία και τη δυνατότητα εφαρμογής τους σε μικρότερους κινηματογράφους, οι απόψεις διίσταντο σε κάποιον βαθμό. Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη προέβαλαν το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει τυποποιημένο επιχειρηματικό μοντέλο για τη μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο. Άλλα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι πολλοί κινηματογράφοι δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στις συμφωνίες VPF που προσφέρουν οι τρίτες εταιρείες ψηφιοποίησης (πρβλ. επίσης υποσημείωση 5), λόγω της φύσης και του όγκου του προγραμματισμού τους (το ύψος των τελών εικονικής κόπιας που προκύπτουν εξαρτάται από τον αριθμό των ταινιών που προγραμματίζεται να προβληθούν κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας τους και/ή από τον αριθμό των αιθουσών προβολής που διαθέτει ο κινηματογράφος). Το δίκτυο διανομής Europa Distribution υποστήριξε ότι τα εμπορικά επιχειρηματικά μοντέλα είναι κατάλληλα μόνο για τους πλέον κερδοφόρους κινηματογράφους και τους μεγάλους εμπορικούς διανομείς. Σύμφωνα με το ενημερωτικό έγγραφο της EFAD, από τον συνολικό αριθμό των 30 000 ευρωπαϊκών αιθουσών προβολής μόνο 10 000 περίπου αίθουσες προβολής θα μπορούσαν να αποκτήσουν εξοπλισμό μέσω του μοντέλου VPF. Στις παρατηρήσεις ενός ενδιαφερόμενου μέρους προβλήθηκε το επιχείρημα ότι τα εμπορικά μοντέλα VPF είναι εξίσου κατάλληλα για μικρότερους κινηματογράφους. Πάντως, οι γαλλικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι τα διαθέσιμα εμπορικά μοντέλα μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία δεν καλύπτουν το συνολικό κόστος της ψηφιακής μετατροπής των κινηματογραφικών αιθουσών (όπως η αναβάθμιση των θαλάμων προβολής) και ότι, επιπλέον, σε κάθε περίπτωση απαιτείται συνεισφορά εκ μέρους του φορέα εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών. Η κρατική ενίσχυση θα μπορούσε να διαδραματίσει και σε αυτές τις περιπτώσεις καίριο συμπληρωματικό ρόλο.

               (33)

               Όσον αφορά την καταλληλότητα της ενίσχυσης, τα ενδιαφερόμενα μέρη επισήμαναν ότι, εν γένει, η κρατική ενίσχυση θα μπορούσε να συνδράμει τους μικρότερους κινηματογράφους, ούτως ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τον έντονο ανταγωνισμό των μεγάλων συγκροτημάτων κινηματογραφικών αιθουσών, καθώς και να δημιουργήσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού. Η εγκατάσταση εξοπλισμού ψηφιακού κινηματογράφου αναμενόταν να έχει ως αποτέλεσμα ευρύτερο φάσμα επιλογών για το κινηματογραφικό κοινό. Τα ενδιαφερόμενα μέρη υπογράμμισαν επίσης στις παρατηρήσεις τους και άλλα πλεονεκτήματα που συνδέονται με τον ψηφιακό κινηματογράφο, όπως η ποιότητα της προβολής, η ευελιξία του προγραμματισμού και το χαμηλότερο κόστος διανομής. Οι γαλλικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι η καταλληλότητα της στήριξης στον τομέα του ψηφιακού κινηματογράφου δεν θα έπρεπε να εξεταστεί σε σχέση με την αύξηση της πολυμορφίας στο πλαίσιο του προγραμματισμού, αλλά σε σχέση με την αποτροπή της παύσης λειτουργίας κινηματογραφικών αιθουσών. Κατά την άποψή τους, η ψηφιοποίηση των διαφόρων τύπων κινηματογραφικών αιθουσών θα μπορούσε να διασφαλίσει την προσφορά ευρέος φάσματος διαφορετικών ειδών κινηματογραφικών ταινιών. Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ψηφιακού Κινηματογράφου (EDCF) προέβαλε το επιχείρημα ότι, εάν οι εκπτώσεις φόρου μπορούσαν να αντισταθμιστούν με τον ΦΠΑ, ακόμη και οι λιγότερο κερδοφόροι κινηματογράφοι θα ήταν σε θέση να ευνοηθούν από το ιταλικό μέτρο ενίσχυσης.

               (34)

               Σε ορισμένες παρατηρήσεις έγινε μάλιστα αναφορά στον βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα της έκπτωσης φόρου, σε αντιδιαστολή με τις περισσότερο μακροπρόθεσμες προκλήσεις που εγείρονται στο πλαίσιο της μετάβασης στον ψηφιακό κινηματογράφο. Ωστόσο, προβλήθηκε επίσης το επιχείρημα ότι οι προδιαγραφές έχουν εδραιωθεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό ώστε να διασφαλιστεί ότι θα εξακολουθήσουν να ισχύουν τουλάχιστον για μία δεκαετία ή ότι δεν είναι ακόμη δυνατό να προσδιοριστεί η διάρκεια ζωής του εξοπλισμού του ψηφιακού κινηματογράφου. Το Ομοσπονδιακό Κέντρο Κινηματογράφου της Γερμανίας επισήμανε ότι η χορήγηση ενίσχυσης για τη μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο αναμένεται να είναι λιγότερο δαπανηρή σε σύγκριση με το κόστος που θα συνεπαγόταν η αναγκαία ανασύσταση των κινηματογράφων και της πολιτισμικής πολυμορφίας μετά τον αφανισμό των παραγόντων που δεν θα ήταν σε θέση να χρηματοδοτήσουν οι ίδιοι τη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία. Η Γερμανία τόνισε επίσης ότι το ιδιαίτερο εθνικό και περιφερειακό πλαίσιο κάθε κράτους μέλους θα απαιτούσε την εφαρμογή ειδικά σχεδιασμένου μέτρου ενίσχυσης και τη χορήγηση κατάλληλα προσαρμοσμένης ενίσχυσης. Η θέση αυτή αποτυπώθηκε και στη δήλωση της EFAD, στην οποία υπογραμμίστηκε επίσης ότι δεν υπάρχει εν προκειμένω λύση ενιαίας αντιμετώπισης. Η ιταλική ένωση φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών (ANEC) εξέφρασε την άποψη ότι, έως το τέλος της διάρκειας ζωής του ψηφιακού εξοπλισμού, το σχετικό πλαίσιο θα έχει πιθανότατα μεταβληθεί σε ικανοποιητικό βαθμό ώστε η αντικατάσταση να μη συνιστά πλέον τόσο δύσκολη πρόκληση. Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ψηφιακού Κινηματογράφου (EDCF) επισήμανε, επιπλέον, ότι τυχόν πρόσθετες λειτουργικές δαπάνες θα μπορούσαν να αντισταθμιστούν από νέες πηγές εσόδων για τους ενδιαφερόμενους κινηματογράφους.

               (35)

               Όσον αφορά τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές επιπτώσεις της ενίσχυσης, στις παρατηρήσεις τονίστηκε εν γένει η ανάγκη καθιέρωσης ενιαίου προτύπου για τον ψηφιακό κινηματογράφο, καθώς και η ευρεία αναγνώριση των προδιαγραφών DCI. Στη δήλωση EFAD προβλήθηκε το επιχείρημα ότι η χορήγηση στήριξης για τον ψηφιακό κινηματογράφο δεν πρέπει να επιβάλλει μια τεχνολογική λύση, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την τεχνολογική κατάσταση του τομέα. Το δίκτυο Europa Distribution στις παρατηρήσεις του έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου αναφέροντας ότι η μη τήρηση του προτύπου του κλάδου θα έχει ως συνέπεια το κλείσιμο πολλών κινηματογραφικών αιθουσών. Σε κάθε περίπτωση, η ANEC διαβεβαίωσε ότι, στο πλαίσιο του μέτρου ενίσχυσης, οι κινηματογράφοι έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν στο πρότυπο της επιλογής τους. Σε αρκετές παρατηρήσεις προβλήθηκε το επιχείρημα ότι ο εξοπλισμός που είναι συμβατός με τις προδιαγραφές DCI θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την προβολή εναλλακτικών προγραμμάτων διαφορετικών (χαμηλότερων) ψηφιακών προτύπων, ενώ το αντίστροφο (προβολή αντιγράφων κινηματογραφικών ταινιών συμβατών με τις προδιαγραφές DCI, π.χ. σε εξοπλισμό προβολής τύπου 1.3K) δεν είναι δυνατό. Τα ενδιαφερόμενα μέρη που υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους δεν εντόπισαν κίνδυνο αύξησης των τιμών. Απεναντίας, αναμένεται ότι οι τιμές θα μειωθούν με την πάροδο του χρόνου. Τόσο στις παρατηρήσεις των γαλλικών αρχών όσο και στο ενημερωτικό έγγραφο της EFAD τονίστηκε, ως προς το σημείο αυτό, ότι κάθε μέτρο ενίσχυσης θα πρέπει να σχεδιαστεί με σκοπό την αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού στην αγορά ψηφιακού εξοπλισμού. Ως εκ τούτου, κάθε μέτρο ενίσχυσης πρέπει να βασίζεται σε εκτίμηση του κόστους του ψηφιακού εξοπλισμού και το ανώτατο όριο του ποσού της ενίσχυσης πρέπει να οριστεί σύμφωνα με τις εν λόγω εκτιμήσεις κόστους. Ο προβληματισμός της Επιτροπής σχετικά με το ενδεχόμενο η κρατική ενίσχυση να επισπεύσει τη μετατροπή και, συνακολούθως, το κλείσιμο κινηματογραφικών αιθουσών (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 16) δεν αντικατοπτρίστηκε στις παρατηρήσεις. Αντιθέτως, η χορήγηση κρατικής ενίσχυσης προκρίθηκε ως βιώσιμη λύση έναντι της πρόκλησης του ψηφιακού κινηματογράφου. Η ιταλική ομοσπονδία κινηματογραφικών αιθουσών προβολής καλλιτεχνικών ταινιών επέστησε την προσοχή στην περιορισμένη γεωγραφική εμβέλεια των κινηματογραφικών αιθουσών, στοιχείο που σημαίνει, κατά την άποψή της, ότι οι στρεβλωτικές επιπτώσεις στον ανταγωνισμό αναμένεται να είναι περιορισμένες.

         IV.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

   1.   Αναγκαιότητα της ενίσχυσης

               (36)

               Οι ιταλικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τα χαρακτηριστικά της ιταλικής αγοράς κινηματογράφου (τελευταία ενημέρωση τον Οκτώβριο του 2013). Ο συνολικός αριθμός των ιταλικών αιθουσών προβολής εκτιμάται σε 3 936 αίθουσες, οι οποίες βρίσκονται σε 1 872 κινηματογραφικούς χώρους. Οι κινηματογραφικές αίθουσες μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις κατηγορίες:

                           α)

                           Μεγάλα κινηματογραφικά δίκτυα (8) με περισσότερες από 60 αίθουσες προβολής. Υπάρχουν μόνο δύο δίκτυα αυτής της κατηγορίας, τα δίκτυα UCI και The Space, στα οποία υπάγονται 787 αίθουσες προβολής σε 76 κινηματογραφικούς χώρους.

                           β)

                           Μικρά κινηματογραφικά δίκτυα. Υπάρχουν 15 δίκτυα αυτής της κατηγορίας, καθένα από τα οποία περιλαμβάνει συνολικά έως 60 αίθουσες προβολής. Συνολικά, στους κινηματογράφους αυτής της κατηγορίας υπάγονται 513 αίθουσες προβολής σε 104 κινηματογραφικούς χώρους.

                           γ)

                           Μικροί εμπορικοί κινηματογράφοι. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται 1 287 αίθουσες προβολής, οι οποίες βρίσκονται σε 351 κινηματογραφικούς χώρους.

                           δ)

                           Μικρότεροι κινηματογραφικοί χώροι, οι οποίοι περιλαμβάνουν σχεδόν αποκλειστικά κινηματογράφους που διαθέτουν μία μόνο αίθουσα προβολής (το 90 % των κινηματογραφικών χώρων), καθώς και τους εποχιακούς κινηματογράφους και/ή τις εκκλησιαστικές κινηματογραφικές αίθουσες. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται 1 340 κινηματογραφικοί χώροι, οι οποίοι εκτιμάται ότι αντιστοιχούν σε 1 500 αίθουσες προβολής.

               (37)

               Παρότι τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά δίκτυα [της κατηγορίας α)] αντιπροσωπεύουν το 40 % του μεριδίου αγοράς σε εθνικό επίπεδο, οι κινηματογράφοι της κατηγορίας δ) αποτελούν μόνο το 5 %-10 % του μεριδίου αγοράς.

               (38)

               Το καθεστώς της έκπτωσης φόρου απευθύνεται στους κινηματογράφους των κατηγοριών β) έως δ). Δεδομένης, ειδικότερα, της ισχυρής παρουσίας των δύο μεγάλων κινηματογραφικών δικτύων στην αγορά, οι ιταλικές αρχές θεωρούν ότι η κρατική ενίσχυση είναι απαραίτητη ώστε οι εν λόγω φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών, που αποτελούν επιχειρήσεις μικρού ή μεσαίου μεγέθους, να ολοκληρώσουν τη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία.

               (39)

               Σύμφωνα με στοιχεία που διαβίβασε το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, υποβλήθηκαν αιτήσεις για συνολικά 1 603 κινηματογραφικές αίθουσες για τη χορήγηση έκπτωσης φόρου στον τομέα του ψηφιακού κινηματογράφου κατά την περίοδο 2010-2013 (στοιχεία Απριλίου 2014). Το συγκεκριμένο μέτρο, το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή στο πλαίσιο των κανόνων για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (de minimis), αποδείχθηκε ιδιαίτερα δημοφιλές αμέσως μετά την έναρξη ισχύος του το 2010, οπότε και επωφελήθηκαν από το μέτρο 671 κινηματογραφικές αίθουσες προβολής.

               (40)

               Πλην όμως, αποδείχθηκε ότι η εφαρμογή του μέτρου ενίσχυσης δυνάμει των κανόνων de minimis ήταν ανεπαρκής για την αντιστροφή της κατάστασης. Ειδικότερα, τα συγκροτήματα κινηματογραφικών αιθουσών μεσαίου μεγέθους κατόρθωσαν, λόγω της εφαρμογής του μέτρου, να εξασφαλίσουν την ψηφιοποίηση ορισμένων μόνο από τις αίθουσες προβολής που διαθέτουν.

               (41)

               Οι ιταλικές αρχές επισημαίνουν ότι η ψηφιοποίηση των ιταλικών κινηματογραφικών αιθουσών εξακολουθεί να παρουσιάζει καθυστέρηση. Τον Οκτώβριο του 2013, ο ρυθμός ψηφιοποίησης ανερχόταν περίπου στο 62 % (9). Σύμφωνα με εκτιμήσεις που διαβίβασαν οι ιταλικές αρχές τον Ιούνιο του 2014, τουλάχιστον 700 κινηματογραφικές αίθουσες προβολής δεν είχαν μεταβεί στο στάδιο της ψηφιοποίησης.

               (42)

               Συνεπεία τούτου, σημαντικός αριθμός κινηματογραφικών αιθουσών, κυρίως μικρού και μεσαίου μεγέθους, βρίσκονται σε επισφαλή θέση. Ο πιθανός αφανισμός τους δεν συνεπάγεται μόνο απώλεια θέσεων εργασίας σε επίπεδο φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών, αλλά θα έχει με τη σειρά του επιπτώσεις στη διανομή ταινιών και θα περιορίσει τις επιλογές του κινηματογραφικού κοινού.

               (43)

               Οι ιταλικές αρχές επισημαίνουν ιδιαιτέρως τον ρόλο που διαδραματίζουν στην Ιταλία οι κινηματογράφοι που διαθέτουν μία μόνο αίθουσα προβολής, καθώς και οι κινηματογράφοι μεσαίου μεγέθους. Η συνεχιζόμενη παρουσία της πρώτης ομάδας είναι καίριας σημασίας για τη διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στους κινηματογράφους, συμπεριλαμβανομένων των κινηματογράφων που βρίσκονται σε μικρές αγροτικές και ορεινές κωμοπόλεις. Η δεύτερη ομάδα των κινηματογραφικών αιθουσών μεσαίου μεγέθους αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των δικτύων διανομής και προβολής ποιοτικών κινηματογραφικών ταινιών στην Ιταλία. Η συνεχιζόμενη παρουσία τους είναι ιδιαίτερης σημασίας, δεδομένου ότι παρέχουν μια εναλλακτική δυνατότητα έναντι των δύο μεγάλων κινηματογραφικών δικτύων που κυριαρχούν στην αγορά.

               (44)

               Οι ιταλικές αρχές προβλέπουν ότι οι παραδοσιακές ταινίες θα εξαφανιστούν τελείως από την αγορά εντός μερικών μόλις εβδομάδων ή μηνών. Δεδομένου ότι αυτή η κρίσιμη καμπή πλησιάζει επικίνδυνα, οι ιταλικές αρχές τονίζουν την ανάγκη εφαρμογής του μέτρου πέραν των ορίων de minimis.

               (45)

               Όσον αφορά την προτεινόμενη μέγιστη έκπτωση φόρου (50 000 ευρώ ανά αίθουσα προβολής) και το εκτιμώμενο κόστος του εξοπλισμού ψηφιακής προβολής, οι ιταλικές αρχές έχουν αναπροσαρμόσει τις εκτιμήσεις τους ως προς το μέσο κόστος της ψηφιακής μετατροπής ανά αίθουσα προβολής στο ποσό των 50 000-60 000 ευρώ (αριθμητικά στοιχεία που διαβιβάστηκαν τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2014). Με άλλα λόγια, το ανώτατο όριο έκπτωσης φόρου αντιστοιχεί σε κόστος μετατροπής κατά πολύ υψηλότερο από το εκτιμώμενο μέσο κόστος μετατροπής. Ωστόσο, οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται ότι τα φορολογικά κίνητρα υπολογίζονται βάσει ποσοστού των πραγματικών δαπανών που προκύπτουν. Εάν ληφθεί ως βάση μια μέση επένδυση ύψους 50 000 ευρώ, η χορηγούμενη έκπτωση φόρου (της τάξης του 30 %) ισούται με το ποσό των 15 000 ευρώ. Στην πράξη, επομένως, δεν εφαρμόζεται κατά κανόνα η μέγιστη έκπτωση φόρου. Εντούτοις, ο καθορισμός ανώτατου ορίου διασφαλίζει ότι, σε περίπτωση που προκύψει ασυνήθιστα υψηλό κόστος μετατροπής, τα ποσά της ενίσχυσης εξακολουθούν να είναι περιορισμένα σε απόλυτες τιμές.

               (46)

               Όσον αφορά την αναγκαιότητα της ενίσχυσης, είναι επιπλέον σημαντικό να επισημανθεί ότι από τα τελευταία στοιχεία που υπέβαλαν οι ιταλικές αρχές προκύπτει ότι το κόστος ψηφιακής μετατροπής ανέρχεται σε αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ ανά αίθουσα προβολής. Για πολλούς κινηματογράφους, κυρίως για τις κινηματογραφικές αίθουσες μικρότερου μεγέθους, δεν είναι δυνατή η άντληση των εν λόγω κεφαλαίων από πηγές ιδιωτικής χρηματοδότησης, ιδίως στην παρούσα οικονομική συγκυρία στην Ιταλία και την Ευρώπη.

         2.   Αναλογικότητα της ενίσχυσης

               (47)

               Σε γενικές γραμμές, οι ιταλικές αρχές τονίζουν ότι η έκπτωση φόρου είναι συμπληρωματική των εμπορικών μοντέλων μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία και δεν βρίσκεται σε ανταγωνιστική σχέση με τα μοντέλα VPF.

               (48)

               Οι τροποποιημένοι εκτελεστικοί κανονισμοί περιλαμβάνουν διάφορες διατάξεις οι οποίες εξασφαλίζουν τη διατήρηση του αναλογικού χαρακτήρα του μέτρου ενίσχυσης. Στις εν λόγω διατάξεις λαμβάνονται υπόψη οι μηχανισμοί της αγοράς που είναι διαθέσιμοι για την ψηφιακή μετατροπή των κινηματογραφικών αιθουσών (δηλαδή τα μοντέλα VPF).

               (49)

               Καταρχάς, αίτηση για τη χορήγηση φορολογικών πλεονεκτημάτων μπορούν να υποβάλλουν μόνο φορείς εκμετάλλευσης κινηματογράφων που διαθέτουν έως 60 αίθουσες προβολής. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο μεγάλα ιταλικά κινηματογραφικά δίκτυα (UCI και The Space) αποκλείονται από το μέτρο ενίσχυσης. Οι ιταλικές αρχές επισημαίνουν ότι το παραδοσιακό μοντέλο VPF εφαρμόζεται επιτυχώς στο πλαίσιο της μετατροπής των εν λόγω παραγόντων που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά. Επιπλέον, δεδομένης της ισχύος τους στην αγορά (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 37), δεν πρέπει να εξαρτώνται από τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης για την ψηφιακή μετατροπή.

               (50)

               Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπέβαλαν οι ιταλικές αρχές, τα δύο μεγάλα κινηματογραφικά δίκτυα είναι οι μοναδικές επιχειρήσεις που έκαναν χρήση του παραδοσιακού μοντέλου VPF. Ωστόσο, πρόσβαση σε εμπορικούς μηχανισμούς για τη διευκόλυνση της μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία έχουν και μικρότεροι φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών. Στην Ιταλία αναπτύχθηκε ένα εναλλακτικό μοντέλο VPF, το οποίο προσαρμόστηκε κατάλληλα στις ανάγκες των κινηματογραφικών αιθουσών μεσαίου έως μικρού μεγέθους βάσει συμφωνίας μεταξύ των ενώσεων των διανομέων και των φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών. Στον πίνακα κατωτέρω συνοψίζονται οι κυριότερες διαφορές και ομοιότητες μεταξύ των παραδοσιακών και των εναλλακτικών μοντέλων VPF όπως εφαρμόζονται στην Ιταλία.

                  Σύγκριση μεταξύ του παραδοσιακού και του εναλλακτικού μοντέλου VPF στην Ιταλία

                           Το παραδοσιακό μοντέλο VPF στην Ιταλία

                           Το εναλλακτικό μοντέλο VPF στην Ιταλία

                           Μια εταιρεία ψηφιοποίησης (η οποία έχει συνάψει με τη σειρά της συμβάσεις VPF με διανομείς) υπογράφει συμφωνία με φορέα εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών.

                           Βάσει συμφωνίας μεταξύ της ένωσης διανομέων και της ένωσης φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών. Δεν προβλέπεται η συμμετοχή τρίτων.

                           Ο φορέας εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών δεν έχει στην κυριότητά του τον ψηφιακό εξοπλισμό και δεν προκαταβάλλει την πληρωμή για την απόκτησή του.

                           Ο φορέας εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών έχει εξαρχής στην κυριότητά του τον ψηφιακό εξοπλισμό και καλύπτει προκαταβολικά ολόκληρο το κόστος της αγοράς.

                           Τόσο οι διανομείς όσο και ο φορέας εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών συνεισφέρουν στη σταδιακή απόσβεση του κόστους μέσω της καταβολής τελών VPF και μηνιαίων πληρωμών αντιστοίχως. Η κατανομή του κόστους ορίζεται κατά κανόνα στο 75 % για τους διανομείς και στο 25 % για τους φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών.

                           Οι διανομείς κινηματογραφικών ταινιών καταβάλλουν τέλη εικονικής κόπιας για τις ψηφιακές προβολές των ταινιών. Τα τέλη αυτά μπορεί να καλύπτουν έως και το 75 % του κόστους της ψηφιακής μετατροπής. Ο φορέας εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών αναμένεται σε κάθε περίπτωση να καλύψει ποσό της τάξης των 5 500 ευρώ του κόστους.

               (51)

               Δεύτερον, λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, οι ιταλικές αρχές τροποποίησαν τους εκτελεστικούς κανονισμούς, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν προκύπτει υπεραντιστάθμιση ή αναπροσανατολισμός της ενίσχυσης σε περίπτωση συνδυασμού της ενίσχυσης με οποιοδήποτε εμπορικό (VPF) μοντέλο χρηματοδότησης. Ο δικαιούχος υποχρεούται να υποβάλει δήλωση σύμφωνα με την οποία η έκπτωση φόρου ζητείται για την κάλυψη αποκλειστικά και μόνο των πραγματικών δαπανών του (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 23). Οι ιταλικές αρχές ανέφεραν ότι η διενέργεια ελέγχων, βάσει κατά περίπτωση εξέτασης, από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού θα διασφαλίζει ότι η ενίσχυση καλύπτει μόνο το μέρος της επένδυσης που πρέπει πράγματι να υλοποιηθεί από τον φορέα εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών.

               (52)

               Τρίτον, θεσπίστηκαν ανώτατα όρια της συνολικής έντασης ενίσχυσης με σκοπό τη διατήρηση του αναλογικού χαρακτήρα του μέτρου ενίσχυσης. Στο πλαίσιο των εν λόγω ορίων γίνεται διάκριση μεταξύ των μικρότερων κινηματογραφικών χώρων (με μία ή δύο αίθουσες προβολής) και άλλων κινηματογραφικών αιθουσών (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 24).

         3.   Καταλληλότητα της ενίσχυσης

               (53)

               Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσον ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός του μέτρου ήταν κατάλληλος ώστε να καλύψει το εκτιμώμενο κόστος της μετατροπής. Τα στοιχεία του επικαιροποιημένου προϋπολογισμού και των εκτιμήσεων κόστους που διαβίβασαν οι ιταλικές αρχές (πρβλ. αιτιολογικές σκέψεις 18 και 45) παρέχουν επικαιροποιημένη εκτίμηση της κατάστασης, για την αντιμετώπιση της οποίας τίθεται σε εφαρμογή το μέτρο ενίσχυσης. Βάσει της μέσης έκπτωσης φόρου των 15 000 ευρώ και λαμβανομένου υπόψη του εκτιμώμενου προϋπολογισμού του καθεστώτος (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 18), από το μέτρο θα μπορούσαν να ευνοηθούν 500 αίθουσες προβολής την περίοδο 2014-2015, κατά την οποία αναμένεται να γίνει εντατικότερη χρήση του μέτρου. Αυτό σημαίνει ότι θα εξακολουθεί να υπάρχει σημαντικό ποσοστό αιθουσών προβολής που θα πρέπει να ψηφιοποιηθούν (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 40).

               (54)

               Παρότι η απαίτηση ένταξης πολιτιστικών ταινιών στο πρόγραμμα προβολών αφαιρέθηκε από το καθεστώς ενισχύσεων, οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται ότι το καθεστώς εξακολουθεί να έχει ισχυρό πολιτιστικό στόχο. Η επίτευξη της πλήρους ψηφιοποίησης της ιταλικής κινηματογραφικής αγοράς θα έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη κυκλοφορία διαφορετικών ειδών ταινιών και θα αυξήσει τις δυνατότητες κυκλοφορίας «εξειδικευμένων» έργων. Εάν δεν έχουν όλοι οι διαφορετικοί τύποι κινηματογραφικών αιθουσών στην Ιταλία τη δυνατότητα μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία, θα υπάρξουν δυσμενείς επιπτώσεις για τον πολιτισμό.

               (55)

               Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι το μέτρο έκπτωσης φόρου δεν συνεπάγεται αντιστάθμιση μόνο των άμεσων φόρων που καταβάλλονται στην ιταλική υπηρεσία εσόδων (φόρος εταιρειών), αλλά και των έμμεσων φόρων (όπως ο ΦΠΑ), καθώς και των παρακρατήσεων φόρου και των υποχρεώσεων κοινωνικής ασφάλισης (που καταβάλλονται από τους εργοδότες για λογαριασμό των εργαζομένων τους οποίους απασχολούν). Όλοι αυτοί οι φόροι λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό των πλεονεκτημάτων της έκπτωσης φόρου. Με τον τρόπο αυτόν αυξάνεται η δυνατότητα πρόσβασης στο καθεστώς, διότι η χρήση του δεν εξαρτάται από το επίπεδο των κερδών που παρουσιάζει η ενδιαφερόμενη επιχείρηση.

               (56)

               Επιπλέον, με το άρθρο 51 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 83 του 2012 θεσπίστηκε η δυνατότητα μεταβίβασης των εκπτώσεων φόρου σε προμηθευτές ψηφιακού εξοπλισμού, τράπεζες, ενδιάμεσους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και ασφαλιστικούς οργανισμούς (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 25). Με τον τρόπο αυτόν αυξάνεται η δυνατότητα πρόσβασης των μικρότερων κινηματογράφων στο μέτρο ενίσχυσης, ιδίως εάν πρόκειται για οικογενειακές επιχειρήσεις που δεν απασχολούν υπαλλήλους.

               (57)

               Ήδη κατά την εφαρμογή του μέτρου δυνάμει των κανόνων de minimis, οι εκπτώσεις φόρου αποδείχθηκαν επωφελείς για όλους τους τύπους κινηματογραφικών αιθουσών, συμπεριλαμβανομένων των μικρότερων κινηματογράφων της αγοράς. Το στοιχείο αυτό καταδεικνύεται στο κυκλικό διάγραμμα που ακολουθεί, στο οποίο παρέχεται γενική επισκόπηση των δικαιούχων του καθεστώτος (2010-2013).

                  Δικαιούχοι ανά τύπο κινηματογράφου (2010-2013, βάσει του αριθμού αιθουσών προβολής) (στοιχεία που επικαιροποιήθηκαν τελευταία τον Απρίλιο του 2014 και διαβιβάστηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού)

               (58)

               Τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν καταδεικνύουν, επιπλέον, έντονη αύξηση του αριθμού και του μεριδίου των μικρών κινηματογράφων που ευνοήθηκαν από την έκπτωση φόρου το 2012 και, ιδίως, το 2013. Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρελήφθησαν από τις ιταλικές αρχές, 325 κινηματογράφοι, δηλαδή το 24,3 % των 1 340 μικρότερων κινηματογραφικών χώρων στην Ιταλία ήταν σε θέση να κάνουν χρήση της έκπτωσης φόρου προκειμένου να προχωρήσουν στη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία στο διάστημα από το 2010 έως το τέλος του 2013.

         4.   Οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές επιπτώσεις

               (59)

               Οι ιταλικές αρχές τονίζουν την πολιτιστική σημασία της διασφάλισης ολοκληρωμένης μετάβασης στον ψηφιακό κινηματογράφο. Η εγκατάσταση ψηφιακού εξοπλισμού επιφέρει σειρά σημαντικών πλεονεκτημάτων (όπως η ενισχυμένη ευελιξία) για ολόκληρο τον τομέα του κινηματογράφου (και εντέλει για το κινηματογραφικό κοινό). Πλην όμως, το κόστος της μετατροπής είναι υψηλό και κατανέμεται με άνισο τρόπο, δεδομένου ότι βαρύνει περισσότερο τις κινηματογραφικές αίθουσες. Οι μικρότεροι παράγοντες της αγοράς, ειδικότερα, δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν τη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία χωρίς τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης. Τα μοντέλα μετάβασης της αγοράς (VPF) που έχουν αναπτυχθεί δεν επαρκούν για την αντιστάθμιση αυτής της ανισορροπίας και δεν δύνανται όλες οι κινηματογραφικές αίθουσες να έχουν πρόσβαση σε αυτά στον ίδιο βαθμό.

               (60)

               Οι ιταλικές αρχές διαβεβαιώνουν ότι, κατά την άποψή τους, οι μηχανισμοί του συγκεκριμένου καθεστώτος δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας.

         V.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

   1.   Ύπαρξη ενίσχυσης

               (61)

               Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές».

               (62)

               Όπως διευκρινίζεται στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας και αναφέρεται συνοπτικά στην αιτιολογική σκέψη 12, το μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Δεδομένου ότι η πηγή χρηματοδότησης συνίσταται σε φορολογικά κίνητρα, το ιταλικό κράτος παραιτείται από ορισμένα φορολογικά έσοδα. Δυνάμει του συγκεκριμένου καθεστώτος, ορισμένες εταιρείες παραγωγής ταινιών θα ευνοηθούν από το εν λόγω οικονομικό πλεονέκτημα, και το μέτρο παρέχει, συνεπώς, επιλεκτικό πλεονέκτημα σε ορισμένες επιχειρήσεις. Οι δικαιούχοι είναι ανταγωνιστές άλλων επιχειρήσεων που δεν ευνοούνται απαραιτήτως από το καθεστώς. Κατά συνέπεια, το καθεστώς νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. Λαμβανομένων υπόψη των διεθνών εμπορικών συναλλαγών στον τομέα των κινηματογραφικών ταινιών, το μέτρο μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές στο εσωτερικό της Ένωσης.

         2.   Το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης

               (63)

               Οι ιταλικές αρχές αιτιολογούν το μέτρο ως ενίσχυση για την προώθηση του πολιτισμού. Έχουν δε τονίσει επανειλημμένως την πολιτιστική σημασία της ολοκλήρωσης της εδραίωσης του ψηφιακού κινηματογράφου στην Ιταλία το συντομότερο δυνατόν. Σκοπός του μέτρου ενίσχυσης είναι να διασφαλιστεί ότι όλοι οι τύποι κινηματογράφων είναι σε θέση να προχωρήσουν στη μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία, παρά το υψηλό κόστος της μετατροπής.

               (64)

               Κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή δεν είχε καθορίσει την πολιτική της όσον αφορά την παροχή στήριξης στο πλαίσιο της ψηφιακής προβολής. Έκτοτε, η Επιτροπή έχει εκδώσει νέα ανακοίνωση για τις κρατικές ενισχύσεις για κινηματογραφικές ταινίες και λοιπά οπτικοακουστικά έργα (10), με την οποία επικαιροποιήθηκαν οι κανόνες που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου των κρατικών ενισχύσεων για κινηματογραφικές ταινίες και λοιπά οπτικοακουστικά έργα δυνάμει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ.

               (65)

               Στη νέα ανακοίνωση για τον κινηματογράφο αναγνωρίζεται ρητώς ότι η ενίσχυση για τις κινηματογραφικές αίθουσες μπορεί να αξιολογηθεί ως ενίσχυση για την προώθηση του πολιτισμού κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης που εξετάζεται εν προκειμένω μπορεί να αξιολογηθεί σύμφωνα με τη συγκεκριμένη διάταξη. Η ανακοίνωση για τον κινηματογράφο ορίζει ότι οι ενισχύσεις για τον εκσυγχρονισμό των κινηματογραφικών αιθουσών, περιλαμβανομένης της ψηφιοποίησής τους, μπορούν να δικαιολογηθούν σε αυτή τη βάση εφόσον μπορούν να αποδειχθούν η αναγκαιότητα, η αναλογικότητα και η καταλληλότητα των εν λόγω ενισχύσεων.

         α)   Αναγκαιότητα του μέτρου

               (66)

               Όπως καταδείχθηκε από τις ιταλικές αρχές και επιβεβαιώθηκε από τις παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων μερών, η μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο εγείρει για τον κινηματογραφικό τομέα μια πρόκληση που έχει αντίκτυπο στους ευρωπαϊκούς κινηματογράφους γενικότερα, και στους μικρότερους κινηματογράφους ειδικότερα. Ο αφανισμός κινηματογραφικών αιθουσών, ιδίως ανεξάρτητων κινηματογραφικών χώρων μικρού και μεσαίου μεγέθους σε μικρότερες πόλεις, θα μείωνε την πολυμορφία και την περιφερειακή εμβέλεια της προσφοράς κινηματογραφικών ταινιών. Με άλλα λόγια, η μακροχρόνια και άνιση μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία έχει αρνητικές επιπτώσεις στην προβολή και τη διανομή ταινιών και, εντέλει, στο ευρωπαϊκό κινηματογραφικό κοινό.

               (67)

               Παρά την εφαρμογή του φορολογικού μέτρου δυνάμει των κανόνων de minimis, η Ιταλία εξακολουθεί να παρουσιάζει καθυστέρηση όσον αφορά τη μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο.

               (68)

               Ταυτόχρονα, δεδομένου ότι η αγορά έχει περάσει το «σημείο καμπής» της μετατροπής, με την ψηφιοποίηση ποσοστού άνω του 60 % των αιθουσών προβολής στην Ιταλία έως το τέλος του 2013, η κατάσταση επιδεινώθηκε για τις κινηματογραφικές αίθουσες που εξαρτώνται από τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων για την υλοποίηση της μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία. Πράγματι, δεν εξασφαλίζεται η διαθεσιμότητα ταινιών 35 mm σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

               (69)

               Το μέτρο δεν απευθύνεται μόνο στις μικρότερες κινηματογραφικές αίθουσες, αλλά και στους μεγαλύτερους εμπορικούς κινηματογράφους και στα κινηματογραφικά δίκτυα. Ωστόσο, τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά δίκτυα (που διαθέτουν περισσότερες από 60 αίθουσες προβολής) αποκλείονται από τη χορήγηση ενίσχυσης. Οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα που παρέχονται σε όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες μικρότερου μεγέθους επαναφέρουν ισότιμους όρους ανταγωνισμού στον κλάδο, στον οποίο δεσπόζουν δύο πολύ μεγάλα κινηματογραφικά δίκτυα.

               (70)

               Η έκπτωση φόρου αποσκοπεί να συνδράμει τους κινηματογράφους που δεν είναι σε θέση, ιδίως στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία, να αντλήσουν επαρκή χρηματοδοτικά κεφάλαια από τον ιδιωτικό τομέα για την υλοποίηση μιας δαπανηρής μετατροπής των κινηματογραφικών αιθουσών.

               (71)

               Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή εκτιμά ότι το μέτρο ενίσχυσης μπορεί να θεωρηθεί αναγκαίο για τη διατήρηση και την αποκατάσταση της πολυμορφίας του κινηματογραφικού τοπίου της Ιταλίας στην εποχή της ψηφιοποίησης. Η συνεχιζόμενη παρουσία διαφορετικών τύπων κινηματογραφικών αιθουσών, από τις αίθουσες προβολής καλλιτεχνικών ταινιών έως τα συγκροτήματα κινηματογραφικών αιθουσών που προβάλλουν εμπορικές ταινίες, είναι κρίσιμης σημασίας για τη διασφάλιση της συνεχιζόμενης προσφοράς ευρέος φάσματος διαφορετικών ειδών κινηματογραφικών ταινιών στο ιταλικό κοινό. Όπως αναγνωρίζεται στις παρατηρήσεις που παρελήφθησαν από ενδιαφερόμενα μέρη, η μετάβαση στον ψηφιακό κινηματογράφο εγείρει προκλήσεις για τον τομέα του κινηματογράφου συνολικά, ενώ μόνο τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά δίκτυα διαθέτουν ευχερή πρόσβαση σε εμπορικά μοντέλα μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία. Από τα στοιχεία της αγοράς που διαβίβασαν οι ιταλικές αρχές προκύπτει ότι η de minimis εφαρμογή του μέτρου δεν είναι επαρκής για την ολοκλήρωση της εν λόγω μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία, ιδίως για τους κινηματογράφους που διαθέτουν περισσότερες από μία αίθουσες προβολής. Ακόμη και αν αληθεύει το γεγονός ότι ορισμένοι κινηματογράφοι μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε συμφωνίες VPF, είναι εξίσου αληθές ότι τα εμπορικά μοντέλα μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία δεν καλύπτουν το συνολικό κόστος της ψηφιακής μετατροπής των κινηματογραφικών αιθουσών (πρβλ. αιτιολογική σκέψη 32). Η δημόσια ενίσχυση μπορεί να θεωρηθεί αναγκαία και σε αυτές τις περιπτώσεις, στο μέτρο που προορίζεται για συμπληρωματική χρήση, και εφόσον διασφαλίζεται ότι το μέτρο διατηρεί τον αναλογικό χαρακτήρα του, ανεξαρτήτως του τύπου της κινηματογραφικής αίθουσας για την οποία προορίζεται.

         β)   Αναλογικότητα του μέτρου

               (72)

               Οι ιταλικές αρχές απέκλεισαν από τη χορήγηση έκπτωσης φόρου τους φορείς εκμετάλλευσης κινηματογράφων που διαθέτουν περισσότερες από 60 αίθουσες προβολής. Η δομή της ιταλικής αγοράς κινηματογράφου αποκαλύπτει την παρουσία σαφούς χάσματος μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης κινηματογράφων που διαθέτουν περισσότερες από 60 αίθουσες προβολής και των κινηματογράφων μεγαλύτερου μεγέθους (πρβλ. αιτιολογικές σκέψεις 36 και 37). Ως εκ τούτου, το ανώτατο όριο που καθορίστηκε φαίνεται να είναι αναλογικό εάν ληφθεί υπόψη ο στόχος του καθεστώτος ενίσχυσης.

               (73)

               Επιπλέον, η έκπτωση φόρου καλύπτει μόνον εν μέρει (30 %) το κόστος μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία και ορίζεται στο ανώτατο όριο των 50 000 ευρώ ετησίως. Με τον υπολογισμό του ποσού της ενίσχυσης ως ποσοστού του πραγματικού κόστους ψηφιοποίησης, οι ιταλικές αρχές διασφάλισαν τη διατήρηση του αναλογικού χαρακτήρα της ενίσχυσης, ακόμη και όταν το κόστος μπορεί να διαφοροποιείται κατά περίπτωση. Όπως επισημαίνεται σε αρκετές παρατηρήσεις (αιτιολογική σκέψη 29), το κόστος ψηφιοποίησης μπορεί να υπερβαίνει σε μεγάλο βαθμό τον μέσο όρο σε ορισμένες περιπτώσεις, για παράδειγμα όταν απαιτείται η εκτέλεση σημαντικών εργασιών στον θάλαμο προβολής. Ακόμη και σε αυτές τις εξαιρετικές περιπτώσεις, το ανώτατο όριο των 50 000 ευρώ διασφαλίζει, μολαταύτα, τον αναλογικό χαρακτήρα των απόλυτων ποσών της ενίσχυσης.

               (74)

               Ενώ στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας τίθενται ερωτήματα σχετικά με τον «παραγκωνισμό» εμπορικών μοντέλων ψηφιακής μετατροπής των κινηματογραφικών αιθουσών, στην αιτιολογική σκέψη 50 καταδεικνύεται ότι έχουν αναπτυχθεί στην Ιταλία δύο διαφορετικά εμπορικά μοντέλα μετατροπής, τα οποία μπορούν να συνδυαστούν με την προτεινόμενη έκπτωση φόρου για τον ψηφιακό κινηματογράφο. Οι ιταλικές αρχές έχουν συμπεριλάβει στους τροποποιημένους εκτελεστικούς κανονισμούς ειδικές διατάξεις, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι ο συνδυασμός ιδιωτικής και δημόσιας χρηματοδότησης για την ψηφιακή μετατροπή των κινηματογραφικών αιθουσών δεν συνεπάγεται υπεραντιστάθμιση ή αναπροσανατολισμό της ενίσχυσης (π.χ. προς τους διανομείς ή τις εταιρείες ψηφιοποίησης στο πλαίσιο του μοντέλου VPF). Με τον τρόπο αυτόν, οι ιταλικές αρχές προάγουν τη βέλτιστη συνέργεια μεταξύ των διαθέσιμων μοντέλων της αγοράς και των κρατικών ενισχύσεων, με σκοπό την προώθηση ολοκληρωμένης ψηφιακής ανάπτυξης.

               (75)

               Η έκπτωση φόρου μπορεί επίσης να συνδυαστεί με άλλα μέτρα ενίσχυσης. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αναλογικότητα της ενίσχυσης, οι ιταλικές αρχές όρισαν ανώτατη συνολική ένταση ενίσχυσης της τάξης του 90 % για μικρούς κινηματογραφικούς χώρους (κινηματογράφοι με μία και δύο αίθουσες προβολής) και της τάξης του 75 % για άλλους τύπους κινηματογραφικών αιθουσών.

               (76)

               Γενικότερα, η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από πιστοποιημένο έγγραφο στο οποίο προσδιορίζονται οι πραγματικές δαπάνες για κάθε αίθουσα προβολής, ενώ επίσης πρέπει να διενεργηθούν έλεγχοι από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού βάσει κατά περίπτωση εξέτασης. Στους εκτελεστικούς κανονισμούς επισημαίνεται, επιπλέον, ότι η έκπτωση φόρου θα ανακτάται (συμπεριλαμβανομένων των τόκων υπερημερίας και των προστίμων) εάν δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις.

         γ)   Καταλληλότητα του μέτρου

               (77)

               Οι διευκρινίσεις που παρείχαν οι ιταλικές αρχές, καθώς και η θέσπιση του δικαιώματος μεταβίβασης των εκπτώσεων φόρου, διασφαλίζουν ότι το μέτρο θα έχει αντίκτυπο στους δικαιούχους στους οποίους απευθύνεται το καθεστώς ενίσχυσης. Αναμένεται ότι ακόμη και οι λιγότερο κερδοφόροι κινηματογράφοι θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στο καθεστώς.

               (78)

               Το μέτρο αυτό δεν προτείνεται πλέον ως πιλοτικό μέτρο, αλλά πρόκειται να τεθεί σε ισχύ έως το τέλος του 2022.

               (79)

               Τα στοιχεία που διαβίβασαν οι ιταλικές αρχές (αιτιολογικές σκέψεις 57 και 58) καταδεικνύουν ότι δυνατότητα πρόσβασης στο μέτρο θα έχουν όλοι οι τύποι κινηματογράφων για τους οποίους προορίζεται, ιδίως οι μικρότεροι κινηματογράφοι. Μολονότι είναι πιθανόν να παρεμβαίνουν και άλλοι παράγοντες, είναι σκόπιμο να επισημανθεί ότι η έντονη αύξηση του αριθμού των κινηματογράφων με μία έως τέσσερις αίθουσες προβολής που ευνοήθηκαν από τις εκπτώσεις φόρου (δυνάμει των κανόνων de minimis) κατά τα έτη 2012 και 2013 συμπίπτει με τη θέσπιση του δικαιώματος μεταβίβασης των εκπτώσεων φόρου το 2012 (αιτιολογική σκέψη 25).

               (80)

               Γενικότερα, φαίνεται ότι το συγκεκριμένο μέτρο είναι κατάλληλο για τους σκοπούς της διαφύλαξης της πολυμορφίας των κινηματογράφων που λειτουργούν στην ιταλική αγορά και περιλαμβάνουν από κινηματογράφους που διαθέτουν μία μόνο αίθουσα προβολής έως μικρούς εμπορικούς κινηματογράφους και διάφορους τύπους συγκροτημάτων κινηματογραφικών αιθουσών. Αυτή η πολυμορφία των αιθουσών προβολής συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για τη διασφάλιση της προσφοράς ευρέος φάσματος διαφορετικών ειδών κινηματογραφικών ταινιών στις εν λόγω αίθουσες προβολής.

         δ)   Στρέβλωση του ανταγωνισμού και επιπτώσεις στις εμπορικές συναλλαγές

               (81)

               Οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και οι επιπτώσεις στις εμπορικές συναλλαγές είναι περιορισμένες. Οι διασυνοριακές επιπτώσεις των κινηματογραφικών αιθουσών περιορίζονται στην παρουσία διεθνών φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών και στη διεθνή διάσταση του εμπορίου κινηματογραφικών ταινιών εν γένει. Ωστόσο, οι μεμονωμένοι κινηματογραφικοί χώροι χαρακτηρίζονται από εγγενώς περιορισμένη γεωγραφική εμβέλεια, δεδομένου ότι το κινηματογραφικό κοινό δεν είναι διατεθειμένο να διανύσει μακρινές αποστάσεις για να μεταβεί σε κάποιον κινηματογράφο.

               (82)

               Το συγκεκριμένο μέτρο αφορά τη χορήγηση επενδυτικής ενίσχυσης και παρέχει εφάπαξ πλεονεκτήματα σε κινηματογραφικές αίθουσες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες όσον αφορά την εφάπαξ μετάβασή τους στην ψηφιακή τεχνολογία. Η έκπτωση φόρου εξασφαλίζει σε όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες τη δυνατότητα ολοκλήρωσης της μεταστροφής στην ψηφιακή τεχνολογία, αλλά δεν στρεβλώνει αδικαιολόγητα τον ανταγωνισμό όσον αφορά την καθημερινή λειτουργία τους.

               (83)

               Η ολοκλήρωση της μετάβασης στον ψηφιακό κινηματογράφο σε ολόκληρη την Ευρώπη αναμένεται, επιπλέον, να αποφέρει οφέλη στον ευρωπαϊκό κινηματογραφικό κλάδο συνολικά. Εν προκειμένω, οι επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας σχετικά με τις προδιαγραφές του ψηφιακού κινηματογράφου είναι πλέον άνευ αντικειμένου. Από τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν τρίτα μέρη προκύπτει ότι στον κλάδο έχει επιτευχθεί συναίνεση υπέρ της εφαρμογής των πλέον διαδεδομένων προδιαγραφών στον τομέα του ψηφιακού κινηματογράφου.

         VI.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

               (84)

               Βάσει των προαναφερθέντων, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η ενίσχυση αποσκοπεί στην επίτευξη σαφώς καθορισμένου πολιτιστικού στόχου. Τα θέματα για τα οποία διατυπώθηκαν επιφυλάξεις στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας όσον αφορά την αναγκαιότητα, την αναλογικότητα, την καταλληλότητα και τις επιπτώσεις του μέτρου έχουν αντιμετωπιστεί. Οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και οι επιπτώσεις στις εμπορικές συναλλαγές τις οποίες θα επισύρει το μέτρο περιορίζονται σε τέτοιον βαθμό ώστε να μην αντίκεινται στο κοινό συμφέρον. Ως εκ τούτου, η έκπτωση φόρου για τον εξοπλισμό ψηφιακής προβολής μπορεί να χαρακτηριστεί συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
   Άρθρο 1
   Το μέτρο κρατικής ενίσχυσης το οποίο η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή για τον εξοπλισμό ψηφιακής προβολής, βάσει του νόμου αριθ. 244 της 24ης Δεκεμβρίου 2007, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 91 της 8ης Αυγούστου 2013 και του σχεδίου εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με την έκπτωση φόρου που χορηγείται στις κινηματογραφικές αίθουσες για την εγκατάσταση και αγορά εξοπλισμού και μηχανημάτων ψηφιακής προβολής, είναι συμβιβάσιμο με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Κατά συνέπεια, εγκρίνεται η εφαρμογή του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης.
   Άρθρο 2
   Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

      Βρυξέλλες, 29 Οκτωβρίου 2014.

            Για την Επιτροπή

         Joaquín ALMUNIA

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ C 196 της 20.8.2009, σ. 9.

      (2)  Πρβλ. υποσημείωση 1.

      (3)  Ο τύπος 2K αφορά ανάλυση οθόνης 2 048 × 1 080 εικονοστοιχείων.

      (4)  Ο όρος DCI αφορά τις προδιαγραφές DCI, οι οποίες ορίστηκαν αρχικά για την αμερικανική αγορά το 2005 από μια κοινοπραξία των μεγάλων εταιρειών παραγωγής των ΗΠΑ (Disney, Fox, Paramount, Sony Pictures Entertainment, Universal και Warner Bros. Studios), και είναι γνωστές ως «Digital Cinema Initiatives» (Πρωτοβουλίες ψηφιακού κινηματογράφου).

      (5)  Τα εν λόγω εμπορικά μοντέλα μετάβασης στην ψηφιακή τεχνολογία βασίζονται στην καταβολή τέλους εικονικής κόπιας από τους διανομείς κινηματογραφικών ταινιών για την ψηφιακή προβολή των ταινιών τους στους κινηματογράφους. Το σύστημα VPF βασίζεται στην έννοια της χρήσης μέρους της εξοικονόμησης που επιτυγχάνει ο διανομέας ο οποίος διανέμει κινηματογραφικές ταινίες με ψηφιακό τρόπο, με σκοπό τη συμμετοχή του στην κάλυψη των δαπανών εγκατάστασης ψηφιακού εξοπλισμού που επωμίζονται οι φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών. Κατά κανόνα, οι εν λόγω συμφωνίες VPF συνεπάγονται τη συμμετοχή τρίτου μεσάζοντα (μιας εταιρείας ψηφιοποίησης («integrator»), ο οποίος εισπράττει τα τέλη VPF από τους διανομείς και εν συνεχεία εγκαθιστά και ενδεχομένως χρηματοδοτεί τον εξοπλισμό στους κινηματογράφους. Πρβλ. επίσης την αιτιολογική σκέψη 50, στην οποία παρέχεται γενική επισκόπηση των διαθέσιμων μοντέλων VPF στην Ιταλία.

      (6)  Έως το τέλος του 2010, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ανακοίνωσης της Επιτροπής με τίτλο «Προσωρινό κοινοτικό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η πρόσβαση στη χρηματοδότηση κατά τη διάρκεια της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης» (ΕΕ C 83 της 7.4.2009, σ. 1). Μετά το 2010, το μέτρο εφαρμοζόταν δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (ΕΕ L 379 της 28.12.2006, σ. 5). Το 2013 η Επιτροπή εξέδωσε νέο κανονισμό για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, και συγκεκριμένα τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1407/2013 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (ΕΕ L 352 της 24.12.2013, σ. 1).

      (7)  European Film Agency Directors (EFAD), San Sebastian Statement: Urgent and comprehensive public support needed for the digitisation of cinemas (Δήλωση του Σαν Σεμπαστιάν: Ανάγκη επείγουσας και ολοκληρωμένης δημόσιας στήριξης για την ψηφιοποίηση των κινηματογράφων), Σαν Σεμπαστιάν, 21 Σεπτεμβρίου 2009, και ενημερωτικό έγγραφο της EFAD, The case for public intervention in the digital transition of cinema (Τα επιχειρήματα υπέρ της δημόσιας παρέμβασης στη μετάβαση του κινηματογράφου στην ψηφιακή εποχή), Οκτώβριος 2009.

      (8)  Οι ιταλικές αρχές ορίζουν ως κινηματογραφικό δίκτυο μια εταιρεία, στην κυριότητα της οποίας ανήκουν τουλάχιστον 15 αίθουσες προβολής σε τουλάχιστον τρεις κινηματογραφικούς χώρους.

      (9)  Στοιχεία της εθνικής ένωσης φορέων εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών (ANEC), τα οποία υπέβαλε το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

      (10)  Ανακοίνωση της Επιτροπής για τις κρατικές ενισχύσεις για κινηματογραφικές ταινίες και λοιπά οπτικοακουστικά έργα (ΕΕ C 332 της 15.11.2013, σ. 1).


title: 2007/646/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 1ης Οκτωβρίου 2007 , για το διορισμό στην Επιτροπή των Περιφερειών ενός τακτικού μέλους και τριών αναπληρωματικών μελών από την Εσθονία

text:
               6.10.2007

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 261/27

      ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 1ης Οκτωβρίου 2007
   για το διορισμό στην Επιτροπή των Περιφερειών ενός τακτικού μέλους και τριών αναπληρωματικών μελών από την Εσθονία
   (2007/646/ΕΚ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 263,
   την πρόταση της εσθονικής κυβέρνησης,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 24 Ιανουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2006/116/ΕΚ για το διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της Επιτροπής των Περιφερειών για την περίοδο από τις 26 Ιανουαρίου 2006 έως τις 25 Ιανουαρίου 2010 (1).

               (2)

               Έχει χηρεύσει μία θέση τακτικού μέλους της Επιτροπής των Περιφερειών λόγω της λήξης της θητείας του κ. Margus LEPIK. Έχουν χηρεύσει τρεις θέσεις αναπληρωματικών μελών της Επιτροπής των Περιφερειών λόγω της παραίτησης του κ. Mihkel JUHKAMI και της λήξης της θητείας της κ. Laine JÄNES και του κ. Jüri RATAS,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
   Άρθρο 1
   Διορίζονται ως τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της Επιτροπής των Περιφερειών για το εναπομένον διάστημα της θητείας, ήτοι έως τις 25 Ιανουαρίου 2010:

               α)

               ως τακτικό μέλος:

                           —

                           ο κ. Mihkel JUHKAMI, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου·

               β)

               ως αναπληρωματικά μέλη:

                           —

                           η κ. Kersti KÕOSAAR, Δήμαρχος της Võru,

                           —

                           ο κ. Edgar SAVISAAR, Δήμαρχος της Tallinn,

                           —

                           ο κ. Ivar UNT, Δήμαρχος της Valga.

         Άρθρο 2
   Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την ημέρα της εκδόσεώς της.

      Λουξεμβούργο, 1 Οκτωβρίου 2007.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         M. LINO

      (1)  ΕΕ L 56 της 25.2.2006, σ. 75.


title: 82/895/EOK: Απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1982 περί χρηματικής συνεισφοράς της Κοινότητας για τον αγώνα κατά του αφθώδους πυρετού στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

text:
31 . 12 . 82                           Επίσημη Εφημερίδα των Εύρωπαϊκών Κοινοτήτων                          Αριθ. L 378 /63
                                               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
                                                  της 21ης Δεκεμβρίου 1982
               περί χρηματικής συνεισφοράς της Κοινότητας για τον αγώνα κατά του αφθώδους πυρετού στη
                                                   Νοτιοανατολική Ευρώπη
                                                        (82/ 895/ ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ,                           ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :
Έχοντας υπόψη :                                                                              Αρθρο 1
                                                                   H Κοινοτητα συνδράμει τα κράτη της Νοτιοανατολικής
τη συνθήκη για την ίδρυση τής Εύρωπαϊκής Οικονομικής               Ευρώπης για τον αγώνα που έχουν αρχίσει κατά των
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43 ,                                ασυνήθιστων αφθωδών ιών. H Επιτροπή αναλαμβάνει να
                                                                   πληρώσει συνδρομή στο πρόγραμμα του FAO για τα
                                                                   οικονομικά έτη 1982 και 1983 .
την πρόταση της Επιτροπής ('),
                                                                                Αρθρο 2
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
                                                                   H Επιτροπή αναλαμβάνει την εποπτεία του τρόπου με τον
Εκτιμώντας :                                                       οποίο χρησιμοποιείται η συνδρομή που προβλέπεται στο
                                                                   άρθρο 1 . H Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο
                                                                   και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την εκτέ
ότι επιζωοτίες αφθώδους πυρετού, που προκαλούνται από              λεση της αποφάσεως αυτής.
ιούς ασυνήθιστους στην Κοινότητα, έχουν ενσκήψει τα
τελευταία χρόνια σε ορισμένες περιοχές της Νοτιοανατο
λικής Ευρώπης' ότι o κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν                   Εγινε στις Βρυξέλλες, στις 21 Δεκεμβρίου 1982 .
τέτοια μικρόβια για την πανίδα της Κοινότητας δεν έχει
ακόμη απομακρυνθεί' ότι, κατά συνέπεια, θα συνεχίσει
να παρέχει βοήθεια στα ενδιαφερόμενα τρίτα κράτη,                                                  Για το Συμβούλιο
ώστε να εφαρμόσουν τα μέτρα που αποσκοπούν να παρε
μποδίσουν την εξάπλωση αυτών των ιών, ιδίως με τη                                                     O Πρόεδρος
δημιουργία απομονωτικών ζωνών στις περιοχές αυτές,                                                    O. MØLLER
(')  ΕΕ αριθ. C 264 της 8 . 10. 1982, σ.7 .
(2)  Γνώμη που διατυπώθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1982 (δεν έχει
     δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).


Avis juridique important

|

32002D0800

2002/800/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 8ης Οκτωβρίου 2002, για την τροποποίηση της απόφασης 98/508/ΕΚ για τη σύναψη της συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης σχετικά με την αξιολόγηση πιστότητας, τα πιστοποιητικά και τη σήμανση πιστότητας μεταξύ Ευρωπαϊκής Κοινότητας και Αυστραλίας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 278 της 16/10/2002 σ. 0019 - 0019

Απόφαση του Συμβουλίουτης 8ης Οκτωβρίου 2002για την τροποποίηση της απόφασης 98/508/ΕΚ για τη σύναψη της συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης σχετικά με την αξιολόγηση πιστότητας, τα πιστοποιητικά και τη σήμανση πιστότητας μεταξύ Ευρωπαϊκής Κοινότητας και Αυστραλίας(2002/800/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο πρώτη πρόταση, το άρθρο 300 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο πρώτη πρόταση και το άρθρο 300 παράγραφος 4,την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική λειτουργία της συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης σχετικά με την αξιολόγηση πιστότητας, τα πιστοποιητικά και τη σήμανση πιστότητας μεταξύ Ευρωπαϊκής Κοινότητας και Αυστραλίας(1) (εφεξής καλούμενη "συμφωνία") είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί η απόφαση 98/508/ΕΚ(2) προκειμένου να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη λειτουργία της συμφωνίας,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο μόνοΤο άρθρο 3 της απόφασης 98/508/ΕΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 31. Η Επιτροπή, επικουρούμενη από την ειδική επιτροπή που ορίζεται από το Συμβούλιο, εκπροσωπεί την Κοινότητα στη μεικτή επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 12 της συμφωνίας. Η Επιτροπή προβαίνει, ύστερα από διαβούλευση με την ειδική αυτή επιτροπή, στους διορισμούς, στις κοινοποιήσεις, στις ανταλλαγές πληροφοριών και στις αιτήσεις για ενημέρωση που ορίζονται στη συμφωνία.2. Η θέση της Κοινότητας στη μεικτή επιτροπή καθορίζεται από την Επιτροπή ύστερα από διαβούλευση με την ειδική επιτροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 1."Λουξεμβούργο, 8 Οκτωβρίου 2002.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςT. Pedersen(1) ΕΕ L 229 της 17.8.1998, σ. 3.(2) ΕΕ L 229 της 17.8.1998, σ. 1.


               15.12.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 468/285

         P7_TA(2013)0564
   Ορισμός του προέδρου του εποπτικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
   Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2013 σχετικά με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τον διορισμό Προέδρου του Εποπτικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (N7-0103/2013 — C7-0424/2013 — 2013/0901(NLE))
   (Έγκριση)
   (2016/C 468/65)

      Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

               —

               έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 22ας Νοεμβρίου 2013 για τον διορισμό Προέδρου του Εποπτικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (N7-0103/2013),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 26 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 2013 για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (1),

               —

               έχοντας υπόψη τη Διοργανική Συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες που αφορούν την άσκηση της δημοκρατικής λογοδοσίας και την επίβλεψη της άσκησης των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ στο πλαίσιο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (2),

               —

               έχοντας υπόψη τον Κανονισμό του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων (A7-0452/2013),

               Α.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 26 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 προβλέπει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) πρέπει να υποβάλει στο Κοινοβούλιο την πρότασή της για τον διορισμό του Προέδρου του Εποπτικού της Συμβουλίου και ότι ο Πρόεδρος επιλέγεται με ανοικτή διαδικασία επιλογής, μεταξύ ατόμων αναγνωρισμένου κύρους και πείρας σε τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ζητήματα, τα οποία δεν είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου·

               Β.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 προβλέπει ότι κατά τους διορισμούς για τη συγκρότηση του Εποπτικού Συμβουλίου κατ’ εφαρμογή του κανονισμού λαμβάνονται υπόψη οι αρχές της ισόρροπης συμμετοχής των φύλων, της ενδεδειγμένης πείρας και προσόντων·

               Γ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, με επιστολή της 22ας Νοεμβρίου 2013, η ΕΚΤ υπέβαλε στο Κοινοβούλιο πρόταση για τον διορισμό της Danièle Nouy ως Προέδρου του Εποπτικού Συμβουλίου της ΕΚΤ για πενταετή θητεία·

               Δ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Κοινοβουλίου προέβη στη συνέχεια στην αξιολόγηση των προσόντων της προτεινόμενης υποψήφιας, ιδίως σε σχέση με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 26 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013· ότι κατά τη διενέργεια αυτής της αξιολόγησης, η επιτροπή έλαβε από την προταθείσα υποψήφια το βιογραφικό της σημείωμα, καθώς και τις απαντήσεις της σε γραπτό ερωτηματολόγιο·

               Ε.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιτροπή πραγματοποίησε εν συνεχεία ακρόαση της υποψήφιας στις 27 Νοεμβρίου 2013, κατά την οποία η υποψήφια προέβη σε εναρκτήρια δήλωση και εν συνεχεία απάντησε σε ερωτήσεις των μελών της επιτροπής·

               1.

               εγκρίνει την πρόταση της ΕΚΤ για διορισμό της Danièle Nouy ως Προέδρου του Εποπτικού Συμβουλίου της ΕΚΤ·

               2.

               αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στο Συμβούλιο και στις κυβερνήσεις των κρατών μελών.

      (1)  ΕΕ L 287 της 29.10.2013, σ. 63.

      (2)  ΕΕ L 320 της 30.11.2013, σ. 1.


Avis juridique important

|

31997D0165(01)

Απόφαση της Επιτροπής των Περιφερειών της 17ης Σεπτεμβρίου 1997 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής των Περιφερειών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 351 της 23/12/1997 σ. 0070 - 0071

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ της 17ης Σεπτεμβρίου 1997 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής των ΠεριφερειώνΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα τη δήλωση αριθ. 17 που έχει προσαρτηθεί στην τελική πράξη της εν λόγω συνθήκης,Εκτιμώντας:ότι απαιτείται η υιοθέτηση διατάξεων σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής των Περιφερειών (αποκαλούμενης στο εξής «ΕτΠ») 7ότι τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να συμβαδίζουν με τον κώδικα συμπεριφοράς που συμφώνησαν και υιοθέτησαν η Επιτροπή και το Συμβούλιο σχετικά με το εν λόγω θέμα στις 6 Δεκεμβρίου 1993, με στόχο τη διασφάλιση της συνέπειας και της συνέχειας των δραστηριοτήτων των θεσμικών οργάνων σύμφωνα με το άρθρο Γ της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 7ότι οι εν λόγω διατάξεις ισχύουν για κάθε έγγραφο της ΕτΠ, ανεξαρτήτως μορφής, εξαιρουμένων των εγγράφων που έχουν συναχθεί από άτομα, οργανισμούς ή θεσμικά όργανα εκτός της ΕτΠ 7ότι η αρχή βάσει της οποίας θα επιτραπεί ευρέως η πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της ΕτΠ, με σκοπό να προσδοθεί μεγαλύτερη διαφάνεια στις εργασίες της ΕτΠ, θα πρέπει εντούτοις να προβλέπει ορισμένες εξαιρέσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, του προσώπου και της ιδιωτικής ζωής 7ότι κατά την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι διατάξεις που ισχύουν σχετικά με την προστασία των απόρρητων πληροφοριών,ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:Άρθρο 1 1. Το κοινό θα έχει πρόσβαση στα έγγραφα της ΕτΠ βάσει των όρων της παρούσας απόφασης.2. Ως «έγγραφο της ΕτΠ» θεωρείται οιοδήποτε γραπτό κείμενο, ανεξαρτήτως μορφής, που περιέχει υφιστάμενα στοιχεία και βρίσκεται στην κατοχή της ΕτΠ, βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 2.Άρθρο 2 1. Η αίτηση πρόσβασης σε ένα έγγραφο της ΕτΠ θα πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως στο Γενικό Γραμματέα της ΕτΠ (1). Η εν λόγω αίτηση θα πρέπει να διατυπώνεται κατά τρόπο αρκετά ακριβή και να περιέχει στοιχεία που να επιτρέπουν τον προσδιορισμό του ή των συγκεκριμένων εγγράφων. Ενδεχομένως, εάν συντρέχει λόγος, να ζητηθούν από τον αιτούντα περαιτέρω στοιχεία.2. Όταν το αιτούμενο έγγραφο προέρχεται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο, κράτος μέλος, άλλο θεσμικό όργανο ή κοινοτική υπηρεσία ή οιοδήποτε άλλο εθνικό ή διεθνή οργανισμό, η αίτηση δεν θα πρέπει να αποστέλλεται στην ΕτΠ, αλλά να απευθύνεται απευθείας στο συντάκτη του εγγράφου.Άρθρο 3 1. Ο αιτών μπορεί να έχει πρόσβαση σε ένα έγγραφο της ΕτΠ είτε με επιτόπου ανάγνωση του εγγράφου είτε με παράδοση αντιγράφου με έξοδά του. Στην περίπτωση εγγράφων που έχουν εκτυπωθεί και οι σελίδες των οποίων υπερβαίνουν τις 30, η Γενική Γραμματεία είναι δυνατόν να ζητήσει την καταβολή 10 Ecu με πρόσθετη επιβάρυνση 0,036 Ecu ανά σελίδα για κάθε αντίγραφο. Το κόστος της παροχής πληροφοριών με άλλη μορφή προσδιορίζεται κατά περίπτωση, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει ορισμένα εύλογα όρια.2. Τα αρμόδια τμήματα της Γενικής Γραμματείας καταβάλλουν προσπάθειες για την εξεύρεση δίκαιης λύσης για τη συνέχεια που πρέπει να δοθεί στις επαναλαμβανόμενες αιτήσεις ή/και στις αιτήσεις που αφορούν πολυσέλιδα έγγραφα.3. Το πρόσωπο στο οποίο κοινοποιείται έγγραφο της ΕτΠ δεν μπορεί να το ανατυπώσει ή να το διανείμει ή να το χρησιμοποιήσει για εμπορικούς σκοπούς με απευθείας πώληση χωρίς προηγούμενη άδεια του Γενικού Γραμματέα.Άρθρο 4 1. Η ΕτΠ αρνείται την πρόσβαση σε έγγραφο του οποίου η κοινολόγηση είναι δυνατόν να αποβεί εις βάρος:- της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος (δημόσια ασφάλεια, διεθνείς σχέσεις, νομισματική σταθερότητα, δικαστικές διαδικασίες, επιθεωρήσεις και έρευνες),- της προσπάθειας του προσώπου και της ιδιωτικής ζωής,- της προστασίας του εμπορικού και βιομηχανικού απορρήτου,- της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας,- της προστασίας της εχεμύθειας που ζητά το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο παρέσχε την πληροφορία που περιέχεται στο έγγραφο ή που απαιτείται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους που παρέσχε την πληροφορία.2. Η ΕτΠ μπορεί να αρνηθεί την πρόσβαση σε έγγραφα με στόχο την προστασία του απορρήτου των διαδικασιών της.Άρθρο 5 Κάθε αίτηση πρόσβασης σε ένα έγγραφο της ΕτΠ θα εξετάζεται από το αρμόδιο τμήμα της Γενικής Γραμματείας, το οποίο και εισηγείται σχετικά με τη συνέχεια που θα πρέπει να δοθεί σε αυτή.Άρθρο 6 1. Ο αρμόδιος διευθυντής ή προϊστάμενος τμήματος ή υπάλληλος στον οποίο έχει δοθεί σχετική εντολή, ειδοποιεί εγγράφως τον αιτούντα, εντός διαστήματος ενός μηνός, είτε για την έγκριση της αίτησής του είτε για την πρόθεσή του να εισηγηθεί την απόρριψή της. Στην περίπτωση που προτίθεται να εισηγηθεί την απόρριψη της αίτησης του ενδιαφερομένου, θα πρέπει να αιτιολογήσει την πρόθεσή του αυτή και να τον ενημερώσει ότι διαθέτει προθεσμία ενός μηνός για να υποβάλει επικυρωτική αίτηση προς το Γενικό Γραμματέα με στόχο την επανεξέταση της θέσης αυτής, διαφορετικά θεωρείται ότι παραιτείται από την αρχική αίτησή του.2. Στην περίπτωση που δεν υπάρξει απάντηση σχετικά με την αίτηση πρόσβασης σε έγγραφο της ΕτΠ, μετά την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία υποβολής της, θεωρείται ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες προτίθενται να απορρίψουν την υποβληθείσα αίτηση.3. Αρμόδιος να αποφασίσει σχετικά με τις επικυρωτικές αιτήσεις είναι ο Πρόεδρος της ΕτΠ, ο οποίος και μπορεί να εκχωρήσει το εν λόγω δικαίωμα στο Γενικό Γραμματέα.4. Στην περίπτωση που αποφασισθεί η απόρριψη μίας επικυρωτικής αίτησης, απόφαση που θα πρέπει να ληφθεί εντός διαστήματος ενός μηνός από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, θα πρέπει να αναφέρονται οι λόγοι στους οποίους βασίσθηκε η εν λόγω απόφαση. Η εν λόγω απόφαση θα γνωστοποιείται εγγράφως το ταχύτερο δυνατό στον αιτούντα, ο οποίος και ενημερώνεται σχετικά με το περιεχόμενο των άρθρων 138 και 173 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, που αφορούν τις προϋποθέσεις προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου που είναι αρμόδιο να αποφασίζει σχετικά με τη νομιμότητα των πράξεων της ΕτΠ και τις προϋποθέσεις προσφυγής φυσικών προσώπων στο Διαμεσολαβητή.5. Στην περίπτωση που δεν υπάρξει απάντηση στην επικυρωτική αίτηση που έχει υποβληθεί μετά την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία υποβολής της, θεωρείται ότι η αίτηση έχει απορριφθεί.6. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ο Γενικός Γραμματέας, αφού προηγουμένως ειδοποιήσει τον ενδιαφερόμενο, μπορεί να παρατείνει κατά ένα μήνα την προθεσμία που προβλέπεται στην πρώτη πρόταση της παραγράφου 1 και στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.Άρθρο 7 Κατά την εφαρμογή της παρούσας απόφασης θα λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι διατάξεις που αφορούν την προστασία απόρρητων πληροφοριών.Άρθρο 8 Ανά δύο έτη, ο Γενικός Γραμματέας υποβάλλει έκθεση στο Προεδρείο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.Άρθρο 9 Ως ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης θεωρείται η ημερομηνία υπογραφής της.Βρυξέλλες, 17 Σεπτεμβρίου 1997.Εξ ονόματος του ΠροεδρείουΟ ΠρόεδροςPasqual MARAGALL i MIRA(1) Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 79 rue Belliard, B-1040 Βρυξέλλες.